Μπλόφα ή αλήθεια; Νέος Ψυχρός Πόλεμος στην πόρτα της Αμερικής: Η στρατιωτική ενίσχυση Trump βάζει μπουρλότο σε Ρωσία, Κίνα.

<img height="361" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/4cfa572f7cd01276fbe290c51b834996_XL.jpg?v=2" width="705" /><br /><br /><div>Η άφιξη μιας μεγάλης ομάδας κρούσης αμερικανικών αεροπλανοφόρων στην Καραϊβική αυτή την εβδομάδα έχει προκαλέσει σοκ σε όλη τη Λατινική Αμερική, φέρνοντας πίσω μια νέα εκδοχή του Δόγματος Μονρόε στο πλαίσιο του Νέου Ψυχρού Πολέμου στο Ημισφαίριο<br /><br />Δίνουν και παίρνουν τα σενάρια για το τι μέλλει γενέσθαι μεταξύ ΗΠΑ - Βενεζουέλας...<br />Η άφιξη μιας μεγάλης ομάδας κρούσης αμερικανικών αεροπλανοφόρων στην Καραϊβική αυτή την εβδομάδα έχει προκαλέσει σοκ σε όλη τη Λατινική Αμερική, φέρνοντας πίσω μια νέα εκδοχή του Δόγματος Μονρόε στο πλαίσιο του Νέου Ψυχρού Πολέμου στο Ημισφαίριο.<br />Η ανάπτυξη σηματοδοτεί την έναρξη μιας μαζικής στρατιωτικής επιχείρησης της κυβέρνησης Trump, η οποία χαρακτηρίζεται ως μια διπλή εκστρατεία «πολέμου κατά των ναρκωτικών» και «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» με τρόπο που, ειρωνικά, θυμίζει επίσης την εκστρατεία του Goerge Bush.<br />Το CNN Brasil αναφέρει ότι το Καράκας έχει κινητοποιήσει χιλιάδες πυραύλους που προμηθεύτηκε από τη Ρωσία σε απάντηση.<br />Το μήνυμα της Ουάσινγκτον ήταν αρκετά ασαφές ώστε να επιτρέπει πολλαπλές ερμηνείες, αλλά αρκετά ευρύ ώστε να δικαιολογεί μια σαρωτική περιφερειακή ενίσχυση. Η επιχείρηση είναι άνευ προηγουμένου σε κλίμακα , γεγονός που αυξάνει τα διακυβεύματα για τη Βενεζουέλα και τους συμμάχους της, με τις ΗΠΑ να παρουσιάζουν την επιχείρηση ως μια «αντικαρτέλ» έξαρση σε όλη την ήπειρο.<br />Προσθέτοντας ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump φέρεται να έχει ταυτόχρονα αναφέρει την πιθανότητα συνομιλιών με τον ομόλογό του της Βενεζουέλας Maduro, σε μια κίνηση που δείχνει, για άλλη μια φορά, τα ασταθή διπλωματικά ζιγκ-ζαγκ του Trump.<br />Τόσο για τη στρατηγική συνοχή.<br /><br />Επανέρχεται το ξεχασμένο Δόγμα... <br /><br />Όπως και να 'χει, η τρέχουσα αμερικανική προεδρία εγκαινιάζει ένα νέο στάδιο στο δόγμα ηπειρωτικής ασφάλειας της Ουάσινγκτον - ένα στάδιο που συνδυάζει τη ρητορική κατά της τρομοκρατίας με τη ναρκοπολιτική, παράγοντας μια ελαστική δικαιολόγηση για προβολή ισχύος οπουδήποτε από τις Άνδεις έως τις Αντίλλες.<br />Η ρητορική του «πολέμου κατά των ναρκωτικών» δύσκολα μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη: αξίζει να σημειωθεί, καταρχάς, ότι το μεγαλύτερο μέρος της προμήθειας ναρκωτικών που τροφοδοτεί τα προβλήματα ναρκωτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες προέρχεται από το Μεξικό και την Κολομβία. <br />Σύμφωνα με εκτιμήσεις των ίδιων των αμερικανικών υπηρεσιών, περίπου το 90% της κοκαΐνης που καταναλώνεται στις ΗΠΑ προέρχεται από την Κολομβία και διακινείται στη χώρα μέσω του Μεξικού.<br />Τον Αύγουστο ΜΜΕ ανέφεραν ότι η ναυτική ενίσχυση των ΗΠΑ αφορούσε «εκφοβισμό, όχι εισβολή — τουλάχιστον προς το παρόν... αλλά η ιστορία μας διδάσκει ότι ο εκφοβισμός συχνά προηγείται της κλιμάκωσης». Εκείνη την εποχή, μια τέτοια αξιολόγηση φαινόταν αρκετά προσεκτική.<br />Αλλά οι συνθήκες εξελίσσονται και η τεράστια κλίμακα των τρεχουσών αναπτύξεων εγείρει το ερώτημα: πλησιάζουμε στο κατώφλι όπου ο εκφοβισμός μετατρέπεται σε άμεση στρατιωτική δράση;<br /><br />Έρχεται εισβολή; <br /><br />Επισήμως, οι σύμβουλοι του Trump αρνούνται οποιαδήποτε πρόθεση εισβολής στη Βενεζουέλα. Ωστόσο, οι «αρνήσεις» ιστορικά έχουν χρησιμεύσει ως προοίμια για κλιμάκωση. Από την άλλη πλευρά, όπως το θέτει η Asia Times , τα πολεμοχαρή σήματα προς τη Βενεζουέλα αποδεικνύονται «δώρο στην Κίνα», ενισχύοντας το επιχείρημα του Πεκίνου ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί στρατιωτική καταναγκασμό αντί για διπλωματία. Οι παγκόσμιες αντιλήψεις έχουν σημασία, άλλωστε.<br />Σε κάθε περίπτωση, το Καράκας πιστεύει ότι βρίσκεται υπό υπαρξιακή απειλή — και ενεργεί αναλόγως.<br />Το γραφείο του CNN για τη Λατινική Αμερική ανέφερε ότι η Βενεζουέλα ζήτησε βοήθεια ασφαλείας τόσο από τη Ρωσία όσο και από την Κίνα, ενώ το CNN Brasil ανέφερε το ίδιο, με πρόσθετες λεπτομέρειες σχετικά με τα αιτήματα στρατιωτικού συντονισμού.<br />Μέχρι στιγμής, η Μόσχα και το Πεκίνο έχουν απαντήσει με ρητορική αυστηρότητα αλλά και με μετρημένη αυτοσυγκράτηση.<br />Ωστόσο, τα προειδοποιητικά σημάδια αφθονούν.<br />Ο Alexey Zhuravlyov (αναπληρωτής επικεφαλής της επιτροπής άμυνας του ρωσικού κοινοβουλίου) φέρεται να δήλωσε ότι η Μόσχα θα μπορούσε να παράσχει στη Βενεζουέλα τους βαλλιστικούς πυραύλους Oreshnik μεσαίου βεληνεκούς.<br /><br />Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Sergey Lavrov, με τη σειρά του, δήλωσε πρόσφατα ότι το Κρεμλίνο είναι «έτοιμο να ενεργήσει πλήρως στο πλαίσιο των υποχρεώσεων που συμφωνήθηκαν αμοιβαία σε αυτή τη συμφωνία με τους Βενεζουελάνους φίλους μας».<br />Το Πεκίνο, με τη σειρά του, έχει κλιμακώσει την υποστήριξή του αποκαλύπτοντας μια νέα εμπορική συμφωνία «μηδενικών δασμών» με το Καράκας κατά τη διάρκεια της Έκθεσης της Σαγκάης 2025, μια συμφωνία που ανακοινώθηκε από τον Υφυπουργό Εξωτερικού Εμπορίου της Βενεζουέλας.<br />Για το Πεκίνο, παρέχει ένα εμπορικό και στρατηγικό σημείο εισόδου στο Δυτικό Ημισφαίριο τη στιγμή που η Ουάσινγκτον αυστηροποιεί τις κυρώσεις της εν μέσω εντάσεων.<br />Μια τέτοια ευθυγράμμιση δεν πρέπει να υποτιμάται.<br />Η κρίση παρέχει ένα στρατηγικό άνοιγμα στην Κίνα για να ενισχύσει την παρουσία της στη Λατινική Αμερική, παρουσιάζοντας παράλληλα τον εαυτό της ως σταθεροποιητική δύναμη. Σε αντίθεση με την Ουάσινγκτον, το Πεκίνο δεν φέρει το βάρος δεκαετιών στρατιωτικών επεμβάσεων στην περιοχή.<br />Οι υποαναφορές σε οικονομικούς δεσμούς, οι επενδύσεις σε υποδομές και οι ενεργειακές συνεργασίες δίνουν στην Κίνα σημαντική μόχλευση - αρκετή για να αναδιαμορφώσει την περιφερειακή διπλωματία χωρίς να ρίξει ούτε μια σφαίρα.<br />Δεν είναι περίεργο που οι Κινέζοι αναλυτές παρουσιάζουν την επιχείρηση Trump ως μια αυτοπροκληθείσα γεωπολιτική απώλεια για την Ουάσινγκτον.<br /><br />Γιατί είναι απίθανο ένα νέο μέτωπο<br /><br />Αν κάποιος εξετάσει το μοτίβο του Trump- αρκετά αυτοσχεδιαστικό ώστε να προκαλέσει σοκ αλλά αρκετά προσεκτικό ώστε να αποφύγει παρατεταμένες δεσμεύσεις στρατευμάτων (εξ ου και « TACO ») - μια εισβολή πλήρους κλίμακας παραμένει απίθανη.<br />Ωστόσο, δεν μπορούν να αποκλειστούν στοχευμένες επιθέσεις ή επιδρομές ειδικών επιχειρήσεων.<br />Περιορισμένη δράση θα μπορούσε να παρουσιαστεί στο εσωτερικό ως «αποφασιστική», χωρίς να εμπλέκονται οι ΗΠΑ σε καθήκοντα κατοχής.<br />Ωστόσο, ακόμη και περιορισμένες επιθέσεις θα συνεπάγονταν τεράστιους κινδύνους κλιμάκωσης.<br />Η πολιτική του Trump για τη Βενεζουέλα καθοδηγούνταν από «υπερρεαλιστικό» τρόπο σκέψης και εταιρικούς υπολογισμούς κόστους-οφέλους, ιδίως όσον αφορά την επιστροφή της Chevron στο Καράκας. Εάν οι επιθέσεις αποσταθεροποιήσουν τα πετρελαϊκά πεδία της Βενεζουέλας, η παγκόσμια προσφορά θα μπορούσε να περιοριστεί εν μία νυκτί, οδηγώντας τις τιμές προς τα πάνω. Αυτό θα διαβρώσει τα θεμέλια του εγχώριου οικονομικού μηνύματος του Trump, για να μην αναφέρουμε ότι θα δημιουργήσει πονοκεφάλους στις αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες που λειτουργούν - ή προσπαθούν να λειτουργήσουν - στην περιοχή. Το πρόβλημα είναι ότι η Ουάσινγκτον δεν ενεργεί πάντα σύμφωνα με την καθαρά ορθολογική οικονομική λογική, επομένως τα ακραία σενάρια δεν πρέπει να απορρίπτονται τόσο γρήγορα.<br />Η αντιπαράθεση σε κάθε περίπτωση αποτελεί κρίση κυριαρχίας για το Καράκας, αλλά και ευκαιρία για τη Ρωσία και την Κίνα στο πλαίσιο του Νέου Ψυχρού Πολέμου.<br />Επιπλέον, αποτελεί μια δοκιμασία ενότητας για τη Λατινική Αμερική - και ένα ρίσκο υψηλού κινδύνου για τις ΗΠΑ.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπλόφα ή αλήθεια; Νέος Ψυχρός Πόλεμος στην πόρτα της Αμερικής: Η στρατιωτική ενίσχυση Trump βάζει μπουρλότο σε Ρωσία, Κίνα.

Η άφιξη μιας μεγάλης ομάδας κρούσης αμερικανικών αεροπλανοφόρων στην Καραϊβική αυτή την εβδομάδα έχει προκαλέσει σοκ σε όλη τη Λατινική Αμερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ηχηρό μήνυμα από Ισραηλινό Υπουργό: ”Η Τουρκία είναι εχθρός μας,

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://neostrategy.gr/wp-content/uploads/2025/04/Screen-Shot-2025-04-11-at-02.33.51-copy-e1744328197579.jpg.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1200" height="320" src="https://neostrategy.gr/wp-content/uploads/2025/04/Screen-Shot-2025-04-11-at-02.33.51-copy-e1744328197579.jpg.webp" width="686" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συμμαχία με Ελλάδα-Κύπρο.Να πείσουμε τις ΗΠΑ ότι η Τουρκία δεν είναι πραγματικός σύμμαχος”</span></h3>Ο Υπουργός Διασποράς και Καταπολέμησης του Αντισημιτισμού, Amihay Shikl Amihay Shikli, προειδοποιεί ότι η Τουρκία αποτελεί σήμερα τη σοβαρότερη απειλή για το Κράτος του Ισραήλ.<br />Σε συνέντευξή του στον ισραηλινό κρατικό τηλεοπτικό σταθμό Kan News και στην εκπομπή This Morning του Channel 2, ο Shikli κατηγόρησε τον πρόεδρο Recep Tayyip Erdogan και τον υπουργό Εξωτερικών Hakan Fidan για επιθετική εξωτερική πολιτική και για την κατασκευή στρατιωτικών βάσεων στη βόρεια Συρία και στα Κατεχόμενα της Κύπρου, που σύμφωνα με τον ίδιο προορίζονται να λειτουργήσουν ως «προκεχωρημένα φυλάκια» εναντίον του Ισραήλ.<br /><br />«Η Τουρκία προορίζει τη Συρία του Al-Jolani ως πρώτη γραμμή για να επιτεθεί στο Ισραήλ», δήλωσε ο Shikli, τονίζοντας ότι οι Τούρκοι εξοπλίζουν τον στρατό του Σύρου πρόεδρου, που ήδη μιλάει για στόχους στην Ιερουσαλήμ και το Τελ Αβίβ. «Το κακό θα ξεδιπλωθεί από τον Βορρά – Τουρκία και Συρία του Al-Jolani», προειδοποίησε ο Υπουργός, προσθέτοντας ότι το Ισραήλ πρέπει να αναλάβει δράση σε διεθνές επίπεδο για να περιορίσει την επιρροή της Άγκυρας.<br /><br />Ενίσχυση περιφερειακών συμμαχιών<br /><br />Ο Shikli υπογράμμισε την ανάγκη ενίσχυσης των σχέσεων με γειτονικές χώρες, ιδιαίτερα με την Ελλάδα και την Κύπρο. «Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να απομονώσουμε την Τουρκία στη διεθνή σκηνή. Η κοινή ναυτική άσκηση που πραγματοποιήσαμε πρόσφατα είναι ένα παράδειγμα αυτής της στρατηγικής», τόνισε.<br />Επιπλέον, ο Υπουργός επεσήμανε τη σημασία της οικονομικής συνεργασίας: «Ο άξονας των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου – Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, Ιταλία – πρέπει να ενισχυθεί, και πρέπει να εργαστούμε σκληρά γι’ αυτό».<br /><br />Σημειωτέον, σύμφωνα με πληροφορίες, Ισραηλινοί επιτελείς συνήλθαν εν κρυπτώ πρόσφατα στην Αθήνα και συζήτησαν με Έλληνες ομολόγους τους τη δημιουργία συνθηκών απελευθέρωσης της Κύπρου…Ο Shikli δεν περιορίστηκε σε περιφερειακά ζητήματα.<br /><br />Απευθυνόμενος στην Ουάσινγκτον, δήλωσε: «Πρέπει να πείσουμε τις ΗΠΑ ότι η Τουρκία δεν είναι πραγματικός σύμμαχος. Ένας δικτάτορας μέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, με το μισό της αντιπολίτευσης φυλακισμένο και που προωθεί λυσσαλέα αντισημιτική προπαγάνδα, δεν μπορεί να είναι μέλος του ΝΑΤΟ».<br /><br />Ο Shikli δεν περιορίστηκε σε περιφερειακά ζητήματα. Απευθυνόμενος στην Ουάσινγκτον, δήλωσε: «Πρέπει να πείσουμε τις ΗΠΑ ότι η Τουρκία δεν είναι πραγματικός σύμμαχος. Ένας δικτάτορας μέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, με το μισό της αντιπολίτευσης φυλακισμένο και που προωθεί λυσσαλέα αντισημιτική προπαγάνδα, δεν μπορεί να είναι μέλος του ΝΑΤΟ».<br /><br />F-35 και Παλαιστινιακό κράτος<br /><br />Ο Shikli αναφέρθηκε επίσης στις αναφορές για πώληση F-35 στη Σαουδική Αραβία, δηλώνοντας: «Δεν είμαστε καθόλου ενθουσιασμένοι με χώρες της περιοχής που διαθέτουν F-35 εκτός Ισραήλ. Ωστόσο, αν αυτό περιλαμβάνει διαδικασία ομαλοποίησης με το Ισραήλ, αξίζει να το εξετάσουμε». Όσον αφορά το ζήτημα ενός παλαιστινιακού κράτους, ο Shikli ξεκαθάρισε: «Το Ισραήλ δεν μπορεί να αποδεχθεί ή να δεσμευτεί για την ίδρυση ενός επιπλέον παλαιστινιακού κράτους πέραν αυτού που ήδη υπάρχει».<br /><br />Οι δηλώσεις του Υπουργού Amihay Shikli αναδεικνύουν την Τουρκία ως τον «πιο σοβαρό κίνδυνο» για το Ισραήλ, ενώ η στρατηγική της Άγκυρας στη Συρία, η επιθετική εξωτερική πολιτική και η αύξηση στρατιωτικής ισχύος εντείνουν την ένταση στην περιοχή.<br />Η Ιερουσαλήμ φαίνεται αποφασισμένη να ενισχύσει περιφερειακές συμμαχίες, να αυξήσει την οικονομική συνεργασία και να ασκήσει πίεση διεθνώς, προκειμένου να περιορίσει την τουρκική επιρροή και να προστατεύσει την εθνική της ασφάλεια.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ηχηρό μήνυμα από Ισραηλινό Υπουργό: ”Η Τουρκία είναι εχθρός μας,

Συμμαχία με Ελλάδα-Κύπρο.Να πείσουμε τις ΗΠΑ ότι η Τουρκία δεν είναι πραγματικός σύμμαχος” Ο Υπουργός Διασποράς και Καταπολέμησης του Αντιση...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρεμλίνο: Επικρίνει τη Γαλλία για τα Rafale στην Ουκρανία και δηλώνει απουσία από τις συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη.

<img height="372" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-11/G6BXyPlXEAATN5Z.jpeg?itok=E_1-jC5z" width="696" /><br /><br />Η Μόσχα καταδικάζει ως «λυπηρή» την πώληση Rafale από τη Γαλλία στην Ουκρανία, ενώ δηλώνει ότι δεν θα συμμετάσχει στις συνομιλίες στην Τουρκία, όπου θα βρεθεί ο Ζελένσκι με αμερικανική παρουσία<br /><br />Το Κρεμλίνο χαρακτήρισε «λυπηρή» την απόφαση της Γαλλίας να προχωρήσει στην πώληση μαχητικών αεροσκαφών Rafale στην Ουκρανία, κατηγορώντας το Παρίσι ότι με αυτή την κίνηση «τροφοδοτεί τον πόλεμο».<br /><br />Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, υπογράμμισε ότι «το Παρίσι δεν συμβάλλει σε καμία περίπτωση στην ειρήνη, αλλά αντιθέτως τροφοδοτεί τα φιλοπολεμικά και μιλιταριστικά αισθήματα».<div><br />Η συμφωνία Ζελένσκι – Μακρόν<br /><br />Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ανακοίνωσε ότι υπέγραψε με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν επιστολή προθέσεων, με στόχο το Κίεβο να αποκτήσει από το Παρίσι έως 100 μαχητικά Rafale. Η εξέλιξη αυτή ενισχύει σημαντικά τις στρατιωτικές δυνατότητες της Ουκρανίας, αλλά παράλληλα προκαλεί έντονες αντιδράσεις από τη Μόσχα.<br />Απουσία της Ρωσίας από τις συνομιλίες<br /><br />Παράλληλα, το Κρεμλίνο ανακοίνωσε ότι κανένας Ρώσος εκπρόσωπος δεν θα συμμετάσχει στις συνομιλίες που πρόκειται να διεξαχθούν στην Τουρκία σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Ο Πεσκόφ δήλωσε χαρακτηριστικά: «Όχι, δεν θα υπάρχει εκπρόσωπος της Ρωσίας στην Τουρκία αύριο», προσθέτοντας ότι «προς το παρόν οι επαφές αυτές γίνονται χωρίς ρωσική συμμετοχή».<br />Η πρωτοβουλία της Ουκρανίας<br /><br />Ο Ζελένσκι είχε ήδη ανακοινώσει ότι θα μεταβεί στην Τουρκία με στόχο την «αναβίωση» των διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου. Η κίνηση αυτή δείχνει την προσπάθεια του Κιέβου να επαναφέρει το ζήτημα της ειρηνευτικής διαδικασίας στο τραπέζι, παρά την άρνηση της Μόσχας να συμμετάσχει.<br /><br />Ο ρόλος των ΗΠΑ<br /><br />Σύμφωνα με τουρκική πηγή, στις σχεδιαζόμενες συνομιλίες θα λάβει μέρος και ο Αμερικανός ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ, γεγονός που καταδεικνύει την ενεργή εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών στις προσπάθειες για την εξεύρεση λύσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κρεμλίνο: Επικρίνει τη Γαλλία για τα Rafale στην Ουκρανία και δηλώνει απουσία από τις συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη.

Η Μόσχα καταδικάζει ως «λυπηρή» την πώληση Rafale από τη Γαλλία στην Ουκρανία, ενώ δηλώνει ότι δεν θα συμμετάσχει στις συνομιλίες στην Τουρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσικά στρατεύματα φτάνουν στα σύνορα μεταξύ Συρίας και Ισραήλ.

<img height="372" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-11/Polish_20241210_121659333.jpg?itok=jXEjPpiw" width="697" /><br /><br />Βάζει φωτιά ο Ρώσος πρόεδρος στην Μέση Ανατολή σε αντιδιαστολή των αμερικανικών κινήσεων των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα;<br /><br />Σε μια νέα κίνηση ματ προχώρησε ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν, στη Συρία αυτή τη φορά, παρόμοια με εκείνη που είχε κάνει η χώρα του στις 12 Ιουνίου 1999, όταν Ρώσοι στρατιώτες κατέλαβαν το αεροδρόμιο της Πρίστινα μετά τον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου, πριν από την άφιξη των δυνάμεων του ΝΑΤΟ. <br /><br />Ρωσικά στρατεύματα φτάνουν στα σύνορα μεταξύ Συρίας και Ισραήλ<br /><br />Ο ρωσικός στρατός με 15 οχήματα με στρατιωτικό εξοπλισμό έφτασε στην συριακή επαρχία Κουνέιτρα στα σύνορα με το Ισραήλ, κοντά στην «ουδέτερη ζώνη». Αυτό αναφέρει<a href="https://militarnyi.com/en/news/russian-troops-arrive-at-the-border-between-syria-and-israel/"> Διεθνές ΜΜΕ</a>, επικαλούμενο το ισραηλινό μέσο ενημέρωσης 9tv, με πληροφορίες από το Syria TV.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ρωσική στρατιωτική δύναμη έφτασε στην επαρχία Κουνέιτρα στο συριακό τμήμα των Υψιπέδων του Γκολάν. Περιλαμβάνει περισσότερα από 15 οχήματα στρατιωτικού εξοπλισμού.<br /><br />Το τελικό σημείο προορισμού της εν λόγω δύναμης είναι το χωριό Σάιντα ελ-Χανούτ στα νότια των συριακών Υψιπέδων του Γκολάν κοντά στην ουδέτερη ζώνη.<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα, αυτό είναι πιθανό να αποτελεί μέρος μιας συμφωνίας ασφαλείας στη νότια Συρία που συζητείται αυτή τη στιγμή.<div><br />Συμφωνία Δαμασκού-Μόσχας για ανάπτυξη Ρωσικών Δυνάμεων<br /><br />Η Συρία ενδιαφέρεται για την επανέναρξη των περιπολιών της ρωσικής στρατιωτικής αστυνομίας στις νότιες επαρχίες της χώρας, όπως έκανε και πριν από την πτώση του καθεστώτος Μπασάρ αλ-Άσαντ στις 8 Δεκεμβρίου 2024.<br /><br />Ένα τέτοιο μέτρο, σύμφωνα με τη συριακή κυβέρνηση, θα μπορούσε να περιορίσει τη στρατιωτική δραστηριότητα του Ισραήλ, το οποίο κατέχει μέρος της νότιας Συρίας από τον Δεκέμβριο του 2024 και συνεχίζει τις επιχειρήσεις σε αυτήν την περιοχή.<br /><br />Το καλοκαίρι του 2025, η Ρωσία επανέλαβε τις περιπολίες στη Συρία για πρώτη φορά από την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στα τέλη του 2024. Αυτό συνέβη κοντά στη βορειοανατολική πόλη Αλ-Καμισλί, λίγες ημέρες μετά την επίσκεψη του Σύρου Υπουργού Εξωτερικών στη Μόσχα στις 31 Ιουλίου-1 Αυγούστου.<br /><br />Η στρατιωτική νηοπομπή, συνοδευόμενη από δύο ελικόπτερα, προχώρησε ανατολικά της πόλης, η οποία βρίσκεται στα σύνορα με την Τουρκία.<br /><br />Αυτό συνέβη παράλληλα με την επανέναρξη της λειτουργίας του Syrian Express.<br /><br />Μετά την αλλαγή εξουσίας στη Δαμασκό, ο ρωσικός στρατός διατήρησε το κέντρο logistics του Ναυτικού στην επαρχία Ταρτούς, καθώς και την αεροπορική βάση Χμεϊμίμ στην επαρχία Λατάκια.<br /><br />Η ρωσική αεροπορία συνεχίζει επίσης να λειτουργεί το στρατιωτικό αεροδρόμιο στο Αλ-Καμισλί.<br />Το Ισραήλ προτιμάει την Ρωσική από την τουρκικλη επιρροή στη Συρία<br /><br />Τον Μάρτιο του 2025, το Ισραήλ προσπάθησε να πείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι η Συρία πρέπει να παραμείνει ένα αδύναμο και αποκεντρωμένο κράτος. Σύμφωνα με τις πηγές, Ισραηλινοί αξιωματούχοι προσπάθησαν να πείσουν τους Αμερικανούς ότι η Ρωσία πρέπει να διατηρήσει τη μεσογειακή ναυτική της βάση στην συριακή επαρχία Ταρτούς και την αεροπορική της βάση Χμεϊμίμ στην επαρχία Λατάκια.<br /><br />«Ο μεγαλύτερος φόβος του Ισραήλ είναι ότι η Τουρκία θα εισέλθει και θα προστατεύσει αυτή τη νέα συριακή ισλαμιστική τάξη, η οποία στη συνέχεια θα γίνει βάση για τη Χαμάς και άλλους μαχητές», δήλωσε ο Άρον Λουντ, ερευνητής στο αμερικανικό think tank Century Foundation.<br /><br />Όταν Ισραηλινοί αξιωματούχοι παρουσίασαν τη συνεχιζόμενη παρουσία της Ρωσίας με θετικό τρόπο στη συνάντηση με τους Αμερικανούς, ορισμένοι συμμετέχοντες εξεπλάγησαν, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, θα ήταν καλύτερος εγγυητής της ασφάλειας του Ισραήλ, ανέφεραν δύο αμερικανικές πηγές.<br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι ήταν «ανένδοτοι» ότι αυτό δεν ίσχυε, ανέφεραν οι πηγές.</div><div><br />Ο αντίκτυπος σε Τελ Αβιβ-Άγκυρα<br /><br />Από τα παραπάνω αντιλαμβανόμαστε ότι μεγάλος χαμένος από την ανάπτυξη Ρωσικών δυνάμεων στα σύνορα Συρίας-Ισραήλ είναι ο Ερντογάν , ο οποίος βλέπει την Ρωσική επιρροή να αυξάνεται στην πολύπαθη χώρα.<br /><br />Το ερώτημα βέβαια είναι αν Ερντογάν και Πούτιν τα βρουν μελλοντικά στη Συρία, τι θα γίνει με το Ισραήλ.<br /><br />Ωστόσο η ανάπτυξη των Ρωσικών Δυνάμεων στα σύνορα με το Ισραήλ, δρα ανασταλτικά για τυχόν εκδήλωση επίθεσης του κατά της Συρίας</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρωσικά στρατεύματα φτάνουν στα σύνορα μεταξύ Συρίας και Ισραήλ.

Βάζει φωτιά ο Ρώσος πρόεδρος στην Μέση Ανατολή σε αντιδιαστολή των αμερικανικών κινήσεων των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα; Σε μια νέα κίνηση ματ προχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μυθιστόρημα των ρωσογερμανικών σχέσεων: Από τις business στoν ψυχρό πόλεμο.

<img height="430" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/11/russia-germania-oukrania-SLpress-825x645-1-825x622.jpg" width="699" /><br /><br /><div><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ</b><br />Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ήταν το ορόσημο για να διακοπεί ο οικονομικός-ενεργειακός εναγκαλισμός της Γερμανίας με την Ρωσία, με τεράστιες συνέπειες για την γερμανική οικονομία. Οι δε σχέσεις των δύο χωρών είναι πλέον κάτι παραπάνω από ψυχροπολεμικές, ειδικά υπό τη νέα κυβέρνηση Μερτς: Ο Γερμανός υπουργός Άμυνας δήλωσε ότι «ίσως ζήσαμε το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι», επικαλούμενος έναν ιστορικό, δήλωση στην οποία απάντησε άμεσα η Μόσχα, κατηγορώντας το Βερολίνο για επιθετική-πολεμική ρητορική.<br /><br />Πάντως, οι σχέσεις των δύο χωρών βρίσκονται στο κέντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής εδώ και 300 χρόνια. Ρωσία και Γερμανία υπήρξαν πολλές φορές σύμμαχοι, αλλά τον 20ο αιώνα πολέμησαν δύο φορές μεταξύ τους. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η εισβολή του Χίτλερ στη Σοβιετική Ένωση οδήγησε τελικά στην ήττα της ναζιστικής Γερμανίας και στη νίκη των Σοβιετικών, η οποία τους επέτρεψε να ελέγχουν τη μισή (ανατολική) Ευρώπη και τη μισή (ανατολική) Γερμανία.<br /><br />Η κληρονομιά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου χρησίμευσε ως βάση για τη διεθνή τάξη. Η κατάρρευση του Γ’ Ράιχ διαμόρφωσε μια νέα γερμανική ταυτότητα, σύμφωνα με τα δυτικά μεταπολεμικά πρότυπα. Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, που ήρθε σχεδόν αμέσως μετά τη γερμανική επανένωση, διαμόρφωσε ένα νέο πλαίσιο για τις σχέσεις Ρωσίας-Γερμανίας. Οι διμερείς σχέσεις αναπτύχθηκαν ενεργά σε κάθε επίπεδο και σε πολλούς τομείς.<br /><br />Μέσα σε μερικά χρόνια η Γερμανία έγινε ο σημαντικότερος εμπορικός και οικονομικός εταίρος της Ρωσίας. Πολλές γερμανικές εταιρείες εγκαταστάθηκαν στη ρωσική αγορά. Ταυτόχρονα, οι πολιτιστικοί και ανθρωπιστικοί δεσμοί διευρύνθηκαν. Σχεδόν 3.000.000 Γερμανοί από τη Ρωσία και άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες μετακόμισαν στη Γερμανία, δημιουργώντας μια αρκετά μεγάλη ρωσόφωνη διασπορά στο κέντρο της Ευρώπης.<br /><br />Η κατάρρευση του Ανατολικού Συνασπισμού και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου είχαν πείσει το Βερολίνο ότι ήταν πλέον περιττές οι αμυντικές δαπάνες. Πόσο μάλλον όταν υπήρχαν οι αμερικανικές δυνάμεις και η πυρηνική τους ομπρέλα για να ανασχέσουν ενδεχόμενη ρωσική απειλή. Πολλοί Γερμανοί είχαν πάψει να βλέπουν τη Ρωσία ως απειλή και άρχισαν να την αντιλαμβάνονται ως εταίρο, λόγω του συμπληρωματικού χαρακτήρα των δύο οικονομικών. Τι προέβλεπε αυτός; Η Γερμανία να αγοράζει από τη Ρωσία ενέργεια (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) και πρώτες ύλες και να της πουλάει βιομηχανικά καταναλωτικά προϊόντα.<br /><br />Όπως προαναφέραμε, όλα αυτά ίσχυαν μέχρι την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, με το Βερολίνο να συντάσσεται με την Ουάσιγκτον στην επιβολή κυρώσεων έναντι της Μόσχας, την στιγμή που οι γερμανικές βιομηχανίες είχαν ανάγκη την πολύτιμη και φτηνή ρωσική ενέργεια. Συνέπεια αυτών, η “ατμομηχανή της Ευρώπης”, γρήγορα μετατράπηκε στον “μεγάλο ασθενή”.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η αμερικανική προστασία ουδόλως είναι δεδομένη, ειδικά μετά και την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, παρόλο που η Ευρώπη υπέκυψε στις απειλές του, αυξάνοντας τις αμυντικές-νατοϊκές δαπάνες στο ποσοστό που απαιτούσε ο Τραμπ. Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις Μερτς που ακολούθησαν αυτήν του Πιστόριους: «Δεν μπορούμε πλέον να βασιζόμαστε στις ΗΠΑ για να μας υπερασπιστούν, στην Κίνα για να μας προμηθεύσει με πρώτες ύλες, ή στη Ρωσία για να επιστρέψει τελικά στο μονοπάτι της ειρήνης», ζητώντας την μετατροπή της ΕΕ «σε μια ευρωπαϊκή αμυντική ένωση».</div><div><br />Ρωσία και Γερμανία<br /><br />Αξίζει να προχωρήσουμε σε μία νεότερη-ιστορική αναδρομή των γερμανορωσικών σχέσεων: Ως νέος τότε πρόεδρος, και μάλιστα γερμανόφωνος, ο Πούτιν έπεισε το Βερολίνο ότι η Ρωσία έβλεπε το μέλλον της σε στενή συνεργασία με την Ευρώπη. Στην ομιλία του τον Σεπτέμβριο του 2001 στη γερμανική Βουλή, ο Πούτιν είχε πει ότι η Ρωσία «δεσμεύτηκε για την ευρωπαϊκή επιλογή». Η φιλία Πούτιν-Σρέντερ συμβόλιζε αυτό το νέο επίπεδο σχέσεων που οι Γερμανοί διπλωμάτες περιέγραψαν ως το καλύτερο τα τελευταία 100 χρόνια.<br /><br />Στα πρώτα χρόνια της θητείας της, η Μέρκελ συνέχισε σε μεγάλο βαθμό τη φιλορωσική πολιτική του προκατόχου της Σρέντερ. Διατήρησε μια προσωπική σχέση με τον Πούτιν, αν και συχνά συναντούσε και ηγέτες της ρωσικής αντιπολίτευσης. Η Ρωσία επέλεξε να βαδίσει στον δικό της δρόμο: Ανέπτυξε το δικό της είδος καπιταλισμού, που αφήνει περιορισμένα περιθώρια για πολιτικό και οικονομικό ανταγωνισμό.<br /><br />Έχοντας συνείδηση πως η Ρωσία θα μπορούσε να σταθεί και πάλι ως μεγάλη δύναμη εάν ανασυγκροτούσε τη στρατιωτική της ισχύ, ο Πούτιν, βοηθούμενος και από την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, διοχέτευσε πόρους για την αναβάθμιση των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων και των δυνάμεων ασφαλείας. Ήταν ο τρόπος του για να κλείσει την παρένθεση που είχε ανοίξει ο Γιέλτσιν, μετατρέποντας τη δεκαετία του 1990 τη Ρωσία σ’ ένα είδος “νεοαποικίας” της Δύσης.<br /><br />Το 2008, η Ρωσία, απάντησε με στρατιωτικό τρόπο σε πρόκληση της δυτικόφιλης κυβέρνησης Σακασβίλι της Γεωργίας, δείχνοντας εμπράκτως ότι χώρες στην “προνομιακή ζώνη συμφερόντων” της, δηλαδή στη γεωπολιτική αυλή της, πρέπει να κρατηθούν μακριά από το ΝΑΤΟ, ειδεμή θα υποστούν τις συνέπειες. Ήταν ένα έμπρακτο μήνυμα του Πούτιν ότι η Ρωσία πρέπει να γίνεται σεβαστή ως μεγάλη δύναμη. Κάπως έτσι προέκυψε και το πρόβλημα στην Ουκρανία…</div><div><br />Γερμανία και Nord Stream<br /><br />Η κυβέρνηση Ομπάμα συνέχισε την πολιτική δυτικής διείσδυσης στη γεωπολιτική αυλή της Ρωσίας. Στην ουκρανική κρίση το 2014, η Μέρκελ συνέβαλε στην έναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας του Μινσκ, με στόχο την επίλυση της σύγκρουσης στην Ανατολική Ουκρανία. Το Βερολίνο είχε το ρεαλισμό να συνεργαστεί με τη Μόσχα, παρότι στην πραγματικότητα η Ρωσία ήταν (τότε εμμέσως, πλην σαφώς) μέρος της σύγκρουσης.<br /><br />Μετά και την προσάρτηση της Κριμαίας, το γερμανικό πολιτικό σύστημα άρχισε να υψώνει τους τόνους, υποστηρίζοντας ορισμένες κυρώσεις έναντι της Μόσχας (ειδικότερα οι Πράσινοι που παγίως διακρίνονται για την αντιρωσική τους στάση). Όμως, οι κυρώσεις που είχαν υιοθετηθεί τότε δεν υπονόμευσαν το θεμέλιο των ρωσογερμανικών σχέσεων, που είναι η συμπληρωματικότητα των δύο οικονομιών που προαναφέραμε.<br /><br />Απόδειξη της επιθυμίας του Βερολίνου να διατηρήσει αλώβητες τις οικονομικές σχέσεις και μάλιστα να τις χρησιμοποιήσει ως εργαλείο για τη σταθεροποίηση των δεσμών της ΕΕ με τη Μόσχα, υπήρξαν οι αγωγοί φυσικού αερίου Nord Stream. Αυτοί τελικώς υπέστησαν σαμποτάζ, λίγο μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Αν και η εμπλοκή των Ουκρανών ήταν εξόφθαλμη – κάτι που αποδείχτηκε στην πορεία – η αρχική εκδοχή της Δύσης ήταν πως ευθύνονταν οι Ρώσοι!<br /><br />Πριν την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, οι Nord Stream επισκίαζαν τις σχέσεις ΗΠΑ-Γερμανίας. Η Μέρκελ ελίσσονταν με τους Αμερικανούς, προκειμένου να ολοκληρωθεί ο Nord Stream 2, χωρίς να έρθει σε σύγκρουση με την Ουάσινγκτον που παγίως υποστήριζε ότι το Κρεμλίνο θα χρησιμοποιεί τους Nord Stream για γεωπολιτικούς σκοπούς. Το Βερολίνο υποτιμούσε τις αμερικανικές ανησυχίες, θεωρώντας πως προέχει η συμπληρωματικότητα των δύο οικονομιών: Η Γερμανία χρειάζεται το ρωσικό αέριο, η Ρωσία έχει ανάγκη τα γερμανικά ευρώ, άρα δεν συμφέρει το Βερολίνο να απομονωθεί η Μόσχα εντός της ΕΕ.<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολιτικής της τότε καγκελαρίου, ήταν ότι η Μέρκελ είχε συζητήσει το ενδεχόμενο να προσκληθεί ο Πούτιν σε Σύνοδο της Κορυφής της ΕΕ – ερχόμενη σε συνεννόηση με τον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν και τον τότε πρωθυπουργό της Ιταλίας Μάριο Ντράγκι – παραβλέποντας τον αντιρωσισμό των, προερχόμενων από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.<br />Ο ρόλος της ιστορίας<br /><br />Πέραν της οικονομίας που είχε φέρει τις δύο χώρες κοντά, τα ένστικτα της Γερμανίας για τη Ρωσία διαμορφώθηκαν σε μεγάλο βαθμό από την αντιφατική και βίαιη ιστορία μεταξύ των δύο χωρών τον 20ο αιώνα. Διαχρονική θέση της Γερμανίας, πριν την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ήταν ότι η Ευρώπη είναι ατελής, χωρίς να είναι η Ρωσία σταθερά “αγκυροβολημένη” μέσα της. Επιπλέον, το ιστορικό της αφήγημα σχετικά με την “Ανατολή” έδινε ελάχιστη σημασία στη Λευκορωσία και στην Ουκρανία, λόγω των καταστροφών που άφησαν πίσω τους οι Γερμανοί του Γ’ Ράιχ. Η Γερμανία μετέφερε το αίσθημα της ενοχής της για τα ναζιστικά εγκλήματα που έγιναν εναντίον των Σοβιετικών κατ’ εξοχήν στη σύγχρονη Ρωσία.<br /><br />Αξίζει να θυμίσουμε την στάση του Βερολίνου, έναν μόλις μήνα πριν την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Την στιγμή που η ένταση ήταν στο “κόκκινο”, η γερμανική κυβέρνηση έκανε γνωστό πως αποφάσισε να προμηθεύσει την Ουκρανία μόλις με μερικές χιλιάδες στρατιωτικά κράνη, αποκλείοντας κάθε αποστολή οπλισμού. Όμως, η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία επέφερε ένα καίριο πλήγμα στις ρωσογερμανικές σχέσεις, σε σημείο που να μην συζητάνε στο Βερολίνο για την αλληλοσυμπλήρωση των οικονομιών, αλλά για το αν η Ρωσία θα εισβάλει στην Γερμανία…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το μυθιστόρημα των ρωσογερμανικών σχέσεων: Από τις business στoν ψυχρό πόλεμο.

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ήταν το ορόσημο για να διακοπεί ο οικονομικός-ενεργειακός εναγκαλισμός της Γερμανίας με...

Διαβάστε την συνέχεια

Η στρατηγική ασάφεια των ΗΠΑ ως εργαλείο άσκησης πίεσης και φθοράς του αντιπάλου.

<h3 style="text-align: left;"><a href="https://max-security-com-resources.s3.us-west-1.amazonaws.com/wwwweb/wp-content/uploads/2025/01/14093039/13.jpg"><img border="0" height="372" src="https://max-security-com-resources.s3.us-west-1.amazonaws.com/wwwweb/wp-content/uploads/2025/01/14093039/13.jpg" width="691" /></a><span style="font-weight: normal;">Τι κρύβει η στρατηγική ασάφεια του Τραμπ;</span></h3><b>ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ</b><br />Οι εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις σχετικά με το διεθνές σύστημα οδηγούν τον πλανήτη σε σημείο ανάφλεξης. Ο Παγκόσμιος Νότος ελπίζει σε ένα πολυπολικό κόσμο με το ίδιο σύστημα δικαίου για όλους, στην αναδιαμόρφωση των παγκόσμιων εμπορικών οδών και στη δημιουργία εναλλακτικών χρηματοοικονομικών αρχιτεκτονικών, πέρα από τον ασφυκτικό έλεγχο της Δύσης.<br /><br />Όμως, οι δυτικές ελίτ εξουσίας βιώνουν την πολυπολικότητα σαν πολιτισμικό τραύμα και υπαρξιακή απειλή για την πολιτιστική τους ταυτότητα και, κυρίως, τον οικονομικό τους ρόλο. Εκλαμβάνουν την οικονομική ανάπτυξη και τεχνολογική πρόοδο των άλλων ως προβλήματα που απαιτούν στρατιωτικές λύσεις. Έγγραφα εξωτερικής πολιτικής αποκαλύπτουν πως προετοιμάζονται για πλανητικό πόλεμο, με τον οποίο ελπίζουν να διατηρήσουν τα προνόμιά τους, αδιαφορώντας για τη μιζέρια που θα φέρει στις κοινωνίες.<br /><br />Ο κεντρικός σχεδιασμός των θεσμικών δικτύων επιρροής εστιάζεται στην καθυστέρηση: Διατήρηση του διαχειριζόμενου χάους για όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο, ώστε να διατηρηθεί η εξουσία τους, η οποία δεν μπορεί πια να δικαιολογηθεί μέσω της συναίνεσης των κοινωνιών και της ευημερίας, που δεν είναι πλέον συνδεδεμένη με τη φιλελεύθερη δημοκρατία και τις αγορές. Η στρατηγική ασάφεια είναι η λειτουργική έκφραση αυτής της καθυστέρησης στη διαχείριση της ηγεμονικής κρίσης.<br /><br />Η Εθνική Στρατηγική Άμυνας των ΗΠΑ (USNDS) συμπυκνώνει τους μηχανισμούς στρατηγικής ασάφειας σε μια οδηγία: «Η τακτική μας πρέπει να προκαλεί σύγχυση στους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων του αντιπάλου. Να οδηγούμε τους ανταγωνιστές μας σε δυσμενείς θέσεις, να ματαιώνουμε τις προσπάθειές τους, να αποκλείουμε τις επιλογές τους, ενώ παράλληλα να επεκτείνουμε τις δικές μας». Η στρατηγική ασάφεια παρουσιάζεται σαν ένας πολύτιμος μακρο-σταθεροποιητής για την σημερινή εύθραυστη κατάσταση της μονοπολικής ηγεμονίας.<br /><br />Θέατρο ψυχολογικής φθοράς<br /><br />Ο Τραμπ σκηνοθετεί ένα θέατρο ψυχολογικής φθοράς του αντιπάλου:<br />-Κυρώσεις ανακοινώνονται ευρέως, εφαρμόζονται επιλεκτικά, και στη συνέχεια κλιμακώνονται.<br />-Δηλώσεις για προμήθειες όπλων (ATACMS, Tomahawk) πότε τρέφουν προσδοκίες, πότε καθυστερούν, πότε απορρίπτονται, πότε επαναφέρονται, πότε δίνονται με δόσεις.<br />-Διαρροές πολεμικών σχεδίων για ανάπτυξη στρατευμάτων, στρατηγικών βομβαρδιστικών, ομάδων κρούσης αεροπλανοφόρων.<br /><br />Η ασάφεια διαπερνά το παγκόσμιο σύστημα σαν ομίχλη, διάχυτη, πανταχού παρούσα, κρύβοντας τον ορίζοντα. Δηλώσεις, αναρτήσεις στο X, εκβιασμοί, προπαγάνδα, όλα τροφοδοτούν την ομίχλη γύρω από τις πραγματικές προθέσεις. Επειδή η ασάφεια είναι θέμα ερμηνείας, απαιτεί θέαμα, κάτι που προσφέρει σε αφθονία ο Τραμπ. Θολώνοντας συστηματικά τις προθέσεις του, αναγκάζει τους άλλους να προετοιμάζονται για κάθε σενάριο.<br /><div><a href="https://slpress.gr/diethni/ti-krivei-i-stratigiki-asafeia-tou-tramp/"><b>Διαβάστε τη συνέχεια στην πηγη</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η στρατηγική ασάφεια των ΗΠΑ ως εργαλείο άσκησης πίεσης και φθοράς του αντιπάλου.

Τι κρύβει η στρατηγική ασάφεια του Τραμπ; ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Οι εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις σχετικά με το διεθνές σύστημα οδηγούν τον πλαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Καλά νέα: ο πρόεδρος Τασούλας ανησυχεί για τα αδιέξοδα της ΝΔ….

<img height="310" src="https://omegapress.gr/images/TASOYLAS.jpg" width="686" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Αν η ΝΔ ήταν η κυρίαρχη δύναμη και οι δημοσκοπήσεις της έδιναν καθαρό προβάδισμα αυτοδυναμίας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ήταν ήσυχος. Να όμως που ξαφνικά, ο Κώστας Τασούλας διοχετεύει μέσω διαρροών στο “Βήμα της Κυριακής”, την ανησυχία του για το ενδεχόμενο να μείνει η χώρα χωρίς κυβέρνηση.. Τέτοιο ενδεχόμενο φυσικά δεν υπάρχει. Υπάρχει όμως και είναι ισχυρό το ενδεχόμενο, να σχηματιστεί κυβέρνηση χωρίς τον Μητσοτάκη ή αν υπάρξει τελικά ένα ισχυρό κόμμα Τσίπρα , με συνεργασίες να φύγει από την εξουσία η ΝΔ. Αυτό φυσικά δεν το χωρά ο νους του δεξιού Προέδρου. <br /><br />Ο Κώστας Τασούλας επιλέχθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη , παρά τις σφοδρές αντιδράσεις, ακριβώς γι αυτόν τον ρόλο. Του Προέδρου που υπηρετεί τον πρωθυπουργού και ανησυχεί αν η ΝΔ δεν πάει καλά ή αν υπάρχει το ενδεχόμενο να αναδειχθεί μια άλλη κυβέρνηση. Επιβεβαιώνονται όσοι εξέφραζαν έντονες διαφωνίες με την επιλογή του Μητσοτάκη, ότι δηλαδή δεν είναι σωστό να προτείνει για Πρόεδρο έναν σκληρό κομματικό. Αλλά το γεγονός ότι ο Τασούλας ανησυχεί είναι ίσως το καλύτερο νέο για την προοδευτική αντιπολίτευση. Το πολιτικό σκηνικό βράζει και η ΝΔ επιστρατεύει όποιον μπορεί για να προκαλέσει φόβο και ανησυχίες στην κοινωνία.</div><div>  <br />Υπηρετώντας το δόγμα Μητσοτάκη<br /><br />Τα κόμματα της αντιπολίτευσης αντέδρασαν για την κίνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας να εκφράσει τις υποτιθέμενες ανησυχίες του μέσω της εφημερίδας. Είναι παλιά τακτική, δεν είναι κάτι καινούργιο στην πολιτική. Με μια διαφορά. Παλαιότερα, όλοι σχεδόν οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας, είτε σε συνεννόηση με την κυβέρνηση, είτε από δική τους επιλογή, εξέφραζαν ανησυχίες μέσω διαρροών για διάφορα ζητήματα , κυρίως για την επιθετικότητα της Τουρκίας , για την οικονομία ή για διάφορα κοινωνικά ζητήματα μέσα από γενικότητες, ώστε να μην παραβιάσει τον θεσμικό του ρόλο. Συχνά άφηναν υπονοούμενα και στις δημόσιες δηλώσεις τους. <br /><br />Αυτή τη φορά ο Κώστας Τασούλας επέλεξε να εκφράσει τις ανησυχίες του για το ενδεχόμενο να μην μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση, υπηρετώντας προφανώς την επικοινωνιακή τακτική του Κυριάκου Μητσοτάκη περί σταθερότητας ή το “Μητσοτάκης ή χάος”. Γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι ακυβερνησία δεν υπήρξε ποτέ και ούτε θα υπάρξει, οπότε η παρέμβασή του έχει καθαρά κομματικό περιεχόμενο. <br /> <br />Καλό θα ήταν όμως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να μην επιχειρεί να συμβάλλει και αυτός στον αποπροσανατολισμό της κοινωνίας από τα φλέγοντα προβλήματά της , όπως είναι η ακρίβεια, η ανασφάλεια, η διαφθορά , τα σκάνδαλα της κυβέρνησης που την έχουν οδηγήσει σε κρίση εμπιστοσύνης με την κοινωνία. Γιατί η κυβέρνηση είναι αυτή που οδηγεί τη χώρα σε συνεχείς κρίσεις και καλό θα ήταν , αν ενδιαφέρεται, να μιλήσει και μάλιστα δημόσια για την κατάρρευση του ΕΣΥ, το χάος στην παιδεία , τους χαμηλούς μισθούς, τις ανισότητες και το κράτος δικαίου. <br /><br />Υπό αυτή την οπτική, κακώς ξεσηκώθηκε η αντιπολίτευση. Γιατί γνωρίζουν όλα τα κόμματα ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε πρόεδρο τον Κώστα Τασούλα, ακριβώς για τους λόγους που και η ίδια είχε επικαλεστεί όταν αρνήθηκε να τον ψηφίσει . Ότι θα υπηρετούσε το πρωθυπουργικό αφήγημα, όποιο και αν ήταν , όποιο και αν είναι στο εξής. Ο Κώστας Τασούλας ανήκει στους οπαδούς του Ευάγγελου Αβέρωφ, αν υποθέσουμε ότι ο Αβέρωφ είχε οπαδούς, απλά επειδή τον ανέδειξε στην πολιτική κυρίως , επειδή τους ενώνει η Ήπειρος. Ο Τασούλας δεν διακρίθηκε ποτέ και για τίποτα στον έως τώρα πολιτικό του βίο. Ήταν και είναι σχεδόν άφαντος , χωρίς επαρκή και ιδεολογική συγκρότηση, χωρίς κάποια διακριτή πολιτική κουλτούρα. Ένας συνηθισμένος δεξιός με ακροδεξιές ανησυχίες που της κρύβει λόγω του θεσμικού ρόλου, αλλά αν το ζητήσει ο Μητσοτάκης, θα τις εκφράσει και αυτές. <br /><br />Είναι επομένως καλά τα νέα για την αντιπολίτευση. Ο Μητσοτάκης ανησυχεί, ο Τασούλας ανησυχεί, αλλά ανησυχεί και ο ελληνικός λαός για όλους αυτούς που τον οδηγούν μέρα με την ημέρα όλο και πιο βαθιά σε κρίσεις. Για όλους αυτούς που αποδυναμώνουν τους θεσμούς για να κυριαρχούν. Για όλους αυτούς που βάζουν την εξουσία τους πάνω από τη χώρα. Είναι επομένως ευθύνη της προοδευτικής αντιπολίτευσης να αφυπνιστεί και να εργαστεί πάνω σε ένα σχέδιο που στόχο θα έχει όχι απλά την διακυβέρνηση της χώρας, αλλά την αλλαγή του μοντέλου διακυβέρνησης. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καλά νέα: ο πρόεδρος Τασούλας ανησυχεί για τα αδιέξοδα της ΝΔ….

Του Σωτήρη Σιδέρη Αν η ΝΔ ήταν η κυρίαρχη δύναμη και οι δημοσκοπήσεις της έδιναν καθαρό προβάδισμα αυτοδυναμίας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ “χτίζει στρατιωτικά” με Ελλάδα και Κύπρο κατά Τουρκίας που ανησυχεί.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2025/11/greece-israel-turkey-mitsotakis-netanyahou-erdogan.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="379" data-original-width="792" height="323" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2025/11/greece-israel-turkey-mitsotakis-netanyahou-erdogan.jpeg" width="684" /></a></div><div><br /></div><div><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Μια ολοκληρωμένη έρευνα του τουρκικού ειδησεογραφικού καναλιού GZT News ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ, μαζί με την Ελλάδα και την Κύπρο, χτίζει ένα στρατιωτικό περίβλημα που αποτελεί άμεση απειλή για την Τουρκία.</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Η έρευνα, η οποία ξεκίνησε με την ανάλυση ενός απλού βίντεο στο TikTok που έδειχνε τη μεταφορά ενός εκτοξευτή πυραύλων, αποκαλύπτει πώς οι δημοσιογράφοι «παρακολούθησαν σχολαστικά, βήμα προς βήμα, την τροχιά του πυραύλου που στάλθηκε από το Ισραήλ στην Ελλάδα».</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Σύμφωνα με την έκθεση, «Τα τελευταία δέκα χρόνια, οι σχέσεις μεταξύ Αθήνας και Τελ Αβίβ έχουν εξελιχθεί σε στρατηγική εταιρική σχέση, πέρα ​​από την απλή εμπορική ή διπλωματική προσέγγιση».</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Η έρευνα εξηγεί την κίνηση ως ιστορική αλλαγή, σημειώνοντας ότι «ενώ στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, οι αραβικές χώρες επιτέθηκαν στο Ισραήλ… η Τουρκία συνδεόταν με το Ισραήλ με ισχυρούς στρατιωτικούς δεσμούς», σήμερα η κατάσταση έχει αντιστραφεί.</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Ο κύριος λόγος για αυτό, σύμφωνα με την τουρκική ανάλυση, είναι ότι «η Ελλάδα, λόγω του δόγματος της «γαλάζιας πατρίδας» της Τουρκίας, προσπαθεί πάντα να κρατάει το Ισραήλ στο πλευρό της».</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Η έκθεση περιγράφει λεπτομερώς τη στρατιωτική συνεργασία: «Η Ελλάδα προσπαθεί να αναβαθμίσει το απόθεμά της κυρίως με όπλα ισραηλινής κατασκευής», συμπεριλαμβανομένης της αγοράς πυραύλων «Spike», έξυπνων βομβών «Space» και πυραύλων «Rampage», τους οποίους το Ισραήλ «έχει χρησιμοποιήσει σε επιθέσεις κατά του Ιράν» και έχουν αποδειχθεί «πολύ αποτελεσματικά πυρομαχικά».</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Ταυτόχρονα, «το γεγονός ότι η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία λαμβάνει εκπαίδευση από το Ισραήλ είναι ένας σημαντικός παράγοντας».</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Επιπλέον, η έρευνα υποστηρίζει ότι «είναι αναμφισβήτητο ότι τα εβραϊκά και ελληνικά λόμπι στην Αμερική είχαν σαφή επιρροή στην αποτροπή της επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35 και στην παράδοση του αεροσκάφους».</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;"> Όσον αφορά τη συνεργασία στον τομέα της ενέργειας, «τα αποθέματα φυσικού αερίου που ανακαλύφθηκαν στην ανατολική Μεσόγειο έχουν μετατρέψει τη συνεργασία μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας σε γεωπολιτικό ενεργειακό διάδρομο».</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Ο ερευνητής παρουσίασε μια φωτογραφία που δείχνει «τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου, τον Έλληνα πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατά την υπογραφή του έργου του αγωγού φυσικού αερίου EastMed, ο οποίος έχει ως στόχο τη μεταφορά ισραηλινού φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω Κύπρου και Ελλάδας».</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Αλλά η κύρια ανησυχία στην Άγκυρα αφορά την αεράμυνα.</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Υποστηρίζεται ότι η Ελλάδα, η οποία «αδυνατεί να δημιουργήσει το δικό της σύστημα αεράμυνας», έχει στραφεί στο Ισραήλ με στόχο την κατασκευή της «Ασπίδας του Αχιλλέα», παρόμοιας με τον τουρκικό «Ατσάλινο Θόλο», χρησιμοποιώντας συστήματα όπως η «Σφεντόνα του Δαυίδ».</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Η μεγαλύτερη ανησυχία είναι η ανάπτυξη του συστήματος «Barak-MX» στην Κύπρο: «Είναι ένα επικίνδυνο σύστημα… Η εμβέλεια του ραντάρ είναι πολύ μεγάλη… Θα μπορεί να παρακολουθεί μέχρι την Αττάλεια… Αυτό σημαίνει ότι η εναέρια κυκλοφορία μεταξύ Τουρκίας και Κύπρου θα βρίσκεται υπό συνεχή επιτήρηση από την ισραηλινή πλευρά και το Ισραήλ δεν θα εγκαταλείψει μια τέτοια ικανότητα πληροφοριών».</p><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; font-family: "Open Sans"; font-size: 18px; margin: 0px 0px 30px;">Η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «φαίνεται ότι αυτές οι συμμαχίες δεν έχουν μόνο αμυντικούς σκοπούς, αλλά αποτελούν επίσης μέρος του αγώνα για την αναδιαμόρφωση της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή».</p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="386" src="https://www.youtube.com/embed/cPfo4gsEXsc" width="685" youtube-src-id="cPfo4gsEXsc"></iframe></div><br /><br /><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Ισραήλ “χτίζει στρατιωτικά” με Ελλάδα και Κύπρο κατά Τουρκίας που ανησυχεί.

Μια ολοκληρωμένη έρευνα του τουρκικού ειδησεογραφικού καναλιού GZT News ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ, μαζί με την Ελλάδα και την Κύπρο, χτίζει ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Πόλεμος” ΗΠΑ – Κίνας στην Ελλάδα! Λιμάνια Πειραιά και Ελευσίνας.

<img height="360" src="https://thriassio.gr/wp-content/uploads/2025/06/teloneio-peiraia-g-teloneio-peiraia-limani-peiraia-container.webp" width="698" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η σχεδιαζόμενη αμερικανική επένδυση στην Ελευσίνα προκαλεί «βουβή» κινητικότητα στο Πεκίνο, με την Cosco να εξετάζει τέταρτη προβλήτα στον Πειραιά εν μέσω ασφυκτικής πίεσης χωρητικότητας.</span></h3><b>ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΠΕΛΙΩΤΗΣ</b><br />Έντονη σε… πολλά επίπεδα είναι ησυζήτηση που έχει ανοίξει τις τελευταίες εβδομάδες γύρω από την Ελευσίνα και τον νέο εμπορικό διάδρομο που σχεδιάζουν οι ΗΠΑ (Βλ. Θ» 10.11.25 Παιχνίδι ισορροπιών: γιατί η Ελευσίνα γίνεται ο νέος εμπορικός διάδρομος της χώρας). Η κινεζική πλευρά, που ελέγχει το λιμάνι του Πειραιά, παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις καθώς η πιθανή στρατηγική αναβάθμιση της Ελευσίνας δημιουργεί εναλλακτική πύλη για αμερικανικά φορτία προς την Ευρώπη.<br /><br />Η Ελευσίνα στο μικροσκόπιο Πεκίνου<br /><br />Η είδηση ότι οι ΗΠΑ προωθούν έναν εναλλακτικό διάδρομο μεταφορών, με κομβικό σημείο την Ελευσίνα, δεν πέρασε απαρατήρητη. Για την Cosco και την κινεζική πλευρά, η μετατόπιση εμπορικού ενδιαφέροντος από τον Πειραιά προς τη Δυτική Αττική αποτελεί ζήτημα στρατηγικής σημασίας. Γι’ αυτό και η στάση τους έχει γίνει ακόμα πιο προσεκτική, όπως σημειώνουν άνθρωποι που γνωρίζουν το παρασκήνιο.<br /><br />Ο Πειραιάς «αγγίζει» τα όριά του<div><br /></div><div>Το λιμάνι του Πειραιά εξυπηρετεί πλέον τόσο μεγάλο όγκο που πλησιάζει το ανώτατο επιχειρησιακό του όριο. Με διακίνηση 5,5 εκατ. εμπορευματοκιβωτίων, οι χώροι στενεύουν επικίνδυνα και κάθε επέκταση θεωρείται μονόδρομος.<br /><br />Στα συρτάρια υπάρχει έτοιμο σχέδιο για 4η προβλήτα, ανάμεσα στο car terminal και την προβλήτα Ι. Όμως, το έργο δεν ανήκει στα υποχρεωτικά, και οι Κινέζοι χρειάζονται πράσινο φως από τις ελληνικές αρχές—κάτι που ακόμη δεν έχει δοθεί.<br /><br /><div>«Βουβαμάρα» εν αναμονή αποφάσεων<br /><br />Η αβεβαιότητα για το πώς θα κινηθεί η κυβέρνηση, σε συνδυασμό με την έντονη αμερικανική παρουσία στην Ελλάδα, έχει προκαλέσει μια περίεργη «ησυχία» από την πλευρά της Cosco. Δεν υπάρχουν δημόσιες αντιδράσεις, ούτε διαρροές. Μόνο αναμονή.<br /><br />Άνθρωποι του λιμανιού μιλούν για μια ατμόσφαιρα προβληματισμού, καθώς μια νέα μεγάλη προβλήτα θα μπορούσε να δώσει λύση στην πίεση χωρητικότητας, αλλά την ίδια στιγμή θα άνοιγε νέο κύκλο συζητήσεων για την κινεζική επιρροή σε κομβικά ελληνικά λιμάνια – ειδικά σε μια περίοδο που η Ελευσίνα αναβαθμίζεται γεωπολιτικά.</div><div><br />Ποιες ισορροπίες αλλάζουν<br /><br />Η σχέση ΗΠΑ – Κίνας παραμένει τεταμένη και κάθε κίνηση στην Ανατολική Μεσόγειο αποκτά μεγαλύτερο βάρος. Η Ελλάδα βρίσκεται στη μέση ενός νέου γεωοικονομικού ανταγωνισμού και οι αποφάσεις της κυβέρνησης για τα λιμάνια, τα logistics και τις νέες υποδομές θα καθορίσουν ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο τα επόμενα χρόνια.</div><div><br /></div><div><a href="https://thriassio.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

“Πόλεμος” ΗΠΑ – Κίνας στην Ελλάδα! Λιμάνια Πειραιά και Ελευσίνας.

Η σχεδιαζόμενη αμερικανική επένδυση στην Ελευσίνα προκαλεί «βουβή» κινητικότητα στο Πεκίνο, με την Cosco να εξετάζει τέταρτη προβλήτα στον Π...

Διαβάστε την συνέχεια

Τί επιπτώσεις θα έχει ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας.

<img height="442" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/11/30521421-825x600.jpg" width="695" /><br /><br /><div><b>ΜΕΛΑΣ ΚΩΣΤΑΣ</b><br />Ο κυβερνητικός συνασπισμός του Καγκελάριου της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς κατέληξε πρόσφατα σ’ έναν δύσκολο συμβιβασμό για την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων της χώρας με ένα νέο πρόγραμμα εθελοντικής θητείας, με σχέδια για υποχρεωτική στράτευση σε περίπτωση που η εθελοντική δεν επαρκεί. Την ίδια στιγμή, σε έρευνα της εφημερίδας BILD, το 58% των Γερμανών εμφανίζεται να συμφωνεί στην καθιέρωση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.<br /><br />Πάντως, υπάρχουν πολλές αμφιβολίες για αν το κυβερνητικό σχέδιο, που περιλαμβάνει υψηλούς μισθούς για τους στρατεύσιμους και επιδοτήσεις για έκδοση διπλώματος φορτηγών οχημάτων, στεφθεί τελικώς με επιτυχία. Η απόφαση για την θητεία ήρθε εν μέσω της επιστροφής του μιλιταρισμού στην Γερμανία, με την κυβέρνηση Μερτς να ετοιμάζεται να διαθέσει το ποσό-μαμούθ των 19 δισεκατομμυρίων ευρώ και τον Γερμανό καγκελάριο να προσδοκά να φτιάξει τον ισχυρότερο στρατό στην Ευρώπη.<br /><br />Πάντως, η Γερμανία είχε αρχίσει να ερωτοτροπεί με την στρατιωτική ισχύ πολύ πριν την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, επί θητείας Μέρκελ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η διακήρυξη της Ρώμης στις 25-3-20217, όπου το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είχε επιλέξει την τρίτη πρόταση από τις πέντε που είχε παρουσιάσει ο τότε πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, με τη Λευκή Βίβλο.<br /><br />Ήταν η Σύνοδος που υιοθετήθηκε η στρατηγική της PESCO (Permanent Structured Cooperation), σε διάφορους τομείς, με προεξάρχοντα αυτόν της άμυνας. Η PESCO ήταν επιλογή της Γερμανίας, όπως είχε ήδη προαναγγελθεί με διάφορους τρόπους από την Μέρκελ. Μάλιστα στη διακήρυξη αυτή υπήρχαν τέσσερις στόχοι, από τους οποίους πρώτος ήταν ο ακόλουθος:<br /><br />«Μια ασφαλή και προστατευμένη Ευρώπη, μια Ένωση όπου όλοι οι πολίτες θα αισθάνονται ασφαλείς και θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα, όπου τα εξωτερικά μας σύνορα θα είναι ασφαλή, εφαρμόζοντας μια αποτελεσματική, υπεύθυνη και βιώσιμη μεταναστευτική πολιτική που θα σέβεται τα διεθνή πρότυπα, μια Ευρώπη αποφασισμένη να καταπολεμήσει την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα».<br /><br />Η παραπάνω επιλογή, με κύριο άξονα τα θέματα άμυνας και ασφάλειας, αποτελούσε από αρκετό καιρό πριν προτεραιότητα του Βερολίνου. Αιτία ήταν ότι είχε καταστεί επιτακτική ανάγκη η προσαρμογή της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής στα νέα πλανητικά δεδομένα, που είχαν πάρει καταλυτικές διαστάσεις από την (πρώτη) εκλογή του Τραμπ.<br /><br />Στροφή στην εξωτερική πολιτική<br /><br />Οι ΗΠΑ εξαρτούν ολοένα και περισσότερο την εξωτερική τους πολιτική από την προσέγγιση της “ισορροπίας δυνάμεων”. Βασίζονται πλέον περισσότερο στους περιφερειακούς φορείς για τη διαχείριση απειλών. Οι μακροπρόθεσμες αμερικανικές εγγυήσεις για την ασφάλεια της Ευρώπης υπήρξαν το σήμα κατατεθέν της ευρωπαϊκής άμυνας από το 1945. Μετά ειδικά και την δεύτερη εκλογή Τραμπ, είναι ξεκάθαρο για το Βερολίνο ότι δεν μπορεί να υπολογίζει σ’ αυτές…<br /><br />Ήδη από την πρώτη εκλογή του Τραμπ είχε διαφανεί η επανεξέταση κύριων προσεγγίσεων της μεταπολεμικής αμερικανικής στρατηγικής. Ο Τραμπ, όσον αφορά την εθνική στρατηγική των ΗΠΑ, εμφανίστηκε ως κύριος εκφραστής αναζήτησης νέων προσανατολισμών και προσεγγίσεων, παρά το γεγονός ότι το αμερικανικό κατεστημένο του είχε υψώσει εμπόδια, προκειμένου να προσαρμοσθεί στο παραδοσιακό πλαίσιο. Η δε δεύτερη εκλογή του, σήμανε κυριολεκτικά συναγερμό.<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό πως προκειμένου να κατευναστεί ο Τραμπ, η Ευρώπη επέλεξε την πλήρη υποταγή στις ΗΠΑ. Οι ηγέτες της ΕΕ συμφώνησαν να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ (ποσό που θα οδηγήσει σε χρεοκοπία τα περισσότερα κράτη-μέλη) χωρίς καμία συνεκτική λογική, πέρα από τις αμερικανικές απαιτήσεις. Η συμφωνία αυτή δεν έχει καμία σχέση με κατανομή βαρών, αλλά πρόκειται για πληρωμή φόρου υποταγής, μεταμφιεσμένου σε αλληλεγγύη του ΝΑΤΟ!<br /><br />Η γερμανική στάση<br /><br />Όπως προαναφέραμε, τα ανησυχητικά σημάδια για την Γερμανία υπήρχαν από την πρώτη θητεία Τραμπ. Ήταν τότε που ο Μακρόν είχε χαρακτηρίσει το ΝΑΤΟ «εγκεφαλικά νεκρό», καθώς η Συμμαχία ήταν σε φάση αναμονής για τον τρόπο που θα συνεχίσει να υπάρχει. Το δε βάρος της Ρωσίας, ως περιφερειακής πυρηνικής δύναμης, είχε αρχίσει να αυξάνεται, ολοένα και πιο πολύ.<br /><br />Στην πραγματικότητα η συζήτηση στη Γερμανία για μια νέα, πιο διεκδικητική εξωτερική πολιτική, που θα στηρίζεται σε μεγαλύτερο βαθμό στο στρατό της, δεν συνδέεται μόνο με τις ανησυχίες σχετικά με τη Ρωσία ή τις ΗΠΑ. Η Γερμανία έχει αποδεχθεί ότι η μοναδική της επιλογή είναι η συσπείρωση της Ευρώπης, για αυτό και έκανε από νωρίς βήματα προς την καθιέρωση ενός νέου εθνικού και περιφερειακού πλαισίου ασφαλείας. Βεβαίως, πρωτού καταστεί οικονομικός ασθενής της Ευρώπης, είχε διαφανεί ότι η επιτυχία της στο οικονομικό μέτωπο υπήρξε περιορισμένη, ή και καταστροφική για την ευρωπαϊκή ενοποίηση…<br /><br />Πάντως, το Βερολίνο είχε ξεκινήσει από παλαιότερα να πιστεύει ότι για να κρατηθεί ενωμένη η Ευρώπη απαιτούνταν η πρόσθεση μιας διαστάσεως που είχε παραβλεφθεί στις διαπραγματεύσεις για την ευρωπαϊκή ενοποίηση: Η πολιτική-στρατιωτική διάσταση, κάτι που έβρισκε σύμφωνο και την Γαλλία που είχε από παλιά εκφράσει επανειλημμένα την επιθυμία της για μια βαθύτερη στρατιωτική και πολιτική συνεργασία με τη Γερμανία. Σ’ αυτή την κατεύθυνση είχε κινηθεί από νωρίς και ο πρόεδρος Μακρόν.<br /><br />Στις μέρες μας, έχουν σημειωθεί οι πρώτες αποχωρήσεις αμερικανικών στρατευμάτων από την Ευρώπη (την Ρουμανία) όπου οι ανησυχίες εντείνονται παρά τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις. Η δε πολιτική έναντι της Ρωσίας δεν μπορεί από μόνη της να λειτουργήσει ως συνεκτικός παράγοντας. Προφανώς – και παρά τους λεονταρισμούς Μερτς – το Βερολίνο, δεν είναι σε θέση να αναλάβει μόνο του σοβαρή στρατιωτική δράση.<br /><br />Είναι σε θέση, όμως, να προβάλει με κάποιον ασαφή τρόπο αυτή τη δυνατότητα, δημιουργώντας έτσι μία πολιτική δυναμική. Την ίδια στιγμή, η μετατροπή της Γερμανίας και σε σημαντική στρατιωτική δύναμη μπορεί από κάποιους να αντιμετωπιστεί θετικά, αλλά είναι σίγουρο, όμως, ότι θα εμφανιστεί ξανά η ανησυχία που πηγάζει από το παρελθόν, την στιγμή που η κούρσα εξοπλισμών στην οποία σπρώχνει (και) η Γερμανία θα δώσει την χαριστική βολή σε ό,τι έχει απομείνει από το κοινωνικό κράτος στην ΕΕ…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τί επιπτώσεις θα έχει ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας.

ΜΕΛΑΣ ΚΩΣΤΑΣ Ο κυβερνητικός συνασπισμός του Καγκελάριου της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς κατέληξε πρόσφατα σ’ έναν δύσκολο συμβιβασμό για την εν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κυβέρνηση προσέφερε νομιμοποίηση σε απατεώνα, σοκάρει το σκάνδαλο διαφθοράς σε Ουκρανία. Η Ελλάδα ενεργειακός χαμάλης.

<img height="385" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/69c939d924d21591b2974dc57770fcac_XL.jpg?v=2" width="693" /><br /><br /><div>Καταρρέει το ποσοστό του Zelensky λόγω σκανδάλου διαφθοράς στο 18% - Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν άκουσε τίποτε για τον Timur Mindich, δεν άκουσε τίποτε για το απίστευτο σκάνδαλο που αποκάλυψαν οι Αμερικανοί του FBI...<br /><br />Είδαμε εικόνες ντροπής, αίσχους και παρακμής…<br />Η Ελληνική Κυβέρνηση να υποδέχεται με τιμές ένα πολιτικό απατεώνα, ένα διαφθαρμένο πρώην αρχηγό κράτους – αφού η θητεία του έληξε τον Μάιο 2024 – έναν πολιτικό που είναι ο κύριος εγκέφαλος της διαφθοράς στην Ουκρανία… τον Zelensky.<br />Οι ηχογραφήσεις που αποκαλύπτονται από τα έργα και ημέρες του επιχειρηματία Timur Mindich φίλου του Zelensky έχουν σοκάρει την καταρρέουσα Ουκρανία… που χάνει στον πόλεμο, που έχασε 2.000.000 πολίτες στο μέτωπο, που έχασε το 24% των εδαφών στην Ανατολική Ουκρανία, που έχασε το 80% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας…<br />Οι αποκαλύψεις σοκάρουν, πλέον οι εμπλεκόμενοι επιχειρηματίες που συλλαμβάνονται ξεκάθαρα φωτογραφίζουν τον Zelensky ως τον κεντρικό εγκέφαλο της μεγάλης απάτης με δεκάδες σακούλες μαύρου χρήματος…<br />Και ενώ το σκάνδαλο διαφθοράς συγκλονίζει την Ουκρανία η Ελλάδα αποφάσισε να προσφέρει νομιμοποίηση σε ένα απατεώνα.<br />Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν άκουσε τίποτε για τον Timur Mindich, δεν άκουσε τίποτε για το απίστευτο σκάνδαλο που αποκάλυψαν οι Αμερικανοί του FBI...<br />Ο Zelensky είναι πολιτικά τελειωμένος και αυτοί που θα τον τελειώσουν δεν θα είναι οι Ρώσοι αλλά οι αμερικανοί…<br />Οι Αμερικανοί βρίσκονται πίσω από την αποκάλυψη του μεγάλου σκανδάλου διαφθοράς στην ενέργεια…<br />Είχαμε έναν αχυράνθρωπο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έναν Έλληνα πρωθυπουργό που επίσης μαστίζεται από σκάνδαλα… να νομιμοποιεί με τιμές αρχηγού – κράτους ένας παράσιτο, ένα διαφθαρμένο…<br /><br />Καταρρέει το ποσοστό του Zelensky λόγω σκανδάλου διαφθοράς στο 18%<br /><br />Το ποσοστό αποδοχής του Ουκρανού προέδρου Zelensky έχει μειωθεί κάτω από το 20% στο 18% δήλωσε ο βουλευτής της Ουκρανίας, Yaroslav Zheleznyak, επικαλούμενος δεδομένα από τρεις κλειστές κοινωνικές μελέτες που διεξήχθησαν αμέσως μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου διαφθοράς του επιχειρηματία Timur Mindich, ο οποίος είναι φίλος του Zelensky.<br /><br />Η Ελλάδα ενεργειακός χαμάλης<br /><br />Η Ελλάδα υπέγραψε συμφωνίες με την Ουκρανία ώστε να διαμετακομίζει υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) των ΗΠΑ από την Αλεξανδρούπολη και άλλες μονάδες προς την Ουκρανία.<br />Η Ελλάδα από αυτή την διαδικασία απλά μετατρέπεται σε ενεργειακό χαμάλη, δεν κερδίζει τίποτε, τουναντίον προκαλεί την Ρωσία που νομοτελειακά θα ελέγξει όλη την Ουκρανία, ότι και να συμβεί η Ουκρανία θα παραμείνει στην σφαίρα επιρροής της Ρωσίας χωρίς καμία εμπλοκή Ευρώπης, Δύσης, ΝΑΤΟ… τόσο απλά.<br /><br />Το deal με το LNG είναι στην κυριολεξία στον αέρα…<br /><br />Γίνεται πολύς λόγος για το LNG το υγροποιημένο φυσικό αέριο των ΗΠΑ που θα μεταφέρει η Ελλάδα προς Βουλγαρία, Ρουμανία με τελική κατάληξη την Ουκρανία… τα επόμενα χρόνια…<br />Στο deal αυτό που συμμετέχουν αμερικανική εταιρία, η ΔΕΠΑ και ο Aktor… απουσιάζει η λογική και η γεωπολιτική.<br /><br />Σενάριο πρώτο<br />Τελειώνει ο πόλεμος νωρίς με συμφωνία ΗΠΑ και Ρωσίας…<br />Υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι Ρώσοι θα επιτρέψουν το αμερικανικό LNG να φθάσει στην Ουκρανία όταν υπάρχουν αγωγοί φυσικού αερίου και πετρελαίου της Ρωσίας;<br />Σκεφθείτε το LNG είναι έως και 200% ακριβότερο από το φυσικό αέριο αγωγού.<br /><br />Σενάριο δεύτερο<br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν τελειώνει θα συνεχιστεί και όλο το 2026 και όλο το 2027 και τι θα συμβεί η μισή Ουκρανία θα έχει πέσει στα χέρια της Ρωσίας και η κυβέρνηση της Ουκρανίας – η παράνομη χωρίς εκλογές τωρινή κυβέρνηση της Ουκρανίας – θα έχει καταρρεύσει.<br />Στην περίπτωση αυτή το αμερικανικό LNG δεν θα φθάσει ποτέ στην Ουκρανία.<br /><br />Και στις δύο περιπτώσεις το Αμερικανικό LNG έχει τρομερά μειονεκτήματα είναι απίστευτα ακριβό και τεχνικά περίπλοκη η διαδικασία υγροποίησης, αποθήκευσης και αεριοποίησης του.<br />Το deal με το αμερικανικό LNG που ανακοινώθηκε μετά βαΐων και κλάδων δεν θα υλοποιηθεί γιατί δεν περιλαμβάνει την γεωπολιτική που είναι σταθμισμένη ξεκάθαρα υπέρ της Ρωσίας.<br />Οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν την Ελλάδα όχι ως κόμβο απλά ως εύκολη διαχειρίσιμη χώρα ως μεσάζοντα στα σχέδια ενέργειας…<br />Η ενέργεια είναι το νόμισμα του μέλλοντος και η Ρωσία έχει τα ισχυρότερα χαρτιά… τελεία και παύλα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η κυβέρνηση προσέφερε νομιμοποίηση σε απατεώνα, σοκάρει το σκάνδαλο διαφθοράς σε Ουκρανία. Η Ελλάδα ενεργειακός χαμάλης.

Καταρρέει το ποσοστό του Zelensky λόγω σκανδάλου διαφθοράς στο 18% - Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν άκουσε τίποτε για τον Timur Mindich, δεν άκου...

Διαβάστε την συνέχεια

Απίστετη δήλωση Δένδια! Να είμαστε έτοιμοι να θυσιαστούμε για την Ευρώπη (βίντεο).

<img height="372" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-11/%CE%94%CE%AD%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%82.jpg?itok=8o2i7LJ8" width="696" /><br /><br />Θεωρεί ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε για να υπερασπιστούμε την Ευρώπη...<br /><br />ΟΥπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, εκτιμά ότι αυτό που απουσιάζει από τους πολίτες της Ευρώπης σήμερα είναι η διάθεση για αυτοθυσία.<br /><br />Τόνισε ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να είναι προετοιμασμένοι ακόμα και να θυσιάσουν τη ζωή τους για την υπεράσπιση της Ευρώπης, ξεκαθαρίζοντας πως η δήλωσή του αυτή είναι απολύτως σοβαρή.<br /><br />Πιο συγκεκριμένα, ζήτησε «αλλαγή νοοτροπίας» στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και «επιστροφή σε ένα πνεύμα ηρωισμού», όπου ο Ευρωπαίος θα έχει συνειδητοποιήσει πως ίσως χρειαστεί να θυσιαστεί προκειμένου να προστατεύσει τις ελευθερίες και τα δικαιώματα που απολαμβάνει.<br /><br /><br />«Σήμερα η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω. Ούτε καν με την ευρωπαϊκή σημαία», πρόσθεσε. Και το βρίσκει προβληματικό.<br /><br />«Λέμε να επέμβουμε στην Ουκρανία. Κάνουνε πλάκα τώρα. Σοβαρά; Μπορεί η Ευρώπη να στηρίξει ευρωπαϊκό στρατό εκτός των συνόρων; Όποιος το νομίζει αυτό, ζει σε έναν άλλον πλανήτη. Πρέπει λοιπόν, “to put our act together”. Αν θέλουμε να το πετύχουμε. Αν πιστεύουμε ότι πρέπει κι εγώ είμαι από αυτούς που πιστεύουν βαθύτατα ότι πρέπει. Πρέπει να είμαστε ειλικρινής απέναντι στην ευρωπαϊκή κοινωνία. Πρέπει να της πούμε ξεκάθαρα εκτός από χρήματα, τι άλλο χρειάζεται και να αρχίσουμε να δουλεύουμε για αυτό», είπε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1990357905594626226" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1990357905594626226&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fpolitiki%2F7340009_apisteti-dilosi-dendia-na-eimaste-etoimoi-na-thysiastoyme-gia-tin-eyropi-binteo&sessionId=71ec5877faa7db21d98d54a12de55e0b7229e96c&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 897px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><br />Σε μια Ευρώπη που αναζητά ακόμα τον προσανατολισμό και τη σημασία της, η απαίτηση για «αυτοθυσία» από τους πολίτες εκλαμβάνεται μάλλον ως προσπάθεια αποφυγής της πολιτικής ευθύνης παρά ως μια πραγματική στρατηγική.<br /><br />Ο ουσιαστικός στόχος δεν πρέπει να είναι να εξοικειωθούμε με την εικόνα των φερέτρων σκεπασμένων με σημαίες, αλλά να δημιουργήσουμε έναν κόσμο όπου τέτοιες εικόνες θα είναι περιττές.<br /><br />Πριν, λοιπόν, μας ζητηθεί να «πεθάνουμε για την Ευρώπη», θα ήταν σκόπιμο να αξιολογήσουμε πρώτα τι προσφέρει η Ευρώπη (και οι ηγεσίες μας) για να βελτιώσει την ίδια μας τη ζωή.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Απίστετη δήλωση Δένδια! Να είμαστε έτοιμοι να θυσιαστούμε για την Ευρώπη (βίντεο).

Θεωρεί ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε για να υπερασπιστούμε την Ευρώπη... ΟΥπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, εκτιμά ότι αυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα σε θέση αντιπαλότητας έναντι δύο υπερδυνάμεων. Η σημασία της αμερικανικής απόβασης.

<a href="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2025/11/geostrategic-greece-2-pr-1024x611.jpg"><img border="0" height="382" src="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2025/11/geostrategic-greece-2-pr-1024x611.jpg" width="701" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ελλάδα ως γεωπολιτικό παίγνιο. Η σημασία της Αμερικανικής απόβασης</span></h3>Του <b>Παντελή Σαββίδη</b><br />Τρία είναι τα στοιχεία που ενδιαφέρουν από την τελευταία αμερικανική απόβαση στην Αθήνα: το LNG, η συμμετοχή της EXXON στο οικόπεδο 2 δυτικά της Κέρκυρας και η Συμφωνία 3+1 (Ελλάδα-Κύπρος- Ισραήλ +ΗΠΑ).<br /><br />Η επανενεργοποίηση της πρωτοβουλίας 3+1 υπό προϋποθέσεις είναι θετική αλλά προϋπήρχε ως διαδικασία, απλώς, τώρα αποφασίσθηκε η συνέχισή της. Η προϋπόθεση είναι να συζητήσει η Ελλάδα και η Κύπρος με το Ισραήλ τα πεδία στα οποία θα μπορούσαν να συνεχίσουν την συνεργασία τους και να την επεκτείνουν σε ζητήματα ασφάλειας. Είναι ευνόητο πως μια τέτοια συνεργασία δεν μπορεί να περιλαμβάνει τον διωγμό των παλαιστινίων.<div><br /><img height="425" src="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2025/11/xartis.jpg" width="640" /><br /><br /><div>Η συμμετοχή της EXXON στις έρευνες και ενδεχομένως εξορύξεις στο οικόπεδο 2 δυτικά της Κέρκυρας μένει να αποδειχθεί ως προς την ωφελιμότητά της. Το παρελθόν της συμπεριφοράς της EXXON σε ανάλογες περιπτώσεις δεν προκαλεί αισιοδοξία. Η ικανοποίηση προκύπτει από την ψευδαίσθηση ότι η εμπλοκή αμερικανικών εταιρειών στην ενεργειακή πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων θα προστατέψει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, κάτι που η Αθήνα ομολογεί πως δεν μπορεί να πετύχει μόνη της. H EXXON κάνει έρευνες και στην Ελλάδα και στη Λιβύη. Υπάρχει διάχυτη η εντύπωση πως στο τέλος εκείνο που θα επιδιωχθεί είναι εξορύξεις χωρίς να έχουν ορισθεί οι ΑΟΖ των ενδιαφερομένων χωρών, κάτι που σε ό,τι αφορά το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο υπονοεί στην προέκτασή της η δήλωση της κ. Δαμανάκη για κοινά θαλάσσια πάρκα Ελλάδας-Τουρκίας.<br /><br />Οι ενεργειακές συμφωνίες σχετικά με το LNG, και τον κάθετο άξονα από Αλεξανδρούπολη προς βορράν, πέραν του κόστους, έχουν χρονικό ορίζοντα (2030-2050) κατά τον οποίο θα κριθούν αν υπερισχύσουν και σε ποιο ποσοστό από τις ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας).<br /><br />Η αμερικανική προσπάθεια έχει ως ισομερή στόχο το οικονομικό και το γεωπολιτικό όφελος. Το οικονομικό είναι σαφές. Θα πωλήσουν στην Ε.Ε. 250 δισ. Αμερικανικούς ενεργειακούς πόρους το χρόνο και για τρία χρόνια. Αυτό θα μπορούσε να εκτιμηθεί και ως αγορά προστασίας από μια Ευρώπη ανύπαρκτη γεωπολιτικά.<br /><br />Ο γεωπολιτικός στόχος, όμως, των ΗΠΑ είναι ανησυχητικός.<br /><br />Αντιλαμβανόμενες ότι δεν μπορούν να κυριαρχήσουν απολύτως σε έναν πολυπολικό κόσμο, επιδιώκουν την χάραξη μιας νέας ψυχροπολεμικής γραμμής ώστε να ηγούνται ενός μέρους του διαμορφούμενου κόσμου, όπως παλαιότερα του δυτικού.<br /><br />Η εναλλακτική αυτής της επιλογής θα ήταν η ένταξη και της Ρωσίας και της Κίνας σε ένα ενιαίο παγκόσμιο σύστημα αλλά αυτό δεν θα εγγυάτο την αμερικανική μονοκρατορία.<br /><br />Σ αυτόν, λοιπόν, τον νέο ψυχρό πόλεμο η Ελλάδα εντάσσεται ολοκληρωτικά στην αμερικανική σφαίρα επιρροής με αποτελέσματα που δεν είναι σίγουρο ότι μπορεί να διαχειριστεί. Γίνεται σαφής ρωσικός στόχος ενώ θα κληθεί να αποβάλει την Κίνα από τις επενδύσεις που έχει κάνει. Με ό,τι, επιπλέον, συνεπάγεται αυτή η πολιτική στις διεθνείς σχέσεις.<br /><br />Μια τέτοια ενέργεια, την οποία κατά καιρούς έχουν επιχειρήσει κυβερνητικοί παράγοντες χωρίς επιτυχία, πέραν του γεγονότος ότι θα προκαλέσει διεθνή αναξιοπιστία για τη χώρα, θα έχει άμεσες οικονομικές επιπτώσεις.<br /><br />Από τον Πειραιά στο λιμάνι του οποίου έχουν επενδύσει οι κινέζοι, περνούν περίπου 7,5 εκατομμύρια containers προς Ευρώπη, Μεσόγειο και Μαύρη Θάλασσα. Η COSCO έχει μέχρι σήμερα επενδύσει 600 εκατομμύρια, αποφέρει περί τα 150 εκατομμύρια έσοδα στο κράτος, 3000 άμεσες και 10000 έμμεσες θέσεις εργασίας. Μεγάλο μέρος των μεταφορών της πραγματοποιείται με ελληνόκτητα πλοία.<br /><br />Το αμερικανικό ενδιαφέρον εστιάζεται κυρίως στον εξοβελισμό της Κίνας από όπου είναι δυνατόν αλλά η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να επικαλεστεί την κατάληξη του γνωστού διαδρόμου IMEC (India–Middle East–Europe Economic Corridor ) ο οποίος βρίσκεται, ακόμη, στην φάση της φαντασίας. ΟΙ Αμερικανοί σχεδιάζουν ένα είδος πολλαπλού διαδρόμου από την Ινδία μέσω Εμιράτων, Σαουδικής Αραβίας, Ισραήλ και Κύπρου να καταλήγει στην Ελλάδα. Αν το πρόβλημα με την κινεζική παρουσία στον Πειραιά είναι η κατάληξη του διαδρόμου αυτού, η εναλλακτική θα ήταν το λιμάνι της Θεσσαλονίκης.<br /><br />Αλλά και από την Θεσσαλονίκη η κυβέρνηση προσπαθεί να εκδιώξει τον Πόντιο, ελληνικής καταγωγής Ιβάν Σαββίδη με μεθόδους που θυμίζουν μαφία.<br /><br />Και οι Κινέζοι και ο Σαββίδης, επένδυσαν στην Ελλάδα όταν οι Έλληνες κεφαλαιούχοι έβγαζαν στο εξωτερικό τα χρήματά τους εγκαταλείποντας την χώρα λόγω της οικονομικής κρίσης. Επανήλθαν στον γνωστό ρόλο τους.<br /><br />Υπάρχουν, λοιπόν, τρείς εικόνες που πρέπει να δούμε για την θέση της Ελλάδας στον νέο πολυπολικό κόσμο.<br /><br />Η μεγάλη εικόνα που δείχνει τον ανταγωνισμό σε επίπεδο μεγάλων δυνάμεων, η μεσαία, που δείχνει την προβολή αυτού του ανταγωνισμού στην περιοχή μας και η μικρή που εστιάζει στην Ελλάδα.<br /><br />Οι ΗΠΑ θεωρούν μακροχρόνια στρατηγική απειλή την Κίνα. Ταυτόχρονα, η Ρωσία λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής τριβής στο νέο γεωπολιτικό πεδίο κυρίως στρατιωτικά, ενεργειακά και μέσω της προσέγγισης της με την Κίνα.<br /><br />Σ αυτήν την αντιπαράθεση Κίνα και Ρωσία διαθέτουν, επίσης, πλεονεκτήματα τα οποία καθιστούν δύσκολη την ανάσχεσή τους. Γι αυτό στην μεγάλη εικόνα δεν επιδιώκεται η αντιπαράθεση αλλά το τεχνολογικό, οικονομικό και στρατιωτικό ξεπέρασμά τους.<br /><br />Στο μεσαίο επίπεδο η αντιπαράθεση διεξάγεται στην Ανατολική Μεσόγειο, την Μέση Ανατολή και τον Ινδοειρηνικό.<br /><br />Η νέα στρατηγική των ΗΠΑ εγκατέλειψε την προσπάθεια απομάκρυνσής τους από την Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή και για τα οικονομικά και για τα γεωπολιτικά οφέλη που προσφέρουν οι περιοχές αυτές.<br /><br />Οι επιλογές των παικτών στους οποίους θα στηριχθούν οι ΗΠΑ έχουν διευρυνθεί. Δεν είναι, μόνο, το Ισραήλ στο οποίο και γύρω από το οποίο αναπτύσσουν τις συνεργασίες τους. Είναι και η Σαουδική Αραβία, τα Εμιράτα, ακόμη και η Συρία με το νέο καθεστώς.<br /><br />Το παιχνίδι, έτσι γίνεται περίπλοκο στη Μέση Ανατολή με μαύρη τρύπα για τις ΗΠΑ το Ιράν. Την Τεχεράνη δεν την έχει θέσει στο στόχαστρό της η Ουάσιγκτον λόγω της αντιπαράθεσής της με το Ισραήλ. Οι Αμερικανοί δεν θέλουν το ιρανικό καθεστώς διότι αποτελεί μέσον παρουσίας των αντιπάλων τους, Κίνας και Ρωσίας ως εισόδου στην Μεσόγειο. Η ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος βρίσκεται στα αμερικανικά σχέδια ενδεχομένως μέσω του κουρδικού παράγοντα.<br /><br />Υποτίθεται ότι ο IMEC είναι η στρατηγική επιλογή των ΗΠΑ για την Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή αλλά η Ουάσιγκτον παίζει σε πολλούς χάρτες και πολλαπλά παιχνίδια. Δημιουργεί μια αβεβαιότητα η οποία έχει καταγραφεί στο Ισραήλ.<br /><br />Μέσα σε αυτό το σύνθετο γεωπολιτικό παιχνίδι η Ελλάδα πήρε σαφή θέση αντιπαλότητας με δύο δυνάμεις. Θα μπορέσει να την διαχειριστεί;<br /><br />Ωδινεν όρος, να δούμε τι μυν θα τίξει.<br /><br /><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div><div><br /></div>

Η Ελλάδα σε θέση αντιπαλότητας έναντι δύο υπερδυνάμεων. Η σημασία της αμερικανικής απόβασης.

Η Ελλάδα ως γεωπολιτικό παίγνιο. Η σημασία της Αμερικανικής απόβασης Του Παντελή Σαββίδη Τρία είναι τα στοιχεία που ενδιαφέρουν από την τελε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «ελκυστική» πρόκληση ελληνοτουρκικής κρίσης: Από την «σημειακή κρίση» στον «ναυτικό αποκλεισμό» μια κυβέρνηση δρόμος.

<a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2020-03-28/sismik-0.jpg"><img border="0" height="359" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2020-03-28/sismik-0.jpg" width="705" /></a><div><br /></div><div>Τον ναυτικό αποκλεισμό βραχονησίδας ως ένα από τα πιθανά σενάρια τα οποία απασχολούν το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ανέφερε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας κατά την πρόσφατη παρουσία του στο Γενικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ). Μάλιστα ανακοίνωσε ότι πλέον η εγχώρια καινοτομία έχει δώσει λύσεις για την αντιμετώπιση ενός τέτοιου σεναρίου.<br /><br />Όπως εξήγησε, οι φρουρές των βραχονησίδων (προφανώς αν και δεν αναφέρθηκε περιλαμβάνει και τις μικρονήσους) θα αποκτήσουν αυτάρκεια πόσιμου νερού με την εγκατάσταση συστημάτων αφαλάτωσης και αυτάρκεια τροφής με τη χρήση θωρακισμένων τυποποιημένων εμπορευματοκιβωτίων (κοντέινερ), που θα «ενταφιαστούν» για προστασία από τα εχθρικά πλήγματα, εντός των οποίων με κατάλληλο φωτισμό θα καλλιεργούνται φυλλώδη λαχανικά (σημείωση 1). Με αυτό τον τρόπο δεν θα αναγκαστούν να αποχωρήσουν οι φρουρές σε περίπτωση ναυτικού αποκλεισμού από τους Τούρκους, μας ενημέρωσαν οι πηγές μας ότι δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας.<br /><br />Άραγε εκτός της συστηματικής καλλιέργειας του επικοινωνιακού αφηγήματος με το οποίο επενδύει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας τις πολιτικές – κομματικές φιλοδοξίες του, αντιλαμβάνεται ότι τέτοιου είδους αναφορές είναι αποσταθεροποιητικές και μπορούν να έχουν το αντίθετο ακριβώς αποτέλεσμα από την πρόθεση του; Για να το θέσουμε παραστατικά, στην περίπτωση που οι Τούρκοι προχωρήσουν σε ναυτικό αποκλεισμό βραχονησίδας όπου βρίσκεται -ή δεν βρίσκεται- εγκατεστημένη φρουρά, ο υπουργός υπονοεί ότι η ελληνική αντίδραση δεν θα είναι ΑΜΕΣΗ και δυναμική για την άρση του ναυτικού αποκλεισμού;<br /><br />Επειδή δηλαδή η φρουρά της βραχονησίδας / μικρονήσου θα διαθέτει απόθεμα πόσιμου ύδατος και τροφίμων, υπονοεί ότι έμπρακτα, για κάποιο χρονικό διάστημα, θα αποδεχθούμε τον ναυτικό αποκλεισμό; Και εάν ναι, για πόσο χρόνο; Όσο απαιτηθεί για να εκδηλωθεί παρέμβαση των εντός και εκτός εισαγωγικών «φίλων» / «εταίρων» / «συμμάχων» / «επιδιαιτητών»;<br /><br />Μήπως παραιτούμεθα προκαταβολικά του δικαιώματος χρήσης στρατιωτικής ισχύος για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των ζωτικών συμφερόντων της χώρας και θα επιδιώξουμε την άρση του ναυτικού αποκλεισμού αποκλειστικά δια της διπλωματικής οδού; Και εφόσον δεν υπάρχει φρουρά, εάν δηλαδή πρόκειται για μη φυλασσόμενη βραχονησίδα ή μικρόνησο, θα ισχύσει το ίδιο;<br /><br />Άραγε από το «όποιος πατήσει τα ποδάρια του πάνω [σε ελληνικό έδαφος] πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα πάμε να δούμε ποιος ήτανε» του πρώην Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Α/ΓΕΕΘΑ) στρατηγού ε.α. Κωνσταντίνου Φλώρου κατά την πρώτη τετραετία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, έχουμε αθόρυβα μεταβεί κατά τη δεύτερη τετραετία στην αποδοχή της πολιορκίας; Διότι ο ναυτικός αποκλεισμός μίας βραχονησίδας ή μικρονήσου ισοδυναμεί με πολιορκία.<br /><br />Άραγε το δόγμα της άμεσης αντίδρασης που άρχισε να υλοποιείται το 1997 με τη συγκρότηση της Ζ’ Μοίρας Αμφιβίων Καταδρομών (Ζ’ ΜΑΚ), και στην πορεία των ετών εξελίχθηκε στην Ενδιάμεση Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης (ΕΔΤΑ) το 2005 επί αρχηγίας στο ΓΕΕΘΑ του ναυάρχου ε.α. Παναγιώτη Χηνοφώτη, στη Δύναμη «Δ» και τις διαδοχικές ασκήσεις «Πυρπολητής» επί αρχηγίας στο ΓΕΕΘΑ του αείμνηστου στρατηγού ε.α. Μιχαήλ Κωσταράκου και μέχρι σήμερα, εγκαταλείπεται όπως έχει εγκαταλειφθεί και το δόγμα του «ισοδύναμου τετελεσμένου»;<br /><br />Μήπως έχουμε αθόρυβα επαναφέρει το δόγμα της «σημειακής κρίσης» και μάλιστα με σημαντικές εκπτώσεις σε σχέση με την υπουργική θητεία Βενιζέλου;<br /><br />Γίνεται αντιληπτό ότι ακόμα και η αναφορά που μπορεί να ερμηνευθεί ότι αφήνει έστω και ελάχιστο περιθώριο για ΜΗ άμεση ΔΥΝΑΜΙΚΗ αντίδραση στην περίπτωση ναυτικού αποκλεισμού φυλασσόμενης ή μη βραχονησίδας / μικρονήσου μπορεί να λειτουργήσει ως θρυαλλίδα μείζονος ελληνοτουρκικής κρίσης; Ότι δηλαδή η πιθανότητα αποδοχής στην πράξη του ναυτικού αποκλεισμού ως τετελεσμένου, όπως και της άμεσης συνεπείας αυτού, της διαδικασίας «γκριζαρίσματος» της μικρονήσου / βραχονησίδας και της περί αυτής θαλάσσιας περιοχής, μπορεί να εκτιμηθεί από την Άγκυρα ως τόσο ισχυρή που θα καθιστά την πρόκληση κρίσης ελκυστική;<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Η «ελκυστική» πρόκληση ελληνοτουρκικής κρίσης: Από την «σημειακή κρίση» στον «ναυτικό αποκλεισμό» μια κυβέρνηση δρόμος.

Τον ναυτικό αποκλεισμό βραχονησίδας ως ένα από τα πιθανά σενάρια τα οποία απασχολούν το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ανέφερε ο υπουργός Εθνικής...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η Τουρκία και το Ισραήλ μπορεί να τα βρουν ξανά και το σκηνικό να αλλάξει ολοκληρωτικά». Τί θα σημαίνει αυτό για την «Ασπίδα του Αχιλλέα».

<a href="https://www.eurasiantimes.com/wp-content/uploads/2025/01/Su-57-1290-x-650-px-8.png"><img border="0" height="322" src="https://www.eurasiantimes.com/wp-content/uploads/2025/01/Su-57-1290-x-650-px-8.png" width="701" /></a><div><br /></div><div><b>Μιχάλης Ιακώβου</b></div><div>Τα εντάλματα σύλληψης της Άγκυρας κατά του Νετανιάχου και η επιθετική ρητορική του Ερντογάν ωθούν το Τελ Αβίβ σε βαθύτερη στρατιωτική συνεργασία με Αθήνα και Λευκωσία, αλλάζοντας τις ισορροπίες στην περιοχή.<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας δέχθηκαν ένα ακόμα ισχυρό πλήγμα, μετά την απόφαση τουρκικού δικαστηρίου να εκδώσει ένταλμα σύλληψης κατά του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, καθώς και άλλων ανώτερων αξιωματούχων, με την κατηγορία της γενοκτονίας. Η κίνηση αυτή, η οποία καταδικάστηκε έντονα από το Τελ Αβίβ, δεν αποτελεί απλώς ένα νομικό πυροτέχνημα, αλλά την αφορμή για μια στρατηγική αναδιάταξη δυνάμεων στην περιοχή.<br /><br />Καθώς το ρήγμα με την Άγκυρα βαθαίνει, το Ισραήλ επιλέγει να ενισχύσει την αμυντική συνεργασία του με τους περιφερειακούς αντιπάλους της Τουρκίας: την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία. Η Άγκυρα διατηρεί ανοιχτά μέτωπα και με τις δύο χώρες, τόσο για τα δικαιώματα σε θάλασσα και εναέριο χώρο στο Αιγαίο, όσο και για το Κυπριακό ζήτημα που παραμένει άλυτο μετά την εισβολή του 1974.<br /><br />Ο Ισραηλινός Υπουργός Διασποράς, Αμιχάι Χικλί (Amichai Chikli), ήταν ξεκάθαρος ως προς τους στόχους αυτής της προσέγγισης. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εμβάθυνση των σχέσεων με την Αθήνα και τη Λευκωσία στοχεύει στην ανάσχεση της αυξανόμενης απειλής που ακούει στο όνομα Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />«Το δόγμα του Ερντογάν είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Είναι επικίνδυνο για το Ισραήλ και βλέπουμε την Τουρκία του Ερντογάν ως το νέο Ιράν”, τίποτα λιγότερο. Είναι πολύ επικίνδυνο για την Κύπρο και εξαιρετικά επικίνδυνο για την Ελλάδα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Χικλί, δίνοντας το στίγμα της ισραηλινής ανησυχίας.<br /><br />Κοινές ασκήσεις και εξοπλιστικά προγράμματα<br /><br />Η διπλωματική προσέγγιση μεταφράζεται ήδη σε πράξεις στο πεδίο. Αυτόν τον μήνα, πολεμικά πλοία του Ισραήλ και της Ελλάδας πραγματοποίησαν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, δίνοντας συνέχεια σε αντίστοιχες ασκήσεις που είχαν προηγηθεί από τις πολεμικές αεροπορίες των δύο χωρών.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η Άγκυρα έπαιξε ρόλο στην επίτευξη εκεχειρίας στη Γάζα, η δυσπιστία παραμένει. Η Γκάλλια Λιντενστράους (Gallia Lindenstrauss), ειδική σε θέματα εξωτερικής πολιτικής στο Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας στο Τελ Αβίβ, επισημαίνει ότι η εκεχειρία θεωρείται εύθραυστη. Ωστόσο, η ίδια υπογραμμίζει ότι αυτή η παύση πυρός έδωσε το «πράσινο φως» για την επιτάχυνση της συνεργασίας με την Ελλάδα.<br /><br />Σοβαρές αμυντικές συμφωνίες στο τραπέζι<br /><br />«Βλέπουμε την εκεχειρία ως το σήμα για να προχωρήσει η συνεργασία. Συζητούνται σοβαρές αμυντικές συμφωνίες», σημείωσε η Λιντενστράους. Ισραηλινοί υπουργοί βρέθηκαν πρόσφατα στην Αθήνα για συνομιλίες, ενώ το Ισραήλ έχει ήδη προμηθεύσει την Ελλάδα και την Κύπρο με ορισμένα από τα πιο εξελιγμένα οπλικά του συστήματα, προκαλώντας εκνευρισμό στην Τουρκία.<br /><br />Ο Σερχάτ Γκούβενς (Serhat Guvenc), καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Kadir Has της Κωνσταντινούπολης, παρατηρεί μια σαφή ευθυγράμμιση των ναυτικών δυνάμεων Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ. «Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τον κίνδυνο ότι αυτό θα αποθρασύνει την Ελλάδα και την Κύπρο, έχοντας την ισραηλινή στήριξη», αναφέρει χαρακτηριστικά.<br /><br />Η Κύπρος ως «σταθερό αεροπλανοφόρο»<br /><br />Η στρατηγική θέση της Κύπρου την καθιστά κομβικό σημείο σε αυτή την περιφερειακή αντιπαράθεση. Ο πρώην σύμβουλος του Ερντογάν και νυν δημοσιογράφος, Ιλνούρ Σεβίκ (Ilnur Cevik), προειδοποιεί για τη σημασία του νησιού.<br /><br />«Το νησί είναι σαν ένα σταθερό αεροπλανοφόρο· μπορεί να κυριαρχήσει σε όλη τη Μέση Ανατολή αλλά και στην Τουρκία», τονίζει. «Ένα μαχητικό αεροσκάφος που απογειώνεται από την Κύπρο μπορεί να φτάσει στην Άγκυρα το πολύ σε 15 λεπτά. Η Τουρκία θέλει το νησί ως ζώνη ασφαλείας για την ίδια». Αυτή η γεωγραφική εγγύτητα εξηγεί και τις σκέψεις της Άγκυρας για δημιουργία νέας ναυτικής και αεροπορικής βάσης στα κατεχόμενα.<br /><br />Η κούρσα εξοπλισμών και ο ρόλος των ΗΠΑ<br /><br />Οι πρόσφατες αγορές μαχητικών Eurofighter από την Τουρκία, σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα ανάπτυξης πυραύλων που περιλαμβάνει υπερηχητικές και βαλλιστικές δυνατότητες, τροφοδοτούν περαιτέρω τις ανησυχίες του Ισραήλ. Αναλυτές στο Τελ Αβίβ αναρωτιούνται γιατί ένας δρών που υποτίθεται ότι επιθυμεί το status quo χρειάζεται επιθετικούς πυραύλους μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς, κάτι που το ίδιο το Ισραήλ δεν διαθέτει παρά τις απειλές που δέχεται.<br /><br />Παρ’ όλα αυτά, οι ΗΠΑ προσπαθούν να ρίξουν τους τόνους. Ο Αμερικανός πρέσβης στην Τουρκία, Τομ Μπάρακ, απέκλεισε το ενδεχόμενο πολέμου μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, μιλώντας για πιθανή ευθυγράμμιση συμφερόντων από την Κασπία Θάλασσα έως τη Μεσόγειο.<br /><br />Παράλληλα, αναλυτές εκτιμούν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, διατηρώντας επιρροή και στις δύο κυβερνήσεις, θα μπορούσε να παίξει ρόλο «πυροσβέστη». Ωστόσο, ο Γκούβενς προειδοποιεί ότι η περιοχή βρίσκεται σε μια δίνη εξοπλισμών και ότι οι συμμαχίες είναι ρευστές. «Ζούμε σε μια εποχή συμμαχιών ευκολίας. Η Τουρκία και το Ισραήλ μπορεί να τα βρουν ξανά και το σκηνικό να αλλάξει ολοκληρωτικά», καταλήγει, υπενθυμίζοντας ότι στην Ανατολική Μεσόγειο τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.<br /><br /><a href="https://www.geostratigika.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

«Η Τουρκία και το Ισραήλ μπορεί να τα βρουν ξανά και το σκηνικό να αλλάξει ολοκληρωτικά». Τί θα σημαίνει αυτό για την «Ασπίδα του Αχιλλέα».

Μιχάλης Ιακώβου Τα εντάλματα σύλληψης της Άγκυρας κατά του Νετανιάχου και η επιθετική ρητορική του Ερντογάν ωθούν το Τελ Αβίβ σε βαθύτερη στ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ: ο εκφασισμός της Ευρώπης, η απειλή αποσταθεροποίησης της Ελλάδας και η Γκιλφόϊλ.

<img height="360" src="https://omegapress.gr/images/KIBER.jpg" width="696" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Περίπου 40 στελέχη του φιλοναζιστικού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία, του AfD, έχουν προσκληθεί το Δεκέμβριο στην Ουάσιγκτον, με πρωτοβουλία μιας ομάδας Ρεπουμπλικανών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ταυτόχρονα όμως οξύνεται η ρητορική υπέρ του νεοναζιστικού κόμματος και η ευθεία ανάμειξη στην πολιτική ζωή της Γερμανίας και πολλών άλλων χωρών από την Ευρώπη μέχρι την Λατινική Αμερική. Αλλά δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Το περιβάλλον του Τραμπ έχει συστηματικές επαφές και δείχνει δημόσια την προτίμησή του σε ακροδεξιές κυβερνήσεις όπως της Μελόνι στην Ιταλία, του Όρμπαν στην Ουγγαρία και άλλων, αλλά και σε ακροδεξιά κόμματα, συχνά επιδεικνύοντας αδιαφορία για τους δημοκρατικούς θεσμούς και κανόνες.<br /><br />Μια σαφής κινητικότητα προς την κατεύθυνση εκφασισμού και των ΗΠΑ και της Ευρώπης, όπως ονειρεύεται ο Στηβ Μπάνον, έχει εδραιωθεί στον Λευκό Οίκο. Στην Αθήνα οργιάζουν τα σενάρια και οι πληροφορίες που δύσκολα επιβεβαιώνονται προς το παρόν, ότι η Κίμπερλι Γκιλφόϊλ θα αναμειχθεί ενεργά στην πολιτική ζωή της Ελλάδας με στόχευση την ενίσχυση της ακροδεξιάς. Αυτά , σε συνδυασμό με την δημόσια θέση της ότι η Κίνα πρέπει να φύγει από την Ελλάδα, αναμένεται να προκαλέσουν σεισμό στην πολιτική ζωή της χώρας και στις διεθνείς σχέσεις της. <br /><br />Προς κρίση με την Κίνα;<br /><br />Η Ελλάδα με προσωπική ευθύνη του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει συρθεί κυριολεκτικά στις αποφάσεις της ΕΕ και των ΗΠΑ για την συγκρότηση αντιρωσικού μετώπου και συμμετέχει ενεργά σε όλα τα μέτωπα. Στις κυρώσεις που έχουν κόστος για την ελληνική οικονομία και κυρίως για τους παραγωγούς. Στην μεταφορά οπλικών συστημάτων, με κάποιο στοιχειώδες τίμημα ή και δωρεάν. Στην εξοπλιστική φρενίτιδα που στοιχίζει δις ευρώ στην Ελλάδα. Στην πλήρη ανατροπή της ενεργειακής πολιτικής υπέρ των ΗΠΑ. Αλλά υπάρχει και μια ακόμη παράμετρος. Η Ελλάδα δεν έχει πλέον ουσιαστικές διπλωματικές σχέσεις με την Ρωσία , κάτι που σαφώς έχει ήδη συνέπειες στο Κυπριακό, προφανώς αργότερα και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις , δεδομένης της ρωσικής επιρροής και στον ΟΗΕ και λόγω των στενών σχέσεων με την Άγκυρα.</div><div>  <br />Τώρα ο Μητσοτάκης ανοίγει και άλλο μέτωπο , αυτή τη φορά με την Κίνα. Που δεν αστειεύεται σε ότι αφορά τον σεβασμό στις συμφωνίες που υπογράφει και το απέδειξε και έναντι του Τραμπ. <br />Στην Ελλάδα τα πράγματα χειροτερεύουν ήδη , καθώς η Κίμπερλι Γκιλφόϊλ θέλει να φύγει η Κίνα από την Ελλάδα, επιδεικνύοντας πρωτοφανή αδιαφορία για το γεγονός ότι η COSCO έχει το λιμάνι του Πειραιά μετά από διαγωνισμό και ότι ο νόμος έχει ψηφιστεί από τη βουλή των Ελλήνων. Πως θα πεταχθεί έξω η Κίνα, χωρίς να προκληθεί σοβαρή κρίση στις ελληνοκινεζικές σχέσεις; <br />Η πρωτοφανής, όσο και πρωτόγονη πολιτικά συμπεριφορά του Ντόναλντ Τραμπ προς κυβερνήσεις, προσωπικότητες, κόμματα και ηγέτες, όσο και η αδιαφορία του για το διεθνές δίκαιο και τη μη ανάμειξη στα εσωτερικά άλλων χωρών, προκαλεί ήδη σοκ στην Ευρώπη. Από τη μια η ΕΕ, προσπαθεί να επιβιώσει μέσα από μια φρενίτιδα εξοπλισμών και μια ψυχροπολεμική ρητορική κατά της Ρωσίας και από την άλλη, οι ακροδεξιές δυνάμεις συντονίζονται και απειλούν τη δημοκρατία και το θεσμικό οικοδόμημα που εγκαθιδρύθηκε μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. <br /> Ειδικότερα για το λιμάνι του Πειραιά η αμερικανίδα πρέσβειρα δήλωσε μεταξύ άλλων ότι είναι ατυχής η ιδιοκτησία του λιμανιού από την COSCO, «αλλά νομίζω πως υπάρχουν τρόποι να το χειριστούμε, να βρεθεί λύση. Επιδιώκοντας την αύξηση των δυνατοτήτων σε άλλες περιοχές, και ίσως κάποια μέρα ο Πειραιάς βγει προς πώληση».</div><div>  <br />Επιστροφή σε σκοτεινές εποχές….<br /><br />Πρόκειται για μια συμπεριφορά που εξευτελίζει την ελληνική κυβέρνηση, το κοινοβούλιο και το δημοκρατικό θεσμικό οικοδόμημα της χώρας. Και όμως επικρατεί απόλυτη σιωπή. Ούτε η κυβέρνηση, ούτε ο πρόεδρος της βουλής, ούτε τα πολιτικά κόμματα αντέδρασαν . Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις οπισθοδρομούν σε ένα παρελθόν που όλοι στην Ελλάδα θέλουν να ξεχάσουν. Αν στόχος των ΗΠΑ είναι να επιστρέψουν οι διμερείς σχέσεις στο σκοτεινό σκηνικό που δημιουργήθηκε μετά τον εμφύλιο στην Ελλάδα, είναι βέβαιο ότι η κρίση στη χώρα μας, πολιτική και κοινωνική θα πάρει δραματικές διαστάσεις.</div><div>  <br />Το επόμενο διάστημα αναμένεται στην Αθήνα ο ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο , που κατά τις εκτιμήσεις διπλωματών στόχο έχει να εδραιώσει την πλήρη υποταγή του θεσμικού οικοδομήματος της Ελλάδας στα σχέδια των ΗΠΑ, πολιτικά , οικονομικά και ιδεολογικά. <br /><br />Η στήριξη όλων των ακροδεξιών, ακόμη και φιλοναζιστικών δυνάμεων είναι απειλή , όχι μόνο για τη Δημοκρατία , αλλά και για την ειρήνη στον κόσμο και για την κοινωνική ομαλότητα. Γιατί προφανώς θα οργανωθούν αντιδράσεις . Η Αριστερά και οι οπαδοί της Δημοκρατίας δεν θα παραδοθούν αμαχητί και θα αντισταθούν σε αυτά τα σχέδια. <br />Είναι κατά συνέπεια, πολύ κρίσιμη για το μέλλον της Ελλάδας , η σχέση με τις ΗΠΑ. Όχι πλέον σε επίπεδο συμμάχων, αλλά ως προς τον ρόλο των Τραμπικών στην εσωτερική πολιτική ζωή της Ελλάδας, για την οποία δεν επιδεικνύουν τον παραμικρό σεβασμό. Ακόμη και αν θέλουν να ξεφορτωθούν τον Μητσοτάκη για να στηρίξουν κάποιον ακροδεξιό, δεν πρέπει να τους επιτραπεί. Η ανατροπή ή όχι του Μητσοτάκη είναι υπόθεση του ελληνικού λαού και μόνο. <br /><br />Σε άλλη δήλωσή της, μετά την υπογραφή των συμφωνιών για την ενέργεια, η Γκιλφόϊλ είπε:<br />«Έχουμε αποτελέσματα. Δεν είναι συμβολικές συμφωνίες. Εστιάζουμε στα θέματα που είναι σημαντικά ώστε η Ελλάδα να αποκτήσει κυριαρχία στην ενέργεια και να υπάρξουν διμερείς σχέσεις. Οπότε θα έλεγα δέστε τις ζώνες σας γιατί τώρα απογειωνόμαστε».<br /> Το γεγονός όμως ότι η νέα πρέσβειρα δεν έχει πει λέξη για τα μείζονα ζητήματα που αφορούν την Ελλάδα , τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό, προκαλεί εύλογο προβληματισμό. Προφανώς η σιωπή δεν είναι τυχαία. Ούτε η δική της σιωπή, ούτε των ΗΠΑ γενικότερα. Και αυτό είναι ανησυχητικό.</div><div>  <br />Η ακροδεξιά και η ενότητα της Αριστεράς<br /><br />Συνοψίζοντας την κινητικότητα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, παρατηρούμε ήδη μια υπόγεια προς το παρόν προσπάθεια της Γκιλφόιλ να υποτάξει τους μεγαλύτερους Έλληνες επιχειρηματίες στα σχέδια των ΗΠΑ. Εκτός από τους εφοπλιστές που θα μεταφέρουν το LNG, έχει συναντηθεί και έχει φωτογραφηθεί με πολλούς επιχειρηματίες που έχουν και τα ΜΜΕ και διαθέτουν επιρροή στην πολιτική ζωή της χώρας. Ταυτόχρονα στο σχέδιο για τον εκφασισμό της Ευρώπης με την στήριξη των πιο ακραίων και αντιδημοκρατικών κομμάτων είναι σίγουρο ότι θα ενταχθεί και η Ελλάδα, κάτι που θα φανεί σύντομα. <br />Ο φόβος να προκληθεί πολιτική ανωμαλία και να αποσταθεροποιηθεί η χώρα είναι υπαρκτός. Η ιστορία της χώρας “καίει” ακόμη. Υπό αυτή την έννοια η ενότητα της Αριστεράς είναι κάτι από παραπάνω αναγκαία. Όχι μόνο πολιτικά αναγκαία, αλλά και εθνικά... </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ: ο εκφασισμός της Ευρώπης, η απειλή αποσταθεροποίησης της Ελλάδας και η Γκιλφόϊλ.

