«Ναι» της Ελλάδας στην αποστολή τεθωρακισμένων στην Ουκρανία με μια όμως... προϋπόθεση. Οι πιέσεις από το Βερολίνο.

<img src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/bbba46448169706b8b0f26e8d53af06e_XL.jpg" /><br /><br /><div>Και μπορεί η συζήτηση για την πιθανότητα παραχώρησης των τεθωρακισμένων BMP-1, υπό τις προαναφερθείσες, να παραμένει ανοιχτή, ωστόσο, για τα υπόλοιπα συστήματα και, κυρίως, για τους αντιπλοϊκούς πυραύλους τύπου Harpoon, η Αθήνα δεν το συζητάει<br /><br />Η δυνατότητα άμεσης αντικατάστασης των οπλικών συστημάτων που εξυπηρετούν πάγιες ανάγκες της άμυνας της χώρας είναι η βασικότερη παράμετρος η οποία μπορεί να επηρεάσει την απόφαση της Αθήνας να παραχωρήσει κάποια στην Ουκρανία.<br />Σύμφωνα με την Καθημερινή, η Ελλάδα θα ήταν διατεθειμένη να παραχωρήσει τα τεθωρακισμένα BMP-1, εφόσον αυτά μπορούσαν να αντικατασταθούν άμεσα από αντίστοιχων δυνατοτήτων οχήματα μεταφοράς προσωπικού και μάχης.<br /><br />Οι πιέσεις από το Βερολίνο <br /><br />Η πίεση για την παραχώρηση των BMP-1 στην Ουκρανία έρχεται κατά κύριο λόγο από το Βερολίνο.<br />Αν μη τι άλλο, σχολίαζαν αρμόδιες πηγές στην εφημερίδα, ο γερμανικός στρατός διαθέτει λύσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως ενδιάμεσες, έως ότου καταστεί δυνατή η μονιμότερη ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με αξιόπιστες μονάδες μεταφοράς προσωπικού.</div><div><br />Σύμφωμα με τις ίδιες πληροφορίες, μάλιστα, πέρα από τα ΒΜΡ-1, αιτήματα, είτε απευθείας από την Ουκρανία, είτε από ενδιάμεσους δρώντες, όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, υπάρχουν και για άλλα συστήματα, όπως τα αντιαρματικά Stinger, αλλά και οι αντιπλοϊκοί πύραυλοι τύπου Harpoon του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.).</div><div><br />Και μπορεί η συζήτηση για την πιθανότητα παραχώρησης των τεθωρακισμένων BMP-1, υπό τις προαναφερθείσες, να παραμένει ανοιχτή, ωστόσο, για τα υπόλοιπα συστήματα και, κυρίως, για τους αντιπλοϊκούς πυραύλους τύπου Harpoon, η Αθήνα δεν το συζητάει.<br /><br /><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Ναι» της Ελλάδας στην αποστολή τεθωρακισμένων στην Ουκρανία με μια όμως... προϋπόθεση. Οι πιέσεις από το Βερολίνο.

Και μπορεί η συζήτηση για την πιθανότητα παραχώρησης των τεθωρακισμένων BMP-1, υπό τις προαναφερθείσες, να παραμένει ανοιχτή, ωστόσο, για τα...

Διαβάστε την συνέχεια

Χάος στους χειρισμούς για ναυτιλία και όπλα.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/themes/skil3e_wp_theme/assets/img/fallback-img.jpg"><img height="335" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/themes/skil3e_wp_theme/assets/img/fallback-img.jpg" width="776" /></a><br /><br /><b>Aλέξανδρος Τάρκας</b><br />Οι -αμφίβολου μακροπρόθεσμου αποτελέσματος- προσπάθειες της κυβέρνησης να εξαιρέσει τα πλοία ελληνικών συμφερόντων από τις κυρώσεις και απαγορεύσεις της Ε.Ε., ως προς τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου, έχουν βαρύνουσα σημασία για τρεις, κυρίως, λόγους.<br /><br />Πρώτα απ’ όλα, αποδεικνύεται ότι η Αθήνα, όταν το επιθυμεί πραγματικά, έχει τη δυνατότητα άσκησης πίεσης στην Κομισιόν και σύναψης συμμαχιών για την προώθηση ή προάσπιση ζωτικών ελληνικών συμφερόντων. Κακώς επικρίνεται ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης για «μάχη υπέρ των εφοπλιστών», αφού -ανεξαρτήτως φορολογικών ή άλλων προνομίων- η ναυτιλία αποτελεί κλάδο κατεξοχήν κρίσιμο για την εθνική οικονομία και την άσκηση επιρροής διεθνώς. Αλίμονο, αν μετά την ευρεία αποβιομηχάνιση, τη συρρίκνωση του ναυπηγικού τομέα και τη -λόγω Μνημονίου- εξουδετέρωση της ανεπανάληπτης οικονομικής διείσδυσης στα Βαλκάνια, η χώρα απωλέσει και την ελληνόκτητη ναυτιλία.<br /><br />Ωστόσο, αν για κάτι πρέπει να ασκηθεί κριτική στον κ. Μητσοτάκη, είναι ότι δεν έχει επιδείξει την ίδια, ανάλογη ή μεγαλύτερη μαχητικότητα σε άλλα μείζονα ζητήματα. Όπως στις κυρώσεις κατά της Τουρκίας (που, κατά το κυβερνητικό λεκτικό, θα «δάγκωναν», αλλά γρήγορα εξιλεώθηκαν), καθώς και στη στήριξη της κοινωνίας έναντι του ενεργειακού κόστους. Η ελληνική κυβέρνηση, σε αντίθεση με την ισπανική και την πορτογαλική που προστάτευσαν τους πολίτες και τις επιχειρήσεις τους, δεν έδωσε μάχη στις Βρυξέλλες για το βασικό αγαθό του ηλεκτρικού ρεύματος.<br /><br />Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι, ενώ ο κ. Μητσοτάκης τήρησε συνεπή στάση από την αρχή της εισβολής στην Ουκρανία, αποστέλλοντας όπλα στο Κίεβο και δηλώνοντας ότι οι σύμμαχοι και εταίροι, όπως η Ελλάδα, «πρέπει να είναι προβλέψιμοι, γιατί αλλιώς δεν είναι αξιόπιστοι», ξαφνικά δεν έχει πρόβλημα να αλλάξει στάση. Λόγω της εθνικής σημασίας της εμπορικής ναυτιλίας και εσωτερικών σκοπιμοτήτων, ο Πρωθυπουργός συνειδητοποιεί ότι δεν είναι δυνατόν η άσκηση εξωτερικής πολιτικής να είναι πάντα προβλέψιμη. Εξαιρέσεις επιβάλλονται και δικαιολογούνται. <br /><br />Άλλωστε η κυβέρνηση Μητσοτάκη (που αποδείχθηκε ανέτοιμη για την αντιμετώπιση της οικονομικής και ενεργειακής κρίσης παρά τις προειδοποιήσεις του τότε πρεσβευτή των ΗΠΑ Τζ. Πάιατ από το Νοέμβριο) θα βρεθεί, σύντομα, ενώπιον νέων παρόμοιων διλημμάτων. Ειδικά ως προς την αποστολή πρόσθετου υλικού στην Ουκρανία, ο κ. Μητσοτάκης έχει αυτοπαγιδευθεί και -το χειρότερο- αφόπλισε την ελληνική διπλωματική επιχειρηματολογία.<br /><br />Αποστέλλοντας βαρύ οπλισμό, μόλις λίγες μέρες μετά την εισβολή, ο νυν Πρωθυπουργός εγκατέλειψε -κατά άλλους ορθώς και κατά άλλους λανθασμένα- το άτυπο δόγμα όλων των προκατόχων του για λελογισμένη συνδρομή αντί της βαθιάς ανάμιξης στις πολεμικές κρίσεις. Δεν ακολούθησε την πολιτική του Κων. Μητσοτάκη στον α’ Πόλεμο του Κόλπου το 1990 (άδειες υπερπτήσεων συμμαχικών αεροσκαφών και αποστολή φρεγάτας για νηοψίες το πολύ μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα), του Κ. Σημίτη το 1999 στο Κόσοβο (υποστήριξη επιχειρήσεων, χωρίς συμμετοχή σε πλήγματα κατά της Σερβίας) και του Κώστα Καραμανλή το 2004 στο Αφγανιστάν (αποχή από μάχες και αποστολή κινητού νοσοκομείου και δύναμης Μηχανικού, με προστασία ειδικών δυνάμεων, για την εκτέλεση έργων). <br /><br />Επομένως, από τη στιγμή που ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης άλλαξε το δόγμα, γιατί η Ουάσιγκτον να μην αξιώνει, συνεχώς, επιπλέον συστήματα για την Ουκρανία; Ο Πρωθυπουργός έκανε μάλιστα το μέγιστο λάθος να δηλώσει ότι «δεν είναι συνεχής» (!) η τουρκική επιθετικότητα. Διέγραψε μεμιάς την, ως τώρα, ελληνική επισήμανση στις ΗΠΑ ότι πρόσθετη συνδρομή είναι αδύνατη λόγω της ανάγκης αντιμετώπισης της τουρκικής απειλής στο Αιγαίο.<br /><br />Λογικοφανές, από εκεί και πέρα, το αμερικανικό αντεπιχείρημα ότι, αφού «δεν είναι συνεχής» η απειλή, η Ελλάδα διαθέτει ακόμα περιθώρια αποδέσμευσης αμυντικών συστημάτων της. Παλαιοί διπλωμάτες θυμίζουν ότι κάτι παρόμοιο συνέβη τον Ιούνιο του 1992 με το όνομα των Σκοπίων, όταν Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών ειρωνεύθηκε την τότε κυβέρνηση Μητσοτάκη, λέγοντας ότι «αφού δέχεστε το λίγο ‘Μακεδονία’, γιατί δεν δέχεστε και το ολόκληρο να τελειώνουμε»;<br /><br />Η τρίτη σημαντική πτυχή της διαμάχης στις Βρυξέλλες εντοπίζεται στον αρραγή ή μη χαρακτήρα των κυρώσεων της Ε.Ε. κατά της Ρωσίας. Τους μήνες πριν από την εισβολή, η Ουάσιγκτον τόνιζε ότι, σε αντίθεση με το 2014 και την προσάρτηση της Κριμαίας, ο Βλ. Πούτιν δεν θα πρέπει να αξιοποιήσει πάλι ενδεχόμενη νέα ανοχή ή διάσπαση της Δύσης. Κατά τους περασμένους δυόμισι μήνες, όντως δεν υπήρξε ρωγμή στο μέτωπο των κυρώσεων. Τώρα, και με ελληνική συμμετοχή, αρχίζουν τριγμοί που θα πολλαπλασιαστούν -ανεξαρτήτως εξέλιξης του πολέμου- στο δύσκολο χειμώνα του 2022-23 με τη λήψη των κυβερνητικών αποφάσεων στην Αθήνα να γίνεται δυσχερέστατη.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Χάος στους χειρισμούς για ναυτιλία και όπλα.

Aλέξανδρος Τάρκας Οι -αμφίβολου μακροπρόθεσμου αποτελέσματος- προσπάθειες της κυβέρνησης να εξαιρέσει τα πλοία ελληνικών συμφερόντων από τις...

Διαβάστε την συνέχεια

Αντιθέσεις Γ. Σαχίνης: Πόλεμος- Ενεργειακή κρίση, κρίση εφοδιαστικών αλυσίδων και επισιτιστική φτώχεια.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="382" src="https://www.youtube.com/embed/DIktOxSZA34" width="722" youtube-src-id="DIktOxSZA34"></iframe></div><div><br /></div>-Η σύγκρουση των δύο επιπέδων στην Ουκρανία με τη Ρωσική εισβολή και οι συνέπειες σε Δύση και Ανατολή,<br />Η θέση της Ευρώπης και οι προεκτάσεις για τον Ελληνισμό σε ένα περιβάλλον με προβολές ισχύος των Μεγάλων Παικτών, αλλά και του στρατηγικού αναθεωρητισμού της Τουρκίας<br />Ο ρόλος της Ανατολικής Μεσογείου και οι νέες πραγματικότητες στη Γεωστρατηγική.<br /><br /><div><a href="http://www.cretetv.gr/show/antitheseis/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αντιθέσεις Γ. Σαχίνης: Πόλεμος- Ενεργειακή κρίση, κρίση εφοδιαστικών αλυσίδων και επισιτιστική φτώχεια.

-Η σύγκρουση των δύο επιπέδων στην Ουκρανία με τη Ρωσική εισβολή και οι συνέπειες σε Δύση και Ανατολή, Η θέση της Ευρώπης και οι προεκτάσεις...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεννάνε! Νέα τουρκικά Bayraktar φαίνεται να φτάνουν στην Ουκρανία κάθε δυο εβδομάδες

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-05/TJUGYSA5ZROYZLYYSUGRAIC64E.jpg?itok=a4TAXNBq" width="792" /><br /><br /><b>Ιωάννης Χάρχαρης</b><br />Στρατιωτικά μεταφορικά αεροσκάφη αναχωρούν από το έδαφος της τουρκικής πόλης Tekirdag, παραδίδουν επιθετικά drones στο έδαφος της γειτονικής Πολωνίας, τα οποία στη συνέχεια μεταφέρονται στην Ουκρανία<br /><br />Το Snake Island είδε κάποια δραματική δράση το περασμένο Σαββατοκύριακο, συμπεριλαμβανομένου ενός βομβαρδισμού υψηλής ταχύτητας, χαμηλού επιπέδου από ουκρανικά τζετ και μια σειρά χτυπημάτων από μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar TB2, που βύθισαν δύο περιπολικά και ένα σκάφος προσγείωσης που μετέφερε σύστημα πυραύλων εδάφους-αέρος, ενώ στη συνέχεια κατέστρεψε ένα ελικόπτερο Mi-8 καθώς έριχνε στρατεύματα στο νησί . Αλλά για τη Ρωσία, η μεγαλύτερη ανησυχία μπορεί να ήταν ένας αριθμός σε μια από τις οθόνες βίντεο του Bayraktar: μια εγγραφή που έδειχνε ότι ήταν ένα ολοκαίνουργιο drone κατευθείαν από τη γραμμή παραγωγής.<br /><br />Η αποστολή τουρκικών επιθετικών drones Bayraktar TB2 στην Ουκρανία, πραγματοποιείται κάθε δύο εβδομάδες και φαίνεται ότι ο ουκρανικός στρατός λαμβάνει δύο σετ τουρκικών επιθετικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών Bayraktar TB2, κάθε δύο εβδομάδες.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="387" src="https://www.youtube.com/embed/7QJ6xUGTdI4" width="736" youtube-src-id="7QJ6xUGTdI4"></iframe><br /><br />Σήμερα, η τουρκική εταιρεία Baykar Makina εργάζεται πρακτικά για την Ουκρανία, γεγονός που εξηγεί το γεγονός ότι αντί για τα κατεδαφισμένα ουκρανικά drones, εμφανίζονται νέα επιθετικά drones αυτού του τύπου στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας. Σήμερα, οι δυνατότητες του τουρκικού κατασκευαστή Baykar Makina είναι τέτοιες που, κατά μέσο όρο, ένα επιθετικό drone την ημέρα μπορεί να σταλεί στο έδαφος της Ουκρανίας.<br /><br />Ωστόσο, μία φορά κάθε δύο εβδομάδες, στρατιωτικά μεταφορικά αεροσκάφη αναχωρούν από το έδαφος της τουρκικής πόλης Tekirdag, τα οποία, σύμφωνα με πηγές, παραδίδουν επιθετικά drones στο έδαφος της γειτονικής Πολωνίας, τα οποία στη συνέχεια μεταφέρονται στην Ουκρανία.<br /><br />«Είναι κερδοφόρο για την Ουκρανία να αγοράζει τουρκικά επιθετικά drones και είναι κερδοφόρο για την Τουρκία να τα πουλάει. Δεν μιλάμε καν για συγκροτήματα, αλλά για τα ίδια τα drones, τα οποία μπορεί κάλλιστα να λειτουργούν με συστήματα ελέγχου που είχαν προηγουμένως παραδοθεί από τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας» σημειώνει ο αναλυτής.<br /><br />Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία, περισσότερα από 50 drones Bayraktar TB2 έχουν καταστραφεί κατά τη διάρκεια του JMD στην Ουκρανία, αλλά η Ουκρανία, προφανώς χάρη στην Τουρκία, αναπληρώνει γρήγορα τις απώλειες.<a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2022-05/720aa79a-bbf0-4927-a3e4-0e6e071f2af1.jpg"><img height="427" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2022-05/720aa79a-bbf0-4927-a3e4-0e6e071f2af1.jpg?itok=7AHI3f0U" width="640" /></a><br /><br />Αλλά μερικά Bayraktar καταρρίπτονται και ο αρχικός στόλος της Ουκρανίας εξαντλείται σταθερά με τουλάχιστον επτά απώλειες, σύμφωνα με τον οριστικό απολογισμό της Oryx. Η Τουρκία παρέμεινε φανερά ουδέτερη σε αυτή τη σύγκρουση, εξαρτημένη σε μεγάλο βαθμό από το ρωσικό αέριο και το σιτάρι, και έχει τοποθετηθεί ως μεσολαβητής , και η τουρκική κυβέρνηση, σε αντίθεση με πολλά άλλα μέλη του ΝΑΤΟ, «δεν προμηθεύει την Ουκρανία με όπλα». <br /><br />Η Άγκυρα αρνήθηκε να σχολιάσει εάν επιτρέπονταν ιδιωτικές πωλήσεις όπλων, επομένως υποτίθεται ότι δεν θα παραδοθούν άλλα Bayraktars. Εξ ου και οι προτάσεις για τις ΗΠΑ, να προμηθεύσουν την Ουκρανία με MQ-9 Reapers ή άλλα μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να αυξήσουν τον στόλο της.<br /><br />Αλλά ένας αναλυτής πληροφοριών, σημείωσε ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό μιας από τις επιθέσεις στο Snake Island: η ροή βίντεο Bayraktar, η οποία συνήθως αναλύεται για να αποκαλύψει ψηφιακές πληροφορίες αναγνώρισης, έμεινε ανέπαφη. Αυτό δείχνει ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε από τον Σταθμό Ελέγχου εδάφους 13, που λειτουργούσε ένα Bayraktar με την εγγραφή T253.<br /><br />Στη συνέχεια, ο αναλυτής συνδύασε αυτήν την εγγραφή με δεδομένα πτήσης ανοιχτού κώδικα από την Τουρκία, τα οποία έδειξαν ότι το TB2 T253 πραγματοποίησε μια δοκιμαστική πτήση, νότια της μονάδας δοκιμών πτήσης του Baykar κοντά στο Keşan στην Τουρκία στις 21 Μαρτίου, μόλις πριν από έξι εβδομάδες.<br /><br />«Αυτό υποδηλώνει έντονα ότι η Ουκρανία παραλαμβάνει τα TB2 γρήγορα από τη γραμμή παραγωγής» , καταλήγουν.<div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2022-05/5e4a88d83c2b4f0e99de4c6c96ce1c46.jpg"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2022-05/5e4a88d83c2b4f0e99de4c6c96ce1c46.jpg?itok=bJMXsoBx" /></a><br /><br />Ένας άλλος αναλυτής, σημειώνει ότι ένα Bayraktar με ταξινόμηση T261 έχει επίσης εντοπιστεί στην Ουκρανία και ότι το T258-T262, πέρασε από δοκιμές μαζί στο Keşan. Καθώς τα drones κανονικά παρέχονται σε παρτίδες των έξι, αυτό υποδηλώνει ότι η Ουκρανία μπορεί να έχει λάβει τουλάχιστον δύο τέτοιες παρτίδες από την έναρξη του πολέμου. Άλλοι έχουν παρακολουθήσει πρόσφατες πτήσεις, φαινομενικά από το εργοστάσιο Baykar προς την Πολωνία.<br /><br />Φυσικά, τα δεδομένα βίντεο μπορεί να είναι πλαστά ή η Ουκρανία μπορεί απλώς να τροποποιεί τους αριθμούς εγγραφής που εμφανίζονται, για να μπερδέψει τη Ρωσία σχετικά με το πώς μπορεί να έχουν εγκαταλείψει τα Bayraktars.<br /><br />Ακόμη και πριν από τον πόλεμο, αυτό ήταν ένα ευαίσθητο θέμα για την Τουρκία. Τον Οκτώβριο, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου, ζήτησε από την Ουκρανία να σταματήσει να αναφέρει την Τουρκία σε σχέση με τις εισαγωγές drone: «Εάν μια χώρα έχει αγοράσει ένα όπλο από εμάς ή από άλλη χώρα, τότε αυτό το όπλο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως τουρκικό ή ρωσικό ή ουκρανικό», είπε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2022-05/SEI_91487411-640x360.jpg"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2022-05/SEI_91487411-640x360.jpg?itok=S-A1hOfZ" /></a><br /><br />Από τον πόλεμο, η τουρκική κυβέρνηση τόνισε ότι οι προπολεμικές πωλήσεις στην Ουκρανία ήταν ιδιωτική συμφωνία και δεν είχαν καμία σχέση με αυτές.<br /><br />«Πρόκειται για ιδιωτικές εταιρείες και αυτές οι αγορές drone, είχαν γίνει και πριν από τον πόλεμο», δήλωσε υψηλόβαθμος αξιωματούχος που επικαλείται το Reuters .<br /><br />Μέχρι τώρα δεν είχαμε καμία ένδειξη ότι η Τουρκία συνέχισε να προμηθεύει Bayraktars στην Ουκρανία. Αλλά αν η νέα ανάλυση είναι σωστή, τότε η Baykar προμηθεύει την Ουκρανία με νέα drones όσο πιο γρήγορα μπορούν να τα κατασκευάσουν, πιθανώς με τη σιωπηρή έγκριση της κυβέρνησης.<br /><br />Ο Πρόεδρος Zelensky σημείωσε ότι τα Bayraktars, δεν είναι αποφασιστικά από μόνα τους και ότι οι πύραυλοι και το πυροβολικό είναι επίσης ζωτικής σημασίας, αλλά τα drones παρέχουν μια σημαντική ικανότητα αφού τα αεροσκάφη της ουκρανικής αεροπορίας, μπορούν να πραγματοποιούν μόνο μια χούφτα εξόδους κάθε μέρα.<br /><br /> Εάν η Ουκρανία έχει λάβει πραγματικά 12 ή περισσότερα, τότε μπορεί τώρα να έχει περισσότερα Μπαϊρακτάρ από ότι όταν ξεκίνησε η σύγκρουση. <br /><br />Φαίνεται ότι το πρόβλημα των Μπαϊρακτάρ για τη Ρωσία θα επιδεινωθεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Γεννάνε! Νέα τουρκικά Bayraktar φαίνεται να φτάνουν στην Ουκρανία κάθε δυο εβδομάδες

