Τουρκικά media: Τα τρία τέταρτα της Κρήτης μας ανήκουν. Παράνομα τα κατέχει η Ελλάδα.

<img height="319" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/5872654afb2d532ec8023dd352c3a7bf_XL.jpg" width="755" /><br /><br /><br />Το τουρκικό δίκτυο TR Haber φιλοξενεί συνέντευξη του πρώην ΓΓ του τουρκικού υπουργείου Άμυνας που υποστηρίζει ότι τα τρία τέταρτα της Κρήτης ανήκουν στην Τουρκία<br /><br />To τουρκικό δίκτυο TR Haber φιλοξενεί τις απόψεις του πρώην Γενικού Γραμματέα του υπουργείου Άμυνας, απόστρατου αξιωματικού και γεωπολιτικού - στρατιωτικού αναλυτή Yumit Yalim, ο οποίος υποστηρίζει πως τα τρία τέταρτα της Κρήτης, ανήκουν στην Τουρκία, πως η Ελλάδα τα κατέχει παράνομα και πως μόνο τα Χανιά είναι ελληνικά.<br />Ιδού τι γράφει το σχετικό δημοσίευμα:<br /><br /><div>«Μετά τον Α’ Π.Π, που είχε ως αποτέλεσμα την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πολλά τουρκικά νησιά στο Αιγαίο παρέμειναν με αβέβαιο νομικό καθεστώς. Το σημαντικότερο από αυτά τα νησιά, που δόθηκαν στην Ελλάδα από τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής χωρίς την έγκριση της Τουρκίας είναι αναμφίβολα η Κρήτη, με τη θέση της να θυμίζει αεροπλανοφόρο στη μέση της Μεσογείου. Η Κρήτη, ένα από τα νησιά του οποίου το νομικό καθεστώς παρέμεινε αδιευκρίνιστο έναν αιώνα μετά τον πόλεμο. Ουσιαστικά δεν ανήκε ποτέ στα χαρτιά στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει επίσημη συμφωνία ότι η Αθήνα κατέχει όλο αυτό το νησί». Συνεχίζει δε ως εξής:<br /><br />Η Συμφωνία του Λονδίνου<br /><br />«Η Συμφωνία του Λονδίνου (30/5/1913) όριζε τη μεταβίβαση της Κρήτης στις «συμμαχικές δυνάμεις». Αυτά τα «συμμαχικά κράτη» που καθορίστηκαν από την Αγγλία αποτελούνταν από τη Βουλγαρία, το Μαυροβούνιο, τη Σερβία και την Ελλάδα. Μετά τη μεταφορά της Κρήτης σε αυτές τις τέσσερις χώρες, η Βουλγαρία, το Μαυροβούνιο και η Σερβία αποχώρησαν από τη συμφωνία και παραιτήθηκαν των δικαιωμάτων τους. Με την αποχώρηση των τριών αυτών χωρών, ενώ αναμενόταν ότι τα 3/4 της Κρήτης θα περνούσαν στον πρώην ιδιοκτήτη της, δηλαδή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Αθήνα δημιούργησε de facto κατάσταση καταλαμβάνοντας ολόκληρο το νησί».<br />Όπως λέει, στη Συμφωνία του Λονδίνου δεν υπάρχει άρθρο που να αναφέρει ότι η Κρήτη παραχωρήθηκε στην χώρα μας.</div><div><br />«Στην Ελλάδα δόθηκε το 1/4 της Κρήτης. Τα 14 νησιά, βραχονησίδες και βράχοι γύρω από το νησί συνεχίζουν να είναι υπό την κυριαρχία του Οθωμανικού Κράτους» δήλωσε ζητώντας την… «εκκένωση» από τις ελληνικές Αρχές των νομών Ρεθύμνου. Ηρακλείου, Λασιθίου και των νησιών γύρω από την Κρήτη, όπως Γαύδος, Δίας, Διονυσάδες, Γαϊδουρονήσι και Κουφονήσι.<br />Για την ιστορία, να πούμε ότι το άρθρο 4 της Συνθήκης του Λονδίνου είναι ξεκάθαρο και δεν χρίζει ερμηνειών.</div><div><br />Σύμφωνα μ’ αυτό: «Ο Σουλτάνος παραιτείται απ’ όλα όσα κατείχε επί της νήσου Κρήτης και εκχωρεί στην εύνοια των συμμάχων ηγεμόνων όλα τα δικαιώματα της κυριαρχίας και όλα τα άλλα δικαιώματα που κατείχε σε εκείνη τη νήσο».</div><div><br />Επίσης, με τη «Συνθήκη του Βουκουρεστίου» που ακολούθησε μετά το τέλος και του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου, η ηττημένη Βουλγαρία παραιτήθηκε ρητώς από κάθε αξίωσή της στην Κρήτη, ενώ θεωρήθηκε περιττό να ζητηθεί αντίστοιχη παραίτηση από τα άλλα δύο κράτη στα οποία είχε παραχωρηθεί με τη Συνθήκη του Λονδίνου, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο. Ουσιαστικά με την επικύρωση της Συνθήκης του Λονδίνου μπήκε οριστικά τέλος στην τουρκική επικυριαρχία στην Κρήτη, ανοίγοντας το δρόμο της ενσωμάτωσης στον εθνικό κορμό, την 1/12/1913.<br /><br />Ποιος είναι ο Yalim<br /><br />Ο Yumit Yalim είναι ένας από τους κύριους εκφραστές του τουρκικού αναθεωρητισμού κατά της χώρας μας.<br />Μέσα από βιβλία, άρθρα, διαλέξεις, συνεντεύξεις στα ΜΜΕ κ.α. ο Yalim έχει γίνει γνωστός για τις ακραίες θέσεις του και έχει καταφέρει να επιβάλλει ορισμένες απο αυτές ως επίσημο δόγμα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.<br />Αρθρογραφεί τακτικά στην ιστοσελίδα του ινστιτούτου στρατηγικών μελετών «Τουρκία -21ος αιώνας», το οποίο θεωρείται ως επίσημο think tank της τουρκικής κυβέρνησης καθώς χρηματοδοτείται από το υπουργείο Εξωτερικών.</div><div><br />Ο Yalim ήταν αυτός που πρώτος έθεσε δημόσια στην Τουρκία, θέμα υποτιθέμενης παράνομης κατοχής από τη χώρα μας νησιών, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο Πέλαγος. Θεωρία που αρχικά υιοθετήθηκε, για πολιτικούς λόγους, από το αντιπολιτευόμενο κεμαλικό Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) και στη συνέχεια από την τουρκική κυβέρνηση και τον πρόεδρο Tayip Erdogan, στο πλαίσιο των νέο-οθωμανικών τους επιδιώξεων.</div><div><br />Αν και θεωρείται «κεμαλικός» ο Yalim κατάφερε - χαϊδεύοντας και τ’ αυτιά των ακραίων εθνικιστών - να επιβάλλει κάποιες από τις μαξιμαλιστικές του θέσεις στην ατζέντα της πολιτικής ζωής της χώρας.<br />Το τελευταίο διάστημα, ο πρώην αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας προβάλλει επίμονα και θέτει θέμα παράνομης κατοχής των … τριών τετάρτων της Κρήτης, αμφισβητώντας ευθέως και την ελληνική κυριαρχία στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το νησί.</div><div><br />Είναι γνωστό πως λόγω της στρατηγικής της θέσης η Κρήτη αποτελεί εμπόδιο στα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας, ως ένα μεγάλο «αεροπλανοφόρο», που ελέγχει ολόκληρη την περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου και αποτελεί βάση διεξαγωγής αεροναυτικών επιχειρήσεων.<br />Δεν είναι τυχαίο πως ο τουρκικός «θόρυβος» για την Κρήτη, έρχεται σε μία εποχή που έχει δρομολογηθεί η δημιουργία του ελληνικού στόλου Μεσογείου, που θα έχει ως έδρα την Κρήτη και συγκεκριμένα τον ναύσταθμο της Σούδας.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκικά media: Τα τρία τέταρτα της Κρήτης μας ανήκουν. Παράνομα τα κατέχει η Ελλάδα.

Το τουρκικό δίκτυο TR Haber φιλοξενεί συνέντευξη του πρώην ΓΓ του τουρκικού υπουργείου Άμυνας που υποστηρίζει ότι τα τρία τέταρτα της Κρήτης...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποια κυβέρνηση θα θέλατε, κύριε Ερντογάν;

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/erdogan-29-960x600-1-1.jpg"><img height="400" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/erdogan-29-960x600-1-1.jpg" width="720" /></a><br /><b><br />Aλέξανδρος Μαλλιάς</b><br />Τέσσερα ερωτήματα:<br /><br />1. Πώς θα ήταν τώρα η πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα αν τον Μάρτη του 2020 είχε πέσει ο Εβρος;<br /><br />2. Θα µπορούσε να σταθεί όρθια η κυβέρνηση αν αμέτρητες χιλιάδες πρόσφυγες, μετανάστες, φυγάδες και πάσης άλλης κατηγορίας άμαχοι, προωθημένοι από τις Αρχές της Τουρκίας, παραβίαζαν βίαια, με την άμεση υποστήριξη των τουρκικών δυνάμεων, τα χερσαία σύνορα της Ελλάδος;<br /><br />3. Ποια θα ήταν η θέση της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ενωση αν δεν μπορεί να υπερασπισθεί τα σύνορά της; Απαξίωση, περιφρόνηση, αγανάκτηση και οίκτος.<br /><br />4. Ποια θα ήταν η ισορροπία ισχύος –όχι μόνο στρατιωτικής– με την Τουρκία αν είχε πέσει ο Εβρος; Πώς θα συμπεριφερόταν ο πρόεδρος Ερντογάν σε μια ανήμπορη να κρατήσει τα σύνορά της Ελλάδα;<br /><br />Το τρίπτυχο των τουρκικών στόχων ήταν: πολιτική κρίση, πιθανώς με κλονισμό της ελληνικής κυβέρνησης 250 μέρες μετά τις εθνικές εκλογές του 2019, επικράτηση της ψυχολογίας του αδυνάμου απέναντι στην Τουρκία, ανυποληψία και κρίση στις σχέσεις μας με Ευρωπαϊκή Ενωση και ΝΑΤΟ.<br /><br />Στον Εβρο ξεκινούν όλα. Οι εις γνώσιν της Ελλάδος εκτιμήσεις των υπηρεσιών Πληροφοριών της Τουρκίας διαψεύστηκαν στο πεδίο, ο Εβρος άντεξε, ο Ερντογάν απέτυχε. Πρωτακούστηκαν τότε τουρκικές ύβρεις κατά του πρωθυπουργού και υπουργών με ενορχηστρωτή τον «έντιμο» κύριο Ερντογάν. Ακολούθησε η κορύφωση της στρατιωτικοποιημένης, επιθετικής δραστηριότητας της Τουρκίας στο Αιγαίο τον Ιούλιο – Αύγουστο 2020. Τον Νοέμβριο του 2019 προηγήθηκε η υπογραφή των δύο τουρκολιβυκών συμφώνων (ΑΟΖ – στρατιωτικής συνεργασίας). Τον Ιανουάριο 2020 η καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ προσκάλεσε τους Βλαντιμίρ Πούτιν και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη, αποκλείοντας την Ελλάδα. Η ιδιοτελής τότε γερμανική πολιτική εξευμενισμού ολιγαρχικών καθεστώτων δεν έβλαψε μόνο την Ουκρανία. Εφερε το 2020 την Ελλάδα σε δυσμενή θέση απέναντι στην Τουρκία. Ενοχλητική αλήθεια<br /><br />Δεν εκπλήσσει ο πολιτικός εξτρεμισμός και ο ψυχολογικός παροξυσμός με τον οποίο ο πρόεδρος της Τουρκίας κλιμακώνει τις επιθέσεις του απέναντι στην Ελλάδα και στον πρωθυπουργό της. Μας λέγει να αλλάξουμε κυβέρνηση. Η σημερινή δεν τον βολεύει. Πώς όμως θα συμπεριφερόταν μια βολική κυβέρνηση για τον «έντιμο» πρόεδρο της Τουρκίας; Καταγράφω μερικές υποθετικές δράσεις της:<br /><br />• Θα άνοιγε τα ευρωπαϊκά σύνορα στον Εβρο καλωσορίζοντας όποιον ήθελε να τα διασχίσει.<br /><br />• Θα απέσυρε την ακτοφυλακή και τις δυνάμεις που επιτηρούν τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο διευκολύνοντας την παράνομη έναντι αμοιβής διακίνηση κάθε κατηγορίας φυγάδων, προσφύγων και μεταναστών στα ελληνικά νησιά και στην ηπειρωτική Ελλάδα. Συμπράττοντας στην πράξη με τους γνωστούς στο καθεστώς Ερντογάν διακινητές.<br /><br />• Θα «πάγωνε» τους ήδη από δωδεκαετίας καθυστερημένους εξοπλισμούς, τον εκσυγχρονισμό και την αναδιάρθρωση των Ενόπλων Δυνάμεων. Θα ματαίωνε νέες παραγγελίες και θα «συμβουλευόταν» την Τουρκία πριν προχωρήσει σε προμήθεια νέων αεροσκαφών και ναυτικών μονάδων.<br /><br />• Δεν θα υπέγραφε και θα καταψήφιζε στη Βουλή των Ελλήνων διμερείς συμφωνίες στρατηγικού χαρακτήρα με τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, που ενισχύουν την άμυνα και τη στρατιωτική/πολιτική αποτροπή της Ελλάδος. Επίσης, συμφωνίες που αναβαθμίζουν γεωπολιτικά ελληνικά λιμάνια (Αλεξανδρούπολη).<br /><br />• Θα σταματούσε τη διεθνή ενημέρωση για τις εχθρικές ενέργειες της Τουρκίας. Θα απέρριπτε κάθε πρόταση συνάντησης με τον Αμερικανό πρόεδρο στον Λευκό Οίκο και πανηγυρική ομιλία στο Κογκρέσο. Σε περίπτωση, δε, που ο πρωθυπουργός της Ελλάδος αποδεχόταν, θα έβαζε ως όρο να μη χειροκροτηθεί…<br /><br />• Δεν θα αποδεχόταν ούτε τη φραστική αλληλεγγύη Ευρωπαίων εταίρων της για να μην ενοχληθεί η Τουρκία.<br /><br />Ο πρόεδρος Ερντογάν έχει δίκιο. Ο σημερινός πρωθυπουργός και η κυβέρνηση της Ελλάδος δεν ανταποκρίνονται στα κριτήριά του. Δεν αντιλαμβάνεται όμως ότι για τον λόγο αυτό ακριβώς τους εμπιστεύονται οι Ελληνες; Ματαιοπονεί ο κύριος Ερντογάν. Οσο και αν προσπαθήσει, δεν πρόκειται να υπάρξει κυβέρνηση στην Ελλάδα που να ανταποκριθεί στα θελήματά του. Τελεία και παύλα.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ποια κυβέρνηση θα θέλατε, κύριε Ερντογάν;

Aλέξανδρος Μαλλιάς Τέσσερα ερωτήματα: 1. Πώς θα ήταν τώρα η πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα αν τον Μάρτη του 2020 είχε πέσει ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Στα κάγκελα” τα τουρκικά ΜΜΕ με την άσκηση ΗΠΑ-Ελλάδας. Γιατί δεν εκφέρει άποψη ο Ερντογάν για τον χάρτη του Μπαχτσελί/

<img height="426" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/07/kjslrt1657607860361.webp" width="762" /><br /><br />Στα κάγκελα ο τουρκικός τύπος με την άσκηση «Poseidon’s Rage 22».<br /><br />«Σύγχυση» επικρατεί στην Τουρκία για την άσκηση «Poseidon’s Rage 22», μεταξύ ΗΠΑ-Ελλάδας, με τη συμμετοχή 10 F-35 και 14 F-15, στην ευρύτερη περιοχή της Κρήτης.<br /><br />Δημοσιεύματα στον Τύπο και τηλεοπτικών δικτύων της Τουρκίας, κάνουν λόγο για βήμα από τις ΗΠΑ που απειλεί την Τουρκία και για άσκηση στην Κρήτη «που βρίσκεται κοντά στην Τουρκία.<img height="581" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/07/image-522-1024x929.png" width="680" /><br /><br />Γιατί δεν έχει πει το παραμικρό ο Ερντογάν για τον χάρτη Μπαχτσελί.<div><br />Ο αντιπολιτευόμενος τουρκικός Τύπος σχολιάζει ότι ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, δημιούργησε πολιτική κρίση με την Ελλάδα ποζάροντας δίπλα σε χάρτη που δείχνει τουρκικό το μισό Αιγαίο και την Κρήτη. Αναδεικνύουν παράλληλα ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κάλεσε τον Ερντογάν να απαντήσει εάν πρόκειται για επίσημη τουρκική θέση. Στον φιλοκυβερνητικό Τύπο, απλά το θέμα «εξαφανίστηκε».<br /><br />Ενδεικτικά:<br />Εφημερίδα SOZCU: «H φωτογραφία του Μπαχτσελί προκάλεσε διπλωματική κρίση. Ο Μητσοτάκης απευθυνόμενος στον Ερντογάν αντέδρασε έντονα».<br /><br />Εφημερίδα CUMHURIYET: «Αντίδραση Μητσοτάκη στον Μπαχτσελί. Αυτό είναι προβοκάτσια ή ο πραγματικός σου στόχος».<br /><br />Ρεπορτάζ της τηλεόρασης ΗΑΒΕR GLOBAL: «Ξεσήκωσε την Αθήνα ο χάρτης που έδωσε στον Ντεβλέτ Μπαχτσελί η οργάνωση των νέων του κόμματος του. Διότι ο χάρτης εμφανίζει ως τουρκικά τα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη. Οι Έλληνες αξιωματούχοι κατηγορούν την Τουρκία πως αυξάνουν την ένταση»<br /><br />Σχετικά με την «αφωνία» Ερντογάν στις ακρότητες του κυβερνητικού του εταίρου, ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στην Τουρκία, Μανώλης Κωστίδης εξήγησε ότι εάν βγει και πει ανοιχτά πως δεν είναι αυτή η θέση μας θα έχει πρόβλημα με τον Μπαχτσελί, ενώ εάν πει πως πρόκειται για επίσημη θέση της τουρκικής κυβέρνησης, τότε θα ξεσηκωθεί όλη η ΕΕ αλλά και οι ΗΠΑ και τα F-16 δεν θα τα πάρει ποτέ.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Στα κάγκελα” τα τουρκικά ΜΜΕ με την άσκηση ΗΠΑ-Ελλάδας. Γιατί δεν εκφέρει άποψη ο Ερντογάν για τον χάρτη του Μπαχτσελί/

Στα κάγκελα ο τουρκικός τύπος με την άσκηση «Poseidon’s Rage 22». «Σύγχυση» επικρατεί στην Τουρκία για την άσκηση «Poseidon’s Rage 22», μετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιος είναι ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, η πιο επικίνδυνη μορφή του τουρκικού εθνικισμού.

<img height="360" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/07/mpaxtseli_0-1068x600.jpg" width="748" /><br /><br />Η πορεία και ο λόγος του αρχηγού των «Γκρίζων Λύκων», που αποτελεί σήμερα την προσωποποίηση της πιο επικίνδυνης μορφής του τουρκικού εθνικισμού<br /><br />Ο 73χρονος Ντεβλέτ Μπαχτσελί δεν είναι απλά μια εθνικιστική γραφική φιγούρα στην σημερινή πολιτική σκηνή της Τουρκίας. Είναι πρόεδρος του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος (MHP), αλλά και ουσιαστικός ηγέτης της ρατσιστικής οργάνωσης «Γκρίζοι Λύκοι» που αποτελεί ανεπίσημη παραστρατιωτική νεολαία του κόμματός του. Με τους 47 βουλευτές που διαθέτει στην τουρκική βουλή, στηρίζει το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑKP) του Ρετζεπ Ταγίπ Ερντογάν, αποτελώντας βασικό κυβερνητικό του εταίρο.<br /><br />Το MHΡ, έχει χαρακτήρα παραστρατιωτικής οργάνωσης και μέλη του έχουν προβεί κατά καιρούς σε παράνομες δραστηριότητες χωρίς όμως να υποστούν ποινικές ή δικαστικές διώξεις.<br /><br />Ο Μπαχτσελί διαχρονικά χρησιμοποιεί σκληρό εθνικιστικό λόγο και ακραία ρητορική, όχι μόνο απέναντι στην Ελλάδα, αλλά και σε όποιον θεωρεί «εχθρό» της Τουρκίας. Είναι αυτός που, αν και κυβερνητικός εταίρος, κάνει την «βρώμικη» δουλειά, συντηρώντας ένα ακραίο σκηνικό πόλωσης και έντασης στην τουρκική πολιτική σκηνή, ικανό να αποπροσανατολίσει την τουρκική κοινωνία από βασικά προβλήματα όπως η ακρίβεια η φτώχεια, η ανεργία κ.α.<br /><br />Βασικά ο Μπαχτσελί λέει δημόσια όσα δεν μπορεί να πει -λόγω του θεσμικού του ρόλου- ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν. Όχι γιατί πρέπει να τα πει δημόσια, αλλά γιατί τα πραγματικά τα πιστεύει και τα υπηρετεί με πάθος όλα αυτά τα χρόνια, που αποτελεί την προσωποποίηση της πιο επικίνδυνης μορφής του τουρκικού εθνικισμού. Η Ελλάδα και οι Έλληνες μπαίνουν συχνά στο στόχαστρο του εθνικιστή ηγέτη, προειδοποιώντας και απειλώντας -ουκ ολίγες φορές- πως «θα μας πετάξουν και πάλι στην θάλασσα» όπως το 1922 με την Μικρασιατική Καταστροφή.<div><br />Ποιος είναι<br /><br />Ο Μπαχτσελί γεννήθηκε το 1948 στο Οσμανίγιε της Περιφέρειας Τσουκούροβα της νότιας Τουρκίας. Ανήκε σε αριστερή οικογένεια και ο πατέρας του ήταν υποστηρικτής του Ισμέτ Ινονού και του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος.<br /><br />Σπούδασε οικονομικά στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο του Γκαζί στην Άγκυρα, απ’ όπου έλαβα και το διδακτορικό του. Εργάστηκε αρχικά ως οικονομολόγος και καθηγητής στο τμήμα οικονομικής πολιτικής στη Σχολή Οικονομικών και Διοικητικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Γκαζί. Την ίδια περίοδο αρχίζει να υποστηρίζει τον εθνικιστή Αλπαρσλάν Τουρκές ιδρυτή του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος, ενώ αναλαμβάνοντας σημαντικές θέσεις στη συνέχεια, στην ηγεσία των Γκρίζων Λύκων.<br /><br />Οι «Γκρίζοι Λύκοι» είναι τουρκική εθνικιστική, φασιστική πολιτική οργάνωση. Ανεπίσημα, είναι η νεολαία του Τουρκικού Κόμματος του Εθνικιστικού Κινήματος (MHP) και του Κόμματος της Μεγάλης Ενότητας (BBP) αλλά ουσιαστικά αποτελεί τον κύριο παρακρατικό βραχίονα όλων των κομμάτων που κυβέρνησαν και κυβερνούν την Τουρκία.<br /><br />Μετά το πραξικόπημα του 1980, ο Μπαχτσελί υπερασπίστηκε στελέχη και μέλη του MHP και άλλων εθνικιστικών οργανώσεων που φυλακίστηκαν. Το 1987 παραιτήθηκε από τη θέση του καθηγητή όταν ο Τουρκές του ζήτησε να συμμετάσχει ενεργά στο κόμμα όπου και εξελέγη Γενικός Γραμματέας.<br /><br />Μετά τον θάνατο του Τουρκές το 1997 «κονταροχτυπήθηκε» με τον γιο του εκλιπόντα εθνικιστή ηγέτη, Τουργκούλ Τουρκες, για την ηγεσία του ΜΗΡ, τον οποίον κέρδισε μετά από ένα επεισοδιακό συνέδριο στον 2ο γύρο.<br /><br />Ο Μπαχτσελί κατάφερε να διπλασιάσει τα εκλογικά ποσοστά του κόμματος, αγγίζοντας το 18% στις εκλογές του 1999, καταλαμβάνοντας την 2η θέση στη βουλή. Ήταν το ψηλότερο ποσοστό που είχε λάβει ποτέ το κόμμα. Στην κυβέρνηση συνασπισμού υπό τον Μπουλέντ Ετζεβίτ Ετσεβίτ, συμμετείχαν επίσης το Δημοκρατικό Κόμμα της Αριστεράς και το κόμμα της Μητέρας Πατρίδας, κατέλαβε τη θέση του αντιπροέδρου έως το 2002 που απέσυρε την εμπιστοσύνη του, με αίτημα τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Ωστόσο στις εκλογές που ακολούθησαν το ΜΗΡ έμεινε εκτός βουλής, λόγω καθίζησης των εκλογικών ποσοστών που δεν μπόρεσαν να αγγίξουν το εκλογικό όριο του 10%. Τότε ο Μπαχτσελί είχε αναλάβει την ευθύνη της αποτυχίας, παραιτήθηκε από τη θέση του αλλά για να επιστρέψει δριμύτερος έχοντας απέναντί του τρεις εσωκομματικούς αντιπάλους.<br /><br />Στη θέση του προέδρου του MHP επανεξελέγη το 2006 και στις βουλευτικές εκλογές της επόμενης χρονιάς κατάφερε να εισέλθει εκ νέου το κόμμα του στη βουλή με ποσοστό 14%. Το 2011 υποσχέθηκε αύξηση του ΑΕΠ κατά 7%, αλλά το εκλογικό ποσοστό μειώθηκε, όπως και στις εκλογές του 2015 που δεσμεύτηκε για αύξηση του κατώτατου μισθού σε 1400 Τ.Λ. αγγίζοντας ωστόσο το 12% των ψήφων και σηματοδοτώντας την έναρξη μιας έντονης εσωκομματικής κρίσης και ευθείας αμφισβήτησης στο πρόσωπό του.<br /><br />Ακολούθησε μεγάλη περίοδος εσωκομματικής αντιπαράθεσης που κατέληξε στην διάσπαση του ΜΗΡ και την ίδρυση του -επίσης- ακροδεξιού «Καλού Κόμματος» από την βασική του εσωκομματική αντίπαλο Μεράλ Ακσενέρ γνωστή και ως «λύκαινα» της τουρκικής πολιτικής σκηνής.<br /><br />Κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν<br /><br />Το 2018 το MHP σχημάτισε με το κυβερνών ΑΚP του Ταγίπ Ερντογάν την «Λαϊκή Συμμαχία» στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τις γενικές εκλογές της ίδιας χρονιάς. Ο Μπαχτσελί τάχθηκε υπέρ της συνταγματικής τροποποίησης του 2017, υποστηρίζοντας την υποψηφιότητα Ερντογάν για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας.<br /><br />Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές το MHP έλαβε το 11% των ψήφων και 49 βουλευτές, με τη Λαϊκή Συμμαχία υπό τον Ταγίπ Ερτογάν να λαμβάνει συνολικά το 54% των ψήφων. Ως κυβερνητικός εταίρος ο Μπαχτσελί επανεξελέγη πρόεδρος του MHP στα συνέδρια του 2018 και του 2021.<br /><br />Η πιο διάσημη ομιλία του, που έγινε viral, έλαβε μέρος το 2009 και στην 40ή επέτειο του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος. Τότε είχε αναλύσει την περιβόητη «αριθμητική του : «Όταν γράφετε το 2009, υπάρχουν δύο μηδενικά. Το μηδέν δίπλα στο 9 είναι αριστερά, το σβήνεις. Έχει μείνει 9; Υπάρχει ένα μηδέν δίπλα στο 2. Το σβήνεις και αυτό. Έχουν μείνει 2; Προσθέστε τα μαζί. Τι θα κάνει; Κάνει 11. Διαγράφεις και τα δύο μηδενικά το 2009, τι μένει; 29. Προσθέστε 11 και 29! Κάνει 40. Ναι … 40 χρόνια από την ίδρυση του Κόμμας Εθνικιστικού Κινήματος».</div><div><br /><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ποιος είναι ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, η πιο επικίνδυνη μορφή του τουρκικού εθνικισμού.

Η πορεία και ο λόγος του αρχηγού των «Γκρίζων Λύκων», που αποτελεί σήμερα την προσωποποίηση της πιο επικίνδυνης μορφής του τουρκικού εθνικισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Israel Media: Νέα εποχή στις σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz1W4Kxf05QbE02DoyOkmkMujOBLKwVlm8EezIL0D-9WT-6CJAtzfnyrmW5l6a2rQ8qNSV3IzDjSvo9vUe-O8keKjOHgBg8A8F3vwoiwp393Ai5NLVPb0QI9Nw3GDFOSMcD0PxGHdUawVTjp_TUJZFNqwKe6FBV3xINdS1nPPTLq9d7_JOcAsi3eMq/s874/1.JPG"><img border="0" height="390" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz1W4Kxf05QbE02DoyOkmkMujOBLKwVlm8EezIL0D-9WT-6CJAtzfnyrmW5l6a2rQ8qNSV3IzDjSvo9vUe-O8keKjOHgBg8A8F3vwoiwp393Ai5NLVPb0QI9Nw3GDFOSMcD0PxGHdUawVTjp_TUJZFNqwKe6FBV3xINdS1nPPTLq9d7_JOcAsi3eMq/w737-h390/1.JPG" width="737" /></a><br /><br /><div>Μια νέα αεροπορική συμφωνία μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας μονογραφήθηκε λίγο πριν από το Σαββατοκύριακο (Πέμπτη), σύμφωνα με την πρόσφατη συμφωνία μεταξύ του πρωθυπουργού του Ισραήλ Γιαΐρ Λαπίντ και του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου.<br /><br />Η συμφωνία αποτελεί μέρος της απόφασης για επέκταση και ανάπτυξη των διμερών σχέσεων που λήφθηκαν από τον Λαπίντ και τον Τσαβούσογλου στις συναντήσεις τους στην Ιερουσαλήμ και την Άγκυρα τον περασμένο μήνα, ενώ ο πρώτος υπηρέτησε, επίσης, ως υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ.<br /><br />Η μονογραφή – υπογεγραμμένη από τους διευθυντές της πολιτικής αεροπορίας των δύο χωρών – είναι ένα ζωτικό στάδιο για την υπογραφή μιας πλήρους αεροπορικής συμφωνίας, η οποία αναμένεται να επιτρέψει στις ισραηλινές αεροπορικές εταιρείες να ξαναρχίσουν τις πτήσεις προς την Τουρκία.<br /><br />Το Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ δήλωσε ότι η μονογραφή «κατέστη δυνατή χάρη στις ανοιχτές και εποικοδομητικές διαπραγματεύσεις τις τελευταίες εβδομάδες και αποτελεί σημαντικό ορόσημο για την προώθηση των διμερών σχέσεων».<br /><br />Επίσης, την Πέμπτη, ο Πρόεδρος του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτζογκ τηλεφώνησε στον Τούρκο ομόλογό του, Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προς τιμήν της μουσουλμανικής εορτής του Κουρμπάν Μπαϊράμ.<br /><br />Ο Πρόεδρος Χέρτζογκ εξέφρασε τις καλύτερες ευχές του στον Πρόεδρο Ερντογάν, την οικογένειά του και τον τουρκικό λαό και τόνισε τη σημασία της ανάπτυξης των διμερών σχέσεων από τον περασμένο χρόνο.<br /><br />Και οι δύο πρόεδροι εξέφρασαν επίσης την ικανοποίησή τους για τον συνεχή συντονισμό για την ασφάλεια μεταξύ των χωρών τους και «εξέφρασαν τις ελπίδες τους για περαιτέρω ενίσχυση και προώθηση των σχέσεων των εθνών τους», ανέφερε το γραφείο του ισραηλινού Προέδρου.<br /><br />Μια άλλη θετική εξέλιξη στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών –που επιστρέφουν η μία στην άλλη μετά από χρόνια εχθρότητας– ήταν η απόφαση να ανοίξει ξανά το οικονομικό γραφείο του Υπουργείου Οικονομίας και Βιομηχανίας του Ισραήλ στην Κωνσταντινούπολη από τον επόμενο μήνα, αφού οι δραστηριότητές του μειώθηκαν δραστικά. το καλοκαίρι του 2019.<br /><br />Η Τουρκία είναι ο τέταρτος σημαντικότερος εμπορικός εταίρος στην ισραηλινή οικονομία και ο πέμπτος σημαντικότερος εξαγωγικός προορισμός το 2021, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Το Υπουργείο Οικονομίας σημειώνει ότι η επαναλειτουργία του οικονομικού ακόλουθου στην Κωνσταντινούπολη θα έχει θετική επίδραση περίπου σε 1540 τοπικές εταιρείες που εξάγουν αυτή τη στιγμή στην τουρκική αγορά.<br /><br /></div><div><a href="https://www.echedoros-a.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Israel Media: Νέα εποχή στις σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας.

Μια νέα αεροπορική συμφωνία μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας μονογραφήθηκε λίγο πριν από το Σαββατοκύριακο (Πέμπτη), σύμφωνα με την πρόσφατη συμφω...

Διαβάστε την συνέχεια

Μαζικά χιλιάδες Τούρκοι πολίτες στα ελληνικά νησιά προκαλώντας οργή στο καθεστώς.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-07/3453.jpg?itok=Be_pjbq9" width="735" /><br /><br />Μαζικά έρχονται στην Ελλάδα χιλιάδες Τούρκοι πολίτες με κάθε ευκαιρία για να αποφύγουν την "πνιγηρή" ατμόσφαιρα της χώρας λόγω του καθεστώτος Ερντογάν<br /><br />Σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, χιλιάδες Τούρκοι πολίτες επέλεξαν την Ελλάδα από την Τουρκία για τις διακοπές τους, παρά τις αυξημένες τιμές λόγω Ευρώ, αφού η δυσαρέσκεια κατά της δικτατορίας Ερντογάν είναι πλέον έκδηλη. <br /><br />“Ενώ συνεχίζεται η κρίση μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, χιλιάδες Τούρκοι παραθεριστές άρχισαν να συρρέουν στα ελληνικά νησιά," γράφει μεγάλη τουρκική εφημερίδα.<br /><br />Ο λόγος που επέλεξαν την Ελλάδα από την Τουρκία, για τις διακοπές τους οι Τούρκοι λόγω της μουσουλμανικής εορτής Eid al-Adha, είναι φυσικά η ελευθερία κινήσεων τους, αφού πρόκειται για μεσαίου και υψηλού εισοδήματος πολίτες της γειτονικής χώρας.<br /><br />Οι Τούρκοι παραθεριστές που θέλουν να περάσουν τις διακοπές τους στα νησιά του Αιγαίου, σχημάτισαν μεγάλες ουρές μπροστά από στο τελωνείο του Μπαλικεσίρ.<br /><br />Ενώ τουρκικές πληροφορίες αναφέρουν ότι πρόκειται για 5.000 και 8.000 Τούρκους παραθεριστές, που περνούν ή πέρασαν από το τελωνείο του Αϊβαλί προς τα ελληνικά νησιά κατά τη διάρκεια των διακοπών.<br /><br />Η κίνηση που προκλήθηκε από τις διακοπές μετά τη διετή διαδικασία πανδημίας έκανε χαρούμενες τις ακτοπλοϊκές εταιρείες και τους ξενοδόχους.<br /><br />Το στέλεχος του τουρκικού υπουργείου τουρισμού του Αϊβαλί, Hakan Dinç, τόνισε ότι ήταν πολύ απασχολημένος λόγω του Eid al-Adha, και τόνισε ότι περίμεναν περίπου 4.000 άτομα να πάνε στα ελληνικά νησιά την πρώτη και τη δεύτερη μέρα της γιορτής.<br /><br />Ο Ντιντς πρόσθεσε ότι υπολογίζει ότι περίπου 7 χιλιάδες Τούρκοι παραθεριστές, οι οποίοι θα μπορέσουν να περάσουν στα ελληνικά νησιά κατά το 9ήμερο.<br /><br />Ένας παραθεριστής, που δεν έδωσε το όνομά του, είπε ότι πιστεύει ότι τα ελληνικά νησιά είναι οικονομικά και ότι προτιμά να περάσει τις 9 μέρες διακοπές του στη Λέσβο για να απαλλαγεί από τον πνιγηρό αέρα της χώρας, ακόμα και για δύο ημέρες, δίνοντας το αληθινό στίγμα των προθέσεων των Τούρκων πολιτών.<br /><br />Ο Αλί Τζαλέ, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου μιας εταιρείας που διοργανώνει εκδρομές με φέρι μεταξύ Αϊβαλί και Λέσβου, υπενθύμισε ότι η γραμμή Αϊβαλί-Μυτιλήνη, που είχε κλείσει κατά τη διετή περίοδο της πανδημίας λέγοντας: «Σήμερα είναι η πρώτη μας ημέρα διακοπών μετά αυτά τα δύο χρόνια. Αν και όχι όπως παλιά, το πλήθος που βλέπετε εδώ σήμερα μας ικανοποιεί, όπως και τους ακτοπλόϊους ως ένα βαθμό.<br /><br />Σας εύχομαι καλές διακοπές. Εύχομαι στους παραθεριστές μας που θα ταξιδέψουν στη Λέσβο από εδώ να έχουν καλές διακοπές. Θα ήθελα επίσης να προσθέσω ότι τα ελληνικά νησιά διατηρούν ακόμα τη γοητεία τους. Η εξυπηρέτηση εκεί και οι ευκαιρίες διακοπών εκεί εξακολουθούν να προσελκύουν τους ανθρώπους μας», είπε ο ίδιος.<br /><br />Ο Αλί Τζαλέ, σημειώνοντας ότι την πρώτη μέρα της γιορτής, περίπου 700 άτομα πήγαν στη Λέσβο.<br /><br />«Έχουμε κάνει μια επιπλέον αποστολή. Υπάρχει ζήτηση για διέλευση με πάρα πολλά οχήματα. Ο αριθμός των πολιτών που θέλουν να περάσουν στην απέναντι ακτή με αυτοκίνητο είναι πολύ μεγάλος. Αυτός είναι ο λόγος που το πλοίο μας μεταφέρει οχήματα όλη την ώρα. Άλλωστε το καταμαράν μας ήταν ήδη γεμάτο. Από τις πρώτες τρεις ημέρες αυτών των διακοπών, το καταμαράν μας είναι γεμάτο. Νομίζω ότι περίπου 5 χιλιάδες παραθεριστές θα πάνε στα ελληνικά νησιά το 9ήμερο», είπε.<br /><br />Όπου φύγει-φύγει λοιπόν οι Τούρκοι από το καθεστώς Ερντογάν, που έχει μετατρέψει την χώρα σε Ιράν, με απαγορεύσεις , ενώ ο φόβος έχει φωλιάσει στους Τούρκους πολίτες που έρχονται στα νησιά μας για ελευθερία και διασκέδαση. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μαζικά χιλιάδες Τούρκοι πολίτες στα ελληνικά νησιά προκαλώντας οργή στο καθεστώς.

Μαζικά έρχονται στην Ελλάδα χιλιάδες Τούρκοι πολίτες με κάθε ευκαιρία για να αποφύγουν την "πνιγηρή" ατμόσφαιρα της χώρας λόγω του...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το πλεονέκτημα του Ερντογάν μπορεί να γυρίσει μπούμεραγκ

<img height="369" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/erdogan_agnvstos.jpg" width="792" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Έχουμε εγκαίρως και επανειλημμένως προειδοποιήσει ότι η τουρκική επιθετικότητα έχει “ανεβεί πίστα”. Το γεγονός αυτό συνιστά μία ειδοποιό διαφορά σε σύγκριση με τους παραδοσιακούς όρους της ελληνοτουρκικής διένεξης, όπως τη βιώσαμε από τη μεταπολίτευση. Κατ’ επέκταση αλλάζει ποιοτικά την έννοια της τουρκικής απειλής για την ελληνική εθνική ασφάλεια, αλλά δεν έχει αλλάξει το αντίστοιχο δόγμα της Αθήνας. Έτσι προκύπτει το πλεονέκτημα του Ερντογάν.<br /><br />Τα σημάδια είναι πολλά και πυκνά για να τα αγνοήσουμε. Στην κυπριακή ΑΟΖ, η Άγκυρα άρχισε με παράνομες σεισμικές έρευνες. Στη συνέχεια πραγματοποίησε παράνομη γεώτρηση σε θαλάσσια περιοχή που δεν είχε παραχωρηθεί προς εκμετάλλευση και τέλος πραγματοποιεί γεωτρήσεις και σε θαλάσσια οικόπεδα παραχωρημένα σε δυτικές πετρελαϊκές εταιρείες. Αυτές τις ημέρες που πραγματοποιείται η γεώτρηση στο “οικόπεδο 6” της κυπριακής ΑΟΖ και από τις πρώτες ενδείξεις το κοίτασμα “Κρόνος” φαίνεται πολύ ελπιδοφόρο, εγείρεται το ερώτημα: Θα απαντήσουν οι Τούρκοι με δική τους γεώτρηση; Έχουν ήδη ανακοινώσει ότι το νέο πλωτό τους γεωτρύπανο μεταβαίνει για γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Εάν συμβεί αυτό, πώς θα αντιδράσουν οι Γάλλοι; Για τους Ιταλούς δεν υπάρχει καν ερώτημα. Αναφέρομαι στις δύο αυτές χώρες, επειδή τα δικαιώματα στο “οικόπεδο 6” έχουν η ιταλική ΕΝΙ και η γαλλική Total.<br /><br />Η Τουρκία συμπεριφέρεται έτσι, επειδή όλο το προηγούμενο διάστημα κανείς δεν της ήγειρε εμπόδια. Προφανώς κάποιες διπλωματικές αντιδράσεις και ορισμένες ανώδυνες κυρώσεις της ΕΕ δεν ήταν ικανές να αναχαιτίσουν τον Ερντογάν. Είναι αληθές ότι η Άγκυρα έχει με τις αυθαιρεσίες της προκαλέσει –περισσότερη ή λιγότερη– δυσαρέσκεια και στη Δύση και στα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πολλά, αφού οι θιγόμενοι (Έλληνες) και οι δυσφορούντες (Ισραηλινοί, Αιγύπτιοι, Ιταλοί, Γάλλοι, αλλά και Αμερικανοί) δεν είναι διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουν ανάλογα μέσα για να σταματήσουν την τουρκική επεκτατική αυθαιρεσία. Όσο, λοιπόν, οι υπόλοιποι παίκτες θα είναι καθηλωμένοι στο διπλωματικό επίπεδο, τόσο θα ενισχύεται το πλεονέκτημα του Ερντογάν. Θα κερδίζει πόντους, δημιουργώντας τετελεσμένα, άλλοτε χρησιμοποιώντας το στρατιωτικό εργαλείο, άλλοτε απειλώντας πως θα το χρησιμοποιήσει κι άλλοτε εκβιάζοντας.<br /><br />Η αποφασιστικότητά να μιλάει με πράξεις κι όχι μόνο με λόγια, είναι αυτό που έδωσε στον Ερντογάν τακτικό πλεονέκτημα έναντι όλων. Στη βόρεια Συρία έχει εδραιώσει τρεις ζώνες κατοχής. Στη Λιβύη κατάφερε με την αποστολή όπλων και τζιχαντιστών να σταθεροποιήσει την υπό κατάρρευση κυβέρνηση της Τρίπολης και να αναγορευθεί σε αποφασιστικό παράγοντα των εξελίξεων, δίπλα στη Δύση, στη Ρωσία και στην γειτονική Αίγυπτο. Στο δε Ναγκόρνο Καραμπάχ έδωσε τη νίκη στους Αζέρους. Για τα τετελεσμένα στην κυπριακή ΑΟΖ έκανα ήδη αναφορά. Και βεβαίως, ο εκβιασμός του για την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ του απέφερε οφέλη.<br /><br />Το πλεονέκτημα του Ερντογάν<br /><br />Όπως ήδη ανέφερα, η τουρκική επιθετικότητα στο ελλαδοτουρκικό μέτωπο έχει ανεβεί πίστα. Δεν συμβαίνουν μόνο αυτά που η Αθήνα εδώ και χρόνια ανέχεται (συστηματικές παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου και υπερπτήσεις), αντιδρώντας μόνο με διαβήματα, τα οποία η Άγκυρα πετάει στον κάλαθο των αχρήστων. Τα τελευταία χρόνια εκδηλώνεται μία ποιοτική κλιμάκωση. Οι σεισμικές έρευνες του Oruc Reis στην δυνάμει ελληνική ΑΟΖ το 2020, όπως και η υβριδική τουρκική επίθεση στον Έβρο λίγους μήνες πριν, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Ας προσθέσουμε και την εμπρηστική επιθετική-επεκτατική ρητορική της Άγκυρας, που αυτές τις ημέρες κορυφώθηκε με τον “χάρτη Μπαχτσελί”.<br /><br />Μπορεί η επίσημη ελληνική ρητορική να κάνει λόγο για αποτρεπτική στρατηγική, αλλά στην πραγματικότητα το δόγμα της Αθήνας –εδώ και πολλά χρόνια– είναι αυτό που δεν ομολογεί, αλλά εφαρμόζει με θρησκευτική ευλάβεια υπό την επήρεια του φοβικού συνδρόμου: “Δεν κάνουμε τίποτα που μπορεί να προκαλέσει τουρκική αντίδραση, ούτε καν τα αυτονόητα“. Για να το πούμε απλά και καθαρά “προς Θεού μην ερεθίσουμε το θηρίο“!<br /><br />Η μονοδιάστατη άμυνα μεταφράζεται σε τακτικό πλεονέκτημα του Ερντογάν. Μέχρι που μπορεί να φθάσει η ελληνική άμυνα εάν η Τουρκία κλιμακώσει τις επεκτατικές επιθέσεις της; Το προαναφερθέν δόγμα εξηγεί γιατί η Αθήνα δεν επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια, ούτε καν στις περιοχές που είναι μακριά από την Τουρκία, γιατί δεν ανακηρύσσει ΑΟΖ, γιατί δεν καταθέτει συντεταγμένες, γιατί ούτε καν δεν κλείνει τους κόλπους με ευθείες γραμμές βάσης.<br /><br />Οι δηλώσεις Δένδια<br /><br />Το δόγμα αυτό είχε εκφράσει προ διετίας –με άλλα λόγια– ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών σε συνέντευξή του (Real FM 6-5-2020), δηλώνοντας ότι η Ελλάδα δεν θα ακολουθήσει την Τουρκία στην κλιμάκωση. «Δεν πρόκειται να πάμε σε στρατιωτικοποίηση της κρίσης με την Τουρκία. Είναι η παγίδα, την οποία η Τουρκία στήνει για την Ελλάδα: να περάσουμε από το στάδιο του δικαίου στο στάδιο των ενεργειών αυτής τη μορφής. Η στρατιωτικοποίηση των διαφορών με την Τουρκία δεν θα οδηγήσει σε επίλυση, θα οδηγήσει σε επιδείνωση».<br /><br />Προφανώς, η Ελλάδα δεν πρέπει να στρατιωτικοποιήσει τα ελληνοτουρκικά προβλήματα. Τί θα πράξει, όμως, εάν η Τουρκία πάρει αυτόν τον δρόμο; Συγκεκριμένα, τί θα πράξει εάν τουρκικό ερευνητικό σκάφος πραγματοποιήσει σεισμικές έρευνες έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα, συνοδευόμενο από φρεγάτες; Τί θα πράξει εάν –ακόμα χειρότερα– το νέο τουρκικό πλωτό γεωτρύπανο τρυπήσει όχι στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά στην δυνάμει ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ;<br /><br />Ο Δένδιας επαναλαμβάνει συνεχώς ότι «η Ελλάδα διατηρεί όλα τα δικαιώματα προάσπισης του εθνικού της χώρου». Αυτή η δήλωση, ωστόσο, είναι όχι μόνο γενική, αλλά και μισή αλήθεια. Το τελευταίο διάστημα έχουν πληθύνει οι υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών πάνω από ελληνικά νησιά, που βεβαίως δεν γίνονται από λάθος. Τα διαβήματα (εάν γίνονται ακόμα και δεν έχουμε βαρεθεί να τα κάνουμε πια!) και οι αναχαιτίσεις δεν εμποδίζουν τους Τούρκους να συνεχίζουν τις συστηματικές προκλήσεις τους, χωρίς να πληρώνουν το παραμικρό κόστος.<br /><br />Η μονοδιάστατη αμυντική στρατηγική της Αθήνας κατευνάζει ή παροξύνει την τουρκική επιθετικότητα; Την απάντηση δίνουν τα γεγονότα, αλλά και ο ίδιος ο Δένδιας, ομολογώντας ότι η Άγκυρα συνεχώς κλιμακώνει, χωρίς να βγάζει και το συμπέρασμα από τη διαπίστωσή του. Τα μικρά τουρκικά τετελεσμένα ενισχύουν την εκτίμηση της Άγκυρας πως όσο πιέζει τόσο θα κερδίζει πόντους στον ιδιότυπο αυτό “πόλεμο θέσεων”, στριμώχνοντας ολοένα και περισσότερο την Ελλάδα.<br /><br />Η κατάσταση αυτή όχι μόνο ενισχύει το πλεονέκτημα του Ερντογάν, αλλά και του εξασφαλίζει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Είναι ακριβώς αυτό που έχει αλλάξει ποιοτικά τον χαρακτήρα της τουρκικής απειλής και ως εκ τούτου θέτει επί τάπητος το κρίσιμο ερώτημα: εάν ο Ερντογάν θα επιχειρήσει κάποιον στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό, ένα θερμό επεισόδιο στον τόπο και τον χρόνο που κρίνει ότι ευνοεί την τουρκική πλευρά.<div><br />Ο Ερντογάν κλείνει μέτωπα<br /><br />Η ανοχή που προς το παρόν δείχνει η Δύση έναντι της Τουρκίας (και λόγω Ουκρανίας), αλλά και η απροθυμία των τοπικών δυνάμεων να εμπλακούν σε αντιπαράθεση με τον Ερντογάν τροφοδοτεί την αλαζονεία του έναντι του Ελληνισμού. Τα τελευταία δύο χρόνια, εξάλλου, φρόντισε με τολμηρά διπλωματικά ανοίγματα να βελτιώσει σημαντικά τις σχέσεις της Άγκυρας και με το Ισραήλ και με τα Εμιράτα και με τη Σαουδική Αραβία. Μόνο με την Αίγυπτο δεν κατάφερε κάτι αξιόλογο. Το γεγονός ότι σε μεγάλο βαθμό έχει μισοκλείσει ανοικτά μέτωπα στην περιοχή, του αφήνει μεγαλύτερα περιθώρια για επιθετικές ενέργειες τόσο εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας (ήδη άνοιξε την κλειστή περιοχή της Αμμοχώστου και πιθανό να προσαρτήσει τα Κατεχόμενα) όσο και εναντίον της Ελλάδας.<br /><br />Τα ανοίγματά του σε Ισραήλ, Εμιράτα και Σαουδική Αραβία σε κάποιον βαθμό τον προστατεύουν από την “παγίδα της υπερεπέκτασης“, στην οποία ήταν μέχρι πρότινος εκτεθειμένος. Γιατί εάν συνέχιζε να ανοίγει μέτωπα και να πυροδοτεί εντάσεις, νωρίτερα ή αργότερα, οι άλλοι παίκτες θα υποχρεώνονταν να έλθουν ακόμα πιο κοντά μεταξύ τους και κάποια στιγμή να δράσουν αποφασιστικά για να αναχαιτίσουν τον “νταή”.<br /><br />Με άλλα λόγια, θα υποχρεώνονταν να χρησιμοποιήσουν κι αυτοί τα μέσα που χρησιμοποιεί αυτός. Εάν, μάλιστα, προέκυπτε μία έμπρακτη κόντρα της Τουρκίας με τη Γαλλία και το Παρίσι αποφάσιζε για να μη δει το κύρος του καταρρακωμένο να “ανοίξει τον χορό”, ήταν πολύ πιθανόν να την ακολουθήσουν και άλλες δυνάμεις που θέλουν να “κοντύνουν” την Τουρκία. Δηλαδή, το πλεονέκτημα του Ερντογάν θα μετατρεπόταν σε μπούμεραγκ.<br /><br />Υπάρχει λόγος που γενικά και οι δυτικές, αλλά και οι τοπικές δυνάμεις προς το παρόν είναι απρόθυμες να προχωρήσουν σε μία στρατιωτική συμμαχία με άτυπο αντιτουρκικό πρόσημο. Σε αντίθεση με τον Ερντογάν, παραμένουν ακόμα υπό την επήρεια της κουλτούρας που κυριάρχησε μεταπολεμικά ότι οι διεθνείς διαφορές-αντιθέσεις επιλύονται με τη διπλωματία. Εξαίρεση ήταν οι εκστρατείες που αποφάσιζαν οι υπερδυνάμεις. Ο πόλεμος στην Ουκρανία τείνει να αλλάξει ριζικά το κλίμα. Όσο ο Ερντογάν τραβάει το σκοινί για να ασκεί εξωτερική πολιτική και να προωθεί τους επεκτατικούς στόχους του, τόσο είναι πιθανότερο αυτό κάποια στιγμή να σπάσει, με ό,τι σημαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί το πλεονέκτημα του Ερντογάν μπορεί να γυρίσει μπούμεραγκ

Λυγερός Σταύρος Έχουμε εγκαίρως και επανειλημμένως προειδοποιήσει ότι η τουρκική επιθετικότητα έχει “ανεβεί πίστα”. Το γεγονός αυτό συνιστά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Κ. Μητσοτάκης… πέταξε το γάντι στον Ερντογάν

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/04/04d6b1d0868b48daac91806226246dd9.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="722" /><br /><br />Του <b>Δημήτρη Γκάτσιου</b><br />Αποφασισμένη να μην αφήνει αναπάντητη καμία πρόκληση από την πλευρά της τουρκικής ηγεσίας είναι η Αθήνα. Έχοντας ολοκληρώσει έναν μεγάλο κύκλο διπλωματικής αντεπίθεσης, όπως αυτός διέγραψε την τροχιά του μέσα από την ενημέρωση εταίρων και συμμάχων σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ, η ελληνική πρωτεύουσα προχώρησε στη διεθνοποίηση της άνευ προηγουμένου κίνησης του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, να παραλάβει από τους Γκρίζους Λύκους χάρτη που εμφανίζει το μισό Αιγαίο και την Κρήτη να ανήκουν στη γείτονα. Και η διεθνοποίηση αυτή ήρθε μέσα από την ανάρτηση του πρωθυπουργού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μέσω της οποίας ο κ. Μητσοτάκης καλεί τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να λάβει σαφή θέση για την αποχαλίνωση του κυβερνητικού του εταίρου.<br /><br />"Κοιτάξτε καλά αυτό τον χάρτη. Η Κρήτη, η Ρόδος, η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος, όλες τους έχουν "καταβροχθιστεί” από την Τουρκία. Πρόκειται για όνειρα εξτρεμιστών ή για την επίσημη θέση της Τουρκίας; Είναι μια ακόμη πρόκληση ή ο πραγματικός στόχος; Ο πρόεδρος Ερντογάν πρέπει να καταστήσει σαφή τη θέση του σχετικά με τις τελευταίες φαιδρότητες του μικρότερου εταίρου του στο συνασπισμό", έγραψε ο πρωθυπουργός στο Twitter, σε μία κίνηση με στόχο διπλό:<br /><br />- Αρχικά, να απαντήσει ο ίδιος ο πρόεδρος της Τουρκίας και να ξεκαθαρίσει τη στάση του απέναντι στις προκλήσεις του Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Ουσιαστικά, πρόκειται για μία άσκηση πίεσης στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προκειμένου να σταματήσει το… γαϊτανάκι των αναθεωρητικών βερμπαλισμών, που αρχίζει να ποτίζει την τουρκική κοινωνία. Και, όπως εξηγούν παράγοντες, η ελληνική πρωτεύουσα δεν πρόκειται να κάνει τα… στραβά μάτια μπροστά στη λόγω και έργω αποχαλίνωση της Άγκυρας. Αυτό, άλλωστε, έχει καταδείξει η όλη στρατηγική που ακολουθεί η Αθήνα, στη διάρκεια των τελευταίων μηνών. <div><br /></div><div>Κάθε φορά που η ηγεσία της Τουρκίας θα επιλέγει να… τραβήξει περαιτέρω το σχοινί των προκλήσεων, μέσω αυτής της ακραίας ρητορικής, η αντίδραση θα είναι άμεση και καταλυτική. "Ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί είναι επί χρόνια κυβερνητικός εταίρος του Ταγίπ Ερντογάν. Συνεπώς, ο Τούρκος πρόεδρος οφείλει να τοποθετηθεί και να αποσαφηνίσει εάν χάρτες, οι οποίοι εικονίζουν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τα Δωδεκάνησα και την Κρήτη ως δήθεν τουρκικά εδάφη, αντικατοπτρίζουν κυβερνητικές θέσεις ή πρόκειται για όνειρα εξτρεμιστών", σημειώνουν κυβερνητικά στελέχη.<br /><br />- Ο δεύτερος στόχος της πρωθυπουργικής κίνησης σχετίζεται με την επιλογή χρήσης της αγγλικής γλώσσας στην ανάρτηση. Όπως αναφέρουν κυβερνητικά στελέχη, με τα οποία συνομίλησε το Capital.gr, ο κ. Μητσοτάκης απευθύνεται στο διεθνές ακροατήριο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες, προκειμένου να παρουσιάσει, στην όλη του διάσταση, ποιος είναι αυτός που προκαλεί με τις ακραίες και αναθεωρητικές θέσεις του. Και μέσω της συγκεκριμένης ανάρτησης, όχι μόνο εκτίθεται η Τουρκία και η προκλητική ατζέντα της στη διεθνή κοινή γνώμη, αλλά, ταυτόχρονα, ισχυροποιούνται τα ελληνικά επιχειρήματα. <div><br /></div><div>"Η συμπεριφορά Μπαχτσελί δικαιώνει πλήρως την ελληνική επιχειρηματολογία. Υπενθυμίζει και επαναβεβαιώνει την οξύτητα της τουρκικής προκλητικότητας, τον αναθεωρητισμό που τη χαρακτηρίζει, σε μία περίοδο που η αμφισβήτηση διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων και της νομιμότητας αποδοκιμάζεται ανοιχτά από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το NATO, αλλά και τη σημασία του δικαιώματος στην αυτοάμυνα, τη στιγμή μάλιστα που η Άγκυρα διατυπώνει το καινοφανές, έωλο επιχείρημα ότι η δήθεν "στρατικοποίηση” νησιών συνιστά αιτία αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας", είναι το μήνυμα που εκπέμπεται.<br /><br />"Η χώρα μας δεν εκφοβίζεται, δεν τρομοκρατείται, δεν πανικοβάλλεται. Τα εθνικά μας Δίκαια είναι καλά κατοχυρωμένα και απολύτως προστατευμένα, τόσο από το Διεθνές Δίκαιο, όσο και από τις Διεθνείς Συνθήκες. Η εθνική ομοψυχία, η αμυντική δυνατότητα της χώρας, οι Σύμμαχοί μας και το Διεθνές Δίκαιο συγκροτούν μια αδιαπέραστη ασπίδα προστασίας για τα εθνικά μας συμφέροντα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα", σημείωσε, από το βήμα της ενημέρωσης των δημοσιογράφων, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γιάννης Οικονόμου. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Γιατί ο Κ. Μητσοτάκης… πέταξε το γάντι στον Ερντογάν

Του Δημήτρη Γκάτσιου Αποφασισμένη να μην αφήνει αναπάντητη καμία πρόκληση από την πλευρά της τουρκικής ηγεσίας είναι η Αθήνα. Έχοντας ολοκλη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ είναι να αντιμετωπίσουν την Ελλάδα κάποια στιγμή… όπως την “άτυχη” Ουκρανία

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/07/MITSOTAKIS-NATO-A-GEETHA-WEB-CONFERENCE-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Η Ελλάδα πρέπει να αποφύγει να υποστεί τις δυνητικές συνέπειες των λαθών της Δύσης στις σχέσεις της με την Τουρκία, όπως προειδοποιεί η περίπτωση της Ουκρανίας. Ένα ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό δημοσίευμα φιλοξένησε η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt. Ο Γερμανός καγκελάριος, Όλαφ Σολτς, μιλώντας στο αμερικανικό δίκτυο CBS, εκτίμησε ότι η ρωσική επίθεση στην Ουκρανία είχε σχεδιαστεί από καιρό, ίσως και πριν από ένα χρόνο. Η έγκριτη εφημερίδα, στην ανάλυσή της αναφέρει ότι μέρος της ρωσικής στρατηγικής αποτελούσε και το “μυστικό όπλο” του φυσικού αερίου! Φοβερή ανακάλυψη για τη Γερμανία με τους τεράστιους οικονομικούς πόρους και την άριστη υποτίθεται οργάνωση!<br /><br />Η Γερμανία έπεσε στην παγίδα της βεβαιότητάς της ότι η αύξηση της ενεργειακής αλληλεξάρτησης του Βερολίνου με τη Μόσχα θα έδιωχνε τον πόλεμο! Πείστηκαν ότι τα τεράστια έσοδα για τους Ρώσους αρκούσαν για να τους αποτρέψουν. Μια ακόμη αποσπασματική, ιδεοληπτική, ανιστόρητη και αμιγώς οικονομίστικη προσέγγιση έφερε την καταστροφή. Αν και η άσκηση κριτικής από τον Σολτς μοιάζει και με απόπειρα να αποσείσει από πάνω τους τις ευθύνες και να τις φορτώσει στην Άγκελα Μέρκελ.<br /><br />Οι Γερμανοί πλέον τρέμουν ότι οι εργασίες συντήρησης του αγωγού Nord Stream 1 δεν θα διαρκέσει μόνο δέκα μέρες, αλλά αορίστως, οδηγώντας τη Γερμανία στο χειρότερο οικονομικό σοκ της μεταπολεμικής περιόδου. Εκτίμηση του υπογράφοντος είναι ότι θα μπορούσε να αποδειχθεί μια ρωσική ψυχολογική επιχείρηση, η οποία, εάν κριθεί από το δημοσίευμα, παράγει ήδη αποτελέσματα.<br /><br />Εάν ισχύει αυτό, τότε η ροή θα αποκατασταθεί, με τη Μόσχα να υπενθυμίζει την πάγια θέση της ότι αποτελεί αξιόπιστο προμηθευτή της Ευρώπης. Εάν όμως η Μόσχα έχει αποφασίσει να κινηθεί άμεσα και να πιέσει ασφυκτικά τώρα, προφανώς δεν θα ενεργοποιήσει εκ νέου τον αγωγό. Περιττό να ειπωθεί ότι το κόστος θα είναι εφιαλτικό τους χειμερινούς μήνες.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Αυτή η επίθεση ήταν προβλέψιμη και μέρος του σχεδιασμού του Πούτιν εκτιμά η Handelsblatt, που υποστηρίζει με ρεπορτάζ πως η Γερμανία έπεσε στην ενεργειακή παγίδα του Πούτιν! Καταλήγει να ρίχνει την ευθύνη στο ότι «οι προειδοποιήσεις των συμμάχων» για τις ρωσικές προθέσεις είχαν απορριφθεί σαν κινδυνολογία, ενώ είχαν αγνοηθεί τα χαμηλά επίπεδα πληρότητας στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου. Προκύπτει δηλαδή κυβερνητική εγκληματική αμέλεια…<br /><br />Ο ειδικός απεσταλμένος για την ενεργειακή διπλωματία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Έιμος Χόκσταϊν, είχε ταξιδέψει στη Γερμανία τον Σεπτέμβριο 2021, προειδοποιώντας ότι οι τιμές του φυσικού αερίου που είχαν ήδη πάρει την ανηφόρα, υποδείκνυαν πιέσεις στην προσφορά και είχε ζητήσει η Ευρώπη να κινηθεί επειγόντως για να αναπτύξει πηγές ενέργειας ανεξάρτητες από τη Ρωσία. Η Γερμανία, όμως, είχε παραδώσει τις υποδομές φυσικού αερίου στους Ρώσους, ενώ θεωρούσε πως τις ιδιωτικοποιούσε! Αυτές οι εγκαταστάσεις είχαν χαμηλή πληρότητα, επηρεάζοντας την προσφορά.<br /><br />ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΔΑΚΡΥΑ<br />Υπήρχε σχεδιασμός; Μήπως οι Γερμανοί συνέχισαν να προωθούν επιδοτούμενες δικές τους ανεμογεννήτριες που οι ίδιοι εγκατέλειπαν ως μη οικονομικά συμφέρουσες, στην πρόθυμη Ελλάδα; Γενικότερα, αναρωτιέται κανείς εάν αντίστοιχα σφάλματα διαπράττουν οι Γερμανοί και με την πολιτική τους απέναντι στην Κίνα; Ή μήπως περιμένουν πρώτα να υποστούν τις συνέπειες;<br /><br />Η υπόθεση αποδεικνύει ότι ο εθισμός στη διπλωματική μικροδιαχείριση και η προσήλωση σε υποτιθέμενους συμβιβασμούς με βάση την ειρήνη και την ευημερία που φέρνει η οικονομική αλληλεξάρτηση, είναι που έχει οδηγήσει κατ’ επανάληψη τον Δυτικό Κόσμο σε αδυναμία να δει τη μεγάλη εικόνα των γεωστρατηγικών διακυβευμάτων.<br /><br />Οι συμβιβασμοί και οι συμφωνίες, όμως, αποδεικνύεται ότι έχουν ελπίδα να αποδειχθούν βιώσιμα όταν εμπλέκουν χώρες που διέπονται από κοινές αρχές και αξίες, τους αυτοπεριορισμούς που αυξάνουν τις πιθανότητες τήρησης των συμπεφωνηθέντων, χωρίς και να το διασφαλίζει βέβαια.<br /><br />Όμως, ακόμα κι αν το εθνικό συμφέρον μιας πλευράς υπαγορεύσει υπαναχώρηση, η διένεξη κρατιέται σε ένα ειρηνικό πλαίσιο. Τηρούνται τα διπλωματικά προσχήματα και γίνεται προσπάθεια απορρόφησης των κραδασμών με την ενεργό αναζήτηση ενός νέου συμβιβασμού που θα αντιμετωπίζει πιο αποτελεσματικά το πρόβλημα.<br /><br />Όταν όμως η ίδια η Δύση καταγγέλλει τη Ρωσία για απόλυτο κυνισμό, αμετροέπεια και επιθετικότητα, δεν θα πρέπει να αντιληφθεί ότι και στην περίπτωση της Τουρκίας πρέπει να ληφθούν υπόψη εκ των προτέρων, τα ίδια με αυτά που διαπιστώνουν έντρομοι οι Γερμανοί εκ των υστέρων;<br /><br />ΘΑ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ;<br />Ενώ διαπιστώνουν ότι παρά την τεράστια ενεργειακή εξάρτησή τους από τη Ρωσία, την οποία επέτρεψαν, είναι υποχρεωμένοι πλέον να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις. Θα επαναλάβουν πανομοιότυπο σφάλμα με την Τουρκία, η οποία απαιτεί να καταστεί ενεργειακός κόμβος προώθησης υδρογονανθράκων στην Ευρώπη;<br /><br />Θα συνεχίσουν να παριστάνουν ότι η χώρα του Ερντογάν μοιράζεται παρόμοιες αρχές και αξίες, τις οποίες ευαγγελίζεται διαρκώς η Δύση για να δικαιολογήσει την πλήρη διάρρηξη σχέσεων με τη Μόσχα; Με καταγεγραμμένη τη διεθνή συμπεριφορά της Τουρκίας, θεωρούν αδιανόητο να έρθει το πλήρωμα του χρόνου και να αντιμετωπίσουν παρόμοιο ενεργειακό εκβιασμό, αυτή τη φορά από την Τουρκία;<br /><br />Όσον δε αφορά το ευρύτερο κομμάτι της ασφάλειας, όταν καταλογίζουν στη Ρωσία επεκτατικό πόλεμο, προσπερνώντας τεχνηέντως την παταγώδη αποτυχία τους να συνειδητοποιήσουν ότι εννοούσε απόλυτα όσα διακήρυττε ως κόκκινες γραμμές, δεν διαπιστώνουν τις τρομακτικές ομοιότητες με τη διακηρυκτική πολιτική απειλών και επεκτατισμού της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα; Μήπως και η Άγκυρα δεν υποκρύπτει τίποτα, αλλά τα εκφράζει ανοικτά και μάλιστα έναντι συμμάχου χώρας; Με ποια λογική εξακολουθεί ακόμα να θεωρείται ότι υπάρχουν περιθώρια αμοιβαία επωφελούς λύσης στα ελληνοτουρκικά;<br /><br />Μήπως η στρατηγική τους μυωπία έχει οδηγήσει τους Γερμανούς στο να αντιμετωπίζουν την Ελλάδα περίπου όπως την Ουκρανία; Διότι την αποτυχία, ή απροθυμία, για ορθή πρόβλεψη των ρωσικών ενεργειών και για έγκαιρη αναζήτηση βιώσιμης συμβιωτικής λύσης με τη Ρωσία, την πληρώνει η Ουκρανία. Αυτή έχει ήδη χάσει το 30% περίπου των εδαφών της στους δυο γύρους των συγκρούσεων (Κριμαία 2014 και Ντονμπάς 2022).<br /><br />Η Δύση μπορεί να καταγγέλλει τους Ρώσους, όμως την ανήκεστο βλάβη θα υποστούν οι Ουκρανοί. Την ίδια στιγμή, ο πανικός της Δύσης δεν αφορά τις εδαφικές απώλειες της Ουκρανίας, αλλά τη δραματική ενεργειακή κατάσταση που θα αντιμετωπίσουν οι δυτικές κοινωνίες, με απόλυτη ευθύνη των ηγεσιών τους! Να υποθέσουμε βάσιμα ότι με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζουν και την Ελλάδα, έστω ασυναίσθητα;<br /><br />Τα πράγματα είναι όμως ακόμα χειρότερα! Εάν υποτεθεί ότι τα περί αρχών και αξιών είναι για αφελείς, η γερμανική κυβέρνηση προσπαθεί να επιλύσει το ενεργειακό αδιέξοδο, με την εκ νέου ενεργοποίηση “βρώμικων” μεθόδων ηλεκτροπαραγωγής, σε συνδυασμό όμως με την αντικατάσταση του φθηνού ρωσικού αερίου από το πανάκριβο αμερικανικό σχιστολιθικό! Μια λύση, την οποία κατήγγελλαν αυτάρεσκα, θεωρώντας ότι αποτελούσε την επιδίωξη του Αμερικανού Έιμος Χόκσταϊν όταν τους προειδοποιούσε από τον Σεπτέμβριο 2021.<br /><br />Και καλά να μην υπάρχει εναλλακτική. Πώς εξηγείται όμως το ότι δεν αντιλαμβάνονται το άμεσο συμφέρον της ΕΕ να επενδύσει στην ταχύτερη δυνατή αξιοποίηση των μεσογειακών κοιτασμάτων σε ευρωπαϊκή ΑΟΖ; Πώς δεν αντιλαμβάνονται ότι σε αυτή τη συγκυρία, πάντα με την τήρηση του διεθνούς δικαίου, δεν υπάρχει περιθώριο ανοχής των αρπακτικών διαθέσεων της Τουρκίας;<br /><br />Το να μην καίγονται οι Αμερικανοί είναι λογικό από τη στιγμή που εξυπηρετούν το δικό τους ιδιοτελές εμπορικό συμφέρον. Οι Γερμανοί, όμως, γιατί δεν κάνουν το ίδιο για το δικό τους συμφέρον που ταυτίζεται με το ευρωπαϊκό; Κυρίως όμως η ίδια η ελληνική κυβέρνηση, γιατί δεν κινητοποιείται προς την ίδια κατεύθυνση; Πώς είναι δυνατόν αυτό το θέμα να απουσιάζει συστηματικά από τη ρητορική της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, αντί να έχει μετατραπεί σε σημαία και απόλυτη προτεραιότητα;<br /><br />Η πολιτική του <a href="https://www.state.gov/wp-content/uploads/2022/06/ICS_EUR_Greece_Public.pdf">Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέναντι στην Ελλάδα</a> είναι γεμάτη ευχολόγια περί παροχής υποστήριξης στον τομέα της ενεργειακής μετάβασης, της απολιγνιτοποίησης και της πράσινης οικονομίας. Αυτό, όπως εξηγήθηκε, αποτελεί αμερικανικό συμφέρον. Το ελληνικό θα το προασπίσει κανείς;<br /><br />Μοιάζει να έχει ολόκληρη η Ευρώπη αποδεχθεί την καταβολή ενός αστρονομικού ενεργειακού τιμήματος στις ΗΠΑ σε αντάλλαγμα για τη στρατιωτική κάλυψη που υποτίθεται πως τους προσφέρει. Εάν και η Ελλάδα έχει αποδεχθεί και εντάσσεται σε μια τέτοια ρύθμιση, η πολιτική της ηγεσία υποχρεούται και να ενημερώσει την ελληνική κοινωνία και να αιτιολογήσει πειστικά την επιλογή της.<br /><br />Όσον αφορά την ανώριμη γεωστρατηγικά Ευρώπη, αλλά και τους πεπειραμένους Αμερικανούς, οφείλει να γίνει άλλη μια παρατήρηση: Η Ελλάδα επί χρόνια προειδοποιεί τους εταίρους της, χωρίς να εισακούγεται, ότι το πρόβλημα με την Τουρκία είναι και πραγματικό και ευρωπαϊκό. Κάπως έτσι οι εταίροι απέτυχαν οικτρά με την πολιτική τους να αποτρέψουν την πραγματική απειλή που αντιμετώπιζαν από τη Ρωσία.<br /><br />Θα επαναλάβουν το ίδιο σφάλμα και με την Τουρκία, ή θα μπορέσουν επιτέλους να ερμηνεύσουν τα διδάγματα της τρέχουσας κρίσης, ώστε δρώντας συντονισμένα, ορθολογικά και προληπτικά, να προασπίσουν επιτέλους τα ευρωπαϊκά συμφέροντα;<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ είναι να αντιμετωπίσουν την Ελλάδα κάποια στιγμή… όπως την “άτυχη” Ουκρανία

Του Ζαχαρία Μίχα Η Ελλάδα πρέπει να αποφύγει να υποστεί τις δυνητικές συνέπειες των λαθών της Δύσης στις σχέσεις της με την Τουρκία, όπως πρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα δύο σενάρια και το σχέδιο ενεργειακής επάρκειας για την Ελλάδα σε περίπτωση διακοπής της στρόφιγγας φυσικού αερίου από την Ρωσία.

<img height="360" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/07/germania_aerio_xr.jpg" width="761" /><br /><br />Σε νέα ενεργειακή πραγματικότητα θα βρεθεί από σήμερα η Ευρώπη, καθώς η Ρωσία αναμένεται να κλείσει τον αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream 1 με το πρόσχημα των εργασιών συντήρησης. Ωστόσο δεν είναι βέβαιο πότε θα ξεκινήσει εκ νέου η παροχή φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.<br /><br />Τα δύο σενάρια για την Ελλάδα<br /><br />Ανησυχία επικρατεί και στη χώρα μας, αν και αρμόδια κυβερνητικά στελέχη δίνουν διαβεβαιώσεις πως οι συνέπειες για την Ελλάδα δεν θα είναι τόσο διευρυμένες. Μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Θόδωρος Σκυλακάκης έθεσε δύο πιθανά σενάρια για το φυσικό αέριο:<br /><br />Το πρώτο είναι η περίπτωση να μη διακοπεί η παροχή του ρωσικού φυσικού αερίου, που θα σημάνει αποκλιμάκωση των τιμών του.<br />Το δεύτερο, η διακοπή του ρωσικού φυσικού αερίου, «από την οποία η Ελλάδα θα έχει μικρότερες συνέπειες, αφού δεν χρησιμοποιείται αέριο στη βιομηχανία».<br />Το σχέδιο ενεργειακής επάρκειας για την Ελλάδα<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι μιλώντας στην τηλεόραση του OPEN το Σάββατο, ο υπουργός Ενέργειας Κώστας Σκρέκας, σημείωσε πως θα δημιουργηθεί νέο εργοστάσιο λιγνίτη στην Πτολεμαΐδα, διαμηνύοντας πως στόχος είναι να μην υπάρξει πρόβλημα επάρκειας τον χειμώνα σε περίπτωση που διακοπεί πλήρως η ροή φυσικού αερίου από την Ευρώπη.<br /><br />«Έχουμε δώσει τη δυνατότητα σε πέντε εργοστάσια φυσικού αερίου, αν χρειαστεί, να αξιοποιήσουν πετρέλαιο diesel αν διακοπεί το φυσικό αέριο», είπε σχετικά.<br /><br />Στα μέτρα ενεργειακής επάρκειας, περιλαμβάνονται:<br /><br />Πλωτή δεξαμενή στη Ρεβυθούσα (LNG)<br />Δύο νέοι σταθμοί LNG (Αλεξανδρούπολη)<br />Αέριο από αγωγό TAP<br />Πέντε εργοστάσια παραγωγής ρεύματος (πετρέλαιο αντί αέριο)<br />Αύξηση παραγωγής από λιγνιτικά εργοστάσια<br />Νέο λιγνιτικό εργοστάσιο (Πτολεμαΐδα V),<br />Προ ημερών δε ο κ. Σκρέκας είχε σημειώσει πως επικαιροποιήθηκαν οι παρεμβάσεις στο εξαιρετικά δυσμενές σενάριο της πλήρους αποκοπής. Μάλιστα μετά το τέλος της συνεδρίασης ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας ξεκαθάρισε πως στο ενδεχόμενο διακοπής της παροχής φυσικού αερίου: Η Ελλάδα έχει το μικρότερο ρίσκο στην Ευρώπη<br /><br />Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστας Σκρέκας επεσήμανε, ότι «προετοιμαζόμαστε συστηματικά για τη διασφάλιση της ενεργειακής επάρκειας της χώρας, εξετάζοντας και τα δυσμενέστερα σενάρια. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει από τους μικρότερους κινδύνους σε όλη την Ευρώπη από άποψη επάρκειας εφοδιασμού, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει διαθέσιμο LNG».<br /><br />Ραγδαίες ανατιμήσεις λόγω μείωσης ροών από τη Ρωσία<br />Σχέδιο για ολική διακοπή των προμηθειών ρωσικού φυσικού αερίου ετοιμάζει η Γαλλία όπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Μπρουνό Λε Μερ.<br /><br />Ωστόσο, όπως αναφέρει το Reuters, η διακοπή είναι ιδιαίτερα προβληματική τώρα, επειδή η πυρηνική ηλεκτροπαραγωγή της Γαλλίας θα δυσκολευόταν να καλύψει το κενό, καθώς πολλοί αντιδραστήρες είναι σήμερα εκτός λειτουργίας για συντήρηση.<br /><br />«Νομίζω ότι η πλήρης διακοπή των ρωσικών προμηθειών φυσικού αερίου είναι μια πραγματική πιθανότητα … και πρέπει να προετοιμαστούμε για αυτό το σενάριο», δήλωσε στο περιθώριο ενός επιχειρηματικού και οικονομικού συνεδρίου στη νότια Γαλλία ο κ. Λεμέρ, προσθέτοντας ότι «Θα ήταν εντελώς ανεύθυνο να αγνοήσουμε αυτό το σενάριο», ενώ μάλιστα χαρακτήρισε την πιθανή διακοπή του ρωσικού φυσικού αερίου το «πιο πιθανό σενάριο».<br /><br />Σύμφωνα με τον γάλλο υπουργό Οικονομικών, η πρώτη γραμμή άμυνας είναι τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας και στη συνέχεια η κατασκευή νέων υποδομών, όπως ένα πλωτό εργοστάσιο που θα μπορεί να επαναεριοποιεί τα φορτία υγρού φυσικού αερίου από το εξωτερικό.<br /><br />Απογειώνονται οι τιμές του αερίου στην Ευρώπη<br />Την ίδια ώρα η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μεγάλο κύμα ανατιμήσεων του φυσικού αερίου όσο μειώνονται οι ροές από τη Ρωσία.<br /><br />Συγκεκριμένα αν παρατηρήσει κανείς το πώς μειώνονται οι ροές μέσω του Νord Σtream 1 η οποία είναι και η βασική πύλη εισόδου του ρωσικού φυσικού αερίου οι τιμές αυξάνονται δραματικά.<br /><br />Συγκεκριμένα στις 2 Ιουνίου όταν ο αγωγός να ήταν σε πλήρη λειτουργία και η Μόσχα έστειλε τις προβλεπόμενες ποσότητες για εκείνη την ημέρα, δηλαδή, 169 εκατομμύρια κυβικά μέτρα η τιμή ήταν στα 86 ευρώ ανά μεγαβατώρα. Στις 15 Ιουνίου ανατρέπονται τα πάντα καθώς κάποιες τουρμπίνες πηγαίνουν στον Καναδά για επισκευή του αγωγού κατευθείαν η τιμή εκτοξεύεται στα 120 ευρώ ανά μεγαβατώρα καθώς η ποσότητα που εστάλη έπεσε στα 97 εκατ. κ.μ. Έτσι από τη συγκεκριμένη ημέρα και μετά όσο αυξάνεται η ροή τόσο μεγαλώνει η τιμή του φυσικού αερίου με αποτέλεσμα στις 23 Ιουνίου να φτάνει τα 133 ευρώ, την 1η Ιουλίου τα 147 ευρώ, ενώ στις 7 Ιουλίου στα 183 ευρώ ανά μεγαβατώρα.<br /><br />Η Γερμανία επαναλειτουργεί μονάδα καύσης άνθρακα<br />Η Γερμανία προσπαθεί να βρει λύση στο ενδεχόμενο μιας πλήρους διακοπής της παροχής ρωσικού φυσικού αερίου. Γι’ αυτό τον λόγο θα επαναλειτουργήσει η μονάδα παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα, αλλά και θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για τη διάσωση της εταιρίας παροχής αερίου Uniper, που έχει χτυπηθεί από τη μείωση της παροχής από την Gazprom.<br /><br />Η κατάσταση πάντως στη Γερμανία δεν προμηνύεται καλή. Τα νοικοκυριά είναι αντιμέτωπα με υπέρογκους λογαριασμούς και αξιωματούχοι προτείνουν μορατόριουμ στις διακοπές ηλεκτροδότησης και θέρμανσης σε περίπτωση μη εξόφλησης. «Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για δύσκολες στιγμές το χειμώνα, όταν οι καταναλωτές χρειάζονται ειδική προστασία. Σε μια τέτοια κατάσταση κρίσης, κανείς δεν πρέπει να τους κόψει το ρεύμα ή το φυσικό αέριο επειδή καθυστερούν να εξοφλήσουν το λογαριασμό», δήλωσε η Στέφι Λέμκε υπουργός Προστασίας Καταναλωτών Γερμανίας.<br /><br />Από την άλλη στην Ιταλία οι αξιωματούχοι δεν κρύβουν την ανησυχία τους ότι η διακοπή των ρωσικών ροών φυσικού αερίου θα μπορούσε να αναγκάσει την οικονομία της χώρας να συρρικνωθεί αυτό το τρίμηνο. «Υπάρχει αβεβαιότητα σχετικά με την εξασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού και το κόστος των πρώτων υλών θα ωθήσει τις προβλέψεις για την ανάπτυξη πίσω στο 2024», ανέφερε ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Ιταλία.<br /><br />Την ίδια ώρα έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας τονίζει ότι το φυσικό αέριο δεν είναι πλέον η αξιόπιστη και χαμηλού κόστους πηγή ενέργειας που ήταν κάποτε. Και συνεχίζοντας αναφέρει ότι το μέλλον του είναι αβέβαιο καθώς οι παγκόσμιες δυνάμεις αντιμετωπίζουν μια ενεργειακή κρίση εν μέσω κυρώσεων που στοχεύουν στον περιορισμό της χρηματοδότησης για τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα δύο σενάρια και το σχέδιο ενεργειακής επάρκειας για την Ελλάδα σε περίπτωση διακοπής της στρόφιγγας φυσικού αερίου από την Ρωσία.

Σε νέα ενεργειακή πραγματικότητα θα βρεθεί από σήμερα η Ευρώπη, καθώς η Ρωσία αναμένεται να κλείσει τον αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream 1 μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μυστική διπλωματία με την Άγκυρα καλά κρατεί - Ο χρόνος των εκλογών θα εξαρτηθεί από τη στάση της Τουρκίας.

<img height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/07/makris-30-768x480.png" width="780" /><br /><br /><div>Πάρα πολλά για τον χρόνο των εκλογών θα κριθούν από τη στάση που θα κρατήσει απέναντί μας η Τουρκία τους επόμενους μήνες. Δυστυχώς, ο ελληνικός λαός συνεχίζει να έχει πλήρη άγνοια για το τι συζήτησε και τι συμφώνησε ο Μητσοτάκης με τον Ερντογάν κατά την ιδιωτική επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη στις αρχές Μαρτίου. </div><div><br /></div><div>Καμία σχετική ενημέρωση δεν έγινε στη Βουλή (να θυμίσω ότι αμέσως μόλις επέστρεψε στην Αθήνα ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε ότι νόσησε -πολύ βολικά- από κορωνοϊό και έμεινε κλεισμένος στο σπίτι του για πέντε μέρες) και τίποτα δεν διέρρευσε στα ΜΜΕ. Η αντιπολίτευση και ο λαός έχουν μαύρα μεσάνυχτα για τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο Μητσοτάκης έναντι των Τούρκων, καθώς η μυστική διπλωματία με την Άγκυρα καλά κρατεί. Το κακό είναι ότι κανένα κόμμα δεν φαίνεται να ενοχλείται ιδιαίτερα από αυτή την απαράδεκτη πρακτική του πρωθυπουργού μας που τείνει να γίνει ο κανόνας στην εξωτερική μας πολιτική.</div><div><br />Θεωρώ ότι το περιεχόμενο της συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν τον Μάρτιο αποτελεί το κλειδί των πολιτικών εξελίξεων σε Ελλάδα και Τουρκία τους επόμενους 9 μήνες. Σύμφωνα με τον νέο εκλογικό νόμο που έχει περάσει ο Ερντογάν, αν οι εκλογές στην Τουρκία γίνουν μετά τον Απρίλιο του 2023 ο κυβερνητικός εταίρος του, ο υπερεθνικιστής Ντεβλέτ Μπαχτσελί, θα πρέπει να πιάσει μόνο το 7% για να μπει στη Βουλή αντί για το 10% που θα ισχύει μέχρι τότε. Επομένως, ο Ερντογάν που θέλει τον Μπαχτσελί στη βουλή για να έχει ένα χρήσιμο δεκανίκι τώρα που έχουν πέσει τα ποσοστά του, έχει συμφέρον να πάει σε εκλογές μετά τον Απρίλιο του 2023. Θεωρώ ότι και ο Μητσοτάκης προτιμά να έχει απέναντί του στην άλλη πλευρά του Αιγαίου τον Ερντογάν παρά κάποιον απρόβλεπτο κεμαλικό πολιτικό - άρα τον συμφέρει να πάει σε εκλογές πριν τον Απρίλιο του 2023, υπό την προϋπόθεση ότι έχει εξασφαλίσει σχετική ηρεμία στα ελληνοτουρκικά μέχρι τότε.</div><div><br />Δεν με πείθει καθόλου η δήθεν ενόχληση του Ερντογάν με τον Μητσοτάκη που κατέληξε στην περίφημη δήλωση «Μητσοτάκης γιοκ». Υποψιάζομαι ότι αυτό που παρακολουθούμε στις τηλεοράσεις είναι μια κακοστημένη φαρσοκωμωδία τεχνητής όξυνσης που γίνεται κατόπιν συνεννόησης Μητσοτάκη και Ερντογάν προκειμένου να βοηθήσει ο ένας τον άλλον να επανεκλεγεί αποπροσανατολίζοντας Έλληνες και Τούρκους πολίτες από τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους.</div><div><br /></div><div> Η πρόσφατη δήλωση του Ερντογάν ότι οι Έλληνες δεν θα πρέπει να ψηφίσουν τον Μητσοτάκη στις ερχόμενες εκλογές, έγινε ξεκάθαρα για να πριμοδοτηθεί ο Μητσοτάκης. Μόνο ένας ηλίθιος Τούρκος ηγέτης θα πίστευε πως αν έκανε μια τέτοια δήλωση οι Έλληνες θα τον άκουγαν - και ο Ερντογάν σίγουρα δεν είναι ηλίθιος. Αυτό που είπε το είπε για να βοηθήσει πολιτικά τον Μητσοτάκη, όχι για να τον βλάψει. </div><div><br /></div><div>Αν ήθελε πραγματικά να τον βλάψει δεν είχε παρά να βγάλει στη φόρα αυτά που του λέει ο Μητσοτάκης πίσω από τις κλειστές πόρτες. Από την άλλη πλευρά η πρωτοφανής δήλωση του Μητσοτάκη ότι η Τουρκία έχει δίκιο να θεωρεί τους Κούρδους ως τρομοκράτες, και η μη άσκηση πίεσης στην ΕΕ για επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία για όσα κάνει στο Αιγαίο και στην Κύπρο, ενισχύουν ξεκάθαρα τον Ερντογάν. Επίσης, οι δύο ηγέτες όποτε βρίσκονται ενώπιον τρίτων δεν λένε ούτε λέξη για το δήθεν τεταμένο κλίμα που υπάρχει μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Το τι ακριβώς συμβαίνει με αυτούς τους δύο «ηθοποιούς» σε Αθήνα και Άγκυρα θα το μάθουμε ίσως μετά από αρκετά χρόνια - αν το μάθουμε ποτέ.<br /><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η μυστική διπλωματία με την Άγκυρα καλά κρατεί - Ο χρόνος των εκλογών θα εξαρτηθεί από τη στάση της Τουρκίας.

Πάρα πολλά για τον χρόνο των εκλογών θα κριθούν από τη στάση που θα κρατήσει απέναντί μας η Τουρκία τους επόμενους μήνες. Δυστυχώς, ο ελληνι...

Διαβάστε την συνέχεια

Πέρα απο την επιφανειακή προσέγγιση της επικαιρότητας.

<a href="https://i0.wp.com/www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2022/07/S20002361045262.jpg?fit=2090%2C1323&ssl=1"><img height="406" src="https://i0.wp.com/www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2022/07/S20002361045262.jpg?resize=696%2C441&ssl=1" width="708" /></a><br /><br />Τα μεγάλα γεγονότα δεν έχουν συναισθηματικές ή ιδεολογικές αιτίες που τα γεννούν. Ακόμη και αν τις επικαλούνται. Ας υποθέσουμε ότι αυτά αποτελούν τις αφορμές.<div><br />Μετά απο το πρώτο μούδιασμα της κατάρρευσης των κομμουνιστικών καθεστώτων, άρχισε η διαδικασία επαναπροσδιορισμού της παγκόσμιας ισορροπίας.<br />Η υπόθεση της Ουκρανίας δεν είναι ούτε το ανικανοποίητο ρωσικό όνειρο να ενώσει την κοιτίδα των Ρως με το σύγχρονο ρωσικό κράτος, ούτε η αγωνία των Ουκρανών που απέκτησαν κάποια στιγμή συνείδηση της διαφορετικότητάς τους να ενταχθούν σε δομές ασφάλειας απέναντι στον ρωσικό κίνδυνο. Και τα δύο υπάρχουν αλλά είναι το εποικοδόμημα. Η βάση είναι η διαμάχη για την ηγεμονία μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας.</div><div><br />Η διαμάχη αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη και θα κρατήσει χρόνια. Και μην αποκλείσετε όλους τους συνδυασμούς τριών πραγμάτων ανά δύο. Ανα δύο Κίνα, Ρωσια και ΗΠΑ θα συμμαχούν ή θα συνεργάζονται υποδόρεια για να πετύχουν κοινούς στόχους κατά του τρίτου.</div><div><br />Ας αρχίσουμε, λοιπόν, απο τις ΗΠΑ.<br />Για τις ΗΠΑ η Ευρώπη παίζει δευτερεύοντα ρόλο στην νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας.<br />Οι ΗΠΑ νοιώθουν να κινδυνεύουν απο την διεκδίκηση ηγεμονίας της Κίνας στον Ειρηνικό και την έξοδο της Ρωσίας απο τον αρκτικό κύκλο, μέσω του Βερίγγειου Πορθμού, στον Ατλαντικό.</div><div><br />Πως αντιδρούν;<br />Στην Ευρώπη δίνουν έμφαση στον Βορρά και στα Νοτιοανατολικά.<br />Στον Βορρά για να ενισχύσουν το ΝΑΤΟϊκό αποτύπωμα στον αρκτικό κύκλο, και να μπορούν να ελέγχουν καλύτερα τις κινήσεις της Ρωσίας, πρόσθεσαν την Σουηδία και την Φινλανδία στο ΝΑΤΟ. Γι αυτό ήταν αδύνατο να πετύχει αυτά που ήθελε ο Ερντογάν. Βρισκόμαστε στο σημείο που οι ΗΠΑ δεν παίζουν. Υπαγορεύουν.</div><div><br />Ο νότος και, κυρίως, η νοτιονατολική περιοχή έχουν ενδιαφέρον διότι αποτελούν την δίοδο που φέρνει σε επαφή την Ευρώπη, μέσω του Σουέζ με τον Ινδοειρηνικό.<br />Στον Ινδοειρηνικό, όπου είναι το κρίσιμο αναδυόμενο πεδίο, έχουν δημιουργήσει την AUKUS (ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Ιαπωνία, Αυστραλία). Στην Ευρώπη έχουν το ΝΑΤΟ. Απομένει κάτι στη Μέση Ανατολή ως ενδιάμεσος χώρος μεταξύ Ευρώπης και Ινδοειρηνικού.<br />Προωθούν την Τετραμερή Δυτικής Ασίας (Ισραήλ, ΗΑΕ, Ινδία και ΗΠΑ), στην διάσκεψη της οποίας στα μέσα Ιουλίου θα συμμετάσχει ο Μπάϊντεν.<br /><br />Αυτές οι κινήσεις των ΗΠΑ στοχεύουν στο να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ανάσχεσης της Κίνας η οποία, μέχρι στιγμής, προβάλλει ήπια ισχύ.<br />Η ήπια ισχύς της Κίνας είναι, επίσης, ενοχλητική. Βασίζεται, στην δημιουργία διαφόρων οδών (χερσαίων, σιδηροδρομικών και θαλάσσιων) για την επικοινωνία και προώθηση των εμπορευμάτων της στη Δύση μέσω Ευρώπης.</div><div><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία, απο την οποία θα διήρχοντο οι οδοί, διέκοψε την κινεζική προσπάθεια.<br />Θα είναι προσωρινή αυτή η διακοπή;<br />Δεν το γνωρίζουμε. Θα εξαρτηθεί απο την μορφή της λύσης που θα επιτευχθεί.<br />Και οι ΗΠΑ και η Ρωσία θα έχουν λόγο στην ολοκλήρωση και την ασφάλεια της κινεζικής προσπάθειας.</div><div><br />Μένει ο θαλάσσιος δρόμος που επέλεξε η Κίνα που καταλήγει μέσω του Σουεζ στον Πειραιά ή προωθείται βορειότερα στην Ευρώπη.<br />Έχει κανείς αμφιβολία ποιος θα ελέγξει τον δρόμο αυτό;<br />Το παζλ δεν έχει ολοκληρωθεί.<br />Απλώς, να προσθέσω πως θαλάσσιοι, χερσαίοι ή σιδηροδρομικού οδοί κατασκευάζονται για επικοινωνία και μεταξύ ασιατικών χωρών χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η Ευρώπη.<br /><br /></div><div>Ο κόσμος έχει μετακινηθεί.<br />Η Ελλάδα και η Κύπρος βρίσκονται σε προνομιακό σημείο για να διαδραματίσουν σημαντικό γεωπολιτικό ρόλο. Και διότι βρίσκονται πάνω στην επίμαχη διαδρομή Ευρώπης, Ανατολικής Μεσογείου- Σουέζ και διότι η Ελλάδα βρίσκεται πάνω στον κάθετο άξονα απο τις Βαλτικές χώρες ως την Ανατολική Μεσόγειο (που διέρχεται απο την Αλεξανδρούπολη) για να προσδιοριστεί το όριο Ανατολής-Δύσης χωρίς τις ανατολίτικες πονηριές της Τουρκίας. Γι αυτό ο Ερντογάν θυμώνει με την Ελλάδα και τις ΗΠΑ. Η Ελλάδα της χάλασε τη δουλειά με την Αλεξανδρούπολη.<br />Αυτην την γεωπολιτική σημασία της πρέπει να αξιοποιήσει η χώρα.<br />Οι πολιτικοί μόνοι τους δεν θα το κάνουν. Πρέπει να το συνειδητοποιήσει ο κόσμος και να πιέσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πέρα απο την επιφανειακή προσέγγιση της επικαιρότητας.

Τα μεγάλα γεγονότα δεν έχουν συναισθηματικές ή ιδεολογικές αιτίες που τα γεννούν. Ακόμη και αν τις επικαλούνται. Ας υποθέσουμε ότι αυτά αποτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Και μετά το Αιγαίο τι; Ποιες είναι οι χερσαίες διεκδικήσεις της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας;

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-07/misak-i-milli.jpg?itok=58PaPllD" width="640" /><br /><br /><div><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Όλοι το τελευταίο χρονικό διάστημα, λόγω της επαναλαμβανόμενης επιθετικής ρητορικής σε καθημερινή βάση της Τουρκίας κατά της χώρας μας στο Αιγαίο, έχουμε αντιληφθεί ότι τα πράγματα είναι σοβαρά, αφού στο τραπέζι οι Τούρκοι βάζουν όλες τις διεκδικήσεις τους στο Αρχιπέλαγος και τη ΝΑ Μεσόγειο , σε θάλασσα, αέρα και ξηρά, αμφισβητώντας άμεσα την κυριαρχία μας στα νησιά μας στο Αιγαίο, στα πλαίσια της εξυπηρέτησης του οράματος της "Γαλάζιας Πατρίδας". <br /><br />Ωστόσο μέχρι στιγμής δεν κάνουν καθόλου λόγο για άλλα όνειρα κατάκτησης χερσαίων εδαφών στην Ηπειρωτική Ελλάδα, τα οποία εκπηγάζουν από τον "Εθνικό όρκο" των Τούρκων<br /><br />Ποιά είναι αυτά τα εδάφη και τι είναι αυτός ο μυστικός όρκος των Τούρκων;<br /><br />Γιατί τώρα δεν τα θέτουν και αυτά υπό αμφισβήτηση;<br /><br />Η Τουρκική εξωτερική πολιτική<br /><br />Η Τουρκική εξωτερική πολιτική μπορεί να χαρακτηριστεί με τρείς λέξεις. Αλλοπρόσαλλη, αντιφατική και υπερμεγέθης. <br /><br />Αλλοπρόσαλλη γιατί έχει μπερδέψει το επιθυμητό με το ρεαλιστικό. Έτσι ενώ επιθυμεί να παίξει το ρόλο ηγέτιδας δύναμης στην περιοχή, δεν έχει τη δυνατότητα και το υπόβαθρο να το πετύχει από μόνη της. Προσπαθεί έτσι να αντλήσει δύναμη από άλλα μουσουλμανικά κράτη, δημιουργώντας για παράδειγμα μισθοφόρους τους οποίους χρησιμοποιεί προς όφελός της σε Λιβύη, Συρία, Ναγκόρνο Καραμπάχ, ακόμη και στο Β. Ιράκ.<br /><br />Επίσης παίζοντας το ρόλο του προστάτη των Παλαιστινίων προσπαθεί να συσπειρώσει τις μουσουλμανικές Αραβικές χώρες, τις τουρκόφιλες χώρες της Κεντρικής Ασίας και γενικότερα των κρατών μελών της Ισλαμικής διάσκεψης, κατά του Ισραήλ και της Δύσης.<br /><br />Ο Ερντογάν ονειρεύεται έναν ενιαίο μουσουλμανικό στρατό ο οποίος θα απελευθέρωνε την Ιερουσαλήμ από το Ισραήλ και θα αναβίωνε την Οθωμανική Αυτοκρατορία. <br /><br />Αυτό βέβαια ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, αφού δεν ζούμε το 1100 αλλά το 2021.<br /><br />Από την άλλη η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας γίνεται αντιφατική, όταν δηλώνει ότι επιθυμεί να γίνει πλήρες μέλος της ΕΕ και να αγοράσει από τις ΗΠΑ F-16΄αλλά και να κρατήσει τους Ρωσικούς S-400 , ενώ από την άλλη κατηγορεί την ΕΕ ότι είναι φυλακή για τους μουσουλμάνους, ότι υπερασπίζεται την Ελλάδα και την Κύπρο, τις οποίες η Τουρκία προκαλεί συνεχώς με ενέργειες της για υφαρπαγή μέρους των ΑΟΖ τους.<br /><br />Για δε τις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας ούτε λόγος αφού διαφωνούν σε όλα τα μείζονα ζητήματα περιφερειακής ασφάλειας.<br /><br />Τέλος η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας κρίνεται ως υπερμεγέθης, αφού οι επιδιώξεις της είναι πολύ μεγαλύτερες από τις πραγματικές της δυνατότητες ως χώρα.<br /><br />Ονειρεύεται ο Ερντογάν ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, χωρίς να λαμβάνει υπόψιν του την ύπαρξη πολύ μεγαλύτερων γεωπολιτικών παικτών, όπως ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσία-Γαλλία, Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Επίσης τυπώνει χάρτες, υπογράφει το παντελώς άκυρο και παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, με όραμα την υλοποίηση της "Γαλάζιας πατρίδας". <br /><br />Είναι ποτέ δυνατόν οι ΗΠΑ-Ρωσία-Γαλλία-ΕΕ-Ισραήλ να επιτρέψουν στον Ερντογάν να κάνει τη ΝΑ Μεσόγειο τουρκική λίμνη;<br /><br />Ο "Εθνικός όρκος"<br /><br />Ο τουρκικός εθνικός όρκος (τουρκικά: Mîsâk-ı Millî ή Millî Misak) περιλαμβάνει έξι σημεία που ψήφισε το τελευταίο οθωμανικό κοινοβούλιο στις αρχές του 1920, με βάση τις αποφάσεις της συνελεύσεων των Τούρκων εθνικιστών στο Ερζερούμ και στη Σεβάστεια <br /><br />O όρκος έθεσε τα σύνορα τού μελλοντικής Τουρκικής Δημοκρατίας, συμπεριλαμβάνοντας και τις περιοχές του Κιρκούκ, του Χαλεπίου, της Μοσούλης αλλά και της Θεσσαλονίκης<br /><br />Η Οθωμανική κυβέρνηση, αποδεχόμενη το αίτημα του Συνεδρίου της Σεβάστειας έκανε εκλογές, στις οποίες οι εθνικιστές επικράτησαν με συντριπτική πλειοψηφία<br /><br />Τον Ιανουάριο του 1920 έγιναν διάφορες συσκέψεις των αντιπροσώπων με τον Κεμάλ και διαμορφώθηκε ένα ψήφισμα, το οποίο στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον Hüsrev Sami Bey<br /><br />Στις 12 Ιανουαρίου 1920 το Κοινοβούλιο ξεκίνησε τις εργασίες του στην οθωμανική πρωτεύουσα και υιοθέτησε άμεσα το ψήφισμα που είχε αποσταλεί, ενώ στις 28 Ιανουαρίου σε κλειστή συνεδρίαση της τουρκικής βουλής, έγινε αποδεκτή η διακύρηξη<br /><br />Οι όροι του τουρκικού εθνικού όρκου είναι:<br /><br />-Το μέλλον των περιοχών που κατοικούνταν από Άραβες κατά πλειοψηφία, την στιγμή της υπογραφής της Ανακωχής του Μούδρου, θα καθοριστεί με δημοψήφισμα.<br /><br />Οι περιοχές οι οποίες δεν βρίσκονταν υπό την κατοχή των συμμάχων την περίοδο της υπογραφής της εκεχειρίας και είχαν τουρκική-μουσουλμανική πλειοψηφία αποτελούν την πατρίδα του τουρκικού έθνους.<br /><br />-Το μέλλον των περιοχών του Καρς, Αρνταχάν και Βατούμ θα καθοριστεί με δημοψήφισμα.<br /><br />-Το καθεστώς της περιοχής της Δυτικής Θράκης θα καθοριστεί με την ψήφο των κατοίκων της.<br /><br />-Θα πρέπει να εξασφαλιστεί η ασφάλεια της Κωνσταντινουπόλεως, και της θάλασσας του Μαρμαρά. Το καθεστώς ελεύθερης διακίνησης προϊόντων καθώς οι μεταφορές μέσω των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων θα καθοριστεί μεταξύ της Τουρκίας και των άλλων ενδιαφερομένων κρατών.<br /><br />-Τα δικαιώματα των μειονοτήτων θα εξασφαλιστούν με βάση την αμοιβαιότητα των δικαιωμάτων των μουσουλμανικών μειονοτήτων στις γειτονικές χώρες.<br /><br />-Με στόχο την ανάπτυξη της χώρας σε κάθε επίπεδο θα πρέπει να εξασφαλιστεί η ελευθερία και η ανεξαρτησία της, κάτι που θα επιτευχθεί με την άρση κάθε εμποδίου στο οικονομικό, πολιτικό και δικαϊκό πεδίο.<br /><br />Αν και η Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 αναιρεί τον τουρκικό εθνικό όρκο, ωστόσο η σύγχρονή εξωτερική πολιτική της Τουρκίας φαίνεται να τον αναβιώνει μαζί με τον τουρκικό εθνικισμό.<br /><br />Η Αλεξανδρέττα προσαρτήθηκε με αμφισβητούμενο δημοψήφισμα το 1939 και η κατεχόμενη Κύπρος ευρίσκονται εντός των οριζόμενων στον τουρκικό εθνικό όρκο, όπως και εδάφη ξένων και κυρίαρχων κρατών στα οποία επιχειρεί σήμερα η Τουρκία χωρίς τη συγκατάθεση τους , το Ιράκ και η Συρία.<br /><br />Πέραν των έξι άρθρων του «Εθνικού Όρκου», συνημμένος σε αυτόν υπήρχε και ένας χάρτης, ο οποίος περιελάμβανε τα νησιά του Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα, τη Δυτική Θράκη, την Ανατολική Μακεδονία μέχρι και την Θεσσαλονίκη και ολόκληρη την Κύπρο στην τουρκική επικράτεια<br /><br />Τέλος και αυτό είναι εξόχως σημαντικό , ο τουρκικός "Εθνικός όρκος" διδάσκεται στα σχολεία , με αποτέλεσμα όλοι οι Τούρκοι να τον γνωρίζουν και να γαλουχούνται από αυτόν.<br /><br />Επίλογος<br /><br />Εκτίμησή μας είναι ότι κάθε περαιτέρω σχολιασμος είναι περιττός. <br /><br />Οι Τούρκοι επιδιώκουν συνεχώς την συρρίκνωση του Ελληνισμού σε στεριά-θάλασσα και αέρα. <br /><br />Όποιος νομίζει ότι ο Τούρκος θα παραιτηθεί της "Γαλάζιας Πατρίδας" και του "Εθνικού όρκου", μάλλον εθελοτυφλεί. <br /><br />Απλά οι συγκυρίες τους αναγκάζουν να κρύψουν όλα τα θέλω τους για την ώρα, αφού στη Θράκη εκτός από την Ελλάδα βρίσκονται και οι ΗΠΑ....<br /><br />Γιαυτό σκύλιασαν οι Τούρκοι με την παραχώρηση της Αλεξανδρούπολης ως βάση λιμένα για τις ΗΠΑ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Και μετά το Αιγαίο τι; Ποιες είναι οι χερσαίες διεκδικήσεις της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας;

Παναγιώτης Νάστος Όλοι το τελευταίο χρονικό διάστημα, λόγω της επαναλαμβανόμενης επιθετικής ρητορικής σε καθημερινή βάση της Τουρκίας κατά τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροχήματα έχουν αχίλλειο πτέρνα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://newpost.gr/photo/master/201910/pmhrk1570944043448.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="800" height="426" src="https://newpost.gr/photo/master/201910/pmhrk1570944043448.jpg" width="710" /></a></div><div><br /></div><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Ο Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ, ιδιοκτήτης της εταιρίας που παράγει τουρκικά μη επανδρωμένα αεροχήματα και γαμπρός του Ερντογάν, θεωρεί την οριστική αποπομπή της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35 ευοίωνη εξέλιξη. Ο Μπαϊρακτάρ πιστεύει ότι αντί των F-35, η Τουρκία θα πρέπει να εστιάσει σε μη επανδρωμένα μαχητικά αεροσκάφη, υποστηρίζοντας ότι η εταιρία του θα έχει ολοκληρώσει το πρωτότυπο το 2023.<br /><br />Και γιατί να μην επιχαίρει; Οι πολεμικές περιπέτειες του Ερντογάν ενίσχυσαν σημαντικά την εταιρία του Μπαϊρακτάρ τα τελευταία χρόνια. Με απόφαση του 2019, η κυβέρνηση χορήγησε στην εταιρία Baykar φορολογική απαλλαγή 100% για οκτώ χρόνια και μια επενδυτική συνεισφορά 120%. Προσέφερε δηλαδή στην εν λόγω εταιρία μία επιδότηση ύψους περίπου 73 εκατ. δολαρίων.<br /><br />Το σχέδιο για την ανάπτυξη τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών που είχε ανακοινώσει ο ίδιος ο Ερντογάν, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την υποστήριξη του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, το έργο έχει φτάσει σε αδιέξοδο ως αποτέλεσμα των περιορισμών μεταφοράς βρετανικής τεχνολογίας. Οι συνομιλίες για την προμήθεια κινητήρων Rolls Royce εξακολουθούν να έχουν ανεπίλυτα προβλήματα.<br /><br />Ενώ, λοιπόν, η τουρκική Πολεμική Αεροπορία έχει σιωπήσει για τον αποκλεισμό της από το πρόγραμμα F-35, η δήλωση που περίμεναν οι ψηφοφόροι του Ερντογάν προήλθε από τον γαμπρό του, ο οποίος σε ένα βίντεο δήλωσε ότι ο αποκλεισμός της Τουρκίας ήταν τυχερή εξέλιξη. Είπε ότι ένα μαχητικό αεροσκάφος παρόμοιο με το F-35 θα κάνει 15-20 χρόνια για να αναπτυχθεί από την Τουρκία κι ότι θα πρέπει αντ’ αυτού να επικεντρωθεί σε μη επανδρωμένα μαχητικά αεροσκάφη, τα οποία χαρακτήρισε τεχνολογία του μέλλοντος.<br /><br />Ο Μπαϊρακτάρ είναι δημοφιλής στην Τουρκία, ιδιαίτερα μετά την επιτυχία των drones του στις συγκρούσεις με το PKK, καθώς και σε επιχειρήσεις στη Λιβύη και στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ωστόσο, τα μη επανδρωμένα μαχητικά αεροσκάφη του βασίζονται σε ξένη τεχνολογία για ορισμένα από τα ζωτικά τους στοιχεία, όπως οπτικά συστήματα, κινητήρες και συστήματα καθοδήγησης για τους πυραύλους που εκτοξεύει.<br /><br />Μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος<br /><br />Επειδή, λοιπόν, καναδικές και αμερικανικές εταιρίες αναστέλλουν την προμήθεια κινητήρων και αισθητήρων, ο Μπαϊρακτάρ και η ανταγωνίστρια τουρκική εταιρία ΤΑΙ συνομιλούσαν με τρίτες χώρες, όπως η Ουκρανία, για την προμήθεια των αναγκαίων υλικών. Αυτό βέβαια ήταν πιο δύσκολο από όσο ακούγεται και έγινε επισφαλές όταν άρχισε ο πόλεμος στην Ουκρανία. Η προσαρμογή άλλων κινητήρων σε ήδη υπάρχον αεροσκάφος αλλάζει όλα τα δεδομένα (αεροδυναμικά, δομικά, διασυνδέσεις, κέντρο βάρους, κλπ).<br /><br />Ποιες τουρκικές εταιρίες μπορούν να παράγουν εξαρτήματα υψηλής τεχνολογίας για το μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος που σχεδιάζει ο Μπαϊρακτάρ δεν είναι γνωστό. Η TUSAŞ και η ASELSAN, οι κορυφαίοι προμηθευτές στρατιωτικής τεχνολογίας της γειτονικής χώρας, δεν αναφέρονται σε κάτι που να σχετίζεται με το μη επανδρωμένο μαχητικό μεταξύ των υπό εξέλιξη προγραμμάτων τους. Είναι δε, απίθανο να πιστεύει κανείς ότι ένα τόσο πρωτοποριακό για τα παγκόσμια δεδομένα εγχείρημα μπορεί να γίνει πραγματικότητα στον ορατό χρονικό ορίζοντα, την στιγμή που τεχνολογικοί γίγαντες δεν έχουν ακόμη καταφέρει, αλλά και δεν σχεδιάζουν να κατασκευάσουν μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος.<br /><br />Μη έχοντας πλέον αεροσκάφη κάθετης απογείωσης για χρήση στο αεροπλανοφόρο TGC Anadolu, η προεδρία των Αμυντικών Βιομηχανιών (SSB) αποφάσισε να επανασχεδιάσει το πλοίο με τρόπο που να επιτρέπει τη χρήση του αντικαθιστώντας τα F-35 με μη επανδρωμένα αεροχήματα. Έτσι, η Τουρκία θα πρωτοτυπήσει. Είναι αμφίβολο αν αυτό είναι μια καλή ιδέα, αλλά ο Μπαϊρακτάρ έχει κάθε λόγο να είναι χαρούμενος, καθώς θα πουλήσει και άλλα μη επανδρωμένα αεροχήματα.<br /><br />Χρηματοδότηση από το Κατάρ<br /><br />Ο επικεφαλής της Τουρκικής Αμυντικής Βιομηχανίας Ισμαήλ Ντεμίρ είχε πραγματοποιήσει πέρυσι επίσκεψη στο Κατάρ, προσπαθώντας να εξασφαλίσει χρηματοδότηση από εκεί για την ανάπτυξη του επιθετικού μη επανδρωμένου αεροχήματος Akıncı Tiha. Ο Ντεμίρ είχε συναντηθεί με τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου του Κατάρ Ghanem Bin Shaheen al Ghanem και είχε συζητήσει μαζί του ένα πρόγραμμα έμμεσης χρηματοδότησης. Να είναι προπληρωμή από το Κατάρ για τα μη επανδρωμένα αεροχήματα κλάσης Akıncı Tiha, τα οποία η Τουρκία έχει ήδη ξεκινήσει να δοκιμάζει με διάφορες επιλογές όπλων.<br /><br />Ο Ντέμιρ είχε δείξει με λεπτομέρειες τις δυνατότητες του σχετικά μεγάλου μη επανδρωμένου αεροχήματος πολλαπλών ρόλων, το οποίο η Τουρκία χαρακτηρίζει σαν ένα είδος “ιπτάμενου άρματος”(!) εξοπλισμένο με διάφορα όπλα. Πηγές του Κατάρ είχαν αναφέρει ότι τα δύο μέρη είχαν μιλήσει για τις «προοπτικές συνεργασίας μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων του Κατάρ και της τουρκικής εταιρείας και τρόπους ενίσχυσης και ανάπτυξης αυτών των δεσμών», αλλά είχαν αποφύγει να δώσουν λεπτομέρειες. Μόλις επέστρεψε στην Τουρκία, ο Ντεμίρ είχε δώσει οδηγίες να αρχίσουν δοκιμές διαφορετικών τύπων οπλισμού τουρκικής κατασκευής, όπως και να προχωρήσει γρήγορα το πρόγραμμα. Προφανώς, είχε ήδη κλείσει κάποια συμφωνία για χρηματοδότηση από το Κατάρ.<br /><br />Η εταιρεία έχει ανακοινώσει ότι έχει πραγματοποιήσει επιτυχημένες δοκιμές έξυπνων όπλων στα νέα μη επανδρωμένα αεροχήματα, ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η ανάπτυξη πυρομαχικών MIM-T, καθώς και η βελτίωση της αποτελεσματικότητας των κεφαλών τους και την αύξηση της εμβέλειάς τους. Οι τουρκικές εταιρίες Bayraktar και Roketsan εργάζονται για να κατασκευάσουν μη επανδρωμένα αεροχήματα και τα όπλα, με τα οποία θα εξοπλιστούν στο πλαίσιο ενός προγράμματος που προσελκύει σημαντικό ενδιαφέρον από πολλούς πιθανούς αγοραστές.<div><br />Μεγαλύτερα μη επανδρωμένα αεροχήματα<br /><br />Τουρκικό μη επανδρωμένο αερόχημα τύπου Aksungur έχει πετύχει στόχο σε απόσταση 30 χλμ με τον τουρκικό πύραυλο KGK-SIHA-82, βάρους 340 κιλών, ο οποίος για πρώτη φορά είχε εκτοξευτεί από drone. H δοκιμή είχε πραγματοποιηθεί στην επαρχία Σινώπη της Μαύρης Θάλασσας και σε υψόμετρο 20.000 ποδών, σύμφωνα με τότε ανακοίνωση της κατασκευάστριας TAI. Το βεληνεκές, με τα ίδια πυρομαχικά, είχαν ανακοινώσει ότι θα αυξηθεί στα 45 χλμ.<br /><br />Τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροχήματα έχουν δείξει ικανότητες στο πεδίο εναντίον αντιπάλων που είχαν ελάχιστα μέσα στη διάθεση τους για να τα αντιμετωπίσουν. Παρόλα αυτά οι απώλειες τους δεν είναι λίγες. Οι τουρκικές προσπάθειες είχαν εστιαστεί στην κατασκευή μικρών αεροχημάτων, τα οποία είναι δυσδιάκριτα από αισθητήρες και ανθρώπινους οφθαλμούς.<br /><br />Τον τελευταίο χρόνο, όμως, η Τουρκία εστιάζεται σε όλο και μεγαλύτερα και ακριβότερα μη επανδρωμένα αεροχήματα, τα οποία θα επιτελούν ρόλο δύναμης κρούσης, διαθέτοντας μεγάλη αυτονομία και βαρύτερο ωφέλιμο φορτίο. Αυτό όμως καθιστά δύσκολη την επιβίωσή τους σε συνθήκες μάχης. Τα αργοκίνητα και πλέον πολύ πιο εμφανή μη επανδρωμένα αεροχήματα θα είναι ευάλωτα. Η αντιαεροπορική άμυνα πλέον θα τα βλέπει και θα μπορεί να τα καταρρίψει.</div><div><br />Χρησμός από τις ΗΠΑ!<br /><br />Ταυτόχρονα, εάν περιπολούν μαχητικά αεροσκάφη και ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού θα μπορούν να σπεύδουν ταχέως. Η κατάρριψη των τουρκικών μη επανδρωμένων αεροχημάτων θα στοιχίζει ελάχιστα, καθώς θα πραγματοποιείται όχι με ακριβούς πυραύλους, αλλά με βλήματα πυροβόλων ή και πολυβόλων. Λόγω της έλλειψης πιλότων, ανταλλακτικών και νέων αεροσκαφών, η τουρκική Αεροπορία δεν έχει τη δυνατότητα να συνοδεύει τα μεγάλα μη επανδρωμένα αεροχήματα με μαχητικά αεροσκάφη, γεγονός που θα μετατρέψει σε μπούμεραγκ το όποιο πλεονέκτημα παρέχουν σήμερα τα μη επανδρωμένα αεροχήματα στο πεδίο.<br /><br />Εν τω μεταξύ ο Αμερικανός πολιτικός φιλόσοφος Φράνσις Φουκουγιάμα (γνωστός για το πόνημά του “Το τέλος της Ιστορίας” που τα γεγονότα διέψευσαν) θεώρησε καλό να μιλήσει ως εξής επί του θέματος: «Η Τουρκία έχει αναπτύξει τα δικά της μη επανδρωμένα αεροχήματα και τα έχει χρησιμοποιήσει με καταστροφικές συνέπειες σε αρκετές πρόσφατες στρατιωτικές συγκρούσεις: στη Λιβύη, στη Συρία, στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ μεταξύ της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν και στον αγώνα κατά του ΡΚΚ εντός των συνόρων της. Μέσα από αυτή την διαδικασία, έχει εξελιχθεί σε σημαντικό περιφερειακό μεσίτη ισχύος με περισσότερη ικανότητα να διαμορφώνει τα τεκταινόμενα από τη Ρωσία, την Κίνα ή τις ΗΠΑ» έγραψε σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό American Purpose.<br /><br />Ο Φουκουγιάμα προέτρεξε να προσδώσει διαστάσεις γεωστρατηγικής υπεροχής σε ένα τακτικό οπλικό σύστημα, χωρίς να γνωρίζει όλες τις παραμέτρους. Αλλά στο κάτω-κάτω δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζει λάθος τα σημάδια των καιρών.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροχήματα έχουν αχίλλειο πτέρνα

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Ο Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ, ιδιοκτήτης της εταιρίας που παράγει τουρκικά μη επανδρωμένα αεροχήματα και γαμπρός του Ερντογάν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισορροπία συμβιβασμών στο νοσηρό και εξαιρετικά επικίνδυνο καθεστώς του ΜΗ πολέμου.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/ellinotourkika2.png"><img height="371" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/ellinotourkika2-696x403.png" width="730" /></a><br /><br />Του <b>Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Η Ελλάδα, ίσως είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει απέναντί της έναν δεδηλωμένο αντίπαλο με έμπρακτα διακηρυγμένες τις ευρύτατα αναθεωρητικές του προθέσεις, αλλά παρ’ όλα αυτά, η ίδια επιμένει να «διαβάζει» την τουρκική στρατηγική, κυρίως ως ένα απλό επικοινωνιακό αφήγημα, που μπορεί άλλοτε να το αγνοεί και άλλοτε να το προσαρμόζει στα μέτρα των δικών της ανοχών, ούτως ώστε να ταιριάζει πάντα, σε ένα κακώς νοούμενο «Ελληνικό μοντέλο» ερμηνείας, κατανόησης και διαχείρισης των περιφερειακών εξελίξεων και προκλήσεων…<br /><br />Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο αυτού του «Ελληνικού μοντέλου» ανάλυσης και στρατηγικής διαχείρισης των προκλήσεων, είναι η συλλογιστική ποικιλομορφία με την οποία εκδηλώνεται στον δημόσιο λόγο και πρακτικά καλύπτει όλο το φάσμα των δυνητικών προσεγγίσεων. Από την διαχρονική φοβική διπλωματική και επιχειρησιακή ατολμία, στην οποία παραμένει καθηλωμένη η κυβερνητική πολιτική εδώ και κάμποσες δεκαετίες, έως και την νηφάλια εθνοκεντρική προσέγγιση που θεωρεί – και σωστά – πως εάν η πατρίδα μας δεν αλλάξει ρότα, δόγμα και αντίληψη, θα οδηγηθεί μοιραία στον γεωπολιτικό της ακρωτηριασμό.<br /><br />Αυτή η συλλογιστική και ερμηνευτική ποικιλομορφία, παρά τα φαινόμενα, δεν παραπέμπει σε ένα περιβάλλον ευφορίας και παραγωγικού οργασμού για την στρατηγική σκέψη. Πρωτίστως διότι η ύπαρξη αυτής της ποικιλομορφίας, επιβεβαιώνει ότι η κυρίαρχη και επομένως η συστημική στρατηγική σκέψη στην χώρα μας, αδυνατεί να εμπνεύσει τους ανθρώπους που πραγματικά ανησυχούν και που εντέλει αρνούνται να αποδεχτούν ότι η σφραγίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ, μπορεί να επικυρώσει επιλογές στρατηγικής επιβίωσης για τον Ελληνισμό. Έτσι, ο αδιαμφισβήτητος πλούτος στην παραγωγή ιδεών και προτάσεων που καταγράφεται καθημερινά στον Δημόσιο διάλογο, παραμένει κατά βάσην εξωσυστημικός και συχνότατα στοχοποιείται από συγκεκριμένα συστημικά πολιτικά και ακαδημαϊκά κέντρα, ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις κατά τις οποίες γίνεται προσπάθεια ακόμη και για την απροκάλυπτη ποινικοποίησή του. Όλα τα παραπάνω, παραπέμπουν σε μια καταφανή συστημική ένδεια, απόλυτα αναντίστοιχη με τις πραγματικές δυνατότητες, με τις ανάγκες του τόπου μας, αλλά και με τις προκλήσεις της εποχής.<br /><br />Θεμελιώδης επίπτωση αυτής της κραυγαλέας αναντιστοιχίας ανάμεσα στην φύση των προκλήσεων από την μια και στην «εθνική συστημική» απάντηση από την άλλη, είναι η ανυπαρξία ενός πλαισίου εντός του οποίου η συνολική στρατηγική σκέψη που παράγεται στην χώρα μας, μπορεί να λειτουργεί συμπληρωματικά και να ενδυναμώνει σταθερά το Εθνικό πρόσημο της Ελληνικής απάντησης σε κάθε περίπτωση.<br /><br />Η κυρίαρχη Εθνική – συστημική ανεπάρκεια, αφορά πρωτίστως στην αδυναμία (και κατ’ άλλους στην απροθυμία) να υπάρξει σωστή ανάγνωση των εξελίξεων, των κρίσιμων παραμέτρων που επιδρούν και εν τέλει διαμορφώνουν τις τάσεις στον σύγχρονο κόσμο και φυσικά της Τουρκικής στρατηγικής αλλά και της διπλωματικής, πολιτικής και επιχειρησιακής τακτικής στην οποία καταφεύγει η Τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, προκειμένου να υπηρετήσει πληρέστερα τις στρατηγικές της επιδιώξεις.<br /><br />Οι συνέπειες αυτού του κακού συνδυασμού ερμηνευτικών και αξιολογικών εργαλείων, είναι διαρκείς και ανατροφοδοτούμενες. Η βαρύτητά τους είναι στρατηγική και το τελικό προϊόν της άτολμης και επισφαλούς προσέγγισης το οποίο υιοθετείται, βάζει την σφραγίδα του, σε αποφάσεις που ΔΕΝ λαμβάνονται… Σε προτεραιότητες που ΔΕΝ ιεραρχούνται… Σε αναγκαίες επιδιώξεις που ΔΕΝ ενσωματώνονται και ΔΕΝ αποτελούν αναπόσπαστο μέρος μιας ενιαίας και αδιαπραγμάτευτης Εθνικής στρατηγικής του Ελληνισμού… Και φυσικά σε ένα αναγκαίο, νέο και απολύτως επικαιροποιημένο δόγμα που ΔΕΝ υιοθετείται και ΔΕΝ αποτελεί μέρος της συνολικής προβολής ισχύος στην οποία οφείλει να επενδύσει τα μέγιστα ο Ελληνισμός, εάν θέλει πραγματικά να δει με αισιοδοξία την προοπτική της επόμενης μέρας.<br /><br />Εξ αιτίας όλων των παραπάνω, αυτό που καταγράφεται διαχρονικά είναι μια σειρά αστοχιών και αδιέξοδων προσεγγίσεων που ανακυκλώνονται, παραμορφώνουν την μεγάλη εικόνα, συντηρούν τις λάθος επιλογές στην διαχείριση των προκλήσεων, ροκανίζουν την έτσι κι αλλιώς αμφιλεγόμενη αρτιότητα που θα έπρεπε να επιδεικνύει η χώρα ως προς την «τεχνογνωσία» της υπεράσπισης των Εθνικών Δικαίων και σε κάθε περίπτωση υποβαθμίζουν την στρατηγική της αποφασιστικότητα σε μια τακτική αναζήτηση ισορροπίας συμβιβασμών, «αγοράζοντας» παράταση στο νοσηρό και εξαιρετικά επικίνδυνο καθεστώς του ΜΗ πολέμου, για λογαριασμό του οποίου έχει ήδη καταβληθεί βαρύτατο εθνικό τίμημα το οποίο για κάποιον περίεργο λόγο υποβαθμίζεται συστηματικά.<br /><br />Ας είμαστε λοιπόν ξεκάθαροι τουλάχιστον με τα αυτονόητα…<br /><br />Πρώτον: Η Τουρκία ΔΕΝ είναι ο άτσαλος και θρασύς γείτονας που κάποια αόρατη δύναμη επέλεξε να «φυτέψει» δίπλα μας και όχι δίπλα από το Λουξεμβούργο ή το Λιχτενστάιν. Είναι ένα υπολογίσιμο γεωπολιτικό μόρφωμα που δημιουργήθηκε ιστορικά σε μια περιοχή με ανατροφοδοτούμενη γεωπολιτική αστάθεια και το σημερινό της αποτύπωμα είναι προϊόν σωρευτικών ανατροπών και ανακατατάξεων που συντελέστηκαν στην πορεία του χρόνου.<br /><br />Οι λόγοι που τροφοδότησαν αυτές τις ανατροπές δεν έχουν εκλείψει. Στην επικαιροποιημένη τους εκδοχή, συνθέτουν ένα εξαιρετικά επικίνδυνο σύστημα αντιλήψεων που εκλαμβάνει τα ισχύοντα σύνορα ως «φυλακή» μέσα στην οποία ασφυκτιά η δυναμική της σύγχρονης Τουρκίας και η επιδίωξη διάρρηξης αυτών των συνόρων, είναι στόχος που συνδέεται ευθέως με την στρατηγική επιβίωση του Τουρκισμού.<br /><br />Η σύγχρονη Τουρκία επιδιώκει να χτίσει ισχυρό αεροναυτικό imperium προκειμένου να αναγορευτεί σε 5η πιο ισχυρή δύναμη στο Διεθνές σύστημα ισχύος. Αυτό είναι που καθορίζει την στάση της και όχι η διάθεσή της να διαχειριστεί περισσότερο ή λιγότερο άτσαλα της σχέσεις της γειτονίας στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Δεύτερον: Ο ιστορικός ρόλος που διεκδικεί για λογαριασμό της η σύγχρονη Τουρκία, είναι απόρροια των διαχρονικών της επιλογών, της περιπετειώδους ιστορικής της διαδρομής αλλά και φυσική συνέπεια του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον βηματισμό της, μέσα σε ένα περιβάλλον σοβαρών διεθνών ανακατατάξεων και ανατροπών που συντελούνται.<br /><br />Η συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, εκλαμβάνεται ως κορυφαία ιστορική ευκαιρία από την Τουρκική πολιτική τάξη στο σύνολό της και καλό θα είναι να μην διατηρούμε κανενός είδους αυταπάτες για τις πραγματικές διαθέσεις της.<br /><br />Τρίτον: Η απολυτοποίηση του Ορθολογισμού ως εργαλείου αξιολόγησης των δεδομένων και λήψης των κρίσιμων αποφάσεων, είναι μια εσφαλμένη μέθοδος που δεν μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα και προβλέψεις αναφορικά με τους χειρισμούς της Τουρκικής πολιτικής ηγεσίας. Στην Τουρκία αλλά και ευρύτερα στην κεντρασιατική πολιτική κουλτούρα, το ειδικό βάρος που κατέχει ο ορθολογισμός, είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που μπορούμε να παρατηρήσουμε στην Δυτική στρατηγική σκέψη.Για την Δυτική στρατηγική σκέψη, εθεωρείτο ορθολογικά απίθανο να εκδηλωθεί επίθεση και εισβολή της Ρωσίας στο Ουκρανικό έδαφος. Και όμως συνέβη…<br />Για την Δυτική στρατηγική σκέψη, εθεωρείτο μάλλον αδιανόητο το να αποτολμήσει η Τουρκία πολεμική κλιμάκωση σε βάρος της Ρωσίας. Και όμως συνέβη. Η Τουρκία απετόλμησε την κατάρριψη του Ρωσικού αεροσκάφους, γεγονός που αντί να επιφέρει την σύγκρουση, άνοιξε μια νέα εποχή για τις Ρωσοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Η Τουρκία ανήκει στις δυνάμεις εκείνες που ΔΕΝ σταθμίζουν την δράση τους ή τις αναστολές τους με τα παραδοσιακά Δυτικά κριτήρια ή τουλάχιστον δεν τις σταθμίζουν αποκλειστικά και μόνον με αυτά. Οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται ή αντίστοιχα δεν λαμβάνονται, ανάλογα με το εάν και κατά πόσον συμβάλουν στην προώθηση των ευρύτερων στρατηγικών της επιλογών. Ο σκεπτικισμός για το εάν θα επιχειρηθεί ή όχι και νέα Τουρκική εισβολή στο Συριακό έδαφος, προφανώς ΔΕΝ εξαρτάται από τον φόβο της Τουρκικής πολιτικής ηγεσίας για το εάν θα τους μαλώσουν οι Ρώσοι ή οι Αμερικανοί, αλλά κυρίως από την προοπτική που επιδιώκει να δώσει στην στρατηγική της συνεργασία με το Ιράν, ακόμη και ως άλλοθι για την συστηματική προβολή ισχύος στα νερά του Αιγαίου και της ΝΑ Μεσογείου.<br /><br />Τέταρτον: Η κυρίαρχη Τουρκική στρατηγική και η τακτική που επιστρατεύεται για να την υπηρετήσει, συνιστούν μια ενιαία και αδιαίρετη διαχείριση ΚΑΙ στο πεδίο αλλά ΚΑΙ στο επίπεδο των διπλωματικοπολιτικών χειρισμών. Η Ελλάδα επιμένει να μεμψιμοιρεί και να απομειώνει αυθαίρετα την σημασία της περαιτέρω κλιμάκωσης. Πρόκειται για μια αδιέξοδη τακτική αγοράς πολιτικού χρόνου από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, που δεν αποφέρει κέρδη αντίθετα οι απώλειες που καταγράφονται είναι διαρκείς και υπολογίσιμες.<br /><br />Πέμπτον: Οι απώλειες αυτές, δεν μπορεί και δεν θα πρέπει να προσμετρώνται με βάση την διαχείριση των εκλογικών αναγκών, αλλά με κριτήριο το εύρος της αρνητικής γεωπολιτικής αποταμίευσης που δημιουργούν στο βάθος του χρόνου. Είναι καιρός λοιπόν να σταθμίσουμε όλα όσα έχουν χαθεί ΚΑΙ στο πεδίο αλλά ΚΑΙ στο επίπεδο των ευκαιριών, όλα αυτά τα χρόνια που περιμένουμε και ομφαλοσκοπούμε αυτοσχεδιάζοντας.<br /><br />Έκτον: Η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος θα εκβιαστούν – πρώτα απ’ όλα από τους ίδιους τους τους «συμμάχους» – όσο συντηρείται αυτή η νοσηρή κουλτούρα αποδοχής της Τουρκικής ρητορικής που αμφισβητεί ευθέως στάτους, κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Η Ελληνική πολιτική τάξη οφείλει να κατανοήσει πως οι ισχυροί μας «σύμμαχοι» δεν διακινδυνεύουν να απωλέσουν χώρο γεωπολιτικού ελέγχου, αν επιβληθούν μεταβολές στο γεωπολιτικό υποθηκοφυλακείο. Η Ελλάδα και η Κύπρος όμως κινδυνεύουν να απωλέσουν εδάφη και αξιοπρέπεια όσο δεν αποτολμούν τα αυτονόητα… Όσο δεν επιδιώκουν με κάθε τρόπο την ουσιαστική τροποποίηση της ατζέντας.<br /><br />Ήδη ο ΟΗΕ δια χειλέων του κ. Γκουτιέρες, έσπευσε να διαγράψει και τυπικά από το διπλωματικό λεξιλόγιο της αποφάσεις και τα ψηφίσματά του, και μιλά απλώς για διμερή συνεννόηση που θα δώσει λύση στην εκκρεμότητα του Κυπριακού. Και αυτό συνιστά μια θεαματική αλλαγή σε βάρος του Ελληνισμού, η οποία συντελείται την στιγμή που η Τουρκία πέταξε στο καλάθι των αχρήστων τα σχετικά ψηφίσματα και κλιμακώνει την επιβολή νέων τετελεσμένων στην Αμμόχωστο.<br /><br />Ας μην βαυκαλιζόμαστε λοιπόν στοιχηματίζοντας για το εάν η Τουρκία θα επιχειρήσει ή δεν θα επιχειρήσει προσάρτηση των κατεχομένων. Δεν έχει λόγο να το κάνει γιατί απλούστατα δεν την εξυπηρετεί. Αντιθέτως έχει κάθε λόγο να διεμβολίζει την δημόσια συζήτηση – ΚΑΙ στην χώρα μας – με αυτό το ενδεχόμενο. Όπως είχε κάθε λόγο να κάνει τους πάντες να πιστέψουν πως θα έθετε στην Σύνοδο Κορυφής της Μαδρίτης το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των Ελληνικών νησιών, προκειμένου να εκβιάσει έναν συμψηφισμό αφέλειας με την Ελληνική σιωπή για τις διαρκείς και κλιμακούμενες παραβιάσεις.<br /><br />Είναι τραγικός ο τρόπος με τον οποίο αναζητούμε σ αυτήν την χώρα την Τουρκική πεπονόφλουδα για να την πατήσουμε, κάνοντας τους Τούρκους επιτελείς να ξεκαρδίζονται με την αφελή απλοϊκότητα που μας δέρνει.<br /><br />Στην δημόσια συζήτηση όμως έμεινε ΚΑΙ η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών… ΚΑΙ η αλλαγή του καθεστώτος κυριαρχίας… ΚΑΙ η προσάρτηση των Κατεχομένων…<br /><br />Αλλά φυσικά σε αυτήν την δημόσια συζήτηση ΔΕΝ έμεινε ΟΥΤΕ η ανακατάληψη ιστορικά Ελληνικών εδαφών… ΟΥΤΕ η απελευθέρωση των Κατεχομένων… ΟΥΤΕ η ντε φάκτο εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου στο Ελληνικότατο Αιγαίο και στην ΝΑ Μεσόγειο… γιατί απλούστατα ΟΥΔΕΙΣ έθεσε αυτά τα ζητήματα στην Δημόσια συζήτηση ΟΥΤΕ μέσα στην χώρα… ΟΥΤΕ βεβαίως στα Διεθνή φόρα ως είχε την υποχρέωση.<br /><br />Ας πούμε λοιπόν τα πράγματα με το όνομά τους…<br /><br />Την Τουρκία ΔΕΝ την αντιμετωπίζεις αγνοώντας την αναθεωρητική ατζέντα της υποκρινόμενος πως δεν την ακούς ή συμπεριφερόμενος ωσάν να μην υπάρχει, διότι ΚΑΙ υπάρχει ΚΑΙ αργά η γρήγορα θα αποτελέσει κίνητρο για τις πιέσεις των ισχυρών σε βάρος της χώρας μας προκειμένου να παραιτηθεί αυτοβούλως από τα θεμελιωμένα Δικαιώματά της.<br /><br />Την Τουρκία την αντιμετωπίζεις ΜΟΝΟΝ εάν ακυρώσεις την δυνατότητά της να αναδεικνύει αυτήν την απαράδεκτη ατζέντα και ο μοναδικός τρόπος, είναι η κλιμάκωση της Ελληνικής «επιθετικής» ρητορικής και η προβολή της Εθνικής ατζέντας με περιεχόμενο την ανάγκη προάσπισης των Εθνικών Δικαίων, χωρίς εκπτώσεις και συμβιβασμούς, τόσο στο πεδίο όσο και με σειρά στοχευμένων διπλωματικοπολιτικών παρεμβάσεων.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ισορροπία συμβιβασμών στο νοσηρό και εξαιρετικά επικίνδυνο καθεστώς του ΜΗ πολέμου.

Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Η Ελλάδα, ίσως είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει απέναντί της έναν δεδηλωμένο αντίπαλο με έμπρακτα διακηρυγμένε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ανεμίζοντας σαν σημαία το κόκκινο φέσι του νεο-οθωμανικού μεγαλοϊδεατισμού»-

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/06/ErdoganBiden25892044.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="720" height="360" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/06/ErdoganBiden25892044.jpg" width="720" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">”Η Τουρκία είναι παντού. Σε Ανατολική Μεσόγειο, Κύπρο, Παλαιστίνη…”, παραληρούσε απ’ τον Μάιο ακόμα ο Ταγίπ Ερντογάν ανεμίζοντας σαν σημαία θριαμβικά το κόκκινο φέσι του μεγαλοϊδεατισμού του.</span></h3>Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br />Και ο χρόνος — φευ! — τον δικαίωσε. Του έκανε το χατίρι και τον δικαίωσε, δεδομένων των γεγονότων που μεσολάβησαν έκτοτε. Γεγονότων που αποδεικνύουν περίτρανα ότι η πληθωρική προσωπικότητα του Τούρκου Προέδρου (προσωπικότητα που συνδυάζει αριστοτεχνικά την επιθετική ρητορική με την στρατηγική ευφυΐα και τη διπλωματική ευελιξία) έχει συμπαρασύρει σε εντυπωσιακή αναβάθμιση την Τουρκία, ώστε να παίζει επί ίσοις όροις με τους ”Μεγάλους” στη διεθνή σκακιέρα γεωπολιτικής.<br /><br /> ”Θαρσείν χρη, τάχ’ αύριον έσσετ’ άμεινον”.(”Έχε θάρρος, το μέλλον θα είναι ίσως καλύτερο”), έλεγε ο ποιητής Θεόκριτος τον 3οαι. πΧ. Και ο πρώτος ηγέτης που ανταποκρίθηκε στην προτροπή του αυτή στα χρόνια μας δεν είναι Έλληνας, αλλά Τούρκος.<br /><br />Ένα απ’ τα διαχρονικά σφάλματα των Ελλήνων πολιτικών στην Εξωτερική πολιτική είναι ότι αδυνατούν να ”διαβάσουν” σωστά την Τουρκία επιλέγοντας μόνιμα τον εύκολο δρόμο της υποτίμησης, αν και — όπως αποδείχθηκε ιστορικά — αυτός ”δουλεύει” πάντα υπέρ του υποτιμώμενου αντιπάλου.<br /><br />Την λανθασμένη αυτή τακτική ακολουθούμε, δυστυχώς, και τώρα. Επικεντρώνουμε την κριτική μας στα όσα δεν πέτυχε ο Ταγίπ Ερντογάν (τα οποία μεγεθύνουμε αδικαιολόγητα, για να καλύψουμε τις δικές μας αδυναμίες), αφήνοντας εσκεμμένα απέξω τα κέρδη που αποκόμισε.<br /><br />Και τα κέρδη που αποκόμισε σε διεθνές επίπεδο ο Ταγίπ Ερντογάν είναι πολλαπλάσια. Γιατί δεν είναι μικρό πράγμα να αλλάξεις την πείσμωνα στάση των ΗΠΑ που δεν άκουγαν λέξη ως τώρα για το αίτημα έκδοσης του Γκιουλέν στην Τουρκία.<br /><br />Δεν είναι μικρό πράγμα να πείσεις τους ”Μεγάλους” του ΝΑΤΟ να περάσουν στο κείμενο συμπερασμάτων του τελευταίου Συμβουλίου Κορυφής (29-30 Ιουνίου 2022, Μαδρίτη) ότι η FETO του Φετουλάχ Γκιουλέν είναι ”τρομοκρατική οργάνωση”, όπως και οι κουρδικές οργανώσεις στη Συρία (YPD/PYG), που συνεργάζονται με το αποκηρυγμένο PKK (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν) το οποίο θεωρείται προ πολλού τρομοκρατική οργάνωση από την Άγκυρα και τους δυτικούς της συμμάχους.<br /><br />Ούτε είναι ασήμαντο το να έχεις επηρεάσει τον βασικό σου Ευρωπαίο αντίπαλο (Εμμανουέλ Μακρόν) σε βαθμό που να διατυπώσει (στο περιθώριο της Συνόδου κορυφής της G7 στην Βαυαρία, μετά την ολοκλήρωση της Γαλλικής προεδρίας τον Ιούνιο) σχέδιο συγκρότησης Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας εμπνευσμένης απ’ την Mare Nostrum της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με μέλη (μεταξύ άλλων) την Τουρκία, το Ισραήλ και τις χώρες του Μαγκρέμπ (Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία και ένα κομμάτι της Λιβύης).<br /><br />Θα μου πείτε τώρα το γνωστό και χιλιοειπωμένο ”Δεν υπάρχουν μεγάλοι ηγέτες με οράματα, παρά μονάχα μεγάλα συμφέροντα”. Κι εγώ θα συμφωνήσω μαζί σας, αν και δεν αποκλείω την ύπαρξη ηγετών με πολιτική και στρατηγική ευφυΐα που ξέρουν να συνδυάζουν θαυμάσια αμφότερα.<br /><br />Ηγετών που διεκδικούν τα καλύτερα για τη χώρα τους, χωρίς τον κίνδυνο να χαρακτηριστούν ”μαξιμαλιστές” στο εσωτερικό της. Και τα διεκδικούν μεγιστοποιώντας τις απαιτήσεις τους με όπλα την διπλωματική τους ευελιξία και πανουργία, που τους επιτρέπουν να μην ηττώνται κατά την αναδίπλωση, αλλά να υποχωρούν στρατηγικά προκειμένου να επανέλθουν στον δέοντα χρόνο δριμύτεροι.<br /><br />Η περίπτωση Ερντογάν τα λέει όλα απ’ τη στιγμή που πότε με αγριάδες, πότε με ωμά τελεσίγραφα και πότε με στρατιωτικές προκλήσεις και αναφορές στο Αιγαίο και την Μικρασιατική Καταστροφή πέτυχε να μας κάνει να ξεπλύνουμε το σημάδι του εισβολέα απ’ το κούτελο της Τουρκίας (βλ. συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη με πρώτο θέμα τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και καμιά αναφορά στην Κύπρο και την τουρκική εισβολή το ’74).<br /><br />Αυτόν τον κακό γείτονα για μας, τον Ταγίπ Ερντογάν, ενισχύσαμε συνειδητά εμείς οι Έλληνες απαλλάσσοντάς τον απ’ την κύρια κατηγορία του ατιμώρητου εισβολέα με το να αποδεχόμαστε αδιαμαρτύρητα κάθε παρέμβαση-προτροπή των ΝΑΤΟϊκών συμμάχων για γύρους διαπραγματεύσεων και διαιώνιση Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) με την Τουρκία.<br /><br />Τον ενισχύσαμε συνειδητά τροχοδρομώντας στις ράγες της κατευναστικής πολιτικής και της μυστικής διπλωματίας (που μόνο ”αθώα” δεν είναι, όπως απέδειξαν τα μετέπειτα της τριμερούς συνάντησης του Βερολίνου το ’20), κατόπιν ”συμμαχικών” υποδείξεων οι οποίες έχουν πετύχει να μας αποπροσανατολίσουν γεωπολιτικά και να ανοίξουν τον δρόμο των παράνομων τουρκικών διεκδικήσεων σε Ελλάδα (Αιγαίο) και Κύπρο.<br /><br />Ναι, πέτυχαν να μας αποπροσανατολίσουν απ’ τη στιγμή που μας ώθησαν με τον τρόπο τους να κάνουμε εχθρό τη Ρωσία. Μας ώθησαν να ξεφύγουμε πέρα απ’ τα όρια καταδίκης της εισβολής της στην Ουκρανία και να πυκνώνουμε ”επιθετικά” προς την Μόσχα τις αποστολές όπλων σ’ αυτήν.<br /><br />Ας γυρίσουμε όμως στον υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνο για την Ελλάδα, την Τουρκία (και όχι τη Ρωσία). Την Τουρκία η οποία μας έπιασε και πάλι καθεύδοντες υπό μανδραγόρα στην προσπάθειά της να παραποιήσει εθνογεωγραφικά το Αιγαίο, με στόχο — δια του αναθεωρητισμού — να το αφελληνίσει (βλ. κατοχύρωση απ’ την Ε.Ε του όρου ”Turkaegean”, που πάει να την επεκτείνει ο Ταγίπ Ερντογάν σε άλλες 84 χώρες).<br /><br />Στα κέρδη του Τούρκου Προέδρου συγκαταλέγεται ήδη η συγκατάβαση Μπάιντεν στον εκσυγχρονισμό του τουρκικού στόλου των F16 (βλ. επίσημη δήλωση της βοηθού ΥΠΑΜ των ΗΠΑ Celeste Wallander, αν και ανθίσταται το Κογκρέσο), πέραν του οποίου δεν αποκλείεται να δούμε και αγορά δεκάδων άλλων σύγχρονων αεροσκαφών μοντέλου Viper από την γείτονα.<br /><br />Αν γίνει πραγματικότητα όμως αυτό, τότε θα υπάρξει πρόβλημα εθνικής ασφάλειας στην Ελλάδα, κι ας λένε οι Αμερικανοί ότι — ”ακόμη και αν η Τουρκία καταφέρει να αποκτήσει εκσυγχρονισμένα F16 — η Ελλάδα θα εξακολουθεί να έχει τεχνολογικό πλεονέκτημα στην αεροπορική της δύναμη” (βλ. <a href="http://forbes.com/">forbes.com</a>, ιστοσελίδα του ομώνυμου αμερικανικού περιοδικού, που είχε αναρωτηθεί σε άρθρο του τις προάλλες αν η Ελλάδα χρειάζεται τους ρωσικούς πυραύλους στην Κρήτη…).<br /><br />Επιπλέον, ο εκσυγχρονισμός των τουρκικών F16 θα είναι ατράνταχτη απόδειξη ότι η συνάντηση Μητσοτάκη-Μπάιντεν στην Ουάσιγκτον (17/5/’22) δεν ήταν τόσο καρποφόρα όσο νομίζαμε, συγκριτικά με εκείνην του Ερντογάν με τον Αμερικανό Πρόεδρο όπου τέθηκε θέμα σταθερότητας στο Αιγαίο, κάτι που δεν συζητήθηκε στη συνάντηση των πρώτων αν και το ζήτημα κυριαρχίας στο Αρχιπέλαγος θα έπρεπε να είναι κυρίαρχο στην ελληνική ατζέντα…<br /><br />Τέλος, πέραν της δυσμενούς για μας απόφασης για άρση του εμπάργκο πώλησης όπλων απ’ τη Σουηδία και τη Φινλανδία στην Τουρκία (εμπάργκο που είχε επιβληθεί μετά την τουρκική εισβολή στη Συρία το ’19), υπάρχει εθνικός κίνδυνος αν — μέσω του ΝΑΤΟ — η Τουρκία κατορθώσει να μπει απ’ την πίσω πόρτα στην PESCO (ευρωπαϊκό θεσμό στρατιωτικής συνεργασίας των κρατών-μελών της ΕΕ).<br /><br />Κι αυτό γιατί, συμμετέχοντας ως χώρα-παραγωγός εξοπλιστικών στα ευρωπαϊκά προγράμματα αμυντικών συμπαραγωγών (PESCO), θα αναβαθμιστεί γεωπολιτικά περαιτέρω (ήδη το πέτυχε σε μεγάλο βαθμό μετά την ανακάλυψη τεράστιου κοιτάσματος σπανίων γαιών στο έδαφός της) και φυσικά θα κοιτάξει να εκμεταλλευτεί την ενδυνάμωση της πυγμής της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Όπερ σημαίνει ότι θα είναι ανοιχτός ο δρόμος για την αναθεωρητική Τουρκία να κάνει… παιχνίδι επί του πεδίου των ελληνικών κεκτημένων (ήδη το 4ο τουρκικό γεωτρύπανο Abdülhamid Han ζεσταίνει τις μηχανές του στο λιμάνι Taşucu της Μερσίνας, για να καταπλεύσει τον Δεκαπενταύγουστο σε Ελλάδα ή Κύπρο).<br /><br />Κι αν γίνει αυτό, θα της δοθεί ιδανική ευκαιρία να ανεμίσει θριαμβικά στο Αιγαίο το κόκκινο φέσι του μεγαλοϊδεατισμού της, την ίδια στιγμή που θα προσαρτά τα Κατεχόμενα (20 Αυγούστου, κατά τον επικεφαλής του ελληνικού λόμπι στις ΗΠΑ Έντι Ζεμενίδη) και θα αλωνίζει ανεμπόδιστα στα 12 οικόπεδα της ΑΟΖ της Κύπρου…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Ανεμίζοντας σαν σημαία το κόκκινο φέσι του νεο-οθωμανικού μεγαλοϊδεατισμού»-

”Η Τουρκία είναι παντού. Σε Ανατολική Μεσόγειο, Κύπρο, Παλαιστίνη…”, παραληρούσε απ’ τον Μάιο ακόμα ο Ταγίπ Ερντογάν ανεμίζοντας σαν σημαία ...

Διαβάστε την συνέχεια