Του Σωτήρη Σιδέρη Περίπου 40 στελέχη του φιλοναζιστικού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία, του AfD, έχουν προσκληθεί το Δεκέμβριο στην Ου...

Διαβάστε την συνέχεια

Πιστόριους: «Μπορεί να ζήσαμε το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι». Προειδοποιεί για σύγκρουση με τη Ρωσία.

<img height="320" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2023/02/2023-02-20T122756Z_1539630927_RC20FZ9SSI4Y_RTRMADP_3_UKRAINE-CRISIS-GERMANY-TANKS-PISTORIUS-750x375.jpg" width="697" /><br /><br />Ορισμένοι στρατιωτικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι το καλοκαίρι του 2025 μπορεί να είναι το τελευταίο ειρηνικό, μετά το οποίο θα ξεκινήσει ένας πόλεμος μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας, ανέφερε ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους, αν και όπως είπε ο ίδιος πίστευε πως η σύγκρουση θα συνέβαινε πριν από το 2029.<br /><br />Όπως αναφέρει το BAKU.WS, ο Πιστόριους έκανε αυτή τη δήλωση σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung.<br /><br />«Πάντα λέγαμε ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί το 2029. Ωστόσο, τώρα υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι είναι δυνατό ήδη από το 2028, και ορισμένοι στρατιωτικοί ιστορικοί πιστεύουν ακόμη και ότι ζήσαμε το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι», είπε ο Πιστόριους σε συνομιλία με την Frankfurter Allgemeine Zeitung.<div><p style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: Roboto; font-feature-settings: inherit; font-kerning: inherit; font-optical-sizing: inherit; font-size-adjust: inherit; font-size: 17px; font-stretch: inherit; font-variant-alternates: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-emoji: inherit; font-variant-numeric: inherit; font-variant-position: inherit; font-variation-settings: inherit; line-height: inherit; margin: 0px 0px 1.25em; padding: 0px; text-rendering: optimizelegibility; vertical-align: baseline;"><br /></p><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; color: #191820; display: flex; font-family: Roboto; font-feature-settings: inherit; font-kerning: inherit; font-optical-sizing: inherit; font-size-adjust: inherit; font-size: 17px; font-stretch: inherit; font-variant-alternates: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-emoji: inherit; font-variant-numeric: inherit; font-variant-position: inherit; font-variation-settings: inherit; line-height: inherit; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1990360514317484515" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1990360514317484515&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.onalert.gr%2Fkosmos%2Fpistorioys-mporei-na-zisame-to-teleytaio-eiriniko-kalokairi-proeidopoiei-gia-sygkroysi-me-ti-rosia%2F647952%2F&sessionId=c07906dc0dfc00eca475d97921d792d2d4ec0dfb&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; font: inherit; height: 720px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Πιστόριους σημείωσε επίσης ότι είναι απαραίτητο να ενισχυθεί ο εξοπλισμός των Ενόπλων Δυνάμεων των χωρών του ΝΑΤΟ για πιθανή αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Παράλληλα, τόνισε ότι αυτή τη στιγμή η συμμαχία διαθέτει σημαντικές αποτρεπτικές δυνατότητες, συμπεριλαμβανομένων τόσο συμβατικών όσο και πυρηνικών μέσων.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πιστόριους: «Μπορεί να ζήσαμε το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι». Προειδοποιεί για σύγκρουση με τη Ρωσία.

Ορισμένοι στρατιωτικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι το καλοκαίρι του 2025 μπορεί να είναι το τελευταίο ειρηνικό, μετά το οποίο θα ξεκινήσει ένας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μαρία Καρυστιανού: «Ο αγώνας μου είναι πολιτικός».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://fsn1.your-objectstorage.com/aixminewsgr/2025/11/karistianou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="421" data-original-width="800" height="337" src="https://fsn1.your-objectstorage.com/aixminewsgr/2025/11/karistianou.jpg" width="685" /></a></div><div><br /></div>Εκφράζει την απαισιοδοξία της για τη δίκη - Τονίζει πως πρέπει όλα να γκρεμιστούν και να χτιστούν<br /><br />«Ο αγώνας μου είναι πολιτικός», τονίζει η Μαρία Καρυστιανού ενώ εμφανίστηκε απαισιόδοξη για την πορεία της δίκης για τα Τέμπη.<br /><br />Η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων βρέθηκε στην Πάρο για μια ενημερωτική εκδήλωση για το σιδηροδρομικό έγκλημα και έδωσε συνέντευξη και στον ραδιοφωνικό σταθμό ParosVoice.com στην εκπομπή «Οι ειδήσεις… αλλιώς» του Νίκου Ραγκούση Λαουτάρη.<div><br />Μαρία Καρυστιανού: «Προδιαγεγραμμένο έγκλημα»<br /><br />Πιο συγκεκριμένα, η κ. Καρυστιανού έκανε λόγο για «προδιαγεγραμμένο έγκλημα» και για «μηχανισμό συγκάλυψης» που ακολούθησε, απορρίπτοντας κατηγορηματικά τον όρο «ατύχημα», και τονίζοντας πως η τραγωδία ήταν μια «βόμβα φυτεμένη» στη μακροχρόνια εγκληματική αμέλεια και στη συνειδητή μη υλοποίηση του βασικού συστήματος ασφαλείας της «σύμβασης 717».<br /><br />«Δεν νοείται να μιλάς για ένα μαζικό μέσο μεταφορές και να μην μιλάς για συστήματα ασφαλείας», ανέφερε και τόνισε ότι όλες οι κυβερνήσεις συνέβαλαν στο έγκλημα. Το πρόβλημα, όπως λέει, είναι βαθύτερο, ένα διεφθαρμένο σύστημα αμοιβαίας κάλυψης, όπου «όλοι συγκάλυπταν όλους».<br />«Δεύτερη τραγωδία η συγκάλυψη»<br /><br />Η χαροκαμένη μητέρα έκανε λόγο και για μια «δεύτερη τραγωδία», την τραγωδία της συγκάλυψης.Αναφέρεται στη «τεράστια πυρόσφαιρα» που, κατά τους ειδικούς, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τη σύγκρουση δύο ηλεκτρικών αμαξοστοιχιών, υπονοώντας την ύπαρξη εύφλεκτων υλικών.<br /><br />Επισημαίνει το «μπάζωμα» των ευθυνών, που έγινε «με εντολή πολιτική», και το μυστηριώδες «χαμό» των κρίσιμων βίντεο ασφαλείας. «Το ότι χάθηκαν τα βίντεο σημαίνει πως τα βίντεο έδειχναν κάτι», σχολιάζει. Το ερώτημα που αφήνει να κρέμεται στον αέρα είναι βαρύ: Τι ήταν τόσο σημαντικό που χρειαζόταν να εξαφανιστεί;</div><div><br />«Βάλσαμο οι συγκεντρώσεις»<br /><br />Οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις που έχουν γίνει για τα Τέμπη είναι η απάντηση της ελληνικής κοινωνίας που δίνει δύναμη στις οικογένειες των θυμάτων.<br /><br /><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μαρία Καρυστιανού: «Ο αγώνας μου είναι πολιτικός».

Εκφράζει την απαισιοδοξία της για τη δίκη - Τονίζει πως πρέπει όλα να γκρεμιστούν και να χτιστούν «Ο αγώνας μου είναι πολιτικός», τονίζει η ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τι γίνεται στην Κύπρο; Πάει για πόλεμο;» (τουρκική αρθρογραφία).

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://simerini.sigmalive.com/media/images/photo_kris.original.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="187" data-original-width="353" height="339" src="https://simerini.sigmalive.com/media/images/photo_kris.original.jpg" width="683" /></a></div><div><br /></div>Ο Τούρκος αρθρογράφος Οζάι Σεντίρ σε άρθρο του στην Milliyet αναφέρει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία κινείται σε πολεμικό κλίμα, ωθούμενη από το Ισραήλ…<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο: “Υπάρχουν γνωστές εταιρείες ιδιωτικού πολέμου στην Ευρώπη. Εκπαίδευση Δύσκολων Αποστολών με την ESA στην Πολωνία, την Alfa Metal στη Βουλγαρία, την Ακαδημία Αντιτρομοκρατίας στην Τσεχική Δημοκρατία…<br /><br />“Πρόσφατα, πολλοί Έλληνες της Κύπρου λαμβάνουν στρατιωτική εκπαίδευση από αυτές τις τέσσερις ομάδες που ανέφερα. Παρουσιάζεται ότι αυτή η στρατιωτική εκπαίδευση λήφθηκε για να βρουν εργασία ως φύλακες ασφαλείας στην Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br /><br />“Οι φύλακες ασφαλείας σε εμπορικά κέντρα, νυχτερινά κέντρα ή τράπεζες δεν θα χρειάζονταν βαριά στρατιωτική εκπαίδευση, αλλά τώρα φαίνεται η πραγματικότητα. Η κυβέρνηση της Κύπρου, υπό το πρόσχημα της συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα, θα αναπτύξει αυτά τα επιχειρησιακά εκπαιδευμένα άτομα στο πεδίο παράλληλα με την Ελληνοκυπριακή Εθνοφρουρά. Αυτό είναι το νέο σχέδιο εκείνων που εκπαιδεύουν τους ιερείς τους να χρησιμοποιούν όπλα.<br /><br />“Έζησα στο Κατεχόμενο από τον τουρκικό στρατό τμήμα της Κύπρου για πολλά χρόνια, είδα πολλή ένταση και άκουσα τη φράση «ο πόλεμος είναι επικείμενος» πολλές φορές. Ήμουν στο Ασλάνκιοϊ (Αγκαστίνα) το 1989 όταν Ελληνίδες παραβίασαν τα σύνορα με το πρόσχημα «Επιστρέφουμε στα σπίτια μας».<br /><br />“Υπήρξα μάρτυρας των προσπαθειών των Ελληνοκυπρίων να αποκτήσουν S-300, του θανάτου των Ελληνοκυπρίων φασιστών που προσπάθησαν να κατεβάσουν την τουρκική σημαία από τον ιστό της σημαίας, και των ωρών πλήρους συσκότισης που εφαρμόζονταν προηγουμένως μαζί με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, με ακόμη και τα παράθυρα των σπιτιών καλυμμένα με κουβέρτες. <b><a href="https://echedoros.blog/?p=67570">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a><br /></b><br /><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

«Τι γίνεται στην Κύπρο; Πάει για πόλεμο;» (τουρκική αρθρογραφία).

Ο Τούρκος αρθρογράφος Οζάι Σεντίρ σε άρθρο του στην Milliyet αναφέρει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία κινείται σε πολεμικό κλίμα, ωθούμενη από το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Κρεμλίνο έχασε τον Τραμπ; “Αγάπη” τέλος… τώρα “πόλεμος”;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/6d/6d22749ba6de4650a3b81f7a1416029c.jpg?quality=85&404=default&v=8" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="563" data-original-width="1000" height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/6d/6d22749ba6de4650a3b81f7a1416029c.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="682" /></a></div><div><br /></div><div>Του <b>Alexander Baunov</b></div>Η δεύτερη αμερικανορωσική σύνοδος κορυφής είχε συμφωνηθεί από τους προέδρους Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν κατά τη τηλεφωνική τους συνομιλία στις 16 Οκτωβρίου.<br /><br />Αλλά αφού ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ μίλησε με τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στις 20 Οκτωβρίου, πριν από την προγραμματισμένη σύνοδο κορυφής στη Βουδαπέστη, η συνάντηση ακυρώθηκε.<br /><br />Στις 22 Οκτωβρίου, ο Τραμπ επέβαλε νέες κυρώσεις κατά της Ρωσίας — κάτι που είχε αποφύγει να κάνει από τότε που επέστρεψε στο Λευκό Οίκο — και μόλις λίγες μέρες αργότερα, ο Τραμπ και ο Πούτιν απειλούσαν ο ένας τον άλλον με νέα όπλα και πυρηνικά δοκιμές.<br /><br />Η προσέγγιση του Λαβρόφ — και η αποτυχία της — είναι χαρακτηριστικά δείγματα της ρωσικής πολεμικής διπλωματίας. Μία παρόμοια, αν και μικρότερης κλίμακας, αποτυχία σημειώθηκε περίπου την ίδια εποχή στην Ιταλία.<br /><br />Όταν κατέρρευσε ένα τμήμα του μεσαιωνικού Πύργου Κόντι της Ρώμης, σκοτώνοντας ένα άτομο, η εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα προκάλεσε οργή στην Ιταλία συνδέοντας το περιστατικό με την αποστολή βοήθειας της Ιταλίας στην Ουκρανία και υπαινισσόμενη ότι ολόκληρη η Ιταλία σύντομα θα κατέρρεε για τον ίδιο λόγο.<br /><br />Όταν ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας κάλεσε τον ρώσο πρέσβη για εξηγήσεις, η πρεσβεία έστειλε στη συνάντηση έναν από τους πολύ κατώτερης βαθμίδας προξένους της, σε κατάφωρη παραβίαση της διπλωματικής δεοντολογίας. Έπειτα, όταν οι Ιταλοί επέκριναν τις εμφανείς προσπάθειες των ρώσων διπλωματών να κολακεύσουν τα αφεντικά τους στο Κρεμλίνο, η ρωσική πλευρά κατήγγειλε την Ιταλία για ρωσοφοβία. <br /><br />Ο Λαβρόφ ουσιαστικά εκτέλεσε το ίδιο τρικ σε υψηλότερο επίπεδο όταν μίλησε με τον Ρούμπιο. Ο Τραμπ είχε τερματίσει την τηλεφωνική του συνομιλία με τον Πούτιν με την εντύπωση ότι ο τελευταίος ήταν προετοιμασμένος να τερματίσει τις εχθροπραξίες, πιθανότατα επειδή ο ρώσος ηγέτης τόνισε ότι η Ρωσία επιδιώκει να "τερματίσει τον πόλεμο το συντομότερο δυνατό" — χωρίς να καταστρέψει τη συζήτησή τους προσδιορίζοντας πραγματικά οποιεσδήποτε προϋποθέσεις. Σίγουρα ήταν αυτή η παρεξήγηση που ώθησε τον Τραμπ να προτείνει τη σύνοδο κορυφής στη Βουδαπέστη.<br /><br />Στον Λαβρόφ ανατέθηκε να προετοιμάσει τη συνάντηση και να ενημερώσει τον Ρούμπιο για τους όρους υπό τους οποίους η Ρωσία σκόπευε να "τερματίσει τον πόλεμο το συντομότερο δυνατό". Με άλλα λόγια, ο Λαβρόφ είχε την αποστολή να διασφαλίσει ότι η ασυμβατότητα των θέσεων τους δεν θα γινόταν φανερή στη σύνοδο κορυφής. Για να το επιτύχει αυτό, αναγκάστηκε να παραγάγει μια λίστα με ρωσικές απαιτήσεις — και να το κάνει με τον τρόπο που έχει γίνει χαρακτηριστικός των ρώσων διπλωματών εν μέσω του πολέμου, όπου η πιο πολύτιμη ικανότητα είναι η δυνατότητα να θέτουν τους δυτικούς συνομιλητές τους στη θέση τους, να εκφράζουν αγανάκτηση, να απειλούν και να επινούν προσβλητικές ονομασίες για την Ουκρανία και άλλους αντιπάλους.<br /><br />Αφού ενημερώθηκαν για τις ιδέες της Ρωσίας σχετικά με το "ναζιστικό καθεστώς" της Ουκρανίας, τις αρχαίες ρίζες της σύγκρουσης, τις συνταγματικές επικράτειες, τα δημοψηφίσματα και πρακτικά για όλα εκτός από την προθυμία να διακοπούν οι εχθροπραξίες, ο Ρούμπιο και ο Τραμπ κατέληξαν ότι ήταν πολύ νωρίς για να συναντήσουν τον Πούτιν. <a href="https://www.capital.gr/carnegieeurope-eu/3957244/pos-to-kremlino-exase-ton-tramp/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /><div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div></div>

Το Κρεμλίνο έχασε τον Τραμπ; “Αγάπη” τέλος… τώρα “πόλεμος”;

Του Alexander Baunov Η δεύτερη αμερικανορωσική σύνοδος κορυφής είχε συμφωνηθεί από τους προέδρους Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν κατά τ...

Διαβάστε την συνέχεια