Οι ευρωπαϊκές χώρες καταρτίζουν ένα σχέδιο για έναν ευρύ συνασπισμό χωρών που θα βοηθήσουν στην απελευθέρωση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ , συμπεριλαμβανομένης της αποστολής πλοίων του πολεμικού ναυτικού, εκκαθάρισης ναρκών και άλλων συνοδευτικών ενεργειών. Αλλά το σχέδιο θα προκύψει μόνο μετά τον πόλεμο και μπορεί να αποκλείσει μία συγκεκριμένη χώρα: τις ΗΠΑ.
Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε την Τρίτη ότι το σχέδιο αφορά μια διεθνή αμυντική αποστολή που δεν περιλαμβάνει τα «εμπόλεμα» μέρη, δηλαδή τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και το Ιράν. Ευρωπαίοι διπλωμάτες που γνωρίζουν το σχέδιο λένε ότι τα ευρωπαϊκά πλοία δεν θα βρίσκονται υπό αμερικανική διοίκηση.
Η «επόμενη ημέρα»
Η είδηση που φέρνει στο προσκήνιο η Wall Street Journal αποτυπώνει μια κρίσιμη μετατόπιση: ευρωπαϊκές δυνάμεις, με αιχμή το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία, επεξεργάζονται σχέδιο για την «επόμενη ημέρα» στα Στενά του Ορμούζ, με στόχο την επαναφορά της ναυσιπλοΐας χωρίς άμεση αμερικανική εμπλοκή. Το σχέδιο αφορά τη φάση μετά τη λήξη των εχθροπραξιών και επικεντρώνεται στο πώς θα επιστρέψουν τα εμπορικά πλοία σε μια από τις πιο κρίσιμες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο στόχος δεν είναι μόνο στρατιωτικός. Πρόκειται για ένα σύνθετο πλαίσιο που συνδυάζει ασφάλεια, ασφάλιση και πολιτική διαχείριση κινδύνου. Με άλλα λόγια, δεν αρκεί να «ανοίξει» στρατιωτικά το πέρασμα. Πρέπει να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των ναυτιλιακών εταιρειών και των ασφαλιστικών αγορών, οι οποίες σήμερα αποφεύγουν το Ορμούζ λόγω του υψηλού ρίσκου επιθέσεων και ναρκοθέτησης. Χωρίς αυτή την εμπιστοσύνη, η ροή ενέργειας δεν επανέρχεται — ακόμη κι αν σταματήσουν οι συγκρούσεις.
Σχέδιο «χωρίς τις ΗΠΑ»
Το γιατί η Ευρώπη επιδιώκει να κινηθεί «χωρίς ΗΠΑ» είναι ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο. Από τη μία πλευρά, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εμφανίζονται απρόθυμες να εμπλακούν στρατιωτικά υπό αμερικανική ηγεσία σε μια κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή. Από την άλλη, η ενεργειακή εξάρτηση της ηπείρου καθιστά το Ορμούζ ζωτικής σημασίας. Η ανάγκη, συνεπώς, για έναν ευρωπαϊκό μηχανισμό διαχείρισης της κρίσης μετατρέπεται από επιλογή σε αναγκαιότητα.
Διεκδίκηση ρόλου
Το διακύβευμα είναι ευρύτερο από την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Όποιος διαμορφώσει το πλαίσιο λειτουργίας του Ορμούζ μετά την κρίση αποκτά ουσιαστικό γεωπολιτικό πλεονέκτημα: επιρροή στις ενεργειακές ροές, στις τιμές και στην ευρύτερη σταθερότητα της αγοράς. Σε αυτό το πλαίσιο, το ευρωπαϊκό σχέδιο λειτουργεί ως απόπειρα ανάκτησης ρόλου σε ένα περιβάλλον όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται πιο επιθετικές στρατιωτικά, αλλά όχι απαραίτητα διατεθειμένες να διαχειριστούν μόνες τους την «επόμενη ημέρα».
Για τις αγορές, το μήνυμα είναι σαφές: η κρίση στο Ορμούζ δεν είναι ένα προσωρινό σοκ, αλλά ένα γεγονός που αναδιαμορφώνει τους κανόνες. Η επαναφορά της ροής ενέργειας δεν θα είναι αυτόματη, ούτε γρήγορη. Θα εξαρτηθεί από την ικανότητα δημιουργίας ενός αξιόπιστου πλαισίου ασφάλειας και λειτουργίας. Μέχρι τότε, το ενεργειακό premium θα παραμένει ενσωματωμένο στις τιμές.
Η αποκάλυψη της Wall Street Journal δείχνει ότι η Ευρώπη δεν περιμένει απλώς την αποκλιμάκωση. Προετοιμάζεται να διαχειριστεί την επόμενη ημέρα – και αυτό σηματοδοτεί μια σιωπηλή αλλά ουσιαστική μετατόπιση: από εξάρτηση ασφαλείας σε διεκδίκηση ρόλου.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου