Ανατριχίλα: Ο Merz μιλά για Pax Germanica… ήρθαν μνήμες Hitler, Σπρώχνει και πάλι την ήπειρο στον πόλεμο η Γερμανία.

<img height="376" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/a4697fe3d9654c22b8c487d9daa1a3b6_XL.jpg?v=2" width="696" /><br /><br /><div>Η Γερμανία θα ξανακάψει την Ευρώπη…<br /><br />Μνήμες δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ξύπνησε και πάλι στην Ευρώπη ο Γερμανός καγκελάριος, Friedrich Merz.<br />Την περασμένη εβδομάδα καταδίκασε το τέλος της Pax Americana και δήλωσε ότι η Γερμανία θα αναλάβει το κενό…<br />«Οι δεκαετίες της Pax Americana για την Ευρώπη και τη Γερμανία έχουν ουσιαστικά τελειώσει για εμάς. Δεν υπάρχει πια όπως την γνωρίζαμε.<br />Η νοσταλγία δεν θα μας βοηθήσει, και θα ήμουν ο τελευταίος άνθρωπος που θα υποκύψει σε αυτή τη νοσταλγία.<br />Αυτή είναι η πραγματικότητα! Οι Αμερικανοί τώρα υπερασπίζονται σφοδρά τα συμφέροντά τους. Και γι' αυτό πρέπει τώρα να υπερασπιστούμε τα δικά μας συμφέροντα».<br />Είναι παράξενο που η Ευρώπη, η οποία επί δεκαετίες απαγόρευε στη Γερμανία να εξοπλιστεί, πλέον στηρίζεται στη διάθεση της ίδιας της Γερμανίας να εξοπλιστεί!<br /><br />Πως προετοιμάζεται η Γερμανία<br /><br />Ποιες ήταν οι πρώτες ενέργειες στην υπεράσπιση αυτών των συμφερόντων;<br />Η Γερμανία ενέκρινε ένα πακέτο δαπανών ύψους σχεδόν 60 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο πιστεύεται ότι είναι το μεγαλύτερο στην ιστορία της μεταπολεμικής Γερμανίας, το οποίο έδωσε ώθηση στις μετοχές των αμυντικών εταιρειών, οι οποίες πλέον έχουν αρχίσει να μειώνονται ελαφρώς από τα ιστορικά υψηλά τους.<br />Και την περασμένη Παρασκευή, η ΕΕ ενέκρινε 90 δισεκατομμύρια ευρώ κοινών χρεών σε μια προσπάθεια να κρατήσει το Πρόγραμμα Ουκρανίας σε πορεία.<br />Τι σημαίνουν όλα αυτά; Σκέφτεται η Γερμανία σοβαρά να έρθει σε σύγκρουση με τη Ρωσία ή είναι απλώς μια προσπάθεια να προχωρήσουν τα πράγματα και να ωφεληθούν οι μεγάλες επιχειρήσεις ενώ παράλληλα κρατούν ζωντανό το υπερεθνικό ευρωπαϊκό σχέδιο;<br />Πιθανώς και τα δύο — αλλά καθώς η ευρωπαϊκή ελίτ επιταχύνει την αποδόμηση των κρατών της, ανεβάζει τον λογαριασμό για τον εξοπλισμό και κάνει ό,τι μπορεί για να προκαλέσει τη Ρωσία στην Ουκρανία και σε άλλες περιοχές, πότε ακριβώς θα ενεργοποιηθεί η κοινή λογική;<br /><br />Ας ξεκινήσουμε με αυτά που γνωρίζουμε…<br /><br />Η γερμανική πολιτική τάξη συζητά εδώ και χρόνια για το τέλος της Pax Americana, όπως συζητούν επίσης και για τον επανεξοπλισμό.<br />Αυτές οι συζητήσεις υποδεικνύουν μια Pax Germanica που θα αναλάβει τη θέση της Ουάσιγκτον στο ευρωπαϊκό θέατρο.<br />Η γερμανική «ευχέρεια» που οι πολιτικοί αναφέρονται συνεχώς, φαίνεται να καταρρέει καθώς τα χρήματα συνεχώς διοχετεύονται στη μαύρη τρύπα του επανεξοπλισμού, ενώ η οικονομία συρρικνώνεται και οι κοινωνικές δαπάνες περικόπτονται.<br />Ήταν ενδεικτικό το γεγονός ότι την ίδια μέρα που η Bundestag ενέκρινε τα 60 δισεκατομμύρια δολάρια για αμυντικές δαπάνες, η κυβέρνηση επίσης προχώρησε σε περικοπές στις κοινωνικές πληρωμές.<br />Η ομιλία του Merz ήταν παρόμοια με την προειδοποίηση της Angela Merkel το 2017, ότι η Αμερική του Trump γύριζε την πλάτη στην Ευρώπη.<br />Αλλά ο Merz πηγαίνει πολύ παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη «δεν είναι πια σε ειρήνη» και ότι μόνο μια ισχυρή Γερμανία μπορεί να την επιστρέψει σε μια τέτοια κατάσταση.<br />Αυτή η επιχειρηματολογία μοιάζει με την πολύ συζητημένη Zeitenwende του προκατόχου του Merz, Olaf Scholz.<br />Η Zeitenwende υπήρξε σίγουρα μια μεταστροφή, απλά όχι με τον τρόπο που διαφημίστηκε. Ήταν να σηματοδοτήσει την αυγή μιας νέας εποχής για την Ευρώπη και τη Γερμανία ειδικότερα, η οποία θα υποχρεωνόταν σε μια τεράστια αναμόρφωση των ενόπλων δυνάμεών της για να «αποτρέψει» τη Ρωσία και να φέρει την ειρήνη φυσικά.<br />Μέχρι στιγμής δεν έχει επιτευχθεί τίποτα από αυτά. Αντίθετα, η άρνηση συμβιβασμού ή ακόμη και ειλικρινούς συζήτησης με τη Μόσχα, έχει καταστήσει την σύγκρουση πιο πιθανή. Αλλά δεν έχει φέρει και αποτελέσματα για τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες παραμένουν πολύ πίσω σε σχέση με τις απαιτήσεις για οποιαδήποτε μορφή παρατεταμένης σύγκρουσης.<br />Πιο πρόσφατα, μια αναφορά του γερμανικού Ινστιτούτου για Διεθνή και Ασφαλείας (SWP) από το 2024, με τίτλο «Η Ευρώπη και το Τέλος της Pax Americana», είναι σχεδόν ταυτόσημη με όσα είπε ο Merz την περασμένη εβδομάδα.<br />Το SWP είναι ένα από τα πιο σημαντικά δεξαμενές σκέψης στη Γερμανία και συμβουλεύει το Bundestag και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για θέματα εξωτερικής και ασφάλειας, οπότε αξίζει να το παρακολουθήσουμε, αν και συνήθως παράγει αρκετά αμβλυμένα και περιορισμένα εκδοχή των αναφορών από την αυτοκρατορική πρωτεύουσα στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Εδώ είναι το κύριο απόσπασμα από την αναφορά του τέλους της Pax Americana:<br /><br />«Τελικά, η παρακμή της Pax Americana εγείρει επίσης το ερώτημα ποιο ρόλο θα μπορούσαν και πρέπει να παίξουν οι φιλελεύθερες δημοκρατικές αξίες στην εξωτερική πολιτική.<br />Οι Γερμανοί και οι Ευρωπαίοι υπέρμαχοι μιας εξωτερικής πολιτικής βασισμένης στις αξίες θα μπορούσαν να χάσουν έναν σημαντικό υποστηρικτή - δηλαδή, την Αμερική - τα επόμενα χρόνια.<br />Όσον αφορά την ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας, η κατάσταση είναι αρκετά ξεκάθαρη: η σύγκρουση με τη Ρωσία αφορά μόνο επιφανειακά τα εδαφικά ζητήματα και τις στρατιωτικές ισχύς.<br />Η πραγματική αιτία έγκειται σε ασυμφωνίες αξιών σχετικά με την εσωτερική και εξωτερική τάξη της Ευρώπης.<br />Από την οπτική γωνία της ΕΕ και των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, η ασφάλεια της Ευρώπης είναι επομένως αδιάσπαστα συνδεδεμένη με την υπεράσπιση των φιλελεύθερων δημοκρατικών αξιών».<br />Αυτή η πρόταση φαίνεται να καταλήγει στο εξής: η Γερμανία θα συνεχίσει τον αγώνα κατά της Ρωσίας στο όνομα αυτής της «τάξης» (που είναι ο κώδικας για τον νεοφιλελευθερισμό που ελέγχεται από τη Wall Street και την ευρωπαϊκή χρηματοοικονομική τάξη).<br /><br />Με ποια μορφή όμως;<br /><br />Αν αυτή είναι η «μάχη» στην οποία η Γερμανία συμμετέχει, έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό. Και σίγουρα δεν είναι προς όφελος όλων των Γερμανών.<br />Ας θυμηθούμε για λίγο ότι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της γερμανικής οικονομίας ήταν η απόφαση του Βερολίνου να απομακρυνθεί από το φθηνό και αξιόπιστο ρωσικό φυσικό αέριο.<br />Μέσα στην υστερία της σύγκρουσης στην Ουκρανία, την οποία υποστηρίζει η Γερμανία, η αντίδραση στο Βερολίνο έχει οδηγήσει σε επίθεση κατά της εργατικής τάξης της Γερμανίας.<br />Ενώ οι αξίες των αμυντικών εταιρειών εκτοξεύονται, οι ξένοι επενδυτές κάνουν χρυσές δουλειές στην οικονομική κακοφωνία της Γερμανίας.<br />Και η κυβέρνηση του Βερολίνου έχει δεσμεύσει 35,2 δισεκατομμύρια δολάρια σε δημόσιες εγγυήσεις, δάνεια και κεφάλαιο για να «μειώσει τους κινδύνους» των ιδιωτικών επενδύσεων στην ενέργεια, τη βιομηχανία και τις προηγμένες τεχνολογίες.<br />Αυτό συμβαίνει ενώ η μηχανή της Γερμανίας στην Ευρώπη καταρρέει και σέρνει μαζί της τη Ζώνη του Ευρώ.<br /><br />Δεν έτοιμοι για πραγματική σύγκρουση<br /><br />Ενώ η ευρωπαϊκή πολιτική τάξη θέλει να συνεχίσει το Πρόγραμμα Ουκρανίας, ο τελικός στόχος τους είναι να είναι έτοιμοι για πόλεμο με τη Ρωσία.<br />Αλλά είναι πολύ μακριά από το να το πετύχουν. Έκθεση από το Ινστιτούτο Κιέλου και το Bruegel τον Ιούνιο επισημαίνει την έλλειψη προετοιμασίας.<br />Οι συγγραφείς δεν δηλώνουν ότι η Γερμανία και η Ευρώπη δεν θα είναι έτοιμες μέχρι το 2030, αλλά εξετάζουν τα εμπόδια:<br />- Ανικανότητα να μεταφράσουν τις δαπάνες σε πραγματικές ικανότητες και βιώσιμη ανάπτυξη στις στρατιωτικές δυνάμεις της Ευρώπης.<br />- Η μείωση της εξάρτησης από τα συστήματα των ΗΠΑ και η υπερφορτωμένη αμερικανική αμυντική βιομηχανία θα αποτελέσουν πρόκληση.<br />- Η οικονομική αποτελεσματικότητα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα.<br />Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η μείωση της εξάρτησης από τις αμερικανικές δυνάμεις, κάτι που σημαίνει την ανάπτυξη μεγάλου αριθμού ευρωπαϊκών στρατευμάτων για τα οποία ο τοπικός πληθυσμός δεν δείχνει καμία διάθεση.<br />Ταυτόχρονα, η Ρωσία συνεχώς ενισχύει τη θέση της από το 2022.<br /><br />Είναι όλα μια απάτη;<br /><br />Είναι απόλυτα πιθανό. Όπως φαίνεται, υπάρχουν οφέλη για το κεφάλαιο και τη διαχρονική επιθυμία του να αποδομήσει τα ευρωπαϊκά κράτη πρόνοιας.<br />Πέρα από αυτό, βοηθά την επέκταση της υπερεθνικής εξουσίας της ΕΕ, η οποία πια δεν έχει να προσφέρει τίποτα παρά μόνο φόβο για τη ρωσική απειλή.<br />Η ζωή στην ΕΕ συνεχώς χειροτερεύει, καθώς οι τιμές ανεβαίνουν, οι πραγματικοί μισθοί πέφτουν και το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας κόβεται.<br />Όλες οι δαπάνες για να στηρίξουν τις εταιρείες εξοπλισμών και να προετοιμάσουν την ιδιωτική αγορά δεν κάνουν παρά να επιδεινώνουν την κατάσταση.<br />Ο πολιτικός κόσμος στην Ευρώπη φαίνεται να μην ενδιαφέρεται για τους πολίτες του, καθώς οι κυβερνήσεις όλο και περισσότερο καθορίζονται από τη δράση μυστικών υπηρεσιών, ενώ οι εξωτερικές και εσωτερικές πολιτικές γίνονται παιχνίδια εξουσίας.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανατριχίλα: Ο Merz μιλά για Pax Germanica… ήρθαν μνήμες Hitler, Σπρώχνει και πάλι την ήπειρο στον πόλεμο η Γερμανία.

Η Γερμανία θα ξανακάψει την Ευρώπη… Μνήμες δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ξύπνησε και πάλι στην Ευρώπη ο Γερμανός καγκελάριος, Friedrich Merz. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα χρειαστούν τρία κόμματα για να κυβερνηθεί η Ελλάδα το 2027… - Έρχεται νέο Πατριωτικό κόμμα.

<img height="427" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6eed8f9d9e08ee1dbc8cf478b4f2caf5_XL.jpg?v=2" width="700" /><br /><br /><div>Το νέο Πατριβωτικό κόμμα... θα έχει φιλορωσική και φιλοτραμπική προσέγγιση στα διεθνή θέματα και το κυριότερο θα είναι γνήσιο πατριωτικό κόμμα… πρώτα η Ελλάδα<br /><br />Το 2027, στις εθνικές εκλογές που θα διεξαχθούν Μάιο 2027 το πολιτικό σύστημα της Ελλάδος θα βρεθεί αντιμέτωπο με μια νέα πραγματικότητα…<br />Η ΝΔ θα βρίσκεται πέριξ του 25% ή και οριακά κάτω του 25% που σημαίνει το πολύ 100 βουλευτές και για να σχηματιστεί κυβέρνηση θα απαιτηθούν ακόμη δύο κόμματα, το ένα το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στην εξίσωση.<br />Το ΠΑΣΟΚ εν μέσω κατακερματισμού της Αριστεράς θα εμφανίσει επιδόσεις αποτυχίας… και μόνος τρόπος για να διασωθεί ο Ανδρουλάκης θα είναι συγκυβέρνηση…<br />Ωστόσο το άθροισμα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν θα επαρκεί για να σχηματιστεί κυβέρνηση… οπότε θα απαιτηθεί και τρίτο κόμμα για να συγκυβερνήσει… και αυτό το τρίτο κόμμα δεν θα είναι η Φωνή Λογικής της Λατινοπούλου γιατί δεν θα καταφέρει να μπει στην Βουλή…<br /><br />Έρχεται νέο Πατριωτικό Κόμμα<br /><br />Έρχεται νέο πατριωτικό κόμμα που θα έχει και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, θα έχει καθαρά πατριωτική ιδεολογία, θα στηρίζεται και από τους Ρώσους και στο κόμμα αυτά… εκπρόσωπος τύπου θα είναι ο Ηλίας Κασιδιάρης.<br />Η κάθοδος του κόμματος αυτού θα αφανίσει τα ποσοστά της Λατινοπούλου και θα μειώσει και τα ποσοστά του Βελόπουλου ο οποίος ωστόσο θα κρατήσει ένα ποσοστό πέριξ του 9% με 10% γιατί δείχνει συγκροτημένη αντιπολιτευτική τακτική.<br />Το νέο Πατριωτικό Κόμμα θα παρουσιάσει μια νέα εθνική πολιτική που θα στηρίζεται στην εθνική παραγωγή και στην εθνική αυτάρκεια και προφανώς δεν θα συνεργαστεί με κανένα από τα παλαιά κόμματα που απέτυχαν όπως ΝΔ, ΠΑΣΟΚ ή κόμματα της Αριστεράς.<br /><br />Τι ποσοστά μπορεί να πάρει το νέο Πατριωτικό Κόμμα;<br /><br />Είναι προφανές ότι ο Κασιδιάρης βρίσκεται ακόμη στην φυλακή ως πολιτικός κρατούμενος…<br />Το νέο Πατριωτικό Κόμμα θα πάρει τουλάχιστον 5% και υπό όρους 7%...και θα έχει Πρόεδρο, καθαρή δομή, και διεθνή υποστήριξη.<br />Εκπρόσωπος τύπου αυτού του κόμματος θα είναι ο Ηλίας Κασιδιάρης<br />Θα έχει φιλορωσική και φιλοτραμπική προσέγγιση στα διεθνή θέματα και το κυριότερο θα είναι γνήσιο πατριωτικό κόμμα… πρώτα η Ελλάδα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θα χρειαστούν τρία κόμματα για να κυβερνηθεί η Ελλάδα το 2027… - Έρχεται νέο Πατριωτικό κόμμα.

Το νέο Πατριβωτικό κόμμα... θα έχει φιλορωσική και φιλοτραμπική προσέγγιση στα διεθνή θέματα και το κυριότερο θα είναι γνήσιο πατριωτικό κόμ...

Διαβάστε την συνέχεια

”Φουντώνουν” οι αναλύσεις σε Ιερουσαλήμ & Άγκυρα: ”Έρχεται σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ”.

<img height="360" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/12/955126.webp" width="698" /><br /><br />Τι αναφέρει το ισραηλινό ΜΜΕ Maariv<br />”Το χαμηλό σημείο στις σχέσεις μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας έχει περάσει από μια φάση συκοφαντίας και ύβρεων μεταξύ ημι-ανώτερων αξιωματούχων και περιστασιακών ανοησιών από τον Ερντογάν εναντίον του Νετανιάχου, σε μια συζήτηση σχετικά με την πιθανότητα μιας άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων και του τουρκικού στρατού, ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα φαινόταν εντελώς φανταστικό. Αυτός που έκανε πρωτοσέλιδα στην Τουρκία είναι ο πρώην Τούρκος πρέσβης, Ούλους Οζουλκάρ, ο οποίος στην πραγματικότητα ανέλυσε την πιθανότητα μιας στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Δεν πρόκειται για μια ασήμαντη δήλωση για να ευχαριστήσει τον Τούρκο ψηφοφόρο, αλλά μάλλον για μια ερμηνεία που επιδιώκει να κάνει μια σύγκριση μεταξύ του στρατού του Ερντογάν και των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων. Μεταξύ των σχολίων του, ο πρώην πρέσβης ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πιθανότητα το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Νότια Κύπρος να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την Τουρκία. Δεν υπάρχει τέτοιο σενάριο. Το Ισραήλ δεν διαθέτει ναυτική δύναμη που να μπορεί να αντιμετωπίσει τους Τούρκους, ούτε χερσαία δύναμη που να μπορεί να πραγματοποιήσει επιχείρηση από τη Συρία ή τον Λίβανο. Τι κάνει λοιπόν; Χρησιμοποιεί τη Μοσάντ. Προσπαθεί να επιτύχει αποτελέσματα με δόλιες μεθόδους».<br /><br />Ο πρέσβης είπε επίσης: «Ο Νετανιάχου μιλάει δυνατά για να παρουσιάσει τον εαυτό του ως γενναίο καπετάνιο, αλλά στην πραγματικότητα γνωρίζει ότι δεν μπορεί να πολεμήσει εναντίον της Τουρκίας. Όλα είναι μια μπλόφα, επειδή δεν υπάρχει ισότητα μεταξύ των δύο πλευρών. Το Ισραηλινό Ναυτικό δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το τουρκικό και δεν μπορούν να αποφασίσουν για αυτοκτονία. Εάν υπάρξει πόλεμος, αυτό θα μπορούσε να εξελιχθεί σε Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο».<br /><br />Πρόσθεσε: «Αλλά πρέπει επίσης να δούμε ότι οι πληροφορίες μας είναι πραγματικά πολύ ισχυρές. Στο έδαφος, δεν θα μπορέσουν να ξεπεράσουν εύκολα την Τουρκία. Προσπαθούν, αλλά προσκρούουν σε ένα τουρκικό σιδερένιο τείχος. Όσον αφορά το ΡΚΚ… εντός της Τουρκίας, αυτή η ιστορία τελείωσε. Και εκτός αυτής, η Τουρκία βρίσκεται στα πρόθυρα της εξάλειψής του. Το γεγονός ότι το Ισραήλ βρίσκεται πίσω από την οργάνωση έχει καταστεί σαφές από κάθε άποψη».<br /><br />Μόλις χθες δημοσιεύσαμε ότι οι Τούρκοι επιδιώκουν να εγκαταστήσουν ισχυρά ραντάρ σε όλη τη Συρία, τα οποία θα τους επιτρέψουν να παρέχουν πληροφορίες για το τι συμβαίνει στην περιοχή και, ειδικότερα, θα τους παρέχουν τις πληροφορίες που χρειάζονται για τις ενέργειες του Ισραήλ. Αναφέρθηκε επίσης ότι η τουρκική προσπάθεια, η οποία έρχεται με φόντο την άφιξη ανώτερων Τούρκων αξιωματούχων στη Δαμασκό για συνάντηση με τον νέο πρόεδρο, να τοποθετήσει τέτοια ραντάρ αντιμετωπίστηκε με αρνητική αντίδραση, καθώς υπάρχει συζήτηση σχετικά με τις πληροφορίες που θα λαμβάνονται από αυτά τα ραντάρ, με τους Σύρους και τους Τούρκους να ενδιαφέρονται να κρατήσουν τις ίδιες πληροφορίες, ο καθένας για τον εαυτό του.<br /><br />Όπως ίσως θυμάστε, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου αναφέρθηκε στην ομιλία του στην τελετή αποφοίτησης ενός πιλοτικού προγράμματος της Πολεμικής Αεροπορίας στην πιθανότητα η Τουρκία να λάβει τα προηγμένα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη, τα F-35. Ο Νετανιάχου σημείωσε: «Θα συνεχίσουμε να εμποδίζουμε όσους χρειάζονται να εμποδιστούν να λάβουν τα καλύτερα εργαλεία της Πολεμικής Αεροπορίας. Δεν αναζητούμε συγκρούσεις, αλλά τα μάτια μας είναι ανοιχτά. Το Ισραήλ βγήκε από τον Πόλεμο της Αναγέννησης ισχυρότερο από ποτέ. Το Ισραήλ δεν είναι περιφερειακή δύναμη αλλά παγκόσμια δύναμη. Οι συμμαχίες γίνονται με τους ισχυρούς, όχι με τους αδύναμους» και πρόσθεσε μια έντονη υπόδειξη: «Δεν ξέρω αν υπάρχει χώρα που είναι εντελώς ανεξάρτητη».<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

”Φουντώνουν” οι αναλύσεις σε Ιερουσαλήμ & Άγκυρα: ”Έρχεται σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ”.

Τι αναφέρει το ισραηλινό ΜΜΕ Maariv ”Το χαμηλό σημείο στις σχέσεις μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας έχει περάσει από μια φάση συκοφαντίας και ύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι τώρα κατηγορούν την Ρωσία για την πτώση του αεροσκάφους με τον Λίβυο Στρατηγό!. Η αλήθεια που κρύβει η Άγκυρα & ο τσακωμός πριν το ατύχημα.

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/12/1766551782710.jpg" /><br /><br /><div>Συνεχίζουν την προπαγάνδα οι Τούρκοι σχετική με την πτώση του αεροσκάφους που μετέφερε τον Λίβυο Στρατηγό.<br /><br />Αφού στην αρχή κατηγόρησαν Ελλάδα-Ισραήλ, στη συνέχεια είχαμε ομολογία Τούρκων για εμπλοκή της Άγκυρας.<br /><br />Τώρα βάζουν στο ”τραπέζι” την Ρωσία!<br /><br />Τι αναφέρει η Ερντογανική YeniAkit<br /><br />”Μια βρετανική πηγή αποκάλυψε τη χώρα πίσω από την κατάρριψη του λιβυκού αεροπλάνου! Δεν είναι το Ισραήλ, η Ελλάδα, τα ΗΑΕ ή οι ΗΠΑ.<br /><br />Η Βρετανίδα δημοσιογράφος Χάνα Λουσίντα Σμιθ έκανε σημαντικές δηλώσεις σχετικά με το λιβυκό αεροσκάφος που συνετρίβη στην Άγκυρα. Η Σμιθ υπονόησε ότι η συντριβή του αεροπλάνου μπορεί να ήταν δολιοφθορά και αποκάλυψε την πιθανή χώρα πίσω από το περιστατικό.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του Savunmatr, οι τεχνικές εξηγήσεις σχετικά με τη συντριβή ενός ιδιωτικού τζετ που μετέφερε τον Αρχηγό του Επιτελείου του Λιβυκού Στρατού κοντά στην Άγκυρα έχουν εγείρει νέα ερωτήματα.<br /><br />Η Βρετανίδα δημοσιογράφος Χάνα Λουσίντα Σμιθ, σε δημοσίευμα που δημοσιεύτηκε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Substack, περιέγραψε την ιστορία της Harmony Jets, η οποία ιδρύθηκε το 2017, ως «ασυνήθιστη». Σύμφωνα με την Σμιθ, η εταιρεία αναφέρθηκε σε μια έκθεση 229 σελίδων που συνέταξε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων των Ηνωμένων Εθνών που εξέταζε τη μεταφορά όπλων και μισθοφόρων στη Λιβύη.<br /><br />Σύμφωνα με την έκθεση, η εταιρεία πραγματοποίησε δεκάδες πτήσεις από διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις προς τη Βεγγάζη, την de facto πρωτεύουσα του Χαφτάρ, μεταξύ Αυγούστου 2023 και Σεπτεμβρίου 2024, και διαπιστώθηκε ότι αυτές οι πτήσεις μετέφεραν Ιρλανδούς μισθοφόρους στη Λιβύη. Η επιτροπή έκρινε ότι αυτές οι δραστηριότητες παραβίαζαν το ψήφισμα 2701 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /><br />Στην έκθεση της Smith, το πλαίσιο των σχέσεων Τουρκίας-Ρωσίας γίνεται πιο εμφανές από αυτό το σημείο και μετά. Επικαλούμενη έρευνα που δημοσίευσε η Irish Times, η Smith υπενθύμισε ότι Λίβυοι στρατιώτες που εκπαιδεύτηκαν από την Irish Training Solutions, η οποία συνδέεται με τα Harmony Jets, αργότερα πήγαν στη Ρωσία και υπηρέτησαν στον πόλεμο του Κρεμλίνου εναντίον της Ουκρανίας.<br /><br />Τονίστηκε ότι αυτή η κατάσταση δεν προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν υποστηρίζει τον Χαλίφα Χαφτάρ και η Λιβύη είναι μια από τις παγκόσμιες αρένες όπου η Τουρκία και η Ρωσία συγκρούονται μέσω δυνάμεων πληρεξουσίων.<br /><br />Το άρθρο υπενθύμισε ότι τα drones Bayraktar, τα οποία η Tουρκία παρείχε στην κυβέρνηση της Τρίπολης, έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στην αναχαίτιση της προέλασης των δυνάμεων του Χαφτάρ προς την πρωτεύουσα το 2019. Σύμφωνα με την Smith, αυτή η κατάσταση καθιστά τη Λιβύη μια από τις αρένες όπου εκδηλώνεται η διαμάχη για την εξουσία μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας.<br /><br />Η δημοσιογράφος δήλωσε ότι η ρωσική σύνδεση έθεσε την πιθανότητα δολιοφθοράς σε σχέση με το ατύχημα, ότι αυτό δεν ήταν γνωστό με βεβαιότητα, αλλά δεδομένων των μεθόδων υβριδικού πολέμου της κυβέρνησης Πούτιν, τέτοια σενάρια δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως καθαρά θεωρίες συνωμοσίας.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, δόθηκε επίσης προσοχή στα πρόσφατα σημάδια ψυχρότητας στις τουρκο-ρωσικές σχέσεις. Η Smith δήλωσε ότι οι αναφορές για τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που επιδιώκει να επιστρέψει τα συστήματα αεράμυνας S-400 στη Ρωσία και να ανασυνταχθεί με τις ΗΠΑ ενίσχυσαν αυτό το πλαίσιο.<br /><br />Το άρθρο υπενθύμισε επίσης ορισμένα πρόσφατα γεγονότα που δεν έτυχαν ευρείας δημόσιας προσοχής: τα drones που καταρρίφθηκαν στον τουρκικό εναέριο χώρο, το τουρκικό στρατιωτικό αεροσκάφος που συνετρίβη στη Γεωργία τον περασμένο μήνα και το επιβατικό αεροπλάνο της Azerbaijan Airlines που πιστεύεται ότι καταρρίφθηκε από ρωσικά συστήματα αεράμυνας στο Καζακστάν τον Δεκέμβριο. Ο Σμιθ υποστήριξε ότι αυτά τα γεγονότα θα πρέπει να εξεταστούν σε ένα κοινό πλαίσιο.<br /><br />Η Σμιθ δήλωσε ότι όλες αυτές οι εξελίξεις, μαζί με το αεροπορικό δυστύχημα στην Άγκυρα, εγείρουν ένα ευρύτερο και πιο δύσκολο ερώτημα, ολοκληρώνοντας την ανάλυσή του ως εξής: Η αναδυόμενη εικόνα εγείρει το ερώτημα εάν αυτά τα γεγονότα ήταν μεμονωμένα περιστατικά ή μέρη μιας ευρύτερης διαμάχης για την εξουσία.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι τώρα κατηγορούν την Ρωσία για την πτώση του αεροσκάφους με τον Λίβυο Στρατηγό!. Η αλήθεια που κρύβει η Άγκυρα & ο τσακωμός πριν το ατύχημα.

Συνεχίζουν την προπαγάνδα οι Τούρκοι σχετική με την πτώση του αεροσκάφους που μετέφερε τον Λίβυο Στρατηγό. Αφού στην αρχή κατηγόρησαν Ελλάδα...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκτόξευση 260% των ροών στο μεταναστευτικό πέρασμα Λιβύης – Κρήτης.

<img height="350" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-12/AP23115162342925_1.jpg?itok=RoXP3RBu" width="713" /><br /><br />Η Κεντρική Μεσόγειος παρέμεινε το κύριο μεταναστευτικό πέρασμα προς την ΕΕ το 2025, με συνολική μείωση των παράτυπων αφίξεων αλλά έντονη πίεση στην Κρήτη<br /><br />Η Κεντρική Μεσόγειος διατήρησε και φέτος τον ρόλο της ως ο πιο πολυσύχναστος μεταναστευτικός διάδρομος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Frontex για το διάστημα Ιανουαρίου – Νοεμβρίου 2025. Παρά τις συνολικές μειώσεις που καταγράφονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η συγκεκριμένη διαδρομή εξακολουθεί να συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος των παράτυπων εισόδων.<br /><br />Την ίδια ώρα, η χρονιά που ολοκληρώνεται σημαδεύτηκε από μείωση σχεδόν 30% στις αφίξεις μεταναστών μέσω της Ανατολικής Μεσογείου. Ωστόσο, λόγω της έντονης πίεσης που δέχεται η Κρήτη, η διαδρομή αυτή παραμένει ο δεύτερος πιο δημοφιλής μεταναστευτικός δρόμος προς την ΕΕ.<div><br />Συνολική μείωση στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ<br /><br />Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα δεδομένα της FRONTEX, οι παράτυπες διελεύσεις στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μειώθηκαν κατά 25% στο ενδεκάμηνο του 2025. Παρ’ όλα αυτά, ο συνολικός αριθμός των αφίξεων εξακολουθεί να είναι υψηλός, ξεπερνώντας τις 166.900 καταγεγραμμένες περιπτώσεις.<br /><br />Όπως προκύπτει από τα προκαταρκτικά στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, η Κεντρική Μεσόγειος ευθύνεται για σχεδόν το 40% όλων των παράτυπων εισόδων κατά τη διάρκεια της φετινής χρονιάς. Συνολικά, καταγράφηκαν πάνω από 63.200 αφίξεις μεταξύ Ιανουαρίου και Νοεμβρίου, αριθμός που παραμένει ουσιαστικά σταθερός σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2024.</div><div><br />Λιβύη, Τυνησία και Αλγερία στο επίκεντρο<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η Λιβύη εξακολουθεί να αποτελεί το κύριο σημείο αναχώρησης, καθώς αντιστοιχεί σε περίπου 90% των αφίξεων μέσω της Κεντρικής Μεσογείου. Ακολουθούν, με σαφώς μικρότερα ποσοστά, η Τυνησία και η Αλγερία, οι οποίες παραμένουν ενεργά σημεία εκκίνησης των μεταναστευτικών ροών.</div><div><br />Ανατολική Μεσόγειος και διάδρομος Λιβύης – Κρήτης<br /><br />Στην Ανατολική Μεσόγειο, διαδρομή που χρησιμοποιείται εκτεταμένα από τα κυκλώματα διακινητών, οι αφίξεις ανήλθαν σε 46.200 άτομα. Την πλειονότητα των αφιχθέντων αποτελούν υπήκοοι Αφγανιστάν, Σουδάν και Αιγύπτου.<br /><br />Παρά τη συνολική μείωση των ροών, ο διάδρομος Λιβύης – Κρήτης παρέμεινε ενεργός ακόμη και κατά τους χειμερινούς μήνες. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αφίξεις μέσω αυτής της διαδρομής αυξήθηκαν κατά 260% στο ενδεκάμηνο του 2025, επιβεβαιώνοντας τη συνεχιζόμενη δυναμική της.</div><div><br />Η αυξημένη πίεση στην Κρήτη<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες, η μεταναστευτική πίεση στην περιοχή της Κρήτης είναι ιδιαίτερα έντονη, με τις αφίξεις σκαφών να καταγράφονται ακόμη και ανά λίγα λεπτά. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι μόνο το προηγούμενο Σαββατοκύριακο έφτασαν σε Κρήτη και Γαύδο περίπου 400 πρόσφυγες και μετανάστες.<br /><br />Παράλληλα, η ασφυκτική εικόνα στις προσωρινές δομές φιλοξενίας κατέστησε αναγκαία την άμεση εφαρμογή σχεδίου αποσυμφόρησης. Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, στις δομές της Αγυιάς και της Κιτρένωσης Ρεθύμνου φιλοξενούνταν τις προηγούμενες ημέρες πάνω από 1.100 άτομα, γεγονός που προκάλεσε συναγερμό στις Αρχές και οδήγησε στη μεταφορά τους σε δομές της ενδοχώρας.<br />Αυξήσεις και μειώσεις σε άλλες διαδρομές<br /><br />Η μοναδική μεταναστευτική διαδρομή που παρουσίασε αύξηση το 2025 ήταν αυτή της Δυτικής Μεσογείου, όπου οι παράτυπες διελεύσεις ενισχύθηκαν κατά 15%. Η Αλγερία παρέμεινε ο βασικός παράγοντας, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 70% των αφίξεων, με τους Αλγερινούς και τους Σομαλούς να αποτελούν τις κυριότερες εθνικότητες.<br /><br />Αντίθετα, τις μεγαλύτερες μειώσεις κατέγραψαν οι διαδρομές της Δυτικής Αφρικής (-60%) και των Δυτικών Βαλκανίων (-43%), επιβεβαιώνοντας τη διαφοροποίηση των μεταναστευτικών πιέσεων ανά περιοχή.</div><div><br />Το ανθρώπινο κόστος της Μεσογείου<br /><br />Παρά τη συνολική υποχώρηση της παράτυπης μετανάστευσης, το ανθρώπινο τίμημα παραμένει βαρύ. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, περισσότεροι από 1.700 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στα νερά της Μεσογείου μέχρι στιγμής φέτος, στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εκτόξευση 260% των ροών στο μεταναστευτικό πέρασμα Λιβύης – Κρήτης.

Η Κεντρική Μεσόγειος παρέμεινε το κύριο μεταναστευτικό πέρασμα προς την ΕΕ το 2025, με συνολική μείωση των παράτυπων αφίξεων αλλά έντονη πίε...

Διαβάστε την συνέχεια

Είμαστε κοντά σε μια άγρια ισραηλινο-τουρκική κρίση εντός της Συρίας πιο πολύ από ποτέ λόγω τουρκικών Ραντάρ.

<img height="372" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-12/%CE%A3%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1.jpg?itok=_dF29AWa" width="702" /><br /><br />Ο Ερντογάν θεωρεί “τσιφλίκι του” την Συρία και κινείται επιθετικά αλλά ο Νετανιάχου θα χτυπήσει ξανά στο "ψαχνό"<br /><br />ΗΤουρκία επιχειρεί να αναπτύξει ραντάρ εντός της Συρίας, λένε δυτικές πηγές πληροφοριών, δημιουργώντας ήδη συνθήκες μεγάλης έντασης, αφού ο Νετανιάχου έχει δηλώσει ότι οποιοδήποτε επιθετικό σύστημα στην Συρία, το οποίο θα είναι κατά στου Ισραήλ, θα καταστρέφεται πάραυτα, από την Πολεμική Αεροπορία της χώρας. <br /><br />Η ανάπτυξη ραντάρ σε συριακό έδαφος θα έβλαπτε την ικανότητα του Ισραήλ να χτυπήσει στόχους στο Ιράν, λόγω του γεγονότος ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί τον συριακό εναέριο χώρο για να φτάσει στο Ιράν.<br /><br />Η Τουρκία προσπαθεί να αναπτύξει ραντάρ σε συριακό έδαφος τις τελευταίες εβδομάδες, δήλωσαν δύο δυτικές πηγές πληροφοριών στην εφημερίδα The Jerusalem Post την Πέμπτη, εν μέσω μιας κλιμακούμενης αντιπαράθεσης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας σχετικά με την παρουσία της Άγκυρας στη Συρία.<br /><br />Η ανάπτυξη ραντάρ σε συριακό έδαφος θα περιόριζε σημαντικά την ελευθερία δράσης της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας στον εναέριο χώρο της Συρίας, όπως συνέβη και σε πρόσφατες επιδρομές, καθώς τα τουρκικά ραντάρ θα μπορούσαν να ανιχνεύσουν τη δραστηριότητα ισραηλινών αεροσκαφών πάνω από τη χώρα.<br /><br />Θα δυσκολέψει επίσης την ικανότητα του Ισραήλ να χτυπήσει στόχους στο Ιράν, λόγω του γεγονότος ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί τον εναέριο χώρο της Συρίας για να φτάσει στο Ιράν.<br /><br />Το Ισραήλ, ανησυχώντας για την τουρκική καταπάτηση, χτύπησε βάσεις της Συριακής Πολεμικής Αεροπορίας Λίγο μετά την πτώση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ , συμπεριλαμβανομένων βάσεων της Συριακής Πολεμικής Αεροπορίας όπως το T-4, από ανησυχία ότι η Τουρκία θα εγκαταστήσει εκεί μόνιμες βάσεις και θα τοποθετήσει μη επανδρωμένα αεροσκάφη.<br /><br />Ένας Ισραηλινός αξιωματούχος ασφαλείας δήλωσε τότε, σε συνομιλία με δημοσιογράφους, ότι η πιθανότητα η Τουρκία να δημιουργήσει στρατιωτική βάση στη Συρία αποτελεί «πιθανή απειλή». Ο αξιωματούχος πρόσθεσε: «Εάν δημιουργηθεί τουρκική αεροπορική βάση, αυτό θα συνεπαγόταν παραβίαση της ελευθερίας δράσης του Ισραήλ στη Συρία». «Αυτή είναι μια πιθανή απειλή στην οποία αντιτιθέμεθα. Χτυπήσαμε τις βάσεις για να στείλουμε ένα μήνυμα ότι δεν θα επιτρέψουμε καμία παραβίαση της εναέριας ελευθερίας δράσης μας».<br /><br />Η Τουρκία θέλει να μετατρέψει την Συρία σε μια γιγάντια τουρκική στρατιωτική βάση, για να φιλοξενήσει τουρκικές δυνάμεις και οπλικά συστήματα και στις Τρεις διαστάσεις ( αέρα, στεριά και θάλασσα), σε μια προσπάθεια να ελέγξει τόσο το Ισραήλ, όσο και την ευρύτερη περιοχή, σύμφωνα με το έως τώρα δόγμα της παντού ( Σομαλία, Λιβύη, Ιράκ, κά).<br /><br />Από την άλλη πλευρά, οι Τούρκοι θέλουν δικά τους στρατιωτικά φυλάκια εν μέσω ενεργειακών σχεδίων, που δεν περιλαμβάνουν την χώρα τους, είτε για να τα ακυρώσουν, είτε για να ελέγξουν.<br /><br />Το Ισραήλ όμως, δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να επιτρέψει την δημιουργία τουρκικών στρατιωτικών βάσεων στην Συρία, οι οποίες θα απειλούν την επικράτεια του, και πιθανότατα θα καταστρέψει, εξαλείφοντας κάθε προσπάθεια του Ερντογάν στην περιοχή.<br />Πιθανόν σε αυτό το σενάριο να έχουμε και ισραηλινο-τουρκική κρίση, την οποία ναι μεν οι ΗΠΑ θα τρέξουν να " σβήσουν εν την γενέσει της", μόνο που η ζημιά θα έχει γίνει και η κρίση ενδέχεται να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο σε χρόνο μηδέν, εμπλέκοντας και τον ελληνισμό τον οποίο τόσο μισεί η τουρκική πολιτική ηγεσία.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είμαστε κοντά σε μια άγρια ισραηλινο-τουρκική κρίση εντός της Συρίας πιο πολύ από ποτέ λόγω τουρκικών Ραντάρ.

Ο Ερντογάν θεωρεί “τσιφλίκι του” την Συρία και κινείται επιθετικά αλλά ο Νετανιάχου θα χτυπήσει ξανά στο "ψαχνό" ΗΤουρκία επιχειρε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Διεθνής εναέριος χώρος» και επιστροφή στις προκλήσεις: Γιατί η Τουρκία ξανανοίγει το μέτωπο του Αιγαίου,

<img height="320" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2025/12/F-16-HAF-EUROKINISSI-750x375.jpg" width="698" /><br /><br /><div>Του <b>Κώστα Σαρικά</b><br />Η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΑΜ ότι «οι πτήσεις που πραγματοποιεί η χώρα μας στο Αιγαίο εκτελούνται σε διεθνή εναέριο χώρο» δεν ήταν μια «τυπική» απάντηση ρουτίνας. Ήταν η επίσημη επαναφορά της γνωστής τακτικής αμφισβήτησης, τη στιγμή που η τουρκική αεροπορία δείχνει να επιστρέφει στις παραβιάσεις και στις επικίνδυνες εμπλοκές, μετά από ένα διάστημα σχετικής αποκλιμάκωσης.<br /><br />Το timing μόνο τυχαίο δεν είναι, καθώς έρχεται πάνω στο «κύμα» των ελληνικών εξοπλιστικών που αλλάζουν την ισορροπία σε αέρα – θάλασσα – ξηρά, με αιχμή τα F-35, τις FDI, τη συμφωνία για τους PULS και το μεγάλο πρόγραμμα του αντιαεροπορικού/αντιπυραυλικού «Θόλου» με ισραηλινά συστήματα, που σε όρους αποτροπής μεταφράζεται σε κάτι πολύ απλό: μικρότερο περιθώριο για τουρκικά «παιχνίδια» πάνω από τα νησιά και μέσα στο FIR Αθηνών.</div><div><br />Το σήμα της κλιμάκωσης<br /><br />Μέσα σε λίγες ημέρες, καταγράφονται περιστατικά που δείχνουν επιστροφή στο παλιό μοτίβο: τουρκικά μαχητικά χωρίς σχέδια πτήσης, είσοδοι στο FIR Αθηνών, «τεστ» αναχαίτισης και – το πιο ανησυχητικό – εμφάνιση οπλισμένων F-16 σε αποστολές που μόνο «εκπαιδευτικές» δεν θυμίζουν.<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η εμπλοκή μεταξύ Λήμνου και Λέσβου με ζεύγος οπλισμένων τουρκικών F-16 -το είδος επεισοδίου που ανεβάζει το ρίσκο ατυχήματος ή λάθους, ειδικά όταν το «θέατρο» είναι το Αιγαίο, με τη γνωστή πυκνότητα νησιωτικών περιοχών και διασταυρούμενων διαδρομών.<br /><br />Και την ίδια ώρα, οι παραβιάσεις/παραβάσεις συνεχίζονται και με πλατφόρμες όπως UAV και αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας.<br /><br />Το «νομικό» αφήγημα της Άγκυρας: Γιατί επιμένει στο «διεθνής εναέριος χώρος»<br /><br />Η φράση-κλειδί του τουρκικού ΥΠΑΜ «διεθνής εναέριος χώρος» πατάει πάνω στη διαχρονική τουρκική θέση για το γνωστό 6–10 ν.μ.: η Ελλάδα έχει Εθνικό Εναέριο Χώρο 10 ν.μ., ενώ η αιγιαλίτιδα ζώνη της στο Αιγαίο είναι 6 ν.μ.· η Τουρκία δεν αναγνωρίζει το «διάστημα» 6–10 ως εθνικό εναέριο χώρο και το «βαφτίζει» διεθνή.<br /><br />Η ελληνική θέση, όμως, είναι επίσης σαφής και θεσμικά καταγεγραμμένη: ο ΕΕΧ έχει καθοριστεί από το 1931 με Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ Α’ 325/1931), ενώ επί δεκαετίες η Τουρκία δεν είχε εγείρει ένσταση και αναγνώριζε στην πράξη το πλήρες εύρος, πριν η κρίση του 1974 αλλάξει την «γραμμή» της Άγκυρας.<br /><br />Άρα, η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΑΜ δεν είναι «ενημέρωση»: είναι πολιτική επιλογή να επανενεργοποιηθεί ένα πεδίο τριβής, το οποίο τροφοδοτεί: την εσωτερική κατανάλωση (εθνικιστικό αφήγημα), το παζάρι ισχύος στο ΝΑΤΟ, και κυρίως την προσπάθεια να βγάλει αντίδραση στο γεγονός ότι η Ελλάδα «κλειδώνει» αποτρεπτικά τον χώρο της με νέα μέσα.<br /><br />Τι άλλαξε πραγματικά: Η Ελλάδα περνά σε πολυστρωματική αποτροπή<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν η Τουρκία επανέρχεται, καθώς το έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν. Το κρίσιμο είναι γιατί επανέρχεται τώρα.<br /><br />Η απάντηση βρίσκεται σε ένα τρίπτυχο που ενοχλεί εμφανώς την Άγκυρα:<br /><br />1) FDI: το Αιγαίο αποκτά «κόμβους» αεράμυνας περιοχής στη θάλασσα<br /><br />Η παραλαβή της πρώτης FDI («Κίμων») και το χρονοδιάγραμμα των επόμενων πλοίων ενισχύουν την εικόνα ότι το Πολεμικό Ναυτικό αποκτά πλατφόρμες αεράμυνας περιοχής και δικτυοκεντρικής μάχης που δεν είναι απλώς «νέες φρεγάτες», αλλά πολλαπλασιαστές ισχύος. Με άλλα λόγια, όσο οι FDI «κουμπώνουν» με αεροπορία, ραντάρ, κέντρα επιχειρήσεων και (αύριο) F-35, τόσο μικραίνει ο χώρος για αιφνιδιασμούς και επικοινωνιακές «γκρίζες ζώνες».<br /><br />2) F-35: η 5η γενιά αλλάζει τους κανόνες επιτήρησης και πρώτου πλήγματος<br /><br />Με βάση όσα έχουν δημοσιευθεί για το πρόγραμμα, το πρώτο ελληνικό F-35 τοποθετείται χρονικά προς το τέλος του 2028, γεγονός που από μόνο του λειτουργεί ως στρατηγικό μήνυμα: η Ελλάδα «κλειδώνει» την είσοδό της σε 5η γενιά και διαμορφώνει αεροπορική ισχύ που δεν αντιμετωπίζεται με τα παλιά εγχειρίδια.<br /><br />Και εδώ έρχεται η τουρκική αντίδραση-ένστικτο: πριν το νέο ισοζύγιο γίνει μη αναστρέψιμο, η Άγκυρα πιέζει ξανά στο πεδίο που γνωρίζει καλύτερα — στον αέρα πάνω από το Αιγαίο. Ενώ την ίδια ώρα το πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 σε Viper «τρέχει» εντός χρονοδιαγράμματος.<br /><br />3) «Θόλος» made in Israel: η αποτροπή δεν είναι μόνο «μαχητικά», είναι πλέγμα<br /><br />Το μεγαλύτερο «καμπανάκι» για την Τουρκία είναι ότι η Αθήνα δεν μιλά πλέον μόνο για πλατφόρμες, αλλά για σύστημα συστημάτων: «Θόλος»/«Ασπίδα του Αχιλλέα» με δυνατότητες αντιμετώπισης αεροσκαφών, drones, cruise/βαλλιστικών απειλών, σε διαλειτουργία με υφιστάμενα μέσα.<br /><br />Το πρόγραμμα για ισραηλινά συστήματα (Spyder, Barak MX, David’s Sling) τάξης περίπου 3 δισ. ευρώ βρίσκεται στην τελική ευθεία, ενώ παράλληλα «τρέχει» το σκέλος της ισχύος πυρός με τους 36 PULS, που εγκρίθηκαν από τη Βουλή, στο πλαίσιο ευρύτερου σχεδιασμού επενδύσεων έως το 2036.<br /><br />Αυτό, για την Άγκυρα, δεν είναι απλώς εξοπλιστικό νέο. Είναι δομική αλλαγή: δυσκολεύει τη δυνατότητα να εκβιάζει πολιτικό αποτέλεσμα με αεροπορική πίεση, γιατί το κόστος και η πιθανότητα αποτυχίας ανεβαίνουν.<br /><br />Η «συμμαχία με το Ισραήλ» ως πολλαπλασιαστής με ειδικό βάρος<br /><br />Η ελληνοϊσραηλινή αμυντική σύμπλευση δεν περιορίζεται σε μια αγορά. Με τους PULS και τον σχεδιασμό του «Θόλου», η Ελλάδα αποκτά:εμβέλεια πυρός (στήριξη αποτροπής από ξηρά),<br />πολυεπίπεδη αεράμυνα (κάλυψη κρίσιμων υποδομών, νησιών, δυνάμεων),<br />και το πιο σημαντικό, αποκτά τεχνογνωσία και διαλειτουργικότητα σε δόγμα που έχει δοκιμαστεί επιχειρησιακά.<br /><br />Το πολιτικό μήνυμα είναι διπλό: αφενός «η Ελλάδα δεν είναι μόνη», αφετέρου «η αποτροπή της δεν εξαρτάται από έναν τύπο οπλικού συστήματος». Γι’ αυτό και η Τουρκία επιλέγει να χτυπήσει επικοινωνιακά το πιο γνώριμο πεδίο: τις πτήσεις στο Αιγαίο.</div><div><br />Η γαλλική διάσταση: FDI και Rafale «κλειδώνουν» στρατηγική σχέση<br /><br />Παράλληλα με το ισραηλινό σκέλος, η Αθήνα κρατά ανοιχτή και ενισχύει τη γαλλική γραμμή: η ένταξη των FDI και η απόκτηση των Rafale συντηρούν μια στρατηγική σχέση που δεν είναι απλώς εξοπλιστική, αλλά και πολιτική, με αποτύπωμα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Για την Άγκυρα, αυτό σημαίνει ότι η εξίσωση δεν αφορά πλέον δύο. Και σε αυτές τις περιπτώσεις η Τουρκία ιστορικά επιλέγει να αυξήσει την ένταση στο πεδίο που μπορεί να ελέγξει καλύτερα: την καθημερινή τριβή.<br />Περιμένουμε αμφισβήτηση του FIR, περισσότερα UAV και πιο επιθετικό αφήγημα<br /><br />Το πιθανότερο σενάριο, με βάση τη λογική της τουρκικής τακτικής, είναι να δούμε:συχνότερες εισόδους στο FIR Αθηνών χωρίς σχέδια πτήσης, ώστε να παράγεται «στατιστική πίεσης» χωρίς πάντα να περνά το όριο της παραβίασης,<br />UAV και αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας να αναλαμβάνουν μεγάλο κομμάτι της «τριβής», γιατί είναι χαμηλότερου ρίσκου,<br />και «κορυφώσεις» με μαχητικά, ειδικά όταν υπάρχει πολιτική σκοπιμότητα ή ανάγκη επίδειξης αποφασιστικότητας.<br /><br />Το ελληνικό πλεονέκτημα, όμως, είναι ότι η απάντηση δεν είναι πια «μόνο αναχαιτίσεις». Είναι η μετάβαση σε ένα δικτυοκεντρικό μοντέλο όπου ο αισθητήρας βλέπει, το δίκτυο μοιράζει, και ο φορέας πλήγματος επιλέγει από αέρα, θάλασσα ή ξηρά.<br /><br />Και αυτό είναι ακριβώς που φοβάται η Άγκυρα: ότι το Αιγαίο περνά από την εποχή της «συνήθειας των παραβιάσεων» στην εποχή όπου κάθε πρόκληση μετριέται, καταγράφεται, προβλέπεται και όταν θα απαιτηθεί θα απαντηθεί με κλιμάκωση που δεν θα την ελέγχει εκείνη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Διεθνής εναέριος χώρος» και επιστροφή στις προκλήσεις: Γιατί η Τουρκία ξανανοίγει το μέτωπο του Αιγαίου,

Του Κώστα Σαρικά Η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΑΜ ότι «οι πτήσεις που πραγματοποιεί η χώρα μας στο Αιγαίο εκτελούνται σε διεθνή εναέριο χώρο»...

Διαβάστε την συνέχεια

Η σκιά της Μόσχας πάνω από την Ευρώπη: γιατί οι ειδικοί ανησυχούν ότι ο πόλεμος είναι θέμα χρόνου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/12/european-army.jpg"><img height="400" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/12/european-army-696x464.jpg" width="719" /></a><br /><br />Η παραδοχή ότι ο κίνδυνος άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης ανάμεσα στην Ευρώπη και τη Ρωσία δεν ανήκει πλέον στη σφαίρα της θεωρίας, αλλά της στρατηγικής προετοιμασίας, παύει να είναι ταμπού στους διαδρόμους της ευρωπαϊκής άμυνας. Ανάλυση του CNN περιγράφει μια ήπειρο που έρχεται αντιμέτωπη με μια αλήθεια την οποία για δεκαετίες απέφευγε: ότι η ειρήνη δεν είναι δεδομένη, αλλά αποτέλεσμα αποτροπής, ετοιμότητας και πολιτικής αντοχής.<br /><br />Η κλειστή συνάντηση ειδικών<br /><br />Το συμπέρασμα αυτό δεν προκύπτει από πολεμοχαρή σενάρια, αλλά από μια κλειστή συνάντηση ειδικών που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο, στο πλαίσιο εκδήλωσης του Royal United Services Institute (RUSI). Στη συζήτηση συμμετείχαν εν ενεργεία και πρώην στρατιωτικοί, κυβερνητικοί αξιωματούχοι, στελέχη του NATO, αναλυτές και εκπρόσωποι της αμυντικής βιομηχανίας. Η εκτίμηση που διαμορφώθηκε ήταν κοινή και ανησυχητική: η Ευρώπη και οι σύμμαχοί της δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένοι για έναν πόλεμο που, σύμφωνα με υπηρεσίες πληροφοριών, θα μπορούσε να εκδηλωθεί μέσα στα επόμενα χρόνια.<br /><br />Η βασική γραμμή των ειδικών δεν αφορά την πρόβλεψη πολέμου, αλλά την αποτροπή του. Όπως επισημάνθηκε, ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί μια άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία είναι η Ευρώπη να είναι σε θέση να την κερδίσει, αν αυτή ξεσπάσει. Πρόκειται για μια ωμή, αλλά γνώριμη στρατηγική λογική: η αποτροπή λειτουργεί μόνο όταν είναι αξιόπιστη.<br /><br />Ο υβριδικός πόλεμος της Ρωσίας<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης βρίσκεται η παραδοχή ότι η Ρωσία ήδη διεξάγει έναν υβριδικό πόλεμο κατά της Δύσης. Παρεμβάσεις στον δημόσιο διάλογο μέσω παραπληροφόρησης, επιχειρήσεις δολιοφθοράς, κυβερνοεπιθέσεις, παρεμβολές GPS σε χώρες της Βαλτικής, παραβιάσεις εναέριου χώρου και περιστατικά γύρω από κρίσιμες υποδομές συνθέτουν ένα τοπίο «γκρίζας ζώνης», όπου η σύγκρουση εξελίσσεται χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου.<br /><br />Ο Σαμ Γκριν, καθηγητής ρωσικής πολιτικής στο King’s College London και ειδικός στη δημοκρατική ανθεκτικότητα, σημειώνει ότι οι ενέργειες αυτές έχουν αρχίσει να επηρεάζουν απτά την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. «Ο κόσμος αρχίζει να φοβάται, ιδιαίτερα καθώς τα περιστατικά γίνονται πιο ορατά. Βλέπουμε drones κοντά σε αεροδρόμια, παρεμβολές σε συστήματα πλοήγησης, και μεγαλώνει η αίσθηση ότι είναι θέμα χρόνου να υπάρξει ένα σοβαρό ατύχημα», επισημαίνει.<div><br />Φόβοι για ένα “δοκιμαστικό” επεισόδιο<br /><br />Η ανησυχία είναι εντονότερη στις χώρες της Βαλτικής, όπου επικρατεί η εκτίμηση ότι μια περιορισμένη στρατιωτική ενέργεια ή ένα “δοκιμαστικό” επεισόδιο θα μπορούσε να συμβεί ακόμη και μέσα στην επόμενη τριετία. Αναλυτές και think tanks αναφέρουν συχνά τα έτη 2027–2028 ως πιθανά χρονικά ορόσημα, όχι ως πρόβλεψη, αλλά ως υπόθεση εργασίας για τον αμυντικό σχεδιασμό.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι δημόσιες τοποθετήσεις κορυφαίων αξιωματούχων της Συμμαχίας. Ο γενικός γραμματέας του NATO, Μαρκ Ρούτε, έχει προειδοποιήσει ότι η Ρωσία θα μπορούσε να είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ κατά του ΝΑΤΟ μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Αντίστοιχες εκτιμήσεις έχουν διατυπωθεί και από ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών, με έμφαση στην ανάγκη επιτάχυνσης των επενδύσεων σε άμυνα και βιομηχανική παραγωγή.</div><div><br />Τι μας λέει ο Βλαντίμιρ Πούτιν <br /><br />Από την πλευρά της Μόσχας, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δηλώνει ότι η Ρωσία δεν σχεδιάζει πόλεμο με την Ευρώπη, προσθέτοντας ωστόσο ότι «αν η Ευρώπη θελήσει να πολεμήσει, η Ρωσία είναι έτοιμη». Η διπλή αυτή ρητορική –διαβεβαιώσεις ειρήνης με ταυτόχρονη επίδειξη ετοιμότητας– τροφοδοτεί την αβεβαιότητα και ενισχύει τη στρατηγική αμφισημία.<br /><br />Το κρίσιμο σημείο, όπως υπογραμμίζουν οι ειδικοί, δεν είναι μόνο οι αμυντικές δαπάνες. Είναι η αλλαγή νοοτροπίας. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες καλούνται να ενημερωθούν ξεκάθαρα ότι η εποχή κατά την οποία η Γηραιά Ήπειρος μπορούσε να αγνοεί τον κίνδυνο πολέμου έχει τελειώσει. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι πολίτες είναι έτοιμοι να κάνουν αυτή τη συζήτηση· οι κυβερνήσεις, όμως, συχνά διστάζουν να μιλήσουν ανοιχτά για το κόστος, τις επιλογές και τις προτεραιότητες.<br /><br />Η ανάλυση του CNN καταλήγει σε ένα συμπέρασμα που αποκτά όλο και μεγαλύτερη απήχηση στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες: η ειρήνη δεν θεωρείται πλέον φυσική κατάσταση, αλλά αποτέλεσμα συνεχούς προετοιμασίας. Και αυτή η προετοιμασία δεν αφορά μόνο τα όπλα, αλλά την ανθεκτικότητα των κρατών, τη συνοχή των κοινωνιών και την ειλικρίνεια της πολιτικής ηγεσίας απέναντι στους πολίτες.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η σκιά της Μόσχας πάνω από την Ευρώπη: γιατί οι ειδικοί ανησυχούν ότι ο πόλεμος είναι θέμα χρόνου.

Η παραδοχή ότι ο κίνδυνος άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης ανάμεσα στην Ευρώπη και τη Ρωσία δεν ανήκει πλέον στη σφαίρα της θεωρίας, αλλά της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μοσάντ χαρακτηρίζει το Κατάρ πηγή πολεμικής υποκίνησης.

<img height="406" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/12/mossad-630x400.jpg" width="697" /><br /><br /><div>Σε μια σπάνια δημόσια παραδοχή προχώρησε η ισραηλινή Μοσάντ, επιβεβαιώνοντας για πρώτη φορά ότι το Κατάρ έχει αναγνωριστεί επισήμως από τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ ως υπεύθυνο για εκστρατείες εχθρικής επιρροής και υποκίνησης που συνδέονται με τον πόλεμο στη Γάζα.<br /><br />Η ασυνήθιστη αυτή δήλωση ήρθε ως απάντηση στις κατηγορίες του βουλευτή Αβίγκντορ Λίμπερμαν, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι το κατεστημένο ασφαλείας του Ισραήλ συνεχίζει τις επαφές με το Κατάρ, παρά τον φερόμενο ρόλο του τελευταίου στην τροφοδότηση της έντασης κατά του Ισραήλ.<br /><br />Ο Λίμπερμαν αναφέρθηκε συγκεκριμένα σε μια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη πριν από δύο εβδομάδες, υποστηρίζοντας ότι αυτή αποτελεί απόδειξη συνεχιζόμενης συνεργασίας.<br /><br />Σε μια ασυνήθιστα άμεση τοποθέτηση, η Μοσάντ απέρριψε αυτόν τον χαρακτηρισμό, ξεκαθαρίζοντας ότι η στάση του Ισραήλ έναντι της Ντόχα έχει σκληρύνει σημαντικά.</div><div><br />Η «γραμμή» της Μοσάντ<br /><br />Σύμφωνα με τη Μοσάντ, η συνάντηση στη Νέα Υόρκη δεν αφορούσε συντονισμό ή συμφιλίωση, αλλά αποτελούσε μια ωμή απαίτηση που διατυπώθηκε από κοινού από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η ανακοίνωση υπογράμμισε ότι το μοναδικό ζήτημα που τέθηκε σχετικά με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ήταν ο ρόλος του Κατάρ στην προώθηση της υποκίνησης μέσω των κρατικά επιδοτούμενων πλατφορμών του.<br /><br />«Το μοναδικό ζήτημα σχετικά με τα ΜΜΕ που τέθηκε στη συνάντηση ήταν η σαφής και απερίφραστη απαίτηση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ να αναλάβει δράση το Κατάρ αναφορικά με την αρνητική κάλυψη από το Αλ Τζαζίρα», ανέφερε η Μοσάντ.<br /><br />Η δήλωση κατηγόρησε το δίκτυο για ενθάρρυνση του μίσους, του αντισημιτισμού και της τρομοκρατίας, καθώς και για το γεγονός ότι λειτουργεί ως όχημα ψευδών αφηγημάτων κατά τη διάρκεια του πολέμου.</div><div><br />Αλλαγή στρατηγικής<br /><br />Η Μοσάντ πρόσθεσε ότι το Ισραήλ απαίτησε από το Κατάρ να σταματήσει αμέσως την παγκόσμια διάδοση υποκίνησης και παραπληροφόρησης, περιγράφοντας αυτές τις δραστηριότητες ως «επιχειρήσεις που διεξάγονται από το Κατάρ σε διάφορες πλατφόρμες» και στρέφονται κατά του Κράτους του Ισραήλ παγκοσμίως.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση σηματοδοτεί μια σημαντική στροφή από την παραδοσιακά προσεκτική δημόσια στάση του Ισραήλ απέναντι στο Κατάρ, το οποίο τα τελευταία χρόνια διαδραμάτιζε ρόλο μεσολαβητή στις διαπραγματεύσεις για τη Γάζα.<br /><br />Κατονομάζοντας ρητά το Κατάρ ως παράγοντα εχθρικής επιρροής, το Ισραήλ στέλνει το μήνυμα ότι η υπομονή του απέναντι στον διπλό ρόλο της Ντόχα έχει εξαντληθεί.<br /><br />Η επιβεβαίωση αυτή εντείνει επίσης τις πολιτικές παρενέργειες γύρω από το διογκούμενο σκάνδαλο «Qatargate», καθώς πληθαίνουν οι έλεγχοι σχετικά με την ξένη επιρροή, τον επικοινωνιακό πόλεμο και τα όρια των επαφών με κράτη που κατηγορούνται για στήριξη της υποκίνησης σε καιρό πολέμου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Μοσάντ χαρακτηρίζει το Κατάρ πηγή πολεμικής υποκίνησης.

Σε μια σπάνια δημόσια παραδοχή προχώρησε η ισραηλινή Μοσάντ, επιβεβαιώνοντας για πρώτη φορά ότι το Κατάρ έχει αναγνωριστεί επισήμως από τις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος είναι εδώ και η επιλογή ανάμεσα σε ισχύ και σιωπή είναι υπαρξιακή για Ελλάδα-Κύπρο.

<img height="378" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2024/08/Ukraine-War-930x550.webp" width="699" /><br /><br /> Του <b>Χρήστου Καπούτση</b><br />Σε μια εποχή γενικευμένων συγκρούσεων και αποδόμησης της διεθνούς τάξης, ο πόλεμος επανέρχεται ως εργαλείο πολιτικής. Για κράτη πρώτης γραμμής, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, η επιλογή ανάμεσα στην ισχύ και τη σιωπή δεν είναι θεωρητική· είναι υπαρξιακή.<br /><br />Στη γεωγραφική μας «γειτονιά», από τις ακτές της Βαλτικής και την Κεντροανατολική Ευρώπη έως την Ευρασία, τα Βαλκάνια, την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και τον μεσογειακό περίγυρο της Ασίας και της Αφρικής , δεν εκτείνεται απλώς ένας χώρος. Εκτείνεται ένα ενιαίο στρατηγικό τόξο αστάθειας. Ένας γεωπολιτικός χώρος όπου συμπλέκονται δύο μεγάλοι πόλεμοι, πολλαπλές περιφερειακές συγκρούσεις και μια διαρκής κατάσταση χαμηλής ή υβριδικής έντασης. Το διακύβευμα πολυσύνθετο: Πολιτική επιρροή, επίδειξη στρατιωτικής ισχύος ως πολιτικό μέσο επιβολής , ενεργειακοί πόροι αξιοποίηση, εκμετάλλευση και εξάρτηση, γεωοικονομία και στρατιωτικοί εξοπλισμοί. Η τέλεια γεωπολιτική καταιγίδα.<br /><br />Δεν πρόκειται για τυχαία συσσώρευση κρίσεων. Πρόκειται για το αποτέλεσμα αναθεωρητικών στρατηγικών, συγκρουόμενων αφηγήσεων ισχύος και της σταδιακής αποδόμησης του μεταπολεμικού συστήματος ασφάλειας. Τα σύνορα, άλλοτε ως νομικές γραμμές και άλλοτε ως πολιτικά ταμπού, τίθενται υπό αμφισβήτηση. Η πίεση δεν είναι μόνο στρατιωτική. Είναι υβριδική, οικονομική, ενεργειακή, δημογραφική, πληροφοριακή. Η αποσταθεροποίηση δεν αναγγέλλεται , διαχέεται, διοχετεύεται …<br /><br />Οι πόλεμοι που βρίσκονται σε εξέλιξη δεν ξέσπασαν επειδή «απέτυχε» αφηρημένα η διπλωματία. Ξέσπασαν επειδή η διπλωματία έπαψε να στηρίζεται σε αξιόπιστη ισχύ. Εκφυλίστηκε σε διαχείριση δηλώσεων, σε αναβολή αποφάσεων, σε πολιτικό ευχολόγιο χωρίς αποτρεπτικό υπόβαθρο. Όταν η πολιτική δεν μπορεί να επιβάλει κόστος, τότε παύει να είναι πολιτική με την κλασική έννοια, αλλά με κόστος, πολιτική και διπλωματία εισπράττουν τα επίχειρα της αποτυχίας τους, στο πεδίο του πολέμου.<br /><br />Εδώ δικαιώνεται ο Κλαούζεβιτς, όχι ως υμνητής του πολέμου, αλλά ως ψύχραιμος ανατόμος της πραγματικότητας:<br /><br />ο πόλεμος δεν είναι παρέκκλιση της πολιτικής. Ο πόλεμος, είναι η αποτυχία της πολιτικής να επιτύχει τους σκοπούς της με ειρηνικά μέσα. Εκεί όπου η διπλωματία δεν πείθει, δεν αποτρέπει και δεν επιβάλλει όρια, αναλαμβάνει η ωμή ισχύς. Όχι για να “λύσει” προβλήματα, αλλά για να επιβάλει τετελεσμένα.<br /><br />Και πότε τελειώνει ο πόλεμος;<br /><br />Ο Θουκυδίδης παραμένει αμείλικτα επίκαιρος, όχι ως κυνικός αλλά ως ρεαλιστής της ανθρώπινης φύσης και της διεθνούς πολιτικής: ο πόλεμος τελειώνει όταν η ασυμμετρία ισχύος γίνει αποδεκτή ως μη αναστρέψιμη. Όταν ο ισχυρότερος επιβάλει τη βούλησή του και ο ασθενέστερος παύσει να πιστεύει ότι μπορεί να την ανατρέψει , όχι μόνο στο πεδίο, αλλά και στη συνείδησή του.<br /><br />Και εδώ, δεν μιλάμε πλέον για ειρήνη αξιών, αλλά για ισορροπία φόβου, για σταθερότητα δια της κόπωσης ή της επιβολής. Η Ιστορία δείχνει ότι η διεθνής τάξη δεν συγκροτείται από προθέσεις, αλλά από συσχετισμούς ισχύος. Όποιος το αγνοεί, δεν υπερασπίζεται την ειρήνη, απλώς την αναβάλλει, μέχρι να επιβληθεί με πολύ πιο βίαιο τρόπο.<br /><br />Και μέσα σε αυτό το σκληρό, ρευστό και αμείλικτο διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα και η Κύπρος δεν είναι απλοί θεατές. Είναι κράτη πρώτης γραμμής. Σύνορα της Ευρώπης. Σύνορα της Ιστορίας.<br /><br />Η έμμεση στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο της Ουκρανίας, στο πλευρό του Κιέβου και απέναντι στη Ρωσία, έγινε χωρίς ουσιαστικό δημόσιο διάλογο, χωρίς εθνική στρατηγική αποτίμηση κόστους–οφέλους και χωρίς σαφή σύνδεση με τα ζωτικά ελληνικά συμφέροντα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα τοποθετήθηκε πρόθυμα στη σωστή πλευρά του διεθνούς δικαίου, αλλά χωρίς να διασφαλίσει τη δική της αποτρεπτική θωράκιση απέναντι στον άμεσο αναθεωρητισμό που την απειλεί.<br /><br />Και μάλιστα, όταν η σιωπή ή η επιλεκτική ουδετερότητα απέναντι στη συντριβή του παλαιστινιακού πληθυσμού στη Γάζα, από τον Στρατό του Ισραήλ, μια πραγματικότητα που, ανεξαρτήτως νομικών όρων, φέρει τα χαρακτηριστικά μαζικής εξόντωσης αμάχων , δεν είναι ρεαλισμός. Είναι αξιακή υποχώρηση. Και μάλιστα από μια χώρα , όπως η Ελλάδα, που κατέχει τη βαριά ευθύνη του μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /><br />Η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να είναι επιλεκτικά ηθική και καθολικά σιωπηλή.<br /><br />Δεν μπορεί να επικαλείται το διεθνές δίκαιο στην Ουκρανία και να το σχετικοποιεί στη Γάζα. Δεν μπορεί να μιλά για κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα, όταν αυτές παραβιάζονται μαζικά, αλλά από «σύμμαχο».<br /><br />Για την Ελλάδα και την Κύπρο, που γνωρίζουν τι σημαίνει εισβολή, κατοχή και τετελεσμένα ισχύος, η συνέπεια δεν είναι πολυτέλεια, είναι όρος επιβίωσης.<br /><br />Διότι όπως μας διδάσκει ο Θουκυδίδης, η Ιστορία δεν κρίνει τις προθέσεις, αλλά τις επιλογές. Και οι επιλογές, όταν δεν στηρίζονται σε στρατηγική, αρχές και εθνική αυτογνωσία, επιστρέφουν πάντα ως κόστος.<br /><br />Η επιλεκτική ηθική της γεωπολιτικής ενέχει συχνά βαρύ εθνικό κόστος, με δυσμενείς συνέπειες για την πορεία των εθνικών θεμάτων, τα κυριαρχικά δικαιώματα και τα ζωτικά συμφέροντα της χώρας , στο Αιγαίο, στη Θράκη, στο Κυπριακό, για τον διασπαρμένο ελληνισμό της Ουκρανίας, αλλά και για τον ελληνορθόδοξο χριστιανικό πολιτισμό στη Μέση Ανατολή, στο Ισραήλ, στη Συρία, στον Λίβανο και στην Αίγυπτο. Η Ελλάδα, Μητρόπολη του Ελληνισμού, δεν δικαιούται να απεκδύεται των ευθυνών της απέναντι στον χειμαζόμενο ελληνισμό των εμπόλεμων ζωνών, ούτε βεβαίως των απαράγραπτων ευθυνών της για την ιστορική, πολιτισμική και υπαρξιακή παρακαταθήκη του Έθνους των Ελλήνων.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος είναι εδώ και η επιλογή ανάμεσα σε ισχύ και σιωπή είναι υπαρξιακή για Ελλάδα-Κύπρο.

Του Χρήστου Καπούτση Σε μια εποχή γενικευμένων συγκρούσεων και αποδόμησης της διεθνούς τάξης, ο πόλεμος επανέρχεται ως εργαλείο πολιτικής....

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη ενός τουρκικού ψεύδους 62 ετών για τα Ματωμένα Χριστούγεννα στην Κύπρο!

<img height="431" src="https://i.ytimg.com/vi/oE7wuxGrJtc/hqdefault.jpg" width="733" /><br /><br />«Μουσείο βαρβαρότητας» έχουν φτιάξει οι Τούρκοι στην κατεχόμενη Κύπρο! Ένα μουσείο στηριγμένο σε ένα μεγάλο τουρκικό ψεύδος, σε μια στημένη φωτογραφία από τα «Ματωμένα Χριστούγεννα» του 1963 στην Κύπρο.<br /><br />Ήταν οι διακοινοτικές ταραχές που ξεκίνησαν τα Χριστούγεννα του 1963 και διήρκησαν μέχρι το καλοκαίρι του 1964. Η τουρκική προπαγάνδα εκμεταλλεύθηκε αλλά και διαστρέβλωσε γεγονότα ,όπως για παράδειγμα η δολοφονία μιας οικογένειας Τουρκοκυπρίων, μιας μητέρας και των δύο παιδιών της. Η δολοφονία για πολλά χρόνια αποδιδόταν σε Ελληνοκύπριους και υπάρχει και μία αποκρουστική φωτογραφία με τα θύματα μέσα σε μία μπανιέρα.<br /><br />Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Κώστας Μαρδάς επισκέφθηκε την κατεχόμενη Κύπρο, πήγε στο «Μουσείο Βαρβαρότητας» των Τούρκων και αναρωτιέται -αλλά και προτείνει- γιατί Ελλάδα και Κύπρος δεν έχουν ήδη δημιουργήσει ένα Μουσείο Βαρβαρότητας για τα τουρκικά εγκλήματα πολέμου που έγιναν στην Κύπρο.<br /><br />Ο Κώστας Μαρδάς αποκαλύπτει με στοιχεία και μαρτυρίες τα fake news, των Τούρκων που για 62 χρόνια διαστρεβλώνουν τα γεγονότα του 1963 ! Αποκαλύπτει ποιος είναι ο δράστης της άγριας δολοφονίας της οικογένειας των Τουρκοκυπρίων και η αποκάλυψη σοκάρει.<br /><br />Ο Κώστας Μαρδάς δεν διστάζει να αναφερθεί και σε όσα διέπραξαν ακροδεξιοί Ελληνοκύπριοι στην Κύπρο.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="387" src="https://www.youtube.com/embed/oE7wuxGrJtc" width="678" youtube-src-id="oE7wuxGrJtc"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκάλυψη ενός τουρκικού ψεύδους 62 ετών για τα Ματωμένα Χριστούγεννα στην Κύπρο!

«Μουσείο βαρβαρότητας» έχουν φτιάξει οι Τούρκοι στην κατεχόμενη Κύπρο! Ένα μουσείο στηριγμένο σε ένα μεγάλο τουρκικό ψεύδος, σε μια στημένη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μεγάλη «αιμορραγία» της Ελλάδας: Οι «επενδυτές» - μετανάστες γδύνουν την οικονομία, 1,3 δισ. ευρώ έφυγαν στο εξωτερικό.

<img height="359" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/a2a3eb10529e32cd36bebbe70b6a61bf_XL.jpg?v=2" width="701" /><br /><br /><div>Σύμφωνα με τη Eurostat, το 2024, το ισοζύγιο προσωπικών εμβασμάτων της Ελλάδας κατέγραψε έλλειμμα 1,27 δισ. ευρώ, περίπου το 0,5% του ΑΕΠ.<br /><br />Στην ελληνική δημόσια σφαίρα έχει παγιωθεί ένα αφήγημα: πως οι μετανάστες παρουσιάζονται ως πολύτιμοι «επενδυτές» για την οικονομία, ως ανθρώπινο κεφάλαιο που υποτίθεται ότι στηρίζει την ανάπτυξη, καλύπτει κενά στην αγορά εργασίας και ενισχύει τα δημόσια ταμεία.<br />Μόνο που, αν κανείς κοιτάξει προσεκτικά τα στοιχεία, η εικόνα θυμίζει λιγότερο επένδυση και περισσότερο καθαρή εκροή πόρων.<br />Σύμφωνα με τη Eurostat. το 2024, το ισοζύγιο προσωπικών εμβασμάτων της Ελλάδας κατέγραψε έλλειμμα 1,27 δισ. ευρώ, περίπου το 0,5% του ΑΕΠ.<br />Με απλά λόγια, από την ελληνική οικονομία έφυγαν καθαρά 1,27 δισ. ευρώ περισσότερα απ’ όσα μπήκαν, μέσω χρημάτων που έστειλαν στο εξωτερικό οι μετανάστες που εργάζονται στη χώρα.<br />Πρόκειται για μια αύξηση σε σχέση με το 2022, όταν το έλλειμμα ήταν 0,95 δισ. ευρώ, και συνδέεται άμεσα με δύο παράγοντες: περισσότερους μετανάστες στην αγορά εργασίας και καλύτερες αποδοχές, που τους επιτρέπουν να «επενδύουν» όχι στην Ελλάδα, αλλά στις χώρες προέλευσής τους.<br />Έτσι, οι περίφημοι «επενδυτές» κάνουν ακριβώς αυτό που κάνει κάθε ορθολογικός επενδυτής: παίρνουν το κέρδος και το μεταφέρουν αλλού.<br />Μόνο που εδώ μιλάμε για μια οικονομία που αιμορραγεί πόρους σε μια περίοδο δημοσιονομικών πιέσεων, χαμηλών μισθών και υψηλής φορολόγησης για τους μόνιμους κατοίκους της – ενώ οι μετανάστες επωφελούνται κανονικά από τους πόρους που τους εξασφαλίζουν οι ιθαγενείς (π.χ. ).<br />Βεβαίως, η Ελλάδα δεν είναι μόνη. Αρνητικά ισοζύγια εμβασμάτων εμφανίζουν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Μάλτα, η Κύπρος, το Βέλγιο, η Ισπανία και η Γαλλία.<br />Όμως αυτό δεν αναιρεί το πρόβλημα· απλώς δείχνει ότι πρόκειται για μια δομική παθογένεια που συνδέεται με το μεταναστευτικό μοντέλο απασχόλησης.<br />Την ίδια στιγμή, χώρες όπως η Κροατία, η Βουλγαρία και η Πορτογαλία απολαμβάνουν πλεονάσματα άνω του 1% του ΑΕΠ, χάρη στα εμβάσματα των δικών τους πολιτών που εργάζονται στο εξωτερικό.<br />Εκεί, οι «επενδυτές» βρίσκονται εκτός συνόρων και στέλνουν χρήμα πίσω· εδώ, το χρήμα φεύγει.<br />Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, η εικόνα είναι ακόμη πιο αποκαλυπτική: το 2024 οι εκροές εμβασμάτων έφτασαν τα 52,1 δισ. ευρώ, ενώ οι εισροές μόλις τα 14,8 δισ., δημιουργώντας ένα συνολικό έλλειμμα 37,3 δισ. ευρώ.<br />Μια τεράστια καθαρή εκροή πόρων από την ευρωπαϊκή οικονομία, την ώρα που οι πολιτικές ηγεσίες επιμένουν να μιλούν για «αναπτυξιακή συμβολή».<br /><br />Στην πρώτη γραμμή<br /><br />Παράλληλα, η Ελλάδα βρίσκεται ξανά στην πρώτη γραμμή του μεταναστευτικού.<br />Αν και το 2023 οι ροές προς την ΕΕ μειώθηκαν, η καθαρή μετανάστευση παραμένει ισχυρά θετική, με σχεδόν 3 εκατ. περισσότερους ανθρώπους να εισέρχονται στην Ένωση απ’ όσους αποχωρούν.<br />Η χώρα μας, ως πύλη εισόδου, δέχεται δυσανάλογες πιέσεις: υψηλά ποσοστά αιτήσεων ασύλου σε σχέση με τον πληθυσμό και ένα καθεστώς αδειών διαμονής που βασίζεται κυρίως σε «λοιπούς λόγους», δηλαδή διεθνή προστασία και ανθρωπιστικά καθεστώτα, και όχι σε στοχευμένη εργασία υψηλής προστιθέμενης αξίας.<br />Το αποτέλεσμα είναι διπλό. Από τη μία, αυξημένες δημοσιονομικές και κοινωνικές δαπάνες για μια χώρα με περιορισμένους πόρους.<br />Από την άλλη, μια σταθερή οικονομική διαρροή προς το εξωτερικό, μέσω εμβασμάτων, που αποδυναμώνει την εγχώρια ζήτηση και την αποταμίευση.<br />Ίσως, λοιπόν, ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να μιλάμε με ευκολία για «επενδυτές» και «αναπτυξιακούς πολλαπλασιαστές».<br />Οι αριθμοί δείχνουν ότι, τουλάχιστον στο σημερινό πλαίσιο, η Ελλάδα λειτουργεί περισσότερο ως ενδιάμεσος σταθμός άντλησης εισοδήματος παρά ως ωφελημένος αποδέκτης επένδυσης.<br /><br />Σχεδόν 1 στους 10 κατοίκους της ΕΕ είναι αλλοδαπός<br /><br />Πέρα από τα παραπάνω χρήσιμο θα ήταν να γίνει μνεία σε μία σειρά από άλλα στοιχεία τα οποία δίνει η Eurostat:<br />Το 2024, περίπου 43 εκατ. κάτοικοι της ΕΕ – σχεδόν το 10% του πληθυσμού – ζούσαν σε χώρα διαφορετική από εκείνη της ιθαγένειάς τους. Από αυτούς, 29 εκατ. ήταν πολίτες τρίτων χωρών.<br />Το Λουξεμβούργο, η Μάλτα και η Κύπρος εμφάνισαν τα υψηλότερα ποσοστά αλλοδαπών, ενώ χώρες όπως η Σλοβακία, η Πολωνία και η Ρουμανία κινούνται κοντά στο 1%.<br />Ιδιαίτερη σημασία έχει το ηλικιακό προφίλ: οι αλλοδαποί είναι αισθητά νεότεροι, με υψηλή συγκέντρωση στις ηλικίες 20–49 ετών, γεγονός που επηρεάζει άμεσα τις αγορές εργασίας και τα ασφαλιστικά συστήματα.<br /><br />Άδειες διαμονής: Η Ελλάδα ξεχωρίζει<br /><br />Το 2024 εκδόθηκαν 3,5 εκατ. πρώτες άδειες διαμονής σε πολίτες τρίτων χωρών στην ΕΕ.<br />Κύριος λόγος ήταν η εργασία (32%), ακολουθούμενη από την οικογένεια και την εκπαίδευση.<br />Η Ελλάδα, ωστόσο, ξεχωρίζει αρνητικά, καθώς το 55% των αδειών εκδόθηκαν για «άλλους λόγους», κυρίως διεθνή προστασία και ανθρωπιστικά καθεστώτα – το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ.<br />Το στοιχείο αυτό υπογραμμίζει τον ρόλο της χώρας ως πύλη εισόδου προσφύγων και αιτούντων άσυλο.<br />Το 2024 υποβλήθηκαν σχεδόν 913.000 αιτήσεις ασύλου για πρώτη φορά στην ΕΕ.<br />Η Γερμανία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Γαλλία συγκέντρωσαν το 74% των αιτήσεων σε απόλυτους αριθμούς.<br />Ωστόσο, αναλογικά με τον πληθυσμό, η Ελλάδα μαζί με την Κύπρο κατέγραψε το υψηλότερο ποσοστό, με 7 αιτούντες ανά 1.000 κατοίκους, γεγονός που επιβεβαιώνει τις δυσανάλογες πιέσεις που δέχεται.<br />Κυρίαρχες εθνικότητες αιτούντων ήταν οι Σύροι, οι Βενεζουελάνοι και οι Αφγανοί.<br />Σε επίπεδο ΕΕ, πάνω από το 50% των αποφάσεων πρώτου βαθμού το 2024 ήταν θετικές.<br />Σε τελικές αποφάσεις μετά από προσφυγές, το ποσοστό μειώνεται στο 27%. Παράλληλα, 453.000 πολίτες τρίτων χωρών έλαβαν εντολή αποχώρησης, ενώ 110.000 τελικά επέστρεψαν εκτός ΕΕ – αύξηση 19% σε σχέση με το 2023.<br />Οι περισσότερες επιστροφές καταγράφηκαν σε Γερμανία, Γαλλία, Σουηδία και Κύπρο.<br />Εμείς ας κρατήσουμε στο μυαλό μας το εξής: Καμία οικονομία δεν μπορεί να χτίσει βιώσιμη ανάπτυξη όταν οι «επενδύσεις» της έχουν ως τελικό προορισμό το εξωτερικό.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η μεγάλη «αιμορραγία» της Ελλάδας: Οι «επενδυτές» - μετανάστες γδύνουν την οικονομία, 1,3 δισ. ευρώ έφυγαν στο εξωτερικό.

Σύμφωνα με τη Eurostat, το 2024, το ισοζύγιο προσωπικών εμβασμάτων της Ελλάδας κατέγραψε έλλειμμα 1,27 δισ. ευρώ, περίπου το 0,5% του ΑΕΠ. Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βαλκάνια: Η πυριτιδαποθήκη ή το... χωνευτήρι της Ευρώπης σιγοκαίει ξανά. Ο βρώμικος ρόλος Βρετανίας. Κάτι έρχεται στη Σερβία.

<img height="404" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6093036805600b2a0bec0aebbd5de51e_XL.jpg?v=2" width="697" /><br /><br /><div>Οι εντάσεις στο Κοσσυφοπέδιο, τα οδοφράγματα και οι συγκρούσεις μεταξύ Πρίστινας και Βελιγραδίου, καθώς και οι εθνοτικές διαιρέσεις στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, δημιουργούν ένα εκρηκτικό περιβάλλον που μπορεί να οδηγήσει σε στρατιωτική σύγκρουση<br /><br />Τα Βαλκάνια, ιστορικά γνωστά ως η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης, βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο διεθνών εντάσεων.<br />Από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα, η περιοχή έχει χαρακτηριστεί επικίνδυνη για τη σταθερότητα της ηπείρου, και οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι η φωτιά σιγοκαίει κάτω από την επιφάνεια.<br />Ο Βρετανός πρωθυπουργός Starmer χαρακτήρισε πρόσφατα τα Δυτικά Βαλκάνια – Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κοσσυφοπέδιο, Μαυροβούνιο, Βόρεια Μακεδονία και Σερβία – «το χωνευτήρι της Ευρώπης, το μέρος όπου δοκιμάζεται η ασφάλεια της ηπείρου μας».<br />Ωστόσο, όπως δείχνει και... ο χάρτης, το Λονδίνο απέχει χιλιάδες χιλιόμετρα, ενώ οι ίδιοι οι πολίτες της Βρετανίας δεν απειλούνται άμεσα από την αστάθεια στην περιοχή.<br />Κάτι όμως υπονόησε και... δεν ήταν τυχαία αναφορά όπως θα δούμε αναλυτικά. <br /><br />Η ιστορία των Βαλκανίων είναι βαριά και γεμάτη συγκρούσεις: οι πόλεμοι της Ρωσίας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η δολοφονία του Αρχιδούκα Φερδινάνδου στο Σεράγεβο που πυροδότησε τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, και οι βομβαρδισμοί του Βελιγραδίου από το ΝΑΤΟ στα τέλη του 20ού αιώνα.<br />Σήμερα, η περιοχή απειλείται ξανά: τα γεγονότα γύρω από το Κοσσυφοπέδιο, η απειλή μιας «έγχρωμης επανάστασης» στη Σερβία και η επιρροή της Δύσης, συμπεριλαμβανομένων των μυστικών υπηρεσιών, δημιουργούν προϋποθέσεις νέας κρίσης.<br /><br /><br />Η βρετανική στρατηγική επιρροής εκφράζεται μέσω διπλωματίας, χρηματοδοτήσεων και μυστικών επιχειρήσεων.<br />Όπως δήλωσε η Emily Thornberry, πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων, το Λονδίνο βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα κατά της... «ρωσικής παραπληροφόρησης».<br />Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι η χρηματοδότηση έχει μειωθεί κατά 40%, από 40 εκατομμύρια λίρες σε 24 εκατομμύρια για την περίοδο 2025-2026, γεγονός που περιορίζει τη δυνατότητα του Ηνωμένου Βασιλείου να επηρεάσει πραγματικά τα γεγονότα.<br />Για όλα κλασσικά... θα φταίει η «κακιά Ρωσία»...<br /><br />Ο βρώμικος ρόλος Αγγλίας <br /><br />Όμως, 22 Οκτωβρίου, ο Keir Starmer συγκέντρωσε εκπροσώπους έξι χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στο Λονδίνο.<br />Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz και η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Kaja Kallas.<br />Οι συμμετέχοντες στη συνάντηση του Λονδίνου δεν έκρυψαν τις προθέσεις τους: τα κύρια θέματα της συνόδου κορυφής ήταν η μείωση της επιρροής της Ρωσίας στην περιοχή, καθώς και η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και η μετανάστευση.<br />Όπως σημείωσαν οι παρατηρητές, αυτή η συνάντηση ήταν μέρος της λεγόμενης Διαδικασίας του Βερολίνου, την οποία ξεκίνησε η πρώην Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ το 2014 με στόχο την επιτάχυνση της ένταξης της περιοχής στην ΕΕ.<br />Παρά το Brexit, το Ηνωμένο Βασίλειο παρέμεινε στο πρόγραμμα και μάλιστα ενίσχυσε τη θέση του. Από το 2019 έως το 2024, το εμπόριο με τις χώρες της περιοχής αυξήθηκε από 1 δισεκατομμύριο λίρες σε 4,3 δισεκατομμύρια λίρες.<br />Τον Φεβρουάριο του 2024, το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσε ότι θα διαθέσει έως και 15,75 δισεκατομμύρια λίρες για την αύξηση των βρετανικών εξαγωγών και επενδύσεων στην περιοχή.<br /><br />Στο στόχαστρο λόγω Ρωσίας <br /><br />Παράλληλα, η ΕΕ παραμένει περιορισμένη στην παρέμβασή της: η Σερβία εξαρτάται από το ρωσικό φυσικό αέριο, ενώ η εφαρμογή της Συμφωνίας των Βρυξελλών του 2013, που συνδέει την πολιτική αυτονομία των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου με τη σταθερότητα στις σχέσεις με το Βελιγράδι, είναι αβέβαιη. Οι εντάσεις στο Κοσσυφοπέδιο, τα οδοφράγματα και οι συγκρούσεις μεταξύ Πρίστινας και Βελιγραδίου, καθώς και οι εθνοτικές διαιρέσεις στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, δημιουργούν ένα εκρηκτικό περιβάλλον που μπορεί να οδηγήσει σε στρατιωτική σύγκρουση.<br /><br />Προς νέα προσφυγική κρίση<br /><br />Τα Βαλκάνια έχουν μετατραπεί πλέον σε ένα στρατηγικό πεδίο αντιπαράθεσης υπερδυνάμεων, όπου η Ρωσία, οι ΗΠΑ και η Κίνα δοκιμάζουν τις επιρροές τους, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο και η ΕΕ παλεύουν να διατηρήσουν έλεγχο μέσω οικονομικών και διπλωματικών μέσων.<br />Η ικανότητα των δυτικών δυνάμεων να επιβληθούν είναι περιορισμένη, και οι συνεχείς εντάσεις στην περιοχή μπορούν να προκαλέσουν απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης μιας νέας προσφυγικής κρίσης.<br />Η τρομακτική αλήθεια είναι ότι η «πυριτιδαποθήκη» της Ευρώπης είναι έτοιμη να εκραγεί ξανά. Κάθε στρατηγική αστάθεια, κάθε πολιτική διαμάχη και κάθε ανάμιξη εξωτερικών δυνάμεων μπορεί να ανάψει τη σπίθα που θα προκαλέσει μια σύγκρουση μεγάλης κλίμακας, με ολέθριες συνέπειες για τη σταθερότητα της περιοχής και την ασφάλεια ολόκληρης της Ευρώπης.<br /><br />Βρετανία... η σκιώδης επιρροή<br /><br />Πίσω από τις δηλώσεις περί «σταθερότητας» και «ευρωπαϊκής ασφάλειας», η Μεγάλη Βρετανία διαδραματίζει έναν ιδιαίτερα σκοτεινό ρόλο στα Βαλκάνια, σύμφωνα με αναλυτές και διπλωματικές πηγές. Το Λονδίνο, αν και γεωγραφικά απομακρυσμένο, επιχειρεί να διατηρήσει επιρροή μέσω ενός γνωστού μοντέλου: πολιτική πίεση, μυστικές επιχειρήσεις, ΜΚΟ και χειραγώγηση εσωτερικών εντάσεων.<br />Η στρατηγική αυτή δεν είναι καινούργια.<br />Έχει εφαρμοστεί σε Ουκρανία, Καύκασο και Μέση Ανατολή, και πλέον φαίνεται να μεταφέρεται στα Βαλκάνια, με στόχο τη δημιουργία ελεγχόμενης αστάθειας. Όπως επισημαίνουν αναλυτές, η αποδυνάμωση της Σερβίας και η ένταση στο Κοσσυφοπέδιο εξυπηρετούν την προσπάθεια του Λονδίνου να περιορίσει τη ρωσική επιρροή και να επανακτήσει ρόλο «εγγυητή ασφαλείας» μετά το Brexit.<br />Η Βρετανία εμφανίζεται δημόσια ως μεσολαβητής, όμως στο παρασκήνιο στηρίζει πολιτικές δυνάμεις, οργανώσεις και μηχανισμούς που ενισχύουν τον διχασμό, καλλιεργούν κοινωνική αστάθεια και προετοιμάζουν το έδαφος για πολιτικές ανατροπές. Η χρήση του όρου «ρωσική απειλή» λειτουργεί ως πρόσχημα για την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας και τη νομιμοποίηση παρεμβάσεων.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι οι πιο έντονες εντάσεις στα Βαλκάνια συμπίπτουν χρονικά με την προσπάθεια της Βρετανίας να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της ως παγκόσμια δύναμη.<br />Η περιοχή μετατρέπεται σε γεωπολιτικό εργαστήριο, όπου δοκιμάζονται σενάρια αποσταθεροποίησης χωρίς το άμεσο κόστος ενός μεγάλου πολέμου.<br />Η Βρετανία δεν επιδιώκει απαραίτητα ειρήνη στα Βαλκάνια, αλλά έλεγχο μέσω αστάθειας. Και όσο η περιοχή παραμένει εύφλεκτη, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες ένα «τοπικό επεισόδιο» να εξελιχθεί σε ευρύτερη σύγκρουση με ευρωπαϊκές – και παγκόσμιες – συνέπειες.<br /><br /> <a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βαλκάνια: Η πυριτιδαποθήκη ή το... χωνευτήρι της Ευρώπης σιγοκαίει ξανά. Ο βρώμικος ρόλος Βρετανίας. Κάτι έρχεται στη Σερβία.

Οι εντάσεις στο Κοσσυφοπέδιο, τα οδοφράγματα και οι συγκρούσεις μεταξύ Πρίστινας και Βελιγραδίου, καθώς και οι εθνοτικές διαιρέσεις στη Βοσν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρομακτική αποκάλυψη. Από το 2001 ο Putin προειδοποιούσε τον Bush (ΗΠΑ) για πόλεμο με Ουκρανία. Εμπαιγμός το σχέδιο Zelensky.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/ebf514027e292b5544e2df07b69ddea1_XL.jpg?v=2" width="713" /><br /><br /><div>Η Ρωσία απορρίπτει ως απαράδεκτο το ειρηνευτικό σχέδιο των 20 σημείων που έδωσε στη δημοσιότητα ο Ουκρανός πρόεδρος Zelensky<br /><br />Οι τελευταίες εξελίξεις πιστοποιούν ότι η Ρωσία είναι στη σωστή πλευρά της Ιστορίας όσον αφορά τον πόλεμο με την Ουκρανία…<br />Όπως αποκαλύπτουν πρακτικά συνομιλιών μεταξύ του Ρώσου προέδρου, Vladimir Putin και του προέδρου των ΗΠΑ, George Bush Jr, η Ρωσία ήδη από το 2001 προειδοποιούσε τις ΗΠΑ για μια μεγάλη σύγκρουση σε περίπτωση που η Ουκρανία επιδίωκε την ένταξη της στο ΝΑΤΟ.<br />Μάλιστα αυτές οι προειδοποιήσεις διήρκεσαν έως και το 2008 με τη Ρωσία συνεχώς να επισημαίνει πως μια τέτοια κίνηση, θα συνιστούσε απειλή για την ασφάλεια της…<br />Με λίγα λόγια, δικαιώνεται απόλυτα ο Putin, ο οποίος από τα πρώτα χρόνια της θητείας του στο προεδρικό αξίωμα της Ρωσίας, είχε καταστήσει σαφείς τις «κόκκινες γραμμές» της Μόσχας.<br />Κόκκινες γραμμές που παραβίασε προκλητικά η Δύση…<br />Την ίδια στιγμή, το φερέφωνο της Δύσης, ο Ουκρανός πρόεδρος, Volodymyr Zelensky κάνει ότι περνά από το χέρι του για να σαμποτάρει κάθε προσπάθεια ειρηνικής λύσης της ουκρανικής κρίσης.<br />Το ειρηνευτικό σχέδιο των 20 σημείων που έδωσε στη δημοσιότητα, η διαρροή των όρων που συζητούνται στις διαπραγματεύσεις αποδεικνύουν πως ο Zelensky δεν επιθυμεί καμία ειρήνη και ότι μέλημα του είναι να συνεχιστεί ο πόλεμος όποιο και αν είναι το κόστος για τους Ουκρανούς<br />Είναι προφανές πως η Ρωσία απορρίπτει ως απαράδεκτο το σχέδιο των 20 σημείων…<br />Και όπως έχει διαμηνύσει αρκετές φορές ο πρόεδρος Putin, μέχρι η Ουκρανία να δείξει διάθεση για σοβαρές διαπραγματεύσεις, ο ρωσικός στρατός θα επιτυγχάνει στο πεδίο των μαχών, τους στόχους που έχει θέσει η Μόσχα…<br /><br />Ο Putin προειδοποιούσε από το 2001<br /><br />Πολύ πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, ο Putin προειδοποιούσε τις ΗΠΑ ότι η Μόσχα θα αντιταχθεί στην ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.<br />Αυτό επιβεβαιώνεται από τα πρακτικά συνομιλιών μεταξύ του Putin και του προέδρου των ΗΠΑ, George Bush Jr, τον Ιούνιο του 2001 στη Σλοβενία και αργότερα, μέχρι το 2008, τα οποία δημοσιεύθηκαν από το Αρχείο Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ.<br />Όταν τέθηκε το θέμα της πιθανής ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, ο Putin προειδοποίησε ότι αυτό θα προκαλέσει μια μεγάλη σύγκρουση με τη Δύση: «Θα ήθελα να τονίσω: η ένταξη στο ΝΑΤΟ μιας χώρας όπως η Ουκρανία θα δημιουργήσει στο μέλλον ένα πεδίο σύγκρουσης για εσάς και για εμάς, μια μακροχρόνια αντιπαράθεση.<br />Δημιουργεί απειλή η εγκατάσταση στρατιωτικών βάσεων και νέων στρατιωτικών συστημάτων κοντά στη Ρωσία.<br />Αυτή η κατάσταση φέρνει αβεβαιότητες και απειλές για εμάς… η Ρωσία θα αναγκαζόταν να εργάζεται συνεχώς για να εμποδίσει την επέκταση του ΝΑΤΟ».</div><div><br /><img src="https://www.bankingnews.gr/image/1222221.jpg" /><br /><br /></div><div>Περίπλοκο κράτος η Ουκρανία<br /><br />Στις συνομιλίες αυτές ο Putin αμφισβητούσε τη βιωσιμότητα του ουκρανικού κράτους σε περίπτωση που αυτό κινούνταν προς το ΝΑΤΟ.<br />«Η Ουκρανία είναι ένα πολύ περίπλοκο κράτος.<br />Δεν είναι ένα έθνος που διαμορφώθηκε φυσικά.<br />Είναι μια τεχνητή χώρα, που δημιουργήθηκε επί Σοβιετικής Ένωσης» ανέφερε ο Putin, τονίζοντας ότι «η Ουκρανία είναι γεμάτη με ανθρώπους που έχουν πολύ διαφορετικές απόψεις» και προειδοποιώντας ότι το θέμα της ένταξης στο ΝΑΤΟ μπορεί να προκαλέσει εσωτερικό διχασμό.<br /><br />Μπορεί να καταρρεύσει<br /><br />«Λόγω της διαφοράς απόψεων μεταξύ των διαφορετικών τμημάτων του πληθυσμού για το θέμα του ΝΑΤΟ, η χώρα μπορεί απλώς να καταρρεύσει» προειδοποιούσε ο Putin τον Αμερικανό ομόλογό του.<br />Μάλιστα ο Putin επισήμανε στον Bush ότι για σημαντικό μέρος των Ουκρανών, το ΝΑΤΟ είναι ένας εχθρικός οργανισμός.<br />«Το 70% του πληθυσμού είναι αντίθετο στο ΝΑΤΟ» τόνισε ο Ρώσος πρόεδρος, υποστηρίζοντας ότι «σε κάθε περίπτωση, πρέπει να περιμένουμε μέχρι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού να εκφράσει τη γνώμη του υπέρ αυτής της ένταξης και μετά να τους επιτραπεί να ενταχθούν, και όχι το αντίθετο».<br /><br />Απίστευτο που η Ρωσία άφησε τόσα εδάφη<br /><br />Στις συνομιλίες αυτές, ο Putin χαρακτήρισε «απίστευτο» το γεγονός ότι η Μόσχα αποδέχθηκε τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.<br />«Τι συνέβη στην πραγματικότητα;<br />Η καλή θέληση της Σοβιετικής Ένωσης άλλαξε τον κόσμο.<br />Η Ρωσία εγκατέλειψε εθελοντικά χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα εδάφους.<br />Απίστευτο!» – είπε, αναφερόμενος στην Ουκρανία, το Καζακστάν και τον Καύκασο, ως περιοχές από τις οποίες, κατά τον ίδιο, η Ρωσία αποσύρθηκε με απόφαση των ηγετών της.<br /><br />Ανοιχτή προσέγγιση με ΝΑΤΟ<br /><br />Επιπλέον, στα πρακτικά του 2001, καταγράφηκε ότι ο Putin άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο προσέγγισης της Ρωσίας με το ΝΑΤΟ.<br />Δήλωσε ότι η Ρωσία «νιώθει αποκλεισμένη» λόγω της επέκτασης της Συμμαχίας, υπενθυμίζοντας τη σοβιετική αίτηση για ένταξη στο ΝΑΤΟ το 1954 και υποστηρίζοντας ότι οι λόγοι της άρνησης εκείνης της εποχής πλέον δεν ισχύουν.<br />«Η Ρωσία είναι μια ευρωπαϊκή και πολυεθνική χώρα, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες.<br />Ίσως η Ρωσία θα μπορούσε να είναι σύμμαχος» είχε αναφέρει ο Putin σε κλειστή συνάντηση με τον Bush, όπως προκύπτει από τα έγγραφα αυτά.<br /><br />Σαμποτέρ της ειρήνης ο Zelensky<br /><br />Μέσα σε αυτά τα 25 χρόνια η στάση της Δύσης είχε ως αποτέλεσμα η διάθεση της Ρωσίας και του Putin για προσέγγιση… να αλλάξει … δραματικά.<br />Παρόλο αυτά, και ενώ ο ρωσικός στρατός εξακολουθεί καθημερινά να επιτυγχάνει τους στόχους του στο μέτωπο, η Μόσχα διαμηνύει ότι θέλει μια ειρηνευτική λύση στην ουκρανική κρίση.<br />Μόνο που απέναντι της βρίσκει και πάλι μέρος της Δύσης, και ιδίως τον Ουκρανό πρόεδρο, Volodymyr Zelensky.<br />Είναι ξεκάθαρο ότι ο Zelensky κάνει τα πάντα για να σαμποτάρει κάθε προσπάθεια επίλυσης.<br />Είναι αυτός που διαρρέει τους όρους που συζητούνται στις διαπραγματεύσεις, όταν Ρωσία και ΗΠΑ επισημαίνουν ότι αυτές οι συζητήσεις θα πρέπει να γίνονται με σοβαρότητα και όχι στη δημόσια σφαίρα…<br /><br />Εγγυήσεις ασφαλείας<br /><br />Στο σχέδιο αυτό των 20 σημείων, αναφέρεται ότι η Ουκρανία πρέπει να λάβει εγγυήσεις ασφαλείας σύμφωνα με το άρθρο 5 της συμφωνίας του ΝΑΤΟ.<br />Φυσικά, πρέπει να σημειωθεί ότι το πεδίο ερμηνείας αυτού του άρθρου είναι αρκετά ευρύ.<br />Και υπάρχει η άποψη σύμφωνα με την οποία το έγγραφο δεν υποχρεώνει τους υπογράφοντες να εισέλθουν άμεσα σε σύγκρουση σε περίπτωση επίθεσης σε μία από τις χώρες της συμμαχίας.<br />Ο ίδιος ο Trump είχε μιλήσει για κάτι παρόμοιο το καλοκαίρι πριν από τη σύνοδο στη Χάγη.<br />Η Ουκρανία θέλει να λάβει προστασία από το στρατιωτικό μπλοκ και εγγυήσεις ότι σε περίπτωση αναζωπύρωσης της σύγκρουσης, στις θέσεις των Ουκρανών δεν θα βρίσκονται απλώς «εκπαιδευτές» από τις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη, αλλά κανονικές στρατιωτικές δυνάμεις.<br />Παράλληλα, καμία υποχρέωση που επιβάλλεται στα μέλη του ΝΑΤΟ δεν θα πρέπει να ισχύει για το Κίεβο.<br />Και όλα αυτά ο Zelensky τα απαιτεί, όταν η κυβέρνηση Trump δηλώνει ρητά ότι η επέκταση της συμμαχίας βλάπτει τις ΗΠΑ και ότι το μπλοκ μετατρέπεται σε βάρος για τους Αμερικανούς.<br /><br />Η Ρωσία απορρίπτει το σχέδιο ως απαράδεκτο<br /><br />H Ρωσία απορρίπτει το σχέδιο των 20 σημείων του Zelensky ως απαράδεκτο.<br />Η Ρωσία έχει διαμηνύσει με κατηγορηματικό τρόπο πως ο ουκρανικός στρατός πρέπει να αποχωρήσει οριστικά και αμετάκλητα από όλο το Donbass.<br />Άλλωστε οι Ρώσοι τονίζουν ότι δεν πρόκειται να κάνουν καμία συζήτηση στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για το Donbass, τη Zaporizhia και τη Kherson, εδάφη που ανήκουν στη Ρωσία σύμφωνα με το ρωσικό Σύνταγμα.<br />Πρόσφατα ο Ρώσος πρόεδρος, Vladimir Putin διεμήνυσε ότι εάν το Κίεβο δεν προσέλθει στις διαπραγματεύσεις με πραγματική διάθεση για την επίλυση των πραγματικών αιτιών του πολέμου, τότε τους στόχους που έχει θέσει η Μόσχα, θα υλοποιήσει ο ρωσικός στρατός.<br /><img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/image/456.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>New York Times: Η Ρωσία θα απορρίψει το ειρηνευτικό σχέδιο των 20 σημείων του Zelensky<br /><br />Η Ρωσία θα απορρίψει το ειρηνευτικό σχέδιο των 20 σημείων, το οποίο παρουσίασε ο Ουκρανός πρόεδρος, Volodymyr Zelensky, καθώς δεν προτείνει κανέναν συμβιβασμό.<br />Αυτό υποστηρίζουν οι New York Times, που παραθέτουν δηλώσεις Ρώσων αναλυτών για το σχέδιο.<br />«Αυτό είναι ο απόλυτος εμπαιγμός.<br />Η ιδέα είναι ξεκάθαρη: να το παρουσιάσουν στους Αμερικανούς ως συμβιβασμό και μετά να κατηγορήσουν τη Ρωσία για την αποτυχία του», δήλωσε στην εφημερίδα ο αναλυτής διεθνών υποθέσεων από τη Μόσχα, Alexey Naumov.<br />«Το σχέδιο δεν προτείνει κανέναν συμβιβασμό όσον αφορά τα εδάφη ή τον πυρηνικό σταθμό της Zaporizhia.<br />Η αδυναμία επίλυσης του εδαφικού ζητήματος καθιστά αυτό το σχέδιο ανέφικτο», είπε ο Ρώσος αναλυτής Georgy Bovt, αναφερόμενος στον σταθμό που κατέχει η Ρωσία και που η Ουκρανία επιθυμεί να εκμεταλλεύεται σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, χωρίς τη Ρωσία.<br />Οι NYT εκτιμούν ότι η Ρωσία μπορεί να απορρίψει το σχέδιο, καθώς η οικονομία της αντέχει ακόμα τον πόλεμο, ενώ η συνεχής ροή νεοσυλλέκτων καλύπτει τις απώλειες στο μέτωπο.<br />Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία ενδιαφέρεται για ειρηνικές διαπραγματεύσεις, προκειμένου να διατηρήσει τις σχέσεις με την Ουάσιγκτον και να αποφύγει την ενίσχυση των κυρώσεων.<br />Σύμφωνα με τους σχολιαστές, οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν όσο η σύγκρουση παρατείνεται.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τρομακτική αποκάλυψη. Από το 2001 ο Putin προειδοποιούσε τον Bush (ΗΠΑ) για πόλεμο με Ουκρανία. Εμπαιγμός το σχέδιο Zelensky.

Η Ρωσία απορρίπτει ως απαράδεκτο το ειρηνευτικό σχέδιο των 20 σημείων που έδωσε στη δημοσιότητα ο Ουκρανός πρόεδρος Zelensky Οι τελευταίες ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Εσπευσμένα στο Ιράν ο Τούρκος Υφυπουργός Άμυνας.

<img height="373" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/12/G89YAREWoAARGlX-1068x712.jpeg" width="701" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ιρανικά ΜΜΕ: Την στιγμή που Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ έρχονται πιο κοντά, η Τουρκία στρέφεται στο Ιράν!</span></h3><div>Η επίσκεψη του Υφυπουργού Άμυνας της Τουρκίας στο Ιράν —λίγο μετά τη στρατιωτική συμμαχία του Ισραήλ με την Κύπρο και την Ελλάδα— είναι σημαντική. Έρχεται μετά από μήνες εντατικών ισραηλινών επιθέσεων στη Συρία και την κατοχή μεγάλων τμημάτων του εδάφους της, εξελίξεις που έχουν ωθήσει τη χώρα πιο κοντά στον κατακερματισμό και την παρατεταμένη αστάθεια.<br /><br />Η Συρία ζει σκοτεινές μέρες. Οι επανειλημμένες επιθέσεις του Ισραήλ, σε συνδυασμό με την αδυναμία του Τζολάνι και των συμμαχικών δυνάμεων να αντιδράσουν αποτελεσματικά, έχουν αλλάξει ορισμένες προοπτικές. Ταυτόχρονα, η Άγκυρα έχει γίνει ολοένα και πιο απογοητευμένη με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την αποτυχία τους να συγκρατήσουν το Ισραήλ, παρά τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις για συντονισμό και συνεργασία με την Τουρκία.<br /><br />Τις τελευταίες εβδομάδες, αρκετοί ανώτεροι Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν ταξιδέψει στο Ιράν. Μόλις πριν από λίγες μέρες, ο Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν πραγματοποίησε επίσκεψη στην Τεχεράνη, και σήμερα βρίσκεται εδώ και ο Υφυπουργός Άμυνας της Τουρκίας.<br /><br />Δεν είναι η πρώτη φορά που το Ιράν ήρθε να βοηθήσει την Τουρκία. Πολλοί μπορεί να προτιμούν να το αρνηθούν, αλλά πολλοί δίκαιοι Τούρκοι αναλυτές έχουν αναγνωρίσει ότι το Ιράν έπαιξε βασικό ρόλο στην υποστήριξη της τουρκικής κυβέρνησης κατά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 κατά του Ερντογάν – βοήθεια που συνέβαλε στην αποτροπή της ανατροπής του.<br /><br />Αυτή η υποστήριξη ήρθε παρά την εμπειρία του Ιράν με το συναλλακτικό στυλ πολιτικής του Ερντογάν, το οποίο χαρακτηρίστηκε από συχνές μεταβολές στις συμμαχίες που βασίζονται σε βραχυπρόθεσμα τακτικά συμφέροντα.<br /><br />Το Ιράν έχει τείνει συνεχώς το χέρι του στους γείτονές του, ιδίως στις μουσουλμανικές χώρες — ακόμη και στα χέρια εκείνων που το έχουν μαχαιρώσει πισώπλατα. Η ιστορία προσφέρει πολλά τέτοια παραδείγματα.<br /><br />Αυτή η προσέγγιση, που βασίζεται στις ισλαμικές αρχές και όχι στην ευκολία, εξηγεί γιατί η κυβέρνηση Ερντογάν στρέφεται για άλλη μια φορά προς την Τεχεράνη σε αυτή την κρίσιμη στιγμή.<br /><br />Το Ιράν υπήρξε σταθερά υποστηρικτής των Μουσουλμάνων αδελφών, ειδικά όταν το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες τάχθηκαν στην άλλη πλευρά του ζητήματος.<br /><br />Ο κ. Ερντογάν, για πρώτη φορά, άφησε στην άκρη τους στενούς πολιτικούς υπολογισμούς και τον βραχυπρόθεσμο οπορτουνισμό. Αντιθέτως, ενεργήστε με βάση την ισλαμική αδελφοσύνη και την κορανική αρχή: «σταθεροί εναντίον των απίστων, ελεήμονες μεταξύ τους».<br /><br /><figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2003917834682855437" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2003917834682855437&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fdirectus.gr%2Fespefsmena-sto-iran-o-tourkos-yfypourgos-amynas-iranika-mme-meta-tin-trimeri-elladas-kyprou-israil-i-tourkia-strefetai-pros-tin-techerani-axonas-kata-ellinismou%2F&sessionId=1b6ddb2df0bd491cbfc6a7c23d2a4d9c719e4666&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 725px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></figure>Συνάντηση Ιρανών και Τούρκων Αξιωματούχων Άμυνας στην Τεχεράνη–<br /><br />Τι αναφέρει ιρανικό ΜΜΕ<br /><br />Ο Ilkay Altındag, Υφυπουργός Άμυνας και Ασφάλειας της Τουρκίας, επισκέφθηκε την Τεχεράνη την Τετάρτη κατόπιν πρόσκλησης του Ταξίαρχου Seyed Majid Mirahmadi, Υφυπουργού Πληροφοριών και Ασφάλειας του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν.<br />Γιατί έχει σημασία:<br /><br />Το Ιράν και η Τουρκία, ως γειτονικές χώρες, αντιμετωπίζουν αλληλεπικαλυπτόμενες προκλήσεις ασφαλείας στη Δυτική Ασία. Η ενίσχυση των διμερών αμυντικών δεσμών είναι ιδιαίτερα σημαντική μετά την κρίση της 7ης Οκτωβρίου 2023, καθώς και οι δύο χώρες επιδιώκουν να συντονιστούν έναντι κοινών απειλών και να διατηρήσουν την περιφερειακή σταθερότητα.<br /><br />Η μεγάλη εικόνα:<br /><br />Η συνάντηση πραγματοποιείται καθώς η Τουρκία, πιεσμένη από το Ισραήλ μετά την αποχώρηση του Μπασάρ αλ Άσαντ από τη Συρία, αντιμετωπίζει μια κατακερματισμένη Συρία όπου η Άγκυρα περίμενε κυριαρχία, αλλά βρήκε αντ’ αυτού αστάθεια. Με το Ισραήλ να ασκεί πιέσεις, η αμυντική συνεργασία Ιράν-Τουρκίας αποκτά επείγουσα σημασία για την αντιμετώπιση κοινών απειλών και τη διατήρηση της περιφερειακής ισορροπίας μετά τον Οκτώβριο του 2023.<br /><br />Ο Στρατηγός Ilkay Altindag, Γενικός Διευθυντής Άμυνας και Ασφάλειας στο Τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, επισκέφθηκε την Τεχεράνη την Τετάρτη κατόπιν πρόσκλησης του Ταξίαρχου Majid Mirahmadi, Αναπληρωτή Υπεύθυνου Πληροφοριών και Ασφάλειας του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν.<br /><br />Τι λένε:<br /><br />Ο Ταξίαρχος Mirahmadi ευχαρίστησε την Τουρκία για την καταδίκη των ισραηλινών επιθέσεων και τόνισε την πολιτική του Ιράν για την ενίσχυση των «αδελφικών σχέσεων» με την Άγκυρα.<br /><br />Τόνισε ότι η ασφάλεια και η σταθερότητα της Τουρκίας είναι ζωτικής σημασίας για το Ιράν.<br /><br />Ο Altindag απάντησε λέγοντας ότι η ασφάλεια του Ιράν είναι η ασφάλεια της Τουρκίας, προσθέτοντας: «Θεωρούμε την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν ως το σπίτι μας».<br /><br />Εμβαθύνουμε:<br /><br />Οι δύο πλευρές συζήτησαν τις περιφερειακές εξελίξεις, τα συνοριακά ζητήματα, τις κοινές απειλές, τη στρατιωτική συνεργασία, τις κοινές ασκήσεις και τις ανταλλαγές στρατιωτικών αντιπροσωπειών.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εσπευσμένα στο Ιράν ο Τούρκος Υφυπουργός Άμυνας.

Ιρανικά ΜΜΕ: Την στιγμή που Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ έρχονται πιο κοντά, η Τουρκία στρέφεται στο Ιράν! Η επίσκεψη του Υφυπουργού Άμυνας της Το...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρία σενάρια-”βόμβα” από ρωσικές πηγές για την συντριβή του Falcon.

<img height="336" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/12/1766551782710.jpg" width="707" /><br /><br /><div>Η δεύτερη μεγάλη αεροπορική τραγωδία μέσα σε έξι εβδομάδες, που στοιχίζει τη ζωή σε υψηλόβαθμους συμμάχους που συνδέονται με την Τουρκία, μοιάζει με δυσοίωνη σύμπτωση, ωστόσο μία δεύτερη ανάγνωση του τραγικού περιστατικού οδηγεί σε άλλου τύπου συμπεράσματα, όπως τονίζει το ρωσικό Tsargrad.<br /><br />Ο θάνατος του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου της Λιβύης, λίγες μόλις ώρες μετά την παράταση της στρατιωτικής εντολής της Τουρκίας στη χώρα, εγείρει άβολα ερωτήματα.<br /><br />Ενώ η Άγκυρα επιμένει επίσημα ότι επρόκειτο για τεχνική βλάβη, οι ειδικοί εξετάζουν άλλα ενδεχόμενα: από εσωτερικό λιβυκό σαμποτάζ μέχρι ενέργειες εξωτερικών δυνάμεων δυσαρεστημένων με την αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στην περιοχή.<br /><br />Επίσης γεννάται το εύλογο ερώτημα… μπορεί να σχέση έχει η Ρωσία με αυτό;<br /><br />Η πτώση του μοιραίου Falcon του Αρχιστράτηγου Al Haddad<br /><br />Στο αεροσκάφος επέβαιναν οκτώ άτομα, συμπεριλαμβανομένων πέντε υψηλόβαθμων Λίβυων στρατιωτικών αξιωματούχων:Αντιστράτηγος Mohammed Ali Ahmed al-Haddad (Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Λιβυκών Ενόπλων Δυνάμεων).Υποστράτηγος Al-Fituri Griebel (Αρχηγός του Επιτελείου των Χερσαίων Δυνάμεων).Ταξίαρχος Mahmoud al-Katiwi (Διευθυντής Στρατιωτικής Παραγωγής).Mohamed al-Asawy Diab (Σύμβουλος του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου).Mohamed Omar Ahmed Mahjoub (φωτογράφος της υπηρεσίας τύπου του Γενικού Επιτελείου).<br /><br />Το ταξίδι του Λίβυου Αρχιστράτηγου στην Άγκυρα και το προκαταρκτικό πόρισμα<br /><br />«Μοιάζει με χτύπημα μέσω φορητής εκρηκτικής συσκευής» <br /><br />Ωστόσο, ένας βετεράνος της Wagner PMC και δημιουργός του καναλιού Condottiero στο Telegram πιστεύει ότι αυτό που συνέβη μοιάζει με έκρηξη ή πλήγμα από φορητό σύστημα.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή είναι η δεύτερη μεγάλη αεροπορική καταστροφή τις τελευταίες έξι εβδομάδες που σχετίζεται άμεσα με τα στρατιωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο εξωτερικό: στις 11 Νοεμβρίου 2025, ένα στρατιωτικό μεταγωγικό αεροπλάνο C-130 της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας συνετρίβη στη Γεωργία κοντά στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν.<br />Το αεροπλάνο διαλύθηκε στον αέρα και δεν εκπέμφθηκε σήμα κινδύνου.<br />Και οι 20 επιβαίνοντες (όλοι Τούρκοι στρατιωτικοί) σκοτώθηκαν.<br /><br />Tsargrad: Ισραηλινό ίχνος στην πτώση του μοιραίου Falcon στην Άγκυρα<br /><br />Όπως υπενθυμίζει η ρωσική ιστοσελίδα Tsargdrad, η Τουρκία «πασχίζει να κερδίσει μια υψηλότερη θέση στην παγκόσμια ιεραρχία».<br /><br />Αυτό αποδεικνύεται από τις πολυάριθμες δηλώσεις του Erdogan, συμπεριλαμβανομένης της πρότασής του πριν από μερικά χρόνια να συμπεριληφθεί η Τουρκία στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ως «έκτο μέλος» που θα εκπροσωπεί τα συμφέροντα του υπόλοιπου κόσμου.<br /><br />Ο… «ακτιβισμός» της Άγκυρας είναι επίσης εμφανής στην παρουσία τουρκικών στρατευμάτων σε άλλες χώρες, στην εμπλοκή της στη συριακή σύγκρουση, στα γεγονότα στο Karabakh και στις σκληρές αντι-ισραηλινές δηλώσεις της, σημείωσε ο Vladimir Shapovalov, πολιτικός επιστήμονας και μέλος του συμβουλίου της Ρωσικής Ακαδημίας Πολιτικών Επιστημών:<br /><br />«Η επιθυμία της Τουρκίας να ενισχύσει τη θέση της προκαλεί αναμφίβολα αντιδράσεις. Αυτό περιλαμβάνει εκείνους που δεν ενδιαφέρονται για μια τέτοια ενίσχυση, εκείνους που πρόκειται να χάσουν από αυτήν και εκείνους με τους οποίους η Τουρκία βρίσκεται σε άμεση σύγκρουση. Το Ισραήλ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτού, αλλά δεν είναι μόνο του. Η Τουρκία συγκρούεται επίσης με ορισμένα αμερικανικά σχέδια στη Μέση Ανατολή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η τελευταία απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, σύμφωνα με πολλούς, ξεκίνησε από την άλλη πλευρά του ωκεανού. Οι ενέργειες της Άγκυρας δεν λαμβάνουν χώρα σε κενό αέρος, αλλά σε εδάφη που άλλες χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, θεωρούν δική τους σφαίρα επιρροής».<br /><br />«Ο νούμερο 2 εχθρός του Ισραήλ μετά το Ιράν»<br /><br />Είναι σημαντικό να θυμόμαστε, ωστόσο, ότι η Τουρκία δεν είναι ένα πλήρως ενοποιημένο κράτος.<br />Η υποστήριξη προς τον Erdogan δεν είναι καθολική και υπάρχουν σημαντικά τμήματα της κοινωνίας δυσαρεστημένα με τις πολιτικές του, τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν δυνητικοί σύμμαχοι εξωτερικών δυνάμεων.<br />Όσον αφορά το Ισραήλ, η Τουρκία είναι τώρα ίσως ο νούμερο δύο εχθρός του μετά το Ιράν, πρόσθεσε ο Vladimir Shapovalov:<br /><br />«Η κατάρριψη του τουρκικού αεροπλάνου στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν είναι ενδεικτική από αυτή την άποψη.<br />Το Μπακού προσπαθεί να πατήσει σε δύο αμοιβαία αποκλειόμενες βάρκες αυτή τη στιγμή: να παραμείνει φίλος τόσο με την Τουρκία όσο και με το Ισραήλ. Ενώ αυτό ήταν δυνατό πριν από 15 χρόνια, δεν είναι πλέον. Η πιθανότητα ισραηλινού σαμποτάζ κατά της Τουρκίας είναι υψηλή από τεχνολογική, ηθική και πολιτική άποψη. Το Ισραήλ διαθέτει τους απαραίτητους πόρους και τη σχετική εμπειρία και, όπως αποδεικνύουν οι ενέργειές του, δεν δεσμεύεται από αυστηρούς ηθικούς κανόνες και αρχές έναντι των εχθρών του. Βλέπουμε ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί ενεργά τακτικές δολιοφθοράς και κρατικής τρομοκρατίας κατά του Ιράν και άλλων χωρών της περιοχής. Αν και δεν έχουν καταγραφεί επίσημα τέτοιες ενέργειες στην Τουρκία, δεδομένης της πρακτικής, είναι εντελώς πιθανό να κατευθυνθούν και εναντίον της Άγκυρας», επισημαίνει χαρακτηριστικά…<br /><br />Oι έριδες στη Λιβύη και οι υποψίες για… δολιοφθορά εκ των έσω<br /><br />Από την πλευρά του, ο Ivan Loshkarev, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Θεωρίας του MGIMO της Ρωσίας, εκφράζει μια διαφορετική άποψη – πρόκειται πιθανότατα για εσωτερική πράξη δολιοφθοράς:<br /><br />«Αυτό σημαίνει ότι κάποιος τοπικός παράγοντας στη Λιβύη θα μπορούσε να έχει παρέμβει στο αεροπλάνο, καθιστώντας το μη λειτουργικό. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η κυβέρνηση στην Τρίπολη είναι μια περίπλοκη συμμαχία, ένα συνονθύλευμα τελείως ανόμοιων φυλετικών και ιδεολογικών δυνάμεων: από ισλαμιστικές έως κοσμικές.<br /><br />Επιπλέον, εντός των κυβερνητικών και στρατιωτικών δομών υπάρχουν άνθρωποι ευθυγραμμισμένοι με διαφορετικά εξωτερικά κέντρα επιρροής: άλλοι με την Τουρκία, άλλοι με την Αλγερία και άλλοι με την Ιταλία. Υπάρχει ένας συνεχής αγώνας μεταξύ αυτών των παικτών».<br />Προφανώς, πιστεύει ο εμπειρογνώμονας, αυτό που συνέβη είναι μέρος αυτού του εσωτερικού αγώνα, όπου οι δυνάμεις που δεν επιθυμούν την υπερβολικά ενεργή παρουσία της Τουρκίας στη Λιβύη προσπαθούν να αλλάξουν την κατάσταση χρησιμοποιώντας τέτοιες μεθόδους.<br /><br />Πράθυρο ευκαρίας και για τη… Ρωσία<br /><br />Η εξόντωση του φιλοτουρκικού Λιβυκού Γενικού Επιτελείου αποτελεί σοβαρό πλήγμα στη στρατιωτικοπολιτική δομή που η Άγκυρα οικοδομούσε στην Τρίπολη για χρόνια.<br />Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανανεωμένες εσωτερικές συγκρούσεις, αποδιοργάνωση και προσωρινή εξασθένηση της τουρκικής επιρροής σε μια χώρα όπου η Ρωσία παραδοσιακά στηρίζει την άλλη πλευρά – τον Στρατάρχη Khalifa Haftar της Βεγγάζης.<br />Για τη Ρωσία, αυτό αποτελεί ένα τακτικό παράθυρο ευκαιρίας για την ενίσχυση της θέσης του εταίρου της.<br />Μόλις τον Μάιο, ο Khalifa Haftar αφίχθη στη Μόσχα με αντιπροσωπεία και συναντήθηκε με τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία.<br />Επίσημα, η συνάντηση αφορούσε τη συζήτηση για συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας.<br />Στα τέλη Νοεμβρίου, μια ομάδα μελών του λιβυκού κοινοβουλίου (από τη Βουλή των Αντιπροσώπων) επισκέφθηκε τη Μόσχα και είχε συνομιλίες με αξιωματούχους μας, συμπεριλαμβανομένου του Αντιπροέδρου της Κρατικής Δούμας.<br /><br />Μιλώντας για αυτό το παράθυρο ευκαιρίας, ο Vladimir Shapovalov πρόσθεσε ότι η Ρωσία δεν χρησιμοποιεί ούτε αποδέχεται τρομοκρατικές μεθόδους στις δραστηριότητές της, καθώς δεν βλέπει ούτε στρατηγικό όφελος ούτε ηθική δικαίωση σε αυτές:<br />«Για τη Ρωσία, είναι θεμελιώδους σημασίας η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική να κινηθούν προς την ειρήνη και τη σταθερότητα. Πάντα υποστηρίζαμε τις προσδοκίες του λιβυκού λαού για ανεξαρτησία, κυριαρχία και ειρηνική ζωή, και λυπούμαστε βαθιά που, ως αποτέλεσμα της βάρβαρης επιθετικότητας της Δύσης, η λιβυκή κρατική οντότητα καταστράφηκε και η χώρα παραμένει σε κατάσταση χάους και στρατιωτικής αντιπαράθεσης για πάνω από 14 χρόνια. Η Ρωσία αντιτίθεται σταθερά σε τέτοιες παρεμβάσεις».<br />Σχετικά με την Τουρκία, μια προβλέψιμη και υπεύθυνη πολιτική στις όχθες του Βοσπόρου είναι ζωτικής σημασίας για τη Ρωσία, πρόσθεσε ο αναλυτής.<br />«Είναι σημαντικό για εμάς να βλέπουμε την Άγκυρα ως εποικοδομητική και όχι εχθρική δύναμη», τόνισε χαρακτηριστικά.<br />Αυτή είναι η βάση της θέσης της Ρωσίας, η οποία διαμηνύει ότι υποστηρίζει τη νόμιμη κυβέρνηση της Τουρκίας, κάτι που επιβεβαιώθηκε, ειδικότερα, από τη βοήθειά της κατά τη διάρκεια της απόπειρας πραξικοπήματος το 2016 που -όπως λέει η ρωσική διπλωματία- ενορχηστρώθηκε από το εξωτερικό.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τρία σενάρια-”βόμβα” από ρωσικές πηγές για την συντριβή του Falcon.

Η δεύτερη μεγάλη αεροπορική τραγωδία μέσα σε έξι εβδομάδες, που στοιχίζει τη ζωή σε υψηλόβαθμους συμμάχους που συνδέονται με την Τουρκία, μο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κουίζ με… άρωμα φραπέ: όταν το Politico τρολάρει την Αθήνα.

<br /><br /><img height="344" src="https://newpost.gr/wp-content/uploads/2025/12/frapes-xilouris.jpg" width="699" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Στο κεντρικό του θέμα το Politico φιλοξενεί ένα κουίζ για τους αναγνώστες του, ώστε να τεστάρουν γνώσεις και μνήμη για τα γεγονότα το 2025.</span></h3>Σαν να μην έφταναν στην κυβέρνηση οι πονοκέφαλοι από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ήρθε και το Politico να ρίξει λίγο παραπάνω αλάτι στην πληγή. Και μάλιστα όχι με ανάλυση ή αποκαλύψεις, αλλά με… χιούμορ. Ευρωπαϊκό, λεπτό και ελαφρώς ειρωνικό.<br /><br />Στο κεντρικό του θέμα, το Politico φιλοξενεί ένα μεγάλο κουίζ για τους αναγνώστες του, καλώντας τους να τεστάρουν γνώσεις και μνήμη γύρω από τα γεγονότα που στιγμάτισαν την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2026. Ανάμεσα σε θεσμικά δράματα, πολιτικές κρίσεις και ευρωπαϊκά παρασκήνια, υπάρχει – τι σύμπτωση – και μία ερώτηση με έντονο ελληνικό χρώμα.<br /><br />Η ερώτηση αφορά το σκάνδαλο αγροτικών κονδυλίων και τον ΟΠΕΚΕΠΕ και διατυπώνεται ως εξής:<br />«Η ελληνική κυβέρνηση έχει έρθει αντιμέτωπη με ένα τεράστιο σκάνδαλο απάτης που αφορά αγροτικά κονδύλια. Ποιο είναι το όνομα που έχει δοθεί σε πρόσωπο “κλειδί” στην έρευνα;»<br /><br />Οι πιθανές απαντήσεις;<br />Α. Σουβλάκι<br />Β. Φραπέ<br />Γ. Ουζάκι<br /><br /><img height="315" src="https://newpost.gr/wp-content/uploads/2025/12/frapes-1.jpg" width="640" /><br />Για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ – και τα ελληνικά sites – η σωστή απάντηση είναι μάλλον αυτονόητη. Κι όμως, οι Ευρωπαίοι αναγνώστες φαίνεται πως δεν… διάβασαν καλά το μάθημα. Διότι, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα, μόλις το 19% επέλεξε τον «Φραπέ», που ήρθε τρίτος και καταϊδρωμένος.<br /><br />Πρώτο φιγουράρει το «σουβλάκι» (ίσως προετοιμασία για μελλοντικό παρατσούκλι, ποτέ δεν ξέρεις), ενώ δεύτερο πλασαρίστηκε το «ουζάκι» – προφανώς οι Ευρωπαίοι έχουν κέφια, αλλά όχι ιδιαίτερη ακρίβεια στα ελληνικά σκάνδαλα.<br /><br />Το συμπέρασμα; Οι Βρυξέλλες μπορεί να ξέρουν από κανονισμούς και κονδύλια, αλλά στα δικά μας… παρατσούκλια παραμένουν αδιάβαστες. Και κάπως έτσι, ένα σοβαρό σκάνδαλο γίνεται κουίζ, η πολιτική μετατρέπεται σε trivia και ο «Φραπές» περνά στην ευρωπαϊκή ποπ κουλτούρα – έστω και με χαμηλό ποσοστό.<div><br /></div><div><a href="https://newpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κουίζ με… άρωμα φραπέ: όταν το Politico τρολάρει την Αθήνα.

Στο κεντρικό του θέμα το Politico φιλοξενεί ένα κουίζ για τους αναγνώστες του, ώστε να τεστάρουν γνώσεις και μνήμη για τα γεγονότα το 2025. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κόντρα Τουρκίας-Ισραήλ: Συρία, ενέργεια και Ανατολική Μεσόγειος.

<img height="500" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/12/israel-erdogan-tourkia-israel-syria-mesogeios-SLpress-825x645.jpg" width="706" /><br /><br /><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ έχουν εισέλθει σε μία από τις πιο τεταμένες φάσεις των τελευταίων δεκαετιών, μεταβαίνοντας από περιοδικές διπλωματικές κρίσεις, σε έναν διαρκή στρατηγικό ανταγωνισμό. Εκεί όπου άλλοτε κυριαρχούσε ο πραγματισμός, σήμερα διαμορφώνεται ένα σκηνικό σύγκρουσης γύρω από το μέλλον της Συρίας, την περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφάλειας και τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου – παράγοντες που αναμένεται να επηρεάσουν καθοριστικά τη γεωπολιτική της περιοχής την επόμενη δεκαετία.<br /><br />Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου απηύθυνε αιχμηρό μήνυμα προς τον Τούρκο πρόεδρο κατά τη διάρκεια συνόδου με τους ηγέτες της Ελλάδας και της Κύπρου, προειδοποιώντας ότι όσοι «ονειρεύονται να ιδρύσουν αυτοκρατορίες και να κυριαρχήσουν στα εδάφη μας» θα πρέπει να εγκαταλείψουν τέτοιες φιλοδοξίες.<br /><br />Η δήλωση, σαφώς στραμμένη κατά της Άγκυρας, αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη ισραηλινή ανησυχία για την πολιτική, στρατιωτική και ναυτική διεκδικητικότητα της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απάντησε με σφοδρή κριτική, κατηγορώντας το Ισραήλ πως οι ενέργειές του στη Συρία υπονομεύουν τη σταθερότητα και απειλούν την περιφερειακή ασφάλεια, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο ευρύτερης σύγκρουσης. Εντάσσοντας τη διαμάχη στο πλαίσιο της κυριαρχίας και των θαλάσσιων δικαιωμάτων, τόνισε ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τα δικαιώματά της στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο ή αλλού, επιχειρώντας να παρουσιαστεί ως υπερασπιστής των εθνικών συμφερόντων της Τουρκίας απέναντι σε συμμαχίες που τα αντιστρατεύονται.<br /><br />Συρία και Ανατολική Μεσόγειος<br /><br />Η Συρία έχει εξελιχθεί στο βασικό πεδίο του τουρκοϊσραηλινού ανταγωνισμού. Η ενισχυμένη στρατιωτική και πολιτική παρουσία της Τουρκίας, σε συνθήκες αποδυναμωμένης κεντρικής εξουσίας στη Δαμασκό, προκαλεί έντονη ανησυχία στο Ισραήλ. Στο Τελ Αβίβ εκτιμάται ότι η τουρκική εδραίωση, συμπεριλαμβανομένης της προοπτικής μόνιμων βάσεων και προσκείμενων τοπικών δυνάμεων, θα μπορούσε να περιορίσει την ελευθερία κινήσεων του Ισραήλ στο βόρειο μέτωπό του και να μεταβάλει την περιφερειακή ισορροπία ασφάλειας.<div><br />Για το Ισραήλ, η τουρκική παρουσία στη Συρία συνιστά δυνητική μακροπρόθεσμη στρατηγική πρόκληση και όχι απλώς διπλωματικό ζήτημα.<br /><br />Παράλληλα, το φυσικό αέριο έχει αναδειχθεί σε καθοριστικό πεδίο αντιπαράθεσης. Η αξιοποίηση κοιτασμάτων όπως τα Tamar, Leviathan και Karish εντάσσεται στη στρατηγική του Ισραήλ να καταστεί αξιόπιστος προμηθευτής ενέργειας της Ευρώπης, σε συνεργασία με την Κύπρο και την Ελλάδα, μέσω αγωγών και υποδομών LNG.<br /><br />Η Τουρκία απορρίπτει ενεργειακά σχήματα που τη θέτουν εκτός αποφάσεων και διαδρομών μεταφοράς, καθώς η φιλοδοξία της να λειτουργήσει ως κεντρικός ενεργειακός κόμβος έρχεται σε άμεση σύγκρουση με τα ισραηλινά και ελληνοκυπριακά σχέδια, μετατρέποντας την ενέργεια σε βασικό μοχλό γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Συμμαχίες και περιφερειακή αναδιάταξη<br /><br />Ο ανταγωνισμός αυτός αναδιαμορφώνει το πλέγμα συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Η στρατηγική σύμπλευση Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου λειτουργεί ως μηχανισμός ανάσχεσης της τουρκικής επιρροής, ενώ η Άγκυρα επιδιώκει να οικοδομήσει το δικό της δίκτυο ισχύος μέσω της Συρίας, της προσέγγισης με χώρες του Κόλπου και της ενίσχυσης της παρουσίας της στη Βόρεια Αφρική.<br /><br />Ο Λίβανος, το Ισραήλ και το ευρύτερο διακύβευμα<br /><br />Η τουρκική ηγεσία εκλαμβάνει τις εξελίξεις στον Λίβανο και την ενισχυμένη ισραηλινή στρατιωτική παρουσία στην περιοχή ως άμεση απειλή για τα περιφερειακά της συμφέροντα. Κατά την τηλεφωνική του επικοινωνία με τον πρόεδρο του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν, ο Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να στηρίξει την ασφάλεια και τη σταθερότητα της χώρας, καταγγέλλοντας παράλληλα τη συνεχιζόμενη ισραηλινή στρατιωτική παρουσία κοντά στα λιβανικά σύνορα, παρά τη συμφωνημένη εκεχειρία.<br /><br />Πέραν της ρητορικής στήριξης, ο Τούρκος πρόεδρος διατύπωσε και σαφές πολιτικό αίτημα, καλώντας τη Βηρυτό «να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων» στα περιφερειακά fora και στις εξελίξεις της Ανατολικής Μεσογείου. Με τον τρόπο αυτό, η Άγκυρα συνέδεσε άμεσα τον Λίβανο με το κυπριακό και το ενεργειακό ζήτημα, στέλνοντας το μήνυμα ότι οι περιφερειακές ισορροπίες αντιμετωπίζονται πλέον ως ενιαίο πεδίο.<br /><br />Παράλληλα, η τουρκική παρέμβαση δεν περιορίζεται μόνο στον Λίβανο, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική προβολής ισχύος που συνδέει τη Συρία, την Ανατολική Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική, με στόχο την ανάδειξη της Τουρκίας σε κεντρικό παράγοντα ασφάλειας, ενέργειας και διπλωματίας.<br /><br />Σε έναν κόσμο που αλλάζουν οι ισορροπίες, οι περιφερειακοί παίκτες διαμορφώνουν όλο και περισσότερο τους κανόνες, ενώ οι ΗΠΑ και η ΕΕ λειτουργούν συχνά εκ των υστέρων.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η κόντρα Τουρκίας-Ισραήλ: Συρία, ενέργεια και Ανατολική Μεσόγειος.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ έχουν εισέλθει σε μία από τις πιο τεταμένες φάσεις των τελευταίων δεκαετιών, μεταβαίνοντας από περιο...

Διαβάστε την συνέχεια

1944, τα Χριστούγεννα του Τσώρτσιλ στην Αθήνα-Η σύσκεψη ,το παρασκήνιο και τα εκρηκτικά.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="393" src="https://www.youtube.com/embed/rvhiQqQQH4Q" width="694" youtube-src-id="rvhiQqQQH4Q"></iframe></div><div><br /></div>Γράφει ο <b>Δημήτρης Ιωάννου</b><br />Μετά την απελευθέρωση της Αθήνας τον Οκτώβριο του 1944, πολλοί έλπιζαν ότι τα επερχόμενα Χριστούγεννα θα είναι τα πρώτα μετά από τέσσερα χρόνια, που η ταλαιπωρημένη πόλη και οι εναπομείναντες κάτοικοί της θα μπορέσουν να γιορτάσουν αφήνοντας πίσω τους τις κατοχικές μνήμες.<br /><br />Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική.<br /><br />Ο εμφύλιος πόλεμος έχει ουσιαστικά ξεκινήσει, και στην πρωτεύουσα και τα προάστια της, μαίνονταν οι μάχες μεταξύ ΕΛΑΣ–Βρετανών για την επικράτηση της επόμενης ημέρας.<br /><br />Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ είναι αποφασισμένος.<br /><br />Πρέπει πάση θυσία να διαφυλάξει την Ελλάδα από το ενδεχόμενο μιας κομμουνιστικής διακυβέρνησης.<br /><br />Η κατάσταση τον ωθεί να μεταβεί αεροπορικώς στην ελληνική πρωτεύουσα την παραμονή των Χριστουγέννων.<br /><br />Μετά τον ανεφοδιασμό του «Skymaster» στη Νάπολη, προσγειώνεται στο αεροδρόμιο του Ελληνικου.<br /><br />Στη συνέχεια κατευθύνεται μαζί με τον στρατάρχη Αλεξάντερ και τον πρόεδρο της Συμμαχικής Επιτροπής Χάρολντ Μακμίλαν προς το καταδρομικό «Ajax», που είναι αγκυροβολημένο στα ανοιχτά του Πειραιά.<br /><br />Ο αιφνιδιασμός είναι πλήρης.<br /><br />Μετά από τρίωρη σύσκεψη με τους υπουργό Εξωτερικών Ήντεν που τον ακολουθει και τον Άγγλο πρεσβευτή στην Αθήνα Ρ. Λήπερ, κατευθύνεται στην Αθήνα μέσω της Λεωφόρου Συγγρού που ελέγχεται πλέον απόλυτα από τους Άγγλους.<br /><br />ΤΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΣΟΡΤΣΙΛ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ<br /><br />«Μας ενημέρωσαν ότι ο δρόμος ήταν ελεύθερος και με τη συνοδεία αρκετών τεθωρακισμένων οχημάτων διανύσαμε τα λίγα χιλιόμετρα χωρίς να συμβεί κάποιο απρόοπτο» γράφει ο ίδιος στα απομνημονεύματά του. «Το σούρουπο επιβιβαστήκαμε στο “Ajax” και τότε συνειδητοποίησα για πρώτη φορά πως ήταν Χριστούγεννα. Το πλήρωμα είχε κάνει όλες τις προετοιμασίες για μια ευχάριστη βραδιά και, ασφαλώς, φροντίσαμε να είμαστε όσο το δυνατόν πιο διακριτικοί.<br /><br />Καμιά δεκαριά ναύτες είχαν σχεδιάσει να φορέσουν κοστούμια και να μεταμφιεστούν σε Κινέζους, νέγρους, ερυθρόδερμους, αλάνια και γελωτοποιούς.<br /><br />Ήταν έτοιμοι να τραγουδήσουν για τους αξιωματικούς και τους υπαξιωματικούς και γενικά να διασκεδάσουν όπως άρμοζε στην περίσταση».<br /><br />Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, που εκείνη την περίοδο εκτελεί χρέη υπουργού Οικονομικών, σημειώνει στο «Ημερολόγιο Κατοχής» (εκδ. Εστία, 2003):<br /><br />«Στις δέκα το βράδυ πληροφορήθηκα ότι χθες έφτασαν από το Λονδίνο στην Αθήνα ο Τσόρτσιλ και ο Ιντεν.<br />Το πιο όμορφο χριστουγεννιάτικο δώρο που μπορούσαμε να επιθυμήσουμε».<br /><br />Και συνεχίζει.<br /><br />«Είχαμε ελπίσει τότε ότι η συμφωνία θα μπορούσε να γίνει και στις 26 και 27 Δεκεμβρίου, όταν ήρθε ο Τσώρτσιλ. Το μεγάλο μας λάθος είναι ότι κάναμε εκείνη την σύσκεψη εκείνες τις ημέρες και όχι στις αρχές Δεκεμβρίου που άρχισαν τα Δεκεμβριανά.»<br /><br />Τα Χριστούγεννα εκείνα αλλάζει και η αρνητική άποψη του Τσόρτσιλ για τον Αρχιεπίσκοπο (και αντιβασιλέα) Δαμασκηνό, ο οποίος τον επισκέπτεται στο πλοίο.<br /><br />Αρχικά τον θεωρεί υπερφιλόδοξο και συμπαθούντα τους κομμουνιστές (προς έκπληξή του, στο ιστορικό του Δαμασκηνού περιλαμβάνεται και μια σύντομη σταδιοδρομία ως επαγγελματία παλαιστή, πριν περιβληθεί το ιερατικό σχήμα).<br /><br />Και όμως, μέσα σε μία ημέρα θα αλλάξει διαθέσεις.<br /><br />«Ο Τσόρτσιλ, που αρχικά αντιμετώπιζε με καχυποψία τον Δαμασκηνό, γοητεύθηκε από την παρουσία του αμέσως μόλις τον γνώρισε» γράφει ο Αντονι Μπίβορ.<br /><br />ΟΙ ΣΥΣΚΕΨΕΙΣ<br /><br />Το απόγευμα της 26ης Δεκεμβρίου ξεκινά στο υπουργείο Εξωτερικών η σύσκεψη για μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, στην οποία προεδρεύει ο Αρχιεπίσκοπος. Συμμετέχουν επίσης εκπρόσωποι από τις ελληνικές πολιτικές παρατάξεις, καθώς και Αμερικανοί, Γάλλοι και Σοβιετικοί.<br /><br />Ο μοναδικός ένοπλος εκεί είναι ο Τσόρτσιλ (κρύβει ένα μικρό πιστόλι στην τσέπη), καθώς οι εκπρόσωποι του ΕΛΑΣ υποχρεώνονται να αφήσουν τα όπλα τους εκτός της αίθουσας.<br /><br />Ο Τσόρτσιλ κάνει χειραψία με τους «ρακένδυτους ντεσπεράντο», όπως θα περιέγραφε αργότερα, και ανοίγει τη σύσκεψη λέγοντας ότι οι Έλληνες είναι οι μόνοι που μπορούν να αποφασίσουν αν θέλουν μοναρχία ή δημοκρατία.<br /><br />Στη συνέχεια αποχωρεί μαζί με όλους τους ξένους, αφήνοντας τον Δαμασκηνό να συνεχίσει τη συζήτηση.<br /><br />Στις δύο αυτές καθοριστικές συσκέψεις για το μέλλον του τόπου, παρευρίσκονται από κυβερνητικής πλευράς οι Παπανδρέου, Σοφούλης, Πλαστήρας, Μάξιμος, Δραγούμης, Καφαντάρης και αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, από το ΕΑΜ– ΕΛΑΣ οι Σάντος, Παρτσαλίδης, Μάντακας, από τους Βρετανούς οι Τσώρτσιλ , Ήντεν, Μακμίλλαν, Λήπερ και οι πρεσβευτές Μάκ Βη των ΗΠΑ, Μπαλέν της Γαλλίας και ο συνταγματάρχης Ποπώφ από τους Σοβιετικούς.<br /><br />Στην δεύτερη συνάντηση προστέθηκαν εκπρόσωποι κι άλλων αστικών κομμάτων της εποχής, κάνοντας την «Ελεύθερη Ελλάδα» να γράψει ότι οι Σιάντος- Παρτσαλίδης φτάνοντας εκεί «αντί για σύσκεψη βρήκαν παρακοινοβούλιο» .<br /><br />Κανελλόπουλος, Γονατάς, Αλεξανδρής, Θεοτόκης, Τσαλδάρης, Στεφανόπουλος, Πέτρος Ράλλης, Μυλωνάς, και Σοφιανόπουλος. Αντίθετα από την αριστερά δεν φτάνουν οι Γεωργαλάς, Γαβριηλίδης λόγω του ότι οι Άγγλοι δεν εγγυούνται την ασφαλή μετάβασή τους σε αυτή.<br /><br />Στην πρώτη σύσκεψη, ο λόγος του Τσώρτσιλ σε αυτή, είναι «μια στο καρφί και μια στο πέταλο»<br /><br />« Εσείς αποφασίζεται με τους δικούς μας όμως όρους .<br /><br />“Εάν η Ελλάς είναι μοναρχία ή Δημοκρατία είναι υπόθεσις των Ελλήνων και μόνο οι Έλληνες θα αποφασίσουν.<br /><br />Θέλομεν μόνο το καλό σας που είναι καλό δια όλους.<br /><br />Τι θα μας επιτρέψει να φύγωμεν από την Ελλάδα ;<br /><br />Φυσικά τώρα που συνέβησαν όλα αυτά τα τραγικά πράγματα η τιμή μας επιβάλλει να τα φέρωμεν εις αίσιον πέρας.<br /><br />Πρέπει συνεπώς να ζητήσωμεν την αποδοχήν και την εκπλήρωσιν των όρων του στρατηγού Σκόμπυ».<br /><br />Όταν ο Σιάντος ρωτά τον λόγο της συνάντησης, ο Δαμασκηνός απαντά «Για να παραδώσετε τα όπλα», ώστε να πάρει την ανταπάντηση του Σιάντου :<br /><br />«Αν μας καλέσατε γι αυτό, ελάτε να τα πάρετε. Νέο Λίβανο δεν πρόκειται να έχουμε.<br /><br />Αν νομίσετε ότι ήρθαμε εδώ για να μας βρίσετε, να μας το πείτε, γιατί τότε θα είμαστε υποχρεωμένοι να αποχωρήσουμε. Αλλά στην περίπτωση αυτή θα φέρετε ακέραια την ευθύνη της ματαίωσης της σύσκεψης».<br /><br />Οι επόμενες ώρες κυλούν σε ίδιο πλαίσιο αντιδικίας, ο καθένας λέει τα δικά του, ακούγοντας με καχυποψία όσα υποστηρίζει ο άλλος.<br /><br />Το ΕΑΜ βάζει όρο συνέχισης της συζήτησης τον διορισμό αντιβασιλέα, υποστηρίζοντας πως παράδοση όπλων γίνεται μόνο σε κυβέρνηση που το ίδιο θα διαθέτει σημαντικά υπουργεία, αφοπλισμό της Χωροφυλακής, και απόσυρση των αγγλικών στρατευμάτων.<br /><br />ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ<br /><br />Ο Βρετανός πρωθυπουργός, καταφέρνει έτσι αυτό που κατέγραφε ένας σημαντικός μάρτυρας των γεγονότων, ο ουκρανός φωτογράφος του «Time» Ντμίτρι Κέσελ, στον οποίο οφείλονται πολλά στιγμιότυπα της εποχής:<br /><br />«Ήθελε να μαζέψει τους Έλληνες και των δύο πλευρών, αριστερούς και δεξιούς, γύρω από ένα τραπέζι.<br /><br />Αυτός θα ήταν ο διαιτητής και θα προσπαθούσε να δώσει ένα τέλος στον εμφύλιο πόλεμο».<br /><br />Την επόμενη ημέρα ο Τσώρτσιλ μαθαίνει ότι οι συζητήσεις έχουν διεξαχθεί σε έντονο κλίμα, με τους συνομιλητές να χάνουν κάποιες φορές την ψυχραιμία τους.<br /><br />Ο στρατηγός Πλαστήρας, για παράδειγμα, στρέφεται κάποια στιγμή προς έναν εκπρόσωπο των κομμουνιστών, γράφει ο Μπίβορ, και του φωνάζει:<br /><br />«Κάθισε κάτω, χασάπη!»<br /><br />Ο στρατηγός επρόκειτο να αντικαταστήσει τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος παραιτείται από τη θέση του πρωθυπουργού, αν και ο ίδιος ο Πλαστήρας θα αναγκαστεί επίσης να παραιτηθεί έπειτα από αποκαλύψεις ότι στη διάρκεια της Κατοχής προσφέρθηκε να ηγηθεί κυβέρνησης φιλοναζιστών.<br /><br />Όταν στο τέλος της πρώτης ημέρας της σύσκεψης αντιπροσωπεία της αριστεράς ζητά συνάντηση με τον Τσώρτσιλ , αυτός αρνείται προβάλλοντας λόγους πολιτικής ευγενείας, ενώ σε επιστολή του αποκαλύπτει τον μυστικό ρόλο του Δαμασκηνού :<br /><br />«Ακριβώς πριν από την συνδιάλεξη αυτήν, είχα λάβει ένα γράμμα από τους κομμουνιστάς αντιπροσώπους που μου ζητούσαν να με συναντήσουν ιδιαιτέρως.<br /><br />Ο Αρχιεπίσκοπος με παρακάλεσε με επιμονή να μην δεχθώ.<br /><br />Τότε απήντησα ότι επειδή η σύσκεψη είχε καθαρά ελληνικό χαρακτήρα, δεν έπρεπε να δεχτώ την αίτησή τους».<br /><br />Μα ανεξαρτήτως τι θα του έλεγαν οι τοπικοί παράγοντες ο Τσώρτσιλ γνωρίζει καλά, ότι έχοντας την τυπική έγκριση του Στάλιν για τις ενέργειες του, αργά ή γρήγορα θα επιβάλλει τους όρους του, δεν θέλει να διαπραγματευτεί αλλά να επιβάλλει.<br /><br />Εξάλλου «η αλεπού του πολέμου» έχει άλλο ένα λόγο να αισθάνεται ρυθμιστής των εξελίξεων.<br /><br />Μόλις έχει γλιτώσει η ζωή του, όταν ο ΕΛΑΣ αναβάλλει, την τελευταία στιγμή, την ανατίναξη του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρετανία» της οποίας ο Βρετανός πρωθυπουργός είναι υποψήφιος επισκέπτης.<br /><br />ΤΑ ΕΚΡΗΚΤΙΚΑ ΣΤΗΝ «ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ»<br /><br />Στο βίντεο ντοκουμέντο της βρετανικής Pathè γίνεται αναφορά και στα εκρηκτικά με τα οποία ήταν παγιδευμένο το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετάνια».<br /><br />Στη διάρκεια της νύχτας της 24ης προς 25η Δεκεμβρίου 1944, ειδικό απόσπασμα του ΕΛΑΣ μεταφέρει από το δίκτυο των υπονόμων περίπου έναν τόνο δυναμίτη (τροτύλη), τον οποίο και τοποθετεί κατάλληλα στα θεμέλια του ξενοδοχείου, που λειτουργούσε ως Στρατηγείο των Βρετανών και εγχώριων αστικών δυνάμεων.<br /><br />Όταν όμως γίνεται γνωστό ότι καταφτάνει στην Αθήνα ο Τσόρτσιλ και ενδεχομένως να διαμείνει στο «Μεγάλη Βρετανία», η επιχείρηση ακυρώνεται (σύμφωνα με άλλες πηγές, όπως τα απομνημονεύματα του Ευάγγελου Αβέρωφ, μια περίπολος ανακαλύπτει τυχαία τη μεταφορά σε έναν υπόνομο).<br /><br />«Θα έχεις διαβάσει για το σχέδιο να ανατινάξουν το αρχηγείο μας στο ξενοδοχείο “Μεγάλη Βρετάνια”.<br /><br />Δεν νομίζω πως θα ήταν προς όφελός μου.<br /><br />Παρ’ όλα αυτά, ένας τόνος δυναμίτιδας τοποθετήθηκε σε υπονόμους από εξαιρετικά επιδέξια χέρια» αναφέρει σε τηλεγράφημα προς τη σύζυγό του ο Τσόρτσιλ.<br /><br />Μια τελευταία λεπτομέρεια.<br /><br />Τον Δεκέμβριο του 2014 ο Μανώλης Γλέζος εξομολογήθηκε για πρώτη φορά στη βρετανική εφημερίδα «Observer» ότι και εκείνος είχε κεντρικό ρόλο στην τοποθέτηση των εκρηκτικών.<br /><br />«Εγώ μετέφερα το φιτίλι, είχα ζώσει ολόγυρά μου το σύρμα με το οποίο θα γινόταν η πυροδότηση των εκρηκτικών και η αποστολή μου ήταν να το ξετυλίγω.<br /><br />Στην επιχείρηση είχαν εμπλακεί καμιά τριανταριά από τους δικούς μας. Προχωρούσαμε μέσα στις σήραγγες, είχαμε ανθρώπους να καλύπτουν τις σχάρες των υπονόμων – τόσο φοβισμένοι ήμασταν μη μας ακούσουν.<br /><br />Συρθήκαμε μέσα στα περιττώματα και τα βρώμικα νερά και τοποθετήσαμε τον δυναμίτη ακριβώς κάτω από το ξενοδοχείο».<br /><br />H αναχώρηση Τσώρτσιλ στις 27 Δεκεμβρίου φέρνει γενική αντεπίθεση των Άγγλων στην Αθήνα, που οδηγεί στο τέλος των Δεκεμβριανών και στη Συμφωνία της Βάρκιζας.<br /><br />Η τραγική πραγματικότητα είναι ότι όποτε οι δυνάμεις της αριστεράς μπαίνουν μέσα σε τέσσερις τοίχους για να διαπραγματευτούν, βγαίνοντας από αυτούς είναι πάντα χαμένες .<br /><br />Λίβανος, Καζέρτα, Βάρκιζα…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

1944, τα Χριστούγεννα του Τσώρτσιλ στην Αθήνα-Η σύσκεψη ,το παρασκήνιο και τα εκρηκτικά.

Γράφει ο Δημήτρης Ιωάννου Μετά την απελευθέρωση της Αθήνας τον Οκτώβριο του 1944, πολλοί έλπιζαν ότι τα επερχόμενα Χριστούγεννα θα είναι τα...

Διαβάστε την συνέχεια