
Αντιμέτωπο με κρίσιμα διλήμματα που θα καθορίσουν τόσο την έκβαση της σύγκρουσης όσο και την επόμενη ημέρα για το καθεστώς βρίσκεται το Ιράν. Παρά την ανθεκτικότητα που επέδειξε στη διάρκεια του πολέμου και την αντίστασή του στις αμερικανικές απαιτήσεις, η Τεχεράνη έχει μπροστά της τρεις επιλογές και καμία δεν προσφέρει έναν ξεκάθαρο δρόμο προς τη νίκη, σύμφωνα με ανάλυση του BBC.
Οι τρεις στρατηγικές επιλογές του Ιράν
1. Αποδοχή των αμερικανικών απαιτήσεων: Εγγύηση για ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ και τερματισμός επιθέσεων σε εμπορικά πλοία.
Περιορισμός ή εγκατάλειψη των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου και αποδοχή εντατικών ελέγχων από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (IAEA).
Αντάλλαγμα: Άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού, άρση των κυρώσεων και εγγυήσεις ασφαλείας.
Το ρίσκο: Αν και αποτελεί τη λιγότερο επώδυνη λύση σε στρατιωτικό επίπεδο, είναι η πιο δύσκολη πολιτικά, καθώς ακυρώνει ένα ισχυρό αποτρεπτικό μέσο και ανοίγει τον δρόμο για νέες απαιτήσεις (πυραυλικό πρόγραμμα, Χεζμπολάχ, Χούθι).
2. Στρατιωτική κλιμάκωση:
Εντατικοποίηση των επιθέσεων σε αμερικανικές βάσεις, τη ναυτιλία και υποδομές των αραβικών κρατών του Κόλπου.
Στόχος: Η εκτόξευση των τιμών ενέργειας να αναγκάσει την Ουάσινγκτον σε συμβιβασμό.
Το ρίσκο: Κίνδυνος γενικευμένου πολέμου και άμεσης εμπλοκής των γειτονικών κρατών σε έναν ευρύτερο συνασπισμό κατά της Τεχεράνης.
3. Διατήρηση της αστάθειας (Status Quo):
Συνεχής άσκηση ελεγχόμενης πίεσης στη ναυσιπλοΐα για διαπραγματευτικό όφελος, χωρίς να προκληθεί ολοκληρωτικός πόλεμος.
Στόχος: Η μακροπρόθεσμη αντοχή («η επιβίωση ως νίκη»).
Το ρίσκο: Η εσωτερική οικονομική πίεση αυξάνεται, ενώ η διαρκής αβεβαιότητα ωθεί τη διεθνή κοινότητα στην αναζήτηση εναλλακτικών θαλάσσιων οδών, αποδυναμώνοντας τελικά τη στρατηγική αξία του Ορμούζ.
Η εσωτερική μάχη εξουσίας και η νέα ηγεσία
Η κατάσταση περιπλέκεται από την αβεβαιότητα στη διαδικασία λήψης αποφάσεων στο Ιράν μετά τον θάνατο του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και την ανάληψη της ηγεσίας από τον γιο του, Μοτζτάμπα
:Πραγματιστές & Διπλωμάτες: Ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν επιδιώκει συμφωνία για τον περιορισμό της οικονομικής πίεσης.
Σκληροπυρηνικοί: Φοβούνται ότι τυχόν υποχωρήσεις θα υπονομεύσουν τα ιδεολογικά θεμέλια της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Φρουροί της Επανάστασης: Διατηρούν τον έλεγχο των πυραύλων και της στρατηγικής στο Ορμούζ, με το βάρος της γνώμης τους στις αποφάσεις κλιμάκωσης να παραμένει καθοριστικό.
Η απόγνωση των πολιτών και τα διλήμματα Τραμπ
Η παρατεταμένη σύγκρουση εξαντλεί την ιρανική κοινωνία, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με εκτοξευόμενο πληθωρισμό, ανεργία, ελλείψεις σε ρεύμα και νερό.
«Κανείς δεν προχωρά σε προσλήψεις, επειδή κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί», δηλώνει χαρακτηριστικά κάτοικος της Τεχεράνης στο BBC, περιγράφοντας την καθημερινότητα υπό το βάρος των κυρώσεων και των εχθροπραξιών.
Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με εξίσου δύσκολες επιλογές: κλιμάκωση, διαρκής πίεση ή ένας συμβιβασμός για περιορισμένο μη στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα. Η αντιπαράθεση φαίνεται πως θα συνεχιστεί, με το ερώτημα να παραμένει πόσο ακόμα το Ορμούζ μπορεί να χρησιμοποιείται ως μέσο πίεσης χωρίς να προκληθεί γενικευμένος πόλεμος.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου