Η επιστροφή της Αγκυρας στις απειλές κατά της Ελλάδας με επιχείρημα το αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου γίνεται από την Αθήνα αντιληπτή ως ακόμη μία ένδειξη ότι η Τουρκία έχει επιλέξει να επιστρέψει στη ρητορική της έντασης. Η επικέντρωση των αξιωματούχων της Αγκυρας στο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης, από τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν μέχρι τα στρατιωτικά στελέχη του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, έχει τρεις διαστάσεις:
Η πρώτη –προφανής και ανακοινωθείσα με κάθε δυνατό τρόπο και προς κάθε κατεύθυνση– είναι η αντίδραση της Αγκυρας στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», τη συμφωνία που υπέγραψαν Ελλάδα και Ισραήλ και η οποία θα δώσει στις Ενοπλες Δυνάμεις για πρώτη φορά τη δυνατότητα πολυεπίπεδης αεράμυνας (κατά αεροσκαφών και πυραύλων) αλλά και αντιμετώπισης drones, μάλιστα υπό ενοποιημένο έλεγχο. Για την Αγκυρα το συγκεκριμένο ζήτημα αποτελεί κόκκινη γραμμή, καθώς η συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ γίνεται αντιληπτή ως προσπάθεια περικύκλωσης της Τουρκίας, μάλιστα με συνδετικό κρίκο την Κύπρο, την οποία στην κυβέρνηση του κ. Ερντογάν καταγγέλλουν σχεδόν ως «ενεργούμενο» της ισραηλινής εξωτερικής πολιτικής. Η στενή συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ θα παραμείνει ψηλά στην ατζέντα της Αγκυρας, όμως όλα δείχνουν ότι στην Τουρκία προετοιμάζονται για το σκηνικό που θα προκύψει μετά τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ, καθώς πιθανές ανακατατάξεις, δηλαδή τυχόν παραγκωνισμός του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, μπορούν να λειτουργήσουν ως ευκαιρία για κάποιες κινήσεις βελτίωσης.
Οι εκλογές στο Ισραήλ διεξάγονται μία εβδομάδα πριν από τις υπερατλαντικές ενδιάμεσες αναμετρήσεις για τη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Πιθανή ανατροπή των ισορροπιών εκεί μπορεί να έχει παρενέργειες και στα μεσανατολικά, ειδικά καθώς τους τελευταίους 20 μήνες ο κ. Ερντογάν υποστηρίζεται από τον Λευκό Οίκο στη σύγκρουσή του με τον κ. Νετανιάχου. Από την Αθήνα δεν πέρασε απαρατήρητο το γεγονός ότι πριν από λίγες ημέρες ο Τζοέλ Λιόν, ένας έμπειρος Ισραηλινός διπλωμάτης, επέδωσε τα διαπιστευτήριά του στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών και ανέλαβε καθήκοντα επιτετραμμένου. Δημιουργούνται, δηλαδή, ξανά κάποιοι πιο επίσημοι δίαυλοι, πέρα από τους υπόγειους, όπως αυτοί που κρατάει ανοιχτούς ο διοικητής της ΜΙΤ Ιμπραήμ Καλίν.
Επίσημοι δίαυλοι – Πρόσφατα ο Τζοέλ Λιόν, έμπειρος Ισραηλινός διπλωμάτης, επέδωσε τα διαπιστευτήριά του στο τουρκικό ΥΠΕΞ και ανέλαβε καθήκοντα επιτετραμμένου. Δημιουργούνται, δηλαδή, ξανά πιο επίσημοι δίαυλοι.
Το καλώδιο
Η δεύτερη διάσταση του ζητήματος συνδέεται με την προαναγγελθείσα επανέναρξη των ερευνών για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI), της οποίας, όπως είναι γνωστό, πλέον ηγείται η Γαλλία ως η χώρα που όχι μόνο διαθέτει μέσω της Meridiam την πλειοψηφία της εταιρείας, αλλά έχει αναλάβει και την ευθύνη να εξασφαλίσει το πλοίο που θα υλοποιήσει το έργο. Οι κινήσεις των Γάλλων έχουν το διακριτό ενδιαφέρον τους, ωστόσο οι ευαισθησίες των Τούρκων για την περιοχή που βρίσκεται ανατολικά του 28ου μεσημβρινού (μια νοητή γραμμή που τέμνει τη Ρόδο) είναι γνωστές, ενώ από το 2020 και μετά «υποστηρίζονται» και με έγγραφα, όπως τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας που κατατέθηκαν στον ΟΗΕ και το παράτυπο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Η ειδική αναφορά, εν ολίγοις, των Τούρκων στην επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Καστελλόριζο στοχεύει σε ό,τι η Αγκυρα θεωρεί ως πραγματική κόκκινη γραμμή την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η τρίτη διάσταση είναι, βεβαίως, η αμιγώς ελληνοτουρκική, η οποία τους τελευταίους μήνες έχει «φορτωθεί» με σειρά ζητημάτων. Από τη μια πλευρά, αναμένεται η κατάθεση του νομοσχεδίου της «Γαλάζιας Πατρίδας», που θα αποτελεί μία (ακόμη) απεικόνιση των καινοφανών τουρκικών θέσεων όχι μόνο για την αποστρατιωτικοποίηση, αλλά και για τις διεκδικήσεις της Αγκυρας στο Αιγαίο. Από την άλλη, η Τουρκία το προηγούμενο χρονικό διάστημα έχει επανέλθει σε διάφορες πρακτικές του παρελθόντος, με την επιστροφή στη διαδικασία των παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου, ενώ, με βάση τουλάχιστον τις επίσημες ανακοινώσεις, τον Ιούνιο αποφασίστηκε και τον Σεπτέμβριο υλοποιήθηκε η μετεγκατάσταση της 51ης ταξιαρχίας καταδρομών του τουρκικού στρατού σε περιοχή έναντι της Σάμου.
Η κίνηση αυτή έχει πρωτίστως επικοινωνιακό χαρακτήρα, καθώς στην Αθήνα γνωρίζουν πολύ καλά ότι εκ των πραγμάτων η υφιστάμενη δομή και διασπορά των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στα μικρασιατικά παράλια είναι επαρκής σε περίπτωση σύγκρουσης με την Ελλάδα. Η Σάμος, άλλωστε, και αυτό είναι γνωστό ένθεν κακείθεν του Αιγαίου, λόγω της γεωγραφικής θέσης της βρίσκεται σχεδόν εξ ολοκλήρου εκτεθειμένη σε πυρά πυροβολικού, πόσο μάλλον σε πιο εκτενείς και περίπλοκες διακλαδικές (υποθετικές) επιχειρήσεις.
Με Αίγυπτο
Εν μέσω αυτού του σκηνικού, η Αθήνα επιβεβαιώνει τη δυναμική των περιφερειακών σχέσεων που έχει αναπτύξει, με κορυφαία εκείνη με την Αίγυπτο. Πέρα από την άσκηση «Μέδουσα 15» –που διεξήχθη από τις 10 έως τις 19 Σεπτεμβρίου 2026 σε Κρήτη, Μυρτώο και νοτίως της Καρπάθου, με Ελλάδα, Αίγυπτο και Κύπρο και συνδρομή Γαλλίας και Ιταλίας– γίνονται και πολυεπίπεδες επαφές. Την Τρίτη θα πραγματοποιηθεί τριμερής συνάντηση στο Κάιρο ανάμεσα στους υπουργούς Αμυνας της Ελλάδας Νίκο Δένδια, της Αιγύπτου αντιστράτηγο Ασράφ Σαλέμ Ζαχέρ και της Κυπριακής Δημοκρατίας Βασίλη Πάλμα.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου