Αποκάλυψη: Η Τουρκία “ανακάλυψε” κοινά θαλάσσια σύνορα με το Ισραήλ

<img src="https://cognoscoteam.gr/wp-content/uploads/2020/12/aoz-israel.jpg" /><br /><br />του <b>Νικολάου Π. Παππά</b>, Πολιτικού Επιστήμονος<br />Τη στιγμή που η Ελλάδα και η Κύπρος προσπαθούν να εξασφαλίσουν τις Αποκλειστικές Οικονομικές τους Ζώνες οι Τούρκοι φαίνεται ότι εργάζονται πυρετωδώς για να πάρουν με το μέρος τους τους υπόλοιπους παίκτες της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Αποκαλυπτικό παράδειγμα είναι η νέα πρόταση απόστρατου αντιναύαρχου, προέδρου του Κέντρου Ναυτικών και Παγκόσμιων Στρατηγικών του Πανεπιστημίου Bahçeşehir και καθηγητή Cihat Yayci, ο οποίος θεωρείται ο “αρχιτέκτονας” της “Γαλάζιας Πατρίδας” και με άρθρο του στο <a href="https://dayan.org/content/israel-turkeys-neighbor-across-sea-delimitation-maritime-jurisdiction-areas-between-turkey">dayan.org</a> προτείνει οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα σε Τουρκία και… Ισραήλ.<br /><br />Εκμεταλλευόμενοι οι Τούρκοι τις αξιώσεις του Ισραήλ για οικονομικά οφέλη από τα κοιτάσματα “Αφροδίτη” στο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ φαίνεται ότι η Άγκυρα υπογείως προσπαθεί να προσεταιριστεί το Τελ Αβίβ ώστε να βγει η Κύπρος εκτός του ενεργειακού παιχνιδιού και να ωφεληθεί μαζί με την Τουρκία και το Ισραήλ, αφού οι χάρτες που διακινούν δείχνουν τα οικόπεδα 8,9,11 και 12 της Κύπρου, στην ισραηλινή υποθετική ΑΟΖ.<div><br /><img height="384" src="https://cognoscoteam.gr/wp-content/uploads/2020/12/map7-1024x614.jpg" width="640" /><br /><br />Ο Τούρκος αντιναύαρχος κατηγορεί την Κύπρο ότι με τεχνάσματα απέσπασε μεγάλο μέρος θαλάσσιων περιοχών τα οποία το Ισραήλ δικαιούται σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Για να το δικαιολογήσει υποστηρίζει ότι ενώ η διαδικασία οριοθέτησης ξεκινά σχεδιάζοντας μια προσωρινή ενδιάμεση γραμμή η Κύπρος χρησιμοποίησε ένα εσφαλμένο θεωρητικό πλαίσιο που αγνόησε πολλές από τις αρχές του διεθνούς δικαίου και ότι χρησιμοποίησε μόνο τη “μέση γραμμή” ως μέθοδο για τον προσδιορισμό της μέσης γραμμής. Φυσικά η Κύπρος και το Ισραήλ έκαναν όλα όσα έπρεπε και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, όμως η Άγκυρα έχει δημιουργήσει ένα επιστημονικοφανές πλαίσιο για να δικαιολογήσει τις αξιώσεις της.</div><div><br /><img height="400" src="https://cognoscoteam.gr/wp-content/uploads/2020/12/map1.jpg" width="640" /><br /><img height="354" src="https://cognoscoteam.gr/wp-content/uploads/2020/12/map3-1024x567.jpg" width="640" /><br /><br />Τί προσπαθεί να πετύχει η Άγκυρα; Δίνοντας την ευκαιρία σε άλλα κράτη να διεκδικήσουν περισσότερα από όσα τους αναλογούν (βλ. Λιβύη) προσπαθούν να πετύχουν να αποκτήσουν μια ανύπαρκτη ΑΟΖ. Στο Τελ Αβίβ λένε με τρόπο ότι θα έχει και το “Λεβιάθαν” και την “Αφροδίτη” δικά του, το μόνο που χρειάζεται είναι να συμφωνήσει… μαζί της να πάρει την ΑΟΖ που διεκδικεί (με κύριο στόχο να μην υπάρχει κοινή ΑΟΖ Ελλάδος-Κύπρου).<br /><br />Πιθανότατα το Ισραήλ αυτή τη στιγμή δεν θα έμπαινε στη διαδικασία να κάνει τέτοιο διάλογο με την Τουρκία, ήδη υπήρξε αντίδραση και σε δήλωσή τους υποστήριξαν την υπάρχοντα συμφωνία με την Κύπρο. Όμως την επόμενη φορά που θα ζητήσουν κέρδη από τα κοιτάσματα “Αφροδίτη” (μην ξεχνάμε ότι δεν έχουν παραιτηθεί από τις αξιώσεις τους) δεν αποκλείεται να χρησιμοποιήσουν το “όπλο” της Τουρκίας ως απειλή. Κι αν δεν το κάνουν άμεσα, σίγουρα εάν η Ελλάδα και η Κύπρος δεν κάνουν κάτι για τις προκλήσεις της Άγκυρας στα θαλάσσιά τους σύνορα και συνεχίσουν να επικαλούνται απλώς το διεθνές δίκαιο (ειδικά η Ελλάδα), στο μέλλον δεν μπορεί να αποκλειστεί κανένα σενάριο.<br /><br /><br />Τέλος, αξίζει να δούμε έναν άλλο χάρτη από το άρθρο του Τούρκου αντιναύαρχου. Πώς ορίζει την ΑΟΖ η Τουρκία; Αγνοώντας τα νησιά (ακόμη και Κρήτη-Κύπρο) και παίρνοντας ως μέτρο για την ανακήρυξη της ΑΟΖ τα χερσαία σύνορα αποκλειστικά. Με αυτό τον τρόπο δεν δημιουργούνται προβλήματα και στην ΑΟΖ της στη Μαύρη Θάλασσα.</div><div><img height="408" src="https://cognoscoteam.gr/wp-content/uploads/2020/12/something.jpg" width="640" /><br /><br />Διαβάστε εδώ ολόκληρη την εργασία του Cihat Yayci για το θέμα: <a href="https://dayan.org/content/israel-turkeys-neighbor-across-sea-delimitation-maritime-jurisdiction-areas-between-turkey">https://dayan.org/content/israel-turkeys-neighbor-across-sea-delimitation-maritime-jurisdiction-areas-between-turkey</a><br /><br /></div><div><a href="https://ardin-rixi.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αποκάλυψη: Η Τουρκία “ανακάλυψε” κοινά θαλάσσια σύνορα με το Ισραήλ

του Νικολάου Π. Παππά , Πολιτικού Επιστήμονος Τη στιγμή που η Ελλάδα και η Κύπρος προσπαθούν να εξασφαλίσουν τις Αποκλειστικές Οικονομικές τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κάτι συμβαίνει με το Ιράν...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.theceo.gr/wp-content/uploads/2020/01/%CE%99%CE%A1%CE%91%CE%9D-%CE%A0%CE%A5%CE%A1%CE%97%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%91.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="401" data-original-width="758" height="339" src="https://www.theceo.gr/wp-content/uploads/2020/01/%CE%99%CE%A1%CE%91%CE%9D-%CE%A0%CE%A5%CE%A1%CE%97%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%91.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Κώστα Στούπα</b><br />Πριν από λίγες μέρες ένας επιφανής πυρηνικός φυσικός, ο οποίος θεωρούνταν σαν ο "πατέρας" του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, δολοφονήθηκε λίγο έξω από την Τεχεράνη...<br />Η πράξη αυτή είναι η δεύτερη σε περίπου έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του Κασέμ Σουλεϊμανί πέρυσι.<br /><br />Η δολοφονία του Ιρανού επιστήμονα έλαβε χώρα λίγες εβδομάδες πριν την αποχώρηση του Ντόναλντ Τραμπ και την έλευση του Τζο Μπάιντεν στον Λευκό οίκο. Οι πρώτες εκτιμήσεις θέλουν τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ να επαναφέρει την υπερδύναμη στη συμφωνία της διεθνούς κοινότητας για τον έλεγχο των πυρηνικών φιλοδοξιών του Ιράν.<br />Εν τω μεταξύ στις επικείμενες εκλογές στο Ιράν ο μετριοπαθής Ροχανί που βρίσκεται σήμερα στην κυβέρνηση προβλέπεται πως θα χάσει...<br /><br />Το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία, τα Αραβικά Εμιράτα (οι συμμαχοί μας στην περιοχή) δεν επιθυμούν την προσέγγιση ΗΠΑ με Ιράν και οι ενδείξεις συγκλίνουν πως προσπαθούν να προκαταλάβουν τις εξελίξεις.<br /><br />Στην ίδια περιοχή και ακόμη ευρύτερα, η Τουρκία αναπτύσσει τις νεοθωμανικές της φιλοδοξίες, δημιουργώντας τριβές και αναφλέξεις, ενώ η Ρωσία επανέρχεται δυναμικά μετά από μια απουσία δεκαετιών...<br /><br />Στην ευρύτερη περιοχή έχουν σχηματιστεί πολλά μέτωπα και συμμαχίες ετερόκλητων και μη δυνάμεων στη βάση μονιμότερων ή ευκαιριακών συμφερόντων.<br />Οι εξελίξεις αυτές έχουν αντίκτυπο στην Ελλάδα, η οποία το έχει πλέον αντιληφθεί και επιδίδεται σε έναν αγώνα δρόμου εξοπλιστικών και διπλωματικών κινήσεων.<br /><br />Οι εξελίξεις στην περιοχή αφορούν όμως πρωτίστως και την Ε.Ε. την οποία Τουρκία και Ρωσία προσπαθούν να περικυκλώσουν ενεργειακά, ενώ η Τουρκία προσπαθεί να αποκτήσει επιρροή στις εσωτερικές εξελίξεις μέσω του ελέγχου των μουσουλμανικών κοινοτήτων που υπάρχουν στις περισσότερες χώρες.<br /><br />Εκτός της Γαλλίας που έχει αρχίσει να αντιδρά, η υπόλοιπη Ε.Ε. φαίνεται να απολαμβάνει τον ύπνο του δικαίου.<br /><br />Η Ευρώπη θα αιφνιδιαστεί… όπως αιφνιδιάστηκε και όταν ο Χίτλερ δεν σταμάτησε στην Τσεχοσλοβακία αλλά συνέχισε στην Πολωνία και τη Γαλλία...<br /><br />Μέχρι η Ευρώπη να επιστρέψει στον χωρόχρονο της γεωπολιτικής, εμείς θα πρέπει να τα βγάζουμε πέρα μόνοι σε ένα παιγνίδι με την Τουρκία που θυμίζει τη γάτα με το ποντίκι.<br /><br />Μια "σπίθα" σε κάποιο από τα σημεία τριβής στην ευρύτερη περιοχή είναι ικανή να προκαλέσει αλυσιδωτές εκρήξεις. Το πεδίο έχει καταστεί ιδιαίτερα εύφλεκτο.<br /><br />Υπάρχει μια παλιά ιστορία για το πώς εξελίσσονται συνήθως αυτές οι εμπλοκές που στο τέλος όλοι πολεμούν εναντίον όλων...<br /><br />Μια φορά ένα άλογο ήταν δεμένο σε έναν πάσσαλο, αλλά ο διάβολος πήγε και το έλυσε.<br />Το άλογο πήγε στο χωράφι ενός χωριάτη και άρχισε να καταστρέφει τη σοδειά.<br />Ο χωριάτης θύμωσε, πήρε το όπλο και σκότωσε το άλογο.<br />Τότε ο ιδιοκτήτης του αλόγου θύμωσε κι αυτός, πήρε μια καραμπίνα και πήρε εκδίκηση από τον χωριάτη.<br />Η σύζυγος του χωριάτη είδε τι έγινε πήγε και σκότωσε τον ιδιοκτήτη του αλόγου.<br />Τότε ο γιος του ιδιοκτήτη του αλόγου τρελάθηκε και σκότωσε τη γυναίκα του χωριάτη.<br />Οι γείτονες σκότωσαν αυτόν τον τύπο και έκαψαν το σπίτι του...<br />Οι άνθρωποι τότε ρώτησαν τον διάβολο: Γιατί τα έκανες όλα αυτά;<br />Αυτός απάντησε δεν έκανα τίποτα τραγικά κακό, απλά έλυσα ένα άλογο…"<br /><br />Η συγκυρία που διανύουμε είναι εύφλεκτη και ύποπτη.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κάτι συμβαίνει με το Ιράν...

Του Κώστα Στούπα Πριν από λίγες μέρες ένας επιφανής πυρηνικός φυσικός, ο οποίος θεωρούνταν σαν ο "πατέρας" του πυρηνικού προγράμμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «άνοιξη» των ελληνοαραβικών αµυντικών σχέσεων

<img height="377" src="https://i2.wp.com/ardin-rixi.gr/wp-content/uploads/2020/12/HAE.jpg?resize=690%2C406&ssl=1" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τί µπορούν να προσφέρουν οι αµυντικές συµφωνίες µε τους Άραβες στην Ελλάδα;</span></h3>του <b>Νικόλα Δημητριάδη</b><br />To τελευταίο διάστημα οι διπλωματικές και στρατιωτικές επαφές της Ελλάδας με τις αραβικές χώρες που διάκεινται εχθρικά προς την Τουρκία έχουν πολλαπλασιαστεί και αναβαθμιστεί εντυπωσιακά.<br /><br />Μόλις τις προηγούμενες μέρες είχαμε την υπογραφή της αμυντικής συμφωνίας με τα Η.Α.Ε., τη διεξαγωγή της μεγάλης ελληνοαιγυπτιακής άσκησης «Μέδουσα» (όπου πέραν των διοργανωτών Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου συμμετείχαν και τα Η.Α.Ε. και η Γαλλία), επιστρέφοντας από τη «Μέδουσα» είχαμε άσκηση του Πολεμικού Ναυτικού με μία κορβέτα των Η.Α.Ε. και σήμερα την υποδοχή του πλοίου αυτού στον Πειραιά, από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρο. Την ίδια στιγμή δημοσιεύματα του τύπου κάνουν λόγο για ενδεχόμενη υπογραφή αμυντικής συμφωνίας και με την Αίγυπτο, ενώ προς οριστικοποίηση φαίνεται ότι οδεύει η αποστολή ενός αντιαεροπορικού συστήματος Πάτριοτ στη Σ. Αραβία, για την προστασία των πετρελαϊκών της εγκαταστάσεων από τις επιθέσεις των ανταρτών Χούθι.<br /><br />Ποιος θα πολεμήσει για μας;<br /><br />Στην Ελλάδα η υπογραφή της αμυντικής συμφωνίας με τα Η.Α.Ε. υποβαθμίστηκε από πολλούς, καθώς θεωρήθηκε απίθανο να οδηγήσει σε απ’ ευθείας στρατιωτική εμπλοκή των Η.Α.Ε. με την Τουρκία. Πράγματι, ο πόθος «να πολεμήσει κάποιος άλλος για εμάς» είναι αρκετά διαδεδομένος, δείγμα της ηττοπάθειας που καλλιεργήθηκε συστηματικά στη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες. Η αλήθεια είναι ότι σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, θα είμαστε μόνοι. Ή μήπως όχι;<br /><br />Στον σύγχρονο κόσμο, κανείς δεν βοηθάει κάποιον, αν δεν θέλει να βοηθήσει ο ίδιος τον εαυτό του. Δεν είναι τυχαίο πως από τον περασμένο Μάρτιο μέχρι σήμερα, που η Ελλάδα έδειξε δείγματα αποφασιστικότητας, αυξήθηκε κατ’ αναλογία και η προθυμία των νέων συμμάχων μας να αναβαθμίσουν τις σχέσεις τους μαζί μας. Όπως δεν είναι τυχαίο, πως η Γαλλία έδειξε να ψυχραίνει τη στάση της, όταν η αποφασιστικότητα της Ελλάδας έδειξε τα όριά της. Με λίγα λόγια, όσο πιο αποφασισμένη είναι η Ελλάδα να λάβει ενεργό ρόλο στην αντιμετώπιση του νεοθωμανισμού, τόσο πιο πρόθυμοι θα είναι οι σύμμαχοί μας να μας συνδράμουν.<br /><br />Τι μπορεί να προσφέρει η αμυντική συμφωνία<br /><br />Ασφαλώς και οι αμυντικές συμμαχίες δεν αφαιρούν από τους ώμους μας την υποχρέωση να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας. Μας επιτρέπουν, όμως, να το κάνουμε πιο αποτελεσματικά.<br /><br />Ο πρώτος σημαντικός τομέας αλληλοϋποστήριξης μεταξύ συμμάχων, είναι, ασφαλώς, οι πάσης φύσεων πληροφορίες. Ανάλογα με τα μέσα συλλογής πληροφοριών που διαθέτει κάθε χώρα (από κατασκοπευτικούς δορυφόρους, μέχρι τις υπηρεσίες πληροφοριών) μπορεί και μοιράζεται με τους συμμάχους της πληροφορίες, οι οποίες σε καιρό επιχειρήσεων μπορούν να φανούν καθοριστικές.<br /><br />Ειδικά τα Η.Α.Ε. διαθέτουν αξιόλογες δυνατότητες στον τομέα αυτό. Οι δε δραστήριες υπηρεσίες πληροφοριών των Η.Α.Ε. αποτελούν τα «μάτια» του αραβικού συνασπισμού. Περιττό να πούμε ότι οι δραστηριότητες του νεοθωμανισμού έχουν κεντρική θέση στο έργο των υπηρεσιών αυτών.<br /><br />Επιπλέον, τόσο τα Η.Α.Ε. όσο και η Αίγυπτος έχουν εμπλακεί ενεργά στον λιβυκό εμφύλιο, και έχουν άμεση αντίληψη των τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων στο συγκεκριμένο μέτωπο. Σε συνδυασμό με την ελληνική εμπειρία, που απορρέει από τη διαρκή αεροναυτική αντιπαράθεση με την Τουρκία, ο διαμορφούμενος «αντιτουρκικός άξονας» έχει πολλά να ωφεληθεί από την ανταλλαγή εμπειριών και πληροφοριών.<br /><br />Ένας άλλος τομέας, εξίσου σημαντικός, είναι η συνδρομή σε στρατιωτικό υλικό. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, που αγοράζει συχνά οπλικά συστήματα, αδιαφορώντας για τη μετέπειτα συντήρηση και αξιοποίησή τους, τα Η.Α.Ε. διατηρούν υψηλά αποθέματα όπλων και ανταλλακτικών, σεβόμενοι τις Ένοπλες Δυνάμεις τους και τα χρήματα που σπαταλούν γι’ αυτές. Αυτή, λοιπόν, θα μπορούσε να είναι μια κρίσιμη παράμετρος της αμυντικής συνδρομής, καθώς η Ελλάδα συνηθίζει να διατηρεί μικρά αποθέματα πυρομαχικών και ανταλλακτικών για τα οπλικά της συστήματα. Εάν μια ελληνοτουρκική εμπλοκή κρατήσει μεγάλο διάστημα, είναι βέβαιο ότι θα παρατηρηθούν ελλείψεις στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και στο σημείο αυτό οι συμμαχίες της χώρας θα μπορούσαν να είναι καταλυτικές (θα επανέλθουμε στο ζήτημα αυτό σε επόμενο άρθρο μας).<br /><br />Να σημειώσουμε εδώ ότι τόσο τα Η.Α.Ε. όσο και η Αίγυπτος διαθέτουν πολλά κοινά οπλικά συστήματα με την Ελλάδα, καθώς οι δύο αυτές χώρες βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην εισαγωγή όπλων από τη Γαλλία και τις Η.Π.Α. (Ενδεικτικά, η αεροπορία των Η.Α.Ε. βασίζεται στα Μιράζ 2000 και τα F-16, όπως και η ελληνική, ενώ η Αίγυπτος διαθέτει επίσης Μιράζ 2000 και F-16, αλλά και Ραφάλ.)<br /><br />Πράγματι, στον τομέα αυτό, τα Η.Α.Ε., πάντως, έχουν συνδράμει και στο παρελθόν την Ελλάδα. Πρόκειται για την περίπτωση των φρεγατών «S», που αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά του Πολεμικού Ναυτικού. Tα Η.Α.Ε. διέθεταν στο παρελθόν δύο φρεγάτες του τύπου και, όταν τις απέσυραν, χάρισαν στην Ελλάδα όλο το απόθεμα ανταλλακτικών και υλικών υποστήριξης που διατηρούσαν, αξίας 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Δεδομένης της μακροχρόνιας απαξίωσης του ελληνικού στόλου, η κίνηση αυτή συνέβαλε τα μέγιστα στη διατήρηση του αξιόμαχου των πλοίων αυτών.<br /><br />Μια αντίστοιχη συμφωνία επιδιώκεται και σήμερα, καθώς η Ελλάδα αναζητά στα Η.Α.Ε. ανταλλακτικά και για τα ελικόπτερα Απάτσι που διαθέτει. (Ο παλαιότερος τύπος του ελικοπτέρου έχει σταματήσει να υποστηρίζεται από την κατασκευάστρια εταιρεία και οι χρήστες του, μεταξύ των οποίων και τα Η.Α.Ε., έχουν ήδη εκσυγχρονίσει τον στόλο τους σε νεώτερες εκδόσεις, ώστε να διατηρηθούν αξιόμαχα. Στην Ελλάδα, βέβαια, τέτοιοι εκσυγχρονισμοί δεν γίνονται σχεδόν ποτέ, οπότε η Αεροπορία Στρατού αντιμετωπίζει ήδη προβλήματα με τα δικά της ελικόπτερα του τύπου.)<br /><br />Ο βαθμός αμυντικής συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδας και των συμμάχων της θα εξαρτηθεί, βέβαια, και από τη στάση που θα κρατήσουν και οι χώρες-προμηθευτές όπλων των χωρών αυτών. Ως προς αυτό, το γεγονός ότι μοιραζόμαστε με τους Άραβες πολλά κοινά συστήματα γαλλικής προέλευσης είναι αρκετά ενθαρρυντικό.<br /><br />Τι μπορεί να προσφέρει η Ελλάδα<br /><br />Και τα Η.Α.Ε., όμως, θα ωφεληθούν από την αμυντική συμφωνία. Σε πρώτη φάση η Ελλάδα αναμένεται να συνεχίσει να παρέχει υπηρεσίες εκπαίδευσης στα Η.Α.Ε. Οι δύο χώρες έχουν υπογράψει συμφωνία συνεργασίας σε θέματα στρατιωτικής εκπαίδευσης ήδη από το 2017. Στην τελευταία επίσκεψη του Πρωθυπουργού, μάλιστα, αποφασίστηκε ότι τα Η.Α.Ε. θα στείλουν τεχνικούς της αεροπορίας τους για να εκπαιδευθούν στις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, να υπάρξει και πιο ενεργή παρουσία των Η.Α.Ε. στην πολύπαθη Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία.<br /><br />Μην ξεχνάμε εδώ ότι τα Η.Α.Ε. είναι ουσιαστικά μια μικρή χώρα: έχουν μεν πληθυσμό αντίστοιχο της Ελλάδας, όμως οι γηγενείς Άραβες αποτελούν μόλις το 15%. Τα «πετροδόλλαρα» μπορούν μεν να αγοράσουν για μία χώρα ισχυρά οπλικά συστήματα (και οι πλούσιες αραβικές χώρες αποτελούν τους καλύτερους πελάτες των βιομηχανιών όπλων), όμως δεν αρκούν τα όπλα για να αποκτήσει κανείς ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις. Οι ανάγκες για πάσης φύσεως εκπαίδευση και απόκτηση εμπειρίας είναι κρίσιμες, ώστε ο «σωρός» των πανάκριβων οπλικών συστημάτων που συσσωρεύουν τα τελευταία χρόνια να αξιοποιηθεί αποτελεσματικά. Το επίπεδο των Ελλήνων αξιωματικών, η εμπειρία δεκαετιών στο Αιγαίο και τον Έβρο, καθώς και συμμετοχή της Ελλάδας στις δομές του ΝΑΤΟ κάνουν την ελληνική εμπειρία πολύτιμη για τα Η.Α.Ε.<br /><br />Μέχρι που είμαστε διατεθειμένοι να πάμε;<br /><br />Το μεγάλο ερωτηματικό, βέβαια, είναι το τι θα πράξει η Ελλάδα σε περίπτωση ανάφλεξης στον Περσικό Κόλπο. Διότι οι συμμαχίες και οι συμφωνίες δεσμεύουν πάντα και τους δύο αντισυμβαλλόμενους. Εδώ είναι που χρειάζεται μεγάλη προσοχή από τη μεριά μας, καθώς η Ελλάδα δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να εμπλακεί σε περιπέτειες κόντρα στα συμφέροντά της. Το ότι υπάρχει με κάποιες χώρες κοινότητα απόψεων αναφορικά με τον νεοθωμανικό κίνδυνο, δεν σημαίνει ότι υπάρχει και πλήρης ταύτιση συμφερόντων σε όλα τα ζητήματα.<br /><br />Η Ελλάδα τον τελευταίο καιρό δείχνει να προσανατολίζεται σε μια πιο «ενεργή» εξωτερική πολιτική, αφήνοντας εν μέρει την πρακτική της διπλωματικής επαιτείας την οποία εξασκούσε τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό ανοίγει μία σειρά από ζητήματα και διλήμματα: Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της αποστολής Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία, που έχει δεχθεί κριτική από μερίδα αναλυτών. Ξεχνάνε, ίσως, οι επικριτές αυτοί, ότι στην Ελλάδα κάθε σχετική συζήτηση πρέπει να ξεκινάει από το μείζον: τον τουρκικό κίνδυνο, που συνιστά το υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα για τον Ελληνισμό, εδώ και… κάποιους αιώνες. Η ανάγκη αντιμετώπισης της διαχρονικής τουρκικής επιθετικότητας πρέπει να είναι το βασικό κριτήριο σε κάθε διπλωματική κίνηση και συμμαχία. Η συμμαχία με τα Η.Α.Ε. και τη Σ. Αραβία υπηρετεί την ανάγκη αυτή και μπορεί, με κατάλληλους χειρισμούς, να υπερβεί πιθανούς μελλοντικούς γεωπολιτικούς σκοπέλους.<br /><br />Εν προκειμένω, η αποστολή των Πάτριοτ στη Σ. Αραβία είναι ένα απτό παράδειγμα ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική αρχίζει να γίνεται πιο ενεργή.<br /><br />Στο διπλωματικό δούναι και λαβείν τέτοιες κινήσεις εκτιμώνται και μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να φέρουν πολλαπλά ανταλλάγματα. Ήδη οι πληροφορίες δείχνουν ότι η Σ. Αραβία είναι διατεθειμένη να χρηματοδοτήσει την αναβάθμιση των ελληνικών Πάτριοτ (μία υπόθεση σημαντική, αλλά δαπανηρή, και συνεπώς εκτός των ελληνικών δυνατοτήτων σήμερα). Σε κάθε περίπτωση, όταν ζητάς τη συνδρομή κάποιου, λογικό είναι να δέχεσαι και εσύ με τη σειρά σου να τον συνδράμεις. (Να σημειώσουμε εδώ, ότι μετά τις Η.Π.Α., η πλέον πρόθυμη να εμπλακεί στρατιωτικά χώρα του ΝΑΤΟ είναι η Τουρκία, γεγονός που –πέραν των ποικίλων συμφερόντων– έχει συμβάλλει στη φιλότουρκη στάση του οργανισμού αυτού.)<br /><br />Οι νέες συμμαχίες και οι παλιές εξαρτήσεις<br /><br />Στην προσπάθεια της χώρας να αποκρούσει την τουρκική επιθετικότητα, η συνδρομή της Σ. Αραβίας είναι σε κάθε περίπτωση σημαντική. Όσο για τη «Μικρή Σπάρτη» του Κόλπου, τα Η.Α.Ε. και την Αίγυπτο, είναι δύο από τους «ισχυρούς παίκτες» στη Μέση Ανατολή. Ειδικά τα Η.Α.Ε., μετά τη συμφωνία που υπέγραψαν με το Ισραήλ αναμένεται να ισχυροποιηθούν ακόμη περισσότερο. Η δε αγορά των F-35 θα εκτινάξει τις στρατιωτικές τους δυνατότητες. Γι΄ αυτό και η αγορά αυτή συναντά αντιστάσεις, καθώς είναι η μόνη αραβική χώρα στην οποία έχει επιτραπεί η πώληση ενός τόσο εξελιγμένου οπλικού συστήματος. (Είναι ενδεικτικό ότι εναντίον της πώλησης αυτής δραστηριοποιείται αυτές τις μέρες και η βουλευτής Ιλχάν Ομάρ, ανερχόμενη αστέρας της «δικαιωματιστικής» πτέρυγας των Δημοκρατικών, και «αγαπημένο παιδί» της Τουρκίας και του Κατάρ.)<br /><br />Η φιλότουρκη στάση τόσο της Ε.Ε. όσο και του ΝΑΤΟ υποχρεώνει την Ελλάδα να αναζητήσει συμμαχίες και να αναλάβει πρωτοβουλίες εκτός και πέρα από τους δύο αυτούς οργανισμούς. Είναι, συνεπώς, απαραίτητες, τόσο η ισχυροποίηση των δεσμών μας με χώρες που διάκεινται εχθρικά στον νεοθωμανισμό (από την Αίγυπτο ως τις αραβικές μοναρχίες και την Ινδία, αλλά και τη Συρία, την Αρμενία, τους Κούρδους) όσο και η έμπρακτη στήριξη της Γαλλίας, στην προσπάθειά της να φτιάξει μια μεσογειακή δομή ασφαλείας απέναντι στην πολυπλόκαμη τουρκική επιθετικότητα. Όπου οι κινήσεις αυτές βρίσκουν εμπόδια στις ποικίλες πολιτικές και οικονομικές εξαρτήσεις των ελληνικών ελίτ, εκεί είναι που θα κριθεί και η αποτελεσματικότητα της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας.<br /><br />Γιατί κακά τα ψέματα: κινήσεις όπως η αμυντική συμφωνία με τα Η.Α.Ε. έχουν τις ευλογίες ή έστω την ανοχή των Η.Π.Α. Άλλες διπλωματικές και αμυντικές κινήσεις, όμως, απαραίτητες για την ενδυνάμωση της Ελλάδας, μπορεί να μην τύχουν ανάλογης υποδοχής στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.<div><br /></div><div><a href="https://ardin-rixi.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η «άνοιξη» των ελληνοαραβικών αµυντικών σχέσεων

Τί µπορούν να προσφέρουν οι αµυντικές συµφωνίες µε τους Άραβες στην Ελλάδα; του Νικόλα Δημητριάδη To τελευταίο διάστημα οι διπλωματικές και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρωτοφανές - Ικανοποιημένος ο Κ. Μητσοτάκης από την Σύνοδο Κορυφής

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2020-12/mitsotakis_erdogan.jpg?itok=62a0TEG4" width="640" /><br />''Δεν είναι αυτοσκοπός για την Ελλάδα οι κυρώσεις!''<br />Απίστευτο και όμως αληθινό. Σε δηλώσεις του πριν λίγο ο Έλληνας Πρωθυπουργός, δήλωσε ικανοποιημένος από την στάση της ΕΕ έναντι της Τουρκίας! <br /><br />Πρόκειται για δηλώσεις που προβληματίζουν. Υπάρχει ελληνική διπλωματία; Τι άλλο περιμένει η Αθήνα; <br /><br />Με λίγα λόγια ο Κ. Μητσοτάκης, ''αδειάζει'' τον Κ. Μητσοτάκη, καθώς εδώ και μήνες ζητούσε εμπάργκο όπλων. Είδαμε μία τέτοια εξέλιξη χθες; Όχι! <br /><br />Και κάτι τελευταίο που δεν μας άρεσε: ''Ένα βήμα τη φορά κάνει η ΕΕ και δεν είναι αυτοσκοπός για την Ελλάδα οι κυρώσεις κατά της Τουρκίας'', είναι οι δύο φράσεις που κρατάμε από τη συνέντευξη Τύπου του πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες. <br /><br />Την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου παραχωρεί αυτή την ώρα ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής. <br /><br />Λύσαμε την τελευταία εκκρεμότητα που υπήρχε και ξεκλειδώνουν για την πατρίδα μας 72 δις ευρώ, είπε ξεκινώντας ο πρωθυπουργός αναφερόμενος στον Προϋπολογισμό της ΕΕ.<br /><br />Ο κ. Μητσοτάκης είπε ακόμα ότι έτσι θα τρέξουμε πιο γρήγορα τις διαδικασίες για το Ταμείο Ανάκαμψης. Έχουμε ήδη υποβάλλει τις προτάσεις μας και μέσα στο 2021 θα εκταμιευθούν οι πρώτοι πόροι. <br /><br />Αναλυτικά <br /><br />''Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε κυρώσεις κατά τις τουρκίας διευρύνοντας τη λίστα των προσώπων και των οντοτήτων που εμπλέκονται σε παράνομες γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν σταμάτησε όμως εδώ. Έδωσε μία εντολή στον κ. Μπορέλ να υποβάλουν το αργότερο μέχρι το Μάρτιο του 2021 στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να υποβάλει μια γραπτή έκθεση που θα αφορά ολοκληρωμένα όλο το φάσμα των ευρωτουρκικών σχέσεων. <br /><br />Και στην έκθεση αυτή θα περιλαμβάνονται όλα τα εργαλεία και οι επιλογές της ΕΕ και συμπεριλαμβάνεται ρητά η επέκταση του πεδίου των κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας. Η καταδίκη της τουρκικής προκλητικότητας υπήρξε απολύτως σαφής'', είπε στη συνέχεια ο Έλληνας πρωθυπουργός.<br /><br />''Στο κείμενο των συμπερασμάτων εντάσσεται ως προϋπόθεση για τη συνέχιση των διερευνητικών επαφών εφόσον αυτές ξεκινήσουν η αποχή από παράνομες δραστηριότητες. <br /><br />Ένας όρος που έθεσε η Ελλάδα. Γίνεται και ρητή αναφορά στο ζήτημα του προσφυγικού. Όπου τονίζεται η βούληση της Ευρώπης να στηρίξει την Τουρκία από την άλλη γίνεται και σαφής αναφορά ότι η Τουρκία πρέπει να συνεργαστεί για να αντιμετωπισεί τα δίκτυα των παράνομων διακινητών'', συμπλήρωσε. <br /><br />Είπε ακόμα ότι «αυτό που είναι σημαντικό είναι να υπάρχει συνέπεια και συνέχεια στην συμπεριφορά της Τουρκίας. Ελπίζω να μην παρερμηνευθεί αυτό το μήνυμα».<br /><br />Για τον ρόλο που θα παίξει η Προεδρία Μπάιντεν ο πρωθυπουργός είπε: «Πιστεύω ότι στα συμπεράσματα αποτυπώνεται μια επιθυμία της Ευρώπης για πιο ουσιαστικό συντονισμό με τις ΗΠΑ. Πιστεύω ότι υπάρχει περιθώριο να ενισχυθεί ο πυλώνας της διατλαντικής συμμαχίας που δοκιμάστηκε τα τελευταία χρόνια». <br /><br />Αναφέρθηκε στις κυρώσεις που θα ληφθούν άμεσα από τις ΗΠΑ εναντίον της Τουρκίας για του S400. «Η Τουρκία γεννά περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει», είπε χαρακτηριστικά αναφερόμενος στην αίσθηση που έχει δημιουργηθεί στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.<br /><br />Για την ενόχληση της Άγκυρας απέναντι στο κείμενο συμπερασμάτων αλλά και για ενδεχόμενο έναρξης των διερευνητικών επαφών ο κ. Μητσοτάκης απάντησε: «Εύχομαι να μην υπάρξουν νέες προκλήσεις για να διαμορφωθεί το τοπίο για να εκκινήσουν οι διερευνητικές επαφές. Αυτό δεν εξαρτάται από την Ελλάδα αλλά από την Τουρκία», τόνισε.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πρωτοφανές - Ικανοποιημένος ο Κ. Μητσοτάκης από την Σύνοδο Κορυφής

''Δεν είναι αυτοσκοπός για την Ελλάδα οι κυρώσεις!'' Απίστευτο και όμως αληθινό. Σε δηλώσεις του πριν λίγο ο Έλληνας Πρωθυπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Καθ' οδόν τα Rafale μετά τη συμφωνία Παναγιωτόπουλου-Παρλύ – Πότε πέφτουν οι υπογραφές

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/12/parly-panagiotopoulos-slpress.gr_.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/12/parly-panagiotopoulos-slpress.gr_-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Καπούτσης Χρήστος</b><br />Με ταχείς ρυθμούς προχωρούν οι διαδικασίες ολοκλήρωσης της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε τηλεφωνική επικοινωνία, του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου και της Γαλλίδας ομολόγου του Φλοράνς Παρλύ, συμφωνήθηκε το χρονοδιάγραμμα για την ενίσχυση της Ελληνικής πολεμικής Αεροπορίας. Πρόκειται για τα γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη 4-5 γενιάς, τα Rafale και για την αναβάθμιση των Mirage 2000-5.<br /><br />Συγκεκριμένα, συμφωνήθηκε επισκεφτεί την Αθήνα η υπουργός Άμυνας της Γαλλίας, το πιθανότερο στις 23 Δεκεμβρίου, προκειμένου να υπογράψει τη σχετική σύμβαση της προμήθειας. Θα έχει προηγηθεί η έγκριση της σχετική συμφωνίας από τη Βουλή στις 17 Δεκεμβρίου, εκτιμάται με ευρεία πλειοψηφία, εκτός απροόπτου. Η επικύρωση από την ελληνική Βουλή, θα επιτρέψει στην κατασκευάστρια εταιρία Dassault, να στείλει στην Αθήνα τους εκπροσώπους της, που θα ρυθμίσουν τις τελευταίες τεχνικές λεπτομέρειες, πριν υπογράψουν οι αρμόδιοι υπουργοί.<br /><br />Η σύμβαση προβλέπει, την αγορά και την υποστήριξη των 18 μαχητικών αεροσκαφών Rafale (6 καινούργια+12 μεταχειρισμένα), την αναβάθμιση και συντήρηση των υφισταμένων Mirage-2000 MK-2. Και ακόμη στη σύμβαση συμπεριλαμβάνεται η βιομηχανική επιθεώρηση, συντήρηση και πιστοποίηση των βλημάτων MICA, EXOCET και SCALP. Το συνολικό κόστος, δεν θα υπερβαίνει τα 2,6 δισεκ. ευρώ.<br /><br />Το σημαντικό είναι ότι η προκαταβολή θα κατατεθεί πριν από το τέλος του έτους με στόχο να ενεργοποιηθεί άμεσα η σύμβαση και να ξεκινήσει η εκτέλεσή της. Επισημαίνουμε ότι η Γαλλία δεν έχει αποσύρει το ενδιαφέρον της και για το πρόγραμμα ναυπήγησης φρεγατών τύπου Belh@rra (σε ελληνικά ναυπηγεία), για Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία (εξοπλιστικά, κοινές στρατιωτικές ασκήσεις), έχει βαρύνουσα σημασία, στις ελληνογαλλικές σχέσεις, καθώς διαστέλλεται και αναβαθμίζει τις διμερείς σχέσεις και στον πολιτικο-διπλωματικό τομέα. Η Γαλλία, αποτελεί μία από τις ισχυρές χώρες της ΕΕ που προτείνουν τη λήψη μέτρων για τη ανάσχεση της προκλητικής και παράνομης δράση της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, τόσο στο πλαίσιο της ΕΕ όσο και στο ΝΑΤΟ. Στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ (συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου), σήμερα και αύριο, αναμένεται, ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν, να ζητήσει από τους Ευρωπαίους ηγέτες την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, ταυτιζόμενος με το ελληνικό αίτημα.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Καθ' οδόν τα Rafale μετά τη συμφωνία Παναγιωτόπουλου-Παρλύ – Πότε πέφτουν οι υπογραφές

Καπούτσης Χρήστος Με ταχείς ρυθμούς προχωρούν οι διαδικασίες ολοκλήρωσης της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι γυρεύει ο Ινδός ΑΓΕΕΘΑ σε Εμιράτα και Σαουδαραβία – Γιατί μας ενδιαφέρει η επίσκεψη

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/12/indos-strathgos.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/12/indos-strathgos-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Λυκοκάπης Γιώργος</b><br />Την στιγμή που αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν ακόμα ενδοιασμούς στην επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, αναζητώντας "θετική ατζέντα" στους νεοοθωμανικούς σχεδιασμούς του Ερντογάν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Σαουδική Αραβία, προχωρούν σε ορισμένες γεωπολιτικές ζυμώσεις, απολύτως αδιανόητες μερικά χρόνια πριν.<br /><br />Τρανταχτή απόδειξη η επίσκεψη του αρχηγού των ινδικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγού Manoj Mukund Naravane, αρχικά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και μετέπειτα στην Σαουδική Αραβία, για πρώτη φορά στην ιστορία, μία ενέργεια που έρχεται μετά την συμφωνία διπλωματικής εξομάλυνσης Άμπου Ντάμπι και Τελ Αβίβ, που υπογράφτηκαν υπό την παρασκηνιακή στήριξη του Ριάντ.<br /><br />Ίσως θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως η ιστορική επίσκεψη του Ινδού στρατηγού στα δύο αραβικά κράτη είναι εξίσου βαρύνουσα με την υπογραφή των συμφωνιών εξομάλυνσης που υπέγραψαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν με το Ισραήλ, καθώς ήταν "κοινό μυστικό" πως ήδη προ πολλού τα κράτη του Κόλπου έβλεπαν το εβραϊκό κράτος ως έναν φυσικό τους σύμμαχο, έναντι του Ιράν.<br /><br />Όμως έμοιαζε απολύτως αδιανόητο ο αρχηγός των ινδικών ενόπλων δυνάμεων να έφτανε να γνωρίσει θεαματική υποδοχή από την Σαουδική Αραβία, την ηγέτιδα δύναμη του σουνιτικού Ισλάμ, την στιγμή που η Ινδία αποτελεί τον ιστορικό εχθρό του σουνιτικού Πακιστάν. Πόσο μάλλον που το Πακιστάν είναι ένα κράτος που ιδρύθηκε σε καθαρά θρησκευτική βάση από τις μουσουλμανικές κοινότητες της αποικιακής Ινδίας, υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ισλαμικής Διάσκεψης και ένας από τους βασικούς υποστηρικτές του τζιχάντ των Αφγανών μουτζαχεντίν την δεκαετία του '80, από κοινού με την Σαουδική Αραβία.<div><br />Στήριξη στα «δύσκολα» θέλουν τα Εμιράτα<br /><br />Δύο είναι οι λόγοι που οδηγούν Άμπου Ντάμπι και Ριάντ να προσεγγίζουν μία από τις υπερδυνάμεις της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας: Ο "άξονας" που έχει συγκροτήσει το Πακιστάν με την νεοοθωμανική Τουρκία, αλλά και οι ισορροπημένες σχέσεις που επιδιώκει το Ισλαμαμπάντ με την Τεχεράνη. Οι σχέσεις Ιράν και Πακιστάν ξεκινούν από το σχέδιο για έναν ενεργειακό «αγωγό ειρήνης», μέχρι και την ουδετερότητα του Ισλαμαμπάντ στον πόλεμο της Υεμένης, που είχε προκαλέσει την οργισμένη αντίδραση των Εμιράτων.<br /><br />Σε μήνυμα του στο twitter ο υπουργός Εξωτερικών των Εμιράτων είχε χαρακτηρίσει ως «αντιφατική, επικίνδυνη και μη αναμενόμενη» το ψήφισμα της πακιστανικής βουλής το 2015, που καλούσε το Πακιστάν να μην ενταχθεί στην συμμαχία των σουνιτικών κρατών που είχε συγκροτήσει η Σαουδική Αραβία έναντι των φιλοϊρανών σιιτών ανταρτών Χούτι, επισημαίνοντας με πικρία πως «στα δύσκολα λείπει η στήριξη».<br /><br />Αυτήν ακριβώς την "στήριξη" φαίνεται να αναζητούν τα Εμιράτα στην Ινδία, σε σημείο που να επιδιώκουν την ένταξη της στις τριμερείς συμμαχίες με την Ελλάδα και στην Κύπρο, που προκαλούν μεγάλο "εκνευρισμό" στην Τουρκία. Φαίνεται πως το Άμπου Ντάμπι είναι αποφασισμένο να σκληρύνει περαιτέρω την στάση του έναντι του Ισλαμαμπάντ, αρνούμενο να δώσει βίζες εργασίας σε Πακιστανούς εργάτες, την ίδια στιγμή που δίνει αφειδώς σε Ινδούς!<br /><br />Όμως και το Πακιστάν είναι "χολωμένο" από την στάση των Αράβων συμμάχων του στο ζήτημα του Κασμίρ, περιοχή την οποία διεκδικεί από την Ινδία και υπήρξε το έναυσμα για τους τελευταίους πολέμους των δύο χωρών, με το Πακιστάν να ηττάται σε όλους κατά κράτος. Οι πληροφορίες των ινδικών μέσων ενημέρωσης για τουρκική υποστήριξη σε ομάδες τζιχαντιστών που στηρίζει παγίως το Ισλαμαμπάντ στο Κασμίρ, έχουν "θορυβήσει" ιδιαίτερα το Νέο Δελχί, που είχε καταργήσει την αυτονομία του κρατιδίου από το καλοκαίρι του 2019, εντείνοντας τις διώξεις κατά των μουσουλμάνων κατοίκων του Κασμίρ.<br /><br />Ο Σαλμάν στο παρασκήνιο<br /><br />Το Κασμίρ πάντως δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα την Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα, που αποφασίζουν να προχωρήσουν σε μία ιστορική προσέγγιση προς την Ινδία, την στιγμή μάλιστα που η τελευταία έχει την πιο εθνικιστική κυβέρνηση στην νεότερη ιστορία της, με τους Ινδούς μουσουλμάνους να καταγγέλουν πως η κυβέρνηση του Ναρέντρα Μόντι επιθυμεί μία "Ινδία για τους ινδουιστές"! Είναι ο λόγος που το Πακιστάν είχε μιλήσει με οργή το περασμένο καλοκαίρι για την «πλήρη αποτυχία» του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης στο ζήτημα του Κασμίρ.<br /><br />Σε μία προσπάθεια εκτόνωσης της έντασης, ο αρχηγός των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων είχε πραγματοποιήσει τότε επίσκεψη στην Σαουδική Αραβία, αρνούμενος όμως να συναντηθεί με τον πρίγκηπα διάδοχο του θρόνου Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, τον άνθρωπο που φέρεται να βρίσκεται πίσω από τους νέους γεωπολιτικούς προσανατολισμούς του βασιλείου. Ο Σαλμάν είναι ορκισμένος εχθρός του Ιράν, όπως και της επιρροής που επιδιώκει η Τουρκία στην Μέση Ανατολή. Προηγουμένως ο Πακιστανός πρωθυπουργός είχε αναφερθεί σε «πιέσεις» που είχε δεχτεί, προκειμένου να υπογράψει συμφωνία εξομάλυνσης με το Ισραήλ, τις οποίες απέρριψε.<br /><br />Δεν αποκλείεται πίσω από τις πιέσεις να βρίσκονταν ο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, υπέρμαχος των σχετικών συμφωνιών εξομάλυνσης που υπογράφουν μία σειρά από αραβικές χώρες με το εβραϊκό κράτος, με τελευταίο το Μαρόκο. Πλέον το Πακιστάν μπορεί να ελπίζει μόνο στην στήριξη της Κίνας και φυσικά της Τουρκίας για το Κασμίρ, με πληροφορίες διεθνών μέσων ενημέρωσης να μιλούν ήδη για τουρκικό σχέδιο αποστολής Σύρων τζιχαντιστών στην περιοχή.</div><div><br />Νέα γεωπολιτικά δεδομένα<br /><br />Το Πακιστάν φαίνεται να προκρίνει πολιτική των "μηδενικών προβλημάτων" με υπολογίσιμες ευρασιατικές δυνάμεις, όπως την Ρωσία και το Ιράν, σχεδόν αντιστρέφοντας τον παλιό αντισοβιετικό συνασπισμό του Συμφώνου της Βαγδάτης, στον οποίο το ίδιο είχε κομβικό ρόλο. Όμως τα ιδεολογήματα του Ψυχρού Πολέμου δεν έχουν πλέον θέση στις σημερινές θερμές σχέσεις ΗΠΑ-Ινδίας, κάτι που βλέπει με ανησυχία το Πακιστάν, βρίσκοντας ως μόνη διέξοδο την σφυρηλάτηση της συμμαχίας του με την Τουρκία. Μία συμμαχία που όμως αρχίζει να προκαλεί τις αντιδράσεις των Αράβων συμμάχων του Ισλαμαμπάντ.<br /><br />Αυτό είχαν δείξει οι παρασκηνιακές πιέσεις της Σαουδικής Αραβίας, προκειμένου να μην παρευρεθεί ο Πακιστανός πρωθυπουργός στην Ισλαμική Σύνοδο της Κουάλα Λουμπούρ, που είχαν οργανώσει Μαλαισία και Τουρκία σε μία προσπάθεια υποσκελισμού του ρόλου της Ισλαμικής Διάσκεψης, ενώ φέρεται οι ίδιες πιέσεις να ασκήθηκαν προκειμένου ο Ίμρα Χαν να μην παρευρεθεί και στα εγκαίνια της μετατροπής της Αγία Σοφίας σε τζαμί. Όσον αφορά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μοιάζει να θεωρούν πλέον και το Πακιστάν ως δύναμη "αποσταθεροποίησης" της Μέση Ανατολής, εφάμιλλη με την Τουρκία και το Ιράν.<br /><br />Στην ίδια κατεύθυνση είναι και η Σαουδική Αραβία, απλώς ο υπέργηρος βασιλιάς και πατέρας του Σαλμάν δεν επιδιώκει να κόψει εντελώς τις "γέφυρες" με τα δύο σουνιτικά κράτη. Το Ιράν παραμένει η κυρίαρχος φόβος του Ριάντ, που περιμένει με αγωνία τις κινήσεις του Μπάιντεν στο ζήτημα του πυρηνικού του προγράμματος. Μάλιστα η Σαουδική Αραβία έχει μία γεωπολιτική ομοιότητα με το Πακιστάν: αμφότερων η αξία δεν είναι ίδια για τους Αμερικανούς, στην περίπτωση του Ριάντ, λόγω της απεξάρτησης των ΗΠΑ από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι γυρεύει ο Ινδός ΑΓΕΕΘΑ σε Εμιράτα και Σαουδαραβία – Γιατί μας ενδιαφέρει η επίσκεψη

Λυκοκάπης Γιώργος Την στιγμή που αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν ακόμα ενδοιασμούς στην επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, αναζητώντας "θετι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε τις κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας, υποστηρίζουν τα ΜΜΕ των ΗΠΑ

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/11/201114212820_white-house7676-1024x683.jpg" width="640" /><br /><br />Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε μια δέσμη μέτρων, που κατέθεσε ενώπιον του ο Υπουργός Εξωτερικών Μάικλ Πομπέο, στο πλαίσιο της απόφασης να τιμωρηθεί η Τουρκία για την αγορά του ρωσικού συστήματος S-400.<br /><br />Την πληροφορία επιβεβαίωσαν στο<a href="https://www.bloomberg.com/news/articles/2020-12-10/u-s-plans-to-sanction-turkey-for-buying-russian-s-400-missiles"> πρακτορείο Bloomberg</a> δύο άτομα που γνωρίζουν το θέμα, όπως γράφει, και οι οποίοι όμως δεν γνώριζαν τι θα περιλαμβάνουν οι κυρώσεις. Σύμφωνα με το <a href="https://www.reuters.com/article/usa-turkey-sanctions/u-s-poised-to-impose-sanctions-on-turkey-over-russian-defense-buy-sources-idUSL1N2IQ2AF">πρακτορείο Reuters</a>, η ανακοίνωση επίκειται, και αναμένεται μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής (γύρω στις 7 σήμερα το απόγευμα ώρα Ελλάδας).<br /><br />Έτσι σήμερα αναμένεται να ολοκληρωθεί το «δράμα» της τιμωρίας της Τουρκίας, που ξεκίνησε το 2017 και να ανοίξει ένα νέο, που θα το παραλάβει ο εκλεγμένος πρόεδρος Τζο Μπάιντεν. Μερικοί αναλυτές πιστεύουν ότι ο κ. Τραμπ επίτηδες ανακοινώνει τις κυρώσεις για να δημιουργήσει προβλήματα στην προεδρία του διαδόχου του.<br /><br />Η κατάσταση των αμερικανο-τουρκικών σχέσεων, τους τελευταίους έξι μήνες, χαρακτηρίζεται καταθλιπτική, αν και ο πρόεδρος Τραμπ εξακολουθεί να χαρακτηρίζει φίλο του τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έχει εκμεταλλευθεί αυτή τη «φιλία» κερδίζοντας πολλά οφέλη για τον ίδιο και την Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με πηγές της <a href="https://www.ft.com/content/d4b30494-8ccb-457a-aa67-ee1b2625ca88">Financial Times</a>, οι κυρώσεις πιθανότατα θα ανακοινωθούν σήμερα Παρασκευή και σχεδιάστηκαν ώστε να είναι «όσο το δυνατόν πιο ήπιες» για να καθησυχάσουν το Κογκρέσο, και να αποφύγουν σοβαρές ζημιές στη στρατιωτική σχέση των δύο χωρών.<br /><br />Βεβαίως, η στρατιωτική αυτή σχέση έχει καταστεί ανύπαρκτη τα τελευταία τρία χρόνια αφού η Τουρκία δεν συνεργάζεται με τις αμερικανικές και τις νατοϊκές δυνάμεις. Έχει πιο στενή συνεργασία με τις ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Τα νέα για την ανακοίνωση των κυρώσεων, που απεκάλυψε το πρακτορείο Reuters, ακολουθούν την απόφαση της αμερικανικής Βουλής να ψηφίσει τον προϋπολογισμό του Πενταγώνου (NDAA) που περιλαμβάνει και σκληρές κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας.<br /><br />Η Γερουσία αναμένεται τις επόμενες ημέρες να ψηφίσει το ίδιο νομοσχέδιο για την Εθνική Άμυνα των ΗΠΑ και όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι θα είναι καταπέλτης για τον κ. Τραμπ, που ανακοίνωσε ότι θα θέσει βέτο.<br /><br />Να σημειώσουμε ξανά ότι η κατάθεση του προεδρικού βέτο δεν σχετίζεται με τις κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας, αλλά με άλλα αδιάφορα θέματα.<br />Πάντως επιβεβαιώνεται το κείμενο της ιστοσελίδας μας, ότι ο κ. Τραμπ σπεύδει να ανακοινώσει κάποιες κυρώσεις για να προλάβει τις αποφάσεις του Κογκρέσου. Οι Αμερικανοί νομοθέτες απαιτούν δέσμη πέντε κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας, ενώ φαίνεται ότι ο κ. Τραμπ διαφωνεί και θέλει πιο ήπιες.<br />Πάντως, από τη στιγμή που θα επιβληθούν οι κυρώσεις στη βάση του νόμου CAATSA (που αφορά τους εχθρούς της Αμερικής) είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταργηθούν.<br /><br />Αξιωματούχος που γνωρίζει το παρασκήνιο δήλωσε στα αμερικανικά ΜΜΕ, ότι διίστανται οι απόψεις για το εύρος των κυρώσεων. Φαίνεται ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ προκρίνει σκληρές κυρώσεις και ο Λευκός Οίκος διαφωνεί.<br /><br />Το πρακτορείο Reuters μετέδωσε ότι κυρώσεις θα στοχεύσουν τον Ismail Demir, τον επικεφαλής των τουρκικών Αμυντικών Βιομηχανιών, ο οποίος αναφέρεται απευθείας στον κ. Ερντογάν και ήταν υπεύθυνος για την προμήθεια του συστήματος S-400. Όμως για την αγορά συνεργάστηκαν και οι υπουργοί Εξωτερικών, Άμυνας, Οικονομικών και Εμπορίου.<br /><br />Εάν είναι σκληρές οι κυρώσεις θα μπορούσαν να κτυπήσουν την εύθραυστη τουρκική οικονομία. Η τουρκική λίρα έχει υποχωρήσει περίπου 24% έναντι του δολαρίου τη φετινή χρονιά εν μέσω της ανησυχίας των επενδυτών για τις οικονομικές πολιτικές της χώρας και την πτώση των αποθεμάτων της κεντρικής τράπεζας.<br /><br />Τα μέτρα που θα στοχεύουν μόνο κ. Demir και την αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας, θεωρείται ότι θα έχουν περιορισμένη επίδραση στην τουρκική οικονομία, αν και οι κυρώσεις της Αμερικής συνήθως προκαλούν στην αρχή το απόλυτο χάος στις αγορές, στη συγκεκριμένη περίπτωση, στις τουρκικές…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε τις κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας, υποστηρίζουν τα ΜΜΕ των ΗΠΑ

Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε μια δέσμη μέτρων, που κατέθεσε ενώπιον του ο Υπουργός Εξωτερικών Μάικλ Πομπέο, στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Πάλι κατώτεροι των περιστάσεων οι Ευρωπαίοι: “Κυρώσεις” για κλάματα, προστάτευσαν τον Ερντογάν, πρόδωσαν Ελλάδα και Κύπρο…

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/12/201211024008_EUROPEAN-LEADERS-BRUSSELS06-SYNODOS-KORYFHS-1024x683.jpg" width="640" /><br /><br />Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε σε συμφωνία για το θέμα της (μη) επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία, όπως μετέδωσαν διεθνή μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Οι …”κυρώσεις” αυτές έχουν σκοπό να τιμωρηθεί η Άγκυρα για τις «παράνομες και επιθετικές» ενέργειές της στη Μεσόγειο εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, διευκρίνισαν διπλωματικές και ευρωπαϊκές πηγές στο Γαλλικό Πρακτορείο. Όμως οι λεγόμενες κυρώσεις στις οποίες αναφέρονται οι πηγές είναι ανύπαρκτες και ποσώς ενοχλούν την τουρκική ηγεσία.<br /><br />Πρόκειται για μία μεγάλη κοροϊδία, για την Αθήνα και τη Λευκωσία, εκ μέρους των Ευρωπαίων εταίρων τους, οι οποίοι ουσιαστικά δίνουν συγχωροχάρτι στην Τουρκία για την επιθετικότητά της στην Ανατολική Μεσόγειο και για τις προκλήσεις της εναντίον της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Της προσπάθειας να μην τιμωρηθεί η Τουρκία ηγήθηκε η Καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ, η οποία προστατεύει με αισχρό τρόπο την κατοχική δύναμη. Είναι εξαιρετικά σημαντικό ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν βρήκαν να κάνουν μία αναφορά για τα ανθρώπινα δικαιώματα.<br /><br />Στα Συμπεράσματα αναφέρεται χαρακτηριστικά:<br /><br />Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε ότι η ΕΕ έχει στρατηγικό ενδιαφέρον για την ανάπτυξη μιας συνεργασίας και μιας αμοιβαία επωφελούς σχέσης με την Τουρκία. Η προσφορά για μια θετική ατζέντα ΕΕ-Τουρκίας παραμένει στο τραπέζι, εάν η Τουρκία επιθυμεί να προωθήσει μια πραγματική εταιρική σχέση με την ΕΕ και τα κράτη μέλη της και να επιλύσει τις διαφορές μέσω του διαλόγου και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με διπλωμάτες που έχουν γνώση του θέματος και τους οποίους επικαλείται το <a href="https://www.politico.eu/article/live-blog-eu-leaders-talk-coronavirus-climate-and-budget/">Politico</a>, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ενώπιον των άλλων ηγετών πως «είναι τουλάχιστον παράδοξο ότι οι ΗΠΑ ετοιμάζονται να επιβάλουν κυρώσεις κατά της Τουρκίας, ένα μέλος του ΝΑΤΟ, και η Ευρώπη έχει βαλτώσει σε “αν” και σε “αλλά”».<br /><br />Σύμφωνα με την ανταποκρίτρια του <a href="https://www.ethnos.gr/politiki/136903_synodos-koryfis-symfonia-sto-keimeno-symperasmaton-gia-toyrkia">OPEN, Μαρία Ψαρά</a>:<br /><br />Ύστερα από ανταλλαγή κειμένων, έντονες διαφωνίες και ένα μπρα-ντε-φερ άνευ προηγουμένου, οι ηγέτες της ΕΥρωπαϊκής Ένωσης, συμφώνησαν τελικά στο κείμενο των συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής για την Τουρκία. Το κείμενο που τελικά συμφωνήθηκε είναι σαφώς πιο σκληρό για την Τουρκία, αλλά στο θέμα των κυρώσεων παραμένει ίδιο, με ελάχιστες αλλαγές.<br /><br />Σύμφωνα με το επίσημο κείμενο, οι βασικές αλλαγές είναι η διεύρυνση της κυπριακής λίστας για «παράνομες δραστηριότητες γεωτρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο» -και όχι μόνο στην Κύπρο- και γι’ αυτό μάλιστα δίνεται η εντολή στον Ύπατο Εκπρόσωπο να «επεκτείνει τον σκοπό της κυπριακής λίστας και γίνεται πιο αναλυτικό στο τι ζητάει από τον Ζοζέπ Μπορέλ και την Κομισιόν: να συντάξει μια έκθεση στην κατάσταση των σχέσεων ΕΕ – Τουρκίας σε πολιτικό, οικονομικό επίπεδο και στις εμπορικές σχέσεις, κάτι που υπονοεί την τελωνειακή ένωση.<br /><br />Ωστόσο, ο χρόνος χάριτος δίνεται στην Τουρκία ως τον Μάρτιο του 2021 και για να υπάρξει συντονισμός ΕΕ – ΗΠΑ στο θέμα της Ανατολικής Μεσογείου. Τέλος, το κείμενο ξεκαθαρίζει περαιτέρω ορισμένα σημεία, όπως ότι οι ηγέτες υποστηρίζουν την επανάληψη των συνομιλιών υπό τον ΟΗΕ για το Κυπριακό και «αναμένει το ίδιο από την Τουρκία».<br /><br />Στο κείμενο συντηρείται η λογική της ΕΕ περί… καρότου και μαστιγίου παρόλο που η Τουρκία -κατά κοινή ομολογία- δεν έχει κάνει κανένα βήμα προς τη θετική κατεύθυνση. Ωστόσο, για την ΕΕ τονίζεται ότι έχει σημασία να παραμείνουν ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας.<br />Τι αναφέρεται στο κείμενο συμπερασμάτων<br /><br />Πιο αναλυτικά, στο κείμενο των συμπερασμάτων αναφέρονται τα εξής:<br /><br />1. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επανήλθε στα συμπεράσματά του της 1-2ης Οκτωβρίου σχετικά με τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία υπό το φως της κατάστασης στην Ανατολική Μεσόγειο. Δυστυχώς, η Τουρκία έχει εμπλακεί σε μονομερείς ενέργειες και προκλήσεις και κλιμάκωσε τη ρητορική της εναντίον της ΕΕ, των κρατών μελών της ΕΕ και των Ευρωπαίων ηγετών.<br /><br />Οι τουρκικές μονομερείς και προκλητικές δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο συνεχίζονται, συμπεριλαμβανομένης της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Κύπρου. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σημείωσε την απόσυρση του πλοίου Oruc Reis από την Τουρκία και επιμένει σε διαρκούσα αποκλιμάκωση έτσι ώστε να επιτρέψει την γρήγορη επανάληψη και ομαλή συνέχιση των άμεσων διερευνητικών συνομιλιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.<br /><br />2. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε ότι η ΕΕ έχει στρατηγικό ενδιαφέρον για την ανάπτυξη μιας συνεργασίας και μιας αμοιβαία επωφελούς σχέσης με την Τουρκία. Η προσφορά για μια θετική ατζέντα ΕΕ-Τουρκίας παραμένει στο τραπέζι, εάν η Τουρκία επιθυμεί να προωθήσει μια πραγματική εταιρική σχέση με την ΕΕ και τα κράτη μέλη της και να επιλύσει τις διαφορές μέσω του διαλόγου και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Η προτεινόμενη ατζέντα θα μπορούσε να καλύψει τους τομείς της οικονομίας και του εμπορίου, των επαφών μεταξύ ανθρώπων, των διαλόγων υψηλού επιπέδου και της συνεχούς συνεργασίας σε θέματα μετανάστευσης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τονίζει τη σημασία της διατήρησης των διαύλων επικοινωνίας ανοιχτών μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας. Η ΕΕ είναι επίσης πρόθυμη να συνεχίσει να παρέχει οικονομική βοήθεια για την υποστήριξη φιλοξενίας Σύρων προσφύγων και των κοινοτήτων υποδοχής τους στην Τουρκία και να συνεργαστεί για την υπεύθυνη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών πρός όλα τα κράτη μέλη και να εντείνει την προσπάθεια για την καταπολέμηση των δικτύων διακινητών.<br /><br />3. Υπενθυμίζοντας τα συμπεράσματα της 1ης και 2ας Οκτωβρίου, η ΕΕ παραμένει προσηλωμένη στην υπεράσπιση των συμφερόντων της και των συμφερόντων των κρατών μελών της καθώς και στην προάσπιση της περιφερειακής σταθερότητας. Από την άποψη αυτή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο:<br />καλεί το Συμβούλιο να προετοιμάσει πρόσθετες καταχωρίσεις βάσει της απόφασής της 11ης Νοεμβρίου 2019 που αφορά περιοριστικά μέτρα σε σχέση με τις άνευ άδειας τουρκικές γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />καλεί τον Ύπατο Εκπρόσωπο και την Κομισιόν, να υποβάλουν εκθέσεις σχετικά με την πορεία των πολιτικών και οικονομικών σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας, καθώς και για τις επιλογές και εργαλεία για το πως θα προχωρήσουμε, συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης του εύρους της παραπάνω απόφασης για εξέταση το αργότερο στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου 2021.<br /><br />4. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καταδίκασε τα τουρκικά μονομερή βήματα στο Βαρώσι, ζήτησε τον πλήρη σεβασμό των ψηφισμάτων 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υποστηρίζει την γρήγορη επανέναρξη των συνομιλιών υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και παραμένει πλήρως δεσμευμένο σε μια συνολική λύση του κυπριακού προβλήματος, στο πλαίσιο του ΟΗΕ, ευθυγραμμισμένη με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και τις αρχές στις οποίες εδράζεται η ΕΕ. Αναμένει το ίδιο και από την Τουρκία. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφωνεί ότι με την επανέναρξη των συνομιλιών υπό την αιγίδα του ΓΓ του ΟΗΕ, η ΕΕ θα έχει απεσταλμένο στην αποστολή καλών υπηρεσιών του ΟΗΕ.<br /><br />5. Το Ευρωπαϊκό συμβούλιο ζητά από τον Ύπατο Εκπρόσωπο να προχωρήσει την πρόταση για την πολυμερή διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />6. Η ΕΕ θα ζητήσει συνεργασία για τα θέματα που σχετίζονται με την Τουρκία και την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: «Τα μέτρα που αποφασίστηκαν θα είναι κυρώσεις σε βάρος προσώπων, και ενδέχεται να υπάρξουν επιπρόσθετα μέτρα εάν η Τουρκία συνεχίσει τις ενέργειές της», διευκρίνισε ο ένας από τους Ευρωπαίους διπλωμάτες.<br /><br />Σύμφωνα με το <a href="https://www.politico.eu/article/live-blog-eu-leaders-talk-coronavirus-climate-and-budget/">Politico</a>, το τρίτο σχέδιο συμπερασμάτων διατηρεί την αναφορά προηγούμενου σχεδίου στη Σύνοδο του ερχόμενου Μαρτίου, «σκληραίνει» κατά τι τη γλώσσα έναντι της Τουρκίας και προσθέτει «πινελιές» για το μεταναστευτικό.<br /><br />Συγκεκριμένα, καλεί την Τουρκία σε υπεύθυνη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών και σε αύξηση των προσπαθειών καταπολέμησης των δικτύων διακίνησης.<br /><br />Η γλώσσα για τις κυρώσεις παραμένει η ίδια με ελάχιστες αλλαγές -όπως ότι καλεί τον Ζοζέπ Μπορέλ, τον κορυφαίο διπλωμάτη της Ένωσης, να κάνει μία αποτίμηση της κατάστασης «στην περιοχή» και όχι μόνο «στην Ανατολική Μεσόγειο» προκειμένου να αποφασιστούν τα επόμενα βήματα το Μάρτιο. Στην αναφορά αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνεται και η «λειτουργία της τελωνειακής ένωσης».<br /><br />Επίσης, καθιστά πιο ξεκάθαρα ορισμένα σημεία, όπως ότι το Συμβούλιο υποστηρίζει την επανάληψη των συνομιλιών υπό τον ΟΗΕ για το Κυπριακό και «αναμένει το ίδιο από την Τουρκία».<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πάλι κατώτεροι των περιστάσεων οι Ευρωπαίοι: “Κυρώσεις” για κλάματα, προστάτευσαν τον Ερντογάν, πρόδωσαν Ελλάδα και Κύπρο…

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε σε συμφωνία για το θέμα της (μη) επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία, όπως μετέδωσαν διεθνή μέσα ενημέρωσης. Οι …...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά πανηγύρια για την ευρωπαϊκή σύνοδο – τρύπα στο νερό!

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/09/ERDOGAN-MERKEL-720x400.jpg" /><br /><br />Στη Τουρκία δεν υπάρχει απογοήτευση για τα αποτελέσματα της Συνόδου, μεταδίδει ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στην Κωνσταντινούπολη Μανώλης Κωστίδης, ενώ αναμένεται η επίσημη τοποθέτηση της Άγκυρας. <br /><br />Η τουρκική κυβέρνηση είχε επικοινωνία με φίλες ευρωπαϊκές χώρες πριν και κατά τη διάρκεια της Συνόδου, ωστόσο αίσθηση προκαλεί η επικοινωνία του Μεβλούτ Τσαβούσογλου με τον γάλλο ομόλογό του Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν στο «παρά πέντε» σχεδόν της Συνόδου, την Τρίτη περί τις 11 το βράδυ, όπου συζητήθηκε σειρά θεμάτων όπως οι διμερείς σχέσεις η Ευρωπαϊκή Σύνοδος και άλλα, αλλά δε δόθηκαν λεπτομέρειες για το τι ειπώθηκε.<br /><br />Σημειώνεται ότι ο Ταγίπ Ερντογάν καθυβρίζει και ειρωνεύεται δημοσίως τον Εμανουέλ Μακρόν, όπως την Παρασκευή από το Αζερμπαϊτζάν, και οι δηλώσεις του παρουσιάζονται με πηχυαίους τίτλους στις τουρκικές εφημερίδες, ωστόσο η επικοινωνία Τσαβούσογλου – Λε Ντριάν εμφανίστηκε σε μονόστηλα. Παράλληλα, στην Τουρκία έγιναν κίνησης τελευταίας στιγμής, όπως η απόσυρση του Ορούτς Ρέιτς, το «άνοιγμα» του Ερντογάν στην Ευρώπη, ενώ σημαντικό ρόλο πιθανότατα διαδραμάτισε η δήλωση του ΓΓ. του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ ανήμερα της Συνόδου, ότι «η Τουρκία ανήκει στη Δύση και τη δυτική συμμαχία».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκικά πανηγύρια για την ευρωπαϊκή σύνοδο – τρύπα στο νερό!

Στη Τουρκία δεν υπάρχει απογοήτευση για τα αποτελέσματα της Συνόδου, μεταδίδει ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στην Κωνσταντινούπολη Μανώλης Κωστίδη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνικός Στρατός: Η προοπτικής της προμήθειας των Spike-NLOS

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/09/Spike-NLOS-slpress.gr_-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/09/Spike-NLOS-slpress.gr_-1.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Γιάννης Νικήτας</b><br />Το τελευταίο διάστημα έχουν καταγράψει τις ενημερώσεις που λαμβάνει το Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ) από την ισραηλινή Rafael για το αντιαρματικό σύστημα Spike και ιδιαίτερα της έκδοση Spike-NLOS (Non-Line Of Sight). Συγκεκριμένα, το τελευταίο εξάμηνο έχουμε καταγράψει δύο (2) τέτοιες ενημερώσεις, μια τον Ιούλιο και μια τον Οκτώβριο.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι η προμήθεια νέων αντιαρματικών συστημάτων εντάσσεται στο ευρύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα, το οποίο έχει καταρτίσει το ΓΕΣ. Γενικά, τα Spike έχουν αποδειχθεί εμπορική επιτυχία για την Rafael και θεωρούνται από τα πλέον ικανά αντιαρματικά συστήματα στον κόσμο, αλλά και μια από τις πλέον ολοκληρωμένες οικογένειες αντιαρματικών συστημάτων με κάλυψη του βεληνεκούς από το 1,5 μέχρι τα 30 χιλιόμετρα.<br /><br />Το Γενικό Επιτελείο Στρατού βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με την Ισραηλινή Rafael αλλά μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές ειλημμένη απόφαση δεν υπάρχει πέρα από εκδήλωση ενδιαφέροντος και συζητήσεις. Ο ΕΣ προσανατολίζεται στην απόκτηση ενός αριθμού τέτοιων συστημάτων με σκοπό να αξιοποιηθούν από την ΑΣΔΕΝ και το Δ Σώμα Στρατού με επιχειρησιακή αξιοποίηση από τους Λόχους Αντιαρματικών (ΛΑΤ) των σχηματισμών.<br /><br />Οι πρώτες εκδόσεις των Spike ήταν οι: Spike-SR (Short Range) μικρού βεληνεκούς για αποστάσεις έως 800 μέτρα, Spike-MR (Medium Range) μέσου βεληνεκούς για αποστάσεις έως 2,5 χιλιόμετρα, Spike-LR (Long Range) μεγάλου βεληνεκούς για αποστάσεις έως 4 χιλιόμετρα, Spike-ER (Extended Range) αυξημένου βεληνεκούς για αποστάσεις έως 8 χιλιόμετρα και Spike-NLOS για αποστάσεις έως 30 χιλιόμετρα. Σήμερα, υπάρχουν οι βελτιωμένες εκδόσεις Spike-SR με αυξημένο βεληνεκές στα 2 χιλιόμετρα, Spike-LR2 μέγιστου βεληνεκούς 5,5 χιλιομέτρων και Spike-ER2 με μέγιστο βεληνεκές 10 χιλιόμετρα, όταν εκτοξεύεται από το έδαφος ή από πλοία και 16 χιλιόμετρα όταν εκτοξεύεται από τον αέρα. Επίσης, υπάρχει διαθέσιμη και η έκδοση Spike-FireFly, ενώ δεν τελεσφόρησε η ανάπτυξη της έκδοσης Mini-Spike.<img src="https://defencereview.gr/wp-content/uploads/HAPASNM2-1024x512.jpg" /><br /><br />Η ανάπτυξη του Mini-Spike ξεκίνησε το 2009. Στόχος του προγράμματος ήταν η ανάπτυξη μιας έκδοσης μικρότερου κόστους και βάρους σε σχέση με το Spike-LR, αλλά με μέγιστο βεληνεκές 1-1,5 χιλιόμετρα, αυξημένο σε σχέση με το Spike-SR. Ωστόσο, το πρόγραμμα ακυρώθηκε το 2016. To Spike-FireFly είναι ένα φορητό, ελαφρύ και μικρών διαστάσεων σύστημα προσβολής στατικών και κινούμενων στόχων. Ενσωματώνει ηλεκτροπτικό σύστημα και πολεμική κεφαλή βάρους 350 γραμμαρίων. Κινείται με μέγιστη ταχύτητα 60-70 χιλιομέτρων την ώρα. Όταν φτάσει πάνω από την απειλή δίδεται η εντολή πυροδότησης και ακολουθεί έκρηξη. Η δράση της έκρηξης είναι 1.500 μέτρα σε ανοιχτό πεδίο και 500 μέτρα σε αστικό περιβάλλον. Σε πλήρη λειτουργία το Spike-FireFly έχει μέγιστη διάρκεια πτήσης 15 λεπτά.<br /><br />Όπως προαναφέραμε το Spike έχει αποδειχθεί εμπορική επιτυχία για τη Rafael. Μέχρι σήμερα έχει επιλεγεί από 33 χώρες με πωλήσεις άνω των 30.000 πυραύλων, πιστοποιημένων σε 45 διαφορετικές πλατφόρμες εκτόξευσης. Εστιάζοντας στο Spike-NLOS, για το οποίο υπάρχει ενδιαφέρον από τον Ελληνικό Στρατό, αλλά όχι κάποια ειλημμένη απόφαση, τα επιχειρησιακά οφέλη που παράγει και η ευελιξία του ως προς την πλατφόρμα εκτόξευσης (όχημα, ελικόπτερο) το καθιστά μια σημαντική προσθήκη για το ελληνικό οπλοστάσιο είτε ενταχθεί στους σχηματισμούς της ηπειρωτικής Ελλάδας, είτε στα νησιά. Ιδιαίτερα στα νησιά η χρήση του Spike-NLOS, ως όπλο αντιμετώπισης αποβατικών δυνάμεων, δεν παρέχει μόνο έλεγχο της θάλασσας, αλλά και της ξηράς.<br /><br />Στα νησιά του Αιγαίου που είναι κοντά στα Μικρασιατικά παράλια, όπως είναι η Λέσβος, η Χίος, η Κάλυμνος, η Κως, η Σύμη, η Ρόδος, το Καστελόριζο, το μέγιστο βεληνεκές του Spike-NLOS (30 χιλιόμετρα) ξεπερνά το μήκος της θάλασσας και καλύπτει μικρό μέρος της απέναντι ακτής. Αυτό, σε συνδυασμό με τα επιχειρησιακά οφέλη που παράγει το βλήμα, καθιστά το Spike-NLOS ένα πολυργαλείο. Οι ελληνικές δυνάμεις δεν θα ελέγχουν μόνο την εγγύς παράκτια περιοχή του νησιού-φορέα του συστήματος, αλλά θα ελέγχουν και την άμυνα-προστασία μικρότερων νησιών. Για παράδειγμα, από την Πάτμο ελέγχονται και προστατεύονται οι Αρκοί, οι Λειψοί και η βόρεια Λέρος. Επιπλέον, θα μπορούν να γίνουν προληπτικές επιθέσεις κατά των αποβατικών δυνάμεων από την ακτή εξόρμησης ακόμα.<br /><br />Ένα από τα επιχειρησιακά πλεονεκτήματα του Spike-NLOS είναι η ευελιξία του ως προς την ενσωμάτωση πολεμικών κεφαλών, ανάλογα με την επιχειρησιακή ανάγκη: Σε ρόλο αντιαρματικής άμυνας ενσωματώνει κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας (HEAT : High Explosive Anti-Tank), σε ρόλο προσβολής στόχων περιοχής, όπως προσωπικό συγκεντρωμένο ενσωματώνει κεφαλή θραυσμάτων ενώ σε ρόλο προσβολής καλά προστατευμένων ή ισχυρά θωρακισμένων στόχων ενσωματώνει διατρητική, εκρηκτική κεφαλή θραυσμάτων (PBF : Penetration, Blast, Fragmentation) η οποία εκρήγνυται μετά τη διάτρηση του στόχου. Επίσης το Spike-NLOS έχει την ικανότητα ακύρωσης του πλήγματος-αποστολής, ελαχιστοποιώντας την πιθανότητα προσβολής φίλιων δυνάμεων.<br /><br />To Spike-NLOS ενσωματώνει ηλεκτροπτικό ερευνητή ενώ ο χειριστής μπορεί να επιλέξει εμπλοκή με δύο (2) διαφορετικούς τρόπους. Ο πρώτος είναι η προσβολή ενός στόχου, εντός του οπτικού πεδίου του χειριστή, ενώ ο δεύτερος είναι η προσβολή ενός στόχου πέραν του οπτικού πεδίου του χειριστή. Και στις δύο (2) περιπτώσεις ο στόχος προσβάλετε κατακόρυφα (Top Attack). Να υπογραμμίσουμε ότι όλα τα βλήματα της οικογένειας Spike έχουν πολλά κοινά υποσυστήματα, γεγονός που καθιστά τη συντήρηση και την υποστήριξη τους οικονομικά συμφέρουσα. Επίσης όλα τα βλήματα ενσωματώνουν σύστημα εκτέλεσης δοκιμών (BIT : Build-In-Test). Όπως προαναφέραμε το Spike-NLOS μπορεί να εκτοξευτεί και από ελικόπτερα AH-64 Apache.<br /><br />Τον Ιανουάριο του 2020 ο Αμερικανικός Στρατός ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να ενσωματώσει το Spike-NLOS στα AH-64E Guardian Apache. Το σχετικό πρόγραμμα δοκιμών ολοκληρώθηκε, με κατεπείγουσες διαδικασίες, το καλοκαίρι του 2019. Βέβαια, το ραντάρ Longbow της συγκεκριμένης έκδοσης έχει αυξημένο βεληνεκές, στα 16 από τα 8 χιλιόμετρα της προηγούμενη έκδοσης, κάτι που είναι σημαντική βελτίωση, αλλά υπολείπετε των 30 χιλιομέτρων του μέγιστου βεληνεκούς των Spike-NLOS, κάτι που σημαίνει ότι για στοχοποίηση πέραν των 16 χιλιομέτρων υπάρχει ανάγκη κατάδειξης στόχου.<br /><br />Η ανανέωση του οπλοστασίου των αντιαρματικών όπλων του ΕΣ αποτελεί μια από τις πλέον σημαντικές ανάγκες. Ενδεχόμενη απόκτηση τέτοιων οπλικών συστημάτων θα απέδιδε στο Όπλο του Πεζικού ένα σύγχρονο αντιαρματικό όπλο υψηλών ικανοτήτων.<div><br /></div><div><a href="https://defencereview.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Ελληνικός Στρατός: Η προοπτικής της προμήθειας των Spike-NLOS

Γιάννης Νικήτας Το τελευταίο διάστημα έχουν καταγράψει τις ενημερώσεις που λαμβάνει το Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ) από την ισραηλινή Rafa...

Διαβάστε την συνέχεια

<img height="406" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2017/04/altay_tank-630x400.jpg" width="640" /><br /> <br /><br />Σας έχουμε γράψει και παλαιότερα για το ερντογανικό παραμύθι με το περιβόητο τουρκικό τανκ Altay -που απλά ΔΕΝ μπορεί η Τουρκία να κατασκευάσει διότι δεν διαθέτει την απαραίτητη τεχνολογία.<br /><br />Από αυτή τη φάρσα έχουμε νεώτερα, όπως αναμεταδίδει το <a href="https://www.echedoros-a.gr/2020/12/altay.html">Βαλκανικό Περισκόπιο</a>, με Τούρκο δημοσιογράφο εθνικιστικής φυλλάδας σε έξαλλη κατάσταση, να αναρωτιέται γιατί δεν παράγεται το Altay -ανόητο ερώτημα, αφού η Τουρκία δεν μπορεί- και να επιμένει ότι οι Τούρκοι μπορούν να κατασκευάσουν κινητήρα. Αφήνεται μάλιστα να εννοηθεί ότι το φιλόδοξο σχέδιο για… τουρκικό τανκ μάλλον εγκαταλείπεται:<br /><br />«Προκειμένου να αποφευχθεί η καταγραφή εμπιστευτικών πληροφοριών από μια ξένη χώρα, δεν δίνεται καμία “αμυντική βιομηχανία” σε ξένους συνεργάτες οπουδήποτε στον κόσμο.<br /><br />»Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία είναι οι χώρες που κατασκεύασαν τα εθνικά τους άρματα μάχης.<br /><br />»Χωρίς ξένους συνεργάτες, εμείς γιατί μοιραστήκαμε την κατασκευή του τανκ Altay με το Κατάρ;», γράφει ο αρθρογράφος Necati Doğru στην εφημερίδα Sözcü.<br /><br />Τα «εγχώριας» παραγωγής άρματα μάχης της Τουρκίας ήταν «επείγουσες επιχειρησιακές απαιτήσεις από το 1992» που σχεδιάστηκε.<br /><br />Και η παραγωγή του άρματος Altay γεννήθηκε από αυτήν την ανάγκη, σημειώνει ο συντάκτης.<br /><br />«Τις τελευταίες ημέρες, μάλιστα, υποστηρίχθηκε ότι κατασκευή του εγχώριου και εθνικού άρματος μάχης Altay δεν είναι επείγουσα ανάγκη όπως πριν.<br /><br />»Είναι μια συγκαλυμμένη προετοιμασία για την αποτυχία της εταιρείας BMC που συνεργάζεται με το Κατάρ να εκπληρώσει την ευθύνη της;<br /><br />»Που είναι το άρμα;<br /><br />»Ρωτάμε: γιατί δεν παράγεται;<br /><br />»Το 2018 σχεδιάσαμε, με υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Νουρετίν Τζανικλί, τον “κινητήρα του Altay tank ως εγχώριο, με την προοπτική να παράγουμε στις αρχές του 2020 το αργότερο το Altay Tank με εγχώριο κινητήρα”. Παραπλανάτε ακόμη την κοινωνία;<br /><br />»Όταν το εγχώριο και εθνικό άρμα μάχης Altay υποβλήθηκε σε διαγωνισμό και ο διαγωνισμός ανατέθηκε στην BMC, δεν υπήρχε συνεργασία με το Κατάρ.<br /><br />»Ήταν η συνεργασία του Κατάρ στο μυαλό, την καρδιά και τα σχέδια, αλλά ήταν κρυμμένη από το λαό;<br /><br />»Η πολεμική βιομηχανία είναι μια στρατηγική παραγωγή, οι ξένοι εταίροι δεν γίνονται δεκτοί. Από πού, λοιπόν, προήλθε το Κατάρ;».<br /><br />Ο συντάκτης στη συνέχεια καταφέρεται εναντίον της εταιρείας BMC που ευνοήθηκε από το τουρκικό κράτος, αποκτώντας κρατική γη για το εργοστάσιό του στην «Sakarya Karasu», «αφού το εργοστάσιό της στη Σμύρνη θεωρήθηκε ανεπαρκές.<br /><br />»Όλα αυτά δεν ευνοούν μια εταιρεία ενός ατόμου που με την ευνοιοκρατία μεταβίβασε ένα μερίδιο της εταιρείας του στο Κατάρ;», σημειώνει χαρακτηριστικά.<br /><br />Πολύ φασαρία επειδή απλά δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι δεν είναι ικανοί να κατασκευάσουν σύγχρονο τανκ. Έχουν πιστέψει τα παραμύθιά τους.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σας έχουμε γράψει και παλαιότερα για το ερντογανικό παραμύθι με το περιβόητο τουρκικό τανκ Altay -που απλά ΔΕΝ μπορεί η Τουρκία να κατασκευ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προσδοκίες και προοπτικές από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο

<img height="402" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5fd0c5b22400003c139f9f75.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η μέχρι τώρα τουρκική στάση περιορίζει δραματικά τις προοπτικές ενός ακόμη «αναίμακτου», για την Άγκυρα, Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.</span></h3><b>Δρ. Χρήστος Ζιώγας* </b> <br />Θεώρησε προ μηνών το Βερολίνο, άμα τη αναλήψει της Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ, ότι Αθήνα και Άγκυρα έπρεπε να ξεκινήσουν παρευθύς διερευνητικές επαφές που θα δημιουργούσαν τις προϋποθέσεις έναρξης διμερούς διαλόγου, με απώτερο σκοπό την εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η εν λόγω προσέγγιση είχε ένθερμους υποστηρικτές σε ευρωατλαντικό επίπεδο, πιστώνοντας στη Γερμανία το ρόλο του διαμεσολαβητή στη εξελισσόμενη ελληνοτουρκική κρίση. Η αναβάθμιση της Γερμανίας είναι απόρροια της ενισχυμένης της θέσης και της αντίληψης πολλών ότι δια του Βερολίνου δύναται να ασκηθούν πιο αποτελεσματικές πιέσεις στην τουρκική ηγεσία. Οι ευρωατλαντικές ανησυχίες για την περαιτέρω κλιμάκωση της παρατεταμένης ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης στην αν. Μεσόγειο και η πιθανότητα ενεργούς εμπλοκής της Γαλλίας, θορύβησαν και εν τέλει ενεργοποίησαν το γερμανικό παράγοντα. <br /><br />Συγχρόνως, η ευάλωτη τουρκική οικονομία προβληματίζει, αλλά δεν φαίνεται ακόμη να επιδρά αποφασιστικά στο decision making του Τούρκου Προέδρου. Παρά τον πρόσφατο «νομισματικό σωφρονισμό» των αγορών προς την τουρκική κυβέρνηση –της στοίχισε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ-, εξακολουθεί η τουρκική ηγεσία να ιεραρχεί τους αναθεωρητικούς στόχους της εξωτερικής πολιτικής ως άμεσα επιδιώξιμους, παρά την κατεπείγουσα ανάγκη ανάταξης της τουρκικής οικονομίας. <a href="https://urldefense.proofpoint.com/v2/url?u=https-3A__www.capital.gr_diethni_3351897_erntogan-2Destiazoume-2Dpleon-2Dse-2Dena-2Disxuro-2Doikonomiko-2Dprogramma&d=DwMF-w&c=sWW_bEwW_mLyN3Kx2v57Q8e-CRbmiT9yOhqES_g_wVY&r=GWmOp3IR-tnmgAtG6Cp1C0afAXe0ZWpFhTZgXZ_nhLs&m=VXZwr4QLUF9uPgZmHo4O7Tl4sSCdq53sOdRfUcc_vm0&s=_bihNSfY_S_JcHcvlFuRJ4a5vTsJuSxdMzja07vWLss&e=">Τον Μάρτιο του 2019,</a> μετά την ολοκλήρωση των δημοτικών εκλογών, ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η κυβέρνησή του θα επικεντρωθεί τώρα στην εφαρμογή μιας ισχυρής οικονομικής πολιτικής Παρά ταύτα, η τουρκική ηγεσία στο διάστημα που ακολούθησε επικεντρώθηκε στους αναθεωρητικούς στόχους της εξωτερικής πολιτικής. Ενδεχομένως να θεώρει ο Τούρκος Πρόεδρος, ότι οι ευκαιρίες στη διεθνή πολιτική δε περιμένουν, ενώ οι οικονομικοί δείκτες δύναται να διορθωθούν αργότερα. <br /><br />Υπό αυτές τις συνθήκες και παρά την ισορροπημένη διαμεσολαβητική στάση του Βερολίνου, ούτε η Τουρκία κάμφθηκε, ούτε η -ενισχυμένη από τις θερινές επιχειρησιακές επιτυχίες στο «πεδίο» και τη γαλλική συνδρομή- Ελλάδα δέχθηκε να συζητήσει κάτι πέραν της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών, με απαραίτητη προϋπόθεση την απομάκρυνση των τουρκικών ερευνητικών σκαφών. Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου την 1η Οκτωβρίου η Ένωση <a href="https://urldefense.proofpoint.com/v2/url?u=https-3A__www.consilium.europa.eu_el_press_press-2Dreleases_2020_10_01_european-2Dcouncil-2Dconclusions-2Don-2Dexternal-2Drelations-2D1-2Doctober-2D2020_&d=DwMF-w&c=sWW_bEwW_mLyN3Kx2v57Q8e-CRbmiT9yOhqES_g_wVY&r=GWmOp3IR-tnmgAtG6Cp1C0afAXe0ZWpFhTZgXZ_nhLs&m=VXZwr4QLUF9uPgZmHo4O7Tl4sSCdq53sOdRfUcc_vm0&s=HVOoW8k1bFMhl_35pwcgoq0gwzj03islUVZmxvv8cy4&e=">υπενθυμίζει και επιβεβαιώνει</a>: μεταξύ άλλων τα προηγούμενα συμπεράσματά του για την Τουρκία του Οκτωβρίου 2019, σε περίπτωση ανανεωμένων μονομερών ενεργειών ή προκλήσεων κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, η ΕΕ θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα και τις επιλογές που έχει στη διάθεσή της. Βάσει λοιπόν των συμπερασμάτων και των καταστατικών ρυθμίσεων, όσο και να επιθυμούν ορισμένα κράτη-μέλη να αποτρέψουν την επιβολή κυρώσεων, η μέχρι τώρα τουρκική στάση περιορίζει δραματικά τις προοπτικές ενός ακόμη «αναίμακτου», για την Άγκυρα, Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. <br /><br />Αναφύεται λοιπόν το ερώτημα: Tί να αναμένουμε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου; Θα είναι χρήσιμο και στρατηγικά αναγκαίο να μην έχουμε υψηλές προσδοκίες. Κάθε απόφαση, ακόμη κι αν δεν συνάδει με την περιλάλητη αλλά δύσκολα εφαρμοστέα ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, η οποία θα προβλέπει κυρώσεις, θα δηλώνει τη διπλωματική ενοχή της Άγκυρας και θα επιφέρει οικονομικό κόστος στην Τουρκία θα πρέπει να είναι καλοδεχούμενη.<br /><br />Η ανάταξη της ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής - έναντι της Τουρκίας- προϋποθέτει και την προσέγγιση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας στην πραγματική κι όχι στην ονομαστική ή επιθυμητή τους διάσταση. Στο βαθμό που οι ενδοευρωπαϊκές στρατηγικές αποκλίσεις διαχρονικά είναι υπαρκτές και συνεπαγόμενη η δυστοκία εφαρμογής της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Ασφάλειας της ΕΕ, Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να προσαρμοστούν στην συγκεκριμένη πραγματικότητα. Το ευρωπαϊκό πλαίσιο αντιμετώπισης του τουρκικού αναθεωρητισμού αποτελεί βασικό εργαλείο για την ελληνική εξωτερική πολιτική, αλλά θα πρέπει να συνιστά τμήμα της συνολικής στρατηγικής. <br /><br />Ούτως ή άλλως η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, που προβλέπεται από τις Συνθήκες της ΕΕ και έχει αμιγώς διακυβερνητικό χαρακτήρα, δίδει στα υπόλοιπα κράτη που έχουν τη βούληση να συνδράμουν, στην απευκταία περίπτωση κατά την οποία οι ελληνοτουρκικές σχέσεις ακολουθήσουν την οδό της περαιτέρω στρατικοποίησης. Ευτυχώς, η τουρκική πολιτική ηγεσία φροντίζει να ανατροφοδοτεί διαρκώς την γαλλική διάθεση το τελευταίο διάστημα. <br /><br />Ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός (και) στην Αν. Μεσόγειο δεν θα αρθεί, είτε ληφθούν περισσότερες, είτε λιγότερες κυρώσεις εναντίον της Άγκυρας από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Όταν επιδιώκουμε την αναγωγή των ελληνοτουρκικών ζητημάτων σε ευρωτουρκικά, ας έχουμε κατά νου ότι όσο περισσότερη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη επιζητούμε, τόση περισσότερο θα πρέπει να προσμετρούμε στις δικές μας και τις συλλογικές αποφάσεις της ΕΕ, τα συμφέροντα των εταίρων μας με την Τουρκία.<br /><br />Στο βαθμό που οι αυστηρότερες κυρώσεις δεν φαίνονται πιθανές, είναι προτιμότερο να διαιωνιστεί η γενική αίσθηση ότι η Κοινότητα δεν έπραξε εισέτι τα δέοντα προς την Ελλάδας και την Κυπριακή Δημοκρατία και ταυτόχρονα να ενδυναμώνεται η γαλλική αποφασιστικότητα ελέγχου του τουρκικού αναθεωρητισμού. Υπό αυτό το πρίσμα και γνωρίζοντας την πλειοψηφική απροθυμία συνδρομής των εταίρων αν η κατάσταση επιδεινωθεί, θα περιοριστούν και οι «προτροπές» έναρξης ενός «διευρυμένου» ελληνοτουρκικού διαλόγου. Αν και είναι απίθανο,θα αποτελέσει τεραστία επιτυχία και με απτά αποτελέσματα στο «πεδίο», η λήψη απόφασης που θα αναστείλει την εξαγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού προς την Τουρκία. <br /><br />Οι διμερείς και πολυμερείς στρατηγικές συμπράξεις που σταδιακά δρομολογούνται στη Μεσόγειο, λόγω κυρίως των φιλόδοξων στοχοθεσιών της Τουρκίας, συνιστούν εξίσου σημαντικά εργαλεία ελέγχου του αναθεωρητικού γείτονα. Η τουρκική εξωτερική πολιτική σε συνδυασμό με την γερμανική επιθυμία μεγαλύτερης εμπλοκής στο μεσογειακό χώρο, προκάλεσαν τη γαλλική αντίδραση, προσφέροντας σε Ελλάδα και Κύπρο έμπρακτα αποτελέσματα.<br /><br />Αναμένοντας, επίσης με φειδώ, και τις «αποσαφηνίσεις» του νεοεκλεγέντος Τζο Μπάιντεν όσον αφορά την πορεία των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, ας εγκαταλείψουμε οριστικά το γεωπολιτικό παρασιτισμό της προηγούμενης περιόδου, σύμφωνα με τον οποίο κάποιος άλλος/οι θα μας επιλύσουν τα ζητήματα ασφάλειας. Ο μόνος τρόπος οι προοπτικές του ελληνισμού τον 21ο αιώνα να μην συσχετιστούν αιτιωδώς με την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι να αποτρέψουμε τις παρούσες τουρκικές ηγεμονικές αξιώσεις. Υπό αυτό το πρίσμα ελάχιστα θα κριθούν από τα συμπεράσματα ενός Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. <div><br /></div><div><b><i>*Διδάσκων Διεθνείς Σχέσεις στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Παν/μιου Αιγαίου και εντεταλμένος Λέκτορας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Προσδοκίες και προοπτικές από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο

Η μέχρι τώρα τουρκική στάση περιορίζει δραματικά τις προοπτικές ενός ακόμη «αναίμακτου», για την Άγκυρα, Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Δρ. Χρήστος ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ισλαμικός ψυχρός πόλεμος και ο ρόλος της Τουρκίας

<img height="431" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5fcfc2df240000c50f9f9eaf.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="640" /><br /><br /><b>Δρ. Μιχάλης Σαρλής* </b> <br />Από τη Μεσόγειο έως την Ερυθρά Θάλασσα και από τον Περσικό Κόλπο έως τον Ινδικό Ωκεανό αναδύεται το περίγραμμα μιας περιφερειακής αναμέτρησης που εξελίσσεται εδώ και μερικά χρόνια, ένας ψυχρός πόλεμος με στόχο την πολιτική, οικονομική και ιδεολογική ηγεμονία στον ισλαμικό κόσμο. Ένας ισλαμικός ψυχρός πόλεμος που καθορίζεται από δύο παράλληλους και αλληλένδετους ανταγωνισμούς, τον ιστορικό ανταγωνισμό της σουνιτικής Σαουδικής Αραβίας με το σιιτικό Ιράν και τον νέο ανταγωνισμό ανάμεσα σε κράτη που στηρίζουν διαφορετικές εκφάνσεις του σουνιτικού Ισλάμ. Παραδοσιακές και νέες δυνάμεις της περιοχής –το Ιράν, η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία, η Αίγυπτος, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα- μοιάζουν να βρίσκονται σε συνεχή κίνηση μέσα σε ένα πλέγμα έντονων ανταγωνισμών και νέων συμμαχιών.<br /><br />Το πρώτο σύγχρονο νήμα αυτού του πλέγματος βρίσκεται στη δεκαετία του 1980, όταν η ανάδυση του Ιράν του Χομεϊνί αντέστρεψε τον γεωπολιτικό ορίζοντα της Μέσης Ανατολής. Η προσπάθεια του νέου ισλαμιστικού καθεστώτος της Τεχεράνης να εκπέμψει το επαναστατικό μήνυμα του σιιτικού Ισλάμ στην υπόλοιπη Μέση Ανατολή, κυρίως μέσω των σιιτικών κοινοτήτων που υπήρχαν στα αραβικά κράτη, ήταν μια νέα πολιτική και ιδεολογική απειλή για τα περισσότερα σουνιτικά καθεστώτα και κυρίως τις συντηρητικές μοναρχίες του Κόλπου. Τότε ξεκίνησε ένας ψυχρός πόλεμος ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και το Ιράν, με το Ισλάμ στο επίκεντρο.<br /><br />Δύο δεκαετίες αργότερα, μετά την αμερικανική επέμβαση στο Ιράκ το 2003 και την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν, η αντιπαράθεση Ριάντ-Τεχεράνης απέκτησε και πάλι ένταση. Το σουνιτικό καθεστώς της Βαγδάτης είχε υπάρξει, όλο αυτό το διάστημα, ένα τείχος έναντι της ιρανικής σιιτικής απειλής. Η ανατροπή του ιρακινού δικτάτορα και η άνοδος των σιιτών του Ιράκ, που αποτελούσαν την καταπιεσμένη πλειονότητα της χώρας, απειλούσαν να αλλάξουν ξανά τη Μέση Ανατολή. Το Ιράν κινήθηκε για να ελέγξει το κατακερματισμένο Ιράκ, όχι πλέον με την επαναστατική ορμή της δεκαετίας του 80, αλλά με έναν νέο στρατηγικό ρεαλισμό. Η Σαουδική Αραβία αντέδρασε αναζητώντας αντι-ιρανικά ερείσματα σε αραβικά κράτη και ο περιφερειακόςανταγωνισμός των δύο ισλαμικών δυνάμεων έγινε και πάλι αισθητός σε όλη τη Μέση Ανατολή. <div><br />Ισλαμικοί ανταγωνισμοί στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή<br /><br />Οι αραβικές εξεγέρσεις του 2011 πρόσθεσαν κι άλλα νήματα στο πλέγμα αυτού του ισλαμικού ψυχρού πολέμου. Η ανατροπή των απολυταρχικών καθεστώτων στη Βόρεια Αφρική και η άνοδος δυνάμεων του πολιτικού Ισλάμ όπως η μουσουλμανική αδελφότητα προσέλκυσαν το ενδιαφέρον της Τουρκίας και του Κατάρ. Η κυβέρνηση του ΑΚΡ και η μοναρχία της Ντόχας διατηρούν στενές σχέσεις με τη μουσουλμανική αδελφότητα και είδαν την ανατροπή των καθεστώτων στη Βόρεια Αφρική ως μια μοναδική ευκαιρία για να απλώσουν την περιφερειακή τους επιρροή. Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που εδώ και τρεις δεκαετίες αντιμετωπίζουν τη μουσουλμανική αδελφότητα ως πολιτική και ιδεολογική απειλή για την εσωτερική τους ασφάλεια, είδαν την άνοδο του πολιτικού Ισλάμ στη Βόρεια Αφρική και την εμπλοκή της Τουρκίας και του Κατάρ ως δύο εκφάνσεις του ίδιου προβλήματος. Η δική τους ανάμιξη ήταν, σύμφωνα με την οπτική τους, αναπόφευκτη. Ως αποτέλεσμα, οι εσωτερικές κρίσεις σε Τυνησία, Αίγυπτο και Λιβύη μετέφεραν τον ισλαμικό ψυχρό πόλεμο στη Μεσόγειο, δίνοντάς του μια νέα ενδο-σουνιτική διάσταση.<br /><br />Η εξάπλωση των αραβικών εξεγέρσεων στο Μπαχρέιν, τη Συρία και την Υεμένη ένωσε τα νήματα των ισλαμικών ανταγωνισμών και διεύρυνε ακόμη περισσότερο τη γεωγραφία τους, από τα συροτουρκικά σύνορα έως το νότιο άκρο της αραβικής χερσονήσου.<br /><br />Στο Μπαχρέιν, όπου η πλειονότητα είναι Σιίτες αλλά το καθεστώς σουνιτικό, οι αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις διακόπηκαν σχεδόν αμέσως με επέμβαση δυνάμεων της Σαουδικής Αραβίας και των Εμιράτων. Το Ριάντ ερμήνευσε την εξεγερμένη πλατεία του Μαργαριταριού ως μια εν δυνάμει ιρανική ρωγμή που θα μπορούσε να θρυμματίσει όχι μόνο τη σαουδαραβική περιφερειακή αρχιτεκτονική –το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου- αλλά ακόμη και την ίδια τη σαουδαραβική μοναρχία.<br /><br />Την ίδια στιγμή, στη Συρία, όπου η αντικαθεστωτική εξέγερση είχε ακριβώς τα αντίθετα χαρακτηριστικά από ότι στο Μπαχρέιν –η σουνιτική πλειονότητα απειλούσε το αλαουιτικό μειονοτικό καθεστώς των Άσαντ- το Ριάντ είδε τη δική του ευκαιρία να επιφέρει ένα καθοριστικό ρήγμα στην ιστορική συμμαχία ανάμεσα στο Ιράν και τους Άσαντ και να κερδίσει ένα απροσδόκητο έως τότε πλεονέκτημα στην περιφερειακή του αντιπαράθεση με την Τεχεράνη. Στην πορεία, η Συρία και ο πληθυσμός της βυθίστηκαν σε ένα φονικό εμφύλιο πόλεμο που απέκτησε τρομακτική ένταση καθώς οι ισλαμικές δυνάμεις της περιοχής –η Σαουδική Αραβία, το Ιράν και η Τουρκία- προσπαθούσαν να αποκτήσουν το πλεονέκτημα στη νέα Μέση Ανατολή που αναδυόταν. Ζητήματα δεκαετιών -το μέλλον των Άσαντ, ο ρόλος της Χεζμπολά, η επόμενη ημέρα των Κούρδων- θα κρίνονταν στις σφοδρές μάχες που διεξάγονταν μέσα στις πόλεις της Συρίας.<br /><br />Στην Υεμένη, το ντόμινο των αραβικών εξεγέρσεων ενσωματώθηκε στη σύνθετη και ρευστή φυλετική διάσταση της εσωτερικής πολιτικής της χώρας. Όμως και εκεί, όπως στη Συρία και στο Μπαχρέιν, η κρίση απέκτησε σύντομα μια περιφερειακή διάσταση. Η ανάδυση του σιιτικού ισλαμιστικού κινήματος των Χούτι, που το 2014 κατέλαβαν την πρωτεύουσα Σανά, έθεσε και πάλι σε κίνηση τα αντανακλαστικά του Ριάντ. Τον Μάρτιο του 2015, υπό τον φόβο να μετατραπεί η Υεμένη σε χώρα επιρροής του Ιράν, η Σαουδική Αραβία τέθηκε επικεφαλής ενός στρατιωτικού συνασπισμού των χωρών του Κόλπου και ξεκίνησε πόλεμο κατά των Χούτι. Οι συνέπειες για τον ήδη εξαθλιωμένο πληθυσμό της Υεμένης ήταν και παραμένουν δραματικές. <br />Από τον Περσικό Κόλπο στον Ινδικό Ωκεανό<br /><br />Ο ασφυκτικός αποκλεισμός του Κατάρ τον Ιούνιο του 2017 από τη Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα έφερε εκ νέου στο προσκήνιο τις πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές ανάμεσα στη μοναρχία της Ντόχας και τις άλλες συντηρητικές μοναρχίες του Κόλπου. Σε πολλές περιφερειακές κρίσεις έως τότε –στην Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη- το Κατάρ, που είχε συγκλίνει με την Τουρκία του Ερντογάν και προωθούσε το πολιτικό Ισλάμ της μουσουλμανικής αδελφότητας, βρισκόταν σε αντίθετη πλευρά από ότι η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα. Σε άλλες κρίσεις, όπως στη Συρία και την Υεμένη, το Κατάρ προσπαθούσε να έχει έναν περισσότερο αυτόνομο ρόλο. Ώσπου το 2017, η όλο και βαθύτερη σύγκλιση του Κατάρ με την Τουρκία και η μερική προσέγγισή του με το Ιράν έφεραν ακόμη μια συντονισμένη αντίδραση από τη Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα.<br /><br />Εντωμεταξύ, ο εντεινόμενος πόλεμος στην Υεμένη προέκτεινε τον ισλαμικό ψυχρό πόλεμο προς το Κέρας της Αφρικής και τον Ινδικό Ωκεανό. Σε μια προσπάθεια να ελέγξουν τις θαλάσσιες διόδους στην Ερυθρά Θάλασσα, η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα αναζήτησαν ερείσματα στην ανατολική Αφρική, κυρίως στο Σουδάν και στη Σομαλία. Παράλληλος στόχος, πιο σημαντικός, ήταν η αύξηση της επιρροής τους σε μια περιοχή από την οποία περνά ένα μεγάλο ποσοστό των θαλάσσιων μεταφορών. Ειδικά τα Εμιράτα κινήθηκαν για να ελέγξουν μια αλυσίδα λιμανιών που εκτείνεται από τη Νότια Υεμένη και τον Ινδικό Ωκεανό έως τις ακτές της Σομαλίας και τα στενά του Μπαμπ αλ Μαντέμπ στην είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας. Σε αυτήν τους την επέκταση, η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα βρέθηκαν και πάλι απέναντι στο Κατάρ και την Τουρκία. Ειδικά στη Σομαλία, τα Εμιράτα, το Κατάρ και η Τουρκία ενεπλάκησαν σε έναν έντονο οικονομικό ανταγωνισμό. Παράλληλα, στην πρωτεύουσα Μογκαντίσου η Άγκυρα διατηρεί εδώ και τρία χρόνια τη μεγαλύτερη στρατιωτική βάση εκτός Τουρκίας.<br /><br />Αυτή η στρατιωτική παρουσία της Άγκυρας, από τη Λιβύη έως το Κατάρ και τη Σομαλία, αποτελεί μια βασική παράμετρο των ισλαμικών ανταγωνισμών που εξελίσσονται από τη Βόρεια Αφρική και τη Μεσόγειο έως τον Περσικό Κόλπο και την Ανατολική Αφρική. Όπως άλλωστε και η ιρανική στρατιωτική παρουσία από το Ιράκ έως τον Λίβανο, αλλά και των μοναρχιών του Κόλπου στην Υεμένη και τον Ινδικό Ωκεανό. Πρόκειται για έναν ισλαμικό ψυχρό πόλεμο που εμβαθύνει τις εσωτερικές κρίσεις των χωρών της περιοχής, δημιουργεί νέες περιφερειακές συμμαχίες και διευρύνει τα γεωγραφικά όρια της αστάθειας.<div><br /></div><div><b><i>*Δρ. Γεωπολιτικής Πανεπιστημίου Αθηνών με ειδίκευση σε θέματα της Μέσης Ανατολής</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Ο ισλαμικός ψυχρός πόλεμος και ο ρόλος της Τουρκίας

Δρ. Μιχάλης Σαρλής*    Από τη Μεσόγειο έως την Ερυθρά Θάλασσα και από τον Περσικό Κόλπο έως τον Ινδικό Ωκεανό αναδύεται το περίγραμμα μιας π...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επένδυση στη Σούδα, τα σχέδια του ΓΕΕΘΑ και η κεφαλαιοποίηση της αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ που δεν έχει έρθει…

<img height="359" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/12/201209235533_60stlolos-1024x575.jpg" width="640" /><br /><br />Το ενδιαφέρον των Αμερικανών για την Σούδα είναι κάτι που διαχρονικά έχει αποδειχτεί, όπως και η συμμαχική αφοσίωση της Ελλάδας.<br /><br />Ο Αμυντικός προϋπολογισμός των ΗΠΑ ο οποίος πέρασε από την Βουλή των Αντιπροσώπων, εκτός από τις ενδεχόμενες κυρώσεις για τους τουρκικούς S-400, περιέχει και κονδύλια για επένδυση στο νησί «αεροπλανοφόρο» της Ελλάδας, που φιλοξενεί κατά διαστήματα πολλών ειδών πολεμικά πλοία του 6ου Αμερικανικού στόλου αλλά και Αμερικανικά αεροσκάφη στην 115 Πτέρυγα Μάχης της Κρήτης.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ θα καταθέσει έκθεση στις αρμόδιες Επιτροπές του Κογκρέσου περιέχοντας εκτίμηση αναφορικά με την αύξηση της Αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Η εν λόγω αναφορά προφανώς σχετίζεται με ανησυχίες στην Ουάσιγκτον, ότι η Τουρκία δεν προωθεί πλέον τα «συμμαχικά συμφέροντα» και υποδηλώνει το αμερικανικό ενδιαφέρον για την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.<br /><br />Και μπορεί να προβλέπονται κονδύλια, χρήματα που θα πέσουν στη Σούδα, αλλά μέχρι σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες παρά την αναβαθμισμένη αμυντική συνεργασία με την Ελλάδα δεν έχουν κεφαλαιοποιήσει την σχέση αυτή, εκτός κι αν υπάρξει η παραδοχή ότι τα οχήματα Μ1117 ή τα ελικόπτερα τύπου Kiowa (σ.σ. έως σήμερα δεν έχουν ενταχθεί επίσημα στον στόλο της αεροπορίας στρατού) ή τα Mark 5 για τα οποία απαιτείται υψηλό κόστος από Ελληνικής πλευράς, αποτελούν σημάδια αυτής της αναβάθμισης των αμυντικών σχέσεων.<br /><br />Σαφέστατα οι συνεκπαιδεύσεις που λαμβάνουν χώρα και οι δηλώσεις στήριξης από την Αμερικανική πλευρά κυρίως απέναντι στην Τουρκική προκλητική γραμμή, αναδεικνύουν την εμπιστοσύνη που έχουν στην Ελλάδα, μιας και αποτελεί τη μόνη σταθερή χώρα- σύμμαχο, στο σταυροδρόμι Δύσης και Ανατολής.<div><br /></div><div><img height="457" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/12/201209234911_60s-stolos.jpg" width="640" />Το <i>USSDonaldCook την στιγμή που πέρασε στα νερά του Αιγαίου μετά από ασκήσεις στη Μαύρη Θάλασσα. photo via @USNavyEurope</i><br /><br />Στις 29 Νοεμβρίου και στις 8 Δεκεμβρίου σε ρεπορτάζ της σελίδας μας είχαμε αναφερθεί και σε λόγους που έχουν δείξει ότι οι ΗΠΑ βλέπουν πολλούς αντι-συμμαχικούς λόγους από τους οποίους δεν εξυπηρετούνται τα Αμερικανικά συμφέροντα μέσω Τουρκίας.<br />Η μερίδα του λέοντος και το δέλεαρ που δεν έρχεται…<br /><br />Αλλά από την άλλη πλευρά του νομίσματος η αμυντική συνεργασία και οι εξοπλισμοί στην Ελλάδα πληρώνονται αδρά, με τις ΗΠΑ να έχουν τη μερίδα του λέοντος.<br /><br />F-16 στο επίπεδο VIPER, P-3B ORION ((σ.σ. εν μέσω οικονομικής κρίσης και τα δυο αυτά προγράμματα), F-16 Block 50 κι αυτά οδεύουν σε τροχιά μετατροπής σε Advanced, πιθανή αποστολή LOR για τις φρεγάτες MMSC, στο βάθος βρίσκονται και τα F-35 τα οποία όχι απλώς θέλει αλλά χρειάζεται η Πολεμική Αεροπορία. Ευκολίες πληρωμής για όλα αυτά και μάλιστα σημαντικές υπάρχουν, αλλά τίποτα απ’ αυτά δεν είναι δωρεά των ΗΠΑ προς την Ελλάδα!<br /><br /><img height="360" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/12/201209233307_USS-Hershel-Woody-Williams-ESB-4.jpg" width="640" /></div><div><i>To USS Hershel Woody Williams ESB 4 ενώ προσεγγίζει την Σούδα. photo via @USNavyEurope</i><br /><br />Και την στιγμή που οι ΗΠΑ θεωρητικά έχουν την ευκαιρία «ν’ αλώσουν» μετά από 40 χρόνια το Πολεμικό Ναυτικό, όλες οι εκθέσεις από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού στέλνουν μηνύματα προς το Επιτελείο, που λένε ότι δεν γίνεται ν’ αποδεσμευτούν πλοία που χρησιμοποιούνται ακόμη για τις επιχειρησιακές ανάγκες του αμερικανικού στόλου. Την ίδια στιγμή υπουργείο και Επιτελεία κρατούν μια συγκεκριμένη στάση με τις απαιτήσεις να μην «νερώνονται».<br /><br />Αυτό και μόνο ίσως είναι αρκετό για την Ελληνική πλευρά να μην κλείσει την πόρτα του διαλόγου με Ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες έχουν τις δικές τους προτάσεις για λύσεις πακέτο που αναζητά το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.</div><div><br />Το Επιτελείο επενδύει στον στρατηγικό ρόλο της Κρήτης<br /><br />Πάντως μιας και αναφερθήκαμε στις επενδύσεις των Αμερικανών στη Σούδα, το Ελληνικό Επιτελείο έχει ήδη ξεκινήσει με «σιωπηρά» βήματα και με τα δικά του κονδύλια να διαμορφώνει όσο αυτό είναι εφικτό σ’ αυτή την φάση, το μόνιμο «αεροπλανοφόρο» της Μεσογείου, ώστε να γίνει πιο επιχειρησιακός πόλος. Άλλωστε η Κρήτη είναι από τις περιοχές που έπαιξαν εδώ και πέντε μήνες- θα το κάνουν και στο μέλλον- κυριαρχικό ρόλο απέναντι στην γιγάντωση των προκλήσεων της γείτονος.<br />Εδώ και καιρό είχαμε σημειώσει σε ρεπορτάζ ότι το Επιτελείο και το Πολεμικό Ναυτικό σχεδιάζουν την αναβάθμιση του ναυστάθμου στην Κρήτη, δεδομένων και των νέων πλοίων που πρόκειται να έρθουν στον Ελληνικό στόλο. Ανώτατες πηγές από το Πολεμικό Ναυτικό σημείωναν μάλιστα πως αν αυτό το διάστημα ξεκινήσουν οι διαδικασίες για τον εκσυγχρονισμό, θα έχουν ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό με την άφιξη των νέων φρεγατών, αρκεί βέβαια ν’ αποφασιστεί εγκαίρως το πιο θα είναι το επόμενο πλοίο του ΠΝ.<br /><br />Σ’ ότι αφορά τα 50 εκατομμύρια δολάρια που πρόκειται να επενδύσουν οι Αμερικανοί στη Σούδα, θα φανεί αν αυτή η επένδυση μπορεί να είναι και «κοινής» χρήσεως με την Ελλάδα, ώστε και το Επιτελείο να μπορεί να βασιστεί σ’ αυτές τις νέες εγκαταστάσεις που θα προέλθουν από αυτό το κονδύλι…</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η επένδυση στη Σούδα, τα σχέδια του ΓΕΕΘΑ και η κεφαλαιοποίηση της αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ που δεν έχει έρθει…

Το ενδιαφέρον των Αμερικανών για την Σούδα είναι κάτι που διαχρονικά έχει αποδειχτεί, όπως και η συμμαχική αφοσίωση της Ελλάδας. Ο Αμυντικός...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα συμφέροντα μας στην ΑΟΖ,ΚΑΖΑΝ ΚΑΖΑΝ με τον Ερντογάν! Γεωτρύπανο το Μάρτιο και γερμανικά σενάρια συγκυβέρνησης!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/07/erdogan_fatih_.jpeg"><img height="434" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/07/erdogan_fatih_-696x472.jpeg" width="640" /></a><br /><br />Της Κύρας Αδάμ<br />Με την βεβαιότητα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρόκειται να επιβάλει ισχυρές οικονομικές κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας, ο Τ. Ερντογάν έχει ξεκινήσει διεθνή εκστρατεία ενημέρωσης για τα επόμενα βήματα του στην Αν. Μεσόγειο , που σκοπεύει να υλοποιήσει από την άνοιξη του 2021.<br /><br /> Σύμφωνα με απόλυτα ακριβείς διπλωματικές πηγές ο Τούρκος Πρόεδρος ενημέρωσε ενδελεχώς για τα σχέδια του και τον απερχόμενο Αμερικανό ΥΠΕΞ Μ. Πομπέο , αλλά και το διάδοχο του, Α . Μπλίνκεν.<br /><br />Σύμφωνα με την τουρκική ενημέρωση στην Ουάσιγκτον, ο Ερντογάν σκοπεύει από τον Μάρτιο του 2021 να κατεβάσει γεωτρύπανο στην περιοχή της Αν. Μεσογείου προκειμένου να ξεκινήσει γεωτρήσεις στην νοητή περιοχή DALAMAN- Ρόδου-Καστελόριζου-Κρήτης- Λιβύης.<br /><br />Η τουρκική πλευρά θεωρεί ότι είναι «καθ΄ όλα νόμιμη» και βασίζει αυτήν την εξωφρενική δικαιολογία στο γεγονός ότι μέχρι στιγμής η Αθήνα και η Λευκωσία αποφεύγουν να προσφύγουν σε διεθνείς οργανισμούς ( ΟΗΕ, ΙΜΟ κλπ.) εναντίον των ενεργειών της Τουρκίας και επιπλέον αρνούνται συστηματικώς να ανταποκριθούν στις συνεχείς «εκκλήσεις» της Τουρκίας για διμερείς διαπραγματεύσεις.<br /><br />Ενημερώνοντας τους συνομιλητές του, ο Τ. Ερντογάν ανοίγει τώρα τη βεντάλια της πρότασης του για ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις στα θέματα της Αν. Μεσογείου, επιμένοντας ότι:<br />Οι διμερείς διαπραγματεύσεις θα είναι εφ όλης της ύλης για την ΑΟΖ της Αν. Μεσογείου.<br />Η Τουρκία θεωρεί πως ό,τι υπάρχει ΜΕΣΑ από τα 6νμ θα ανήκουν αποκλειστικά στην Ελλάδα. Οτιδήποτε όμως υπάρχει ΕΞΩ από τα 6νμ εμπίπτουν σε ΑΟΖ η οποία θα μοιραστεί ΚΑΖΑΝ ΚΑΖΑΝ (μισά μισά) μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Πρόκειται για την περιοχή που περιλαμβάνει η νοητή γραμμή DALAMAN- Ρόδου-Καστελόριζου-Κρήτης-Λιβύης) και ανατολικά. Η Τουρκία εν προκειμένω προσφέρει για κοινές έρευνες και γεωτρήσεις τα τουρκικά πλωτά γεωτρύπανα, με την υποσημείωση ότι θα στείλει το λογαριασμό με τα αναλογούντα έξοδα στην Αθήνα , όταν υπάρξει αποτέλεσμα σε φυσικούς υδρογονάνθρακες στην περιοχή.<div><br />Οι ανωτέρω προοπτικές επιβεβαιώνονται μερικώς και από την παρούσα κατάσταση, καθώς η ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευθεί δημοσίως ότι περιορίζει την κόκκινη γραμμή μόνον στα 6νμ των ελληνικών χωρικών υδάτων, αφήνοντας δι’ αυτού τρόπου τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και αρμοδιότητες προς νομή και βρώση με τον Ερντογάν. Πράγμα που εκμεταλλεύεται και οικειοποιείται ο Τούρκος Πρόεδρος με τις νέες προτάσεις του για τις διμερείς διαπραγματεύσεις για την ΑΟΖ της Αν. Μεσογείου.<br /><br />Οι τουρκικές αυτές προτάσεις πρέπει θεωρητικώς να έχουν φτάσει και στα αυτιά του Βερολίνου, καθώς από πολλές ευρωπαϊκές πηγές καταφθάνουν πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες, η κα Μέρκελ βολιδοσκοπεί στενά τον Κ. Μητσοτάκη να σκεφθεί σοβαρά την προοπτική συγκυβέρνησης με τον ΣΥΡΙΖΑ, έτσι ώστε να υπάρχει ισχυρή κυβέρνηση έτοιμη να αναλάβει τις ευθύνες των συμβιβασμών, ώστε να απομακρυνθεί εντελώς η προοπτική ελληνοτουρκικής συμπλοκής και μάλιστα με το μικρότερο πολιτικό κόστος.<br /><br />Προστίθεται ακόμα στο ημερολόγιο ενεργειών των τελευταίων ημερών ότι ο Γάλλος πρόεδρος Ε. Μακρόν τηλεφώνησε στον Τ. Ερντογάν για να του συστήσει να «χαμηλώσει τους τόνους» πριν το Συμβούλιο Κορυφής της Πέμπτης.<br /><br />Η επικοινωνία αυτή έγινε ύστερα από παρότρυνση της κας Μέρκελ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα συμφέροντα μας στην ΑΟΖ,ΚΑΖΑΝ ΚΑΖΑΝ με τον Ερντογάν! Γεωτρύπανο το Μάρτιο και γερμανικά σενάρια συγκυβέρνησης!

Της Κύρας Αδάμ Με την βεβαιότητα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρόκειται να επιβάλει ισχυρές οικονομικές κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας, ο Τ. Ερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το παιχνίδι των Γερμανών στις Βρυξέλλες και ο άθλιος ρόλος του Ζ. Μπορέλ για «δώρα» στη Θράκη προς τον Ερντογάν

<div><img height="417" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=AP_20182420016873.jpg" width="640" /></div><br />Ενώ οι διαδικασίες και στο εσωτερικό της Ε.Ε. κορυφώνονταν, προκειμένου η Ένωση να ασχοληθεί πλέον σοβαρά με το «Τουρκικό Πρόβλημα» και να επανακαθορίσει το πλαίσιο των ευρωτουρκικών σχέσεων, δεν είναι μόνο οι ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, η Ισπανία και η Ιταλία που υποστηρίζουν την πολιτική κατευνασμού, αλλά κορυφαίοι κοινοτικοί παράγοντες με πρώτο τον Ζ. Μπορέλ παίζουν άθλια παιγνίδια εις βάρος της Ελλάδας.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, ενώ ο κ. Μπορέλ έχει κάνει ότι είναι δυνατόν από το καλοκαίρι, προκειμένου να «καταπιεί» η Ε.Ε. όχι μόνο τις προκλήσεις και απειλές της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και εναντίον της ίδιας της Ε.Ε. προέβη σε μια κίνηση που ξεπερνά κάθε όριο.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες μας, στις επαφές του με την πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντε Λάιεν, ο κ. Μπορέλ είχε την ιδέα να προτείνει την αναζήτηση «ανταλλαγμάτων» και «δώρων» στον Τ. Ερντογάν, προκειμένου να δείξει την ευαρέσκειά του προς την Ε.Ε. και μέσα σε αυτά ο κ. Μπορέλ θεώρησε ότι πρέπει να είναι και κινήσεις της Ελλάδας στη Θράκη. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες μας, ο κ. Μπορέλ μίλησε συγκεκριμένα για την ικανοποίηση των αιτημάτων που υπάρχουν και των θεμάτων που εγείρονται από την Τουρκία για τα «μειονοτικά σχολεία στη Θράκη»…<br /><br />Ο κοινοτικός αξιωματούχος αντί να ασχοληθεί με την εντολή που έχει για αναζήτηση τρόπων, ώστε να πιεσθεί η Τουρκία και να σταματήσει τις απειλές και τους εκβιασμούς εναντίον κρατών μελών και της ίδιας της Ε.Ε., αντί να ασχοληθεί με την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Τουρκία και τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των κανόνων της Τελωνειακής Ένωσης, αλλά και την εργαλειοποίηση του προσφυγικού, επιχειρεί να ικανοποιήσει τις παράνομες αξιώσεις του τούρκου ηγέτη εις βάρος κράτους - μέλους αναμειγνυόμενος μάλιστα σε εσωτερικές υποθέσεις του.<br /><br />Η στάση του κ. Μπορέλ αποτυπώνει όμως και το αρνητικό κλίμα που υπάρχει στη γραφειοκρατία της Κομισιόν, που ενώ για τη Λευκορωσία, τη Βενεζουέλα, τη Β. Κορέα ή το Κογκό είναι έτοιμη να σπεύσει να διαμορφώσει και να επιβάλει κυρώσεις, υπάρχει απόλυτη απροθυμία να αντιμετωπίσει το «Τουρκικό Πρόβλημα» ακολουθώντας έτσι τον ρυθμό που βαρά η κ. Μέρκελ, η Ρώμη και η Μαδρίτη.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, στη διάρκεια των διαβουλεύσεων ενόψει της Συνόδου Κορυφής, ενώ οι εκπρόσωποι της Κομισιόν δέχθηκαν να συζητήσουν την πρόταση της Κύπρου για προσθήκη μερικών ακόμη ατόμων στη λίστα των κυρώσεων για τις παράνομες δραστηριότητες στην κυπριακή ΑΟΖ, ισχυρίσθηκαν ότι δεν μπορεί να γίνει επέκταση της λίστας αυτής και για άτομα και εταιρίες που εμπλέκονται σε παράνομες δραστηριότητες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, καθώς «πρόκειται για διεκδικούμενη μη οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα».<br /><br />Πολύ απλά η Κομισιόν, λίγο - πολύ αθωώνει την Τουρκία για τα όσα έχουν γίνει τους τελευταίους μήνες με το Oruc Reis.<br /><br />Γιατί είναι προφανές ότι εάν υιοθετηθεί αυτή η θέση της Κομισιόν, τότε η Ελλάδα δεν θα... έπρεπε σύμφωνα με την αντίληψη αυτή να αντιδρά στις παράνομες έρευνες του Oruc Reis. Που πρωταρχικά συνιστούν παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, καθώς είναι σε μη οριοθετημένη περιοχή που έχουν και άλλες χώρες δικαιώματα και αξιώσεις, αλλά επίσης η Ελλάδα ορθώς αναφέρεται σε ελληνική υφαλοκρηπίδα, επί της οποίας τα δικαιώματα της είναι ipso facto και ab initio και βασίζονται στην πρόβλεψη του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας για την επήρεια των νησιών σε θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Με αυτό το εντελώς αρνητικό κλίμα για τα ελληνικά συμφέροντα δεν είναι τυχαίο ότι η Γερμανία επιμένει μέχρι την τελευταία στιγμή να μην υπάρξει καμία απόφαση για κυρώσεις, ούτε καν για εντολή προς τον κ. Μπορέλ να ετοιμάσει γραπτή λίστα κυρώσεων και το Βερολίνο, πετώντας την μπάλα στην κερκίδα εισηγείται να υπάρξει ένα progress report μέχρι την… επόμενη Σύνοδο Κορυφής τον Μάρτιο!!! Μέχρι και χθες η Γερμανία αντιδρούσε πλήρως στο να δοθεί εντολή στον κ. Μπορέλ από τη Σύνοδο για την κατάρτιση λίστας μέτρων σε συγκεκριμένους Τομείς της τουρκικής οικονομίας, οι οποίοι μάλιστα θα καταγράφονταν ρητά στα Συμπεράσματα.<br /><br />Το απαράδεκτο Προσχέδιο Συμπερασμάτων<br /><br />Το Προσχέδιο Συμπερασμάτων που είδε το φως της δημοσιότητας αποτυπώνει αυτό το κλίμα και είναι εντελώς απαράδεκτο.<br /><br />Ικανοποιεί το αίτημα της Κύπρου για πρόσθετες καταχωρίσεις (ονομάτων) στη λίστα που έχουν ήδη επιβληθεί περιοριστικά μέτρα (ΚΕΠΠΑ 2019/1894) και καλεί το Συμβούλιο «εάν χρειαστεί, να εργασθεί για την επέκταση του πεδίου εφαρμογής της απόφασης». Οι 27 καλούν επίσης τον κ. Μπορέλ να υποβάλει… «εκθέσεις σχετικά με την πορεία των πολιτικών και οικονομικών σχέσεων ΕΕ - Τουρκίας, καθώς και για τις επιλογές.. που θα εξεταστούν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου 2021» και συγχρόνως στο Προσχέδιο γίνεται η γνωστή αναφορά τη θετική ατζέντα για την Τουρκία, η προετοιμασία Πολυμερούς Διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο, όπως απαιτεί ο κ. Ερντογάν και η επιφύλαξη συνεννόησης της Ε.Ε. με τη νέα αμερικανική κυβέρνηση για τις σχέσεις με την Τουρκία.<br /><br /><img height="422" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/AP_20200364628711.jpg" width="640" /><br /><br />Πάντως ακόμη και οι υποστηρικτές του κ. Ερντογάν στη Σύνοδο Κορυφής αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορεί η Αθήνα και ο Κ. Μητσοτάκης να φύγουν με άδεια χέρια από τις Βρυξέλλες. Και ίσως είναι η ώρα να αντιληφθούν ότι, όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία παζάρευαν το βέτο τους για τον προϋπολογισμό του Ταμείου Ανάκαμψης, ή όπως η Βουλγαρία βάζει βέτο στο θέμα της Β. Μακεδονίας, η Ελλάδα νομιμοποιείται πλήρως και περισσότερο από κάθε άλλη χώρα να απαιτήσει χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που διαθέτει τη στοιχειώδη έμπρακτη έκφραση αλληλεγγύης από τους εταίρους. Για ένα θέμα μάλιστα που αφορά την ίδια την αξιοπιστία και την «ταυτότητα» της Ε.Ε.<br /><br />Καθώς το Προσχέδιο Συμπερασμάτων είναι επιεικώς απαράδεκτο, είναι προφανές ότι υπάρχουν περιθώρια στη Σύνοδο Κορυφής να δοθεί μια πιο ενισχυμένη διατύπωση περί «στοχευμένων μέτρων» και πιθανότατα κάποια έμμεση αναφορά σε γεωγραφική επέκταση των υπαρχόντων μέτρων, ώστε να μπορεί να αποδεχθεί τα Συμπεράσματα η ελληνική πλευρά.<br />Η διπλωματική μάχη θα είναι και οφείλει να είναι σκληρή, καθώς μετά την 11η Δεκεμβρίου και η Ελλάδα και η Ε.Ε., θα βρίσκονται ξανά απέναντι στον κανονικό Ερντογάν και στην επεκτατική πολιτική του και όχι στο φιλοευρωπαϊκό προσωπείο του που προβάλει σήμερα.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το παιχνίδι των Γερμανών στις Βρυξέλλες και ο άθλιος ρόλος του Ζ. Μπορέλ για «δώρα» στη Θράκη προς τον Ερντογάν

Ενώ οι διαδικασίες και στο εσωτερικό της Ε.Ε. κορυφώνονταν, προκειμένου η Ένωση να ασχοληθεί πλέον σοβαρά με το «Τουρκικό Πρόβλημα» και να ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Ερντογάν ρίχνει τώρα γέφυρα στο Ισραήλ

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/12/erdogan.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/12/erdogan-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Πρωτόπαπας Γιώργος</b><br />Σε κινήσεις για την αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ κινείται ο Ταγίπ Ερντογάν, καθώς βλέπει ότι οι νέες γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή απομονώνουν την Τουρκία, αλλά και ότι ο νέος Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν θα ακολουθήσει διαφορετική πολιτική προς την Άγκυρα από τον Ντόναλντ Τραμπ. Ο Ερντογάν στο πλαίσιο αυτό, διόρισε νέο πρέσβη στο Ισραήλ και ενώ έχουν αναφερθεί ακόμα και μυστικές συναντήσεις Τούρκων και Ισραηλινών αξιωματούχων.<br /><br />Τα δυο κράτη δεν έχουν πρεσβευτές, από τον Μάιο του 2018, όταν η Τουρκία ζήτησε την αποχώρηση του Ισραηλινού πρέσβη από την Άγκυρα εξαιτίας των επιθέσεων του ισραηλινού στρατού στη Γάζα. Ο νέος Τούρκος πρέσβης είναι, σύμφωνα με ξένα δημοσιεύματα, ο Οφούκ Ολούτας 40 ετών, πρόεδρος του Κέντρου Στρατηγικής Έρευνας στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Εχει σπουδάσει εβραϊκά και πολιτική της Μέσης Ανατολικής στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και είναι ειδικός στις ιρανικές υποθέσεις.<br /><br />Η αποκατάσταση των τουρκό-ισραλινών σχέσεων περιλαμβάνει και έντονο παρασκήνιο. Ο διευθυντής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν συναντήθηκε τρεις φορές την τελευταία περίοδο, σύμφωνα με την ιστοσελίδα Al Monitor, με ανώτερους αξιωματούχους των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών σε μία προσπάθεια, εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο κρατών, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης της Άγκυρας. Οι συναντήσεις έγιναν για να συζητηθούν θέματα ασφαλείας αναφορικά με τις εξελίξεις σε Λιβύη και Συρία.<br /><br />Οι κινήσεις του Ερντογάν για επανεκκίνηση των σχέσεων Ισραήλ-Τουρκίας θεωρούνται συνυφασμένες με τις υπό διαμόρφωση νέες εξελίξεις, που αφορούν και την εκλογή Μπάιντεν στην αμερικανική προεδρία. Ο Ερντογάν ανησυχεί για επιβολή κυρώσεων από τις ΗΠΑ εξαιτίας της αγοράς των ρωσικών αντιπυραυλικών και αμυντικών συστημάτων S-400. H Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ πέρασε αμυντικό νομοσχέδιο δαπανών, ύψους 740 δισ. δολαρίων, όπου προβλέπονται και κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας. Το νομοσχέδιο για να τεθεί σε ισχύ πρέπει να εγκριθεί και από την Γερουσία.<div><br />Τι φοβάται ο Ερντογάν<br /><br />Η εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ θα δείξει στο νέο ένοικο του Λευκού Οίκου, ότι η Άγκυρα επιθυμεί να κλείσει το μέτωπο, με ένα κράτος, στενό σύμμαχο των ΗΠΑ. Ταυτοχρονα, ο Ερντογάν γνωρίζει ότι το Ισραήλ εντάσσεται στον αντί-τουρκικό άξονα της ανατολικής Μεσογείου – Ελλάδα, Κύπρος, Αίγυπτος. Η Τουρκία επιδιώκει να προσεγγίσει το Ισραήλ και σε αυτό το πλαίσιο, σε θέματα ΑΟΖ.<br /><br />Ο στενός σύμβουλος του Ταγίπ Ερντογάν και πρώην ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί, δημοσίευσε άρθρο σε ισραηλινό think-tank, που αναφέρεται σε μια πιθανή συμφωνία μεταξύ των δύο κρατών σχετικά με τις ΑΟΖ τους. Το άρθρο προτείνει τη μεταφορά των μπλοκ 8, 9, 11 και 12 από την Κύπρο στο Ισραήλ. Παράλληλα, προβλέπει και τη σύνδεση του υπό σχεδιασμού ισραηλινού αγωγού φυσικού αερίου στην Ευρώπη με τον υπάρχοντα τουρκικό, ως μια πιο πρακτική και οικονομική λύση συγκριτικά με τον αγωγό East Med.<br /><br />Σημαντικοί παράγοντες της προσέγγισης που επιχειρεί ο Ερντογάν στο Ισραήλ, θεωρούνται και οι συμφωνίες ειρήνης του Ισραήλ, με Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Μπαχρέιν. Η Τουρκία επέκρινε σφοδρά τις συμφωνίες ειρήνης, που έγιναν με τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ και τις χαρακτήρισε ως κίνηση εναντίον της Παλαιστίνης. Η Τουρκία ανησυχεί ιδιαίτερα για ένα αντί-τουρκικό μέτωπο Ισραήλ και Εμιράτων, καθώς το μικρό κράτος του Κόλπου είναι εχθρός της. Επιπλέον, ο Ερντογάν βρίσκεται σε έντονη αντιπαράθεση με την Γαλλία του Εμμανουέλ Μακρόν, που μαζί με Ελλάδα και Κύπρο, πιέζουν για επιβολή κυρώσεων από την επικείμενη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ.</div><div><br />Εμπόδια<br /><br />Ωστόσο, η επανεκκίνηση των σχέσεων Τουρκίας και Ισραήλ θα πρέπει να υπερκεράσει σημαντικά εμπόδια για να υλοποιηθεί. Η αποκατάσταση των διπλωματικών τους σχέσεων κρίνεται αναγκαία και ο Ερντογάν το έχει καταλάβει, για αυτό και όρισε το νέο πρέσβη. Το Ισραήλ, από την πλευρά του, θα ζητήσει από την Τουρκία να σταματήσει να παρέχει στήριξη προς την παλαιστινιακή Χαμάς.<br /><br />Η κυβέρνηση της Άγκυρας κατηγορείται από το Τελ Αβίβ, ότι χρηματοδοτεί δραστηριότητες της παλαιστινιακής οργάνωσης που ελέγχει τη Λωρίδα της Γάζας. Ισραηλινά ΜΜΕ ισχυρίζονται ότι αξιωματούχοι της Χαμάς έχουν τουρκικά διαβατήρια και ότι η παλαιστινιακή οργάνωση λειτουργεί μια εγκατάσταση στην Τουρκία για διεξάγει κυβερνοεπιθέσεις και κατά ισραηλινών στόχων.<br /><br />Η Τουρκία έχει επικρίνει σφοδρά το Ισραήλ για τις επιθετικές πολιτικές του προς τους Παλαιστίνιους, όπως κατασκευή νέων ισραηλινών εποικισμών και σχέδια για προσάρτηση τμημάτων της Δυτικής Όχθης. Οι σχέσεις των δύο κρατών υπέστησαν βαρύ πλήγμα το 2010, με την υπόθεση του πλοίου Μαβί Μαρμαρά, που ήταν στο στολίσκο που επιχείρησε να σπάσει τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας για να προσφέρει βοήθεια στους Παλαιστίνιους.<br /><br />Κατά την επιδρομή ισραηλινών κομάντο σκοτώθηκαν Τούρκοι ακτιβιστές, τους οποίους και αποζημίωσε αργότερα η ισραηλινή κυβέρνηση. Επίσης, η κυβέρνηση της Άγκυρας υποστηρίζει τη λύση δύο κρατών στην ισραηλινό-παλαιστινιακή διένεξη. Το ερώτημα που εγείρεται είναι τι όρους θα θέσει το Ισραήλ, καθώς θεωρείται να ιδιαίτερα δύσκολο να κάνει παραχωρήσεις στην πολιτική του προς το Παλαιστινιακό. O πρωθυπουργός Μπένζαμιν Νετανιάχου είναι επικεντρωμένος στην προάσπιση της εθνικής ασφαλείας και σε αυτό θα βασίσει την εκστρατεία του, σε περίπτωση νέων εκλογών.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί ο Ερντογάν ρίχνει τώρα γέφυρα στο Ισραήλ

Πρωτόπαπας Γιώργος Σε κινήσεις για την αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ κινείται ο Ταγίπ Ερντογάν, καθώς βλέπει ότι οι νέες γεωπολιτικέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “fast-track” ενίσχυση των Ενόπλων μας Δυνάμεων και η λογική της ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/08/HELLENIC-ARMED-FORCES-1-790x400.jpg" /><br /><br />Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι προσπάθειες πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας για την “fast-track” ενίσχυση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Σύμφωνα με ανώτατες στρατιωτικές πηγές, οι προσπάθειες που καταβάλλονται για την ταχεία ολοκλήρωση των διαδικασιών είναι τεράστιες σε όλα τα επίπεδα και στόχο έχουν να μειώσουν τη ζημιά που προήλθε από την ολιγωρία που επέδειξε η χώρα τα τελευταία 15 χρόνια. Μπορεί η κριτική και η αναζήτηση ευθυνών να αφορά τη δημοσιογραφική “γραφίδα”, ευθύνη της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας είναι όμως να επιχειρήσει να καλύψει όσο είναι δυνατό το χαμένο έδαφος. Με το όποιο κόστος…<br /><br />Ουδείς ενίσταται στην ουσία της τοποθέτησης καθώς εκπροσωπεί την κοινή λογική και την εθνική αναγκαιότητα. Εκτιμάται παράλληλα, ότι οι υπεύθυνοι είναι σε γνώση και συνείδηση του κινδύνου η υπερβολική ταχύτητα να προκαλέσει “εκτροχιασμούς”.<br /><br />Στις ειδικές όμως συνθήκες που αντιμετωπίζει η χώρα και περιγράφονται από την πλήρη αποθράσυνση της Τουρκίας, σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση η αναχαίτιση της οποίας δεν έχει καταστεί εφικτή συνεπεία της πανδημίας του κορονοϊού, δεν υπάρχει ουσιαστικά επιλογή από την ανάληψη ρίσκου. Όπου και όσο είναι δυνατόν υπολογισμένου…<br /><br />Τα δυο κορυφαία – εμβληματικά προγράμματα που αντιμετωπίζει το Γενικό Επιτελείο και η κυβέρνηση, είναι η αναβάθμιση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων της Πολεμικής Αεροπορίας και του Πολεμικού Ναυτικού. Η λογική που τα διέπει είναι η ακόλουθη.<br /><br />Η άρνηση των στόχων του αντιπάλου (deterrence by denial) ή/και η αξιόπιστη δυνατότητα “τιμωρίας” σε περίπτωση ανάληψης τέτοιας δράσης (deterrence by punishment), μπορεί να βγαίνει μέσα από τα θεωρητικά βιβλία της στρατηγικής, όμως πάνω απ’ όλα εδράζεται σε μια “σκληρή-κυνική” λογική, η αξία της οποίας είναι επιβεβαιωμένη από αιώνες παρατήρησης του πολεμικού φαινομένου, σε συνδυασμό με την ανθρώπινη συμπεριφορά.<br /><br />Σε ατομικό ή συλλογικό επίπεδο και παρά το δεδομένο της αδυναμίας να αποδείξει κανείς εύκολα εάν η “αποτροπή” έχει λειτουργήσει. Αυτό που μπορείς να ξέρεις μετά βεβαιότητας είναι πότε έχει καταρρεύσει. Διότι αυτό το αποδεικνύουν “τα κανόνια που κελαηδούν”. Ακόμα και τότε υπάρχει ένα ακόμα επίπεδο, αυτό της “ενδο-πολεμικής αποτροπής” (intra-war deterrence).<br /><br />Ακόμα και τότε υπάρχει η δυνατότητα επηρεασμού της συμπεριφοράς του αντιπάλου, με στόχο να απόσχει από ανεπιθύμητες για οποιονδήποτε λόγο ενέργειες. Αυτές είναι οι αρχές επί των οποίων οφείλει να βαδίσει η ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Στη θεωρία, η στρατιωτική ηγεσία γνωρίζουμε ότι το αντιλαμβάνεται.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η “fast-track” ενίσχυση των Ενόπλων μας Δυνάμεων και η λογική της ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι προσπάθειες πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας για την “fast-track” ενίσχυση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. ...

Διαβάστε την συνέχεια