Μηστοτάκης για ελληνικό στρατό «πέριξ της Ουκρανίας» και για τα όπλα που έστειλε με απόφαση του.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/mitsotakis_sroiter.jpg"><img height="360" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/mitsotakis_sroiter-696x392.jpg" width="719" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Δεν θα εμπλακούμε στον πόλεμο», αλλά «αν μας το ζητήσει το ΝΑΤΟ, θα στείλουμε δυνάμεις», όχι στην Ουκρανία αλλά «σε γειτονικές χώρες». </span></h3><div>Αυτά είπε ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης σε συνέντευξη που παραχώρησε στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha ,εκφράζοντας και μια μάλλον παράδοξη άποψη για το πως διαχειρίζεται τα σοβαρά θέματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.<br /><br />Απαντώντας σε ερώτηση για την αποστολή όπλων στην Ουκρανία είπε ότι δεν διαβουλεύεται, γιατί αυτά είναι αποφάσεις επιπέδου πρωθυπουργού!<br /><br />Η απάντηση του που θα προκαλέσει συζητήσεις αλλά και προβληματισμό:<br /><br /><i>«Ήταν το ηθικά σωστό και εθνικά επιβεβλημένο. Πράξαμε το σωστό όπως η μεγάλη πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών, δήλωσε ο πρωθυπουργός στη συνέντευξή του αναφερόμενος στην αποστολή στρατιωτικού αμυντικού υλικού στην Ουκρανία . «Η ΕΕ αποφάσισε να παράσχει αμυντικό υλικό. Με ποιο ηθικό ανάστημα θα ζητούσαμε ανάλογη συνδρομή αν βρισκόμασταν σε ανάλογη κατάσταση. Είχαμε ένα λόγο να συνταχθούμε με τη σωστή πλευρά της ιστορίας.<br /><br />Σε αυτή την εποχή λογικές αναθεωρητισμού, επιχειρηματολογίες περί αποστρατικοποίησης δεν έχουν θέση.<br /><br />Οι αποφάσεις αυτές είναι επιπέδου πρωθυπουργού. Δεν διαβουλεύομαι. Με εξαίρεση το ΚΙΝΑΛ όλοι οι άλλοι ήταν στο ναι μεν αλλά. Έγινε συζήτηση στη βουλή. Δεν πιστεύω στα συμβούλια πολιτικών αρχηγών. Είναι μια συζήτηση, η οποία έτσι όπως είναι οργανωμένη, δεν προσφέρει κάτι</i>, ανέφερε ο πρωθυπουργός».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μηστοτάκης για ελληνικό στρατό «πέριξ της Ουκρανίας» και για τα όπλα που έστειλε με απόφαση του.

«Δεν θα εμπλακούμε στον πόλεμο», αλλά «αν μας το ζητήσει το ΝΑΤΟ, θα στείλουμε δυνάμεις», όχι στην Ουκρανία αλλά «σε γειτονικές χώρες».  Αυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: H ύαινα της Ιστορίας.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/03/1-4.jpg"><img height="366" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/03/1-4.jpg" width="759" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το πιο αδύναμο σημείο των κακών της Ιστορίας είναι ότι συνήθως λειτουργούν με τρόπο αναμενόμενο και προβλέψιμο. Δυστυχώς, όμως, και το πιο αδύναμο σημείο των καλών της Ιστορίας είναι ότι αργούν να συνειδητοποιήσουν πόσο κοντά τους βρίσκονται οι κακοί…</span></h3>Του <b>Κώστα Παΐδα*</b><br />Την ώρα που η προσοχή της παγκόσμιας κοινότητας είναι εστιασμένη στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο και στο πώς αυτή η «πυρκαγιά» θα μπορέσει να σβήσει, πριν καταστεί ανεξέλεγκτη και αφανίσει τον δυτικό κόσμο, ο Τούρκος πρόεδρος Τ. Ερντογάν επιχειρεί να εκμεταλλευτεί το αίσθημα τρόμου που προκαλεί σε κάθε νοήμονα και πολιτισμένο άνθρωπο η προέλαση της ρωσικής πολεμικής μηχανής στα εδάφη της Ουκρανίας.<br /><br />Αυτήν την κρίσιμη στιγμή ο Τούρκος πρόεδρος όφειλε να συνταχθεί πλήρως με τη «γραμμή» του ΝΑΤΟ και να συναινέσει εξ αρχής στο να επιβληθούν οι βαρύτερες δυνατές κυρώσεις εκ μέρους της διεθνούς κοινότητας στη Ρωσία, η οποία άνευ αντικειμενικής αιτίας επιτέθηκε στην Ουκρανία. Αν ο Τ. Ερντογάν, προτάσσοντας αποκλειστικά και μόνον τα συμφέροντα και τις τεράστιες εξαρτήσεις της χώρας του από τη Ρωσία, δεν επιθυμούσε να το πράξει αυτό, θα έπρεπε έστω να επιχειρήσει να δικαιολογηθεί για την απόκλισή του από τη «γραμμή» του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα έπρεπε, επίσης, να απολογηθεί στους Ουκρανούς για την καιροσκοπική στάση του, αφού έως χθες τους πωλούσε τα (υπερτιμημένα) τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη bayraktar, για να θωρακιστούν από τη ρωσική απειλή…<br /><br />Σε μία προσπάθεια να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα ο Τ. Ερντογάν, σύμφωνα με δήλωση του προέδρου Βολ. Ζελένσκι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενημέρωσε το Σάββατο 26/2/2022 τον Ουκρανό ομόλογό του ότι αποφάσισε να ικανοποιήσει το ουκρανικό αίτημα και να κλείσει τα Στενά για τα ρωσικά πολεμικά πλοία. Η κίνηση αυτή στην πραγματικότητα μόνο συμβολική αξία θα είχε, αφού η Ρωσία ασφαλώς και είχε προνοήσει να προβεί στις απαραίτητες για εκείνην μετακινήσεις ναυτικών δυνάμεων πριν την εισβολή της στην Ουκρανία. Άλλωστε, σύμφωνα με τη Σύμβαση του Montreux, τα ρωσικά πολεμικά πλοία διατηρούν τη δυνατότητα να διέλθουν από τα Στενά, εφόσον δηλώσουν ότι επιστρέφουν στη βάση τους. Δυστυχώς, λίγη ώρα αργότερα Τούρκος αξιωματούχος διέψευσε την πληροφορία περί κλεισίματος των Στενών και δήλωσε ότι το ζήτημα εξετάζεται.<br /><br />Πολλές υποθέσεις θα μπορούσε να κάνει κάποιος. Ίσως ο Τ. Ερντογάν θεώρησε ότι ένα συμβολικό κλείσιμο των Στενών θα μπορούσε να αναθερμάνει τις σχέσεις της Τουρκίας με τις Η.Π.Α., να «επουλώσει πληγές που έχουν κακοφορμίσει» (βλ. π.χ. την υπόθεση των S-400) και να «ανοίξει τον δρόμο» για την «επιστροφή του ασώτου υιού» και για νέα ανατολίτικα παζάρια (π.χ. επάνοδο της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, εκσυγχρονισμό των τουρκικών F-16 κ.ά.). Ίσως ο Τ. Ερντογάν θεώρησε ότι μπορεί να «παίξει παιχνίδια» προς όφελος της χώρας του και εις βάρος των ρωσικών συμφερόντων σε μία χρονική στιγμή όμως που η «κόκκινη αρκούδα» δεν δέχεται την παραμικρή όχληση.<br /><br />Έχοντας κερδίσει όλον τον απαραίτητο χρόνο, ώστε να προβεί στις απαραίτητες συνεννοήσεις με τον Βλ. Πούτιν και να λάβει από εκείνον οδηγίες (ή μήπως εντολές;), ο Τ. Ερντογάν επέτρεψε το μεσημέρι της Δευτέρας 28/2/2022 τη διέλευση περισσοτέρων από τριάντα πολεμικών πλοίων (αρματαγωγών, φρεγατών, υποβρυχίων κ.ά.) από τα Στενά, αποδεικνύοντας περίτρανα την πεποίθησή του ότι η Τουρκία ως κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ έχει μόνο δικαιώματα έναντι της συμμαχίας! Κατά τον τρόπο αυτόν ο Τούρκος πρόεδρος προσέγραψε μία μεγάλη οφειλή εκ μέρους του Βλ. Πούτιν στην Τουρκία, (ότ)αν εκείνη θα χρειαστεί την αρωγή της Ρωσίας σε κάποια μελλοντική οριακή κατάσταση…<br /><br />Ωστόσο, η τουρκική εξωτερική πολιτική έχει πάντα δύο (τουλάχιστον) όψεις! Ο Τ. Ερντογάν, αφού επέτρεψε στη Ρωσία να ενισχύσει (όσο εκείνη επιθυμούσε) τις ναυτικές της δυνάμεις στη Μαύρη Θάλασσα δεδομένης της κλιμάκωσης του πολέμου με την Ουκρανία, θέλησε αφενός να «ξεπλυθεί» για την αντισυμμαχική στάση του έναντι του ΝΑΤΟ και αφετέρου να προσγράψει άλλη μία οφειλή (αυτή τη φορά εκ μέρους των Η.Π.Α. και της Ε.Ε.) υπέρ της Τουρκίας. Για τον λόγο αυτόν αργά το απόγευμα της 28ης/2/2022 ανακοίνωσε το κλείσιμο των Στενών στο πνεύμα της Σύμβασης του Montreux.<br /><br />Προηγουμένως, και αφού απέτυχε παρά τις απεγνωσμένες και ιδιοτελείς του προσπάθειες να διαδραματίσει ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ του δυτικού κόσμου και της Ρωσίας κατά την έναρξη του ρωσοουκρανικού πολέμου, ο Τ. Ερντογάν απείλησε ευθέως την Ελλάδα δηλώνοντας ότι «πολλά ευρωπαϊκά κράτη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, βρίσκονται σε εδάφη που κατά το παρελθόν ήταν τουρκικά».<br /><br />Η δήλωση αυτή στην πραγματικότητα αποτελεί άλλη μία τουρκική επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου. Ο Τούρκος πρόεδρος αποπειράται να ενσπείρει τον φόβο στον ελληνικό πολιτικό κόσμο, στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και στον ελληνικό λαό ότι η Τουρκία ενδέχεται να μιμηθεί τη Ρωσία και να εισβάλει σε ελληνικό έδαφος. Με αυτόν τον τρόπο προσδοκά να διεγείρει φοβικά σύνδρομα στην ελληνική κοινή γνώμη και να διαμορφώσει συνθήκες ψυχολογικής πίεσης στην Ελληνική Κυβέρνηση, ώστε αυτή να υποχωρήσει στις παράνομες, παράλογες και ουτοπικές τουρκικές διεκδικήσεις εις βάρος της χώρας μας.<br /><br />Ο Τ. Ερντογάν απειλεί ευθέως την Ελλάδα, η οποία είναι κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μία στιγμή που τόσο το ΝΑΤΟ όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση καλούνται να διαχειριστούν μία εξαιρετικά επικίνδυνη και οριακή κατάσταση. Και αυτό συμβαίνει όχι μόνον επειδή ο ίδιος ο Τ. Ερντογάν αποτελεί μία παραφωνία της Ιστορίας, αλλά κυρίως επειδή το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέχονται έως τώρα την αχαρακτήριστη συμπεριφορά του. Διόλου ανάξιο λόγου είναι και το γεγονός ότι, ενώ το ΝΑΤΟ βρίσκεται σε κατάσταση επιφυλακής, η τουρκική πολεμική αεροπορία επιδίδεται καθημερινά σε μπαράζ παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου με οπλισμένα μαχητικά αεροσκάφη, τα οποία βεβαίως αναχαιτίζονται με απόλυτη επιτυχία από την ελληνική πολεμική αεροπορία.<br /><br />Δεν έχει νόημα να παραδώσει κανείς μαθήματα Ιστορίας στον Τ. Ερντογάν, για να του μάθει -ή καλύτερα για να του υπενθυμίσει- όσα και ο ίδιος γνωρίζει, αλλά προσπαθεί να απωθήσει λόγω των νεοοθωμανικών του ψευδαισθήσεων. Μία απλή περιήγηση οιουδήποτε επισκέπτη στη Βασιλεύουσα και στη Μικρά Ασία αποδεικνύει περίτρανα σε ποιον πραγματικά ανήκουν τα ιερά αυτά χώματα!<br /><br />Η παγκόσμια Ιστορία φαίνεται ότι εισέρχεται σε μία νέα περίοδο, η ο οποία απαιτεί μέγιστη υπευθυνότητα και προσοχή, ώστε να μην χαθεί ο έλεγχος. Όσον αφορά στον Τ. Ερντογάν και στους ομόφρονές του, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν εγκαίρως ότι η Τουρκία δεν είναι Ρωσία και ότι η Ελλάδα δεν είναι Ουκρανία! Η ελληνική κυβέρνηση, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και σύσσωμος ο ελληνικός λαός διαθέτουν και τη βούληση και την ισχύ και το φρόνημα, ώστε να τιμωρήσουν πολύ σκληρά όποιον επιχειρήσει να απειλήσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Και αυτό ασφαλώς και το γνωρίζει ο Τ. Ερντογάν, εξ ου και επιδίδεται σε επιχειρήσεις ψυχολογικού πολέμου με «θορυβώδεις» δηλώσεις (μηδενικού για τον ίδιον και για τη χώρα του κινδύνου).<br /><br />Ωστόσο, τώρα περισσότερο από ποτέ, είναι καιρός το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση να καταστήσουν σαφές στην Τουρκία ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές εκ μέρους της δεν θα παραμένουν πλέον άνευ συνεπειών. Όσο για την Ελλάδα, όπως πολύ μετρημένα και με νόημα είπε ο Υπ.Εξ. της χώρας μας, «έχουν γνώση οι φύλακες»…<br /><br /><b><i>*Ο Κώστας Παΐδας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής του Ε.Κ.Π.Α.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία: H ύαινα της Ιστορίας.

Το πιο αδύναμο σημείο των κακών της Ιστορίας είναι ότι συνήθως λειτουργούν με τρόπο αναμενόμενο και προβλέψιμο. Δυστυχώς, όμως, και το πιο α...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ουκρανικό ως επιταχυντής εξελίξεων – Όσα θα πρέπει (σίγουρα) να περιμένουμε

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/03/jnjnuhml.jpg"><img height="392" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/03/jnjnuhml.jpg" width="743" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Είτε τα όπλα σιγήσουν σύντομα, είτε όχι, το Ουκρανικό έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά του.</span></h3><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Παρά τα όσα (ουκ ολίγα) είχαν προηγηθεί σε επίπεδο διαπραγματεύσεων τα περασμένα χρόνια, όχι μόνο μεταξύ Ρώσων και Ουκρανών (βλ. Μινσκ, Μινσκ 2, φόρμουλα Σταϊνμάιερ) αλλά και μεταξύ Ρώσων και Δυτικών (ανταλλαγές επιστολών, επαφές σε Βιέννη, Γενεύη κ.ά.), οι εμπλεκόμενοι είναι πια σαν να ξεκινούν από την αρχή (από μια κακή αρχή), με τους οιωνούς να διαφαίνονται δυσοίωνοι και πεδίο μπροστά… αχαρτογράφητο. <br /><br />Ακόμη και μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο πρωτοφανών αβεβαιοτήτων, διαφαίνονται ωστόσο παράλληλα και κάποιες βεβαιότητες τις οποίες είναι σαφές ότι θα συνεχίσουμε να βρίσκουμε μπροστά μας στο μέλλον. <br /><br />Η ενεργειακή διαφοροποίηση της Ευρώπης έχει έρθει για να μείνει. Ακόμη και αν κάποια στιγμή αποκατασταθούν μερικώς οι δεσμοί με τους ρωσικούς ενεργειακούς κολοσσούς, οι Ευρωπαίοι θα συνεχίσουν να επιχειρούν να διαφοροποιήσουν τις πηγές του ενεργειακού τους εφοδιασμού, αξιοποιώντας όσα έχουν στη διάθεσή τους (LNG, «πράσινη» πυρηνική ενέργεια κ.ά.) στον δρόμο προς την πράσινη μετάβαση που σαφώς και παραμένει ως στόχος (και που μακροπρόθεσμα δεν συμφέρει καθόλου τη Ρωσία). <br /><br />Άνθρωποι που δραστηριοποιούνται στη Μέση Ανατολή εκτιμούν μάλιστα, μιλώντας στο Α&Δ, ότι ακριβώς λόγω αυτής της κρίσης θα μπορούσε να αποκτήσει νέα ώθηση και το ενδιαφέρον για τα ενεργειακά της Ανατολικής Μεσογείου χωρίς όμως αυτό να σημαίνει και τη «νεκρανάσταση» του αγωγού East Med. <br /><br />Η καχυποψία έχει επίσης έρθει για να μείνει στις σχέσεις Δύσης – Ρωσίας, όπως άλλωστε και η σκληρή ισχύς, είτε πρόκειται για την ισχύ των όπλων (και των εξοπλισμών που είναι πια βέβαιο ότι οδεύουν προς νέες… κούρσες), είτε για την ισχύ των κυρώσεων. <br /><br />Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η στρατιωτικοποίηση έχει επίσης έρθει για να μείνει, όπως άλλωστε και το ΝΑΤΟ που από «εγκεφαλικά νεκρό» που ήταν (ή, πιο ορθά, που έλεγαν ότι είναι) τώρα αποκτά ξανά λόγο ύπαρξης ενισχύοντας μάλιστα την ισχύ του στην ανατολική του πτέρυγα. <br /><br />Ακόμη και αν μέσα από την τρέχουσα κρίση ανακύψουν κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, νέοι κοινά αποδεκτοί συμβιβασμοί μέσα σε νέα διεθνώς συμφωνημένα πλαίσια, η πολεμική ετοιμότητα είναι σαφές ότι θα παραμείνει σε κατάσταση συναγερμού για ένα μεγάλο διάστημα με ό,τι αυτό συνεπάγεται. <br /><br />Κατά τα λοιπά, από την στιγμή που ένα όπλο βγαίνει στο τραπέζι, έπειτα ξαναβγαίνει πιο «εύκολα». Οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας απέδειξαν πως οι Δυτικοί, εάν πιεστούν πολύ, μπορούν και να συντονιστούν αλλά και να «δαγκώσουν». Ακόμη και αν αρθούν κάποια στιγμή οι κυρώσεις ή μέρος τους, το προηγούμενο αυτών των κυρώσεων θα εξακολουθήσει να ρίχνει βαριά τη σκιά του πάνω από τις εξελίξεις. Στο ίδιο πλαίσιο, τα όποια περιθώρια κατευνασμού, όπου και όπως υπήρχαν, έχουν πια μάλλον περιοριστεί. <br /><br />Παράλληλα ωστόσο με όλα τα παραπάνω, παραμένει φυσικά και ο ελέφαντας στο δωμάτιο που στην προκειμένη περίπτωση είναι δράκος και μάλιστα κινεζικός. <br /><br />Το Πεκίνο και οι βλέψεις του θα συνεχίσουν να βρίσκονται στην κορυφή των αμερικανικών ανησυχιών και είναι απλώς ζήτημα χρόνου μέχρι να ξαναδούμε την ένταση να επιστρέφει στις θάλασσες της Ασίας (όχι ότι έφυγε ποτέ, απλώς τώρα τα φώτα είναι στραμμένα αλλού) με σημείο αναφοράς κυρίως την περιοχή της Ταϊβάν. <br /><br />Οι αναθεωρητικές βλέψεις της Τουρκίας επίσης θα συνεχίσουν να είναι μαζί μας για καιρό, ανεξάρτητα από τις πολιτικές εξελίξεις στη γείτονα (εξαιρετικά ενδιαφέρουσες οι πρόσφατες κινήσεις σύμπραξης των «έξι» της τουρκικής αντιπολίτευσης) που έχει ουσιαστικά ήδη μπει σε προεκλογική περίοδο στον δρόμο προς τις επόμενες διπλές κάλπες είτε εκείνες στηθούν το φθινόπωρο του 2022 είτε το 2023 όπως είναι κανονικά προγραμματισμένο. <br /><br />Από αβεβαιότητες, την ίδια ώρα, άλλο τίποτα… Η πορεία των σινορωσικών σχέσεων είναι ένα ζήτημα καθοριστικής σημασίας για τις μελλοντικές εξελίξεις (το Πεκίνο λέγεται πως θα προτιμούσε η Ρωσία να μην είχε εισβάλει στρατιωτικά στην Ουκρανία, πλην όμως θα επιχειρήσει και επιχειρεί να εκμεταλλευτεί προς όφελός του όλη αυτήν τη διεθνή αναστάτωση), ενώ εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει στα καθ’ ημάς και η διαφαινόμενη γεωπολιτική-στρατιωτική κινητοποίηση της ΕΕ που είναι όμως ακόμη υπό διαμόρφωση και που ως εκ τούτου κανείς δεν μπορεί ακόμη να πει με βεβαιότητα που ακριβώς θα οδηγήσει. <br /><br />Όπως κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα που θα οδηγήσουν και οι «ιστορικές» εξαγγελίες στις οποίες προχώρησε το περασμένο Σαββατοκύριακο ο Σοσιαλδημοκράτης Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς περί γερμανικού «επανεξοπλισμού» (λέτε να ήρθε τελικώς η ώρα για ένα νέου τύπου Wiederbewaffnung… με τις «ευλογίες» όμως πια και της Γαλλίας που άλλοτε το αποκήρυσσε;), «απάρνησης» του Nord Stream 2, απεξάρτησης από τη Ρωσία και απομάκρυνσης από τις Ostpolitik καταβολές της μεταπολεμικής Γερμανίας… <br /><br />Αναλυτές όπως ο Νόα Μπάρκιν (Rhodium Group, GMFUS) πάντως προειδοποιούν πως όσα ανακοίνωσε προ ημερών ο Σολτς δεν πρόκειται να γίνουν σε μια μέρα, ενώ το πιο πιθανό είναι πως εκείνα θα βρουν μπροστά τους και ενδογερμανικές αντιδράσεις. <br /><br />Κατά τα λοιπά, με ενδιαφέρον περιμένει βέβαια κανείς να δει πως θα εξελιχθούν και οι σινογερμανικές σχέσεις (υπό το βλέμμα της Ουάσιγκτον), τις οποίες μάλιστα κάποιοι αξιολογούν και ως σημαντικότερες για το Βερολίνο από τις γερμανορωσικές… <div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το Ουκρανικό ως επιταχυντής εξελίξεων – Όσα θα πρέπει (σίγουρα) να περιμένουμε

Είτε τα όπλα σιγήσουν σύντομα, είτε όχι, το Ουκρανικό έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά του. Γιώργος Σκαφιδάς Παρά τα όσα (ουκ ολίγα) είχαν προη...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο μυαλό του Ερντογάν

<a href="https://www.ekathimerini.com/wp-content/uploads/2022/02/erdogan_AP-10-960x600.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="800" height="400" src="https://www.ekathimerini.com/wp-content/uploads/2022/02/erdogan_AP-10-960x600.jpg" width="735" /></a><br /><br /><b>Αλέξης Παπαχελάς</b><br />Εδώ και λίγες μέρες ζούμε σε έναν διαφορετικό κόσμο. Κανείς, ούτε ο βετεράνος πολιτικός Χένρι Κίσινγκερ ούτε ο δημόσιος διανοούμενος Γιουβάλ Νώε Χαράρι, δεν μπορούν να προβλέψουν πώς θα είναι αυτός ο κόσμος όταν κατακαθίσει η σκόνη και μπορούμε να δούμε πώς θα ξημερώσει.<br /><br />Η τραγωδία που εκτυλίσσεται στην Ουκρανία θα μας επηρεάσει σίγουρα και εδώ στην Ελλάδα. Ακούω συνεχώς ανθρώπους γύρω μου να ανησυχούν για το αν ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα δοκιμάσει κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα. Είναι σίγουρα πολύ δύσκολο να μπεις στο μυαλό του Ερντογάν, όπως και το μυαλό του Βλαντιμίρ Πούτιν.<br /><br />Η αλήθεια είναι ότι το σενάριο ενός επεισοδίου που προκλήθηκε από την Τουρκία με ανησύχησε πολύ, ειδικά ενόψει των αδιεξόδων στα οποία βρίσκεται ο Τούρκος ηγέτης. " κρίση στην Ουκρανία θα λειτουργήσει αποτρεπτικά. Καταρχάς, επειδή ο ρεβιζιονισμός και η αλλαγή των συνόρων με τη χρήση βίας δεν μπορούν πλέον να γίνουν αποδεκτά. " υποκρισία και η ευελιξία που επέδειξαν ορισμένοι από τους εταίρους μας μέχρι πρόσφατα όσον αφορά την Τουρκία και η δυνατότητα να εθελοτυφλούν σε ένα τέτοιο περιστατικό στο μέλλον είναι ελάχιστες. Δεν μπορούν να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά – όχι σε αυτό το περιβάλλον. Τα σύνορα δεν αλλάζουν με τη χρήση βίας στην Ευρώπη.<br /><br />Αλλά και κάτι άλλο έχει αλλάξει: ο ρόλος της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μέχρι πρόσφατα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δημιούργησαν αστάθεια εντός της ίδιας της Δύσης, όπως είδαμε με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και το Brexit. Τώρα, πίεσαν τους Ευρωπαίους ηγέτες να λάβουν αποφάσεις που δεν θα μπορούσε κανείς να φανταστεί πριν από λίγο καιρό. Με έναν ιδιαίτερο τρόπο, ενισχύουν το αουτσάιντερ και στοχεύουν τον επιτιθέμενο.<br /><br />Ο Ερντογάν θα έπρεπε να τα αντιμετωπίσει όλα αυτά αν δοκιμούσε κάτι στο Αιγαίο. Καμία κυνική ή υποκριτική ευρωπαϊκή ηγεσία δεν θα μπορούσε να σταματήσει τις αντιδράσεις. Η Ελλάδα έχει επίσης ένα τεράστιο απόθεμα ήπιας δύναμης, έχει φίλους, έχει τη διασπορά της, έχει ανθρώπους που την αγαπούν για διαφορετικούς λόγους.<br /><br />Φυσικά, η μαλακή δύναμη είναι καλή, αλλά δεν είναι αρκετή. Χρειαζόμαστε συμμαχίες και αμυντικές ασπίδες, για τις οποίες έχουμε και εργαζόμαστε ως χώρα, ώστε να μπορούμε να κοιμόμαστε ειρηνικά τη νύχτα. Αλλά μπορεί να κερδίσαμε λίγο χρόνο και ειρήνη με τους γείτονές μας, τουλάχιστον για λίγο. Τουλάχιστον αυτό θα σκεφτόταν ένα λογικό μυαλό.<br /><br />Ένα υπερβολικά αισιόδοξο μυαλό θα μπορούσε ακόμη και να σκεφτεί ότι σε μια τέτοια αναταραχή, δημιουργούνται ευκαιρίες για μια συμφωνημένη περίοδο ηρεμίας. Αλλά ποιος μπορεί να μας πει τι έχει στο μυαλό του ο Ερντογάν;<div><br /></div><div><a href="https://www.ekathimerini.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Στο μυαλό του Ερντογάν

Αλέξης Παπαχελάς Εδώ και λίγες μέρες ζούμε σε έναν διαφορετικό κόσμο. Κανείς, ούτε ο βετεράνος πολιτικός Χένρι Κίσινγκερ ούτε ο δημόσιος δια...

Διαβάστε την συνέχεια

ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΝΗΚΕΙ Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ! H αληθινή ιστορία πίσω από την σύγκρουση!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="422" src="https://www.youtube.com/embed/GsL7dnxMn6A" width="715" youtube-src-id="GsL7dnxMn6A"></iframe></div><div><br /></div><a href="https://www.youtube.com/watch?v=GsL7dnxMn6A">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΝΗΚΕΙ Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ! H αληθινή ιστορία πίσω από την σύγκρουση!

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg: Κραδασμοί στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.

<img height="423" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=logistics_2.jpg" width="733" /><br /><br />Υψηλότερα έξοδα αποστολής, μεγαλύτερες καθυστερήσεις και εμπόδια θα αντιμετωπίσουν οι εισαγωγείς από το Λονδίνο στη Βαρσοβία, καθώς η διευρυνόμενη επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία περιπλέκει τη διακίνηση φορτίων μεταξύ Ευρώπης και Ασίας. Σύμφωνα με τον Bloomberg η εισβολή του Προέδρου Πούτιν στην Ουκρανία και τα αντίποινα που έχουν σχεδιαστεί για να παραλύσουν τη ρωσική οικονομία, δημιουργούν νέες διακοπές στις αλυσίδες εφοδιασμού που δεν ανέκαμψαν ποτέ από τους πρωτοφανείς κραδασμούς που προκλήθηκαν από την πανδημία.<br /><br />Ο πόλεμος επιφέρει υψηλότερο κόστος για καύσιμα, σιτηρά, βιομηχανικά μέταλλα και άλλες πρώτες ύλες, οι οποίες χρησιμοποιούνται σε ασιατικά καταναλωτικά αγαθά που κατευθύνονται προς την Ευρώπη και πέρα ​​από αυτήν.<br /><br />Η Mediterranean Shipping Co. και η A.P. Moller-Maersk A/S, οι μεγαλύτερες εταιρείες μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο, διέκοψαν τις κρατήσεις για ρωσικά φορτία, με τη Maersk να προειδοποιεί τους πελάτες, "αυτό είναι παγκόσμιος αντίκτυπος και δεν περιορίζεται μόνο στο εμπόριο με τη Ρωσία".<br /><br />Δεν είναι καλό μήνυμα για τις ευρωπαϊκές οικονομίες που αντιμετωπίζουν ήδη εκρήξεις στις τιμές της ενέργειας, ελλείψεις προϊόντων και τον υψηλότερο πληθωρισμό από την έναρξη του κοινού νομίσματος πριν από περισσότερες από δύο δεκαετίες.<br /><br />«Υπάρχει ακόμη σημαντική αναστάτωση στην εφοδιαστική αλυσίδα», δήλωσε η Τζένιφερ Χίλμαν, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Georgetown και πρώην εμπορική αξιωματούχος των ΗΠΑ. Η ίδια δήλωσε ότι η προσπάθεια για ανεκτικότητα θα πάρει χρόνο, ωστόσο με τη Ρωσία να εισβάλει στην Ουκρανία, δεν υπάρχει χρόνος.<div><br />Η θέση Ρωσίας και Ουκρανίας στις εξαγωγές<br /><br />Εκτός από τις εξαγωγές εμπορευμάτων τους, η Ρωσία και η Ουκρανία δεν είναι μεγάλοι παγκόσμιοι έμποροι. Η Ρωσία είναι ο 16ος μεγαλύτερος εξαγωγέας αγαθών στον κόσμο, κυρίως ως προς το πετρέλαιο, τον άνθρακα και το φυσικό αέριο. Η Ουκρανία κατατάσσεται στην 48η θέση, με κυρίαρχες τις εξαγωγές σιτηρών και σιδηρομεταλλεύματος, σύμφωνα με στοιχεία του 2020 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.<br /><br />Ωστόσο βρίσκονται κατά μήκος μιας από τις παλαιότερες εμπορικές λωρίδες στον κόσμο, που η Κίνα επιδίωξε να χρησιμοποιήσει για την πρωτοβουλία Belt-and-Road και μια διαδρομή όπου μεγάλο μέρος του εναέριου χώρου είναι πλέον περιορισμένο.<br /><br />Εν τω μεταξύ, τα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στα ουκρανικά λιμάνια και πολλά προσπαθούν να αποφύγουν τα λιμάνια της Ρωσίας. Επί του παρόντος, υπάρχει ελάχιστη έως καθόλου πλεονάζουσα χωρητικότητα θαλάσσιων εμπορευμάτων για τη μεταφορά παγκόσμιων εμπορευμάτων, δήλωσε ο Γιαν Χόφμαν, επικεφαλής εμπορίου στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη.</div><div><br />Ο αντίκτυπος στην Ασία<br /><br />Στην Ασία, ορισμένες διεθνείς ναυτιλιακές εταιρείες προσαρμόζουν τα δρομολόγιά τους και με τον πόλεμο σημαίνει ότι η διακοπή στην παράδοση των εμπορευμάτων είναι αναπόφευκτη, σύμφωνα με τον Γκάρυ Λαου, πρόεδρο του Hong Kong Association of Freight Forwarding and Logistics.<br />«Όσο περισσότερο διαρκεί η ένταση, τόσο μεγαλύτερος είναι ο αντίκτυπος σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή αλυσίδα logistics», τονίζει.<br /><br />Στελέχη της βιομηχανίας όπως ο Ρίκυ Τσαν, η εταιρεία του οποίου με έδρα το Χονγκ Κονγκ κατασκευάζει ανταλλακτικά αυτοκινήτων για πελάτες παγκοσμίως, δήλωσαν ότι η κρίση θα επιβαρύνει περαιτέρω τους μεταφορικούς περιορισμούς που η εταιρεία αντιμετώπιζε ήδη. «Για τις δραστηριότητές μας στην Ευρώπη, ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για τα logistics μας», δήλωσε ο Τσαν, διευθύνων σύμβουλος της Jing Mei Automotive.<br /><br />Ακόμη και πριν ξεκινήσει η κρίση, η Bloomberg Economics είχε εκτιμήσει ότι οι περιορισμοί στην εφοδιαστική αλυσίδα για τους κατασκευαστές της Κίνας φαινόταν να είναι οι πιο σοβαροί που έχουν καταγραφεί. Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι περίπου το 41% ​​των παγκόσμιων εξαγωγών προέρχεται από την Ασία, γεγονός που την καθιστά το εργοστάσιο της παγκόσμιας οικονομίας.<br /><br />«Αυτή είναι μια στιγμή που οι εταιρείες θα σταματήσουν να θεωρούν δεδομένες τις αλυσίδες εφοδιασμού τους και οι καταναλωτές θα αρχίσουν να κατανοούν το κόστος και την ταλαιπωρία για την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους», δήλωσε ο Κρις Ρότζερς, οικονομολόγος της εφοδιαστικής αλυσίδας της Flexport Inc. στο Λονδίνο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Bloomberg: Κραδασμοί στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.

Υψηλότερα έξοδα αποστολής, μεγαλύτερες καθυστερήσεις και εμπόδια θα αντιμετωπίσουν οι εισαγωγείς από το Λονδίνο στη Βαρσοβία, καθώς η διευρυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ινστιτούτο Cassis: Ο Putin δεν έχει στρατηγική εξόδου από την Ουκρανία.

<img height="395" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6d5c096a725fd5024503c556593c9589_XL.jpg" width="731" /><br /><br /><div>Κατά την άποψη του Cassis, ο Vladimir Putin πόνταρε τα πάντα σε ένα χαρτί και δεν αύξησε σταδιακά την πίεση, όπως περίμενε αρχικά ο γερμανός ειδικός.</div><div><br />O Γερμανός ειδικός σε ζητήματα ασφαλείας Joachim Weber από το Ινστιτούτο Cassis (Center for Advanced Security, Strategic and Integration Studies) του Πανεπιστημίου Βόννης, εκτίμησε μιλώντας στο γερμανικό ειδησεογραφικό τηλεοπτικό σταθμό n-tv ότι ο ρώσος πρόεδρος δεν έχει στρατηγική εξόδου από την Ουκρανία.</div><div><br />Κατά την άποψή του ο Vladimir Putin πόνταρε τα πάντα σε ένα χαρτί και δεν αύξησε σταδιακά την πίεση, όπως περίμενε αρχικά ο γερμανός ειδικός.<br />Αντ' αυτού, λέει ο Joachim Weber, επέλεξε να ασκήσει τη μέγιστη δυνατή στρατιωτική πίεση διότι θέλει τη νίκη με κάθε τίμημα.</div><div><br />Σύμφωνα με το γερμανό ειδικό με τον πόλεμο στην Ουκρανία ο Putin δεν διακινδυνεύει μόνο το κύρος του, αλλά παίζει κορώνα γράμματα ακόμα και την ηγεμονία του.<br /><br />Επιπλέον έχει προκαλέσει πολλές απώλειες σε ζωές Ουκρανών, αλλά και Ρώσων και αναζητεί τώρα μια αιτιολογία για όλα αυτά.<br />Σύμφωνα με τον ειδικό είναι μάλλον απίθανο ο πρόεδρος Putin να παραδεχθεί στην παρούσα φάση ότι δεν απέδωσε η στρατηγική του και να παρουσιάσει ένα εναλλακτικό σχέδιο για την Ουκρανία.</div><div><br />Ολοκληρώνοντας ο Joachim Weber από το Iνστιτούτο Cassis υπογραμμίζει ότι «στην παρούσα φάση είναι σχεδόν αδύνατο για τη Δύση να χτίσει γέφυρες προς τον Vladimir Putin, ο οποίος βρίσκεται σε πλήρες αδιέξοδο».<br /><br /><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ινστιτούτο Cassis: Ο Putin δεν έχει στρατηγική εξόδου από την Ουκρανία.

Κατά την άποψη του Cassis, ο Vladimir Putin πόνταρε τα πάντα σε ένα χαρτί και δεν αύξησε σταδιακά την πίεση, όπως περίμενε αρχικά ο γερμανός...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο παρά 5 νέας ανάφλεξης η Λιβύη: 2 κυβερνήσεις, συλλήψεις υπουργών, σκηνικό ρήξης.

<img height="426" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/03/220301224600_FATI-BAGASA.jpg" width="733" /><br /><br />Η πολιτική κρίση στη Λιβύη φαίνεται να βαθαίνει σήμερα, με τον κίνδυνο να ξεσπάσουν και πάλι συγκρούσεις να είναι ορατός, καθώς μια νέα κυβέρνηση αναμένεται να ορκιστεί, παρά την αντίθεση του μεταβατικού πρωθυπουργού Αμπντελχαμίντ αλ Ντμπεϊμπά.<br />Το κοινοβούλιο ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει την τελετή ορκωμοσίας της κυβέρνησης του Φάτι Μπασάγα αργότερα σήμερα στο Τομπρούκ, στην ανατολική Λιβύη.<br /><br />Ωστόσο ο Ντμπεϊμπά, στην Τρίπολη στη δυτική Λιβύη, έχει αρνηθεί να αναγνωρίσει την εκλογή του Μπασάγα από το κοινοβούλιο και έχει τονίσει ότι θα παραδώσει την εξουσία μόνο σε μια εκλεγμένη κυβέρνηση.<br /><br />Δύο πηγές που πρόσκεινται στον Μπασάγα δήλωσαν ότι ένοπλη ομάδα που στηρίζει τον Ντμπεϊμπά συνέλαβε στη Μιζουράτα τους υπουργούς Εξωτερικών και Πολιτισμού καθώς προσπαθούσαν να φτάσουν οδικώς από την Τρίπολη στο Τομπρούκ για να παραστούν στην τελετή ορκωμοσίας.<br /><br />Οι πηγές ζήτησαν να μην κατονομαστούν διότι δεν είχαν άδεια να μιλήσουν στους δημοσιογράφους.<br /><br />Το γραφείο του Μπασάγα επεσήμανε ότι «επιβεβαιώνει την απαγωγή των υπουργών Εξωτερικών και Πολιτισμού».<br /><br />Ωστόσο εκπρόσωπος του κοινοβουλίου της Λιβύης τόνισε ότι η νέα κυβέρνηση θα ορκιστεί κανονικά σήμερα, παρά την απουσία τους.<br /><br />Το κοινοβούλιο παρενέβη για να ανακτήσει τον έλεγχο της κυβέρνησης και της πολιτικής διαδικασίας μετά την αποτυχία διεξαγωγής εκλογών τον Δεκέμβριο του 2021.<br /><br />Την Τρίτη έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στον νέο πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του, μια κίνηση την εγκυρότητα της οποίας αμφισβήτησε και ο ΟΗΕ χθες Τετάρτη το βράδυ, επισημαίνοντας ότι ανησυχεί για τις αναφορές ότι η διαδικασία «δεν τήρησε τα αναμενόμενα πρότυπα».<br /><br />Ο ΟΗΕ επανέλαβε παράλληλα την έκκλησή του για τη διεξαγωγή εκλογών στη Λιβύη.<br /><br />Ένοπλες ομάδες που στηρίζουν τις αντιμαχόμενες κυβερνήσεις κινητοποιούνται τις τελευταίες εβδομάδες στην Τρίπολη και πολλοί Λίβυοι φοβούνται ότι η πολιτική κρίση θα βυθίσει και πάλι τη χώρα στη βία, τον διχασμό και το χάος, έπειτα από ενάμιση χρόνο σχετικής ηρεμίας.<br /><br />Οι πολιτικοί και οι στρατιωτικοί συνασπισμοί που φαίνεται να σχηματίζονται τώρα δεν αντιστοιχούν ακριβώς σε αυτούς που αντιπαρατέθηκαν από το 2014 ως το 2020, οπότε κηρύχθηκε εκεχειρία, όμως οποιαδήποτε νέα σύγκρουση πιθανόν θα φέρει αντιμέτωπες ομάδες της ανατολικής Λιβύης με αυτές της δυτικής.<br /><br />Ο Ντμπεϊμπά ανέλαβε πέρσι τον Φεβρουάριο επικεφαλής της μεταβατικής κυβέρνησης, με στόχο να οδηγήσει τη χώρα σε προεδρικές και βουλευτικές εκλογές τον περασμένο Δεκέμβριο. Όμως οι εκλογές αναβλήθηκαν επ’ αόριστον λόγω των συνεχιζόμενων διαφωνιών των δύο πλευρών. Την περασμένη εβδομάδα ο Ντμπεϊμπά είπε ότι θέλει να οργανώσει βουλευτικές εκλογές πριν από τον Ιούνιο.<br /><br />Ο 59χρονος Μπασάγα έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό όταν ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών, το 2018. Τον Δεκέμβριο, ενώ διαφαινόταν η αναβολή των προεδρικών εκλογών στις οποίες ήταν και ο ίδιος υποψήφιος, προσέγγισε το αντίπαλο στρατόπεδο πηγαίνοντας στη Βεγγάζη για να συναντηθεί με τον στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, «εξ ονόματος της εθνικής συμφιλίωσης».<br /><br />Από τότε το κοινοβούλιο έχει προσπαθήσει να θέσει υπό τον έλεγχό του τη διαδικασία καταγγέλλοντας ότι η θητεία του Ντμπεϊμπά έχει λήξει και ξεκινώντας τη διαδικασία για ένα δημοψήφισμα για την αλλαγή του Συντάγματος και τη διεξαγωγή εκλογών το 2023.<br /><br />Το κοινοβούλιο εξελέγη το 2014 και στηρίζεται κυρίως από τις δυνάμεις στην ανατολική Λιβύη, υπό τον Χάφταρ.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στο παρά 5 νέας ανάφλεξης η Λιβύη: 2 κυβερνήσεις, συλλήψεις υπουργών, σκηνικό ρήξης.

Η πολιτική κρίση στη Λιβύη φαίνεται να βαθαίνει σήμερα, με τον κίνδυνο να ξεσπάσουν και πάλι συγκρούσεις να είναι ορατός, καθώς μια νέα κυβέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παίζει στον κομπολόι της την Δύση η Τουρκία με την Συνθήκη του Μοντρέ ενώ ικανοποιεί τα χατίρια των Ρώσων

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-03/https___d6c748xw2pzm8.cloudfront.net_prod_7145b160-9a40-11ec-8a47-3715153b420f-standard.png?itok=5iyz_w14" width="743" /><br /><br /><b>Άγγελος Ρούσσος</b><br />Χθες βράδυ γράφαμε πως πέσαν οι μάσκες και πως Ρωσία και Τουρκία είναι σύμφωνες για το καθεστώς των Στενών όπως αποδείχτηκε από τα λεγόμενα του Ρώσου πρέσβη σε τουρκικό ΜΜΕ, κι όσο κι αν βαυκαλίζονται οι Δυτικοί , η Τουρκία παίζει στο κομπολόι της ΝΑΤΟ ,ΕΕ και λοιπές... Δημοκρατικές δυνάμεις. <br /><br />Είναι τέτοια η πλάνη των Δυτικών σχετικά με τις τουρκικές προθέσεις που σήμερα οι Financial Times γράφουν σε εκτενές άρθρο πως η στάση της Τουρκίας για τα ρωσικά πολεμικά πλοία δημιουργεί ελπίδες για επανεκκίνηση των σχέσεων με τη Δύση.<br /><br />Στη συνέχεια επικαλείται μεταχρονολογημένα το θέμα με τα 4 μπλοκαρισμένα πολεμικά.<br />Και σημειώνει:<br /><br />“Αλλά το Admiral Flota Kasatonov - και τρία άλλα πλοία που αναμενόταν να διασχίσουν τα Δαρδανέλια και τα στενά του Βοσπόρου - δεν πραγματοποίησαν το ταξίδι το Σαββατοκύριακο, όπως είχε προγραμματίσει η Ρωσία, δήλωσαν δύο δυτικοί αξιωματούχοι στους Financial Times”.<br /><br />Μόνο που στην επόμενη παράγραφο βάζει αυτογκόλ:<br /><br />“Ενώ Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό σχετικά με τα τέσσερα πλοία, διπλωμάτες πιστεύουν ότι η Τουρκία, η οποία για χρόνια θεωρούνταν στις δυτικές πρωτεύουσες ως ένα αναξιόπιστο μέλος του ΝΑΤΟ που είχε έρθει πολύ κοντά στη Μόσχα, ζήτησε από τη Ρωσία να μην τα στείλει”.<br />«Και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης»...Σιγά μην σχολίαζε του τουρκικό ΥΠΕΞ!!<div><br />Και οι FT συνεχίζουν: “Η απόφαση για τον περιορισμό των πολεμικών πλοίων ήταν μια εντυπωσιακή κίνηση από έναν ηγέτη που έχει καλλιεργήσει στενούς δεσμούς με τον Πούτιν. Η δημόσια κριτική της Άγκυρας στη ρωσική εισβολή και η υποστήριξή της προς την Ουκρανία ώθησε ορισμένους παρατηρητές να αναρωτηθούν αν η σύγκρουση θα μπορούσε να προκαλέσει μια αναπροσαρμογή των δεσμών της Τουρκίας με τη Δύση. "Θα μπορούσε αυτό να είναι ένα σημείο καμπής; Αυτό είναι κάτι που αναρωτιόμαστε", δήλωσε ένας ανώτερος δυτικός διπλωμάτης. "Νομίζω ότι ο Ερντογάν είναι σοκαρισμένος -και ίσως αισθάνεται ακόμη και προδομένος- από αυτό που έκανε ο Πούτιν".<br /><br />(...)Ωστόσο, με κάποιο τρόπο οι ηγέτες έχουν βρει τρόπους να πλοηγηθούν σε αυτές τις κρίσεις. "Καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον και δίνουν ο ένας στον άλλον χαλαρότητα", δήλωσε ο Selim Koru, αναλυτής στο think tank Tepav με έδρα την Άγκυρα.<br /><br />(...)Ωστόσο, άλλοι προειδοποιούν ότι είναι αφελές να πιστεύει κανείς ότι η κρίση στην Ουκρανία θα επιβεβαιώσει την εταιρική σχέση της εποχής του ψυχρού πολέμου που εδραιώθηκε με την είσοδο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ το 1952. "Η επικρατούσα άποψη όταν ανοίγετε τους τηλεοπτικούς σταθμούς [ στην Τουρκία], ακόμη και τους σταθμούς της αντιπολίτευσης, είναι ότι το ΝΑΤΟ παρέσυρε τη Ρωσία σε αυτόν τον πόλεμο", δήλωσε ο Koru. <br /><br />(...)"Η Τουρκία γνωρίζει ότι η εξάλειψη αυτής της σχέσης [με τη Μόσχα] με αντάλλαγμα κάτι μη ρεαλιστικό από τη Δύση δεν αξίζει τον κόπο", δήλωσε ο Onur Isci, επίκουρος καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Bilkent της Άγκυρας. <br /><br />Ο κίνδυνος για την Άγκυρα, λένε οι αναλυτές, είναι ότι η προσπάθειά της να διατηρήσει τους δεσμούς της με τη Μόσχα θα μπορούσε να γίνει όλο και πιο αβάσιμη, εάν η βία στην Ουκρανία συνεχίσει να κλιμακώνεται και η Τουρκία αντιμετωπίσει πιέσεις να κλείσει τον εναέριο χώρο της στις ρωσικές πτήσεις ή να υπογράψει τις δυτικές κυρώσεις - ή ακόμη και να πιέσει για να επιτραπεί στα δικά της πολεμικά πλοία να εισέλθουν στη Μαύρη Θάλασσα. <br /><br />Η Μόσχα, επίσης, μπορεί ακόμη να επιδιώξει να δοκιμάσει τις υποταγές της Άγκυρας. "Τι θα συμβεί αν η Ρωσία αποφασίσει να παραβιάσει τους όρους του Μοντρέ, όπως έχει κάνει στο παρελθόν;" αναρωτήθηκε ο ανώτερος δυτικός διπλωμάτης. "Θα προσπαθήσει η Τουρκία να αναχαιτίσει ένα ρωσικό πολεμικό πλοίο; Θα θέλαμε καν να το κάνουν αυτό;"”</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Παίζει στον κομπολόι της την Δύση η Τουρκία με την Συνθήκη του Μοντρέ ενώ ικανοποιεί τα χατίρια των Ρώσων

Άγγελος Ρούσσος Χθες βράδυ γράφαμε πως πέσαν οι μάσκες και πως Ρωσία και Τουρκία είναι σύμφωνες για το καθεστώς των Στενών όπως αποδείχτηκε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιοι μετέτρεψαν την Ουκρανία σε Ιφιγένεια

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/blak3.jpg" /><br /><br /><b>Τσιτσιλιάνος Γιώργος</b><br />Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με δέος τα τεκταινόμενα από την εισβολή του Ρωσικού στρατού στην Ουκρανία, που είναι προφανώς καταδικαστέα από κάθε άποψη!<br />Ενός ανεξάρτητου κράτους που δέχεται τα πυρά μιας μεγάλης δύναμης με πυρηνικό οπλοστάσιο! Μία κατάσταση που πέρα των θυμάτων και της εξαναγκαστικής μετανάστευσης του ουκρανικού λαού, θα δημιουργήσει μεγάλες και απρόβλεπτες οικονομικές συνέπειες στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγω της ενέργειας, αφού η Ευρώπη δεν διαθέτει δικό της φυσικό αέριο. Το γεγονός αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την σταδιακή φτωχοποίηση της Ευρωπαϊκής κοινωνίας.<br /><br />Ας μελετήσουμε όμως προσεκτικά σε βάθος τα αίτια και την σκοπιμότητα αυτής της καταδικαστέας εισβολής των Ρώσων στην Ουκρανία, που δημιουργεί νέες καταστάσεις και συνθήκες. Η λογική του διεθνούς δικαίου αντικαθίσταται από την λογική του δικαίου του επιχειρησιακά και στρατιωτικά ισχυρότερου, που θα έχει ως αποτέλεσμα την υποδούλωση των λαών, την βάναυση καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και την εκτροπή της δημοκρατίας σε αυταρχικά καθεστώτα ,σε συνδυασμό με την αλλαγή των συνόρων.<br /><br />Εδώ δημιουργούνται κρίσιμα ερωτήματα: Γιατί οι ΗΠΑ, ενώ γνώριζαν την Ρωσική λογική ως προς το Ουκρανικό, προωθούσαν το σχέδιό τους για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ; Δεν γνώριζαν ότι η Ρωσία θα αντιδράσει; Το γνώριζαν! Ωστόσο, οι ΗΠΑ μέσω του ΝΑΤΟ, επέμειναν για την σταδιακή στρατιωτική κύκλωση της Ρωσίας από όλες τις κατευθύνσεις. Ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση τα έβλεπε απαθής με αποτέλεσμα ο πόλεμος να μεταφερθεί στην Ευρώπη.<br /><br />Βεβαίως, δεν είναι από τα καλύτερα παιδιά ο πρόεδρος Πούτιν, και βεβαίως δεν είναι η αιτία του πολέμου η υποστήριξη των Ρωσόφωνων περιοχών της Ουκρανίας. Τα αίτια της εισβολής είναι βαθύτερα. Ο στόχος της Ρωσίας είναι να απομονώσει την Ουκρανία από τη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Αυτός ήταν και ο λόγος που είχαμε το 2014 την κατάληψη της Κριμαίας. Οι Ρώσοι ανέκαθεν δεν μπορούσαν να χωνέψουν ότι είναι απομονωμένοι από την θάλασσα.<br /><br />Ο πρόεδρος Ζελένσκι, άπειρος από πολιτική, παρασύρθηκε από τις ΗΠΑ και με την υπόσχεση ότι οι Δυτικοί με το ΝΑΤΟ θα τον βοηθήσουν στρατιωτικά, δημιούργησε μία κατάσταση που τελικά κατέληξε σε βάρος του λαού του. Αν ο Ζελένσκι ήταν πιο έξυπνος, ίσως θα είχε αποφύγει την καταστροφή της χώρας του. Παρατηρούμε ότι έχουν περάσει επτά ημέρες και τα Ρωσικά στρατεύματα να προχωρούν οργανωμένα από όλες τις κατευθύνσεις κυκλώνοντας ουσιαστικά τις μεγάλες πόλεις. Η απόφαση του Πούτιν για την είσοδο των Ρωσικών στρατευμάτων στις μεγάλες πόλεις και ιδιαίτερα στο Κίεβο εφόσον πραγματοποιηθεί θα είναι εγκληματική! Γιατί θα προκληθεί μεγάλη αιματοχυσία αμάχων, θα καταστραφούν οι πόλεις, και η Ρωσία θα κληθεί να απολογηθεί στη διεθνή κοινότητα, δυσχεραίνοντας επιπλέον την ήδη επιβαρυμένη θέση της.<br /><br />Ιφιγένεια η Ουκρανία<br /><br />Αν τελικά αυτό πραγματοποιηθεί θα δημιουργήσει ενδεχομένως αλυσιδωτές πολεμικές αντιδράσεις, με την πιθανή επέμβαση του ΝΑΤΟ, οπότε η κατάσταση θα πάρει τραγικές διαστάσεις. Επίσης, είναι δεδομένο ότι θα υφίσταται μία μόνιμη πολεμική εστία, λόγω του ανταρτοπόλεμου που θα ακολουθήσει από τις πατριωτικές ουκρανικές δυνάμεις που θα εξοπλίζονται από τη δύση, και χρονικά θα είναι μία μόνιμη πληγή για την Ρωσική στρατιωτική μηχανή.<br /><br />Η λογική λέει, ότι αυτή η ιστορία ήταν καλά σχεδιασμένη από τις δύο μεγάλες δυνάμεις τις ΗΠΑ και την Ρωσία με την ΕΕ αδιάβαστη. Οι Ευρωπαίοι που ακολουθούν κατά πόδας τις ΗΠΑ, χωρίς να έχουν αναπτύξει τόσα χρόνια κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα, πιάστηκαν στη φάκα που τους έστησαν οι κύριοι Μπάιντεν και Πούτιν ο κάθε ένας για τα δικά του συμφέροντα, και στη μέση είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία προσπαθεί να ανασυνταχθεί για αυτά που ενδεχομένως θα ακολουθήσουν.<br /><br />Μην γελιόμαστε, η Ουκρανία ήταν η Ιφιγένεια προκειμένου να ικανοποιηθούν τα συμφέροντα των δύο μεγάλων πυρηνικών δυνάμεων, και ο μεγάλος κερδισμένος της ιστορίας είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Συνεπώς, αυτά τα κροκοδείλια δάκρυα εκ του μακρόθεν με τόσα οικονομικά μέτρα σε βάρος της Ρωσίας, ποιους θα πλήξουν κυρίως; Την Ευρώπη! Ενώ σε αντίθεση, οι ΗΠΑ θα βγουν αλώβητες από αυτή την ιστορία.<br /><br />Ποια είναι η λογική αποκλεισμού της Ρωσίας από όλες τις πολιτιστικές, αθλητικές, μορφωτικές εκδηλώσεις; Νομίζω ότι έχει ξεφύγει η λογική εκατέρωθεν από όλες τις πλευρές γιατί αυτή η κατάσταση οδηγεί στο πουθενά, αφού δεν γνωρίζουμε την πιθανή αντίδραση της Ρωσίας. Συνεπώς μήπως οφείλουμε να ψάξουμε τι ακριβώς παίζεται πίσω από τις κουρτίνες που μας σερβίρουν τα διεθνή και τα δικά μας μέσα ενημέρωσης;<div><br />Κοινωνικές συνέπειες<br /><br />Ας πάμε στα δικά μας. Αυτά τα οικονομικά μέτρα θα πλήξουν την ήδη επιβαρυμένη ελληνική οικονομία και θα περάσει στο λαό μας με απρόβλεπτες κοινωνικές συνέπειες που πιθανόν να τον πνίξουν. Και αφού ενδιαφέρονται τόσο πολύ οι ΗΠΑ ( ΝΑΤΟ) και η ΕΕ για το διεθνές δίκαιο, γιατί έχει ξεχαστεί η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο με την κατάληψη του 40% ενός ανεξάρτητου κράτους μέλους της ΕΕ; Και γιατί η κυβέρνηση προς το παρόν το έχει καταπιεί; Αντί να σηκώσει το θέμα; Μία λογική που θα επηρεάσει τα ελληνοκυπριακά συμφέροντα.<br /><br />Σωστά η κυβέρνηση έχει πάρει θέση που καταδικάζει την Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, σωστά που υποστηρίζει τα οικονομικά μέτρα σε βάρος της Ρωσίας. Ωστόσο, η λογική της αποστολής πολεμικού υλικού στην Ουκρανία δεν έχει περιεχόμενο. Γιατί δεν μας ζητήθηκε, ο οπλισμός δεν θα φτάσει στην Ουκρανία, θα υπάρχει οικονομική ζημιά στον τουρισμό, και επιπλέον θα έχουμε μία έντονη εχθρική αντιμετώπιση από τη Ρωσία στα ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό.<br /><br />Η λογική ότι θα έχουμε την υποστήριξη των ΗΠΑ (ΝΑΤΟ ) μετέπειτα στα ελληνοτουρκικά δεν είναι δεδομένη, είναι όντως μία λογική ελπίδα, όμως η μέχρι τώρα ιστορία μας διδάσκει ακριβώς το αντίθετο. Δεδομένου ό,τι η Τουρκία που ανήκει στη δύση και στο ΝΑΤΟ, λόγω της γεωπολιτικής της θέσης θα μπορεί να διαπραγματεύεται με τις δύο μεγάλες δυνάμεις και την ΕΕ κατά το δοκούν. Και επιπλέον, δεν γνωρίζουμε πως θα διαμορφωθούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή μας, που όπως και να το κάνουμε από τις μέχρι σήμερα πράξεις του Ερντογάν, η Τουρκία θα έχει λόγο.<br /><br />Συνεπώς κ. Μητσοτάκη οφείλετε να είστε πολύ προσεκτικός στο εξής, να ακούτε ως λογικό άτομο τις αντίθετες απόψεις, έχετε υποχρέωση να ενημερώνετε για τις κινήσεις την αντιπολίτευση, ώστε μέσα από την σύνθεση των απόψεων να προκύψει το βέλτιστο αποτέλεσμα για τα ελληνικά συμφέροντα. Φοβάμαι, ότι ενδεχομένως όλα αυτά τα πρωτοφανή οικονομικά μέτρα των δυτικών σε βάρος της Ρωσίας θα δημιουργήσουν αντίθετα αποτελέσματα. Αυτά θα πρέπει να διέπονται από λογική, που να αφήνουν κάποια περιθώρια οικονομικής αναπνοής της Ρωσίας, ώστε να μην φτάσουμε σε πιθανές ακραίες λογικές από πλευράς Ρωσίας και ΝΑΤΟ με καταστροφικές συνέπειες για την ανθρωπότητα.<br /><br />Επιβάλλεται να βρεθεί διπλωματική λύση τώρα ,πριν η κατάσταση φτάσει στα άκρα.<br />Η πατρίδα μας είναι υποχρεωμένη, για να είμαστε ρεαλιστές, να ακολουθήσει το ρεύμα της προσκόλλησης στο άρμα της ΕΕ και των ΗΠΑ. Ωστόσο, οφείλει να γνωρίζει η κυβέρνηση ότι το κέρδος της Ελλάδας στα ελληνοτουρκικά είναι συνάρτηση από τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή μας, που θα προκύψουν εκείνη την χρονική στιγμή, με επικρατέστερη αυτή που γνωρίζουμε ιστορικά, του ” Πόντιου Πιλάτου “. Ας είμαστε τουλάχιστον αμυντικά σε επαγρύπνηση και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε με αποτελεσματικότητα οποιοδήποτε ενδεχόμενο, δεδομένου ότι κανείς δεν γνωρίζει την κατάληξη του ουκρανικού σε συνδυασμό με την τελική στάση της Τουρκίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ποιοι μετέτρεψαν την Ουκρανία σε Ιφιγένεια

Τσιτσιλιάνος Γιώργος Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με δέος τα τεκταινόμενα από την εισβολή του Ρωσικού στρατού στην Ουκρανία, που είναι π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνορωσικές σχέσεις: Τα πέντε λάθη του Μητσοτάκη

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/elliniki-rosiki-shmaia.jpg" /><br /><br /><b>Τάρκας Αλέξανδρος</b><br />Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης υιοθετεί, με πολύμηνη καθυστέρηση, σκληρή στάση έναντι της Ρωσίας, αλλά η έως τώρα πολιτική του στην κρίση της Ουκρανίας αναδεικνύεται στο πέμπτο λάθος του σε μείζονα ζητήματα διπλωματίας (στις ελληνορωσικές σχέσεις) και εθνικής ασφάλειας. Το πρώτο λάθος σημειώθηκε στο τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br /><br />Η κυβέρνηση διέθετε συγκεκριμένες πληροφορίες για την επικείμενη υπογραφή του και κορυφαίος υπουργός τις μετέφερε σε ξένο ομόλογό του, συμφωνώντας στην ανάληψη κοινής προληπτικής δράσης. Αντί όμως ο πρωθυπουργός να περιοδεύσει επειγόντως σε πρωτεύουσες φίλων και συμμάχων χωρών, μήπως αποτρέψει το νέο μέτωπο στα νότια σύνορά μας, προτίμησε ένα ιδιωτικό ταξίδι στο Λονδίνο.<br /><br />Το δεύτερο λάθος αφορά την τραγική υποβάθμιση του Μεταναστευτικού, με αποτέλεσμα την κρίση στον Έβρο που μπορεί, ανά πάσα στιγμή, να επαναληφθεί στα χερσαία σύνορα ή στα νησιά. Τουλάχιστον ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραδέχθηκε σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι, αν γνώριζε προεκλογικά τις διαστάσεις του Μεταναστευτικού, δεν θα καταργούσε το αρμόδιο υπουργείο, οπότε και προχώρησε στην επανίδρυσή του.<br /><br />Το τρίτο λάθος εντοπίζεται στην, κατά καιρούς, ολιγωρία έναντι της κλιμάκωσης της τουρκικής προκλητικότητας. Ο πρωθυπουργός νόμιζε μάλιστα ότι, συναντώντας τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον ΟΗΕ, πετύχαινε μια “νέα αρχή”. Πάλι, παραδέχθηκε, σε άλλη συνέντευξη, ότι έσφαλλε, επειδή προεκλογικά ανέμενε να ασχοληθεί με την οικονομική πολιτική και όχι τα Ελληνοτουρκικά.<br /><br />Το τέταρτο λάθος καταγράφηκε στις καθυστερήσεις στα εξοπλιστικά προγράμματα. Εκ των υστέρων η ολιγωρία καλύπτεται (επικοινωνιακά μόνο) με την υπερπροβολή των παραγγελιών νέων συστημάτων. Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 2020 ο πρωθυπουργός είχε ειρωνευτεί τη σημασία της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής με τη Γαλλία, ισχυριζόμενος ότι υπερκαλύπτεται από το ανάλογο άρθρο 42.7 της Συνθήκης ΕΕ. Ευτυχώς, άλλαξε θέση έναν χρόνο αργότερα.<br /><br />Το λάθος στις ελληνορωσικές σχέσεις<br /><br />Το πέμπτο λάθος εξελισσόταν, μέχρι πρόσφατα, με τη βούληση του Κυριάκου Μητσοτάκη <a href="https://www.newsbreak.gr/apopseis/295670/taxidi-dendia-sti-moscha-me-chamiles-prosdokies/">για προνομιακές σχέσεις</a> με τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο πρωθυπουργός σχεδίαζε να παρευρεθεί στους εορτασμούς της Κόκκινης Πλατείας τον Μάιο του 2020 για την επέτειο Νίκης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θα ήταν ο μόνος ηγέτης δυτικής χώρας, αφού όλες οι άλλες αρνούνταν να εκπροσωπηθούν, λόγω των γεγονότων στην Κριμαία και την Ανατολική Ουκρανία το 2014.<br /><br />Οι εκδηλώσεις ακυρώθηκαν λόγω της πανδημίας, αλλά –σύμφωνα με εγκυρότατες πηγές– ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρέμεινε ευτυχής, υπενθυμίζοντας την αρχική απόφασή του κατά τη συνάντηση με τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν στις 8 Δεκεμβρίου 2021! Ίσως έκρινε ότι με αυτόν τον τρόπο θα έκαμπτε τη δυσπιστία του Ρώσου προέδρου Πούτιν έναντι της ελληνικής κυβέρνησης.<br /><br />Όπως αποκαλύψαμε σε ανύποπτο χρόνο και ενώ το θέμα της Ουκρανίας κυριολεκτικά απουσίαζε από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, ο Αμερικανός πρεσβευτής Τζέφρι Πάιατ είχε παράσχει στο Μέγαρο Μαξίμου, πριν από τα τέλη Νοεμβρίου 2021, απόρρητη ενημέρωση για τις επερχόμενες εξελίξεις. Ασφαλώς οι παραστάσεις και οι παροτρύνσεις των ξένων πρέσβεων δεν αποτελούν θέσφατα και τα στοιχεία των αρμόδιων υπηρεσιών δεν είναι πάντα ακριβή, αλλά η κυβέρνηση έφτασε στο άλλο άκρο.<br /><br />Έδωσε πίστη σε άλλες εκτιμήσεις, κυρίως του Βερολίνου, ότι τα στοιχεία της Ουάσινγκτον πιθανόν να ήταν λανθασμένα και τα κίνητρά της ιδιοτελή. Ως αποτέλεσμα, η ελληνική πλευρά επεδίωξε, στις συνομιλίες Μητσοτάκη-Πούτιν και στη συνάντηση της Μεικτής Διϋπουργικής Επιτροπής Οικονομικής Συνεργασίας, διεύρυνση των διμερών συναλλαγών το 2022. Άλλωστε, μπορεί ο πρωθυπουργός να μιλά σήμερα για απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, αλλά το 2021 η κυβέρνηση ενέκρινε την εισαγωγή ποσοτήτων αυξημένων κατά 12%.<div><br />Εκτεθειμένος ο Μητσοτάκης<br /><br />Η αμερικανική πλευρά φέρεται ότι προέβη σε δεύτερη λεπτομερή ενημέρωση προς την κυβέρνηση στα τέλη Δεκεμβρίου, όπως επίσης και σε τρίτη πριν από τα μέσα Ιανουαρίου. Ούτε και με τα νεότερα στοιχεία (με ακριβείς προβλέψεις για το χρόνο της ρωσικής εισβολής) το Μαξίμου ευαισθητοποιήθηκε. Τώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εκτεθειμένος έναντι των ΗΠΑ και απροετοίμαστος ως προς την ενεργειακή θωράκιση της χώρας, αναγκαστικά υπερθεματίζει στα δυτικά μέτρα κατά της Ρωσίας.<br /><br />Όμως πρόκειται για τακτική με ημερομηνία λήξης. Γιατί το επόμενο κρίσιμο ορόσημο αφορά τον τρόπο εφαρμογής των κυρώσεων και αξιοποίησης των εξαιρέσεων προς όφελος της εθνικής οικονομίας. Σε αυτό το σημείο θα κριθεί, εκ νέου, η αποτελεσματικότητα του Μαξίμου, καθώς οι συναλλαγές μέσω Swift θα απαιτούν μεν μεγάλο χρόνο και υψηλό κόστος, αλλά δεν θα διακοπούν πλήρως. Το ίδιο θα συμβεί με τις εταιρίες του ενεργειακού κλάδου που εξαιρούνται από τις άμεσες κυρώσεις, αλλά πλήττονται λόγω των περιορισμών στις διακρατικές τραπεζικές συναλλαγές. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση οφείλει να δράσει εγκαίρως, χωρίς επικοινωνιακές κορώνες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνορωσικές σχέσεις: Τα πέντε λάθη του Μητσοτάκη

Τάρκας Αλέξανδρος Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης υιοθετεί, με πολύμηνη καθυστέρηση, σκληρή στάση έναντι της Ρωσίας, αλλά η έως τώρα πολι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η Ουκρανία για να επιβιώσει θα πρέπει να είναι γέφυρα Δύσης-Ρωσίας»! Ο Κίσινγκερ το είπε οι ΗΠΑ δεν τον άκουσαν

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2017/06/kissinger_putin.jpg"><img height="340" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2017/06/kissinger_putin.jpg" width="728" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>Δημήτρης Σπάθας</b><br />Το 2014 ο Χένρι Κισινγκερ μιλώντας για τα γεγονότα που συνέβησαν στην Ουκρανία μετά το γνωστό πραξικόπημα στο Κίεβο, χαρακτήριζε λανθασμένο στη σύλληψη του το ερώτημα αν η Ουκρανία θα πρέπει να ενταχθεί στην Ανατολή ή στη Δύση επιμένοντας ότι «αν η Ουκρανία θέλει να επιβιώσει και να ευδοκιμήσει, δεν πρέπει να είναι το φυλάκιο της μιας πλευράς ενάντια στην άλλη – θα πρέπει να λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ τους». Και πράγματι αυτό θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Ο Πούτιν δεν φαίνεται ότι θα το αρνιόταν, το ζητούσε και το ζητάει. Γιατί μια ενιαία Ουκρανία δεν θα μπορούσε να έχει οικονομικές σχέσεις με Ανατολή και Δύση μέσα στο πλαίσιο της ανταγωνιστικής αγοράς που τόσο μιλούσαν γι αυτή οι Δυτικοί; Το « ή μ’ εμάς ή με τους άλλους» που δεν αφορά μόνο την Ουκρανία αλλά όλο τον κόσμο πυρπολεί κάθε τόσο την ειρήνη και την ησυχία της ανθρωπότητας. Η αλεπού της ιμπεριαλιστικής πολιτικής ήξερε να θέτει όρια σ΄ αυτές τις πολιτικές. Οι σημερινοί άφρονες απόγονοί του τυφλωμένοι από μίσος, αλαζονεία και δίψα για ληστρικά κέρδη δεν μπορούν να παραδεχτούν ότι εκτός απ’ αυτούς υπάρχει και μια άλλη ανθρωπότητα δισεκατομμυρίων που ζητούν μια θέση κάτω από τον ήλιο. <br /><br />Φοβήθηκαν οι Αμερικάνοι ότι χάνουν τους πελάτες τους στην Ευρώπη και μάντρωσαν την αγορά τους. Έτσι καταλαβαίνουν την ελεύθερη ανταγωνιστική αγορά, ελεύθερη αγορά μόνο «για μας και τα συμφέροντά μας». Η Ρωσία του Πούτιν άνοιξε την αγορά της και συμμετείχε στο διεθνές εμπόριο, παρακάμπτοντας το κλειστό σοβιετικό σύστημα. Άρχισε να αγοράζει και να πουλάει στον κόσμο όπως όλοι. Όμως μόλις οι Αμερικάνοι είδαν ότι μένουν πίσω και ότι η Ευρώπη κοιτάει και αλλού αισθάνθηκαν τον κίνδυνο ενός τέτοιου ανταγωνισμού και έθεσαν σε εφαρμογή την δικτατορία τους μέσω του χρηματοπιστωτικού τέρατος που είχαν δημιουργήσει. Γιατί, μήπως η Ρωσία δεν είναι μια καπιταλιστική χώρα, η Κίνα δεν είναι μια καπιταλιστική χώρα; Αποδεικνύονται πλέον τα χοντρά παραμύθια περί «κομμουνιστικού κινδύνου» περί «ελευθέρου κόσμου» αφού το πρόβλημά τους δεν ήταν να είναι απλώς καπιταλιστική μια χώρα αλλά να υποτάσσεται και στα «ιερά» συμφέροντα κάποιων που θεωρούν τους εαυτούς τους σύγχρονους θεούς της ανθρωπότητας. Ποιοι είναι αυτοί, ας μην το αναλύσουμε ακόμα, όμως ο κόσμος παρά τον φόβο του απέναντί τους γνωρίζει λίγο πολύ ποιοι περίπου είναι αυτοί. Ένα μονομερώς κατευθυνόμενο σύστημα πληροφόρησης-παραπληροφόρησης, που επιφανειακά και επικοινωνιακά παριστάνει την κόρη του πλουραλισμού ειδήσεων έχει αναγάγει την εικονική πραγματικότητα σε κινητήριο μοχλό της ιστορίας. Για πόσο όμως ακόμα, το «πες- πές κι άλλα ψέματα στο τέλος κάτι θα μείνει»;<br /><br />Χρησιμοποίησαν την Ουκρανία τουλάχιστον από το 2014 για να προετοιμάσουν όλους τους αναγκαίους παράγοντες ώστε να καταστήσουν αναπόφευκτη μια ρωσική εισβολή. Έβαζαν τον Ζελένσκι να κάνει την μια μετά την άλλη τις πιο προκλητικές και επικίνδυνες δηλώσεις και αιτήσεις χωρίς να τον αποτρέπουν. Εκτός από το αίτημα να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ, κόκκινο πανί για τη Ρωσία, στις αρχές Φεβρουαρίου σε διεθνή σύσκεψη στο Μόναχο βγήκε ο άφρων ηθοποιός και ζήτησε την εγκατάσταση πυρηνικών επιθετικών όπλων στη χώρα. Δεν τον απέτρεψε κανείς αφού κάτι τέτοιο θα ήταν βέβαιο, το ήξεραν, ότι η Ρωσία θα εισέβαλε με κάθε αιτιολογία όσονουπω.<br /><br /> Τελευταία την προπαγάνδισαν την περίμεναν με αδημονία, από μέρα σε μέρα από ώρα σε ώρα. Και αφού οι Αμερικάνοι και ο Μπάϊντεν επιβεβαιώθηκαν στις προβλέψεις τους τι έκαναν ώστε η Ουκρανία να είναι προετοιμασμένη γι’ αυτή την εισβολή; Τίποτα ουσιαστικό, μάλιστα δήλωσε ότι δεν πρόκειται να στείλει αμερικανούς στρατιώτες αλλά μια περιορισμένη στρατιωτική βοήθεια καθώς και οι Ευρωπαίοι. Έτσι ο Ζελένσκι την πρώτη μέρα μετά την εισβολή, κήρυξε επιστράτευση, γελοία πράγματα, βγήκε και φώναξε προς τη Δύση «με αφήσατε μόνο μου» όπου εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πόσα του είχαν υποσχεθεί και ήταν έτοιμος να φύγει και να τα παρατήσει. Όμως το σχέδιο έχει συνέχεια, γιατί άρχισαν να πέφτουν τα τηλέφωνα συμπαράστασης και άλλες οδηγίες και κατευθύνσεις.<div><br /></div><div> Η εισβολή των Ρώσων είχε συντελεστεί και τώρα οι εγκληματίες ήθελαν αθώα θύματα να δείξουν στις τηλεοράσεις προς την Ευρώπη και τον κόσμο, ώστε να καταδικαστεί ο Πούτιν ως εγκληματίας. Όμως ο στόχος ήταν να αρθούν και κάτω από πιέσεις οι οποιεσδήποτε αντιρρήσεις της Γερμανίας και άλλων για τα μέτρα των κυρώσεων και να διακοπεί με το μαχαίρι η παροχή φυσικού αερίου από τη Ρωσία. Η Αμερική θα προμηθεύει το περίφημο σχιστολιθικό αέριο στην Ευρώπη. Η Γερμανία πήρε την άδεια για επανεξοπλισμό μετά τις συμφωνίες του τέλους του Παγκοσμίου πολέμου. Θα δαπανήσει αρχικά 100δις εκ των οποίων το μεγαλύτερο ποσοστό θα πάρουν οι αμερικάνικες εταιρίες πολέμου. Επιτέλους κατάφεραν να ανατρέψουν τα αποτελέσματα του πολέμου, πήραν τη ρεβάνς από την συντριπτική ήττα. Η Ευρώπη και ο κόσμος ατενίζουν με αισιοδοξία το μέλλον. Τώρα περιμένουν κι άλλα θύματα να επιδείξουν καθώς οι επιχειρήσεις εισέρχονται εντός κατοικημένων πόλεων και περιοχών, τις οποίες οι Ρώσοι αποφεύγουν να βομβαρδίσουν και να ισοπεδώσουν προς το παρόν. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι τώρα τροφοδοτούν τους ουκρανούς που αντιστέκονται με ατομικό οπλισμό που θα προκαλέσουν σίγουρα απώλειες στους ρώσους αλλά θα σκοτωθούν και πολλοί από αυτούς.<br /><br />Κάποιοι είπαν ότι αντί οι αμερικάνοι να βομβαρδίσουν τη Γερμανία, προκάλεσαν τον Πούτιν να βομβαρδίσει την Ουκρανία. Τώρα πλέον δεν θα μπορούμε να πούμε το «όλοι παίζουν και στο τέλος κερδίζει η Γερμανία» αλλά οι ΗΠΑ. Για να επιβεβαιωθεί γι άλλη μια φορά αυτό που είπε ο πρώτος Γραμματέας του ΝΑΤΟ λόρδος Χέιτινγκ Ισμέι : «ΝΑΤΟ σημαίνει μέσα οι ΗΠΑ κάτω η Γερμανία έξω η Ρωσία» αλλά μάλλον αφορά την ίδια την Ευρώπη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Η Ουκρανία για να επιβιώσει θα πρέπει να είναι γέφυρα Δύσης-Ρωσίας»! Ο Κίσινγκερ το είπε οι ΗΠΑ δεν τον άκουσαν

Γράφει ο Δημήτρης Σπάθας Το 2014 ο Χένρι Κισινγκερ μιλώντας για τα γεγονότα που συνέβησαν στην Ουκρανία μετά το γνωστό πραξικόπημα στο Κίεβ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Γιατί ο Ερντογάν μπορεί να είναι ο μεγάλος κερδισμένος του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας»

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/11/07/erdogan_putin.jpeg"><img height="454" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/11/07/erdogan_putin-696x570.jpeg" width="759" /></a><br /><br />Από τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας θα υπάρξουν νικητές και ηττημένοι όχι μόνο σε ότι αφορά στους δύο αντιμαχόμενους, αλλά και στις χώρες της περιοχής. Ο Louis Fishman αναπληρωτής καθηγητής στο Brooklyn College που μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ Τουρκίας, ΗΠΑ και Ισραήλ, και γράφει για τουρκικές και ισραηλινο-παλαιστινιακές υποθέσεις, γράφει στην ισραηλινή Haaretz, ότι με τα μέχρι στιγμής δεδομένα και τις προβλέψεις που γίνονται , ο μεγάλος κερδισμένος αυτής της κρίσης θα είναι η Τουρκία.<br /><br />Στο άρθρο του -που καλό είναι να το διαβάσουν όσοι διαχειρίζονται το ζήτημα Ρωσίας-Ουκρανίας στην Αθήνα- γράφει μεταξύ άλλων:<br /><br />«Με τις ρωσικές βόμβες να πέφτουν αδιάκριτα σε αμάχους στο Χάρκοβο και το Κίεβο, οι ουκρανικές και ρωσικές αντιπροσωπείες συναντήθηκαν για έναν αρχικό γύρο συνομιλιών κατάπαυσης του πυρός – και ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επανέλαβε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να διακόψει τους δεσμούς ούτε με τη Ρωσία ούτε με την Ουκρανία.<br /><br />Από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος, ο Ερντογάν καταδίκασε τη ρωσική επιθετικότητα και εξέφρασε πλήρη υποστήριξη για την κυριαρχία της Ουκρανίας, συμβαδίζοντας με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, η Τουρκία έχει εξαιρεθεί από την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία.<br /><br />Αυτή η επιμονή στη διατήρηση θερμών και ίσων αποστάσεων με τη Ρωσία και την Ουκρανία σύντομα θα υποστεί ίσως κάποια πίεση. Προς το παρόν, όμως, όποιος νομίζει ότι αυτή η πολιτική θα εξοργίσει τον προκλητικό πρόεδρο της Ουκρανίας, Volodymyr Zelenskyy,θα πρέπει να το ξανασκεφτεί.<br /><br />Μέχρι στιγμής, η Τουρκία έχει καταφέρει να διατηρήσει καλές σχέσεις και με τις δύο χώρες. Ο Ερντογάν μάλιστα επισκέφτηκε το Κίεβο μόλις μια μέρα αφότου η Ρωσία κήρυξε τις περιοχές του Ντονμπάς και του Λουχάνσκ ως αποκαλούμενες «λαϊκές δημοκρατίες», μια ημέρα πριν από τη ρωσική εισβολή, και έγινε δεκτός από τον Ζελένσκι με ανοιχτές αγκάλες. Η Τουρκία έχει επίσης προμηθεύσει στην Ουκρανία αεροσκάφη παρακολούθησης και επίθεσης Bayraktar, τα οποία βρίσκονται ήδη σε ενεργή χρήση εναντίον του ρωσικού στρατού.<br /><br />Η γρήγορη επίσκεψη του Ερντογάν στο Κίεβο ήταν μια πράξη αλληλεγγύης και επίσης μια υπενθύμιση ότι οι προσπάθειες της Τουρκίας να ισορροπήσει στρατηγικά σε μια αποφασιστική στάση δίπλα στον ουκρανικό λαό, διατηρώντας παράλληλα τη σχέση με τη Ρωσία.<br /><br />Προς το παρόν, αυτή η πράξη εξισορρόπησης έχει τη σιωπηρή έγκριση από τον αμερικανικό-ευρωπαϊκό συνασπισμό κατά του πολέμου του Πούτιν. Η Τουρκία είναι σημαντική για τον συνασπισμό ως συνομιλητής με τη Ρωσία, και ταυτόχρονα, η εμπλοκή της Τουρκίας στην κρίση είναι η καλύτερη ευκαιρία για να διορθωθούν οι σοβαρά τεταμένες σχέσεις μεταξύ Τουρκίας, ΗΠΑ και Ευρώπης.<br /><br />Η Τουρκία δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να διακόψει γρήγορα τις σχέσεις που έχει καλλιεργήσει με τη Ρωσία, ειδικά λαμβάνοντας υπόψη την κακή κατάσταση της οικονομίας της.<br /><br />Ακόμη και πριν η Τουρκία αγοράσει το ρωσικό αμυντικό σύστημα S-400 το 2017, επιλέγοντας να αμφισβητήσει τις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το εύρος των εμπορικών σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας αυξανόταν σταθερά. Η Τουρκία υπήρξε βασικός τουριστικός προορισμός για τους Ρώσους, ζωτικής σημασίας για τα έσοδα κατά τη διάρκεια της πανδημίας, αν και τώρα με τις αεροπορικές διαδρομές και τη ρωσική οικονομία υπό πίεση, αυτή η πηγή κεφαλαίων μπορεί να στερέψει.<br /><br />Το πιο σημαντικό, το κίνητρο της Τουρκίας να προσεγγίσει τη Ρωσία, σχετιζόταν πρωτίστως με τη Συρία και τις συμφωνίες μεταξύ των δύο κρατών εκεί, ενώ για τον Πούτιν, το να βάλει ένα μέλος του ΝΑΤΟ στην τροχιά του ήταν πολύ δελεαστικό για να το προσπεράσει.<br /><br />Οι δύο χώρες έχουν περάσει από μεγάλες κρίσεις τα τελευταία χρόνια, όπως η κατάρριψη ρωσικού αεροσκάφους το 2015, η δολοφονία του Ρώσου πρεσβευτή το 2016 στην Άγκυρα και η λιγότερο γνωστή το 2020 δολοφονία 34 Τούρκων στρατιωτών σε ρωσική αεροπορική επιδρομή στη Συρία, αλλά αυτά έχουν ξεπεραστεί. Παρά αυτές τις κρίσεις, ο Ερντογάν και ο Πούτιν συναντώνται τακτικά, πάντα σε μια φαινομενικά ευχάριστη ατμόσφαιρα, και ανταλλάσσουν τηλεφωνήματα ακόμη πιο συχνά.<br /><br />Ωστόσο, η Τουρκία γνωρίζει ότι η πραγματική αξία των σχέσεών της με τη Ρωσία είναι να χρησιμεύσει ως σημείο πίεσης για μόχλευση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με απλά λόγια, η Ρωσία δεν μπορεί ποτέ να αντικαταστήσει τους οικονομικούς, κοινωνικούς και πολιτιστικούς δεσμούς της Τουρκίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Να ισχυριστεί κανείς το αντίθετο θα ήταν παράλογο.<br /><br />Ο τρέχων ρωσο-ουκρανικός πόλεμος έρχεται σε ένα σημαντικό σταυροδρόμι στις εξωτερικές σχέσεις της Τουρκίας, όπου στη Μέση Ανατολή βρίσκεται πιο απομονωμένη από ποτέ. Με τη χώρα σε βαθιά οικονομική απόγνωση, η Τουρκία αναγκάστηκε να καταπιεί την περηφάνια της και να αφήσει στην άκρη τους ισλαμιστές συμμάχους της για να συμβιβαστεί με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ και την Αίγυπτο .<br /><br />Το πρόσφατο ταξίδι του Ερντογάν στο Άμπου Ντάμπι έγινε δεκτό με πολλές φανφάρες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με τον ηγέτη του Mohammed bin Zayed al-Nahyan να είναι ικανοποιημένος από τη δημόσια αναγνώριση του Ερντογάν της σημασίας των διμερών σχέσεων μετά από χρόνια εχθρικών αλληλεπιδράσεων. Αργότερα αυτό το μήνα, ο ισραηλινός πρόεδρος Ισαάκ Χέρτζογκ σχεδιάζει να επισκεφθεί την Τουρκία, σε μια ιστορική κίνηση για την ανάκαμψη των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών μετά από μια συνεχή σειρά κρίσεων κατά τη μακρά θητεία του Νετανιάχου.<br /><br />Και, ενώ η συμφιλίωση με την Αίγυπτο βρίσκεται ακόμη στα σκαριά, η προσέγγιση της Τουρκίας με τα ΗΑΕ και οι προσπάθειές της να ανανεώσει τους δεσμούς με το Ισραήλ είναι το πιο ξεκάθαρο μήνυμα ότι ο Ερντογάν θέλει τώρα να επιστρέψει στην αμερικανική σφαίρα στη Μέση Ανατολή. Ως εκ τούτου, για τους πολιτικούς των ΗΠΑ, η προσπάθεια της Τουρκίας να διατηρήσει τις σχέσεις με τη Ρωσία δεν θεωρείται πλέον ως απειλή, ακόμη κι αν η Ουάσιγκτον συνεχίσει να πιέζει την Τουρκία να χάσει τους S-400.<br /><br />Γι’ αυτό αυτή την εβδομάδα, ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν επαίνεσε τον Τούρκο αντίπαλό του και ευχαρίστησε την Τουρκία για την «ισχυρή υποστήριξή της στην υπεράσπιση της Ουκρανίας και της κυριαρχίας και της εδαφικής της ακεραιότητας». Την ίδια μέρα, ο Ρεπουμπλικανός Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος υπηρετεί ως αντιπρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, επαίνεσε τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που χρησιμοποιεί η Ουκρανία.<br /><br />Η Τουρκία κέρδισε περισσότερους επαίνους από τους Ρεπουμπλικάνους και τους Δημοκρατικούς όταν επικαλέστηκε τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936 που επιτρέπει στην Άγκυρα, σε καιρό πολέμου, να εμποδίζει όλα τα πολεμικά πλοία να διασχίζουν τα Δαρδανέλια και τα στενά του Βοσπόρου. Ο Zelenskyy είχε επισημάνει αυτό το αίτημα σε ένα tweet πριν από αρκετές ημέρες και είναι πιθανό να ήταν στην ημερήσια διάταξη της συνάντησής τους στο Κίεβο.<br /><br />Μπορεί η επίκληση της σύμβασης να καταλήξει να επηρεάσει την κινητικότητα των ρωσικών πολεμικών πλοίων μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της ναυτικής της εγκατάστασης στη συριακή ακτή, αλλά αυτό δεν επηρεάζει την κρίση της Ουκρανίας, όπου τα ρωσικά πολεμικά πλοία βρίσκονται ήδη σε θέσεις μάχης.<br /><br />Αλλά όσο περισσότερο συνεχίζεται η σύγκρουση Ρωσίας και Ουκρανίας, τόσο πιο δύσκολο θα είναι για την Τουρκία να συνεχίσει στον τρίτο δρόμο που έχει επιλέξει. Εάν ο Ερντογάν καταφέρει να διατηρήσει αυτή την εύθραυστη στρατηγική ισορροπία, οι οικονομικές επιπτώσεις της τρέχουσας κρίσης στο εσωτερικό θα αμβλυνθούν, ενώ θα ανοίξει τον δρόμο της επιστροφής προς τις ΗΠΑ και την ΕΕ, χωρίς να ρισκάρει τις σχέσεις του με τον Πούτιν.<br /><br />Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Ερντογάν είναι έτοιμος να δοκιμάσει σοβαρά την υπομονή του Πούτιν: Τη Δευτέρα, ο πρεσβευτής του στα Ηνωμένα Έθνη Feridun Sinirlioğlu δήλωσε ότι η επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι «αβάσιμη, άδικη και πρωτοφανής στην ιστορία», προσθέτοντας ότι ήταν «παράνομη και απαράδεκτη». Εξισορροπώντας αυτές τις δηλώσεις, ο εκπρόσωπος του Ερντογάν δήλωσε την ίδια μέρα ότι η Τουρκία δεν θα επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία για να «κρατήσει ένα κανάλι ανοιχτό» για διάλογο.<br /><br />Αλλά εάν ο Ερντογάν είναι ικανοποιημένος από τη ζεστασιά που ήδη εκπέμπεται προς αυτόν από τις αίθουσες εξουσίας στην Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες, μπορεί να διαπιστώσει ότι το τίμημα για περαιτέρω αποκατάσταση είναι να ανακαλέσει τα μέτρα που έχει λάβει και απειλούν τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.<br /><br />Ένας κυνικός μπορεί να πει ότι η ισχυρή υποστήριξη του Ερντογάν για την ελευθερία της Ουκρανίας είναι κάπως ειρωνική όταν, στο εσωτερικό, αντιμετωπίζει την αντίθεση και τις φωνές διαφωνίας του περισσότερο σαν Πούτιν παρά σαν Ζελένσκι.<br /><br />Εάν μια τόνωση της παγκόσμιας θέσης της Τουρκίας μέσω της συμπεριφοράς της στην Ουκρανία μπορούσε να δελεάσει τον Ερντογάν να αποκαταστήσει ουσιαστικότερα τις σχέσεις με τη Δύση, θα πρέπει απαραίτητα να περιλάβει στις κινήσεις του τον τερματισμό της καταστολής των αστικών και πολιτικών ελευθεριών από την κυβέρνησή του και τη φυλάκιση όσων τολμούν να εκφράζουν τη διαφωνία έξω από τις στενές παραμέτρους που η κυβέρνησή του θεωρεί αποδεκτές.<br /><br />Το ερώτημα είναι εάν η χαλάρωση της αντίληψης του για την εξουσία στην Τουρκία θα μπορούσε να σώσει την πολιτική του καριέρα – ή να την τερματίσει. Εάν δεν κάνει την επιλογή να αλλάξει, το τουρκικό εκλογικό σώμα μπορεί απλώς να κάνει αυτήν την επιλογή για αυτόν στις εκλογές του επόμενου έτους.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Γιατί ο Ερντογάν μπορεί να είναι ο μεγάλος κερδισμένος του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας»

Από τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας θα υπάρξουν νικητές και ηττημένοι όχι μόνο σε ότι αφορά στους δύο αντιμαχόμενους, αλλά και στις χώρες της πε...

Διαβάστε την συνέχεια

Διαπραγματεύσεις για να διεξαχθούν πρέπει απαραίτητα να βολεύονται και ΗΠΑ και Ρωσία

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/03/RUSSIA-SVR-FSB-GRU-790x400.jpg" width="722" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Στις πολεμικές αναμετρήσεις της σύγχρονης εποχής, όταν οι δίαυλοι της διπλωματίας έχουν διακοπεί, οι αντιμαχόμενοι στέλνουν μηνύματα ο ένας στον άλλον μέσω της δημόσιας ρητορικής τους. Στην Ουκρανία, τα ρωσικά μηνύματα για αποκλιμάκωση είναι συγκεκαλυμμένα με στόχο αφενός να μην αποκαλύπτουν στο ευρύ κοινό το πραγματικό τους νόημα, αφετέρου για να εξασφαλίζουν τη δυνατότητα άρνησης του περιεχομένου τους, εάν ο αντίπαλος επιλέξει να τα χρησιμοποιήσει για να εκθέσει στη διεθνή κοινή γνώμη την άλλη πλευρά, ερμηνεύοντας τα ως αδυναμία.<br /><br />Πράγματι, η Ρωσία έχει ήδη ξεκινήσει να στέλνει έμμεσα μηνύματα αποκλιμάκωσης προς τις ΗΠΑ, αποδεχόμενη εμμέσως την αδυναμία της στον τομέα όπου της ασκείται η πίεση, τον οικονομικό. Ωστόσο, οι ΗΠΑ που είναι ο πραγματικός αντίπαλος, δεν δείχνει –δημοσίως τουλάχιστον– ενδιαφέρον, καθώς όσο επεκτείνεται χρονικά η σύγκρουση και οι Ρώσοι δεν επιτυγχάνουν τον αντικειμενικό τους σκοπό, οι Αμερικανοί επωφελούνται διά της επιπλέον συσσώρευσης κόστους στη Μόσχα.<br /><br />Ποια είναι όμως αυτά τα μηνύματα; Είναι ενδιαφέρον ότι πρόκειται για εκ πρώτης όψεως άκρως επιθετικές αναφορές. Το πρώτο προκύπτει από την απάντηση του επικεφαλής του ρωσικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, πρώην προέδρου και πρωθυπουργού της χώρας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ στον Γάλλο υπουργό Οικονομικών, Μπρούνο Λεμέρ. Το δεύτερο από την απάντηση του επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας Σεργκέι Λαβρόφ, αναφορικά με το αν θα γίνει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος: Εάν γινόταν, απάντησε, θα ενέπλεκε τα πυρηνικά οπλοστάσια και θα ήταν καταστροφικός.<br /><br />Έσπευσε δε να προσθέσει, ότι η Ρωσία δεν θα άφηνε ποτέ την Ουκρανία να αποκτήσει πυρηνικά, προσθέτοντας μια νέα διάσταση στη σύγκρουση. Υπενθυμίζουμε ότι η Ουκρανία παραιτήθηκε από το πυρηνικό οπλοστάσιο που υπήρχε στο έδαφός της από την εποχή της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Υπενθυμίζεται, ότι ο Πούτιν έθεσε το πυρηνικό οπλοστάσιο της χώρας σε κατάσταση αυξημένης ετοιμότητας, αντιδρώντας στις ανακοινώσεις της Δύσης για στήριξη με επιπλέον στρατιωτικό υλικό της ουκρανικής πλευράς, αλλά και για τις σκληρές οικονομικές κυρώσεις κατά της Μόσχας.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Το επιχείρημα εδώ είναι, ότι το φλερτ της ρωσικής ηγεσίας με τα πυρηνικά, εάν διαβαστεί αντίστροφα, συνιστά έμμεση παραδοχή οικονομικής αδυναμίας. Παράλληλα συνιστά και προσπάθεια να ωθήσει τις ΗΠΑ να προσανατολιστούν σε σενάρια απεμπλοκής, διά της απειλής κλιμάκωσης της σύγκρουσης στο πυρηνικό επίπεδο με σκοπό να εξισορροπηθεί το αμερικανικό οικονομικό πλεονέκτημα.<br /><br />Παράλληλα με τις δηλώσεις αυτές, η ρωσική πλευρά παραδέχθηκε με ανακοίνωση σοβαρές απώλειες στις μάχες στην Ουκρανία, κάνοντας λόγο για 498 νεκρούς στρατιώτες. Πιθανότατα είναι πολλοί περισσότεροι. Παραδέχεται, όμως, δημόσια ότι και η ίδια έχει καταβάλλει φόρο αίματος. Για τα δεδομένα της Ρωσίας τέτοια ανακοίνωση εν μέσω επιχειρήσεων, είναι τουλάχιστον ασυνήθιστη.<br /><br />Η τελευταία δήλωση που έδωσε την εντύπωση ότι η Μόσχα ενδιαφέρεται για σταδιακή απεμπλοκή, έγινε ξανά από τον υπουργό Εξωτερικών και αφορούσε την ουκρανική πλευρά, εν όψει του σημερινού νέου γύρου συνομιλιών. Ο Λαβρόφ δήλωσε χθες ότι η Μόσχα παραμένει προσηλωμένη στην αποστρατικοποίηση της Ουκρανίας, προβαίνοντας όμως σε μια ενδιαφέρουσα διευκρίνιση του όρου: Για την ακρίβεια, μία σειρά συγκεκριμένων όπλων δεν θα μπορούν ποτέ να αναπτυχθούν στο ουκρανικό έδαφος.<br /><br />Αυτό που έχει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, είναι η δήλωση ότι η Μόσχα αναγνωρίζει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ως ηγέτη της Ουκρανίας! Πολύ πρόσφατα οι ρωσικές αναφορές στην ουκρανική ηγεσία έκαναν λόγο για κλόουν και ναρκομανείς. Εξίσου σημαντική ήταν και η αναφορά του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών ότι χαιρετίζει ως θετικό βήμα το γεγονός ότι ο Ζελένσκι επιθυμεί να λάβει εγγυήσεις ασφαλείας!<br /><br />Όλα δείχνουν ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η Ρωσία θα προσφέρει συγκεκριμένες εγγυήσεις στην ουκρανική πλευρά. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει και τον ισχυρισμό του υπογράφοντος σε πρόσφατη ανάλυση, ότι η άρνηση του Ζελένσκι να εγκαταλείψει το Κίεβο έχει τραβήξει την προσοχή του Πούτιν, ο οποίος αξιολογεί διαφορετικά την ισχύ και τη διάθεση αντίστασης.<br /><br />Συμπερασματικά, η σύγκρουση έχει μπει σε ένα κρίσιμο στάδιο. Τα πλήγματα ήταν σκληρά τη νύχτα που πέρασε στα μεγάλα αστικά κέντρα, ενώ πολλές πηγές ανέφεραν ότι η πόλη της Χερσόνας είναι το πρώτο αστικό κέντρο που πέφτει σε ρωσικά χέρια. Ωστόσο, τα σημάδια εν όψει της δεύτερης συνάντησης των δυο αντιπροσωπειών, έδειχναν πιο ενθαρρυντικά από την πρώτη.<br /><br />Ωστόσο, σε μια εξέλιξη της τελευταίας στιγμής, ο Ρώσος ΥΠΕΞ αντέδρασε με προφανή εκνευρισμό όταν οι Ουκρανοί ζήτησαν αλλαγή του τόπου διεξαγωγής των συνομιλιών, σκληραίνοντας τη ρητορική του. Ο εκνευρισμός αποδεικνύει την επιθυμία -πλέον- της Μόσχας για διαπραγμάτευση και η σφοδρή αντίδραση το πρόβλημα της κλιμάκωσης που προκύπτει όταν δεν επιτυγχάνεται ο στόχος…<br /><br />«Θα ήθελα να επαναλάβω ότι οι Ουκρανοί εταίροι μας παίζουν με τον χρόνο. Είτε περιμένουν ενισχύσεις, είτε εθελοντές από διεθνείς ταξιαρχίες, είτε Stingers (πύραυλοι επιφανείας-αέρος). Δεν υπάρχει καμία επιθυμία από την πλευρά τους να επιταχυνθούν αυτές οι συνομιλίες», ήταν τα λόγια που χρησιμοποίησε, ενώ πρόσθεσε ότι η Ουκρανία λαμβάνει οδηγίες από την Ουάσιγκτον, προσθέτοντας, «αυτή η χώρα δεν είναι απολύτως ανεξάρτητη». Διότι αντιλαμβάνεται με ποιον διαπραγματεύεται στην πραγματικότητα η Μόσχα…<br /><br />Με δεδομένο το τρομακτικό οικονομικό κόστος για τη ρωσική οικονομία, η επιθυμία απεμπλοκής είναι λογική. Ποια είναι τα ελάχιστα αποδεκτά κέρδη, με τα οποία θα συμφωνούσε η Μόσχα για να σταματήσει τις επιχειρήσεις; Επισημαίνεται, πάντως, ότι στις τελευταίες δηλώσεις προ της εμπλοκής δεν επαναλήφθηκε ο όρος για αναγνώριση της Κριμαίας ως προαπαιτούμενο απεμπλοκής.<br /><br />Σε περίπτωση που οι Ρώσοι υποχωρήσουν έχοντας εξασφαλίσει τη μη είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ κι ότι η Ουκρανία δεν θα αποκτήσει μια σειρά οπλικών συστημάτων, ώστε να μην απειληθεί η ρωσική ασφάλεια, θα μπορούν να ισχυριστούν την επόμενη μέρα, ότι αν τα είχαν λάβει τόσα χρόνια ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν θα είχε γίνει ποτέ, ρίχνοντας έτσι την ευθύνη στη Δύση. Θα άφηναν εύκολα οι ΗΠΑ να προκύψει τέτοια εξέλιξη;<br /><br />Μένει πλέον να αποδειχθεί πως θα αντιμετωπίσει η Ουάσιγκτον τις ρωσικές προτάσεις στους Ουκρανούς, όταν τελικά συναντηθούν, διότι δεν είναι βέβαιο ότι η άμεση διακοπή των συγκρούσεων εξυπηρετεί την αμερικανική στρατηγική απέναντι στη Ρωσία. Σύμφωνα με μια ενδιαφέρουσα ανάλυση, η Ουκρανία χαρακτηρίζεται ως “πιόνι” της Ουάσιγκτον στη σκακιέρα της αντιπαράθεσης με τη Μόσχα. Και οι σκακιστές θυσιάζουν πιόνια για να κερδίσουν περισσότερα.<br /><br /><div>Σε αυτή τη λογική στηρίζεται η θεωρία ότι η Ρωσία παρασύρθηκε να εμπλακεί στο μέτωπο της Ουκρανίας, διότι αυτό θα αύξανε τη στρατηγική τρωτότητα του “βασιλιά” Πούτιν στη σκακιέρα. Η ρωσική πλευρά έχει πραγματοποιήσει πολλά λάθη στον σχεδιασμό της επιχείρησης. Εάν το Κρεμλίνο έχει υποπτευθεί ότι παρασύρθηκε σε αυτά, θα επιδιώξει την απεμπλοκή και διότι ίσως διαισθανθεί ότι το μέτωπο στο εσωτερικό είναι ακόμα πιο σοβαρό.<br /><br />Πέραν του τηλεοπτικού επεισοδίου με τον Ναρίσκιν, επικεφαλής της υπηρεσίας κατασκοπείας εξωτερικού SVR, ο οποίος είπε αρχικά ότι έπρεπε να δοθεί χώρος στη διπλωματία, προκαλώντας την παρέμβαση Πούτιν, νέες αποκαλύψεις θέλουν την μυστική υπηρεσία FSB (διάδοχο της KGB) να μην τα πήγε και τόσο καλά στην ανάλυση-εκτίμηση της κατάστασης στο εσωτερικό της Ουκρανίας. Δεδομένου και του παραδοσιακού πολέμου για επιρροή ανάμεσα στις διαφορετικές υπηρεσίες πληροφοριών στο εσωτερικό της Ρωσίας, πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι την επόμενη ημέρα θα αναζητηθούν ευθύνες και θα πέσουν κεφάλια.<br /><br />Η αναμενόμενη αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων για την εξέλιξη της πολεμικής περιπέτειας, ίσως και να μην είναι για το καθεστώς τόσο σημαντική όσο το πραγματικό εσωτερικό πρόβλημα που έχει αναδειχθεί. Διότι ακόμα και να υπάρξει συμφωνία απεμπλοκής με την Ουκρανία το κόστος ανοικοδόμησης της χώρας είναι λόγος για να διατηρηθεί η οικονομική πίεση στη Μόσχα. Ως εκ τούτου, η διαχείριση της επόμενης ημέρας θα είναι πολύ δύσκολη. Εξ ου και η συζήτηση για το ενδεχόμενο να κηρυχθεί στη Ρωσία στρατιωτικός νόμος που αποκαλύπτει ότι υπάρχουν ήδη τριβές στο εσωτερικό…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Διαπραγματεύσεις για να διεξαχθούν πρέπει απαραίτητα να βολεύονται και ΗΠΑ και Ρωσία

Του Ζαχαρία Μίχα Στις πολεμικές αναμετρήσεις της σύγχρονης εποχής, όταν οι δίαυλοι της διπλωματίας έχουν διακοπεί, οι αντιμαχόμενοι στέλνουν...

Διαβάστε την συνέχεια

Νεκρός στην Σενεγάλη ο επικεφαλής ασφαλείας του Ερντογάν… Δηλητήριο;

<img height="367" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/03/220303114518_Untitled-1.jpg" width="720" /><br /><br />Μυστήριο καλύπτει τον θάνατο του επικεφαλής της σωματοφυλακής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στην Σενεγάλη με έντονες φήμες και δημοσιεύματα να αναφέρουν ότι πιθανώς να δηλητηριάστηκε με τοξική ουσία.<br /><br />Η τουρκική ενημερωτική ιστοσελίδα <a href="https://www.tr724.com/senegal-ziyaretinde-olen-erdoganin-koruma-muduru-zehirlendi-mi/">tr724.com</a>, επικαλούμενη πηγές από το προεδρικό μέγαρο, έκανε λόγο για «πιθανή δηλητηρίαση» του 54χρονου διευθυντή του Κλάδου Ειδικών Επιχειρήσεων της Τουρκίας Χαϊρουντίν Ερεν, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή στο Ντακάρ, συνοδεύοντας τον Ερντογάν. Ωστόσο η πλειοψηφία του τουρκικού τύπου, έκανε λόγο για «καρδιακό επεισόδιο».<br /><br />Όπως ανέφερε από τα δείγματα που ελήφθησαν και τα οποία στάλθηκαν στο Ινστιτούτο Ιατροδικαστικής για λεπτομερέστερη εξέταση προέκυψε πως: «στο σώμα του Ερεν βρέθηκαν άκρως τοξικές ουσίες που του προκάλεσαν έμφραγμα», ενώ επισημαίνεται πως ο θανών δεν έπασχε από καρδιακή νόσο.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το Τμήμα Προστασίας της Προεδρίας αναζήτησε τις πληροφορίες για την ομάδα που πήγε στο εξωτερικό με τον Πρόεδρο Ερντογάν και συνεργάστηκε στενά με τον Eren.<br /><br />Όλοι ερωτήθηκαν εάν ο Έρεν έτρωγε κάτι άλλο εκτός από τα μενού που τους είχαν ετοιμάσει Τούρκοι μάγειρες και αν κάποιος άλλος μπήκε στο δωμάτιό του. Επιπλέον, αν και ο Έρεν δεν αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα με την καρδιά, ξαφνικά έπαθε έμφραγμα. Η στενή ομάδα του Προέδρου Ερντογάν έλαβε εντολή να ελέγχεται περιοδικά.<br /><br />Στην επίσημη ανακοίνωση ωστόσο, η αιτία θανάτου του Ερέν αποδίδεται σε καρδιακή προσβολή.<br /><br />«Ο Διευθυντής του Τμήματος Ειδικών Επιχειρήσεων Χαϊρετίν Έρεν , μαρτύρησε ως αποτέλεσμα καρδιακής προσβολής κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στη Σενεγάλη» έγραψε η εφημερίδα Χουριέτ, επισημαίνοντας πως παρά τις προσπάθειες ανάνηψης ο Ερέν απεβίωσε. Η σορός επέστρεψε στην Τουρκία με το προεδρικό αεροσκάφος και τον Τούρκο πρόεδρο που επέστρεψε εσπευσμένα στη χώρα του λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, ακυρώνοντας το υπόλοιπο μέρος της επίσκεψής του στην Αφρική και στοην Γουινέα-Μπισάου.<br /><br />Ο Ταγίπ Ερντογάν αποχαιρέτησε έναν από τους βασικούς σωματοφύλακές του, με τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο, ενώ εξέφρασε και τα συλλυπητήριά του στους οικείους του εκλιπόντα.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="422" src="https://www.youtube.com/embed/9ZLTQzxjA0I" width="723" youtube-src-id="9ZLTQzxjA0I"></iframe><br /><br />Ο Έρεν ήταν γνωστός από την ομάδα του ως σκληρός και αυστηρός. Εμπλέκεται στο επεισόδιο που συνέβη κατά την επίσκεψη Ερντογάν στην Ουάσιγκτον στις 16 Μαΐου 2017.<br /><br />Μετά την επίσκεψη του Ερντογάν στον Λευκό Οίκο, μια ομάδα πραγματοποίησε διαμαρτυρία μπροστά από την κατοικία της τουρκικής πρεσβείας ανοίγοντας ένα πανό. Στη συνέχεια, ορισμένοι φρουροί της αστυνομίας, συμπεριλαμβανομένου του Διευθυντή Προστασίας Hayrettin Eren, επενέβησαν λεκτικά και σωματικά εναντίον των διαδηλωτών. Ορισμένοι διαδηλωτές ξυλοκοπήθηκαν βάναυσα από την αστυνομία. Στη συνέχεια, υποβλήθηκε μήνυση στις ΗΠΑ κατά 19 ατόμων, 15 εκ των οποίων ήταν οι σωματοφύλακες του προέδρου Ερντογάν, οι οποίοι συμμετείχαν στον καυγά. 19 άτομα, μεταξύ των οποίων ο επικεφαλής προστασίας του Ερντογάν, Muhsin Köse, ο Yusuf Ayar και ο Hayrettin Eren, κατηγορήθηκαν για απόπειρα διάπραξης βίαιου εγκλήματος που επιδεινώθηκε από έγκλημα μίσους.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Νεκρός στην Σενεγάλη ο επικεφαλής ασφαλείας του Ερντογάν… Δηλητήριο;

Μυστήριο καλύπτει τον θάνατο του επικεφαλής της σωματοφυλακής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα διαρκή λάθη Μητσοτάκη και το πλαίσιο κυρώσεων

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/03/MITSOTAKIS-PUTIN.jpg"><img height="316" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/03/MITSOTAKIS-PUTIN.jpg" width="745" /></a><br /><br /><b>Aλέξανδρος Τάρκας</b><br />Ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης υιοθετεί, με πολύμηνη καθυστέρηση, σκληρή στάση έναντι της Ρωσίας, αλλά η -έως τώρα- πολιτική του στην κρίση της Ουκρανίας αναδεικνύεται στο πέμπτο λάθος του σε μείζονα ζητήματα διπλωματίας και εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Το πρώτο λάθος σημειώθηκε στο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Η κυβέρνηση διέθετε συγκεκριμένες πληροφορίες για την επικείμενη υπογραφή του και κορυφαίος υπουργός τις μετέφερε σε ξένο ομόλογό του, συμφωνώντας στην ανάληψη κοινής προληπτικής δράσης. Αντί όμως ο Πρωθυπουργός να περιοδεύσει επειγόντως σε πρωτεύουσες φίλων και συμμάχων χωρών, μήπως αποτρέψει το νέο μέτωπο στα νότια σύνορά μας, προτίμησε ένα ιδιωτικό ταξίδι στο Λονδίνο.<br /><br />Το δεύτερο λάθος αφορά την τραγική υποβάθμιση του Μεταναστευτικού με αποτέλεσμα την κρίση στον Έβρο που μπορεί, ανά πάσα στιγμή, να επαναληφθεί στα χερσαία σύνορα ή τα νησιά. Τουλάχιστον, ο κ. Μητσοτάκης παραδέχθηκε σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι, αν γνώριζε προεκλογικά τις διαστάσεις του Μεταναστευτικού, δεν θα καταργούσε το αρμόδιο υπουργείο, οπότε και προχώρησε στην επανίδρυσή του.<br /><br />Το τρίτο λάθος εντοπίζεται στην, κατά καιρούς, ολιγωρία έναντι της κλιμάκωσης της τουρκικής προκλητικότητας. Ο Πρωθυπουργός νόμιζε μάλιστα ότι, συναντώντας τον πρόεδρο Ρ.Τ. Ερντογάν στον ΟΗΕ, πετύχαινε μια «νέα αρχή». Πάλι, παραδέχθηκε, σε άλλη συνέντευξη, ότι έσφαλε, επειδή προεκλογικά ανέμενε να ασχοληθεί με την οικονομική πολιτική και όχι τα Ελληνοτουρκικά.<br /><br />Το τέταρτο λάθος καταγράφηκε στις καθυστερήσεις στα εξοπλιστικά προγράμματα. Εκ των υστέρων, η ολιγωρία καλύπτεται (επικοινωνιακά μόνο) με την υπερπροβολή των παραγγελιών νέων συστημάτων. Ωστόσο, το Σεπτέμβριο του 2020, ο Πρωθυπουργός είχε ειρωνευθεί τη σημασία της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής με τη Γαλλία, ισχυριζόμενος ότι υπερκαλύπεται από το ανάλογο άρθρο 42.7 της Συνθήκης Ε.Ε. Ευτυχώς, άλλαξε θέση ένα χρόνο αργότερα.<br /><br />Το πέμπτο λάθος εξελισσόταν, μέχρι πρόσφατα, με τη βούληση του κ. Μητσοτάκη για προνομιακές σχέσεις με τον πρόεδρο Βλ. Πούτιν. Ο Πρωθυπουργός σχεδίαζε να παρευρεθεί στους εορτασμούς της Κόκκινης Πλατείας το Μάιο του 2020 για την επέτειο Νίκης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θα ήταν ο μόνος ηγέτης δυτικής χώρας, αφού όλες οι άλλες αρνούνταν να εκπροσωπηθούν λόγω των γεγονότων στην Κριμαία και την ανατολική Ουκρανία το 2014. Οι εκδηλώσεις ακυρώθηκαν λόγω της πανδημίας, αλλά -σύμφωνα με εγκυρότατες πηγές- ο κ. Μητσοτάκης παρέμεινε ευτυχής, υπενθυμίζοντας την αρχική απόφασή του κατά τη συνάντηση με τον πρόεδρο Βλ. Πούτιν στις 8 Δεκεμβρίου 2021! Ίσως έκρινε ότι, με αυτόν τον τρόπο, θα έκαμπτε τη δυσπιστία του κ. Πούτιν έναντι της ελληνικής κυβέρνησης.<br /><br />Όπως αποκάλυψε η «δ» σε ανύποπτο χρόνο και ενώ το θέμα της Ουκρανίας κυριολεκτικά απουσίαζε από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, ο Αμερικανός πρεσβευτής Τζ. Πάιατ είχε παράσχει στο Μέγαρο Μαξίμου, πριν από τα τέλη Νοεμβρίου 2021, απόρρητη ενημέρωση για τις επερχόμενες εξελίξεις. Ασφαλώς, οι παραστάσεις και παροτρύνσεις των ξένων πρέσβεων δεν αποτελούν θέσφατα και τα στοιχεία των αρμόδιων υπηρεσιών δεν είναι πάντα ακριβή, αλλά η κυβέρνηση έφτασε στο άλλο άκρο. Έδωσε πίστη σε άλλες εκτιμήσεις, κυρίως του Βερολίνου, ότι τα στοιχεία της Ουάσιγκτον πιθανόν να ήταν λανθασμένα και τα κίνητρά της ιδιοτελή. Ως αποτέλεσμα, η ελληνική πλευρά επεδίωξε, στις συνομιλίες Μητσοτάκη-Πούτιν και στη συνάντηση της Μικτής Διϋπουργικής Επιτροπής Οικονομικής Συνεργασίας, διεύρυνση των διμερών συναλλαγών το 2022. Άλλωστε, μπορεί ο Πρωθυπουργός να μιλά σήμερα για απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, αλλά το 2021 η κυβέρνηση ενέκρινε την εισαγωγή ποσοτήτων αυξημένων κατά 12%.<br /><br />Η αμερικανική πλευρά φέρεται να προέβη σε δεύτερη λεπτομερή ενημέρωση προς την κυβέρνηση στα τέλη Δεκεμβρίου, όπως επίσης και σε τρίτη πριν από τα μέσα Ιανουαρίου. Ούτε και με τα νεότερα στοιχεία (με ακριβείς προβλέψεις για το χρόνο της ρωσικής εισβολής) το Μαξίμου ευαισθητοποιήθηκε. Τώρα, ο κ. Μητσοτάκης, εκτεθειμένος έναντι των ΗΠΑ και απροετοίμαστος ως προς την ενεργειακή θωράκιση της χώρας, αναγκαστικά υπερθεματίζει στα δυτικά μέτρα κατά της Ρωσίας.<br /><br />Όμως πρόκειται για τακτική με ημερομηνία λήξης. Γιατί το επόμενο κρίσιμο ορόσημο αφορά τον τρόπο εφαρμογής των κυρώσεων και αξιοποίησης των εξαιρέσεων προς όφελος της εθνικής οικονομίας. Σε αυτό το σημείο θα κριθεί, εκ νέου, η αποτελεσματικότητα του Μαξίμου, καθώς οι συναλλαγές μέσω Swift θα απαιτούν μεν μεγάλο χρόνο και υψηλό κόστος, αλλά δεν θα διακοπούν πλήρως. Το ίδιο θα συμβεί με τις εταιρίες του ενεργειακού κλάδου που εξαιρούνται από τις άμεσες κυρώσεις, αλλά πλήττονται λόγω των περιορισμών στις διακρατικές τραπεζικές συναλλαγές. Γι’ αυτό και κυβέρνηση οφείλει να δράσει εγκαίρως, χωρίς επικοινωνιακές κορώνες.<div><br /><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα διαρκή λάθη Μητσοτάκη και το πλαίσιο κυρώσεων

Aλέξανδρος Τάρκας Ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης υιοθετεί, με πολύμηνη καθυστέρηση, σκληρή στάση έναντι της Ρωσίας, αλλά η -έως τώρα- πολιτι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ουκρανία και οι διαφορές στα συμφέροντα Ρωσίας με Κίνα.

<br /><br /><br /><br /><br /><a href="https://i0.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/03/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B7%CF%82-42-scaled.jpg?fit=2560%2C1446&ssl=1" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="800" height="362" src="https://i0.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/03/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B7%CF%82-42-scaled.jpg?fit=2560%2C1446&ssl=1" width="713" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η αντίδραση του Πεκίνου μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Γιατί το Πεκίνο δεν βλέπει με καλό μάτι την επιθυμία της Μόσχας να δημιουργήσει μια τάφρο γύρω από τον εαυτό της. Ποια είναι η κινεζική στρατηγική στην Ευρασία.</span></h3>του <b>Rodger Baker</b><br />Η Κίνα συνεχίζει να υποστηρίζει δημοσίως τη Ρωσία, παρά την εισβολή στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου. Αλλά η σύγκρουση αναδεικνύει τα ανταγωνιστικά οράματα Πεκίνου και Μόσχας για το μέλλον της Ευρασίας, τα οποία θα συνεχίσουν να πιέζουν τη σχέση των δύο χωρών.<br /><br />Η Κίνα βλέπει την ηπειρωτική περιοχή ως ένα ευρύ πεδίο εμπορικών οδών που συνδέουν τον Ειρηνικό με τον Ατλαντικό. Ομως, η ρωσική διεκδίκηση εδραίωσης σφαίρας επιρροής κατά μήκος των δυτικών συνόρων της αμφισβητεί αυτή την άποψη, υπό τον κίνδυνο μιας πιο μόνιμης ρήξης μεταξύ Μόσχας και Ευρώπης. Η συζήτηση για τη νέα δυναμική του Ψυχρού Πολέμου υπονομεύει την ικανότητα της Κίνας να δημιουργεί οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς σε ολόκληρη την Ευρασία μέσω των επενδύσεών της σε υποδομές για το πρόγραμμα «Μια Ζώνη και Ενας Δρόμος».<br /><br />Ρωγμές στα θεμέλια<br /><br />Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών έχει αποφύγει να επικρίνει ευθέως τη Ρωσία για εισβολή στην Ουκρανία. Στην κάλυψη των γεγονότων από τα κινεζικά μέσα ενημέρωσης έχουν χρησιμοποιηθεί ακόμη και ορισμένα από τα επιχειρήματα της ίδιας της Ρωσίας προκειμένου να υποβαθμιστεί η στρατιωτική επέμβαση.<br /><br />Το Πεκίνο προσφέρει επίσης στη Μόσχα κάποιο «μαξιλάρι» έναντι των κυρώσεων, μέσω νέων συμφωνιών για αυξημένο εμπόριο ενέργειας και διευρυμένο αγροτικό εμπόριο. Όμως, αν και δεν είναι ανοιχτά επικριτική, η Κίνα απέφυγε να παράσχει ενεργή διπλωματική υποστήριξη στις στρατιωτικές ενέργειες της Ρωσίας και στην αναγνώριση των αποσχισθεισών δημοκρατιών στην ανατολική Ουκρανία.<br /><br />Το Πεκίνο διατηρεί μακροχρόνιους δεσμούς με το Κίεβο (συμπεριλαμβανομένου του αμυντικού τομέα). Και οι Κινέζοι ηγέτες ανησυχούν για το προηγούμενο που δημιούργησε η Ρωσία με την παροχή ξένης υποστήριξης σε αποσχισθείσες επαρχίες (που, στην περίπτωση της Κίνας, θα μπορούσε να περιλαμβάνει μέρη όπως το Σιντζιάνγκ, το Θιβέτ ή ακόμα και η Ταϊβάν).<br /><br />Η ανάμεικτη αντίδραση του Πεκίνου αντανακλά μια βαθύτερη ανησυχία ως προς τη ευρύτερη σχέση του με τη Μόσχα. Ενώ υπάρχουν αρκετοί τομείς στρατηγικής ευθυγράμμισης μεταξύ των δύο γειτόνων, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβαίας ανησυχίας τους για τις Ηνωμένες Πολιτείες, εξακολουθεί να υπάρχει και μια υποκείμενη δυσπιστία μεταξύ τους.<br /><br />Η Κίνα είναι μια ανερχόμενη ευρασιατική δύναμη, η Ρωσία παρακμάζει. Αυτό από μόνο του προκαλεί ανομοιομορφία στη σχέση τους - μια σχέση για την οποία η Μόσχα δυσανασχετεί, ενώ το Πεκίνο τη βλέπει με επιφύλαξη. Στο παρελθόν, η οικονομική δύναμη της Κίνας συμπλήρωνε τη στρατιωτική και ιστορική δύναμη της Ρωσίας σε ολόκληρη την Κεντρική Ασία, αφήνοντας περισσότερο χώρο για συνεργασία παρά για ανταγωνισμό. Αλλά η αυξανόμενη στρατιωτική ικανότητα και πολιτική επιρροή της Κίνας θέτουν υπό αμφισβήτηση την παραδοσιακή επιρροή της Ρωσίας στο εγγύς εξωτερικό.<br /><br />Η Μόσχα μπορεί να μην είναι σε θέση να ανταποκριθεί στο οικονομικό μεγαλείο της Κίνας, αλλά συνεχίζει να χρησιμοποιεί ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς, την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση και τις σχέσεις ασφαλείας της για να προσπαθήσει να μετριάσει την κινεζική επιρροή. Ενώ το Πεκίνο το ανέχεται αυτό, διαιωνίζεται ένα αίσθημα δυσπιστίας.<div><br />Η εστίαση της Κίνας στην οικονομική δύναμη<br /><br />Στον πυρήνα της, η θεμελιώδης διαφορά μεταξύ των δύο μεγάλων γειτόνων είναι τα διαφορετικά οράματά τους για το μέλλον της Ευρασίας. Η Ρωσία συνεχίζει να βλέπει τον εαυτό της υπό το πρίσμα μιας μαχόμενης δύναμης της ευρασιατικής ενδοχώρας, μιας δύναμης που πρέπει να χτίσει ένα κέλυφος γύρω της για να διασφαλίσει τη στρατηγική της ασφάλεια. Αυτό έχει να κάνει με τις διακριτές σφαίρες επιρροής και τη διαίρεση μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης.<br /><br />Η Κίνα, από την άλλη πλευρά, βλέπει το μέλλον της Ευρασίας ως έναν τεράστιο διάδρομο εμπορίου - ένα σταυροδρόμι χερσαίων οδών που διευκολύνουν το σημερινό ευάλωτο σημείο του Πεκίνου στη θάλασσα, αναπροσανατολίζουν τις υπανάπτυκτες εσωτερικές επαρχίες μακριά από τους πλουσιότερους παράκτιους γείτονές τους και επιτρέπουν στη χώρα να χρησιμοποιήσει την οικονομική της βαρύτητα ως εργαλείο επιρροής και ασφάλειας σε όλη την Ασία, την Ευρώπη και ακόμη και στην Αφρική.<br /><br /><img height="640" src="https://static.euro2day.gr/media/inlinepics/mackinder-world-island-t.png" width="671" /><br /><br />Από πολλές απόψεις, το όραμα της Κίνας προσομοιάζει καλύτερα στην ανησυχία του Βρετανού γεωγράφου Sir Halford J. Mackinder για τη δυνητική δύναμη αυτού που ονόμασε Παγκόσμιο Νησί. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Mackinder είδε τη δυνατότητα της σύγχρονης τεχνολογίας (σιδηρόδρομος) να διασταυρωθεί και να συνδέσει την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική σε μια τεράστια υπερήπειρο.<br /><br />Μια ενιαία ευρασιατική δύναμη θα μπορούσε στη συνέχεια να αξιοποιήσει τους πόρους και το ανθρώπινο δυναμικό των τριών ηπείρων και να μεταφέρει και στις θάλασσες αυτή τη συνδυασμένη δύναμη. Ούτε η Ρωσία ούτε η Γερμανία ούτε η Σοβιετική Ένωση –όλες οι υποψήφιες δυνάμεις της ενδοχώρας– συνέδεσαν ποτέ την Ευρασία, πόσο μάλλον το Παγκόσμιο Νησί. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο κόστος. Αλλά κυρίως συνέβη επειδή, στον 19ο και σε μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα, η επέκταση της πολιτικής εξουσίας συχνά συνδέθηκε με εδαφική διεύρυνση και καμία χώρα ή συνασπισμός δεν ήταν σε θέση να κατακτήσει και να ελέγξει την Ευρώπη και την Ασία.<br /><br />Στον 21ο αιώνα, η Κίνα αναζητά την πολιτική εξουσία μέσω οικονομικών και όχι στρατιωτικών εργαλείων. Το Πεκίνο δεν χρειάζεται να κατακτήσει τους γείτονές του ή τις πιο απομακρυσμένες περιοχές της Ευρασίας. Αντίθετα, μπορεί να επεκτείνει την επιρροή του μέσω του εμπορίου, της τεχνολογίας, των επενδύσεων και της ανάπτυξης υποδομών. Η Κίνα, λοιπόν, είναι μια σύγχρονη αυτοκρατορική δύναμη - μια δύναμη που αυξάνει την εμβέλειά της χωρίς να χρειάζεται να αυξήσει τη φυσική της επικράτεια.<br /><br />Στη Νότια Σινική Θάλασσα το Πεκίνο έχει χρησιμοποιήσει τον στρατό του ως εργαλείο καταναγκασμού για να υποστηρίξει τις τεράστιες εδαφικές του διεκδικήσεις και να καταλάβει αρκετές μη κατεχόμενες νησίδες. Αλλά η Κίνα έχει αποφύγει τις άμεσες στρατιωτικές αντιπαραθέσεις ή τη χρήση στρατιωτικής δύναμης για να αρπάξει εδάφη από άλλους στη στρατηγική πλωτή οδό.<br /><br /><img height="640" src="https://static.euro2day.gr/media/inlinepics/Asia-China-belt-and-road-main-map-obor-BRI-02252022.png" width="637" /><br /><br />Μόνο τα τελευταία 20 χρόνια περίπου το Πεκίνο άρχισε μια αναθεώρηση περί τα στρατιωτικά, ενόψει πιθανών μελλοντικών αναγκών για επιχειρήσεις στο εξωτερικό. Ακόμη και έτσι, η Κίνα παραμένει μάλλον συντηρητική στη χρήση της στρατιωτικής της δύναμης ως εργαλείου εξωτερικής πολιτικής — ιδιαίτερα σε σύγκριση με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις, τη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ή ακόμη και με χώρες της Δυτικής Ευρώπης όπως η Γαλλία. Το Πεκίνο έχει ένα μεγάλο όραμα δύναμης και επιρροής, αλλά επιδιώκει να το επιτύχει με μέσα που θα απέχουν από τον πόλεμο για όσο το δυνατόν περισσότερο.</div><div><br />Η εστίαση της Ρωσίας στη στρατιωτική ισχύ<br /><br />Συγκριτικά, η Ρωσία είναι ένα καταφύγιο του παρελθόντος, μια χώρα που χρησιμοποιεί τακτικά τον στρατό της ως εργαλείο καταναγκασμού και άσκησης επιρροής στο κοντινό της εξωτερικό. Η εισβολή της στη Γεωργία το 2008 για την υποστήριξη των εμπνευσμένων από τη Μόσχα αποσχιστικών κινημάτων επαναλήφθηκε και επεκτάθηκε στην επέμβαση στην Ουκρανία το 2014, με την προσάρτηση της Κριμαίας. Και έχει φτάσει στα άκρα με την τρέχουσα εισβολή στην Ουκρανία, μια εισβολή που δεν περιορίζεται στους ελάχιστους στόχους της δημιουργίας φραγμών κατά μήκος του ρωσικού νότιου μετώπου, αλλά στοχεύει είτε στη «φινλανδοποίηση» της Ουκρανίας είτε στην επαναβεβαίωση της ρωσικής επιρροής και του ελέγχου στη χώρα.<br /><br />Η χρήση του στρατού από τη σύγχρονη Ρωσία για να αναδιαμορφώσει το κοντινό της εξωτερικό αντικατοπτρίζει τις ενέργειες της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ρωσία χρησιμοποιεί τον στρατό ως εργαλείο καταναγκασμού για να δημιουργήσει τετελεσμένα (όπως με την προσάρτηση της Κριμαίας), και ως εργαλείο ωμής βίας (όπως με την τρέχουσα εισβολή στην Ουκρανία) για να αλλάξει ενεργά καθεστώτα στην περιφέρειά της.<br /><br />Ενώ η Κίνα μπορεί να εκτιμά τις ρωσικές ενέργειες που κρατούν τις Ηνωμένες Πολιτείες εστιασμένες στην Ευρώπη αντί στον Ινδο-Ειρηνικό, το Πεκίνο ανησυχεί ότι οι ενέργειες της Μόσχας μπορεί να ενισχύσουν εκ νέου τους ευρωατλαντικούς δεσμούς και να σπάσουν την ικανότητα της Κίνας να διατηρεί το εμπόριο στην Ευρώπη μέσω πρώην σοβιετικών εδαφών. Τα οικονομικά συμφέροντα της Κίνας σε όλη την Ευρασία θα τίθενται όλο και περισσότερο σε κίνδυνο από τις στρατιωτικές και πολιτικές ενέργειες της Ρωσίας, που κατακερματίζουν αντί να ενώνουν την υπερήπειρο.<br />Μια κλειστή εναντίον μιας ανοιχτής Ευρασίας<br /><br />Οι κινεζικές σιδηροδρομικές και οδικές συνδέσεις με την Ευρώπη βασίζονται στη διέλευση μέσω της Ρωσίας ή των χωρών στο κοντινό εξωτερικό της Ρωσίας. Εάν οι ρωσικές ενέργειες, οι δυτικές κυρώσεις και η δυναμική ασφαλείας οδηγήσουν σε μια ελαφρά εκδοχή του παλιού Σιδηρού Παραπετάσματος, το οικονομικό και πολιτικό πλεονέκτημα της Κίνας θα αρχίσει να παραπαίει και το Πεκίνο θα εξαρτηθεί και πάλι από τις θαλάσσιες οδούς, οι οποίες παραμένουν ευάλωτες στη ναυτιλιακή δύναμη των ΗΠΑ.<br /><br />Η Ρωσία μπορεί να είναι ικανοποιημένη ως ηπειρωτική δύναμη, αλλά η Κίνα βλέπει τις ηπειρωτικές της συνδέσεις ως μια πορεία προς την απόκτηση παγκόσμιας ισχύος. που πρέπει πρώτα να είναι ασφαλείς στη στεριά και στη συνέχεια να επεκταθούν στις θάλασσες. Η ένταση μεταξύ αυτών των δύο οραμάτων θα πιέσει τις σχέσεις του Πεκίνου με τη Μόσχα, καθώς οι ενέργειές τους έρχονται σε αντίθεση με τα συμφέροντά τους.<br /><br />Η Κίνα θέλει να ανοίξει τον χώρο, η Ρωσία θέλει να τον κλείσει. Εν ολίγοις, η προσπάθεια της Κίνας να γεφυρώσει την Ευρασία μπορεί να υπονομευθεί από την προσπάθεια της Ρωσίας να σκάψει μια τάφρο. Και σε κάποιο σημείο, αυτή η πρόκληση μπορεί να ωθήσει το Πεκίνο να θεωρήσει ότι το κόστος της συνεχιζόμενης στενής συνεργασίας του με τη Μόσχα υπερβαίνει τα οφέλη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.euro2day.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Η Ουκρανία και οι διαφορές στα συμφέροντα Ρωσίας με Κίνα.

Η αντίδραση του Πεκίνου μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Γιατί το Πεκίνο δεν βλέπει με καλό μάτι την επιθυμία της Μόσχας να δημιουργήσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν ετοιμάζεται να εισβάλει και στη Μολδαβία; Ο υποτακτικός Λουκασένκο τον… προδίδει

<img height="400" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/03/220302095228_Untitled-2.jpg" width="724" /><br /><br />Είτε είναι γκάφα είτε συνειδητή απόφαση, η κίνηση του ηγέτη της Λευκορωσίας, Αλεξάντερ Λουκασένκο να «αποκαλύψει» πως η Ρωσία σχεδιάζει να επιτεθεί και στη Μολδαβία έχει αυξήσει την ανησυχία στη Δύση.<br /><br />Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια συνάντησης του Λουκασένκο με το συμβούλιο ασφαλείας του, ο Λευκορώσος πρόεδρος βρέθηκε μπροστά σε έναν χάρτη στο οποίο περιγράφεται λεπτομερώς το σχέδιο μάχης της Ρωσίας στην Ουκρανία και το πλάνο για την κατάληψη βασικών πόλεων.<br /><br />Πέραν της πολεμικής «ανορθογραφίας» καθώς δεν είναι και το πιο δόκιμο για έναν επιτιθέμενο να παρουσιάζεται on air το σχέδιο επίθεσης ενώ ο πόλεμος είναι σε εξέλιξη, ο Λουκασένκο φαίνεται πως «πρόδωσε» και λεπτομέρειες του πλάνου που ακόμα δεν έχουν «ξεδιπλωθεί» στο πεδίο της μάχης.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο Λουκασένκο παρουσίασε λεπτομερείς ρωσικές γραμμές επίθεσης προς την Ουκρανία, μερικές από τις οποίες υλοποιήθηκαν τις πρώτες μέρες της εισβολής, όπως οι δυνάμεις που έφθασαν στο Κίεβο από το βορρά και στη Χερσώνα από την Κριμαία.<br /><br />Αλλά «έδειξε» και αρκετές επιθέσεις που δεν έχουν ακόμη πραγματοποιηθεί, με μία από αυτές να αναλύει εισβολή στη Μολδαβία από το λιμάνι της Οδησσού, υποδηλώνοντας ότι η Ρωσία σχεδιάζει προέλαση στη γείτονα της Ουκρανίας. Παράλληλα, στο βίντεο που είδε το φως της δημοσιότητας ο Λουκασένκο μιλά για πυραυλικές επιθέσεις από τη Λευκορωσία εναντίον σημαντικών ουκρανικών στόχων.<br /><br /><div id="adman-display-fallback" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; display: flex; font-family: Roboto; font-size: 19px; justify-content: center; letter-spacing: -0.475px; text-align: center;"><div class="mwayss_div" id="mwayss_div_8507923032" style="box-sizing: border-box; font-size: 0px; line-height: 0;"></div><div id="banner-25087" style="box-sizing: border-box;"></div></div><div id="adman-UID1" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; font-family: Roboto; font-size: 19px; height: 0px; letter-spacing: -0.475px; overflow: hidden;"><div class="akamai-video video-js vjs-inpage-skin vjs-controls-disabled vjs-has-started vjs-user-inactive vjs-paused vjs-ended" id="adman-inpage-video-UID1" muted="true" playsinline="" preload="metadata" src="//static.adman.gr/inpage/blank.mp4" style="background-color: black; box-sizing: border-box; color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 10px; height: 547.5px; padding: 0px; position: relative; user-select: none; vertical-align: middle; width: 730px;"><div style="box-sizing: border-box; font-family: Roboto;"></div><div class="vjs-control-bar" style="background-color: rgba(7, 20, 30, 0.7); box-sizing: border-box; cursor: pointer; font-family: Roboto; height: auto !important; inset: 0px; opacity: 1; position: initial; transition: visibility 0.1s ease 0s, opacity 0.1s ease 0s; visibility: visible;"><div class="vjs-remaining-time vjs-time-controls vjs-control" style="background: rgba(153, 153, 153, 0.4); bottom: 0em; box-sizing: border-box; display: none; float: left; font-size: 1em; height: auto !important; left: 0px; line-height: 3em; margin: 0.8em !important; outline: none; padding: 0px 0.6em !important; position: absolute; text-align: center; width: auto !important;"><div aria-live="off" class="vjs-remaining-time-display" style="box-sizing: border-box;"><span class="vjs-control-text" style="border: 0px; box-sizing: border-box; clip: rect(0px, 0px, 0px, 0px); height: 1px; margin: -1px; overflow: hidden; padding: 0px; position: absolute; width: 1px;">Remaining Time</span>-0:00</div></div><div aria-live="polite" class="vjs-fullscreen-control vjs-control " role="button" style="bottom: 0px; box-sizing: border-box; cursor: pointer !important; display: none; float: left; height: auto !important; margin: 0.8em !important; outline: none; padding: 2em !important; position: absolute !important; right: 0px; text-align: center; width: auto !important;" tabindex="0"><div class="vjs-control-content" style="box-sizing: border-box;"><span class="vjs-control-text" style="border: 0px; box-sizing: border-box; clip: rect(0px, 0px, 0px, 0px); height: 1px; margin: -1px; overflow: hidden; padding: 0px; position: absolute; width: 1px;">Fullscreen</span></div></div><div aria-live="polite" class="vjs-mute-control vjs-control" role="button" style="box-sizing: border-box; cursor: pointer; display: none; float: right !important; height: auto !important; left: 0px !important; margin: 0.8em !important; outline: none; padding: 2em !important; position: absolute !important; text-align: center; top: 0px !important; width: auto !important;" tabindex="0"><div style="box-sizing: border-box;"><span class="vjs-control-text" style="border: 0px; box-sizing: border-box; clip: rect(0px, 0px, 0px, 0px); height: 1px; margin: -1px; overflow: hidden; padding: 0px; position: absolute; width: 1px;">Mute</span></div></div></div></div></div><div id="pa_videoslider" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; font-family: Roboto; font-size: 19px; letter-spacing: -0.475px; margin: 0px auto; max-width: 800px;"></div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; display: flex; font-family: Roboto; font-size: 19px; letter-spacing: -0.475px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1498673348183744518" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=HellasJournal&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1498673348183744518&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fhellasjournal.com%2F2022%2F03%2Fgkafa-tou-loukasenko-i-emmesi-apili-apokalipse-schedio-gia-isvoli-poutin-sti-moldavia%2F&sessionId=de2fe2e94f0aafa5fba26c68079a9e70cd0bfbad&siteScreenName=HellasJournal&theme=light&widgetsVersion=2582c61%3A1645036219416&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 624px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><br />Ο «χάρτης του Λουκασένκο»<br /><br />Ο χάρτης που εμφάνισε ο Λουκασένκο χωρίζεται σε τέσσερα τμήματα που ευθυγραμμίζονται με τις περιφέρειες διοίκησης του στρατού της Ουκρανίας, παρουσιάζοντας ρωσικές επιθέσεις από τη Λευκορωσία, κατά μήκος των ανατολικών συνόρων της Ουκρανίας και από την κατεχόμενη Κριμαία. Εμφανίζεται ως στόχος το Κίεβο – μια επίθεση που διαδραματίζεται αυτή τη στιγμή, με τις δυνάμεις να φεύγουν από το κατεχόμενο Ντόνετσκ και την Κριμαία και να κατευθύνονται στη Μελιτόπολη, την οποία έχει καταλάβει η Ρωσία.<br /><br />Αλλά φαίνονται επίσης επιθέσεις να χτυπούν την πόλη Ντίνπρο, η οποία δεν έχει καταληφθεί πιθανώς επειδή οι ρωσικές δυνάμεις συγκρατήθηκαν από τη σκληρή αντίσταση στο Χάρκοβο, το οποίο βρίσκεται κατά μήκος της διαδρομής. Μια άλλη επίθεση φαίνεται να κατευθύνεται προς την πόλη Τσερκάσι μέσω της πόλης Σούμι, όπου έχουν επίσης κρατηθεί οι ρωσικές δυνάμεις, ενώ μια τρίτη φαίνεται να αποσπάται από την επίθεση στο Κίεβο προς το Ζιτομίρ. Το στοιχείο που προκαλεί σύγχυση δείχνει στρατεύματα να επιτίθενται από το ουκρανικό λιμάνι της Οδησσού προς την Υπερδνειστερία, μια αποσχισθείσα περιοχή της Μολδαβίας που κατέχει η Ρωσία.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Πούτιν ετοιμάζεται να εισβάλει και στη Μολδαβία; Ο υποτακτικός Λουκασένκο τον… προδίδει

Είτε είναι γκάφα είτε συνειδητή απόφαση, η κίνηση του ηγέτη της Λευκορωσίας, Αλεξάντερ Λουκασένκο να «αποκαλύψει» πως η Ρωσία σχεδιάζει να ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μεγάλη ευκαιρία: Οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο τώρα για να προλάβει η Ελλάδα τα σχέδια του Ερντογάν

<img height="407" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/03/220302023620_AOZ-ELLADAS-KARYOTHS03.jpg" width="728" /><br /><br />Του <b>ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ</b><br />Ήρθε η ώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης να προλάβει τα σχέδια του Ταγίπ Ερντογάν κατά της Ελλάδος οριοθετώντας την ΑΟΖ της Ελλάδας με την ΑΟΖ της Κύπρου! Μεγαλύτερη ευκαιρία από αυτή δεν θα βρούμε.<br /><br />Όπως πρόσφατα γράφτηκε: «¨Οσο εξελίσσονται οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις η προσοχή της Ελλάδας οφείλει να είναι στραμμένη στη γειτονιά της. Με τον επαναπροσδιορισμό των παγκόσμιων συνασπισμών και την αναδιάταξη δυνάμεων, η γειτνίαση με την Τουρκία και τα ανοιχτά ζητήματα απαιτούν περισσότερο από ποτέ επαγρύπνηση, σχεδιασμό, πρωτοβουλίες.»<br /><br />Ήρθε η ώρα να αναπτύξουμε μια πρωτοβουλία που θα προλάβει και θα ακυρώσει τα σχέδια του Ταγίπ Ερντογάν για γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.<br /><br />Πρέπει να γίνει άμεσα σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να ανακοινώσει την οριοθέτηση της ΑΟΖ της Ελλάδας με την ΑΟΖ της Κύπρου βασισμένη στην Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).<br /><br />Έχουν περάσει 40 χρόνια από την δημιουργία της UNCLOS και 18 χρόνια από την ανακήρυξη ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον αείμνηστο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και ήρθε η ώρα η πατρίδα μας να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να λάβει την πρωτοβουλία που της δίνει η τραγωδία της Ουκρανίας. Όπως ανέφερε ο Ευάγγελος Βενιζέλος: «Να είμαστε και τώρα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας». Αλλά για να είμαστε στην σωστή πλευρά της ιστορίας πρέπει να κατανοήσουμε σήμερα τι θα μπορούσε να σημάνει για τα ελληνοτουρκικά η κρίση στην Ουκρανία.<br /><br />Όλοι αναφέρουν ότι έχει αρχίσει η δημιουργία μιας νέας Ευρώπης και ιδιαίτερα μιας νέας Γερμανίας και διαφαίνεται, για πρώτη φορά, η διάθεση για την δημιουργία ενός ευρωπαϊκού στρατού και μιας κοινής αμυντικής πολιτικής.<br /><br />Η θέσπιση μιας οριοθετημένης ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο που είναι, ταυτόχρονα, και ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα είναι το πρώτο τεστ για την Ευρώπη μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, για τον τρόπο που θα αντιδράσει η ΕΕ στις απειλές της Τουρκίας για εισβολή στα νησιά ενός κράτους μέλους της καταπατώντας κάθε πρόβλεψη του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Ο Άγγελος Κωβαίος, σ’ ένα εξαιρετικό άρθρο του, με τίτλο «Γιατί ο Μητσοτάκης πρέπει να προλάβει τον Ερντογάν.» εξηγεί:<br /><br />«Με τον επαναπροσδιορισμό των παγκόσμιων συνασπισμών και την αναδιάταξη δυνάμεων, η γειτνίαση με την Τουρκία και τα ανοιχτά ζητήματα απαιτούν περισσότερο από ποτέ επαγρύπνηση, σχεδιασμό, πρωτοβουλίες. Προφανώς και είναι στρατηγικά επιβεβλημένη η στρατιωτική θωράκιση της χώρας, φυσικά και είναι υπό αυτήν την έννοια «αυτοσκοπός», όμως δεν αρκεί.»<br /><br />Όπως γράφει ο κορυφαίος κύπριος δημοσιογράφος Κώστας Βενιζέλος:<br /><br />“Οι ραγδαίες εξελίξεις στο Ουκρανικό αγγίζουν εκ των πραγμάτων και το Κυπριακό, πέραν των άλλων επιπτώσεων που θα έχει η χώρα μας από τον πόλεμο, που βρίσκεται σε εξέλιξη από την περασμένη Πέμπτη, με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Είναι προφανές πως ένα διεθνές ζήτημα, που βρίσκεται για χρόνια στην ατζέντα και για μακρά περίοδο δεν καταγράφει πρόοδο, εξελίξεις όπως αυτές που συμβαίνουν, ενδεχομένως να το βάλουν πιο βαθιά στο ράφι και στην ακινησία. Εκτός κι εάν διαμορφωθεί εκτελέσιμος σχεδιασμός δράσεων και πρωτοβουλιών.”<br />Όπως εξηγεί ο Κώστας Βενιζέλος φαίνεται ότι οι εξελίξεις στην Ουκρανία μπορούν να επαναφέρουν το Κυπριακό στην διεθνή πολιτική σκηνή. «Θα είναι ευκαιρία, μέσα στις σκληρές συζητήσεις για τον πόλεμο στην Ουκρανία, να τεθεί και το Κυπριακό σε μια σωστή βάση». <br /><br />Θα ήθελα να τονίσω ότι μας δίνεται μια μοναδική ευκαιρία για να εξουδετερώσουμε τις τουρκικές επιδιώξεις με την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας με Κύπρου.<br /><br />Χρειάζεται να προσέξουμε τι έγραψε ο Γιώργος Παπαχρήστος στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ:<br /><br />«Γιατί αυτό που επιχειρεί σήμερα ο πρόεδρος Πούτιν στην Ουκρανία, μας αφορά άμεσα. Και πολύ συγκεκριμένα. Ο αναθεωρητισμός της Ρωσίας δεν είναι μοναδικός. Έχει μιμητές. Με πρώτη τη γειτονική Τουρκία. Που επιμένει να αλλάξει το καθεστώς του Αιγαίου, της Θράκης και των νησιών, όπως αυτό καθορίστηκε από διεθνείς συνθήκες, και ειδικά τη Συνθήκη της Λωζάνης. Επιζητεί να το προσαρμόσει στον μεγαλοϊδεατισμό και τις εξωπραγματικές επιδιώξεις της ηγεσίας της, στοχεύοντας στην παρωχημένη ιστορικά ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.»<br /><br />Ήρθε η ώρα να ανατρέψουμε δεκαετίες τραγικών λαθών και τις ειρωνείες των Αμερικανών ότι οι Έλληνες είναι πάντα «reactive and never proactive”. Χρειάζεται η ελληνική διπλωματία να λάβει προδραστικές πρωτοβουλίες.<br /><br />Φαίνεται ξεκάθαρα ότι η Τουρκία ετοιμάζεται τελικά, μετά από 40 χρόνια, να προβεί σε μια επιθετική ενέργεια στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου παραβιάζοντας τις ΑΟΖ της Ελλάδας και Κύπρου και δοκιμάζοντας έτσι στην πράξη την εφαρμογή των αμυντικών συμφωνιών της Ελλάδας με την Γαλλία και τις ΗΠΑ.<br /><br />Πρέπει και μπορεί το δράμα της Ουκρανίας να λειτουργήσει αφυπνιστικά για την ελληνική διπλωματία και να μπορέσει να εξηγήσει στους ευρωπαίους εταίρους μας τον μεγάλο κίνδυνο στα νοτιοανατολικά σύνορα της ΕΕ. Μιλάμε για μια νέα Ευρώπη. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η μεγάλη ευκαιρία: Οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο τώρα για να προλάβει η Ελλάδα τα σχέδια του Ερντογάν

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ Ήρθε η ώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης να προλάβει τα σχέδια του Ταγίπ Ερντογάν κατά της Ελλάδος οριοθετώντας την ΑΟΖ της Ελ...

Διαβάστε την συνέχεια