Αντιθέσεις με τον Γ. Σαχίνη: Η μεγάλη Γεωπολιτική ένταση με παγκόσμιες προεκτάσεις.

<iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="396" src="https://www.youtube.com/embed/x07bE5VnAOE" width="756" youtube-src-id="x07bE5VnAOE"></iframe><br /><br />Η μεγάλη Γεωπολιτική ένταση με παγκόσμιες προεκτάσεις, για την ειρήνη και την ασφάλεια του πλανήτη, στο επίκεντρο των «Αντιθέσεων». - Η διελκυστίνδα ΗΠΑ- Ρωσίας, η μεγάλη εικόνα αντιπαράθεσης της Δύσης με ΝΑΤΟ και Ε.Ε. έναντι της Ρωσίας και στο βάθος της Κίνας , με τα «καυτά σημεία επαφής» από την Βόρειο Πόλο και την Ουκρανία, στη Κεντρική Ασία και την Μέση Ανατολή μέχρι τον Ειρηνικό<br /><div><ul style="text-align: left;"><li>Πως επηρεάζονται οι εξελίξεις στα Βαλκάνια και τι ανακατατάξεις διαμορφώνονται στη Ανατολική Μεσόγειο , ως σημείο επαφής και πίεσης μεγάλων γεωπολιτικών συμφερόντων</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Τι σηματοδοτεί η μεγάλη εικόνα για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Κυπριακό - Οι παγκόσμιες προεκτάσεις στην γεωοικονομία , την ενεργειακή κρίση και τις εφοδιαστικές αλυσίδες</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Τι σηματοδοτεί η ανάδυση του «πολυπολικού» κόσμου και που οδηγεί η αντίδραση του δυτικού αφηγήματος για την πρωτοκαθεδρία στους παίκτες ισχύος , την παγκόσμια ισορροπία και ειρήνη. - Τι αποκαλύπτει η κίνηση απεμπλοκής πολιτικά των ΗΠΑ από τον EastMed που αποκάλυψαν οι «Αντιθέσεις» και τι σηματοδοτεί το πάγωμα των ερευνών για φυσικό αέριο νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης, από την Total</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Exxon Mobil και τα ΕΛ.ΠΕ</li></ul><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Αντιθέσεις με τον Γ. Σαχίνη: Η μεγάλη Γεωπολιτική ένταση με παγκόσμιες προεκτάσεις.

Η μεγάλη Γεωπολιτική ένταση με παγκόσμιες προεκτάσεις, για την ειρήνη και την ασφάλεια του πλανήτη, στο επίκεντρο των «Αντιθέσεων». - Η διελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Τουρκία δεν έχει υπογράψει την UNCLOS;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEg2r4WerFDuwhiCXIPSrPWCsfGfjy6CIHBBwv7G-rMPOAaQ2bVZWRQZNxo_jEVnHVs4628mbTId1erqw2sMBdVAv2yiSRhPx8lsSJZZkF5arpZ3konOfndETE6SqEmOPfuqK2n7NEq4YNS8j1MW4V8M0RYPg5iTr97GP5nkf9qpI-ku1MkVCn11115q=s1200" style="color: #1b89ec; font-size: 13.2px; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="992" data-original-width="1200" height="489" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEg2r4WerFDuwhiCXIPSrPWCsfGfjy6CIHBBwv7G-rMPOAaQ2bVZWRQZNxo_jEVnHVs4628mbTId1erqw2sMBdVAv2yiSRhPx8lsSJZZkF5arpZ3konOfndETE6SqEmOPfuqK2n7NEq4YNS8j1MW4V8M0RYPg5iTr97GP5nkf9qpI-ku1MkVCn11115q=w711-h489" style="background: rgb(255, 255, 255); border: 1px solid rgb(243, 243, 243); box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.1) 1px 1px 5px; padding: 5px; position: relative;" width="711" /></a><br /><br />Η Τουρκία αξιώνει κατά το δοκούν και σε αντίθεση με την Διεθνή Σύμβαση για το δίκαιο της Θάλασσας αφηγήματα που ουσιαστικά κλέβουν από την Ελλάδα θαλάσσια επικράτεια. Γιατί όμως η Τουρκία αρνείται να υπογράψει την UNCLOS;<br /><br /><br />Η ανάλυση τού γιατί η Τουρκία δεν υπογράφει την Διεθνή Σύμβαση γίνεται από τον Fatih Yurtsever και δημοσιεύτηκε στο <a href="https://www.turkishminute.com/2022/01/11/alysis-why-hasnt-turkey-become-a-party-to-unclos/">Turkish Minute</a>. Ο Fatih Yurtsever είναι απόστρατος αξιωματικός του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού και χρησιμοποιεί ψευδώνυμο για λόγους ασφαλείας.<br />Η μετάφραση του άρθρου έγινε από το CosmoStatus.<br /><br />Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), που θεωρείται «το Σύνταγμα για τους Ωκεανούς», είναι μια Διεθνής Δυνθήκη που παρέχει ένα νομικό πλαίσιο για πολλές θαλάσσιες δραστηριότητες. Η UNCLOS εγκρίθηκε μετά την τρίτη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (1973-1982) και τέθηκε σε ισχύ το 1994, ένα χρόνο αφότου η Γουιάνα έγινε το 60 κράτος που επικύρωσε τη συνθήκη. Η σημασία της UNCLOS πηγάζει από το γεγονός ότι συστηματοποιεί και κωδικοποιεί τους κανόνες και τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου της θάλασσας, με βάση την εμπειρία αιώνων στον τομέα του Ναυτικού Δικαίου, μεγάλο μέρος της οποίας αντικατοπτρίζεται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και στους υφιστάμενους Διεθνείς κανόνες Ναυτικού Δικαίου, όπως η Σύμβαση της Γενεύης του 1958. Η σύμβαση έχει επικυρωθεί από 168 χώρες, συμπεριλαμβανομένων 164 κρατών μελών του ΟΗΕ, ενός κράτους παρατηρητή (Παλαιστίνη) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Τουρκία συμμετείχε ενεργά σε όλες τις διασκέψεις, αλλά δεν είναι μέρος της UNCLOS. <br /><br />Μήπως αποτελεί αντίφαση το ότι η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της UNCLOS και ταυτόχρονα απαιτεί οι περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας στην Ανατολική Μεσόγειο να επιλυθούν σύμφωνα με τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου;<br /><br />Σχόλιο CosmoStatus: Σύμφωνα με ποιο Διεθνές Δίκαιο απαιτεί η Τουρκία την επίλυση των διαφορών (αξιώσεων) που εγείρει; Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο α λα Τούρκα; Δηλαδή με τους κανόνες που η Τουρκία εφευρίσκει για να προωθήσει τα συμφέροντά της, παραβαίνοντας και στρεβλώνοντας το Διεθνές Δίκαιο;<br /><br />Η Τουρκία απέφυγε να υπογράψει και να επικυρώσει την UNCLOS, καθώς η σύμβαση δεν επέτρεπε επιφυλάξεις. Η Τουρκία ισχυρίζεται ότι η εφαρμογή της διάταξης της UNCLOS σχετικά με το εύρος των χωρικών υδάτων σε ημίκλειστες θάλασσες όπως το Αιγαίο και η ανατολική Μεσόγειος θα ήταν αντίθετη με την αρχή που κατοχυρώνεται στο άρθρο 300 που απαγορεύει την κατάχρηση δικαιωμάτων. <br /><br />Η εφαρμογή του κανόνα για χωρικά ύδατα 12 μιλίων θα μετατρέψει το Αιγαίο σε Ελληνική λίμνη λόγω των πολλών Ελληνικών νησιών. Η Τουρκία υποστηρίζει επίσης ότι η αρχή της ισότητας πρέπει να εφαρμόζεται στην οριοθέτηση των χωρικών υδάτων μεταξύ των απέναντι (σ.σ. ηπειρωτικών) ακτών, όπου τα νησιά εκατέρωθεν της μέσης γραμμής στρεβλώνουν την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />Σχόλιο CosmoStatus: Δηλαδή η Τουρκία υποστηρίζει πως το Αιγαίο θα πρέπει να χωριστεί στη μέση με βάση την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά που βρίσκονται από τη μέση και ανατολικά, δηλαδή πιο κοντά στις ακτές της Μικράς Ασίας (Τουρκία) δεν θα έχουν ΑΟΖ, αλλά μόνο μια ζώνη 6 το πολύ μιλίων γύρω τους, καθώς η υπόλοιπη θάλασσα θα περνά στην κυριαρχία της Τουρκίας.<br /><br />Κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της UNCLOS, η Τουρκία εξέφρασε ρητά τις ανησυχίες της και υπέβαλλε προτάσεις για τις ελλείψεις των ισχυουσών διατάξεων. Για παράδειγμα, η Τουρκία υπέβαλλε προσχέδιο για το καθεστώς των νησιών σύμφωνα με το οποίο «Νησί που βρίσκεται στην οικονομική ζώνη ή στην υφαλοκρηπίδα άλλων κρατών δεν θα έχει δική του οικονομική ζώνη ή υφαλοκρηπίδα εάν δεν έχει έκταση τουλάχιστον ίση με το ένα το δέκατο της έκτασης και του πληθυσμού του Κράτους στο οποίο ανήκει». Η πρόταση αυτή δεν έγινε αποδεκτή από τα περισσότερα άλλα έθνη, τα οποία δεν έχουν προβλήματα με τους γείτονές τους σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων. Τα Διαιτητικά Δικαστήρια ενέκριναν αυτήν την πρόταση στις υποθέσεις Αγγλίας - Γαλλίας και St. Pierre και Miquelon. Έτσι αποδείχθηκε ότι ακόμη και οι διατάξεις γνωστών Διεθνών Συνθηκών μπορούν να παράγουν άδικα αποτελέσματα.<br /><br />Σχόλιο CosmoStatus: Σύμφωνα με την (πονηρή) πρόταση της Τουρκίας, κανένα Ελληνικό νησί δεν δικαιούται να έχει δική του ΑΟΖ, καθώς ακόμη και η Κρήτη, (το μεγαλύτερο Ελληνικό νησί) που έχει έκταση 8.450 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 650.000 ανθρώπων, δεν αποτελεί ούτε το 10% της έκτασης της Ελλάδας (132.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα), ούτε έχει το 10% του πληθυσμού της Ελλάδας (11 εκατομμύρια). <br /><br />Λόγω των μοναδικών γεωγραφικών χαρακτηριστικών που υπάρχουν στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, το άρθρο 121 της UNCLOS εμποδίζει την Τουρκία να επωφεληθεί από φυσικούς πόρους ανάλογα με το μήκος των ακτών της. Συνήθως η UNCLOS δεν ορίζει την άμεση εφαρμογή των διατάξεών της. Αντίθετα, δημιουργεί έναν μηχανισμό επίλυσης διαφορών τεσσάρων βημάτων για να ενθαρρύνει τα μέρη να καταλήξουν σε δίκαιες λύσεις.<br /><br />Το πρώτο τμήμα του Μέρους XV της UNCLOS περιλαμβάνει μη υποχρεωτικές διαδικασίες για την εξεύρεση λύσεων μέσω συνδιαλλαγής και διαπραγμάτευσης. Εάν τα μέρη δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία, το δεύτερο τμήμα απαιτεί από τα μέρη να χρησιμοποιούν υποχρεωτικές διαδικασίες επίλυσης διαφορών, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης (ICJ) και του Διεθνούς Δικαστηρίου για το Δίκαιο της Θάλασσας (ITLOS).<br /><br />Μπορεί να υποστηριχθεί ότι δεν υπάρχει εύλογος λόγος για την Τουρκία να μην υπογράψει την UNCLOS, λόγω της παρουσίας άλλων μεθόδων επίλυσης διαφορών. Η ασαφής και άδικη διάταξη της UNCLOS σχετικά με το καθεστώς των νησιών αυξάνει το απρόβλεπτο των αποφάσεων των Διεθνών Δικαστηρίων. Ωστόσο, υπάρχουν αποφάσεις Διεθνών Δικαστηρίων που υποστηρίζουν τα επιχειρήματα της Τουρκίας.<br /><br />Σχόλιο CosmoStatus: Επομένως, η Τουρκία δεν θέλει να υπάρξει παραπομπή του θέματος σε Διεθνές Δικαστήριο, επειδή φοβάται πως θα χάσει και θα αναγκαστεί να εφαρμόσει το Διεθνές Δίκαιο! <br /><br />Το καθεστώς του εθιμικού Διεθνούς Δικαίου της UNCLOS<br /><br />Είναι αποδεκτό ότι οι διατάξεις της UNCLOS έχουν συμπεριλάβει το καθεστώς του εθιμικού Διεθνούς Δικαίου. Αυτό σημαίνει ότι τα κράτη πρέπει να τηρούν αυτές τις διατάξεις είτε είναι συμβαλλόμενα μέρη της UNCLOS είτε όχι. Για τον λόγο αυτό, μη συμβαλλόμενα κράτη, μεταξύ των οποίων η Τουρκία και οι ΗΠΑ, έχουν συντάξει πολλούς νόμους για το δίκαιο της θάλασσας σύμφωνα με τις διατάξεις της UNCLOS. <br /><br />Για παράδειγμα, η Τουρκία ανακήρυξε 12 ναυτικά μίλια χωρικών υδάτων στον Εύξεινο Πόντο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Εκτός από το καθεστώς jus cogens, δεν υπάρχει σαφής ιεραρχία μεταξύ των Συνθηκών και του εθιμικού Διεθνούς Δικαίου, τα οποία αποτελούν θεμελιώδεις πηγές του Διεθνούς Δικαίου, σύμφωνα με το άρθρο 38 του Καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης.<br /><br />Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο αριθμός των νέων εθιμικών κανόνων του Διεθνούς Δικαίου αυξήθηκε γρήγορα και τα κράτη που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τις αρνητικές συνέπειες ορισμένων κανόνων προτίμησαν να επικαλεστούν το «δόγμα του επίμονου αντιρρησία». Η Τουρκία έχει νόμιμους λόγους να επικαλείται αυτό το δόγμα για να προστατεύσει τα εθνικά της συμφέροντα στα γειτονικά της ύδατα. Ωστόσο, είναι δύσκολο για την Τουρκία να διατηρήσει αυτή τη θέση, καθώς έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ένταξη της Τουρκίας στη διεθνή κοινότητα.<br /><br />Σχόλιο CosmoStatus: Επομένως, οι Τούρκοι αντιλαμβάνονται πως οι αξιώσεις τους κατά της Ελλάδας θεωρούνται (και είναι) παράλογες σε σχέση με το Διεθνές Δίκαιο και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές από την πολιτισμένη Διεθνή κοινότητα.<br /><br />Οι θαλάσσιες διαφορές (σ.σ. αξιώσεις της Τουρκίας κατά της Ελλάδας) τόσο στο Αιγαίο όσο και στη Μεσόγειο Θάλασσα μπορούν να ταξινομηθούν ως οι πιο δύσκολες διαφορές οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών στον κόσμο, λόγω της πολυπλοκότητας της γεωγραφίας. Επιπλέον, το μαξιμαλιστικό νομικό αφήγημα (!!!) της Ελλάδας, καθιστά δύσκολη την επίτευξη έντιμων και δίκαιων λύσεων μέσω διαπραγματεύσεων ή συμβιβασμών. <br /><br />Στην Τουρκία, το κακώς προετοιμασμένο και εθνικιστικό δόγμα «Mavi Vatan» (Γαλάζια Πατρίδα), το οποίο περιέχει σημαντικά ελαττώματα για το Διεθνές Δίκαιο, αποτέλεσε σημαντικό εμπόδιο στη δημιουργία ενός αποτελεσματικού μηχανισμού διαπραγμάτευσης μεταξύ των χωρών της περιοχής. Το Διεθνές Δίκαιο θα πρέπει να είναι ο μόνος τρόπος επίλυσης των διαφορών για την οριοθέτηση της θάλασσας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ως εκ τούτου, η Τουρκία θα πρέπει να εγκαταλείψει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και να αναπτύξει μια ολιστική προσέγγιση όσον αφορά την οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων στην Ανατολική Μεσόγειο, με βάση την περιφερειακή συνεργασία και το Διεθνές Δίκαιο.<br /><br />Σχόλιο CosmoStatus: Προφανώς, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι μέσα στην Τουρκία που αντιλαμβάνονται πως τα αφηγήματα της Τουρκίας δεν βασίζονται στο Διεθνές Δίκαιο και δεν πρόκειται να υπάρξει «δικαίωση» της Τουρκίας σε περίπτωση προσφυγής σε Διεθνές Δικαστήριο. <br /><br />Η κυβερνώσα ελίτ της Ελλάδας θα πρέπει να θέσει ένα ερώτημα στον εαυτό της:<br />Σε περίπτωση που το όλο ζήτημα ήταν αντίστροφο, θα υπήρχε έστω και η παραμικρή πιθανότητα υποχώρησης της Τουρκίας και παραχώρησης στην Ελλάδα κάτι περισσότερο εκτός από αυτά που προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο;<br />Θα υπήρχε περίπτωση να αποδεχτεί η Τουρκία το επιχείρημα της Ελλάδας ότι «ασφυκτιά» και ότι «αδίκως» αποκόπτεται από τον ενεργειακό πλούτο της Ανατολικής Μεσογείου; <br />Η απάντηση είναι ΟΧΙ. <br />Η Τουρκία θα υποστήριζε πως εφαρμόζει το Διεθνές Δίκαιο και φυσικά η Ελλάδα θα το αποδεχόταν. <br />Επομένως, τώρα, η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει το ίδιο, να εφαρμόσει το Διεθνές Δίκαιο και να αναγκάσει την Τουρκία να συμμορφωθεί, καθώς η συμπεριφορά της διαχρονικά κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, δεν συνάδει με το Διεθνές Δίκαιο, ώστε να μπορεί να σκεφτεί η Ελλάδα την παραμικρή παραχώρηση κάποιων δικαιωμάτων στην Τουρκία.<br /><br /><a href="https://cosmostatus.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί η Τουρκία δεν έχει υπογράψει την UNCLOS;

Η Τουρκία αξιώνει κατά το δοκούν και σε αντίθεση με την Διεθνή Σύμβαση για το δίκαιο της Θάλασσας αφηγήματα που ουσιαστικά κλέβουν από την Ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολύ στριμωγμένη η κυβέρνηση, δεν την σώζει το σόου των Rafale -Ανοίγουν ολοένα νέα μέτωπα.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/mitsotakisanastasiadis.jpg?itok=Hu8y1Yf3" width="714" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ήρθε και το άδειασμα από τον Αναστασιάδη να δέσει το γλυκό -Τι λέει νέο τουρκικό δημοσίευμα.</span></h3>Τα...απόνερα του non paper για τον East Med που κλόνισε το πολιτικό σκηνικό της χώρας τα έχουμε αναλύσει ποικιλοτρόπως. Σε πολεμικο-επιχειρησιακό επίπεδο, σε γεω-επιχειρηματικό, σε διπλωματικό... <br /><br />Σε συνέντευξή του στην "Καθημερινή" η οποία εδώ και καιρό έχει αντι-μητσοτακικό μπαϊράκι , ο Κύπριος πρόεδρος δήλωσε πως η κυβέρνησή του παρουσιάζεται έτοιμη να εξετάσει άλλες λύσεις πλην του αγωγού EastMed εαν δεν είναι εφικτή η υλοποίησή του. Ο Κύπριος πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσε ότι εάν αυτό το πρόγραμμα είναι πραγματικά εφικτό, εάν μπορούν να αντιμετωπιστούν οι μεγάλες γεωλογικές απαιτήσεις και είναι ταυτόχρονα οικονομικά βιώσιμο, τότε, υπάρχει η πολιτική βούληση υλοποίησής του.<br /><br />Τα λεγόμενά του έρχονται σε αντιδιαστολή με όσα είχε πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον Νίκο Χατζηνικολάου προ ημερών: <br /><br />"Θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, ένα σύντομο σχόλιό σας για αυτό το non-paper για τον αγωγό, το αμερικανικό non-paper.<br /><br />Κυριάκος Μητσοτάκης: Δεν το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό. Ο EastΜed είναι ένα από τα αρκετά έργα τα οποία συζητούνται αυτή την εποχή προκειμένου η Ελλάδα να καταστεί διαμετακομιστικός κόμβος ενέργειας από την ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη. Περιβάλλεται από ένα διακρατικό κέλυφος, πλην όμως είναι ένα επιχειρηματικό έργο και τελικά η αγορά η ίδια θα κρίνει αν το έργο αυτό μπορεί να είναι βιώσιμο.<br /><br />Θέλω να θυμίσω ότι ταυτόχρονα με τη συζήτηση για τον EastMed προχωρούν πολύ σημαντικές συζητήσεις για τη μεταφορά φυσικού αερίου σε υγροποιημένη μορφή από την Αίγυπτο προς την Ελλάδα. Αυτό είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε θεωρητικά να ξεκινήσει άμεσα. Θέλω να θυμίσω ότι ένα μεγάλο κομμάτι του παγκόσμιου στόλου των LNG πλοίων είναι ελληνόκτητος, άρα υπάρχει και ελληνικό ενδιαφέρον από αυτής της πλευράς.<br /><br />Ταυτόχρονα συζητάμε κι ένα εξαιρετικά σημαντικό project το οποίο μακροπρόθεσμα έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία και το οποίο ανοιχτά στηρίζεται και από την Ευρώπη και από την Αμερική και αναφέρομαι στην ηλεκτρική διασύνδεση μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου. Να παράγεται δηλαδή φθηνή ενέργεια από τον ήλιο στην Αίγυπτο και να εξάγεται στην Ελλάδα και από την Ελλάδα προς την Ευρώπη.<br /><br />Σε αυτό το καλώδιο αποδίδω εξαιρετικά μεγάλη σημασία, γιατί αυτό το καλώδιο θα έρθει και θα πατήσει ακριβώς πάνω στην ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία. Άρα δεν τίθεται κανένα απολύτως ζήτημα γεωπολιτικής αμφισβήτησης αυτής της πρωτοβουλίας" <br />Και σαν να μην έφτανα αυτά έρχονται και το ένα μετά το άλλο τα τουρκικά δημοσιεύματα μετά το κάζο με τον East Med. <br /><br />«Συγκλονισμένη η Ελλάδα από την «αμερικανική προδοσία»: νέα τουρκική νίκη στην ανατολική Μεσόγειο» είναι ο τίτλος από το νέο τουρκικό δημοσίευμα<br /><br /><div>Η αμερικανική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Τζο Μπάιντεν ανακοίνωσε την απόσυρση της στήριξης του έργου του αγωγού «EastMed» για τη μεταφορά φυσικού αερίου στην Ευρώπη στην ανατολική Μεσόγειο, σε μια απόφαση που οι Έλληνες χαρακτήρισαν ως προδοσία και οι Τούρκοι τη θεώρησαν νίκη, γράφει τουρκικό δημοσίευμα στην αραβική γλώσσα.<br /><br />Απαντώντας σε ερώτηση του πρακτορείου Anadolu, εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ ανέφερε, έμμεσα, ότι η Ουάσιγκτον είχε αποσυρθεί από την υποστήριξη του έργου και είχε αρχίσει να δίνει προτεραιότητα σε έργα που βασίζονται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στην ηλεκτρική ενέργεια, στην ανατολική Μεσόγειο. Ο εκπρόσωπος εξήγησε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επικρίνουν νέα έργα που βασίζονται σε ορυκτά καύσιμα σύμφωνα με τις κλιματικές προτεραιότητές τους. Πρόσθεσε ότι η Ουάσιγκτον έχει αρχίσει να δίνει προτεραιότητα σε έργα που είναι φθηνότερα και ολοκληρώνονται ταχύτερα από το έργο «EastMed», όπως το πρατήριο φυσικού αερίου «Αλεξανδρούπολη» και το έργο του αγωγού μεταξύ Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας.<br /><br />Στις 3 Ιανουαρίου 2019, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Ελλάδα και το Ισραήλ υπέγραψαν στην Αθήνα τη συμφωνία για τον αγωγό EastMed για την προμήθεια φυσικού αερίου στην Ευρώπη.<br /><br />Τον Ιανουάριο του 2020, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών επέκρινε τη συμφωνία «EastMed» μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, τονίζοντας ότι είναι ένα έργο στη Μεσόγειο που αγνοεί την Τουρκία και την Τουρκική Δημοκρατία της Κύπρου (σημείωση: το Ψευδοκράτος στην Κατεχόμενη Κύπρο), δεν θα είναι επιτυχές.<br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών είπε τότε ότι η Τουρκία έχει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στη Μεσόγειο και ότι η τριμερής συμφωνία είναι ένα νέο παράδειγμα αποτυχημένων προσπαθειών αποκλεισμού της Τουρκίας και του Ψευδοκράτους - «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου».<br /><br />Το προαναφερθέν έργο στοχεύει στη μεταφορά φυσικού αερίου από την ανατολική Μεσόγειο στην Ελλάδα μέσω Κύπρου και από εκεί στην Ιταλία.<br /><br />Η τουρκική εφημερίδα Aydınlık, επικαλούμενη ελληνικό δημοσίευμα, ανέφερε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενημέρωσαν την Ελλάδα, την Τουρκία και το Ισραήλ ότι δεν θα υποστηρίξουν πολιτικά και οικονομικά το σχέδιο EastMed.<br /><br />Και το ελληνικό ρεπορτάζ ανέφερε για τον «EastMed»: «Τελείωσε...οι Ηνωμένες Πολιτείες αλλάζουν τα δεδομένα στην ανατολική Μεσόγειο και βάζουν τέλος στο έργο του αγωγού», σημειώνοντας ότι «η τουρκική πολιτική κέρδισε και εμείς περιμένουμε τις συνέπειες του».<br /><br />Το ελληνικό δημοσίευμα λέει: «Αυτό που προκαλεί έκπληξη δεν είναι η αποτυχία του έργου, το οποίο αντιμετώπισε προβλήματα χρηματοοικονομικής βιωσιμότητας από την αρχή, αλλά πως οι Ηνωμένες Πολιτείες αναφέρουν ότι, σε αντίθεση με οικονομικούς και εμπορικούς παράγοντες, το έργο του αγωγού είναι πηγή έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο, υιοθετώντας την τουρκική θέση, και έτσι υιοθετώντας το τουρκικό επιχείρημα και συνέτριψε την ελληνική θέση».<br /><br />Και συνέχισε: «Το εθνικό αφήγημα της Αθήνας, το οποίο περιελάμβανε ένα σχέδιο αύξησης της γεωπολιτικής επιρροής της χώρας, να γίνει ενεργειακό κέντρο και η ιστορική συμμαχία με το Ισραήλ και την Αίγυπτο που περιθωριοποίησε την Τουρκία και πέτυχε άλλους στόχους, έχει καταρρεύσει πλήρως», όπως σημειώνει η τουρκική ιστοσελίδα «Arabi 21».<br /><br />Σημειώνεται ακόμη: «Το ίδιο ισχύει και για τον νόμο Μανιάτη, ο οποίος ορίζει τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Και οι δύο στόχοι κατέρρευσαν. Η Τουρκία έσπασε τον νόμο Μανιάτη με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και ενίσχυσε την υπεροχή της έναντι των ελληνικών θέσεων με τη Συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης και τώρα η θέση της Ουάσιγκτον ήρθε να της δώσει τη χαριστική βολή».<br /><br />Μάλιστα προσθέτει: «η ελληνική εξωτερική πολιτική βασίστηκε στο διεθνές δίκαιο και κυρίως σε σχέδια τριμερούς συνεργασίας με Κύπρο, Αίγυπτο και Ισραήλ και στη συνέχεια με τα ΗΑΕ για να αποδειχθεί ότι η συγκρότηση ενός άξονα ενισχύει την εξωτερική της πολιτική και απομονώνει την Τουρκία, αλλά αυτό που συνέβη είναι ότι αυτό τώρα διαλύεται, και ως εκ τούτου είναι απαραίτητο για την Αθήνα να αναδιαρθρώσει την πολιτική της στην ανατολική Μεσόγειο εάν θέλει να διατηρήσει τις συμμαχίες της».<br /><br /></div><div>Το κείμενο που επικαλείται ελληνική πηγή αναφέρει:<br /><br />«Από εδώ συμπεραίνουμε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει φτάσει σε αδιέξοδο. (Ο Πρωθυπουργός) Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θέλει να κάνει διάλογο με την Τουρκία, γιατί η ακροδεξιά τον εμποδίζει και δεν έχει διαπραγματευτεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες και εγκατέλειψε τη βαλκανική πολιτική και ότι οι σχέσεις με τη Ρωσία είναι ψυχρές και η κατάσταση ξεφεύγει από τα πόδια του».<br /><br />Και θεώρησε ότι η ευρωπαϊκή θέση τώρα είναι πολύ σημαντική και αν η Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθήσει την ίδια αμερικανική θέση, η Ελλάδα θα εκτεθεί σοβαρά στην «αποφασιστική πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία», σημειώνοντας ότι η θαλάσσια συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης παραμένει ισχυρή και ακλόνητος.<br /><br />Επεσήμανε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, μέσω της Γερμανίας, εργάστηκαν για να αποτρέψουν την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία λόγω της ανατολικής Μεσογείου, προσθέτοντας ότι «αυτό που θα κάνει η ελληνική κυβέρνηση είναι ένα μυστήριο που δεν έχει ακόμη επιλυθεί. Η Ουάσιγκτον έκανε ένα δώρο στον Ερντογάν γιατί αυτό μετατρέπεται σε τουρκική νίκη και ήττα για την Ελλάδα και η θέση του Ισραήλ είναι ασαφής».<br /><br />Εξάλλου, η (τουρκική) εφημερίδα «Aydınlık», ανέφερε ότι οι αρχικές εκθέσεις σκοπιμότητας για τον αγωγό της Ανατολικής Μεσογείου έδειξαν ότι το έργο είναι παράλογο και σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η γραμμή, που έχει μήκος περίπου δύο χιλιάδες χιλιόμετρα, κατεβαίνει σε βάθος 3,3 χιλιόμετρα στη θάλασσα σε ορισμένα σημεία, και το κόστος του έργου υπολογίζεται στα «7 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ», οι ειδικοί εκτιμούν ότι θα μπορούσε να φτάσει τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Η τουρκική εφημερίδα πρόσθεσε ότι η κατασκευή του αγωγού της ανατολικής Μεσογείου, που είναι γνωστό ότι κοστίζει 5-6 φορές το κόστος του τουρκοκυπριακού αγωγού, ήταν ο μόνος στόχος της να περιθωριοποιήσει την Τουρκία.<br /><br />Επισήμανε ότι η μη παράκαμψη της Τουρκίας σημαίνει μείωση του μήκους της υποθαλάσσιας γραμμής στα 500 km κατά τη μεταφορά φυσικού αερίου απευθείας στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας και έως τα 200 km κατά τη μεταφορά του από τη Βόρεια Κύπρο, γεγονός που μειώνει το κόστος του έργου από 15 δισ. δολάρια σε περίπου 2-2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Η τουρκική εφημερίδα ανέφερε ότι το έργο «EastMed» έχει προγραμματιστεί να μεταφέρει 9 έως 12 εκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως από το Ισραήλ στο κυπριακό λιμάνι Βασιλικού και από εκεί στην Κρήτη και την Ελλάδα.<br /><br />Πρόσθεσε ότι το έργο, το οποίο υποστηρίζει ότι καλύπτει το 10 τοις εκατό των αναγκών φυσικού αερίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν θα φτάσει ποτέ αυτό το ποσοστό, επειδή οι ανάγκες της Ευρώπης, που καταναλώνει 560 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως, αναμένεται να αυξήσουν αυτό το ποσοστό κατά 40 τοις εκατό το 2040.<br /><br />Εξήγησε ότι δεν υπάρχει τέτοια ποσότητα φυσικού αερίου στα κοιτάσματα Λεβιάθαν και Ταμάρ στο Ισραήλ και στο κοίτασμα Αφροδίτης στη νότια Κύπρο.<br /><br />Επισήμανε ότι η διαδρομή από την οποία προβλέπεται να διέλθει ο αγωγός της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκεται εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και ως εκ τούτου ένα έργο που παραβιάζει τα δικαιώματα της Τουρκικής Κύπρου και τη θαλάσσια δικαιοδοσία της Τουρκίας χρειάζεται πρώτα την έγκρισή τους.<br /><br />Τόνισε ότι η Άγκυρα, η οποία κάλεσε το Ισραήλ να σκεφτεί για άλλη μια φορά το έργο της ανατολικής Μεσογείου, επιβεβαίωσε ότι δεν θα επιτρέψει τον αγωγό αυτόν να διασχίσει την τουρκική υφαλοκρηπίδα χωρίς άδεια.</div><div><br />Πολλά τα μέτωπα <br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση δείχνει να έχει απωλέσει την ψυχραιμία της. Και άγεται και φέρεται από τις περιστάσεις. Ιδίως μετά και την δεύτερη "κατραπακιά" με την διακοπή των ερευνών στην Κρήτη. <br /><br />Και ένας παράγων ακόμη ανησυχίας πέραν της πανδημίας και της ακρίβειας είναι πως έχουν ξεκινήσει εκ νέου αντιδράσεις για το μεταναστευτικό όπως στην Χίο και στον Έβρο. <br /><br />Κι όπως γράψαμε και χθες θα επιχειρήσει να παίξει το επικοινωνιακό χαρτί των Rafale μήπως και αντιστρέψει την αρνητική εικόνα. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πολύ στριμωγμένη η κυβέρνηση, δεν την σώζει το σόου των Rafale -Ανοίγουν ολοένα νέα μέτωπα.

Ήρθε και το άδειασμα από τον Αναστασιάδη να δέσει το γλυκό -Τι λέει νέο τουρκικό δημοσίευμα. Τα...απόνερα του non paper για τον East Med που...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η Ελλάδα παραιτήθηκε από την αξίωση για χωρικά ύδατα στα 12 μίλια»

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/elikoptero-pn.jpg"><img height="394" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/elikoptero-pn-696x522.jpg" width="750" /></a><br /><br />«Σημαία» έχουν κάνει τουρκικά ΜΜΕ και ιστοσελίδες στην Τουρκία τις δηλώσεις του Χρήστου Ροζάκη, προβάλλοντας «παραίτηση της Ελλάδας από την αξίωση για 12 μίλια χωρικά ύδατα». Το θέμα παίζει ψηλά σε ιστοσελίδες στην Τουρκία, μάλιστα από ορισμένα ΜΜΕ στη γειτονική χώρα προβλήθηκε ως έκτακτη είδηση.<br /><br />Ενδεικτικά, η είδηση στο φιλοκυβερνητικό κανάλι A-Haber, έχει τίτλο ότι «η Ελλάδα παραιτήθηκε από την απαίτησή της για 12 μίλια σε χωρικά ύδατα» και στο ρεπορτάζ αναφέρει: «Υποστηρίχθηκε ότι η Ελλάδα υπαναχώρησε από το αίτημά της για επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 μίλια. Ο ισχυρισμός προήλθε από τον πρώην υφυπουργό Εξωτερικών Χρήστο Ροζάκη. Ο Ροζάκης υποστήριξε ότι η Ελλάδα είχε αποδεχθεί τη φόρμουλα των 10 μιλίων, “παραιτούμενη” από το αίτημα των 12 μιλίων στα χωρικά ύδατα».<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/ahaber-rozakis.jpg"><img height="640" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/ahaber-rozakis.jpg" width="677" /></a></div><div><br /></div><div>Το θέμα με τις δηλώσεις Ροζάκη στο τουρκικό A-Haber<br /><br />Και συνεχίζει το ίδιο ρεπορτάζ:«Ο Ροζάκης υποστήριξε ότι η Ελλάδα αποδέχτηκε τη φόρμουλα των 10 μιλίων ” παραιτούμενη” από το αίτημα των 12 μιλίων στα χωρικά ύδατα». Ακολούθως παραθέτει χάρτη με τα χωρικά ύδατα στα 6 και στα 12 μίλια στο Αιγαίο.<br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/hartis-6-12-milia.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/hartis-6-12-milia.jpg" /></a><i>Χάρτης με 6 και 12 μίλια χωρικά ύδατα στο Αιγαίο σύμφωνα με το τουρκικό A-Haber<br /></i><br />Ανάλογο το δημοσίευμα και στο τουρκικό Star με τίτλο «Ο ισχυρισμός ότι η Ελλάδα τράβηξε τα χωρικά της ύδατα στα 10 μίλια!». Όπως αναφέρει, «υποστηρίχθηκε ότι η Ελλάδα υπαναχώρησε από το αίτημά της για επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 μίλια και αποδέχτηκε τη φόρμουλα των 10 μιλίων. Μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή σχετικά με αυτό τον ισχυρισμό, ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Χρήστος Ροζάκης είπε: “Η Ελλάδα έκανε ό,τι μπορούσε για να αναβιώσει ο διάλογος με την Τουρκία”».<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/toyrkiko-star.jpg"><img height="525" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/toyrkiko-star.jpg" width="673" /></a><i>Το δημοσίευμα από το τουρκικό Star για 10 μίλια χωρικά ύδατα στο Αιγαίο.</i></div><div><i><br /></i>Τι δήλωσε ο Χρήστος Ροζάκης<br /><br />«Η Ελλάδα έχει κάνει ό,τι μπορεί για να αναθερμάνει τον διάλογο με την Τουρκία», δήλωσε ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών και ομότιμος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου Χρήστος Ροζάκης. Ο κ. Ροζάκης κλήθηκε να σχολιάσει την πρόσκληση από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για εποικοδομητικό διάλογο με την Ελλάδα και έκανε αναφορά στις διερευνητικές επαφές Ελλάδας – Τουρκίας.<br /><br />Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό 98.9 Alpha και τον δημοσιογράφο Κώστα Αλατζά, ο κ. Ροζάκης αποκάλυψε ότι η ελληνική πλευρά έχει εξαντλήσει όλα τα περιθώρια, στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών της με την Τουρκία, για αναθέρμανση του διαλόγου με την Τουρκία, καταθέτοντας εποικοδομητικές προτάσεις, όπως η αποδοχή επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 10 ναυτικά μίλια και όχι στα 12, όπως δίνει το δικαίωμα το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Όπως ανέφερε, οι διερευνητικές επαφές έχουν ως βασικό αντικείμενο διαπραγμάτευσης το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης, προκειμένου να μπορεί να προχωρήσει η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. «Η ελληνική πλευρά έχει καταθέσει εποικοδομητικές προτάσεις που περιλαμβάνουν μέχρι και επέκταση των χωρικών υδάτων στα 10 ναυτικά μίλια, όμως η τουρκική πλευρά επιμένει σταθερά και προκλητικά να μην ασκήσουμε το νόμιμο δικαίωμα μας για επέκταση των χωρικών ακόμη και στην ηπειρωτική Ελλάδα».<br /><br />Ο κ. Ροζάκης, σημείωσε επίσης ότι η Άγκυρα εγείρει και νέα ζητήματα, όπως το καθεστώς στρατικοποίησης των νησιών σε συνάρτηση με το καθεστώς κυριαρχίας τους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Η Ελλάδα παραιτήθηκε από την αξίωση για χωρικά ύδατα στα 12 μίλια»

«Σημαία» έχουν κάνει τουρκικά ΜΜΕ και ιστοσελίδες στην Τουρκία τις δηλώσεις του Χρήστου Ροζάκη, προβάλλοντας «παραίτηση της Ελλάδας από την ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εννέα ενδείξεις ότι μεθοδεύουν “μεγάλο συμβιβασμό” με την Τουρκία

<img height="341" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/01/tourkia_ellada_ellinotourkika_SLpress.gr_.jpg" width="759" /><br /><br /><b>Ανδρονόπουλος Μάκης</b><br />Διαφαίνεται ότι το πολιτικό σύστημα (κυβέρνηση, ΣΥΡΙΖΑ/ΠΣ και ΚΙΝΑΛ) μαζί με εξωθεσμικούς παράγοντες μεθοδεύουν το “μεγάλο συμβιβασμό” με την Τουρκία εγκαταλείποντας κυριαρχικά δικαιώματα, αμυντικές δυνατότητες, κρίσιμους στρατηγικού χαρακτήρα πλουτοπαραγωγικούς πόρους και ποιος ξέρει τι άλλο. Το δραματικό αυτό συμπέρασμα, για το “μεγάλο συμβιβασμό” προκύπτει από μια σειρά εξελίξεων που αν συνδυαστούν καταλήγουν εκεί. Ας δούμε τις σημαντικότερες από αυτές.<br />Σε ανύποπτο χρόνο, εν μέσω της κορύφωσης της “πράσινης πολιτικής”, η κυβέρνηση ανακοινώνει πως δεν θα προχωρήσει στην εκμετάλλευση των πιθανών υποθαλάσσιων πηγών πετρελαίου και φυσικού αερίου στο Αιγαίο.<div><br />Προ ημερών ο Σωτήρης Σιδέρης (omegapress.gr) αποκαλύπτει το περιβόητο non paper των ΗΠΑ με το οποίο τερματίζεται η αμερικάνικη υποστήριξη στο σχέδιο του αγωγού EastMed.<br />Ο Αλέξανδρος Τάρκας σε ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για το παρασκήνιο της αμερικάνικης στροφής εκτιμά πως πρόκειται για μία «μεγάλη στρατηγική ήττα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής» και επισημαίνει ότι «κατέρρευσε το αφήγημα όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, από το 2013 έως σήμερα, για την κατάκτηση ηγεμονικής θέσης στο ενεργειακό παίγνιο από την περιοχή της Κύπρου και του Ισραήλ, μέχρι τα Βαλκάνια και την Ιταλία».</div><div><br />Ο Πρόδρομος Εμφιετζόγλου γράφει ότι «σε μια εποχή που η τιμή του φυσικού αερίου έχει εξαπλασιασθεί, επιβαρύνοντας τις οικονομίες της Ευρώπης και ακόμη περισσότερο της χώρας μας με δισεκατομμύρια ευρώ, διαβάσαμε στον Τύπο, με ανησυχία, ότι οι εταιρείες EXXON-TOTAL-ΕΛΠΕ διέκοψαν τις έρευνες για το 2022. Η εξόρυξη έπρεπε να είχε ξεκινήσει πριν από 8 τουλάχιστον χρόνια». Και εύλογα αναρωτιέται αν υπήρξε κυβερνητική παρέμβαση στις συνεχείς αναβολές της προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) οικολογικών οργανώσεων (WWF, Greenpeace και Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών) κατά της περιβαλλοντικής έγκρισης για την εξόρυξη των υδρογονανθράκων νοτιοδυτικά της Κρήτης (EXXON, TOTAL).</div><div><br />Στο μεταξύ περιμένουμε το νέο πρέσβη των ΗΠΑ, τον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία και νομικό Τζορτζ Τσούνη, για να αισθανθούμε περισσότερη ασφάλεια, ίσως;<br />Ο Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης του ΕΚΠΑ, Π. Ιωακειμίδης, με άρθρο του στα “Νέα” προέτρεπε την ελληνική Πολιτεία να μην σπαταλάει άδικα πόρους, καθώς δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την Τουρκία. Η επιχειρηματολογία του άρθρου αποδομήθηκε από πολλούς αρθρογράφους.</div><div><br />Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που έχει ταχθεί υπέρ της Χάγης ποιεί τη νήσσα για τα τεκταινόμενα.</div><div><br />Ο Νίκος Ανδρουλάκης, νέος πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ (με 18 ακίνητα και 848.000 ευρώ καταθέσεις στο εξωτερικό), έχει δηλώσει πως είναι υπέρ ενός νέου Ελσίνκι. Θυμίζουμε ότι το παλιό Ελσίνκι δεν άνοιξε μόνο η πόρτα για την ένταξη της Κύπρου που αναμφίβολα ήταν μια τεράστια διπλωματική επιτυχία, αλλά ταυτόχρονα άνοιξε και την κερκόπορτα για τις κλιμακούμενες τουρκικές διεκδικήσεις, αφού εκτός από την παραπομπή στη Χάγη του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας, προέβλεπε και την παραπομπή «κάθε εκκρεμούς συνοριακής διαφοράς και συναφή θέματα». Μαζί με τους νέους τομεάρχες του ΚΙΝΑΛ, ανακοινώθηκε ότι ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου θα εκπροσωπεί την παράταξη στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Θα δούμε τι σημαίνει αυτό.</div><div><br />Ο Ταγίπ Ερντογάν εμφανίστηκε αυτές τις μέρες υπέρ ενός απευθείας διαλόγου με την Ελλάδα για την επίλυση των διαφορών, αλλά δήλωσε ότι «παρά τις αδικίες που αντιμετωπίζει η Τουρκία, η ΕΕ παραμένει στρατηγική μας προτεραιότητα και συνεχίζουμε την προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση. Είμαστε έτοιμοι να ενισχύσουμε τον διάλογο και τη συνεργασία με την ΕΕ!»</div><div><br />Ο EastMed για το “μεγάλο συμβιβασμό”<br /><br />Θα μπορούσαν να καταγραφούν κι άλλες σχετικές εξελίξεις. Εκείνο που προκύπτει μετά βεβαιότητας είναι πως υπάρχει πολύ παρασκήνιο και κινήσεις πάνω στη σκακιέρα. Ο αγωγός EastMed υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ ως έργο απεγκλωβισμού της ΕΕ από το ρωσικό φυσικό αέριο και ως αντίπαλο δέος στον Nord Stream II, αλλά τώρα όλα δείχνουν πως θα τον καταπιούν. Ένδειξη για το “μεγάλο συμβιβασμό”.<br /><br />Άσχετα αν τώρα βγήκε ο πολύς Στόλτενμπεργκ και είπε πως το μέλλον του θα εξαρτηθεί από την στάση της Ρωσίας στο Ουκρανικό. Σε κάθε περίπτωση ο EastMed παραμένει στη σκακιέρα μέχρι να κλείσει η παρτίδα, η οποία θυμίζει πως παίζεται το μεγάλο παιγνίδι από τους μεγάλους παίκτες εις βάρος των μικρών.<br /><br />Κατά διαβολική σύμπτωση, τώρα που βιώνουμε την επέτειο των 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, ο Μελέτης Μελετόπουλος σε άρθρο του μας θύμισε ότι «κορυφαίοι ιστορικοί (Μαρκεζίνης, Ψυρούκης, Σακελλαρόπουλος, αλλά και ξένοι) έχουν επισημάνει ότι η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε από τη Δύση ως μοχλός εκβιασμού του Κεμάλ, προκειμένου αυτός να αφήσει εκτός των ορίων του υπό διαμόρφωσιν τουρκικού κράτους την πετρελαιοφόρο περιοχή της Μοσσούλης, που διεκδικούσαν οι Σύμμαχοι», ασχέτως εάν η εκστρατεία ήταν μονόδρομος και ο Βενιζέλος ρεαλιστής.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εννέα ενδείξεις ότι μεθοδεύουν “μεγάλο συμβιβασμό” με την Τουρκία

Ανδρονόπουλος Μάκης Διαφαίνεται ότι το πολιτικό σύστημα (κυβέρνηση, ΣΥΡΙΖΑ/ΠΣ και ΚΙΝΑΛ) μαζί με εξωθεσμικούς παράγοντες μεθοδεύουν το “μεγά...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τριπλό παιχνίδι του Ερντογάν με ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ρωσία

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/c0/c0f67c23367e4c768e5c2222e858c92e.PNG?quality=80&404=default&v=8" width="813" /><br /><br />Η Τουρκία θεωρεί τον εαυτό της έναν απαραίτητο σύμμαχο της Δύσης, αλλά το να έχει καλές σχέσεις τόσο με τη Ρωσία όσο και με τους αντιπάλους της μπορεί να γυρίσει ''μπούμερανγκ'' για την Άγκυρα, δήλωσε ο πρώην Ινδός διπλωμάτης M.K. Bhadrakumar, σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στους Asian Times.<br /><br />Η θέση της Τουρκίας έναντι της Ρωσίας, του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών παραμένει πιο κρίσιμη από ποτέ, δήλωσε ο Bhadrakumar.<br /><br />Οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ βρίσκονται στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων δεκαετιών, σύμφωνα με αναλυτές. Οι σχέσεις μεταξύ των συμμάχων στο ΝΑΤΟ επιδεινώθηκαν μετά την απόκτηση από την Τουρκία των ρωσικών πυραυλικών συστημάτων S-400 το 2019, με αποτέλεσμα η Ουάσινγκτον να αποκλείσει την Τουρκία από το πρόγραμμα των stealth μαχητικών αεροσκαφών F-35 και να επιβάλει κυρώσεις στην αμυντική της βιομηχανία.<br /><br />Η Άγκυρα έχει αρχίσει να πιστεύει ότι η Ουάσινγκτον θα είναι πρόθυμη να εκτονώσει τις εντάσεις μεταξύ των δύο συμμάχων του ΝΑΤΟ το 2022, έγραψε ο πρώην διπλωμάτης.<br /><br />Η Άγκυρα έγινε πρόσφατα πιο αισιόδοξη για την αναδιαμόρφωση των σχέσεών της με την Ουάσινγκτον, όταν την Τρίτη ελληνικές κυβερνητικές πηγές δήλωσαν ότι η Ουάσινγκτον εξέφρασε επιφυλάξεις για το έργο EastMed, ένα έργο αγωγού ύψους 6 δισ. ευρώ που αναμενόταν να καλύψει το 10% της συνολικής ανάγκης της Ευρώπης για φυσικό αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία είχε αντιταχθεί σθεναρά στο έργο, λέγοντας ότι το σχέδιο δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς την έγκριση της Τουρκίας.<br /><br />"Η υποστήριξη των ΗΠΑ είναι ζωτικής σημασίας για τη βιωσιμότητα του έργου και η Τουρκία τείνει να διαβάσει πολιτικό νόημα στην στροφή της Ουάσινγκτον", δήλωσε ο διπλωμάτης.<br /><br />Τον Ιανουάριο, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών ζήτησε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ τη δημιουργία ενός κοινού μηχανισμού για την επίλυση μακροχρόνιων ζητημάτων μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />"Η Τουρκία διερευνά τρόπους για θετικό διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Άγκυρα εκτιμά ότι αν και η Τουρκία είναι ένα τοξικό θέμα στην Ουάσιγκτον, η κυβέρνηση Μπάιντεν δεν είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε ρήξη", έγραψε ο Bhadrakumar.<br /><br />Ο ισχυρός άνδρας της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πίστευε ότι η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην Τουρκία μπορεί να αλλάξει, καθώς "η στάση της Άγκυρας απέναντι στον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων αποκτά πλέον συνέπεια", πρόσθεσε.<br /><br />Ωστόσο, η αξιοπιστία του ίδιου του Ερντογάν μπορεί να είναι μέρος του προβλήματος, σύμφωνα με τον Bhadrakumar. Κατηγορούμενος για "καλοήθη αμέλεια" για το ISIS και την Αλ Κάιντα στη Συρία, ο ισχυρός άνδρας της Τουρκίας παραμέρισε τη δυτική συμμαχία και προώθησε την ευρασιατική ολοκλήρωση.<br /><br />Επιπλέον, η κυβέρνησή του αναβίωσε τον νεο-οθωμανικό αλυτρωτισμό, ο οποίος οδήγησε τη χώρα να αναμειχθεί σε έναν συνεχιζόμενο εμφύλιο πόλεμο στη γειτονική Συρία.<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο Ερντογάν ζήτησε επίσης την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ της χώρας του και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τον ίδιο, η πλήρης ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ είναι ζωτικής σημασίας και χωρίς τις "εξαιρετικές προσπάθειες της Τουρκίας, η Συρία και η Ευρώπη θα αντιμετώπιζαν ένα διαφορετικό τοπίο".<br /><br />"Ο Ερντογάν φαντασιώνεται ότι είναι απαραίτητος για τη Δύση, το ΝΑΤΟ και τη Ρωσία. Η αλήθεια είναι ότι η Δύση μπορεί να δεχτεί πίσω την Τουρκία, αλλά θα δεχτεί τον Ερντογάν;", δήλωσε ο Bhadrakumar.<br /><br />Η αντίδραση της Τουρκίας στις πρόσφατες εξελίξεις στο Καζακστάν είναι επίσης προβληματική. Στις 2 Ιανουαρίου, το Καζακστάν επλήγη από διαδηλώσεις στις πλούσιες σε πετρέλαιο δυτικές επαρχίες του, αφού οι εργαζόμενοι βγήκαν στους δρόμους για την αύξηση των τιμών των καυσίμων από την κυβέρνηση. Η κυβέρνηση του προέδρου Κασίμ-Γιομάρτ Τοκάγιεφ υπαναχώρησε στην κίνηση αυτή, αλλά οι διαμαρτυρίες σύντομα εξελίχθηκαν σε μια ευρύτερη σειρά διαδηλώσεων με αιτήματα για πολιτική αλλαγή.<br /><br />Ο Τοκάγιεφ ισχυρίστηκε επανειλημμένα ότι εξτρεμιστές και τρομοκράτες από τη Μέση Ανατολή, εκπαιδευμένοι από ξένες δυνάμεις, συμμετείχαν στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη χώρα του. Σύμφωνα με τον Τοκάγιεφ, επρόκειτο για μια συνωμοσία που οργανώθηκε από μία και μόνη πηγή.<br /><br />Οι αρχές του Καζακστάν ανακοίνωσαν ότι υπάρχει μεγάλος αριθμός ξένων μαχητών, συμπεριλαμβανομένων Αμερικανών και Τούρκων, οι οποίοι συνελήφθησαν και ανακρίθηκαν από αυτές.<br /><br />Το συμπέρασμα είναι ότι "η Τουρκία προωθεί την ισλαμική ταυτότητα μεταξύ των Καζάκων και διευκολύνει και υποστηρίζει τη συμμετοχή Καζάκων μαχητών στη σύγκρουση στη Συρία".<br /><br />Ο Bhadrakumar περιέγραψε την Τουρκία ως ένα "swing state" όπου οι μικτοί πολιτικοί προσανατολισμοί στην εξωτερική πολιτική θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε καταστροφικές συνέπειες.<br /><br />"Το να τρέχεις με τον λαγό και να κυνηγάς με το κυνηγόσκυλο είναι συναρπαστικό και μπορεί να φαίνεται το έξυπνο πράγμα που πρέπει να κάνεις. Αλλά εκατό χρόνια πριν, η οθωμανική Τουρκία πλήρωσε βαρύ τίμημα", δήλωσε ο Bhadrakumar.<br /><br />"Η απόφασή της να διευκολύνει την επίθεση της Γερμανίας κατά της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα θα οδηγούσε τελικά στο θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων Οθωμανών πολιτών, στη γενοκτονία των Αρμενίων, στη διάλυση της αυτοκρατορίας και στην κατάργηση του ισλαμικού χαλιφάτου", έγραψε.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το τριπλό παιχνίδι του Ερντογάν με ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ρωσία

Η Τουρκία θεωρεί τον εαυτό της έναν απαραίτητο σύμμαχο της Δύσης, αλλά το να έχει καλές σχέσεις τόσο με τη Ρωσία όσο και με τους αντιπάλους ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ και Λίβανος σε συμφωνία για φυσικό αέριο… μέσω Συρίας! Μοντέλο και για Ελλάδα-Τουρκία;

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/10/ISRAEL-LEBANON-EEZ-AOZ-790x400.jpg" width="776" /><br /><br />Δραματικές εξελίξεις, αλλά προς θετική κατεύθυνση φαίνεται πως σημειώνονται στην ανατολική Μεσόγειο και τον ενεργειακό τομέα. Όπως αναφέρει το ισραηλινό τηλεοπτικό δίκτυο Channel 12, το Ισραήλ υπέγραψε συμφωνία για την προμήθεια φυσικού αερίου στον Λίβανο, παρότι οι δυο χώρες έχουν σκληρή διένεξη μεταξύ τους για τα όρια της Αποκλειστικής Ζώνης (ΑΟΖ), κάτι το οποίο θα κρίνει και το που ανήκουν κοιτάσματα στην επίμαχη περιοχή, με αποτέλεσμα να αναρωτιέται κανείς εάν η αμερικανική ενεργειακή διπλωματία θα επιχειρήσει να προωθήσει κάποια παραλλαγή του σκεπτικού και στο πιο πολύπλοκο μέτωπο Ελλάδας-Τουρκίας, που δεν αφορά όμως αποκλειστικά οικονομικές στοχεύσεις από την πλευρά της Άγκυρας…<br /><br />Το δίκτυο Channel 12 αναφέρει ότι η συμφωνία κατέστη εφικτή με τη μεσολάβηση του απεσταλμένου των ΗΠΑ Amos Hochstein και υπογράφηκε με μυστικότητα σήμερα. Η συμφωνία φέρεται να προβλέπει δέσμευση του Ισραήλ να μεταφέρει αέριο στην Ιορδανία, από όπου θα στέλνεται στον Λίβανο… μέσω της Συρίας, διότι δεν είναι ακόμα… (γεω)πολιτικώς ορθή η απευθείας σύναψη τέτοιων συμφωνιών!<br /><br />Αυτή η τελευταία πρόβλεψη, εάν επιβεβαιωθεί, δείχνει οργιώδες παρασκήνιο που αφορά τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή. Το ερώτημα είναι εάν η Ρωσία που διατηρεί μια “λειτουργική σχέση” με το Ισραήλ, γνώριζε και έχει δώσει το πράσινο φως, έστω συναινώντας σιωπηρά. Σύμφωνα με το δίκτυο, αυτό συνέβη!<br /><br />Δηλαδή η συμφωνία εγκρίθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και υπήρξε συντονισμός με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν! Όλα δείχνουν πως η συμφωνία σχεδιάστηκε κατά τρόπον που να παράσχει στον Λίβανο εναλλακτική λύση ενεργειακής τροφοδοσίας έναντι του Ιράν στην προσπάθεια να ανακάμψει από τη σφοδρή οικονομική κρίση.<br /><br />Πιθανότατα, αυτό σημαίνει και εμπλοκή ισχυρών χωρών του Κόλπου οι οποίες και τις σχέσεις με το Ισραήλ έχουν εξομαλύνει και έχουν αναμειχθεί ενεργά στην προσπάθεια καταπολέμησης του ελέγχου του Λιβάνου από το Ιράν. Δηλαδή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και τη Σαουδική Αραβία. Άγνωστο είναι μέχρι στιγμής εάν είναι ενήμερη η Γαλλία, η οποία προ ημερών ευθυγραμμίστηκε με τα ΗΑΕ στην προσπάθεια στήριξης του Λιβάνου, λίγο μετά το χρυσοφόρο συμβόλαιο για την πώληση 80 μαχητικών Rafale….<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ισραήλ και Λίβανος σε συμφωνία για φυσικό αέριο… μέσω Συρίας! Μοντέλο και για Ελλάδα-Τουρκία;

Δραματικές εξελίξεις, αλλά προς θετική κατεύθυνση φαίνεται πως σημειώνονται στην ανατολική Μεσόγειο και τον ενεργειακό τομέα. Όπως αναφέρει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καιρός να μιλήσουμε για την εθνική άμυνα

<img height="400" src="https://i2.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/01/DA00044913_S-1-768x480-1.jpg?fit=768%2C480&ssl=1" width="737" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η άφιξη των Rafale σηματοδοτεί την απαρχή μιας νέας εποχής για την εθνική άμυνα της Ελλάδας.</span></h3><b>Μάνος Καραγιάννης*</b><br />Η επικείμενη άφιξη των μαχητικών Rafale σηματοδοτεί την απαρχή μιας νέας εποχής για την εθνική άμυνα. Μέσα σε δύο χρόνια έχουν ληφθεί αποφάσεις που κάλλιστα θα μπορούσε κάποιος να τις χαρακτηρίσει ιστορικές.<br /><br />Η δημιουργία της νέας Διοίκησης Ειδικού Πολέμου και η συνακόλουθη αναβάθμιση των Ειδικών Δυνάμεων, η αγορά των φρεγατών Belharra, η ενοικίαση μη επανδρωμένων αεροσκαφών από το Ισραήλ, η επαναλειτουργία των μεταφορικών ελικοπτέρων ΝΗ90 και η απόκτηση των επιθετικών ελικοπτέρων Kiowa θα επιφέρουν μεγάλες αλλαγές στον επιχειρησιακό σχεδιασμό των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Μετά από μια δεκαετία, η χώρα μας εξοπλίζεται με ό,τι καλύτερο μπορεί αυτή τη στιγμή να προμηθευτεί από το εξωτερικό. Οι συσχετισμοί στρατιωτικής ισχύος θα αλλάξουν υπέρ της ελληνικής πλευράς για πρώτη φορά μετά από το 1974.<br /><br />Αυτή η εξέλιξη έχει δημιουργήσει ευφορία σε όσους παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στον ευαίσθητο τομέα της άμυνας, αλλά δημιουργούν και προβληματισμό. Η αγορά υπερσύγχρονων αμυντικών συστημάτων από μόνη της δεν σημαίνει ότι η Άγκυρα θα αλλάξει την αναθεωρητική της πολιτική στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στην πραγματικότητα, οι νέοι εξοπλισμοί θα είναι άχρηστοι αν δεν αλλάξει ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τη στρατιωτική ισχύ της Ελλάδας. Υπάρχουν βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις που δύσκολα ανατρέπονται και υπονομεύουν την αξιέπαινη προσπάθεια ισχυροποίησης της ελληνικής αποτροπής. Οι τρεις κυριότερες είναι οι εξής:<br /><ul style="text-align: left;"><li>1. Η Ελλάδα δεν μπορεί να υπερασπιστεί με μεγάλη επιτυχία τον εαυτό της, αφού αντιμετωπίζει έναν στρατιωτικά ανώτερο αντίπαλο.</li></ul>Πρόκειται για μια αντίληψη που διέπει πολλές αναλύσεις που μιλούν για «συνεκμετάλλευση», «σύμπραξη» ή «κατευνασμό». Στην καλύτερη περίπτωση, τέτοιες προτάσεις καταδεικνύουν την έλλειψη γνώσης για τις σύγχρονες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Οι αριθμοί δεν σημαίνουν πλέον πολλά. Σημασία έχει η ικανότητα υπεράσπισης ή κατάληψης εδάφους, ο περιορισμός φίλιων και η πρόκληση εχθρικών απωλειών, και η ταχεία επικράτηση στο πεδίο της μάχης.<br /><br />Συνοπτικά, η Ελλάδα διαθέτει σημαντικές αμυντικές δυνατότητες που της επιτρέπουν να υπερασπιστεί έδαφος και να προκαλέσει μεγάλες απώλειες στις εχθρικές δυνάμεις. Με το κατάλληλο στρατιωτικό δόγμα, η αποτρεπτική ικανότητα της χώρας θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Έτσι και αλλιώς, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις συγκαταλέγονται ανάμεσα στις 6-7 ισχυρότερες του ΝΑΤΟ.<br /><ul style="text-align: left;"><li>2. Η χρήση στρατιωτικής ισχύος δεν αρμόζει σε μια ευρωπαϊκή χώρα σαν την Ελλάδα που έχει ως βασικό της όπλο το διεθνές δίκαιο.</li></ul>Αν κάτι μας έχει αποδείξει η αντιπαράθεση με την Τουρκία είναι ότι το διεθνές δίκαιο ερμηνεύεται πολλές φορές κατά το δοκούν. Οι διμερείς διαφορές με την Άγκυρα εκκρεμούν τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1970, ανεξάρτητα από ποιο κόμμα βρίσκεται στην εξουσία στη γειτονική χώρα.<br /><br />Τίποτα δεν υπάρχει στον ορίζοντα που να μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε για την εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η σύγκρουση συνιστά μια νομοτελειακή εξέλιξη. Οι σοβαρές χώρες, όμως, προετοιμάζονται για το χειρότερο σενάριο ώστε να μην βιώσουν τραγικές καταστάσεις.<br /><ul style="text-align: left;"><li>3. Η Ελλάδα είναι μια φιλειρηνική χώρα, θα αμυνθεί μόνο αν δεχθεί επίθεση.</li></ul>Η Τουρκία ξεκάθαρα αντιγράφει αναθεωρητικές χώρες, όπως η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν. Μαθαίνει από τις επιτυχίες τους. Ανάμεσα στον πόλεμο και την ειρήνη υπάρχει μια γκρίζα ζώνη τουρκικών δραστηριοτήτων που υπονομεύουν την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο και τη Δυτική Θράκη. Έχουμε περάσει σε μια εποχή σχετικοποίησης της αλήθειας.<br /><br />Για παράδειγμα, μετά τη «μάχη του Έβρου» το 2020, η τουρκική προπαγάνδα κατόρθωσε να πείσει ορισμένες διεθνείς ΜΚΟ και ξένα ΜΜΕ ότι η ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να απολογηθεί για το κλείσιμο των συνόρων. Το πλεονέκτημα βρίσκεται πλέον στα χέρια της πλευράς που παίρνει την πρωτοβουλία. Στον σημερινό κόσμο, όπου η πληροφορία διακινείται με ιλιγγιώδεις ταχύτητες, δεν υπάρχει αμυνόμενος και επιτιθέμενος. Υπάρχει μόνο νικητής και χαμένος.<br /><br />Καταληκτικά, οι νέοι εξοπλισμοί προσφέρουν στην Ελλάδα τη μοναδική ευκαιρία να τιθασεύσει τον τουρκικό αναθεωρητισμό. Όχι βέβαια με πόλεμο, αλλά με μεγαλύτερη χρήση της στρατιωτικής της ισχύος στο πεδίο. Εκεί που τελικά θα κριθεί το μέλλον της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br /><b><i>* Ο Μάνος Καραγιάννης είναι αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Αμυντικών Σπουδών του King’s College London και στο Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας</i></b><div><br /></div><div><a href="http://liberal.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Καιρός να μιλήσουμε για την εθνική άμυνα

Η άφιξη των Rafale σηματοδοτεί την απαρχή μιας νέας εποχής για την εθνική άμυνα της Ελλάδας. Μάνος Καραγιάννης* Η επικείμενη άφιξη των μαχητ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία ως μεσαία δύναμη: η περίπτωση της Συρίας και οι σχέσεις με τη Μόσχα

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhIlM21eWEtOLaQwVuxFJG3q9ioQjcbgdUaTcau91hBsNeHMrUsu6J7jmIeQzSaiJ_jlg1pcwD9ogRG0TzYNCVk2t3JAZdrZHFo0M-atWOVWtZ0--MFMexonYSHL7os-vLo72634FtjJHxeanQpG5yIAuT5s1Da9RE1vaSHPiNH1ok_3n7BSXEHbZsJ=s758"><img border="0" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhIlM21eWEtOLaQwVuxFJG3q9ioQjcbgdUaTcau91hBsNeHMrUsu6J7jmIeQzSaiJ_jlg1pcwD9ogRG0TzYNCVk2t3JAZdrZHFo0M-atWOVWtZ0--MFMexonYSHL7os-vLo72634FtjJHxeanQpG5yIAuT5s1Da9RE1vaSHPiNH1ok_3n7BSXEHbZsJ=w755-h338" width="755" /></a><div><br /></div><div>Μετάφραση και προλογισμός: <b>Γιώργος Κουτσαντώνης</b><br />Μεταφράζουμε ένα πολύ ενδιαφέρον και ευσύνοπτο κείμενο του Ιταλού αναλυτή Stefano Modena που βασίζει τους συλλογισμούς του στη θεωρία των μεσαίων δυνάμεων, όπως αναπτύχθηκε από τον <a href="https://www.amazon.it/potenze-Teoria-prassi-politica-estera/dp/8834331435">Marco Valigi </a>και άλλους. Η ανάλυση δημοσιεύθηκε στο <a href="https://geopolitica.info/turchia-media-potenza/">GeoPolitica.info</a>, και δείχνει πώς ερμηνεύουν ορισμένοι Ιταλοί αναλυτές τη θέση και τη στάση της σύγχρονης Τουρκίας στο διεθνές πολυπολικό σύστημα. Η ανάλυση είναι ιδιαίτερα κατατοπιστική και χρήσιμη γιατί μπορεί να βοηθήσει το ελληνικό αναγνωστικό κοινό να δει την Τουρκία όπως την βλέπουν και κάποιοι άλλοι εκτός Ελλάδας.<br /><br />Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1989, η διπολική τάξη πραγμάτων που κυβερνούσε τη μοίρα του κόσμου από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έφτασε στο τέλος της και εμφανίστηκαν μια σειρά παικτών, που προηγουμένως είχαν συντριβεί στα δύο στρατόπεδα: οι μεσαίες δυνάμεις. Το κείμενο που ακολουθεί αναλύει την περίπτωση της Τουρκίας υπό το πρίσμα της θεωρίας των μεσαίων δυνάμεων (Valigi 2017), εστιάζοντας στην υπόθεση της Συρίας και στις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας. Ο στόχος είναι να εξηγηθεί η συστημική δυναμική στην οποία βασίζεται η τουρκική επέμβαση στη Συρία και οι λόγοι για τις σχέσεις που δημιουργήθηκαν μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας.<br /><br />Η θεωρία των μεσαίων δυνάμεων<br /><br />Η θεωρία των μεσαίων δυνάμεων, που προτείνεται, μεταξύ άλλων, και από τον Valigi (2017) επιτρέπει την αναπαράσταση του διεθνούς συστήματος, τον εντοπισμό και τον ορισμό των διαφορετικών τύπων μεσαίων δυνάμεων και των συμπεριφορών τους. Στο μοντέλο, οι δυνάμεις ταξινομούνται με βάση τρεις δομικούς παράγοντες ισχύος (έκταση, πληθυσμός, ΑΕΠ) – και έναν παράγωγο (τις στρατιωτικές δαπάνες). Για να αναπαραστήσει το διεθνές σύστημα, το μοντέλο ξεκινά από την παρατήρηση ότι ο πόλεμος αποτελεί τον φορέα σταθεροποίησης στις διεθνείς δομές, επομένως η προσφυγή στον πόλεμο θα εξαρτηθεί από τις σχέσεις οικονομικής-στρατιωτικής ισχύος και την ιδεολογική απόσταση μεταξύ των μερών, όπου αντιστοιχούν διαφορετικοί βαθμοί κινήτρων που οδηγούν στη σύγκρουση. Η διεθνής δομή, κάθε ιστορικής περιόδου, προέρχεται από τη διασταύρωση μεταξύ αυτών των μεταβλητών παραγόντων, με την οποία συνδέεται ένας ορισμένος βαθμός σταθερότητας του συστήματος. Αφού καθοριστεί το διεθνές πλαίσιο, το μοντέλο διακρίνει τις μεσαίες δυνάμεις με βάση δυο παραμέτρους: α) τους οικονομικό-στρατιωτικούς πόρους και β) τη διπλωματική ικανότητα. Η πρώτη παράμετρος είναι συνάρτηση των αμυντικών δαπανών, ενώ η δεύτερη εξαρτάται από το βαθμό πραγματισμού και ιδεολογικής πόλωσης σε σχέση με τον αντίπαλο. Η διασταύρωση αυτών των δύο μεταβλητών ορίζει πέντε διαφορετικούς τύπους μεσαίων δυνάμεων, καθεμία εκ των οποίων χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες συμπεριφορές: σύμμαχος, σταθεροποιητής, επιτιθέμενος, διαμεσολαβητής και δορυφόρος.<br /><br />Η Τουρκία ως μεσαία δύναμη<br /><br />Στην ταξινόμηση των δυνάμεων με βάση την έκταση, τον πληθυσμό, το ΑΕΠ και τις στρατιωτικές δαπάνες, η Τουρκία εμπίπτει πλήρως στις μεσαίες δυνάμεις και παρουσιάζει το προφίλ του επιτιθέμενου. Στόχος του επιτιθέμενου είναι να διατηρήσει το δικό του στάτους, αποφεύγοντας την κυριαρχία της συντηρητικής δυνάμεως χωρίς να συντριβεί από την αναθεωρητική. Έχει μια ιδεολογική σχέση αντίθεσης με τη συντηρητική δύναμη, διαθέτει υψηλούς οικονομικό-στρατιωτικούς πόρους και ελάχιστους περιορισμούς δράσης. Απέναντι σε μια αναθεωρητική απειλή, θα τείνει καταρχάς να υιοθετήσει τη στρατηγική γνωστή ως «Bandwagoning»[2] δηλαδή να ενωθεί με την αναθεωρητική δύναμη για να προστατευτεί από τη συντηρητική δύναμη στην οποία αντιτίθεται ιδεολογικά, αλλά θα εξακολουθεί να βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα σε δύο επικίνδυνες εστίες (πόλους) και να απειλείται και από τις δυο.<br /><br />Σε συστημικό επίπεδο, η Ρωσία χαρακτηρίζεται ως μια αναθεωρητική δύναμη, με φιλοδοξία να επιστρέψει σε πρωταγωνιστικό παγκόσμιο ρόλο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από την άλλη, είναι η συντηρητική δύναμη, σε σχέση με την οποία η Τουρκία βρίσκεται πλέον σε ιδεολογική αντίθεση, αφού η απώλεια του ρόλου της ως αμυντικού προμαχώνα κατά του κομμουνισμού έχει μειώσει το στάτους της. Η συμμαχία της Τουρκίας με τις ΗΠΑ, που εδραιώθηκε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, γνώρισε συχνά στιγμές έντασης όταν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ ήρθαν σε σύγκρουση με εκείνα της Τουρκίας. Ένα ξεκάθαρο παράδειγμα αυτού είναι το άλυτο ζήτημα της Κύπρου, στο οποίο ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζόνσον είχε ήδη παρέμβει το 1964 για να σταματήσει την τουρκική κατοχή, η οποία ωστόσο έγινε το 1974. Με την Ισλαμική επανάσταση στο Ιράν, οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις βελτιώθηκαν και στη συνέχεια εξασθένησαν με την κατάρρευση του Τείχους του Βερολίνου και την αμερικανική υποστήριξη των αυτόνομων κουρδικών οικισμών στο Ιράκ μετά τον Πρώτο Πόλεμο του Κόλπου. Από τότε, και ειδικότερα με την άνοδο του Ερντογάν στην εξουσία, έχουν αυξηθεί σημαντικά οι στιγμές έντασης. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε δυο: α) την τουρκική υποστήριξη των συμφερόντων της Ρωσίας στη Βαλτική και β) την αγορά του οπλικού συστήματος S-400 το 2017. Η αποτυχία της Άγκυρας να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνέβαλε στην επιδείνωση των σχέσεων με τη Δύση, με επιπτώσεις και σε επίπεδο ΝΑΤΟ.<br /><br />Η υπόθεση της Συρίας και οι σχέσεις με τη Μόσχα<br /><br />Από τη δεκαετία του 2000, η ​​Άγκυρα χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο την εξωτερική πολιτική για να διεκδικήσει την αυτονομία της και να προσπαθήσει να αυξήσει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο, με προβολή ίδιας ισχύος στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, τη Σομαλία και το Αφγανιστάν. Η δυσαρεστημένη με τις ΗΠΑ Τουρκία, πλησίασε τη Ρωσία, με τον κίνδυνο να βρεθεί σε σύγκρουση και με τις δύο δυνάμεις, μια πιθανότητα που φάνηκε να υλοποιείται το 2015 με τη ρωσική επέμβαση στη Συρία, έναν ιστορικό σύμμαχο της Ρωσίας, και τη χρήση της ναυτικής βάσης στην Ταρτούς. Ο εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε το 2011 είδε την Τουρκία να υποστηρίζει τους Σύρους αντάρτες, ώσπου το 2015 η απειλή της απώλειας μιας στρατηγικής θέσης στη Μεσόγειο, ώθησε τη Ρωσία να παρέμβει και να αλλάξει τη ροή της σύγκρουσης. Ως εκ τούτου, η Τουρκία έπρεπε να αναθεωρήσει τη στρατηγική της κάνοντας διάλογο με τη Ρωσία και το Ιράν στην αναζήτηση μιας διπλωματικής λύσης και σταδιακά να πλησιάσει ξανά τη Ρωσία. Η περίπτωση της Συρίας δείχνει, ωστόσο, ότι αυτή η προσέγγιση είχε και ποικιλες αντιθέσεις. Στην πραγματικότητα οι σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας χαρακτηρίζονται από μια συνεχή έξαρση της έντασης που εξισορροπείται από την ικανότητα «τμηματοποίησης» των προβλημάτων για την αναζήτηση λύσεων αμοιβαίου οφέλους, που απορρέουν από τη συνεργασία, χωρίς ωστόσο να εγκαταλειφθεί ο διαρκής ανταγωνισμός. Με την πάροδο του χρόνου, οι δύο χώρες βελτίωσαν την ικανότητα διαχείρισης των μεταξύ τους συγκρούσεων με βάση τρεις παράγοντες: τις κακές σχέσεις και των δύο με τη Δύση, την εξατομίκευση των διαδικασιών λήψης αποφάσεων σε επίπεδο Προέδρων και την αμοιβαία «διαπλοκή» μεταξύ των οικονομιών των δυο χωρών, γεγονός που καθιστά μεγάλο το κόστος ενός ενδεχόμενου διαζυγίου.<br /><br />Συμπεράσματα<br /><br />Στην τουρκική εξωτερική πολιτική, η περίπτωση της Συρίας είναι παραδειγματική καθώς αφορά μια εσωτερική σύγκρουση που έχει διεθνοποιηθεί αναδεικνύοντας την ικανότητα της Τουρκίας να καταλήγει σε συμφωνία με τη Ρωσία, ενώ αντιτίθεται στις ΗΠΑ. Η στάση της Τουρκίας χαρακτηρίζεται από μια προοδευτική απόσπαση από τον δυτικό κόσμο με αυξανόμενες συγκρούσεις με τις ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Μια στρατηγική θέση που πρέπει να ερμηνευθεί ως συνειδητοποίηση της απώλειας της σημασίας του τουρκικού ρόλου στο διεθνές σύστημα μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την εξαφάνιση της σοβιετικής απειλής. Από αυτή την άποψη, η προσέγγιση της Ρωσίας, από την τουρκική πλευρά, είναι λειτουργική και έχει ως στόχο την ανάκαμψη των διαπραγματευτικών όρων της Άγκυρας απέναντι στις ΗΠΑ προκειμένου να διατηρηθεί το στάτους της Τουρκίας ως μεσαία δύναμη.<br /><br /></div><div>ΣτΜ.: στις διεθνείς σχέσεις ο όρος αναφέρεται στις περιπτώσεις όπου ένα κράτος ευθυγραμμίζεται με μια ισχυρότερη, αλλά εχθρική δύναμη, παραδεχόμενο ότι ο ισχυρότερος αντίπαλός του, που μετατρέπεται σε εταίρος, θα κερδίσει περισσότερα λάφυρα από τις κατακτήσεις. Για κάποιους αναλυτές, όπως ο John Mearsheimer, αυτή είναι μια στάση που δείχνει την αδυναμία μιας χώρας.<br /><br /></div><div><a href="http://i-epikaira.blogspot.com">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία ως μεσαία δύναμη: η περίπτωση της Συρίας και οι σχέσεις με τη Μόσχα

Μετάφραση και προλογισμός: Γιώργος Κουτσαντώνης Μεταφράζουμε ένα πολύ ενδιαφέρον και ευσύνοπτο κείμενο του Ιταλού αναλυτή Stefano Modena που...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Ελλάδα στηρίζει την ένταξη των Σκοπίων στην ΕΕ και τι επιδιώκει αναφορικά με τη Συνθήκη των Πρεσπών

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/european-union-1078x515.jpg?itok=vgZ5x55I" width="717" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σκοπιανά ΜΜΕ βρήκαν ευκαιρία με την συνέντευξη Μητσοτάκη</span></h3><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Σε άρθρο ΜΜΕ των Σκοπίων, γίνεται εκτενής αναφορά των όσων είπε ο νυν Έλληνας Πρωθυπουργός Κ .Μητσοτάκης για το θέμα της Συμφωνίας της χώρας τους με την Ελλάδα που υπεγράφη από τον προκάτοχό του Τσίπρα , σε συνέντευξη του σε ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι της χώρας μας<br /><br />Αναφέρει το άρθρο:<br /><br />"Η κριτική που άσκησα για τη συμφωνία δεν αφορούσε το όνομα, αλλά αφορούσε την μακεδονική γλώσσα και τη μακεδονική εθνότητα και συνεχίζω να πιστεύω ότι αυτό είναι μεγάλο λάθος", είπε ο Μητσοτάκης και συνέχισε λέγοντας "αυτά τα λάθη δεν διορθώνοντα .Τώρα η Ελλάδα προσπαθεί για καλές σχέσεις με τη Βόρεια Μακεδονία."<br /><br />«Από τη στιγμή που συνέβη, έχουμε κάθε λόγο να επιδιώκουμε τις καλύτερες δυνατές σχέσεις με τη Βόρεια Μακεδονία και κυρίως να διευρύνουμε την οικονομική μας επιρροή. Γιατί αυτή τη στιγμή η Ελλάδα γίνεται ξανά πρωταγωνιστής του ενεργειακού χάρτη των Βαλκανίων.Η χώρα μας είναι μια φυσική πηγή εισροής ενέργειας στα Βαλκάνια και στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, και στοχεύουμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τον ρόλο μας», είπε ο Μητσοτάκης.<br /><br />Τόνισε ότι πρέπει να ξεκινήσει η ενταξιακή διαδικασία της Βόρειας Μακεδονίας στην ΕΕ, γιατί μέσω αυτής η Ελλάδα «θα έχει την ευκαιρία να πιέσει για την εφαρμογή της συμφωνίας και να επουλώσει τις όποιες αδυναμίες του επιτρέπει το νομικό πλαίσιο αυτής».<br /><br />Ο Μητσοτάκης δηλώνει απόλυτα συνεπής με τις δηλώσεις του για τη Συμφωνία των Πρεσπών που διατυπώθηκαν πριν από την έλευση του κόμματος της ΝΔ στην εξουσία, εξηγώντας ότι θα ήταν πολύ εύκολο και πολιτικά χρήσιμο αν έλεγε προεκλογικά ότι θα ακυρώσει τη συμφωνία.<br /><br />«Δεν το έκανα γιατί είμαι σοβαρός πολιτικός και ξέρω πολύ καλά ότι οι συμφωνίες δεν μπορούν να αλλάξουν», είπε ο Έλληνας πρωθυπουργός."<br /><br />Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα<br /><br />Από τα παραπάνω διαφαίνονται τα εξής:<br /><br />-Η Ελλάδα δεν πρόκειται να εγείρει ενστάσεις αναφορικά με την Συμφωνία των Πρεσπών και να επιδιώξει την ακύρωσή της<br /><br />- Η χώρα μας θα επιδιώξει την ένταξη των Σκοπίων (Βόρειας Μακεδονίας) στην ΕΕ, με την οποία επιθυμεί να έχει καλές σχέσεις προκειμένου αφενός μέσω του εδάφους της να προωθήσει ενέργεια πρός την ΕΕ, αφετέρου μέσω της ενταξιακής διαδικασίας η Ελλάδα θα έχει την ευκαιρία να πιέσει για την εφαρμογή της εν λόγω συμφωνίας και να επουλώσει τις όποιες αδυναμίες του επιτρέπει το νομικό πλαίσιο αυτής<br /><br />Σε προγενέστερο άρθρο μας είχαμε αναφερθεί στην μελλοντική επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα Δυτικά Βαλκάνια, δηλαδή για τη Σερβία, την Αλβανία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο, τα Σκόπια (Βόρεια Μακεδονία) και το Κοσσυφοπέδιο.<br /><br />Πρόσφατα ο Rikard Jozwiak, ανταποκριτής του Radio Free Europe και του Radio Liberty στις Βρυξέλλες, ισχυρίστηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει λάβει απόφαση για τη διεύρυνση της και ανακοίνωσε την έναρξη της διαδικασίας ένταξης στην ενωμένη Ευρώπη δύο εκπροσώπων των Δυτικών Βαλκανίων, της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας.<br /><br />Σε ότι αφορά τα Σκόπια και την Αλβανία, το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της ΕΕ επιβεβαίωσε τη δέσμευσή του στη διεύρυνση της ΕΕ, αλλά δεν κατάφερε να συμφωνήσει για να ξεκινήσουν επίσημα οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις, ενώ δεν προσδιορίζεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης της διακυβερνητικής διάσκεψης.<br /><br />«Το Συμβούλιο προσβλέπει στη διεξαγωγή των πρώτων διακυβερνητικών διασκέψεων με τη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας και με την Αλβανία το συντομότερο δυνατό», αναφέρεται στην ανακοίνωση σχετικά με τις ενταξιακές συνομιλίες.<br /><br />Η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων για 6 χώρες της Βαλκανικής και συγκεκριμένα για την Σερβία, την Αλβανία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο, τη Βόρεια Μακεδονία και το Κοσσυφοπέδιο, αποτελεί επίσης μια προσπάθεια να αμβλυνθούν οι αντιθέσεις που είναι πολλές και υποβόσκουν μεταξύ των εν λόγω κρατών.<br /><br />Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την μη αναζωπύρωση ένοπλων συγκρούσεων οι οποίες έχουν τη δυναμική να ξεσπάσουν στην αυλή της ΕΕ , με καταστροφικά αποτελέσματα<br /><br />Παράλληλα η ΕΕ επιθυμεί με τον τρόπο αυτό να μειώσει δραστικά την επιρροή από τις Ρωσία -Τουρκία-Κίνα στα δυτικά Βαλκάνια.<br /><br />Στην προσπάθειά της αυτή θέτει ως πρώτη προτεραιότητα την ένταξη των Σκοπίων (Βόρειας Μακεδονίας) και της Αλβανίας.<br /><br />Για τον λόγο αυτό σκοπεύει να πιέσει η ΕΕ τη νέα κυβέρνηση της Βουλγαρίας να αλλάξει τη στάση της για την έναρξη των ενταξιακών συνομιλιών της Βόρειας Μακεδονίας στην ΕΕ , ανοίγοντας έτσι ο δρόμος για την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση των Σκοπίων.<br /><br />Στη συνέχεια η ΕΕ σκοπεύει να προχωρήσει με την Αλβανία, αποτρέποντας την ένωση Κοσσόβου με την Αλβανία και την αναζωπύρωση ενόπλων συγκρούσεων μεταξύ Σέρβων και Αλβανών Κοσσοβάρων με εμπλοκή Αλβανίας και Σερβίας.<br />Ακολούθως σειρά αναμένονται να πάρουν το Κόσσοβο, η Βοσνία Ερζεγοβίνη , το Μαυροβούνιο και η Σερβία.<br />Εκτίμηση μας είναι τέλος ότι όλα τα παραπάνω είναι σχεδιασμοί της ΕΕ επί χάρτου στους οποίους αναμένουμε να συναντήσει αρκετά εμπόδια. <br /><br />Αν και το απευχόμαστε, ο Ευρωστρατός που θα δημιουργηθεί το πρώτο εξάμηνο του 2022 επί Γαλλικής Προεδρίας της ΕΕ, έχει πολλές πιθανότητες να δραστηριοποιηθεί στα Δυτικά Βαλκάνια.<br /><br />Αναφορικά δε με την Ελλάδα η ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας στην ΕΕ, αλλά και των υπολοίπων 4 κρατών, είναι κομβικής και ύψιστης σημασίας για την ασφάλεια της Ελλάδας από Βορρά.<div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η Ελλάδα στηρίζει την ένταξη των Σκοπίων στην ΕΕ και τι επιδιώκει αναφορικά με τη Συνθήκη των Πρεσπών

Σκοπιανά ΜΜΕ βρήκαν ευκαιρία με την συνέντευξη Μητσοτάκη Παναγιώτης Νάστος Σε άρθρο ΜΜΕ των Σκοπίων, γίνεται εκτενής αναφορά των όσων είπε ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική Πολεμική Αεροπορία: Μία συν δύο πληγές

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/F-16-tourkiko.jpg" width="717" /><br /><br /><a href="https://slpress.gr/author/e.tsiliopoulos"><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b></a><br />Ποιο είναι το μεγαλύτερο πλήγμα που έχει υποστεί η τουρκική Πολεμική Αεροπορία; Ο αποκλεισμός από το πρόγραμμα F-35; Η έλλειψη ανταλλακτικών και η τελματωμένη κατασκευή του τουρκικής σχεδίασης μαχητικού; Προφανώς, όλα τα παραπάνω είναι πλήγματα, αλλά αυτό που πραγματικά συρρίκνωσε την ισχύ της τουρκικής Αεροπορίας ήταν οι μαζικές διώξεις πιλότων F-16 από το καθεστώς Ερντογάν με σκοπό να προφυλαχθεί από τους εσωτερικούς εχθρούς του.<br /><br />Η απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016 ώθησε τον Ερντογάν να εκκαθαρίσει μαζικά πιλότους μαχητικών. Η Αεροπορία έπαιξε κεντρικό ρόλο εκείνο τον Ιούλιο. Περίπου είκοσι πιλότοι F-16 συμμετείχαν στο πραξικόπημα με έντεκα αεροσκάφη, μαζί με αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού και μεταφορών που ανεφοδίασαν τα μαχητικά και μετέφεραν στρατεύματα. Οι επιπτώσεις ήταν δραματικές για ολόκληρη την Πολεμική Αεροπορία.<br /><br />Τις μέρες μετά το πραξικόπημα, εκκαθαρίστηκαν περισσότεροι από 300 πιλότους F-16, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν χρόνια εμπειρίας. Το αποτέλεσμα: Η αναλογία πιλοτηρίου προς πιλότο μειώθηκε από 1,25+ πιλότους ανά αεροσκάφος σε 0,8. Αυτή η αναλογία είναι σημαντική για να διασφαλιστεί ότι οι πιλότοι είναι ξεκούραστοι μεταξύ πτήσεων, χωρίς να επηρεάζουν τον επιχειρησιακό ρυθμό.<br /><br />Τα τουρκικά F-16 κυρίως πλήττουν στόχους του PKK στα βουνά βόρεια του Ντουκόκ στο ιρακινό Κουρδιστάν. Επίσης συμμετέχουν σε αποστολές αεροπορικής υποστήριξης των τουρκικών δυνάμεων που επιχειρούν σε κατεχόμενες περιοχές της Συρίας και πάλι εναντίον Κούρδων. Τέλος, όπως καλά γνωρίζουμε, πραγματοποιούν μαζικές παραβιάσεις και παραβάσεις στο Αιγαίο.<br />Μαζικές εκκαθαρίσεις πιλότων<br /><br />Μετά τις μαζικές εκκαθαρίσεις πιλότων, η τουρκική Πολεμική Αεροπορία έπρεπε να καλύψει τα μεγάλα κενά. Δεν είχε τη δυνατότητα να εκπαιδεύσει νέους και να τους τοποθετήσει σε επιχειρησιακές μονάδες. Η εκπαίδευση ενός πιλότου είναι πολυδάπανη, παίρνει πολύ χρόνο και επιπλέον απαιτούνται πολλές ώρες πτήσης για να θεωρηθεί ένας πιλότος ικανός να αναλάβει επιχειρησιακό ρόλο.<br /><br />Έτσι, παρόλο που η τουρκική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει μεγάλο αριθμό αεροσκαφών, η απορρόφηση απαιτεί οι άπειροι πιλότοι να συνδυάζονται με έναν έμπειρο, έτσι ώστε να καλύπτεται κάπως το κενό με υπηρεσία σε μάχιμη πτέρυγα. Αλλά και σ’ αυτό το επίπεδο προέκυψαν προβλήματα, επειδή η Τουρκία δεν διαθέτει αρκετούς εκπαιδευτές και έμπειρους πιλότους, οι οποίοι να παίξουν τον ρόλο του καθοδηγητή-εκπαιδευτή στην πράξη. Λόγω αυτού του γεγονότος, ο ρυθμός εκπαίδευσης ενός πιλότου δεν μπορεί να συμβαδίσει με την αναβάθμισή του σε μάχιμο. Ελλείψει ωρών πτήσης, οι πιλότοι που πάνε από τη βασική σχολή πτήσεων σε επιχειρησιακές μονάδες χρειάζονται πολύ χρόνο για να αποκτήσουν επιχειρησιακή ικανότητα.<br /><br />Η Τουρκία έχει προσεγγίσει κάποια κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, ζητώντας βοήθεια τόσο για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα από την έλλειψη εκπαιδευτών όσο και για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα από την έλλειψη έμπειρων πιλότων. Η έλλειψη πιλότων μαχητικών σε όλο το ΝΑΤΟ, όμως, περιορίζει τις δυνατότητες και όσων κρατών-μελών θα ήθελαν να βοηθήσουν την Τουρκία.<br /><a href="https://slpress.gr/diethni/ti-kryvei-i-synantisi-toy-ntmpeimpa-me-to-afentiko-tis-mosant/"> </a><br /><div>ΗΠΑ και τουρκική Πολεμική Αεροπορία<br /><br />Μετά το πραξικόπημα, η τουρκική Πολεμική Αεροπορία είχε ζητήσει βοήθεια κι από τις ΗΠΑ. Αρχικά είχε ζητήσει από Αμερικανούς εκπαιδευτές να πάνε στην Τουρκία για να βοηθούσαν στη βασική σχολή πτήσεων και, στη συνέχεια, να πετάξουν σε επιχειρησιακές μονάδες. Στην αμερικανική Πολεμική Αεροπορία, ωστόσο, ακόμα κι αν υπήρχε πολιτική βούληση, δεν περισσεύουν εκπαιδευτές F-16 για να σταλούν στην Τουρκία. Το ίδιο ισχύει και για άλλες χώρες που διαθέτουν F-16. Όπως και η Τουρκία, στέλνουν πιλότους στις ΗΠΑ για βασική εκπαίδευση πτήσεων.<br /><br />Τα τουρκικά Μίντια είχαν ερμηνεύσει την αμερικανική άρνηση να στείλει πιλότους στην Τουρκία σαν “πολιτικό χαστούκι”. Στην πραγματικότητα, η Ουάσιγκτον αποδέχθηκε να αυξηθεί ο αριθμός των Τούρκων πιλότων που θα σταλούν στις ΗΠΑ για βασική εκπαίδευση, παρά τη συνολική μείωση των ξένων εκπαιδευομένων πιλότων. Η τουρκική Ακαδημία Πολεμικής Αεροπορίας, με τέσσερις τάξεις, έχει ξεκινήσει από το 2019 εκπαιδευτικές πτήσεις στη βάση Cigli. Η επιστροφή της κανονικότητας στη βάση αυτή δεν ήταν εύκολη, δεδομένου ότι η ομάδα των Ειδικών Δυνάμεων που είχε αναλάβει να σκοτώσει τον Ερντογάν στις 15 Ιουλίου 2016, είχε πετάξει από αυτή τη βάση προς το ξενοδοχείο στη Μαρμαρίδα, όπου ο Ερντογάν και η οικογένειά του έκαναν διακοπές.<br /><br />Θα χρειαστούν τέσσερα χρόνια για να αποφοιτήσουν οι νέοι πιλότοι. Στη συνέχεια, λόγω της έλλειψης εκπαιδευτών, θα χρειαστούν περίπου ακόμα 15 μήνες για την πλήρη πιστοποίηση των πιλότων. Μετά από αυτό, χρειάζονται πάνω από τρία χρόνια πτήσεων με έμπειρους πιλότους σε επιχειρησιακές μονάδες προτού τελικά “απορροφηθούν” και χαρακτηριστούν έμπειροι. Αυτό σημαίνει ότι θα είναι έτοιμοι το 2027.</div><div><br />Βασική εκπαίδευση από Πακιστανούς<br /><br />Για να αντιμετωπίσει την έλλειψη εκπαιδευτών, η τουρκική Πολεμική Αεροπορία ζήτησε επίσης βοήθεια από την πακιστανική, η οποία διαθέτει τον ίδιο τύπο F-16 με αυτό που διαθέτει και η τουρκική. Ωστόσο, η συνεργασία της Τουρκίας με το Πακιστάν περιορίζεται από τους κανονισμούς International Traffic in Arms (ITAR) των ΗΠΑ. Πρόκειται για το κανονιστικό καθεστώς που διέπει τις εξαγωγές αμερικανικών οπλικών συστημάτων.<br /><br />Σε αυτήν την περίπτωση, η εκπαίδευση από Πακιστανούς θα αποτελούσε επανεξαγωγή τεχνικών δεδομένων και επομένως υπόκειται σε περιορισμούς ελέγχου από τις ΗΠΑ. Ωστόσο, η πακιστανική Αεροπορία βοηθά την Τουρκία στην εκπαίδευση σε μονοκινητήρια αεροσκάφη, το πρώτο από τα τρία στάδια εκπαίδευσης για πιλότους F-16. Το 2016, Πακιστανοί εκπαιδευτές βρίσκονταν στη βάση του Cigli, στο πλαίσιο της αγοράς από την Τουρκία 52 εκπαιδευτικών αεροσκαφών Super Mushshak.<br /><br />Η Άγκυρα προσφέρει κίνητρα σε πιλότους που είχαν αποσυρθεί πριν από το πραξικόπημα, να επιστρέψουν στην Πολεμική Αεροπορία. Η ανταπόκριση, ωστόσο, ήταν μικρή. Πριν ένα χρόνο, η τουρκική κυβέρνηση εξέδωσε διάταγμα που απειλεί 330 πρώην πιλότους με ανάκληση της άδειάς τους, εάν δεν επιστρέψουν στην τουρκική Πολεμική Αεροπορία για τέσσερα χρόνια. Το διάταγμα εκδόθηκε για να καλυφθούν τα κενά σε έμπειρους πιλότους, οι οποίοι είναι αναγκαίοι για να πετούν με τους νέους και να τους μεταγγίζουν την εμπειρία τους. Στην πραγματικότητα ψάχνουν τρόπο για να αποτρέψουν τις “δύο ταχύτητες” στις πολεμικές μοίρες.<br /><br />Δεν είναι σαφές πώς η απόφαση για υποχρέωση επιστροφής στην υπηρεσία θα επηρεάσει το ηθικό μίας μονάδας, καθώς τα κίνητρα δεν είναι ελκυστικά και ως εκ τούτου ίσως να φέρουν αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα. Επιπροσθέτως, ένας μεγαλύτερος σε ηλικία πιλότος, που έχει αποκοπεί από την ενεργό δράση για πάνω από πέντε χρόνια, δεν έχει τα αντανακλαστικά που απαιτεί ο χειρισμός ενός μαχητικού πρώτης γραμμής.</div><div><br />Ιδιώτες εκπαιδευτές<br /><br />Έλληνες χειριστές αναφέρουν ότι βλέπουν μια νευρικότητα και έλλειψη πείρας από πλευράς Τούρκων πιλότων που αντιμετωπίζουν σε εικονικές αερομαχίες στο Αιγαίο. Αυτό καταδεικνύει ότι οι περισσότεροι πιλότοι που στέλνονται στο Αιγαίο δεν έχουν εμπειρία σε αερομαχίες. ‘Η είναι νέοι και άπειροι, ή έχουν μετατεθεί από μονάδες της Ανατολίας όπου πραγματοποιούσαν βομβαρδισμούς σε κουρδικούς στόχους και ως εκ τούτου δεν διαθέτουν ικανότητες στην αντιαεροπορική άμυνα. Αυτό αυξάνει την πιθανότητα “ατυχήματος” που μπορεί να έχει πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα.<br /><br />Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν διαβουλευτεί με Πολεμικές Αεροπορίες χωρών-μελών του ΝΑΤΟ σχετικά με τη χρήση ιδιωτών εργολάβων για την παροχή παρόμοιων υπηρεσιών, αλλά υπάρχουν δισταγμοί σχετικά με αυτή την πρακτική. Η ιδέα της πρόσληψης ιδιωτικών εταιρειών για να βοηθήσουν στην εκπαίδευση είναι ανάθεμα για την κουλτούρα που διαπνέει την τουρκική Πολεμική Αεροπορία.<br /><br />Η μετά το πραξικόπημα εκκαθάριση προκάλεσε μεγάλα κι όχι μόνο πρόσκαιρα προβλήματα στην τουρκική Πολεμική Αεροπορία. Η πολύ χαμηλή αναλογία πιλότου προς πιλοτήριο έχει εξαντλήσει τους Τούρκους πιλότους και τους μηχανικούς που είναι υπεύθυνοι για τη συντήρηση των αεροσκαφών. Τα μακροπρόθεσμα προβλήματα είναι εύκολο να διαγνωστούν, αλλά δύσκολο να αντιμετωπιστούν.<br /><br />Όπως προαναφέραμε, η τουρκική Πολεμική Αεροπορία κατέφυγε σε μάλλον ανορθόδοξα μέτρα για να αμβλύνει όπως-όπως την αδυναμία της. Το κενό, όμως, που έχει προκαλέσει η μαζική εκκαθάριση πιλότων (περίπου το 50%, ίσως και παραπάνω) δεν πρόκειται να καλυφθεί μεσοπρόθεσμα. Οι διώξεις πιλότων, άλλωστε, συνεχίζονται. Αν σ’ αυτό το πρόβλημα προστεθεί και το πρόβλημα των ανταλλακτικών, τότε πράγματι η εικόνα καθίσταται πολύ δυσοίωνη για το αξιόμαχο της τουρκικής Αεροπορίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκική Πολεμική Αεροπορία: Μία συν δύο πληγές

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Ποιο είναι το μεγαλύτερο πλήγμα που έχει υποστεί η τουρκική Πολεμική Αεροπορία; Ο αποκλεισμός από το πρόγραμμα F-35; Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Ολομέτωπη τουρκική επίθεση σε Ελλάδα και Κύπρο κι εμείς «κοιτάμε αλλού»!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/APOSTRATIKOPOIHSH-%CE%A3%CE%91%CE%9C%CE%9F%CE%98%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%97%CE%A3.jpg"><img height="360" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/APOSTRATIKOPOIHSH-%CE%A3%CE%91%CE%9C%CE%9F%CE%98%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%97%CE%A3.jpg" width="767" /></a><br /><div>Η Τουρκία συνεχίζει την ολομέτωπη επίθεση κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, με μεθοδικότητα. Δεν αναφερόμαστε μόνο στις παραβιάσεις αν και έχουν κι αυτές πάρα πολύ μεγάλη σημασία! Χθες από τις 18 παραβιάσεις που καταγράφηκαν στο Αιγαίο , οι 13 έγιναν από UAV! Μία απ΄ αυτές ήταν υπέρπτηση στην Κανδελιούσσα, νοτιοδυτικά από τη Νίσυρο! <br /><br />Έχουμε φθάσει λοιπόν στο σημείο η Τουρκία να παραβιάζει με τρόπο μαζικό τον εναέριο χώρο μας, φθηνά και χωρίς ρίσκο κι εμείς καταγράφουμε αυτές τις προκλήσεις κυνηγώντας τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη τους με F-16, Mirage 2000 και αύριο, μεθαύριο με τα Rafale.<br /><br />Και δεν είναι μόνο αυτά…<br /><br />Η Τουρκία δεν έχει σταματήσει να θέτει με επιμονή θέμα αποστρατιωτικοποίησης νησιών. Η τελευταία αντι-navtex έχει να κάνει με τη Σαμοθράκη…<br /><br />Στην Κύπρο η Τουρκία «απαγορεύει» τον που του Nautical Geo σε περιοχή που έχει δεσμεύσει η Κυπριακή Δημοκρατία, υποστηρίζοντας ότι τίποτα δεν μπορεί να πετάξει και να πλεύσει χωρίς την άδεια της!<br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/NAUTICAL-GEO_14012022_2.jpg"><img height="360" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/NAUTICAL-GEO_14012022_2.jpg" width="687" /></a><br /><br />Όλα αυτά δεν θα ήταν τόσο ανησυχητικά αν δεν αντιμετωπίζονταν από την Αθήνα με μια παράδοξη χαλαρότητα! Που και που το ΥΠΕΞ απαντά σε ανακοινώσεις του τουρκικού ΥΠΕΞ, όταν αυτό επιτίθεται στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπως έγινε προχθές. Στις διεθνείς επαφές τους οι υπουργοί μας έχουν πολλά να πουν για το Σαχέλ και μια δυο κουβέντες γενικές «για την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο»! Δεν αμφισβητούμε ότι στα «πηγαδάκια» ή σε προσωπικές επαφές με ομολόγους τους δεν θέτουν το θέμα Τουρκία. Αλλά αυτό δεν αρκεί…<br /><br />Οι «φίλοι και σύμμαχοι» μας πρέπει να αναγκαστούν να πάρουν θέση για όλα όσα πράττει η Τουρκία εναντίον της Ελλάδας. Για να γίνει αυτό η Ελλάδα πρέπει επίμονα και δυνατά να φωνάζει για όσα καλείται μόνη της να αντιμετωπίσει σπαταλώντας δισεκατομμύρια και ρισκάροντας ζωές. Για να το πούμε λαϊκά -ή λαϊκίστικα όπως θα πουν κάποιοι- θα πρέπει η Ελλάδα να «κράξει» δημοσίως αυτούς που θεωρούνται …σύμμαχοι της. Αυτούς που στις κατ΄ ιδίαν συζητήσεις μας λένε πόσο δίκιο έχουμε κι όταν έρθει η ώρα να πάρουν θέση και μέτρα κατά της Τουρκίας κάνουν το κορόιδο για να μην πληγούν οι επενδύσεις και οι βιομηχανίες τους που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία.<br /><br />Σε κάποιους απ΄ αυτούς έχουμε πληρώσει ή θα πληρώσουμε σύντομα τη «συνδρομή ασφαλείας» μας, που πάντα μετριέται σε δισεκατομμύρια ευρώ.<br /><br />Κλείνοντας να επισημάνουμε ότι ήδη φθάσαμε στις 7 υπερπτήσεις τις πρώτες 15 ημέρες του 2022. Δύο απ΄ αυτές από UAV των Τούρκων.Μπορούμε να συνεχίσουμε να παριστάνουμε ότι δε συμβαίνει δα και κάτι σοβαρό ή να περιμένουμε την κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας και την πτώση του Ερντογάν…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ολομέτωπη τουρκική επίθεση σε Ελλάδα και Κύπρο κι εμείς «κοιτάμε αλλού»!

Η Τουρκία συνεχίζει την ολομέτωπη επίθεση κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, με μεθοδικότητα. Δεν αναφερόμαστε μόνο στις παραβιάσεις αν και έχ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Το Καστελλόριζο πρέπει να γίνει η δική μας Ίβο Τζίμα»!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="393" src="https://www.youtube.com/embed/d1Y8Um1cRYg" width="730" youtube-src-id="d1Y8Um1cRYg"></iframe></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Απάντηση στο ΕΛΙΑΜΕΠ από τον Δ.Δρόσο.</span></h3>«Το Καστελλόριζο πρέπει να γίνει η δική μας Ιβο Τζίμα»! Ο Υποτέραρχος ε.α Δημήτρης Δρόσος απαντά στις απόψεις τύπου ΕΛΙΑΜΕΠ περί «σύμπραξης με την Τουρκία» και σε όσους έχουν απόψεις που λένε «ας χάσουμε το Καστελλόριζο για να κερδίσουμε αλλού».<br /><br />«Απαιτείται χαλύβδινη αποφασιστικότητα, την οποία οι Ένοπλες Δυνάμεις την έχουν . Υπάρχει όμως η βούληση», λέει ο κ.Δρόσος. Αναλύει το ναυάγιο του EastMED:<br /><br />«Ο EastMed ήταν «παιδί» του Νετανιάχου…Όταν έχασε τις εκλογές ήταν αναμενόμενο ότι θα άλλαζε η κατάσταση. Η Γερμανία έβαζε το θέμα του κόστους αλλά υπάρχει πάντα και η φιλοτουρκική της στάση… Η αλλαγή στην αμερικανική διοίκηση έπαιξε ρόλο. Η διοίκηση Μπάϊντεν έχει φιλοτουρκούς πυρήνες», λέει μεταξύ άλλων. Τι θα γίνει; Δεν αποκλείει να δούμε σε λίγο καιρό αγωγό που θα ξεκινά από Λιβύη και θα φθάνει μέχρι το Ισραήλ και από τη Χάιφα να μεταφέρεται το αέριο. «Η βύθιση του EastMed δεν είναι θετικό γεγονός για τα γεωπολιτικά μας συμφέροντα», καταλήγει.<br /><br />Χαρακτηρίζει «εντυπωσιακή την αλλαγή στάσης του Άμπου Ντάμπι και πρέπει να παρακολουθήσουμε σοβαρά αυτή την εξέλιξη». Θέτει επίσης το θέμα της διάθεσης Rafale του Κατάρ στην Τουρκία. Ποια πρέπει να είναι η στάση μας στο θέμα της Ουκρανίας; Πως θα αντιμετωπίσουμε την πολυδιάστατη διπλωματία που ασκεί ο Ερντογάν; Οι απαντήσεις στη συνέντευξη του κ.Δρόσου.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Το Καστελλόριζο πρέπει να γίνει η δική μας Ίβο Τζίμα»!

 Απάντηση στο ΕΛΙΑΜΕΠ από τον Δ.Δρόσο. «Το Καστελλόριζο πρέπει να γίνει η δική μας Ιβο Τζίμα»! Ο Υποτέραρχος ε.α Δημήτρης Δρόσος απαντά στις...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο τουρκικός “Δρόμος του Μεταξιού”… Η κεντρική Ασία το κλειδί, η Ρωσία;

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/05/TURKEY-CENTRAL-ASIA.jpg" /><br /><br />Οι ειδήσεις που έρχονται τελευταία από την Άγκυρα και το Ερεβάν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και ως πρώτα βήματα προς το «λιώσιμο των πάγων» στις σχέσεις Τουρκίας – Αρμενίας μετά τη γενοκτονία των Αρμενίων στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πριν λίγες ημέρες η Άγκυρα εξήγγειλε την επανέναρξη πτήσεων τσάρτερ προς την Αρμενία, και εκείνη με τη σειρά της ήρε το εμπάργκο για την εισαγωγή όπλων. Στη Μόσχα ειδικοί απεσταλμένοι από την Τουρκία και την Αρμενία θα συζητήσουν την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων. Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, που θα γίνει με ρωσικό συντονισμό – κι αυτό έχει τη δική του σημασία- θα είναι ένα παλιό τουρκικό όνειρο, ο διάδρομος του Ζανγκεζούρ, που θα άνοιγε τον δρόμο της Τουρκίας μέσω της Κασπίας προς την κεντρική Ασία.<br /><br />Από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης η Τουρκία επιδιώκει να γίνει ηγετική δύναμη εκεί και να δημιουργήσει ζώνες πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας στο ιστορικό «Τουρκιστάν», από την ανατολική Τουρκία μέσω των χωρών του Καυκάσου Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν μέχρι την Κασπία, και από εκεί στην κεντρική Ασία στο Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν, την Κιργισία και το Καζακστάν.<br /><br />Μεγάλα συμφέροντα από τον διάδρομο του Ζανγκεζούρ<br /><br />«Η Άγκυρα ονειρεύεται από καιρό έναν τουρκικό δρόμο του μεταξιού» λέει στη Frankfurter Allgemeine Zeitung o Εμίν Σιρίν, πρώην βουλευτής στο κόμμα ΑΚΡ του Ερντογάν και νυν τηλεοπτικός σχολιαστής και αρθρογράφος. «Η Τουρκία είναι σε θέση να ανοίξει δίοδο προς την κεντρική Ασία που να μην περνά μέσω της Ρωσίας και του Ιράν. Μετά από μια επιτυχημένη εξωτερική πολιτική στηριγμένη σε στρατιωτικά μέσα, έχει έρθει τώρα η ώρα να αναζητήσει τον διάλογο για την επίτευξη εξωτερικοπολιτικών στόχων, κι αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την κεντρική Ασία».<br /><br />Ο Τούρκος δημοσιογράφος υποστηρίζει ότι αυτό δεν σχετίζεται με όνειρα για μια μεγάλη Τουρκία, αλλά πολύ περισσότερο έχει να κάνει με οικονομικά συμφέροντα στην περιοχή. «Η εκεί αγορά προσφέρει τεράστιες δυνατότητες» επισημαίνει. Ο Στέφαν Μάιστερ, από τη Γερμανική Εταιρεία για την Εξωτερική Πολιτική, μιλώντας στην FAZ, υπογραμμίζει ότι οι τουρκικές φιλοδοξίες δεν επιδοκιμάζονται από Μόσχα καi Τεχεράνη, που διατηρούν επιρροή και έχουν – κυρίως η Ρωσία- συμφέροντα στον Καύκασο και τις πρώην σοβιετικές χώρες της κεντρικής Ασίας. Υπενθυμίζει ότι μετά τον πόλεμο στον Καύκασο το 2020, υπεγράφη συμφωνία ανακωχής, στην οποία προβλέπεται η δημιουργία του διαδρόμου στο Ζανγκεζούρ υπό ρωσική επιτήρηση. Δηλαδή ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, και όχι τουρκικές, θα εγγυώνται την ελεύθερη δίοδο. «Η Άγκυρα θα παραμείνει εξαρτημένη σε αυτό το μεγάλης στρατηγικής σημασίας πρότζεκτ από τις καλές διαθέσεις της Μόσχας».<br /><br />Μεγάλα συμφέροντα από αυτόν τον διάδρομο έχει και η Αρμενία. Μετά τον χαμένο πόλεμο του 2020 εξαρτάται σχεδόν ολοκληρωτικά από τη Ρωσία, και ο εφοδιασμός της γίνεται εξ ολοκλήρου μέσω Γεωργίας και Ιράν. «Η χώρα χρειάζεται ανοιχτά σύνορα με την Τουρκία, εκεί ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν βλέπει να ξεδιπλώνεται μια ευκαιρία» σημειώνει ο Στέφαν Μάιστερ στην FAZ. «Ακόμη κι αν λόγω της ήττας στον Καύκασο φαίνεται να είναι πολιτικά τελειωμένος, θα μπορούσε να κρατηθεί στην εξουσία, και εκεί ο Αρμένιος πρόεδρος βλέπει μιαν ευκαιρία, να παρουσιάσει στον λαό του μια επιτυχία για να επιζήσει πολιτικά. Η Αρμενία χρειάζεται επειγόντως αντίβαρα στην κυριαρχία της υπερδύναμης Ρωσίας, η κυριαρχία της Αρμενίας περνά μέσα από το άνοιγμα των συνόρων με τη Τουρκία». Συνεπώς το σπάσιμο του πάγου που επιχειρείται υπό την επιστασία της Μόσχα φαίνεται να είναι τόσο κοντά όσο ποτέ άλλο. Ίσως και η συμφιλίωση.<br /><br />Χαλάρωση και στις σχέσεις Τουρκίας – ΗΠΑ;<br /><br />Για την εφημερίδα Rheinische Post υπάρχει ένα ακόμη κίνητρο για την προσέγγισή της Τουρκίας με την Αρμενία. Όπως επισημαίνει η αρθρογράφος, οι σχέσεις Άγκυρας – ΗΠΑ για πρώτη φορά μετά από χρόνια βρίσκονται σε κρίση και χειροτέρεψαν ακόμη περισσότερο από τότε που ο Τζο Μπάιντεν έγινε πρόεδρος των ΗΠΑ. «Ο Μπάιντεν είναι ο πρώτος Αμερικανός πρόεδρος που αναγνώρισε επίσημα τη γενοκτονία των Αρμενίων, κάλεσε μάλιστα πέρυσι τον Τούρκο ομόλογό του να ανοίξει τα σύνορά του με τη χώρα.Τώρα η Άγκυρα ελπίζει ότι τυχόν εξομάλυνση με την Αρμενία θα μπορούσε να βοηθήσει στη χαλάρωση των σχέσεών της και με τις ΗΠΑ» πιθανολογεί η εφημερίδα.<br /><br />Ο ανταποκριτής του γαλλικού πρακτορείου περιγράφει με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο την ατμόσφαιρα στην τουρκική πόλη Ακάγια, στο πιο βορειοανατολικό άκρο της χώρας, τελευταίο σταθμό προς την Αρμενία, «όπου στις σιδηροδρομικές γραμμές, 10 χιλιόμετρα από τα αρμενικά σύνορα, κάθονται μόνο πουλιά και αδέσποτοι σκύλοι και τα βουνά είναι φορτωμένα με χιόνι». Ο διευθυντής της Ένωσης Εμπόρων της Ακάγια λέει ότι από τότε που έκλεισαν τα σύνορα η περιοχή μετατράπηκε σε νεκρό τρίγωνο της χώρας. «Τα σύνορα (με την Αρμενία) είναι η μοναδική πόρτα μας προς το εξωτερικό».<br /><br />Οι πρώτες άμεσες επαφές των δύο απεσταλμένων στη Μόσχα θα ανοίξουν αυτήν την πόρτα; «Δεν υπάρχει εγγύηση για την επιτυχία αυτής της πρωτοβουλίας» επισημαίνει η Rheinische Post. «Γιατί ενδεχόμενη αντίσταση Τούρκων εθνικιστών εναντίον της συνοριακής διάνοιξης ή τυχόν αναζωπύρωση της διένεξης στο Καραμπάχ θα μπορούσαν να θέσουν τέρμα στη διαδικασία διαπραγματεύσεων. Ήδη λίγο πριν την έναρξή τους στη Μόσχα αυξήθηκαν οι εντάσεις ανάμεσα στην Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, όταν σκοτώθηκαν τρεις στρατιώτες σε αψιμαχίες στην περιοχή του Καραμπάχ. Οι δύο χώρες κατηγόρησαν η μια την άλλη για την κλιμάκωση».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο τουρκικός “Δρόμος του Μεταξιού”… Η κεντρική Ασία το κλειδί, η Ρωσία;

Οι ειδήσεις που έρχονται τελευταία από την Άγκυρα και το Ερεβάν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και ως πρώτα βήματα προς το «λιώσιμο των πάγω...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιο μήνυμα θέλησε να δώσει ο Λαβρόφ στην Ελλάδα

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/1e/1e10edb0f5464ffab9dd315219312628.jpg?quality=80&404=default&v=8" width="734" /><br /><br />Του <b>Κώστα Ράπτη</b><br />Τουλάχιστον με την Ελλάδα υπήρξε ευγενής. Γιατί ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ μπορεί, όταν θέλει, να συνδυάσει τον επαγγελματισμό της διπλωματικής γλώσσας με εξαιρετικά σαρκαστικές αποστροφές, διανθίζοντας με πολύ μπρίο τις ψυχρές του διατυπώσεις. Όπως όταν, ερωτηθείς για τις νέες κυρώσεις που εκπονούν Δημοκρατικοί γερουσιαστές των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας, δήλωσε: "Θεωρώ ότι είναι ένα είδος νευρικού κλονισμού. Στην προσπάθειά τους να επιβεβαιώσουν το δικό τους μεγαλείο οι άνθρωποι αυτοί έφθασαν σε κάποιο ψυχολογικό όριο, το οποίο είναι δύσκολο να το εξηγήσουμε".<br /><br />Όμως στη διπλή ερώτηση που δέχθηκε για θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας κατά τη χθεσινή μεγάλη συνέντευξη τύπου για την έναρξη του νέου έτους, τα αιχμηρά μηνύματα ήταν περιτυλιγμένα με ένα λεξιλόγιο συμπάθειας.<br /><br />Πράγματι, η λειτουργία της αμερικανικής παρουσίας στην Αλεξανδρούπολη και η ανακήρυξη αυτοκέφαλης ορθόδοξης εκκλησίας στην Ουκρανία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποτελούν πράγματι για τη Μόσχα πηγές ενόχλησης πολύ μεγαλύτερης από όσο ενδεχομένως αντιλαμβανόμαστε στην ελληνική δημόσια συζήτηση. Άλλωστε, οι ελληνορωσικές σχέσεις έχουν την τελευταία δεκαετία αποστραγγισθεί από περιεχόμενο υψηλής πολιτικής, με αποτέλεσμα το παιχνίδι των συμβολισμών να απομένει κύριο πεδίο επαφής.<br /><br />Και ο συμβολισμός που καλείται να υπηρετήσει η Ελλάδα είναι αυτός μίας χώρας που παρά τον ευρωατλαντικό της προσανατολισμό παραμένει φιλική προς τη Ρωσία, λόγω και των ισχυρών παλαιών πολιτιστικών δεσμών των δύο πλευρών.<br /><br />Η ρωσική διπλωματία διατηρεί από την σοβιετική εποχή την "στρατοπεδική” λογική, την οποία και σέβεται. Αλλά επίσης αρέσκεται να επιδεικνύει προς τον εαυτό της και όποιον τρίτο την παρουσία στο άλλο "στρατόπεδο” συνομιλητών χωρίς ρωσοφοβικά χαρακτηριστικά. Η Ελλάδα ήταν πάντα ένα τέτοιο παράδειγμα.<br /><br />Όμως τα δύο ζητήματα στα οποία εκλήθη να τοποθετηθεί ο Σεργκέι Λαβρόφ σχεδόν διαλύουν και αυτή την εικόνα.<br /><br />Άλλωστε το θέμα της Αλεξανδρούπολης έχει και ιδιαίτερες πρακτικές απολήξεις, σε ό,τι αφορά την μεταφορά πολεμικού υλικού του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Εξ ού και πριν από την συνέντευξη τύπου του Λαβρόφ σχολιάστηκε από τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, αλλά και εγέρθηκε, όπως πληροφορηθήκαμε κατά τις πρόσφατες ελληνορωσικές επαφές.<br /><br />Κατά τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών η μεταφορά πολεμικού υλικού δεν παραβιάζει καθαυτή τις Συμφωνίες του Μινσκ, οι οποίες δεν περιλαμβάνουν σχετική πρόβλεψη, όμως εμμέσως παραβιάζει την απαγόρευση αποστολής στην Ουκρανία στρατιωτικού προσωπικού τρίτων χωρών – πέραν του ότι ενθαρρύνει το Κίεβο να υποκύψει στον "πειρασμό”, όπως είπε, μιας δυναμικής επίλυσης του ζητήματος του Ντονμπάς.<br /><br />Ενθυμούμενος τους Αμερικανούς "εκπαιδευτές” οι οποίοι τον Αύγουστο του 2008 εθεάθησαν να συμμετέχουν στην χρήση όπλων κατά σύντομο πόλεμο για την ανάκτηση της Νότιας Οσσετίας από τη Γεωργία, ο Λαβρόφ σημείωσε με νόημα ότι η επανάληψη ενός τέτοιου σεναρίου στην Ουκρανία θα αποτελεί "παραβίαση όλων των πιθανών κόκκινων γραμμών”, διότι, όπως είπε, θα σημάνει την "ευθεία σύγκρουση στρατιωτών του ΝΑΤΟ”, δηλ. των εκατοντάδων εκπαιδευτών που βρίσκονται ήδη εκεί, "με τους ρωσικής εθνότητας πολίτες της Ουκρανίας”.<br /><br />Και επαναφέροντας στη συζήτηση την χώρα μας, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών είπε: "Αντιλαμβάνομαι ότι η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., αλλά βλέπουμε επίσης ότι δεν επιθυμεί να ακολουθήσει τον δρόμο των σκληρότερων κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Η δημοκρατία αυτή δεν απολαμβάνει πραγματικά ό,τι συμβαίνει τώρα μεταξύ της Δύσης και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εμπιστευόμαστε τους Έλληνες φίλους να ασκήσουν τη σοφία τους, ώστε να κάνουν επιλογές αντίστοιχες προς τις πεποιθήσεις τους”.<br /><br />Το αντίθετο της "σοφίας” είναι βέβαια η "αφροσύνη”, λ.χ. της εμπλοκής σε περιπέτειες που υπηρετούν αλλότριους σχεδιασμούς. Αλλά μόνο η περίτεχνη, σχεδόν ειρωνική γλώσσα του Λαβρόφ θα ενέτασσε αυτή την προειδοποίηση σε μια δήλωση "κατανόησης”, αλλά και προβολής των ρωσικών επιθυμιών στις "βαθύτερες διαθέσεις” της ελληνικής διπλωματίας. Σαν να ήταν η Αθήνα εκείνη η δύναμη που θα μπορούσε να φρενάρει στην Ε.Ε. την υιοθέτηση σκληρότερων κυρώσεων κατά της Ρωσίας...<br /><br />Τα ευρύτερα συμφραζόμενα προκύπτουν όμως από άλλα σημεία της συνέντευξης τύπου Λαβρόφ, όπου ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, αναφερόμενος στον ύπατο εκπρόσωπο της Ε.Ε. Ζοζέπ Μπορέλ (στον οποίο επεφύλαξε ταπεινωτική αντιμετώπιση κατά την τελευταία τους συνάντηση, επικαλούμενος δημοσίως τη φυλάκιση αυτονομιστών πολιτικών στην ιδιαίτερη πατρίδα του τελευταίου, Καταλωνία) εξέφρασε την ίδια "κατανόηση” για τον φόβο των "27” ότι μπορεί να παρακαμφθούν κατά την εν εξελίξει ρωσο-αμερικανική διαπραγμάτευση και δήλωσε υπέρμαχος της στρατηγικής τους αυτοτέλειας.<br /><br />Επίσης ο Σεργκέι Λαβρόφ δεν παρέλειψε να αναφερθεί, ευκαιρίας δοθείσεις, στις "περίεργες (να το πούμε κομψά) δηλώσεις” δηλώσεις συμβούλου του Ερντογάν κατά της πρόσφατης επέμβασης του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας στο Καζακστάν.<br /><br />Τέτοιες είναι οι λεπτές ισορροπίες στο εσωτερικό της Ε.Ε. και εκατέρωθεν του Αιγαίου που εξηγούν τη στάση του Λαβρόφ έναντι της Ελλάδας.<br /><br />Όμως ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να είναι εξίσου "ευγενικός” σε ό,τι αφορά το δεύτερο (και λιγότερο προσεγμένο από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης) θέμα για το οποίο ερωτήθηκε - και δεν αφορά με τη στενή έννοια σχέσεις διακρατικές.<br /><br />"Στη σημερινή κρίση στην Ορθοδοξία ευθέως συμμετείχαν οι ΗΠΑ. Διαμόρφωσαν ειδικό μηχανισμό, τον ειδικό αντιπρόσωπο για τις θρησκευτικές ελευθερίες, ο οποίος στην πραγματικότητα ασχολούνταν όχι με την ελευθερία, αλλά με τον πλέον δραστήριο τρόπο προδιάθετε και χρηματοδοτούσε τον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο έτσι ώστε να ακολουθήσει τη γραμμή της διάσπασης, πρώτα απ’ όλα στην Ουκρανία, με τη δημιουργία εκεί σχισματικής, μη κανονικής ορθόδοξης εκκλησίας της Ουκρανίας, η οποία προκάλεσε σοβαρότατες διαφωνίες συνολικά στον ορθόδοξο κόσμο.Και δυστυχώς οι ελληνόφωνες Εκκλησίες, η Ελλαδική, η Κυπριακή και άλλες, βρίσκονται υπό κολοσσιαία πίεση, μεταξύ άλλων, εξ όσων καταλαβαίνω και υπό την πίεση της ελληνικής κυβέρνησης. Συζητήσαμε αυτό το ζήτημα εμπιστευτικά, αλλά είναι γεγονότα, τα οποία είναι διαθέσιμα σε ανοιχτή πρόσβαση” δήλωσε ευθέως ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών.<br /><br />Ο Λαβρόφ είναι ο πρώτος Ρώσος αξιωματούχος που ωμά έχει κατηγορήσει, ήδη στο πρόσφατο παρελθόν, το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως ενεργούμενο της Ουάσιγκτον. Αλλά οι χθεσινές αναφορές του σε "χρηματοδότηση”, καθώς και σε "πιέσεις της ελληνικής κυβέρνησης” προς τις ελληνόφωνες Εκκλησίες ανεβάζει θεαματικά τον πήχη.<br /><br />Αποκτά έτσι τη δυνατότητα να εμφανίζεται ως ο πραγματικός θιασώτης της μη ανάμιξης των πολιτικών εξουσιών στα εκκλησιαστικά πράγματα, τονίζοντας, όπως έπραξε χθες, ότι "η καλύτερη συμβολή της διπλωματίας και των λοιπών κρατικών υπηρεσιών στην εξασφάλιση της θρησκευτικής ελευθερίας” είναι ακριβώς το "να μην εμποδίζουμε τις Εκκλησίες να ζουν τη ζωή τους, σύμφωνα με τους νόμους και τους κανόνες τους”.<br /><br />Στην ελληνική κοινή γνώμη, η οποία εν πολλοίς αδιαφορεί για τις διορθόδοξες εντάσεις, η σκληρή γλώσσα του Λαβρόφ έρχεται να δείξει πόσο μεγάλη, "ταυτοτική” θα έλεγε κανείς, σημασία αποδίδει η σημερινή ρωσική εξουσία σε αυτά τα ζητήματα.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ποιο μήνυμα θέλησε να δώσει ο Λαβρόφ στην Ελλάδα

Του Κώστα Ράπτη Τουλάχιστον με την Ελλάδα υπήρξε ευγενής. Γιατί ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ μπορεί, όταν θέλει, να συνδυάσει ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Σκάκι» με την ενέργεια στην Ανατολική Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgh3Z1nXNCTTkbezjSUHCQWmPzQwqppY1SMnF1dhJSGoIzcoUzf6U8hCOU2P0ShqDyff63oO0S5N-Hd2U5RsM33I3hebML4qkRyfdynMlWEsdtWjtaEGoOXJxoRsNPrxYA-LcyIqMaLV1olX-i73TquKNKBfz_jKmLo0AplJfbjD99IcnXRg67b6hAq=s640" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="402" data-original-width="640" height="402" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgh3Z1nXNCTTkbezjSUHCQWmPzQwqppY1SMnF1dhJSGoIzcoUzf6U8hCOU2P0ShqDyff63oO0S5N-Hd2U5RsM33I3hebML4qkRyfdynMlWEsdtWjtaEGoOXJxoRsNPrxYA-LcyIqMaLV1olX-i73TquKNKBfz_jKmLo0AplJfbjD99IcnXRg67b6hAq=w764-h402" width="764" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η αναβολή των ερευνών νοτίως της Κρήτης και τα νέα δεδομένα για Αθήνα και Λευκωσία.</span></h3><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Στο non paper που κοινοποίησε πριν από λίγες ημέρες η Ουάσιγκτον στην Αθήνα, εκδηλώνοντας τις προθέσεις της για τον αγωγό EastMed, καταδικαζόταν η διαρκής τουρκική παρενόχληση του ερευνητικού πλοίου «Nautical Geo».<br /><br />Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών περί των ενεργειακών στην Ανατολική Μεσόγειο, με τελευταία την αναβολή των σεισμικών ερευνών στα οικόπεδα νοτίως και νοτιοδυτικώς της Κρήτης από την κοινοπραξία Total, ExxonMobil και ΕΛΠΕ, πέρα από τις πολύ σαφείς και ορατές οικονομικές και τεχνικές αιτίες που κρύβονται πίσω τους, συντείνουν σε μια σαφή αναδιαμόρφωση της ίδιας της σκακιέρας επί της οποίας η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία δραστηριοποιούνται τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Αναμένεται να φανεί αν ανάλογη πορεία θα ακολουθήσουν και οι σχεδιαζόμενες έρευνες της κοινοπραξίας ExxonMobil/Qatar Petroleum στο οικόπεδο 5, το οποίο παραχωρήθηκε στο κονσόρτσιουμ μόλις στις αρχές Δεκεμβρίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι, με βάση τις τουρκικές απόψεις, περίπου το ήμισυ του οικοπέδου 5 επικάθεται σε «τουρκική υφαλοκρηπίδα», ως εκ τούτου καλό θα ήταν –κατά την Αγκυρα– οι έρευνες να επικεντρωθούν στο έτερο μισό. Οι νέες ανακοινώσεις και η συζήτηση για το τι θα συμβεί στην κυπριακή αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) ακολουθούν τη διαρροή του αμερικανικού non paper το οποίο ουσιαστικά κοινοποιούσε ότι η Ουάσιγκτον θεωρεί τον αγωγό EastMed ασύμφορο και ως εκ τούτου μη βιώσιμο. Στο non paper καταδικαζόταν, βέβαια, η διαρκής τουρκική παρενόχληση του ερευνητικού πλοίου «Nautical Geo» (τη δραστηριότητα του οποίου πρώτη η «Κ» αποκάλυψε στις 11 Ιουλίου 2021), ωστόσο εκφραζόταν και η απορία για ποιο λόγο γίνονται έρευνες για έναν αγωγό ο οποίος δεν τυγχάνει της στήριξης των βασικών κρατών που υποτίθεται πως τον υποστήριζαν.<br /><br />Κατ’ αρχάς, σύμφωνα με την εκτίμηση έμπειρων παρατηρητών, ανεξάρτητα από το ποιες ήταν οι προθέσεις τόσο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ όσο και των εταιρειών που εμπλέκονται στα νότια της Κρήτης και της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Αγκυρα εισπράττει ένα μήνυμα έμμεσης έγκρισης της πολιτικής που ακολουθεί με αξιοσημείωτη επιμονή στην Ανατολική Μεσόγειο τα τελευταία 3-4 χρόνια. Φαίνεται πως στο εσωτερικό των ΗΠΑ η απαξίωση του EastMed δεν βρίσκει σύμφωνη τη νομοθετική εξουσία, ιδιαίτερα το Κογκρέσο, όπου δεν υφίσταται εκτίμηση ότι η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εκτιμά αυτές τις κινήσεις. Πάντως, η αναβολή των ερευνών στα νότια της Κρήτης θα φανεί τον Οκτώβριο του 2022 αν είναι οριστική, καθώς τότε υπάρχει η δυνατότητα για παράτασή τους για άλλα δύο χρόνια, έως τον Οκτώβριο του 2024.<br /><br />Εκτιμήσεις ότι οι τελευταίες εξελίξεις μπορεί να ερμηνευθούν από την Αγκυρα ως έμμεση αποδοχή της πολιτικής που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η αμερικανική πολιτική, ωστόσο, χαράσσεται με βάση ευρύτερες εξελίξεις και όχι μόνο το περιορισμένο παίγνιο στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και τη στάση της Ρωσίας, τη διείσδυση της Κίνας και άλλους παρεμφερείς παράγοντες. Αντιθέτως, η αλλαγή των σχεδιασμών ισχυροποιεί κάθετα την Αίγυπτο, η οποία μετατρέπεται αίφνης στον πλέον ισχυρό ενεργειακό παίκτη στην Ανατολική Μεσόγειο, όχι μόνο λόγω των κοιτασμάτων που διαθέτει, αλλά και της γεωγραφικής θέσης που μετατρέπει την πολυπληθή χώρα σε κόμβο εξαγωγής ενέργειας προς την Ευρώπη. Παρότι η διπλωματική αβρότητα δεν επιτρέπει τέτοιες διατυπώσεις δημοσίως, είναι απολύτως δεδομένο ότι στην Ιερουσαλήμ και στο Κάιρο υποδέχθηκαν το αμερικανικό non paper με μια σχετική ικανοποίηση, καθώς απόντος του EastMed από την ατζέντα μπορεί να γίνει μια πιο ουσιαστική συζήτηση για τα projects που άπαντες και επιθυμούν και υποστηρίζουν.<br /><br />Μια υποδόρια ανησυχία που επικρατεί σε κάποιους κύκλους στην Αθήνα αφορά και τη μακροβιότητα των τριμερών σχημάτων συνεργασίας, ιδιαίτερα από τη στιγμή που απουσιάζουν οι συμβολικές συμφωνίες που αρχικά τα συνέδεσαν. Εκτιμάται ότι οι σχέσεις με το Ισραήλ, αλλά και σε δεύτερο επίπεδο με την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, θα αντέξουν, έστω και με διαφορετικές προτεραιότητες και στοχεύσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Σκάκι» με την ενέργεια στην Ανατολική Μεσόγειο

Η αναβολή των ερευνών νοτίως της Κρήτης και τα νέα δεδομένα για Αθήνα και Λευκωσία. Βασίλης Νέδος Στο non paper που κοινοποίησε πριν από λίγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρατήστε αυτές τις επισημάνσεις. Η επιδείνωση αναμένεται να είναι ραγδαία.

<a href="https://www.defencenet.gr/sites/default/files/styles/article_primary/public/2022-01/6%CE%B1.jpeg?itok=WSmV3F-G"><img border="0" height="363" src="https://www.defencenet.gr/sites/default/files/styles/article_primary/public/2022-01/6%CE%B1.jpeg?itok=WSmV3F-G" width="765" /></a><div><br /></div><div>του <b>Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Το «θείο» δώρο το οποίο χάρισε ο θείος Μπάιντεν στην Τουρκία, με το πλαγιοκόπημα της στρατηγικής δυναμικής του EastMed και την ουσιαστική αποδοχή της Τουρκικής αναθεωρητικής ατζέντας, μπορεί να εκλαμβάνεται μεταξύ άλλων ΚΑΙ ως αντάλλαγμα για τις πολύτιμες proxy υπηρεσίες που δέχτηκε να προσφέρει στο παρασκήνιο ο Ερντογάν, ώστε να διευκολύνει την ευόδωση του Αμερικανικού σχεδίου με στόχο την αποσταθεροποίηση του Καζακστάν και τον έλεγχο των εξελίξεων στην Κεντρική Ασία…<br /><ul style="text-align: left;"><li>Η άμεση αντίδραση Tokayev…</li><li>Η άμεση επέμβαση του Οργανισμού Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO)…</li><li>Η ταχύτατη ανάκτηση του ελέγχου από τις κυβερνητικές δυνάμεις στο Καζακστάν…</li></ul>Και το τσάκωμα των τζιχαντιστών στα πράσα, αποκαλύπτουν την βρώμικη Αμερικανοτουρκική κολεγιά (παρά τα υποκριτικά τσαλίμια του Σουλτάνου) και φυσικά ερμηνεύουν την χρονική «σύμπτωση» της πισώπλατης μαχαιριάς που δέχτηκε η Ελλάδα από τους στρατηγικούς νταβατζήδες της (ΗΠΑ)…<br /><br />Ωστόσο, το αμερικανοτουρκικό σχέδιο ΔΕΝ πήγε τελικά «κατ΄ευχήν» και πιθανότατα το φιλόδοξο κουβάρι των Τουρκικών επιδιώξεων στην Κεντρική Ασία θα αρχίσει να ξηλώνεται, ενώ την ίδια στιγμή αναμένεται πως θα επιταχυνθούν διεργασίες που θα επιδεινώσουν έτι περαιτέρω την ήδη στρατηγικά δεινή θέση των Αμερικανών στην νέα ισορροπία ισχύος.<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη είναι φανερό ότι θα καταστήσει περισσότερο επιθετική και ακόμη πιο επικίνδυνη την απολύτως προβλέψιμη Τουρκία, η οποία θα αναζητήσει προς Δυσμάς την βολική διέξοδο για να διοχετεύσει την οργή της, υποστηρίζοντας και επιχειρησιακά την παραληρηματική αναθεωρητική της ρητορική.<br /><br />Οι φύλακες οφείλουν λοιπόν να έχουν γνώση, η οποία βεβαίως θα πρέπει να συνοδεύεται ΚΑΙ από την αναγκαία συμμόρφωση. Και καλό θα είναι να αποσυρθούν άμεσα και οριστικά οι γνωστές αηδίες περί «εξευμενισμού» και «συνεννόησης» που συνθέτουν το αδιέξοδο δόγμα της ηττοπάθειας και εν τέλει της καταστροφής.<br /><br />Τα γεγονότα στο Καζακστάν απέδειξαν ότι η τουρκική μπαμπεσιά και οι βρώμικοι σχεδιασμοί πάνε κουβά, εκεί που η αντίδραση είναι άμεση, οργανωμένη, επιθετική και ολοκληρωμένη.<br /><br /></div><div><a href=" i-epikaira.blogspot.com">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κρατήστε αυτές τις επισημάνσεις. Η επιδείνωση αναμένεται να είναι ραγδαία.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Το «θείο» δώρο το οποίο χάρισε ο θείος Μπάιντεν στην Τουρκία, με το πλαγιοκόπημα της στρατηγικής δυναμικής του EastMed ...

Διαβάστε την συνέχεια

EastMed και ελληνικά κοιτάσματα: Δυο «αδειάσματα» σε μία εβδομάδα. Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2019/6/25/ydrogonanthrakes-768x795.jpg?itok=3GeuKE0v" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="795" data-original-width="768" height="490" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2019/6/25/ydrogonanthrakes-768x795.jpg?itok=3GeuKE0v" width="719" /></a></div><div><b><br /></b></div><div><b>Λάμπρος Καλαρρύτης </b></div>Η απόφαση της κοινοπραξίας Total –ExxonMobil – ΕΛΠΕ να παγώσει τις σεισμικές έρευνες για κοιτάσματα φυσικού αερίου νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης, όπως είναι η συμβατική υποχρέωση της να τις διενεργήσει μέχρι το τέλος του 2022 και ενώ ήταν προγραμματισμένες για το πρώτο δίμηνο του έτους, είναι η δεύτερη ψυχρολουσία μετά την ανακοίνωση των ΗΠΑ ότι αίρουν την υποστήριξή τους προς τον αγωγό East Med.<br /><br />Προφανώς οι δύο εξελίξεις δεν είναι άσχετες μεταξύ τους. Η απόφαση των Αμερικανών οφείλεται σε μία σειρά από λόγους τρεις εκ των οποίων επικαλούνται στο non paper το οποίο κοινοποίησαν στις τρεις εμπλεκόμενες χώρες (Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ) και στην ΕΕ, καθώς το έργο είναι ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος.<br /><br />Ένας επιπλέον λόγος είναι ότι σε αυτή τη φάση προωθούν στην αγορά το δικό τους υγροποιημένο (LNG) σχιστολιθικό (fracking) αέριο και δεν επιθυμούν επιπλέον ανταγωνισμό, παρότι τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου ήταν ψηλά στον αμερικανικό σχεδιασμό, στο πλαίσιο του «Νοτίου Διαδρόμου», για να μετριαστεί η μεγάλη εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο.<br /><br />Η άρση της πολιτικής στήριξης από τις ΗΠΑ προς τον αγωγό που κατά προέκταση σημαίνει μη στήριξη της Ελλάδας στην αξιοποίηση των δικών της (δυνητικών αλλά σε μεγάλο βαθμό θεωρουμένων βέβαιων) κοιτασμάτων, έπαιξε ρόλο στην απόφαση των εταιρειών οι οποίες πήραν το πολιτικό σήμα από την Ουάσινγκτον και ευθυγραμμίστηκαν «παγώνοντας» τις έρευνες.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή η οποία έχει για τη χώρα προεκτάσεις γεωπολιτικές, οικονομικές και πολύ σοβαρές ασφαλείας, δεν ήταν μονόδρομος.<br /><br />Οι διαδοχικές κυβερνήσεις κυρίως των δύο τελευταίων δεκαετιών έχουν μεγάλες ευθύνες διότι τόσα χρόνια δεν σχεδίασαν οργάνωσαν και δρομολόγησαν τις έρευνες και την αξιοποίηση των κοιτασμάτων υπό τον φόβο της Τουρκίας.<br /><br />Η Κύπρος ευρισκόμενη σε δυσχερή θέση λόγω της τουρκικής κατοχής και της έλλειψης στρατιωτικών δυνατοτήτων αντίστοιχων με της Ελλάδας (παρότι είναι δεδομένη η ελλαδική στρατιωτική στήριξη στην περίπτωση του απευκταίου) αγνόησε τις τουρκικές απειλές και προχώρησε στην οριοθέτηση ΑΟΖ και στην αξιοποίηση των κοιτασμάτων της. Όπως έκαναν και όλες οι άλλες χώρες της περιοχής οι οποίες και ΑΟΖ οροθέτησαν και τα κοιτάσματά τους αξιοποίησαν και αξιοποιούν. Η Ελλάδα, υπέκυψε στο τουρκικό bulling και στις πιέσεις «συμμάχων» και εταίρων και αδράνησε.<br /><br />Τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν είχαμε ξεκινήσει τις διαδικασίες μαζί με την Κύπρο όταν μας παρακαλούσε να οριοθετήσουμε ΑΟΖ και ο Γιώργος Παπανδρέου τους έλεγε να μετακινήσουν τη γραμμή χάραξης ανατολικότερα για να μην ενοχληθεί η Τουρκία…<br /><br />Τώρα πέσαμε σε μία σπάνια από άποψη συνδυασμού αρνητικών παραγόντων συγκυρία. Η παγκόσμια, άνωθεν επιβαλλόμενη , άγαρμπη μετάβαση στην πράσινη ενέργεια δυσχεραίνει τις έρευνες και εξορύξεις υδρογονανθράκων, οι βίαιες γεωπολιτικές ανακατατάξεις κάνουν πιο περίπλοκους τους χειρισμούς, η ενεργειακή κρίση καθιστά το πεδίο απρόβλεπτο για νέες επενδύσεις, η αποχαλίνωση της Τουρκίας δίνει πρόσχημα στο εκπαιδευμένο να πιέζεται και να υποχωρεί εγχώριο πολιτικό σύστημα, οι σκοπιμότητες συμμάχων τους οδηγούν σε απότομη (προσωρινή ; ) προσαρμογή σχεδιασμών που δεν μας ευνοούν.<br /><br />Αλλά πρώτοι εμείς δεν ευνοήσαμε τον εαυτό μας. Θα ήταν διαφορετικά, ακόμα ίσως και για τον αγωγό και πάντως σίγουρα για τη χώρα εν συνόλω, αν είχαμε κινηθεί στον χρόνο που έπρεπε.<br /><br />Οι ίδιες εταιρείες που ανακοίνωσαν χθες ότι δεν θα προβούν στις έρευνες νοτίως της Κρήτης προχωρούν κανονικά στις έρευνες στα θαλάσσια οικόπεδα της Κύπρου παρά τις απειλές της Τουρκίας, διότι εκεί τα πράγματα είναι δρομολογημένα…<br /><br />Ακόμα και σήμερα δεν αξιοποιούμε το τελευταίο παράθυρο ευκαιρίας και δώσαμε χώρο με τα ήξεις αφήξεις και τα “δεν μας ενδιαφέρουν οι υδρογονάνθρακες” για να μας αδειάσουν και οι εταιρείες και οι ΗΠΑ (αν και με τα καλώδια της ηλεκτρικής διασύνδεσης με Κύπρο -Ισραήλ και με Αίγυπτο μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας για την ΑΟΖ, εφόσον υπάρχει βούληση, διότι είναι ή ίδια όδευση με τον East Med).<br /><br />Τον αγωγό πάντως, που αν και μας συνέφερε δεν είναι ούτε αναγκαία, ούτε ικανή συνθήκη για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων της περιοχής, τον είχαν “σκοτώσει ” πρώτα οι εταιρείες, πριν τον «πυροβολήσουν» οι Αμερικανοί, αλλά και η Κύπρος και το Ισραήλ που δέσμευσαν ποσότητες φυσικού αερίου για άλλους αγωγούς (απευθείας με Αίγυπτο, όπως πιθανώς θα κάνει και η Ελλάδα). Τελικά ο εν λόγω αγωγός δεν είχε εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, δεν είχε πραγματικό ενδιαφέρον από τις εταιρείες λόγω κόστους, δεν είχε διασφαλισμένες ποσότητες και στο τέλος δεν είχε πραγματική στήριξη από τις συμμετέχουσες χώρες οι οποίες είτε προτίμησαν πιο εφικτά από άποψη τεχνική και κόστους και πιο ώριμα projects είτε αποφάσισαν να “πρασινίσουν” όπως η Ελλάδα.<br /><br />Αυτό, δεν αναιρεί τις ευθύνες για τη συνολική επί εικοσαετία αυτοκτονική ενεργειακή πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων και δεν τις απαλλάσσει από αυτές. Ακόμα έχουμε ένα μικρό αλλά κρίσιμο παράθυρο ευκαιρίας για διορθωτικές «υβριδικές» κινήσεις ώστε να ξαναμπούμε στο παιχνίδι έστω με διαφορετικούς όρους.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

EastMed και ελληνικά κοιτάσματα: Δυο «αδειάσματα» σε μία εβδομάδα. Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Λάμπρος Καλαρρύτης  Η απόφαση της κοινοπραξίας Total –ExxonMobil – ΕΛΠΕ να παγώσει τις σεισμικές έρευνες για κοιτάσματα φυσικού αερίου νότι...

Διαβάστε την συνέχεια