Οι ΗΠΑ προετοιμάζουν... το έδαφος για πυρηνικό πόλεμο - Ποια είναι η «Ομάδα Τίγρης» και οι μυστικές συνεδριάσεις.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/74c3e2b350f4f8bd7d1ad014c4f63b90_XL.jpg" width="707" /><br />Η ομάδα των αξιωματούχων, γνωστή και ως Ομάδα Τίγρης (Tiger Team) εξετάζει τις επιλογές που υπάρχουν σε περίπτωση που η Ρωσία επιτεθεί σε εδάφη του ΝΑΤΟ στοχεύοντας αποστολές όπλων προς στην Ουκρανία<br /><br />Δίνουν και παίρνουν τα σενάρια περί πυρηνικού πολέμου μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, μετά από έναν μήνα στρατιωτικών μαχών.<br />Τα βλέμματα όμως στρέφονται προς τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής οι οποίες δεν μένουν φυσικά με σταυρωμένα τα χέρια, προετοιμάζοντας το έδαφος για... παν ενδεχόμενο.<br />Όπως πληροφορούνται οι New York Times, οι μυστικές συνεδριάσεις ομάδας αξιωματούχων ασφαλείας μετά από εντολή του Λευκού Οίκου, είναι συνεχείς.<br /><br /><div>Η ομάδα αυτή μελετά όλα τα σενάρια για το πώς θα έπρεπε να αντιδράσουν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους εάν ο Putin απογοητευμένος από την πρόοδο της εισβολής στην Ουκρανία, προχωρήσει σε χρήση χημικών, βιολογικών ή πυρηνικών όπλων.<br /><br />Ποια είναι η «Ομάδα Τίγρης»<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ομάδα των αξιωματούχων, γνωστή και ως Ομάδα Τίγρης (Tiger Team) εξετάζει τις επιλογές που υπάρχουν σε περίπτωση που η Ρωσία επιτεθεί σε εδάφη του ΝΑΤΟ στοχεύοντας αποστολές όπλων προς στην Ουκρανία.<br />Στις απόρρητες αυτές συνεδριάσεις που πραγματοποιούνται τρεις φορές την εβδομάδα η ειδική ομάδα «ψάχνει απαντήσεις» σε ενδεχόμενη επέκταση του πολέμου σε Μολδαβία και Γεωργία καθώς και το πώς μπορούν να προετοιμαστούν οι ευρωπαϊκές χώρες για την αντιμετώπιση της μεγαλύτερης προσφυγικής κρίσης εδώ και δεκαετίες.</div><div><br />Η «Ομάδα Τίγρης» ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του συμβούλου εθνικής ασφάλειας του Joe Biden, Τζέικ Σάλιβαν, στις 28 Φεβρουαρίου, τέσσερις μόλις ημέρες μετά την έναρξη της εισβολής.<br />Όπως σημειώνουν οι ΝΥΤ δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί μια τέτοια ειδική ομάδα καθώς μια αντίστοιχη λειτουργούσε επί μήνες παρασκηνιακά για να προετοιμάσει την κυβέρνηση των ΗΠΑ για την πιθανότητα μιας ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.<br /><br />ΝΑΤΟ: Οποιαδήποτε χρήση χημικών όπλων θα άλλαζε ριζικά τη φύση της σύγκρουσης <br /><br />Ο Ρώσος πρόεδρος Putin διέπραξε ένα «μεγάλο λάθος» με την εισβολή του στην Ουκρανία, την αντίσταση της οποίας «υποτίμησε», δήλωσε σήμερα ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Stoltenberg λίγη ώρα πριν από την έκτακτη συνεδρίαση της Συμμαχίας στις Βρυξέλλες.<br />«Ο (Ουκρανός) πρόεδρος Zelensky θα απευθυνθεί στους ηγέτες της Συμμαχίας και αυτοί θα εξετάσουν την στήριξη που θα προσφέρουν για να βοηθήσουν την Ουκρανία να ασκήσει το δικαίωμά της στην αυτοάμυνα», εξήγησε ο Stoltenberg.</div><div><br />Το ΝΑΤΟ θα συζητήσει επίσης τη σημασία «να επανεκκινήσει τις άμυνές του στην ανατολική του πτέρυγα», σημείωσε ο ίδιος.<br />Παράλληλα ο Stoltenberg προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε χρήση χημικών όπλων από τη Ρωσία στην Ουκρανία ενδέχεται να μολύνει το έδαφος του ΝΑΤΟ.</div><div><br />«Οποιαδήποτε χρήση χημικών όπλων θα άλλαζε ριζικά τη φύση της σύγκρουσης – θα αποτελούσε κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και θα είχε εκτεταμένες επιπτώσεις», υπογράμμισε.<br />«Η σοβαρότητα της χρήσης χημικών όπλων, φυσικά, καθίσταται ακόμη πιο προφανής γνωρίζοντας ότι υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της μόλυνσης (…) μπορούμε να δούμε την εξάπλωση χημικών παραγόντων και στο έδαφος του ΝΑΤΟ», πρόσθεσε ο Στόλτενμπεργκ σύμφωνα με το ΑΠΕ, χωρίς ωστόσο να σχολιάσει πώς η Συμμαχία θα απαντούσε σε μια τέτοια επίθεση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι ΗΠΑ προετοιμάζουν... το έδαφος για πυρηνικό πόλεμο - Ποια είναι η «Ομάδα Τίγρης» και οι μυστικές συνεδριάσεις.

Η ομάδα των αξιωματούχων, γνωστή και ως Ομάδα Τίγρης (Tiger Team) εξετάζει τις επιλογές που υπάρχουν σε περίπτωση που η Ρωσία επιτεθεί σε εδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα θεωρία κατά του ελληνισμού: “Στην Οδησσό ...γεννήθηκε ο ελληνικός αντιμουσουλμανισμός”-“Κοχλάζει” ο νεο-Οθωμανισμός στην Άγκυρα.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-03/2327_1.jpg?itok=13ikfSqJ" width="702" /><br /><br />Στις ημέρες της εθνικής μας επετείου αναδεικνύονται ξανά παρόμοιοι κίνδυνοι με το 1821 από ύποπτα κέντρα , με νέες άκρως επικίνδυνες θεωρίες, που μας έρχονται από πανεπιστήμιο Κολούμπια και Ιορδανό καθηγητή, με προεκτάσεις στην σημερινή κατάσταση στην ΝΑ Μεσόγειο και σε συνδυασμό με τον τουρκικό νεο-Οθωμανισμό, αφού κάποιοι με καταγωγή την Μέση Ανατολή θεωρούν την Οδησσό ( που κινδυνεύει σήμερα με πόλεμο από την Μόσχα) γενέτειρα του ελληνικού αντι-μουσουλμανισμού, αλλά τόπο γέννησης του σιωνισμού. <br /><br />«Η Οδησσός στη Μαύρη Θάλασσα, πρώην οθωμανική πόλη Χατζί Μπέης, ήταν ο τόπος όπου γεννήθηκε ο ελληνικός αντιμουσουλμανικός εθνικισμός στις αρχές του 19ου αιώνα και όπου γεννήθηκε ο αποικιακός εβραϊκός σιωνισμός στα τέλη του 19ου αιώνα», δηλώνει ο Ιορδανός Τζόζεφ Μασάντ Καθηγητής Σύγχρονης Αραβικής Πολιτικής και Διανοητικής Ιστορίας στο Τμήμα Μέσης Ανατολής, Νότιας Ασίας και Αφρικανικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.<br /><br />Το ακαδημαϊκό του έργο έχει επικεντρωθεί στον παλαιστινιακό, τον ιορδανικό και τον ισραηλινό εθνικισμό ενώ τώρα στοχοποιεί και την Ελλάδα.<br /><br />Πρόκειται δυστυχώς για θεωρίες συνωμοσίας στις οποίες συμμετέχουν Τούρκοι Νεο-Οθωμανοί με επικεφαλής τον πρόεδρο Ρ.Ν.Ερντογάν, ο οποίος από “ δικτάτορας και φιλορώσος”, ξαφνικά δια στόματος ολλανδού πρωθυπουργού έγινε προπύργιο της δύσης και διαμεσολαβητής στην Ουκρανία.<br /><br />Η ατζέντα του Ερντογάν και των εκατομμυρίων Νεο-οθωμανών που πολλαπλασιάστηκαν τα τελευταία χρόνια, μαζί με τους νεοναζιστές δυστυχώς, έχει στα σχέδια της, εισβολές, σφαγές, εξισλαμισμούς ( Συρία), βομβαρδισμούς χριστιανών Γεζίντι, και προώθηση χιλιάδων μουσουλμάνων προσφύγων και μεταναστών σε χριστιανικά κράτη. <br /><br />Τουρκικές πηγές μάλιστα αναφέρουν ότι “ ο φιλορωσισμός και ο ευρασιατισμός στην Τουρκία δεν περιορίζεται στην κυβέρνηση Ερντογάν.<br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1506730428924837896" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NrZWxldG9uX2xvYWRpbmdfMTMzOTgiOnsiYnVja2V0IjoiY3RhIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19zcGFjZV9jYXJkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9mZiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1506730428924837896&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7078590_nea-theoria-kata-toy-ellinismoy-stin-odisso-gennithike-o&sessionId=bdee0674b3b8111347ba52225bce0116f8a71518&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=2582c61%3A1645036219416&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 876px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>"Δεν υπάρχει ούτε ένα φιλοΝΑΤΟϊκό πολιτικό κόμμα στην Τουρκία που να υπογραμμίζει τη συνάφεια της ατλαντικής κοινότητας και τον ρόλο της Τουρκίας σε αυτήν”, αναφέρει Τούρκος ειδικός.<br /><br />Αυτήν την Τουρκία στηρίζει η δύση και το ΝΑΤΟ, που κατηγορεί τον Πούτιν ως δικτάτορα, δολοφόνο κα, ενώ χαϊδεύει” ακριβώς την ίδια στιγμή τον σουλτάνο Ερντογάν, που έχει κάνει πιο πολλά από τον Ρώσο πρόεδρο, ( εκτός την ισοπέδωση πόλεων) ενώ ετοιμάζει αυτοκρατορίες και ξεχασμένα μεγαλεία.<br /><br />Οι νεοευρασιανιστές ιδεολόγοι της Τουρκίας περιγράφουν τους εαυτούς τους ως «κεμαλιστές ευρασιανιστές».<br />Υποστηρίζουν ότι «ο Ευρασιανισμός απαιτεί μια πολιτιστική, στρατιωτική, πολιτική και εμπορική συμμαχία με τους ανατολικούς γείτονες της Τουρκίας, ιδίως τη Ρωσία, το Ιράν, τις τουρκικές χώρες της Κεντρικής Ασίας, ακόμη και το Πακιστάν, την Ινδία και την Κίνα» και είναι «εχθρικός απέναντι σε κάθε είδους δυτική πολιτική στον ευρασιατικό χώρο.<br /><br />Οι νεοευρασιανιστές της Τουρκίας μετατράπηκαν από κακούς, σε εταίρους του συνασπισμού στην τουρκική κυβέρνηση και τη γραφειοκρατία. Αυτή η θεαματική αντιστροφή της τύχης θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο λόγω των ειδικών συνθηκών που προέκυψαν από τον ανελέητο αγώνα εξουσίας μεταξύ των ισλαμιστών της Τουρκίας.<br /><br />Εθνικισμός-ισλαμισμός και ευρασιανισμός επικαλύπτονται καθώς και οι δύο περιφρονούν τη δυτική κυριαρχία στη διεθνή τάξη, αισθάνονται ότι απειλούνται από τη φιλελεύθερη πολιτιστική-πολιτιστική πολιορκία της Δύσης και έτσι έχουν μια κοινή αντι-ηγεμονική άποψη για τον κόσμο.<br /><br />Τούρκοι ισλαμιστές και ευρασιανιστές πιστεύουν ότι ένας μεταδυτικός κόσμος βρίσκεται σε πτώση.<br />Υποστηρίζουν ότι η μονοπολικότητα της δεκαετίας του 1990 έχει τελειώσει και ότι η Δύση βρίσκεται ουσιαστικά σε μια ασταμάτητη παρακμή, κυρίως λόγω του εκφυλισμού των αξιών της.<br /><br />Η πραγματική σημασία του τουρκικού «ευρασιανισμού» δεν έγκειται στην ικανότητά του να διαμορφώνει την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, αν και αυτό δεν μπορεί να αγνοηθεί εντελώς.<br /><br />Αντίθετα, η πραγματική συνεισφορά του στο σημερινό καθεστώς προέρχεται από τον κρίσιμο ρόλο του στη διεύρυνση και τη σταθεροποίηση της συναίνεσης για αυταρχική διακυβέρνηση στην Τουρκία, με επεκτατικά σχέδια σε γειτονικές χώρες.<br /><br />Ο ελληνισμός μετά από 200 χρόνια από την εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση 1821, καλείται να διδάξει ξανά στην δύση τις αρχές και την φιλοσοφία του, για να αναστήσει το έκτρωμα που έχει δημιουργηθεί, το οποίο πορεύεται χωρίς πυξίδα, αξίας, πίστη στο θεό και κυρίως ακολουθώντας μόνο το χρήμα στον δρόμο του προς την ολοκληρωτική καταστροφή.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Νέα θεωρία κατά του ελληνισμού: “Στην Οδησσό ...γεννήθηκε ο ελληνικός αντιμουσουλμανισμός”-“Κοχλάζει” ο νεο-Οθωμανισμός στην Άγκυρα.

Στις ημέρες της εθνικής μας επετείου αναδεικνύονται ξανά παρόμοιοι κίνδυνοι με το 1821 από ύποπτα κέντρα , με νέες άκρως επικίνδυνες θεωρίες...

Διαβάστε την συνέχεια

Ήρθε και η σειρά μας... Στην ελληνική Βουλή ο Ζελένσκι!

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-03/Screenshot_32_1.jpg?itok=viFoNs7O" width="700" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πρόσκληση Μητσοτάκη σε Ζελένσκι να μιλήσει στην Βουλή των Ελλήνων.</span></h3>Κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι κατά την τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο πρόεδρο της Ουκρανίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στη σύνδεση της Οδησσού με την ιστορία του Ελληνισμού και την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. <br /><br />Ο πρωθυπουργός απηύθυνε επίσης πρόσκληση στον Βολοντιμίρ Ζελένσκι να μιλήσει μέσω τηλεδιάσκεψης στη Βουλή των Ελλήνων. Η ημερομηνία της ομιλίας του Προέδρου της Ουκρανίας θα οριστεί το αμέσως επόμενο διάστημα δια της διπλωματικής οδού.<br /><br />Ζελένσκι: Συζητήθηκε η αμυντική συνεργασία Ελλάδας – Ουκρανίας<br /><br />Στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη αναφέρθηκε ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντιμίρ Ζελένσκι, σε ανάρτησή του στα social media. Οι δύο ηγέτες συνομίλησαν το πρωί της Παρασκευής (25.03.2022), με αφορμή την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου. <br /><br />«Συνομίλησα με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας. Μιλήσαμε για την ανθρωπιστική κατάσταση στις αποκλεισμένες πόλεις και τον ευχαρίστησα για την βοήθεια της χώρας του» ανέφερε ο Βολοντιμίρ Ζελένσκι, σε ανάρτησή του στο Twitter. «Συζητήσαμε την αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Ουκρανίας», προσθέτει ο Ουκρανός πρόεδρος. <br /><br />Υπενθυμίζεται ότι κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν οι δύο ηγέτες, ο Βολοντιμίρ Ζελένσκι συνεχάρη τον Έλληνα πρωθυπουργό για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από την πλευρά του, αναφέρθηκε στη σύνδεση της Οδησσού με την ιστορία του Ελληνισμού και την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. <br /><br />Κυβερνητικές πηγές επίσης αναφέρουν ότι ο πρωθυπουργός απηύθυνε επίσης πρόσκληση στον Βολοντιμίρ Ζελένσκι να μιλήσει μέσω τηλεδιάσκεψης στη Βουλή των Ελλήνων. Η ημερομηνία της ομιλίας του Προέδρου της Ουκρανίας θα οριστεί το αμέσως επόμενο διάστημα δια της διπλωματικής οδού.<br />Μητσοτάκης σε CNN: Να επανεκτιμήσουμε τις προβλέψεις για τον ρυθμό ανάπτυξης των οικονομιών μας<br /><br />Τις σημαντικές συνέπειες των κυρώσεων στην ρωσική οικονομία επεσήμανε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας CNN και στον δημοσιογράφο Nic Robertson.<br /><br />Εκτίμησε ότι η ρωσική οικονομία μπορεί να συρρικνωθεί ίσως κατά 10% και να εξαλειφθούν μέσα σε ένα μόλις χρόνο όλα τα κέρδη που έχει αποκομίσει την τελευταία δεκαετία.<br /><br />Ειδικά για τον τομέα της ενέργειας, ανέφερε ότι χρειάζεται μεγάλη προσοχή, «ώστε τα μέτρα που λαμβάνουμε να μην καταλήξουν να βλάψουν περισσότερο εμάς από ό,τι βλάπτουν τη Ρωσία».<br /><br />Ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε ότι η Ελλάδα φιλοξενεί αυτή τη στιγμή περίπου 15.000 Ουκρανούς, ενώ προσέφερε όχι μόνο ανθρωπιστική αλλά και στρατιωτική βοήθεια στη χώρα.<br /><br />«Αργήσατε να αντιδράσετε απέναντι στη Ρωσία»<br /><br />Νωρίτερα, σε νέο μήνυμά του, ο Ουκρανός πρόεδρος σχολίασε ότι η βοήθεια από την Δύση ήρθε αργά, τονίζοντας πως εάν οι αυστηρές κυρώσεις κατά της Ρωσίας είχαν έρθει νωρίτερα, η Μόσχα δεν θα είχε προχωρήσει στην εισβολή. «Επιβάλλατε κυρώσεις. Είμαστε ευγνώμονες. Είναι πολύ ισχυρά τα βήματα που κάνατε. Αλλά ήρθαν… λίγο αργά. Υπήρχε μία ευκαιρία να αποφύγουμε τον πόλεμο» είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Σημείωσε δε πως θα έπρεπε πολύ νωρίτερα να είχε μπλοκαριστεί ο αγωγός Nord Stream 2, τονίζοντας ότι εάν αυτό είχε γίνει η Ρωσία δεν θα προκαλούσε μία κρίση φυσικού αερίου.<br /><br />Ο Ζελένσκι επανέλαβε το αίτημά του για ένταξη της χώρας του στην Ευρωπαϊκή Ένωση. «Εδώ σας ζητώ να μην αργήσετε», σημείωσε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, απευθυνόμενος στους ηγέτες των 27 κρατών – μελών της ΕΕ. Κατά την διάρκεια της ομιλίας του στη Σύνοδο Κορυφής, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι αναφέρθηκε σε πολλές χώρες ονομαστικά, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του για τη στήριξη που έχει λάβει η χώρα του. Εξήρε την Πολωνία, την Εσθονία, την Τσεχία και την Ιταλία για τη στήριξή του, ενώ απευθυνόμενος στον Γάλλο πρόεδρο, είπε: «Εμανουέλ, πραγματικά πιστεύω ότι θα μας στηρίξετε». Αναφερόμενος στη Σουηδία επικαλέστηκε την ομοιότητα στα χρώματα της σημαίας, λέγοντας πως «το κίτρινο και το μπλε θα πρέπει πάντα να στέκονται μαζί».<br /><br />Δεν δίστασε να επικρίνει ωστόσο και κάποιες χώρες για τη διστακτικότητά τους στη λήψη μέτρων, αναφερόμενος στη Γερμανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία,ενώ βέλη εξαπέλυσε κατά της Ουγγαρίας για την ουδέτερη στάση της. «Εδώ θα είμαι ειλικρινής. Πρέπει να αποφασίσετε με ποιο μέρος θα είστε» είπε στον Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος θεωρείται στενός σύμμαχος του Βλαντιμίρ Πούτιν.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ήρθε και η σειρά μας... Στην ελληνική Βουλή ο Ζελένσκι!

Πρόσκληση Μητσοτάκη σε Ζελένσκι να μιλήσει στην Βουλή των Ελλήνων. Κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι κατά την τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Θράκη δεν είναι Κριμαία…

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/krima3.jpg" /><br /><b><br />Καραΐσκος Κώστας</b><br />Ζώντας τόν νέο Ψυχρό Πόλεμο, πού δέν εἶναι καί βέβαιο ὅτι θά …παραμείνει Ψυχρός, πολλοί στόν τόπο μας πασχίζουν νά στηρίξουν μέ ἐπιχειρήματα τόν ρωσοφάγο μακαρθισμό τῶν ἡμερῶν. Στό ὁπλοστάσιό τους ξεχωριστή θέση κατέχει μιά ἀνιστόρητη καί ἀδόκιμη σύγκριση πού κάνουν μέ τό δημοψήφισμα στήν Κριμαία (διά τοῦ ὁποίου ἡ ἀρχαία Ταυρική ἐπέστρεψε πρό ὀκταετίας στήν Ρωσία) καί στήν περίσταση τῆς ἑλληνικῆς Θράκης.<br /><br />«Φαντάζεστε –λέει– νά γινόταν κάτι τέτοιο καί στή Θράκη, μέ ἀποτέλεσμα αὐτή νά προσαρτηθεῖ ἀπό τήν Τουρκία;». Ἐνώπιον λοιπόν αὐτοῦ τοῦ ἐνδεχομένου κι ἐφόσον ὀφείλουμε θεσμικά νά εἴμαστε συνεπεῖς στή λατρεία τῶν διεθνῶν συνθηκῶν καί τῆς διεθνοῦς νομιμότητας, ἡ θέση τῆς Ἑλλάδος εἶναι δίπλα στήν Οὐκρανία. Κι ὅσοι ὑπερασπιζόμαστε τήν ἑλληνικότητα τῆς περιοχῆς, χωρίς νά χειροκροτοῦμε τά τάγματα τῶν νεοναζί, θά πρέπει –λένε– νά μαζέψουμε ντροπιασμένοι τά …ρώσικα λάβαρα πού μᾶς ἔστειλε ὁ Βλαδίμηρος.<br /><br />Ἄς δοῦμε λοιπόν ἄν ἔχει βάση ἡ σύγκριση. Στήν Κριμαία πότε ἔγινε τό δημοψήφισμα; Ὅταν ὁ νόμιμος πρόεδρος τῆς Οὐκρανίας, πού εἶχε ὑπερψηφιστεῖ στήν χερσόνησο μέ συντριπτικά ποσοστά, ἀνατράπηκε ἀπό ἐξτρεμιστικές κι ἐξωχώριες δυνάμεις, οἱ ὁποῖες στρίψανε τό καράβι τῆς χώρας ὁριστικά πρός τή Δύση. Ποιό ἦταν τό ἀποτέλεσμα τοῦ δημοψηφίσματος; Μέ συμμετοχή στήν κάλπη ἄνω τοῦ 82%, ἡ πρόταση γιά Ἕνωση μέ τή Ρωσία ξεπέρασε τό 96%. Χωρίς κανένα βίαιο ἐπεισόδιο καί χωρίς καμμία παρατήρηση γιά πιθανή νοθεία ἀπό τήν ὁμάδα τῶν διεθνῶν παρατηρητῶν (ὄχι τοῦ ΟΑΣΕ). Τί σημασία ἔχει τό ὅτι ἡ Δύση καί ὁ ΟΗΕ ἔκριναν “παράνομο” τό δημοψήφισμα ὅταν ἐπί τῆς οὐσίας οἱ ἀριθμοί μιλᾶνε τόσο καθαρά;<div><br />Κριμαία-Θράκη: Καμμία σχέση!<br /><br />Θυμίζω στά ΝΑΤΟϊκά ἀντηχεῖα ὅτι στήν ἑλληνική Θράκη τό χριστιανικό στοιχεῖο εἶναι δυόμιση φορές πολυπληθέστερο τοῦ μουσουλμανικοῦ. Ἄν ὅμως κάποια στιγμή στό μέλλον ἡ δημογραφία στή Θράκη εἶναι τέτοια πού νά μπορεῖ νά βγεῖ ἀνάλογο σαρωτικό ἀποτέλεσμα ὑπέρ τῆς ἔνταξης στήν Τουρκία, τί πιστεύουμε; Ὅτι θά μείνει ἐντός ἑλληνικῆς ἐπικράτειας λόγῳ διεθνοῦς δικαίου καί ἀπαραβίαστου τῶν συνόρων; Πόσο μᾶλλον ἄν τή στιγμή ἐκείνη τό πολιτικό κλῖμα στή χώρα μας θέτει ἐν κινδύνῳ τά δικαιώματα καί τή ζωή τῶν τουρκοφρόνων!<br /><br />Καμμία κυρίαρχη χώρα δέν δικαιοῦται νά ἀδιαφορήσει γιά τή μοίρα τῶν ὁμοεθνῶν της. Ἀκόμα καί ἡ (καθημαγμένη ἀπό τόν Ἐμφύλιο) Ἑλλάδα τοῦ 1950 προσπάθησε κάτι νά ψελλίσει ἐνάντια στόν ἀγγλικό της “πνεύμονα” ὅταν ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου ὀργάνωσε τό θριαμβευτικό δημοψήφισμα τῶν Ἑλληνοκυπρίων γιά Ἕνωση μέ τήν Ἑλλάδα (95,7%). Ἀλλά καί ποιός ἀξιοπρεπής ἄνθρωπος μπορεῖ νά ὑπερασπιστεῖ τήν καταναγκαστική μαζική “φυλάκιση” ἀλλοεθνῶν σέ ἐχθρικό τόπο, μέ νομικά προσχήματα;<br /><br />Καί κάτι ἀκόμα: πότε ἡ Κριμαία/Ταυρίδα ὑπῆρξε ἱστορικά οὐκρανικό ἔδαφος; Ἀπό αἰῶνες κατοικεῖτο ἀπό Ρώσους, Τατάρους, Οὐκρανούς ἀλλά καί Ἕλληνες. Στήν ἀπογραφή τοῦ 2001 τό 77% δήλωσε μητρική γλῶσσα τή ρωσική καί τό 12% τήν ταταρική. Ἡ περιοχή εἶχε καθεστώς αὐτονομίας ἀνέκαθεν, μέ δική της Βουλή καί Σύνταγμα, ἐνῶ ξεχωριστό καθεστώς εἶχε καί ἡ Σεβαστούπολη. Κανέναν ἱστορικό τίτλο δέν μπορεῖ νά ἐπικαλεστεῖ σήμερα τό Κίεβο γιά νά στερεώσει τήν διεκδίκησή του ἐπί τῆς περιοχῆς πού ἔχει ἕνα ταταρικό κι ἕνα ἑλληνικό ὄνομα καί ἡ ὁποία ἁπλῶς δωρήθηκε στήν Οὐκρανία τό 1954 ἐπί Χρουστσώφ. Δεν μπορεῖ νά γίνει ὁποιαδήποτε σύγκριση μέ τή θέση τῆς Θράκης στήν ἑλληνική διαχρονία, ἰδίως δέ κατά τήν χιλιετή χριστιανική μας Αὐτοκρατορία ὅταν ἦταν ἡ περιφέρεια τῆς Βασιλεύουσας.<br /><br />Ἀντιλαμβανόμαστε πώς ἡ ἀδυναμία τῆς πατρίδας μας (γιά τήν ἀκρίβεια τῆς ἄρχουσας τάξης της) μᾶς ὑποχρεώνει νά ὑποχωρήσουμε ἀναλόγως, σύμφωνα μέ τήν γνωστή θουκυδίδεια ρήση. Κάπως ἔτσι ἔχουμε μεταπολιτευτικά καταντήσει γραφικοί, γιά νά ἐπικαλούμαστε παντοῦ καί πάντα τό διεθνές δίκαιο καί ἄλλους εὐφημισμούς τοῦ διπλωματικοῦ ἰδιόλεκτου. Ἄν αὐτό γίνεται ἐξ ἀνάγκης καί συνειδητά –ἐνῶ παράλληλα ἐπιχειρεῖται μιά ἀνάταξη τῶν δυσμενῶν συνθηκῶν πού μᾶς τό ἐπιβάλλουν– ἔχει καλῶς. Τό πρόβλημα ὅμως σοβαρεύει ἄν φτάσαμε στό σημεῖο νά τά πιστεύουμε κιόλας, ἤ νά προσπαθοῦμε νά τά ἐπιβάλλουμε σάν τή μόνη πολιτικά ὀρθή ἄποψη σέ κάθε Ἕλληνα πολίτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η Θράκη δεν είναι Κριμαία…

Καραΐσκος Κώστας Ζώντας τόν νέο Ψυχρό Πόλεμο, πού δέν εἶναι καί βέβαιο ὅτι θά …παραμείνει Ψυχρός, πολλοί στόν τόπο μας πασχίζουν νά στηρίξου...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα εισβάλει η Κίνα στην Ταϊβάν; – Τα διδάγματα της Ουκρανίας

<br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/china.png" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη για τη στρατηγική κουλτούρα από το Πανεπιστήμιο Διακλαδικών Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ, «η μακρά ιστορία της Κίνας, η καινοτόμος κοινωνία και η κυριαρχία στην περιοχή, ενισχύουν την φιλοδοξία της να γίνει μεγάλη δύναμη και την επιθυμία της να κατακτήσει μια εξέχουσα θέση». Το αυταρχικό καθεστώς στην Κίνα, σε συνδυασμό με μια κοινωνία που ιστορικά είναι πατριαρχική, ιεραρχική και συλλογική, έχει διαμορφώσει ιστορικά μία κλίση προς το status quo και ενάντια στην αλλαγή.<br /><br />Αυτή η προτίμηση επιτρέπει στην κυβέρνηση να ωθήσει την κοινωνία προς επιλεγμένες κατευθύνσεις. Για παράδειγμα, στην περίπτωση της τεχνολογικής ανάπτυξης, η κινεζική κυβέρνηση είναι σε θέση να κινητοποιήσει τεράστιους πόρους γρήγορα. Σε γενικές γραμμές ο κινεζικός λαός είναι πρόθυμος να θυσιάσει λίγη από την προσωπική ελευθερία και το ιδιωτικό συμφέρον γι’ αυτό που έχει πειστεί ότι είναι το γενικότερο καλό.<br /><br />Μετά την άνοδο του Ντενγκ Χσιάοπινγκ στην εξουσία, το κράτος εγκατέλειψε πολλές από τις βάναυσες μεθόδους που είχε υιοθετήσει το ΚΚΚ (Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα) επί Μάο. Η ελάφρυνση της καταστολής, μάλιστα, επέτρεψε ένα άλμα στον τομέα της τεχνολογικής ανάπτυξης που εξυπηρετεί και οικονομικούς και στρατιωτικούς σκοπούς. Σε συγκρούσεις τρίτων, το ΚΚΚ έχει δείξει ότι συνήθως συμμαχεί με την πλευρά που συγκρούεται με τον πιο ισχυρό δρώντα, επειδή θεωρεί ότι έτσι αποδυναμώνεται ο βασικός αντίπαλος και άρα ενισχύεται η Κίνα. Αυτό συνέβη και στον πόλεμο της Κορέας και στον πόλεμο του Βιετνάμ. Το Πεκίνο υποστήριξε τους Βορειοκορεάτες και τους Βορειοβιετναμέζους εναντίον των Αμερικανών. Ωστόσο, οι συμμαχίες της Κίνας έχουν προσωρινό και συμφεροντολογικό χαρακτήρα. Χαρακτηριστική είναι η σύγκρουση Κίνας-Βιετνάμ το 1979.<br /><br />Στον τομέα των στρατιωτικών επιχειρήσεων, ο κινεζικός στρατός δίνει έμφαση στις ιδέες του Κομφούκιου και του Σουν Τζου που σχετίζονται με στρατηγήματα και έμμεσες προσεγγίσεις στον πόλεμο. Το ΚΚΚ ακολουθεί μακροπρόθεσμη στρατηγική. Για παράδειγμα, η πρωτοβουλία για το “Νέο Δρόμο του Μεταξιού” (Belt and Road Initiative – BRI), που ξεκίνησε ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ, έχει σχεδιαστεί για να δημιουργήσει αγορές για τα κινεζικά προϊόντα και ταυτόχρονα για να αναπτύξει την επιρροή της Κίνας πολύ πέρα από τα σύνορά της με μακροπρόθεσμο ορίζοντα.<div><br />Οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις<br /><br />Οι τακτικές κινεζικές ένοπλες δυνάμεις (Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός) αριθμούν συνολικά περίπου δύο εκατομμύρια άτομα. Τα τελευταία χρόνια γίνεται έντονη προσπάθεια να εκσυγχρονίσουν τις δυνατότητές τους και να βελτιώσουν τις επιχειρησιακές ικανότητές τους σε όλους τους τομείς, ενισχύοντας την διακλαδικότητα και το αξιόμαχο στον κυβερνοχώρο. Στόχος του Πεκίνου είναι οι ένοπλες δυνάμεις του να μπορούν να πολεμήσουν και να κερδίσουν ακόμα και τον πιο ισχυρό εχθρό, δηλαδή τις ΗΠΑ. Παράλληλα, δεν έχει παραιτηθεί από τον στόχο να υποτάξει την Ταϊβάν και βέβαια να θέσει υπό τον έλεγχό του τη Νότια Σινική Θάλασσα.<br /><br />Οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις εφαρμόζουν εκτεταμένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, αναπτύσσουν εγχώρια υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα, ενισχύοντας την ικανότητά τους να διεξαγάγουν διακλαδικές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με δυτικούς αναλυτές, ωστόσο, έχουν πολύ δρόμο να διανύσουν μέχρι να πετύχουν ευελιξία στην λήψη αποφάσεων και στην προσαρμογή σε ταχέως εναλλασσόμενες επιχειρησιακές συνθήκες.<br /><br />Αν και όλοι οι κλάδοι των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων υπάγονται στον Στρατό, η δομή τους είναι αυστηρά ιεραρχική, γεγονός που στην πράξη εμποδίζει επιχειρησιακά τη διακλαδικότητα. Προβλήματα υπάρχουν και στον τομέα της επιμελητείας και του ανεφοδιασμού. Όπως φάνηκε στην Ουκρανία αντίστοιχα προβλήματα αντιμετωπίζει και ο ρωσικός στρατός. Αν και είναι ακόμη νωρίς για να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα, η επιτυχής άμυνα των Ουκρανών δεν μπορεί παρά να παρακολουθείται με προσοχή από την Κίνα.<br /><br />Αντιμετωπίζοντας έναν ποσοτικά μεγαλύτερο και καλύτερα εξοπλισμένο ρωσικό στρατό, οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν αποδειχθεί πεισματικά ανθεκτικές παρά τις εκτιμήσεις ότι δεν θα μπορούσαν να σταματήσουν την ταχεία κίνηση των Ρώσων. Αυτή η υποτίμηση της ικανότητας και της βούλησης των Ουκρανών να πολεμήσουν είχε αρνητικότατες συνέπειες για τη Ρωσία. Η ίδια “ύβρις” θα μπορούσε να καταστρέψει μια κινεζική εισβολή στην Ταϊβάν.<br /><br />Η Ταϊβάν δεν είναι Ουκρανία<br /><br />Όπως και στην Ουκρανία, η εθνική ταυτότητα είναι σημαντικός παράγοντας. Κατά κανόνα, οι πολίτες της Ταϊβάν βλέπουν τους εαυτούς τους ως Ταϊβανέζους, δηλαδή διαφορετικούς από τους Κινέζους που ζουν στην ηπειρωτική Κίνα. Αυτό μπορεί να αποτελέσει ισχυρό κίνητρο για σοβαρή άμυνα. Η εκπαίδευση των Ταϊβανέζων σε κάποιο είδος στατικής άμυνας θα μπορούσε να τους καταστήσει επικίνδυνους σε περίπτωση κινεζικής εισβολής.<br /><br />Σε τακτικό επίπεδο, προχωρώντας από τη δυτική ακτή της Ταϊβάν προς την πρωτεύουσα Ταϊπέι, μια κινεζική δύναμη εισβολής θα μπορούσε να συναντήσει πολυάριθμους αντάρτες έτοιμους να στήσουν ενέδρες και να καταστρέψουν οχήματα με αντιαρματικά όπλα, όπως στην Ουκρανία. Αντί να εμπλακεί σε τακτική μάχη με τον κινεζικό στρατό, η Ταϊβάν θα ήταν σε καλύτερη θέση εάν υιοθετούσε έναν ασύμμετρο ανταρτοπόλεμο, στον οποίο οι ένοπλες δυνάμεις, αλλά και πολίτες πολεμούν μέσα στις αστικές περιοχές, όπου θα μπορούσαν να κρύβονται, να ανασυντάσσονται και να ανεφοδιάζονται με πυρομαχικά και προμήθειες.<br /><br />Οι ίδιες δυνάμεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αντάρτικες τακτικές για να υπερασπιστούν στρατηγικά σημεία, χρησιμοποιώντας βουνά και ποτάμια ως εμπόδια. Όσο πιο αποτελεσματικά συνεργάζονται ομάδες πολιτών με τον στρατό, τόσο μεγαλύτερη πρόκληση θα αντιμετωπίσουν οι επιτιθέμενοι. Στην Ουκρανία, η Ρωσία αντιμετωπίζει ήδη αυτές τις προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένων των προβλημάτων ανεφοδιασμού. Όσο περισσότερο αντέχουν οι Ουκρανοί, τόσο περισσότερα προβλήματα αντιμετωπίζει η Ρωσία. Ακόμα δυσκολότερα θα ήταν τα πράγματα για την Κίνα, αφού ο στρατός της θα πρέπει να αναφοδιάζεται δια θαλάσσης και αέρος.<br /><br />Όπως οι αμυνόμενοι δεν πρέπει να υποτιμώνται, έτσι και οι επιτιθέμενοι δεν πρέπει να υπερεκτιμώνται. Η Ρωσία έχει μεγάλο στρατό, αλλά αποδείχθηκε ανίκανη να αναγκάσει το Κίεβο σε ταχεία συνθηκολόγηση. Υπάρχουν ακόμη πολλά που δεν γνωρίζουμε για το επιχειρησιακό σχέδιο του Πούτιν. Δεν είναι ακόμη σαφές ποιες από τις υποθέσεις των στρατηγών του σχετικά με την ετοιμότητα και την εκπαίδευση αποδείχθηκαν εσφαλμένες. Η Ουκρανία, πάντως, έδειξε ότι ακόμη και μια προετοιμασμένη εισβολή, μπορεί να εκτροχιαστεί.<br /><br />Το σενάριο εισβολής στην Ταϊβάν<br /><br />Ο κινεζικός στρατός –όπως και ο ρωσικός πριν ένα μήνα– θεωρείται γίγαντας. Αλλά αν οι ρωσικές δυνάμεις, που είχαν πρόσφατη επιχειρησιακή εμπειρία στην Τσετσενία και τη Συρία, έχουν βαλτώσει, γιατί πρέπει να υποθέσουμε ότι ο κινεζικός στρατός θα τα πάει καλύτερα στην πρώτη του επιχείρηση από τον πόλεμο με το Βιετνάμ το 1979; Από την άλλη πλευρά, βέβαια, η Κίνα μπορεί να επιλέξει μια πιο επιθετική και θανατηφόρα προσέγγιση από την αρχή για να εξασφαλίσει τη νίκη με οποιοδήποτε κόστος. Δεν υπάρχει, ωστόσο, προδιαγεγραμμένη κατάληξη ακόμη και με αυτό το σενάριο.<br /><br />Οι παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται η επιτυχία μιας μεγάλης κλίμακας αμφίβιας εισβολής σε ένα θαλάσσιο στενό είναι πάρα πολλοί. Επομένως πάρα πολλά πράγματα μπορούν να πάνε στραβά. Είτε πρόκειται για καιρικές συνθήκες σε ένα θαλάσσιο πέρασμα, αστοχίες στην απόβαση, εκτενείς γραμμές ανεφοδιασμού ή λάθη στο πεδίο της μάχης, ο κινεζικός στρατός μπορεί σε τακτικό επίπεδο να βρεθεί σε δυσμενή θέση. Όσο περισσότερο η Δύση βοηθήσει την Ταϊβάν, τόσο περισσότερες ευκαιρίες θα υπάρχουν για επιτυχή άμυνα. Και όσο περισσότερο οι Δυτικοί προετοιμάζονται για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι η βοήθειά τους όταν έρθει η ώρα.<br /><br />Η Ταϊβάν μπορεί να προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει μία κινεζική εισβολή, επιλέγοντας τη σωστή αμυντική στρατηγική. Αυτή μπορεί να συμπεριλαμβάνει αμυντικά συστήματα μικρής εμβέλειας, ικανά να επιβιώσουν από έναν αρχικό βομβαρδισμό. Εφόσον η εισβολή θα έρθει σε μεγάλο βαθμό από τη θάλασσα, θα μπορούσε να δοθεί έμφαση στους αντιπλοϊκούς πυραύλους.<br /><br />Πέραν των αεραποβατικών επιχειρήσεων, η αεροπορική υπεροχή είναι κρίσιμη για να πετύχει μία κινεζική αμφίβια εισβολή. Άρα, οι αντιαεροπορικές ικανότητες της Ταϊβάν θα έχουν κρίσιμη σημασία. Πέραν όμως των συμβατικών μέσων μπορεί να χρειαστούν μέτρα παθητικής άμυνας και βέβαια μια πληθώρα πυρομαχικών. Όπως διαφαίνεται και από τις επιχειρήσεις στην Ουκρανία, η Ταϊβάν χρειάζεται να έχει αποθηκεύσει μεγάλο αριθμό μικρών και φθηνών οπλικών συστημάτων, όπως πύραυλοι παράκτιας άμυνας, κινητά συστήματα αεράμυνας μικρού βεληνεκούς, ναυτικές νάρκες και drones. Κι αυτό, διότι σε αντίθεση με την Ουκρανία όπου υπάρχουν εκτενή χερσαία σύνορα με φίλιες χώρες που στέλνουν εφόδια, η Ταϊβάν κείται μακριά.</div><div><br />Η Κίνα διδάσκεται από την Ουκρανία<br /><br />Παρά τις διαφορές, οι επιχειρήσεις της Ρωσίας στην Ουκρανία επηρεάζουν τα όποια σχέδια του Πεκίνου για την Ταϊβάν. Εάν οι ρωσικές δυνάμεις παραμείνουν κολλημένες στην Ουκρανία για μεγάλο χρονικό διάστημα, ή αντιμετωπίσουν παρατεταμένο και εκτεταμένο αντάρτικο, το Πεκίνο θα σκεφτεί δύο και τρεις φορές πριν επιτεθεί στην Ταϊβάν. Σε τελική ανάλυση, μια εισβολή στην Ουκρανία είναι σχετικά απλή, αφού εφάπτεται γεωγραφικά με τη Ρωσία, με εκτεταμένα χερσαία σύνορα σε ομαλό έδαφος. Αντίθετα, μια εισβολή στο νησί της Ταϊβάν είναι μια πολύ πιο περίπλοκη επιχείρηση. Θα περιλαμβάνει, πέραν των μαχών σε αστικά συγκροτήματα, αμφίβιες επιχειρήσεις, αλλά και επιχειρήσεις σε απόκρημνο ορεινό έδαφος.<br /><br />Ο κινεζικός στρατός μελετάει προσεκτικά τον πόλεμο στην Ουκρανία και θα αντλήσει διδάγματα, όπως έχει μελετήσει εκστρατείες άλλων μεγάλων δυνάμεων. Η κινεζική ηγεσία παίρνει πολύ σοβαρά τέτοιες αναλύσεις, επειδή οι ένοπλες δυνάμεις της δεν έχουν πολεμήσει σε μεγάλο πόλεμο από το 1979 και δεν έχουν πραγματοποιήσει μεγάλη αποβατική ενέργεια σε νησί από το 1950 (εναντίον του νησιού Χαϊνάν).<br /><br />Από την άλλη πλευρά η Κίνα του Σι δεν είναι η Ρωσία του Πούτιν. Η εμπλοκή της στο διεθνές εμπόριο είναι τόσο μεγάλη που το ρίσκο από μια απερίσκεπτη στρατιωτική περιπέτεια δεν αντισταθμίζει τα όποια οφέλη από μια εισβολή στην Ταϊβάν. Στο Πεκίνο, εξάλλου, δεν μελετούν μόνο το επιχειρησιακό σκέλος του πολέμου στην Ουκρανία, αλλά και τις στρατηγικές επιπτώσεις, κυρίως τον τρόπο που αντέδρασε η Δύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Θα εισβάλει η Κίνα στην Ταϊβάν; – Τα διδάγματα της Ουκρανίας

