Ακολουθεί ένα ενδιαφέρον στοιχείο: τα πλήρως αυτοματοποιημένα «σκοτεινά εργοστάσια» της Κίνας μπορούν πλέον να παράγουν με ταχύ ρυθμό τα μαχητικά αεροσκάφη πέμπτης γενιάς Chengdu J-20 «Mighty Dragon», σχεδιασμένα για την υπεροχή στον αέρα.
Stealth αεροσκάφη
Το J-20 αποτελεί την απάντηση της Κίνας στο θρυλικό αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς F-22 Raptor, σχεδιασμένο για την υπεροχή στον αέρα. Είτε το θέλει η Ουάσιγκτον είτε όχι, η Κίνα είναι ένας βιομηχανικός γίγαντας – όχι μόνο σε φθηνά προϊόντα, αλλά και σε προηγμένα οπλικά συστήματα που μπορούν να προκαλέσουν καταστροφή στον αμερικανικό στρατό και στους στρατούς των συμμάχων της Αμερικής στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.
Όμως, το J-20 δεν είναι η μόνη απειλή από τον ουρανό που προέρχεται από την Κίνα. Τον τελευταίο χρόνο, εντυπωσιακές εικόνες έχουν διαδοθεί στα κινεζικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε όλο τον κόσμο, απεικονίζοντας παράξενα, εξωγήινα, χωρίς ουρά, ολόμαυρα αεροσκάφη που πετούν χαμηλά και διεξάγουν κάτι που μοιάζει με δοκιμαστικές πτήσεις. Αναλυτές έχουν αναγνωρίσει ένα από τα αεροσκάφη που απεικονίζονται ως το «J-36». Το J-36 είναι ένα από τα πιο μυστηριώδη και δυνητικά ανατρεπτικά αεροδιαστημικά προγράμματα στον κόσμο σήμερα.
Γνωστό και ως βομβαρδιστικό αόρατης τεχνολογίας JH-XX, το αεροσκάφος φαίνεται να καλύπτει ένα κενό μεταξύ του προγράμματος βαρέων στρατηγικών βομβαρδιστικών της Κίνας – του Xi’an H-20 – και του στόλου μαχητικών αόρατης τεχνολογίας της, με επικεφαλής το προαναφερθέν J-20. Το JH-XX φαίνεται να είναι ένα περιφερειακό βομβαρδιστικό αόρατης τεχνολογίας (σε αντίθεση με ένα διηπειρωτικό βομβαρδιστικό αόρατης τεχνολογίας, όπως το H-20 ή το αμερικανικό B-21 Raider). Η Κίνα βελτιστοποίησε το J-36 για πολεμικές επιχειρήσεις στην εκτεταμένη περιοχή του Δυτικού Ειρηνικού.
Το βαρύ stealth βομβαρδιστικό
Πολλές εκθέσεις του Πενταγώνου έχουν αναφερθεί στο πρόγραμμα JH-XX στις ετήσιες εκτιμήσεις πληροφοριών σχετικά με τη στρατιωτική ισχύ της Κίνας. Η Κίνα, ωστόσο, δεν είχε δώσει σχεδόν καμία ένδειξη. Όλα αυτά άλλαξαν το 2024, όταν ασυνήθιστα πρωτότυπα αεροσκαφών χωρίς ουρά και με τρεις κινητήρες εμφανίστηκαν πάνω από τις εγκαταστάσεις της Chengdu Aircraft Corporation. Οι περισσότερες αναφορές για το θέμα σήμερα περιγράφουν το αεροσκάφος ως βομβαρδιστικό stealth μεσαίου βεληνεκούς ή μαχητικό-βομβαρδιστικό, σχεδιασμένο για να διαπερνά τις περιφερειακές αεροπορικές άμυνες. Οι αναλυτές του Πενταγώνου εκτιμούν ότι το JH-XX θα επιτεθεί στο Γκουάμ, την Ιαπωνία, την Ταϊβάν, ναυτικούς στόχους και κόμβους εφοδιαστικής.
Αυτά τα αεροσκάφη είναι πιθανώς ικανά να μεταφέρουν τόσο συμβατικές βόμβες όσο και πυρηνικά όπλα. Εάν οι αναλύσεις για το J-36 είναι αληθινές – και ο συγγραφέας πιστεύει ότι είναι – τότε το περιφερειακό βομβαρδιστικό μεσαίου βεληνεκούς εντάσσεται σε μια ευφυή πολυεπίπεδη δομή που αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης κινεζικής αρχιτεκτονικής ολοκληρωμένης αεροπορικής εκστρατείας, η οποία έχει ως πρότυπο την εξαιρετικά αποτελεσματική δομή αεροπορικής εκστρατείας των ΗΠΑ.
Εδώ όμως είναι το πρόβλημα. Δεδομένου ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα θα πολεμήσουν σε εδάφη πιο κοντά στις κινεζικές ακτές, οι δυνάμεις του Πεκίνου έχουν το πλεονέκτημα της «εγχώριας εδάφους». Οι δυνάμεις τους πρέπει να διανύσουν μικρότερη απόσταση και μπορούν να συγκεντρωθούν πιο αποτελεσματικά από ό,τι οι μακράς εμβέλειας εκστρατευτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτή η ικανότητα βομβαρδιστικών μεσαίου βεληνεκούς, την οποία δεν διαθέτουν οι Αμερικανοί, εντάσσεται τέλεια στο γενικό σύστημα αεροπορικού πολέμου της Κίνας.
Σοβαρή απειλή
Και το J-36 αποτελεί σοβαρή απειλή για οποιεσδήποτε αμερικανικές ή συμμαχικές δυνάμεις που βρεθούν εντός της εμβέλειας αυτών των αεροσκαφών. Στην πραγματικότητα, μέχρι το 2006-2007, οι Αμερικανοί ανέπτυσσαν ένα παρόμοιο αεροσκάφος. Μια παραλλαγή του εμβληματικού F-22 Raptor, το αμερικανικό FB-22 ήταν ένα μαχητικό-βομβαρδιστικό πέμπτης γενιάς μεσαίου βεληνεκούς, βελτιστοποιημένο για πολεμικές επιχειρήσεις στον Δυτικό Ειρηνικό. Τελικά, το Πεντάγωνο απέρριψε αυτό το σχέδιο, προτιμώντας να προετοιμάσει τον αντικαταστάτη του γηράσκοντος B-2 Spirit, του μακράς εμβέλειας, πυρηνικού βομβαρδιστικού stealth (το B-21).
Και ενώ πολλοί υπέθεσαν ότι αυτή ήταν μια καλύτερη χρήση των πόρων, το γεγονός είναι ότι αυτό εμπόδισε τις ΗΠΑ να διατηρήσουν μια ικανότητα μεσαίου βεληνεκούς που οι Κινέζοι εκτίμησαν σαφώς ότι χρειάζονταν. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του φερόμενου J-36 είναι το σχήμα στρογγυλεμένου δέλτα του μυστηριώδους αεροσκάφους. Πολλοί παρατηρητές το συγκρίνουν με το ακυρωμένο αμερικανικό A-12 Avenger II από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Το J-36 δεν διαθέτει μόνο σχεδιασμό stealth χωρίς ουρά, αλλά και τρεις κινητήρες, μια ευρεία, ενιαία άτρακτο, μεγάλους εσωτερικούς χώρους όπλων, καθίσματα πιλοτηρίου το ένα δίπλα στο άλλο, εισόδους αέρα χωρίς εκτροπείς και μεγάλη έμφαση στη μείωση της ραδιοηλεκτρονικής υπογραφής.
Η διαμόρφωση με τρεις κινητήρες ξεχωρίζει ιδιαίτερα. Τα περισσότερα αεροσκάφη stealth αποφεύγουν τους επιπλέον κινητήρες, επειδή οι επιπλέον εκπομπές καυσαερίων δημιουργούν περισσότερες προκλήσεις στη διαχείριση των υπέρυθρων και του ραντάρ. Ωστόσο, η Κίνα πιθανώς θυσιάζει μέρος της stealth ικανότητας για να επιτύχει μεγαλύτερο ωφέλιμο φορτίο και μεγαλύτερη ακτίνα μάχης. Η διαμόρφωση με τρεις κινητήρες θα επιτρέψει υψηλότερες ταχύτητες και μεγαλύτερη επιβιωσιμότητα στις τεράστιες θαλάσσιες αποστάσεις που χαρακτηρίζουν την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.
O πυρήνας
Το επόμενο μέρος αποτελεί τον πυρήνα όλων των στρατιωτικών ενεργειών της Κίνας στην Πρώτη Αλυσίδα Νησιών (τα εδάφη που εκτείνονται από τη χερσόνησο της Καμτσάτκα, περνώντας από την Ιαπωνία και την Ταϊβάν, και φτάνοντας μέχρι τις Φιλιππίνες). Το JH-XX/J-36 θα απειλήσει την προωθημένη στρατιωτική υποδομή των ΗΠΑ στον Ειρηνικό. Τοποθεσίες όπως η αεροπορική βάση Άντερσεν στο Γκουάμ, οι αποθήκες του αμερικανικού στρατού, τα κέντρα εφοδιαστικής, οι εγκαταστάσεις πυραυλικής άμυνας και η υποδομή που υποστηρίζει τα αεροπλανοφόρα του αμερικανικού ναυτικού απειλούνται όλες από το J-36.
Το Πεκίνο ενδιαφέρεται να νικήσει στρατιωτικά τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρεμποδίζοντας την ικανότητα της Αμερικής να παρεμβαίνει γρήγορα εντός της Πρώτης και ακόμη και της Δεύτερης Αλυσίδας Νησιών. Έτσι, το JH-XX/J-36 είναι τόσο ένα αόρατο «καταστροφέα διαδρόμων» όσο και μια πλατφόρμα θαλάσσιας επίθεσης. Επιπλέον, αυτό το αεροσκάφος είναι ένα φορτηγό πυραύλων κρουζ καθώς και ένα αεροσκάφος καταστολής αεράμυνας. Όταν ενσωματωθεί στις δυνατότητες της Κίνας για την άρνηση πρόσβασης/άρνηση περιοχής (A2/AD), το JH-XX/J-36 γίνεται επίσης ένας πολλαπλασιαστής δύναμης A2/AD μεγάλου βεληνεκούς.
Πράγματι, ο αρθρογράφος Steve Balestrieri, έχει υποστηρίξει ότι το πρόγραμμα JH-XX είναι πιο σημαντικό για το συνολικό στρατιωτικό δόγμα της Κίνας σε επιχειρησιακό επίπεδο από ό,τι το H-20. Σύμφωνα με τη λογική του, το H-20 προορίζεται για στρατηγική αποτροπή και προληπτικές ενέργειες. Ταυτόχρονα, το JH-XX/J-36 αποτελεί το βασικό όπλο για συγκρούσεις που αφορούν την Ιαπωνία, την Ταϊβάν και τις Φιλιππίνες – τις τρεις πιο δύσκολες τοπικές απειλές που αντιμετωπίζει σήμερα το Πεκίνο.
Τα προβλήματα του J-36
Ωστόσο, σε άλλη στήλη του ο Balestrieri προειδοποίησε ότι υπήρχαν ορισμένα μειονεκτήματα στον προφανή σχεδιασμό του JH-XX. Συγκεκριμένα, ο αρθρογράφος εθνικής ασφάλειας περιέγραψε το JH-XX ως «παγωμένο στο χρόνο». Ο Balestrieri εκτίμησε ότι η μορφή του αεροσκάφους μοιάζει με παλαιότερα αμερικανικά σχέδια (όπως το σχέδιο «Flying Dorito» του A-12 Avenger II). Ο αρθρογράφος ανέφερε ότι η Κίνα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες στην ενσωμάτωση προηγμένων συστημάτων ελέγχου πτήσης και υστερεί έναντι των ΗΠΑ στον σχεδιασμό προηγμένων κινητήρων. Επίσης, ο Balestrieri εντόπισε εμφανείς αδυναμίες στα στοιχεία ελέγχου επιφάνειας σε σύγκριση με τα πιο προηγμένα δυτικά αντίστοιχα.
