Η Ελληνική Επανάσταση και η μπόχα των σημερινών πνευματικών κοτζαμπάσηδων

<img height="427" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2021/03/5270038-768x512.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Λάμπρος Καλαρρύτης</b><br />Είθισται σε κάθε εθνική επέτειο να εκδηλώνεται με συνέπεια αστρονομικού φαινομένου η γνωστή πλέον επιχείρηση απαξίωσής της. Αυτό συμβαίνει κυρίως με την 25η Μαρτίου επειδή η εμβέλεια του γεγονότος είναι μεγάλη και ξεπερνά τα όρια της ελληνικής αναφοράς. Γι’ αυτό και πολεμάται με μεγαλύτερη ένταση.<br /><br />Ο άθλος της Ελληνικής Επανάστασης είναι κολοσσιαίος και όσοι έχουν έστω ενδεικτικά αλλά με προσοχή ασχοληθεί αντιλαμβάνονται τις αβυσσαλέες διαστάσεις του εγχειρήματος που οδήγησε στην Παλιγγενεσία.<br /><br />Η Ελληνική Επανάσταση είναι μοναδική ως προς το απολύτως συνειδητό κα συνειδητοποιημένο εθνικο-θρησκευτικό περιεχόμενό της και ως προς τη καθολικότητα της συμμετοχής. Συμμετείχαν οι πάντες ανεξαρτήτως κοινωνικής, οικονομικής, επαγγελματικής, μορφωτικής τάξης και γεωγραφικής περιοχής. Ήταν μία πανελλήνια προσπάθεια ολικής αποκατάστασης και επαναφοράς το Ελληνισμού στο ιστορικό προσκήνιο.<br />Η Ελληνική Επανάσταση ως γνωστόν πολεμήθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής ακριβώς επειδή είχαν αντιληφθεί τις προεκτάσεις της για το τότε status quo.<br /><br />Πέραν του ότι ήθελαν να αποφύγουν την επανάκαμψη του ελληνικού παράγοντα με ανεξάρτητη κρατική υπόσταση στη φυσική γεωγραφική και γεωπολιτική του θέση διότι θα ήταν ανταγωνιστικός απέναντί τους και με προοπτική επικράτησης, η Ελληνική Επανάσταση αποτελούσε θρυαλλίδα διάλυσης των αυτοκρατορικών σχημάτων διότι ήταν εθνική – και όχι ταξική – και εξ αυτού του λόγου αυθεντικά προοδευτική.<div><br /><div>  <img height="427" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2021/03/elliniki-simaia-2-1200x800.jpg" width="640" /><br /><br />Πρόταγμά της ήταν η εθνική και θρησκευτική ελευθερία και η συγκρότηση κρατικής υπόστασης γύρω από αυτούς τους δύο άξονες οι οποίοι στην ελληνική περίπτωση ήταν ταυτόχρονα συμπληρωματικοί και ταυτιζόμενοι. Συμπληρωματικοί διότι η εθνική αναφορά πιστοποιούσε τη αδιάλειπτη συνέχεια του ελληνικού έθνους από την αρχαιότητα μέχρι την περίοδο της εξέγερσης και ταυτιζόμενοι επειδή η θρησκευτική ταυτότητα ήταν η κιβωτός διάσωσης της εθνικής συνείδησης και η γέφυρα σύνδεσης της αρχαίας Ελλάδας τον νεότερο ελληνισμό μέσω της ελληνικής μεσαιωνικής αυτοκρατορίας, το Βυζάντιο.<br /><br />Γι’ αυτό και το αρχικό σχέδιο, ήταν η δημιουργία ελληνικού κράτους στα όρια της ύστερης βυζαντινής πολιτείας, εκεί δηλαδή που υπήρχαν συμπαγείς ελληνικοί πληθυσμοί. Ένα τέτοιο κράτος θα ήταν ευθέως ανταγωνιστικό για τις Μεγάλες Δυνάμεις και η επόμενη Μεγάλη Δύναμη στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Το ελληνικό επίτευγμα, παρότι το σχέδιο δεν πέτυχε στο σύνολό του, δεν έχει ιστορικό προηγούμενο. Οι εξεγερμένοι Έλληνες επιχείρησαν και κατόρθωσαν να αντιπαρατεθούν με μία αυτοκρατορία την οποία σταδιακά οδήγησαν σε διάλυση, έχοντας απέναντί τους όλες ανεξαιρέτως τις υπόλοιπες Μεγάλες Δυνάμεις οι οποίες προσάρμοσαν την πολιτική τους μόνο αφού οι Επαναστάτες είχαν επιβάλλει στρατιωτικά τετελεσμένα. <img height="427" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2021/03/Parelasi-4-1200x800.jpg" width="640" /><br /><br />Η Επανάσταση των Ελλήνων συμβολίζει στην απόλυτη μορφή του ό,τι αποστρέφονται οι γνωστοί εθνο-αποδομητές. Ήταν εθνική, θρησκευτική, πανελλήνια, πανταξική, ηρωική στον υπέρτατο βαθμό με προσωπικότητες οι οποίες κατέστησαν θρυλικές όσο και οι ομηρικοί ήρωες, οι περσομάχοι της κλασικής εποχής και οι βυζαντινοί αυτοκράτορες – πολεμιστές και στρατηγοί. Συμπυκνώνει, συνοψίζει και ανακαινίζει ολάκερη την Ελληνική Ιστορία.</div><div><br />Γι΄ αυτό οι κενοί εθνικού περιεχομένου επιστημονικοφανείς αρνητές δαιμονίζονται και επιχειρούν αναδρομικά να την απαξιώσουν σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποσυνδέσουν τους σημερινούς Έλληνες από το επικών διαστάσεων μεγαλούργημα των παππούδων τους. Η Ελληνική Επανάσταση είναι πολύ νωπή και εξάλλου συνεχίστηκε για τουλάχιστον 100 χρόνια, μέχρι τη Μικρασιατική Εκστρατεία, για αυτό αγωνιούν να την υποβαθμίσουν.<br /><br />Εμφανίζουν την ίδια περίπου ανησυχία που είχαν οι Τούρκοι όταν είχαν ψυχανεμιστεί ότι οι Έλληνες κάτι ετοιμάζουν. Κάτι διαισθάνονται φαίνεται και οι σημερινοί πνευματικοί κοτζαμπάσηδες και οι σπόνσορές τους. Ίσως αυτό που τους αναστατώνει είναι η όλο και εντονότερη αίσθηση όλο και περισσοτέρων Ελλήνων ότι η Επανάσταση έμεινε ανολοκλήρωτη.<br /><br />Το μόνο που καταφέρνουν βέβαια είναι να γλιστρούν στη γλίτσα που αφήνουν πίσω τους και να τους εντοπίζει ακαριαία το εθνικό λαϊκό αισθητήριο από τη μπόχα που αναδύουν οι προθέσεις τους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Η Ελληνική Επανάσταση και η μπόχα των σημερινών πνευματικών κοτζαμπάσηδων

Λάμπρος Καλαρρύτης Είθισται σε κάθε εθνική επέτειο να εκδηλώνεται με συνέπεια αστρονομικού φαινομένου η γνωστή πλέον επιχείρηση απαξίωσής τη...

Διαβάστε την συνέχεια

“Ελληνισμός, ΗΠΑ, Ε. Ε. και Τουρκία: Όλες βρίσκουν και κάνουν. Εμείς δεν κάνουμε!”

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/europe_synodos.png"><img height="384" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/europe_synodos-696x418.png" width="640" /></a><br /><br /><i>“Πολιτικέ Ελληνισμέ, έβαλες και πάλι αυτογκόλ.<br />Μέσα με ψευδοπατριωτισμό, έξω ως yes man!!”<br /><br />Μη χαίρεστε ΗΠΑ της φιλελληνικότητας, μετά των περί Τουρκίας λογισμών,<br />Μη Χαίρεστε Ε. Ε. της δυσθεώρητης ρηχότητας των συλλογισμών,<br />Μη Χαίρε Αγγελίνα Χιτλερίνα των φιλοτουρκικών υπολογισμών,<br />Μη Χαίρε πολιτικέ Ελληνισμέ, διαζευγμένε με το Βέτο, συζευγμένε με το “ναι σε όλα”,<br />Μη χαίρε όμως και συ, απηνή διώκτη των λαών, Τουρκικέ φασισμέ και ρατσισμέ,<br />Χαίρε ω χαίρε ελευθερία των ιστορικών λαών της Ανατολικής Μεσογείου,<br />Χαίρε ω χαίρε Ελληνισμέ, υπερασπιστή της ελευθερίας όλων των λαών,<br />Χαίρε Ελληνισμέ του Κολοκοτρώνη, με το “εμείς και στους θεούς ορθοί μιλούμε”</i>,<br /><br />Γράφουν ο <b>Χρήστος Κηπουρός </b>και ο<b> Πασχάλης Χριστοδούλου</b><br /><br />Δεν θα λέγαμε κάτι διαφορετικό, από τους ύπερθεν χαιρετισμούς στις συμμετέχουσες χώρες στη Σύνοδο Κορυφής της Ε. Ε., με τη συμμετοχή μάλιστα και των ΗΠΑ, καθώς και στη δημοσιευθείσα απόφαση της Συνόδου, που ψήφισε υπέρ της και ο πολιτικός Ελληνισμός.<br /><br />Μια απόφαση η οποία αντί της ανακοίνωσης επιβολής συγκεκριμένων κυρώσεων,εις βάρος της υπαίτιας και υπόδικης, μηδέποτε όμως τιμωρηθείσας Τουρκίας, για όσα έπραξε και πράττει εις βάρος των ιστορικών λαών και των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, για άλλη μια φορά, το παρόν δίνουν μόνο τα γνωστά χάδια, μετά ευχελαίων. Από κοινού με την παραπομπή στις καλένδες κάθε προοπτικής Ευρωπαϊκού δικαίου και ηθικής.<br /><br />Μόνος υπεύθυνος για τη δυσμενή αυτή εξέλιξη δεν είναι άλλος από τον μόνιμα διαζευγμένο από την κάθε αρνησικυρία, πολιτικό Ελληνισμό αλλά συζευγμένο με ένα συλλογικό “ναι σε όλα” απέναντι στους εταίρους.<br /><br />Για την τιμή έστω των όπλων, όφειλε να καταθέσει την άρνηση στα τεκταινόμενα. Στην κοροϊδία της αναβολής επί αναβολών για την επιβολή κυρώσεων. Να καταθέσει το δικό του όπλο. Ένα βέτο, ενθυμούμενος, ότι πέραν των άλλων, πολιτική είναι η διαχείριση συμβόλων. Πόσο μάλλον όταν ο συμβολισμός της 200ης επετείου της παλιγγενεσίας, είναι από μόνος του σπάνιος.<br /><br />Γιατί αντί το τετράγωνο: Ελληνισμός, ΗΠΑ, Ε. Ε., Τουρκία, να θεμελιώνεται επάνω στις αρχές και τις αξίες που αποτέλεσαν τα θεμέλια των Ευρωπαϊκών Δημοκρατιών, αυτό παραπέμπει σε αποτέλεσμα ποδοσφαιρικού αγώνα:<br /><br />Στα λόγια να κερδίζουμε 3-1, στη δε απόφαση να χάνουμε 4-0. Τουτέστιν, με Ελληνικό αυτογκόλ. Ένας φαύλος κύκλος, αν όχι: “οι τα φαύλα πράξαντες και πράττοντες, εις ανάστασιν κρίσεως”, με την πολιτική όμως Ελλάδα, να βάζει αυτή το γκολ στον εαυτό της.<br /><br />Μάλιστα με την Τουρκία να ζητάει και τα ρέστα. Και αυτό πότε; Όταν η Ε. Ε. επιμένει να προωθεί όχι μόνο την Τουρκική ιδέα για την πολυμερή διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο! αλλά και να κάνει στραβά μάτια ακόμη και για τον παράνομο χάρτη της λεγόμενης Γαλάζιας Πατρίδας!! Και όταν στο κείμενο της Συμφωνίας των 27, ομιλεί περί διμερών συνομιλιών, όπως δηλαδή λέει η Τουρκία, διαψεύδοντας τα περί των διερευνητικών επαφών, που λέει η Ελληνική Κυβέρνηση!!!<br /><br />Αντί λοιπόν η Ελλάδα να θέσει έστω για τα τρία αυτά θέματα βέτο, αυτή σε μια επέτειο, όπως η 200η της παλιγγενεσίας, που απέναντί της η πολιτική έχει τόσο αναγκαία όσο και βαρύνουσα σημασία, επιδίδεται στο να καταναλώνει αλλά ταυτόχρονα να αποταμιεύει και εθνικοφροσύνη, κατά τις εορταστικές παράτες. Μάλιστα με την επίδειξη ψευδοπατριωτισμού, να επιχειρεί να αποκρύψει το φιλοκεμαλισμό που διατρέχει οριζοντίως και καθέτως, τις όποιες συμπράττουσες τάξεις της. Από την πολιτική και την επιχειρηματική, έως την τηλεοπτική και την ακαδημαϊκή.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Ελληνισμός, ΗΠΑ, Ε. Ε. και Τουρκία: Όλες βρίσκουν και κάνουν. Εμείς δεν κάνουμε!”

“Πολιτικέ Ελληνισμέ, έβαλες και πάλι αυτογκόλ. Μέσα με ψευδοπατριωτισμό, έξω ως yes man!!” Μη χαίρεστε ΗΠΑ της φιλελληνικότητας, μετά των πε...

Διαβάστε την συνέχεια

“Από που κρατάει τους Ευρωπαίους ο Ερντογάν”; Ο Ν.Μαριάς απαντά με στοιχεία και αριθμούς

<center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="370" src="https://www.youtube.com/embed/5hkAFIbcqZk" title="YouTube video player" width="700"></iframe></center><br />Ο καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, πρόεδρος του κόμματος Ελλάδα-Ο Άλλος Δρόμος και πρώην ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς, μιλά στο Militaire για τα απογοητευτικά αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής και απαντά με στοιχεία και αριθμούς στο απλό ερώτημα: από που κρατάει ο Ερντογάν τους Ευρωπαίους και τους κάνει ότι θέλει;<br /><br />Οι απαντήσεις του κ.Μαριά στηρίζονται σε γεγονότα και όχι σε εκτιμήσεις. Το χειρότερο είναι ότι η Τουρκία κάνει άνω κάτω την ΕΕ με υπογραφές από την Ελλάδα και την Κύπρο. Θα μπορούσαν να είχαν κάνει κάτι διαφορετικό; Πάρα πολλά και τα εξηγεί ο κ.Μαριάς. Γιατί δεν τα κάνουν; Οι απαντήσεις στη συνέντευξη.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Από που κρατάει τους Ευρωπαίους ο Ερντογάν”; Ο Ν.Μαριάς απαντά με στοιχεία και αριθμούς

Ο καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, πρόεδρος του κόμματος Ελλάδα-Ο Άλλος Δρόμος και πρώην ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς, μιλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ευθεία σύγκρουση Άγκυρας-Μόσχας στη Συρία: Εντολή στον ρωσικό στόλο να εξαφανίσει τους φιλότουρκους αντάρτες

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2014/05/13/%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%82-8.jpg?itok=UlIodK9b" width="640" /><br /><br />Γιώργος Μοτσάκος<br />Το Κρεμλίνο προετοιμάζει 'καταιγίδα' πυραύλων κατά των φιλότουρκων Τζιχαντιστών στην Συρία ενώ στο στόχαστρο είναι και οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο<br /><br />Σε προηγούμενο άρθρο, <a href="https://www.pentapostagma.gr/kosmos/rosia/6998913_synostismos-dynameon-amerikanika-rosika-polemika-ploia-se-aigaio-mesogeio">αναφέραμε για ξεκάθαρες πολεμικές κινήσεις </a>αυτή τη δεδομένη χρονική περίοδο από Ρωσία στην Α. Μεσόγειο, οι οποίες έχουν πλέον έναν και μόνο σκοπό, το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών με τους Τούρκους άπαξ δια παντός, διότι στην “εξίσωση” έχουν εισέλθει δυναμικά οι ΗΠΑ για το μοίρασμα της Συρίας.<br /><br />Η Μόσχα έχει συγκεντρώσει έναν ισχυρότατο στόλο μονάδων επιφανείας και υποβρυχίων στη Μεσόγειο και ως αντιστάθμισμα των αμερικανικών κινήσεων σε Αιγαίο και Μαύρη Θάλασσα.<br />Σήμερα, <a href="https://avia.pro/news/rossiyskiy-flot-sgruppirovalsya-u-beregov-sirii-dlya-moshchnogo-udara">ρωσικές πηγές</a> ανέφεραν ότι ο στόλος αυτός ετοιμάζεται να ισοπεδώσει τα πάντα στο συριακό έδαφος εκτοξεύοντας πυραύλους Κρουζ Kalibr.<br /><br />Το πρακτορείο ειδήσεων Avia.pro έλαβε δεδομένα σχετικά με τη συγκέντρωση των ρωσικών ναυτικών δυνάμεων στην ανατολική Μεσόγειο, τα οποία αναφέρουν ότι εκτός από πιθανές στρατιωτικές ασκήσεις, προετοιμάζεται μια επιχείρηση επίθεσης εναντίον των ισλαμιστών τρομοκρατών στο βορειοδυτικό τμήμα της Συρίας.<br /><br /><div>Προς το παρόν υπάρχουν πληροφορίες ότι πριν από λίγες ώρες, τέσσερα ρωσικά πολεμικά πλοία πέρασαν από το Στενό του Γιβραλτάρ και κατευθύνονται προς ρωσικά πλοία που βρίσκονται στα ανοικτά των ακτών της Συρίας, έμφορτα με άρματα μάχης και αυτοκινούμενα πυροβόλα για τον Άσαντ.<br /><br />Για την ώρα δεν υπάρχουν επίσημα σχόλια από το υπουργείο άμυνας της Ρωσίας και το ρωσικό πολεμικό ναυτικό, ωστόσο, εμπειρογνώμονες αναφέρουν την επικείμενη παράδοση αρκετών δεκάδων αρμάτων μάχης στη Συρία, ώστε να ξεκινήσει χερσαία επίθεση εναντίον των θέσεων των φιλότουρκων τζιχαντιστών.<br /><br />Οι Ρώσοι με τον ένα ή άλλο τρόπο θέλουν να κλείσουν το ζήτημα Συρία με τους Τούρκους, διότι ο κύριος αντίπαλος τους είναι οι ΗΠΑ, που κατέχουν το 95% των πετρελαιοπηγών της χώρας, οι οποίες είναι απαραίτητες για την αναδιοργάνωσή της. <br /><br />Αυτό που είναι άξιο προσοχής πάντως είναι ότι στα νότια της Κύπρου έχουμε το ρωσικό ναρκαλιευτικό "Ivan Antonov", το δεξαμενόπλοιο "Iman" και την ΤΠΚ "Sparta".<br /><br />Στα ανατολικά της Κύπρου βρίσκεται το πλοίο "Sergey Balk" και η ΤΠΚ "Orekhovo-Zuevo", στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού έχουμε την φρεγάτα "Ναύαρχος Γκριγκόροβιτς" και το περιπολικό πλοίο "Ντμίτρι Ρογκάγεφ".<br /><br />Στην προκειμένη περίπτωση η παρουσία ρωσικών πολεμικών πλοίων σε συνδυασμό με την ευρεία επιχείρηση ηλεκτρονικού πολέμου στα βρετανικά αεροσκάφη των βάσεων στην Κύπρο, μας προειδοποιούν για κάτι πολύ πιο μεγάλο το οποίο έρχεται στην περιοχή.<br /><br />Οι Ρώσοι θεωρούν τους Βρετανούς ως υποκινητές στην Α. Ουκρανία και ετοιμάζουν πιθανόν να τους κάνουν τα “ίδια” στις βάσεις τους στην Κύπρο. <br /><br />Η περιοχή της Α. Μεσογείου έχει γίνει ήδη ένα ιδιότυπο πεδίο ναυτικής αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, ενώ το τουρκικό πολεμικό ναυτικό δεν έχει “ξεμυτίσει” από τους ναυστάθμους του, σαν να γνωρίζει πιθανόν τι ...έρχεται. <br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-03/izobrazhenie_viber_2021-03-27_07-03-01.jpg"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-03/izobrazhenie_viber_2021-03-27_07-03-01.jpg?itok=pa19RfA7" /></a><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ευθεία σύγκρουση Άγκυρας-Μόσχας στη Συρία: Εντολή στον ρωσικό στόλο να εξαφανίσει τους φιλότουρκους αντάρτες

Γιώργος Μοτσάκος Το Κρεμλίνο προετοιμάζει 'καταιγίδα' πυραύλων κατά των φιλότουρκων Τζιχαντιστών στην Συρία ενώ στο στόχαστρο είναι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπαχτσελί: «Οι Έλληνες έχουν διαπράξει γενοκτονία εις βάρος μας»

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-03/bachtseli.png?itok=iz-gLJBG" width="640" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Ο συνέταιρος του Ερντογάν αποκαλύπτει πως η εξέγερση του Μοριά ήταν από τις μεγαλύτερες καταστροφές της τουρκικής αυτοκρατορίας<br /><br />ΟΠρόεδρος της ΜHP, γκρίζος λύκος, Devlet Bahçeli αντέδρασε στην επίθεση σε τζαμί στην Κύπρο, προβαίνοντας στην παρακάτω ανάρτησή του στο λογαριασμό του στο Twitter.<br /><br />"Καταδικάζω τις μισητές επιθέσεις σε ένα τζαμί στην ελληνική πόλη της Λεμεσού. Εκείνοι που φώναζαν συνθήματα Θάνατος στους Τούρκους, με αφορμή την 200η επέτειο της εξέγερσης του 1821 είναι απεχθείς, δειλοί και ζωγραφίζουν σταυρό με μπλε χρώμα στους τοίχους του τζαμιού είναι απεχθείς, δειλοί, αμαρτωλοί."<br /><br />Επιπλέον συμπλήρωσε "Η εξέγερση του Μοριά είναι μια από τις αιματηρές καταστροφές που σηματοδότησαν το παρελθόν του τουρκικού έθνους. Και σε αυτήν την εξέγερση, πραγματοποιήθηκε μια πραγματική γενοκτονία. Σχεδόν 40.000 χιλιάδες Μουσουλμάνοι Τούρκοι σκοτώθηκαν. Τι παράδειγμα είναι ότι η ανθρωπότητα εξακολουθεί να σιωπά ενάντια σε αυτήν τη μαζική δολοφονία. Η συμβουλή μου στα εγγόνια των δολοφόνων που τρέφονται με το αίμα των Μουσουλμάνων Τούρκων δεν είναι να δείξουμε την υπομονή μας, αλλά να εγκαταλείψουν αμέσως την πρόκληση και την παρενόχληση. Με την ευκαιρία αυτή, εύχομαι το έλεος του Θεού στους μουσουλμάνους Τούρκους που μαρτύρησαν στην εξέγερση των Μοριά και έχασαν τη ζωή τους περνώντας στη σήραγγα βίας και τρόμου, και τους θυμάμαι όλους με σεβασμό και ευγνωμοσύνη. Το αίμα μας είναι ακόμα στο έδαφος, και περιμένει να έρθει η μέρα"<br /><br /><div>Παραθέσαμε την άποψη του ηγέτη του MHP προκειμένου να αντιληφθούμε πως σκέπτεται για εμάς ο ηγέτης ενός κόμματος της τουρκικής βουλής σήμερα, τώρα, ο οποίος μάλιστα συνδιοικεί μαζί με τον Ερντογάν την Τουρκία .<br />Αυτό δικαιολογεί την διαχρονικά επιθετική και επεκτατική πολιτική της Τουρκίας σε βάρος του Ελληνισμού.</div><div><br />Τώρα τι να πρωτοαπαντήσει κάποιος στον Μπαχτσελί;<br /><br />Ενδεικτικά αναφέρουμε, το παιδομάζωμα, τον απαγχονισμό του Οικουμενικού Πατριάρχη Γρηγορίου Ε, το σούβλισμα του Αθανάσιου Διάκου, τη σφαγή στη Χίο, στα Ψαρά, στο Μεσολόγγι, τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και του Ελληνισμού ολόκληρης της Μ. Ασίας, την καταστροφή της Σμύρνης το 1922,τα γεγονότα της Κωνσταντινούπολης το 1955 όπου έκαψαν, λεηλάτησαν σπίτια και καταστήματα Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, βίασαν Ελληνίδες, βεβήλωσαν νεκροταφεία οι Τούρκοι ,τους ομαδικούς τάφους Ελλήνων Πατριωτών της Κύπρου που δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους το 1974 και βρέθηκαν στα κατεχόμενα πρόσφατα, την πρόσφατη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.<br /><br />Τα παραπάνω είναι ένα πολύ μικρό δείγμα, απειροελάχιστο θα λέγαμε, των δεινών που υπέφεραν οι Έλληνες από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τους Τούρκους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μπαχτσελί: «Οι Έλληνες έχουν διαπράξει γενοκτονία εις βάρος μας»

Παναγιώτης Νάστος Ο συνέταιρος του Ερντογάν αποκαλύπτει πως η εξέγερση του Μοριά ήταν από τις μεγαλύτερες καταστροφές της τουρκικής αυτοκρατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχοινοβασία του Ερντογάν πάνω σε γεωπολιτικό κενό

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/erdogan_agnvstos.jpg" /><br /><br /><b>Μίχας Ζαχαρίας</b><br />«Η Τουρκία δεν έχει την πολυτέλεια να γυρίσει την πλάτη ούτε στη Δύση ούτε στην Ανατολή», ανέφερε προ ημερών ο Ερντογάν κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του κόμματός του, για να προσθέσει το καταπληκτικό: «Είμαστε πεπεισμένοι πως δεν υπάρχει θέμα που δεν μπορούμε να επιλύσουμε με όσες χώρες σέβονται τα εθνικά μας συμφέροντα».<br /><br />Τόσο οι αναφορές του Τούρκου προέδρου όσο και η συγκυρία στην οποία έγιναν, αποδεικνύουν αφενός τον παραλογισμό στον οποίο έχει οδηγηθεί η τουρκική ηγεσία, αφετέρου το αγεφύρωτο χάσμα που έχει δημιουργηθεί με τη Δύση. Η προσπάθεια του Ερντογάν να πατάει ταυτόχρονα “σε δυο βάρκες”, στο ΝΑΤΟ και στη Ρωσία έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο.<br /><br />Σε παλαιότερο άρθρο του, ο υπογράφων είχε υποστηρίξει ότι η προσπάθεια του Τούρκου προέδρου να ισορροπήσει ανάμεσα στις δυο πλευρές, θα μπορούσε πολύ εύκολα να εκτραπεί και να οδηγήσει τον εαυτό του και τη χώρα του στη γωνία. Εγκλωβισμένος πλέον στο αδιέξοδό του και έχοντας αρχίσει να εισπράττει σοβαρότατο κόστος ως απότοκο των πολιτικών του επιλογών, οδηγείται σε ρητορικές ακροβασίες που τον εκθέτουν περαιτέρω.<div><br />Διεθνές Δίκαιο α λα Ερντογάν<br /><br />Τι ακριβώς μπορεί να σημαίνει η τουρκική “βεβαιότητα” ότι κάθε πρόβλημα μπορεί να επιλυθεί και ότι η περιοχή μπορεί να μετατραπεί σε νησίδα ειρήνης «με χώρες που σέβονται τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα»; Διότι η αντίστοιχη ελληνική φρασεολογία συνδέει τα εθνικά συμφέροντα με το διεθνές δίκαιο, εφόσον η χώρα κινείται εντός του πλαισίου του. Η διατύπωση του Ερντογάν είναι χωρίς αντίκρισμα. Εάν προσπαθήσει κάποιος να “μεταφράσει” τη θέση του στα ελληνοτουρκικά, με βάση τις πράξεις του, οδηγείται στο εξής συμπέρασμα: μπορεί να βρεθεί λύση, εάν η Ελλάδα δεχόταν τις τουρκικές θέσεις, ή τουλάχιστον τον κορμό τους. Δηλαδή, ότι το Αιγαίο είναι θάλασσα “ειδικών περιστάσεων”, ότι τα νησιά δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ και χωρικά ύδατα μόνο έξι μιλίων!<br /><br />Επίσης, ότι τα νησιά πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα, γιατί άραγε; Μήπως η Τουρκία απειλείται με ελληνική απόβαση. Αυτό μπορεί να ίσχυε πριν έναν αιώνα, όχι τώρα. Ούτε οι Τούρκοι δεν το ισχυρίζονται. Στις μικρασιατικές ακτές βρίσκεται, άλλωστε, η 1η τουρκική Στρατιά με άκρως επιθετική διάταξη, εξοπλισμένη με αποβατικά σκάφη. Κατά την Άγκυρα στην περίπτωση των νήσων του ανατολικού Αιγαίου δεν πρέπει να ισχύει το δικαίωμα της αυτοάμυνας που προβλέπει ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ!<br /><br />Παρ’ όλα αυτά, η ΕΕ όχι μόνο δεν επιβάλει κυρώσεις, αλλά και “χρυσώνει το χάπι” της αδυναμίας της να αντιμετωπίσει την Τουρκία με βάση τις –κατά δήλωση των Ευρωπαίων ηγετών– αρχές και αξίες της. Δεν προειδοποιεί την Άγκυρα να μην επαναλάβει τη γνωστή της τακτική του στρατιωτικού πειθαναγκασμού. Και τι κάνει ο Ερντογάν; Αντί να το προσπεράσει χαμογελώντας με ένα τυπικό σχόλιο, επιτίθεται. Μέμφεται την ΕΕ ότι κάνει τα χατίρια των Ελλήνων και χαρακτηρίζει απαράδεκτο το να απασχολούν τις ευρωτουρκικές σχέσεις όσα συμβαίνουν στα ελληνοτουρκικά! Εμμέσως πλην σαφώς δηλαδή, η Άγκυρα ζητάει η ΕΕ να μην ασχολείται με το γεγονός ότι δυο κράτη-μέλη της αντιμετωπίζουν έμπρακτη απειλή.<br /><br />Κι όλα αυτά όταν οι πάντες στα λόγια ζητούν την επίλυση των προβλημάτων με βάση το διεθνές δίκαιο, με την παραπομπή των όποιων διαφορών σε κάποιον διεθνή δικαιοδοτικό μηχανισμό. Να ερμηνεύσει, δηλαδή, τα προβλεπόμενα από το διεθνές δίκαιο και να καταλήξει σε μια απόφαση, η οποία πιθανότατα δεν θα δικαιώσει 100% τις ελληνικές (ελλαδικές και κυπριακές) θέσεις.<br /><br />Για την Τουρκία, όμως, διεθνές δίκαιο είναι να “νομιμοποιήσει” όσα η ίδια επιδιώκει σε βάρος των άλλων. Αφού πρώτα η ίδια επ’ αυτού αποφανθεί σαν αυθεντικός ερμηνευτής του διεθνούς δικαίου! Οτιδήποτε άλλο θεωρεί ότι στρέφεται εναντίον των δικαιωμάτων της. Εν ολίγοις, για να υπάρχει περιθώριο εξεύρεσης λύσης πρέπει η όποια άλλη πλευρά να προσχωρήσει στην τουρκική επεκτατική οπτική.<br /><br />Η “τουρκική γυάλα”<br /><br />Οι Τούρκοι έχουν δημιουργήσει έναν φαντασιακό κόσμο όπου ο θεωρητικά πιο αδύναμος υποτάσσεται αυτόματα στο δίκαιο του –θεωρητικώς πάλι– ισχυροτέρου. Έτσι ναι, προφανώς, λύσεις μπορούν να βρεθούν. Αυτή την ιδιότυπη “τουρκική γυάλα” η Άγκυρα θεωρεί αυτονόητο ότι θα πρέπει να αποδεχθούν οι γείτονές της. Παρόλα αυτά, η ΕΕ και η Δύση ευρύτερα αδυνατεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι έχουν εκλείψει τα περιθώρια συμβιβασμού. Όσο κι αν κλείνουν τα μάτια, όμως, η πραγματικότητα είναι πεισματάρα για να την προσπεράσεις χωρίς κόστος. Η παρούσα κατάσταση δεν είναι δυνατόν να σέρνεται στο διηνεκές. Εξάλλου, η Τουρκία κάθε μέρα “εμπλουτίζει” την επεκτατική ατζέντα της.<br /><br />Για να στηρίξει την κλονισμένη δημοτικότητά του, ως αποτέλεσμα της καταστροφικής οικονομικής του πολιτικής, ο Ερντογάν κλείνει το μάτι στο εθνικιστικό ακροατήριο, το οποίο και πυροδοτεί. Επιχειρώντας να θέσει εκτός νόμου το κουρδικό κόμμα HDP, ελπίζει να λεηλατήσει τις κουρδικές ψήφους! Παραλλήλως, ετοιμάζεται να περιορίσει το πρωτοφανές για δημοκρατικό πολίτευμα όριο εισόδου στη Βουλή, 10%, με σκοπό να εξασφαλίσει την είσοδο του σημερινού ακροδεξιού κυβερνητικού εταίρου του. Ταυτόχρονα, σφίγγει τα “λουριά” της κοινωνίας, διατάζοντας την αποχώρηση της Τουρκίας από τη σύμβαση για τη βία κατά των γυναικών!<br /><br />Ο κατήφορος της Τουρκίας, λόγω του αδιεξόδου στον οποίο την οδήγησαν οι ανερμάτιστες προσεγγίσεις του Ερντογάν, είναι πλέον εκτός ελέγχου. Οι ανάγκες στο εσωτερικό μέτωπο τον οδηγούν στην υιοθέτηση πολιτικών που απομακρύνουν περαιτέρω την Τουρκία όχι απλά από τη Δύση, αλλά από τον “πολιτισμένο κόσμο”. Σε ποια χώρα που στοιχειωδώς σέβεται τουλάχιστον τα δημοκρατικά προσχήματα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παραμένει και κομματικός αρχηγός; Ακόμα και σε αυτό το σημείο, η αμετροέπεια του Ερντογάν τον οδήγησε μακριά από τα στοιχειώδη. Αυτή είναι όμως ένδειξη αδυναμίας, όχι ισχύος…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σχοινοβασία του Ερντογάν πάνω σε γεωπολιτικό κενό

Μίχας Ζαχαρίας «Η Τουρκία δεν έχει την πολυτέλεια να γυρίσει την πλάτη ούτε στη Δύση ούτε στην Ανατολή», ανέφερε προ ημερών ο Ερντογάν κατά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Charlie Hebdo, ο Ερντογάν και η “διττή προσέγγιση” της ΕΕ

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/erdogah_chebdo.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Σαρακινός Βαγγέλης</b><br />Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι στην απόφαση των Ευρωπαίων ηγετών να προχωρήσει η “θετική ατζέντα” για την Τουρκία και το καθεστώς Ερντογάν έδωσε ήδη τα δείγματα του σε ό,τι αφορά την προϋπόθεση σεβασμού του Κράτους Δικαίου, των ελευθεριών και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Μια παράμετρο που τόνισαν όλοι οι μετέχοντες στη Σύνοδο Κορυφής, αλλά η Άγκυρα, αν και υπό ευρωπαϊκή “παρακολούθηση” συνέχισε στον δρόμο που γνωρίζει.<div><br />Αργά το απόγευμα της Παρασκευής, Τούρκος εισαγγελέας ζήτησε να επιβληθεί ποινή φυλάκισης έως και τεσσάρων ετών σε τέσσερις συνεργάτες του γαλλικού σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo, με την κατηγορία ότι «προσέβαλαν» τον Ερντογάν, δημοσιεύοντας μια γελοιογραφία του. Πρόκειται για το γνωστό σκίτσο που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Οκτώβριο και εμφάνιζε τον Τούρκο πρόεδρο με το σλιπάκι, να κρατάει μια μπίρα και να σηκώνει τη φούστα μιας γυναίκας, η οποία ήταν καλυμμένη με φερετζέ, φωνάζοντας: «Ω! Ο προφήτης!».<br /><br />Σύμφωνα με το πρακτορείο Anadolu, οι τέσσερις κατηγορούμενοι είναι η σκιτσογράφος Αλίς Πετί και οι υπεύθυνοι έκδοσης. Στο κατηγορητήριο, το οποίο θα πρέπει αρχικά να γίνει αποδεκτό από το δικαστήριο, προκειμένου να αρχίσει η διαδικασία, ο εισαγγελέας εκτιμά ότι το συγκεκριμένο σκίτσο «δεν υπόκειται με κανένα τρόπο στο πλαίσιο της ελευθερίας της έκφρασης ή του Τύπου» και το χαρακτηρίζει «χυδαίο και ατιμωτικό».<br />Η ιστορία του σκίτσου<br /><br />Η δημοσίευση του σκίτσου είχε προκαλέσει την οργή του Ερντογάν, ο οποίος είχε μιλήσει για «σκαιά επίθεση από τιποτένιους». Της δημοσίευσης είχε προηγηθεί ωστόσο, ένα ταραγμένο δεκαήμερο, με αφορμή τον αποκεφαλισμό του Γάλλου δασκάλου, Σαμουέλ Πατί, από άτομο συνδεόμενο με ισλαμιστικές οργανώσεις, επειδή, μετά από ψευδείς κατηγορίες όπως αποδεικνύεται σήμερα, είχε προσβάλλει τον Μωάμεθ δείχνοντας γυμνά σκίτσα του.<br /><br />Στην πραγματικότητα, ο Γάλλος δάσκαλος, αφού προειδοποίησε όσους μαθητές νιώθουν άβολα ή προσβεβλημένοι ότι μπορούν να φύγουν από την τάξη, έδειξε, σε μάθημα σχετικά με το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, καρικατούρες που εικόνιζαν τον Μωάμεθ από παλιά τεύχη του σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo. Ένα περιοδικό που έχει πληρώσει με αίμα το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, καθώς στις 7 Ιανουαρίου 2015 δέχθηκε επίθεση από ομάδα ένοπλων ισλαμιστών, στην οποία δώδεκα συνεργάτες του σκοτώθηκαν και άλλοι επτά τραυματίστηκαν.<br /><br />Με αφορμή τα γεγονότα του περασμένου Οκτωβρίου, τα οποία προηγήθηκαν της δημοσίευσης του σκίτσου του Ερντογάν, είχε ξεσπάσει μεγάλη αντιπαράθεση ανάμεσα στον Μακρόν και τον Τούρκο ομόλογό του, στον απόηχο μιας παρατεταμένης έντασης στις γαλλοτουρκικές σχέσεις για πολιτικά ζητήματα από τη Λιβύη και τη Συρία μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο. Το νέο επεισόδιο ήταν τότε, το γεγονός ότι ο Τούρκος πρόεδρος καταδίκασε με καθυστέρηση την τρομοκρατική επίθεση, παρά το κύμα παγκόσμιας στήριξης στη Γαλλία.<br /><br /></div><div>Στη χώρα του Ερντογάν<br /><br />Μέσα σε αυτό το κλίμα είχε προκύψει τότε το συγκεκριμένο σκίτσο, το οποίο οδήγησε στη σημερινή πρόταση του εισαγγελέα για την δίωξη σε βάρος των συνεργατών του Charlie Hebdo. Μια ενέργεια, την οποία καταδίκασαν οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα, καταγγέλλοντας ότι με αυτήν την δίωξη, η Άγκυρα θέλει «να επεκτείνει τη λογοκρισία και πέραν της Τουρκίας». Στη λίστα, άλλωστε, των Δημοσιογράφων χωρίς Σύνορα για την ελευθερία του Τύπου, η Τουρκία βρίσκεται στην 154η θέση, μεταξύ 180 χωρών. Ο λόγος βέβαια είναι, ότι τα τελευταία χρόνια στη γειτονική χώρα έχουν συλληφθεί δεκάδες δημοσιογράφοι και έχουν ασκηθεί πολλές διώξεις σε βάρος αντιπολιτευόμενων Μέσων Ενημέρωσης.<br /><br />Οι διώξεις και οι συλλήψεις στελεχών της αντιπολίτευσης και πολιτών είναι όμως σχεδόν καθημερινό φαινόμενο στην Τουρκία, ειδικά μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Την Παρασκευή, λίγες ώρες μετά την απόφαση της ΕΕ να μην επιβάλλει κυρώσεις στην Τουρκία, αλλά να προχωρήσει, έστω και με “αιρεσιμότητα” την “θετική ατζέντα”, η τουρκική αστυνομία συνέλαβε τουλάχιστον 50 ανθρώπους έξω από το δικαστήριο Τσαγκλαγιάν της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Πρόκειται για διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για την σύλληψη, την προηγούμενη ημέρα, 20 φοιτητών που μετείχαν στις εδώ και τρεις μήνες συνεχιζόμενες διαδηλώσεις κατά του πρύτανη που διόρισε ο Ερντογάν στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου. Οι κινητοποιήσεις της Πέμπτης ξέσπασαν με αφορμή έρευνα που ξεκίνησε σε βάρος ενός φοιτητή, επειδή σε προηγούμενες διαδηλώσεις κρατούσε μια σημαία στα χρώματα του ουράνιου τόξου, το σύμβολο της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ.</div><div><br />Η διττή προσέγγιση<br /><br />Μόλις την περασμένη εβδομάδα εξάλλου, η Τουρκία προχώρησε σε ένα διπλό χτύπημα στο θέμα των δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών με την αποχώρηση από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών και την εκκίνηση διαδικασιών για να τεθεί εκτός νόμου το κουρδικό Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τους Ευρωπαίους ηγέτες να δώσουν το πράσινο φως για τη “θετική ατζέντα”, θέτοντας απλώς την Άγκυρα σε μια νέα τρίμηνη “παρακολούθηση”.<br /><br />Οι ηγέτες της ΕΕ εξέφρασαν βέβαια την ικανοποίησή τους για την αποκλιμάκωση της έντασης, όπως είπε ο πρωθυπουργός του Βελγίου, Αλεξάντερ Ντε Κροο, μετά το πέρας της τηλεδιάσκεψης, τονίζοντας ωστόσο, ότι «δεν θα πρέπει να είμαστε αφελείς και αυτό που θέλουμε είναι να συνεχίσουμε την πίεση στην Τουρκία ώστε να διασφαλίσουμε ότι η αποκλιμάκωση θα είναι διαρκής». Γιατί μπορεί «να αναγνωρίζουμε και να επιβραβεύουμε τις προσπάθειες που καταβάλει η Τουρκία στο προσφυγικό», αλλά «θα πρέπει να έχουμε όλες τις δυνατότητες ανοιχτές, όταν βλέπουμε παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου ή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», όπως είπε.<br /><br /></div><div>Ανησυχία για τις εξελίξεις στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο στην Τουρκία, ειδικά μετά την αποχώρηση της χώρας από την Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, εξέφρασε και η Μέρκελ. Στο θέμα της αποκλιμάκωσης πάντως, η Γερμανίδα καγκελάριος δεν δήλωσε απλώς ικανοποιημένη, αλλά ευγνώμων προς την Ελλάδα, την Κύπρο και την Κομισιόν, που μπόρεσε η Σύνοδος να λάβει αποφάσεις σχετικά με τα επόμενα βήματα για τον εκσυγχρονισμό της Τελωνειακής Ένωσης με την Τουρκία. Όσο για την ανησυχία της για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη γείτονα, το πιο πιθανό είναι ότι και η Σύνοδος του Ιουνίου θα αποφασίσει νέα τρίμηνη “παρακολούθηση” της Άγκυρας μέχρι τον …Σεπτέμβριο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το Charlie Hebdo, ο Ερντογάν και η “διττή προσέγγιση” της ΕΕ

Σαρακινός Βαγγέλης Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι στην απόφαση των Ευρωπαίων ηγετών να προχωρήσει η “θετική ατζέντα” για την Τουρκία και...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΛΛΑΔΑ-ΑΜΥΝΑ: Κάντε κάτι προτού τα υπερσύγχρονα μέσα “πάνε παρέα” με… άσπρα μαλλιά

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/03/SOLDIER-KATADROMEIS-HELLENIC-ARMY-790x400.jpeg" /><br /><br />Τον τελευταίο καιρό υπάρχει πληθώρα άρθρων στον ειδικό αλλά και στον λοιπό έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, καθώς και στα περισσότερα μέσα ενημέρωσης (εθνικής ή τοπικής εμβέλειας), και στα οποία υπάρχει πληθώρα αναλύσεων σχετικά με τη διαδικασία εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης των δυνατοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία –αν και υπάρχουν αρκετές ενστάσεις– ήταν και επιβεβλημένη, αλλά και κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση.<br /><br />Γράφει ο Σώζων Λεβεντόπουλος<br /><br />Το γεγονός όμως της επάνδρωσης όλων αυτών των μέσων – αλήθεια, υπάρχει όρος στις αγορές για το μέγιστο δυνατό αυτοματισμό στα νέα οπλικά συστήματα, όπως για παράδειγμα η διαφορά στις απαιτήσεις επάνδρωσης μεταξύ του PzH2000GR και των Μ109Α2/3/5 – αλλά και της γενικότερης γήρανσης και μείωσης του ελληνικού πληθυσμού, είτε αναφέρεται εξαιρετικά επιδερμικά, είτε δεν αναφέρεται καθόλου.<br /><br />Η πραγματικότητα όμως είναι εδώ και είναι αμείλικτη, απειλώντας την ίδια την υπόσταση του ελληνικού έθνους και της κρατικής οντότητας. Αν λέγαμε ότι η Ελλάδα σε μερικά χρόνια κινδυνεύει να γίνει “χώρα ολίγων γερόντων”, δεν θα κάναμε και μεγάλο λάθος.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/ellada-amyna-kante-kati-protoy-ta-ypersygchrona-mesa-quot-pane-parea-quot-me-ta-aspra-mallia/article_sozon_pic1"><img height="506" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/03/article_sozon_pic1.png" width="640" /></a><br /><br />Σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία (η πηγή εδώ), ο πληθυσμός της Ελλάδας, όχι μόνο μειώνεται σε απόλυτους αριθμούς, αλλά ο δείκτης γήρανσης, δηλαδή ο “αναλογών αριθμός ατόμων άνω των 65 ετών ως προς 100 άτομα ηλικίας 0-14 ετών”, ένας κρίσιμος παράγοντας για την ευρωστία της χώρας, συνεχώς αυξάνεται. Αυτή τη στιγμή (2021) τουλάχιστον ένας στους πέντε, είναι άνω των 65 ετών.<br /><br />Το συγκεκριμένο γεγονός, έχει τεράστιες και δυνητικά καταστροφικές προεκτάσεις, καθώς δημιουργεί θέματα τόσο σε ζητήματα περίθαλψης, συντάξεων, παραγωγικότητας, κλπ.<div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/ellada-amyna-kante-kati-protoy-ta-ypersygchrona-mesa-quot-pane-parea-quot-me-ta-aspra-mallia/article_sozon_pic2"><img height="409" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/03/article_sozon_pic2.png" width="640" /></a><br /><br />Τα πράγματα ενδεχομένως να μην ήταν τόσο επικίνδυνα, αν ο πληθυσμός της Τουρκίας – η οποία έχει δηλώσει σε όλους τους τόνους την πρόθεσή της να συρρικνώσει σημαντικά την Ελλάδα – όχι μόνο δεν περιορίζεται, αλλά εκτιμάται ότι θα αγγίξει τα σχεδόν 100 εκατομμύρια πληθυσμού σε μερικά χρόνια, την ίδια στιγμή που η Ελλάδα, την αντίστοιχη χρονική περίοδο, θα προσπαθεί να φτάσει τα 10 εκατομμύρια!<br /><br />Ακόμα και σήμερα, η αναλογία είναι 1 προς 8 εις βάρος της Ελλάδας, ενώ η Τουρκία απολαμβάνει και το πλεονέκτημα του πιο νεανικού πληθυσμού. Το γεγονός λοιπόν αυτό έχει σημαντικές και δραματικές άμεσες προεκτάσεις στην άμυνα της χώρας.<br /><br />Είναι γεγονός ότι οι περισσότερες μονάδες στην Τουρκία έχουν επάνδρωση ίση ή και μεγαλύτερη του 100%. Αυτό σημαίνει ότι δεν βασίζονται σε καμία μορφής επιστράτευση για να ξεκινήσουν επιχειρήσεις, σε αντίθεση με τις ελληνικές.<br /><br />Σίγουρα, η Τουρκία δεν μπορεί να κινητοποιήσει και τα 80 εκατομμύρια σε κάποια δυνητική πολεμική επιχείρηση, μπορεί όμως – και αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο – να προβεί σε οποιαδήποτε πολεμική επιχείρηση επιθυμεί, χωρίς να βασίζεται στην πρόσκληση εφέδρων, οι οποίοι και επιπρόσθετη εκπαίδευση απαιτούν, αλλά και χρειάζεται χρονικό διάστημα για τη μετάπτωσή τους σε “στρατιωτική λειτουργία” (συμπεριλαμβανομένου και του ψυχολογικού παράγοντα).<br /><br />Το ανωτέρω, σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει παραχωρήσει, λόγω και του αμυντικού δόγματος που εφαρμόζει, την επιλογή του τόπου και του χρόνου εκδήλωσης μιας επίθεσης στην απέναντι πλευρά, θα πρέπει να λαμβάνονται εξαιρετικά σοβαρά.<br /><br />Ένα άλλο γεγονός που επιβαρύνει την κατάσταση, όπως έχει αυτή δημιουργηθεί, είναι ότι ο μέση ηλικία – ειδικά στο Στρατό Ξηράς – συνεχώς αυξάνεται, με αποτέλεσμα να βλέπουμε προσωπικό με ηλικίες άνω των 40 ετών, το οποίο καλείται να εκτελέσει καθήκοντα τα οποία, από άποψης φυσικής κατάστασης τουλάχιστον, απευθύνονται σε μικρότερες ηλικίες.<br /><br />Η ορθή πρακτική ορίζει πως σε μικρότερες ηλικίες ένας στρατιωτικός θα εμπλακεί με ενέργειες που απαιτούν περισσότερους “μύες” από “μυαλό”, και όσο ο στρατιωτικός κτίζει εμπειρία και γνώσεις, οι ενέργειες που καλείται να αντιμετωπίσει αντιστρέφονται.<br /><br />Επιπρόσθετα, η μη δημιουργία εναλλακτικών (π.χ. αμυντική βιομηχανία), ή η κατάλληλη σχετική προετοιμασία (μέσω εκπαιδεύσεων, κλπ.) , σε συνδυασμό με την οικονομική στενότητα και ελλείψεων στην προσφορά εργασίας, οδηγεί τους στρατιωτικούς στην επιλογή (και απαίτηση) παραμονής όσο το δυνατόν περισσότερο στο στράτευμα. Αυτή η επιλογή, η οποία φυσικά δεν είναι κατακριτέα, οδηγεί μαθηματικά σε ένα στράτευμα που θα του λείπει η ζωτικότητα και η ενεργητικότητα.<br /><br />Μια άλλη παράμετρος που επίσης δεν αναφέρεται συχνά, είναι ότι χώρες με νεανικό πληθυσμό έχουν την πολυτέλεια επιλογής εκείνου του προσωπικού το οποίο μπορεί και θέλει να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της στρατιωτικής ζωής. Η δεξαμενή δηλαδή από όπου οι Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να αντλήσουν ανθρώπινο δυναμικό είναι πολλή μεγαλύτερη στην περίπτωση της Τουρκίας, από ότι είναι στην περίπτωση της Ελλάδας.<br /><br />Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι, ακόμα και στη σύγχρονη εποχή, ο ρόλος του πεζού στρατιώτη είναι κρίσιμος για την κατοχή και διατήρηση του εδάφους. Όλα τα υπόλοιπα είναι υποστηρικτικά σε αυτήν την απλή αποστολή, η οποία θα πρέπει να είναι και η κεντρική.<br /><br />Η άρνηση θαλάσσιας πρόσβασης, η αεροπορική υπεροχή και κυριαρχία, η κυριαρχία σε μια μονομαχία πυροβολικού, όλα είναι προσανατολισμένα στην υποστήριξη αυτών που μάχονται στην πρώτη γραμμή, μέσα στη λάσπη, στο θόρυβο από τις εκρήξεις, στην ψυχολογική κόπωση, στην εξάντληση, και στο αίμα.<br /><br />Είναι σαφές ότι η γήρανση του πληθυσμού θα πρέπει να απασχολήσει σοβαρά, τόσο σε γενικότερο πλαίσιο, όσο και ειδικότερα για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Μια χώρα, απλά για να διατηρήσει τον πληθυσμό της σταθερό, θα πρέπει να έχει τουλάχιστον 2,1 γεννήσεις.<br /><br />Αυτό το νούμερο στην χώρα μας έχει πέσει προ πολλού κάτω από το 2, αλλά και η ηλικία που επιλέγουν οι περισσότεροι να γίνουν γονείς όλο και αυξάνεται, καθώς παράγοντες όπως η οικονομική κατάσταση, οι σπουδές, η επαγγελματική αποκατάσταση επιδρούν αρνητικά στην σχετική απόφαση.<br /><br />Επιπρόσθετα, οι Ένοπλες Δυνάμεις θα πρέπει να στραφούν σε δραστικές λύσεις, τόσο από οργανωτική άποψη (ενδεικτικά μπορεί να εξεταστεί ο τρόπος που το Ισραήλ αντιμετωπίζει το θέμα), όσο και στην επιλογή οπλικών συστημάτων, τα οποία θα πρέπει είτε να είναι μη επανδρωμένα, είτε να απαιτούν όσο το δυνατόν λιγότερη επάνδρωση (μεγαλύτερος αυτοματισμός). Δραστικές κινήσεις θα πρέπει επίσης να γίνουν στην περίπτωση της εφεδρείας, η οποία θα πρέπει να υποστηριχθεί πολλαπλώς.<br /><br />Το 1453, λίγο πριν την Άλωση, η Κωνσταντινούπολη ήταν απλώς σκιά του εαυτού της, όπου μεγάλες οικιστικές εκτάσεις εντός των τειχών είχαν μετατραπεί σε αγροκτήματα και καλλιέργειες! Είναι γεγονός ότι παρόλο που η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης κράτησε αρκετές ημέρες, δεν υπήρξε κάποια αναφορά για σημαντικές ελλείψεις σε τρόφιμα ή νερό.<br /><br />Η κατάληψή της δεν ήταν γεγονός μόνο του ανώτερου οπλισμού (βομβάρδες) που έφεραν οι Οθωμανοί μπροστά στα τείχη της, αλλά και της συντριπτικής υπεροχής σε στρατεύματα, ηλικιακά νεότερα από αυτά που υπερασπίζονταν την Πόλη. Είναι ενδεικτικό ότι το σώμα ιππικού των Βυζαντινών απαρτιζόταν από μεγάλους σε ηλικία ιππείς, των οποίων τα λευκά μακριά μαλλιά, τρόμαζαν τους Οθωμανούς, καθώς τους θεωρούσαν φαντάσματα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΕΛΛΑΔΑ-ΑΜΥΝΑ: Κάντε κάτι προτού τα υπερσύγχρονα μέσα “πάνε παρέα” με… άσπρα μαλλιά

Τον τελευταίο καιρό υπάρχει πληθώρα άρθρων στον ειδικό αλλά και στον λοιπό έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, καθώς και στα περισσότερα μέσα ενημέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κ. Γρίβας: Οι αμερικανικές φρεγάτες δεν κάνουν για την Ελλάδα - Ο Μακρόν δεν ήρθε γιατί προωθούν αυτές...

<iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="380" src="https://www.youtube.com/embed/sgam1D3NWJ8" title="YouTube video player" width="700"></iframe><br /><br /><div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div>

Κ. Γρίβας: Οι αμερικανικές φρεγάτες δεν κάνουν για την Ελλάδα - Ο Μακρόν δεν ήρθε γιατί προωθούν αυτές...

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

” Οι 6 κινήσεις της Τουρκίας μετά από τις εκλογές στις ΗΠΑ, δείχνουν ότι έχει σχέδιο”

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/erdogan_bidenJoe-Biden.jpg"><img height="427" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/erdogan_bidenJoe-Biden-696x464.jpg" width="640" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ</b><br />PhD© Διεθνολόγος-Πολιτικός Επιστήμονας<br /><br /><div>Στο προηγούμενο άρθρο επισημάνθηκαν Ρωσία, Κίνα και Ιράν ως προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και επί διοίκησης Μπάιντεν. Αντίστοιχα φωτίστηκε η διάθεση αυτής να κινηθεί δυναμικά απέναντι τους, αλλά και η επιδίωξη της να επιτύχει συμβιβασμούς μαζί τους σε κάποιους τομείς. Σήμερα θα επιχειρηθεί η εξαγωγή συμπερασμάτων για την πολιτική της Τουρκίας, βάσει της εξέτασης 6 κινήσεων της μετά τις Αμερικανικές εκλογές, οι οποίες εμπλέκονται στις προτεραιότητες της πολιτική των ΗΠΑ.<br /><br />Αρχικά ξεχωρίζει (1) η ένταση των προσπαθειών της Άγκυρας για την περεταίρω και πιο σταθερή συσπείρωση χωρών γύρω της. Σε αυτή την κατεύθυνση, επωφελούμενη και της συμβολής της στο αποτέλεσμα του πολέμου στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, αναβαθμίζει τη συμμαχία της με το ομοεθνές Αζερμπαϊτζάν στον Καύκασο και προχωρά στη σύσφιξη των δεσμών της με τις Τουρκόφωνες κεντροασιατικές δημοκρατίες. Συγκεκριμένα η Τουρκία ανακοίνωσε την περεταίρω στρατιωτική της συνεργασία με το Καζακστάν (εξαγωγές/συμπαραγωγή/εκπαίδευση), την αναβάθμιση της συνεργασίας της με Τουρκμενιστάν και Αζερμπαϊτζάν σε ενέργεια, ασφάλεια, υγεία, μεταφορές, τουρισμό και περιβάλλον, επίσης τη συνεργασία της με το Ουζμπεκιστάν σε οικονομία και εκπαίδευση, την ίδρυση Τουρκικού Προξενείου στη Σαμαρκάνδη, αλλά και τη συνεργασία της με την Κιργισία σε εκπαίδευση και διπλωματία, ενώ με όλες αυτές τις χώρες τη συνεργασία της σε ζητήματα πολιτισμού/κουλτούρας. Όλα αυτά «έκλεισαν» στην επίσκεψη του Τούρκου αν. υπ. Άμυνας στο Καζακστάν, στην 5η τριμερή συνάντηση Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν-Τουρκμενιστάν στην Άγκυρα, αλλά και στην περιοδεία του Τούρκου υπ. Εξωτερικών στην Κεντρική Ασία. Προηγουμένως Τουρκμενιστάν και Αζερμπαϊτζάν συμφώνησαν τη συνεκμετάλλευση του πεδίου “Φιλία” στην Κασπία Θάλασσα, γεγονός που συνδυαστικά με τις εξελίξεις στον Καύκασο, αναζωπυρώνει σενάρια εξαγωγής του υδρογονανθρακικού δυναμικού του Τουρκμενιστάν στο Αζερμπαϊτζάν και από εκεί στην ΕΕ μέσω Τουρκίας. <br /><br />Παράλληλα η Άγκυρα αναβαθμίζει τις σχέσεις της με το Πακιστάν. Συγκεκριμένα ανακοίνωσε τη συνεργασία μαζί του στην καταπολέμηση της «Ισλαμοφοβίας» και των «διακρίσεων εις βάρος των Μουσουλμανικών μειονοτήτων», αλλά και σε υγεία, ασφάλεια, καταπολέμηση εγκληματικότητας. Τα παραπάνω συμφωνήθηκαν στο 2ο γύρο του τριμερούς διαλόγου Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν-Πακιστάν στο Ισλαμαμπάντ, στο οποίο συμφωνήθηκε και η αλληλοϋποστήριξη των 3 χωρών σε περιφερειακά ζητήματα. Πρόσθετα η Άγκυρα επιχειρεί ενεργότερη ανάμειξη στο Αφγανιστάν. Αφορμή είναι η διεξαγωγή συνομιλιών μεταξύ της Αφγανικής κυβέρνησης και των Ταλιμπάν στην Τουρκία τον Απρίλιο, έπειτα από παραίνεση του υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ προς την Αφγανική κυβέρνηση. Η τελευταία εκτυλίχθηκε στο έδαφος της εμπιστοσύνης που φαίνεται να απολαμβάνει η Τουρκία από τις εμπόλεμες πλευρές. Τα παραπάνω γεγονότα διαδραματίζονται 3 χρόνια μετά την κύρωση της συνθήκης “Λάπιντ Λάζουλι” από την Τουρκία (Αφγανιστάν, Τουρκμενιστάν, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Τουρκία) και 1,5 χρόνο μετά την εξαγγελία της Τουρκικής πρωτοβουλίας “Asia Anew”. Η πρώτη αφορά την υλοποίηση σιδηροδρόμων και αυτοκινητόδρομων για τη διασύνδεση του Αφγανιστάν με την Ευρώπη. Η δεύτερη αποτελεί απόπειρα της Άγκυρας να διεισδύσει την Ασία σε πεδία εκπαίδευσης, στρατιωτικής βιομηχανίας, επενδύσεων, εμπορίου, κουλτούρας, τεχνολογίας και πολιτικού διαλόγου. Σε αυτό το φόντο δεν προξενεί έκπληξη και η πρόσφατη διοργάνωση διεθνούς διάσκεψης στην Κωνσταντινούπολη με θέμα τον εναρμονισμό των αναπτυξιακών στρατηγικών Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν-Πακιστάν-Κεντρικής Ασίας με τη συμμετοχή ερευνητικών κέντρων από τις αντίστοιχες περιοχές. <br /><br />Αντίστοιχα η Άγκυρα ιεραρχεί την επιρροής της επί της Λιβύης, όπου η νέα κυβέρνηση υπό τον Α. Ντμπεϊμπάχ, με τη στήριξη Χαφτάρ-Κοινοβουλίου, μάλλον υπηρετεί το στόχο της. Άλλωστε ο Ντμπεϊμπάχ επισκέφθηκε (μυστικά) μετά την εκλογή του την Άγκυρα, ενώ στην πρώτη του συνέντευξη (στο Anadolu!) χαρακτήρισε την Τουρκία αδελφή. Πρόσθετα εκφράστηκε υπέρ της συμφωνίας Άγκυρας-Τρίπολης στην Αν. Μεσόγειο, ενώ διεργασίες δείχνουν την παραμονή των Τούρκων στρατιωτών στη Λιβύη και μετά την αποχώρηση των μισθοφόρων. Τέλος η απόφαση Χαφτάρ να επιτρέψει τον ελλιμενισμό Τουρκικών εμπορικών πλοίων στην ανατολική Λιβύη συμβαδίζει με το όλο κλίμα. <br /><br />Πρόσθετα η Άγκυρα εμβαθύνει τις σχέσεις της και με τους άλλους Άραβες εταίρους της. Συγκεκριμένα προχωρά στην αναβάθμιση της συνεργασίας της με Κατάρ, Κουβέιτ και Ομάν σε ζητήματα οικονομίας, υγείας και περιφερειακής συνεργασίας, η οποία επισφραγιστικέ στις επισκέψεις του Τούρκου υπ. Εξωτερικών στον Περσικό Κόλπο. Παράλληλα ενισχύεται σταθερά και η σχέση της με τη Σομαλία, καθώς η Αφρικανική χώρα ψήφισε πρόσφατα νόμο που επιτρέπει στις Τουρκικές πετρελαϊκές εταιρείες να εμπλακούν στην εκμετάλλευση του υδρογονανθρακικού δυναμικού της. Επιπλέον η Τουρκία έχτισε και παρέδωσε στη Σομαλική κυβέρνηση νέες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Υπενθυμίζεται ότι σε Κατάρ και Σομαλία υπάρχουν Τουρκικές στρατιωτικές βάσεις. <br /><br />Τέλος η Άγκυρα σφιχταγκαλιάζει περεταίρω την Ουκρανία. Για ακόμη μία φορά το προηγούμενο διάστημα δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν αναγνωρίζει την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, ενώ δεν πρέπει να λησμονείται ότι τον Οκτώβρη οι δύο κυβερνήσεις υπέγραψαν σημαντικές συμφωνίες σε στρατιωτικά ζητήματα. Συνακόλουθα, σε αυτό το φόντο μεταξύ άλλων, πρέπει να ιδωθεί και η προθυμία της Τουρκίας να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις Νατοϊκές ασκήσεις στη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Την ίδια περίοδο η Άγκυρα επιχειρεί (2) να κατοχυρώσει/επεκτείνει τις επίσημες/ανεπίσημες ζώνες «ασφαλείας» της σε Συρία-Ιράκ. Σε αυτή την κατεύθυνση μετέχει σε μία ακόμη τριμερή διαδικασία για την εξεύρεση πολιτικής λύσης στη Σύρια, από κοινού με Ρωσία-Κατάρ. Αντίστοιχα επιχειρεί να ωφεληθεί των επεισοδίων ΗΠΑ-Ιράν στη Μεσοποταμία, αλλά και των διαθέσεων της Ιρακινής κυβέρνησης και της Αυτόνομης Κουρδικής διοίκησης να περιορίσουν το βαθμό επιρροής που τους ασκεί το Ιράν, προκειμένου να εκδιώξει το PKK από το Σιντζάρ και να πατήσει πόδι στην περιοχή. Να σημειωθεί ότι στο συγκεκριμένο μέρος-πατρίδα των Γιεζίντι, το PKK συνεργάζεται με τις φιλοιρανικές παραστρατιωτικές “Μονάδες Λαϊκής Κινητοποίησης”, γεγονός που διευκολύνει την επικοινωνία τους με «αδερφές» οργανώσεις στη Συρία. <br /><br />Επίσης αίσθηση προκαλούν (3) οι φιλοδοξίες της Άγκυρας να καταστεί πυρηνική δύναμη, όπως διατυπώθηκαν από τον Τούρκο Πρόεδρο στα εγκαίνια του 3ου πυρηνικού αντιδραστήρα στο Akkuyu στη Μερσίνη. Σε αυτή της την προσπάθεια, για την οποία δηλώνει ότι υποκινείται μόνο από ενεργειακά και περιβαλλοντικά κίνητρα, η Τουρκία έχει συνέταιρο τη Ρωσία. Άλλωστε η Rosatom είναι βασικός μέτοχος του έργου. Ωστόσο πολλοί αναλυτές σχετίζουν τις εξελίξεις με ενδεχόμενο Τουρκικό σχέδιο απόκτησης πυρηνικών όπλων σε συνεργασία με το Πακιστάν.<br /><br />!Ταυτόχρονα η Άγκυρα (4) ακολουθεί πολυδιάστατη πολιτική προμήθειας εμβολίων κατά της Covid-19. Η συγκεκριμένη επιλογή εκτυλίσσεται παράλληλα με την απόφαση ΕΕ-ΗΠΑ να θέσουν εμπόδια στην εξαγωγή εμβολιαστικών υλικών. Συνακόλουθα η Τουρκική κυβέρνηση αρχικά ξεκίνησε την εμβολιαστική διαδικασία με το Κινεζικό εμβόλιο της Sinovac Biotech, στην πορεία όμως προχώρησε και στην εισαγωγή εμβολίων της Pfizer-BioNTech, ενώ όπως αναφέρουν επίσημες Ρωσικές πηγές υπάρχει συμφωνία για τη μεταφορά εμβολιαστικής τεχνολογίας στην Τουρκία και την εκεί συμπαραγωγή του Ρωσικού εμβολίου Sputnik V.<br /><br />Πρόσθετα η Άγκυρα (5) μετέχει στις διπλωματικές διεργασίες για την επίτευξη διευθετήσεων σε Αν. Μεσόγειο-Μέση Ανατολή, την οποία προωθούν ΗΠΑ-Ην. Βασίλειο-ΕΕ-ΝΑΤΟ. Η Τουρκία υποστηρίζει τη διεθνή συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και καλεί τις ΗΠΑ να άρουν της κυρώσεις προς την Τεχεράνη για να διευκολύνουν τη διάσωση της. Μάλιστα φαίνεται ότι μαζί με το Κατάρ επιθυμούν να διαμεσολαβήσουν σε αυτή την κατεύθυνση. Αντίστοιχα η Τουρκική κυβέρνηση επιχειρεί να προσεγγίσει Σαουδική Αραβία και Αίγυπτο, αξιοποιώντας την εξομάλυνση των σχέσεων τους με το Κατάρ. Σε αυτή τη διαδικασία προσπαθεί να δελεάσει το Ριάντ με την πώληση drone και το Κάιρο με επιπλέον ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδα, αλλά και με χαλιναγώγηση της δράσης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Άλλωστε η επιρροή της τελευταίας στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη προβληματίζει και το Ισραήλ, με το οποίο η Τουρκία επίσης επιδιώκει να εξομαλύνει τις σχέσεις της, προτάσσοντας τα οικονομικά πλεονεκτήματα της εξαγωγής του φυσικό του αερίου μέσω της επικράτειας της.<br /><br />Και αν το «καρότο» χαρακτηρίζει τις κινήσεις της Άγκυρας προς Αραβικές δυνάμεις και Ισραήλ, το «μαστίγιο» χαρακτηρίζει την προσέγγιση της προς Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία. Η Τουρκία προσέρχεται στην πενταμερή για το Κυπριακό τον Απρίλιο, συνεχίζοντας τις προκλήσεις στην Αμμόχωστο και θέτοντας ως βάση συζήτησης την κυριαρχική ισότητα δύο κρατών. Αντίστοιχα η αναβάθμιση του ελληνοτουρκικού διαλόγου με τη διεξαγωγή, πέραν των διερευνητικών συνομιλιών και του διαλόγου στο ΝΑΤΟ, και πολιτικών διαβουλεύσεων, την οποία επικυρώνει και ο προγραμματισμός της συνάντησης των υπ. Εξωτερικών των δύο χωρών, συνοδεύεται από συνεχείς Τουρκικές προκλήσεις, αλλά και από αξιώσεις για την αποδοχή από την Αθήνα ως βάσης συζήτησης τη «Γαλάζια Πατρίδα», την αποστρατιωτικοποίηση των Ελληνικών νησιών, το περεταίρω γκριζάρισμα του Αιγαίου και την πολιτική εμπλοκή της Τουρκίας στη Θράκη. <br /><br />Τέλος έχει ενδιαφέρον (6) η προσπάθεια της Άγκυρας να θέσει εκτός νόμου το φιλοκουρδικό κόμμα HDP, αλλά και η αποχώρηση της από τη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για τα δικαιώματα των γυναικών. Παρότι οι δύο επιλογές, ιδιαίτερα η πρώτη, αφορούν την προστασία της κυριαρχίας του Ερντογάν, εντούτοις σχετίζονται και με την απόπειρα της Τουρκικής κυβέρνησης να παρουσιάσει στη διεθνή κοινότητα ένα εναλλακτικό πολιτικό/πολιτισμικό μοντέλο που να ευνοεί τη διεύρυνση διεθνώς της Τουρκικής επιρροής σε Ισλαμικές πολιτικές δυνάμεις και κυβερνήσεις.<br /><br />Αν τώρα εξεταστούν αυτές οι 6 Τουρκικές κινήσεις στο φόντο των προτεραιοτήτων της Αμερικανικής διοίκησης, λαμβάνοντας υπόψιν ότι η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και σύμμαχος των ΗΠΑ, τότε παρατηρούνται τα εξής: Η (1η) -η προσπάθεια συσπείρωσης χωρών γύρω της- μπορεί να υπονομεύσει την επιρροή και τη συνεννόηση Ρωσίας-Κίνας-Ιράν σε προνομιακές τους περιοχές (Κεντρική Ασία). Η (2η) -η απόπειρα κατοχύρωσης «ζωνών ασφαλείας» σε Συρία-Ιράκ- μπορεί να συμβάλλει στους στόχους των ΗΠΑ, να περιοριστεί η επιρροή του Ιράν στο Ιράκ και να διευκολυνθεί η υπονόμευση του Συριακού καθεστώτος. Μάλιστα σε περίπτωση της εκεί κλιμάκωσης της σύγκρουσης τους με Ρωσία και Ιράν, οι συγκεκριμένες ζώνες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως προωθημένα Νατοϊκά φυλάκια. Η (3η) -οι πυρηνικές φιλοδοξίες- δε μπορεί να ευχαριστεί την Ουάσιγκτον.</div><div><br /></div><div> Ωστόσο αν δεν αφορά την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων δεν επηρεάζει κρίσιμα Αμερικανικά συμφέροντα. Η (4η) -η πολυδιάστατη πολιτική προμήθειας εμβολίων- δε πρέπει να εκπλήσσει τις ΗΠΑ, εφόσον η δική τους πολιτική έχει εξωθήσει συμμάχους τους, ακόμη και εντός ΕΕ, στην αναζήτηση συνεργασιών με ανταγωνιστές τους. Άλλωστε και οι ίδιες έχουν χαρακτηρίσει τη διαχείριση της πανδημίας ως ενδεχόμενο πεδίο διεθνούς συνεργασίας. Η (5η) -η συμμετοχή της στις καθοδηγούμενες από την ευρωατλαντικό παράγοντα διευθετήσεις στην περιφέρεια της- εξυπηρετεί τις Αμερικανικές επιδιώξεις να ενσωματωθεί με έναν τρόπο η περιοχή στην ευρωατλαντική αρχιτεκτονική, να «εξημερωθεί» το Ιράν και να διευκολυνθεί η διείσδυση του ευρωατλαντικού κεφαλαίου στα πλαίσια υλοποίησης project συνεκμετάλλευσης. Τέλος η (6η) -η ξετσίπωτη ένταση του αυταρχισμού στο εσωτερικό της- αντικειμενικά δυσχεραίνει το Λευκό Οίκο να παρουσιάζεται ως σημαιοφόρος των δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, αφού η ίδια είναι σύμμαχος των ΗΠΑ και μέλος του ΝΑΤΟ. <br /><br />Ενδιαφέρον όμως έχει η εξέταση των 6 κινήσεων στο ενδεχόμενο γεωπολιτικής μετατόπισης της Τουρκίας προς την Ευρασία. Τότε η (1η) και η (5η) θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως συμπλήρωμα στα ρωσοκινεζικά σχέδια ευρασιατικής ολοκλήρωσης και θα αποδυνάμωναν την εξάπλωση της ευρωατλαντική αρχιτεκτονικής, δυσκολεύοντας την παρουσία της Δύσης στην καρδιά της Ασίας, διευκολύνοντας την παρουσία των ευρασιατικών δυνάμεων στη Μεσόγειο, ενώ θα δημιουργούσαν αρνητικό επενδυτικό κλίμα για το ευρωατλαντικό κεφάλαιο. Αντίστοιχα η (2η) θα μπορούσε να τραυματίσει τους Αμερικανικούς σχεδιασμούς σε Συρία-Ιράκ, ενώ η (4η) και (6η) θα διευκόλυναν την εργαλειοποίηση της πανδημίας για την προβολή ήπιας ισχύος από Ρωσία-Κίνα, αλλά και το αίτημα των ευρασιατικών δυνάμεων για ένα δημοκρατικότερο (ιμπεριαλιστικό) διεθνές σύστημα απαλλαγμένο από τις αντιλήψεις των ΗΠΑ περί δημοκρατίας. Τέλος η (3η), αν σχετιστεί με πυρηνικά όπλα, θα μεταβάλλει σημαντικά την ισορροπία ισχύος Τουρκίας-Ιράν-Ρωσίας προς όφελος της Τουρκίας. <br /><br />Βάσει των παραπάνω προκύπτει ότι η πολιτική της Τουρκίας δεν αντιστοιχεί στην πολιτική νευρικής χώρας που τελεί υπό πολιορκία ή χώρας της οποίας η ηγεσία έχει χάσει το μέτρο. Αντίθετα υποδεικνύει αυτοπεποίθηση και σχέδιο για την αναβάθμιση της θέσης της στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, θωρακίζοντας το ρόλο της ως περιφερειακός ηγεμόνας και διεκδικώντας ρόλο μεγάλης δύναμης. Η Άγκυρα ως ορθολογικός και όχι ως παράφρων δρών δείχνει να αντιλαμβάνεται την όξυνση του ανταγωνισμού Ευρωατλαντισμού-Ευρασίας, αλλά και τη διάθεση που επιδεικνύουν ακόμη τα δύο μέρη για λειτουργική συνύπαρξη και επιμέρους συμβιβασμούς ως ευκαιρία για την ίδια.<br /><br />Σε αυτά τα πλαίσια η Τουρκική κυβέρνηση: 1ον) Συνεχίζει ακάθεκτη την αναθεωρητική/επεκτατική της πολιτική, εναλλάσσοντας ή και παρατάσσοντας ταυτόχρονα πολιτικές προβολής ήπιας και σκληρής ισχύος. 2ον) «Παζαρεύει» με τις μεγάλες δυνάμεις ανταλλάγματα, προκειμένου να αποσπάσει ανοχή ή στήριξη στους σχεδιασμούς της. Σε αυτό το «παζάρι» τη βοηθά η αναγνώριση της από το ευρωατλαντικό γκρουπ ως πολύ σημαντικού παράγοντα για την ανάσχεση της επιρροής της Ρωσίας, της Κίνας και του Ιράν, αλλά και η αναγνώριση της από τις ευρασιατικές δυνάμεις ως παράγοντα που μπορεί να μετριάσει την επιθετικότητα των ευρωατλαντιστών. Έτσι η Τουρκία συνεχίζει να αρνείται στις ΗΠΑ ακόμη και τη σημαντική γι’ αυτές απομάκρυνση του Ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400 από την επικράτεια της. 3ον) Ακολουθεί την ενισχυόμενη τάση της «διαμερισματοποίησης» των θεμάτων στις διεθνείς σχέσεις, η οποία επιτρέπει σε δύο χώρες την παράλληλη εμβάθυνση της συνεργασίας τους σε ορισμένα ζητήματα και την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης τους σε άλλα, προκειμένου να διαχειριστεί τις σχέσεις της με τις μεγάλες δυνάμεις. Υπό αυτό το πρίσμα λόγου χάρη μπορεί να εξηγηθεί η «φαινομενική» παραδοξότητα της συνεργασίας ΗΠΑ-Τουρκίας στο Αφγανιστάν και Ρωσίας-Τουρκίας στην ενέργεια, με την αντιπαράθεση ΗΠΑ-Τουρκίας στη βορειοανατολική Συρία και Ρωσίας-Τουρκίας στην Ουκρανία, στη Συρία και στη Λιβύη.<br /><br />Φυσικά όλα αυτά δε σημαίνουν ότι η Άγκυρα θα επιτύχει τους στόχους της ή ότι δεν κινδυνεύει να συνθλιβεί στις συμπληγάδες των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων μεταξύ μεγαλύτερων δυνάμεων. Πόσο μάλλον δε σημαίνουν ότι η πολιτική της είναι υπέρ των συμφερόντων του Τουρκικού λαού, ακριβώς γιατί προϋποθέτουν τη θυσία του βιοτικού του επιπέδου, της ασφάλειας του, των δημοκρατικών του ελευθεριών και δικαιωμάτων και της ειρηνικής του ζωής, στο βωμό των εξοπλιστικών προγραμμάτων, των ιμπεριαλιστικών «παζαριών» και των ιμπεριαλιστικών πολέμων. Ωστόσο σημαίνουν ότι το κυρίαρχο αφήγημα στην Ελλάδα, σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία είναι απομονωμένη και εγκλωβισμένη, και ότι η ειρήνη η κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας είναι διασφαλισμένα λόγω της συμμετοχής της σε ΝΑΤΟ-ΕΕ και της ευθυγράμμισης της πολιτικής της στις επιταγές της Ουάσιγκτον και του Βερολίνου, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψιν προτού να προκύψουν οδυνηρές εξελίξεις. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

” Οι 6 κινήσεις της Τουρκίας μετά από τις εκλογές στις ΗΠΑ, δείχνουν ότι έχει σχέδιο”

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ PhD© Διεθνολόγος-Πολιτικός Επιστήμονας Στο προηγούμενο άρθρο επισημάνθηκαν Ρωσία, Κίνα και Ιράν ως προτεραιότητες...

Διαβάστε την συνέχεια

Άρνηση ΑΚΕΛ για αποστολή αγήματος Ε.Φ στην Ελλάδα. Συμφώνησε ο Αναστασιάδης!

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-03/erdog%20italy_1.jpg?itok=0vDo5FeP" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Την στιγμή που οι Τούρκοι κάνουν επιθέσεις στον Ελληνισμό, κάποιοι προσπαθούν να βάλουν ''τρικλοποδιές''.</span></h3>Σύμφωνα με όσα ανέφερε στην Πρώτη Εκπομπή, κατέθεσε πρόταση ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας να προχωρήσει σε συνεννόηση με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας για συμμετοχή κυπριακού αγήματος, «δεδομένου ότι η Κύπρος είχε μια ενεργό συμμετοχή στην Ελληνική Επανάσταση και ας μην ξεχνάμε τι επακολούθησε».<br /><br />Σημείωσε ότι «με την πρόταση αυτή διαφώνησε ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, ενώ από τους υπόλοιπους δεν υπήρξε οποιαδήποτε τοποθέτηση ή υποστήριξη». Πρόσθεσε ότι η διαφωνία του κ. Κυπριανού ήταν ότι «είμαστε ξεχωριστό κράτος».<br /><br />Εξήγησε ότι «από την πλευρά τη δική μας θεωρούσαμε ότι αυτό είναι αναγκαίο, γιατί πέρα απ όσα είπα για το 1821, θεωρώ ότι η οποιαδήποτε συμμετοχή της Κύπρου αλλά κυρίως κάποια αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας με την Ελλάδα ειδικά αυτές τις εποχές είναι επιβεβλημένη και αναγκαία».<br /><br />Σε ερώτηση ποια ήταν η αντίδραση του Προέδρου, Αναστασιάδη, απάντησε ότι «δεν γνωρίζω εάν ο πρόεδρος προχώρησε σε οποιοσδήποτε επαφές, αλλά από το αποτέλεσμα φαίνεται ότι οι οποιασδήποτε ενέργειες δεν είχαν θετικό αποτέλεσμα σε αυτή την πρόταση».<br /><br />Μιλώντας στην ίδια εκπομπή η πρόεδρος της Αλληλεγγύης, Ελένη Θεοχάρους, ανέφερε ότι «συνηγορήσαμε υπέρ της πρότασης που κατατέθηκε από τον κ.Σιζόπουλο, αλλά είναι λάθος που λέει ότι οι άλλοι δεν είπαν τίποτα, τόσο η ομιλούσα όσο και ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ και ο εκπρόσωπος του ΕΛΑΜ είχαν συνηγορήσει υπέρ της ενεργότερης συμμετοχής της Κύπρου στην παρέλαση. Είχα πει μια παλαιότερη πρόταση μου για συμμετοχή σώματος ενόπλων βρακοφόρων που θα είναι και το αντίστοιχο ευζωνικό μας εδώ στην Κύπρο και θα τονίζει την κρατική μας υπόσταση και την Ελληνικότητα».<br /><br />Συμπλήρωσε ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης «όντως δεν αντέδρασε καθόλου, λες και δεν ήθελε να ακούσει αυτή την πρόταση. Ο κύριος Αβέρωφ δεν είπε τίποτα, δεν τοποθετήθηκε στο θέμα. Ο κ. Κυπριανού είπε ότι είναι άλλη χώρα, είμαστε δύο κράτη και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο και η συζήτηση έληξε όταν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ενστερνίστηκε την πρόταση του κ. Κυπριανού».<br /><br />Η απάντηση Κυπριανού<br />«Έχουμε συζητήσει, να μου επιτρέψετε να μην τα πω δημόσια, είναι ζητήματα τα οποία θα συζητήσουμε με τους αρμόδιους Υπουργούς, να πω ότι χειριστήκαμε κάποια από αυτά και στο παρελθόν σε συνεννόηση με τον τότε Υπ. Εξωτερικών και με τον Υπ. Δικαιοσύνης.»<br /><br />«Αντιλαμβάνομαι ότι δεν είμαι Πρόεδρος της Δημοκρατίας ότι δεν αποφασίζω εγώ για τέτοια ζητήματα, ως εκ τούτου ο κ. Σιζόπουλος καλά κάνει να απευθυνθεί στον ΠτΔ, έχω άποψη, την είπα την άποψή μου στη συνεδρίαση και για να είμαι ειλικρινής είχα την εντύπωση ότι ο κάθε ένας στις συνεδριάσεις του Εθνικού Συμβουλίου μπορεί να δημοσιοποιεί εκείνα τα οποία λέει ο ίδιος.»<br /><br />«Έχω πει ότι διαφωνώ, διαφώνησα με την αποστολή αγήματος στις παρελάσεις οι οποίες θα γίνονταν στην Ελλάδα, είμαστε δύο ξεχωριστά κράτη και ιδιαίτερα παραμονές της μετάβασης στη Γενεύη, θεωρώ ότι έπρεπε να το είχαμε διαφυλάξει αυτό το πράγμα.»<br />''Επίθεση'' Ερντογάν σε Κύπρο για το τζαμί στη Λεμεσό<br />Άρνηση ΑΚΕΛ για αποστολή αγήματος Ε.Φ στην Ελλάδα για την 25η Μαρτίου-Συμφώνησε ο Αναστασιάδης!<br /><br />''Επίθεση'' Ερντογάν σε Κύπρο για το τζαμί στη Λεμεσό.<div><br /></div><div>Aντιμέτωποι με την εικόνα ενός... καταγάλανου τζαμιού με ζωγραφισμένες ελληνικές σημαίες, σταυρούς και συνθήματα ήρθαν κάτοικοι της Λεμεσού.<br /><br />Το τζαμί, που βρίσκεται δυτικά της πόλης της Λεμεσού κοντά στις νότιες ακτές της Κύπρου, ήταν βαμμένο με μπλε σπρέι με γκράφιτι της ελληνικής σημαίας στο πέτρινο εξωτερικό του. Χριστιανικοί σταυροί, επίσης με μπλε χρώμα, ζωγραφίστηκαν στις δύο ξύλινες πόρτες του.<br /><br />Θέση για το ζήτημα πήρε και ο Ερντογάν, ο οποίος ανέφερε τα εξής: <br />''Οι Ελληνοκύπριοι κάνουν επιθέσεις σε τζαμιά συνέχεια, αποτελεί μία πρόκληση η συγκεκριμένη ενέργεια!'' <br /><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Άρνηση ΑΚΕΛ για αποστολή αγήματος Ε.Φ στην Ελλάδα. Συμφώνησε ο Αναστασιάδης!

Την στιγμή που οι Τούρκοι κάνουν επιθέσεις στον Ελληνισμό, κάποιοι προσπαθούν να βάλουν ''τρικλοποδιές''. Σύμφωνα με όσα ανέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το “ανήκομεν εις τας ΗΠΑ” μας ρίχνει στην “αγκαλιά” της Τουρκίας

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/souda-mitsotakis.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Τζήμας Θέμης</b><br />Αυτές τις μέρες, των μίζερων νεοπλουτίστικων, κιτς εορτασμών, κατά τη διάρκεια των οποίων ο ελληνικός λαός εξορίζεται από την παρέλαση της 25ης Μαρτίου για να προσέλθουν ξένοι γαλαζοαίματοι, σε μια μεταμοντέρνα επανάληψη του πρώιμου νεοελληνικού κράτους και που η Γιάννα Αγγελοπούλου δικαιώνει την αισθητική της δικτατορίας, συγκρούονται (όπως συνήθως) δύο πλευρές στο πλαίσιο του Ελληνισμού.<br /><br />Η μία, αποκλεισμένη από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, στοχάζεται με όπλο την ανάλυση και την εμπιστοσύνη στο έθνος. Θέτει πλαίσιο σχεδιασμού και άρα συμφωνίας, ή διαφωνίας επί της ουσίας. Η άλλη, η κυρίαρχη στα ΜΜΕ πλευρά, αναζητά προστάτες και βυθίζεται σε φαντασιώσεις.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών της πατρίδας μας, για παράδειγμα, διαβάζοντας την έκθεση Μπορέλ περί της Τουρκίας, η οποία δεν αναφέρεται σε καμία από τις επιθετικές συμπεριφορές της γείτονος, διέκρινε το θετικό, λέει, ότι αντιμετωπίζει την Τουρκία η ΕΕ ως πρόβλημα. Το υποστηρίζει αυτό δε, ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ στέλνει τον Ελληνισμό στον Τσαβούσογλου, σε διερευνητικές και σε Πενταμερή-παγίδα για την Κύπρο και κυρίως ενώ η ΕΕ, για το “πρόβλημα” -υποτίθεται- Τουρκία έχει μια από τα ίδια, δηλαδή τίποτα, ενώ για την Ρωσία άφθονες κυρώσεις.<br /><br />Όσο όμως, η ελληνική ελίτ βυθίζεται στην φαντασίωση της υπερατλαντικής προστασίας, αγνοώντας τεκτονικές διεργασίες τις οποίες, μεταξύ άλλων, ανέλυσε ο καθηγητής Γιώργος Μαργαρίτης, σε πρόσφατα άρθρα του στο Slpress, η πραγματικότητα ετοιμάζεται να εκδικηθεί. Συνοπτικά, η πραγματικότητα είναι η εξής:<br /><br />Εάν δεν μπορέσουμε να προλάβουμε την Τουρκία, στην πολυσχιδή προσπάθειά της να καταστεί η κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη και ταυτοχρόνως δύναμη παγκοσμίων επιπτώσεων, θα εγκλωβιστούμε σε μια καθυστερημένη και ασθμαίνουσα απόπειρα να την ανταγωνιστούμε, αφότου θα έχει κατακτήσει ένα σαφώς ανώτερο πεδίο από εμάς, η οποία, επειδή ακριβώς θα ξυπνήσουμε πολύ αργά, θα οδηγήσει είτε σε υποταγή- δορυφοριοποίηση, είτε και σε σύγκρουση.<br /><br />Πολλαπλά μηνύματα<br /><br />Τα μηνύματα είναι πολλά. Σταχυολογούμε εδώ μόνο μερικά και ενδεικτικά: Πρώτον, ο Ερντογάν, στις 15 Μαρτίου δημοσίευσε στο Bloomberg (όχι τυχαία) άρθρο για τα 10 χρόνια από την έναρξη του πολέμου επί της Συρίας. Απευθύνεται προς την “Δύση” και κυρίως τις ΗΠΑ και χονδρικά λέει: «Στηρίξτε με να φέρω σε πέρας την αλλαγή καθεστώτος που μαζί σχεδιάσαμε, στην Συρία. Το να με στηρίξετε, θα σας βγει πολύ φθηνότερα από οποιαδήποτε δική σας εμπλοκή».<br /><br />Υπονοεί: «είμαι η αιχμή του δόρατος των ΗΠΑ στον Καύκασο, στην Ουκρανία υπό όρους και στην Μέση Ανατολή. Δώστε μου τα αντίστοιχα ανταλλάγματα.» Δεύτερον, θα δώσει αυτά τα ανταλλάγματα η προεδρία Μπάιντεν στην Τουρκία, δηλαδή τα γεράκια των Δημοκρατικών και των νεοσυντηρητικών;<br /><br />Ενδεχομένως όχι στον Ερντογάν, αν και δεν θα πρέπει να μας εκπλήξει το να βρουν και μαζί του ένα ευνοϊκό για τον ίδιο τον Τούρκο πρόεδρο, modus operandi. Σε κάθε περίπτωση όμως, θα δώσει μάχη για να φέρει την Τουρκία σε θέση πλήρους ευθυγράμμισης με τις ΗΠΑ και τότε τα ανταλλάγματα και στο Αιγαίο θα είναι δεδομένα.<br /><br />Τρίτον, ο νεοοθωμανισμός είναι παρών πριν τον Ερντογάν, σε πιο φιλοδυτική εκδοχή και κυρίως είναι παρούσα από πριν ακόμα τον Ερντογάν, η προσπάθεια της Τουρκίας να μετατραπεί στην κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη, με παγκόσμιο εκτόπισμα. Η εν λόγω στρατηγική θα μείνει “προίκα” και μετά τον Ερντογάν.<br /><br />Βασίζεται πλέον σε κάποιους άξονες, όπως είναι το δημογραφικό μέγεθος, οι σχέσεις με Ανατολή και Δύση, η άσκηση μαλακής ισχύος σε πληθυσμούς εκτός συνόρων, η ανάπτυξη εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, οι στρατιωτικές βάσεις σε πλήθος κρατών, η εναλλαγή διπλωματικής και πολεμικής προσπάθειας.<div><br />Η Τουρκία επιδιώκει “σκληρή ισχύ”<br /><br />Βεβαίως, οι άξονες αυτοί θα τροποποιηθούν προϊόντος του χρόνου, αλλά και θα προκαλέσουν ισχυρούς κλυδωνισμούς στην Τουρκία, ακόμα και υπαρξιακού χαρακτήρα. Το άνοιγμα στην Ανατολή μπορεί να οδηγήσει όχι τόσο εύκολα σε στρατιωτικό κόστος για την Τουρκία, αλλά μπορεί να προκαλέσει οικονομικό πλήγμα. Οι θεσμοί οικονομικής συνεργασίας στο διεθνές επίπεδο ελέγχονται από τις ΗΠΑ.<br /><br />Ακόμα κι έτσι ωστόσο, η έκθεση τραπεζών δυτικών κρατών στην Τουρκία της παρέχει διαπραγματευτική δυνατότητα, την οποία μπορεί να αξιοποιήσει. Η στρατηγική αξιοποίησης ωστόσο της διαδικασίας αλλαγής του μεσογειακού και μεσανατολικού χάρτη, αλλά και περιορισμού της Ρωσίας, με πολεμικές συγκρούσεις δια αντιπροσώπων στα σύνορά της δεν θα τελειώσει με τον Ερντογάν, όσο θα συντηρείται από μεγαλύτερες δυνάμεις και κυρίως από την πλευρά της Ουάσιγκτον αυτή η διαδικασία.<br /><br />Τέταρτον, η Τουρκία είναι πιθανό ότι θα αποπειραθεί να αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο με αντίστοιχες πυραυλικές δυνατότητες, καθώς και παραγωγή σύνθετου εξοπλισμού κινητήρων και συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Ο στόχος είναι η αναβάθμιση της διεθνούς της παρουσίας σε επίπεδο “σκληρής ισχύος”.<br /><br />Εφόσον επιτευχθεί αυτός ο στόχος, θα θέσει τον Ελληνισμό ενώπιον του διλήμματος, είτε της σχεδόν επίσημης εκχώρησης της κυριαρχίας του σε τρίτη δύναμη, είτε της πλήρους δορυφοριοποίησης ή και υποταγής. Ο Ελληνισμός δεν μπορεί να επιβιώνει για πολύ μέσα από τα δύο κυρίαρχα κράτη του, εφόσον η τουρκική επιθετικότητα, παρά τις όποιες υφέσεις, εξακολουθεί και ενώ το χάσμα ισχύος με την Τουρκία θα μεγαλώνει.<br /><br />Δεν μπορεί να υπάρξουν σε στοιχειώδη συμμετρία τρία κράτη, όταν το ένα εξελίσσεται σε προβληματικό μεν αλλά μεσαίο-μεγάλο διεθνή παράγοντα, ενώ τα άλλα δύο υποβιβάζονται σε μικρό-μεσαίους περιφερειακούς δρώντες, που αναζητούν πρόθυμους πάτρωνες, για να μιλήσουμε σχηματικά.<br />Επικίνδυνες φαντασιώσεις<br /><br />Αν ο Ελληνισμός αφεθεί στην πλευρά των ουτοπικών φαντασιώσεων θα εγκλωβιστεί στον ετεροπροσδιορισμό από την Τουρκία πρώτα και έπειτα στο προαναφερθέν καταστροφικό δίλημμα της δορυφοριοποίησης, ή της σύγκρουσης από δυσμενή θέση. Όσο δε, η ισχύς των ΗΠΑ θα μετριάζεται, το υποσύστημα ασφαλείας, του οποίου την σχετική μόνο ηρεμία διασφάλιζαν οι πρώτες θα απορρυθμίζεται.<br /><br />Με απλά λόγια, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα μπορούν να διασφαλίσουν για πάντα, ακόμα και αν θα το θέλουν, πως η Τουρκία δεν θα μας επιτεθεί, όπως και ότι η όποια τυχόν πολεμική αναμέτρηση θα έχει να κάνει με ένα τοπικό και ολιγοήμερο στρατιωτικό επεισόδιο. Είναι χαρακτηριστικό δε, του βαθμού εξάρτησης αλλά και της τύφλωσης του ελληνικού κατεστημένου, ότι αντί να προσπαθεί να αποκόψει την Τουρκία από τις ισχυρές, υπό διαμόρφωση σχέσεις της, μεταξύ των οποίων και με την Ρωσία, δείχνει να επιχαίρει για αυτές, ελπίζοντας άραγε τι;<br /><br />Ότι οι ΗΠΑ θα κηρύξουν τον πόλεμο στην Τουρκία, στην Κίνα και στην Ρωσία μαζί και ότι θα αποδειχτούν αυτές το “ξανθό γένος”, το οποίο θα μας χαρίσει την Πόλη και την Αγία Σοφία, ή ότι θα επιβάλλουν μνημόνια στην Τουρκία, που με έναν μαγικό τρόπο θα την εξευμενίσουν απέναντί μας; Αν δεν θέλουμε να εγκλωβιστούμε, πρέπει να προλάβουμε. Το ζήτημα είναι υπαρξιακό!<br /><br />Η πρώτη προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι να θέσουμε την πλευρά της ανάλυσης, της μεθοδολογικής εντιμότητας και συνέπειας στο κέντρο του δημοσίου διαλόγου και σχεδιασμού. Η αφετηρία για να μην εγκλωβιστούμε από την Τουρκία είναι η μάχη για την ηγεμονία στον δημόσιο διάλογο στο εσωτερικό του Ελληνισμού, 200 χρόνια μετά την επανάσταση. Το αν θα μπει στο επίκεντρο ο λαός μας ή οι ξένοι πάτρωνες. Τα υπόλοιπα έπονται και θα συζητηθούν σε επόμενα άρθρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί το “ανήκομεν εις τας ΗΠΑ” μας ρίχνει στην “αγκαλιά” της Τουρκίας

Τζήμας Θέμης Αυτές τις μέρες, των μίζερων νεοπλουτίστικων, κιτς εορτασμών, κατά τη διάρκεια των οποίων ο ελληνικός λαός εξορίζεται από την π...

Διαβάστε την συνέχεια

Anadolu: Από απόλυτο όπλο, αχίλλειος πτέρνα του τουρκικού Ναυτικού

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/anadolu.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Στα βασίλεια της Νοτιοανατολικής Ασίας εθιμικά δωρίζονταν σε βασιλείς λευκοί ελέφαντες, σύμβολα μοναδικότητας, αλλά και παντελώς άχρηστα αποκτήματα, τα οποία απλά απορροφούσαν κονδύλια χωρίς να επιτελούν κανένα έργο. Από αυτή την περίεργη σχέση γεννήθηκε ο όρος “άσπρος ελέφαντας”: κάτι εντυπωσιακό, αλλά τελικά άχρηστο και ακριβό, όπως ακριβώς είναι το καμάρι του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, το TCG Anadolu.<br /><br />Πριν μερικές μέρες η Τουρκία ανακοίνωσε ότι το υπό ένταξη καμάρι του Ναυτικού της, το ελικοπτεροφόρο αμφιβίων επιχειρήσεων (Landing Helicopter Dock-LHD) TCG Anadolu θα μεταφέρει drones αντί για μαχητικά αεροσκάφη που η Τουρκία δεν έχει και δεν μπορεί να αποκτήσει μετά τον αποκλεισμό της από το πρόγραμμα F-35. Γεγονός είναι ότι πολύ δύσκολα θα βρει η Άγκυρα αεροσκάφη βραχείας ή και καθέτου απογειώσεως, ενώ τα drones δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τα μαχητικά αεροσκάφη για τους ρόλους που αυτά επιτελούν.<br /><br />Ο Χαλούκ Μπαϊρακτάρ, επικεφαλής της τουρκικής εταιρείας Baykar που κατασκευάζει drones, ανακοίνωσε ότι η εταιρεία του σχεδιάζει να αναπτύξει σε ένα χρόνο από τώρα ένα νέο μη επανδρωμένο πολεμικό εναέριο όχημα που θα προσγειώνεται και θα απογειώνεται επιτυχώς από το Anadolu. Αυτό είναι όχι μόνο υποβάθμιση του ρόλου, για τον οποίο κατασκευάστηκε το μεγάλο αυτό πολεμικό πλοίο, αλλά και ως πρόγραμμα μάλλον ανέφικτο στα εξαγγελθέντα χρονικά πλαίσια.<br /><br />Η προσγείωση σε αεροπλανοφόρο είναι πολύ πιο περίπλοκη από ό,τι σε αεροδρόμιο. Καταπονεί την δομική αρτιότητα ενός αεροσκάφους, οπότε η Τουρκία θα πρέπει να χρησιμοποιήσει όλη την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει αναπτύσσοντας drones, αλλά και να αποκτήσει πρόσθετη για να λύσει αυτό το πρόβλημα. Ένα άλλο πρόβλημα είναι η μακρά παρουσία σε θαλάσσιο περιβάλλον και η επίδραση που έχει σε υλικά και κινητήρες.<div><br />Δεν είναι λύση για το Anadolu<br /><br />Τα μέτρα που μπορεί να λάβει η Τουρκία περιλαμβάνουν προηγμένες αναβαθμίσεις στο Bayraktar TB2 ή στο πιο προηγμένο μεγαλύτερο Akıncı PT-2. Η Τουρκία δήλωσε επίσης ότι το λεγόμενο Bayraktar TB3 είναι υπό κατασκευή γι’ αυτόν τον ρόλο. Το Anadolu βασίζεται σχεδιαστικά στη ναυαρχίδα του Ισπανικού Ναυτικού Juan Carlos I. Έχει σχεδιαστεί για τη μεταφορά ελικοπτέρων και μαχητικών με δυνατότητες κατακόρυφης προσγείωσης – μικρής απογείωσης (STOVL), όπως το AV-8 Harrier και η παραλλαγή Β του F-35.<br /><br />Η Τουρκία δεν μπορεί να προμηθευτεί κανέναν από αυτά τα μαχητικά. «Δεν υπάρχει επιλογή μαχητικού σταθερής πτέρυγας για το Anadolu μετά τον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35B και τη μη διαθεσιμότητα μεταχειρισμένων, μη προσιτών και μειωμένων δυνατοτήτων παλαιών μαχητικών Harrier από τη Δύση» λένε Τούρκοι αναλυτές. Η αγορά ρωσικών αεροσκαφών δεν ενδείκνυται και όχι μόνο λόγω των πολιτικών προβλημάτων που θα προκαλέσει μια αγορά π.χ. Su-33. Το Anadolu δεν είναι σχεδιασμένο για τόσο ισχυρά αεροσκάφη, τα οποία είναι άλλης φιλοσοφίας και των οποίων τα όπλα και τα συστήματα δεν “κουμπώνουν” με τα τουρκικά συστήματα.<br /><br />Η Ρωσία αναπτύσσει drones VTOL για την υπό κατασκευή φρεγάτα της κατηγορίας 22350 “Ναύαρχος Γκόρσκοφ” και drones που μπορούν να προσγειωθούν ή να “πέσουν” σε ειδικά δίχτυα. Αυτό μπορεί να δώσει έναυσμα στους Τούρκους να αποτολμήσουν κάτι παρόμοιο. Ο Σασάνκ Τζόσι, αμυντικός συντάκτης του Economist, επεσήμανε ότι όποια drones επιλέξει η Τουρκία για την ναυαρχίδα της θα πρέπει να είναι αρκετά μικρά «με αντίστοιχα μικρότερο ωφέλιμο φορτίο, επειδή το Anadolu δεν έχει καταπέλτες, και αντ’ αυτού βασίζεται στη “ράμπα σκι”... Τα αμερικανικά Predator και Reaper, για να δώσουμε δύο γνωστά παραδείγματα, δεν μπορούν να απογειωθούν από αεροπλανοφόρα. Το τούρκικο Bayraktar TB2, στην τυπική του μορφή, δεν είναι πολύ μικρότερο».<br /><br />Τα τουρκικά drones χρησιμοποιούν απλούς εμβολοφόρους κινητήρες και στροβιλοκινητήρες turbodiesel, οι οποίοι ενδέχεται να μην είναι κατάλληλοι για εκτόξευση από την “ράμπα σκι” του Anadolu, ακόμα κι αν έχουν σχεδιαστεί εκ νέου για να το κάνουν. Και ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, το ήδη περιορισμένο ωφέλιμο φορτίο και τα καύσιμα τους (λόγω περιορισμών χρήσης της ράμπας) θα μειώσουν το εύρος και τον ρόλο τους.<br /><br />“Ναυτικοποιημένα” drones<br /><br />Τα κύρια χαρακτηριστικά του “ναυτικοποιημένου” drone είναι η προστασία από τη διάβρωση που προκαλείται από το αλμυρό νερό, προηγμένα συστήματα ανάσχεσης, ισχυρά αμορτισέρ προσγείωσης, ειδικά ελαστικά και ένα πίσω άγκιστρο για τις προσγειώσεις. Τα συστήματα βραχείας απογείωσης που έχουν σχεδιαστεί με δυνατότητες για ανάσχεση με σύρματα ή εμπόδια (STOBAR) χρησιμοποιούνται από ρωσικά ινδικά, και κινέζικα αεροπλανοφόρα με “ράμπες σκι” που δεν διαθέτουν καταπέλτες. Καταπέλτες χρησιμοποιούνται στα μεγάλα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ και στο αεροπλανοφόρο-ναυαρχίδα της Γαλλίας.<br /><br />Ως εκ τούτου, η Τουρκία πρέπει να αναπτύξει δικό της σύστημα STOBAR υποβοηθούμενης απογείωσης από πλοίο γι’ αυτά τα μικρής ισχύος drones, ώστε να πετύχουν βέλτιστη ταχύτητα και ωφέλιμο φορτίο μέσω της “ράμπας σκι”. Επίσης, να τα ανασχέσει με άγκιστρα κατά την προσγείωση. Αυτά κάπως πρέπει να εξοπλιστούν με πτέρυγες που διπλώνουν. Το πρόβλημα αυτό περιπλέκει τα πράγματα σχεδιαστικά και κατασκευαστικά. Είναι ως εκ τούτου αμφίβολο αν μπορεί να επιλυθεί σε εύλογο χρονικό διάστημα.<br /><br />Σε αντίθεση με τα μαχητικά αεροσκάφη, τα drones έχουν εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες σχετικά με την διεξαγωγή περιπολιών (CAP), την επίτευξη αεροπορικής υπεροχής, την πραγματοποίηση αποστολών βαθέως πλήγματος, ή την παροχή αεροπορικής υποστήριξης. Τούρκοι αναλυτές αναρωτιούνται εάν μια τέτοια προσπάθεια αξίζει ακόμη και το κόστος, δεδομένης της περιορισμένης ικανότητας και της αποτελεσματικότητας των ναυτικών drones. Οι ίδιοι προτείνουν «το κόστος έρευνας και ανάπτυξης γι’ αυτά τα ναυτικά drones να ακυρωθεί και θα διατεθεί για τα “ναυτικοποιημένα” S70B28D+, MH60R, CH53K, CV22, ATAK ή ανακαινισμένα επιθετικά ελικόπτερα AH1W».<br /><br /></div><div>Ελλειψη αντιαεροπορικής προστασίας<br /><br />Ακόμη και αν η Τουρκία συνεχίσει τις προσπάθειες να αναπτύξει ναυτικά drones, παραμένει το ζήτημα πώς το Anadolu μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του επαρκώς από αεροπορικές επιθέσεις. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι το drone Akıncı μπορεί να εξοπλιστεί με τους τουρκικούς πυραύλους Bozdoğan και Gökdoğan εντός οπτικής εμβέλειας και πέρα αυτής. Αλλά αυτό δεν αναπληρώνει τις αδυναμίες των drones, καθώς δεν θα έχει την ταχύτητα, την ισχύ, την ευελιξία, την επιτάχυνση, τα ηλεκτρονικά, την αυτοπροστασία, την προβολή και το φορτίο πυραύλων για την αντιμετώπιση σύγχρονων μαχητικών.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, το Anadolu πιθανότατα θα πρέπει να συνοδεύεται από άλλα πολεμικά πλοία με σημαντικές δυνατότητες αεροπορικής άμυνας. Αλλά και εδώ η Άγκυρα έχει πρόβλημα καθώς, το τουρκικό Ναυτικό δεν διαθέτει πλοία με δυνατότητες αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής. Οι τουρκικές φρεγάτες μπορούν να καλύψουν και να υπερασπιστούν το Anadolu μόνο τοπικά.<br /><br />Επί του παρόντος το τουρκικό Ναυτικό σχεδιάζει την κατασκευή ενός πανομοιότυπου αδελφού πλοίου, που θα ονομάζεται Trakya (Θράκη), αλλά με όσα αναφέραμε εύλογο καθίσταται το ερώτημα αν τελικά θα υλοποιηθεί. Πέραν όλων των άλλων ενδοιασμών για την χρησιμότητα τέτοιων σκαφών από δυνάμεις που δεν έχουν σκοπό την υπερπόντια προβολή ισχύος, οι διοικητές του τουρκικού Ναυτικού πρέπει να αναρωτηθούν πως αυτό το τεράστιο πλοίο-στόχος θα πλεύσει από τα Στενά μέσω του Αιγαίου, που θα πάει και τι ρόλο μπορεί να παίξει.<br /><br />Το Anadolu έχει σχεδιαστεί και για την υποστήριξη αμφιβίων επιχειρήσεων. Μπορεί αυτό το θηριώδες πλοίο να διεξάγει τέτοιες επιχειρήσεις σε ελληνικά νερά, εναντίον ελληνικών νησιών ή ακτών, ή είναι για επιθέσεις στις αφρικανικές ακτές; Γιατί στο Αιγαίο, λόγω της γεωγραφίας, θα έχει πολύ περιορισμένη διάρκεια ζωής, η δε απώλεια του θα αποβεί καίριο πλήγμα γοήτρου και ηθικού.<br /><br />Χωρίς την δυνατότητα αυτοπροστασίας, ή την ικανότητα μεταφοράς μαχητικών, η τουρκική ναυαρχίδα απαιτεί την προστασία μέρους του υπόλοιπου τουρκικού στόλου, ώστε να προστατευτεί. Το πανάκριβο αυτό πλοίο, που ναυπηγήθηκε για να αποτελέσει δύναμη κρούσης, στην πράξη θα καταλήξει να αποδυναμώσει την ισχύ των Τούρκων για άλλες ναυτικές επιχειρήσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Anadolu: Από απόλυτο όπλο, αχίλλειος πτέρνα του τουρκικού Ναυτικού

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Στα βασίλεια της Νοτιοανατολικής Ασίας εθιμικά δωρίζονταν σε βασιλείς λευκοί ελέφαντες, σύμβολα μοναδικότητας, αλλά κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμφίπλευρο παιχνίδι Ερντογάν με την Μουσουλμανική Αδελφότητα.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/sisi-kai-erdogan.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Λυκοκάπης Γιώργος</b><br />«Η Τουρκία δεν θα παραδώσει κανέναν άνθρωπο σε καμία χώρα που έχει θανατική ποινή και στερείται δίκαιης και διαφανούς δικαστικής εξουσίας» σημείωσε σύμβουλος του προέδρου Ερντογάν, σχολιάζοντας την απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να παραχωρήσει την τουρκική υπηκοότητα σε 700 Αιγύπτιους εξόριστους, ορισμένοι εκ των οποίων φέρονται να συνδέονται με την Μουσουλμανική Αδελφότητα.<br /><br />Ο ίδιος τόνισε πως οι Αιγύπτιοι εξόριστοι (που έχουν καταφύγει στην Τουρκία μετά την άνοδο του στρατηγού Σίσι στην εξουσία) δεν αποτελούν μέρος της διαπραγμάτευσης στις διμερείς τουρκοαιγυπτιακές συνομιλίες που διεξάγονται σε χαμηλόβαθμο επίπεδο, την πρώτη σοβαρή προσπάθεια να βελτιωθούν οι ψυχροπολεμικές σχέσεις των δύο χωρών, από το 2013.<br /><br />Ο Ταγίπ Ερντογάν έβλεπε στην ισλαμική κυβέρνηση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, της ιστορικής οργάνωσης του πολιτικού Ισλάμ στον αραβικό κόσμο, ένα μοντέλο πολιτικής αναβίωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, των «συνόρων της καρδιάς του», όπως έχει περιγράψει ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος.<br /><br />Το στρατιωτικό κίνημα του Σίσι έδωσε τέλος σε αυτά τα σχέδια, με το νέο καθεστώς να εξαπολύει ένα κύμα καταστολής εις βάρος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, τερματίζοντας την πολυετή “πολιτική των ανοιχτών θυρών” (που είχε εγκαινιάσει ο Ανουάρ Σαντάτ) έναντι της ισλαμικής οργάνωσης και φέρνοντας τις σχέσεις Αιγύπτου και Τουρκίας σε ψυχροπολεμικά επίπεδα.<br />Η μεταστροφή του Ερντογάν<br /><br />Όμως οι ραγδαίες εξελίξεις που σημειώθηκαν στην Μέση Ανατολή, με πιο χαρακτηριστική την απόφαση τεσσάρων αραβικών χωρών να αναγνωρίσουν το κράτος του Ισραήλ (μεταξύ άλλων και το Σουδάν, όπου η Μουσουλμανική Αδελφότητα ήταν άτυπος κυβερνητικός εταίρος του φιλότουρκου πρώην δικτάτορα της χώρας Ομάρ Μπασίρ) σηματοδότησαν την αποτυχία της μεσανατολικής πολιτικής του Ερντογάν, που βασίστηκε σε δύο σκέλη: στην συμμαχία του με την Μουσουλμανική Αδελφότητα και στην εργαλειοποίηση του παλαιστινιακού ζητήματος.<br /><br />Είναι ο λόγος που ο Ερντογάν προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα που χωρίζει την Τουρκία από σημαίνουσες χώρες της Μέσης Ανατολής, προχωρώντας σε επιθέσεις φιλίας προς την Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Αν στην περίπτωση του εβραϊκού κράτους η Τουρκία δεν φάνηκε διατεθειμένη να επανεξετάσει την υποστήριξη της στην ισλαμική οργάνωση της Χαμάς, στην περίπτωση της Αιγύπτου ακολουθεί διαφορετική τακτική.<br /><br />Η Τουρκία δεν περιορίστηκε, μέσω του ίδιου του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, να “παζαρέψει” μία συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες με την ηγέτιδα δύναμη του αραβικού κόσμου (όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο σύμβουλος του Τούρκου προέδρου Ιμπραχήμ Καλίν), ένα παζάρι φυσικά εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ταυτόχρονα, φάνηκε να περιορίζει την υποστήριξη της προς την Μουσουλμανική Αδελφότητα, ως μία κίνηση καλής θέλησης έναντι του καθεστώτος Σίσι.<br /><br />Ο Αιγύπτιος υπουργός Πληροφοριών χαιρέτισε την εντολή της Άγκυρας προς τα κανάλια της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που εδρεύουν στην Κωνσταντινούπολη, να περιορίσουν την κριτική τους στο καθεστώς Σίσι, με τις τουρκικές αρχές μάλιστα να τα απειλούν μέχρι και με την επιβολή προστίμων. Ο Οσάμα Χεικάλ μίλησε για κίνηση που θα «μπορούσε να δημιουργήσει ένα ενθαρρυντικό κλίμα για διάλογο μεταξύ των δύο πλευρών».<br /><br />Νέους “φίλους” θέλει η Τουρκία<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό πως η Τουρκία προσπαθεί για την αναθέρμανση των σχέσεων της με την Αίγυπτο, παρόλο που η τελευταία την ανταγωνίζεται την σε μία σειρά από περιφερειακά ζητήματα, όπως την Λιβύη. Όμως για τον Ερντογάν επείγει να περιορίσει την απομόνωση του στον αραβικό κόσμο, γνωρίζοντας πως ήδη υπάρχει ένα τμήμα του αιγυπτιακού βαθέους κράτους που επιδιώκει “γέφυρες” με την Άγκυρα.<br /><br />Αυτό εξάλλου έδειξε το επεισόδιο με την επίμαχο χάρτη των αιγυπτιακών θαλάσσιων ερευνών, που δικαίωνε τους τουρκικούς ισχυρισμούς για την ΑΟΖ, ο οποίος τελικώς αποσύρθηκε έπειτα από τις διπλωματικές πρωτοβουλίες της ελληνικής πλευράς. Το επεισόδιο αυτό είδε ως ευκαιρία η τουρκική διπλωματία να σπεύσει να προσεγγίσει την Αίγυπτο. Δεν μοιάζει τυχαίο που αμέσως μετά δόθηκε η τουρκική εντολή να τερματίσουν τα κανάλια της Αδελφότητας τις επιθέσεις τους στον Σίσι.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος γνωρίζει την ανασφάλεια του Σίσι από την δράση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, ανασφάλεια που κάνει το αιγυπτιακό καθεστώς να χαρακτηρίζει την όποια κριτική δέχεται στο εσωτερικό του, με την υποστήριξη στην ισλαμική οργάνωση. Ο ίδιος ο Ερντογάν ανάφερε στην τελευταία του ομιλία ότι «η Τουρκία θέλει να αυξήσει τον αριθμό των φίλων της» και να «διευθετήσει τις εχθρότητες» με τρίτες χώρες (προφανώς εννοεί και την Αίγυπτο).<br /><br />Πως μπορεί να συμβεί αυτό, όταν η Τουρκία παρέχει υπηκοότητα σε 700 Αιγύπτιους εξόριστους, πολλοί εκ των οποίων προφανώς και συνδέονται με την Μουσουλμανική Αδελφότητα; Αξίζει να αναφέρουμε πως το πρώτο πράγμα που έκανε η Τουρκία ήταν να καθησυχάσει την αιγυπτιακή κυβέρνηση, με Τούρκους διπλωμάτες να δηλώνουν πως αυτοί οι εξόριστοι, είτε δεν συνδέονται με την ισλαμική οργάνωση, είτε θα τερματίσουν κάθε πολιτική τους δραστηριότητα!<br /><br />Αρκούν αυτές οι βεβαιώσεις να καθησυχάσουν την Αίγυπτο; Αντί επιλόγου, να παραθέσουμε ένα ιστορικό παράδειγμα: η Αίγυπτος, αν και υπήρξε πρωτοπόρος των αραβοϊσραηλινών πολέμων, υπήρξε η πρώτη αραβική χώρα που αναγνώρισε το Ισραήλ, αφού είχε προηγηθεί ο θάνατος του ιστορικού εθνικιστή ηγέτη Νάσερ. Δεν θα μπορούσε να γίνει το ίδιο με μία Τουρκία χωρίς τον Ερντογάν για παράδειγμα, όποτε έρθει αυτή η συγκεκριμένη μέρα;<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αμφίπλευρο παιχνίδι Ερντογάν με την Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Λυκοκάπης Γιώργος «Η Τουρκία δεν θα παραδώσει κανέναν άνθρωπο σε καμία χώρα που έχει θανατική ποινή και στερείται δίκαιης και διαφανούς δικα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε ποιο στρατόπεδο είναι οι Γερμανοί στον νέο Ψυχρό Πόλεμο;

<img height="400" src="https://www.moneyreview.gr/wp-content/uploads/2021/03/germany_chinaus-768x480.jpg" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πώς τα σχέδια Μπάιντεν σκοντάφτουν στη Γερμανία.</span></h3>Ταϊτσάνγκ, Κίνα: Γερμανικές και κινεζικές σημαίες κοσμούν τις λεωφόρους. Εργάτες δουλεύουν στην οικοδομή για την ανέγερση ενός συγκροτήματος καταστημάτων και ξενοδοχείου σε αρχιτεκτονική που θυμίζει έντονα τη Βαυαρία. Ένα κοντινό εστιατόριο σερβίρει ψημένα λουκάνικα Θουριγγίας και sauerkraut.<br /><br />Και στον φούρνο του Έρβιν Γκέρμπερ κοντά στην Ταϊτσάνγκ, βιομηχανική πόλη βορειοδυτικά της Σανγκάης, οι πελάτες μπορούν να αγοράσουν πρέτσελ φτιαγμένα ακριβώς όπως στη Βάδη Βυτεμβέργη. «Ό,τι βρίσκεις στη Γερμανία μου, μπορείς να το βρεις στον φούρνο μου» λέει ο κ. Γκέρμπερ. <br /><br />Η Ταϊτσάνγκ είναι η επιτομή των βαθύτατων δεσμών ανάμεσα στη δεύτερη και την τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη. Η κινεζική πόλυ είναι τόσο στενά δεμένη με τη Γερμανία που κάποιοι την αποκαλούν «Μικρή Swabia», από τη γερμανική περιοχή από την οποία κατάγονται πολλοί ιδιοκτήτες εργοστασίων εκεί. <br /><br />Αλλά υπάρχει ανησυχία ότι η Γερμανία έχει φτάσει να εξαρτάται υπερβολικά από την Κίνα. Και αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί μεγάλο αγκάθι για τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ο οποίος έχει καταστήσει την απομόνωση του Πεκίνου μεγάλο τμήμα της συνολικής στρατηγικής του για την Κίνα. <br /><br />Τον Δεκέμβριο η Γερμανία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στο να επιτευχθεί μία αρχική επενδυτική συμφωνία με την Κίνα, παρά τις ενστάσεις της ομάδας του Τζο Μπάιντεν, που ετοιμαζόταν τότε να αναλάβει τα ηνία της μεγαλύτερης οικονομίας του πλανήτη. Η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, έχει υπερασπιστεί τη συμφωνία ως αναγκαία προκειμένου να βοηθηθούν οι ευρωπαϊκές εταιρείες να κερδίσουν περισσότερο έδαφος στην Κίνα. Άφησε να εννοηθεί τον Ιανουάριο ότι δεν θέλει να πάρει θέση η Γερμανία στον νέο Ψυχρό Πόλεμο, λέγοντας στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. «Δεν είμαι υπέρ της διαμόρφωσης διαφόρων μπλοκ». <br /><br />Η στάση της θα μπορούσε να έχει μεγάλη επιρροή ανά την Ευρώπη. «Είναι κρίσιμη σε όρους επιρροής» λέει η Τερίζα Φάλον απο το Κέντρο για Ρωσικές, Ευρωπαϊκές και Ασιατικές Σπουδές στις Βρυξέλλες. Ωστόσο μέσα στους επόμενους μήνες η Γερμανία θα πιεστεί να διαλέξει στρατόπεδα. Η συμφωνία με την Κίνα απαιτεί έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, όπου είναι πολλοί εκείνοι που αντιδρούν σε αυτήν. <br /><br />Θα μπορούσε επίσης να δεχθεί πίεση στη διάρκεια της Συνόδου του Ιουνίου των βιομηχανικών χωρών των G7, που επίσης περιλαμβάνει τη Γαλλία, την Ιταλία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Βρετανία και την Ιαπωνία. Ο κ. Μπάιντεν θέλει να ενισχύσει τον συγκεκριμένο θεσμό. <br /><br />Ορισμένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί, ψηφοφόροι και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ζητούν από τη Γερμανία να τηρήσει πιο σκληρή στάση στο θέμα της καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επικαλούνται τη βίαιη καταστολή του δημοκρατικού κινήματος στο Χονγκ Κονγκ και τις κρατήσεις έως και 1 εκατομμυρίου Ουιγούρων στην Σιντσιάνγκ. <br /><br />Ακόμη και οι κορυφαίες επιχειρηματικές ενώσεις στη Γερμανία, αν και γενικά στηρίζουν τη στάση της Μέρκελ, έχουν ζητήσει από την Κίνα να απαντήσει στην κριτική.<br /><br />«Η κατάσταση με τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα καθώς και η πολιτική κατάσταση στο Χονγκ Κονγκ, πιέζουν τις πολιτικές και οικονομικές μας σχέσεις» λέει ο Γιόαχιμ Λανγκ, επικεφαλής της Γερμανικής Ομοσπονδίας Βιομηχανιών. «Θα ήταν προς το συμφέρον της Κίνας να είναι πιο ξεκάθαρη στην διεθνή κοινότητα σχετικά με τις συνθήκες στο έδαφός της κα να απαντήσει στις κατηγορίες».<br /><br />Η Κίνα απορρίπτει την κριτική ως παρέμβαση στα εσωτερικά της ζητήματα. Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις στην κίνα λένε ότι αποφεύγουν τη χρήση καταναγκαστικής εργασίας στην Σιντσίανγκ, την άγρια δύση της Κίνας.<br /><br />Από τότε που ξέσπασε η πανδημία η Κίνα ξεπέρασε τις ΗΠΑ ως μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Γερμανίας και έχει καταστεί η μεγαλύτερη αγορά για πολλές επιχειρήσεις της. Τα γερμανικά εργοστάσια κατασκευάζουν εξοπλισμό ακριβείας που χρειάζονται πολλές μεταποιητικές κινεζικές επιχειρήσεις για να συνεχίσουν τη λειτουργία τους. Εάν το Πεκίνο πετύχει στο στοίχημά του για βιομηχανική αυτονομία, η Κίνα δεν θα τις χρειάζεται πια, προειδοποιεί πρόσφατη μελέτη του Bertelsmann Foundation. Οι γερμανικές επιχειρήσεις ωστόσο βλέπουν ακόμη χώρο για ανάπτυξη στην Κίνα. <br /><br />Η Βανέσα Χέλβινγκ, στέλεχος της Chiron, κατασκευάστριας εργαλείων που χρησιμοποιούνται στην αυτοκινητοβιομηχανία και την αεροναυπηγική και η οποία έχει εργοστάσιο στην Ταϊτσάνγκ, λέει ότι η ταχεία ανάκαμψη της κινεζικής οικονομίας από την πανδημία έχει βοηθήσει στο να αντισταθμιστούν οι πτωτικές πωλήσεις αλλού. Η Ευρώπη παραμένει η μεγαλύτερη αγορά της Chiron λέει η κ. Χέλβινγκ, προσθέτοντας ωστόσο ότι «η πιο σημαντική αγορά για ανάπτυξη είναι η Κίνα». <br /><b><i>The New York Times</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.moneyreview.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σε ποιο στρατόπεδο είναι οι Γερμανοί στον νέο Ψυχρό Πόλεμο;

Πώς τα σχέδια Μπάιντεν σκοντάφτουν στη Γερμανία. Ταϊτσάνγκ, Κίνα: Γερμανικές και κινεζικές σημαίες κοσμούν τις λεωφόρους. Εργάτες δουλεύουν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μουσουλμάνοι Θράκης: Σήμερα συμπληρώθηκαν 200 χρόνια από την Ανεξαρτησία της Πατρίδας μας

<img height="281" src="https://pameevro.gr/Portals/0/EasyDNNNews/7755/800600p505EDNmainimg-pomakoi4-630x400.jpeg" width="640" /><br /><br />Το μήνυμα της Μουφτείας Ξάνθης:<br /><br />«Πριν 200 σχεδόν χρόνια, μέσα ένα πανευρωπαϊκό κλίμα απολυταρχίας και συντηρητισμού, το πρώτο συνταγματικό κείμενο των επαναστατημένων αγωνιστών στην Επίδαυρο μιλούσε για τις αρχές τις ισότητας όλων των Ελλήνων και για το σεβασμό όλων των θρησκειών, οι τελετές και οι ιεροπραξίες των οποίων θα εκτελούνται ακώλυτα.<br /><br />Για εμάς τους μουσουλμάνους της Θράκης, οι αρχές αυτές εμπνέουν μέχρι και σήμερα την καθημερινή μας ζωή. Έναν σχεδόν αιώνα μετά το 1821, επιλέξαμε κι εμείς να ενταχθούμε στην Ελλάδα πιάνοντας το νήμα από εκεί που το αφήσαν οι πρόγονοί μας. Και από τότε κάνοντας πράξη τη μετάβαση από το “εγώ” στο “εμείς” συμβάλλουμε στο χτίσιμο μιας ελεύθερης και ανεκτικής προς όλες τις θρησκείες πατρίδα, αναπόσπαστο μέρος της οποίας νιώθουμε.<br /><br />Χρόνια Πολλά Ελλάδα!».<br /><br />Το μήνυμα της Μουφτείας Κομοτηνής:<br /><br />Για την Εθνική επέτειο 25η Μαρτίου 1821 Χρόνια Πολλά σε όλους τους συμπολίτες και συμπατριώτες μας .<br />Ευχόμαστε το κάθε καλό για την πατρίδα μας.<br /><br />Σήμερα συμπληρώθηκαν 200 χρόνια από την ανεξαρτησία της πατρίδας μας.<br /><br />Προσευχόμαστε για να τελειώσουν σύντομα αυτές οι δύσκολες ημέρες που διανύουμε.<div><br /></div><div><a href="https://pameevro.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μουσουλμάνοι Θράκης: Σήμερα συμπληρώθηκαν 200 χρόνια από την Ανεξαρτησία της Πατρίδας μας

Το μήνυμα της Μουφτείας Ξάνθης: «Πριν 200 σχεδόν χρόνια, μέσα ένα πανευρωπαϊκό κλίμα απολυταρχίας και συντηρητισμού, το πρώτο συνταγματικό κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Τι φοβάται και τι σχεδιάζει ο Ερντογάν

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/09/05/macron_erdogan.png"><img height="466" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/09/05/macron_erdogan-696x507.png" width="640" /></a><br /><br />Του Didier Billion (*)<br />Απειλές κατά του φιλοκουρδικού κόμματος HDP, αεροπορικές επιδρομές εναντίον των Κούρδων στη Συρία, αποχώρηση από την ευρωπαϊκή συνθήκη για την αποτροπή της βίας κατά των γυναικών, εκδίωξη του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας: οι τελευταίες κινήσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εντάσσονται στον συνήθη τρόπο λειτουργίας του με στόχο τη δημιουργία κρίσεων και εντάσεων, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της Τουρκίας. Ο Ερντογάν είναι ένας άνθρωπος των «πληγμάτων». Πρέπει να δει κανείς όμως την οικονομική και υγειονομική κατάσταση της χώρας, που προκαλεί δυσαρέσκεια στην κοινή γνώμη. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν μείωση της δημοτικότητας του κυβερνώντος κόμματος, που βλέπει την κοινωνική του βάση να συρρικνώνεται. Ο Τούρκος πρόεδρος προσπαθεί λοιπόν να ανακτήσει την πρωτοβουλία.<br /><br />Για να αυξήσει τη δημοτικότητά του, ο Ερντογάν στηρίζεται σε δύο πόλους. Ο ένας είναι το ακροδεξιό Κόμμα εθνικιστικής δράσης (ΜΗΡ), που είναι σφοδρά αντικουρδικό και επέτρεψε στο ΑΚΡ να κερδίσει πολλές μάχες στις τελευταίες δημοτικές εκλογές. Ο άλλος πόλος είναι τα πιο συντηρητικά στρώματα του εκλογικού σώματος. Αυτά προσπάθησε να κολακεύσει με την αποχώρηση της χώρας από τη σύμβαση για τη βία κατά των γυναικών. Και για την απόφασή του αυτή επιδοκιμάστηκε από τις μουσουλμανικές αδελφότητες.<br /><br />Την ίδια στιγμή, βέβαια, δυσαρεστεί ένα άλλο κομμάτι της εκλογικής του βάσης, τους νέους και τις γυναίκες. Οι διαδηλώσεις υπέρ των γυναικών ήταν μαζικές. Μπορεί να οργανώθηκαν από τους συνήθεις αντιπάλους του Ερντογάν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι από την απόφαση για την αποχώρηση από τη συνθήκη δεν δυσαρεστήθηκε και ένα μέρος των ψηφοφόρων του AKP, περιλαμβανομένων των γυναικών που φορούν μαντήλα οι οποίες δεν είναι αντιφεμινίστριες. Τα αστικοποιημένα μεσαία στρώματα απομακρύνονται όλο και περισσότερο από το ΑΚΡ.<br /><br />Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η στάση του κυβερνώντος κόμματος απέναντι στο ΗDP. Η επιθετική πολιτική που έχει επιλέξει το τουρκικό κράτος για να λύσει το κουρδικό ζήτημα είναι λανθασμένη. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν είναι σήμερα ισχυρότερο απ’ό,τι ήταν τη δεκαετία του ’80. Η επίσημη ρητορική που εμφανίζει το HDP ως φύλλο συκής του ΡΚΚ υπήρξε αντιπαραγωγική. Γιατί ακόμη κι αν υπάρχουν σχέσεις ανάμεσα στα δύο κόμματα, δεν μπορείς να χαρακτηρίζεις «τρομοκράτες» ένα κόμμα που έλαβε το 10% των ψήφων στις βουλευτικές εκλογές. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δήμαρχοι που εξελέγησαν με το ΗDP στις κουρδικές πόλεις καθαιρέθηκαν και αντικαταστάθηκαν από αξιωματούχους. Ο μεγάλος φόβος του ΑΚΡ είναι μια εκλογική συμμαχία, έστω και άτυπη, ανάμεσα στο ΗDP και το σοσιαλδημοκρατικό Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα.<br /><br />Τούτων λεχθέντων, η μεγάλη δύναμη του Ερντογάν είναι ότι αντιλαμβάνεται την εξέλιξη της κοινωνίας. Σκέφτεται για τα επόμενα δύο χρόνια. Εκμεταλλεύεται μια στιγμή που οξύνονται οι εντάσεις για να δημιουργήσει συσχετισμούς που θα του χρησιμεύσουν στις εκλογές του 2023. Το διακύβευμα είναι μεγάλο, γιατί αν ηττηθεί η δικαιοσύνη μπορεί να του ζητήσει εξηγήσεις για τον πλουτισμό και τη διαφθορά του κύκλου του. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Νετανιάχου στο Ισραήλ. Πρόκειται για μια φυγή προς τα εμπρός.<br /><br />Το πρόβλημα με τον αυταρχισμό του Ερντογάν είναι ότι φτάνει να θεωρεί τον εαυτό του οικονομολόγο, ενώ δεν έχει ιδέα. Δεν αντιλαμβάνεται ότι με την αποπομπή του κεντρικού διοικητή αυτοπυροβολήθηκε στο πόδι. Ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων που κέρδισε το ΑΚΡ χάρις στην ευημερία που απέκτησαν οι μεσαίες τάξεις θα ανησυχήσει από τον νέο οικονομικό προσανατολισμό του τούρκου προέδρου.<br /><br />Το βασικό πρόβλημα του Ερντογάν αυτή τη στιγμή είναι η αβεβαιότητα στις σχέσεις του με τη νέα κυβέρνηση Μπάιντεν. Αισθάνεται λιγότερο άνετα απ΄ό,τι με τον Τραμπ. Αυτό εξηγεί και την απόφασή του να συμπεριφερθεί με μεγαλύτερη μετριοπάθεια απέναντι στην ΕΕ. Και να επαναλάβει τον διάλογο με τον Μακρόν.<br /><br /><b>(*) Ο Ντιντιέ Μπιλιόν είναι υποδιευθυντής του Ινστιτούτου διεθνών και στρατηγικών σχέσεων του Παρισιού</b><br /><br /><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία: Τι φοβάται και τι σχεδιάζει ο Ερντογάν

Του Didier Billion (*) Απειλές κατά του φιλοκουρδικού κόμματος HDP, αεροπορικές επιδρομές εναντίον των Κούρδων στη Συρία, αποχώρηση από την ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι κυρώσεις που δεν επιβάλλονται στην Τουρκία και το ιστορικό υπόβαθρο.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/1821_europe.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/1821_europe-696x410.png" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γιατί δεν επιβάλλονται κυρώσεις στην Τουρκία , παρά τις προκλήσεις και αμφισβητήσεις ;<br />Υπάρχει ιστορικό υπόβαθρο ;</span></h3>Του <b>Δημ. Σταθακόπουλου*</b><br />Αναστοχασμός εν όψει και της επετείου των 200 ετών από την Ελληνική επανάσταση <br /><br /> Για το θέμα του γνήσιου ή μη, φιλελληνισμού έχουν γραφτεί τόμοι. Ενίοτε υπερασπιστικοί του φαινομένου εκείνης της εποχής, άλλοτε αποδομητικοί και ενίοτε με κριτική σκέψη ή περιπτωσιολογία με θετικές ή αρνητικές αναφορές στα πρόσωπα / άτομα και όχι στην εν γένει γεωπολιτική σκοπιμότητα των χωρών καταγωγής των φιλελλήνων, που πολλοί εξ αυτών σκοτώθηκαν στα πεδία των μαχών δίπλα σ’ Έλληνες αγωνιστές.<br /><br /> Στο παρόν δεν θα κάνω άλλη μία τέτοια αναφορά, υπέρ ή κατά , εξάλλου δεν ενδείκνυται σ’ ένα σύντομο άρθρο να προσπαθήσεις να εξαντλήσεις το σύνολο και τα επιμέρους. Κατά τη διάρκεια του αγώνα ( 1821 – 3.2.1830 πρωτόκολλο του Λονδίνου ) , οι μεγάλες δυνάμεις είχαν φροντίσει να εξασφαλίσουν τα γεωπολιτικά, δηλαδή οικονομικά/ εμπορικά τους συμφέροντα στην ανατολική Μεσόγειο, στο δρόμο για την Ανατολή. Αυτό συνέβαινε ήδη από το 1536 με τις οικονομικο/φορολογικές διευκολύνσεις – διομολογήσεις/ Kapitülasyon / capitulation του Γάλλου Βασιλιά François I / Φραγκίσκου του Α’ με τον Sultan Süleyman-ı Evvel / Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, τις συνεχείς αποστολές εμπόρων/πρακτόρων, τους ναυτικούς αποκλεισμούς, τις συγκρούσεις και πολέμους, τις συνθήκες κ.λ.π επί αιώνες.<br /><br /> Φτάνοντας η εποχή της Ελληνικής επανάστασης οι Δυτικοί προβληματίστηκαν , η δε επίσημη στάση τους μέσω της Sainte-Alliance/ ιεράς συμμαχίας, ήταν αρνητική. Οι συμπάθειες προς την επανάσταση ήταν μεμονωμένες και με δεύτερες σκέψεις ποδηγέτησής της, με σκοπό την εκμετάλλευση της γεωπολιτικής/ στρατηγικής/ εμπορικής θέσης της νοτίου Ελλάδας προς όφελός τους ( αναφέρεται ειδικό ενδιαφέρον του Ναπολέοντα για τον Μοριά ήδη από το 1808, γι’ αυτό και οι μυστικές συναντήσεις Δονζελότ, Αλή Φαρμάκη , θ.Κολοκοτρώνη ). Το ότι υπήρχαν ρομαντικές προσωπικότητες/μονάδες που φαντασιώνονταν την αρχαία Ελλάδα και έκαναν εράνους , δεν αλλάζει την γενική εικόνα των συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων. <br /><br /> Υπήρχε μάλιστα περίπτωση , η Sainte-Alliance να επέμβει κατασταλτικά και υπέρ των Οθωμανών, κάτι όμως που απέτρεψε ο Ι. Καποδίστριας. Αρχικά οι δυτικοί έδειξαν ανοχή , θεωρώντας πως οι Οθωμανοί θα μπορούσαν να καταστείλουν την επανάσταση μόνοι τους, κάτι όμως που δεν έγινε, λόγω πολλών συγκυριών, εσωτερικών προβλημάτων των Οθωμανών και του σθένους των αγωνιστών με τους αρχηγούς τους, τον κλεφτοπόλεμο φθοράς του αντιπάλου και την σκληραγωγημένη φύση τους.<br /><br /> Όταν όμως οι ξένες δυνάμεις διαπίστωσαν πως οι Έλληνες θα κάνουν – έστω και μικρό αρχικά – κράτος, θεώρησαν προς έπρεπε να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους. Αρχικά διακριτικά όσον αφορά την στρατιωτική παρουσία τους και φοβούμενη η μία δύναμη την άλλη ( είναι γνωστό το μίσος και η μεταξύ τους πολεμική , άγγλων – ρώσων , άγγλων – γάλλων ) , αλλά φανερά, ως προς τους ανθρώπους τους, που θα μιλούσαν με τους αρχηγούς των επαναστατών για την χρηματική / δανειακή εξάρτηση. Τι και εάν υπήρχαν φωνές που έλεγαν όχι στα δάνεια, υπήρχαν πολλές άλλες που έλεγαν ναι σε αυτά και στην εξάρτηση από το άρμα των μεγάλων δυνάμεων. Ήδη από το πρώτο δάνειο του 1824, των 800.000 λιρών, οι επαναστάτες διχάστηκαν και αλληλοεξοντώνονταν. Ο αγώνας ποδηγετήθηκε και έβαινε σε πλήρη διάλυση. <br /><br />Παρόλα αυτά , εν όψει του Ιμπραήμ, παραμερίστηκαν οι έριδες και έγινε προσπάθεια αντίστασης στο Γαλλοεκπαιδευμένο και Γαλλοστελεχωμένο στράτευμα των Αιγυπτίων συμμάχων των Οθωμανών, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το 1822 στη Χίο, όταν ο Κανάρης ανατίναξε την οθωμανική ναυαρχίδα , μαζί με τον Καρά Αλή και τους Οθωμανούς ναύτες , που κυρίως ήταν λεβέντες δηλ. χριστιανοί ρωμιοί δέσμιοι, σκοτώθηκαν και πολλοί άγγλοι αξιωματικοί που έκαναν «δημόσιες σχέσεις» επάνω στη ναυαρχίδα λόγω του εορτασμού του μπαϊραμιού, ενώ η Γαλλική μοίρα που ναυλοχούσε στη Χίο δεν παρενέβη να αποτρέψει τη σφαγή.<br /><br />Το Ναυαρίνο/Ναβαρίνο, θεωρείται ως η Ναυμαχία / μάχη που έσωσε την επανάσταση και έδωσε πίσω στους επαναστατημένους την αξιοπρέπεια και την ανασύστασή τους . Εκ του αποτελέσματος έτσι φαίνεται. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αφενός το Οθωμανο –αιγυπτιακό ναυτικό με τα συμμαχικά τους πλοία, που ήταν αγκυροβολημένα στον κόλπο, δεν ανέμεναν σύγκρουση, οι δε τρείς Ναύαρχοι : Εντουαρντ Κόδρινκτον της Αγγλίας, Ανρί Δεριγνύ της Γαλλίας και Λογγίνος Χέϋδεν ( Ολλανδικής καταγωγής ) της Ρωσσίας, δεν είχαν εντολή να χτυπήσουν τον αντίπαλο στόλο του Ιμπραήμ Πασά, του Αμίρ Ταχίρ Πασά, του Μοχαρράμ Μπέη και του Καπιτάν Μπέη , αντιθέτως έπρεπε απλά να τον εποπτεύουν και να τον πιέζουν διακριτά όπως σε σύντομο διάστημα να φορτώσει τα χερσαία στρατεύματα, αποχωρώντας αναίμακτα άκαπνα και οριστικά από τον Μοριά. <br /><br />Η σύγκρουση έγινε από τυχαίο γεγονός και παρανόηση , ενώ οι Ναύαρχοι είχαν πειθαρχικές συνέπειες γι’αυτήν, μιάς και παράκουσαν εντολές, ρίσκαραν να πάθουν ζημιές, σκοτώθηκαν πληρώματα , ενώ υπήρξαν οικονομικά αντίποινα στους εμπόρους και τα συμφέροντα των τριών μεγάλων δυνάμεων στην Αίγυπτο και σε όλη την Οθωμανική αυτοκρατορία, καθώς και ρήξη με τον Σουλτάνο την οποία δεν ήθελαν στη δεδομένη στιγμή. Οι μεγάλες δυνάμεις δεν είχαν κανέναν λόγο να συγκρουστούν με το ναυτικό του Ιμπραήμ – μόνον να τον περιορίσουν – στο οποίο ναυτικό του υπήρχαν κυρίως Γάλλοι, και κάποιοι άλλοι Ευρωπαίοι και φυσικά πολλοί δέσμιοι άμαχοι χριστιανοί, χρησιμοποιούμενοι ως «μαξιλάρι» προστασίας. Μην ξεχνάμε πως ο Ιμπραήμ έφυγε από το Μοριά ένα έτος μετά, το 1828 και πως εάν δεν γινόταν η πίεση των Ρώσων το 1829 ( Ανδριανούπολη ) το πρωτόκολλο του Λονδίνου ( 3.2.1830 ) για την ανεξαρτησία της Ελλάδος δεν θα το αποδεχόταν ποτέ ο Σουλτάνος. Ένα πρωτόκολλο που κατήργησε τα Συντάγματα των Ελλήνων, επέβαλε ελέω Θεού ξένη Μοναρχία και κατήργησε εν ζωή τον Καποδίστρια. Οπότε κάπου εκεί πρέπει ν’ αναζητήσουμε τους ηθικούς αυτουργούς της δολοφονίας του το Σεπτ. του 1831 στο Ναύπλιο. <br /><br />O Jean-Marie Letellier (Brest, 3 Οκτωβρίου 1767 – Αλεξάνδρεια, 17 Απριλίου 1830) ήταν αξιωματικός του γαλλικού ναυτικού, που από το 1816 υπηρετούσε ως σύμβουλος του Ιμπραήμ Πασά και του πατέρα του Muhammad Ali, στην Αίγυπτο.<br /><br />Πολλοί γάλλοι αξιωματικοί προσέφεραν υπηρεσίες στον Ιμπραήμ όταν κατέστρεφε τον Μοριά.<br />Πριν τη ναυμαχία του Ναυαρίνο/Ναβαρίνο, τους ζητήθηκε ν’ αποχωρήσουν για να μην χρειαστεί να πολεμήσουν κατά των γάλλων του Δεριγνύ . Αν και επιβιβάστηκαν σ’ ένα “ουδέτερο” αυστριακό πλοίο από την Τεργέστη ( τότε Αυστριακή και όχι Ιταλική πόλη ) , εν τούτοις έδιναν εντολές από αυτό. Στα οθωμανικά, αιγυπτιακά και συμμαχικά τους πλοία , όπως προαναφέρθηκε , υπήρχαν πολλοί Έλληνες ναύτες σκλάβοι, δεμένοι στις θέσεις τους για να μην φύγουν, αιχμάλωτοι, καθώς και γάλλοι, άγγλοι, γερμανοί μισθοφόροι που σκοτώθηκαν. Ο Letellier διατήρησε τη θέση του ( παρά την ήττα ) ως επόπτης και φύλακας του λιμανιού της Αλεξάνδρειας μέχρι το θάνατό του το 1830 από ατύχημα.<br />* Σχετικά: Dictionnaire des capitines de νaisseau de Napoléon , Danielle & Bernard Quintin, SPM, 2003.<br /><br />Στη συνέχεια οι σχέσεις μεγάλων δυνάμεων Υψηλής Πύλης και Αιγύπτου συνεχίστηκαν άριστα και μάλιστα έχουμε πολλούς Άγγλους, Γερμανούς κ.ά συμβούλους, πασάδες στη δούλεψη των Οθωμανών όλο τον 19ο αι. και 20ο αι.<br /><br />Ο Βρετανός Baldwin Wake Walker, ή Yavir Pasha, εντάχθηκε στο Οθωμανικό ναυτικό το 1838 και υπηρέτησε για 7 χρόνια. Το 1840, βοήθησε τον Ahmet Fevzi Pasha, ν’ αλλάξει στρατόπεδο και από το οθωμανικό να πάει με το μέρος του Muhammad Ali της Αιγύπτου, ο οποίος τότε ήταν σε σύγκρουση με την Υψηλή Πύλη. Ομοίως, ο Βρετανός Henry Felix Woods, ή Woods Pasha, υπηρέτησε περισσότερα από 40 χρόνια στο Οθωμανικό ναυτικό , κυρίως υπό τον Σουλτάνο Abdul Hamid τον 2ο .<br /><br />Ο Adolphus Slade ή Mushaver ( σύμβουλος ) Pasha, πολέμησε ως Κυβερνήτης πλοίου στον Κριμαϊκό πόλεμο.<br /><br />Ο Augustus Charles Hobart-Hampden, γνωστός ως Hobart Pasha, μετά τον Αμερικάνικο εμφύλιο, κατατάχθηκε εθελοντικά στο Οθωμανικό ναυτικό και έφτασε στο βαθμό του αντιναυάρχου στο ΡωσσοΤουρκικό πόλεμο του 1877 -78 . Ο αδελφός του, ονόματι Henry Hobart – Lord Hobart, ήταν την ίδια περίοδο ο Γενικός Τραπεζίτης της Ottoman Bank. Ο Arnold Burrowes Kemball ήταν το «δεξί χέρι» του Abdülkerim Pasha, στον ΡωσσοΤουρκικό πόλεμο. Ο Valentine Baker ή Baker Pasha, ήταν Ταξίαρχος του Οθωμανικού στρατού στο στράτευμα του Mehmet Ali Pasha, ο οποίος με τη σειρά του ήταν Γερμανός , που έγινε μουσουλμάνος και Οθωμανός Πολίτης . Το Γερμανικό του όνομα, ήταν Ludwig Karl Friedrich Detroit. Μετά τον πόλεμο, ο Valentine Baker ή Baker Pasha, πήγε στην Αίγυπτο και ίδρυσε ως πρώτος διοικητής της , την στρατοχωροφυλακή jandarma της χώρας. Πέντε χρόνια πριν τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Douglas Gamble προσέφερε τις υπηρεσίες του στον Οθωμανικό στρατό , κυρίως κατά τον Ελλήνων. Ο Βρετανός, Hugh Pigot Williams , που αντικατέστησε τον Gamble ως σύμβουλος του Ναυτικού, ομοίως έπραξε το ίδιο. ( σχετικά: https://britishdeepstate.com ) <br /><br /> Ο Ιταλός Giuseppe Donizetti Pasha, ήταν αδελφός του συνθέτη της όπερας Gaetano Donizetti. Από το 1828 ήταν ο Γενικός μαέστρος της αυτοκρατορικής Οθωμανικής μουσικής στην αυλή του Σουλτάνου Μαχμούτ Β (1808-39, δηλ. αυτού της Ελληνικής επανάστασης ). Μάλλον είναι ο συνθέτης του πρώτο εθνικού ύμνου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας , ενώ καλούσε στην αυλή του Σουλτάνου στην Πόλη και σε μουσικές συναυλίες, συνθέτες μουσουργούς όπως ο Franz Liszt , ο Parish Alvars και ο Leopold de Meyer. <br /><br /> Ο κατάλογος είναι πολύ μεγάλος, εάν παρατεθούν όλα τα ονόματα μη Τούρκων που ήταν στην υπηρεσία των Οθωμανών διαχρονικά , ενώ είχαν ποικίλες καταγωγές. <br /><br />Σουλτάνοι και πασάδες από Ελληνίδες μητέρες. Γενίτσαροι αξιωματούχοι, Διπλωμάτες Οθωμανοί Ελληνικής καταγωγής , εξωμότες εξισλαμισμένοι κ.λ.π <br /><br />Εν κατακλείδι, οι άνθρωποι πάντοτε κυνηγούσαν την τύχη τους και εύκολα άλλαζαν στρατόπεδα με τα «καπάκια», αναλόγως της ζήτησης και προσφοράς , εθελούσια ή βιαίως. Αυτό δεν αναιρεί την πίστη σε αξιακούς κώδικες και στο ακριβό τίμημα που πλήρωσαν και πληρώνουν όσοι δεν ζούν απ’ τις ιδέες τους, αλλά ζούσαν και ζούν πιστοί για τις ιδέες τους. Δηλ. ο τυχοδιωκτισμός παρότι υπήρχε και υπάρχει, δεν είναι γενικό/ καθολικό ισοπεδωτικό φαινόμενο.<br /><br />Φιλίες μεταξύ κρατών δεν υπάρχουν, παρά μόνον συμφέροντα που μεταβάλλονται εύκολα. Υπάρχουν μόνον συγκυριακές συμμαχίες και πράγματα που λέγονται αλλά δεν γίνονται, καθώς και πράγματα που γίνονται , αλλά δεν λέγονται. <br /><br />Όπως θα έλεγε και Μακιαβέλι στο έργο του Il Principe / ο Ηγεμών: « η υπόσχεση που δόθηκε, ήταν μια ανάγκη του παρελθόντος, ο λόγος που δεν κρατήθηκε ( η υπόσχεση ) , είναι μια ανάγκη του παρόντος » <br />Όσα φαίνονται ανήθικα στον καθημερινό βίο των ανθρώπων και τιμωρούνται από το νόμο, στις διεθνείς σχέσεις Κρατών , παρά την επίκληση του διεθνούς δικαίου, φαντάζουν αμελητέα πταίσματα. <br /><br />Πολλοί Βαυαροί και αρκετοί Άγγλοι, Γάλλοι υπηρέτησαν ως σύμβουλοι και στο Ελληνικό στράτευμα . Οι Γερμανοί ( κυρίως ) ήταν και είναι σύμβουλοι των Τούρκων σε όλους τους πολέμους, στις δε σχολές τους εκπαιδεύονταν Έλληνες και Τούρκοι αξιωματικοί, οι οποίοι είχαν υπάρξει συμφοιτητές. <br /><br />Μέσα στο σύντομο αυτό άρθρο και στον κυκεώνα των διακρατικών σχέσεων και συμφερόντων, ποιος μπορεί να μιλήσει για γνήσιο ή νόθο φιλελληνισμό ; <br /><br />Σύνθετα πράγματα με σύνθετες και επίπονες αναλύσεις , χωρίς απόλυτες απαντήσεις, που μας ταλανίζουν έντονα μέχρι σήμερα και φυσικά οι αιτίες δεν είναι όψιμες, αλλά έχουν μεγάλο ιστορικό βάθος. <div><br /></div><b><i>*Δρα Παντείου Πανεπιστημίου – Οθωμανολόγου /Τουρκολόγου<br />Συνεργάτη του Εργαστηρίου Τουρκικών & Ευρασιατικών Μελετών Παν.Πειραιά <br />Δικηγόρου στον Άρειο Πάγο </i></b><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι κυρώσεις που δεν επιβάλλονται στην Τουρκία και το ιστορικό υπόβαθρο.

Γιατί δεν επιβάλλονται κυρώσεις στην Τουρκία , παρά τις προκλήσεις και αμφισβητήσεις ; Υπάρχει ιστορικό υπόβαθρο ; Του Δημ. Σταθακόπουλου* Α...

Διαβάστε την συνέχεια