Τα Βαλκάνια σαν βόμβα έτοιμη να εκραγεί

<img height="416" src="https://i0.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/12/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE-101.jpg?fit=723%2C470&ssl=1" width="802" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σοβαρά προβλήματα καθιστούν τα Βαλκάνια μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί με την Ελλάδα να αναζητεί τρόπους παρέμβασης στα τεκταινόμενα.</span></h3><b>Νίκος Μαρτίνος</b><br />Στα Σκόπια δεν υπάρχει κυβέρνηση, στη Σόφια εξελέγη μία αλλά κουμάντο κάνει ένας πρώην πιλότος μαχητικού. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι κατ’ όνομα κράτος, το Βελιγράδι έχει αποδειχθεί αδιάφορο για τις ελληνικές ευαισθησίες, η Αλβανία πρέπει να ενταχθεί στην ΕΕ, αλλά με τι κόστος; Αν προστεθεί και το Κόσοβο, η λύση στη βαλκανική εξίσωση είναι δύσκολη<br /><br />Η παραίτηση του Ζόραν Ζάεφ από την πρωθυπουργία της Βόρειας Μακεδονίας στις 22 Δεκεμβρίου 2021 είχε στην πραγματικότητα προαναγγελθεί από τον περασμένο Οκτώβριο. Η αντικατάστασή του από τον Ντιμίταρ Κοβάτσεφσκι είναι μια συμβατική κίνηση εξισορρόπησης προκειμένου η χώρα να μη μείνει δίχως κυβέρνηση, αν και το πραγματικά δύσκολο έργο πέφτει στους ώμους του προέδρου Στέβο Πενταρόφσκι, ο οποίος πρέπει σε δέκα ημέρες να διευκολύνει τη συνεργασία του κυβερνώντος σοσιαλιστικού κόμματος SDSM με κάποιο άλλο από τα κοινοβουλευτικά κόμματα.<br /><br />Αν και η επιτυχία θεωρείται δεδομένη, η μακροημέρευση της νέας κυβέρνησης θεωρείται από όλους αμφίβολη. Παρά τη στήριξη της φιλοδυτικής κυβέρνησης των Σκοπίων από τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και την Ουάσιγκτον, η διαρκώς απομακρυνόμενη ευρωπαϊκή προοπτική έχει ενισχύσει το αντιευρωπαϊκό, ακροδεξιό κόμμα VMRO-DPMNE από το οποίο προερχόταν και ο γνωστός και μη εξαιρετέος Γκρουέφσκι.<br /><br />To VMRO-DPMNE έχει ανοιχτά ταχθεί κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, που αποτελεί και το πλέον σημαντικό σκαλοπάτι της Βόρειας Μακεδονίας προς τη Δύση, εκείνο που οδήγησε αρχικά στο ΝΑΤΟ και συντηρεί τις ελπίδες για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση.<br /><br />Η περιπέτεια της Βόρειας Μακεδονίας μοιάζει μικρή, ωστόσο είναι πολύ κεντρική στο βαλκανικό κυκεώνα εξελίξεων.<br /><br />Πριν από λίγες ημέρες, στα Σκόπια καλλιεργήθηκε τεράστια προσδοκία από την αλλαγή φρουράς στη Σόφια και την ανάδειξη ενός δυτικότροπου ηγέτη, του Κίριλ Πέτκοφ, με σπουδές στο Χάρβαρντ και απόλυτη προσήλωση στην ευρωατλαντική προοπτική των Βαλκανίων.<br /><br />Αρχικά ο Πέτκοφ εξέφρασε την πεποίθησή του ότι η διαφορά με τη Βόρεια Μακεδονία (η υποψηφιότητα της οποίας είναι συνδεδεμένη με εκείνη της Αλβανίας) μπορεί να ξεπεραστεί ώστε να ξεμπλοκαριστεί η δυνατότητα για προσδιορισμό ημερομηνίας έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, διαδικασία ούτως ή άλλως δύσκολη, δεδομένου ότι το τρέχον εξάμηνο την προεδρία της ΕΕ την έχει η Γαλλία που τον Μάιο οδεύει σε προεδρικές εκλογές.<br /><br />Αν και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μετέβη στη Σόφια άμεσα (ο πρώτος ηγέτης της ΕΕ που συναντήθηκε με το νέο πρωθυπουργό της Βουλγαρίας), με την ενεργειακή διάσταση της ελληνοβουλγαρικής σχέσης να κυριαρχεί στις συνομιλίες, η ελληνική αντιπροσωπεία μάλλον δεν έγινε περισσότερο σοφή ως προς τη στάση που θα κρατήσει η νέα ηγεσία της χώρας στις διαφορές της με τη Βόρεια Μακεδονία, οι οποίες εστιάζονται σε διαφορετικές απόψεις για την ταυτότητα.<br /><br />Το πρόβλημα όμως είναι βαθύτερο. Στη Σόφια μπορεί επιτέλους να εξελέγη κυβέρνηση, ωστόσο για πρώτη φορά εδώ και αρκετά χρόνια τα νήματα κινεί ο πρόεδρος της Βουλγαρίας, ο Ρούμεν Ράντεφ, ένας παλιός πιλότος μαχητικού Mig-29 της Αεροπορίας και υπέρ μιας πιο ουδέτερης στάσης έναντι της Ρωσίας.<br /><br />Τα φιλορωσικά αισθήματα είναι πανταχού παρόντα στην ψυχοσύνθεση των Βουλγάρων. Πρόκειται όμως και για εκδηλώσεις μιας κοινωνικής απογοήτευσης. Αν και η Βουλγαρία έχει κάνει τεράστια βήματα από την ημέρα που εντάχθηκε στην ΕΕ, ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και μια εξίσου δυσλειτουργική οικονομία έχουν κρατήσει τον πληθυσμό καθηλωμένο στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης σχεδόν σε όλους τους δείκτες.<br /><br />Λογικό είναι, λοιπόν, η κόπωση για το ευρωπαϊκό ιδεώδες να είναι πιο έντονη εκτός των κόλπων της ΕΕ, στη Βόρεια Μακεδονία, την Αλβανία, το Μαυροβούνιο και τη Σερβία, η οποία υποτίθεται ότι διαπραγματεύεται την ένταξη της τα τελευταία 10 χρόνια.<br /><br />Η μαύρη τρύπα των Βαλκανίων παραμένει, πάντως, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όπου ένας συνδυασμός από παράγοντες έχουν καταστήσει τη χώρα ένα κατ’ όνομα κράτος, δίχως σχεδόν καμία λειτουργική ομοσπονδιακή λειτουργία.<br /><br />Ιδιαίτερα μετά το καλοκαίρι, όταν οι ηγέτες της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας Ερζεγοβίνης (Republika Srpska), πρακτικά απέσυραν την εμπιστοσύνη στην -ούτως ή άλλως διακοσμητική – κυβέρνηση, λόγω ενός ψηφίσματος για την ανάγκη αναγνώρισης των ειδεχθών εγκλημάτων του Πολέμου.<br /><br />Η στάση αυτή υποστηρίζεται, βέβαια, από το Βελιγράδι, κυρίως όμως από τη Μόσχα, η οποία διατηρεί τεράστια ισχύ στη χώρα. Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν στο σύνολό της η ενέργεια με την οποία τροφοδοτείται η Βοσνία-Ερζεγοβίνη έρχεται από τη Ρωσία αλλά και ελέγχεται απευθείας από τη Μόσχα.<br /><br />Αν στη βαλκανική εξίσωση προστεθεί η εξίσωση του Κοσόβου, του αλβανικού εθνικισμού (τα επιχειρήματα περί «Φυσικής Αλβανίας» και «αυτοχθόνων» Αλβανών), γίνεται ορατό διά γυμνού οφθαλμού για ποιο λόγο η ΕΕ και οι μεγάλες πρωτεύουσες (κυρίως το Παρίσι και η Μαδρίτη) αντιμετωπίζουν την πιθανότητα διεύρυνσης ως μια δοκιμασία που θα προτιμούσαν να μεταθέσουν για το απώτερο μέλλον.<br /><br />Για την Ελλάδα η εξίσωση αυτή έχει παραμέτρους που είναι αλληλοσυγκρουόμενες. Η Αλβανία πρέπει να ενταχθεί στην ΕΕ, αλλά με τι κόστος; Η Αθήνα ενδεχομένως πρέπει να αναγνωρίσει το Κόσοβο, αλλά με ποιο αντάλλαγμα, από την Αλβανία, βεβαίως, καθώς η Πρίστινα λίγα έχει να δώσει στην Ελλάδα.<br /><br />Η Σερβία καλό θα ήταν, επίσης, να ενταχθεί στην EE, αλλά έως τώρα στο σκέλος των αμιγώς ελληνοσερβικών σχέσεων το Βελιγράδι έχει αποδειχθεί μάλλον αδιάφορο για τις ευαισθησίες της Αθήνας, ιδιαίτερα ως προς τη βαλκανική δραστηριοποίηση της Άγκυρας.<br /><br />Αν και η Αθήνα έχει πάθει τα τελευταία δυόμισι χρόνια ένα διπλωματικό «στραμπούληγμα» στα Βαλκάνια, κυρίως διότι η κυβέρνηση δεν επιθυμούσε να ταυτιστεί μια πολιτική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ (Συμφωνία των Πρεσπών), ο υπουργός Νίκος Δένδιας έχει επενδύσει αρκετά σημαντική προσπάθεια, προκειμένου να αποκτήσει η Ελλάδα μια πιο ουσιαστική παρουσία στη περιοχή.<br /><br />Οι αντικειμενικές δυσκολίες είναι τεράστιες, λόγω και της ουσιαστικής απουσίας σχεδόν κάθε οικονομικής επιρροής της Ελλάδας στα Βαλκάνια.<br /><br />Οι εποχές του βαλκανικού «Ελντοράντο» έχουν παρέλθει, γι’ αυτό και η Αθήνα επιχειρεί να εκμεταλλευθεί την επιστροφή των Βαλκανίων στην υψηλή προτεραιότητα της αμερικανικής ατζέντας που είναι, βεβαίως, αντιρωσική.<br /><br />Σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, η Αθήνα βολιδοσκοπεί αν μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών έχει το πολιτικό περιθώριο και για περαιτέρω πρωτοβουλίες, όπως η αναγνώριση του Κοσόβου ή η οριστικοποίηση μιας συμφωνίας για την οριοθέτηση ΑΟΖ με την κατά κανόνα αναξιόπιστη ηγεσία της Αλβανίας…<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα Βαλκάνια σαν βόμβα έτοιμη να εκραγεί

Σοβαρά προβλήματα καθιστούν τα Βαλκάνια μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί με την Ελλάδα να αναζητεί τρόπους παρέμβασης στα τεκταινόμενα. Νίκος Μαρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο «δεσμός» Βερολίνου – Άγκυρας

<a href="https://www.topontiki.gr/2021/12/26/o-desmos-verolinou-agkiras/"><img height="400" src="https://www.topontiki.gr/wp-content/uploads/2020/10/germania-tourkia-simaies.jpg" width="783" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Έχει επιβεβαιωθεί ο άρρηκτος και αιματοβαμμένος δεσμός που συνδέει Γερμανία και Τουρκία.</span></h3><b> Δημήτρης Μηλάκας</b><br />Όσοι έχουν μια «μυρωδιά» της σύγχρονης ιστορίας, σίγουρα δεν έπεσαν από τα σύννεφα με την είδηση που μετέδωσε αυτές τις μέρες η γερμανική τηλεόραση (ZDF) και σύμφωνα με την οποία γερμανική εταιρεία τεχνολογικής αιχμής βρίσκεται πίσω από την κατασκευή του τουρκικού επιθετικού drone Bayraktar.<br /><br />Τα εν λόγω μη επανδρωμένα ιπτάμενα τεχνολογικά «θαύματα», θα πρέπει κατ’ αρχήν να σημειώσουμε, χρησιμοποιούνται ήδη επιτυχώς από την Τουρκία στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο θέτοντας επιπρόσθετα βάρη στις ελληνικές αποτρεπτικές δυνατότητες. Επιπλέον, αυτό το επίτευγμα της γερμανοτουρκικής συνεργασίας έχει δοκιμαστεί επιτυχώς πρόσφατα σε πεδία μαχών (πόλεμος Αζερμπαϊτζάν – Αρμενίας και Λιβύη) με αποτέλεσμα την εκτίναξη των παραγγελιών από χώρες που επιθυμούν να το εντάξουν στο δυναμικό τους.<br /><br />Αυτή η επιτυχής (και προσοδοφόρα) τουρκογερμανική συνεργασία έχει μεγάλο βάθος και μπορεί, ώς έναν βαθμό, να φωτίσει γιατί στο πλαίσιο της Ε.Ε. – όπου η Γερμανία ηγεμονεύει – ουδέποτε αποφασίστηκαν ουσιαστικές κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας παρά τους διαπιστωμένους πειρατικούς τσαμπουκάδες της στο Αιγαίο, τη δυνάμει ελληνική ΑΟΖ μεταξύ Καστελλόριζου – Ρόδου – Κρήτης και την απόλυτη αμφισβήτηση της αναγνωρισμένης κυπριακής ΑΟΖ.<br /><br />Τα… προσχήματα<br /><br />Για να τηρηθούν τα προσχήματα και να μην εμφανίζεται ότι το Βερολίνο συνεισφέρει στον εξοπλισμό μιας αναθεωρητικής επεκτατικής δύναμης, όπως εμφανίζεται η Τουρκία, έχει επιλεγεί ο προμηθευτής του κρίσιμου τεχνολογικού εξοπλισμού για τα τουρκικά drones να είναι μια εταιρεία με έδρα τη Νότιο Αφρική η οποία είναι θυγατρική της γερμανικής Hensoldt.<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ZDF, στον πόλεμο μεταξύ Αρμενίας – Αζερμπαϊτζάν, τα τουρκικά drone κατέστρεψαν 900 στόχους στην Αρμενία και προκάλεσαν ζημιές ύψους 2 δισ. δολαρίων, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη νίκη του Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Η συνεργασία της γερμανικής Hensoldt με την τουρκική Bayraktar ξεκίνησε το 2020, όταν η καναδική κυβέρνηση έθεσε τέλος στην προμήθεια συστημάτων αναγνώρισης από τον Καναδά, μετά τη χρήση των drones στη σύγκρουση του Καραμπάχ.<br /><br />Η προηγούμενη κυβέρνηση της Μέρκελ επέτρεψε την παράκαμψη των υφιστάμενων (ομοσπονδιακών και ευρωπαϊκών) κατευθυντήριων γραμμών για τις εξαγωγές όπλων προς χώρες που δεν πληρούν τα κριτήρια της διεθνούς νομιμότητας, όπως η Τουρκία, η οποία επιπροσθέτως συντηρεί ανοιχτά ζητήματα με δύο χώρες – μέλη της Ε.Ε.<br /><br />«Αιώνιοι» συνένοχοι<br /><br />Η απάντηση στο τι θα πράξει η νέα γερμανική κυβέρνηση σχετικά με την υλοποίηση τουρκικών εξοπλιστικών προγραμμάτων δεν είναι δύσκολη. Άλλωστε, εκτός από το ωμό οικονομικό συμφέρον το οποίο είναι τεράστιο, στην παράμετρο των γερμανοτουρκικών δεσμών καθοριστικό ρόλο παίζει και η ιστορία…<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της DW έχει επιβεβαιωθεί ο άρρηκτος και αιματοβαμμένος δεσμός που συνδέει Γερμανία και Τουρκία από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.<br /><br />Σύμφωνα, λοιπόν, με νέα έρευνα οι τουρκικές δυνάμεις φαίνεται να χρησιμοποιούσαν κυρίως όπλα γερμανικής κατασκευής για τη Γενοκτονία των Αρμενίων (1915 – 1916).<br /><br />Η γερμανική βιομηχανία όπλων Mauser, που θησαύρισε στους δύο παγκόσμιους πολέμους, είχε πωλήσει όπλα και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία με τα οποία έγινε (και) η εξολόθρευση των Αρμενίων.<br /><br />Ιστορικά επιβεβαιωμένο είναι επίσης ότι για το «καθάρισμα» των Αρμενίων οι Γερμανοί πρόσφεραν υλικοτεχνική υποδομή καθώς και συμβουλευτική υποστήριξη από Γερμανούς αξιωματούχους που είχαν σταλεί στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.<br /><br />Θα μπορούσε κάποιος, κάνοντας ένα νοητικό άλμα, να υποστηρίξει ότι το 1,5 εκατ. Αρμενίων που εξολοθρεύτηκε μεταξύ 1916 και 1926 πρόσφερε το «μοντέλο» στη βάση του οποίου ο γερμανικός μιλιταριστικός ναζιστικός συρφετός πέτυχε τον κολοφώνα της «δόξας» του μεθοδεύοντας και οργανώνοντας την «τελική λύση», αφανίζοντας εκατομμύρια Εβραίους και άλλους μη Αρίους και πετυχαίνοντας τον τέλειο συντονισμό δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Δεν είναι μυστικό άλλωστε ποιοι σημερινοί γίγαντες της γερμανικής βιομηχανίας πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στη «μηχανοργάνωση» των στρατοπέδων συγκέντρωσης…<br /><br />Σχετικά με τη γερμανική συμμετοχή στη γενοκτονία των Αρμενίων νέα έρευνα του διεθνούς ερευνητικού δικτύου ρίχνει για πρώτη φορά φως σε συγκεκριμένα γεγονότα και ειδικά στις αγοραπωλησίες όπλων.<br /><br />H Mauser, είναι γνωστό, είχε το μονοπώλιο στα τυφέκια σε ολόκληρη την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σήμερα η Mauser δεν υπάρχει αλλά η Thyssen Krupp, η διάδοχος της Mauser, δεν έχει αναγνωρίσει ποτέ δημοσίως ότι έπαιξε κάποιο ρόλο σε αυτή τη γενοκτονία. Άλλωστε, οι δουλειές των γερμανικών εταιρειών με την Τουρκία συνεχίζονται απρόσκοπτα…<br /><br />Γερμανικό… υποστατικό<br /><br />Μέσα σ’ όλο αυτό το σκηνικό υπάρχει μια ακόμη ενδιαφέρουσα παράμετρος, που σε κάποιον βαθμό δημιουργεί σύγχυση σε κάποιον που παρατηρεί τη διαμόρφωση των σχέσεων στο τρίγωνο Ελλάδα – Γερμανία – Τουρκία: η Ελλάδα, σ’ ό,τι έχει να κάνει με τα εξοπλιστικά, εξακολουθεί να είναι καλύτερος πελάτης της Γερμανίας απ’ την Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία του αναγνωρισμένου παγκοσμίως έγκυρου ινστιτούτου παρακολούθησης των στρατιωτικών δαπανών Sipri, το διάστημα από το 1996 μέχρι και το 2020 η Ελλάδα «κατέθεσε» στη γερμανική πολεμική βιομηχανία 4,25 δισεκατομμύρια δολάρια. Για το ίδιο χρονικό διάστημα η Τουρκία πλήρωσε στις γερμανικές πολεμικές βιομηχανίες 3,87 δισ. Συνυπολογίζοντας τα μεγέθη των δύο χωρών, της Ελλάδας και της Τουρκίας, είναι φανερή η ελληνική πλειοδοσία. Δεδομένων αυτών των αριθμών το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: Γιατί το ελληνικό χρήμα δεν είναι αρκετό για να αποτρέψει τη γερμανική μεροληψία υπέρ της Τουρκίας;<br /><br />Απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα θα πρέπει να δώσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις που έχουν ευθύνη για τις επιλογές οι οποίες διαμόρφωσαν τις ελληνογερμανικές σχέσεις, μετατρέποντας τη χώρα, ειδικά τα χρόνια του μνημονίου, σε γερμανικό υποστατικό.<br /><br />Πέρα απ΄ αυτήν την απάντηση υπάρχει και μια ακόμη: μπορεί στην Ελλάδα να υπήρξαν γερμανοτσολιάδες, των οποίων οι απόγονοι έπαιξαν και παίζουν σημαίνοντα ρόλο στη διαμόρφωση του μεταπολεμικού μετεμφυλιακού κράτους. Ωστόσο ο ελληνικός λαός πολέμησε τους Ναζί, σε αντίθεση με τον τουρκικό…<div><br /></div><div><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο «δεσμός» Βερολίνου – Άγκυρας

Έχει επιβεβαιωθεί ο άρρηκτος και αιματοβαμμένος δεσμός που συνδέει Γερμανία και Τουρκία.  Δημήτρης Μηλάκας Όσοι έχουν μια «μυρωδιά» της σύγχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα δάνεια του νεο-Ελληνικού κράτους.

<a href="https://amynageostratigiki.eu/2021/12/13/%cf%83%cf%85%ce%bb%ce%bb%ce%b5%ce%ba%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%84%ce%b1-%ce%b4%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b5%ce%bf-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf/"><img src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.eu/wp-content/uploads/2021/12/Grayscale-Photo-Guy-Quote-Facebook-Post4.jpg?fit=940%2C788&ssl=1" /></a><br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="328" src="https://www.youtube.com/embed/oQeLY10WDfc" width="674" youtube-src-id="oQeLY10WDfc"></iframe><br /><br /><a href="https://amynageostratigiki.eu/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Τα δάνεια του νεο-Ελληνικού κράτους.

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία “εκπρόσωπος” της Δύσης στην Βοσνία-Έρχεται αναζωπύρωση και άγρια αιματοχυσία στα Βαλκάνια.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/tumblr_merxjyPteR1qaj2cmo1_1280.jpg?itok=agZXQydn" width="820" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Χωρίς συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας δεν θα υπάρξει ειρήνη στα Βαλκάνια ενώ το εθνοτικό μίσος 'φουντώνει" κατά περιόδους χωρίς να μπορεί να αλλάξει κάτι.</span></h3>Επίσημη επίσκεψη στο Υπουργείο Άμυνας και τις Ένοπλες Δυνάμεις της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης πραγματοποιεί σήμερα αντιπροσωπεία του ΥΠΑΜ της Τουρκίας, με επικεφαλής τον υπουργό Χουλουσί Ακάρ.<br /><br />Εκεί ο Τούρκος υπουργός άμυνας θα συναντηθεί με τον Βόσνιο ομόλογο του Sifet Podžić, καθώς και με την αντιπροσωπεία των βοσνιακών ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Όλα μέχρι εδώ μοιάζουν να αφορούν μια συνηθισμένη εθιμοτυπία μεταξύ δύο χωρών, της Τουρκίας και της Βοσνίας, μόνο που και φυσικά και δεν έχουν έτσι τα πράγματα, αφού ο Τούρκος υπουργός έχει πιθανότατα ειδική αποστολή από την δύση, και τίποτα μα τίποτα δεν είναι τυχαίο αυτήν ειδικά την κρίσιμη περίοδο στα Βαλκάνια.<br /><br />Οι Σερβοβόσνιοι έχουν θέσει ουσιαστικά τον εαυτό τους εκτός της δομής των ενόπλων δυνάμεων της χώρας με στήριξη από Βελιγράδι και Μόσχα, ενώ ετοιμάζονται για επίσημη απόσχιση από την “χώρα” με το όνομα Βοσνία, η οποία δημιουργήθηκε το 1995.<br /><br />Οι Τούρκοι λόγω καλών σχέσεων με Σέρβους, Βόσνιους μουσουλμάνους, Ρώσους, και προσωπικά ο Ακάρ, ενδεχομένως να αναλάβουν το δύσκολο έργο να προσπαθήσουν να φέρουν εις πέρας μια αποστολή για επαναφορά των Σερβοβόσνιων, στον δρόμο του ΝΑΤΟ με δυτικά ανταλλάγματα, για λογαριασμό της δύσης. <br /> <br />Σύμφωνα με το <a href="https://www.foreignaffairs.com/articles/russian-federation/2021-12-27/russia-playing-fire-balkans">foreignaffairs.com, "</a>τον Μάρτιο, η Ρωσία απείλησε με αντίποινα εάν η Βοσνία ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Εν τω μεταξύ, ο επικεφαλής των Σερβοβόσνιων, Μίλοραντ Ντόντικ, απείλησε ότι η Δημοκρατία Σέρπσκα, μία από τις Τρεις οντότητες που αποτελούν τη χώρα, θα αποσχιστεί από τη Βοσνία.<br /><br />Τον Δεκέμβριο, η Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας Σέρπσκα ψήφισε υπέρ της έναρξης διαδικασίας αποχώρησης των Σερβοβόσνιων από κρατικούς θεσμούς, συμπεριλαμβανομένου του βοσνιακού στρατού, των υπηρεσιών ασφαλείας, του φορολογικού συστήματος και του δικαστικού συστήματος.<br /><br />Εκτός από τη Δημοκρατία Σέρπσκα, το Κρεμλίνο υποστηρίζει τους εθνικιστές Κροάτες της Βοσνίας, για να δημιουργήσουν μια ακόμη ξεχωριστή οντότητας εντός της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης".<br /><br />Ο διεθνής ύπατος εκπρόσωπος στη Βοσνία, Christian Schmidt, σήμανε τον κώδωνα του κινδύνου τον Νοέμβριο όταν είπε ότι «οι προοπτικές για περαιτέρω διχασμό και σύγκρουση είναι πολύ πραγματικές».<br /><br />Σύμφωνα με την ειδικό του περιοδικού Ivana Stradner:, “είναι καιρός οι δυτικές δυνάμεις να κινηθούν κατά της απειλής που συνιστά για τα συμφέροντά τους η ανάμιξη της Ρωσίας στα Βαλκάνια.<br /><br />Και έχουν πολλές επιλογές στη διάθεσή τους. Το ΝΑΤΟ πρέπει να επικεντρωθεί εκ νέου στην περιοχή και να δώσει προτεραιότητα στην αποκλιμάκωση των εντάσεων.<br /><br />Θα πρέπει η συμμαχία να στείλει την αντιυβριδική της Ομάδα Υποστήριξης στα Βαλκάνια, όπως έκανε στο Μαυροβούνιο το 2019, προκειμένου να καταπολεμήσει τις ρωσικές εκστρατείες παραπληροφόρησης και άλλες επιχειρήσεις πληροφόρησης.<br /><br />Τα μέλη του ΝΑΤΟ θα πρέπει επίσης να οργανώσουν έναν «συνασπισμό πρόθυμων» για να αντιμετωπίσουν τη ρωσική παρέμβαση στη Βοσνία, αναπτύσσοντας ειρηνευτικές αποστολές σε στρατηγικές περιοχές, όπως η βορειοανατολική περιοχή Brcko, για να αποτρέψουν τις περιοχές που κινδυνεύουν να βγουν εκτός ελέγχου.<br /><br />Αυτή η δύναμη θα μπορούσε να συμπληρωθεί με ειρηνευτική δύναμη υπό την ηγεσία της ΕΕ (EUFOR), η οποία είναι επιφορτισμένη με τη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας στη Βοσνία.<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα για την επιβολή κυρώσεων σε όσους απειλούν τη σταθερότητα των Δυτικών Βαλκανίων τον Ιούνιο, και η ΕΕ θα πρέπει να συμμετάσχει σε αυτές τις προσπάθειες.<br /><br />Η Ρωσία βλέπει τα Βαλκάνια ως το μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης.<br /><br />Πάνω απ 'όλα, το ΝΑΤΟ θα πρέπει να επισπεύσει την ένταξη της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου στο ΝΑΤΟ.<br />Κάτι τέτοιο θα αύξανε το κόστος για το Κρεμλίνο, και τις δραστηριότητές του στα Βαλκάνια.<br /><br />Η Ρωσία αντιτάχθηκε σθεναρά στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και τώρα, καθώς συνεχίζεται η κρίση στην Ουκρανία, ζήτησε μια νομικά δεσμευτική εγγύηση ότι το ΝΑΤΟ θα σταματήσει τη στρατιωτική δραστηριότητα στην Ανατολική Ευρώπη.<br /><br />Η ενσωμάτωση της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου θα έστελνε το μήνυμα ότι τα Βαλκάνια δεν θα αφεθούν μόνα τους ενάντια στη Μόσχα και ότι ο Πούτιν δεν θα καθορίσει το μέλλον του ΝΑΤΟ”, καταλήγει η ίδια.<br /><br />Τα Βαλκάνια, θα πρέπει να θυμίσουμε σε ειδικούς και μη, ότι αποτελούν την μεγαλύτερη “αποθήκη πυρομαχικών και εθνοτικού μίσους” στον κόσμο, και κάθε παρέμβαση απαιτεί "χειρουργικούς" χειρισμούς λόγω ιστορίας.<br /><br />Η Ρωσία έχει μια βάση υποστήριξης σε Σερβία και Βοσνία ( Σεβοβόσνιοι), η οποία έχει πολύ γερά ιστορικά και θρησκευτικά θεμέλια ( και αυτό αποτελεί γεγονός), ενώ υπάρχει και το αίσθημα της ρεβάνς κατά της δύσης, από τον πόλεμο του Κοσσόβου το 1999, και τα λάθη της τότε ρωσικής κυβέρνησης.<br /><br />Από την άλλη πλευρά το ΝΑΤΟ, προσπαθεί μέσω της συμμαχίας, να εντάξει στους κόλπους του χώρες με τρομερό εθνοτικό μίσος( Σέρβοι-Αλβανοί), το οποίο δεν “χειραγωγείται” καθόλου εύκολα, ενώ οποιαδήποτε πιθανότητα σύγκρουσης παραμένει πάντα ανοικτή. <br /><br />Σερβικές πληροφορίες ανέφεραν πριν μερικούς μήνες ότι "ήδη έχουμε μια ευρεία υβριδική "επίθεση" της Δύσης εναντίον Σέρβων και στις δύο πλευρές της του ποταμού Ντρίνα (Σερβία και Σερβοβόσνιοι), η οποία έχει προκαλέσει συναγερμό στη Μόσχα, με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν να είναι πλέον αποφασισμένος να σταματήσει όλες τις πιέσεις με στόχο την διάλυση της Δημοκρατίας Σέρπσκα και την οριστική κατάληψη του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία".<br /><br />“Η Μόσχα παρακολουθεί στενά κάθε κίνηση της Δύσης, ειδικά όταν πρόκειται για τους παραδοσιακούς συμμάχους της. Ο Ρώσος πρόεδρος έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι Σέρβοι και Ρώσοι είναι αδελφοί λαοί.”, είχε αναφέρει το ρωσικό ΥΠΑΜ πριν λίγους μήνες.<br /><br />“Ο Πούτιν και οι στενότεροι συνεργάτες του βρίσκονται σε συνεχή επαφή με τη Σερβική ηγεσία για τα τελευταία γεγονότα και τρόπους για να αποτρέψουν τις προσπάθειες του Μπάιντεν και της Δύσης, για επιβληθούν ξανά στους Σέρβους.<br /><br />Μάλιστα "ο Πούτιν έστειλε ένα σαφές μήνυμα στην Ουάσιγκτον που έγραφε: "Δεν θα επιτρέψω στον Μπάιντεν ή σε κανέναν άλλο να σπάσει τη ραχοκοκαλιά της Σερβίας", ανέφερε σερβική πηγή διπλωματικών κύκλων.<br /><br />Οποιαδήποτε συμφωνία και πιθανή είσοδο της Βοσνίας στο ΝΑΤΟ, σε συνδυασμό με την Σερβία, “περνά” σίγουρα από τις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ρωσίας, και χωρίς συμφωνία για την περιοχή των Βαλκανίων, το μόνο που θα αναμέναμε το επόμενο απροσδιόριστο διάστημα, θα ήταν κάποια “αναζωπύρωση”, μεταξύ Σέρβων και Αλβανών ( αφού το θέμα με το Κοσσυφοπέδιο και τους Σέρβους που ζουν εκεί δεν έχει διευθετηθεί), ή Σερβοβόσνιων και στρατού της Βοσνίας ( μουσουλμάνοι), με όλες να καταλήγουν με μαθηματική ακρίβεια σε “άγρια” αιματοχυσία. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία “εκπρόσωπος” της Δύσης στην Βοσνία-Έρχεται αναζωπύρωση και άγρια αιματοχυσία στα Βαλκάνια.

Χωρίς συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας δεν θα υπάρξει ειρήνη στα Βαλκάνια ενώ το εθνοτικό μίσος 'φουντώνει" κατά περιόδους χωρίς να μπορεί να αλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο κινέζικος Δράκος υψώνει ανάστημα στη Δύση

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/08/kina.jpg" /><br /><b><br />Καραποστόλης Βασίλης</b><br />Η πανδημία επανέφερε την Κίνα στο κέντρο της δημόσιας σφαίρας και γιατί από εκεί μας ήλθε ο ιός και γιατί εκεί, με τα αυστηρά μέτρα που έλαβαν, τιθάσευσαν την εξάπλωσή του, σε αντίθεση με τη Δύση. Τι είναι, όμως, η Κίνα; Τι είναι οι Κινέζοι; Παρά το πέρασμα των αιώνων οι Ευρωπαίοι μπροστά στο φαινόμενο εξακολουθούν να σηκώνουν του ώμους μπροστά στον κινέζικο Δράκο.<br /><br />Προκαλεί αμηχανία αυτός ο τεράστιος αριθμός που αντιπροσωπεύει τον πληθυσμό της, αυτές οι “μάσκες” που φαίνεται να φορούν οι άνθρωποι που την κατοικούν. Για δεκαετίες στους δυτικούς παρατηρητές έδιναν την εντύπωση μισο-κοιμισμένων πλασμάτων, σκόπιμα μισο-κοιμισμένων. Τι κρυβόταν πίσω από τα σχιστά τους μάτια, πίσω από τις αργές κινήσεις τους που ξαφνικά αποκάλυπταν μια επιδεξιότητα και μια εγρήγορση αντίστοιχη με τις απρόβλεπτες αλλαγές στη ζωή τους;<br /><br />Η λευκή φυλή αναρωτιόταν μάταια για το τι επιδιώκει η αλλόκοτη κίτρινη φυλή, στην οποία αποδίδονταν τα πιο αντιφατικά χαρακτηριστικά: ωμότητα και λεπτότητα, δεισιδαιμονία και περίσκεψη, πανουργία και απλοϊκότητα. Τίποτα όμως δεν ήταν πιο ακατανότητο για τους δυτικούς από το γεγονός ότι ένας κόσμος, όπως ο κινέζικος, με μεγάλες ανακαλύψεις και εφευρέσεις στο ενεργητικό του κατά το παρελθόν, δεν είχε επιδιώξει να εκμεταλλευτεί ως το έπακρο τις νοητικές του ικανότητες.<br /><br />Περιηγητές, μελετητές, εμπορευόμενοι, στρατιωτικοί, απορούσαν πώς είναι δυνατόν αυτοί που ανακάλυψαν την πυρίτιδα, την πυξίδα, την τυπογραφία να μη σπεύσουν να αναπτύξουν τις εφαρμογές των ευρημάτων τους στη γεωργία, τη ναυσιπλοϊα, τη μηχανική. Αρκέστηκαν να φθάσουν ως ένα ορισμένο σημείο. Γιατί; Στο ερώτημα ήταν αδύνατο να δοθεί απάντηση. Διότι το ίδιο το ερώτημα εμπεριείχε μια προκατάληψη του δυτικού πολιτισμού που τον εμπόδιζε να καταλάβει την άλλη αντίληψη.<div><br />Ο άλλοτε ασθενής<br /><br />Η Δύση ήταν ήδη παγιδευμένη σε μια ιδέα εξάντλησης του δυναμικού της: ήθελε να επιταχύνει την κίνησή της, να φανερώσει στον ίδιο της τον εαυτό τις δυνατότητες που είχε, να ριχτεί σε μια περιπέτεια, το έπαθλο της οποίας θα ήταν οι εκπλήξεις, οι νεωτερισμοί, η αίσθηση ότι μόνο τότε είναι κανείς δημιουργός όταν εκμαιεύει από το άγνωστο κάτι εντελώς καινούργιο. Δεν υποπτευόταν η Δύση ότι μέσα στην αναζήτηση του καινούργιου φωλιάζει ο κίνδυνος της καταπόνησης του πνεύματος: όταν κανείς ψάχνει αποκλειστικά για το νέο παραδίδεται σ’ ένα είδος εθελοτυφλίας. Αγνοεί το τι συντηρεί την ύπαρξη και ενδιαφέρεται μόνο για το τι την ανανεώνει. Εκεί ακριβώς εντοπίζεται και η μεγάλη διαφορά με την κινέζικη στάση.<br /><br />Όταν η Ευρώπη ανυπομονούσε να καλπάσει προς τα εμπρός, από τις αρχές ιδίως της βιομηχανικής επανάστασης, η Κίνα φρόντιζε να περιμαζεύει και να οργανώνει τα εφόδιά της με κύριο στόχο να διατηρήσει τον εαυτό της, να διασφαλίσει τη διατροφή του αυξανόμενου πληθυσμού, να προστατευτεί απέναντι στις κατακτητικές βλέψεις άλλων λαών. Νοιαζόταν να μείνει στον πλανήτη, όχι να τον κατακτήσει.<br /><br />Αυτά μέχρι πριν από σαράντα περίπου χρόνια. Από τότε άρχισε να σημειώνεται μια αλλαγή που έφερε τους δυτικούς σε όλο και δυσκολότερη θέση. Ο άλλοτε “μεγάλος ασθενής” της Ασίας με την παραδοσιακή του αδράνεια, με τα πολλά προβλήματα στην οικονομία του, έπειτα και από τις ακρότητες της μαοϊκής περιόδου, εμφανιζόταν στο παγκόσμιο προσκήνιο σε έναν ρόλο που δεν τον είχε παίξει ποτέ: ζητούσε να απλώσει την παρουσία του, να παρουσιαστεί ως υπόδειγμα ενεργητικότητας. Αλλά πώς; Όχι τόσο με το να παίρνει πρωτοβουλίες όσο με το να μιμείται εκείνες των ανταγωνιστών του.</div><div><br />“Να πάνε μακριά”<br /><br />Στα μάτια των δυτικών πρόκειται για τακτική που αγγίζει τα όρια του αφύσικου. Είναι δύσκολο να καταλάβουμε πώς είναι δυνατόν αυτή η πελώρια ανθρωπομάζα να υποτάσσεται με την θέλησή της σε μια εργασία τόσο περιορισμένη και σχεδόν ταπεινή. Αντιγράφουν τις καινοτομίες, τις φέρνουν στα μέτρα τους. Αν και πολύ ισχυροί πλέον συγκατατίθενται να μην εξασκούνται παρά μόνο σε μια δραστηριότητα που μοιάζει να μην έχει αιχμές, να μην ανυψώνει το γόητρο, να μην υπηρετεί την υποτιθέμενη ανάγκη του ανθρώπου να “πάει μακριά”. Όμως όχι.<br /><br />Για τους Κινέζους το να “πάνε μακριά” προϋποθέτει πως θα έχουν εξοικονομήσει αρκετές δυνάμεις, πως θα στέκονται γερά στα πόδια τους. Κάνουν οικονομία στις νοητικές τους ενέργειες, γι’ αυτό αντιγράφουν. Συλλογίζονται: «ας αφήσουμε τους δυτικούς να λαχανιάζουν, να σκαλίζουν την ύλη, να αλωνίζουν τη φύση – μπορεί με το “φαουστικό του δαιμόνιο” (όπως το αποκαλούσε ο Σπέγκλερ στην “Παρακμή της Δύσης”) να βρουν και κάτι που θα μας είναι χρήσιμο.<br /><br />»Είναι πολύ βιαστικοί οι λευκοί ανταγωνιστές μας κι είναι να τους λυπάται κανείς έτσι που κοιτάνε μόνο στο μέλλον, αλλά χωρίς ελπίδα, και αποφεύγουν το παρελθόν από φόβο πως θα τους δέσει τα πόδια. Τρέχουν στα τυφλά για να προλάβουν, υποτίθεται, εμάς και τους απελπίζει περισσότερο το γεγονός ότι εμείς, αντίθετα, φερόμαστε σαν να μη θέλουμε να προλάβουμε τίποτα. Ούτε που τους περνάει από το νου ότι δεν επιθυμούμε οπωσδήποτε να γίνουμε κάτι που δεν είμαστε∙ επιθυμούμε απλώς να συνεχίσουμε να υπάρχουμε κι αν χρειαστεί θα επιβάλλουμε την ύπαρξή μας».</div><div><br />Για λόγους επιβίωσης<br /><br />Φυσικά, από την κινέζικη πλευρά δεν θα βρεθεί κανείς επίσημος να βεβαιώσει, ή να διαψεύσει μια τέτοια ερμηνεία. Θα ήταν γενικά ανόητο να περιμένει η Ευρώπη ή η Ασία να της εξηγήσει η Κίνα το γιατί επιμένει να διαλέγεται με το παρελθόν της, χωρίς να το δείχνει. Οι πρόγονοι μετράνε πάντα γι’ αυτόν τον γιγάντιο πληθυσμό που ξέρει να προφυλάγεται για λόγους επιβίωσης.<br /><br />Δείχνει προς τα έξω να ασπάζεται πλήρως οτιδήποτε έρχεται από τις αγορές του Λονδίνου, του Βερολίνου, της Νέας Υόρκης. Νάτος λοιπόν ο Kινέζος τουρίστας, ο Kινέζος καταναλωτής, ο κινέζικος κρατικός υπερκαπιταλισμός. Είναι όμως έτσι; Μεταφυτεύτηκαν τόσο εύκολα το εφήμερο και οι απολαύσεις της στιγμής μέσα στην απέραντη χώρα του ρυζιού; Έχουμε πολλούς λόγους να αμφιβάλλουμε.<br /><br />Η ευελιξία αυτού του λαού, η προσαρμοστικότητά του και ταυτόχρονα η τήρηση, ακόμη και σήμερα, τελετών που ρυθμίζουν τόσο την οικογενειακή ζωή όσο και το δημόσιο βίο, μας επιτρέπουν να μαντέψουμε εδώ μια κάποια σύνθεση στοιχείων της κομφουκιανής κοσμοθεώρησης και της σύγχρονης τεχνικής “από δεύτερο χέρι”. Ίσως η τεχνική στην Κίνα να χρησιμοποιείται για να υπηρετήσει μια σύγχρονη (και καλά μεταμφιεσμένη) εκδοχή του παμπάλαιου οράματος για μια “Αυτοκρατορία του Ουρανού”.<br /><br />Για μια Τάξη θεμελιωμένη στην ευπείθεια, στον σεβασμό των νεότερων προς τους πρεσβυτέρους, την αναγνώριση της αξίας μιας ελίτ που ενοποιεί την κοινωνία, στην πεποίθηση πως το ενιαίο υπερέχει πάντα του μερικού. Την ώρα που η Δύση στροβιλίζεται σ’ ένα χρόνο κενό, η Κίνα προσεύχεται κρυφά στους παλιούς της οδηγητές και προστάτες. Δεν τους ζητά να την βοηθήσουν να πλουτίσει στο μέγιστο. Τους ζητά να τη βοηθήσουν να επιζεί αιωνίως.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div><br /></div>

Ο κινέζικος Δράκος υψώνει ανάστημα στη Δύση

Καραποστόλης Βασίλης Η πανδημία επανέφερε την Κίνα στο κέντρο της δημόσιας σφαίρας και γιατί από εκεί μας ήλθε ο ιός και γιατί εκεί, με τα α...

Διαβάστε την συνέχεια

Όχημα και βιτρίνα της MIT η TIKA. Το Ίδρυμα Μααρίφ.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/tika.jpg" width="772" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Είναι κοινό μυστικό ότι ο Χακάν Φιντάν, επικεφαλής της ΜΙΤ, διεξάγει παράνομες επιχειρήσεις στην Κεντρική Ασία και τον Καύκασο μέσω του γαμπρού του που έχει “φυτέψει” στα ηγετικά κλιμάκια της TIKA. Η TIKA (Τουρκική Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού) ασχολείται με την παροχή αναπτυξιακής βοήθειας σε τρίτες χώρες. Ο γαμπρός του Αλί Οζγκιούν Οζτούρκ είναι υπεύθυνος του Τμήματος της TIKA για την Κεντρική Ασία και τον Καύκασο.<br /><br />Αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Τα ταξίδια του Οζτούρκ δείχνουν ότι δεν είναι συνηθισμένος αξιωματούχος ενός αναπτυξιακού οργανισμού. Έχει υφάνει ένα δίκτυο πληροφοριοδοτών στις δύο αυτές γεωγραφικές περιοχές με τη στρατολόγηση ξένων αξιωματούχων, χρησιμοποιώντας σαν όχημα τη βοήθεια και το πολιτιστικό έργο της ΤΙΚΑ.<br /><br />Ο ίδιος ο Φιντάν έχει διατελέσει διοικητής της TIKA στο διάστημα 2003-2007 και η θητεία του εκεί ήταν σκαλοπάτι για την άνοδο του στην κορυφή της μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ. Κατά την διάρκεια της θητείας του εκεί είχε προσλάβει και προωθήσει τον γαμπρό του. Όταν ο Φιντάν διορίστηκε επικεφαλής της MIT χρησιμοποίησε τον γαμπρό του για να συντονίσει τις επιχειρήσεις της TIKA με την επίσημη υπηρεσία πληροφοριών.<br /><br />Η TIKA χρησιμοποιείται για να επηρεάσει την πολιτική κρατών μέσω των τουρκικών μειονοτικών κομμάτων στα Βαλκάνια, αλλά και για να δημιουργήσει ομάδες πίεσης υπέρ του Ερντογάν στον Καύκασο, την Κεντρική Ασία και την Αφρική. Ο Φιντάν διαχειρίστηκε την εν λόγω υπηρεσία ως κλάδο της τουρκικής “ήπιας δύναμης”, αλλά και σαν μηχανισμό συλλογής πληροφοριών.<br />Ο πολυσχιδής γαμπρός<br /><br />Τα ταξίδια του γαμπρού δεν περιορίζονται στην Κεντρική Ασία και στον Καύκασο. Έχει εμφανιστεί σε καυτά σημεία από τη Μέση Ανατολή έως την Αφρική, όπου οι στοχευμένες επιχειρήσεις της MIT απαιτούσαν την παρουσία του, αν και η επίσημη εντολή του αφορά μόνο στην Κεντρική Ασία και τον Καύκασο. Ως απόστρατος αξιωματικός ο Οζτούρκ δεν ήταν κατάλληλος για αξιωματούχος στην TIKA. Δεν πέρασε, άλλωστε, την τυπική διαδικασία πρόσληψης. Μπήκε “αλεξιπτωτιστής”. Η τοποθέτησή του αμφισβητήθηκε δημοσίως το 2014, όταν η αξιωματική αντιπολίτευση (CHP) κατηγόρησε το κυβερνών κόμμα για νεποτισμό, για αυθαίρετη πρόσληψη χωρίς τη νόμιμη διαδικασία.<br /><br />Η κυβέρνηση Ερντογάν παρακάμπτει το αντίστοιχο ΑΣΕΠ (KPSS), προσλαμβάνοντας υποστηρικτές του κυβερνώντος κόμματος AKP, ενώ χιλιάδες άλλοι που έχουν τα απαιτούμενα προσόντα παρακάμπτονται. Οι προσλήψεις στην TIKA και στα ιδρύματά της γίνονται με προσωρινές συμβάσεις. Αν οι προσλαμβανόμενοι αποδέχονται να παίξουν τον ρόλο του κατασκόπου εγγράφονται στο μισθολόγιο των συνεργατών της MIT. Ο τότε εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Χαλούκ Κοτς είχε ανακοινώσει τα ονόματα 85 ατόμων που είχαν προσληφθεί από κρατικές υπηρεσίες λόγω των δεσμών τους με κυβερνητικούς αξιωματούχους. Ο τότε πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου, φίλος της οικογένειας Φιντάν, είχε αποκρούσει την κριτική.<br /><br />Ο Φιντάν αναδιοργάνωσε την MIT με εντολές του Ερντογάν, την εκκαθάρισε από εκατοντάδες πράκτορες που δεν ήταν εμπιστοσύνης και κάλυψε τις κενές θέσεις με ισλαμιστές, εθνικιστές και νεοοθωμανιστές. Με νομικές τροποποιήσεις η MIT απέκτησε ακόμη και το δικαίωμα να δημιουργήσει δική της μονάδα ειδικών δυνάμεων, με προσλήψεις στελεχών κυρίως από την Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού (KKK). Αυτή η μονάδα διεξήγαγε “μαύρες επιχειρήσεις” (black ops, false flag) προς όφελος του καθεστώτος Ερντογάν. Στους πράκτορες του MIT, εξάλλου, παρέχεται κάλυψη και πλήρης ατιμωρησία για τις πράξεις τους.<br /><br />Σύμφωνα με οδηγία του Ερντογάν, η MIT επενδύει σε μη τουρκικές μουσουλμανικές ομάδες σε ξένες χώρες, στρατολογώντας ξένους πράκτορες για πολιτικούς σκοπούς, αλλά και για τον εξοπλισμό και χρηματοδότηση τζιχαντιστικών ομάδων στην Αφρική, στη Μέση Ανατολή και στην υπόλοιπη Ασία. Σε ορισμένες επιχειρήσεις η TIKA έχει χρησιμοποιηθεί ως κάλυμμα. Δεκάδες πράκτορες της MIT έχουν “φυτευτεί” στην TIKA για να διευκολύνεται η δράση τους. Για παράδειγμα οι υπάλληλοι της TIKA έχουν χρησιμοποιηθεί ως ταχυμεταφορείς για τη χρηματοδότηση οργανώσεων.<br /><br />TIKA και Παλαιστίνη<br /><br />Από πολύ νωρίς η TIKA άπλωσε τα πλοκάμια της στην Γάζα, προσφέροντας άφθονο ρευστό στην Χαμάς, η οποία το διοχετεύει κατά το δοκούν. Το 2010 ο γράφων είχε την ευκαιρία να δει ουρές Παλαιστινίων, οι οποίοι περίμεναν έξω από γραφεία της TIKA στη Γάζα να λάβουν επίδομα από την τουρκική βοήθεια. Μιλώντας με τον τότε αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών της Χαμάς Αχμέντ Γιούσεφ (είχε προηγηθεί επίσκεψη Ελλήνων βουλευτών λίγους μήνες πριν) μου είχε πει: «Καλοί και οι Έλληνες, μας αγαπάνε, αλλά στα λόγια. Δείτε τον Ερντογάν και πόσο απλόχερα μας δίνει χρήματα. Δείτε τι κάνει η TIKA για εμάς».<br /><br />Παλαιστίνιος αναλυτής που ζει στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και συνδέεται με ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών, υποστηρίζει ότι η TIKA έχει αυξήσει το αποτύπωμά της στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και την Δυτική Όχθη με την ίδρυση σχολείων και τη χρηματοδότηση εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Τα τουρκικά σχολεία είναι ανώτερα αυτών της Παλαιστινιακής Αρχής και γι’ αυτό η παλαιστινιακή ελίτ τα προτιμάει. Αυτά τα σχολεία, όμως, προάγουν την τουρκική κουλτούρα και γλώσσα και σε φτωχούς ή ορφανούς μαθητές.<br /><br />Ισραηλινός αναλυτής υποστηρίζει ότι το ιδρυθέν από την TIKA Ισλαμικό Κέντρο στην Ανατολική Ιερουσαλήμ αποτελεί σφηκοφωλιά προπαγάνδας υπέρ της Τουρκίας, προωθώντας τα υποτιθέμενα τουρκικά δικαιώματα στην περιοχή, αλλά και το μίσος για το Ισραήλ. Η πληθώρα τουρκικών σημαιών που είναι αναρτημένες στην Ανατολική Ιερουσαλήμ είναι μια αδιάψευστη μαρτυρία για την τουρκική επιρροή εκεί, η οποία συχνά απασχολεί την ισραηλινή κυβέρνηση και Βουλή. Στις 6 Οκτωβρίου 2020, ο υπουργός Εξωτερικών Γισραέλ Κατζ είχε δώσει εντολή στο υπουργείο του να προετοιμάσει σχέδιο για τον τερματισμό των δραστηριοτήτων της TIKA. «Η εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τελείωσε. Η Τουρκία δεν έχει κανένα λόγο να βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ» έχει δηλώσει το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br /><div>Το Ίδρυμα Μααρίφ<br /><br />Από το 2017 υπάρχουν ενδείξεις ότι το ISIS έχει διεισδύσει στις τάξεις της TIKA μέσω του τότε ιδρυθέντος Ιδρύματος Μααρίφ. Το ίδρυμα ιδρύθηκε από την τουρκική κυβέρνηση για να αναλάβει τη διαχείριση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που διευθύνονταν από το κίνημα Γκιουλέν εκτός Τουρκίας. Το Ίδρυμα Μααρίφ ελέγχει σχολεία σε όλα τα Βαλκάνια όπου υπάρχουν μουσουλμάνοι με κονδύλια της TIKA.<br /><br />Όπως φάνηκε από διάφορα γεγονότα με διορισμένους από το Μααρίφ εκπαιδευτικούς και κληρικούς, αυτά τα σχολεία διαδίδουν μηνύματα υπέρ του ακραίου Ισλάμ (σαλαφισμός), ακόμα και υπέρ του ISIS. Τα πολλά τέτοια κρούσματα στο παρελθόν ανάγκασαν την TIKA να διαψεύσει την εμπλοκή της, με τον ισχυρισμό ότι δεν τοποθετούσε το προσωπικό. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι εποπτεύει το ίδρυμα Μααρίφ που διορίζει το προσωπικό.<br /><br />Το Ίδρυμα Μααρίφ διευθύνει σχολεία και σε Σομαλία, Σουδάν, Γκαμπόν και Γουινέα, ενώ διεξάγονται διαπραγματεύσεις και με άλλες αφρικανικές χώρες για την αντικατάσταση των σχολείων που συνδέονται με το κίνημα Γκιουλέν, από σχολεία του Ιδρύματος Μααρίφ. Με τον τρόπο αυτό ανέλαβαν την διοίκηση σχολείων και τζαμιών σε Αλβανία, Κοσσυφοπέδιο, Σκόπια, Βουλγαρία και Βοσνία Ερζεγοβίνη.<br /><br />Πρόσφατα η TIKA και το ίδρυμα Μααρίφ, άρχισαν δραστηριότητες και στη Λατινική Αμερική, ενώ δραστηριοποιούνται και στις ΗΠΑ, όπου διατηρούν δεσμούς με μουσουλμάνους γερουσιαστές. Η TIKA συνεχίζει τη δραστηριότητα που άρχισε ο Φιντάν, να στρατολογεί δηλαδή νέους τουρκικής καταγωγής που ζουν στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Αυτοί παρέχουν πληροφορίες για τις τοπικές τουρκικές κοινότητες και φακελώνουν όποιον δεν συμφωνεί με τον Ερντογάν, ενώ προετοιμάζονται και για να χρησιμοποιηθούν ως πληροφοριοδότες από όποια θέση εργασίας κι αν αναλάβουν.<br /><br />Η TIKA δεν είναι η μόνη υπηρεσία που χρησιμοποιείται από την MIT για να καλύπτει πράκτορες και μυστικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό. Παρόμοιο ρόλο παίζει και η τουρκική Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων DIYANET, η οποία στέλνει ιμάμηδες σε μουσουλμανικές κοινότητες κυρίως στην Δύση. Σε επόμενο άρθρο θα εξετάσουμε τον ρόλο και άλλων ευαγών ιδρυμάτων, όπως είναι η διαβόητη ισλαμική ΜΚΟ “Ίδρυμα Ανθρωπιστικής Αρωγής” (IHH).</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Όχημα και βιτρίνα της MIT η TIKA. Το Ίδρυμα Μααρίφ.

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Είναι κοινό μυστικό ότι ο Χακάν Φιντάν, επικεφαλής της ΜΙΤ, διεξάγει παράνομες επιχειρήσεις στην Κεντρική Ασία και τον...

Διαβάστε την συνέχεια

Sabah – Εχει τρελαθεί η Αθήνα; Μιλά όλο και πιο συχνά για επέκταση 12 μιλίων στο Αιγαίο.

<a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/12/tourkia-ellada.jpg"><img height="359" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/12/tourkia-ellada.jpg" width="757" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Υπό το πρίσμα των σχέσεων με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Αίγυπτο, το Ισραήλ και τις χώρες του Κόλπου, η Ελλάδα ενδεχομένως να κάνει το λάθος υπολογισμού της ισχύος.</span></h3><div>Η Ελλάδα επιδιώκει έναν επιθετικό εξοπλισμό τον τελευταίο καιρό. Μετά τα αεροσκάφη Rafale προσπαθεί να αποκτήσει αεροσκάφη F-35 και μετά φρεγάτες και κορβέτες Belharra, γράφει σε άρθρο της η <a href="https://www.in.gr/tags/%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1/">τουρκική εφημερίδα</a> Sabah.</div><div><br />Αύξησε τους εξοπλισμούς<br /><br />Η Αθήνα αύξησε το ποσό που διέθεσε στους εξοπλισμούς (2,5 δισ. ευρώ) το 2021, πέντε φορές σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Για τον επόμενο χρόνο επταπλασιάστηκε.<br /><br />Αναμφίβολα, πίσω από την αγορά νέων αεροσκαφών και πολεμικών πλοίων από την Ελλάδα, υπάρχει μια προσπάθεια να αντιστραφεί η μεταβαλλόμενη ισορροπία που είναι υπέρ της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Υπογράφει επίσης, η Ελλάδα, συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας με τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br /><img height="316" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/12/tourkia-12-milia.jpg" width="720" /><br /><i>Τουρκική… άποψη για τα 6 και τα 12 μίλια στο Αιγαίο</i><br /><br />Η Wall Street Journal ανέφερε χθες ότι η Ελλάδα είναι «ένα νέο φωτεινό σημείο» για τις ΗΠΑ. Παρουσιάζοντας όλα όσα έγιναν, τόνισε ότι επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη η Ελλάδα απομακρύνθηκε από τη Ρωσία και την Κίνα και δημιούργησε στενότερες σχέσεις με τις ΗΠΑ.<br /><br />Παράλληλα με την ανάπτυξη του εμπορίου υγροποιημένου φυσικού αερίου, σημειώθηκε ότι το Κογκρέσο ψήφισε δικομματική νομοθεσία για να αυξήσει την υποστήριξη των ΗΠΑ για τον στρατιωτικό εκσυγχρονισμό της Ελλάδας και τον ρόλο της για την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br />«Αμερικανική βάση»<br /><br />Αναφέρθηκε επίσης ότι η βάση στην Αλεξανδρούπολη έχει γίνει σημαντική για την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στις περιοχές των Βαλκανίων και της Μαύρης Θάλασσας.<br /><br />Δεν είναι δυνατόν να αδιαφορεί η Τουρκία στον υπερβολικό εξοπλισμό της Ελλάδας με αυτόν τον τρόπο. Στην πραγματικότητα, ο πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε πρόσφατα ότι ολόκληρη η Ελλάδα θα «γίνει αμερικανική βάση».<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου και ο υπουργός Αμυνας Ακάρ υπενθυμίζουν μέσω των ΜΜΕ συχνά στην Αθήνα, την αποφασιστικότητα της Τουρκίας να προστατεύσει τα συμφέροντά της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Πιο πρόσφατα, ο Ακάρ επισήμανε ότι η Ελλάδα εξόπλισε τα νησιά κατά παράβαση των διεθνών συμφωνιών και επέκρινε το «εξοπλιστικό σόου»:<br /><br />«Με την ενθάρρυνση και την πρόκληση ορισμένων χωρών προσπαθούν να αποκτήσουν υπεροχή έναντι της Τουρκίας, εξοπλίζοντας τον εαυτό τους. Αυτό είναι μάταιο. Επιπλέον, παρά το γεγονός ότι είναι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, προσπαθούν να κάνουν νέες συμμαχίες. Λέμε ότι όλα είναι τεχνητά».<br />Μιλά πιο συχνά για τα 12 μίλια<br /><br />Ο Ακάρ είπε ότι περιμένουν τις ελληνικές αρχές στην Αγκυρα να πραγματοποιήσουν την τέταρτη συνάντηση «στο πλαίσιο μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης» και υπενθύμισε ότι «θέλουν οι λαοί των δύο χωρών να ζήσουν τη ζωή τους με ασφάλεια και ευημερία αξιοποιώντας τον υπάρχοντα πλούτο».<br /><br />Η Αγκυρα δεν ανέχεται τετελεσμένα γεγονότα, γράφει η Σαμπάχ<br /><br />Γιατί μιλάω για όλα αυτά; Στηριζόμενος στις πρόσφατες ειδήσεις που λένε ότι η Αθήνα άρχισε να μιλά πιο συχνά για επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 μίλια στο Αιγαίο.<br /><br />Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κυριάκος Μητσοτάκης, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τη φράση «Αυτό είναι ένα μήνυμα και για τα ανατολικά μας σύνορα» κατά την απόφαση για επέκταση των χωρικών υδάτων από 6 μίλια σε 12 μίλια στο Ιόνιο Πέλαγος, στις 20 Ιανουαρίου 2021.<br /><br />Πριν από τέσσερις ημέρες, ο Μητσοτάκης, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου με τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας Πέτκοφ, πρότεινε ότι «η Τουρκία θα πρέπει να βάλει τέλος στις προκλητικές της ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της συνεχιζόμενης απειλής «χρήσης βίας», για εξομάλυνση των σχέσεων με την Ελλάδα.<br />Επίδειξη θάρρους<br /><br />Οι ειδικοί συζητούν το ενδεχόμενο αυτής της ιδέας, που έθεσε ο έλληνας ΥΠΕΞ Νίκος Δένδιας, να μετατραπεί τώρα σε επίδειξη θάρρους στην Αθήνα.<br /><br />Δηλαδή, υπό το πρίσμα των σχέσεων της Ελλάδας με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Αίγυπτο, το Ισραήλ και τις χώρες του Κόλπου, να κάνουν το λάθος υπολογισμού της ισχύος.<br /><br />Μιλούν για δυνατότητα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια μονομερώς στο Αιγαίο.<br /><br /><img height="380" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/12/tourkia-12-milia2.jpg" width="717" /></div><div><i>Η τουρκική προπαγάνδα στον… χάρτη</i><br /><br />Δεν νομίζω ότι η Αθήνα θα τρελαινόταν έτσι, καθώς μια τέτοια απόφαση θα ερχόταν σε αντίθεση με τη διαδικασία εξομάλυνσης μεταξύ των δύο χωρών και θα άνοιγε την πόρτα σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον. Η Αγκυρα ευνοεί τον διάλογο, αλλά δεν ανέχεται τέτοιο τετελεσμένο γεγονός.<br />«Εναλλακτική» της Τουρκίας<br /><br />Οσοι σχολιάζουν στα δυτικά ΜΜΕ ότι η Ελλάδα έχει γίνει «εναλλακτική» της Τουρκίας δεν μπορούν να αξιολογήσουν σωστά ούτε τις ισορροπίες του μεταβαλλόμενου κόσμου ούτε τη μακροπρόθεσμη ανάγκη των δύο γειτόνων μεταξύ τους.<br /><br />Η Τουρκία θα συνεχίσει να διαδραματίζει σημαντικούς περιφερειακούς και παγκόσμιους ρόλους σ’ έναν κόσμο όπου ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων εντείνεται.<br /><br />Θα ήταν χρήσιμο για την Αθήνα να λάβει υπόψη της τις φιλικές προειδοποιήσεις από την Αγκυρα, καταλήγει το άρθρο της Σαμπάχ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.in.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Sabah – Εχει τρελαθεί η Αθήνα; Μιλά όλο και πιο συχνά για επέκταση 12 μιλίων στο Αιγαίο.