Ιωάννης Χάρχαρης Στρατιωτικά μεταφορικά αεροσκάφη αναχωρούν από το έδαφος της τουρκικής πόλης Tekirdag, παραδίδουν επιθετικά drones στο έδαφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελληνική συμμετοχή στην ρωσο-ουκρανική κρίση

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/10/01/Cyber-Warfare.jpg"><img height="404" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/10/01/Cyber-Warfare-696x404.jpg" width="760" /></a><br /><br /><div>Η Ελλάδα συνδράμει την προσπάθεια της Δύσης, να ενισχυθεί με το απαραίτητο στρατιωτικό υλικό η Ουκρανία, προκειμένου να αντιμετωπίσει τα επελαύνοντα ρωσικά στρατεύματα.<div>  <br /><b>Γράφει ο Χρήστος Καπούτσης</b><br />Επίσης η Ελλάδα ανταποκρίνεται πλήρως στις συμμαχικές υποχρεώσεις της και μετέχει στην Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ ΝRF (ΝΑΤΟ Response Force), που έχει ενεργοποιηθεί επιχειρησιακά, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. <br /><br />Σε τηλεφωνική επικοινωνία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Ν. Παναγιωτόπουλου με τον αμερικανό ομόλογο του Λόυντ Τζέιμς Ώστιν (στρατηγό ε.ά), μεταξύ άλλων συζητήθηκε και η πιθανή διαθεσιμότητα ρωσικής κατασκευής οπλικών συστημάτων που διαθέτει η Ελλάδα, ώστε να αποσταλούν στην Ουκρανία.<br /><br />Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας: «O Υπουργός Εθνικής Αμύνης κ. Νικόλαος Παναγιωτόπουλος είχε σήμερα το απόγευμα, Δευτέρα 9 Μαΐου 2022, τηλεφωνική επικοινωνία με τον Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ κ. Λόυντ Τζέιμς Ώστιν (Lloyd James Austin). <br /><br />Οι δύο Υπουργοί υπεγράμμισαν το εξαιρετικό επίπεδο της στρατηγικής αμυντικής συνεργασίας Ελλάδος-ΗΠΑ, τη σημασία, στο πλαίσιο αυτό, της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) και τον ρόλο της Ελλάδας ως συμμάχου στην ασφάλεια και την σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή. <br /><br />Συζητήθηκαν οι εξελίξεις στην Ουκρανία και αναγνωρίστηκε, από αμερικανικής πλευράς, η έμπρακτη συνεισφορά της Ελλάδος. <br /><br />Ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης ενημέρωσε επίσης τον αμερικανό Ομόλογό του για τις πρόσφατες εξελίξεις στη περιοχή μας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη πλήρους σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου και της αρχής της καλής γειτονίας.»<br /><br />Για το θέμα της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ (ΝRF), κατά την Έκτακτη Σύνοδο Κορυφής, που πραγματοποιήθηκε στις 24 Μαρτίου 2022 στις Βρυξέλλες, αποφασίστηκε από τους Αρχηγούς κρατών – μελών του ΝΑΤΟ, η ενεργοποίηση των Συμμαχικών αμυντικών σχεδίων (ΝΑΤΟ’s Defence Plans), λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία. Απόρροια αυτής της απόφασης των ηγετών της Ατλαντικής Συμμαχίας, ήταν η ανάπτυξη στοιχείων της ΝRF στο ανατολικό πλευρό της Συμμαχίας (Eastern Flank), σε ρόλο άμυνας και αποτροπής.<br /><br />Για τη συμμετοχή της χώρας μας στην ΝRF, ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Ν. Χαρδαλιάς στη Βουλή, απαντώντας σε ερώτηση Βουλευτή, , μεταξύ άλλων επισήμανε και τα εξής: «ενίσχυση της Συμμαχικής αποτρεπτικής και αμυντικής διάταξης, εντάσσεται στις υποχρεώσεις της χώρας μας, όπως και των λοιπών κρατών μελών, και ως εκ τούτου, αποκτά λογικό έρεισμα, αλλά εάν θέλετε και διπλωματική σκοπιμότητα και ουσιαστική βαρύτητα. Απόρροια των παραπάνω είναι το γεγονός ότι ενδεχομένως να προκύψουν υποχρεώσεις για τη χώρα μας, ως μέλος του ΝΑΤΟ, στο πλαίσιο αυτού του νέου σχεδιασμού.» Και ο Ν. Χαρδαλιάς πρόσθεσε ότι: «Είναι στο όριο του ψευτοδιλήμματος, αν μου επιτρέπετε, εάν η απειλή είναι μεγαλύτερη από την Ρωσία, είναι μεγαλύτερη από την Τουρκία, σε κάθε περίπτωση σας διαβεβαιώνω ότι, ΝΑΙ, η Ελλάδα τελεί σε διαρκή ετοιμότητα, είμαστε σε απόλυτη εγρήγορση, προκειμένου να συνδράμουμε στο πλαίσιο του νατοϊκού σχεδιασμού, όπως άλλωστε αυτό επιτάσσουν οι συμμαχικές μας υποχρεώσεις.»<br /><br />Η Ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία για τις Βάσεις (MDCA) που θα επικυρωθεί τις επόμενες μέρες στη Βουλή, περιλαμβάνει σημαντικές διευκολύνσεις προς τις αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις. <br /><br />Η Αλεξανδρούπολη, μετατρέπεται σε μεγάλη αμερικανική ναυτική βάση, σε νέα Σούδα ή «Σούδα του Βορά» όπως είχε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Κ. Φλώρος, που λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, έχει ιδιαίτερα αναβαθμισμένη στρατιωτική αξία. Από την Αλεξανδρούπολη διακινήθηκε στρατιωτικό προσωπικό και νατοϊκός – αμερικανικός οπλισμός προς τη Ρουμανία και την Πολωνία, αποδεικνύοντας έτσι, ότι είναι κομβικός ο ρόλος της στην πολιτικο- στρατιωτική κρίση στην Ουκρανία. <br /><br />Οι Ρώσοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, όλο και πιο συχνά, αναφέρονται στην Αλεξανδρούπολη, ως πιθανό στρατιωτικό στόχο των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων (αιχμηρές δηλώσεις των ρώσων Υπουργών Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και Άμυνας Σεργκέι Σοιγκού). Ίσως διότι η Αλεξανδρούπολη βρίσκεται στη «σωστή» απόσταση για νατοϊκό στρατηγικό πλήγμα (συμβατικό ή πυρηνικό) εναντίον της Ρωσίας.<br /><br />Με την ίδια ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία, εκτός από τη Σούδα και την Αλεξανδρούπολη, επίσης η Λάρισα, το Στεφανοβίκειο Μαγνησίας, ο Άραξος, η Ανδραβίδα και η Καλαμάτα, «διατίθενται» προς επιχειρησιακή χρήση των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Ειδικά για το θέμα της αποστολής στην Ουκρανία, στρατιωτικού υλικού, η Ελλάδα μέχρι τώρα , έχει αποστείλει με C-130 της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και του Καναδά φορτία με πυραύλους Stinger, ρουκέτες για πολλαπλούς εκτοξευτές RM-70 (τσεχοσλοβακικής κατασκευής) διάφορα πυρομαχικά, καθώς επίσης και κατασχεμένα τυφέκια καλάσνικοφ. Με πρωτοβουλία των ΗΠΑ, είναι σε εξέλιξη μια συζήτηση στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, που αφορά την άμεση αποστολή στρατιωτικού υλικού ρωσικής κατασκευής, που διαθέτουν τα κράτη μέλη της Συμμαχίας, στην Ουκρανία , υπό την προϋπόθεση ασφαλώς, ότι δεν θα προκύψουν προβλήματα ή ελλείψεις στα εθνικά συστήματα ασφάλειας και άμυνας. <br /><br />Από ελληνικής πλευράς, η συζήτηση επικεντρώνεται στην πιθανή διαθεσιμότητα, ρωσικής κατασκευής οπλικών συστημάτων, που είναι εντεταγμένα στο Εθνικό Σύστημα Αεράμυνας και στην αντιαρματική θωράκιση των νησιών του Αιγαίου, όπως: το αντιαεροπορικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς S-300, τα μέσου βεληνεκούς αντιαεροπορικά TOR-M1 και OSA-K, τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού και μάχης BMP-1. Η αντιαεροπορική άμυνα του Ελληνικού Στρατό (ΕΣ) αποτελείται από μια πληθώρα συστημάτων (πυροβόλων και συστημάτων κατευθυνόμενων βλημάτων), τα οποία καλύπτουν το φάσμα από το πολύ μικρό μέχρι το μέσο βεληνεκές. Τα περισσότερα αποκτήθηκαν, καινούργια ή μεταχειρισμένα, ή αναβαθμίστηκαν, αμέσως μετά την Κρίση των Ιμίων του 1996. Μεταξύ αυτών είναι και τα TOR-M1 και OSA-K . Η Ελληνική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι, τα όπλα που θα σταλούν στην Ουκρανία, δεν θα αποδυναμώνουν την αμυντική θωράκιση της χώρας, δεδομένη ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια ενεργό απειλή, την Τουρκική επεκτατική και αναθεωρητική πολιτική, που στηρίζεται στην στρατιωτική ισχύ της γείτονος και συμμάχου χώρας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Η Ελληνική συμμετοχή στην ρωσο-ουκρανική κρίση

Η Ελλάδα συνδράμει την προσπάθεια της Δύσης, να ενισχυθεί με το απαραίτητο στρατιωτικό υλικό η Ουκρανία, προκειμένου να αντιμετωπίσει τα επε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η φοβία της κυβέρνησης να διαπραγματευθεί δημιουργεί Πόντιους Πιλάτους στα εθνικά μας συμφέροντα».

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/biden_mitsotakis.png"><img height="411" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/biden_mitsotakis-696x411.png" width="774" /></a><br /><br /><b>Γ.Τσιτσιλιάνος </b><div>Έφτασε για κύρωση στη βουλή το δεύτερο πρωτόκολλο τροποποίησης της ελληνοαμερικανικής αμοιβαίας αμυντικής συμφωνίας το οποίο υπογράφηκε στην Ουάσιγκτον στις 14 Οκτωβρίου 2021, από τους υπουργούς των εξωτερικών της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών το οποίο προβλέπει :<br /><br />●Την παράταση της χρονικής διάρκειας από το ένα έτος σε πέντε χρόνια από την ημερομηνία της υπογραφής της.Η οποία θα παραμείνει σε ισχύ και μετά την λήξη της πενταετίας ,εκτός αν ένα εκ των δύο μερών δύο χρόνια πριν, την καταγγείλει με γραπτή δήλωση, μέσω της διπλωματικής οδού.Όπως αντιλαμβάνεστε ουσιαστικά η χώρα θα είναι υποχρεωμένη να διατηρεί την συμβατική της υποχρέωση με την υπερδύναμη διαχρονικά ,δημιουργώντας ουσιαστικά πρόβλημα στο μέλλον για την οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση να τολμήσει να την καταγγείλει για προφανείς λόγους.<br /><br />● Η Ελλάδα καθίσταται ένα απέραντο κέντρο αμερικανικών βάσεων στο Βόλο ,στην Αλεξανδρούπολη ,στην Αεροπορική Βάση της Λάρισας , στο Στεφανοβίκειο ,το πεδίο βολής του Λιτοχώρου και στη Σούδα .<br /><br />Ενώ υφίσταται συμβατική υποχρέωση της χώρας για παραχώρηση βάσεων όπου αλλού κριθεί σκόπιμο από την αμερικανική διοίκηση.Και όλα αυτά χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση από αμερικανικής πλευράς ! Αντιθέτως η χώρα αναλαμβάνει συμβατική υποχρέωση απώλειας εσόδων από την λειτουργία των βάσεων λόγο της απαλλαγής φόρων,δασμών,τελών και άλλων επιβαρύνσεων από την εισαγωγή διαφόρων αγαθών και εξοπλισμού των μελών της αμερικανικής δύναμης.<br /><br />● Δεν περιλαμβάνει η σύμβαση εγγυήσεις από αμερικανικής πλευράς για την ασφάλεια των σημερινών συνόρων της χώρας στη στεριά ,την θάλασσα και τον αέρα.Η επιστολή του υπουργού των εξωτερικών των ΗΠΑ στον έλληνα πρωθυπουργό δεν αποτελεί συμβατική υποχρέωση , είναι για να κρύψει την πραγματικότητα και να θολώσει τα νερά.<br /><br />● Δεν υπάρχει συμβατική υποχρέωση των ΗΠΑ για έστω τουλάχιστον βελτιωμένης τιμής στην περίπτωση προμήθειας σύγχρονων εξοπλιστικών οπλικών συστημάτων με βιομηχανική επιστροφή και με παράλληλη μεταφορά τεχνογνωσίας στη χώρα.<br /><br />Ένα άλλο σημείο που θα ήθελα να θίξω και μου προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση, είναι ο χρόνος που η σύμβαση έρχεται τώρα στη βουλή, παραμονή της επίσκεψης του έλληνα πρωθυπουργού στις ΗΠΑ,όπου θα συναντηθεί με το πρόεδρο Τζο Μπάιντεν.Θα περίμενα να συμβεί ακριβώς το αντίστροφο και εφόσον ο κ. Μητσοτάκης θα είχε ενημερώσει προηγουμένως την βουλή ή τουλάχιστον τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων για τα αποτελέσματα της επίσκεψης.Τα συμπεράσματα θετικά ή αρνητικά κατά την κρίση σας.<br /><br /> Αναγκαστικά θα την ψηφίσουμε, δεν μπορούμε να πράξουμε διαφορετικά. Ωστόσο,η κυβέρνηση ελέγχεται αυστηρά ως προς την διαπραγμάτευσή της με την αμερικανική πλευρά . Αν είχαμε επιμείνει σε κάποια θέματα θα μπορούσε η συμφωνία να πληροί με τον βέλτιστο/αποτελεσματικότερο τρόπο τα οικονομικά και τα εθνικά μας συμφέροντα ! Γεγονός δυστυχώς που δεν κατέστει δυνατόν και το χρεώνω στον κ. Μητσοτάκη.<br /><br />Επίσης, οφείλουμε να γνωρίζουμε την αλήθεια ,αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές , ότι αυτό που θα κερδίσει η χώρα είναι η γνωστή διαχρονικά λογική του “πόντιου πιλάτου” , ως προς τα ελληνοτουρκικά, και το Κυπριακό .Και αυτή εφόσον η λογική της επίλυσης των θεμάτων συμπίπτει με τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Επιπλέον, θα αναγκαστεί η πατρίδα μας να προβεί σε νέες οικονομικές θυσίες προμήθειας νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων για να διαφυλάξει την εθνική της κυριαρχία, ενώ θα μπορούσε με αυτά που δίνει χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση των ΗΠΑ να τα αποφύγει, για να ξεφύγει κάποτε η πατρίδα μας από την οικονομική ασφυξία και να εστιάσει στην ευημερία του λαού της.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Η φοβία της κυβέρνησης να διαπραγματευθεί δημιουργεί Πόντιους Πιλάτους στα εθνικά μας συμφέροντα».

Γ.Τσιτσιλιάνος  Έφτασε για κύρωση στη βουλή το δεύτερο πρωτόκολλο τροποποίησης της ελληνοαμερικανικής αμοιβαίας αμυντικής συμφωνίας το ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιοι Έλληνες; Τι διδάσκονται οι Τούρκοι στο σχολείο για αυτούς κι εμάς;

<img height="400" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/05/Turkey_Tourism_11-700x400.jpg" width="789" /><br /><br />Τουρκική ιστοριογραφία; Μάλλον ανέκδοτο με δύο λέξεις. Εκτός αν πιστέψει κανείς ότι οι Τούρκοι ήταν σχεδόν αυτόχθονες της Μικράς Ασίας και δίδαξαν την καλλιέργεια της γης (!) ότι οι Έλληνες δεν έζησαν ποτέ στην Μικρά Ασία, ότι ο Αλέξανδρος δεν ήταν Έλληνας, ότι οι Έλληνες σοφοί δεν ήταν σοφοί κλπ…<br /><br />Χωρίς άλλο σχόλιο σας αφήνουμε να “απολαύσετε” τον πλέον παρανοϊκό “ιστορικό” αφήγημα των αιώνων.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="389" src="https://www.youtube.com/embed/QUE3rET41qs" width="730" youtube-src-id="QUE3rET41qs"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ποιοι Έλληνες; Τι διδάσκονται οι Τούρκοι στο σχολείο για αυτούς κι εμάς;

Τουρκική ιστοριογραφία; Μάλλον ανέκδοτο με δύο λέξεις. Εκτός αν πιστέψει κανείς ότι οι Τούρκοι ήταν σχεδόν αυτόχθονες της Μικράς Ασίας και δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα, οι ΗΠΑ και το F-35: Στον Λευκό Οίκο ως… “πελάτες” ή ως κομβικοί σύμμαχοι;

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/05/USAF-F-35-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Το ταξίδι του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον, η συνάντηση με τον Τζο Μπάιντεν, αλλά και η ομιλία στο Κογκρέσο, δίνει μια μεγάλη ευκαιρία ουσιαστικής προώθησης των διμερών σχέσεων στον τομέα της άμυνας. Η ελληνική προσέγγιση πρέπει να είναι στοχευμένη και ολιστική. Παράλληλα, θα πρέπει να εγκαταλειφθεί η αποφυγή άσκησης πίεσης για την παροχή ανταλλαγμάτων που θα επιβεβαίωναν στην πράξη όσα διακηρύσσονται για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις σε Αθήνα και Ουάσιγκτον.<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να αποδείξει ότι αντιλαμβάνεται επαρκώς τόσο το νέο γεωστρατηγικό περιβάλλον, όσο και τη γλώσσα της διαπραγμάτευσης, με πρώτιστο στόχο την προώθηση του εθνικού συμφέροντος. Το οποίο πρέπει να εξηγηθεί πειστικά, ότι συνδέεται άρρηκτα με το συμμαχικό…<br /><br />Αξιόπιστες πηγές από την Ουάσιγκτον, αναφέρουν ότι η ελληνική πλευρά θα εκφράσει στις συναντήσεις το ενδιαφέρον της για το μαχητικό πέμπτης γενιάς F-35A Lightning II της Lockheed Martin. Η ένταξή του στο οπλοστάσιο της Πολεμικής Αεροπορίας αποτελεί εκπεφρασμένη θεσμικά-επιτελικά επιθυμία των Ελλήνων πτεράρχων. Αυτό νομιμοποιεί την πολιτική ηγεσία να θέσει το θέμα.<br /><br />Ωστόσο, το εξοπλιστικό μέρος των συνομιλιών θα είναι ευρύτερο. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, οι εξοπλισμοί συνιστούν υποσύνολο στη συζήτηση για την κατάσταση στην Ουκρανία και την αντιμετώπιση του προβλήματος της ενεργειακής ασφάλειας της Ευρώπης. Κατά συνέπεια, ως τέτοιο θα πρέπει να δείξει ότι το συζητά και η ελληνική πλευρά. Ειδικά στον τομέα της ενεργειακής ασφάλειας θα πρέπει να επιμείνει στη σημασία αξιοποίησης των κοιτασμάτων στην ελληνική ΑΟΖ.<br /><br /><div>Η επίσημη θέση της κυβέρνησης, ότι ελληνικά οπλικά συστήματα ρωσικής προέλευσης τα οποία οι ΗΠΑ επιθυμούν να σταλούν ως ΝΑΤΟϊκή ενίσχυση στην Ουκρανία, θα πρέπει να αντικατασταθούν για να απομακρυνθούν, είναι ορθή. Θεωρητικά, η αντικατάσταση των S-300 με συστοιχίες των Patriot PAC-3 είναι και δυνατή και επωφελής για την ελληνική άμυνα.<br /><br />Το ίδιο ισχύει π.χ. και για τα ΤΟΜΑ BMP-1. Από αμερικανικής πλευράς θα μπορούσαν να αντικατασταθούν με αριθμό M2 Bradley. Από γερμανικής, αφού ο σκοπός είναι ΝΑΤΟϊκός, με τα ΤΟΜΑ Marder 1A3. Η περίπτωση των πολλαπλών εκτοξευτών RM-70 είναι πολύ διαφορετική λόγω του ενεργού αποτρεπτικού ρόλου τους στον ελληνικό αμυντικό σχεδιασμό. Ωστόσο, η ελληνική αντιπροσωπεία πρέπει θα ακούσει και θα αξιολογήσει ενδεχόμενες αμερικανικές προτάσεις.<br /><br />Ο αεροπορικός τομέας όμως είναι ο πιο κρίσιμος. Η Πολεμική Αεροπορία είναι η πρώτη ζώνη άμυνας και αποτροπής της χώρας. Σε συνδυασμό με τα κατάλληλα αεροπορικά όπλα, έναν τομέα στον οποίο δεν έχει επιδειχθεί η έμφαση που θα έπρεπε από ελληνικής πλευράς, έχει τη δυνατότητα να «μπαλώσει τρύπες» οι οποίες έχουν ανοίξει στους Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, συνεπεία της υπερδεκαετούς παραμέλησης.<br /><br />Η Αεροπορία έχει το πλεονέκτημα ταχείας μετάβασης στην εστία της κρίσης. Τα standoff όπλα που μπορεί να φέρει και να εξαπολύσει εναντίον κάθε λογής στόχων, διασφαλίζουν ότι η αβεβαιότητα για τον επιτιθέμενο θα είναι πολύ υψηλή. Άρα και το δυνητικό κόστος των ενεργειών του. Αυτό ισχύει και στο εθνικό και στο συμμαχικό πλαίσιο.<br /><br />Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ<br />Παρότι η ελληνική προσέγγιση πρέπει να έχει «συμμαχικό προσανατολισμό», απαιτείται σαφής διευκρίνιση ότι η προστασία της εθνικής ασφάλειας είναι προϋπόθεση λειτουργικής εξυπηρέτησης του συμμαχικού συμφέροντος. Ο τουρκικός αναθεωρητισμός έχει «κατακτήσει» νέα υψηλά, το οποίο πρέπει να τονιστεί ότι υπονομεύει στην πράξη τη συνοχή της Συμμαχίας.<br /><br />Η Τουρκία επιμένει να διακηρύσσει ότι αντιμετωπίζει απειλή από την πλευρά της Ελλάδας. Παρότι οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται επαρκώς την κατάσταση, η αδυναμία κυρίως της γραφειοκρατίας να συμβιβαστεί με την απώλεια του τουρκικού χώρου, νοθεύει την ορθολογική αντιμετώπιση της κατάστασης.<br /><br />Η στρατηγική «καρότου και μαστιγίου» που επιλέγει η Ουάσιγκτον, στόχο έχει να μη δοθεί η εντύπωση «ικέτη» στην Άγκυρα. Θα πρέπει διαρκώς να διαβιβάζει το μήνυμα ότι δεν στερείται εναλλακτικών και ότι η δεδομένη επιθυμία ολικής επαναφοράς της Τουρκίας δεν είναι χωρίς όρια.<br /><br />Το πρόβλημα ξεπερνά όμως το στρατηγικό επίπεδο: Για παράδειγμα, πώς να προσπεραστεί η ανακοίνωση απεικόνισης της Αγίας Σοφίας, ως τζαμί, στα νέα τουρκικά διαβατήρια; Ακόμα κι αν όλα τα στρατηγικά προβλήματα αντιμετωπίζονταν, στο Κογκρέσο θα προκαλούνταν αντιδράσεις. Και αυτό απασχολεί τον Λευκό Οίκο…<br /><br />Η ελληνική πλευρά ορθώς θεωρεί ότι η κατάσταση αυτή δεν θα μεταβληθεί ουσιωδώς μέχρι τις τουρκικές εκλογές που θα προσδιορίσει εκ νέου τις εσωτερικές ισορροπίες στο τουρκικό πολιτικό σύστημα. Ωστόσο, θα πρέπει να εξηγήσει, ότι αυτή η στάση αναμονής δεν θα διαταράξει την ειρήνη, μόνο εάν δεν παραμεληθεί η αποτρεπτική αξιοπιστία των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Αναφορικά με την ελληνική αεροπορική ισχύ, χαρακτηριστική είναι η ηττοπαθής συζήτηση που έχει ξεσπάσει στα τουρκικά φιλοκαθεστωτικά μίντια για τις επιπτώσεις αξιοποίησης των γαλλικών μαχητικών Rafale από την ελληνική Αεροπορία. Οι Τούρκοι έφτασαν στο σημείο να… υποπτεύονται ότι χειριστές των μαχητών δεν είναι Έλληνες αλλά Γάλλοι πιλότοι, επειδή η παρουσία τους στο Αιγαίο έχει ήδη παράξει αποτελέσματα.<br /><br />Με τα τουρκικά στάνταρ είναι αδιανόητη η αξιοποίηση μιας τέτοιας εξελιγμένης αεροπορικής πλατφόρμας σε χρόνο ρεκόρ από τους Έλληνες. Αυτό σημαίνει ότι και η προοπτική ένταξης των F-35 θα έχει και υψηλό ψυχολογικό – αποτρεπτικό αποτέλεσμα. Άρα, η ένταξη της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στην πέμπτη γενιά μαχητικών αεροσκαφών νωρίτερα από την τουρκική έχει πολλαπλή σημασία.<br /><br />Η δυνατότητα άρνησης στο πεδίο των όποιων στόχων στρέφονται σε βάρος συμμαχικών «χωρών status quo», όπως η Ελλάδα, συμβάλλουν στην πολυπόθητη σταθερότητα. Η εισαγωγή των F-35 στην Πολεμική Αεροπορία, σε συνδυασμό με την παρουσία του στα οπλοστάσια Ιταλίας και Ισραήλ, θα ενισχύσει την ασφάλεια της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Ο πρωθυπουργός θα πρέπει να εξηγήσει εμφατικά ότι αυτό γεννά αποτροπή, δηλαδή διατηρεί την ειρήνη. Η Τουρκία πρέπει να πειστεί και για το καλό της Συμμαχίας, για το μάταιο του αναθεωρητισμού.<br /><br />ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ Η ΙΣΧΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ<br />Οι ΗΠΑ έχουν κάθε συμφέρον να επιδιώξουν ακόμα και διά της έμμεσης ή άμεσης «επιδότησης», την ένταξη του τεχνολογικά πλέον εξελιγμένου μαχητικού πέμπτης γενιάς σήμερα στον κόσμο στο οπλοστάσιο της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Είναι απολύτως απαραίτητο να τονιστεί η ανάγκη έστω ad hoc ένταξης της Ελλάδας στα προγράμματα FMF (Foreign Military Financing) στο πρότυπο του Ισραήλ και της Αιγύπτου, για την προμήθεια συστημάτων όπως το F-35.<br /><br />Η Συμμαχία έχει όμως ανάγκη και από ποσότητα πέραν της ποιότητας. Η οροφή 200 μαχητικών πρώτης γραμμής της Ελλάδας μπορεί να επιτευχθεί, εάν τα παλαιότερα F-16 Block 30/50 αναβαθμιστούν με τα απάρτια που περισσεύουν από την αναβάθμιση των F-16 Block 52+/52+ Advanced. Αυτό το έργο θα μπορούσε να το αναλάβει η ΕΑΒ, στο πλαίσιο μια μεγάλης συμφωνίας που θα συμπεριλάμβανε στο προσεχές μέλλον την ανάληψη της ευθύνης λειτουργίας της εταιρίας από την Lockheed Martin.<br /><br />Σχετικές συζητήσεις διεξάγονται για αρκετό χρονικό διάστημα. Ο εξορθολογισμός της λειτουργίας της στρατηγικής σημασίας εταιρίας, θα επέτρεπε την ομαλή αλλά παράλληλα δυναμική ένταξη ή αναβάθμιση υφιστάμενης παρουσίας της στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες αμυντικών προϊόντων (F-16, F-35, C-130J κ.λπ.).<br /><br />Τα F-16 Block 30/50 είχε προταθεί στο παρελθόν να απορροφηθούν από το αμερικανικό Ναυτικό (USN), καθώς τα εξέταζε για τον ρόλο των «aggressors» στο πλαίσιο της εκπαίδευσης των χειριστών του. Εάν αυτό προχωρούσε για τα 32 F-16 Block 30, το κόστος απόκτησης μιας μοίρας F-35 από την Ελλάδα θα γινόταν διαχειρίσμο.<br /><br />Η «ΑΝΤΙΣΥΜΜΑΧΙΚΗ» ΤΟΥΡΚΙΑ<br />Δεν μπορεί εμβληματικές διπλωματικά αλλά και ουσιαστικές επιχειρησιακά υποθέσεις όπως αυτή των S-400 να παρακαμφθούν. Όπως δεν μπορεί να επιδειχθεί αδιαφορία για την εξέλιξη έργων όπως ο πυρηνικός σταθμός απέναντι από την Κύπρο, με την εμπλοκή ρωσικών εταιριών. Η δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει με ευθύνη της η Τουρκία, ενισχύει το κίνητρο πυρηνικοποίησης και οι αρμόδιες υπηρεσίες στην Ουάσιγκτον το γνωρίζουν…<br /><br />Αυτό θα περιέπλεκε δραματικά την εξίσωση ασφαλείας στην περιοχή, άρα την αμερικανική στρατηγική και τα συμφέροντα. Οι ΗΠΑ επιβάλλεται να κινηθούν πολλαπλώς για την αποτροπή του ενδεχομένου, που θα προέλθει από μια χώρα που για πλειάδα λόγων δεν θα αποτελέσει ποτέ τον ορισμό του «πιστού συμμάχου».<br /><br />Η Τουρκία θα αλληθωρίζει προς διάφορες κατευθύνσεις (Ρωσία, Κίνα). Θεωρώντας εαυτόν ως μεγάλη περιφερειακή και εν δυνάμει παγκόσμια δύναμη, αντιλαμβάνεται τα συμφέροντά της στο πλαίσιο του παιγνίου εξισορρόπησης των συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων, εντός του οποίου συνθλίβονται ενίοτε τα συμφέροντα των μεσαίων και των μικρών. Ακόμη και τυπικά συμμαχικών…<br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος υιοθέτησης απαξιωτικής συμπεριφοράς απέναντι στην Ελλάδα, παρότι γνωρίζει ότι κύριο ανάχωμα στον αναθεωρητισμό της είναι ο Ελληνισμός. Αυτό οφείλει να αξιοποιήσει και η Ουάσιγκτον εάν ειλικρινά επιθυμεί έλεγχο της τουρκικής συμπεριφοράς. Με την Αθήνα να διευκρινίζει ότι δεν είναι διατεθειμένη να ανέχεται μια Τουρκία σε ρόλο «τρελού» του ΝΑΤΟϊκού «χωριού»…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Ελλάδα, οι ΗΠΑ και το F-35: Στον Λευκό Οίκο ως… “πελάτες” ή ως κομβικοί σύμμαχοι;

Του Ζαχαρία Μίχα Το ταξίδι του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον, η συνάντηση με τον Τζο Μπάιντεν, αλλά και η ομιλία στο Κογκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «ανοικτό» παιχνίδι με Άραβες του Κόλπου και Αν. Μεσόγειο

<img src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=emirates_2.jpg" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Καθησυχαστικά μηνύματα στέλνουν ΗΑΕ και Σ. Αραβία προς την Ελλάδα την επομένη της επαναπροσέγγισης τους με την Τουρκία ενώ οι ΗΠΑ λίγες ημέρες πριν από την επίσκεψη του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον ενεργοποίησαν και πάλι σε υπουργικό επίπεδο το σχήμα συνεργασίας 3+1.<br /><br />Παρά την ανησυχία που έχει προκαλέσει η διαδικασία επαναπροσέγγισης της Τουρκίας με τα ΗΑΕ και την Σ. Αραβία για τις ενδεχόμενες συνέπειες στις σχέσεις των δυο αραβικών χωρών με την Ελλάδα, τόσο το Αμπού Ντάμπι όσο και το Ριάντ δείχνουν με κάθε τρόπο ότι δεν θέλουν να διαταραχθούν οι διμερείς σχέσεις.<br /><br />Η πρόσκληση προς τον Κ. Μητσοτάκη από τον πρίγκηπα διάδοχο των ΗΑΕ Μοχάμεντ Μπιν Ζαγιεντ Αλ Ναχιάν για την ολιγόωρη αλλά εξαιρετικά αποδοτική επίσκεψη στο Άμπου Ντάμπι και η προγραμματιζόμενη επίσκεψη στην Αθήνα του πρίγκηπα διαδόχου της Σ. Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμαν, είναι δυο από τις πολλές κινήσεις που επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει βάθος στην προσέγγιση της Ελλάδας με τις δυο χώρες η οποία σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια. (ο MBS επρόκειτο να επισκεφθεί την Αθήνα στις 20 Μαΐου αλλά λόγω της ασθένειας του πατέρα του Βασιλιά της Σ. Αραβίας, ο χρόνος της επίσκεψης θα συμφωνηθεί δια της διπλωματικής οδού).<br /><br />Στο Αμπού Ντάμπι οι δυο ηγέτες παρέστησαν στην τελετή υπογραφής μιας σειράς διμερών συμφωνιών που καλύπτουν όλους τους τομείς και συγχρόνως σύμφωνα και με το ανακοινωθέν «εξέφρασαν εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να αντιμετωπίσουν μελλοντικές προκλήσεις με βάση την ισχύ της υπάρχουσας ευρείας και στέρεης εταιρικής σχέσης, η οποία συνεισφέρει στην αύξηση της αμοιβαίας ασφάλειας, σταθερότητας, οικονομικής ανάπτυξης και εμβληματικής συνεργασίας».<br /><br />Και δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα πραγματοποιεί επίσκεψη στα ΗΑΕ ο ΑΓΕΕΘΑ στρατηγός Κ. Φλώρος. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξε η εμιρατιανή πλευρά για τη συμμετοχή σε προγράμματα στο πλαίσιο του “Repower EU”, όπου μέσω της Ελλάδας θα επενδύσουν στα ευρωπαϊκά προγράμματα, ενώ επίσης έδειξαν ενδιαφέρον για επενδύσεις στον ενεργειακό τομέα, στα Αιολικά αλλά ακόμη και στις έρευνες νοτίως της Κρήτης.<br /><br />Για την Ελλάδα παραμένει σημαντικό «κέρδος» το γεγονός ότι δεν άφησε τα τελευταία χρόνια ανεκμετάλλευτη την βαθιά κρίση στις σχέσεις της Τουρκίας με τις χώρες του Κόλπου και άνοιξε διαύλους με ΗΑΕ και Σ.Αραβία που στο παρελθόν δεν υπήρχαν και μάλιστα ειδικά με τα ΗΑΕ έχει υπάρξει και ισχυρό θεσμικό πλαίσιο με την Συμφωνία στρατηγικής σχέσης που είχε υπογράψει ο Κ. Μητσοτάκης σε προηγούμενη επίσκεψη του το 2020.<br /><br />Βεβαίως πέραν των σχέσεων στα ζητήματα της Ασφάλειας είναι εξαιρετικά σημαντικό να μετατρέψει η Αθήνα σε πράξη τα συνήθως μεγαλεπήβολα σχέδια για την οικονομική συνεργασίας και τις επενδύσεις ,και φαίνεται ότι σε πρώτη φάση με τα ΗΑΕ έγιναν χθες κάποια σημαντικά πρώτα βήματα.<br /><br />Η επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με τις δυο χώρες του Κόλπου έχει ως αφετηρία κυρίως την αδυναμία του κ. Ερντογαν να κρατήσει ανοικτά όλα τα μέτωπα σε μια χρονιά που είναι προεκλογική για την Τουρκία και με την οικονομία να βρίσκεται σε δεινή θέση, όπου οι χώρες του Κόλπου προβάλουν ως πολύτιμοι επενδυτές ώστε να εισρεύσει στην Τουρκία ζεστό ξένο συνάλλαγμα.<br /><br />Αυτό είναι το βασικό κίνητρο για την Τουρκία και τον κ. Ερντογάν και αυτό οι Άραβες το γνωρίζουν καλά αναπτύσσοντας μια σχέση η οποία είναι επικερδής οικονομικά ,αλλά πολιτικά τουλάχιστον παραμένει η δυσπιστία γνωρίζοντας ότι ο κ. Ερντογάν εάν ορθοποδήσει και ξεπεράσει τον σκόπελο των εκλογών θα επιστρέψει με ακόμη μεγαλύτερη ορμή στην επεκτατική ηγεμονική πολιτική του η οποία εκ των πραγμάτων στρέφεται και εναντίον των Αράβων του Κόλπου που είναι οι μεγάλοι «αντίπαλοι» στον σουνιτικό κόσμο.<br /><br />Χθες όμως και η τηλεδιάσκεψη του σχήματος 3+1 σε υπουργικό επίπεδο με την συμμέτοχή των ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Α. Μπλινκεν, της Ελλάδας Ν. Δένδια,της Κύπρου Ι. Κασουλιδη και Γ. Λαπιντ του Ισραήλ , έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα ότι αυτή η συνεργασία δεν ανακόπτεται λόγω των αντιρρήσεων της Τουρκίας αλλά αντιθέτως της δίνεται ώθηση καθώς πλέον αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο στην προσπάθεια για δημιουργία κλίματος ασφάλειας και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και εξασφάλισης πρόσθετων πηγών ενέργειας για την Ευρώπη.<br /><br />Στην τηλεδιάσκεψη διαπιστώθηκε για μια ακόμη φορά η διστακτικότητα των Αμερικανών να στηρίξουν συγκεκριμένα ενεργειακά έργα στην Ανατολική Μεσόγειο (εξάλλου είναι πρόσφατη η απόσυρση υποστήριξης του EAST MED από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ), όμως από την Ελλάδα και την Κύπρο προβλήθηκαν τόσο το θέμα του αγωγού όσο και της ηλεκτρικής διασύνδεσης με το Ισραήλ μέσω του EuroAsia Interconnector.<br /><br />Καθώς από την αμερικανική πλευρά υπάρχει διαρκώς έστω και χλιαρή πίεση για να δηλωθεί ότι το East Med Gas Forum στο οποίο συμμετέχουν σχεδόν όλες οι χώρες της περιοχής είναι ανοικτό και για την Τουρκία , ο Ν. Δένδιας τόνισε σύμφωνα με διπλωματικές πηγές υπό τον θεμελιώδη όρο, ότι τα συμμετέχοντα κράτη θα σεβαστούν το Διεθνές Δίκαιο, όπως το Δίκαιο της Θάλασσας, και βεβαίως τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, που απαγορεύει ρητά την απειλή ή τη χρήση βίας. Και ο Έλληνας υπουργός πρόσθεσε ότι στο πλαίσιο αυτό, η «απειλή χρήση βίας, ο αναθεωρητισμός, οι συνεχείς παραβιάσεις της κυριαρχίας άλλων κρατών, δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για την περιφερειακή συνεργασία».<br /><br />Παντως σε ότι αφορά τις ενεργειακές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο είναι σημαντική η χθεσινή ανακοίνωση της ENERGEAN και του διευθύνοντα συμβούλου της Μάθιου Ρήγα για την ανακάλυψη εμπορικά εκμεταλλεύσιμου κοιτάσματος φυσικού αερίου, μεγέθους 8 δισ. κυβικών μέτρων σε βάθος νερού 1769 μέτρων στην ισραηλινή ΑΟΖ στην ερευνητική γεώτρηση «Αθηνά» σε μια νέα περιοχή που η εταιρεία έχει ονομάσει «Περιοχή Ολύμπου».<br /><br />Η Εταιρία μάλιστα στην ανακοίνωση της προδιαγράφει και τις οδούς αξιοποίησης του αερίου αυτού αναφέροντας τις «πωλήσεις φυσικού αερίου στην αγορά του Ισραήλ, ή εξαγωγές στην Αίγυπτο και άλλες περιφερειακές και ευρωπαϊκές αγορές μέσω αγωγών και LNG μέσω της Κύπρου ή/και της Αιγύπτου» ,επιλογές οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνουν την επιλογή αγωγού προς Τουρκία όπως απαιτεί ο κ .Ερντογάν.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το «ανοικτό» παιχνίδι με Άραβες του Κόλπου και Αν. Μεσόγειο

Νίκος Μελέτης Καθησυχαστικά μηνύματα στέλνουν ΗΑΕ και Σ. Αραβία προς την Ελλάδα την επομένη της επαναπροσέγγισης τους με την Τουρκία ενώ οι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg: Το μεγάλο εμπόδιο του Ερντογάν στις "επιθέσεις φιλίας" του.

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/30/308d94d681684a7389a692264261f9fe.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="750" /><br /><br />Του Bobby Ghosh<br />Είναι δελεαστικό να παρακολουθεί κανείς τους πρόσφατους διπλωματικούς ελιγμούς του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μια επιστροφή στο περίφημο δόγμα της εξωτερικής πολιτικής των "Μηδενικών Προβλημάτων με τους Γείτονες" της Τουρκίας στα τέλη της δεκαετίας του 2000, όταν η Άγκυρα φιλοδοξούσε σε εγκάρδιες σχέσεις με την ευρύτερη Μέση Ανατολή.<br /><br /><br />Έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας δεκαετίας καίγοντας γέφυρες σε ολόκληρη την περιοχή, ο Ερντογάν φαίνεται τώρα πρόθυμος να επιδιορθώσει τη ζημιά.<div><br />Το πρόβλημα<br /><br />Όμως ένα πρόβλημα παραμένει: ο ίδιος ο Ερντογάν. Η προτίμηση του αρχηγού του τουρκικού κράτους για τις εμπρηστικές ρητορικές επιθέσεις παραμένει αμείωτη και, όταν ο ίδιος αντιμετωπίζει πολιτικές δυσκολίες στο εσωτερικό, τείνει να εκτοξεύει την εμπρηστική ρητορική του ενάντια τους φίλους της Τουρκίας, κοντινούς και μακρινούς.<br /><br />Για παράδειγμα, έχει παρομοιάσει το Ισραήλ με τη ναζιστική Γερμανία (ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ πιθανόν να κρατούσε σημειώσεις), έχει κατηγορήσει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ότι αποσταθεροποιούν τη Μέση Ανατολή και έχει αναφέρει ότι δεν θα μιλούσε ποτέ με τον Αιγύπτιο ηγέτη, στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ Ελ Σίσι.<br /><br />Εάν ο Ερντογάν είναι πλέον συμβιβαστικός, δεν είναι επειδή έχει δει το λάθος των τρόπων του, αλλά επειδή τα οικονομικά προβλήματα της χώρας - πολλά από εκείνα δημιουργήματα της δικής του πολιτικής - απαιτούν από εκείνον να αναζητήσει βοήθεια όπου μπορεί να τη βρει.<br /><br />Αυτό σημαίνει επίσης ότι μπορεί εύκολα να εκτελέσει άλλη μια στροφή ύφους και πολιτικής, εάν κάτι τέτοιο καταστεί πολιτικά σκόπιμο. Ακόμη και με εξωτερική βοήθεια, η οικονομική τύχη της Τουρκίας είναι απίθανο να βελτιωθεί θεαματικά πριν από τις προεδρικές εκλογές στις αρχές του καλοκαιριού του 2023 και ο Ερντογάν μπορεί να βρεθεί να έχει ανάγκη να ανάψει ρητορικές "πυρκαγιές" προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή ενός δυσαρεστημένου εκλογικού σώματος.</div><div><br />Συμφιλίωση<br /><br />Η επίσκεψη του Ερντογάν στη Σαουδική Αραβία στα τέλη του περασμένου μήνα έρχεται ως αποκορύφωση μιας σειράς από συμφιλιωτικές χειρονομίες, οι οποίες περιελάμβαναν ένα ταξίδι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την προσέγγιση με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και την Αρμενία. Το συγκεκριμένο "πρόγραμμα εξιλέωσης" δεν περιορίζεται στην περιφέρεια της Τουρκίας: ο Τούρκος ηγέτης κάνει ανάλογα βήματα ακόμη και προς τον Εμανουέλ Μακρόν, ενώ πριν από λίγο καιρό αμφισβητούσε την πνευματική και ψυχική υγεία του Γάλλου προέδρου.<br /><br />Μερικές από αυτές τις χειρονομίες συνοδεύτηκαν από τουρκικές παραχωρήσεις σε επίμαχα ζητήματα. Η Άγκυρα φέρεται να έχει διαβεβαιώσει την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ότι θα περιορίσει την υποστήριξή της προς τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, την ισλαμιστική οργάνωση η οποία θεωρείται απειλή από τις άρχουσες ελίτ σε Κάιρο, Ριάντ και Άμπου Ντάμπι.<br /><br />Τα τηλεοπτικά κανάλια της Αδελφότητας στην Τουρκία κλήθηκαν πέρυσι να σταματήσουν την κριτική τους κατά της αιγυπτιακής κυβέρνησης και, μετά την επίσκεψη Ερντογάν στο Άμπου Ντάμπι, έχουν ενταθεί οι εικασίες ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας θα ενθαρρύνει τους ισλαμιστές να περιορίσουν τις δραστηριότητές τους στη χώρα του.</div><div><br />Χαμηλοί τόνοι<br /><br />Ο Ερντογάν είχε μια επιπλέον προσφορά για τον Σαουδάραβα πρίγκιπα-διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν: την παραμονή της επίσκεψής του στο Ριάντ, η Τουρκία έδωσε τέλος στη δίκη για τη δολοφονία του αρθρογράφου της Washington Post, Τζαμάλ Κασόγκι, το 2018 και μετέφερε την υπόθεση στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η δολοφονία έλαβε χώρα στο προξενείο του αραβικού βασιλείου στην Κωνσταντινούπολη και ο Τούρκος πρόεδρος βοήθησε να πυροδοτηθεί η διεθνής κατακραυγή εναντίον του ντε φάκτο ηγεμόνα της Σαουδικής Αραβίας, ενώ εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να αυξήσει το δικό του ανάστημα στη Μέση Ανατολή. Μεταγενέστερη έρευνα των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο πρίγκιπας πράγματι διέταξε την επιχείρηση δολοφονίας του Κασόγκι, κάτι που ο ίδιος αρνείται σθεναρά.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος δεν έχει κάποιο αντίστοιχο δώρο για το Ισραήλ, ωστόσο η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ναφτάλι Μπένετ είναι ακόμη κι έτσι ευγνώμων για τη σχετική επιφυλακτικότητα με την οποία αντιμετώπισε ο Ερντογάν τις πρόσφατες συγκρούσεις μεταξύ ισραηλινής αστυνομίας και Παλαιστινίων στο τέμενος Αλ Ακσά της Ιερουσαλήμ. Σε σύγκριση με τις βροντερές καταγγελίες του για τις ενέργειες του Ισραήλ τα προηγούμενα χρόνια, η κριτική του τον περασμένο μήνα ήταν ήπια. Ο Ερντογάν είπε στον πρόεδρο του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτζογκ ότι νιώθει "πολύ αναστατωμένος" όταν Παλαιστίνιοι σκοτώνονται ή τραυματίζονται.<br /><br />Ο Χέρτζογκ έχει δημιουργήσει μια αξιοσημείωτη σχέση με τον Τούρκο ηγέτη και πραγματοποίησε μια επίσκεψη-ορόσημο στην Άγκυρα τον Μάρτιο, την οποία ο Ερντογάν κήρυξε ως "σημείο καμπής στις σχέσεις" μεταξύ των δύο χωρών. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο Ερντογάν έγραψε στον ομόλογό του με αφορμή την ημέρα της ανεξαρτησίας του Ισραήλ και ο Χέρτζογκ ανταπέδωσε τηλεφωνικά με ευχές για την εορτή του Eid.</div><div><br />"Σταυρωμένα δάχτυλα"<br /><br />Το πιο σημαντικό, οι βελτιωμένοι δεσμοί έχουν ήδη αποφέρει οικονομικό μέρισμα: οι τουρκικές εξαγωγές στο Ισραήλ αυξάνονται και οι Ισραηλινοί τουρίστες επιθυμούν να αξιοποιήσουν στο έπακρο την "απόψυξη" στις διμερείς σχέσεις. Αυτά θα ήταν καλά νέα για την τουρκική οικονομία, όπως και οι επενδύσεις των Εμιράτων και της Σαουδικής Αραβίας, για τις οποίες υπήρξαν δεσμεύσεις στον απόηχο των επισκέψεων του Ερντογάν. Ο επικείμενος διορισμός Τούρκου πρεσβευτή στο Κάιρο, μετά από εννέα χρόνια παύσης διπλωματικών σχέσεων, θα ήταν επίσης καλός για το εμπόριο της Τουρκίας με το πολυπληθέστερο αραβικό έθνος.<br /><br />Μπορεί όμως η Τουρκία να διατηρήσει αυτές τις βελτιωμένες σχέσεις; Ο αρχιτέκτονας της παλιάς πολιτικής των "Μηδενικών Προβλημάτων", τότε υπουργός Εξωτερικών (και αργότερα πρωθυπουργός) Αχμέτ Νταβούτογλου, έχει προ πολλού προχωρήσει σε ρήξη με τον Ερντογάν και τώρα βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, δεν έχει ούτε το διεθνές ανάστημα του προκατόχου του, ούτε τη δύναμή του εντός της κυβερνώσας ελίτ της Άγκυρας. Θα κρατά απλώς σταυρωμένα τα δάχτυλά του το αφεντικό του να μην ξαναβγάλει τον "φλογοβόλο" από τη θήκη του.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Bloomberg: Το μεγάλο εμπόδιο του Ερντογάν στις "επιθέσεις φιλίας" του.

Του Bobby Ghosh Είναι δελεαστικό να παρακολουθεί κανείς τους πρόσφατους διπλωματικούς ελιγμούς του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το 4ο πλωτό γεωτρύπανο των Τούρκων μπήκε στη Μεσόγειο. Προσομοιώσεις βολής Exocet από ελληνικά Rafale.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-04/COBALT_EXPLORER.jpg?itok=wOeOSuod" width="738" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα φτάσει στις 19 Μαΐου στη Μερσίνα πλέοντας νοτίως της Σαντορίνης.</span></h3><b>Γιάννης Αναγνωστόπουλος</b><br />Το σκηνικό για μια νέα ελληνοτουρκική κρίση στήνεται σιγά σιγά με όλα τα πιόνια να μπαίνουν στη θέση τους.<br /><br />Το 4ο πλωτό γεωτρύπανο των Τούρκων, το Cobalt Explorer, που μόλις φτάσει στο λιμένα προορισμού του θα μετονομαστεί σε Αλπαρσλάν, θα λάβει δηλαδή το όνομα του νικητή επί των Βυζαντινών στο Ματζικέρτ, διάβηκε το Γιβραλτάρ.<br /><br />Κατευθύνεται στο λιμάνι της Μερσίνας και αναμένεται να φτάσει εκεί στις 19 Μαΐου, ημέρα της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού, στέλνωντας με το καλημέρα σας ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους απανταχού Έλληνες.<br /><br />Η πορεία μάλιστα που έχει δηλώσει, το φέρνει νοτίως της Σαντορίνης!<br /><br />Υπάρχουν συνολικά πέντε πλοία αυτής της κατηγορίας στον κόσμο, ένα από τα οποία αποκτά η Τουρκία. Το πλοίο, το οποίο έχει τη δυνατότητα να κατέβει σε βάθος 12.200 μέτρων για γεώτρηση και να λειτουργήσει σε βάθος 3.600 μέτρων<br /><br />Ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας Ντονμέζ, επιβεβαίωσε την έλευση του πλοίου: «Εργαστήκαμε σκληρά για να αποκτήσει έναν πλήρως ανεπτυγμένο στόλο γεωτρυπάνων η χώρα μας, η οποία περιβάλλεται από θάλασσα παντού. Τώρα ανυπομονούμε να παραλάβουμε και το τέταρτο γεωτρύπανό μας, το οποίο είναι καθ' οδόν προς την Τουρκία. Καλοτάξιδο και καλορίζικο!».<br /><br />Το πλοίο είναι εξοπλισμένο με προηγμένη τεχνολογία 7ης γενιάς και στην πλήρη επάνδρωσή του θα έχει πλήρωμα 200 ατόμων. Διαθέτει 2 κατάρτια και 2 ασφαλή συστήματα BOP 7 ram και σύστημα απόσβεσης κυμάτων (CMC) και στα δύο κατάρτια. <br /><br />Ο εμπνευστής της Γαλαζιας Πατρίδας Τσιχάτ Γιαϊτσί δήλωσε πρόσφατα: «Σχεδιάσαμε την Τουρκική Ασπίδα με τη Λιβύη για να διαταράξουμε το ελληνικό παιχνίδι. Στην Ανατολή, μπορούμε να σχεδιάσουμε την Τουρκική Ασπίδα με μια συμφωνία που θα περιλαμβάνει την Παλαιστίνη.<br /><br />Με άλλα λόγια, με τη συμφωνία αποκλειστικής οικονομικής συνεργασίας που θα συναφθεί με τη Λιβύη στα ανατολικά της Κρήτης και με την Παλαιστίνη και το Ισραήλ στα δυτικά της νήσου Κύπρου, θα εξαλειφθεί η σχέση της ελληνο-κυπριακής πλευράς.<br /><br />Έτσι η Τουρκία θα αποκτήσει δικαιοδοσία στη θάλασσα ίση με το μέγεθος ενός νησιού σαν την Κύπρο, ενώ η Παλαιστίνη αποκτά θαλάσσια δικαιοδοσία 8 φορές το μέγεθος της.<br /><br />Ο χαμένος θα είναι η Ελληνοκυπριακή πλευρά και το φόρουμ της Α.Μεσογείου».<br /><br />Πάντως άσχετα από το τί λέει ο Γιαϊτσί, το ελληνικό επιτελείο προετοιμάζεται για μια πιο μεγάλη ελληνοτουρκική κρίση το ερχόμενο καλοκαίρι και για αυτό τα μαχητικά Rafale που έχει ήδη παραλάβει η ελληνική πολεμική αεροπορία, έχουν ξεκινήσει να κάνουν και προσομοιώσεις βολών αντιπλοϊκών πυραύλων EXOCET, ώστε αν ο κόμπος φτάσει στο χτένι, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να έχουν μια πλατφόρμα οπλικών συστημάτων διαθέσιμο.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το 4ο πλωτό γεωτρύπανο των Τούρκων μπήκε στη Μεσόγειο. Προσομοιώσεις βολής Exocet από ελληνικά Rafale.

Θα φτάσει στις 19 Μαΐου στη Μερσίνα πλέοντας νοτίως της Σαντορίνης. Γιάννης Αναγνωστόπουλος Το σκηνικό για μια νέα ελληνοτουρκική κρίση στήν...

Διαβάστε την συνέχεια

Επικίνδυνη Ευρώπη! Με «σχέδιο» περιορισμού μετακινήσεων των πολιτών της σχεδιάζει να καλύψει τις αυτοκαταστροφικές επιλογές της στον πόλεμο.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/usa-europe-eu-flag-banner-conflict-world-crisis-war.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/usa-europe-eu-flag-banner-conflict-world-crisis-war-696x431.jpg" /></a><br /><br />Το ερώτημα γιατί η ΕΕ ακολουθεί αδιαμαρτύρητα τις αμερικανικές επιλογές στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας και δεν αναζητά τρόπους που θα δώσουν διπλωματική διέξοδο για το τέλος του ,παραμένει αναπάντητο. Αυτό όμως δεν είναι το χειρότερο.<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ της ισπαμνικής El Pais οι «φωστήρες» της ΕΕ σχεδιάζουν να μεταφέρουν τα βάρη που προκαλούν οι αποφάσεις τους στους πολίτες!<br /><br />Σύμφωνα με την El Pais, η Κομισιόν θα παρουσιάσει στις 18 Μαΐου ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τις δράσεις που πρέπει να αναληφθούν στο επόμενο διάστημα.Στόχος να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες από το ολοκληρωτικό εμπάργκο στη ρωσική ενέργεια.<br /><br />Τι προβλέπει το «σχέδιο»<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας θα προταθούν τα εξής μέτρα:<br /><br />1. Τηλεργασία (έως τρεις ημέρες εβδομαδιαίως) – Μία ημέρα τηλεργασίας ισοδυναμεί με 170.000 λιγότερα βαρέλια πετρελαίου.<br /><br />2. Κοινή χρήση αυτοκινήτου με άλλους ανθρώπους και ήπια (οικονομική) οδήγηση – 470 λιγότερα βαρέλια.<br /><br />3. Μείωση των ορίων ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους (τουλάχιστον κατά 10 χλμ ανά ώρα) – 430 λιγότερα βαρέλια<br /><br />4. Κυριακές χωρίς αυτοκίνητα στις πόλεις – 380 λιγότερα βαρέλια<br /><br />5. Ήπια – οικονομική οδήγηση φορτηγών – 320 λιγότερα βαρέλια<br /><br />6. Περιορισμός του αριθμού των αεροπορικών ταξιδιών για επαγγελματικούς λόγους – 260 λιγότερα βαρέλια<br /><br />7. Χρήση δημόσιων μέσων μεταφοράς, ποδηλάτων και περπάτημα – 330 λιγότερα βαρέλια<br /><br />8. Εναλλάξ πρόσβαση των ΙΧ (μονά, ζυγά) στις πόλεις – 210 λιγότερα βαρέλια<br /><br />9. Χρήση τρένου αντί αεροπλάνου – 40 λιγότερα βαρέλια<br /><br />Αυτό που φαίνεται ότι αρνούνται να καταλάβουν οι γραφειοκράτες-λογιστές των Βρυξελλών, είναι ότι το σχοινί έχει παρατραβηχθεί και υπάρχει κίνδυνος να σπάσει…Το αποτέλεσμα των γαλλικών εκλογών δε φαίνεται ότι τους έβαλε μυαλό και εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η άνοδος της ακροδεξιάς οφείλεται απλώς στον «λαϊκισμό» και όχι στις δικές τους ανοησίες…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επικίνδυνη Ευρώπη! Με «σχέδιο» περιορισμού μετακινήσεων των πολιτών της σχεδιάζει να καλύψει τις αυτοκαταστροφικές επιλογές της στον πόλεμο.

Το ερώτημα γιατί η ΕΕ ακολουθεί αδιαμαρτύρητα τις αμερικανικές επιλογές στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας και δεν αναζητά τρόπους που θα δώσουν δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Για να κόψουμε τον αέρα του τουρκικού αναθεωρητισμού με πεδίο εφαρμογής τη «Γαλάζια Πατρίδα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/10/stolos_006.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="455" data-original-width="800" height="364" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/10/stolos_006.png" width="734" /></a></div><div><br /></div>Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br /> Ακούω και διαβάζω πολλά τον τελευταίο καιρό για τα περί ενεργειακής αιχμαλωσίας της Ευρώπης από τον Πούτιν και απειλής πυρηνικού ολέθρου με πολιτικό πυροκροτητή τον ίδιο. Κάτι που δεν αποκλείεται, βέβαια, αν και — κοιτώντας στο βάθος του αδιόρατου αλλά όχι αδιάγνωστου μέλλοντος — σκέφτομαι πως δεν είναι απίθανο να γίνει μπούμερανγκ για τον Ρώσο Πρόεδρο το όλο εγχείρημα της εισβολής στην Ουκρανία.<br /><br /> Να φτάσει δηλαδή στο αντίθετο αποτέλεσμα απ’ το επιδιωκόμενο, αν μετατραπεί αυτή σε ρωσικό ”Βιετνάμ”. Ενδεχόμενο που δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς όχι μόνο γιατί βρίσκονται απέναντι στα στρατεύματα εισβολής οι ”τρωτοί” Ουκρανοί με φαρέτρα γεμάτη απ’ τα σύγχρονα όπλα της Δύσης, αλλά και γιατί έχουν παραταχθεί στο πλευρό τους οργανωμένοι στρατιωτικοί θύλακες και εθελοντές μισθοφόροι από δυτικές χώρες.<br /><br /> Επιπλέον, το ξύπνημα του αναθεωρητικού πνεύματος της Ρωσίας (που συμβαδίζει παράλληλα με αυτό της Τουρκίας, αν και η δεύτερη πρωτοπορεί λόγω της ιστορικής της παράδοσης), αφύπνισε τα ίδια διεκδικητικά ένστικτα και στη γειτονική Εσθονία, με αποτέλεσμα να ζητά την επιστροφή τμήματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Ιβάνγκοροντ και Πετσόρι) στην επικράτειά της.<br /><br /> Εντωμεταξύ, ενώ διαδραματίζονται αυτά στη σκιά του αιματηρού ρωσο-ουκρανικού πολέμου (με τον σύμβουλο του ουκρανικού ΥΠΕΣ να χαιρετίζει με μήνυμά του την απόφαση της Εσθονίας να διεκδικήσει την εδαφική της ακεραιότητα), η Τουρκία — αν και… ”ειρηνοποιός” — επανήλθε εδώ κι ένα μήνα στον γνωστό, ιστορικό ρόλο της αναθεωρητικής δύναμης.<br /><br /> Στον ρόλου του λύκου που φοράει ξεδιάντροπα προβιά προβάτου παριστάνοντας τον διαμεσολαβητή στο Ουκρανικό με προοπτική να αναλάβει καθήκοντα εγγυήτριας δύναμης (μετά το πέρας του πολέμου) της Ουκρανίας.<br /><br /> ”Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται” και γι’ αυτό η Τουρκία, με πρόσχημα την ρωσική εισβολή, συνεχίζει να μας απειλεί απαιτώντας τη ”συνεκμετάλλευση” του Αιγαίου και την ακύρωση των ιστορικών Συνθηκών (Λωζάνης-Παρισίων) για τη διαμόρφωση νέων ελληνοτουρκικών συνόρων, καθώς βλέπει τους συμμάχους (ΗΠΑ–ΕΕ) και τους Διεθνείς Οργανισμούς να κλείνουν τα μάτια στις παράνομες διεκδικήσεις της και να έχουν επιστήσει την προσοχή τους μόνο στο Ουκρανικό και την ανεύρεση εναλλακτικών πηγών ενέργειας.<br /><br /> Ασφαλώς, τα περί ”δίκαιου διαμοιρασμού και συνεργασίας” στην Ανατολική Μεσόγειο (περί διχοτόμησης του Αιγαίου, ουσιαστικά, και μοιρασιάς του φυσικού πλούτου της ΑΟΖ της Κύπρου) που ακούμε απ’ τους Τούρκους Αξιωματούχους σε τακτική βάση, δεν πρέπει να μας παραξενεύουν.<br /><br /> Και δεν πρέπει να μας παραξενεύουν όχι γιατί τις ξανακούσαμε απ’ τη δική μας πλευρά προ διετίας ως πρόταση για ”συνεκμετάλλευση” του Αιγαίου από τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού Θάνο Ντόκο, αλλά γιατί οι θέσεις αυτές και οι απαιτήσεις της της Τουρκίας στο Αρχιπέλαγος ανάγονται στο 1976. Δεν είναι καινούργιες…<br /><br /> Τότε, για πρώτη φορά — σε συνάντηση εμπειρογνωμόνων Ελλάδας-Τουρκίας — όταν η πρώτη ζήτησε την ανάγκη σύνταξης υποσχετικού για ”ήρεμα νερά” στο Αιγαίο, η δεύτερη αντιπρότεινε τη ”συνεκμετάλλευση” της υφαλοκρηπίδας του.<br /><br /> Το κακό είναι ότι σ’ αυτό συναινούν πλέον Αμερικανοί και Γερμανοί (βλ. δηλώσεις Μάικ Πομπέο και Γερμανών Αξιωματούχων, Σεπτέμβριος 2020). Πολύ περισσότερο τώρα, με αφορμή τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, τη σύσφιξη των σχέσεων Τουρκίας–ΗΠΑ και τον διακαή πόθο του ΝΑΤΟ να κρατήσει την πρώτη στους κόλπους του, για να μην καταλήξει οριστικά στην αγκαλιά της Ρωσίας.<br /><br /> Με δεδομένα αυτά η πρόταση της Τουρκίας για ”συνεκμετάλλευση” του Αιγαίου γνωρίζει πιένες τόσο σε κυβερνητικό επίπεδο όσο και σε αντιπολιτευτικό που έχει να κάνει με τα κόμματα εξουσίας του παρελθόντος. Καλοθελητές, υπηρέτες πολλαπλών αφεντάδων υπήρχαν πάντα στην πολιτική ζωή του τόπου μας, άλλωστε.<br /><br /> Ως εκ τούτου, μόνο πικρό μειδίαμα προκαλούν τα επαναλαμβανόμενα σε τακτά διαστήματα περί κόκκινων γραμμών και σταθερών στόχων και απόλυτων στόχων της Εξωτερικής πολιτικής μας απ’ τον επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας Νίκο Δένδια.<br /><br /> Και προκαλούν πικρό μειδίαμα, γιατί — μπορεί αυτή να είναι ”πολιτική αρχών οι οποίες απορρέουν απ’ τον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο” (όπως συνηθίζει να λέει ο ίδιος), όμως δεν είδαμε τόσο τον ίδιο όσο και τον πρωθυπουργό να βγουν και να διαβεβαιώσουν τον ελληνικό λαό ότι είναι απορριπτέα η ”συνεκμετάλλευση” απ’ όπου κι αν προέρχεται ως πρόταση, γιατί είναι ευθεία αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο.<br /><br /> Δεν είδαμε και δεν ακούσαμε καθαρές και ξάστερες κουβέντες στο θέμα αυτό, κι ας ήταν απανωτές οι προκλήσεις τις οποίες δεχθήκαμε: Από εκείνες του Μάικ Πομπέο (2020) μέχρι αυτές της Βικτώριας Νούλαντ (2022) από πλευράς των Αμερικανών, στους οποίους δώσαμε αφειδώς τη ΓΗ και το ΥΔΩΡ μας, για να έχουν σε θέση βολής τη Ρωσία…<br /><br /> Και δεν απορρίψαμε τις θέσεις αυτές (στην κυριολεξία δε βγάλαμε άχνα, γιατί η ”συνεκμετάλλευση” του Αιγαίου δεν είναι απορριπτέα απ’ τους Αμερικανούς (για να μην πω ότι είναι προειλημμένη απόφαση λόγω αδημονίας των πετρελαϊκών εταιρειών τους να εκμεταλλευτούν τα θηριώδη κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην ελληνική υφαλοκρηπίδα χωρίς προσκόμματα από την Τουρκία αδιαφορώντας για την απώλεια εθνικών κεκτημένων μας).<br /><br />Αδιαφορώντας (όπως και η Τουρκία) και για τη Σύμβαση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας (Montego Bay του 1982), με βάση την οποία καθορίστηκε η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μας (απούσας της Τουρκίας η οποία αρνήθηκε να ψηφίσει τη Διεθνή Σύμβαση, όπως έκαναν η Ελλάδα, η Κύπρος και οι υπόλοιπες χώρες).<br /><br />Και αρνήθηκε να την ψηφίσει γιατί ήθελε να μετατρέψει το ζήτημα της ΑΟΖ σε διμερή διαφορά, ώστε να επιβάλει ευκολότερα τους όρους της στην Ελλάδα. Με δεδομένα αυτά, το εθνικό μας συμφέρον επιτάσσει (κι αυτό ας το ακούσουν καλά οι κυβερνώντες (και, προπάντων, ο πρωθυπουργός ο οποίος θα έχει την ευκαιρία να απευθυνθεί στους Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς βουλευτές του Κογκρέσου στις 17 του τρέχοντος μήνα) να απορρίψουμε αιτιολογημένα και κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο στη Βουλή των ΗΠΑ.<br /><br />Και κοντά σ’ αυτό, για να πιάσει τόπο υπέρ των εθνικών συμφερόντων μας η πρόσκληση του πρωθυπουργού από την Πρόεδρο της Βουλής Νάνσι Πελόζι, είναι ευκαιρία να καταγγείλει ευθέως την Τουρκία για:<br /><br />1. Το διαιωνιζόμενο casus belli σε βάρος της χώρας μας και τη διακίνηση εκ μέρους της αυθαίρετων χαρτών που αμφισβητούν και παραχαράσσουν εδαφικά κεκτημένα της Ελλάδας και της Κύπρου.<br /><br />2. Για απόρριψη από τη μεριά μας της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου (ασπίδα των οποίων είναι τα ρωσικά οπλικά συστήματα που είναι εγκατεστημένα εκεί) για λόγους διασφάλισης της ακεραιότητάς τους από τον άρπαγα εξ Ανατολών ο οποίος καιροφυλακτεί και μας πιέζει με τις από αέρος και θαλάσσης ασκήσεις του, για να μας αναγκάσει να τα αφοπλίσουμε ώστε να γίνουν ευάλωτα στις ορέξεις του .<br /><br />3. Για την πειρατική, συστηματική παραβίαση του εθνικού εναέριου χώρου μας (FIR Αθηνών, 168 σε μια μέρα με 41 υπερπτήσεις το βράδυ της 27ης Απριλίου) και τις παραβιάσεις των χωρικών υδάτων Ελλάδας και Κύπρου.<br /><br />4. Για την εργαλειοποίηση από την Τουρκία του μεταναστευτικού στρατού σε βάρος ακριτικών περιοχών μας (οι οποίες έχουν υπερχειλίσει από Δομές Φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών σε βάρος της ομοιογένειας του γηγενούς πληθυσμού) και την αναίσχυντη αυτοπροβολή της ως υπερασπίστριας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χώρας που αντιμάχεται την απάνθρωπη δική μας η οποία… θαλασσοπνίγει τους μετανάστες.<br /><br />5. Για την παράνομη διατήρηση στρατού κατοχής (με ρατσιστικές πρακτικές) στο κατακτημένο κομμάτι της Κυπριακής Δημοκρατίας εδώ και 48 χρόνια (1974, Αττίλας 1&2) περιφρονώντας διαχρονικά τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, την ίδια στιγμή που δηλώνει προκλητικά ότι σέβεται τις αποφάσεις του ΟΗΕ και ακολουθεί το Διεθνές Δίκαιο.<br /><br />6. Για τον εποικισμό των περιοχών των Βαρωσίων/Αμμοχώστου στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο και την μετατροπή της σε παράδεισο παράνομου τζόγου, ναρκωτικών και άλλων παράνομων πράξεων από τις οποίες δεν εξαιρούνται τα θρησκευτικά και εθνικά μνημεία και σύμβολα της Κύπρου.<br /><br />7. Για τη διαχρονική, μεθοδευμένη, ψυχρή και υπολογιστική εξόντωση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, την ίδια στιγμή που η Άγκυρα μας κατηγορεί ότι παραβιάζουμε τα δικαιώματα των μουσουλμάνων της μειονότητας Θράκης, οι οποίοι αυξάνονται και πληθύνονται στο πλαίσιο σεβασμού των θρησκευτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους όπως είναι κατοχυρωμένα από την Ελληνική Δημοκρατία.Για τον εθισμό της να ζητά μεγαλύτερα ανταλλάγματα από τις προσφερόμενες (ιδιοτελώς) γεωπολιτικές ”υπηρεσίες” της, με προτίμηση κεκτημένα Ελλάδας (Αιγαίο) και Κύπρου (φυσικό αέριο).<br />Για την υπονομευτική για την ακεραιότητα της Ελλάδας αμερικανική απόφαση για αναβάθμιση 80 F–16 της Τουρκίας σε επίπεδο Viper και την πώληση 40 μαχητικών F–16 Block 70 (Viper) σε αυτήν, τη στιγμή που είναι μόνιμη απειλή για τα κυριαρχικά συμφέροντα Ελλάδας και Κύπρου.<br /><br /> Αυτά — κοντά στην άρνησή του για περαιτέρω στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας με αποστολή στην Ουκρανία των S-300 — θα πρέπει να καταγγείλει με θάρρος, παρρησία και ”αξιοπιστία απειλής” κατά την ομιλία του στο Κογκρέσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ώστε να πείσει τους Αμερικανούς για την αποφασιστικότητα της Ελλάδας να μην υποκύψει στις πιέσεις και τους εκφοβισμούς της Τουρκίας για εδαφικές παραχωρήσεις.<br /><br /> Και επιπλέον να κόψει τον αέρα αναθεωρητισμού της με πεδίο εφαρμογής τη ”Γαλάζια Πατρίδα” και να μεταφέρει το μήνυμα της παλλαϊκής αντίστασης των Ελλήνων στις δόλιες πράξεις και προθέσεις της, τις οποίες φαίνεται να παίρνει αψήφιστα η Αμερική στην προσπάθειά της να κρατήσει στο ΝΑΤΟ ως πολύφερνη γεωπολιτική νύφη την Τουρκία…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Για να κόψουμε τον αέρα του τουρκικού αναθεωρητισμού με πεδίο εφαρμογής τη «Γαλάζια Πατρίδα»

Γράφει η  Κρινιώ Καλογερίδου Ακούω και διαβάζω πολλά τον τελευταίο καιρό για τα περί ενεργειακής αιχμαλωσίας της Ευρώπης από τον Πούτιν και...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένοπλες Δυνάμεις και το καμπανάκι του κινδύνου από την ΟΥΚΡΑΝΙΑ

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/06/LEOPARD-2HEL-GES-HELLENIC-ARMY-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Περικλή Ζορζοβίλη</b><br />Μετά σχεδόν 11 εβδομάδες επιχειρήσεων στην Ουκρανία μπορεί να εξαχθεί με αρκετή βεβαιότητα μία αρχική σειρά διδαγμάτων για στρατιωτικά ζητήματα. Η ελληνική αμυντική σχεδίαση θα έπρεπε ίσως να αρχίσει άμεσα να τα λαμβάνει υπόψη, να τα μελετήσει σε βάθος και να τα ενσωματώσει στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ώστε να μεγιστοποιήσει τις επιχειρησιακές δυνατότητες και αποτελεσματικότητα τους.<br /><br />Ταυτόχρονα, η ίδια διαδικασία θα καταδείξει ποιοι τεχνολογικοί τομείς θα πρέπει να αποκτήσουν προτεραιότητα στη διάθεση των οικονομικών πόρων. Στο παρόν άρθρο θα επικεντρώσουμε σε μερικά από αυτά τα διδάγματα.<br /><br />Συν Αθηνά (διεθνής παράγοντας) και χείρα κίνει<br />Με την έναρξη της ρωσικής εισβολής στις 24 Φεβρουαρίου, η γενικά εκτίμηση ήταν ότι η κατάρρευση της Ουκρανίας ήταν ζήτημα ημερών, λόγω της συντριπτικής ρωσικής υπεροχής στον συνολικό συσχετισμό στρατιωτικής ισχύος. Όμως σχεδόν τρεις μήνες μετά αυτό δεν συνέβη και η μάλιστα η Ρωσία εξαναγκάστηκε σε εκ βάθρων τροποποίηση του αρχικού επιχειρησιακού σχεδιασμού της.<br /><br />H εξέλιξη των πραγμάτων αποκάλυψε μη αναμενόμενες αδυναμίες και ανεπάρκειες του ρωσικού στρατιωτικού οικοδομήματος, αλλά οι καθοριστικοί παράγοντες ήταν δύο. Η ισχυρή θέληση των Ουκρανών για αντίσταση στον εισβολέα και σε επιχειρησιακό επίπεδο, η μετατροπή κάθε οικισμού, χωριού, μικρής και μεγάλης πόλης σε περίκλειστο που απέδειξε την αξία μίας καλά οργανωμένης άμυνας, που κατ’ ελάχιστο μπορεί να κερδίσει χρόνο, και να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τα λάθη του αντιπάλου.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Επίσης η μη ταχεία κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας επέτρεψε την ενεργοποίηση της Δύσης και την τάχιστη έναρξη της αποστολής στρατιωτικής βοήθειας, που αποδείχθηκε καθοριστική για την εξέλιξη των επιχειρήσεων μέχρι σήμερα και πιθανά ακόμη περισσότερο στο μέλλον.<br /><br />Αν όμως ο ρωσικός σχεδιασμός επετύγχανε τους στόχους τα πρώτα 24ωρα, το τετελεσμένο θα είχε δημιουργηθεί και με την πάροδο του χρόνου η κατοχή ή ο ασφυκτικός έλεγχος της Ουκρανίας από τη Ρωσία θα είχε παγιωθεί (παράδειγμα η τουρκική κατοχή της βόρειας Κύπρου).<br /><br />Ταυτόχρονα η αρχική αποτυχία ρυμούλκησε τη Ρωσία σε μία παρατεταμένη σύγκρουση και την καταβολή πολύπλευρου και δυσανάλογου κόστους. Ας σημειωθεί εδώ ότι τη δεκαετή ρωσική εμπλοκή στο Αφγανιστάν ακολούθησε η πτώση του σοβιετικού καθεστώτος.<br /><br />Στην περίπτωση της χώρας μας, μετά το φιάσκο των Ιμίων το 1996 και το θεώρημα περί «σημειακής κρίσης» (που ευτυχώς τον Ιούνιο του 2020 δημόσια απορρίφθηκε από τα πιο επίσημα χείλη, του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας), θα πρέπει να έχει γίνει προφανές ότι η παρέμβαση του διεθνούς παράγοντα καθορίζεται όχι μόνο από τα συμφέροντα του αλλά και από την κατάσταση όπως διαμορφώνεται στο πεδίο.<br /><br />Η φοβία αποφυγής της κλιμάκωσης στη διαχείριση μίας κρίσης σε συνδυασμό με τη «μοιρολατρική» αναμονή της παρέμβασης του διεθνούς παράγοντα για την εκτόνωση της, δεν αποτελεί την ασφαλέστερη μέθοδο για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας και των ζωτικών συμφερόντων της.<br /><br />Αντίθετα η επίδειξη ισχυρής και αταλάντευτης θέλησης για άμυνα και φυσικά η δυνατότητα υλοποίησης της στην πράξη εκπέμπει ισχυρό μήνυμα αποτροπής στον αντίπαλο, ελαχιστοποιεί την πιθανότητα τετελεσμένου και μπορεί να επηρεάσει και την παρέμβαση του διεθνή παράγοντα.<br /><br />Τα “όπλα του λαού,” φορητά κατευθυνόμενα αντιαρματικά και αντιαεροπορικά βλήματα<br />Σε ό,τι αφορά τα άρματα μάχης, o πόλεμος στην Ουκρανία εξελίσσεται σε μείζονα κρίση εμπιστοσύνης στη επιβιωσιμότητα τους στο σύγχρονο χώρο μάχης, ανάλογη με τον αραβο-ισραηλινό πόλεμο του Γιομ Κιπούρ το 1973. Όπως και τότε πολλοί πιθανόν να προβλέψουν τον θάνατο του άρματος μάχης ως κύριας οπλικής πλατφόρμας των χερσαίων δυνάμεων αλλά και στις δύο περιπτώσεις κοινός παρονομαστής είναι η λανθασμένη τακτική χρήση.<br /><br />Αν το 1973 οι Ισραηλινοί αιφνιδιάστηκαν με τη για πρώτη φορά μαζική χρήση του ρωσικής προέλευσης, ενσύρματης καθοδήγησης αντιαρματικού βλήματος Sagger, το 2022 οι Ρώσοι ομόλογοι τους δεν έχουν καμία δικαιολογία για τις τουλάχιστον ελλειμματικές τακτικές χρήσης των αρμάτων τους που αναδεικνύουν σημαντικά κενά στην εκπαίδευση τους.<br /><br />Αυτό όμως δεν απομειώνει την επιχειρησιακή αξία των σύγχρονης τεχνολογίας, φορητών αντιαρματικών όπλων «fire and forget» (δεν απαιτείται η συνεχής καθοδήγηση προς τον στόχο) που όπως αποδείχθηκε στην Ουκρανία, η μαζική χρήση ακόμη και από μη εκπαιδευμένο προσωπικό μπορεί να προκαλέσει σοβαρές, δυσανάλογου οικονομικού κόστους σε σχέση με το κόστος του άρματος, απώλειες στον αντίπαλο και απαιτεί από αυτόν υψηλό συντονισμό και δεξιότητες για να εφαρμόσει τις κατάλληλες τακτικές αντιμετώπισης τους.<br /><br />Το ίδιο ισχύει και για τα εκτοξευόμενα από τον ώμο, κατευθυνόμενα αντιαεροπορικά βλήματα (MANPADS) που περιορίζουν σημαντικά τις δυνατότητες αεροκίνησης του αντιπάλου και εφόσον αυτός δεν διαθέτει επάρκεια κατευθυνόμενων όπλων μεγάλου βεληνεκούς, αποτελούν σημαντικό κίνδυνο και για τα μαχητικά του αεροσκάφη.<br /><br />Ας σημειωθεί εδώ ότι σύμφωνα με δηλώσεις Ουκρανών αξιωματούχων οι απαιτήσεις ανέρχονται σε 500 αντιαρματικά βλήματα Javelin και 500 αντιαεροπορικά βλήματα Stinger ανά ημέρα αγώνα!<br /><br />Συνεπεία αυτού το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ σε συνεργασία με τις κατασκευάστριες εταιρίες επιχειρεί να αυξήσει δραματικά την παραγωγή τους καθώς άρχισαν να εξαντλούνται τα αμερικανικά αποθέματα. Σύμφωνα με ανοικτές πηγές, ο αμυντικός προϋπολογισμός των ΗΠΑ χρηματοδοτεί την ετήσια παραγωγή 6.000 βλημάτων Javelin.<br /><br />Ο Θεός του Πολέμου, το Πυροβολικό<div><br />Η ρήση αποδίδεται στον Ιωσήφ Στάλιν και απεικονίζει τη διαχρονικά μεγάλη σημασία που αποδίδουν οι Ρώσοι στο συμβατικό και το πυραυλικό Πυροβολικό, που στις τρέχουσες επιχειρήσεις στην Ουκρανία κατέχει κομβικό ρόλο. Η επερχόμενη ωρίμανση νέων τεχνολογιών θα επιφέρει δραματικές αλλαγές σε ακρίβεια, φονικότητα και βεληνεκή, καθώς θα επιτρέπει στα μέσα εκπομπής πυρών να προσβάλουν στόχους στο βάθος της ενδοχώρας του αντιπάλου προσδίδοντας τους στρατηγικά χαρακτηριστικά.<br /><br />Στην ελληνική περίπτωση η ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του Πυροβολικού θα έπρεπε να ήταν από τις υψηλότερες προτεραιότητες.<br />Η ενίσχυση δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την προμήθεια νέων μέσων εκπομπής πυρών αλλά μπορεί να επιτευχθεί σε επαρκή βαθμό με σαφώς χαμηλότερου οικονομικού κόστους δράσεις, όπως η προμήθεια πυρομαχικών αυξημένων επιδόσεων, η προσθήκη δυνατότητας αυτόματης τάξης σε όλα τα μέσα εκπομπής πυρών, η βελτιστοποίηση των δυνατοτήτων εντοπισμού και στοχοποίησης καθώς και του τεχνικού και τακτικού ελέγχου των πυρών.<br /><br />Για να γίνουν εύκολα αντιληπτές οι δυνατότητες του σύγχρονου πυροβολικού θα αναφέρουμε ότι σε δοκιμές που έγιναν περί το 2000, 15 βλήματα προσβολής οροφής, διαμετρήματος 155 χλστ., τύπου που διαθέτει σε υπηρεσία ο Ελληνικός Στρατός βλήθηκαν κατά 24 αρμάτων μάχης σε απόσταση 17 χλμ. Επιτυγχάνοντας ποσοστό αξιοπιστίας 100%, τα 30 ανεξάρτητης καθοδήγησης υποπυρομαχικά που αφέθηκαν (δύο από κάθε βλήμα), έπληξαν τα 20 από τα 24 άρματα (ποσοστό επιτυχίας 83%).<br /><br />Γίνονται εύκολα αντιληπτές οι επιχειρησιακές επιπτώσεις της γενίκευσης της χρήσης βλημάτων της κατηγορίας στο σύνολο των περίπου 450, σύμφωνα με ανοικτές πηγές, αυτοκινούμενων οβιδοβόλων διαμετρήματος των 155 χλστ. που βρίσκονται σε υπηρεσία.</div><div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ένοπλες Δυνάμεις και το καμπανάκι του κινδύνου από την ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Του Περικλή Ζορζοβίλη Μετά σχεδόν 11 εβδομάδες επιχειρήσεων στην Ουκρανία μπορεί να εξαχθεί με αρκετή βεβαιότητα μία αρχική σειρά διδαγμάτων...