Όλα αυτά είναι αλήθεια, σε κάποιο βαθμό. Όμως, η αλήθεια είναι ότι η Κίνα διαθέτει ορισμένα πλεονεκτήματα τα οποία πολλοί δυτικοί αναλυτές τείνουν να υποτιμούν. Ένα από αυτά είναι η προσαρμοστικότητα. Επειδή η Κίνα αποτελεί ουσιαστικά το «εργοστάσιο» του κόσμου, με τη μεγαλύτερη και πιο εντυπωσιακή ικανότητα μαζικής παραγωγής σήμερα, και δεδομένου του ισχυρού ανθρώπινου δυναμικού της και του γεγονότος ότι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο (με βάση το ΑΕΠ), το Πεκίνο μπορεί να προωθήσει γρήγορα τις τεχνολογίες του μέσω μιας επαναληπτικής διαδικασίας σχεδιασμού και ανάπτυξης.
Αυτή η επαναληπτική, προσαρμοστική διαδικασία είναι ο τρόπος με τον οποίο, σε περίπου μια δεκαετία, η Κίνα πέρασε από την εξάρτηση από κινητήρες ρωσικής κατασκευής για το J-20 «Mighty Dragon» στην ανάπτυξη ενός αξιόπιστου εγχώριου κινητήρα για την τροφοδοσία του εντυπωσιακού μαχητικού J-20. Η ίδια διαδικασία εφαρμόζεται σε όλους τους βιομηχανικούς τομείς της Κίνας.
Οι δυνατότητες και οι προθέσεις
Αυτή η επαναληπτική διαδικασία σχεδιασμού και ανάπτυξης που εφαρμόζει το Πεκίνο σε κάθε προϊόν και στρατιωτική πλατφόρμα ισχύει και τώρα. Το JH-XX έχει ακόμα προβλήματα. Ωστόσο, οι Αμερικανοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής δεν μπορούν απλώς να υποθέσουν ότι το JH-XX θα παραμείνει «παγωμένο στο χρόνο» όσον αφορά τον σχεδιασμό του. Η Ουάσιγκτον συνεχίζει να παρερμηνεύει τις δυνατότητες και τις προθέσεις του Πεκίνου. Η Κίνα δεν είναι (ακόμα) έτοιμη να αμφισβητήσει την παγκόσμια στρατιωτική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτό θα έρθει αργότερα.
Πρώτα, το Πεκίνο πρέπει να επιβάλει τον έλεγχό του στην περιοχή του. Το JH-XX/J-36 είναι καθοριστικό για αυτό το σχέδιο. Οι Αμερικανοί στρατιωτικοί σχεδιαστές θεωρούσαν από καιρό ότι οι βάσεις τους στον Ειρηνικό ήταν ασφαλείς (με τον ίδιο τρόπο που οι Αμερικανοί σχεδιαστές θεωρούσαν ασφαλείς τις βάσεις τους στη Μέση Ανατολή). Τα κινεζικά βομβαρδιστικά μέσου βεληνεκούς και περιφερειακής δράσης, όπως το JH-XX, αντιπροσωπεύουν τη σημαντικότερη απειλή που έχουν αντιμετωπίσει αυτές οι βάσεις εδώ και δεκαετίες.
Εάν το JH-XX επιτύχει έστω και το 70% των φημολογούμενων στόχων απόδοσής του, ο αμερικανικός στρατός δεν θα είναι σε θέση να υπερασπιστεί τις προκεχωρημένες βάσεις του στον Ινδο-Ειρηνικό, και οι αμερικανικές επιθετικές επιθέσεις από αυτές τις βάσεις θα καταστούν αδύνατες.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου