Οι γκρίζες ζώνες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

<img height="37" src="https://omegapress.gr/images/KOYLH.jpg" width="280" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Από την Γάζα μέχρι την Ουκρανία, απ τα Σκόπια μέχρι την Τεχεράνη και απ το Αιγαίο μέχρι το Τελ Αβίβ, η ελληνική εξωτερική πολιτική κινείται χωρίς δική της πυξίδα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είτε υπηρετεί τους στρατηγικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ, είτε αδρανεί επιδεικτικά όπως κάνει με την βαλκανική πολιτική της χώρας. Ο πρωθυπουργός, ακολουθεί αδιαφανή διπλωματία σε σειρά θεμάτων που αφορούν τα συμφέροντα της Ελλάδας όπως κάνει στις σχέσεις με την Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία, την Ουκρανία ή την μετεξέλιξη της ΕΕ σε Ευρώπη δύο ταχυτήτων με παράλληλη κατάργηση του βέτο. <br /><br /> Ο πρωθυπουργός αρνείται να φέρει στη βουλή προς ψήφιση τα πρωτόκολλα της συμφωνίας των Πρεσπών γιατί τον απειλεί η ακροδεξιά , αλλά και την συμφωνία ασφαλείας με την Ουκρανία που έχει υπογραφεί από τον ίδιο και τον Ζελένσκι από το φθινόπωρο του 2025, για την οποία υπάρχουν ερωτηματικά. Οι γκρίζες ζώνες της εξωτερικής πολιτικής είναι πολλές, στο ΥΠΕΞ το κλίμα είναι αποκαρδιωτικό. Μια “απογραφή” των εκκρεμοτήτων είναι ενδεικτική του μονοδιάστατου προσανατολισμού της χώρας με αποκλειστική ευθύνη του πρωθυπουργού.</div><div><br />Ελλάδα -Ισραήλ : στο σκοτεινό δωμάτιο<br /><br />Οι σχέσεις με το Τελ Αβίβ ακολουθούν μια ιδιάζουσα πορεία με σκοτεινές προεκτάσεις, τις οποίες διαχειρίζονται προσωπικά οι Μητσοτάκης και Νετανιάχου. Το Ισραήλ κάνει λόγο για άξονα που ξεκινά από το ίδιο και φθάνει μέχρι την Ινδία, κάτι που ήδη ερεθίζει την Κίνα. Ωστόσο, το Ισραήλ διαθέτει εθνικό δόγμα, ενώ η Ελλάδα όχι. Η έκρηξη της πολεμικής τεχνολογίας που σταδιακά γίνεται κτήμα πολλών χωρών, άρα και των χωρών της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, είναι μια μεγάλη απειλή για το Τελ Αβίβ μελλοντικά. Είναι βέβαιο ότι οι επεκτατικοί πόλεμοι του Ισραήλ και οι καταστροφές που προκαλεί δεν θα διαρκέσουν για πάντα όπως και το μονοπώλιο της ισχύος. Ήδη πολλές χώρες με πρώτη την Αίγυπτο ανησυχούν από τον επεκτατισμό του Τελ Αβίβ και την καταστροφική φρενίτιδα των ΗΠΑ. <br />Να θυμίσουμε τις ήττες των ΗΠΑ στο Βιετνάμ και το Αφγανιστάν, ενώ όλες οι άλλες παρεμβάσεις τους, στο Ιράκ, την Συρία, την Λιβύη έχουν αφήσει πίσω τους καταστροφή και τρομακτικά προβλήματα και όχι διεξόδους. Όσο οι ΗΠΑ πολεμούν στο πλευρό του Ισραήλ , αυτό θα αντέχει, αλλά οι ρωγμές στο εσωτερικό του και στις σχέσεις με τον δυτικό κόσμο και την Ανατολή, θα εμφανιστούν σύντομα. <br /> Η Ελλάδα σύρεται κυριολεκτικά σε ένα γκρίζο πολεμικό σκηνικό , αλλά αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι στην Αθήνα δεν υπάρχουν πολιτικά και θεσμικά αντίβαρα για να λειτουργήσουν αποτρεπτικά στην πολιτική του πρωθυπουργού. Από χώρα που υπερασπίζονταν το διεθνές δίκαιο η Ελλάδα, έχει μετατραπεί σε μια χώρα πρόθυμη να υπηρετήσει κάθε τυχοδιωκτισμό. Η Ανατολική Μεσόγειος θα βιώνει τους κινδύνους αποσταθεροποίησης και πολεμικές αντιπαραθέσεις για πολλά χρόνια ακόμη και υπό αυτή την οπτική και η Ελλάδα είναι στη ζώνη αστάθειας.</div><div>  <br />Πολυμέτωπη κρίση, μονοδιάστατη πολιτική<br /><br />Οι σχέσεις με την Τουρκία είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο, αλλά στο τελευταίο ζήτημα που ανέκυψε με τις φιλοδοξίες της Γαλλίας να δημιουργήσουν μια νέα ομάδα προθύμων που θα ενταχθούν στα πυρηνικά της σχέδια με την διασπορά και αποθήκευση πυρηνικών όπλων, υπάρχει τεράστιο ζήτημα. Αν αυτή η ιδέα προχωρήσει θα είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη κίνηση, στην οποία σίγουρα η Άγκυρα και όχι μόνο, θα απαντήσει με πολλαπλάσια επιθετικότητα. Οι αδελφικές σχέσεις Τουρκίας -Πακιστάν θα εξελιχθούν σε πυρηνικό δόγμα και η κατάσταση θα γίνει εφιαλτική.<br /><br />Αντί η Ελλάδα να πρωταγωνιστεί σε διπλωματικές πρωτοβουλίες κατά των πυρηνικών, υπέρ της ειρήνης και να κινηθεί ανάλογα , αρχίζει να χάνει τον προσανατολισμό της. Κάποιος να συγκρατήσει αυτή την κυβέρνηση.. Το ίδιο ισχύει και για την πυρηνική ενέργεια για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Απ την πράσινη μετάβαση, στην πυρηνική, αυτό επιβεβαιώνει την παράνοια της εποχής. Η Ελλάδα είναι πολύ μικρή χώρα για να ρισκάρει και πρέπει να αποκλειστεί από τώρα αυτή η επικίνδυνη πορεία, που φέρει την αποκλειστική διαχείριση του Κυριάκου Μητσοτάκη. <br /><br /> Ταυτόχρονα όμως, τα εκατομμύρια της οικονομικής βοήθειας ρέουν προς το Κίεβο και οι υποχρεώσεις της Αθήνας προς την Ουκρανία είναι πολλές και καταγεγραμμένες, τόσο από το πρόγραμμα PURL που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση για την βοήθεια, όσο και από τις αποφάσεις της ΕΕ. Να υπενθυμίσουμε ότι πολλές ευρωπαικές χώρες έχουν ήδη ανοιχτούς διαύλους με τη Μόσχα και είναι θέμα χρόνου να υπάρξει πρόοδος, τουλάχιστον σε κάποιους τομείς, με εξαίρεση την Αθήνα που εξακολουθεί να είναι σε πόλεμο με την Ρωσία, κατά τη δήλωση του πρωθυπουργού. Μη μας διαφεύγει ότι οι ΗΠΑ αφήνουν τώρα ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με την Ρωσία για την προμήθεια πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Τόσος κυνισμός μόνο επί Τραπ θα μπορούσε να υπάρξει. </div><div><br /></div><div>Και τόση ανίκανη , μόνο η ΕΕ θα μπορούσε να είναι.</div><div><br />Ταυτόχρονα η κυβέρνηση, ετοιμάζεται να στείλει στρατό στη Γάζα, μια αποστολή πολύ πιο επικίνδυνη πλέον μετά την επίθεση κατά του Ιράν, ενώ υποκινεί την άθλια προπαγάνδα ότι η Chevron, λίγο πολύ, “ρυθμίζει” ζητήματα οριοθετήσεων και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ο πόλεμος κατά του Ιράν καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνη οποιαδήποτε αποστολή δυνάμεων στη Γάζα. Είναι λογικό, οι δυνάμεις αυτές να χαρακτηριστούν ως δυνάμεις κατοχής και ως ειρηνευτικές δυνάμεις. <br /> Προφανώς οι νέες συνθήκες που δημιουργούνται επιβάλλεται να προκαλέσουν την επανεξέταση της κατάστασης, αλλά αυτό θα φανεί σύντομα. <br /><br />Ορατότης μηδέν στα βαλκάνια<br /><br />Η εύθραυστη ηρεμία στα βαλκάνια παραμένει ως σοβαρός κίνδυνος για την ειρήνη , την ασφάλεια και την σταθερότητα της περιοχής. Οι χώρες της περιοχής βουλιάζουν στη διαφθορά , την απουσία αναπτυξιακής προοπτικής και ελπίδας για το μέλλον. Όσο και αν οι Βρυξέλλες προσποιούνται ότι η ένταξη των δυτικών βαλκανίων παραμένει κορυφαία προτεραιότητα, οι λαοί της περιοχής δεν τρέφουν αυταπάτες και θεωρούν αυτό το ενδιαφέρον υποκριτικό. Η Αλβανία, που είναι ένα βήμα μπροστά από τις άλλες χώρες συγκλονίζεται από διαδηλώσεις και διχασμό και είναι ζήτημα αν παραμείνει σταθερή .<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διέγραψε από το 2019 όλους τους όρους που είχε θέσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να αρχίσει η Αλβανία ενταξιακές διαπραγματεύσεις και αφορούσαν την οριοθέτηση ΑΟΖ, τις περιουσίες και τον αυτοπροσδιορισμό της μειονότητας. Όχι μόνο έχει αποσυρθεί από την διαπραγμάτευση αλλά οι σχέσεις έχουν επιδεινωθεί και δεν υπάρχει αυτή την στιγμή καμία θετική προοπτική. Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις είναι μια προσωπική αποτυχία του Κυριάκου Μητσοτάκη. <br /><br />Ως προς τη Βόρεια Μακεδονία, η ακινησία υπονομεύει την εξέλιξη των διμερών σχέσεων και τα προβλήματα οξύνονται . Τα Σκόπια ούτε περιμένουν ούτε θέλουν οτιδήποτε από την Ελλάδα και ήδη κινούνται μεταξύ ΗΠΑ και ορισμένων ευρωπαικών χωρών, ενώ η δεξιά που κυβερνά κοιτάζει και προς τη Μόσχα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι μόνο δεν έκανε το παραμικρό βήμα για την πιστή εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών, που υποκρίνεται ότι επιδιώκει, αντίθετα δια της απουσίας της, έχει εγκαταλείψει ένα μεγάλο κεφάλαιο της διπλωματίας και της πολιτικής ασφάλειας. Ταυτόχρονα παραμένουν χωρίς κύρωση από τη βουλή τα μνημόνια συνεργασίας, που θα μπορούσαν να θέσουν τα Σκόπια προ των ευθυνών τους, αλλά και να ξεμπλοκάρουν τις σχέσεις. Πρόκειται για τα εξής:</div><div><br /> 1. Μνημόνιο για την επιτάχυνση της ενταξιακής διαδικασίας της Βόρειας Μακεδονίας στην ΕΕ.<br /> 2. Μνημόνιο για την ίδρυση Συντονιστικής Επιτροπής για Οικονομικές Συνεργασίες.<br /> 3. Τεχνικό Μνημόνιο για την επιτήρηση του FIR Σκοπίων. <br /><br />Να σημειωθεί ότι με ευθύνη της Αθήνας έχει σταματήσει ο διάλογος και η πίεση προς τα Σκόπια για την αλλαγή των σχολικών βιβλίων, δεν έχει συνεδριάσει ποτέ το Συμβούλιο Συνεργασίας, ούτε έχει γίνει κάποια κίνηση για τα εμπορικά σήμερα. Βάλτος κυριολεκτικά…<br />Η εικόνα που προσπαθεί να διαμορφώσει η κυβέρνηση αφορά την δική της σύμπραξη με τον επιθετικό πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ , την οποία προσπαθεί να μετατρέψει σε δόγμα ασφάλειας για την Ελλάδα με την κίνηση στην Κύπρο και τη Βουλγαρία. η Γαλλία έσπευσε γιατί έχει χάσει κάθε σοβαρό στήριγμα στη Μέση Ανατολή και επικεντρώνεται στην Κύπρο και την Ελλάδα. εφαρμόζει το δικό της δόγμα και μετά ακολούθησε ντόμινο στήριξης. Όπως όμως έχουμε επισημάνει ούτε η ΕΕ, ούτε το ΝΑΤΟ ενεργοποίησαν τα θεσμικά εργαλεία για την συλλογική άμυνα, πράγμα περίεργο. Έτσι , όσο διαρκεί ο πόλεμος όλα θα γκριζάρουν και μετά η Ελλάδα θα μείνει αντιμέτωπη με όλα τα εκκρεμή της προβλήματα και την ακρίβεια που όπως πάντα , έρχεται για να μείνει..</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι γκρίζες ζώνες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Του Σωτήρη Σιδέρη Από την Γάζα μέχρι την Ουκρανία, απ τα Σκόπια μέχρι την Τεχεράνη και απ το Αιγαίο μέχρι το Τελ Αβίβ, η ελληνική εξωτερική...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή ανέδειξε το πετρέλαιο σε στρατηγικό όπλο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/10/russian-oil-gfyi5v.avif"><img height="52" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/10/russian-oil-gfyi5v-696x476.jpg" width="280" /></a><br /><br />Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν εξελίσσεται μόνο στο στρατιωτικό πεδίο. Εξελίσσεται και στις αγορές. Και ειδικά στην πιο ευαίσθητη αγορά της παγκόσμιας οικονομίας: το πετρέλαιο.<br /><br />Η ανάλυση των Financial Times (<a href="https://www.ft.com/content/e21a55b0-1678-4611-94ff-d9b6d429ed4c">“The oil price war”</a>) επισημαίνει ότι πίσω από τη στρατιωτική σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν διαμορφώνεται μια παράλληλη σύγκρουση – μια γεωπολιτική μάχη για την τιμή του πετρελαίου. Για την Τεχεράνη, η αύξηση της τιμής του αργού αποτελεί ουσιαστικά μια μορφή στρατηγικής επιτυχίας απέναντι στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Η λογική είναι απλή αλλά ισχυρή. Το Ιράν γνωρίζει ότι δεν μπορεί να ανταγωνιστεί στρατιωτικά τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορεί όμως να επηρεάσει τον πιο ευάλωτο κρίκο της δυτικής οικονομίας: το ενεργειακό κόστος.<br /><br />Κάθε ένταση στον Περσικό Κόλπο, κάθε απειλή για τις θαλάσσιες μεταφορές ή τις πετρελαϊκές υποδομές ανεβάζει το ρίσκο στις αγορές και ωθεί τις τιμές προς τα πάνω. Ήδη, η σύγκρουση έχει σπρώξει το Brent πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, επίπεδα που είχαν να εμφανιστούν από το 2022.<br /><br />Αν η κρίση κλιμακωθεί, το ενεργειακό σοκ μπορεί να γίνει πολύ μεγαλύτερο. Αναλυτές της αγοράς προειδοποιούν ότι οι διαταραχές στην προσφορά θα μπορούσαν να φθάσουν ακόμη και τα 12 εκατ. βαρέλια ημερησίως, εάν η σύγκρουση επηρεάσει σοβαρά τις εξαγωγές της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Αυτό είναι το πραγματικό “price war” της εποχής: όχι ένας ανταγωνισμός μεταξύ παραγωγών, όπως το 2020 μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ρωσίας, αλλά ένας γεωπολιτικός πόλεμος μέσω της τιμής της ενέργειας.<br /><br />Η στρατηγική αυτή δεν είναι καινούργια. Από τη δεκαετία του 1970 μέχρι την κρίση της Ουκρανίας, η ιστορία έχει δείξει ότι το πετρέλαιο αποτελεί συχνά το πιο αποτελεσματικό εργαλείο οικονομικής πίεσης. Οι ενεργειακές κρίσεις έχουν επηρεάσει πληθωρισμό, ανάπτυξη και πολιτική σταθερότητα σε ολόκληρο τον πλανήτη.<br /><br />Σήμερα, το διακύβευμα είναι ακόμη μεγαλύτερο. Η παγκόσμια οικονομία παραμένει εύθραυστη μετά την πανδημία, ενώ οι κεντρικές τράπεζες εξακολουθούν να προσπαθούν να συγκρατήσουν τον πληθωρισμό. Μια νέα ενεργειακή έκρηξη θα μπορούσε να ανατρέψει τις ισορροπίες.<br /><br />Η Ευρώπη βρίσκεται σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση. Μετά τη δραστική μείωση των ρωσικών ενεργειακών ροών, η ήπειρος έχει αυξήσει την εξάρτησή της από τις διεθνείς αγορές LNG και πετρελαίου. Ένα σοβαρό σοκ στον Περσικό Κόλπο θα μεταφραζόταν άμεσα σε υψηλότερο ενεργειακό κόστος για τις ευρωπαϊκές οικονομίες.<br /><br /><div>Το συμπέρασμα είναι σαφές: στον σημερινό πόλεμο, η τιμή του πετρελαίου δεν είναι απλώς μια οικονομική μεταβλητή. Είναι ένα στρατηγικό όπλο.Και όπως συμβαίνει συχνά στη γεωπολιτική, οι μάχες που καθορίζουν την έκβαση μιας σύγκρουσης δεν δίνονται μόνο στο πεδίο της μάχης, αλλά και στις αγορές.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή ανέδειξε το πετρέλαιο σε στρατηγικό όπλο.

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν εξελίσσεται μόνο στο στρατιωτικό πεδίο. Εξελίσσεται και στις αγορές. Και ειδικά στην πιο ευαίσθητη αγορά της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Το στρατηγικό δίλημμα του Ερντογάν στον πόλεμο με το Ιράν. Μέλος της Δύσης ή αυτόνομη “περιφερειακή δύναμη”,

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Tourkia-Iran.jpg"><img height="49" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Tourkia-Iran-696x443.jpg" width="280" /></a><br /><br />Όταν η χώρα σου απειλείται, “από σπόντα”, σε ένα πόλεμο που τον διεξάγουν χώρες και συμμαχίες με τις οποίες παίζεις για χρόνια ένα παιχνίδι ισορροπίας, τι κάνεις; Αυτό το ερώτημα καλείται να απαντήσει σήμερα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Γιατί η σύγκρουση που εξελίσσεται στη Μέση Ανατολή μεταξύ των ΗΠΑ και του Ισραήλ από τη μία πλευρά και του Ιράν από την άλλη φέρνει την Τουρκία σεένα από τα πιο περίπλοκα στρατηγικά διλήμματα των τελευταίων δεκαετιών. Η Άγκυρα δεν συμμετέχει άμεσα στον πόλεμο, όμως βρίσκεται γεωγραφικά, πολιτικά και στρατιωτικά στο επίκεντρο των εξελίξεων.<div><br />Ασκήσεις ισορροπίας<br /><br />Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης επισημαίνουν ότι η Τουρκία επιχειρεί να ακολουθήσει μια πολιτική ισορροπίας μεταξύ ΝΑΤΟ και περιφερειακής αυτονομίας, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να έρθει σε άμεση αντιπαράθεση με το Ιράν, αλλά και να απομακρυνθεί από τη δυτική στρατηγική αρχιτεκτονική.<br /><br />Η θέση αυτή αποτυπώθηκε και στις πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου προέδρου Ερντογάν, ο οποίος προειδοποίησε ότι η σύγκρουση κινδυνεύει να παρασύρει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και κάλεσε σε άμεση αποκλιμάκωση και επιστροφή στη διπλωματία, σύμφωνα με το Reuters.<br /><br />Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη: Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και φιλοξενεί κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Συμμαχίας, γεγονός που την εντάσσει αντικειμενικά στο δυτικό στρατόπεδο. Μάλιστα, σύμφωνα με διεθνείς αναφορές, συστήματα αεράμυνας της Συμμαχίας έχουν ήδη αναχαιτίσει ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους που πέρασαν από τον τουρκικό εναέριο χώρο, δείχνοντας πόσο εύκολα η χώρα μπορεί να βρεθεί στο επίκεντρο μιας ευρύτερης κλιμάκωσης.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα δεν επιθυμεί την πλήρη αποσταθεροποίηση του Ιράν. Παρά τον μακροχρόνιο γεωπολιτικό ανταγωνισμό των δύο χωρών για επιρροή στη Συρία, στο Ιράκ και στον Καύκασο, η Τουρκία θεωρεί ότι μια κατάρρευση της ιρανικής κρατικής δομής θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές περιφερειακές αναταράξεις. Αναλυτές του Carnegie Endowment* επισημαίνουν ότι ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα μεταναστευτικά κύματα, αποσταθεροποίηση στα σύνορα και ενίσχυση κουρδικών αυτονομιστικών κινημάτων.</div><div><br />Κούρδοι: Το στρατηγικό άγχος της Άγκυρας<br /><br />Ο κουρδικός παράγοντας αποτελεί ίσως το σημαντικότερο στρατηγικό άγχος της Άγκυρας. Η πιθανότητα δημιουργίας ενός ευρύτερου κουρδικού γεωπολιτικού χώρου που θα εκτείνεται από τη Συρία έως το Ιράν θεωρείται από την τουρκική ηγεσία ως άμεση απειλή για την εσωτερική ασφάλεια της χώρας.<br /><br />Παράλληλα, ο πόλεμος επηρεάζει και την οικονομία. Η Τουρκία διατηρεί σημαντικές ενεργειακές και εμπορικές σχέσεις με το Ιράν, ενώ η αστάθεια στον Περσικό Κόλπο και στο Στενό του Ορμούζ επηρεάζει τις θαλάσσιες μεταφορές και το περιφερειακό εμπόριο.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, αρκετοί διεθνείς αναλυτές εκτιμούν ότι η Τουρκία θα επιχειρήσει να διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερο τον ρόλο ενός «επιλεκτικά ουδέτερου παίκτη», ενδεχομένως ακόμη και να εμφανιστεί ως πιθανός διαμεσολαβητής μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών.<br /><br />Το στρατηγικό δίλημμα<br /><br />Ωστόσο, όσο η σύγκρουση κλιμακώνεται, οι δυνατότητες αυτής της ισορροπίας περιορίζονται. Σε ένα ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο, η Άγκυρα ενδέχεται να βρεθεί μπροστά σε ένα σκληρό στρατηγικό δίλημμα: να ευθυγραμμιστεί πλήρως με τη Δύση ή να επιμείνει σε μια ανεξάρτητη πορεία που θα μπορούσε να την φέρει σε νέα ένταση με τους δυτικούς συμμάχους της.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, ο πόλεμος με το Ιράν αναδεικνύει για ακόμη μία φορά το βασικό χαρακτηριστικό της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής: την προσπάθεια να λειτουργεί ταυτόχρονα ως μέλος της Δύσης και ως αυτόνομη περιφερειακή δύναμη. Το ερώτημα είναι αν αυτή η στρατηγική ισορροπία μπορεί να διατηρηθεί σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης γεωπολιτικής σύγκρουσης.<br /><br /><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Το στρατηγικό δίλημμα του Ερντογάν στον πόλεμο με το Ιράν. Μέλος της Δύσης ή αυτόνομη “περιφερειακή δύναμη”,

Όταν η χώρα σου απειλείται, “από σπόντα”, σε ένα πόλεμο που τον διεξάγουν χώρες και συμμαχίες με τις οποίες παίζεις για χρόνια ένα παιχνίδι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παραλήρημα Καραγιούλ: «Μετά το Ιράν, η Τουρκία εισβάλλει σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/03/Untitled-design-11-26.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="46" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/03/Untitled-design-11-26.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο στενός συνεργάτης του Ερντογάν ξεδιπλώνει τα όνειρα της τουρκικής ελίτ</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Ενώ η Μέση Ανατολή φλέγεται, ένα τμήμα της τουρκικής εθνικιστικής ρητορικής φαίνεται να αποσυνδέεται πλήρως από την πραγματικότητα, βυθιζόμενο σε έναν επικίνδυνο νεο-οθωμανικό όραμα. Το χθεσινό άρθρο του αρχισυντάκτη της TRHaber και στενού συνεργάτη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Ιμπραήμ Καραγιούλ, στην <a href="https://www.yenisafak.com/yazarlar/ibrahim-karagul/o-olumcul-hatayi-yaparsa-turkiye-israili-isgal-eder-tel-avivi-yakip-yikar-kudusu-ozgurlestirirsiz-tarih-donusunu-anlamadiniz-sessizligimiz-tehlikedirirani-isgal-edemezler-artik-arap-fars-savaslari-mezhep-savasi-da-cikmaz-ortadogu-duzeni-coktu-israil-bir-gunluk-devlettir-4805537?utm_source=twitter&utm_medium=social&utm_campaign">στήλη του στη Yeni Şafak</a>, είναι ενδεικτικό. Με αφορμή τις εξελίξεις στο Ιράν, η ρητορική αυτή δεν περιορίζεται πλέον στην κριτική κατά της Δύσης, αλλά μετατρέπεται σε έναν αναθεωρητικό οδοστρωτήρα που απειλεί με ολοκληρωτικό πόλεμο από το Αιγαίο μέχρι την Ιερουσαλήμ.<div><br />Η «φαντασίωση» της αμερικανικής συντριβής<br /><br />Σύμφωνα με το άρθρο του, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ όχι μόνο απέτυχαν στρατιωτικά εναντίον της Τεχεράνης, αλλά βιώνουν την «ταπείνωση του αιώνα». Ισχυρίζεται ότι το Ιράν έχει «τυφλώσει» τις υπερδυνάμεις, καταστρέφοντας βάσεις ραντάρ και αναγκάζοντας αμερικανικά αεροπλανοφόρα σε άτακτη φυγή. Η ρητορική αυτή παρουσιάζει το Ιράν ως έναν αλύγιστο τιμωρό, την ώρα που οι ΗΠΑ φέρονται να εγκαταλείπουν έντρομες τις βάσεις τους, ανήμπορες να εισέλθουν καν στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Στο στόχαστρο Ελλάδα και Κύπρος: «Επανένωση με τη μητέρα πατρίδα»<br /><br />Το παραλήρημα λαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις όταν στρέφεται κατά της Ελλάδας. Με το πρόσχημα ότι η Αθήνα έχει μετατραπεί σε «μισθοφόρο του Ισραήλ», ο Καραγκιούλ προαναγγέλλει:<br /><br />–Κατάληψη των νησιών του Αιγαίου και «απελευθέρωση» της Δυτικής Θράκης.<br /><br />–Πλήρη προσάρτηση της Κύπρου, την οποία θεωρεί αποκλειστικό τουρκικό έδαφος.<br /><br />-Απειλές κατά της Ελλάδας, η οποία χαρακτηρίζεται «αναλώσιμη» και «μόνη», με την προειδοποίηση ότι ούτε η Ευρώπη ούτε οι ΗΠΑ θα τολμήσουν να την προστατεύσουν από την τουρκική οργή.<br />Το «τελικό μέτωπο»: Εισβολή στο Ισραήλ και Οθωμανική εκδίκηση!<br /><br />Η κορύφωση της σχιζοφρενικής αυτής ανάλυσης φτάνει στην «υπόσχεση» για εισβολή στο Ισραήλ. Με μια ρητορική που παραπέμπει σε μεσαιωνικές σταυροφορίες, υποστηρίζεται ότι η Τουρκία θα «σβήσει από τον χάρτη» το εβραϊκό κράτος, θα ισοπεδώσει το Τελ Αβίβ και θα «απελευθερώσει» την Ιερουσαλήμ.<br /><br />Το κίνητρο; Μια αναχρονιστική εκδίκηση για τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το Ισραήλ περιγράφεται ως ένα «κράτος μίας εβδομάδας» που θα καταρρεύσει μόλις η Τουρκία αποφασίσει να ενεργοποιήσει το «πολιτικό της DNA» και να επιβάλει τη δική της τάξη στην περιοχή, όπως ισχυρίζονται ότι συνέβαινε επί χίλια χρόνια.</div><div><br />Ένα επικίνδυνο «διάλειμμα» που τελείωσε;<br /><br />Η ρητορική αυτή, αν και στερείται στρατιωτικής και διπλωματικής σοβαρότητας, αποκαλύπτει το βάθος του τουρκικού επεκτατισμού και των ονείρων που βρίσκονται στα κεφάλια της τουρκικής ελίτ. Η αντίληψη ότι «το εκατονταετές διάλειμμα τελείωσε» και ότι η Τουρκία επιστρέφει ως ο απόλυτος κυρίαρχος που θα επαναχαράξει τους χάρτες με το αίμα των γειτόνων της, δεν είναι απλώς γραφική· είναι μια σαφής προειδοποίηση για τις προθέσεις των πλέον ακραίων στοιχείων της γειτονικής χώρας, που βρίσκονται μέσα στους κυβερνητικούς κύκλους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παραλήρημα Καραγιούλ: «Μετά το Ιράν, η Τουρκία εισβάλλει σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ»

Ο στενός συνεργάτης του Ερντογάν ξεδιπλώνει τα όνειρα της τουρκικής ελίτ Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Ενώ η Μέση Ανατολή φλέγεται, ένα τμήμα τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν βομβαρδίζει στα ψέματα την Τουρκία. Μια κουτοπόνηρη επιχείρηση «ψευδούς σημαίας».

<img height="48" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-TURKEY-630x400.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Στέφανος Μυτιληναίος</b><br />Σοβαρά ερωτήματα εγείρονται σχετικά με τη φύση των ιρανικών πυραυλικών πληγμάτων στο τουρκικό έδαφος, καθώς πληθαίνουν οι εκτιμήσεις για μια προσυνεννοημένη -άρα και στημένη/ψευδή- επιχείρηση μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι οι πύραυλοι είναι πραγματικοί και οι εκτοξεύσεις υπαρκτές, η μεθοδολογία των πληγμάτων υποδηλώνει μια ενορχηστρωμένη προβοκάτσια με στόχο τη δημιουργία ψευδούς εντύπωσης περί τουρκικής στοχοποίησης.<br /><br />Σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση, η Άγκυρα επιδιώκει να εμφανιστεί ως «θύμα» της ιρανικής επιθετικότητας, προκειμένου να επαναβεβαιώσει προσχηματικά τον ρόλο της ως προπύργιο της Δύσης στην περιοχή.<br /><br />Πίσω από τη βιτρίνα της αντιπαράθεσης, ωστόσο, διαφαίνεται μια βαθιά στρατηγική σύμπνοια με το καθεστώς του Ιράν, με τις δύο χώρες να συντονίζουν τις κινήσεις τους για να εξυπηρετήσουν αμοιβαία συμφέροντα (για παράδειγμα, τουρκικά τάνκερ πλέουν ανενόχλητα στα Στενά του Ορμούζ).<br /><br />Ενδεικτικό της σκοπιμότητας των πληγμάτων είναι το γεγονός ότι οι πύραυλοι καταλήγουν σε κουρδικές περιοχές, λειτουργώντας ως εργαλείο πίεσης κατά των Κούρδων της Τουρκίας.<br /><br />Για την Άγκυρα, ο διαρκής φόβος μιας νέας Συνθήκης των Σεβρών και η απειλή για την εθνική της ανεξαρτησία αποτελούν την κινητήριο δύναμη πίσω από τέτοιες ριψοκίνδυνες προβοκάτσιες.<br /><br />Η τακτική αυτή δεν είναι πρωτοφανής για την κυβέρνηση Ερντογάν, η οποία έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν για ανάλογες επιχειρήσεις «ψευδούς σημαίας», εκμεταλλευόμενη δήθεν επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους για να νομιμοποιήσει την εσωτερική καταστολή και τις εξωτερικές στρατιωτικές της επεμβάσεις.<br /><br />Προκαλεί τουλάχιστον θυμηδία στους έμπειρους παρατηρητές της Μέσης Ανατολής η απόπειρα της Άγκυρας να αυτοπαρουσιαστεί ως «στόχος» της ιρανικής επιθετικότητας.<br /><br />Είναι αξιοσημείωτο πως, ενώ οι αραβικές χώρες του Κόλπου δέχονται καταιγισμό εκατοντάδων πυραύλων και drones, η Τουρκία -κατά έναν σχεδόν «μαγικό» τρόπο- μετρά μόλις τρία περιστατικά, τα οποία μάλιστα εκδηλώθηκαν με ύποπτη καθυστέρηση, αφού πρώτα η διεθνής κοινότητα άρχισε να διερωτάται για την προκλητική ασυλία που απολάμβανε ο Ερντογάν από τους μουλάδες.<br /><br />Η αριθμητική αυτή δυσαναλογία δεν είναι απλώς στατιστικά παράδοξη, αλλά αγγίζει τα όρια της γελοιότητας.<br /><br />Χρειάζεται περισσή αφέλεια για να πιστέψει κανείς ότι η Τεχεράνη «πολεμά» την Άγκυρα με τρεις πυραύλους, όταν την ίδια στιγμή εξαπολύει ολόκληρα οπλοστάσια κατά των υπολοίπων γειτόνων της.<br /><br />Προφανώς, η Τουρκία και το Ιράν υποτιμούν βάναυσα τη νοημοσύνη της Δύσης, θεωρώντας ότι τέτοια χονδροειδή ανατολίτικα σκηνοθετήματα μπορούν να περάσουν ως πραγματική σύγκρουση, ενώ στο παρασκήνιο η στρατηγική τους σύμπνοια παραμένει αδιατάρακτη.<br /><br />Έτσι, σε εξέλιξη βρίσκεται ένας έντονος διπλωματικός και στρατιωτικός παρασκηνιακός διάλογος σχετικά με τη φύση των ιρανικών πυραυλικών πληγμάτων στο τουρκικό έδαφος. Εκτιμάται ότι τα περιστατικά αυτά ενδέχεται να αποτελούν προϊόν προσυνεννοημένης προβοκάτσιας μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης.<div><br />Το σύνδρομο των Σεβρών και η κουτοπόνηρη στρατηγική της Άγκυρας<br /><br />Η τουρκική ηγεσία φαίνεται να διακατέχεται από έναν διαρκή υπαρξιακό φόβο την τελευταία δεκαετία, εκτιμώντας ότι μετά την αποσταθεροποίηση του Ιράν, η Τουρκία θα είναι ο επόμενος στόχος μιας ευρύτερης περιφερειακής αναδιάταξης.<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της ανησυχίας βρίσκεται η αναβίωση της Συνθήκης των Σεβρών, με την Άγκυρα να φοβάται μια νέα απόπειρα διαμελισμού ή συρρίκνωσης της επιρροής της.</div><div><br />Η στοχοποίηση των κουρδικών περιοχών<br /><br />Είναι αξιοσημείωτο πως οι ιρανικοί πύραυλοι καταλήγουν σε περιοχές της νότιας Τουρκίας με έντονο κουρδικό στοιχείο. Δηλαδή, το Ιράν ρίχνει πυραύλους το τουρκοκρατούμενο βόρειο Κουρδιστάν.</div><div><br />Το ιστορικό των προβοκατσιών<br /><br />Η καχυποψία ενισχύεται από το παρελθόν της κυβέρνησης Ερντογάν, η οποία έχει κατηγορηθεί επανειλημμένα για ενορχήστρωση περιστατικών «ψευδούς σημαίας» (false flag operations).<br /><br />Υπενθυμίζονται ανάλογα περιστατικά του παρελθόντος, όπου η Άγκυρα φέρεται να εκμεταλλεύτηκε δήθεν επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους για να νομιμοποιήσει στρατιωτικές επεμβάσεις και να εδραιώσει την εσωτερική και εξωτερική της ατζέντα.<br /><br />Η Τουρκία και το Ιράν φαίνεται να θεωρούν τους Δυτικούς εύπιστους αφελείς (κορόιδα) ή εντελώς ανόητους, υποθέτοντας ότι «καταπίνουν αμάσητα» τέτοια ανατολίτικα τεχνάσματα. Ωστόσο, τόσο οι Έλληνες όσο και οι Ισραηλινοί δεν πείθονται από παιδαριώδη «θέατρα», σκηνοθετημένα από κουτοπόνηρους μικρονοϊκούς και θεοκάπηλους-θεομπαίχτες ασιανούς θεοκράτες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν βομβαρδίζει στα ψέματα την Τουρκία. Μια κουτοπόνηρη επιχείρηση «ψευδούς σημαίας».

Στέφανος Μυτιληναίος Σοβαρά ερωτήματα εγείρονται σχετικά με τη φύση των ιρανικών πυραυλικών πληγμάτων στο τουρκικό έδαφος, καθώς πληθαίνουν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος, fake, προπαγάνδα… η δυσδιάκριτη αλήθεια.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTHzaUn5qw0k5xJ9kKGE8lZh9udbX6JXKbNfw&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="177" data-original-width="284" height="52" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTHzaUn5qw0k5xJ9kKGE8lZh9udbX6JXKbNfw&s" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αναντίλεκτα, ζούμε στην εποχή του εκκωφαντικού, πληθωριστικού θορύβου. Κάποτε οι διεθνείς συγκρούσεις και ανακατατάξεις περιγράφονταν με τη μεταφορά της σκακιέρας στη γεωπολιτική της έκφανση.</span></h3>ΤΟΥ <b>ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΧΙΝΗ</b><br />Υποτίθεται ότι υπήρχαν παίκτες, στρατηγικές κινήσεις, υπολογισμένα ρίσκα. Σήμερα αυτή η εικόνα μοιάζει σχεδόν αφελής ή ξεπερασμένη. Η πραγματικότητα θυμίζει λιγότερο στρατηγική παρτίδα και περισσότερο ένα παγκόσμιο μηχάνημα κρίσεων που λειτουργεί διαρκώς στο κόκκινο.<br /><br />Η ένταση γύρω από το Ιράν και τη Μέση Ανατολή, με ευθύνη του Ισραήλ και επισπεύδουσα τις ΗΠΑ, δεν είναι απλώς άλλη μια περιφερειακή σύγκρουση. Είναι το σύμπτωμα ενός πλανήτη που έχει αρχίσει να χάνει την ικανότητα αυτοσυγκράτησης.<br /><br />Οι ισχυροί δοκιμάζουν όρια, οι λιγότερο ισχυροί μόνο όσοι έχουν αίσθηση υπαρξιακής κατάστασης για το κράτος τους ως δρώντα αντιστέκονται, οι υπόλοιποι απλά ταπεινώνονται με υποταγή ή deals ως δεδομένοι ή και χρήσιμοι ηλίθιοι, οι συμμαχίες αλλάζουν, οι οικονομίες τρέμουν και οι κοινωνίες παρακολουθούν κυριολεκτικά απόλυτα αδρανοποιημένες.<br /><br />Όμως στο τέλος, ανεξάρτητα από το ποιος θα επικρατήσει στρατιωτικά ή πολιτικά, υπάρχει ένα σταθερό μοτίβο: οι απλοί άνθρωποι πληρώνουν το κόστος είτε υλικά, είτε ακόμη πιο τραγικά με τη ζωή τους.<br /><br />Οι κυβερνήσεις μιλούν για ισορροπίες ισχύος, για ενεργειακές ασφάλειες και γεωστρατηγικούς υπολογισμούς. Στην πραγματικότητα όμως οι πόλεμοι έχουν πάντα την ίδια κατάληξη: κατεστραμμένες πόλεις, παιδιά και οικογένειες που χάνονται μέσα σε ερείπια και κοινωνίες που χρειάζονται δεκαετίες για να επουλώσουν πληγές.<br />Η μεγάλη ειρωνεία της εποχής είναι ότι ποτέ άλλοτε η ανθρωπότητα δεν είχε τόση πρόσβαση στην πληροφορία και ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς τι πραγματικά συμβαίνει.<br /><br />Ο πόλεμος πριν από τον πόλεμο<br /><br />Στις σύγχρονες συγκρούσεις, η πρώτη μάχη δεν ξεκινά στο έδαφος, αλλά στις οθόνες. Πολύ πριν εκτοξευθεί ο πρώτος πύραυλος, έχει ήδη ξεκινήσει η σύγκρουση των αφηγήσεων. Το διαδίκτυο γεμίζει με εικόνες, αναλύσεις και “αποκαλύψεις”. Βίντεο εμφανίζονται που υποτίθεται ότι δείχνουν επιθέσεις ή καταστροφές, μόνο που αργότερα αποδεικνύεται ότι προέρχονται από άλλη χρονική στιγμή, από άλλες χώρες ή ακόμη και από βιντεοπαιχνίδια.<br /><br />Δηλώσεις ηγετών κυκλοφορούν στα κοινωνικά δίκτυα, αλλά κανείς δεν μπορεί να επιβεβαιώσει αν ειπώθηκαν πραγματικά ή αν δημιουργήθηκαν από κάποιο λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης. Στο παρελθόν, η προπαγάνδα ήταν εργαλείο του πολέμου. Σήμερα έχει μετατραπεί σε βασικό του όπλο.<br /><br />Δε χρειάζεται να πείσεις τον αντίπαλο και τις κοινωνίες ότι έχεις δίκιο. Αρκεί να δημιουργήσεις τόσο θόρυβο ώστε κανείς να μην μπορεί να καταλάβει τι είναι αλήθεια. Κάθε πλευρά κατασκευάζει τη δική της εκδοχή της πραγματικότητας.<br /><br />Τα κοινωνικά δίκτυα λειτουργούν σαν επιταχυντές αυτής της διαδικασίας, μετατρέποντας κάθε είδηση σε πεδίο μάχης. Η πληροφορία διασπάται σε εκατοντάδες μικρά κομμάτια και η συνολική εικόνα εξαφανίζεται. Το αποτέλεσμα είναι ένας παράξενος κόσμος, όπου όλοι βλέπουν εικόνες από τον πόλεμο, αλλά ελάχιστοι μπορούν να εξηγήσουν τι πραγματικά συμβαίνει. <br /><a href="https://www.neakriti.gr/apopseis/2167661_mia-nea-pragmatikotita-polemos-parapliroforisi-kai-i-koinonia-poy-nomizei-oti">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a> <div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div></div>

Πόλεμος, fake, προπαγάνδα… η δυσδιάκριτη αλήθεια.

Αναντίλεκτα, ζούμε στην εποχή του εκκωφαντικού, πληθωριστικού θορύβου. Κάποτε οι διεθνείς συγκρούσεις και ανακατατάξεις περιγράφονταν με τη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την Φουκουσίμα στην Ελλάδα: Ανάγκα και...Δαναοί Πείθονται.

<div><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRjb0j-sGE0J9S9LRTGxG8Pi7CRbtRHycirbQ&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="44" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRjb0j-sGE0J9S9LRTGxG8Pi7CRbtRHycirbQ&s" width="280" /></a></div><br />Το πυρηνικό ατύχημα στην Φουκουσίμα, στις 11 Μαρτίου 2011 υπήρξε καταλύτης για μια σειρά αποφάσεων που καθόρισαν την τροχιά της παγκόσμιας ενεργειακής πολιτικής. Η Φουκουσίμα υπήρξε ένα σοκ για τη διεθνή κοινότητα και οδήγησε πολλές κυβερνήσεις στην Δύση σε μια φάση έντονης αμφισβήτησης της χρησιμότητας της πυρηνικής ενέργειας, από την πλευρά της ασφάλειας.<br /><br />ΤΟΥ <b>ΑΔΑΜ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ<br /></b><br />Αρκετά κράτη αποφάσισαν τότε να σταματήσουν την κατασκευή νέων ατομικών αντιδραστήρων, ή και να εγκαταλείψουν πλήρως τα πυρηνικά τους προγράμματα. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το κλίμα φαίνεται να αλλάζει ριζικά. Η ενεργειακή κρίση, οι γεωπολιτικές αναταράξεις και η ανάγκη για απανθρακοποίηση της οικονομίας επαναφέρουν την πυρηνική ενέργεια στο προσκήνιο.<br /><br />Αυτό γίνεται ιδιαίτερα αισθητό στην Ελλάδα, όπου ο δημόσιος διάλογος για ζητήματα στρατηγικής υφής, όπως είναι η ενέργεια, περνά από το μικροσκόπιο ενός ιδεοληπτικού κομματικού παρασκηνίου και όπου κρίνονται με βάση τις πρόσκαιρες εντυπώσεις.<br /><br />Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη από το Παρίσι, στο πλαίσιο της δεύτερης Συνόδου για την Πυρηνική Ενέργεια, σηματοδοτούν την επίσημη έναρξη μιας νέας εθνικής συζήτησης για το ενεργειακό μέλλον της χώρας.<br /><br />Για πρώτη φορά διατυπώθηκε με σαφήνεια η πρόθεση της Ελλάδας να εξετάσει την αξιοποίηση της πυρηνικής τεχνολογίας, με ιδιαίτερη έμφαση στους μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες (SMR), που αποτελούν σήμερα τον βασικό άξονα του διεθνούς πυρηνικού σχεδιασμού.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο ανακοινώθηκε η δημιουργία διυπουργικής ομάδας υψηλού επιπέδου για την πυρηνική ενέργεια. Πρόκειται ουσιαστικά για το πρώτο θεσμικό βήμα μιας χώρας που μέχρι σήμερα δεν είχε πυρηνική προϊστορία. Η ομάδα αυτή θα λειτουργήσει ως μηχανισμός συντονισμού των προκαταρκτικών μελετών που απαιτούνται πριν από οποιαδήποτε στρατηγική απόφαση.<br /><br />Το έργο της δεν είναι απλό. Στους επόμενους 18 με 24 μήνες θα πρέπει να δοθούν τεκμηριωμένες απαντήσεις σε μια σειρά κρίσιμων ερωτημάτων, όπως, ποια θα μπορούσε να είναι η βέλτιστη εγκατεστημένη πυρηνική ισχύς για την Ελλάδα, ποιο θα ήταν το κόστος κατασκευής ενός αντιδραστήρα, ποιες τεχνολογίες ταιριάζουν καλύτερα στις ανάγκες του ελληνικού ενεργειακού συστήματος και ποιο θεσμικό και ρυθμιστικό πλαίσιο απαιτείται για την ανάπτυξη ενός πυρηνικού προγράμματος.<br /><br />Παράλληλα, θα πρέπει να εξεταστούν με τη μέγιστη δυνατή σοβαρότητα, ζητήματα ασφάλειας, κοινωνικής αποδοχής και διαχείρισης των πυρηνικών αποβλήτων, τα οποία παραμένουν στον πυρήνα της δημόσιας συζήτησης σε όλο τον κόσμο. <a href="https://www.energia.gr/article/242174/apo-thn-foykoysima-sthn-ellada-anagka-kaidanaoi-peithontai-"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.energia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

Από την Φουκουσίμα στην Ελλάδα: Ανάγκα και...Δαναοί Πείθονται.

Το πυρηνικό ατύχημα στην Φουκουσίμα, στις 11 Μαρτίου 2011 υπήρξε καταλύτης για μια σειρά αποφάσεων που καθόρισαν την τροχιά της παγκόσμιας ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος: “Μεσσιανισμός”… που μας πηγαίνει στον “Μεσαιωνισμό”; (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/P0u9YaA9mPY" width="280" youtube-src-id="P0u9YaA9mPY"></iframe></div><div><br /></div>Στις “Αντιθέσεις” μία μεγάλη συζήτηση για το πεδίο της επικίνδυνης κλιμάκωσης στη Μέση και Δυτική Ανατολή, με τον πόλεμο των ΗΠΑ- Ισραήλ έναντι του Ιράν και τις ευρύτερες γεωπολιτικές- γεωοικονομικές επιπτώσεις παγκόσμιων διαστάσεων, σε ένα κόσμο που μεταβάλλεται κυνικά και ριζικά σε υπαρξιακή πλέον βάση.<br /><br />Οι εξελίξεις στο πεδίο της αναμέτρησης, οι προεκτάσεις και επιδράσεις τους στο κόσμο και η “γυμνή μετάβαση” σε ένα κόσμο παρατεταμένης αβεβαιότητας στην άβυσσο του πολέμου.<br /><br />Η περιδίνηση στρατιωτικά, ενεργειακά, οικονομικά στις εφοδιαστικές αλυσίδες και σε κρίσιμα δεδομένα με επίκεντρο τον Περσικό κόλπο, τα στενά του Ορμούζ και τις θαλάσσιες, αεροπορικές και ενεργειακές οδεύσεις<br /><br />>Υπάρχει και ποιος είναι ο στόχος του πολέμου για ΗΠΑ, ποιος για το Ισραήλ και ο αντίλογος του Ιράν<br />>Τα όρια και η αναζήτηση «νίκης εξόδου» για τον Τραμπ, η στρατηγική στόχευση του Ισραήλ και τα αντίστοιχα όρια του Ιράν<br />>Οι επιδράσεις της κατάστασης στην Ανατολική Μεσόγειο και ο αντίκτυπος για Κύπρο – Ελλάδα και Τουρκία<br />>Η μεγάλη εικόνα της πλήρους γεωπολιτικής αναδιάταξης και η μεγάλη εικόνα των κοινωνιών της αδράνειας μπροστά στον κυνισμό της ισχύος και της διάλυσης κάθε στοιχείου κανόνων και διεθνούς δικαίου, κατεδαφίζοντας την πολυμερή αντίληψη για τις διεθνείς σχέσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.cretetv.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος: “Μεσσιανισμός”… που μας πηγαίνει στον “Μεσαιωνισμό”; (vid.)

Στις “Αντιθέσεις” μία μεγάλη συζήτηση για το πεδίο της επικίνδυνης κλιμάκωσης στη Μέση και Δυτική Ανατολή, με τον πόλεμο των ΗΠΑ- Ισραήλ ένα...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ: “Στενεύουν” επικίνδυνα οι Διάδρομοι του Κόσμου…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ_DUiyAVc2VjaEhbj1KNriMDjev7sqpZlBTA&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="46" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ_DUiyAVc2VjaEhbj1KNriMDjev7sqpZlBTA&s" width="280" /></a></div><div><br /></div>Γράφει ο <b>Γιάννης Μπασιάς</b><br />Ένα Σύστημα Χωρίς Ελαστικότητα – Το ενεργειακό σύστημα έχει εισέλθει σε φάση όπου η ανθεκτικότητα είναι επικίνδυνα περιορισμένη. Η πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα είναι μικρή, τα στρατηγικά αποθέματα προσφέρουν μόνο προσωρινή ανακούφιση και οι υποδομές LNG δεν επανεκκινούνται γρήγορα μετά από μια διαταραχή. Ένα δίκτυο που κάποτε λειτουργούσε με ευελιξία έχει μετατραπεί σε άκαμπτη αρχιτεκτονική όπου κάθε διαταραχή διαχέεται ακαριαία. Η απώλεια ελαστικότητας είναι πλέον το καθοριστικό χαρακτηριστικό της ενεργειακής ασφάλειας.<br /><br />Το Ορμούζ είναι το μοναδικό θαλάσσιο πέρασμα όπου οι μεγαλύτεροι εξαγωγείς ενέργειας και οι μεγαλύτεροι εισαγωγείς εξαρτώνται από μια διαδρομή ανάμεσα σε στρατιωτικούς αντιπάλους. Δεν διαθέτει ουσιαστική παράκαμψη, ενώ οι αγωγοί Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ παρακάμπτουν μόνο μικρό μέρος των ροών. Η τρέχουσα κρίση δείχνει ότι το Ορμούζ δεν είναι απλώς ένα σημείο συμφόρησης αλλά ένας δομικός άξονας πάνω στον οποίο στηρίζεται η σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας.<br /><br />Η Ασύμμετρη Θέση της Κίνας και οι Νέες Αντιπαλότητες στο LNG<div><br />Η Ασία απορροφά το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου και του LNG που διέρχεται από το Ορμούζ. Για την Κίνα, η έκθεση είναι οξεία: πάνω από 70% των εισαγωγών πετρελαίου και το ένα τρίτο του LNG προέρχονται από διαδρομές χωρίς εναλλακτικές. Οι εκπτώσεις από Ιράν και Βενεζουέλα προσφέρουν ευελιξία, όχι ανθεκτικότητα.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν δικές τους δομικές αδυναμίες. Η παραγωγή αυξάνεται, αλλά οι αγωγοί δεν επαρκούν για να τροφοδοτήσουν τις μονάδες υγροποίησης. Στο Κατάρ, το πρόβλημα είναι αντίστροφο: άφθονο αέριο, αλλά χωρίς εναλλακτικές εξαγωγικές οδούς. Αυτή η ασυμμετρία διαμορφώνει μια νέα αντιπαλότητα στην αγορά LNG, με την Κίνα στο επίκεντρο ως τον μεγαλύτερο οριακό καταναλωτή.<br /><br />Η Ευρώπη σε Συνθήκες Συστημικής Πίεσης</div><div><br />Η Ευρώπη εξαρτάται όχι τόσο από το Ορμούζ όσο από τη σταθερότητα του παγκόσμιου συστήματος. Όταν το 20% του παγκόσμιου LNG διαταράσσεται, η Ευρώπη δεν στερείται μορίων υδρογονανθράκων αλλά χρόνου και περιθωρίων. Οι ασιατικές αγορές ανεβάζουν τιμές, τα φορτία εκτρέπονται, το TTF εκτινάσσεται, τα αποθέματα αδειάζουν ταχύτερα, και οι χερσαίοι διάδρομοι από Νορβηγία, Αλγερία και Αζερμπαϊτζάν λειτουργούν ήδη στα όριά τους. Οι νέοι αμερικανικοί άξονες στην Αδριατική και το Αιγαίο προσφέρουν προοπτική, αλλά απαιτούν πραγματική ζήτηση και κεφάλαια.<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η αναζήτηση νέων αξόνων διαφοροποίησης αποκτά κρίσιμη σημασία. Η Μεσόγειος αναδύεται ως συμπληρωματικός άξονας διαφοροποίησης. Η επένδυση της Ινδίας στη Χάιφα και ο διάδρομος IMEC επιδιώκουν να μειώσουν την εξάρτηση από τα παραδοσιακά chokepoints. Το κοίτασμα Λεβιάθαν προσθέτει ενεργειακή διάσταση, αλλά η πρόσφατη force majeure (σ.σ. “ανωτέρα βία”) υπενθυμίζει ότι οι υπεράκτιες υποδομές παραμένουν ευάλωτες.</div><div><br />Αόρατες Ευπάθειες<br /><br />Η εξάρτηση από έναν στενό θαλάσσιο διάδρομο αντικατοπτρίζεται σε ενέργεια, δεδομένα και εμπόριο. Ένα σημείο συμφόρησης επηρεάζει όχι μόνο πετρέλαιο και LNG αλλά και κρίσιμες ροές αγαθών και πληροφοριών. Σε αυτό το περιβάλλον, το Ιράν δεν αντιγράφει τις τακτικές της Ουκρανίας, αντανακλά όμως την ίδια στρατηγική λογική: χρήση περιορισμένων, ασύμμετρων μέσων για δυσανάλογη συστημική σύγχυση. Σε αυτό το πλαίσιο, η αντιπαράθεση στο Ορμούζ δεν ενισχύει θεσμικά τους BRICS, αλλά αυξάνει το γεωπολιτικό βάρος των βασικών μελών τους.<br /><br />Το Παγκόσμιο Σύστημα στην Επόμενη Μέρα<br /><br />Η κρίση στο Ορμούζ δεν είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο αλλά προειδοποίηση για το πώς λειτουργεί πλέον ο κόσμος. Η ενέργεια, το εμπόριο, τα δεδομένα και οι θαλάσσιες ροές έχουν συμπτυχθεί σε ένα ενιαίο σύστημα όπου η πίεση σε έναν διάδρομο μετατρέπεται σε παγκόσμια αστάθεια. Οι επόμενες κρίσεις δεν θα είναι γραμμικές ούτε τοπικές. Θα είναι ταυτόχρονες, διασυνδεδεμένες και συστημικές.<br /><br />Η πρόκληση δεν είναι να αποτραπεί κάθε διαταραχή, αυτό είναι αδύνατο. Είναι να ξαναχτιστεί η ελαστικότητα που χάθηκε, δηλαδή οι εναλλακτικές διαδρομές, η πλεονάζουσα ικανότητα, τα στρατηγικά αποθέματα προσαρμοσμένα στη νέα εποχή και μια αρχιτεκτονική που δεν καταρρέει όταν πιέζεται σε ένα μόνο σημείο. Το Ορμούζ ήταν το καμπανάκι. Η επόμενη μέρα θα κριθεί από το αν ο κόσμος θα το ακούσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ: “Στενεύουν” επικίνδυνα οι Διάδρομοι του Κόσμου…

Γράφει ο  Γιάννης Μπασιάς Ένα Σύστημα Χωρίς Ελαστικότητα – Το ενεργειακό σύστημα έχει εισέλθει σε φάση όπου η ανθεκτικότητα είναι επικίνδυνα...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέες απειλές από Milliyet για ερχομό "μια νύχτα ξαφνικά": "Προειδοποίηση στην Αθήνα για τα νησιά".

<img height="43" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/12/1280816b2c8147e6a6f653665cad5304.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="280" /><br /><br />Η τουρκική εφημερίδα Milliyet παρουσιάζει ρεπορτάζ για υποτιθέμενη αυστηρή προειδοποίηση της Άγκυρας προς την Αθήνα αναφορικά με τη στρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών και τις κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας καταγγέλλει ότι η Ελλάδα, "αξιοποιώντας" τον πόλεμο ΗΠΑ–Ιράν, επιχειρεί να εγκαταστήσει συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας στη Λήμνο και στην Κάρπαθο, νησιά που η Άγκυρα χαρακτηρίζει ως "υποχρεωτικά αποστρατιωτικοποιημένα".<br /><br />Η Άγκυρα επικαλείται τη Συνθήκη της Λωζάνης για τη Λήμνο και τη Συνθήκη των Παρισίων για την Κάρπαθο, υποστηρίζοντας ότι το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης αποτελεί "ουσιώδη όρο" των συμφωνιών και ότι η παραβίασή του συνιστά "σοβαρή παραβίαση", χωρίς όμως –κατά την τουρκική θέση– να αίρει νομικά τη δέσμευση.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας δηλώνει ότι τέτοιες κινήσεις "δεν είναι αποδεκτές" μεταξύ συμμάχων στο ΝΑΤΟ, ειδικά σε περίοδο διαρκών κρίσεων ασφαλείας στη γύρω περιοχή.<br /><br />Τονίζει πως η Ελλάδα "προσπαθεί να εκμεταλλευθεί τις κρίσεις της περιοχής" και προειδοποιεί ότι η Άγκυρα "δεν αποδέχεται" αυτές τις πρωτοβουλίες και έχει ήδη λάβει "όλα τα αναγκαία μέτρα".<br /><br />Η Milliyet στέκεται ιδιαίτερα σε μία φράση της ανακοίνωσης, ότι το θέμα έχει τεθεί και "από τα ανώτατα κλιμάκια του κράτους", την οποία συνδέει ευθέως με την γνωστή δήλωση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το 2022 "θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά".<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι ο Τούρκος πρόεδρος, αναφερόμενος τότε στη διαφορά για τα νησιά, είχε πει: "Τα νησιά που κατέχετε δεν μας δεσμεύουν, όταν έρθει η ώρα θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί, όπως λέμε, μπορεί να έρθουμε ένα βράδυ ξαφνικά".<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, το ρεπορτάζ σημειώνει ότι η Άγκυρα παρουσίασε ως "νόμιμη, αναγκαία και ισορροπημένη" την απόφαση για ανάπτυξη αεροπορικών και αντιαεροπορικών δυνάμεων στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, επικαλούμενη "αυξημένες απειλές" μετά τη σύγκρουση ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας προειδοποιεί ότι δεν θα επιτρέψει "εχθρικές ενέργειες" ούτε "τετελεσμένα" σε βάρος των Τουρκοκυπρίων και δηλώνει πως η Τουρκία δεν θα διστάσει να ασκήσει όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από το καθεστώς εγγυήτριας δύναμης.<br /><br />Παράλληλα, στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται ότι η αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ είναι "τουρκική βάση" και ότι η κυριότητα όλων των εγκαταστάσεων ανήκει στην Τουρκία, με διοικητή Τούρκο υποστράτηγο, προσθέτοντας πως η παρουσία αμερικανικών, ισπανικών, πολωνικών και καταρινών δυνάμεων δεν μετατρέπει τη βάση σε "αμερικανική".<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέες απειλές από Milliyet για ερχομό "μια νύχτα ξαφνικά": "Προειδοποίηση στην Αθήνα για τα νησιά".

Η τουρκική εφημερίδα Milliyet παρουσιάζει ρεπορτάζ για υποτιθέμενη αυστηρή προειδοποίηση της Άγκυρας προς την Αθήνα αναφορικά με τη στρατιωτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αναφορές από το Military Channel ότι η φρεγάτα «Ψαρά» εξουδετέρωσε ιρανικό σμήνος drones.

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/03/650221577_122193156614902462_2312014515954352185_n-1068x1068.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"> <span style="font-weight: normal;">”Αναχαίτισε ένα σμήνος από 4 Shahed-136 UAVs ανοιχτά της Κύπρου”</span></h3>Σύμφωνα με το Military Channel, η Φρεγάτα ΜΕΚΟ «Ψαρά» αναχαίτισε ένα σμήνος από 4 Shahed-136 UAVs ανοιχτά της Κύπρου στις 8 Μαρτίου χάρη στο C-UAS «Kένταυρος». Εάν επιβεβαιωθεί, τότε το «Kένταυρος» της ΕΑΒ θα έχει επιτύχει ένα σκορ 3 στα 3 έναντι των drones του Ιράν.<br /><br />Τις πρώτες ώρες της 8ης Μαρτίου 2026 εκτυλίχθηκε στην Ανατολική Μεσόγειο ένα περιστατικό με ιδιαίτερη στρατιωτική βαρύτητα, το οποίο ενδέχεται να επηρεάσει ουσιαστικά τον τρόπο αντιμετώπισης των μαζικών επιθέσεων με drones.<br /><br />Όπως αναφέρει το δημοσίευμα του «Military Channel», η ελληνική φρεγάτα «Ψαρά» F454, που επιχειρούσε στο πλαίσιο ταχείας αντίδρασης για την Κύπρο, φέρεται να αναχαίτισε σμήνος ιρανικών περιφερόμενων drones χωρίς να χρησιμοποιήσει ούτε έναν αναχαιτιστικό πύραυλο.<br /><br />Σύμφωνα με την περιγραφή του περιστατικού, η φρεγάτα «Ψαρά» αξιοποίησε το σύστημα αντιμετώπισης drones Κένταυρος, ένα ελληνικό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου, προκειμένου να εξουδετερώσει τα εισερχόμενα μη επανδρωμένα αεροχήματα μέσω ισχυρής παρεμβολής σημάτων.<br /><br />Ο εντοπισμός των drones<br /><br />Η φρεγάτα έπλεε δυτικά της Κύπρου, σε μια περίοδο αυξημένης επιφυλακής έπειτα από διαδοχικές προειδοποιήσεις για ιρανικά drones, οι οποίες είχαν οδηγήσει ακόμη και στην εκκένωση του Διεθνούς Αεροδρομίου Πάφου. Την προσέγγιση των στόχων εντόπισαν τα ραντάρ της κοντινής φρεγάτας FDI «Κίμων», τα οποία κατέγραψαν σχηματισμό τεσσάρων drones τύπου Shahed να κινούνται σε χαμηλό ύψος.<br /><br />Αντί να χρησιμοποιήσει πυραύλους ESSM ή Aster-30, με εκτιμώμενο κόστος από 1 έως 2 εκατ. δολάρια ανά βολή, το «Ψαρά» ενεργοποίησε το σύστημα Κένταυρος.<div><br />Πώς λειτούργησε ο Κένταυρος<br /><br />Το σύστημα, μέσω παθητικής ανίχνευσης, εντόπισε τις συχνότητες διοίκησης και ελέγχου των drones και παρενέβη στοχευμένα στα συγκεκριμένα κανάλια επικοινωνίας. Με αυτόν τον τρόπο διακόπηκε η σύνδεση των drones με τους χειριστές τους.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, τρία από τα τέσσερα drones κατέπεσαν στη Μεσόγειο, ενώ το τέταρτο φέρεται να πραγματοποίησε αυτόματη αναστροφή πορείας πριν συντριβεί σε μεγαλύτερη απόσταση.<br />Τα χαρακτηριστικά του συστήματος<br /><br />Το σύστημα Κένταυρος έχει αναπτυχθεί από την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) και παρουσιάζεται ως ένα από τα πλέον αποδοτικά μέσα άμυνας κατά drones στο επιχειρησιακό περιβάλλον του 2026. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, το σύστημα μπορεί να εντοπίζει μη επανδρωμένα αεροχήματα σε αποστάσεις έως 150 χιλιομέτρων μέσω παθητικών αισθητήρων, χωρίς το πλοίο να εκπέμπει σήμα ραντάρ που θα μπορούσε να στοχοποιηθεί από πυραύλους αντιραντάρ.<br /><br />Παράλληλα, σε αντίθεση με παρεμβολείς ευρείας κάλυψης που επηρεάζουν συνολικά τις επικοινωνίες μιας περιοχής, το σύστημα Κένταυρος φέρεται να εφαρμόζει στοχευμένη παρεμβολή, εξουδετερώνοντας τα συστήματα πλοήγησης και GPS συγκεκριμένων drones σε αποστάσεις έως 25 χιλιομέτρων.</div><div><br />Η επιχειρησιακή του αξία<br /><br />Η τεχνολογία αυτή είχε ήδη δοκιμαστεί επιχειρησιακά στις αποστολές του «Ψαρά» στην Ερυθρά Θάλασσα το 2024 και το 2025 εναντίον των Χούθι. Το νέο περιστατικό στην Ανατολική Μεσόγειο ενισχύει περαιτέρω τη φήμη του συστήματος ως ευρωπαϊκής λύσης ηλεκτρονικού πολέμου με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα απέναντι σε σμήνη drones ιρανικής σχεδίασης.<br /><br />Η επιτυχία της συγκεκριμένης αναχαίτισης επαναφέρει στο προσκήνιο τον ρόλο του ηλεκτρονικού πολέμου στον λεγόμενο πόλεμο κορεσμού. Ένα drone τύπου Shahed εκτιμάται ότι κοστίζει περίπου 30.000 δολάρια για να παραχθεί, ενώ η κατάρριψή του με πύραυλο αξίας έως 2 εκατ. δολαρίων δημιουργεί σημαντική πίεση τόσο στους αμυντικούς προϋπολογισμούς όσο και στα αποθέματα των ναυτικών μονάδων.</div><div><br />Το στρατηγικό μήνυμα<br /><br />Σε αντίθεση με αυτή την αναλογία κόστους, ένα σύστημα όπως ο Κένταυρος προσφέρει τη δυνατότητα συνεχούς εξουδετέρωσης απειλών μέσω παρεμβολών soft kill, όσο το πλοίο διαθέτει την απαιτούμενη ηλεκτρική ισχύ. Υπό αυτό το πρίσμα, η ελληνική προσέγγιση αναδεικνύεται ως μια πρακτική και οικονομικά βιώσιμη απάντηση σε ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα του σύγχρονου ναυτικού πολέμου.<br /><br />Η λεγόμενη «Ασπίδα Κένταυρος» φέρεται έτσι να μετατρέπει το «Ψαρά» σε μια πλατφόρμα άμυνας υψηλής αντοχής απέναντι σε μαζικές επιθέσεις drones. Σε μια περίοδο κατά την οποία τα συμμαχικά ναυτικά αναζητούν αποτελεσματικούς τρόπους για να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη παραγωγή ιρανικών drones, το ελληνικό μοντέλο αποκτά ξεχωριστό στρατηγικό ενδιαφέρον.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αναφορές από το Military Channel ότι η φρεγάτα «Ψαρά» εξουδετέρωσε ιρανικό σμήνος drones.

  ”Αναχαίτισε ένα σμήνος από 4 Shahed-136 UAVs ανοιχτά της Κύπρου” Σύμφωνα με το Military Channel, η Φρεγάτα ΜΕΚΟ «Ψαρά» αναχαίτισε ένα σμήν...

Διαβάστε την συνέχεια

«Στη Γερμανία φοβόμαστε ατέρμονο πόλεμο. Πανεύκολο να χτυπηθεί η Σούδα».

<img height="52" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2026/03/12/9739350-1024x737.jpg" width="280" /><br /><br /><div><b>Ειρήνη Αναστασοπούλου<br /></b>Γερμανός στρατιωτικός περιγράφει στο «Β» τους κινδύνους από έναν πόλεμο «χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα» και τα αργά αντανακλαστικά της ΕΕ, εξηγεί γιατί «δεν μπορούμε να βασιστούμε στον Τραμπ» και επισημαίνει ότι «είναι πανεύκολο» να χτυπηθεί η Σούδα<br /><br />Μεσημέρι στην ηλιόλουστη πλατεία Πότσνταμ του Βερολίνου. Χιλιάδες Ιρανοί διαδηλώνουν. Στα χέρια τους τρίχρωμες σημαίες με το λιοντάρι μπροστά από έναν ανατέλλοντα ήλιο. Τυχαία η επονομασία «Lion’s Roar» (O βρυχηθμός του λιονταριού) της ισραηλινής επιχείρησης που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου; Ενας Ιρανός αρπάζει το μικρόφωνο και απευθύνεται στο πλήθος. Δεν προλαβαίνει τα τελειώσει.<br /><br />Οι συγκεντρωμένοι ξεσπούν σε παραλήρημα, πέφτει ο ένας στην αγκαλιά του άλλου κλαίγοντας και χορεύοντας από συγκίνηση. Και φωνάζουν ένα όνομα που δύσκολα ακούγεται μέσα στη βουή. Ρωτώ κάποιον τι συνέβη. «Οι ισραηλινοί βομβάρδισαν τον Χαμενεΐ τον σκότωσαν».<br /><br />Ετσι έμαθε το «Β» εκείνο το σαββατιάτικο απομεσήμερο στη βερολινέζικη ιστορική πλατεία, όπου το Τείχος χώριζε μια πόλη κι έναν κόσμο σε καλό και κακό, τον θάνατο του θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν ώρες πριν ανακοινωθεί επίσημα.<br /><br />Το όνομα που φώναζαν οι Ιρανοί ακούστηκε πιο καθαρά στην πορεία που ακολούθησε. Ηταν του Ρεζά Παχλαβί, πρωτότοκου υιού του τελευταίου Σάχη της Περσίας, που απολαμβάνει υποστήριξη από μεγάλα τμήματα της ιρανικής Διασποράς και στη Γερμανία.<br /><br />«Σαν οδήγηση στο αντίθετο ρεύμα»<br /><br />Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο Παχλαβί βρέθηκε επί γερμανικού εδάφους ως προσκεκλημένος στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου στα μέσα Φεβρουαρίου. Ο Παχλαβί συναντήθηκε με πολιτικούς και ειδικούς ασφαλείας και έλαβε μέρος σε πάνελ με συντονίστρια την Κριστιάν Αμανπούρ, ιρανικής καταγωγής και η ίδια που έζησε στην Τεχεράνη μέχρι ηλικίας 12 χρόνων.<br /><br />«Η σημασία του Ρεζά Παχλαβί αυξάνεται αυτές τις ημέρες, θα έβλεπα μια ευκαιρία να υποστηριχθεί ακόμη και ως μεταβατική λύση» λέει στο «Β» ο Ραλφ Τίλε. Ο γερμανός συνταγματάρχης ε.α. και πρόεδρος της Πολιτικο-Στρατιωτικής Εταιρείας PMG στο Βερολίνο γνωρίζει το καθεστώς του Σάχη και πολλούς αξιωματικούς από κοινές ασκήσεις στις ΗΠΑ. Από τότε έχει κυλήσει βέβαια πολύ νερό στο αυλάκι και σήμερα βρισκόμαστε οκτώ ημέρες μετά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών.<br /><br />Ο Τίλε είναι πολύ ανήσυχος. Περιγράφει τις επιχειρήσεις σαν οδήγηση στο αντίθετο ρεύμα ή «σαν μια υπερσύγχρονη ισχυρή ομάδα που μπαίνει σε τείχος καπνού. Και δεν ξέρουμε αν θα βγει, πώς θα βγει, τι θα συμβεί στο διάστημα μέχρι την έξοδο. Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα. Το σχέδιο αναπτύσσεται μέσα από τα γεγονότα. Στον Ντόναλντ Τραμπ δεν μπορούμε να βασιστούμε, το μυαλό του είναι στις εκλογές».</div><div><br />«ΕΕ και ΝΑΤΟ πάντα δύο βήματα πίσω»<br /><br />Η ανησυχία του γερμανού εμπειρογνώμονος επικεντρώνεται κυρίως στην Ευρώπη και στους ανθρώπους της. «Ο μεγάλος κίνδυνος είναι στην πραγματικότητα ένας ατέρμονος πόλεμος, ασύμμετρος, με υβριδική πολεμική δράση σε ολόκληρη την περιοχή, ακόμη και μέχρι την Ευρώπη». Του επισημαίνουμε ότι η Κύπρος δέχθηκε ως πρώτη χώρα της ΕΕ επίθεση με drones. Ισως να δοκιμάζει το Ιράν την ετοιμότητα των Ευρωπαίων να εφαρμόσουν τη ρήτρα αμοιβαίας βοήθειας βάσει του άρθρου 42 (7) της Συνθήκης για την ΕΕ.<br /><br />Κάποιοι γερμανοί αναλυτές σχολίασαν αρνητικά ότι δεν κινητοποιήθηκε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός. Ο Τίλε μιλά με την εμπειρία δεκαετιών: «Η ΕΕ είναι πάντα πολύ αργή, δυστυχώς ισχύει και για το ΝΑΤΟ. Είναι πάντα δύο βήματα πίσω από την πραγματικότητα. Υπάρχει μια πολύ σημαντική φράση, που είναι η βασική ιδέα της ΕΕ, ότι είναι ένα έργο ειρήνης. Η πλειονότητα των γραφειοκρατών στις Βρυξέλλες δεν συμπαθεί τις Ενοπλες Δυνάμεις και δηλώνει αναρμόδια».<br /><br />Στη Γερμανία, ένα 58% των πολιτών αποδοκιμάζει τη στρατιωτική επέμβαση Ισραήλ – ΗΠΑ στο Ιράν, σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση του Ινστιτούτου infratest dimap για λογαριασμό του τηλεοπτικού καναλιού ARD. Ενα 77% αισθάνεται φόβο και απειλή, κι αυτό ανεξαρτήτως κόμματος. Την περασμένη Τρίτη, αξιωματούχοι του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών κάλεσαν τον ιρανό πρέσβη για να ζητήσουν εξηγήσεις γιατί το Ιράν επιτέθηκε σε αμερικανικές βάσεις σε χώρες του Κόλπου.</div><div><br />«Η Κρήτη είναι πολύ σημαντική»<br /><br />Στο πίσω μέρος του μυαλού τους βέβαια ήταν οι αμερικανικές βάσεις σε γερμανικό έδαφος. Κάτοικοι των γύρω περιοχών παρατηρούν μεγάλη κινητικότητα από τις αρχές του χρόνου. Οπως και στη βάση της Σούδας. «Η Κρήτη είναι πολύ, πολύ σημαντική. Από εκεί έχουν περάσει πρακτικά όλα τα αμερικανικά αεροσκάφη» επισημαίνει ο Τίλε.<br /><br />«Ολες οι ενισχύσεις έρχονται από εκεί. Οσο περισσότερο διαρκεί αυτός ο πόλεμος, τόσο περισσότερο γίνονται στόχος τέτοια κέντρα. Το Ιράν θέλει στην πραγματικότητα να αντέξει για πολύ καιρό και να χτυπήσει όλους αυτούς τους μαλακούς στόχους, δηλαδή τους τουριστικούς προορισμούς. Με την ελπίδα ότι τότε οι χώρες που θα χτυπηθούν θα στραφούν εναντίον της Αμερικής και θα δυσκολέψουν τη δράση της».</div><div><br />«Πανεύκολο να χτυπηθεί η Σούδα»<br /><br />Αλλά πόσο εύκολο θα ήταν αυτό; «Πανεύκολο, χρειάζεστε εκρηκτικά, drones και κάποιον να θέλει να το κάνει. Drones υπάρχουν κατά εκατοντάδες χιλιάδες, χρειάζονται μόνο μερικά χιλιόμετρα πτήσης. Αρκούν δύο, τρεις επιθέσεις, δεν χρειάζεται να ξεσπάσει πόλεμος. Αρκεί να προκληθεί μακελειό. Οσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο περισσότερο φουντώνει ο φανατισμός».<br /><br />Πριν λίγες ημέρες, ο γάλλος πρόεδρος, σε βαρυσήμαντη ομιλία του, άνοιξε και πάλι τη συζήτηση προτείνοντας την υπαγωγή των ευρωπαϊκών χωρών που το επιθυμούν στη γαλλική ομπρέλα πυρηνικής αποτροπής. Η Γαλλία εγγυήτρια της ευρωπαϊκής ασφάλειας; Ο Τίλε κρατά μικρό καλάθι.</div><div><br />«Ο Τραμπ υπονομεύει την αξιοπιστία»<br /><br />«Η Γαλλία θέλει μόνο να μοιραστεί τα έξοδα, όχι την ευθύνη» μας λέει. «Πρόκειται για μια ολόκληρη διαδικασία που πρέπει να τηρηθεί. Οι Γερμανοί, για παράδειγμα, δεν διαθέτουν πυρηνικά όπλα αλλά μαχητικά αεροσκάφη με τα οποία μπορούν να μεταφέρουν, μέχρι στιγμής, μόνο πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ, ενώ στο μέλλον ίσως και πυρηνικά όπλα από τη Βρετανία ή τη Γαλλία. Για τον σκοπό αυτόν πρέπει να συμφωνηθούν ακόμη διαδικασίες αδειοδότησης. Και τέλος θα πρέπει να εμπιστευτούμε τον γάλλο πρόεδρο ή τον βρετανό πρωθυπουργό ότι σε ώρα ανάγκης θα δώσουν την έγκριση. Είναι ο τελευταίος σημαντικός κρίκος. Πρέπει να υπάρχει αξιοπιστία, θέλουμε τα όπλα για να μη χρειαστεί να τα χρησιμοποιήσουμε. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι ο Τραμπ υπονομεύει την αξιοπιστία».</div><div><br />Η Ουκρανία σε δεύτερη μοίρα<br /><br />Μεγάλος χαμένος του νέου πολέμου είναι και η Ουκρανία που περνά πάλι σε δεύτερη μοίρα. Μέσα σε δύο μόνο ημέρες, Ισραηλινοί και Αμερικανοί ξόδεψαν πυρομαχικά που χρειάστηκαν και τις 12 ημέρες στον πόλεμο του περασμένου Ιουνίου. «Αυτό σημαίνει ότι θα περισσέψουν μόνο λίγα για τους Ουκρανούς. Κι επειδή οι Ευρωπαίοι τα αγοράζουν από τους Αμερικανούς και τα δίνουν στην Ουκρανία, θα γίνουν πιο σπάνια και πιο ακριβά». Τι εναλλακτικές υπάρχουν; Ο γερμανός εμπειρογνώμων δεν βλέπει παρά μόνο ένα γρήγορο τέλος του πολέμου με αλλαγή καθεστώτος. «Αν δεν υπάρξει αλλαγή καθεστώτος, θα είναι δυσάρεστο για εμάς. Για όλους μας. Οχι μόνο για τους Αμερικανούς, στους οποίους πολλοί το εύχονται».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Στη Γερμανία φοβόμαστε ατέρμονο πόλεμο. Πανεύκολο να χτυπηθεί η Σούδα».

Ειρήνη Αναστασοπούλου Γερμανός στρατιωτικός περιγράφει στο «Β» τους κινδύνους από έναν πόλεμο «χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα» και τα αργ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι αγορές ακούνε Χαμενεΐ και Νετανιάχου. Ο Τραμπ χάνει το γεωπολιτικό τιμόνι της παγκόσμιας οικονομίας.

<img height="38" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_war_markets_cirisis-740x375-1-768x389.jpg" width="280" /><br /><br />Ορμούζ, πετρέλαιο πάνω από 100$, στρατιωτική κλιμάκωση και πολιτική αβεβαιότητα: το νέο γεωπολιτικό χρηματοοικονομικό σοκ<br /><br />Η στιγμή που οι αγορές σταματούν να εμπιστεύονται την Ουάσιγκτον<br /><br />Στις διεθνείς αγορές υπάρχει μια άγραφη αρχή: η αξιοπιστία της πολιτικής ηγεσίας των ΗΠΑ λειτουργεί ως άγκυρα σταθερότητας.<br /><br />Σήμερα όμως η αρχή αυτή σπάει για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Οι traders δεν παρακολουθούν μόνο πυραύλους και δεξαμενόπλοια. Παρακολουθούν τη γλώσσα των ηγετών — και τη συνέπεια πίσω από αυτή.<br /><br />Στο σημερινό γεωπολιτικό σκηνικό, οι αγορές ακούνε περισσότερο την Τεχεράνη και την Ιερουσαλήμ από την Ουάσιγκτον.<br /><br />Η δήλωση του νέου ανώτατου ηγέτη του Ιράν Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ότι τα Στενά του Ορμούζ πρέπει να παραμείνουν κλειστά λειτουργεί ως στρατηγικό μήνυμα μακράς σύγκρουσης.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου προειδοποιεί ότι η ηγεσία της Τεχεράνης μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με «άμεσες συνέπειες». <br /><br />Και στο ενδιάμεσο, οι αγορές παρακολουθούν έναν Λευκό Οίκο που στέλνει αντικρουόμενα μηνύματα για τη διάρκεια και τη φύση του πολέμου.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι μια γεωπολιτική μετατόπιση ισχύος:<br /><br />Οι αγορές θεωρούν πλέον πιο προβλέψιμες τις κινήσεις δύο εμπόλεμων κρατών από τις δηλώσεις της υπερδύναμης.<br />Το πετρέλαιο πάνω από τα 100 δολάρια: η επιστροφή του ενεργειακού σοκ<br /><br />Το πρώτο πεδίο όπου αποτυπώνεται η νέα πραγματικότητα είναι η ενέργεια.<br /><br />Το Brent ξεπέρασε τα 100 δολάρια ανά βαρέλι, επίπεδο που είχε να εμφανιστεί από τις αρχές του πολέμου στην Ουκρανία το 2022.<br /><br />Η άνοδος αυτή δεν είναι απλώς κερδοσκοπική.<br /><br />Είναι αποτέλεσμα ενός πραγματικού σοκ προσφοράς.περίπου 20% του παγκόσμιου πετρελαίου περνά από τα Στενά του Ορμούζ<br />επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια και ενεργειακές υποδομές έχουν περιορίσει δραστικά τις ροές<br />χώρες του Κόλπου έχουν μειώσει την παραγωγή τους λόγω περιορισμένων εξαγωγικών δυνατοτήτων<br /><br />Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας μιλά ήδη για τη μεγαλύτερη διαταραχή προσφοράς στην ιστορία της αγοράς πετρελαίου.<br /><br />Η αντίδραση των κυβερνήσεων ήταν πρωτοφανής:απελευθέρωση 400 εκατ. βαρελιών από στρατηγικά αποθέματα<br />στρατιωτική προστασία ναυσιπλοΐας<br />συζητήσεις για διεθνή ναυτική συνοδεία δεξαμενόπλοιων<br />Ωστόσο η αγορά δείχνει να μην πείθεται. <div><br />Το νέο γεωπολιτικό premium κινδύνου<br /><br />Οι επενδυτές έχουν αρχίσει να ενσωματώνουν στις τιμές ένα νέο παράγοντα:<br />το γεωπολιτικό premium πολέμου<br /><br />Η αγορά πετρελαίου πλέον δεν τιμολογεί μόνο την προσφορά και τη ζήτηση. Τιμολογεί:την πιθανότητα κλεισίματος του Ορμούζ<br />επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές<br />τη διάρκεια της σύγκρουσης<br />τη συμμετοχή περιφερειακών κρατών<br /><br />Αναλυτές προειδοποιούν ότι η αγορά μπορεί να προεξοφλεί απώλεια 7 έως 11 εκατ. βαρελιών ημερησίως, ένα τεράστιο ποσοστό της παγκόσμιας παραγωγής.<br /><br />Αυτός είναι ο λόγος που οι τιμές παρουσιάζουν ακραία μεταβλητότητα.<br /><br />Σε λίγες ημέρες:το Brent πλησίασε τα 120 δολάρια<br />υποχώρησε απότομα<br />και επέστρεψε ξανά πάνω από τα 100 δολάρια</div><div><br />Το χρηματοοικονομικό ντόμινο: μετοχές, ομόλογα και επιτόκια<br /><br />Η ενέργεια λειτουργεί ως μεταδότης κρίσης σε ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα.<br /><br />Οι συνέπειες είναι ήδη ορατές:<br /><br />Μετοχέςπτώση των μεγάλων χρηματιστηρίων<br />αυξημένη μεταβλητότητα στους τεχνολογικούς δείκτες<br /><br />Ομόλογαάνοδος αποδόσεων διεθνώς<br />επανατιμολόγηση κινδύνου πληθωρισμού<br /><br />Νομισματική πολιτικήπεριορισμός των προσδοκιών για μειώσεις επιτοκίων<br /><br />Οι αγορές πλέον θεωρούν πιθανό ότι οι κεντρικές τράπεζες θα χρειαστεί να διατηρήσουν υψηλά επιτόκια για μεγαλύτερο διάστημα.<br />Το σενάριο που τρομάζει τις αγορές: στασιμοπληθωρισμός<br /><br />Η λέξη που αρχίζουν να ψιθυρίζουν οι traders είναι μία:<br />Στασιμοπληθωρισμός<br /><br />Ένας συνδυασμός:υψηλού πληθωρισμού<br />χαμηλής ανάπτυξης<br />αυστηρής νομισματικής πολιτικής<br /><br />Ένα τέτοιο περιβάλλον είχε εμφανιστεί:στη δεκαετία του 1970 μετά το πετρελαϊκό εμπάργκο<br />στις αρχές του 2000 με τις ενεργειακές αναταράξεις<br /><br />Σήμερα το σενάριο επιστρέφει.<br /><br />Αν το πετρέλαιο παραμείνει πάνω από τα 100 δολάρια για μεγάλο διάστημα, η παγκόσμια οικονομία μπορεί να βρεθεί σε νέο κύκλο:<br /><br />ενεργειακού πληθωρισμού – γεωπολιτικού ρίσκου – χαμηλής ανάπτυξης.<br />Η μεγάλη γεωπολιτική παρτίδα πίσω από τον πόλεμο<br /><br />Πίσω από το ενεργειακό σοκ εξελίσσεται μια ευρύτερη αναδιάταξη ισχύος.<br /><br />Η σύγκρουση επηρεάζει ταυτόχρονα:τις σχέσεις ΗΠΑ – Ρωσίας<br />το μέτωπο Ουκρανίας<br />τον ανταγωνισμό ΗΠΑ – Κίνας<br />την ασφάλεια της Νότιας Σινικής Θάλασσας<br /><br />Για τη Μόσχα, οι υψηλές τιμές πετρελαίου αποτελούν στρατηγικό οικονομικό όφελος, καθώς αυξάνουν τα ενεργειακά έσοδα που χρηματοδοτούν τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Για την Κίνα, το κλείσιμο του Ορμούζ απειλεί τις ενεργειακές γραμμές τροφοδοσίας της οικονομίας της.<br /><br />Για την Ευρώπη, ένα νέο ενεργειακό σοκ σημαίνει επιστροφή της κρίσης κόστους ενέργειας.<br />Η σιωπηλή ανησυχία των ασφαλιστικών και της ναυτιλίας<br /><br />Ένας από τους λιγότερο ορατούς αλλά κρίσιμους τομείς της κρίσης είναι η ασφάλιση.<br /><br />Μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες εξετάζουν ήδη:προγράμματα πολεμικής αντασφάλισης<br />ειδικά ασφάλιστρα για ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο<br />συνεργασία με κυβερνήσεις για προστασία εμπορικών πλοίων<br /><br />Ο κίνδυνος είναι προφανής.<br /><br />Αν οι ασφαλιστικές αποσυρθούν από την περιοχή:<br /><br />η παγκόσμια ναυτιλία ενέργειας μπορεί να παγώσει.<br />Η νέα γεωπολιτική εξίσωση<br /><br />Το μεγαλύτερο συμπέρασμα από αυτή τη κρίση δεν είναι μόνο οικονομικό.<br /><br />Είναι πολιτικό.<br /><br />Οι αγορές δείχνουν ότι:η γεωπολιτική σταθερότητα δεν θεωρείται πλέον δεδομένη<br />η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σε νέα εποχή ενεργειακών και στρατηγικών συγκρούσεων<br />το διεθνές σύστημα ισχύος βρίσκεται σε μεταβατική φάση<br /><br />Και σε αυτό το περιβάλλον, οι αγορές αναζητούν απεγνωσμένα κάτι που σήμερα φαίνεται σπάνιο:<br /><br />προβλεψιμότητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι αγορές ακούνε Χαμενεΐ και Νετανιάχου. Ο Τραμπ χάνει το γεωπολιτικό τιμόνι της παγκόσμιας οικονομίας.

Ορμούζ, πετρέλαιο πάνω από 100$, στρατιωτική κλιμάκωση και πολιτική αβεβαιότητα: το νέο γεωπολιτικό χρηματοοικονομικό σοκ Η στιγμή που οι αγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κυπριακή κατοχή είναι ανοιχτή πληγή και κρίσιμο ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/cyprus-1.jpg"><img height="46" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/cyprus-1-696x419.jpg" width="280" /></a><br /><br />Η τελευταία ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, ως απάντηση στις δηλώσεις της Άγκυρας για τα ελληνικά νησιά, την εγκατάσταση συστημάτων Patriot στην Κάρπαθο και την αποστολή τουρκικών μαχητικών στα Κατεχόμενα της Κύπρου, φωτίζει μια πραγματικότητα που διαμορφώνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο: την προσπάθεια της Τουρκίας να μετατρέψει μια γεωπολιτική κρίση σε εργαλείο αναθεωρητικής πολιτικής.<br /><br />Η ελληνική θέση, όπως διατυπώθηκε από την εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ Λένα Ζωχιού, είναι σαφής και εδράζεται σε δύο βασικούς άξονες. Πρώτον, οι ισχυρισμοί περί αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών χαρακτηρίζονται ανυπόστατοι. Και δεύτερον, η παράνομη τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για περαιτέρω στρατιωτικές κινήσεις.<br /><br />Η επισήμανση αυτή δεν είναι απλώς μια διπλωματική απάντηση. Είναι υπενθύμιση μιας θεμελιώδους αρχής του διεθνούς δικαίου: μια παράνομη κατάσταση δεν δημιουργεί δικαιώματα.<br /><br />Η Άγκυρα, αντιθέτως, επιχειρεί να ανασύρει μια παλαιά ρητορική περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, επικαλούμενη τη Συνθήκη της Λωζάνης και τη Συνθήκη των Παρισίων. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η αντίδρασή της για την ανάπτυξη συστημάτων Patriot στην Κάρπαθο. Πρόκειται για μια γνωστή διπλωματική τακτική: η Τουρκία επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από το ζήτημα της κατοχής κυπριακού εδάφους και της στρατιωτικής της παρουσίας στο νησί, προς μια τεχνητή αντιπαράθεση περί «παραβίασης συνθηκών» από την Ελλάδα.<br /><br />Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο μιας ευρύτερης γεωπολιτικής κρίσης, με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή να επηρεάζει τις ισορροπίες ασφαλείας σε ολόκληρη την περιοχή. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Κύπρος έχει αναδειχθεί σε κρίσιμο κόμβο σταθερότητας για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Δύση. Η ελληνική πλευρά, επισημαίνοντας ότι η συνδρομή προς την Κυπριακή Δημοκρατία έχει αμιγώς αμυντικό χαρακτήρα, ουσιαστικά επαναφέρει το ζήτημα στην πραγματική του διάσταση: την προστασία ενός κράτους-μέλους της ΕΕ που εξακολουθεί να τελεί υπό κατοχή.<br /><br />Η τουρκική αντίδραση, με την αναφορά ακόμη και στη λήψη «όλων των απαραίτητων μέτρων», δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη στρατηγική πίεσης που ασκεί η Άγκυρα εδώ και χρόνια. Η συζήτηση για αποστολή μαχητικών αεροσκαφών στα Κατεχόμενα εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων στο κυπριακό ζήτημα.<br /><br />Δεν πρόκειται μόνο για στρατιωτική κίνηση. Πρόκειται για πολιτικό μήνυμα.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να παρουσιάσει την παρουσία της στην Κύπρο ως «κανονικότητα», μετατρέποντας σταδιακά την κατοχή σε μια de facto γεωπολιτική πραγματικότητα. Κάθε νέα στρατιωτική εγκατάσταση ή μεταφορά εξοπλισμού υπηρετεί αυτή τη στρατηγική.<br /><br />Η Αθήνα, από την πλευρά της, φαίνεται να ακολουθεί μια διαφορετική προσέγγιση. Η επιλογή να υπογραμμιστεί ότι η συνδρομή προς την Κύπρο έχει καθαρά αμυντικό χαρακτήρα δείχνει μια προσπάθεια να αποφευχθεί η κλιμάκωση της ρητορικής, χωρίς όμως να υπάρξει υποχώρηση στις βασικές θέσεις.<br /><br />Αυτή η ισορροπία είναι κρίσιμη.<br /><br />Η Ελλάδα οφείλει να αποφεύγει τον πειρασμό της επικοινωνιακής αντιπαράθεσης με την Άγκυρα, αλλά ταυτόχρονα να υπενθυμίζει σταθερά το βασικό γεγονός: ότι η Κύπρος παραμένει το μοναδικό κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ξένη στρατιωτική κατοχή στο έδαφός του.<br /><br />Σε περιόδους γεωπολιτικής αστάθειας, οι ισορροπίες αλλάζουν γρήγορα. Οι κρίσεις όμως έχουν και μια ιδιότητα: αποκαλύπτουν ποιος υπερασπίζεται τη σταθερότητα και ποιος επιχειρεί να την εργαλειοποιήσει.<br /><br />Και σε αυτή τη συγκυρία, η σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου περνά αναπόφευκτα από ένα βασικό ερώτημα: αν η διεθνής κοινότητα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει την Κυπριακή κατοχή ως μια «παγωμένη σύγκρουση» ή ως ένα ανοιχτό ευρωπαϊκό ζήτημα ασφάλειας.<br /><br /><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Κυπριακή κατοχή είναι ανοιχτή πληγή και κρίσιμο ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Η τελευταία ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, ως απάντηση στις δηλώσεις της Άγκυρας για τα ελληνικά νησιά, την εγκατάσταση συσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί τα τουρκικά F-16 στα Κατεχόμενα προκαλούν οργή στο Κογκρέσο των ΗΠΑ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2022/02/turkey_f-16.jpg"><img height="53" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2022/02/turkey_f-16-696x487.jpg" width="280" /></a><br /><br />Την έντονη αντίδραση του εξέφρασε ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων Γκρέγκορι Μικς μετά την ανακοίνωση της Τουρκίας ότι ανέπτυξε μαχητικά αεροσκάφη F-16 και συστήματα αεράμυνας στα κατεχόμενα της Κύπρου.<br /><br />Σε ανάρτησή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της Επιτροπής, ο Γκρέγκορι Μικς δήλωσε ότι η συγκεκριμένη κίνηση «υπονομεύει την κυριαρχία της Κύπρου και θα χρησιμεύσει μόνο στην αύξηση των εντάσεων στην περιοχή», καλώντας παράλληλα τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «να αλλάξει άμεσα πορεία».<br /><br />Η αντίδραση του Αμερικανού βουλευτή έρχεται μετά την ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου ‘Αμυνας ότι έξι μαχητικά F-16 και συστήματα αεράμυνας αναπτύχθηκαν τη Δευτέρα στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, το οποίο τελεί υπό τουρκική κατοχή. Η Άγκυρα ανέφερε ότι η ανάπτυξη πραγματοποιήθηκε για την ενίσχυση της ασφάλειας της τουρκοκυπριακής κοινότητας, στο πλαίσιο των εξελίξεων που σχετίζονται με τον πόλεμο στο Ιράν.<br /><br />Ο Νόμος περί Ελέγχου Εξαγωγών Όπλων<br /><br />Τα τουρκικά F-16, ωστόσο, είναι αμερικανικής κατασκευής και αποκτήθηκαν μέσω προγραμμάτων πώλησης στρατιωτικού εξοπλισμού των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία που διέπει τις εξαγωγές όπλων, κυρίως τον Νόμο περί Ελέγχου Εξαγωγών Όπλων (Arms Export Control Act), ο στρατιωτικός εξοπλισμός που πωλείται σε τρίτες χώρες πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για σκοπούς νόμιμης άμυνας ή για άλλες χρήσεις που εγκρίνονται από την αμερικανική κυβέρνηση.<br /><br />Η ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων σε περιοχές που συνδέονται με στρατιωτική κατοχή ή σε έδαφος που δεν αναγνωρίζεται διεθνώς μπορεί να θεωρηθεί ότι παραβιάζει τους όρους υπό τους οποίους εγκρίθηκε η μεταφορά τους, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν ως μοναδικό νόμιμο κράτος στο νησί την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Το ζήτημα της χρήσης αμερικανικών όπλων στην Κύπρο έχει αποτελέσει και στο παρελθόν αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ουάσιγκτον. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το Κογκρέσο είχε επιβάλει προσωρινά εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, κρίνοντας ότι ο αμερικανικός στρατιωτικός εξοπλισμός είχε χρησιμοποιηθεί κατά τρόπο που παραβίαζε τους όρους των εξαγωγών.<div><br />«Αδικαιολόγητα προκλητική κίνηση»<br /><br />Η βουλευτής Ντίνα Τάιτους από την Νεβάδα καταδίκασε «σθεναρά» την απόφαση της ‘Αγκυρας να αναπτύξει τα αεροσκάφη στο νησί, χαρακτηρίζοντας την ενέργεια «αδικαιολόγητα προκλητική και κίνηση που οδηγεί σε περαιτέρω κλιμάκωση». Όπως σημείωσε, η κίνηση αυτή αποτελεί «έναν ακόμη λόγο για τον οποίο η Τουρκία είναι αναξιόπιστος σύμμαχος» και πρόσθεσε ότι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών δεν πρέπει να εγκρίνει την πώληση μαχητικών F-35 στην Άγκυρα ούτε να άρει τις κυρώσεις που προβλέπονται από τον Νόμο για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων (CAATSA).<br /><br />Σε παρόμοιο τόνο, ο βουλευτής Γκας Μπιλιράκης από την Φλόριντα χαρακτήρισε την ανάπτυξη των αεροσκαφών «σαφή προσβολή της κυριαρχίας της Κύπρου» και «απερίσκεπτο βήμα που θα εντείνει περαιτέρω τις εντάσεις και την αστάθεια στην περιοχή». Ο ίδιος υποστήριξε ότι πρόκειται για «παραβίαση της αμερικανικής νομοθεσίας» και κάλεσε τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «να αλλάξει αμέσως πορεία και να αποσύρει τα μαχητικά».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί τα τουρκικά F-16 στα Κατεχόμενα προκαλούν οργή στο Κογκρέσο των ΗΠΑ.

Την έντονη αντίδραση του εξέφρασε ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων Γκρέγκορι Μικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «χειρότερο σενάριο» έγινε πραγματικότητα. Η κίνηση του Ιράν που άφησε άναυδες τις ΗΠΑ. Σε αδιέξοδο ο Τραμπ

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Trump.jpg"><img height="42" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Trump-696x392.jpg" width="280" /></a><br /><br />Αυτό που για δεκαετίες αποτελούσε τον απόλυτο εφιάλτη των αναλυτών εθνικής ασφαλείας στην Ουάσιγκτον, είναι πλέον η νέα, σκληρή πραγματικότητα. Η απόφαση της Τεχεράνης να σφραγίσει τα Στενά του Ορμούζ, την κρισιμότερη ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη, έχει προκαλέσει παγκόσμιο σεισμό, αφήνοντας την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έκθετη μπροστά σε μια κρίση που -όπως αποκαλύπτεται- απέτυχε οικτρά να προβλέψει.<br />Σύμφωνα με πολλαπλές πηγές που γνωρίζουν το παρασκήνιο των επιχειρήσεων, το Πεντάγωνο και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (NSC) υποτίμησαν δραματικά την ετοιμότητα του Ιράν να προχωρήσει σε αυτή την κίνηση ως αντίποινα στα αμερικανικά στρατιωτικά πλήγματα.<br /><br />Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας αποτυχίας<br /><br />Η ομάδα εθνικής ασφαλείας του προέδρου Τραμπ φαίνεται πως βάδισε σε τεντωμένο σχοινί χωρίς δίχτυ προστασίας. Ενώ αξιωματούχοι από τα υπουργεία Οικονομικών και Ενέργειας συμμετείχαν σε ορισμένες συναντήσεις σχεδιασμού, οι αναλύσεις και οι προβλέψεις τους παραμερίστηκαν. Σε αντίθεση με προηγούμενες κυβερνήσεις, όπου η διυπηρεσιακή συνεργασία ήταν ο θεμέλιος λίθος της λήψης αποφάσεων, η τωρινή ηγεσία επέλεξε να στηριχθεί σε έναν «κλειστό κύκλο» έμπιστων συμβούλων.<br />Το αποτέλεσμα; Η προειδοποίηση για τις οικονομικές επιπτώσεις ενός κλεισίματος των Στενών θεωρήθηκε «δευτερεύουσα σκέψη». Η κυβέρνηση πίστευε ακράδαντα ότι το Ιράν δεν θα τολμούσε να κλείσει το πέρασμα, θεωρώντας ότι μια τέτοια κίνηση θα έπληττε την Τεχεράνη περισσότερο από την Ουάσιγκτον — μια εκτίμηση που βασίστηκε στις «κενές απειλές» του Ιράν μετά τα πλήγματα στις πυρηνικές του εγκαταστάσεις το περασμένο καλοκαίρι.<div><br />«Είμαι εμβρόντητος» – Η δυσπιστία των ειδικών<br /><br />Η εικόνα στο πεδίο έχει αφήσει διπλωμάτες και στελέχη της αγοράς ενέργειας σε κατάσταση σοκ. «Ο σχεδιασμός για την αποτροπή αυτού ακριβώς του σεναρίου ήταν θεμελιώδης αρχή της αμερικανικής πολιτικής εδώ και δεκαετίες», δήλωσε πρώην αξιωματούχος που υπηρέτησε και σε Ρεπουμπλικανικές και σε Δημοκρατικές κυβερνήσεις. «Είμαι εμβρόντητος».<br />Την ίδια στιγμή, οι μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Τα αιτήματα προς το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ για στρατιωτική συνοδεία των τάνκερ απορρίπτονται το ένα μετά το άλλο. Οι στρατιωτικοί διοικητές στην περιοχή ξεκαθαρίζουν: δεν έχουν λάβει εντολές για συνοδεία, και οι κίνδυνοι από ιρανικά drones, πυραύλους και νάρκες παραμένουν «εξαιρετικά υψηλοί».<br /><br />Το αδιέξοδο<br /><br />Παρά το γεγονός ότι ο Υπουργός Ενέργειας, Κρις Ράιτ, και ο Υπουργός Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, διαβεβαιώνουν ότι οι συνοδείες θα ξεκινήσουν «μόλις είναι στρατιωτικά εφικτό», η πραγματικότητα είναι δυσοίωνη. Το Ναυτικό δηλώνει αδυναμία, καθώς τα μέσα του είναι απασχολημένα με επιθετικές επιχειρήσεις κατά των ιρανικών υποδομών.<br />Σε μια προσπάθεια να αναχαιτίσει την καλπάζουσα τιμή της βενζίνης, ο Λευκός Οίκος εξετάζει ακραία μέτρα:Προσωρινή άρση κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο που είναι εγκλωβισμένο στη θάλασσα.<br />Αναστολή του νόμου Jones Act, για να επιτραπεί σε ξένα πλοία η μεταφορά καυσίμων μεταξύ αμερικανικών λιμανιών.</div><div><br />Χαλάρωση περιβαλλοντικών κανονισμών για την παραγωγή βενζίνης.<br />Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτά είναι ημίμετρα. Όσο τα Στενά παραμένουν κλειστά, καμία γραφειοκρατική παρέμβαση δεν μπορεί να καλύψει το τεράστιο κενό στην παγκόσμια προσφορά.</div><div><br />Η στάση του Τραμπ: «Βραχυπρόθεσμος πόνος για μακροπρόθεσμο κέρδος»<br /><br />Ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ συνεχίζει να υποβαθμίζει την κρίση. Με αναρτήσεις του στο Truth Social, υποστήριξε μάλιστα ότι οι υψηλές τιμές πετρελαίου μπορεί να ωφελήσουν τις ΗΠΑ ως τον μεγαλύτερο παραγωγό παγκοσμίως, χωρίς όμως να διευκρινίσει ποιος ακριβώς επωφελείται όταν ο μέσος Αμερικανός πολίτης λυγίζει κάτω από το κόστος ζωής.</div><div><br />«Για να κερδίσεις στη ζωή, πρέπει να υποφέρεις βραχυπρόθεσμο πόνο για μακροπρόθεσμο κέρδος», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Κρις Ράιτ. Για τον Λευκό Οίκο, η καταστροφή της «αυτοκρατορίας του κακού», όπως αποκαλούν το Ιράν, και η αποτροπή του πυρηνικού του προγράμματος υπερέχουν οποιασδήποτε οικονομικής αναταραχής.</div><div><br />Ωστόσο, με τον νέο Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, να δηλώνει ότι τα Στενά θα παραμείνουν κλειστά ως «εργαλείο πίεσης», ο «βραχυπρόθεσμος πόνος» κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια παρατεταμένη παγκόσμια οικονομική ασφυξία. Το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από την Ουάσιγκτον δεν είναι το αν θα υπάρξουν επιπτώσεις, αλλά το πόσο θα αντέξει η αμερικανική και η παγκόσμια οικονομία μέχρι να βρεθεί διέξοδος από το στρατηγικό αυτό αδιέξοδο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «χειρότερο σενάριο» έγινε πραγματικότητα. Η κίνηση του Ιράν που άφησε άναυδες τις ΗΠΑ. Σε αδιέξοδο ο Τραμπ

Αυτό που για δεκαετίες αποτελούσε τον απόλυτο εφιάλτη των αναλυτών εθνικής ασφαλείας στην Ουάσιγκτον, είναι πλέον η νέα, σκληρή πραγματικότη...

Διαβάστε την συνέχεια

Χέγκσεθ: Ο Μοτζτάμπα είναι τραυματίας, πιθανότατα παραμορφωμένος. Σήμερα τα πιο εντατικά πλήγματα.

<img height="48" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/02/Pete_Hegseth_Official_Portrait-1-630x400.jpg" width="280" /><br /><br />«Οι ΗΠΑ αποδεκατίζουν τον στρατό του ριζοσπαστικού ιρανικού καθεστώτος με έναν τρόπο που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί» δήλωσε ο Πιτ Χέγκσεθ.<br /><br />«Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ είναι τραυματίας, πιθανότατα έχει παραμορφωθεί» δήλωσε ο Αμερικανός υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ.<br /><br />«Όλες οι αμυντικές εταιρείες του Ιράν θα καταστραφούν σύντομα… Η ηγεσία του Ιράν έχει κρυφτεί σε υπόγεια καταφύγια» δήλωσε ο Χέγκσεθ.<br /><br />«Σύντομα -πολύ σύντομα- όλες οι αμυντικές εταιρείες του Ιράν θα καταστραφούν.<br /><br />»Για παράδειγμα, πριν από δύο ημέρες, ολόκληρη η παραγωγική ικανότητα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν εξαλείφθηκε.<br /><br />»Κάθε εταιρεία που κατασκευάζει εξαρτήματα για αυτούς τους πυραύλους έχει ηττηθεί λειτουργικά και καταστραφεί.<br /><br />»Κτίρια, συγκροτήματα και εργοστασιακές γραμμές σε όλο το Ιράν έχουν καταστραφεί» ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Όπως τόνισε ο Αμερικανός υπουργός, σε ό,τι αφορά το Ιράν «ο πρόεδρος Τραμπ κρατά όλα τα χαρτιά στα χέρια του».<br /><br />«Οι ΗΠΑ αποδεκατίζουν τον στρατό του ριζοσπαστικού ιρανικού καθεστώτος με έναν τρόπο που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί.<br /><br />»Ποτέ πριν ένας σύγχρονος, ικανός στρατός, όπως ήταν παλιά το Ιράν, δεν καταστράφηκε τόσο γρήγορα και δεν κατέστη ο αγώνας του αναποτελεσματικός».<br /><br />«Σήμερα θα πραγματοποιηθούν τα πιο εντατικά πλήγματα στο Ιράν» ανακοίνωσε ο Πιτ Χέσγκσεθ.<br /><br />«(Οι Ιρανοί) δείχνουν απόλυτη απελπισία στο Στενό του Ορμούζ. Το αντιμετωπίζουμε, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε», επέμεινε.<br /><br />«Κοιτάζοντας ψηλά, το IRGC και το ιρανικό καθεστώς βλέπουν μόνο δύο πράγματα στο πλάι των αεροσκαφών: την Αστερόεσσα και το Αστέρι του Δαβίδ. Ο χειρότερος εφιάλτης ενός κακού καθεστώτος».<br /><br />Η ενημέρωση έρχεται αφότου η CENTCOM (πρόκειται για την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ) ανακοίνωσε ότι τουλάχιστον τέσσερα μέλη των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων είναι νεκρά μετά τη συντριβή ενός ιπτάμενου τάνκερ στο δυτικό Ιράκ, σε ένα περιστατικό που, όπως ανέφερε, «δεν οφειλόταν σε εχθρικά ή φίλια πυρά», αλλά αφορούσε σύγκρουση με δεύτερο ιπτάμενο τάνκερ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χέγκσεθ: Ο Μοτζτάμπα είναι τραυματίας, πιθανότατα παραμορφωμένος. Σήμερα τα πιο εντατικά πλήγματα.

«Οι ΗΠΑ αποδεκατίζουν τον στρατό του ριζοσπαστικού ιρανικού καθεστώτος με έναν τρόπο που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί» δήλωσε ο Πιτ Χέγκσεθ. «Ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσία και Κίνα προσπαθούν να παρασύρουν τις ΗΠΑ βαθύτερα στον πόλεμο.

<img height="42" src="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/p/1455x819/crop/both/7f/7f7356e4ba6c41df824cd132a7fe5df7.jpg?quality=80&404=default&v=4" width="280" /><a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/3979286/rosia-kai-kina-prospathoun-na-parasuroun-tis-ipa-bathutera-ston-polemo#0"></a><br />Του <b>Melik Kaylan</b><br />Το χάος των πληροφοριών που έρχονται από τη Μέση Ανατολή αφενός αποτυπώνει την ομίχλη του πολέμου και αφετέρου προδίδει μοτίβα. Αυτό που ξεκίνησε ως σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν έχει πλέον αποκτήσει περιφερειακό και παγκόσμιο χαρακτήρα. Κανείς από τους συμμετέχοντες δεν θέλει να το δηλώσει δημοσίως, πόσο μάλλον η Ουάσιγκτον. Και σίγουρα όχι η Μόσχα ή το Πεκίνο. Κανένας ηγέτης δεν θέλει να παραδεχτεί ότι τροφοδοτεί μια παγκόσμια σύγκρουση.<br /><br />Παρ' όλα αυτά, ουσιαστικά, Ρωσία και Κίνα στοχεύουν να μετατρέψουν το Ιράν σε κάτι αντίστοιχο με τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία: ένα τέλμα που καταναλώνει πόρους και ανθρώπινο δυναμικό και αποξενώνει τους συμμάχους, όπως έκανε η Ουκρανία με τη Ρωσία. Μόσχα και Πεκίνο είναι διατεθειμμένοι να θυσιάσουν άφθονο ιρανικό αίμα σε αυτήν τη διαδικασία.<br /><br />Ας δούμε τις πραγματικότητες. Η Ρωσία έχασε την επιρροή της στη Συρία, στην Αρμενία, στο Αζερμπαϊτζάν και στις χώρες της Κεντρικής Ασίας, όσο πολεμούσε στην Ουκρανία. Εν τω μεταξύ, μια σειρά από αντι-ρωσικά κράτη συμμάχησαν με το Κίεβο, κυρίως η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής. Οι στρατηγικές συμμαχίες της Ρωσίας κατακερματίστηκαν. Η Μόσχα πάντα θεωρούσε ότι στον Καύκασο και στον Δρόμο του Μεταξιού, οι γειτονικές της χώρες δεν είχαν πού αλλού να στραφούν, καθώς ήταν κλεισμένες από ξηρά και γεωπολιτικά περιορισμένες επί αιώνες. Έτσι, το Κρεμλίνο μπορούσε να ρισκάρει μια ολοκληρωτική εισβολή στην Ουκρανία. Η παραμέληση και η κακομεταχείριση των συμμάχων της στο σύμφωνο ασφαλείας δεν θα άλλαζαν τα πράγματα.<br /><br />Αυτός ο υπολογισμός αποδείχθηκε λανθασμένος. Σήμερα, η Αρμενία έχει αποκαταστήσει τις σχέσεις της με τους παλιούς εχθρούς της, το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία. Η Άγκυρα άνοιξε πτήσεις της Turkish Airlines προς την Αρμενία. Οι τρεις αυτές χώρες αναπτύσσουν τον Μεσαίο Διάδρομο, ο οποίος θα απομακρύνει το εμπόριο από τον έλεγχο του Ιράν και της Ρωσίας προς την Τουρκία και τη Μεσόγειο, απελευθερώνοντας έτσι το εμπόριο της περιοχής.<br /><br />Ο άξονας Ρωσίας-Κίνας σκοπεύει να επιτύχει το αντίστοιχο αυτής της διάλυσης εναντίον των ΗΠΑ μέσω του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Δηλαδή, να κατακερματίσει τις συμμαχίες της Ουάσινγκτον, να απειλήσει το δολάριο και την αμερικανική επιρροή στην πιο στρατηγικά κρίσιμη ζώνη του κόσμου. Προς το παρόν, οι ΗΠΑ έχουν αποτύχει να υπερασπιστούν στρατηγικές τοποθεσίες μεταξύ των Αράβων συμμάχων τους, αποξενώνοντάς τους με αυτό τον τρόπο. Όταν ο βασικός προστάτης σου δεν μπορεί να σε προστατεύσει επαρκώς ή παραμελεί την ασφάλειά σου, αναζητάς άλλες συμφωνίες. Εξ ου και οι αμείλικτες ιρανικές επιθέσεις εναντίον των χωρών του Κόλπου και της ναυτιλίας στην περιοχή.<br /><br />Στο μεταξύ, οι Χούθι και οι σιιτικές πολιτοφυλακές του Ιράκ συσπειρώνονται υπέρ του Ιράν. Οι μονάδες αφαλάτωσης του Κόλπου παραμένουν ευάλωτες. Αν καταστραφούν, οι πληθυσμοί της περιοχής θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα επιβίωσης. Μπορείτε να ερμηνεύσετε όλες τις ιρανικές επιθέσεις στην περιοχή ως προειδοποίηση, ως ένδειξη της ικανότητας της Τεχεράνης να χτυπήσει τις εγκαταστάσεις ύδρευσης αν φτάσει η κατάσταση στα άκρα. Κατά καιρούς το Ιράν έχει δείξει εντυπωσιακή ακρίβεια στοη στόχευση των επιθέσεών του. <br /><br />Η στρατηγική θέλει να χρησιμοποιείται το Ιράν για να παρασύρει τις ΗΠΑ σε βαθύτερη εμπλολή στην περιοχή - οι ΗΠΑ έχουν περάσει από αυτό το στάδιο στο παρελθόν, στο Ιράκ, από το 2003 και μετά όταν η Ουάσιγκτον και οι πόροι της ήταν τόσο απασχολημένοι που η Ρωσία και η Κίνα ανέκαμψαν ως υπερδυνάμεις. Το σχέδιό τους είναι να εμπλέξουν ξανά τις ΗΠΑ. Επιπλέον, πάντα πίστευαν ότι αυτή ήταν η αμερικανική πολιτική έναντι της Ρωσίας από νωρίς στον πόλεμο της Ουκρανίας, με σκοπό να διασφαλιστεί ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν θα νικήσει. Αυτό, για το Πεκίνο και τη Μόσχα, εξηγεί ακόμη και το γιατί η κυβέρνηση Μπάιντεν δεν έδωσε στην Ουκρανία ισχυρά όπλα ή την άδεια να επιτεθεί στη Ρωσία. Οι ΗΠΑ δεν ήθελαν καμία από τις δύο πλευρές να νικήσει γρήγορα. Αυτή η προσέγγιση της αργής "αιμορραγίας" ήταν, πιστεύουν, απολύτως σκόπιμη εκ μέρους της Ουάσιγκτον.<br /><br />Και τώρα σκοπεύουν να αντιστρέψουν το σενάριο. Είναι σαφές ότι η βοήθεια για τη στόχευση των εγκαταστάσεων στον Κόλπο προήλθε σε μεγάλο βαθμό από τον άξονα Ρωσίας-Κίνας. Η Τεχεράνη απλώς δεν διαθέτει τους δορυφόρους για τις επιθέσεις ακριβείας στις εγκαταστάσεις του Κόλπου, στις αμερικανικές βάσεις ή στις απόπειρες κατά της αεροπορικής βάσης Ιντσιρλίκ στην Τουρκία και στο Ναχτσεβάν. Η τελευταία αποτελεί στρατηγική γέφυρα του πολυδιαφημισμένου Μεσαίου Διαδρόμου, ο οποίος έλαβε ώθηση όταν ο Τραμπ προήδρευσε μιας ιστορικής ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν. Έτσι ήρθαν οι πυραυλικές επιθέσεις κατά του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο έχει δείξει μεγάλη αυτοσυγκράτηση απέναντι στο Ιράν που βρίσκεται σε δεινή θέση. Πρόκειται για πολύ συγκεκριμένους στόχους, με στρατηγικά μηνύματα: "Η στρατηγική σας ευθυγράμμιση με την Αμερική δεν θα σας προστατεύσει".<br /><br />Το πιο κρίσιμο ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: πότε θα αποσυρθεί ο πρόεδρος Τραμπ; Θα στείλει στρατεύματα, επαναλαμβάνοντας έτσι την καταστροφή του Ιράκ; Αν όχι, θεωρητικά μπορεί να ανακοινώσει μονομερή διακοπή των εχθροπραξιών ανά πάσα στιγμή, έτσι δεν είναι; Αν η Μόσχα και το Πεκίνο σκοπεύουν να κρατήσουν τις ΗΠΑ "μπλεγμένες" στην περιοχή για μεγάλο χρονικό διάστημα, πώς μπορούν να εμποδίσουν τον Τραμπ να επιλέξει το δικό του χρονοδιάγραμμα αποχώρησης; Αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα. Και η απλή απάντηση είναι ότι μπορούν να το κάνουν συνεχίζοντας τις επιθέσεις εναντίον των συμμάχων της Αμερικής, ακόμα και μετά την αναγγελία της παύσης των στρατιωτικών επιχειρήσεων από τις ΗΠΑ. Σε αυτό το σενάριο, κάθε επίθεση εναντίον του Κόλπου, της Τουρκίας, του Ισραήλ ή της Αρμενίας/Αζερμπαϊτζάν είναι πλήγμα για το χρονοδιάγραμμα και την αξιοπιστία του Αμερικανού προέδρου. Ή για την απόφασή του να εμπλέξει τις ΗΠΑ σε αυτή την ιστορία.<br /><br />Γιατί όλα αυτά δεν συνέβησαν στον προηγούμενο "γύρο": όταν οι ΗΠΑ βομβάρδισαν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν το 2025; Επειδή δεν υπήρξε καμία απόπειρα αλλαγής καθεστώτος ή καταστροφής του Ιράν ως στρατηγικού συμμάχου της Ρωσίας και της Κίνας. Το καθεστώς παρέμεινε στη θέση του, σχετικά ικανό να εκπληρώνει τις γεωπολιτικές του λειτουργίες για τους υποστηρικτές του. <br /><br />Σίγουρα το Ιράν δεν θα είναι πολύ λειτουργικό σε αυτόν τον ρόλο στο άμεσο μέλλον. Ειδικά αν οι εσωτερικές διαμάχες συνεχιστούν, καθώς οι βομβαρδισμοί αποδυναμώνουν τους ηγέτες του καθεστώτος και τους στρατιώτες του. Στο μεταξύ, ο Τραμπ δεν είναι και αυτός αθώος. Κάνει δηλώσεις ότι θα τερματίσει τον πόλεμο λέγοντας ότι "η στρατιωτική επιχείρηση είναι ολοκληρωμένη", χωρίς όμως να το κάνει. Το να θέτει υπό αμφισβήτηση το χρονοδιάγραμμά του συγκρατεί τον εχθρό ως προς το ποσούς πυραύλους και πόσα drones να χρησιμοποιήσει άμεσα ή να τα φυλάξει για μεταγενέστερο στάδιο. <div><br /></div><div><a href="https://www.forbesgreece.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρωσία και Κίνα προσπαθούν να παρασύρουν τις ΗΠΑ βαθύτερα στον πόλεμο.

Του Melik Kaylan Το χάος των πληροφοριών που έρχονται από τη Μέση Ανατολή αφενός αποτυπώνει την ομίχλη του πολέμου και αφετέρου προδίδει μοτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ξεχασμένος πόλεμος Πακιστάν-Αφγανιστάν συνεχίζεται.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://olympiobima.gr/wp-content/uploads/2026/02/polemos-afganistan-%E2%80%93-pakistan-giati-37807.webp" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="701" data-original-width="1240" height="45" src="https://olympiobima.gr/wp-content/uploads/2026/02/polemos-afganistan-%E2%80%93-pakistan-giati-37807.webp" width="280" /></a></div><div><br /></div>Η πολεμική αεροπορία του Πακιστάν εξαπέλυσε σήμερα νέους βομβαρδισμούς στην Καμπούλ και σε άλλες περιοχές του Αφγανιστάν, με τις de facto αρχές των Ταλιμπάν να κάνουν λόγο για τέσσερις νεκρούς στην πρωτεύουσα και το Ισλαμαμπάντ να επιβεβαιώνει πως διεξήχθησαν νυχτερινές επιχειρήσεις.<br /><br />«Συνεχίζοντας την επίθεσή του, το πακιστανικό στρατιωτικό καθεστώς βομβάρδισε για ακόμη μια φορά την Καμπούλ, την Κανταχάρ» (νότια), καθώς και τις παραμεθόριες επαρχίες «Πάκτια και Πάκτικα» και «άλλες» περιοχές, ανέφερε μέσω X ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ζαμπιουλά Μουτζάχιντ, προσθέτοντας –χωρίς να δώσει πιο συγκεκριμένο απολογισμό θυμάτων– ότι σκοτώθηκαν «γυναίκες και παιδιά».<br /><br />Ανώτερος αξιωματικός των πακιστανικών δυνάμεων ασφαλείας επιβεβαίωσε τις πρώτες πρωινές ώρες στο Γαλλικό Πρακτορείο, υπό τον όρο να μην κατονομαστεί, ότι διεξήχθησαν βομβαρδισμοί στο Αφγανιστάν, συμπεριλαμβανομένης της Καμπούλ. Χτυπήθηκαν «συγκεκριμένοι στόχοι, συνδεόμενοι με τους πακιστανούς Ταλιμπάν» (ΚΤΠ), ανέφερε η πηγή αυτή, αναφερόμενη σε ένοπλη οργάνωση η οποία έχει αναλάβει την ευθύνη για σειρά πολύνεκρων επιθέσεων στο Πακιστάν, χωρίς να υπεισέλθει σε περισσότερες λεπτομέρειες.<br /><br />Στην Καμπούλ, τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν και άλλοι δεκαπέντε τραυματίστηκαν όταν χτυπήθηκαν «σπίτια πολιτών» στο ανατολικό τμήμα της πόλης, ανακοίνωσε εκπρόσωπος της αστυνομίας των Ταλιμπάν. «Στον τομέα Γκουζάρ, στο 21ο διαμέρισμα της Καμπούλ, σπίτια πολιτών χτυπήθηκαν σε βομβαρδισμό του πακιστανικού καθεστώτος, που σκότωσε τέσσερις ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους δεκαπέντε», ανέφερε ο Χαλίντ Ζαντράν μέσω X, συμπληρώνοντας πως στα θύματα συγκαταλέγονται γυναίκες και παιδιά.<br /><br />Ομάδα του Γαλλικού Πρακτορείου που μετέβη επιτόπου είδε σπίτι εντελώς κατεστραμμένο και άλλα περίπου δέκα να έχουν υποστεί εκτεταμένες ζημιές, με οροφές και τοίχους να έχουν καταρρεύσει. Είχαν αναπτυχθεί οι δυνάμεις ασφαλείας και σοκαρισμένοι κάτοικοι βρίσκονταν στους δρόμους.<br />Πολλαπλασιασμός των εχθροπραξιών<br /><br />Στην Κανταχάρ, πρωτεύουσα της ομώνυμης νότιας επαρχίας όπου ζει, αποτραβηγμένος από τα εγκόσμια, ο ανώτατος ηγέτης των αφγανών Ταλιμπάν, ο Χιμπατουλά Αχουνζάντα, οι πακιστανικές επιδρομές έβαλαν στο στόχαστρο εγκατάσταση αποθήκευσης καυσίμων της αεροπορικής εταιρείας Kam Air, κοντά στο αεροδρόμιο, ανέφεραν οι de facto αρχές.<br /><br />Η εταιρεία αυτή «προμηθεύει με καύσιμα πολιτικά αεροσκάφη και αυτά του ΟΗΕ», σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Μουτζάχιντ. Στην επαρχία Νανγκαρχάρ, στο ανατολικό Αφγανιστάν, πέταξαν επίσης πακιστανικά αεροσκάφη, ωστόσο άνοιξε πυρ η αφγανική αντιαεροπορική άμυνα, σύμφωνα με τοπικό εκπρόσωπο του στρατού.<br /><br />Το Ισλαμαμπάντ κατηγορεί εδώ και χρόνια την Καμπούλ ότι προσφέρει ασφαλές καταφύγιο στο ΚΤΠ (το Κίνημα των Ταλιμπάν στο Πακιστάν), οργάνωση με ταυτόσημη ιδεολογία με τη σημερινή κυβέρνηση στο Αφγανιστάν αλλά διακριτή από αυτούς, καθώς και στο Ισλαμικό Κράτος στο Χορασάν (ΙΚΧ). Οι de facto αρχές το διαψεύδουν.<br /><br />Τον Οκτώβριο του 2025 ξέσπασαν μάχες με δεκάδες νεκρούς, που οδήγησαν σε σχεδόν πλήρες κλείσιμο των χερσαίων συνόρων. Έπειτα από μεσολαβητικές προσπάθειες, οι εντάσεις έμοιαζαν να αποκλιμακώνονται.<br /><br />Αλλά η σύγκρουση των δυο γειτόνων αναζωπυρώθηκε και χειροτέρεψε την 26η Φεβρουαρίου, όταν το Αφγανιστάν εξαπέλυσε χερσαία επίθεση στα σύνορα, σε αντίποινα για πακιστανικές αεροπορικές επιδρομές. Το Ισλαμαμπάντ έκανε και τότε λόγο για επιχειρήσεις εναντίον του ΚΤΠ.<br /><br />Αντιδρώντας, το Πακιστάν ανακοίνωσε πως κηρύσσει «ανοικτό πόλεμο» στη de facto κυβέρνηση των Ταλιμπάν, βομβαρδίζοντας την Καμπούλ και την Κανταχάρ την 27η Φεβρουαρίου. Οι πακιστανικές αρχές διέψευσαν πως τα πλήγματα έβαλαν στο στόχαστρο αμάχους.<br /><br />Από τότε οι συγκρούσεις έχουν πολλαπλασιαστεί στα σύνορα. Από την Τρίτη ως την Πέμπτη βρήκαν τον θάνατο επτά άμαχοι, ανάμεσά τους παιδιά, εξαιτίας πακιστανικών πυρών σε παραμεθόριες περιοχές στο ανατολικό και στο νοτιοανατολικό Αφγανιστάν, σύμφωνα με τις αρχές και ιατρικές πηγές.<br /><br />Κέντρο του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ, μέρος του συστήματος του ΟΗΕ), όπου ζουν αφγανοί πολίτες που απελάθηκαν μαζικά από το Πακιστάν, υπέστη «μεγάλες ζημιές στο συνοριακό πέρασμα Τορχάμ στο Αφγανιστάν», σύμφωνα με ανακοίνωση του θεσμού.<br /><br />Το Πακιστάν «διεξήγαγε στοχευμένες επιχειρήσεις εγγυώμενο καταρχήν ότι κανένας άμαχος δεν θα τραυματιζόταν σε αυτές τις επιχειρήσεις», υποστήριξε χθες εκπρόσωπος του πακιστανικού υπουργείου Εξωτερικών, ο Ταχίρ Χουσάιν Αντράμπι, κατά τη διάρκεια εβδομαδιαίας ενημέρωσης του Τύπου στην Ισλαμαμπάντ. Το Πακιστάν κατήγγειλε και αυτό νέες αφγανικές επιθέσεις τις τελευταίες ημέρες.<br /><br />Σύμφωνα με απολογισμό της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στο Αφγανιστάν (UNAMA) ως την 5η Μαρτίου, τουλάχιστον 56 αφγανοί άμαχοι, ανάμεσά τους 24 παιδιά, έχασαν τη ζωή τους από την 26η Φεβρουαρίου, όταν εντάθηκαν οι εχθροπραξίες στα σύνορα. Εξαιτίας των μαχών εκτοπίστηκαν εξαναγκαστικά 115.000 άνθρωποι στο Αφγανιστάν, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο ξεχασμένος πόλεμος Πακιστάν-Αφγανιστάν συνεχίζεται.

Η πολεμική αεροπορία του Πακιστάν εξαπέλυσε σήμερα νέους βομβαρδισμούς στην Καμπούλ και σε άλλες περιοχές του Αφγανιστάν, με τις de facto αρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία τρέμει “εμφύλιο” (κουρδικό) στο Ιράν. Στήριξη σε μουλάδες.

<img height="43" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/4e/4ee502f408e94b0a8af5f93eff9c3eba.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="280" /><br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, δήλωσε την Πέμπτη ότι η Τουρκία "δεν θα επιτρέψει" την υποκίνηση εμφυλίου πολέμου στο Ιράν.<br /><br />"Είμαστε αντίθετοι σε σχέδια που αποσκοπούν στην πρόκληση εμφυλίου πολέμου στο Ιράν και στην υποκίνηση συγκρούσεων μεταξύ εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων", τόνισε ο Φιντάν σε συνέντευξη Τύπου με τον Γερμανό ομόλογό του.<br /><br />"Προειδοποιούμε για αυτό. Κανείς δεν πρέπει να επιδιώκει τέτοιες φαντασιώσεις. Δεν θα το επιτρέψουμε".<br /><br />Σημείωσε επίσης ότι οι επιπτώσεις του πολέμου είναι ήδη εμφανείς και ότι ο κίνδυνος επέκτασης της σύγκρουσης παραμένει.<br /><br />"Δεν πρέπει να αμφισβητείται η εδαφική ακεραιότητα του Ιράν και δεν πρέπει να επιδιώκεται αλλαγή του καθεστώτος", δήλωσε ο Φιντάν.<br /><br />Η Τουρκία συνομιλεί με το Ιράν και τις ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή και να εξασφαλίσει την επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, είπε εξάλλου ο Φιντάν.<br /><br />Ο Φιντάν υπογράμμισε ότι η Τουρκία καταβάλλει εντατικές διπλωματικές προσπάθειες για τον τερματισμό των συγκρούσεων, σημεώνοντας τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης της κρίσης. Τόνισε ότι δεν πρέπει να τεθεί σε αμφισβήτηση η εδαφική ακεραιότητα του Ιράν, ούτε να επιδιωχθούν στόχοι όπως η αλλαγή καθεστώτος, επισημαίνοντας ότι η περιοχή πρέπει να επιστρέψει το συντομότερο δυνατόν στην κανονικότητα.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός σημείωσε ότι τις τελευταίες ημέρες καταγράφονται από τις πιο έντονες φάσεις του πολέμου, με την αυξανόμενη ένταση και τις καταστροφές να καθιστούν ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με τον ίδιο, η αποτυχία προηγούμενων συνομιλιών και οι επιθέσεις που σημειώθηκαν κατά τη διάρκειά τους έχουν κλονίσει την εμπιστοσύνη μεταξύ των πλευρών.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, ο Φιντάν ανέφερε ότι η Τουρκία συνεχίζει τις διπλωματικές επαφές τόσο με το Ιράν όσο και με τις ΗΠΑ, επιδιώκοντας την αποκλιμάκωση της κρίσης, αν και -όπως σημείωσε- οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται.<br /><br />"Για να σταματήσει αυτή η αδικία πρέπει να πατηθεί το κουμπί της ειρήνης και της εκεχειρίας", δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Παράλληλα, άσκησε έντονη κριτική στην πολιτική της κυβέρνησης του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική της συμβάλλει στην επιδείνωση της ανθρωπιστικής κρίσης στην περιοχή. Όπως είπε, η κυβέρνηση Νετανιάχου βρίσκεται "στο επίκεντρο κάθε πολέμου και ανθρωπιστικής κρίσης", κατηγορώντας το Ισραήλ ότι επεκτείνει τη σύγκρουση και στον Λίβανο. Προειδοποίησε μάλιστα ότι οι επιθέσεις στον Λίβανο πρέπει να σταματήσουν πριν το κράτος οδηγηθεί σε κατάρρευση.<br /><br />Παράλληλα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε και στη συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και Γερμανίας στον αμυντικό τομέα, εκφράζοντας ικανοποίηση για τη θετική στάση της Γερμανίας στο ζήτημα της προμήθειας των μαχητικών Eurofighter Typhoon, ενώ πρόσθεσε πως "ευελπιστούμε ειλικρινά αυτή η πολιτική να συνεχιστεί και σε άλλες επικεφαλίδες συνεργασίας στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας".<br /><br />Ο Φιντάν αναφέρθηκε και στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, τονίζοντας ότι η διαδικασία ένταξης στην ΕΕ πρέπει να προχωρήσει στη βάση αντικειμενικών κριτηρίων. Όσον αφορά στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, επισήμανε ότι πρέπει να λειτουργεί συμπληρωματικά προς το NATO και να περιλαμβάνει όλους τους συμμάχους, εκφράζοντας την ανησυχία ότι ο αποκλεισμός της Τουρκίας από ορισμένες πρωτοβουλίες της ΕΕ θα μπορούσε να αποδυναμώσει τη συνολική ευρωπαϊκή ασφάλεια.<br /><br />Γιόχαν Βάντεφουλ: "Πρέπει να βρεθεί μια κοινή προοπτική για τον τερματισμό της σύγκρουσης".<br /><br />Από την πλευρά του, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Γιόχαν Βάντεφουλ, τόνισε ότι το Βερολίνο επιδιώκει να ενισχύσει τις σχέσεις με την Τουρκία σε θέματα ασφάλειας, άμυνας και οικονομίας, ενώ συμφώνησε στην ανάγκη τερματισμού των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή και στην υποστήριξη μιας ειρηνευτικής πρωτοβουλίας, που θα μπορούσε να σχεδιαστεί από κοινού με την Τουρκία.<br /><br />"Η γερμανική κυβέρνηση έχει μεγάλο ενδιαφέρον να ενισχύσει τις στρατηγικές σχέσεις με την Τουρκία σε τομείς όπου έχουμε κοινά συμφέροντα. Αυτό αφορά στην ασφάλεια και την άμυνα της Ευρώπης σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, σε συνεργασία με την αξιόπιστη σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ, την Τουρκία", δήλωσε ο Γερμανός ΥΠΕΞ.<div><br />Ανησυχία για τη Μέση Ανατολή<br /><br />Ο Βάντεφουλ χαρακτήρισε "εξαιρετικά επικίνδυνη" την αύξηση της έντασης από το Ιράν και σημείωσε ότι "πρέπει να βρεθεί μια κοινή προοπτική για τον τερματισμό της σύγκρουσης".<br /><br />Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι η Τουρκία μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε αυτό το θέμα και προανήγγειλε ότι "τις επόμενες ημέρες θα υπάρξει μία πολύ στενή συνεργασία στο θέμα αυτό".<br /><br />Επισήμανε ότι η Τουρκία, ως άμεση και γείτονας χώρα, έχει πολλούς λόγους να ανησυχεί για τις τρέχουσες εξελίξεις στο Ιράν και τη γύρω περιοχή.<br /><br />Ο Βάντεφουλ ζήτησε, επίσης, από το Ιράν να σταματήσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, καθώς και το εκτεταμένο πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων, ενώ ανέφερε ότι θα βρίσκονται σε στενή επαφή με την Τουρκία για το θέμα αυτό, καθώς η Ευρώπη δεν είναι απλός θεατής στην τρέχουσα κατάσταση στη Μέση Ανατολή,<br /><br />Απαντώντας για την κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, ο Βάντεφουλ υπογράμμισε πως "η περιοχή αυτή αποτελεί μία από τις οικονομικές αρτηρίες του κόσμου και όλοι πρέπει να εργαστούν για να επαναλειτουργήσει το στενό το συντομότερο δυνατόν".<br />Ευρωπαϊκή ασφάλεια και οικονομία<br /><br />Ο Βάντεφουλ ανέφερε ότι η συνεργασία με την Τουρκία περιλαμβάνει τομείς, όπως η μετανάστευση, η οικονομία και η ανανέωση της Τελωνειακής Ένωσης.<br /><br />"Πρέπει να επικαιροποιήσουμε τις εμπορικές μας σχέσεις με τη γειτονική μας Τουρκία", σημείωσε, προσθέτοντας την ένδειξη "Made with EU" για προϊόντα που προέρχονται από την Τουρκία.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, εξέφρασε ικανοποίηση για τη συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί τον Μάιο στο Βερολίνο, με στόχο να "επαναφέρουμε τις σχέσεις μας σε ένα επίπεδο στενής και φιλικής συνεργασίας στον πολιτικό τομέα", όπως είπε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία τρέμει “εμφύλιο” (κουρδικό) στο Ιράν. Στήριξη σε μουλάδες.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, δήλωσε την Πέμπτη ότι η Τουρκία "δεν θα επιτρέψει" την υποκίνηση εμφυλίου πολέμο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κατά τα άλλα της ρίχνουν πυραύλους. Τουρκικό πλοίο στο Ορμούζ με άδεια!

<img height="42" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/00/00ffe07a009a474fa6a81d6430c34ca3.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="280" /><br /><br />Ένα τουρκικό πλοίο που περίμενε κοντά στο Ιράν έλαβε άδεια να περάσει από το στενό του Ορμούζ, αφού οι αρχές έλαβαν άδεια από την Τεχεράνη, σύμφωνα με δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Μεταφορών Αμπντουλκαντίρ Ουραλόγλου που μεταδόθηκαν από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Η Άγκυρα συνέχιζε τις επαφές με Ιρανούς αξιωματούχους σχετικά με την κατάσταση των υπόλοιπων 14 τουρκικών πλοίων που βρίσκονται εκεί, δήλωσε ο Ουραλόγλου στους δημοσιογράφους αργά την Πέμπτη, σύμφωνα με την ιστοσελίδα ειδήσεων Haberturk, όπως μεταδίδει το Reuters.<br /><br />"Δεκαπέντε πλοία (τουρκικής ιδιοκτησίας) βρισκόταν εκεί. Λάβαμε άδεια από τις ιρανικές αρχές για ένα από αυτά, το οποίο είχε χρησιμοποιήσει ιρανικό λιμάνι, και πέρασε", ανέφερε ο Ουραλόγλου.<br /><br />Το υπουργείο ανέφερε πως το πλοίο που πέρασε το στενό ήταν το Rozana. Προσέθεσε πως τουρκικής ιδιοκτησίας πλοία έχουν συνολικά 171 μέλη προσωπικού στην περιοχή.<br /><br />Ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν έχει κλείσει ουσιαστικά το Στενό του Χορμούζ, με αποτέλεσμα πετρελαιοφόρα και άλλα πλοία να παραμένουν ακινητοποιημένα, γεγονός που έχει πυροδοτήσει ανησυχίες σχετικά με τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό.<br /><br />Σε μια ξεχωριστή εξέλιξη, το υπουργείο ανέφερε πως η Turkish Airlines και η Ajet ακύρωσαν πτήσεις προς το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο, την Ιορδανία, την Ντόχα, το Ντουμπάι, το Αμπού Ντάμπι, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και το Νταμάμ μέχρι τις 19 Μαρτίου, ενώ οι πτήσεις προς το Ιράν έχουν ακυρωθεί μέχρι τις 20 Μαρτίου.<br /><br />Η Pegasus Airlines ακύρωσε πτήσεις προς το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, την Ντόχα, το Αμάν, τη Βηρυτό, το Ιράκ, το Ντουμπάι, το Αμπού Ντάμπι και τη Σάρτζα μέχρι τις 28 Μαρτίου, προσέθεσε.<br /><br />Η Turkish Airlines έχει προσθέσει πτήσεις προς το Ομάν, ανέφερε, προσθέτοντας πως 76 πτήσεις εξετράπησαν στην Τουρκία αφότου ξεκίνησε ο πόλεμος στις 28 Φεβρουαρίου.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κατά τα άλλα της ρίχνουν πυραύλους. Τουρκικό πλοίο στο Ορμούζ με άδεια!

Ένα τουρκικό πλοίο που περίμενε κοντά στο Ιράν έλαβε άδεια να περάσει από το στενό του Ορμούζ, αφού οι αρχές έλαβαν άδεια από την Τεχεράνη, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα στενά του Ορμούζ: Η αρτηρία του παγκόσμιου πετρελαίου και το γεωπολιτικό παιχνίδι.

<a href="https://www.reuters.com/resizer/v2/BNSYDWWDP5LAND54DQGGZQ7DJQ.jpg?auth=088732af73a9b84ac4e0f1e0856e9546b12dea22f1161e1740ece2f8a210a43d&width=1920&quality=80"><img border="0" height="51" src="https://www.reuters.com/resizer/v2/BNSYDWWDP5LAND54DQGGZQ7DJQ.jpg?auth=088732af73a9b84ac4e0f1e0856e9546b12dea22f1161e1740ece2f8a210a43d&width=1920&quality=80" width="280" /></a><div><br /></div><div><b>Δημήτρης Μηλάκας</b><br />Ένα στενό θαλάσσιο πέρασμα λίγων δεκάδων χιλιομέτρων στον Περσικό Κόλπο κρατά στα χέρια του την ενεργειακή ισορροπία του πλανήτη. Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό «λαιμό μπουκαλιού» της παγκόσμιας οικονομίας. Από εκεί περνά σχεδόν το ένα πέμπτο του πετρελαίου που καταναλώνεται στον κόσμο, γεγονός που μετατρέπει κάθε κρίση στην περιοχή σε δυνητικό παγκόσμιο ενεργειακό σοκ.<br /><br />Η μεγαλύτερη ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ, ανάμεσα στο Ιράν και το Ομάν, αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη. Σύμφωνα με στοιχεία της U.S. Energy Information Administration (EIA), περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου διακινούνται καθημερινά μέσω του Ορμούζ.<br /><br />Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί περίπου στο 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου, η οποία υπολογίζεται πάνω από 100 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με τον International Energy Agency (IEA).<br /><br />Με απλά λόγια, ένα στα πέντε βαρέλια πετρελαίου που καταναλώνεται στον πλανήτη περνά από αυτό το στενό πέρασμα.<br /><br />Η σημασία του Ορμούζ δεν αφορά μόνο τον όγκο του πετρελαίου που μεταφέρεται, αλλά και τις χώρες που εξαρτώνται από αυτό. Το μεγαλύτερο μέρος των φορτίων κατευθύνεται προς την Ασία. Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία και Νότια Κορέα απορροφούν τη μεγαλύτερη ποσότητα των εξαγωγών από τον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Η Κίνα είναι μακράν ο μεγαλύτερος πελάτης, λαμβάνοντας περίπου 5 έως 6 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως που έχουν περάσει από τα Στενά του Ορμούζ. Η Ινδία εισάγει περίπου 2 έως 2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ενώ Ιαπωνία και Νότια Κορέα περίπου 1,5 έως 1,8 εκατομμύρια βαρέλια η καθεμία.<br /><br />Αντίθετα, η εξάρτηση της Δύσης είναι σαφώς μικρότερη. Η Ευρώπη εισάγει περίπου 2 έως 2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσω Ορμούζ, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες λιγότερο από 1 εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα, κυρίως λόγω της αυξημένης εγχώριας παραγωγής σχιστολιθικού πετρελαίου. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ένα σημαντικό γεωπολιτικό παράδοξο: μια ενδεχόμενη διακοπή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ θα έπληττε περισσότερο τις οικονομίες της Ασίας παρά τη Δύση.<br /><br />Η ασιατική εξάρτηση από το πετρέλαιο του Κόλπου<br /><br />Στο ενεργειακό σύστημα του Περσικού Κόλπου κυριαρχούν κυρίως οι εξαγωγές από πέντε χώρες: Σαουδική Αραβία, Ιράκ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ και Ιράν.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία παραμένει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας μέσω Ορμούζ, με περίπου 6 έως 7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως. Ακολουθεί το Ιράκ με περίπου 3,5 έως 4 εκατομμύρια βαρέλια, ενώ τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ εξάγουν περίπου 2 έως 3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.<br /><br />Το Ιράν, παρά τις διεθνείς κυρώσεις, συνεχίζει να εξάγει περίπου 1,3 έως 1,5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως, σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς. Πάνω από 80% έως 90% αυτών των εξαγωγών κατευθύνεται στην Κίνα, συχνά μέσω έμμεσων εμπορικών μηχανισμών. Η ενεργειακή αυτή διαδρομή καθιστά το Ορμούζ όχι απλώς μια θαλάσσια δίοδο αλλά την κύρια αρτηρία της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου.<br /><br />Τι θα σήμαινε ένα κλείσιμο του Ορμούζ<br /><br />Η στρατηγική σημασία του Ορμούζ γίνεται ακόμη πιο εμφανής όταν εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της ναυσιπλοΐας. Αν το πέρασμα έκλεινε πλήρως, η παγκόσμια αγορά θα έχανε περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα.<br /><br />Σε χρονικό ορίζοντα μίας εβδομάδας, η απώλεια αυτή θα έφτανε τα 140 εκατομμύρια βαρέλια, ενώ μέσα σε έναν μήνα η αγορά θα στερούνταν σχεδόν 600 εκατομμύρια βαρέλια. Ακόμη και χωρίς πλήρες κλείσιμο του περάσματος, μικρότερες διαταραχές —όπως επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια, ναρκοθετήσεις ή εκτόξευση ασφαλιστικών premiums— μπορούν να αφαιρέσουν 5 έως 10 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως από την αγορά. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να εκτιναχθούν σημαντικά.<br /><br />Αναλύσεις ενεργειακών οίκων που μεταδόθηκαν από το Reuters δείχνουν ότι μια περιορισμένη διαταραχή θα μπορούσε να οδηγήσει το πετρέλαιο πάνω από 100 δολάρια το βαρέλι, ενώ σε περίπτωση σοβαρής κρίσης οι τιμές θα μπορούσαν να κινηθούν στην περιοχή των 120 έως 150 δολαρίων. Παράλληλα, η Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank) έχει υπολογίσει ότι απώλεια παραγωγής της τάξης των 3 έως 5 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως θα μπορούσε να αυξήσει τις τιμές του πετρελαίου έως και 75%.<br /><br />Η επίπτωση δεν θα περιοριζόταν μόνο στην τιμή της βενζίνης. Η αύξηση του κόστους της ενέργειας επηρεάζει άμεσα τη ναυτιλία, τις αερομεταφορές, την παραγωγή τροφίμων και συνολικά τον πληθωρισμό. Η παγκόσμια οικονομία θα αντιμετώπιζε ένα ενεργειακό σοκ αντίστοιχο με τις μεγάλες πετρελαϊκές κρίσεις του παρελθόντος.<br /><br />Το συμπέρασμα είναι σαφές: το Ορμούζ δεν είναι απλώς ένα γεωγραφικό σημείο στον χάρτη. Είναι η βασική ενεργειακή αρτηρία της Ασίας — και ιδιαίτερα της Κίνας — και ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της παγκόσμιας γεωπολιτικής ισορροπίας.<br /><br /><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Τα στενά του Ορμούζ: Η αρτηρία του παγκόσμιου πετρελαίου και το γεωπολιτικό παιχνίδι.

Δημήτρης Μηλάκας Ένα στενό θαλάσσιο πέρασμα λίγων δεκάδων χιλιομέτρων στον Περσικό Κόλπο κρατά στα χέρια του την ενεργειακή ισορροπία του πλ...

Διαβάστε την συνέχεια