Διαβάστε την συνέχεια

Κακοήθη γερμανικά δημοσιεύματα, στόχος η ελληνική ναυτιλία – με όχημα τον ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ της ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/05/GERMANY-SHIPPING-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><div>Άλλη μια ευκαιρία να εξαπολύσουν πυρά κατά της Ελλάδας βρήκαν οι Γερμανοί με αφορμή τα κέρδη Ελλήνων εφοπλιστών από συναλλαγές με τους Ρώσους. Το κόμπλεξ της γερμανικής ναυτιλίας απέναντι στην ελληνική είναι επαρκώς τεκμηριωμένο. Μπορεί αυτό να εξηγεί τα δημοσιεύματα. Όμως, είναι ακατανόητη η απραξία της επίσημης Ελλάδας, το γεγονός ότι τουλάχιστον δεν σαρκάζει συκοφαντικά δημοσιεύματα, που αποπνέουν ζήλεια και κακοήθεια.<br /><br />Καταρχάς, η ΕΕ δεν έχει επιβάλει εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο, ώστε να παραβιάζεται από πλοία με ελληνική σημαία. Κι αν το επιχείρημα γενικώς και αορίστως είναι η ανάγκη τιμωρίας της Ρωσίας, οι Γερμανοί είναι οι τελευταίοι που μπορούν να μιλάνε. Η Γερμανία πρωτοστάτησε στο να μην επιβληθεί εμπάργκο στο ρωσικό φυσικό αέριο και να εξαιρεθεί από τις κυρώσεις η Gazprom, με το βάσιμο επιχείρημα ότι θα παρέλυε όλη η χώρα; Κι αυτό ισχύει και για άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κατά συνέπεια, είναι τουλάχιστον υποκρισία τα γερμανικά Μίντια να στρέφονται εναντίον της Ελλάδας.<br /><br />Ας σημειωθεί ότι η ναυτιλία σε όλο τον κόσμο, αν έχει ένα χαρακτηριστικό, είναι ότι δεν ελέγχεται από τα κράτη. Κάθε ποντοπόρο πλοίο είναι και μία ξεχωριστή εταιρεία, η οποία μπορεί εύκολα να αλλάξει έδρα και να πάει σε κάποιον “φορολογικό παράδεισο”, όπως ήδη συμβαίνει με πολλά ελληνόκτητα πλοία κι όχι μόνο. Κατά συνέπεια, ακόμα κι αν η ελληνική κυβέρνηση ήθελε να επιβάλει σε πλοία με ελληνική σημαία να μην μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο, το μόνο που θα κατάφερνε θα ήταν να τα υποχρεώσει να αλλάξουν σημαία, μεταφέροντας την έδρα.<br /><br />Είναι προφανές ότι εάν τα ελληνικά πλοία δεν μετέφεραν το ρωσικό πετρέλαιο στην Ασία, θα το μετέφεραν άλλα πλοία. Με άλλα λόγια, ακόμα κι αν η ΕΕ υιοθετήσει εμπάργκο του ρωσικού πετρελαίου, για το οποίο υπάρχουν ισχυρές αντιδράσεις από κράτη-μέλη, δεν θα κέρδιζε τίποτα. Δεν θα εμπόδιζε τις εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου. Πρώτον, η Ρωσία δεν είναι Ιράν και δεύτερον, ο χώρος της ναυτιλίας είναι εξαιρετικά ευέλικτος. Ακόμα κι αν αποφάσιζαν οι Δυτικοί να απαγορεύσουν σε ένα πλοίο που μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο να κάνει σχετικές μεταφορές από και προς δυτικά λιμάνια, κάποια πλοία θα έκαναν τη μία δουλειά και άλλα την άλλη.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Αναφέρουμε τα παραπάνω για να δείξουμε ότι τα γερμανικά δημοσιεύματα είναι άτοπα, κακοήθη και δεν έχουν καμία σχέση με την πιστή εφαρμογή των δυτικών κυρώσεων. Και επειδή είναι τέτοια, η Ελλάδα οφείλει να απαντήσει με τη δέουσα αυστηρότητα, αποκαλύπτοντας τη γερμανική υποκρισία. Το γεγονός ότι δεν αντιδρά για να μην ενοχληθεί το Βερολίνο επιβεβαιώνει για μία ακόμα φορά μία υποτελή συμπεριφορά, η οποία είναι ακριβώς αυτή που επιτρέπει να εμφανίζονται τέτοια δημοσιεύματα.<br /><br />Είναι ενδεικτικό ότι το γερμανικό “ρεπορτάζ” δεν ανέφερε το γεγονός ότι τα δυο ελληνικά διυλιστήρια διέκοψαν τα υπάρχοντα συμβόλαια τροφοδοσίας τους με ρωσικό πετρέλαιο και τροφοδοτούνται με σαουδαραβικό. Ούτε το γεγονός ότι η Ελλάδα, εν αντιθέσει με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν ζήτησε την εξαίρεσή της από τη ρωσική τροφοδοσία αερίου, παρά το γεγονός ότι η εξάρτησή της κυμαινόταν στο 40%. Αντιθέτως πρωτοστάτησε στην επιβολή κυρώσεων και εμπάργκο κόντρα στα συμφέροντά της. Το εάν έπραξε σωστά ή λάθος είναι άλλο ζήτημα, αλλά οι μόνοι που δεν δικαιούνται να μιλάνε είναι οι Γερμανοί, των οποίων ο οικονομικός εθνικισμός είναι εξόφθαλμος.<br /><br />Δημοσιεύματα όπως αυτό της Die Welt το επιβεβαιώνουν. Η εφημερίδα διαστρεβλώνει την εικόνα, με σκοπό να σπιλώσει την εικόνα της Ελλάδας στο γερμανικό κοινό. Πώς να κανείς να μην το θεωρήσει σκόπιμο; Και παρά αυτές τις συμπεριφορές, που δεν είναι μεμονωμένες, αλλά απηχούν το κλίμα που επικρατεί στο γερμανικό πολιτικό σύστημα, το Βερολίνο απαιτεί προνομιακή μεταχείριση των γερμανικών εταιρειών σε όλους τους τομείς της ελληνικής αγοράς.<br /><br />Και κάτι τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό. Όταν τουρκικά πλοία μετέφεραν παρανόμως –με συνοδεία μονάδων του τουρκικού Ναυτικού– όπλα στη Λιβύη, τί έκανε η γερμανική φρεγάτα που ήταν επικεφαλής της μοίρας που ήταν επιφορτισμένη να τηρεί το εμπάργκο; Μήπως διέταξε νηοψία; Όταν τα τουρκικά πολεμικά “κλείδωσαν” τη γερμανική φρεγάτα, αυτή “το έβαλε στο πόδια”, με αποτέλεσμα τα όπλα να φτάσουν στη Λιβύη.<br /><br />Αποτελεί, λοιπόν, προσβολή να χρησιμοποιούνται τέτοια επιχειρήματα από ΜΜΕ μιας χώρας που πολιτεύεται εντός της ΕΕ με οδηγό τον οικονομικό εθνικισμό της. Μιας χώρας, η οποία πρωτοστάτησε στην τιμωρητική πολιτική έναντι της Ελλάδας, βυθίζοντας στη φτώχεια μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού. Μιας χώρας που συνεχίζει την ίδια πρακτική και σήμερα. Βρίσκει, όμως, και τα κάνει. Μόλις οι Γερμανοί πάγωσαν ως οικονομικά μη συμφέρουσα την παραγωγή ρεύματος από αιολική ενέργεια, πίεσαν την Ελλάδα να εγκαταστήσει ανεμογεννήτριες, αρκεί βέβαια να είναι γερμανικής προέλευσης!<br /><br />Και για να τελειώνουμε, ας μην ξεχνάμε ότι η Γερμανία προκάλεσε δύο παγκοσμίους πολέμους με εκατοντάδες εκατομμύρια θύματα. Ακόμα και τις βαριές αποζημιώσεις που της είχαν επιβάλει με τη Συνθήκη των Βερσαλιών οι νικητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν τις πλήρωσε. Για την ακρίβεια πλήρωσε ένα ελάχιστο κλάσμα. Το γεγονός, μάλιστα, ότι είναι μεγάλος μπαταχτσής αποδεικνύεται και από την αυθαίρετη άρνησή της να πληρώσει στην Ελλάδα τις οφειλόμενες πολεμικές επανορθώσεις, αποζημιώσεις και βεβαίως το κατοχικό δάνειο που η ίδια είχε συνάψει στην Κατοχή.<br /><br />Δεν τολμάει, βέβαια, να συμπεριφερθεί το ίδιο και στο Ισραήλ. Δεν είναι μόνο ότι έχει πληρώσει μέχρι κεραίας τις κάθε είδους αποζημιώσεις, αλλά και επιδοτεί γενναιόδωρα τα εξοπλιστικά του προγράμματα. Απέναντι στην εταίρο Ελλάδα, επιδεικνύει αλαζονεία και επιθετική συμπεριφορά, επειδή νοιώθει ότι την παίρνει να συμπεριφέρεται έτσι. Κι ακριβώς εδώ είναι η διαχρονική ευθύνη του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Η ίδια ευθύνη που αφήνει αναπάντητες προκλήσεις, όπως το δημοσίευμα της Die Welt.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κακοήθη γερμανικά δημοσιεύματα, στόχος η ελληνική ναυτιλία – με όχημα τον ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ της ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

Του Ζαχαρία Μίχα Άλλη μια ευκαιρία να εξαπολύσουν πυρά κατά της Ελλάδας βρήκαν οι Γερμανοί με αφορμή τα κέρδη Ελλήνων εφοπλιστών από συναλλα...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι εφοπλιστές νίκησαν: Εκτός κυρώσεων η μεταφορά ρωσικού πετρελαίου.

<a href="https://i0.wp.com/www.crisismonitor.gr/wp-content/uploads/2022/01/oil_tanker.jpg?fit=800%2C450&ssl=1"><img src="https://cdn-clpde.nitrocdn.com/rwExhKlADmlVbHdZSulEuEaLgKTIVQQT/assets/static/optimized/rev-247e417/www.crisismonitor.gr/wp-content/uploads/2022/01/86c7d845de9165d4ae440db3333f275e.oil_tanker.jpg" /><br /></a><br />Ηπιότερες κυρώσεις θα περιλαμβάνει τελικά το έκτο πακέτο της ΕΕ κατά της Ρωσίας, καθώς η Ελλάδα ήταν αμετακίνητη στο veto λόγω της συνθήκης για τη μεταφορά αργού στην οποία αντιτέθηκε σφόδρα και υποδόρια το εφοπλιστικό λόμπι αναγκάζοντας την κυβέρνηση να ευθυγραμμιστεί.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόκειται να αμβλύνει το πακέτο κυρώσεων στις εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου μετά από ένα Σαββατοκύριακο διαμάχης, αν και στοχεύει να διατηρήσει μια βασική διάταξη για τη ναυτιλία που θα εμποδίσει την ικανότητα της Μόσχας να εξάγει αργό πετρέλαιο.<br /><br />Η Κομισιόν θα αποσύρει την προτεινόμενη απαγόρευση των πλοίων ιδιοκτησίας της ΕΕ να μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο σε τρίτες χώρες, σύμφωνα με έγγραφα που επικαλείται το Bloomberg. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, παραμένει στο πακέτο η απαγόρευση ασφσαλίσεων και αντασφαλίσεων, που αποτελεί μείζονα σκόπελο για την εύρυθμη λειτουργία της ναυτιλίας<br /><br />Σε δημοσίευμα του Βloomberg αναφέρεται ότι η ελληνική οικονομία έχει μεγάλη εξάρτηση από τη Ναυτιλία, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς η συνολική συνεισφορά της στο ΑΕΠ, τα φορολογικά έσοδα και την απασχόληση είναι περιορισμένη. Οι ναυτιλιακές εταιρίες απολαμβάνουν φοροαπαλλαγές, ευελιξία στα εργασιακά και στην πλειονότητά τους κρύβονται πίσω από μεγαλύτερα σχήματα και παράγουν… ζημιές.<br /><br />Η έλλειψη ενιαίας θέσης μεταξύ των G7 ήταν κεντρικό στοιχείο για την απόρριψη της πρότασης.<br /><br />Το μέτρο θα μείωνε περαιτέρω τις εξαγωγές της Μόσχας — μια ζωτικής σημασίας πηγή σκληρού νομίσματος — ειδικά δεδομένου ότι οι Έλληνες κατέχουν περισσότερο από το ένα τέταρτο των πετρελαιοφόρων παγκοσμίως ως προς τη χωρητικότητα.<div><br />Η διάρθρωση ιδιοκτησίας των τάνκερ – με βάση το σύνολο του όγκου<br /><br /><img src="https://cdn-clpde.nitrocdn.com/rwExhKlADmlVbHdZSulEuEaLgKTIVQQT/assets/static/optimized/rev-247e417/www.crisismonitor.gr/wp-content/uploads/2022/05/f68e7fae580afbb246f733d774b64100.greek_shipping_interests.jpg" /><br />Απαγόρευση ασφαλίσεων<br /><br />Πλέον, ο βασικός περιορισμός που εισάγεται προς αυτό το σκέλος -εφόσον περάσει- θα είναι η απαγόρευση ασφαλίσεων.<br /><br />Ενδεχόμενη απαγόρευση παροχής ασφάλισης θα κάλυπτε τη συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου στόλου πετρελαιοφόρων που επιδιώκει να μεταφέρει ρωσικά βαρέλια.<br /><br />Οι ναυτλιακές εταιρίες ασφαλίζουν τα πλοία τους συλλογικά έναντι κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων των πετρελαιοκηλίδων. Μέσα από έναν οργανισμό που ονομάζεται International Group of P&I Clubs στο Λονδίνο, οι ιδιοκτήτες πλοίων αγοράζουν συλλογικά κάλυψη από 80 αντασφαλιστές, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 20 από τους 25 μεγαλύτερους παρόχους στον κόσμο.<br /><br />Ως εκ τούτου, ενδεχόμενη απαγόρευση ασφάλισης θα καθιστούσε σχεδόν αδύνατη την απόκτηση τέτοιας κάλυψης, δεδομένου του αριθμού των αντασφαλιστών στην Ευρώπη.<br /><br />Τα μέλη του International Group καλύπτουν το 95% του στόλου των δεξαμενόπλοιων για διαρροές και άλλες θαλάσσιες υποχρεώσεις. Αν δεν μπορούσαν πλέον να το κάνουν, τότε θα ανάγκαζε τη Μόσχα ή τους αγοραστές της να καταλήξουν σε εναλλακτικές ρυθμίσεις τη στιγμή που η Ρωσία υφίσταται ήδη κυρώσεις στο χρηματοπιστωτικό της σύστημα.<br /><br />Οι χώρες της ΕΕ συζητούν ακόμη το έκτο πακέτο, με διπλωμάτες να προσπαθούν να ξεπεράσουν τις αντιρρήσεις της Ουγγαρίας για το εμπάργκο εισαγωγής ρωσικού πετρελαίου. Η συμφωνία πάντως δεν κατέστη εφικτή το Σαββατοκύρια. Οι διαπραγματεύσεις αναμένεται να συνεχιστούν την Τρίτη ή την Τετάρτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.crisismonitor.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι εφοπλιστές νίκησαν: Εκτός κυρώσεων η μεταφορά ρωσικού πετρελαίου.

Ηπιότερες κυρώσεις θα περιλαμβάνει τελικά το έκτο πακέτο της ΕΕ κατά της Ρωσίας, καθώς η Ελλάδα ήταν αμετακίνητη στο veto λόγω της συνθήκης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη: Στη Ρωσία περνά η Kherson, στο Donetsk η Μαριούπολη - Ετοιμάζονται ρωσικά διαβατήρια…

<img height="374" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/380dfc612449d0da63a6189abbd361a1_XL.jpg" width="723" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το σχέδιο για τη Novorussia και η τύχη της Υπερδνειστερίας.</span></h3><div><b>Ανδρέας Πετσίνης</b></div>Στη Ρωσία πιθανότατα θα ενσωματωθεί η περιοχή της Kherson αποτελώντας ένα ενιαίο τμήμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας μαζί με την Κριμαία, ενώ η Μαριούπολη θα ενσωματωθεί στο Donetsk.<br />Εκεί οδηγούν οι κινήσεις των Ρώσων και οι δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών τις τελευταίες μέρες.<br /><br />Συγκεκριμένα:<br />1. Όπως αποκάλυψε ο Kirill Stremousov, αναπληρωτής επικεφαλής της στρατιωτικής-πολιτικής διοίκησης της περιοχής Kherson οι κάτοικοι της περιοχής - η οποία πλέον ελέγχεται από τη Ρωσία - θα έχουν το δικαίωμα να πάρουν ρωσική υπηκοότητα και φυσικά ρωσικά διαβατήρια!..<br />Ειδικότερα, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Stremousov στις 6 Μαΐου και μετέδωσαν όλα τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, «θα ενσωματωθούμε όσο το δυνατόν περισσότερο στη Ρωσική Ομοσπονδία.<br />Όλοι οι πολίτες στην περιοχή της Kherson θα έχουν το δικαίωμα να αποκτήσουν ρωσική υπηκοότητα, ρωσικά διαβατήρια».<br />Επισημαίνεται ότι ένα εκατ. περίπου κάτοικοι του Donetsk και του Luhansk έχουν πάρει ρωσικό διαβατήριο…<br />Ως γνωστόν, ο ρωσικός στρατός απέκτησε τον πλήρη έλεγχο της περιοχής της Kherson στα μέσα Μαρτίου.<br />Στις 12 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στην Kherson η τελετή αφής της Αιώνιας Φλόγας και στα κτίρια της πόλης υψώθηκαν ρωσικές σημαίες.</div><div><br />2. Όπως έγινε γνωστό, στους βετεράνους του B’ Παγκοσμίου Πολέμου, του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου όπως τον αποκαλούν στη Ρωσία, που ζουν στη Kherson, θα καταβληθεί εφάπαξ χρηματικό επίδομα από τη Ρωσία.</div><div><br />3. Μάλιστα δε στις 9 Μαΐου, και ενώ στη Μόσχα γίνονταν η παρέλαση, οι αρχές της Kherson άρχισαν να πληρώνουν τις συντάξεις σε ρούβλια.<br />Οι κάτοικοι του Genichesk, που βρίσκεται κοντά στην Κριμαία, ήταν οι πρώτοι που το πήραν, δήλωσε σε συνέντευξή του στο TASS ο Vladimir Shaldo, επικεφαλής της στρατιωτικής-πολιτικής διοίκησης της Kherson…</div><div><br />4. Επιπλέον, στην περιοχή θα ξεκινήσουν να δραστηριοποιούνται ρωσικές τηλεφωνικές εταιρείες.<br />5. Αποκαλύπτοντας τα επόμενα βήματα ενσωμάτωσης της περιοχής στη Ρωσία, ο Vladimir Shaldo επισήμανε ότι η δημόσια διοίκηση της Kherson θα προσαρμοστεί σύμφωνα με το ρωσικό μοντέλο.</div><div><br /><img src="https://www.bankingnews.gr/images/211111.png" /><br /><br /></div><div>Νωρίς για χρονοδιάγραμμα<br /><br />«Είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε για το χρονοδιάγραμμα, αλλά το σχέδιο είναι αυτό.<br />Εάν η Ρωσική Ομοσπονδία είναι εδώ, τότε ολόκληρο το σύνολο των νόμων, η δομή και ο ορισμός της εξουσίας θα είναι ρωσικά», υπογράμμισε ο Saldo, και πρόσθεσε ότι είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα νέο φορολογικό σύστημα.<br />«Φυσικά, δεν θα είναι το ίδιο όπως σε όλη τη Ρωσία, θα είναι προσωρινό.<br />Πιθανότατα θα επικεντρωθούμε στην εμπειρία της Κριμαίας, της DPR και της LPR, που έχουν ήδη περάσει αυτό το στάδιο» είπε ο Saldo.<br /><br />Στρατηγικής σημασίας<br /><br />Η Kherson έχει στρατηγική σημασία για την ασφάλεια της Κριμαίας από στρατιωτική και γεωστρατηγική άποψη.<br />Επίσης με τον έλεγχο της Kherson διασφαλίζεται ότι τα νερά του Δνείπερου θα ρέουν έως την Κριμαία.<br />Όπως έχει γράψει το BN επισήμως η Ρωσία δηλώνει ότι ο στόχος της λεγόμενης δεύτερης φάσης του πολέμου είναι η κατάληψη των εδαφών όλης της νότιας Ουκρανίας, του Mikolayiv, και της Οδησσού συμπεριλαμβανομένης, έως τα σύνορα της Υπερδνειστερίας...<br /><br />Η Novorussia<br /><br />Αυτό αποκαλύπτεται σε ανάλυση του «Ρωσικού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων» το οποίο ιδρύθηκε, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του, «με εντολή του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας στις 2 Φεβρουαρίου 2010»!<br />Επισημαίνεται ότι στα ιδρυτικά μέλη του Think Tank του Κρεμλίνου περιλαμβάνεται το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας και η ρωσική Ακαδημία Επιστημών.<br />Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται «στις 22 Απριλίου, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε το δεύτερο στάδιο της ειδικής επιχείρησης, η οποία περιλαμβάνει όχι μόνο την απελευθέρωση των DPR και LPR στα (σ.σ. διοικητικά) σύνορά τους στις περιοχές Donetsk και Lugansk, αλλά και το άνοιγμα ενός διαδρόμου μέσω του νότου… στην Κριμαία και την Υπερδνειστερία».<br />Δηλαδή η Ρωσία στοχεύει στην κατάληψη των περιοχών τις οποίες η ίδια ονομάζει ως «Novorussia» (Νέα Ρωσία) αποκόπτοντας έτσι την Ουκρανία από τις θαλάσσιες προσβάσεις της.<br />Σε αλλεπάλληλες αναλύσεις του το BN από την έναρξη του πολέμου έχει επισημάνει ότι ο στόχος της Ρωσίας φέρεται να είναι η κατάληψη όλων των παράκτιων εδαφών της Ουκρανίας.<br />Εδαφών που η ίδια θεωρεί ότι ιστορικά ανήκουν στην Ρωσία και παραχωρήθηκαν στην Ουκρανία σε διάφορες περιόδους – από την τσαρική εποχή έως την σοβιετική- όταν τα εσωτερικά σύνορα δεν είχαν ιδιαίτερη σημασία…<br /><br />Τα σενάρια<br /><br />Το ερώτημα που πλανάται πάνω από τη Δύση είναι εάν η Ρωσία θα ενσωματώσει όλες αυτές τις περιοχές ή εάν θα τις αναγνωρίσει ως δυο ανεξάρτητα κράτη. Βέβαια ήδη έχει αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Donetsk και του Luhansk.<br />Αυτό δεν σημαίνει και πολλά.<br />Αυτές οι δυο αυτές περιοχές (Donetsk και Luhansk), θα μπορούσαν να ενωθούν σε μια κρατική οντότητα ενσωματώνοντας και τις περιοχές έως την Οδησσό και να δημιουργηθεί έτσι ένα νέο κράτος- δορυφόρος η Novorussia, απολύτως ελεγχόμενο από τη Ρωσία.<br />Όσον αφορά την Κριμαία, το πιθανότερο πάντως είναι να παραμείνει ως έδαφος της Ρωσίας.<br />Προφανώς δεν είναι διόλου τυχαίο το γεγονός ότι στην τελευταία αναθεώρηση του ρωσικού συντάγματος ο Putin «πέρασε» τροπολογία σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται οποιαδήποτε παραχώρηση ρωσικού εδάφους (αυτό αφορά και τις νότιες Κουρίλες που διεκδικεί η Ιαπωνία).<br /><br />Η τύχη της Υπερδνειστερίας<br /><br />Με την κατάληψη όλων των παράκτιων περιοχών η Ρωσία φθάνει έως την Υπερδνειστερία η οποία de facto έχει αυτονομηθεί, μετά από πόλεμο, από την Μολδαβία και ουσιαστικά ελέγχεται πλήρως από τη Μόσχα.<br />Έτσι η Ρωσία αποκτά εμμέσως … σύνορα με την Ουκρανία και από… δυσμάς!..<br />Σημειώνεται ότι στον στόχο της Ρωσίας είχε αναφερθεί και ο Ρώσος στρατηγός Minnekayev σε ομιλία του σε στελέχη επιχειρήσεων της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας.<br />Είχε μεταξύ άλλων τονίσει ότι «ο έλεγχος στη Νότια Ουκρανία είναι μια άλλη διέξοδος προς την Υπερδνειστερία»…<br /><br /><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αποκάλυψη: Στη Ρωσία περνά η Kherson, στο Donetsk η Μαριούπολη - Ετοιμάζονται ρωσικά διαβατήρια…

Το σχέδιο για τη Novorussia και η τύχη της Υπερδνειστερίας. Ανδρέας Πετσίνης Στη Ρωσία πιθανότατα θα ενσωματωθεί η περιοχή της Kherson αποτε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως η «χρήσιμη ουδέτερη» Τουρκία εκμεταλλεύεται τον πόλεμο στην Ουκρανία.

<img src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2022/05/2022-04-28T192404Z_1122332419_RC2JWT9IUJO6_RTRMADP_3_SAUDI-TURKEY-750x375.jpg" /><br /><br />Η Τουρκία, η οποία αυτοπροβάλλεται ως ο δυνητικός «ειρηνοποιός» μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας, ελπίζει ότι ο πόλεμος μπορεί να ενισχύσει την γεωπολιτική της θέση και να την καταστήσει περιφερειακή δύναμη, αναφέρει ανάλυση που δημοσίευσε πρόσφατα το δημοσιογραφικό μέσο RFE/RL, δίνοντας βαρύτητα στα επιχειρηματικά και οικονομικά συμφέροντα της χώρας.<br /><br />Λαμβάνοντας υπόψη τα εσωτερικά προβλήματα του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενόψει των επικείμενων προεδρικών εκλογών στις 18 Ιουνίου του 2023, όπως έχει ανακοινωθεί επίσημα από τον ίδιο, λόγω της «πτωτικής πορείας» του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) στις δημοσκοπήσεις, ο πόλεμος στην Ουκρανία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να «επιφέρει κάποια καλά νέα».<br /><br />Η Τουρκία, αν και είναι κράτος – μέλος του ΝΑΤΟ, συνεχίζει να διατηρεί στενές σχέσεις με τη Ρωσία και έχει επιδιώξει να παραμείνει ουδέτερη στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ενώ ακόμα έχει επιλέξει να διαδραματίζει διαμεσολαβητικό ρόλο για τον δυνητικό τερματισμό του πολέμου.<br />Παίζοντας σε «διπλό ταμπλό»<br /><br />Παρά το γεγονός ότι δηλώνει δημοσία της υποστήριξη που παρέχει στο Κίεβο, καλώντας μάλιστα τη Μόσχα να σεβαστεί την εδαφική της ακεραιότητα της Ουκρανίας, εντούτοις η Άγκυρα αρνήθηκε να επιβάλει κυρώσεις κατά της Ρωσίας ή κατά των επιχειρηματιών που είναι κοντά στον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, λέγοντας ότι τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία την εμπιστεύονται να ενεργεί ως δίκαιος μεσολαβητής για λύση και στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία έχει «φιλοξενήσει» δύο γύρους ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.<br /><br />«Η Άγκυρα εποδιώκει να αποκτήσει μια θέση μέγιστου οφέλους, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί τη σύγκρουση όσο το δυνατόν περισσότερο για το όφελός της», δήλωσε ο πολιτικός επιστήμονας Ιβάν Πρεομπραζένσκι στο RFE/RL και πρόσθεσε πως «η Άγκυρα μπορεί να εκμεταλλευτεί τον πόλεμο για να αυξήσει το περιφερειακό της προφίλ, παρόλο που προτρέπει για την αποκλιμάκωση των συγκρούσεων».<br /><br />Εξάλλου, η Τουρκία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στους Ρώσους τουρίστες και από την άλλη η Ρωσία παρέχει μια τεράστια αγορά για τουρκικά αγροτικά προϊόντα και άλλες υπηρεσίες, υπό το πρίσμα μιας σειράς εμπορικών και οικονομικών συμφωνιών που έχουν υπογραφεί τα τελευταία χρόνια μεταξύ των δύο πλευρών, την ίδια στιγμή που η Άγκυρα αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους ξένους επενδυτές της Ουκρανίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως η «χρήσιμη ουδέτερη» Τουρκία εκμεταλλεύεται τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Η Τουρκία, η οποία αυτοπροβάλλεται ως ο δυνητικός «ειρηνοποιός» μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας, ελπίζει ότι ο πόλεμος μπορεί να ενισχύσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνικό «ναι» στην Ουκρανία για τεθωρακισμένα – Προϋπόθεση η άμεση αντικατάστασή τους.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/05/gggggg-4-960x600-1.jpg"><img height="400" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/05/gggggg-4-960x600-1.jpg" width="731" /></a><br /><br />Του <b>Βασίλη Νέδου</b><br />Η δυνατότητα άμεσης αντικατάστασης των οπλικών συστημάτων που εξυπηρετούν πάγιες ανάγκες της άμυνας της χώρας είναι η βασικότερη παράμετρος η οποία μπορεί να επηρεάσει την απόφαση της Αθήνας να παραχωρήσει κάποια στην Ουκρανία. Η Ελλάδα θα ήταν διατεθειμένη να παραχωρήσει τα τεθωρακισμένα BMP-1, εφόσον αυτά μπορούσαν να αντικατασταθούν άμεσα από αντίστοιχων δυνατοτήτων οχήματα μεταφοράς προσωπικού και μάχης. Πρέπει να υπενθυμιστεί ότι πέρα από τα ΒΜΡ-1, αιτήματα είτε απευθείας από την Ουκρανία είτε από ενδιάμεσους δρώντες όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, υπάρχουν και για άλλα συστήματα, όπως τα αντιαρματικά Stinger αλλά και οι αντιπλοϊκοί πύραυλοι τύπου Harpoon του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.).<br /><br />Η πίεση για την παραχώρηση των BMP-1 στην Ουκρανία έρχεται κατά κύριο λόγο από το Βερολίνο. Αν μη τι άλλο, σχολίαζαν αρμόδιες πηγές, ο γερμανικός στρατός διαθέτει λύσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως ενδιάμεσες έως ότου καταστεί δυνατή η μονιμότερη ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με αξιόπιστες μονάδες μεταφοράς προσωπικού. Η συζήτηση για την πιθανότητα παραχώρησης BMP-1, υπό τις προϋποθέσεις που παρουσιάστηκαν μόλις, μπορεί να παραμένει ανοιχτή, ωστόσο για τα υπόλοιπα συστήματα και, κυρίως, για τους αντιπλοϊκούς πυραύλους τύπου Harpoon η Αθήνα δεν το συζητάει.<br /><br />Αντιθέτως, στους κόλπους του υπουργείου Εθνικής Αμυνας υφίσταται μια αρκετά εκτεταμένη συζήτηση για το πώς το Π.Ν. και οι Ενοπλες Δυνάμεις γενικότερα θα μπορούσαν να διευρύνουν το σχετικό οπλοστάσιό τους με περισσότερα πυραυλικά συστήματα, τα οποία λόγω και του ανάγλυφου του Αιγαίου Πελάγους προσδίδουν πολύ μεγαλύτερη αξία στην αποτροπή, απ’ ό,τι –για παράδειγμα– πολυδάπανες επενδύσεις όπως αυτή που έχει κάνει η Αγκυρα ναυπηγώντας το ελικοπτεροφόρο «Αναντολού» (είτε το εξοπλίσει με ελικόπτερα είτε το μετατρέψει σε πλατφόρμα μεταφοράς μη επανδρωμένων αεροσκαφών).<br /><br />Η Ουκρανία, πάντως, ήδη διαθέτει πολύ πιο οικονομικούς και αρκετά αξιόπιστους αντιπλοϊκούς πυραύλους εγχώριας παραγωγής, τους Neptune, γνωστούς πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο από τη βύθιση του καταδρομικού «Μόσκβα», της ναυαρχίδας του ρωσικού στόλου στη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Ωστόσο η αλλαγή των συνθηκών της σύγκρουσης στην Ουκρανία και η αύξηση της ναυτικής πίεσης προς την ευρύτερη περιοχή από το Μικολάιβ έως τα περίχωρα της Οδησσού και τις εκβολές του Δούναβη, που αποτελεί και την τελευταία πρόσβαση του Κιέβου στη Μαύρη Θάλασσα, αυξάνουν τις ανάγκες για άμυνα κατά πολεμικών πλοίων. Μέχρι στιγμής, πάντως, έχει αποδειχθεί ότι η χρήση αντιπλοϊκών πυραύλων γίνεται σε συνδυασμό με την αξιοποίηση UAV τα οποία επιφορτίζονται με τον εντοπισμό των στόχων και την κατάδειξή τους.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνικό «ναι» στην Ουκρανία για τεθωρακισμένα – Προϋπόθεση η άμεση αντικατάστασή τους.

Του Βασίλη Νέδου Η δυνατότητα άμεσης αντικατάστασης των οπλικών συστημάτων που εξυπηρετούν πάγιες ανάγκες της άμυνας της χώρας είναι η βασικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία αλλάζει τις ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα και συγκατοικεί με την Τουρκία.

<img height="500" src="https://simerini-live-2ef083b48b0048fea3f61faa6-eaa9570.divio-media.com/images/rwsotourkiki_sygkatoikisi.width-1024.jpg" width="731" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γιατί η ΕΕ είναι ανέτοιμη στον οικονομικό πόλεμο και πώς η Κύπρος μπορεί να αντιδράσει στο κόστος που πληρώνει από τον αντίκτυπο των κυρώσεων σε βάρος της Μόσχας.</span></h3><div><b>Γιάννος Χαραλαμπίδης</b></div>– Οι σχεδιασμοί της Ρωσίας από την Υπερδνειστερία στη Μαύρη Θάλασσα<br />– Ο ζωτικός χώρος της Μόσχας σε Κίνα και Ινδία<br />– Ο πονοκέφαλος του πληθωρισμού και του πετρελαίου<br /><br />Η παγκόσμια οικονομία παίρνει φωτιά, με τις τιμές των καυσίμων να βρίσκονται στα ύψη και τον πληθωρισμό να καλπάζει, χωρίς να υπάρχει ισχυρό δίκτυ ασφαλείας. Από τις κυρώσεις πλήττεται μεν η Ρωσία, αλλά βαρύ κόστος πληρώνουν και οι ΗΠΑ, κυρίως, όμως, η ΕΕ. Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν λαμβάνει χώραν μόνον επί του εδάφους, όπου συντελούνται βιβλικές καταστροφές με απώλεια του 45% μέχρι στιγμής του ΑΕΠ της, αλλά και στη θάλασσα. Εκεί η Ρωσία αλλάζει, μέσα από τις δομικές αλλαγές, την ΑΟΖ και τα δικαιώματά της, επιδιώκοντας να γίνει κυρίαρχη, συγκατοικώντας στην περιοχή με την Τουρκία.<br /><br />Μαύρη Θάλασσα και Γαλάζια Πατρίδα<br /><br />Η ρωσική αναθεωρητική πολιτική ξεκινά από την Ευρώπη και μέσω Καυκάσου φτάνει έως τη Μέση Ανατολή. Απαντάται, δε, από τις ΗΠΑ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ στη βάση ενός οικονομικού πολέμου και της οικοδόμησης μιας νέας αποτροπής, που τροφοδοτεί τη λογική της ρωσικής κατατριβής στην Ουκρανία, ενώ ταυτοχρόνως απειλείται η δημιουργία νέων μετώπων σε Σουηδία και Φινλανδία, εάν προχωρήσει η ένταξή τους στη Βορειοατλαντική Συμμαχία.<br /><br />Μεταξύ των δομικών μεταβολών που προσδοκά να επιφέρει η Ρωσία περιλαμβάνονται:<br /><br />Πρώτον, η αλλαγή της ρωσικής ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, επί της οποίας προσδοκά να κυριαρχήσει και να την μοιραστεί στο μεγαλύτερό της μέρος μαζί με την Τουρκία, της οποίας η πολιτική στηρίζεται στη Γαλάζια Πατρίδα. Έχουμε δύο αναθεωρητικές στρατηγικές χωρών, που θα ήταν δυνατό να συμπλεύσουν, αντί να συγκρουστούν. Εξ ου και η πολιτική του εκκρεμούς που υιοθετεί ο Ερντογάν. Οι αλλαγές επιβάλλονται με τη βία των όπλων και παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Με την κατοχή της Κριμαίας έχουν ήδη αλλάξει οι ΑΟΖ στην περιοχή, ενώ θα υπάρξουν περαιτέρω μεταβολές μετά την κατάκτηση της Μαριούπολης. Θα προκύψουν και άλλες, εάν πέσει η Οδησσός και φτάσει η Ρωσία ώς την Υπερδνειστερία. Σε αυτήν την περίπτωση η Μόσχα θα δημιουργήσει ένα στρατηγικό πέταλο από την Υπεδνειστερία έως τη Λευκορωσία, μέσω της Μαριούπολης και των ρωσόφωνων περιοχών της Ουκρανίας, εγκλωβίζοντας τη χώρα και αφήνοντας μόνο μια έξοδο προς τα δυτικά της. Ένα δεύτερο εξωτερικό τόξο δημιουργείται από την Αγία Πετρούπολη προς το Καλίνινγκραντ, στη Βόρεια Θάλασσα, που έχει δύο όψεις. Η μία είναι αμυντική και η άλλη επιθετική. Είναι, δε, συναφές με την επέκταση του ΝΑΤΟ στη Φινλανδία και τη Σουηδία. Δημιουργείται ένα εσωτερικό γεωστρατηγικό τόξο από την Αγία Πετρούπολη έως τη Λευκορωσία. Τα δύο τόξα, το ένα προς το Καλίνινγκραντ και το άλλο προς τη Λευκορωσία, συνιστούν ένα γεωστρατηγικό πέταλο, που εγκλωβίζει τις Βαλτικές Χώρες.<br /><br />Ενεργειακός πονοκέφαλος και συμφέροντα<br /><br />Δεύτερον, η Μέση Ανατολή μέσω Καυκάσου. Ο έλεγχος της Μαύρης Θάλασσας δεν βάζει τέλος μόνο στην επέκταση του ΝΑΤΟ προς τη Γεωργία, αλλά δημιουργεί, ταυτοχρόνως, ερείσματα για την εδραίωση των γεωπολιτικών συμφερόντων στον Καύκασο και από εκεί στη Μέση Ανατολή και στην Ασία, που είναι πλέον ενεργειακός και ζωτικός χώρος της Ρωσίας. Γιατί; Διότι εκεί είναι που στρέφεται η Μόσχα για την πώληση του φυσικού αερίου, λόγω της ενεργειακής απεξάρτησης που έθεσε ως πολιτική της η Ε.Ε. Είναι μια πολιτική μετ’ εμποδίων, καθότι, αφενός, είναι μεγάλες οι εξαρτήσεις, και, αφετέρου, δεν υπάρχει χρόνος για ταχύτατη αντίδραση. Τα συμφέροντα των κρατών μελών διαφέρουν. Συνεπώς, θα πρέπει να βρεθεί κοινή συνισταμένη. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο την περασμένη εβδομάδα δεν λήφθηκε απόφαση για το έκτο πακέτο κυρώσεων και γινόταν λόγος για μεταβατική περίοδο σε θέματα ενεργειακής απεξάρτησης. Ήδη, η Ινδία και η Κίνα γεμίζουν τις αποθήκες τους με πετρέλαιο από τη Ρωσία, πληρώνοντας σε χαμηλές τιμές. Τα κέρδη της Μόσχας είναι ήδη αυξημένα, παρά τις κυρώσεις της Δύσης, λόγω της εκτόξευσης των τιμών, χωρίς να υπάρχουν στον ορίζοντα ενδείξεις για τη χαλιναγώγησή τους. Τα ρωσικά έσοδα έχουν αυξηθεί κατά 45% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Τίθεται μεν η Ρωσία σε οικονομική απομόνωση από τη Δύση, αλλά το ρούβλι έχει ανακάμψει, την ίδια στιγμή κατά την οποία στις χώρες της ΕΕ και στις ΗΠΑ οι δείκτες του πληθωρισμού ανεβαίνουν επικίνδυνα, λόγω της αύξησης στην τιμή των καυσίμων, του προβλήματος στην τροφική αλυσίδα, του ηλεκτρικού ρεύματος και ακόμη τριών άλλων παραγόντων: Α) Δεν μπορεί να λειτουργήσει ομαλά η ελεύθερη αγορά επί τη βάσει των κανόνων της προσφοράς και της ζήτησης. Β) Υπάρχει αισχροκέρδεια. Γ) Οι αποτρεπτικές πυρηνικές απειλές της Ρωσίας επιδεινώνουν την κατάσταση, αφού πρόκειται για ψυχολογικό πόλεμο και ένδειξη αποφασιστικότητας.<br /><br />Πυρηνική απειλή<br /><br />Η χρήση των πυρηνικών: 1) Δεν συστήνεται στην παρούσα φάση ως σοβαρή επιλογή, αφού η Μόσχα ελέγχει την κατάσταση ακόμη και αν έχει απώλειες. 2) Σημαίνει αμοιβαίο κόστος και ολοκαύτωμα, που μπορεί να αποφασιστεί από τον Πούτιν, εάν χάνει τον πόλεμο και αισθάνεται την ατίμωση. Και επί τούτου είναι που η Δύση θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική. Να γνωρίζει, δηλαδή, στο πλαίσιο ενός ορθολογιστικού παιχνιδιού, μέχρι ποιου σημείου τραβά το σχοινί χωρίς αυτό να αποδυναμώνει την όποια αποτρεπτική της ικανότητα. Επί τούτου είναι που θα πρέπει να μελετηθεί σε βάθος το θέμα της επέκτασης του ΝΑΤΟ προς τη Σουηδία και τη Φινλανδία. Εάν ποτέ, αλλά και πώς θα γίνει. Και ποιες επιπτώσεις θα προκύψουν. Το όφελος θα είναι μεγαλύτερο του κόστους; Τι είδους κόστος ή όφελος θα προκύψει;<br /><br />Πληθωρισμός και η κυπριακή ναυτιλία<br /><br />Η ΕΕ έχει αποδειχθεί ανέτοιμη να διαχειριστεί αποτελεσματικά την οικονομική κρίση που προκύπτει από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις κυρώσεις, τις οποίες η ίδια επιβάλλει επί της Ρωσίας. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχεδιάζει να λάβει μέτρα για την καταπολέμηση του πληθωρισμού, που φτάνει σε μέσον όρο το 9% (Κύπρος 8,8%). Τέτοια μέτρα είναι, για παράδειγμα, η αύξηση του επιτοκίου. Όμως, ένα τέτοιο μέτρο θα περιορίσει την ανάπτυξη με τον σαφή κίνδυνο της δημιουργίας στασιμοπληθωρισμού. Η Κύπρος αντιμετωπίζει ακόμη δύο σοβαρά προβλήματα. Το ένα είναι αυτό του τουρισμού, που πλήττεται από τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας και φτάνει το 16% επί του ΑΕΠ. Το άλλο είναι εκείνο της ναυτιλίας, που αναλογεί στο 6,7% επί του ΑΕΠ στην περίπτωση που θα απαγορευτεί η μεταφορά ρωσικών προϊόντων και, δη ενεργειακού χαρακτήρα, από πλοία που φέρουν τη σημαία κρατών μελών της ΕΕ. Υπάρχει μεν η συλλογικότητα στη λήψη των αποφάσεων, αλλά θα πρέπει μέσα από το κοινό συμφέρον να εξυπηρετούνται και τα εθνικά. Κλασικό επί τούτου παράδειγμα, προκειμένου να γίνει αντιληπτό τι θέλουμε να πούμε, είναι η στάση της Σλοβακίας και της Ουγγαρίας στο θέμα του εμπάργκο επί της τροφοδοσίας πετρελαίου από τη Ρωσία. Η Βουδαπέστη απείλησε ακόμη και με βέτο, διότι είναι ζήτημα επιβίωσης και ζωτικής σημασίας για την ίδια. Οι πολιτικές της διεκδικήσεις είχαν αποτέλεσμα, διότι και άλλα κράτη μέλη ανησυχούν για τις επιπτώσεις των κυρώσεων σε βάρος της Μόσχας, υπό την έννοια ότι η ΕΕ δεν μπορεί να απαγκιστρωθεί από την ρωσική ενεργειακή εξάρτηση αμέσως και ότι άρχισαν ήδη τα κράτη μέλη να πληρώνουν κόστος από τις επιπτώσεις του οικονομικού πολέμου. Είναι, δε, αβέβαιο πού θα καταλήξουμε.<br /><br />Πολιτικές επιλογές<br /><br />Λαμβανομένων υπ’ όψιν των όσων συμβαίνουν εξ αφορμής του πολέμου στην Ουκρανία και στην ΕΕ, η Κύπρος οφείλει να συγκροτήσει πολιτική επιλογών για την προάσπιση των συμφερόντων της. Επισημαίνουμε λοιπόν τα εξής:<br /><br />Κυπριακό και Ασφάλεια<div><br /></div><div>Λογικό είναι να ζητήσει η Κυβέρνηση στο Κυπριακό ό,τι προτάσσουν ΕΕ, ΝΑΤΟ και ΗΠΑ για την περίπτωση της Ουκρανίας. Δηλαδή: Α) Όχι στους εισβολείς, όχι στην παράνομη κτήση εδαφών, όχι στην αναβίωση παλαιών αυτοκρατοριών, αποχώρηση ξένων στρατών και σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας των κρατών. Οι αρχές αυτές υποβάλλουν την αναπροσαρμογή των θέσεών μας στο Κυπριακό, υπό την έννοια ότι η διαδικασία λύσης για μια ομοσπονδία δύο συνιστώντων κρατών τροφοδότησε τη χωριστή κρατική συνείδηση των Τουρκοκυπρίων, την ισότιμη κυριαρχία και τη θέση περί δύο κρατών στο πλαίσιο μιας συνομοσπονδίας. Β) Αποστολή όπλων στην Ουκρανία για ν’ αντιμετωπιστούν και να ηττηθούν οι εισβολείς. Εμείς δεν λέμε ότι θα κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία. Όμως, η παραχώρηση οπλικών συστημάτων προς την Κυπριακή Δημοκρατία, για την αντιμετώπιση του εισβολέα, αυξάνει την αποτρεπτική μας ικανότητα και μειώνει τις πιθανότητες κρίσης και πολέμου. Διότι, εάν η Ρωσία γνώριζε εξ αρχής ότι ο πόλεμος θα της προκαλούσε μεγαλύτερο κόστος απ’ ό,τι όφελος, θα κατέφευγε σε άλλους τρόπους διευθέτησης του προβλήματος και δη διπλωματικούς. Άλλωστε η διπλωματία και το δίκαιο βαδίζουν χέρι - χέρι με την ισχύ και την αποτροπή. Ταυτοχρόνως, γιατί να μη ζητηθεί η επιβολή εμπάργκο στρατιωτικού υλικού στην Άγκυρα, ενόσω δεν επιστρέφει στις συνομιλίες με βάση τις αρχές και αξίες της ΕΕ για δημοκρατική λύση και για την εφαρμογή ενός πολιτειακού συστήματος και κράτους που θα είναι συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν ανάλογες στρατιωτικές κυρώσεις επιβάλλονται επί της Μόσχας; Η πρόταξη ενός τέτοιου αιτήματος σε συνδυασμό με άλλα δημιουργεί κλίμα και πιέσεις επί της Άγκυρας.<br />Συμμετοχή στο νέο σύστημα ασφάλειας της ΕΕ, όπως αναλύεται στη στρατηγική πυξίδα και ειδικότερα σε ό,τι αφορά την περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Α) Η διαδικασία αυτή ανήκει στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας και τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάδα είναι τα μόνα κράτη μέλη της ΕΕ στην περιοχή και ως εκ τούτου μπορούν να συμμετάσχουν κατά τρόπο θεμελιακό στην υλοποίησή της. Συν του ότι η Ελλάδα ανήκει στο ΝΑΤΟ. </div><div><br /></div><div>Η δε στρατηγική πυξίδα θα λειτουργήσει συμπληρωματικά με τις επιλογές της Συμμαχίας, ενώ, ταυτοχρόνως, η Τουρκία θα είναι δυνατό να συμμετάσχει ως τρίτο της ΕΕ κράτος, εφόσον αποσύρει τον στρατό της από την Κύπρο, για να δημιουργηθούν συνθήκες ασφάλειας, εμπιστοσύνης και λύσης του Κυπριακού. Β) Η απόφαση για αυτόματη ενεργοποίηση του άρθρου 42,7 για την έμπρακτη υποστήριξη ακόμη και με στρατιωτικά μέσα προς την Κύπρο, εφόσον δεχθεί επίθεση από τρίτη χώρα, όπως είναι η Τουρκία. Η ρήτρα αυτή είναι τμήμα της στρατηγικής πυξίδας και δεν σημαίνει πόλεμο, αλλά αποτροπή. Γιατί; Διότι η Άγκυρα θα γνωρίζει από τώρα ότι, εάν επιτεθεί είτε σε βάρος της Ελλάδας είτε σε βάρος της Κύπρου, θα βρει απέναντί της ολόκληρη την ΕΕ.<br />Εφαρμογή των αρχών του διεθνούς δικαίου και χρήση των διεθνών δικαστηρίων. Α) Εάν η Τουρκία θέλει συμμετοχή στα ενεργειακά οφέλη, μπορεί να προχωρήσει σε συνυποσχετικό με την Κυπριακή Δημοκρατία, δηλαδή να την αναγνωρίσει και να τεθούν ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου για τον καθορισμό ΑΟΖ. Β) Τη συμβολή του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου στο θέμα της Αμμοχώστου. Εφόσον το έγκλημα της επίθεσης και του πολέμου συντελείται επί του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας που επικύρωσε τη λειτουργία του ΔΠΔ, το εν λόγω Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία, ασχέτως εάν η Άγκυρα επικύρωσε ή όχι τη λειτουργία του. Και μόνο η διατύπωση των θέσεων αυτών από την Κυπριακή Δημοκρατία, τις οποίες η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, η Βρετανία και οι ΗΠΑ υποστηρίζουν στην περίπτωση της Ουκρανίας, θα συνιστά πρόσθετη πίεση επί της Άγκυρας, αφαιρώντας της ταυτοχρόνως τον ρόλο του ειρηνοποιού, τον οποίο επιδιώκει να διαδραματίσει καλύπτοντας: Α) Τα διπλωματικά κενά της ΕΕ. Β) Την παράλυση του συλλογικού συστήματος ασφάλειας του ΟΗΕ, λόγω του ρωσικού βέτο στο Σ. Ασφαλείας.<br /><br />Οικονομία και συναφείς τομείς<br /><br />Υπάρχουν σειρά άλλων επιλογών εντός της ΕΕ και γενικότερα που μπορούν να προταχθούν και αφορούν, εκτός των άλλων, και την οικονομία, τη ναυτιλία και τον τουρισμό. Τι ανταλλάγματα έχουμε ζητήσει από την ΕΕ για τις ζημιές που έχουμε υποστεί από την ορθή δική μας σύμφωνη γνώμη επί των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας στον τομέα της απαγόρευσης πτήσεων, που είχε αρνητικό αντίκτυπο στον τουρισμό; Το ίδιο θα ισχύσει για ένα ανάλογο μέτρο κυρώσεων στα θέματα της ναυτιλίας. Σε αυτήν την περίπτωση, τα πλοία που ανήκουν στο κυπριακό νηολόγιο θα αλλάξουν σημαία και το κόστος δεν θα το πληρώσει μόνο η Ρωσία -εάν τελικά πληρώσει- αλλά η Κύπρος και προφανώς η Ελλάδα, που έχουν μεγάλους στόλους. Ήδη, η Κυπριακή Δημοκρατία επωμίζεται κόστος από το εμπάργκο που επιβάλλει η Άγκυρα σε βάρος των πλοίων και των αεροσκαφών μας, καθώς και από την άρνησή της να σεβαστεί την τελωνειακή ένωση. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι θύμα αθέμιτου ανταγωνισμού, που προκαλείται από την Τουρκία, η οποία παραβιάζει τους κανόνες τής ΕΕ και δη της ενιαίας αγοράς. Γιατί; Διότι τα τουρκικά προϊόντα εισάγονται στην Κύπρο μέσω της ενιαίας αγοράς της ΕΕ, αλλά τα κυπριακά δεν μπορούν να εισαχθούν στην Τουρκία. Στην παρούσα φάση, η Άγκυρα αρνείται να υιοθετήσει τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας, με αποτέλεσμα να θησαυρίζουν οι τουρκικές αερογραμμές, το εμπόριο και ο τουρισμός σε βάρος της Κύπρου, αλλά και σε βάρος άλλων χωρών της ΕΕ και μη. Επί τούτου θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα εξής: α) Η εξέταση των τιμωρητικών μέτρων που θα ήταν δυνατό να επιβληθούν σε βάρος της Άγκυρας. β) Η στήριξη της ΕΕ προς την Κύπρο μέσα από τον προϋπολογισμό και από άλλα μέτρα στήριξης, λόγω του πρόσθετου κόστους που επωμίζεται ως αποτέλεσμα της συμμαχικής της στάσης στον πόλεμο της Ουκρανίας. Για παράδειγμα, η μεν Ουγγαρία θέτει το βέτο πάνω στο τραπέζι υποστηρίζοντας ότι διακυβεύονται ζωτικά της συμφέροντα, η δε Πολωνία αξιώνει οικονομική στήριξη, λόγω του κόστους που της επιφέρει το Προσφυγικό. Ερώτημα: Δεν δύναται η Κυπριακή Δημοκρατία να θέσει τα δικά της λογικά αιτήματα σε ένα ενιαίο πακέτο με άλλα κράτη - μέλη; Δεν αναφερόμαστε σε εκβιασμούς, αλλά σε παράθεση στοιχείων και ανάληψη πρωτοβουλιών με άλλες χώρες της ΕΕ.<br /><br />Το άλλοθι των ελλειμμάτων…<br /><br />Το περιφερειακό και παγκόσμιο σύστημα ασφάλειας και οι οικονομικές συνθήκες αλλάζουν με ιλιγγιώδεις πλέον ρυθμούς. Δεν υπάρχουν από μηχανής θεοί, αλλά πολιτικές και δράσεις επί τη βάσει συμφερόντων, που τα κράτη καλούνται να εξυπηρετούν είτε κατά μόνας είτε μέσω συμμαχιών, όπως η ΕΕ, που δεν μπορούν όμως να εμφανίζονται ως εύκολο άλλοθι των δικών μας ελλειμμάτων, χωρίς να σημαίνει ότι δεν εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά. Καλώς ή κακώς, αυτός είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε…<br /><br /><img height="640" src="https://simerini-live-2ef083b48b0048fea3f61faa6-eaa9570.divio-media.com/images/8.5_khartes_giannou.width-1024.jpg" width="608" /><br /><br />Οι δύο χάρτες αποτυπώνουν πώς άλλαξαν οι ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα μετά την κτήση της Κριμαίας από τη Ρωσία και πώς θα μεταβληθούν, εάν υλοποιηθούν οι στρατηγικοί σχεδιασμοί της Μόσχας στον πόλεμο της Ουκρανίας. Η Ρωσία θα κυριαρχήσει στη Μαύρη Θάλασσα και θα συγκατοικήσει στην ουσία με την Τουρκία και τη Γαλάζια Πατρίδα. Και η Ουκρανία μετατρέπεται σε περίκλειστο κράτος…</div><div><br /></div><div><a href="https://simerini.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Ρωσία αλλάζει τις ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα και συγκατοικεί με την Τουρκία.

Γιατί η ΕΕ είναι ανέτοιμη στον οικονομικό πόλεμο και πώς η Κύπρος μπορεί να αντιδράσει στο κόστος που πληρώνει από τον αντίκτυπο των κυρώσεω...

Διαβάστε την συνέχεια