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη για τη στρατηγική κουλτούρα από το Πανεπιστήμιο Διακλαδικών Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ, «...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Ελλάδα πρέπει να μεσολαβήσει υπέρ της Αιγύπτου στην ΕΕ

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/aigyptos-dnt.jpg" /><br /><b><br />Μίχας Ζαχαρίας</b><br />Μια από τις πιο σημαντικές ειδήσεις που πέρασε μάλλον “στα ψιλά” συνεπεία των εξελίξεων στο μέτωπο της Ουκρανίας, ήταν η απόφαση της Αιγύπτου να ζητήσει τη συνδρομή του ΔΝΤ (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) για να αντιμετωπίσει το οικονομικό σοκ από την άνοδο των τιμών των πρώτων υλών. Η εξέλιξη αυτή έχει μια αθέατη διάσταση που αφορά τη στρατηγική ανυπαρξία της ΕΕ, ακόμα και στη γεωπολιτική της γειτονιά, όπου διακυβεύονται κολοσσιαία συμφέροντα, περισσότερο από ποτέ.<br /><br />Την ανακοίνωση της Αιγύπτου για νέα προσφυγή στο ΔΝΤ έκανε στην Ουάσιγκτον η επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Αίγυπτο, Σελίν Αλάρ. Είχε προηγηθεί η προσφυγή του Νοεμβρίου 2016 για δάνειο 11 δισ. ευρώ έναντι διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και δραστικής υποτίμησης της αιγυπτιακής λίρας. Το 2020 ακολούθησε νέο πρόγραμμα στήριξης ύψους 5,4 δισ. δολαρίων, όταν η αιγυπτιακή οικονομία εκτροχιάσθηκε λόγω του κορονοϊού που έπληξε τον τουρισμό και τις αερομεταφορές. Η τελευταία δόση εκταμιεύθηκε τον Ιούνιο 2021.<br /><br />Αναφορικά με το νέο πρόγραμμα στήριξης, όπως διευκρίνισε η Αλάρ, η Αίγυπτος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές σιτηρών και ηλιέλαιου από Ρωσία και Ουκρανία, ενώ υποφέρει από την εκτόξευση των τιμών των πρώτων υλών. Ως αποτέλεσμα, ο πληθωρισμός τον Φεβρουάριο έφθασε το 10% σε ετήσια βάση, ως αποτέλεσμα της ανόδου των τιμών των τροφίμων κατά 20%.<br /><br />Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η αιγυπτιακή οικονομία θα αντιμετωπίσουν οικονομίες ακόμα και προηγμένων δυτικών και μη χωρών, ως αποτέλεσμα των ιδίων παραγόντων. Η αναταραχή που ενέσκηψε εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία έχει έρθει για να μείνει και θα δοκιμάσει τις αντοχές όλων. Η οικονομία γίνεται ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία τόσο απροκάλυπτα “όπλο”. Πέραν των επιπτώσεων στις οικονομίες, μένει να διαπιστωθούν και συνολικότερα οι επιπτώσεις, όταν έρθει η ώρα “να γίνει ταμείο”.<div><br />Απάθεια της ΕΕ<br /><br />Τούτων λεχθέντων, προκαλεί εντύπωση η στρατηγική απάθεια της ΕΕ για αυτές τις εξελίξεις στον γεωπολιτικό της περίγυρο. Τη στιγμή μάλιστα που αφορούν χώρες με κομβικό ρόλο στην αρχιτεκτονική ασφαλείας, η οποία συμπεριλαμβάνει την άμυνα, την ασφάλεια και την οικονομία, ειδικά την ενεργειακή ασφάλεια. Το 2021 η Αίγυπτος εκτόξευσε την παραγωγή φυσικού αερίου και LNG κατά 550% (3,9 δισ. δολ. έναντι μόλις 600 εκατ. δολ. το 2020. Διεθνείς αναλυτές, μάλιστα, τονίζουν τα πλεονεκτήματα της Αιγύπτου έναντι του Κατάρ, ώστε να καταστεί βασικός τροφοδότης της ΕΕ σε φυσικό αέριο. Κι αυτό, λόγω των στενών σχέσεων, της γεωγραφικής γειτνίασης και της μόνης χώρας στην περιοχή με δυνατότητα υγροποίησης. Είναι, λοιπόν, να απορεί κανείς διπλά με τα αντανακλαστικά της Ευρώπης.<br /><br />Η ΕΕ έχει κι άλλον έναν λόγο να στηρίξει την Αίγυπτο: Να αντιμετωπίσει τον εκβιασμό της Αλγερίας στην Ισπανία. Το Αλγέρι απείλησε πρόσφατα τη Μαδρίτη ότι θα σταματήσει να τροφοδοτεί με φυσικό αέριο, επειδή η Ισπανία εγκατέλειψε την πολιτική ουδετερότητας και συντάχθηκε με το Μαρόκο στη διένεξη των δύο αραβικών κρατών για τη Δυτική Σαχάρα!<br /><br />Υπενθυμίζεται, ότι η Αλγερία είναι στρατηγικός σύμμαχος της Ρωσίας στη Μεσόγειο. Το αέριο της Αλγερίας προωθείται στην Ιβηρική χερσόνησο μέσω του Μαρόκου. Η σχετική συμφωνία του 1996 έχει εκπνεύσει. Το Αλγέρι επιθυμεί να στερήσει από το Μαρόκο τα τέλη διέλευσης, αλλά και να επηρεάσει την πολιτική της Ισπανίας και της Πορτογαλίας και κατ’ επέκταση της ΕΕ στο ζήτημα της Δυτικής Σαχάρας</div><div>.<br />Να μεσολαβήσουμε υπέρ της Αιγύπτου<br /><br />Ίσως λοιπόν έχει έρθει η ώρα η ελληνική διπλωματία να αναλάβει πρωτοβουλία για ευρωπαϊκή οικονομική στήριξη της Αιγύπτου. Η προσφυγή της Αιγύπτου στο ΔΝΤ αφορά μερικά δισ. ευρώ, που είναι μικρό ποσό για την ΕΕ. Η ευρωπαϊκή στήριξη θα απέφερε πολλαπλά οφέλη, τόσο στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης, όσο και στο επίπεδο της ενέργειας. Ακόμα κι αν απορριπτόταν η ελληνική πρωτοβουλία, το Κάιρο θα εκτιμούσε την προσπάθεια της Αθήνας.<br /><br />Η ΕΕ θα μπορούσε να προαγοράσει σε ανταγωνιστικές τιμές αιγυπτιακό υγροποιημένο φυσικό αέριο, προκαταβάλλοντας το ποσό. Στις εγγυήσεις θα μπορούσε να συμπεριληφθεί και το ηλεκτρικό ρεύμα που θα προμηθεύσει η Αίγυπτος στην Ελλάδα και από εκεί στην Ευρώπη. Σύμφωνα με δημοσιεύματα διεθνών μέσων ενημέρωσης, η Αίγυπτος θα έχει σύντομα πολύ σημαντική επιπλέον παραγωγή φυσικού αερίου! Αυτό το δεδομένο είναι που καθιστά την πρόταση ελκυστική.<br /><br />Εάν υποτεθεί ότι η χώρα του Νείλου ανήκει σε αυτές που ο Δυτικός Κόσμος επιθυμεί διακαώς να προσελκύσει, η στήριξη της ΕΕ θα ήταν αποτελεσματική για δυο κυρίως λόγους: Ο πρώτος είναι ότι οι ΗΠΑ προμηθεύει σχιστολιθικό φυσικό αέριο την Ευρώπη, άρα είναι ανταγωνιστής της Αιγύπτου. Η δε αύξηση της προσφοράς του αγαθού θα αποκλιμάκωνε την τιμή του στις διεθνείς αγορές.<br /><br />Αυτό θα έπληττε τα αμερικανικά συμφέροντα που έχουν κάθε λόγο να επιδιώκουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αντάλλαγμα για τη προστασία που παρέχουν στην Ευρώπη στο πλαίσιο του ευρωατλαντισμού. Το συμφέρον όμως της ΕΕ είναι ακριβώς το αντίστροφο, εάν ενδιαφέρεται να το εξυπηρετήσει. Ακόμα κι αν για λόγους εξάρτησης από τις ΗΠΑ απέφευγε στο τέλος να κινηθεί, η Ελλάδα θα είχε μόνο να ωφεληθεί θέτοντας το θέμα. Οι διμερείς σχέσεις Αθήνας-Καΐρου είναι κομβικής σημασίας για την ασφάλεια και την άμυνα σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο. Εξασφαλίζουν στην Ελλάδα περιθώριο κινήσεων απέναντι στη συνήθη υποχωρητική πολιτική των Βρυξελλών απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό, με το ξεφτισμένο πλέον επιχείρημα της “αναντικατάστατης Τουρκίας”.<br /><br /></div><div>Πολλαπλά τα οφέλη για την Ελλάδα<br /><br />Η Ελλάδα θα είχε αναβαθμίσει θεαματικά τη σημασία της για την Αίγυπτο και μάλιστα έμπρακτα. Θα είχε αποδείξει στο Κάιρο ότι αντιλαμβάνεται ορθώς τη σχέση οικονομίας και στρατιωτικής ισχύος, τον συνδυασμό που θα κρίνει τη δυνατότητα υπεράσπισης του status quo στην περιοχή, μέσω της προβολής αποτελεσματικής αντίστασης στην αμετροέπεια της Άγκυρας.<br /><br />Παράλληλα, η ελληνική διπλωματία θα είχε καταφέρει αποφασιστικό πλήγμα στις υποκριτικές τουρκικές απόπειρες επαναπροσέγγισης της Αιγύπτου. Η Τουρκία έχει δημιουργήσει στην περιοχή μόνο αντιπάλους εξαιτίας της πολιτικής της, σε συνδυασμό με τη ρητορική του ισλαμιστή ηγέτη της. Ως αποτέλεσμα, έχει βρεθεί διπλωματικά με την πλάτη στον τοίχο, παρά την εμφανή απροθυμία όλων να υιοθετήσουν ανοιχτά αρνητική στάση απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό.<br /><br />Η σημασία της Αιγύπτου για την Ελλάδα είναι μεγάλη. Αυτός ήταν και ο λόγος που η Αθήνα συναίνεσε στην εκχώρηση σημαντικού ποσοστού (17%) της επήρειας μιας νήσου του μεγέθους της Κρήτης στη χάραξη της ΑΟΖ ανάμεσα στις δυο χώρες. Η συμφωνία, παρότι ατελής, παρεμβάλλεται στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και ενισχύει τη διπλωματική θέση της Ελλάδας. Ήρθε η ώρα λοιπόν, η ελληνική διπλωματία να αδράξει την ευκαιρία για να εγγράψει θετική υποθήκη στις ελληνοαιγυπτιακές σχέσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η Ελλάδα πρέπει να μεσολαβήσει υπέρ της Αιγύπτου στην ΕΕ

Μίχας Ζαχαρίας Μια από τις πιο σημαντικές ειδήσεις που πέρασε μάλλον “στα ψιλά” συνεπεία των εξελίξεων στο μέτωπο της Ουκρανίας, ήταν η απόφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πού πάτε χωρίς πιστοποιητικό αντιρωσικών φρονημάτων;

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/06/biden_putin_slpress-2.jpg" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος<br /></b>Αλάνθαστο κριτήριο για τη δημοκρατική ωριμότητα μίας κοινωνίας είναι η ικανότητά της να διεξάγει δημοκρατικό διάλογο στη δημόσια σφαίρα για τα ζητήματα που κάθε φορά τίθενται επί τάπητος. Αντιστρόφως, η διολίσθηση σε φανατικό “οπαδισμό” αποτελεί αλάνθαστο κριτήριο εκτροπής από το δημοκρατικό πλαίσιο. Όποιος παρακολουθεί αυτόν τον καιρό και τα κατεστημένα ΜΜΕ και τα social media διαπιστώνει τη διολίσθηση όχι απλώς σε φανατικό “οπαδισμό”, αλλά και σε ένα είδος ιδεολογικής τρομοκρατίας.<br /><br />Η συναυλία υπέρ της ειρήνης που θα πραγματοποιηθεί με τη συμμετοχή πλήθους γνωστών καλλιτεχνών, μάλιστα, πυροδότησε το κλίμα. Τους κατηγόρησαν ότι μιλώντας γενικά για την ειρήνη, εμμέσως πλην σαφώς εξισώνουν τους θύτες (Ρώσους) με τα θύματα (Ουκρανούς). Ορισμένοι, μάλιστα, συνέκριναν την τωρινή στάση πολλών καλλιτεχνών που θα συμμετέχουν με τη πιο καταγγελτική στάση που οι ίδιοι είχαν υιοθετήσει στη δεκαετία του 1990, όταν το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Σερβία.<br /><br />Το επιχείρημα δεν είναι αβάσιμο, αλλά η κατηγορία που απευθύνουν στους καλλιτέχνες μπορεί εύκολα να αντιστραφεί. Πολλοί από τους επώνυμους που σήμερα “πυροβολούν” τους εισβολείς Ρώσους, τί στάση άραγε είχαν τηρήσει όταν το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Σερβία, ή όταν οι Αμερικανοί έκαναν εισβολή στο Ιράκ με αποδεδειγμένα ψευδή προσχήματα; Μήπως είχαν σιωπήσει και πολύ περισσότερο χειροκροτήσει; Όποιος κάνει τον κόπο να ψάξει θα το διαπιστώσει.<br /><br />Προφανώς, δεν έχει νόημα ο συμψηφισμός των επεμβάσεων της Δύσης με την εισβολή των Ρώσων. Κάθε μία από αυτές τις πράξεις κρίνεται αυτόνομα, συνιστά ωμή παραβίαση του διεθνούς δικαίου και ως εκ τούτου είναι απερίφραστα καταδικαστέα. Εάν, λοιπόν, δεν θέλουμε να έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά, εάν δηλαδή θέλουμε να κρίνουμε με βάση αρχές, όσοι είχαν τότε σιωπήσει ή πολύ περισσότερο χειροκροτήσει τις δυτικές επεμβάσεις-εισβολές και σήμερα “πυροβολούν” τους Ρώσους με ιερή αγανάκτηση είναι υποκριτές.<div><br />“Ανθρωπιστικοί” και “κακοί” βομβαρδισμοί!<br /><br />Εκτός κι αν μας σερβίρουν τον ισχυρισμό ότι υπάρχουν “ανθρωπιστικοί” και “κακοί” βομβαρδισμοί, “ανθρωπιστικές” και “κακές” εισβολές. Να μας πουν δηλαδή πως ό,τι κάνει η Δύση είναι καλώς καμωμένο και ό,τι η Ρωσία κακώς. Το γεγονός ότι οι δυτικές χώρες είναι φιλελεύθερες δημοκρατίες και η Ρωσία έχει αυταρχικό καθεστώς δεν αλλάζει τον τρόπο που πρέπει να κρίνονται οι πράξεις τους στη διεθνή σκηνή.<br /><br />Αίμα και πόνο προκαλούν σήμερα οι ρωσικές βόμβες στην Ουκρανία, αίμα και πόνο είχαν προκαλέσει οι δυτικές βόμβες στη Σερβία, το Ιράκ και τη Λιβύη. Το γεγονός ότι σήμερα τα Μίντια υπερπροβάλλουν εικόνες με πόνο και αίμα που μας συγκινούν, ενώ δεν έκαναν το ίδιο για τη Σερβία, το Ιράκ και τη Λιβύη, έχει να κάνει με τις τεράστιες δυνατότητες της δυτικής προπαγάνδας και αντιστοίχως με τις περιορισμένες της ρωσικής. Γιατί ανεξαρτήτως του τί βλέπουμε εμείς στις τηλεοπτικές οθόνες μας, το αίμα και ο πόνος περισσεύουν επί του πεδίου σε όλους τους πολέμους. Και βεβαίως οι Σέρβοι, οι Ιρακινοί και οι Λίβυοι δεν μετράνε λιγότερο ως ανθρώπινες υπάρξεις από τους Ουκρανούς.<br /><br />Εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, μπορούμε να δούμε σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις τον ευδιάκριτο κοινό παρονομαστή. Η Ρωσία σήμερα, όπως οι ΗΠΑ χθες, οι αποικιοκρατικές δυνάμεις προχθές και όλες οι αυτοκρατορίες αντιπροχθές, συμπεριφέρονται ως μεγάλες δυνάμεις. Και για να θυμηθούμε τον Όργουελ, οι μεγάλες δυνάμεις στον κόσμο μας δυστυχώς είναι “πιο ίσες” από τις μικρομεσαίες. Μας το δίδαξε πριν δυόμιση χιλιάδες χρόνια ο Θουκυδίδης στη συνομιλία Αθηναίων και Μηλίων.</div><div><br />Πιστοποιητικό αντιρωσικών φρονημάτων<br /><br />Ο Ελληνισμός έχει υποστεί την τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο. Έχει υποστεί και την υποκρισία, με την οποία η Δύση αντιμετώπισε εκείνη την εισβολή και αντιμετωπίζει μέχρι σήμερα τη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή. Και αυτές οι πικρές εθνικές εμπειρίες θα έπρεπε να μας έχουν κάνει πολύ πιο προσεκτικούς στον τρόπο που κρίνουμε και αξιολογούμε τους πάντες, ειδικά τις μεγάλες δυνάμεις. Διαφορετικά, μετατρεπόμαστε σε “χρήσιμους ηλίθιους”. Δεν θα έπρεπε να θέτουμε στον εαυτό μας το ερώτημα, γιατί η Δύση όχι απλώς ανέχεται, αλλά και επαινεί τον Ερντογάν, παρότι η Τουρκία δεν εφαρμόζει τις κυρώσεις και συνεχίζει να διατηρεί στενές σχέσεις με τη Ρωσία;<br /><br />Η Ελλάδα σωστά καταδίκασε τη ρωσική εισβολή και σωστά εφαρμόζει τις δυτικές κυρώσεις. Κακώς, όμως, το πολιτικό και μιντιακό σύστημα έχει γίνει “βασιλικότερο του βασιλέως”. Ακόμα και εάν κάποιος καταδικάσει ρητά τη ρωσική εισβολή, αλλά επιχειρήσει να ερμηνεύσει –όχι να δικαιολογήσει– ρωσικές ενέργειες κατά κανόνα υφίσταται μπούλινγκ. Με ευκολία που τρομάζει (για τον φανατισμό που περικλείει), χαρακτηρίζεται από τους κήνσορες “πουτινικός” και στην καλύτερη περίπτωση “ισαποστάκιας”! Η ιδεολογική τρομοκρατία που έχει κατακλύσει τη δημόσια σφαίρα παραπέμπει σε “μακαρθισμό”, για να μην πούμε σε Μεσαίωνα. Έτσι όπως πάνε, μαζί με το πιστοποιητικό εμβολιασμού, σε λίγο θα ζητάνε και πιστοποιητικό αντιρωσικών φρονημάτων!</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πού πάτε χωρίς πιστοποιητικό αντιρωσικών φρονημάτων;

Λυγερός Σταύρος Αλάνθαστο κριτήριο για τη δημοκρατική ωριμότητα μίας κοινωνίας είναι η ικανότητά της να διεξάγει δημοκρατικό διάλογο στη δημ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Οι ξένοι μας έδωσαν όπλα το 1821, κάνουμε το ίδιο με την Ουκρανία»! Η αποδόμηση του ψέματος!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="359" src="https://www.youtube.com/embed/66rvRJkgoyc" width="747" youtube-src-id="66rvRJkgoyc"></iframe></div><div><br /></div>Μεταξύ όσων απίθανων έχουμε ακούσει από πολλούς και διάφορους – συμπεριλαμβάνονται και υπουργοί- για να δικαιολογηθεί η πρωθυπουργική απόφαση για αποστολή όπλων στην Ουκρανία, ήταν και το «επιχείρημα» πως «στους επαναστατημένους Έλληνες το 1821 έστελναν όπλα οι ξένοι»!!! Δε γνωρίζουμε σε ποιο ιστορικό βιβλίο το βρήκαν αυτό και γι ΄ αυτό ρωτήσαμε τον ιστορικό Κων. Λαγό για να μη μας μείνει η απορία… Όπως προκύπτει το μόνο που μας έδωσαν οι ξένοι ήταν δάνεια!<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Οι ξένοι μας έδωσαν όπλα το 1821, κάνουμε το ίδιο με την Ουκρανία»! Η αποδόμηση του ψέματος!

Μεταξύ όσων απίθανων έχουμε ακούσει από πολλούς και διάφορους – συμπεριλαμβάνονται και υπουργοί- για να δικαιολογηθεί η πρωθυπουργική απόφασ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Ευαγγελισμός της Πατρίδας! Η Ελλάς Εορτάζει

<img height="383" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/03/EYAGELISMOS-600x400.jpg" width="733" /><br /><br />«Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον και του απ’ αιώνος Μυστηρίου η φανέρωσις. Ο υιός του Θεού υιός της Παρθένου γίνεται και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται. Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν: Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου». Η λειτουργική παράδοση και η ορθόδοξη πνευματικότητα τοποθετούν σε ιδιαίτερη θέση τη σημερινή εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.<br /><br />Η Εκκλησία γιορτάζει την αναγγελία της χαρμόσυνης είδησης της θείας ενσάρκωσης. Ο θεόσταλτος Αρχάγγελος Γαβριήλ παρουσιάζεται στην Παρθένο Μαρία και της αναγγέλλει ότι θα γεννήσει το Σωτήρα του κόσμου, τον Ιησού Χριστό.<br /><br />Σύμφωνα με τον ευαγγελιστή Λουκά (α’ 26-38), ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου συνέβη έξι μήνες μετά τη θαυμαστή σύλληψη του Ιωάννη του Προδρόμου από την Ελισάβετ, τη γυναίκα του Ζαχαρία. Εκείνη την περίοδο, η Μαρία ζούσε στη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και ήταν μνηστευμένη με τον ξυλουργό Ιωσήφ.<br /><br />Ο Γαβριήλ εμφανίσθηκε ξαφνικά μπροστά στη Μαρία και της απηύθυνε τον χαιρετισμό: «Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου». Η νεαρή γυναίκα ήταν λογικό να πανικοβληθεί, αλλά ο Αρχάγγελος την καθησύχασε: «Μη φοβού Μαριάμ, εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεώ. Και ιδού συλλήψη εν γαστρί και τέξη υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν».<br /><br />Μόλις συνήλθε από την ταραχή, η Μαρία γεμάτη απορία ρώτησε τον Αρχάγγελο πώς θα συλλάβει, αφού δεν γνωρίζει τον άνδρα. Ο Γαβριήλ της αποκρίθηκε ότι το Άγιο Πνεύμα θα την καλύψει σαν σύννεφο και θα ενεργήσει αφανώς και μυστηριωδώς τη σύλληψη του Υιού του Θεού. Και για να γίνει πιο πιστευτός, επικαλέστηκε τη θαυμαστή σύλληψη του Ιωάννου του Προδρόμου από την Ελισάβετ. Η Μαρία πείστηκε από τα λόγια του Γαβριήλ («Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτο μοι κατά το ρήμα σου») και ο Αρχάγγελος Γαβριήλ «απήλθε».<br /><br /><div>Οι αρχές της θεομητορικής εορτής δεν είναι επακριβώς γνωστές. Ωστόσο, καθιερώθηκε να λαμβάνει χώρα ακριβώς εννέα μήνες πριν από τα Χριστούγεννα. Και ενώ βρίσκεται μέσα στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (που δεν έχουμε ούτε γιορτές ούτε τέλεια Θεία Λειτουργία), τελείται κατ’ εξαίρεση η συνήθης Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου και έχουμε κατάλυση ιχθύος (ψαροφαγία).<br /><br />Συνηθίζεται έδεσμα της ημέρας να είναι ο μπακαλιάρος (βακαλάος) σκορδαλιά. Ο παστός μπακαλιάρος που καταναλώνουμε εμφανίστηκε στο ελληνικό τραπέζι περί τον 15ο αι. και με την πάροδο του χρόνου καθιερώθηκε ως το πιάτο της εορτής. Με εξαίρεση τα νησιά, όπου υπήρχε πάντα φρέσκο ψάρι, στην υπόλοιπη Ελλάδα ο παστός μπακαλιάρος ήταν η φθηνή και εύκολη λύση.<br /><br />Πλείστες όσες οι εκκλησίες και οι ιερές μονές που είναι αφιερωμένες στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, αρχής γενομένης από τον Ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αθήνας. Εξάλλου, η σύλληψη του Θεανθρώπου από την Παρθένο Μαρία αποτέλεσε πηγή έμπνευσης πολλών και σημαντικών εικαστικών καλλιτεχνών, όπως οι Ντούτσιο, Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Πάολο Ντε Ματέις, Καραβάτζιο, Μποτιτσέλι, Τζιότο, Ρούμπενς, Ελ Γκρέκο (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος) και Ντονατέλο.<br /><br />Ωστόσο, ο δικός μας ποιητής Αριστοτέλης Βαλαωρίτης τη «ζωγράφισε» με λόγια, σε απόσπασμα από το «Εικοστή πέμπτη Μαρτίου Ευαγγελισμός – Ελληνισμός»: «Μεμιάς ανοίγει ο ουρανός τα σύγνεφα μεριάζουν, οι κόσμοι εμείνανε βουβοί, παράλυτοι, κοιτάζουν. Μια φλόγ’ αστράφτει… ακούονται ψαλμοί και μελωδία… Πετάει έν’ άστρο… σταματά εμπρός εις τη Μαρία… ‘’Χαίρε, της λέει, αειπάρθενε, ευλογημένη, χαίρε! Ο Κύριός μου είναι με σε. Χαίρε, Μαρία, χαίρε!’’».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Ευαγγελισμός της Πατρίδας! Η Ελλάς Εορτάζει

«Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον και του απ’ αιώνος Μυστηρίου η φανέρωσις. Ο υιός του Θεού υιός της Παρθένου γίνεται και Γαβριήλ την ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Οι Έλληνες της Ουκρανίας δεν θα χαθούμε”… αγώνας ελευθερίας

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/03/GREEK-UKRAINE2-1-700x400.jpg" /><br /><br /><b>Σοφία Προκοπίδου</b><br />«Οι Έλληνες της Ουκρανίας δεν θα χαθούμε. Θα παραμείνουμε ενωμένοι και μια μέρα θα ξαναβρεθούμε όλοι μαζί στη μεγάλη γιορτή μας για την Ελληνική Επανάσταση, που ένωσε και ενώνει τον ελληνικό κόσμο». Μια μέρα πριν από τη μεγάλη (διπλή) γιορτή της 25ης Μαρτίου, η πρόεδρος των Ελληνικών Κοινοτήτων της Ουκρανίας Αλεξάνδρα Προτσένκο – Πιτσαλτζή στέλνει το δικό της μήνυμα ενότητας κι ελπίδας πως την ερχόμενη χρονιά, οι Έλληνες της Ουκρανίας θα τιμήσουν την εθνική επέτειο στα σπίτια τους, αυτά που τώρα βλέπουν να έχουν ισοπεδωθεί από τη λαίλαπα των πολεμικών συγκρούσεων.<br /><br />«Θα επιζήσουμε, θα ορθοποδήσουμε, θα χτίσουμε ξανά τα σπίτια μας και του χρόνου, στις 25 Μαρτίου, θα μνημονεύσουμε τους ανθρώπους μας. Θα είναι μια μέρα μνήμης για τα θύματα αυτού του άδικου, τραγικού πολέμου», αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Προτσένκο σε γραπτό μήνυμά της στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, αφού η τηλεφωνική επικοινωνία είναι σχεδόν αδύνατη καθώς βρίσκεται καθ’ οδόν προς την Ελλάδα, περνώντας μέσα από πόλεις και χωριά που βάλλονται σκληρά.<br /><br />«Οι πρόγονοί μας πάλεψαν για την ελευθερία της Ελλάδας, το πολυτιμότερο αγαθό για τον άνθρωπο. Εμείς παλεύουμε για την ελευθερία της Ουκρανίας, μιας χώρας όπου οι Έλληνες μένουν αιώνες», τονίζει η κ. Προτσένκο και περιγράφει με μελανά χρώματα την κατάσταση. «Πολλά τα θύματα του πολέμου… Καταστράφηκαν τα ελληνικά χωριά, το κέντρο των Ελλήνων της Μαριούπολης», τονίζει η κ. Προτσένκο, η οποία βίωσε στο πετσί της την κόλαση του πολέμου επί σχεδόν έναν μήνα, πλέον όμως έχει πάρει τον δρόμο της προσφυγιάς σε αναζήτηση ασφαλούς καταφυγίου στην Ελλάδα.<br /><br />«Κανείς δεν πίστευε πως μια μέρα θα αναγκαζόμασταν να πάμε στην Ελλάδα ως πρόσφυγες πολέμου», αναφέρει η κ. Προτσένκο, η οποία κατάφερε να διαφύγει από τη βαριά πληττόμενη Μαριούπολη κι έχει φτάσει ώς το χωριό Βασίλιεβκα, στα προάστια της Ζαπορόζιε, συνεχίζοντας τον δρόμο προς τον τελικό της προορισμό.<br /><br />«Σχεδόν έναν μήνα έμεινα στην κόλαση. Ελπίζω να φτάσουμε στην Ελλάδα, τον αιώνιο προορισμό των Ελλήνων της Διασποράς», τονίζει η πρόεδρος των Ελληνικών Κοινοτήτων Ουκρανίας, εξηγώντας γιατί δεν είναι εφικτή η τηλεφωνική επικοινωνία. «Συγγνώμη, δεν μπορούσα να σας απαντήσω. Έπεσαν πυροβολισμοί, έπρεπε να φύγουμε, φτάσαμε αργά στο Ζαπορόζιε, εγγραφήκαμε ως πρόσφυγες κι ευτυχώς καταφέραμε να μπούμε στο τρένο και τώρα πάμε στη Λβιβ, κουρασμένοι», μας γράφει.<br /><br /><div>Το ταξίδι προς την Ελλάδα, αυτή τη φορά είναι μακρύ και δύσκολο. «Αφού κατάφερα να φύγω, είμαι καλά. Αλλά οι σφοδροί βομβαρδισμοί δεν μας αφήνουν να προχωρήσουμε πιο γρήγορα», τονίζει και περιγράφει τη φρίκη που έζησε στο υπόγειο ενός σπιτιού, στη Μαριούπολη. «Είδα τον θάνατο ανθρώπων, η υγεία μου κλονίστηκε, δεν θα με γνωρίσετε αν με δείτε, αλλά η ψυχή μου χαίρεται που επέζησα και βρίσκομαι καθ’ οδόν προς την Ελλάδα», λέει φανερά συγκινημένη.<br /><br />«Μαμά ζεις;»<br /><br />Η Ιρίνα Ντενισένκο, πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου «Ήλιος» στο Χάρκοβο, βίωσε τη δική της κόλαση στην Ουκρανία αλλά κι αυτή, όπως και η Αλεξάνδρα Προτσένκο, θεωρεί χρέος της να συμβάλλει στην ανάπτυξη του δοκιμαζόμενου σήμερα Ελληνισμού της Ουκρανίας και ειδικότερα της ελληνικής κοινότητας του Χαρκόβου, απ’ όπου προέρχεται. «Χρέος μου είναι να πω στον κόσμο ότι η ημέρα της γιορτής της 25ης Μαρτίου και για εμάς, τους Έλληνες της Ουκρανίας, είναι γιορτή. Και θα κάνουμε ένα μεγάλο μνημόσυνο για τους Έλληνες που σκοτώθηκαν, παλεύοντας για την ελευθερία της Ουκρανίας», λέει από την Αθήνα όπου πλέον βρίσκεται.<br /><br />Πιανίστρια βραβευμένη σε διεθνείς διαγωνισμούς, κριτικός τέχνης και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Εθνικό Ινστιτούτο Τέχνης, η Ιρίνα Ντενισένκο ντρέπεται, όπως αναφέρει, να ομολογήσει πως ο φόβος των βομβαρδισμών ακόμα της προκαλεί ζωτικό στρες. «Είναι ακόμα μέσα μου. Μόλις ακούω αεροπλάνο, ψάχνω μέρος να κρυφτώ», σημειώνει και εξιστορεί τα όσα βίωσε: «Το Χάρκοβο, το βομβάρδιζαν από την αρχή του πολέμου κάθε μέρα και πολλές φορές την ημέρα. Την 1η Μαρτίου έπεσε ρουκέτα στο διαμέρισμά μας, στον τέταρτο όροφο. Εγώ πρόλαβα και κρύφτηκα στο μπάνιο. Μπήκα στην μπανιέρα, ενώ η εικοσιπεντάχρονη κόρη μου έπεσε κάτω από το τραπέζι. Όταν τελείωσε ο βομβαρδισμός και οι δυο τρομαγμένες δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι ήμασταν ζωντανές μέσα στα ερείπια του διαμερίσματος. Φώναζα ταραγμένη: “Ευγενία ζεις;” και την ίδια ώρα, η κόρη μου φώναζε: “Μαμά ζεις;”. Παρόμοιες σκηνές όλοι βλέπουμε σε ταινίες τρόμου, αλλά κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι πραγματικά περάσαμε σ’ αυτόν τον πόλεμο… Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει την κόλαση του πολέμου, όσο ζοφερά και να την περιγράφεις».<br /><br />Η Ιρίνα Ντενισένκο έφτασε με άλλες 28 γυναίκες με παιδιά στην Ελλάδα και περιγράφει τις δυσκολίες του ταξιδιού: «Τρεις φορές αλλάξαμε λεωφορεία. Δεν ήταν καθόλου εύκολο να κανονίσουμε το δρομολόγιο διαφυγής, να βρούμε δρόμους ασφαλείς ώστε να μην συμβεί τίποτα κακό σε κανέναν. Τελικά καταφέραμε και φτάσαμε στην Αθήνα σώοι και αβλαβείς. Μένουμε τώρα σε δύο ξενοδοχεία και οι περισσότερες από εμάς ενταχθήκαμε εθελοντικά και προσφέρουμε εργασία στα κέντρα υποδοχής προσφύγων από την Ουκρανία». Η ίδια μας ζητάει να γράψουμε «ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στον Έλληνα επιχειρηματία από την Οδησσό, τον Βασίλη Μπούμπουρα του Παντελή, που ανέλαβε όλα τα έξοδα της μεταφοράς των μελών του Ελληνικού Συλλόγου, από το Χάρκοβο ώς τον Πειραιά».<br /><br />Στο λίκνο της Ελληνικής Επανάστασης<br /><br />Το μουσείο της «Φιλικής Εταιρείας», στη λωρίδα Κράσναγια, κοντά στην οδό Γκρέτσεσκαγια (ελλληνική), στο κέντρο της Οδησσού, προς το λιμάνι είναι αυτές τις μέρες άδειο από τους επισκέπτες. Οι κάτοικοι της θρυλικής για την ελληνική ιστορία πόλης βρίσκονται σε αναμονή των εξελίξεων… «Τι άραγε θα έλεγαν ο Νικόλαος Σκουφάς,ο Αθανάσιος Τσακάλωφ και ο Εμμανουήλ Ξάνθος το 1814, όταν ίδρυσαν εδώ μια μυστική οργάνωση επαναστατών πατριωτών της Ελλάδας; Σκοπός τους ήταν η απελευθέρωση της χώρας από τον τουρκικό ζυγό και σήμερα το λίκνο της ελληνικής επανάστασης βάλλεται από τους Ρώσους εισβολείς», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Οδησσού Ελιζαβέτα Πολυχρονίδη, που βρίσκεται εδώ και δυο εβδομάδες στην Αθήνα, μεταφέροντας τη μεγάλη της οικογένεια, τον παπαγάλο και τις τρεις γάτες της μακριά από τον πόλεμο.<br /><br />«Δεν μου αρέσει να γράφω για τον εαυτό μου, αλλά για τη φετινή γιορτή της 25ης Μαρτίου είχαμε προγραμματίσει την παρουσίαση του δίτομου βιβλίου μου “Διάσημοι Έλληνες της Οδησσού”. Το βιβλίο είναι γραμμένο και τυπωμένο στη ρωσική γλώσσα και έχει περισσότερες από χίλιες σελίδες κειμένου και εικονογράφησης», λέει η κ. Πολυχρονίδη.<br /><br />Μαζί της έφερε στην Ελλάδα λίγα τεύχη, που μόλις της είχαν σταλεί από το τυπογραφείο. Η πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου της Οδησσού και συγγραφέας αναφέρεται στη μελέτη της για τους Έλληνες της Οδησσού και του Κιέβου, της Λβιβ και του Νιζίν, περιγράφει το αρχοντικό σπίτι των Υψηλάντηδων στο Κίεβο, την Ελληνική Εκκλησία της Αγίας Τριάδας και το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό, τις ελληνικές εκκλησίες σε πολλές πόλεις της Ουκρανίας, τα Πανεπιστήμια στη Μαριούπολη και στο Χάρκοβο, όπου υπήρχαν Έδρες ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού. «Έχουμε ήδη χάσει σχεδόν αμετάκλητα τα ελληνικά κέντρα στην Ουκρανία», τονίζει με θλίψη.<br /><br />«Το μουσείο – γκαλερί τέχνης του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου Αρχίπ Κουίντζι στη Μαριούπολη καταστράφηκε. Και το Πανεπιστήμιο στο Χάρκοβο, το πρώτο στην Ουκρανία του 19ου αιώνα και το 4ο στη Ρωσική Αυτοκρατορία, που ιδρύθηκε το 1805 από τον Έλληνα Βασίλι Ναζάροβιτς Καραζίν και έφερε το όνομά του. Το κεντρικό κτίριο του πανεπιστήμιου υπέστη σοβαρές ζημιές από επίθεση πυραύλων. Τι άλλο μπορεί να συμβεί σε αυτόν τον ανελέητο πόλεμο;», αναρωτιέται η πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου της Οδησσού.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Οι Έλληνες της Ουκρανίας δεν θα χαθούμε”… αγώνας ελευθερίας

Σοφία Προκοπίδου «Οι Έλληνες της Ουκρανίας δεν θα χαθούμε. Θα παραμείνουμε ενωμένοι και μια μέρα θα ξαναβρεθούμε όλοι μαζί στη μεγάλη γιορτή...

Διαβάστε την συνέχεια

«Θολώνει» η σχέση Αθήνας-Πεκίνου.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/03/YI-MITSOTAKIS-scaled.jpg"><img height="402" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/03/YI-MITSOTAKIS-scaled.jpg" width="749" /></a><br /><br /><b>Aλέξανδρος Τάρκας</b><br />Σταυροδρόμι δύσκολων -διπλωματικών και οικονομικών- επιλογών θα διασχίσει σύντομα ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης, καθώς τα -κατά καιρούς- υπερβολικά ανοίγματά του προς το Πεκίνο έρχονται πλέον σε αντίθεση με την αυστηρότερη πολιτική της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ έναντι της Κίνας.<br /><br />Η Ουάσιγκτον προειδοποίησε, διακριτικά, την Αθήνα και άλλες συμμαχικές κυβερνήσεις για τη νέα τακτική της ήδη πριν από τη γνωστή τηλεφωνική επικοινωνία του προέδρου Τζο Μπάιντεν με τον ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ και τις διαρροές για το ενδεχόμενο κυρώσεων. Επιπλέον, η έκτακτη αυριανή συνεδρίαση του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου και η σύνοδος Ε.Ε.-Κίνας την 1η Απριλίου τερματίζουν τη λεγόμενη «εποχή της αθωότητας» στις σχέσεις με το Πεκίνο, αν και «αθωότητα» εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας δεν υπήρξε ποτέ. Γιατί, όπως εξήγησε σε δύο επισκέψεις του, το 2019 και το 2020, ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μ. Πομπέο στον κ. Μητσοτάκη, σχεδόν κάθε επενδυτικό σχέδιο του Πεκίνου έχει στρατηγικές (ή και στρατιωτικές) πτυχές.<br /><br />Ασφαλώς, ο πειρασμός υποδοχής των κινεζικών κεφαλαίων, με τη συναίνεση ισχυρών μελών της Ε.Ε., ήταν μεγάλος επί σειρά ετών, επειδή απουσίαζαν οι δυτικές επενδύσεις. Ειδικά, για τη γερμανική πολιτική, τα σχόλια περιττεύουν. Για παράδειγμα, η θετική συμφωνία για την COSCO στο λιμάνι του Πειραιά, επί Κώστα Καραμανλή το 2006, μετατράπηκε σε λεόντειο σύμβαση υπέρ της Κίνας επί Γ. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμου το 2011 και 2012 αντίστοιχα υπό τα χειροκροτήματα της κας. Άγκ. Μέρκελ και του κ. Β. Σόιμπλε. Οι δύο επιφανείς Γερμανοί πολιτικοί ήθελαν να εφαρμοστεί πιστά το Μνημόνιο με ταχείες ιδιωτικοποιήσεις, αδιαφορώντας για την προέλαση των Κινέζων σε ένα λιμάνι στρατηγικής σημασίας. Δεν είχαν συγκινηθεί ούτε από περιστατικά που παραπέμπουν σε κατασκοπικό θρίλερ, καθώς -τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις- είχε εντοπιστεί ακόμα και η διακίνηση υλικών με τελικό (μυστικό) προορισμό τη Βόρεια Κορέα. Το εκπληκτικό είναι ότι προ διετίας ο κ. Σόιμπλε, ως πρόεδρος της ομοσπονδιακής Βουλής, διαμαρτυρήθηκε σε Έλληνα επισκέπτη του για την άσκηση μεγάλης επιρροής της Κίνας στην κυβέρνηση Μητσοτάκη λόγω της COSCO!<br /><br />Ωστόσο, ακόμα και ο κ. Σόιμπλε βασιζόταν σε πραγματικά γεγονότα, επικρίνοντας το άκρατο φλερτ του κ. Μητσοτάκη με τον πρόεδρο Σι. Γιατί το Νοέμβριο του 2019 ο Πρωθυπουργός δεν έθεσε κανέναν απολύτως όρο και όριο στις κινεζικές επενδυτικές προτάσεις για την ενέργεια και τα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα 5G. Ο κ. Μητσοτάκης πραγματοποίησε στροφή 180 μοιρών για το 5G μετά την συνάντησή του με τον πρόεδρο Ντ. Τραμπ τον Ιανουάριο του 2020. Συνειδητοποίησε, μεταξύ άλλων, ότι η Ουάσιγκτον δεν θα δεχόταν ποτέ οι επικοινωνίες των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Ελλάδα να είναι ευάλωτες στις κινεζικές υποκλοπές.<br /><br />Πάντως, η στροφή του Πρωθυπουργού αποδείχθηκε πρόσκαιρη. Το 2021, παρά τις προειδοποιήσεις και του Γάλλου προέδρου Εμ. Μακρόν για όλη την Ε.Ε., ο κ. Μητσοτάκης επέμεινε σε στενές σχέσεις με το Πεκίνο. Ειδικά σε κλάδους ενδιαφέροντος ισχυρών ημεδαπών παραγόντων, όπως η ενέργεια και η ναυτιλία. Εγκρίθηκαν, επίσης, τα σχέδια επέκτασης της COSCO παρά τη μη τήρηση του όρου υλοποίησης επενδύσεων εκ μέρους της. Κάποια στιγμή πέρυσι, η κινεζική πλευρά έβρισκε τόσο γόνιμο έδαφος, ώστε έφτασε στο σημείο να διατυπώσει παράπονα κατά της (τότε πιθανής και αργότερα ακυρωθείσας) συμμετοχής του αμερικανικού χρηματοδοτικού οργανισμού DFC στα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Το σκεπτικό της -σε φιλικό τόνο- κινεζικής διαμαρτυρίας ήταν ότι δεν νοείται ισχυρή παρουσία των ΗΠΑ σε μικρή απόσταση από τον Πειραιά!<br /><br />Ενδεικτικά είναι και όσα συνέβησαν στο Μέγαρο Μαξίμου, κατά την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών, Γουάνγκ Γι, πέρυσι τον Οκτώβριο. Γνωρίζοντας, προφανώς, την αρνητική στάση όλων των Ευρωπαίων ηγετών λόγω των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα, ο κ. Γι φέρεται να αιφνιδιάστηκε ευχάριστα από την πρωτοβουλία του κ. Μητσοτάκη να διαβεβαιώσει (χωρίς να ερωτηθεί καν) ότι θα επισκεπτόταν το Πεκίνο, στις 4 Φεβρουαρίου 2022, για την τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Ακολούθησαν δε σχετικές συζητήσεις, δια της διπλωματικής οδού, για την οριστικοποίηση λεπτομερειών της επίσκεψης. Ευτυχώς, η επίσκεψη ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή. Γιατί ο Έλληνας Πρωθυπουργός θα ήταν ο μόνος, δίπλα στον Ρώσο πρόεδρο Βλ. Πούτιν, στο άδειο θεωρείο επισήμων του σταδίου 20 ημέρες πριν από την εισβολή στην Ουκρανία.<br /><br />Βέβαια, κατόπιν όλων αυτών, παρουσιάζεται ένα νέο ρίσκο. Όπως ο κ. Μητσοτάκης τώρα υπερθεματίζει σε ρητορική και μέτρα κατά του Κρεμλίνου (ώστε να σβήσει την, επί δυόμιση χρόνια, άκρατη φιλορωσική πολιτική του), ίσως φτάσει στο άλλο άκρο με υπερβολές και κατά του Πεκίνου.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Θολώνει» η σχέση Αθήνας-Πεκίνου.

Aλέξανδρος Τάρκας Σταυροδρόμι δύσκολων -διπλωματικών και οικονομικών- επιλογών θα διασχίσει σύντομα ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης, καθώς τα...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα σταματήσει και το Ακούγιου ή εκεί δεν πιάνουν οι κυρώσεις κατά των ρωσικών εταιρειών;

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-03/e01f208ac59fb8ab509c0bc7d151d17e%20%281%29.jpg?itok=fNNqm0tH" width="754" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Πως η λήψη μέτρων κατά Ρωσικών εταιρειών από ΗΠΑ-ΝΑΤΟ λόγω του πολέμου στην Ουκρανία μπορεί να οδηγήσει στην διακοπή της κατασκευής του πυρηνικού εργοστασίου στο Ακουγιού της Τουρκίας;<br /><br />Την ώρα που σοβαρά οικονομικά μέτρα από ΗΠΑ-ΕΕ και κράτη του ΝΑΤΟ έχουν επιβληθεί κατά της Ρωσίας λόγω της εισβολής της στην Ουκρανία, η Τουρκία "σφυρίζει αδιάφορα" και δεν επιβάλλει ανάλογες κυρώσεις στη Μόσχα, ακολουθώντας κατά γράμμα την γνώριμη διπρόσωπη και καιροσκοπική εξωτερική της πολιτική.<br /><br />Το παράδοξο είναι ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν ακόμη και τώρα να χαϊδέψουν την Τουρκία, προτείνοντας της να παραδώσει τους S-400 στην Ουκρανία, με αντάλλαγμα την επανεξέταση του αιτήματος της για αγορά 40 F-16 Block 70 και τον εκσυγχρονισμό 80 μαχητικών F-16 που διαθέτει ήδη η πολεμική αεροπορία της Τουρκίας, ακόμη και πιθανή επανείσοδο της στο πρόγραμμα των μαχητικών 5ης γενιάς F-35.<br /><br />Ωστόσο πέραν των παραπάνω, υπάρχει κάτι ακόμη σπουδαιότερο.<br /><br />Όπως ο Πρέσβης ε.τ Αλέξανδρος Μαλλιάς επισημαίνει σε Twitter του, αυτό αφορά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ ανέχονται και δεν ασχολούνται καθόλου με το ζήτημα του Ακουγιού, αναφέοντας :<br /><br />"Kατάλαβα λάθος; Ενώ εργάζονται με λίγο έως πολύ πεπεισμένους Ευρωπαίους για να απαλλαγούν από το ρωσικό πετρέλαιο κ.λπ., οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν κανένα πρόβλημα με την Ρωσική πυρηνική τεχνολογία και τον εξοπλισμό που παρέχεται από τη ρωσική Atomstroyexport στον πυρηνικό σταθμό στην Νατοϊκή Τουρκία. Ο πυρηνικός σταθμός του Ακούγιου θα λειτουργεί το 2023.<br /><br />H παραπάνω τοποθέτηση είναι λίαν εύστοχη, επισημαίνοντας την αντιφατική στάση των ΗΠΑ σε θέματα ενέργειας παρεχόμενη από την Ρωσία προς χώρες της Δύσης.<br /><br />Από την μια η Ουάσιγκτον θέλει η Ευρώπη να απαλλαγεί από το Ρωσικό πετρέλαιο, γεγονός αναμφίβολα που θα έχει επιπτώσεις στην οικονομία της και από την άλλη ανέχεται την νατοϊκή Τουρκία να αποκτήσει Ρωσική πυρηνική τεχνολογία και τεχνογνωσία με τον πυρηνικό σταθμό στο Ακουγιού σε ένα μόλις χρόνο από σήμερα.<br /><br />Ένα μήνα νωρίτερα η γενική διευθύντρια της Akkuyu Nuclear JSC Αναστασία Ζοτέεβα δεν απέκλεισε ότι η πρώτη μονάδα ισχύος του πυρηνικού σταθμού Akkuyu στην Τουρκία θα μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία πριν από το χρονοδιάγραμμα , έως το 2023, σύμφωνα με δηλώσεις στις οποίες προέβη στο κανάλι NTV.<br /><br />«Η διακυβερνητική συμφωνία μεταξύ των χωρών μας προβλέπει ότι αφού λάβουμε όλες τις απαραίτητες άδειες, πρέπει να θέσουμε σε λειτουργία τη μονάδα ισχύος εντός επτά ετών. Δηλαδή, αυτό θα πρέπει να γίνει μέχρι το 2025. Τώρα όμως κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να ολοκληρώσουμε την κατασκευή της πρώτης μονάδα μέχρι το 2023», είπε. Η Ζοτέεβα τόνισε ότι «η ποιότητα της εργασίας και η ασφάλεια παραμένουν η κορυφαία προτεραιότητα για την εταιρεία».<br /><br />Σημείωσε ότι η ιδιαιτερότητα του ρωσικού έργου είναι ακριβώς η ταχύτητα υλοποίησης με την υποχρεωτική πλήρη τήρηση των μέτρων ασφαλείας. "Έχουμε ένα πολυεπίπεδο σύστημα ποιοτικού ελέγχου και ελέγχων ασφαλείας. Η βασική αρχή είναι τα υψηλά πρότυπα ασφαλείας και τα ακολουθούμε σταθερά", είπε η Ζοτέεβα. Μετά την έναρξη λειτουργίας της πρώτης μονάδας ισχύος, σύμφωνα με αυτήν, η Akkuyu Nuclear σχεδιάζει να ολοκληρώνει την κατασκευή κάθε επόμενης μονάδας ετησίως.<br /><br />Ο πυρηνικός σταθμός Akkuyu κατασκευάζεται στη νότια ακτή της Τουρκίας στο πλαίσιο ενός ρωσικού έργου, το οποίο περιλαμβάνει την κατασκευή και την λειτουργία τεσσάρων μονάδων παραγωγής ενέργειας με αντιδραστήρες γενιάς VVER-1200 3+.<br /><br />Η συμφωνία για την κατασκευή του σταθμού υπογράφηκε τον Μάιο του 2010. Μέχρι σήμερα, το εργοτάξιο του πυρηνικού σταθμού Akkuyu είναι ένα από τα μεγαλύτερα έργα πυρηνικής κατασκευής στον κόσμο. Περισσότεροι από 13000 άνθρωποι εργάζονται σε αυτό καθημερινά, εμπλέκονται περισσότερες από 1.000 μονάδες κατασκευαστικού εξοπλισμού και οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 70 γερανών.<br /><br />Ο αντιδραστήρας VVER-1200 του Ακουγιού<br /><br />Ο VVER-1200 είναι ένας καινοτόμος αντιδραστήρας 3+ γενιάς ισχύος 1150 MW.<br />Χάρη στις μοναδικές τεχνικές δυνατότητές του, έχει σχεδόν απόλυτη ασφάλεια λειτουργίας. Ο αντιδραστήρας είναι εξοπλισμένος με συστήματα παθητικής ασφάλειας που θα λειτουργούν ακόμη και αν δεν υπάρχει τροφοδοσία ρεύματος σε αυτόματο τρόπο.<br /><br />Επίλογος<br /><br />Εμείς με πληθώρα σχετικών άρθρων μας έχουμε επισημάνει αλλά και τονίσει το τουρκικό ενδιαφέρον για απόκτηση πυρηνικών όπλων στο μέλλον και τον τουρκικό εναγκαλισμό του πυρηνικού Πακιστάν, το οποίο έχει την τεχνογνωσία για μετατροπή της πυρηνικής ενέργειας που χρησιμοποιείται για ειρηνικούς σκοπούς, όπως αυτός του Ακουγιού για παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, σε πυρηνικά όπλα.<br /><br />Με άρθρο μας επισημαίναμε ότι το Ακούγιου είναι μια πυρηνική περιβαντολλογική βόμβα στην πόρτα μας, στο οποίο αναλύαμε στοιχεία του του Διευθυντή του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, καθηγητή σεισμολογίας Άκη Τσελέντη, αναφορικά με τη σεισμικότητα της περιοχής του Ακουγιού, αφού το εργοστάσιο βρίσκεται μόλις 25 χιλιόμετρα από το ρήγμα του Ετσέμις το οποίο μπορεί να δώσει σεισμό έως και 8 Ρίχτερ.<br /><br />Η κατασκευή πυρηνικού αντιδραστήρα στο Ακούγιου συνεπάγεται την κατακόρυφη αύξηση των περιβαλλοντικών κινδύνων, καθώς η περιοχή που έχει επιλεγεί για την εγκατάσταση του εργοστασίου έχει ιστορικό μεγάλων σεισμών και συνακόλουθων καταστροφών.<br /><br />Τα διαβήματα που έχει κάνει τη προηγούμενη δεκαετία η Ελλάδα βέβαια εστιάστηκαν κυρίως στην πτυχή των πυρηνικών όπλων και λιγότερο στους κινδύνους που απορρέουν από τη σεισμικότητα της περιοχής του Ακούγιου και από το ενδεχόμενο να προκληθεί μείζονα περιβαλλοντολογική καταστροφή στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ούτως ή άλλως, αν κατασκευαστεί τελικά ο πυρηνικός σταθμός του Ακούγιου, το μεγάλο και άμεσο πρόβλημα θα είναι οι σεισμοί.<br /><br />Κλείνοντας επισημαίνουμε για μια ακόμη φορά ότι το μόνο που θα κοιτάξει να κάνει ο Ερντογάν, θα είναι να βγάλει "την ουρά του απέξω", όπως λέμε στην καθομιλουμένη, προτάσσοντας ως δικαιολογία την εξάρτηση της χώρας του από τη Ρωσία, την οποία όμως ο ίδιος έχτισε αργά και μεθοδικά στρεφόμενος κατά των ΗΠΑ και της ΕΕ.<br /><br />Η Ελλάδα θα πρέπει να κινηθεί ανάλογα στην Κυβέρνηση των ΗΠΑ και στην Αμερικανική γερουσία προκειμένου να ληφθούν άμεσα μέτρα έτσι ώστε να σταματήσει η κατασκευή του Πυρηνικού εργοστασίου στο Ακουγιού, επιβάλλοντας κυρώσεις στην ρωσική Atomstroyexport και απαγορεύοντας την συνέχιση των εργασιών της στην Τουρκία.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Θα σταματήσει και το Ακούγιου ή εκεί δεν πιάνουν οι κυρώσεις κατά των ρωσικών εταιρειών;

Παναγιώτης Νάστος Πως η λήψη μέτρων κατά Ρωσικών εταιρειών από ΗΠΑ-ΝΑΤΟ λόγω του πολέμου στην Ουκρανία μπορεί να οδηγήσει στην διακοπή της κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σκεπαστείτε, μας βομβαρδίζουν με fake news

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/gaiti3.jpg" width="770" /><br /><br /><b>Πιζάνιας Πέτρος</b><br />Δεν πρόλαβε το Λονδίνο –φανατικά αντιρωσικό σαν κακιασμένη γεροντοκόρη– να δηλώσει σε επανάληψη της “φωνής του Κυρίου” (προέδρου των ΗΠΑ) ότι φοβάται μήπως ο Πούτιν εξαπολύσει χημικό πόλεμο εναντίων των Ουκρανών και στο ολυμπιακό γήπεδο του Στράτφοντ διέρρευσε χημικό αέριο υψηλής οξύτητας και φυσικά κινδύνου για τον πληθυσμό.<br /><br />Αλλά υπάρχουν και άλλες γκάφες του Λονδίνου. Υπάρχουν και τα ψέματα της Ουάσινγκτον ότι η Ρωσία έχασε όλες τις ναυμαχίες από την Ουκρανία, όταν η τελευταία δεν διαθέτει πολεμικά πλοία και πάντως καμία ναυμαχία δεν έγινε μεταξύ των εμπόλεμων! Το άλλο, εξίσου καλό, από τις ΗΠΑ, είναι ότι τελείωσε το πετρέλαιο στον ρωσικό στρατό και γι’ αυτό το λόγο δεν κινούνται τα μηχανοκίνητα. Επίσης, ότι τα λάστιχα των μηχανοκίνητων έχουν πρόβλημα και πρόσφατα τελείωσε και το φαγητό στους Ρώσους, ίσως και οι πύραυλοι. Σε λίγο θα μας πουν ότι τελείωσαν και οι σφαίρες και τα άρβυλα.<br /><br />Βέβαια, ο Ζελένσκι είναι ο καλύτερος από όλους. Με υψηλή πολιτική σκέψη ζητάει πράγματα που οδηγούν κατευθείαν σε τρίτο παγκόσμιο και πιθανόν πυρηνικό πόλεμο για να σωθεί. Παράλληλα υποστηρίζει ότι οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν εξοντώσει περίπου το ένα τρίτο του ρωσικού στρατού εισβολής, καθώς και τον οπλισμό του αλλά στο μεταξύ τελειώνουν τα όπλα στους Ουκρανούς και να τους στείλουν κι άλλα γρήγορα. Μάλλον στον Μητσοτάκη απευθύνεται η έκκληση.<br /><br />Και ακόμη, ο Ουκρανός πρόεδρος με τα βαμβακερά μπλουζάκια (προφανώς βρίσκεται σε κάποιο πολύ καλά θερμαινόμενο χώρο) μιλάει για τους συμπατριώτες του που μεταξύ άλλων υποφέρουν και από το κρύο. Και προειδοποιεί τους Ευρωπαίους να προσέξουν γιατί αν νικήσουν οι Ρώσοι στην Ουκρανία θα κατακτήσουν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.<br /><br />Και είναι αυτοί οι θλιβεροί Έλληνες δημοσιογράφοι στην πλειονότητά τους που παπαγαλίζουν όλα αυτά και δυστυχώς μαζί και ορισμένοι στρατηγοί, ναύαρχοι και πτέραρχοι εν αποστρατεία που τα αναπαράγουν αμάσητα. Καλά οι δημοσιογράφοι εθισμένοι στο ψέμα και την βλακεία, οι ανώτατοι στρατιωτικοί δεν σέβονται ούτε τα γαλόνια τους, ούτε τον θεσμό, ούτε τον εαυτό τους; Τόση φτήνια για λίγη τηλεοπτική δημοσιότητα, για τρεις δεκάρες;<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σκεπαστείτε, μας βομβαρδίζουν με fake news

Πιζάνιας Πέτρος Δεν πρόλαβε το Λονδίνο –φανατικά αντιρωσικό σαν κακιασμένη γεροντοκόρη– να δηλώσει σε επανάληψη της “φωνής του Κυρίου” (προέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος – Ψυχογεωπολιτική κι ανορθολογισμός.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/kina_rwsia_hpa_ameriki_SLpress.gr_.jpg" width="730" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Πολύ πριν οι Ρώσοι εισβάλουν στην Ουκρανία, ήταν ορατό δια γυμνού οφθαλμού ότι έχουμε εισέλθει σε μια νέα περίοδο, κεντρικό στοιχείο της οποίας είναι η αμερικανική στρατηγική της “διπλής ανάσχεσης” (double containment), δηλαδή τόσο της Ρωσίας όσο και της Κίνας. Στην πραγματικότητα προϊόν αυτής της στρατηγικής ήταν ο νέος Ψυχρός Πόλεμος. Η απόφαση, μάλιστα, του Πούτιν να εισβάλει στην Ουκρανία για να αποτρέψει την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, κορύφωσε με τη μία την ψυχρή σύγκρουση Δύσης-Ρωσίας και μάλιστα κατά τρόπο που προσέφερε στη Δύση επικοινωνιακό-πολιτικό πλεονέκτημα.<br /><br />Αν και η Κίνα, όπως πάντα, τηρεί προσεκτική στάση, η μέχρι τώρα πολιτική της καθιστά ξεκάθαρο ότι στηρίζει τη Ρωσία, σε μία συγκυρία που η Μόσχα έχει ανάγκη το Πεκίνο. Αυτή η εξέλιξη εκ των πραγμάτων ωθεί τις δύο μεγάλες ευρασιατικές δυνάμεις τη μία στην αγκαλιά της άλλης. Αν τα πράγματα προχωρήσουν στην ίδια γραμμή, θα δημιουργηθεί το πρόπλασμα ενός γεωπολιτικού μεγέθους που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η πρώτη υπέρ-υπερδύναμη (hyper power) στην ιστορία της ανθρωπότητας, δεδομένου ότι τα μεγέθη αυτού του συμπλόκου είναι απλά τεράστια, από όποια σκοπιά κι αν το δει κανείς.<br /><br />Κι αυτό, παρότι η Ρωσία με την Κίνα, από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 είχαν μετατραπεί σε θανάσιμους γεωπολιτικούς αντιπάλους. H μαοϊκή Κίνα, μάλιστα, είχε προσεγγίσει στρατηγικά τις ΗΠΑ, έτσι ώστε να αντιμετωπίσει την τότε σοβιετική απειλή. Δεν πρόκειται λοιπόν για “φυσικούς” συμμάχους και η καχυποψία μεταξύ τους είναι δεδομένη. Τί είναι αυτό, λοιπόν, που ώθησε τη Δύση στο να στραφεί εναντίον και των δύο, αντί να επιλέξει μια πολιτική “διαίρει και βασίλευε” που είναι και το θεμέλιο της αγγλοσαξονικής γεωπολιτικής σοφίας;<div><br />Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος<br /><br />Μια αρχική απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι αυτή ήταν μια αναγκαστική επιλογή για τις ΗΠΑ γιατί και οι δύο αυτές χώρες είναι ακραία εχθρικές και επιθετικές με αποτέλεσμα να μην αφήνεται κάποια άλλη επιλογή πέραν από την αντιπαλότητα. Όμως, κάτι τέτοιο δεν φαινόταν να επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα. Στην πραγματικότητα, τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία αυτό που κυρίως επιδίωκαν και επιδιώκουν είναι να δημιουργήσουν μια ζώνη ασφαλείας στο εγγύς εξωτερικό τους, κάτι που ουδόλως απειλεί τα στρατηγικά συμφέροντα των Δυτικών χωρών.<br /><br />Η Κίνα προσπαθεί –με μια παρανοϊκή ανάγνωση του Δικαίου της Θάλασσας– να μετατρέψει τη Νότιο Σινική Θάλασσα σε κινεζικό “γαλάζιο έδαφος”, έτσι ώστε να δημιουργήσει μια θαλάσσια προέκταση που θα λειτουργεί ως γεωπολιτική ασπίδα. Αυτή ναι μεν είναι μια επιθετική ενέργεια έναντι των χωρών της περιοχής, πλην όμως εκφράζει μια αμυντική λογική στο ευρύτερο διεθνές επίπεδο.<br /><br />Γενικότερα, η Κίνα ούτε μπορεί ούτε θέλει να διεκδικήσει τη θέση που (υποτίθεται) ότι κατείχαν μέχρι τώρα οι ΗΠΑ ως ηγέτιδα δύναμη του πλανήτη. Οι “αποικιοκρατικές” της διεισδύσεις σε χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής δεν απειλούν τα ζωτικά συμφέροντα της Δύσης. Είναι δε εξόχως τρωτές σε δυτικά αντίμετρα αν έτσι κριθεί σκόπιμο. Επιπροσθέτως, η σημερινή Κίνα, σε αντίθεση με αυτήν της μαοϊκής εποχής, είναι πιο τρωτή, ακριβώς γιατί εξαρτάται από το εξωτερικό για εισροές πρώτων υλών, ενέργειας, τροφίμων και στο μέλλον πιθανώς και πόσιμου νερού, όπως επίσης και για τις εξαγωγές των προϊόντων της.<br /><br /></div><div>Η Ουκρανία ως buffer state<br /><br />Τις διαδρομές που ενώνουν την Κίνα με τον έξω κόσμο συνεχίζει να ελέγχει κατά κύριο λόγο η Δύση και οι σύμμαχοί της. Από πλευράς της, η Ρωσία έχει εκπέσει αμετάκλητα από τη θέση της υπερδύναμης που κατείχε ως Σοβιετική Ένωση. Αντιμετωπίζει σήμερα πολλά προβλήματα και κυρίως δεν δείχνει διάθεση να απειλήσει κάποιο δυτικό κράτος. Σε ό,τι αφορά στην Ουκρανία, αυτό που σταθερά επεδίωκε το Κρεμλίνο ήταν να την μετατρέψει σε buffer state (κράτος-μαξιλάρι). Δηλαδή, να λειτουργεί ως μια ουδέτερη ζώνη, ως χώρα “αποσβεστήρας κραδασμών”, μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ.<br /><br />Αν αυτό είχε συμφωνηθεί κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είχαμε φτάσει στη ρωσική εισβολή. Το Κίεβο, ωστόσο, ζητούσε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και το ΝΑΤΟ δήλωνε ότι ακολουθεί πολιτική “ανοικτών θυρών”. Έτσι, μετά τα γεγονότα του 2014, που οδήγησαν στην ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης, η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία και παράλληλα άναψε το πράσινο φως για την απόσχιση των ρωσόφωνων ανατολικών επαρχιών του Ντονμπάς. Και τα δύο αυτά προβλήματα ήταν προβλήματα μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, που δεν έθιγαν συμφέροντα της Δύσης.<br /><br />Απασχόλησαν, όμως, την αμερικανική γεωστρατηγική, επειδή ακριβώς αυτή εκπορεύεται από το δόγμα της “διπλής ανάσχεσης”. Στο πλαίσιο αυτό, τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα αντιμετωπίζονταν με “υπερβάλλουσα” εχθρότητα. Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος, λοιπόν, ήταν πραγματικότητα πολύ πριν τη ρωσική εισβολή. Και ενώ τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία ξεχωριστά δεν μπορούν να απειλήσουν τη δυτική ηγεμονία, εντούτοις και οι δύο μαζί συνθέτουν ένα σχήμα με τεράστιο γεωπολιτικό δυναμικό, που ξεπερνά κατά πολύ το απλό άθροισμα των μεγεθών τους. Για την ακρίβεια, μετατρέπεται στον κατεξοχήν υποψήφιο παγκόσμια ηγεμόνα και βεβαίως σε στρατηγική απειλή για τη Δύση.</div><div><br />Η ρίζα της δυτικής στρατηγικής<br /><br />Το ερώτημα είναι γιατί η Δύση επιμένει σε αυτήν την φαινομενικά παράλογη πολιτική; Γιατί ο νέος Ψυχρός Πόλεμος την συμφέρει; Για να εντοπίσουμε τα αίτια αυτής της δυτικής συμπεριφοράς πρέπει να κατέβουμε κάτω από το επίπεδο της ανάγνωσης της “ρεαλιστικής” Σχολής των διεθνών σχέσεων, που αναζητεί σχέσεις βασισμένες σε μετρήσιμα γεωπολιτικά συμφέροντα και σε λογική ισορροπίας ισχύος. Άποψη του γράφοντος είναι ότι η συμπεριφορά της Δύσης όλο το προηγούμενο διάστημα (πριν τη ρωσική εισβολή) οφειλόταν εν πολλοίς σε μια υπαρξιακή κρίση που εντοπίζεται στον ίδιο τον πολιτισμικό της πυρήνα.<br /><br />Η Δύση υποφέρει από μια βαθιά κρίση ταυτότητας κι αυτό εκδηλώνεται σε φαινομενικά παράλογες γεωπολιτικές συμπεριφορές. Αν θα θέλαμε να το πούμε με όσο το δυνατόν λιγότερα λόγια θα λέγαμε ότι η Δύση σήμερα βρίσκεται σε έναν ιδιότυπο “πόλεμο πολιτισμών” με τον ίδιο της τον εαυτό. Ένα βαθύ ενοχικό στοιχείο, που έτσι και αλλιώς είναι ενδημικό στον δυτικό πολιτισμό, σήμερα έχει φθάσει σε ακραία επίπεδα και οδηγεί σε αναγνώσεις αυτοάρνησης μεγάλα κομμάτια των δυτικών κοινωνιών.<br /><br />Η επίθεση στους αρχαίους Έλληνες κλασικούς σαν “ρατσιστές” που βλέπουμε στις ΗΠΑ, ή η συλλήβδην καταγγελία του δυτικού πολιτισμού σαν “σεξιστικού”, “πατριαρχικού”, “ρατσιστικού” κλπ είναι εκφάνσεις αυτού του φαινομένου. Όπως εκφάνσεις του είναι η άρνηση της έννοιας του έθνους, του λαού και του φύλου, που θεωρούνται αυθαίρετες “φαντασιακές” κατασκευές από το μεγαλύτερο κομμάτι του δυτικού ακαδημαϊκού κατεστημένου.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο εγγράφεται η παροξυσμική αυτοενοχικότητα για την “καταστροφή του περιβάλλοντος” και την “καταπίεση των ζώων”, που φθάνει σε ακραία σημεία με τις θεωρίες περί εθελούσιας αυτοεξάλειψης του ανθρώπινου είδους. Μία τέτοια πρεσβεύει η καθηγήτρια του Κέιμπριτζ Patricia MacCormack στο περιβόητο “Ahuman Manifesto” της. Έχουμε δηλαδή μια άρνηση ταυτότητας από πλευράς του δυτικού πολιτισμού. Όμως, δεν μπορείς να ζεις, μισώντας τον ίδιο σου τον εαυτό.</div><div><br />Ψυχογεωπολιτική του βάθους<br /><br />Έτσι λοιπόν, αν δεν μπορείς να ορίσεις θετικά τον εαυτό σου θα το κάνεις αρνητικά. Κι αυτό το επιτυγχάνεις δημιουργώντας ένα σκοτεινό είδωλο, έναν αρνητικό “σημαίνοντα Άλλον” (significant Other), στην αντίθεση έναντι του οποίου θα ορίσεις τον εαυτό σου. Χρειάζεσαι, λοιπόν, έναν φαντασιακό δαίμονα, στον οποίο θα μεταβιβάσεις τις αρνητικές απόψεις που έχεις για τον εαυτό σου, ώστε να απαλλαγείς από αυτές και να μπορέσεις να ορίσεις θετικά τον εαυτό σου ως αντίπαλο και αντίθετο μέγεθος αυτού του δαίμονα.<br /><br />Αυτό έπραττε η Δύση και τώρα πλέον το πράττει στη νιοστή. Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος προϋποθέτει τη δαιμονοποίηση του αντιπάλου, εν προκειμένω της Ρωσίας και προσωπικά του Πούτιν, ενώ σε δεύτερο πλάνο δαιμονοποιείται και η Κίνα. Η ρωσική εισβολή, μάλιστα, έδωσε το έρεισμα στη Δύση για να αυτοοριστεί σαν “καλή” έναντι των “κακών”. Ο δαιμονοποιημένος “σκοτεινός Άλλος” δεν αρκεί να είναι επαρκώς κακός. Πρέπει να είναι και επαρκώς ισχυρός. Και η Ρωσία είναι ισχυρή πυρηνική δύναμη, για να μην μιλήσουμε για το σχήμα Ρωσίας-Κίνας.<br /><br />Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται υπερβολικά έως λανθασμένα σε πολλούς. Όμως, η τάση να ορίζουμε τη συμπεριφορά των χωρών με βάση το μοντέλο του “ορθολογικού δρώντος” (ratio actor model) θεωρείται πλέον περιοριστική και παραπλανητική. Ολοένα και περισσότερο αναζητούνται “κρυφά θεμέλια” στις γεωπολιτικές συμπεριφορές και δράσεις. Κι αυτή η “ψυχογεωπολιτική του βάθους” που πολύ απλοϊκά παρουσιάστηκε σε αυτό το κείμενο προσφέρει, αν μη τι άλλο, κάποια στοιχεία που δίνουν μια αρχική ερμηνεία, ή τουλάχιστον φωτίζουν μία πτυχή της Δυτικής γεωστρατηγικής.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος – Ψυχογεωπολιτική κι ανορθολογισμός.

Γρίβας Κώστας Πολύ πριν οι Ρώσοι εισβάλουν στην Ουκρανία, ήταν ορατό δια γυμνού οφθαλμού ότι έχουμε εισέλθει σε μια νέα περίοδο, κεντρικό στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Έλληνες δημοσιογράφοι στη ζώνη πυρός!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="401" src="https://www.youtube.com/embed/uOIMqgt60Yo" width="694" youtube-src-id="uOIMqgt60Yo"></iframe></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Σ.Δανέζης μιλά για όσα έζησε στο πεδίο μάχης.</span></h3>Ο Σωτήρης Δανέζης γνωστός δημοσιογράφος και πολεμικός ανταποκριτής μιλά στο Militaire.gr για όσα έζησε στη Μαριούπολη. Ποιες οι διαφορές του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας σε σχέση με όλους τους άλλους πολέμους που έχει καλύψει από το τη δεκαετία του 1990; Πως οι αντιμαχόμενοι «σπρώχνουν» τους πολεμικούς ανταποκριτές εκτός του πεδίου μάχης για να λειτουργήσει ανεμπόδιστα η προπαγάνδα; Ποιος ο ρόλος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που διαμορφώνουν πια και αυτά την κοινή γνώμη; Ποιες οι εκτιμήσεις του για την έκβαση του πολέμου; Δεν είναι αισιόδοξες… Αυτά και μια αποκατάσταση για τους Έλληνες πολεμικούς ανταποκριτές που κάλυψαν τον πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία το 1999 , στη συνέντευξη του Σωτήρη Δανέζη.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Έλληνες δημοσιογράφοι στη ζώνη πυρός!

Ο Σ.Δανέζης μιλά για όσα έζησε στο πεδίο μάχης. Ο Σωτήρης Δανέζης γνωστός δημοσιογράφος και πολεμικός ανταποκριτής μιλά στο Militaire.gr για...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανία – Ρωσία: Ο πόλεμος αγγίζει Λιβύη και Συρία συμπαρασύροντας τα ελληνικά συμφέροντα…

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/03/WAGNER-Russian-private-military-contractors-company-LIBYA-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Η επιθυμία της Δύσης να διατηρήσει την πίεση που ασκεί στη Ρωσία και μετά τη λήξη του πολέμου, επηρεάζει τη «μεγάλη εικόνα» που αφορά συγκρούσεις στις οποίες εμπλέκεται η Ρωσία, είτε ευθέως με τη δέσμευση στρατευμάτων στο έδαφος, όπως στη Συρία, ή διά αντιπροσώπων (proxy), όπως στη Λιβύη, κυρίως μέσω της ελεγχόμενης από το Κρεμλίνο ιδιωτικής εταιρίας Wagner Group, που διαθέτει μισθοφόρους σε διάφορα σημεία της υφηλίου. Οι τελευταίες εξελίξεις στα δυο αυτά μέτωπα, προκαλούν ανησυχίες ευρύτερης εκτροπής.<br /><br />Καταρχάς, επιβεβαιώνεται η εκτίμηση ότι η πίεση προς τη Ρωσία θα συνεχιστεί σε όλα τα επίπεδα και μετά τη λήξη του πολέμου. Όπως αναφέρθηκε, η πίεση αυτή, πέραν του οικονομικού πεδίου, θα επεκταθεί και σε μέτωπα που εμπλέκεται η Ρωσία, όπως της Λιβύης και της Συρίας. Δυο μέτωπα αμέσου ελληνικού ενδιαφέροντος, οι δυνητικές επιπτώσεις των οποίων στα ελληνικά συμφέροντα, καλό θα ήταν να μελετηθούν εγκαίρως, προς αποφυγήν δυσάρεστων αιφνιδιασμών.<br /><br />Η ειδησεογραφία που αφορά στο μέτωπο της Λιβύης οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μια νέα ανάφλεξη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Θα είναι μήπως αποτέλεσμα της επιθυμίας δυνάμεων που συντάσσονται με την Τουρκία, σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν το ενδεχόμενο ανάδειξης κυβέρνησης που δεν θα συνεχίσει την φιλοτουρκική πολιτική Ντμπεϊμπά;<br /><br />Οι δυνάμεις του στρατηγού Χαφτάρ υποστηρίζονται από τους Ρώσους, τους οποίους η Ουάσινγκτον θέλει να εκδιώξει από τη Λιβύη. Υποστηρίζονται όμως και από την Αίγυπτο και από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα τουλάχιστον. Θα βοηθήσει η διαδικασία αποκατάστασης των σχέσεων Τουρκίας-Εμιράτων, ώστε η Άγκυρα να υιοθετήσει μια διαλλακτική στάση, ή ο Ερντογάν δεν θα διστάσει να κινηθεί σε βάρος των συμφερόντων τόσο του Άμπου Ντάμπι όσο και της Μόσχας, συνεργαζόμενος με τις ΗΠΑ; Η Ουάσιγκτον όμως, παρότι επιθυμεί τον εξοβελισμό της ρωσικής παρουσίας από τη Λιβύη, δεν επιθυμεί διατάραξη των σχέσεων με την Αίγυπτο και τα Εμιράτα.<br /><br /><div>Οι εν πολλοίς χαοτικές εξελίξεις αφορούν αυταπόδεικτα και τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Πέραν της γειτνίασης με το σημείο αστάθειας, δεν διευκολύνεται από τα σημερινά δεδομένα μια συμφωνία με τη Λιβύη για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Εάν η διαφορά παραπεμφθεί στο Διεθνές Δικαστήριο, αυτό εκ των πραγμάτων θα έκρινε και τη νομιμότητα του «Τουρκολιβυκού Μνημονίου» που στερεί το δικαίωμα της Κρήτης σε υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ, καθώς επίσης και το επίμαχο θέμα του κλεισίματος του Κόλπου της Σύρτης και την επήρεια της Γαύδου.<br /><br />Μένει να αποδειχθεί το πως οι ΗΠΑ θα επιχειρήσουν να εξισορροπήσουν τα συμφέροντά τους στη Λιβύη ανάμεσα στους πολλαπλούς ενδιαφερόμενους. Επιδιώκουν να διώξουν τους Ρώσους, η παρουσία των οποίων δεν ενοχλεί όμως όλους τους πρωταγωνιστές. Η πολυπλοκότητα του μετώπου της Λιβύης επιβάλει στην Αθήνα να μην κλείσει την πόρτα σε κανένα, διότι καλός και κακός στη διεθνή πολιτική δεν υπάρχει.<br /><br />Δεύτερο μέτωπο ελληνικού ενδιαφέροντος είναι το Συριακό. Η Δύση θα επιδιώξει να πιέσει ασφυκτικά τη Ρωσία με στόχο να την οδηγήσει σε αποχώρηση από τη Συρία. Δεν διαφαίνεται, όμως, τρόπος να το επιτύχει. Το καθεστώς Άσαντ έχει σταθεροποιηθεί χάρη της ρωσικής παρέμβασης, οπότε το πιθανότερο είναι η Μόσχα να έχει τον πρώτο λόγο εκεί. Υπάρχουν, βέβαια, και οι άλλοι ενδιαφερόμενοι. Πέραν της Τουρκίας, του Ισραήλ, των Εμιράτων, της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας, στην εξίσωση υπάρχει και το Ιράν.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη για μια νέα πυρηνική συμφωνία βρίσκονται σε εξέλιξη και αρκετοί εκτιμούν ότι βρίσκεται προ των πυλών. Αυτή δεν είναι επιθυμητή εξέλιξη για το Ισραήλ στο μέτρο που αναβαθμίζει γεωπολιτικά μια χώρα που οι Ισραηλινοί θεωρούν απειλή για την εθνική τους ασφάλεια. Εάν σταματήσουν οι κυρώσεις, το Ιράν μπορεί να υποκαταστήσει το ρωσικό πετρέλαιο στην ευρωπαϊκή αγορά.<br /><br />Προβλήματα με το Ιράν έχουν και οι μοναρχίες του Κόλπου, οι οποίες όμως δεν επιθυμούν την ολική ρήξη με την Τεχεράνη. Στόχος των Ισραηλινών είναι να απομακρύνουν το Ιράν από την περιοχή, όχι τη Ρωσία! Δηλαδή προτεραιότητα έχουν να διακόψουν την σιιτική-ιρανική επιρροή στη Συρία και τον Λίβανο. Αυτό όμως ήταν και το περιεχόμενο της συνεννόησης που είχαν πετύχει Ιερουσαλήμ και Μόσχα! Με την επιδίωξη απομάκρυνσης του Ιράν από την περιοχή συντάσσονται και οι ΗΠΑ (θέλουν να διώξουν και τους Ρώσους), οι μοναρχίες του Κόλπου και η Αίγυπτος. Φιλική απέναντι στην ιρανική παρουσία δεν ήταν και η Ρωσία, εξ ου και η «συνεννόηση» με τους Ισραηλινούς.<br /><br />Οι εξελίξεις στο μέτωπο Ρωσίας-Ουκρανίας επηρεάζουν λοιπόν καθοριστικά τη «μεγάλη εικόνα» με έμφαση τις εξελίξεις στη Λιβύη και τη Συρία και με προφανείς επιπτώσεις στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Έχει κατανοήσει επαρκώς η ελληνική διπλωματία τις επιδιώξεις των πρωταγωνιστών στην περιοχή, ώστε να είναι προετοιμασμένη και παρεμβατική όπου χρειάζεται;<br /><br />Κι όλα αυτά, πέραν του διόλου απίθανου ενδεχομένου, η αδυναμία εξεύρεσης συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός και σταδιακής απεμπλοκής στην Ουκρανία, να οδηγήσει σε κλιμάκωση αλλού. Υποψηφιότητα βάζει η περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Αυτό θα οδηγούσε σε μεγάλες χερσαίες (Αλεξανδρούπολη) και ναυτικές περιπλοκές για την Ελλάδα που ανήκει στο ΝΑΤΟ και βρίσκεται στη βασική οδό υποστήριξης των δυνάμεων που θα υποστήριζαν τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ουκρανία – Ρωσία: Ο πόλεμος αγγίζει Λιβύη και Συρία συμπαρασύροντας τα ελληνικά συμφέροντα…

Του Ζαχαρία Μίχα Η επιθυμία της Δύσης να διατηρήσει την πίεση που ασκεί στη Ρωσία και μετά τη λήξη του πολέμου, επηρεάζει τη «μεγάλη εικόνα»...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ἡ Τουρκία πάντοτε τήρησε τήν ὑπογραφή της!»

<img src="https://i0.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/03/aoz_ellada.jpg?fit=758%2C400&ssl=1" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ἔννοια «συνεκμετάλλευση» εἰσβάλλει μέ νέα ὁρμή στή δημόσια σφαῖρα.</span></h3>Γράφει ὁ <b>Παναγιώτης Γ. Παῦλος</b><br />Τή στιγμή πού ἡ ἑλληνική κοινή γνώμη ἔχει στραμμένη τήν προσοχή της στά τραγικά τεκταινόμενα στήν Οὐκρανία, πληθαίνουν οἱ σοβαρές ἐνδείξεις λίαν ἀνησυχητικῶν ἐξελίξεων στά ἑλληνοτουρκικά, ἐνῶ ἡ ἔννοια «συνεκμετάλλευση» εἰσβάλλει μέ νέα ὁρμή στή δημόσια σφαῖρα.<br /><br />Τό πάζλ τῶν ἐνδείξεων συμπληρώνεται ὄχι μόνον ἀπό διατυπώσεις τρίτων, ὅπως ἡ σύσταση τοῦ Ἀμερικανοῦ Πρέσβη Πάιατ, στή δημοσιογράφο Ἀλεξία Τασούλη στίς 20/9/2020, ὅτι ἡ κυβέρνηση Μητσοτάκη θά πρέπει νά προβεῖ σέ «συμβιβασμούς» μέ τήν Τουρκία, ἀλλά καί ἀπό τοποθετήσεις καί τῆς ἴδιας τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης· εἴτε διά στόματος ΣΕΑ Ντόκου πού μάλιστα συναντήθηκε πρό ἡμερῶν μέ τόν Ἀμερικανό ὁμόλογό του Σάλλιβαν ὁ ὁποῖος εἶναι αὐτός πού εἶχε σχεδόν προεξαγγείλει τό θερμό ἐπεισόδιο τοῦ καλοκαιριοῦ 2020· εἴτε διά τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Πρωθυπουργοῦ σέ «διαφορές» –σέ πληθυντικό ἀριθμό– μέ τή γείτονα, κατά τή συνάντησή του μέ τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη μετά τό πέρας τοῦ γεύματός του μέ τόν Τοῦρκο Πρόεδρο· ἤ ἀκόμη καί διά τῆς ἐν γένει ἀναφορᾶς σέ «θετική ἀτζέντα», ἡ ὁποία ἀσφαλῶς περιλαμβάνει καί ζήτημα προσδιορισμοῦ «θαλασσίων ζωνῶν» (ἔχω ἤδη ἀναφερθεῖ στήν ἐξακολουθούμενη, δυστυχῶς, διγλωσσία τῆς κυβέρνησης, μέ τό Μέγαρο Μαξίμου νά μιλᾶ γιά θαλάσσιες ζῶνες ἐν γένει ἐνῶ τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν γιά ὁριοθέτηση ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπίδας μόνον, βλ. «Ἐστία», 8/2/2021, σελ. 3)<br /><br />Ἐπί πλέον, μόλις τό περασμένο Σάββατο, ἡ «Ἐστία» ἔδειξε συγκεκριμένα πώς ὁ κίνδυνος συνεκμετάλλευσης προκαλεῖται πρωτίστως –καί δυστυχῶς– ἀπό τήν ἑλληνική πλευρά! («Εστία», 19/3/2022, σελ. 1). Ἐνῶ σέ ἐξαιρετικῆς βαρύτητας ὑπαινιγμό στή δημόσια τηλεόραση, ὁ Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν ὑπονόησε ἐνδεχόμενο ἐξελίξεων τέτοιας ἔκτασης πού θά ἀπαιτοῦσαν συνταγματικά ἀνανέωση λαϊκῆς ἐντολῆς, αὐξάνοντας τήν ἀδρεναλίνη πού τό ἔκτακτο ταξίδι–ἀστραπή στή Νέα Ὑόρκη καί ἡ συνάντησή του μέ τόν ΓΓ τοῦ ΟΗΕ στό τέλος τῆς περασμένης ἐβδομάδας, ἔχει ἤδη τροφοδοτήσει (βλ. «Ἐστία», 21/3/2022, σελ. 1).<br /><br />Εἶναι προφανές ὅτι ἡ ἀστάθεια καί ἡ μεταβλητότητα πού διέπει πλέον τή διεθνῆ ἐνεργειακή σκηνή, ὠθεῖ τούς μεγάλους παίκτες νά πιέζουν ἀκόμη ἐντονότερα τήν Ἑλλάδα γιά διευθέτηση–πακέτο ὅλων τῶν ζητημάτων πού ἀξιώνει ἡ Τουρκία, μέ σκοπό τήν «παγίωση τῆς ἀσφάλειας καί τῆς εὐημερίας» στή στρατηγική περιοχή τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου. Προκρίνεται δέ πρός τοῦτο ἀπό κάποιους ὡς εὔλογο καί λυσιτελές –ὅσο κι ἄν τραγικό συνάμα καί καταστροφικό γιά κάποιους ἄλλους– ἡ κυβέρνηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη νά συρθεῖ σέ νέες Πρέσπες, αὐτή τή φορά, Πρέσπες Αἰγαίου.<br /><br />Σχεδόν ἕνα μῆνα πρίν, στίς 16 Φεβρουαρίου 2022, κατά τήν ἐπίσκεψή του στή Νορβηγία, ὁ Ἕλληνας ΥΠΕΞ ἔδωσε διάλεξη γιά τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας στήν Ἀνατολική Μεσόγειο, προσκεκλημένος τοῦ Νορβηγικοῦ Ἰνστιτούτου Ἐξωτερικῆς Πολιτικῆς (NUPI). Λίγα μόλις λεπτά ἀφοῦ εἶχε προηγηθεῖ ἡ κατά παραγγελία τῆς Ἄγκυρας προκλητική παρέμβαση τοῦ Τούρκου Πρέσβη στό Ὄσλο, μέ τή γνωστή συνέχεια τῆς ἀποστομωτικῆς ἀπάντησης τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικών, καί διαισθανόμενος τήν κατεύθυνση λίαν ἐπώδυνων, ἱστορικοῦ χαρακτῆρα, συμβιβασμῶν στήν ὁποία σύρεται ἀπό κάποιους ἡ Ἑλλάδα, ὑπέβαλα στόν Νίκο Δένδια τό ἀκόλουθο ἐρώτημα μέ τό ἐξῆς περιεχόμενο:<br /><br />«Ὑποθέστε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι συμφωνοῦμε μέ τήν Τουρκία στόν προσδιορισμό θαλασσίων ζωνῶν ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπίδας, μέ τόν ἕνα ἤ τόν ἄλλο τρόπο, εἴτε μέσῳ Διεθνοῦς Δικαστηρίου, εἴτε μέ ἀπευθείας συμφωνία. Θά αἰσθανόσασταν ἄνετα μετά ἀπό μιά τέτοια συμφωνία ἤ θά ἀνησυχούσατε, δεδομένου ὅτι τά προβλήματα μεταξύ τῶν δύο χωρῶν ὀφείλονται στόν τουρκικό ἀναθεωρητισμό, ὁ ὁποῖος ὑπερέχει καί ἀκυρώνει κάθε ἔννοια ἐνυπόγραφης συμφωνίας; Μετά τό 1922 εἴχαμε, παραδείγματος χάριν, τή Λωζάννη καί μετά τή Συνθήκη τῆς Λωζάννης εἴχαμε τήν καταστροφή τῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητας στήν Κωνσταντινούπολη, τῆς ὁποίας ἡ προστασία ὑποτίθεται ὅτι προβλεπόταν ἀπό τή Συνθήκη. Ἄρα, σέ τί βαθμό μιά ἔστω καί ἔγγραφη συμφωνία μέ τήν Τουρκία θά διασφάλιζε γιά τήν Ἑλλάδα ὅτι ἡ γείτων χώρα θά τηρήσει τά συμφωνηθέντα, τήν ἑπομένη τῆς ὑπογραφῆς της;»<br /><br />Μολονότι ὁ Ὑπουργός ἀντιλήφθηκε πλήρως τήν οὐσία τοῦ ἐρωτήματος, ἀπήντησε μέ τόν τρόπο πού μποροῦσε νά ἀπαντήσει στή συγκεκριμένη περίσταση, ἀφ᾽ ἑνός τονίζοντας κατηγορηματικά ὅτι ἡ διαφορά τῆς Ἑλλάδας μέ τήν Τουρκία εἶναι μιά καί μόνον, καί ἀφορᾶ στόν προσδιορισμό ὑφαλοκρηπίδας καί ΑΟΖ, κι ἀφ᾽ ἑτέρου ἐκφράζοντας τήν αἰσιόδοξη πεποίθηση ὅτι τυχόν ἐπίλυση αὐτῆς τῆς διαφορᾶς θά παρεῖχε νέα δυναμική στίς ἑλληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Κι ἐδῶ τίθεται πλέον τό ἐρώτημα στό ὁποῖο τόσο ὁ Πρωθυπουργός, ὅσο καί ὁ Σύμβουλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφάλειας ἀλλά καί ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργός τῶν Ἐξωτερικῶν καλοῦνται νά ἀπαντήσουν, ἐνώπιον τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ:<br /><br />Ἀκόμη κι ἄν, ἐμφορούμενος ἀπό τίς καλύτερες δυνατές προθέσεις ἔναντι τῆς Τουρκίας, προσβλέπει κανείς σέ μιά «συμφωνία κυρίων» –ὅπως ἀποκαλοῦν κάποιοι τήν ἀπώλεια ἐθνικῆς κυριαρχίας καί κυριαρχικῶν δικαιωμάτων– ἐπί ποιᾶς λογικῆς, ἀντικειμενικῶν δεδομένων καί ἱστορικῶν βάσεων ἐδράζεται ἡ πεποίθηση ὅτι τυχόν ὀλέθρια θυσία τῆς Ἑλλάδας θά ἀποβεῖ πρός ὄφελός της καί θά εἶναι ὑπέρ τῆς ἀσφάλειας καί τῆς εὐημερίας στήν περιοχή, ὅταν τά τελευταῖα 100 χρόνια ἡ Τουρκία: 1) ἔχει πυρπολήσει καί ἐξολοθρεύσει ἐκατομμύρια ψυχές τρισχιλιετοῦς Ἑλληνισμοῦ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τοῦ Πόντου, 2) ἔχει ἐξαφανίσει τόν δισχιλιετῆ Ἑλληνισμό τῆς Κωνσταντινούπολης, 3) ἔχει εἰσβάλει καί κατέχει παράνομα τό 40% σχεδόν τῆς Κύπρου, 4) μεθοδεύει τήν αὐτονόμηση τῆς Θράκης μέ τόν ἐκτουρκισμό τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητας, 5) ἐπιδιώκει συστηματικά τή συρρίκνωση τῆς Ἑλλάδας στόν 25ο Μεσημβρινό καί τόν ποταμό Νέστο, 6) ἐποφθαλμιᾶ καί ὑποσκάπτει τήν ἐθνική ἀσφάλεια τῆς Ἑλλάδας ἐργαλειοποιώντας τούς λαθρομετανάστες, καί, τέλος, 7) ἀντιμετωπίζει κατ᾽ οὐσίαν τήν Ἑλλάδα ὄχι ὡς χώρα, ἀλλά ὡς νεο–οθωμανικό χῶρο;<br /><br />Εἰλικρινά ἀναρωτιόμαστε, καί ἀπευθύνουμε τό ἐρώτημα, πρωτίστως πρός τήν κυβέρνηση, καί δευτερευόντως καί ρητορικῶς πρός τούς συμμάχους ἑταίρους τῆς Ἑλλάδας διά τῶν ἐκπροσώπων Πρέσβεων: τί εἴδους παντοδύναμη συμφωνία εἶναι αὐτή πού θά μποροῦσε νά θεραπεύσει ὅλα τά ἀνωτέρω, καί πῶς μιά τέτοια συμφωνία θά περιόριζε τίς ἀναθεωρητικές νεο–οθωμανικές ὀρέξεις τῆς γείτονος;<br /><br />Ἐκτός, βέβαια, κι ἄν ἐμφοροῦνται καί οἱ ἴδιοι ἀπό τήν πεποίθηση τήν ὁποία μοῦ ἐκμυστηρευόταν πρό ἐβδομάδων διπλωμάτης ἰσχυρῆς χώρας, ὁ ὁποῖος διετέλεσε καί Πρέσβης στήν Ἀθήνα: «Ἡ Τουρκία πάντοτε τήρησε τήν ὑπογραφή της»!<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Ἡ Τουρκία πάντοτε τήρησε τήν ὑπογραφή της!»

Η ἔννοια «συνεκμετάλλευση» εἰσβάλλει μέ νέα ὁρμή στή δημόσια σφαῖρα. Γράφει ὁ Παναγιώτης Γ. Παῦλος Τή στιγμή πού ἡ ἑλληνική κοινή γνώμη ἔχει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιταλός αναλυτής: Μισή καταστροφή για την Τουρκία η επικράτηση της Ρωσίας στον βόρειο Εύξεινο Πόντο

<a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/03/ukraine-turkey-1.jpg"><img height="313" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/03/ukraine-turkey-1-1024x501.jpg" width="756" /></a><br /><br />Οι επιπτώσεις στην Τουρκία από την πιθανή επικράτηση της Ρωσίας στις βόρειες ακτές του Εύξεινου Πόντου προκαλούν βαθιά ανησυχία στην Αγκυρα, η οποία έστω και εν μέρει έχει λόγο στην περιοχή.<br /><br />Η πιθανότητα να επικρατήσει η Ρωσία στις βόρειες ακτές του Εύξεινου Πόντου μετά το τέλος του πολέμου με την Ουκρανία θα είναι μισή καταστροφή για την Τουρκία, εκτιμά ιταλός αναλυτής.<div><br />Η Τουρκία έχει λόγο στην περιοχή<br /><br />«Υπάρχει πιθανότητα η Ρωσία να κυριαρχήσει στις βόρειες ακτές του Εύξεινου Πόντου και να διευρύνει εκεί την κυριαρχία της. Ο Εύξεινος Πόντος είναι μία περιοχή στην οποία έστω και εν μέρει η Τουρκία έχει λόγο» σημειώνει ο ιταλός αναλυτής Ντανιέλε Σαντόρο, στη διάρκεια εκπομπής στην ιταλική τηλεόραση.<br /><br />«Εκτός από τον Καύκασο, εδώ είναι η βασική περιοχή της αντίθεσης και των συγκρούσεων επί τέσσερις αιώνες ανάμεσα σε Τουρκία και Ρωσία» προσθέτει.<br /><br />Και τονίζει πως «Αν η Ρωσία κλείσει την πρόσβαση στη θάλασσα για την Ουκρανία και πετύχει να κυριαρχήσει στις βόρειες ακτές του Εύξεινου Πόντου, αυτό θα είναι σίγουρα μισή καταστροφή για την Τουρκία».<br /><br />Ο ιταλός αναλυτής εξηγεί ότι «Η σύγκρουση στην Ουκρανία είναι κάτι που μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα τα οποία επηρεάζουν άμεσα τα εθνικά συμφέροντα και την ασφάλεια της Τουρκίας. Μην ξεχνάτε πως η Τουρκία τα τελευταία χρόνια έχει αναπτύξει πολύ βαθιά σχέση με την Ουκρανία ενώ είναι επωφελές να θυμηθούμε ότι τα τρίτης γενιάς τουρκικά drone χρησιμοποιούν κινητήρα ουκρανικής κατασκευής».</div><div><br />«Πολύ βαθιά ανησυχία»<br /><br />Στην πραγματικότητα, η Τουρκία είναι η μόνη χώρα του ΝΑΤΟ που δεν έχει εφαρμόσει κυρώσεις κατά της Ρωσίας και διατηρεί ανοιχτό τον εναέριο χώρο της για τους Ρώσους, αναφέρει ο Ντανιέλε Σαντόρο.<br /><br />Η ισορροπημένη στάση που συνεχίζει να κρατά η Τουρκία της επιτρέπει να διατηρεί την εμπιστοσύνη των Ουκρανών. Ταυτόχρονα, διατηρεί τις επαφές με το Κρεμλίνο, κάτι που είναι προς όφελος και των ΗΠΑ αλλά και αρκετών ευρωπαϊκών χωρών, λέει ο ίδιος.<br /><br />Και επισημαίνει ότι, ωστόσο, σίγουρα στην Αγκυρα υπάρχει πολύ βαθιά ανησυχία. Διότι είναι ξεκάθαρο πως σε περίπτωση που ο Εύξεινος Πόντος καταστεί ρωσική λίμνη αυτό θα αυξήσει τη ρωσική πίεση για τα στενά. Στον Εύξεινο Πόντο, η μόνη έξοδος της Ρωσίας είναι τα στενά της Κωνσταντινούπολης και του Τσανάκαλε.<br /><br />Η Τουρκία αποφάσισε να κλείσει τα στενά για όλα τα πολεμικά πλοία συμπεριλαμβανομένων και αυτών της Ρωσίας. Είναι ξεκάθαρο πως, όπως συνέβαινε στην περίοδο του ψυχρού πολέμου, η Ρωσία θα καταστεί στον Εύξεινο Πόντο μία κυρίαρχη δύναμη. Η συνεχιζόμενη επί τουλάχιστον τέσσερις αιώνες σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας για τα στενά θα αυξηθεί πολύ, καταλήγει ο ιταλός αναλυτής.<br /><br /></div><div><a href="https://www.in.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ιταλός αναλυτής: Μισή καταστροφή για την Τουρκία η επικράτηση της Ρωσίας στον βόρειο Εύξεινο Πόντο

Οι επιπτώσεις στην Τουρκία από την πιθανή επικράτηση της Ρωσίας στις βόρειες ακτές του Εύξεινου Πόντου προκαλούν βαθιά ανησυχία στην Αγκυρα,...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ανίσχυροι Ουκρανοί μοιάζουν… επικοινωνιακή υπερδύναμη με τη βοήθεια των δυτικών τους συμμάχων.

<h3 style="text-align: left;"><a href="https://images.thequint.com/thequint%2F2022-02%2F76d80dbc-0047-432e-8db9-043c377a9d7d%2Fthequint_2022_02_e80df421_0bb2_4d37_acd1_cac879335bb9_thequint_2022_02_4b7134f4_4535_4790_b238_fe880.jpeg?rect=0%2C0%2C1200%2C630&w=1200&auto=format%2Ccompress&ogImage=true"><img border="0" height="352" src="https://images.thequint.com/thequint%2F2022-02%2F76d80dbc-0047-432e-8db9-043c377a9d7d%2Fthequint_2022_02_e80df421_0bb2_4d37_acd1_cac879335bb9_thequint_2022_02_4b7134f4_4535_4790_b238_fe880.jpeg?rect=0%2C0%2C1200%2C630&w=1200&auto=format%2Ccompress&ogImage=true" width="721" /></a><span style="font-weight: normal;">Το “ταμπού” των μη συμβατικών οπλοστασίων… και η “ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ ΟΥΚΡΑΝΙΑ” στην επικοινωνία.</span></h3>Του<b> Ζαχαρία Μίχα</b><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία συμπληρώνει ένα μήνα. Οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν οδηγήσει μέχρι τώρα σε ένα κοινά αποδεκτό σχέδιο ειρήνευσης, με αποτέλεσμα στο πεδίο να παρατηρείται αύξηση του επιπέδου της στρατιωτικής βίας, γεγονός που δυσκολεύει περαιτέρω την επίτευξη συμφωνίας. Παράλληλα, επιβεβαιώνεται κάθε μέρα που περνά, το ρητό ότι πρώτο θύμα σε κάθε πολεμική αναμέτρηση είναι η αλήθεια…<br /><br />Στο μέτωπο της Ουκρανίας, η αβεβαιότητα κρατά ζωντανά τα σενάρια σοβαρής κλιμάκωσης. Τί θα συνέβαινε, επί παραδείγματι, εάν σημειωνόταν ένα –εντός ή εκτός εισαγωγικών– ατύχημα σε ένα από τα πυρηνικά εργοστάσια; Θα μπορούσε να είναι σκόπιμη ρωσική ενέργεια για να αποθαρρύνει σκέψεις εμπλοκής δυτικών δυνάμεων; Ήδη ο πρόεδρος Μπάιντεν ανέφερε π.χ. ότι υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι ο Πούτιν εξετάζει τη χρήση χημικών όπλων και προειδοποίησε ότι αυτό δεν θα έμενε αναπάντητο.<br /><br />Πιθανή χρήση μη συμβατικών όπλων θα κατεδάφιζε θεαματικά άλλο ένα «πολεμικό ταμπού» που ο Δυτικός Κόσμος θεωρούσε σχεδόν δεδομένο. Σε μια διαδικασία επανακαθορισμού των ισορροπιών, όμως, ενέργειες που θεωρούνταν αδιανόητες, αρχίζουν να αποκτούν «στρατηγικό νόημα» και απασχολούν, ρητορικά προς το παρόν, τις ηγεσίες. Υπάρχει ο φόβος ότι στη διαδικασία κλιμάκωσης πολλά που θεωρούνται παράλογα από ηθικής απόψεως, αποκτούν τη δική τους διεστραμμένη «παράλογη λογική».<br /><br />ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ<br />Ένα άλλο χαρακτηριστικό της σύγκρουσης είναι η διαρκής κλιμάκωση του επικοινωνιακού πολέμου. Η Μόσχα έχει οργανωθεί καλύτερα από τα αρχικά στάδια και επιχειρεί να διαψεύσει τεκμηριωμένα τον ισχυρισμό που προβάλλεται στη Δύση ότι οι Ρώσοι βομβαρδίζουν «πολιτικούς στόχους». Ο ισχυρισμός έχει σκοπό να ενισχύσει τη φιλολογία περί διάπραξης εγκλημάτων πολέμου. Η Μόσχα αξιοποίησε βίντεο που έδειχνε ότι οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις χρησιμοποιούσαν εμπορικό κέντρο και το δημοσιοποίησε για να αιτιολογήσει την εξουδετέρωση του στόχου…<br /><br />Το περιστατικό αυτό θύμισε έντονα σκηνές από τις συγκρούσεις των Ισραηλινών στη Λωρίδα της Γάζας με τους Παλαιστίνιους της Χαμάς. Οι ισλαμιστές μαχητές της οργάνωσης έβρισκαν καταφύγιο σε σχολεία, τζαμιά και άλλα σημεία, γνωρίζοντας ότι ενδεχόμενη επιχείρηση εξουδετέρωσης θα συνεπαγόταν βαρύ επικοινωνιακό κόστος για τους Ισραηλινούς. Με τον τρόπο αυτό επιχειρούσαν να επαυξήσουν τη βιωσιμότητα των δυνάμεών τους, αφήνοντας σκοπίμως, για λόγους αποτροπής, αμάχους να κυκλοφορούν πέριξ ή και υπεράνω των σημείων όταν επρόκειτο για υπόγειες εγκαταστάσεις.<br /><br />Οι Ρώσοι γνωρίζουν ότι αντιμετωπίζουν, επικοινωνιακά, αρνητική προδιάθεση από την πλευρά του δυτικού ακροατηρίου. Αποδεικνύεται στην πράξη ότι αντιλαμβάνονται την ανάγκη να αντιμετωπίσουν τη δυτική επιχείρηση που έχει σκοπό να αυξήσει το πολιτικό κόστος της Ρωσίας για την εισβολή. Οι επιχειρήσεις πληροφοριακού πολέμου είναι ενσωματωμένες στις σύγχρονες πολεμικές επιχειρήσεις, συνεπεία της πολλαπλότητας των μέσων ταχύτατης διασποράς αληθών ή ψευδών ειδήσεων.<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες είναι εξόφθαλμη η απευθείας επικοινωνιακή υποστήριξη του προέδρου Ζελένσκι από τις δυτικές χώρες. Βίντεο τα οποία δημοσιοποιεί μέσω των λογαριασμών του στα κοινωνικά δίκτυα αποκαλύπτουν πολύ υψηλό επίπεδο επικοινωνιακής και τεχνικής εξειδίκευσης. Συνεπώς, στο μέτωπο της Ουκρανίας, στην παρούσα συγκυρία, μεσουρανούν οι εικόνες που προσπαθούν να κατασκευάσουν οι εμπόλεμοι για να προωθήσουν το επικοινωνιακό τους αφήγημα. Στην ουσία, στο επικοινωνιακό επίπεδο παρατηρείται μια ιδιότυπη αντιστροφή των ρόλων! Οι ανίσχυροι Ουκρανοί μοιάζουν… επικοινωνιακή υπερδύναμη με τη βοήθεια των δυτικών τους συμμάχων, προεξαρχόντων των Αμερικανών.<br /><br />Στόχος είναι να μεγιστοποιήσουν την πίεση στους Ρώσους, οι οποίοι τις τελευταίες μέρες έχουν καταφέρει να αντισταθούν στοιχειωδώς σημειώνοντας κάποιες επιτυχίες. Ωραίες είναι αυτές οι παρατηρήσεις, αρκεί η πίεση που ασκείται να μην οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, με την εμπλοκή μη συμβατικών οπλοστασίων.<br /><br />Το ότι ο κίνδυνος να ανακύψει πρόβλημα μέσω της λανθασμένης ή διαστρεβλωμένης ανάγνωσης των προθέσεων εκατέρωθεν είναι υπαρκτός, αποδεικνύεται από την ανάγκη που ένιωσε το Κρεμλίνο, να προβεί σε διευκρινίσεις πριν λίγες ώρες. Διά του εκπροσώπου του, Ντμίτρι Πεσκόφ, ξεκαθάρισε ότι το πυρηνικό οπλοστάσιο της χώρας θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά και μόνο εάν απειληθεί αυτή καθαυτή η ύπαρξη της Ρωσικής Ομοσπονδίας…<br /><br /><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι ανίσχυροι Ουκρανοί μοιάζουν… επικοινωνιακή υπερδύναμη με τη βοήθεια των δυτικών τους συμμάχων.

Το “ταμπού” των μη συμβατικών οπλοστασίων… και η “ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ ΟΥΚΡΑΝΙΑ” στην επικοινωνία. Του Ζαχαρία Μίχα Ο πόλεμος στην Ουκρανία συμπληρών...

Διαβάστε την συνέχεια