Υπό το πρίσμα των σχέσεων με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Αίγυπτο, το Ισραήλ και τις χώρες του Κόλπου, η Ελλάδα ενδεχομένως να κάνει το λάθος υπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κι αν ο Πούτιν εισβάλει στην Ουκρανία τι θα γίνει στην παγκόσμια οικονομία;

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/4d/4de02071554d44bb9c4126f288554ca2.jpg?quality=80&404=default&v=8" width="712" /><br /><br />Του <b>Simon Constable</b><br />Ας ξεχάσουμε για λίγο τη μετάλλαξη Όμικρον και ας εστιάσουμε σε μία άλλη απειλή για τις χρηματαγορές: στην –ενδεχόμενη– εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.<br /><br />Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν πως μια τέτοια εξέλιξη δεν είναι απλώς πιθανότητα. Εφόσον επιβεβαιωθεί αυτή η εκτίμηση, οι επενδυτές θα πρέπει να είναι έτοιμοι για "ακραία φαινόμενα μεταβλητότητας" σε μετοχές, ομόλογα και εμπορεύματα. Συν τοις άλλοις, μια επιθετική κίνηση του Κρεμλίνου θα ανάγκαζε κάποιες χώρες να αναλάβουν στρατιωτική δράση ακόμα και σε άλλες περιοχές της υφηλίου.<br /><br />"Η εισβολή θα γίνει", γράφει ο στρατηγός Spider Marks, σε πρόσφατη έκθεση της εταιρείας χρηματοοικονομικών υπηρεσιών Academy Securities με έδρα τη Νέα Υόρκη. "Θα γίνει μέχρι τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο του 2022".<div><br />Ένα πιθανό πραξικόπημα στο Κίεβο<br /><br />Ο Marks υποστηρίζει ότι στόχος του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν είναι να απελευθερώσει την περιοχή Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία, εκεί όπου οι Ρώσοι αυτονομιστές πραγματοποιούν μικρής κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις τα τελευταία χρόνια.<br /><br />"Ο Πούτιν θα συνεχίσει να υπονομεύει [τον πρωθυπουργό της Ουκρανίας] Ζελένσκι, δημιουργώντας ουσιαστικά μια κρίση εμπιστοσύνης προς την ηγεσία του", σημειώνει ο Marks. "Θα γίνει πραξικόπημα – ο Ζελένσκι θα αποχωρήσει και θα υπάρξει μετάβαση εξουσίας". Με άλλα λόγια, η Ουκρανία θα μετατραπεί σε ένα υποτελές κράτος, που ουσιαστικά θα διοικείται από το Κρεμλίνο.</div><div><br />Περιμένοντας τον χειμώνα;<br /><br />Ένας λόγος στον οποίο στηρίζει ο Marks –χωρίς να τον αναφέρει– την εκτίμησή του για εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο είναι ο καιρός. Αυτή την περίοδο, μια ρωσική επίθεση κινδυνεύει να "κολλήσει" σε λασπωμένα εδάφη· παράμετρος που μπορεί να μην είναι πρόβλημα για το Πεζικό, αλλά για τα υπόλοιπα Σώματα –όπως τα Τεθωρακισμένα και το Πυροβολικό– είναι. Ο βαρύς εξοπλισμός θα "βυθιστεί" στη λάσπη και η ορμητικότητα της επίθεσης θα ανακοπεί. Μπαίνοντας στην καρδιά του χειμώνα, κατά τους μήνες Ιανουάριο-Φεβρουάριο, το έδαφος θα παγώσει δίνοντας τη δυνατότητα στις ρωσικές μηχανοκίνητες δυνάμεις να προελάσουν αστραπιαία.<br /><br />Άλλοι ειδικοί σε ζητήματα γεωπολιτικής, δεν "βλέπουν" τη Μόσχα να αναλαμβάνει άμεσα στρατιωτική δράση. Η συγκέντρωση στρατευμάτων και στρατιωτικού εξοπλισμού στη δυτική Ρωσία στοχεύει στο να ασκήσει πολιτική πίεση στο Κίεβο και να "πέσει" η κυβέρνηση. Με άλλα λόγια, η Μόσχα δεν θέλει να θεωρηθεί "θύτης", αλλά θέλει το αποτέλεσμα που υποδεικνύει ο Marks: τον έλεγχο της Ουκρανίας.<br />Η ρωσική εισβολή θα μπορούσε να "βυθίσει" τις αγορές <br /><br />Εάν και εφόσον ξεδιπλωθεί η ρωσική επίθεση, οι επενδυτές θα τρομάξουν και θα "μαζευτούν". "Εάν η Ρωσία εισβάλει, περιμένω όχι μόνο να εκτοξευθούν οι τιμές της ενέργειας παγκοσμίως, αλλά και να πέσουν τα επιτόκια σε ένα κύμα risk-off", γράφει ο Peter Tchir, αναλυτής μακροοικονομικών στην Academy.<br /><br />Με απλά λόγια, οι τιμές πετρελαίου, όπως αυτές που παρακολουθούνται από το αμοιβαίο κεφάλαιο Brent Oil (BNO) των ΗΠΑ, πιθανόν να εκτοξευθούν, καθώς η Ευρώπη βασίζεται ως προς τις εισαγωγές ενέργειας περισσότερο στη Ρωσία παρά σε άλλα κράτη-παραγωγούς.<br /><br />Επίσης, το κόστος δανεισμού θα μειωθεί, καθώς οι επενδυτές θα αναζητήσουν ασφαλές καταφύγιο στα κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ, ωθώντας ανοδικά την τιμή του δολαρίου και την απόδοση του αμερικανικού 10ετούς σε ακόμη πιο χαμηλά επίπεδα από ό,τι σήμερα. <br /><br />Οι μετοχές, που παρακολουθούνται από το αμοιβαίο κεφάλαιο SPDR S&P 500 ETF, ενδέχεται να "βουλιάξουν". <br /><br />Και τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν ακόμη χειρότερα, γράφει ο Tchir: "Οι αγορές θα θεωρούσαν εξαιρετικά πιθανό η Κίνα και το Ιράν να προβούν σε απορρυθμιστικές κινήσεις στον απόηχο των ρωσικών ενεργειών". Εν ολίγοις, οι εντάσεις θα κλιμακωθούν προκαλώντας μεγαλύτερη αναταραχή στις αγορές. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κι αν ο Πούτιν εισβάλει στην Ουκρανία τι θα γίνει στην παγκόσμια οικονομία;

Του Simon Constable Ας ξεχάσουμε για λίγο τη μετάλλαξη Όμικρον και ας εστιάσουμε σε μία άλλη απειλή για τις χρηματαγορές: στην –ενδεχόμενη– ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα πρόκληση Τσαβούσογλου: Συζητήσιμη η κυριαρχία των στρατικοποιημένων νησιών του Αιγαίου.

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2021/12/eb5d6bc596246fc7e1a7e900730ea5b2_AP21320439108464-1-960x600-1-960x600.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="800" height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2021/12/eb5d6bc596246fc7e1a7e900730ea5b2_AP21320439108464-1-960x600-1-960x600.jpg" width="743" /></a><br /><br />ΤΟΥ <b>ΜΑΝΩΛΗ ΚΩΣΤΙΔΗ</b><br />Θέμα αμφισβήτησης της κυριαρχίας των ελληνικών νησιών θέτει για ακόμη μία φορά ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, επισημαίνοντας, παράλληλα, πως ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Νίκος Δένδιας «επιχειρούν να αυξήσουν την ένταση στο Αιγαίο και αυτό είναι επικίνδυνο».<br /><br />Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου για τον απολογισμό της χρονιάς, ο Τούρκος ΥΠΕΞ ανέφερε: «Στις σχέσεις μας με την Ελλάδα δεν δείξαμε ανοχή στις εχθρικές ενέργειες εναντίον της χώρας μας. Δεν αφήσαμε κενά ούτε στη διπλωματία ούτε στο πεδίο, σε σημαντικά ζητήματα όπως στο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου. Επίσης με επιστολή που στείλαμε στον ΟΗΕ καταγράψαμε πως σε περίπτωση της παραβίασης του καθεστώτος της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου είναι συζητήσιμη και η κυριαρχία τους».<br /><br />Παράλληλα, ο Τσαβούσογλου καταφέρθηκε κατά των κ.κ. Μητσοτάκη και Δένδια, σημειώνοντας πως «οι προσπάθειες του πρωθυπουργού της Ελλάδας όπως και του υπουργού Εξωτερικών να αυξήσουν με τεχνητό τρόπο την ένταση στο Αιγαίο, είναι επικίνδυνες για την ειρήνη και την σταθερότητα. Eίναι ξεκάθαρη η θέση μας στο ζήτημα αυτό όπως και η αποφασιστικότητα μας».<br /><br />Τέλος, ο υπουργός Εξωτερικών της γειτονικής χώρας αναφέρθηκε και στις σχέσεις της Άγκυρας με την Αίγυπτο. «Mε τον κ. Σούκρι (σ.σ. ο Αιγύπτιος ΥΠΕΞ) μπορούμε να συνομιλήσουμε για διάφορα ζητήματα, είμαστε άνετοι. Αν η Αίγυπτος υπογράψει μια συμφωνία καθορισμού θαλάσσιων περιοχών ευθύνης τότε θα αποκτήσει μεγαλύτερη θαλάσσια περιοχή ευθύνης στη Μεσόγειο. Ως υφαλοκρηπίδα και ως ΑΟΖ, οτιδήποτε κηρύξει. Για το ζήτημα αυτό δεν υπήρξε επίσημη συνομιλία», επεσήμανε.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Νέα πρόκληση Τσαβούσογλου: Συζητήσιμη η κυριαρχία των στρατικοποιημένων νησιών του Αιγαίου.

ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΚΩΣΤΙΔΗ Θέμα αμφισβήτησης της κυριαρχίας των ελληνικών νησιών θέτει για ακόμη μία φορά ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η γιγαντιαία επιχείρηση γεωπολιτικής άλωσης ολόκληρων περιφερειών»!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/12/strategy_chess-6490816_1280.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/12/strategy_chess-6490816_1280-696x392.png" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Για τα κέντρα γεωπολιτικής ισχύος, η περίοδος της πανδημίας που καθηλώνει τον πλανήτη, φαίνεται ότι αξιοποιήθηκε – μεταξύ όλων των άλλων – και για τον δραστικό αναπροσανατολισμό των κυρίαρχων στρατηγικών με επίκεντρο την Γεωοικονομία…</span></h3><b>Γράφει ο Κ.Κυριακόπουλος</b><br />Πρόκειται στην ουσία για μια προσπάθεια κατεπείγουσας στρατηγικής προσαρμογής στα δεδομένα ενός νέου κόσμου των χαμένων ευκαιριών, των σύνθετων ανταγωνιστικών προκλήσεων αλλά και μιας πλειάδας νέων δυνατοτήτων. <br /><br />Μιας προσαρμογής κατά την διάρκεια της οποίας, τα παραδοσιακά κέντρα δυτικής ισχύος (ΗΠΑ και ΕΕ) επιδιώκουν να αναπληρώσουν το χαμένο έδαφος και να παραμείνουν στην αναβαθμισμένη γεωπολιτική εξίσωση και σε ρόλο πρωταγωνιστικό, ενώ την ίδια στιγμή, οι πάντες προσβλέπουν σε μια περαιτέρω ισχυροποίηση της διεθνούς τους θέσης μέσα από…<br /><br />Μια καλά σχεδιασμένη και περιφερειακά οργανωμένη διεύρυνση του κύκλου των εξαρτημένων χωρών, με όρους που προσιδιάζουν σε καθεστώς απροκάλυπτης νεοαποικιοκρατίας. Αλλά και…<br />Με μια σειρά περιφερειακών παρεμβάσεων που μπορούν να τους εξασφαλίσουν τον στρατηγικό έλεγχο των πρώτων υλών, των υποδομών και των δικτύων μεταφοράς, «κλειδώνοντας» έτσι συγκεκριμένα στρατηγικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, σε μια διεθνή οικονομία που τροποποιεί ταχύτατα τα φυσιογνωμικά, τα γεωπολιτικά και τα παραγωγικά της χαρακτηριστικά.<br /><br />Το έδαφος…<br /><br />Πάνω στο οποίο προσαρμόζονται οι απαιτήσεις αυτού του στρατηγικού ανασχεδιασμού, είναι πριν από όλα το σημαντικό προβάδισμα που φαίνεται να αποκτά η Κινεζική πρωτοβουλία για τον Νέο δρόμο του Μεταξιού (BRI) στην οποία έχουν ενταχθεί περισσότερες από 70 χώρες μεταξύ των οποίων και χώρες της ΕΕ καθώς και χώρες των Βαλκανίων. Πρόκειται για μια εξέλιξη η οποία έχει θορυβήσει πραγματικά ορισμένα από τα ισχυρά οικονομικά κέντρα της Δύσης, που αναζητούν εναγωνίως την εφαρμογή μιας ολοκληρωμένης και αποτελεσματικής απάντησης ικανής να ανακόψει την Κινεζική επέλαση.<br /><br />Σημαντικό ειδικό βάρος επίσης στην διαμόρφωση αυτού του ανασχεδιασμού, έχουν και οι ασύμμετρες επιπτώσεις της σχεδόν βίαιης μεταστροφής στην λογική της «πράσινης ανάπτυξης» οι οποίες – προϊόντος του χρόνου – θα προσλαμβάνουν χαρακτήρα σαρωτικό και πιθανότατα ανεξέλεγκτο. Πρόκειται για μια προδιαγεγραμμένη και εν πολλοίς μη αναστρέψιμη εξέλιξη, αφού πέρα από τις κενές περιεχομένου «πράσινες» μεγαλοστομίες των πολιτικών διαχειριστών, η στροφή στην «πράσινη ανάπτυξη» δεν είναι προϊόν περιβαλλοντικής ανησυχίας αλλά ένα συστημικό εργαλείο που επιστρατεύεται προκειμένου να αναθερμάνει μια υπερκορεσμένη και ιδιαίτερα ευάλωτη σε συστημικές κρίσεις παραγωγική δραστηριότητα που οδηγεί κεφάλαιο σε καταστροφή.<br /><br />Και φυσικά, σε ότι αφορά τουλάχιστον στον ενεργειακό τομέα, ο συγκεκριμένος ανασχεδιασμός συνυπολογίζει και ΔΕΝ εγκαταλείπει την παραδοσιακή ενεργειακή ατζέντα και την αυξημένη γεωπολιτική της βαρύτητα. Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνεται και από την σχετική μελέτη την οποία παρουσίασε τον Οκτώβριο του 2017 ο κ. Sechin οποίος είναι Διευθύνων Σύμβουλος της Rosneft. Στην σχετική παρουσίαση που έκανε για τα «Ιδανικά της Ευρασιατικής Ολοκλήρωσης», αποτύπωσε και διαβάθμισε την γεωπολιτική σκακιέρα της Μείζονος Ευρασίας, όχι με βάση το παραδοσιακό γεωγραφικό κριτήριο αλλά με την διάκριση ανάμεσα σε περιοχές καταναλωτών και παραγωγών Ενέργειας. Όταν λοιπόν η Ρωσία σχεδιάζει το γεωπολιτικό της πάτημα με βάση αυτήν την συλλογιστική, είναι φανερό ότι το σύνολο των ανταγωνιστών, είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένο να ακολουθήσει ή τουλάχιστον να συνυπολογίσει αυτήν την ρότα.<br /><br />Απ’ όλα τα παραπάνω γίνεται φανερό πως βρισκόμαστε μπροστά σε μια περαιτέρω κλιμάκωση του στρατηγικού ανταγωνισμού στον οποίο όμως ενσωματώνονται – όπως θα δούμε και παρακάτω – ορισμένα νέα και άκρως επικαιροποιημένα εργαλεία που διαφοροποιούν τον χαρακτήρα της αντιπαράθεσης. Παρ’ όλα αυτά, ποτέ δεν εξέλειπε ο κίνδυνος των παραδοσιακών αναφλέξεων, των αιματηρών περιφερειακών συγκρούσεων κοκ.<div><br />Βασικό εργαλείο…<br /><br />Στην υλοποίηση αυτού του στρατηγικού ανασχεδιασμού, είναι τα λιμνάζοντα κεφάλαια, τα οποία ως αυτοτελές μέγεθος αναζητούν διέξοδο προκειμένου να επενδυθούν προσβλέποντας στο μέγιστο δυνατό κέρδος. Στην παρούσα συγκυρία ωστόσο, αυτά τα «λιμνάζοντα κεφάλαια» αναβαθμίζονται σε κρισιμότατο συστημικό γεωπολιτικό εργαλείο και «σπρώχνονται» στοχευμένα και με πλείστα όσα κίνητρα να επενδυθούν σε τρείς σημαντικούς τομείς:<br /><ul style="text-align: left;"><li>Στις νέες τεχνολογίες…</li><li>Στις στρατηγικές υποδομές προκειμένου να στηρίξουν πολιτικές περιφερειακού ελέγχου. Και βεβαίως…</li><li>Στην ενεργειακή μετάβαση.</li></ul>Για να έχουμε μια αίσθηση για την τάξη των συγκεκριμένων οικονομικών μεγεθών, θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι τόσο η ΕΕ όσο και οι G20, υπολογίζουν ότι το «έλλειμμα επενδύσεων» στις παγκόσμιες υποδομές θα φτάσει τα 13 τρις ευρώ το 2040. Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σκοπεύει να κινητοποιήσει μέχρι το 2027 επενδύσεις αξίας έως και 300 δισ. ευρώ σε έργα υποδομών σε όλο τον κόσμο, ειδικά σε Αφρική, Ασία και Λατινική Αμερική και παράλληλα σχεδιάζει να εξασφαλίσει ιδιωτικές επενδύσεις (με εγγυήσεις) ύψους 3,5 δισ. Ευρώ στον τομέα της παραγωγής υδρογόνου στην Αφρική. Σε αντάλλαγμα αυτών των υποδομών, οι χώρες που θα συμμετάσχουν, θα πρέπει να δεσμευτούν να εξάγουν το υδρογόνο ελεύθερα και χωρίς εμπορικούς ή άλλους φραγμούς.<br /><br />Με απλά λόγια, πρόκειται για μια γιγαντιαία επιχείρηση γεωπολιτικής άλωσης ολόκληρων περιφερειών, οι οποίες σχεδιάζεται να υποθηκεύσουν την κυριαρχία τους ως αναλώσιμο στο πλαίσιο ενός ιδιότυπου ρεβανσισμού για τις απαιτήσεις ενός μάλλον οριστικά χαμένου γεωπολιτικού στοιχήματος.<br /><br />Επικαιροποίηση στόχων, τομέων δράσης, μηχανισμών και περιφερειακών επεμβάσεων…<br /><br />Στο περιβάλλον αυτής της προσπάθειας, οι ΗΠΑ φαίνεται πως κινούνται στην λογική της θωράκισης παλιών και νέων συμμαχιών, προσδοκώντας πως κάτι τέτοιο θα τους εξασφαλίσει την δυνατότητα ανάκτησης δικαιωμάτων πλήρους περιφερειακού ελέγχου εκεί που το παιχνίδι τείνει να χαθεί οριστικά. Είναι άλλωστε ενδεικτικές οι δηλώσεις του Αμερικανού ΥΠΕΞ του κ. Μπλίνκεν, ο οποίος αποτιμώντας τον ένα χρόνο του κ. Μπάιντεν στην Προεδρεία, ανέφερε ότι «Σήμερα βρισκόμαστε σε ισχυρότερη γεωπολιτική θέση για να αντιμετωπίσουμε χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία, καθώς επιδιώκουν να υπονομεύσουν το διεθνές σύστημα που εμείς έχουμε οικοδομήσει και του οποίου εμείς έχουμε ηγηθεί».<br /><br />Είναι λοιπόν φανερό ότι σχήματα όπως η AUCUS, η QUAD αλλά και οι λοιπές περιφερειακές συνευρέσεις πχ ASEAN με τις οποίες οι ΗΠΑ επιδιώκουν να αναβαθμίσουν την σχέση τους, εργαλειοποιούνται απροκάλυπτα για την οργάνωση μιας αμφιλεγόμενης γεωπολιτικής αντεπίθεσης με στόχο την ανάκτηση «του συστήματός τους».<br /><br />Την ίδια στιγμή η Ε.Ε επιχειρεί να μπει στο παιχνίδι, αντιπαρατάσσοντας στην Κινεζική BRI, την δική της «ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΥΛΗ» (Global Gateway). Πρόκειται ουσιαστικά για έναν σχεδιασμό ο οποίος προβλέπει την δημιουργία ενός κρίσιμου δικτύου έργων υποδομής σε ολόκληρο τον κόσμο, με σκοπό την αφαίμαξη κυριαρχίας, πλουτοπαραγωγικών πηγών και δικαιωμάτων ελέγχου και με εργαλείο την μόχλευση «λιμναζόντων κεφαλαίων» και την γεωπολιτική εργαλειοποίηση ιδιωτών.<br /><br />Φυσικά στο στόχαστρο αυτών των σχεδιασμών μπαίνουν σταδιακά και οι φτωχότερες συμμαχικές χώρες απέναντι στις οποίες χορογραφείται ένα απροκάλυπτο πλιάτσικο των πλουτοπαραγωγικών τους πηγών. Νωπές είναι άλλωστε οι κινητοποιήσεις στην Σερβία από πολίτες που αντιδρούν στην παράδοση των ορυχείων Λιθίου και απαιτούν να στείλει στον αγύριστο την Rio Rinto και να δώσει στην δημοσιότητα όλα τα στοιχεία για τις «διαπραγματεύσεις» που έχουν προηγηθεί.<br /><br />Βεβαίως, όλα τα παραπάνω επενδύονται με μια «εκλεπτισμένη και καθαρή» ρητορική στο πλαίσιο μιας άλλης κουλτούρας, διαφορετικής από εκείνη των απροκάλυπτων επεμβάσεων. Πρόκειται για την κουλτούρα των πρόθυμων στην υποταγή και η διαδικασία αναζήτησης θυμάτων έχει ήδη ξεκινήσει…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Η γιγαντιαία επιχείρηση γεωπολιτικής άλωσης ολόκληρων περιφερειών»!

Για τα κέντρα γεωπολιτικής ισχύος, η περίοδος της πανδημίας που καθηλώνει τον πλανήτη, φαίνεται ότι αξιοποιήθηκε – μεταξύ όλων των άλλων – κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γερμανία: Πολυπολιτισμική αυτοκτονία… ισλαμικός τουρκικός δάκτυλος

<img height="416" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2017/06/D%C4%B0T%C4%B0B-Turkey-Islam-Germany.jpg" width="735" /><br /><br />«Η δυτική ηγεμονία έχει τελειώσει», δήλωσε πρόσφατα ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. «Διήρκεσε αιώνες, αλλά τελείωσε». Την ίδια ώρα, τα τεμένη στην Κολωνία, την τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας, έχουν λάβει άδεια να μεταδίδουν το κάλεσμα για προσευχή κάθε Παρασκευή μέσα από τα μεγάφωνα των μιναρέδων. «Πολλοί κάτοικοι της Κολωνίας είναι μουσουλμάνοι», είπε η δήμαρχος Henriette Reker, «και κατά τη γνώμη μου είναι ένδειξη σεβασμού να επιτρέπεται το κάλεσμα του μουεζίνη».<br /><br />Για άλλους, το μουσουλμανικό κάλεσμα για προσευχή αντιπροσωπεύει την ίδια ιαχή κατάκτησης που ακούνε οι Χριστιανοί της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής πέντε φορές κάθε μέρα και νύχτα μπροστά από τα σπίτια και τις εκκλησίες τους. Τώρα είναι η σειρά της Γερμανίας.<br /><br />Πριν από δεκαέξι χρόνια, ο Πάπας Βενέδικτος XVI έκανε την πρώτη του παπική επίσκεψη στην Κολωνία. Κάλεσε τους νέους της Ευρώπης να επιστρέψουν στις ρίζες τους σε ένα προσκύνημα στον τάφο των Μάγων. Ένα χρόνο αργότερα, στο Ρέγκενσμπουργκ, προειδοποίησε για την εγγενή βία του Ισλάμ. Η Κολωνία είναι τώρα η πόλη στην οποία η Γερμανία μόλις υπέγραψε την παράδοσή της στο πολιτικό Ισλάμ. Ο δημοσιογράφος Daniel Kremer, γράφοντας στη Bild, υπενθύμισε ότι πολλά από τα τεμένη της Κολωνίας χρηματοδοτούνται από την τουρκική κυβέρνηση και διευθύνονται από τον Ερντογάν, «έναν άνθρωπο που αντιτίθεται στις φιλελεύθερες αξίες της δημοκρατίας μας», προσθέτοντας:<br /><br />«Είναι λάθος να ταυτίζουμε τις καμπάνες των εκκλησιών με το κάλεσμα για προσευχή. Οι καμπάνες είναι ένα σήμα χωρίς λόγια που επίσης μας λέει την ώρα. Αλλά ο μουεζίνης φωνάζει “Ο Αλλάχ είναι μεγάλος!” και “Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από τον Αλλάχ”. Αυτή είναι μια μεγάλη διαφορά». Οι καμπάνες των εκκλησιών δεν διακηρύσσουν ότι ο Θεός των χριστιανών είναι ο μόνος Θεός και ότι ο Ιησούς είναι γιος του.<br /><br />Ο εμπειρογνώμονας ένταξης Ahmad Mansour αμφισβήτησε επίσης τη θέση του Δημάρχου Recker. «Δεν πρόκειται για “θρησκευτική ελευθερία” ή “διαφορετικότητα”, όπως υποστηρίζει ο δήμαρχος Recker», είπε ο Mansour. «Το τζαμί θέλει υψηλή ορατότητα. Ο μουεζίνης είναι επίδειξη δύναμης». Ένα δικαστήριο στην πόλη Münster πέρυσι αποφάσισε να δώσει την άδεια σε τέμενος της περιοχής να πραγματοποιεί το κάλεσμα της Παρασκευής για προσευχή δημόσια μέσα από μεγάφωνα. Αυτό το τζαμί διευθύνεται από την Τουρκο-Ισλαμική Ένωση Θρησκευτικών Υποθέσεων (DITIB). Ως ο μεγαλύτερος οργανισμός-ομπρέλα για τα τεμένη στη Γερμανία, το DITIB παρέχει ιμάμηδες και χρηματοδοτήσεις, διαχειρίζεται περίπου 900 τεμένη στη Γερμανία και έχει περίπου 800.000 μέλη. Λίγο μετά την απόφαση, η κυβέρνηση του ομοσπονδιακού κρατιδίου της Έσσης αποφάσισε ότι επιτρέπονται οι κλήσεις του μουεζίνη για προσευχή μέσα από τα μεγάφωνα των μιναρέδων ακόμη και χωρίς άδεια.<br /><br /><div>Οκτώ από τις 100 πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις της Γερμανίας, σημείωσε το Der Spiegel, έχουν δώσει στο παρελθόν το πράσινο φως για δημόσια μετάδοση του ισλαμικού καλέσματος για προσευχή. Στην πόλη Düren, το τουρκικό τέμενος Fatih καλεί τους πιστούς σε προσευχή τρεις φορές την ημέρα. Η καθηγήτρια εθνολογίας Susanne Schröter του πανεπιστημίου Goethe της Φρανκφούρτης, υποστηρίζει ότι οι μουσουλμάνοι βλέπουν το κάλεσμα για προσευχή ως θρίαμβο ενός “ισχυρού Ισλάμ” έναντι ενός “αδύναμου Χριστιανισμού” —ο οποίος συνοδεύεται, σύμφωνα με πληροφορίες, από την επιθυμία να αντικατασταθούν τα αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την ισλαμική ημισέληνο.<br /><br />«Θα ακουστεί το κάλεσμα του μουεζίνη σε ολόκληρη τη Γερμανία;» ρώτησε η πιο δημοφιλής γερμανική εφημερίδα, Bild. Το κάλεσμα του μουεζίνη ακούγεται ήδη στο Μόναχο. Από τον Απρίλιο του 2020, πέντε τεμένη εκπέμπουν το κάλεσμα για προσευχή από μεγάφωνα. «Το κάλεσμα του μουεζίνη δεν απαιτεί έγκριση», δήλωσαν οι αρχές του Ανόβερου, όπου υπάρχουν 27 τεμένη. «Είναι σαν τον ήχο των καμπάνων της εκκλησίας, της ελεύθερης θρησκευτικής πρακτικής που προστατεύεται συνταγματικά».<br /><br />Μια παρόμοια απάντηση ήρθε και από τη Δρέσδη: «Βλέπουμε τους εαυτούς μας ως μια ποικιλόμορφη και κοσμοπολίτικη αστική κοινωνία». Από τη Φρανκφούρτη, όπου στεγάζεται ένα τζαμί που μπορεί να δεχτεί έως και 6.000 πιστούς, ο δήμαρχος δήλωσε: «Ο νόμος δεν προβλέπει παροχή άδειας για την προσευχή του μουεζίνη, όπως ακριβώς και για τις καμπάνες της εκκλησίας». Πόλεις όπως το Ντόρτμουντ, το Χαμ, το Σίγκεν, το Ντίρεν και το Όλντενμπουργκ επέτρεψαν επίσης σε τεμένη να μεταδίδουν το ισλαμικό κάλεσμα για προσευχή μέσα από μεγάφωνα. Στη Νυρεμβέργη, στην οποία υπάρχουν περίπου δώδεκα τεμένη, το να επιτρέπεται το κάλεσμα του μουεζίνη προφανώς «δεν είναι πρόβλημα».<br /><br />Ο πρώην πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, Michael Bertrams, κάνει λόγο για «πολιτικό θρίαμβο» του προέδρου της Τουρκίας, ενώ ο Hamed Abdel-Samad, κοινωνιολόγος που ζει υπό ένοπλη φρουρά λόγω ισλαμικών απειλών κατά της ζωής του, είναι ακόμη πιο ξεκάθαρος: «Το κάλεσμα για προσευχή ξεκινά με το “Allahu Akbar”, που είναι επίσης το σύνθημα συσπείρωσης των μουσουλμάνων. Σημαίνει ότι ο Αλλάχ είναι μεγαλύτερος. Μεγαλύτερος από τον εχθρό, μεγαλύτερος από τους ανθρώπους, μεγαλύτερος από τη ζωή, μεγαλύτερος από την Γερμανία, μεγαλύτερος από όλα. Και αφού είναι μεγαλύτερος από όλα, τελικά ισχύει μόνο ο νόμος του, η σαρία».<br /><br />O Malte Kaufmann, μέλος της Bundestag, έγραψε:<br /><br />«Από εδώ και στο εξής, κάθε Παρασκευή στην Κολωνία “δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από τον Αλλάχ!”. Αλλά υποτίθεται ότι στη Γερμανία δεν θα γίνει καθόλου εξισλαμισμός… Προειδοποιούμε για αυτό που συμβαίνει εδώ και χρόνια! Η έκκληση στον μουεζίνη είναι διεκδίκηση εξουσίας. Βήμα-βήμα η χριστιανική Δύση προδίδεται». «Η ιστορία του Κεντρικού Τεμένους της Κολωνίας τεκμηριώνει την αφέλεια των γερμανικών αρχών όσον αφορά την αντιμετώπιση των ισλαμικών οργανώσεων», ανέφερε η ελβετική Neue Zürcher Zeitung, η παλαιότερη γερμανόφωνη εφημερίδα στην Ευρώπη.<br /><br />«Πριν ξεκινήσει η κατασκευή, ο Τουρκικός Σύνδεσμος υποσχέθηκε στον τότε δήμαρχο της Κολωνίας, Fritz Schramma, ότι τα κηρύγματα θα γίνονταν στα γερμανικά και ότι το τζαμί θα γινόταν τόπος συνάντησης μελών διαφορετικών θρησκειών. Ο πρώην δήμαρχος, ένας από τους μεγαλύτερους χορηγούς του τεμένους, δεν προσκλήθηκε στα εγκαίνια. Ήθελαν να χτίσουν ένα χώρο για διαπολιτισμικές συναντήσεις, στις οποίες να κηρύσσεται το Ισλάμ στα γερμανικά. Στο πνεύμα του Ερντογάν, δημιουργήθηκε ένα ισλαμιστικό εθνικιστικό κέντρο. Μετά από αυτή την ιστορία, όποιος πιστεύει ότι ο μουεζίνης θα σταματήσει στα πέντε λεπτά, πλανάται πλάνην οικτράν».<br /><br />Αυτό που φαίνεται να υπάρχει είναι μια εξαιρετικά αφελής, παιδιάστικη ατμόσφαιρα συνθηκολόγησης. «Όποιος λέει ναι στα καμπαναριά πρέπει να λέει ναι και στους μιναρέδες», είπε ο καρδινάλιος Rainer Maria Woelki, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Φαίνεται ότι οι γερμανικές εκκλησίες αυτοκτονούν. Η αρχιεπισκοπή της Κολωνίας ─η μεγαλύτερη στη Γερμανία και μια από τις πλουσιότερες στον κόσμο─ σχεδιάζει να μειώσει τις ενορίες της από 500 σε 50 έως το 2030. Στην Κολωνία, ο Ερντογάν ήρθε για να εγκαινιάσει το μεγαλύτερο τζαμί, τον οποίο υποδέχθηκε η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, κόρη ενός Πρώσου πάστορα.<br /><br />Αυτή η χειρονομία καλής θέλησης δεν εμπόδισε τον Τούρκο πρόεδρο, το 2020, να μετατρέψει τη μεγάλη βυζαντινή βασιλική της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Η καθολική εκκλησία του Αγίου Θεοδώρου στην Κολωνία μάλιστα συνέβαλε στον εξισλαμισμό της πόλης χρηματοδοτώντας το τζαμί, στο όνομα κάποιου φανταστικού διαθρησκευτικού διαλόγου. Ένας Εβραίος συγγραφέας που γλίτωσε από το Ολοκαύτωμα, ο Ralph Giordano, επέκρινε την απόφαση της Κολωνίας, το «πολιτικό Ισλάμ» και τη «γιγαντομανία του μεγάλου τζαμιού», που κατά την άποψή του είναι «ένα είδος κήρυξης πολέμου».<br /><br />Σε ένα άρθρο στην FAZ, ο Giordano έγραψε: «Θα συνεχίσω να διατηρώ κριτική στάση εναντίον εκείνων των ιμάμηδων που χρησιμοποιούν τη φιλελεύθερη δομή και την ανοχή του συντάγματος για να επιβάλλουν μια ολοκληρωτική θεώρηση του κράτους, και που υπονομεύουν τους κανόνες του κράτους δικαίου χρησιμοποιώντας αντιδυτική κατήχηση για να διδάξουν το νόμο της Σαρία […] Θέλω να μπορώ να λέω ότι δεν θέλω να βλέπω μπούρκες ή τσαντόρ στους δρόμους της Γερμανίας, όπως δεν θέλω να ακούω το κάλεσμα των μουεζίνων από τους μιναρέδες. Επίσης, δεν θα προσαρμόσω το όραμά μου για ελευθερία της έκφρασης σε έναν δαίμονα που το ερμηνεύει ως εξής: “καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του με τρόπο που δεν αντίκειται στο νόμο της Σαρία”. Όχι, χίλιες φορές όχι!».<br /><br />Μόλις σπάσει ένα φράγμα, δεν μένει παρά να δούμε ποιος θα υποχωρήσει πιο γρήγορα. Ακόμη και ο επικεφαλής της Γερμανικής Καγκελαρίας που προφανώς θα ήθελε να γίνει αρχηγός του κόμματος CDU της Άνγκελα Μέρκελ, Helge Braun, τάχθηκε υπέρ του να επιτρέπεται στα τεμένη να μεταδίδουν το κάλεσμα για προσευχή. Στο Άαχεν, την πόλη του αυτοκράτορα Καρλομάγνου και του υπέροχου καθεδρικού ναού του, καθώς και στα περίχωρα της πόλης, το κάλεσμα του μουεζίνη δεν γίνεται μόνο εντός έδρας. Η πόλη αλλάζει επίσης το όνομα των πλατειών της για να κάνει χώρο για το Ισλάμ. “Moscheeplatz” (Πλατεία Τεμένους) είναι το νέο όνομα μιας δημόσιας πλατείας στο Άαχεν.<br /><br />Η αλλαγή ήταν προφανώς επιθυμία του δημάρχου Marcel Philipp, σε συμφωνία με την τουρκική DITIB: «Είμαι πολύ χαρούμενος ως δήμαρχος που έχω μια Πλατεία Τεμένους», είπε ο δήμαρχος. Στις 11 Νοεμβρίου, ο μουεζίνης έφτασε στην Raunheim, μια πόλη στα περίχωρα της Φρανκφούρτης, την πρώτη πόλη στην Έσση που επέτρεψε επίσημα την προσευχή από τα μεγάφωνα κάθε Παρασκευή και, κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, κάθε μέρα πριν από τη βραδινή προσευχή.<br /><br />«Η αρχή της ισότητας ισχύει επίσης και για τη θρησκεία σε μια δημοκρατική κοινωνία», εξήγησε ο δήμαρχος Thomas Jühe. Στη συνέχεια, υπάρχει το ζήτημα των δημογραφικών στοιχείων: το 70% του πληθυσμού της Raunheim είναι μετανάστες. «Εδώ έχουμε περισσότερους μουσουλμάνους παρά χριστιανούς», είπε ο Jühe. Παρόλα αυτά, λένε ότι η «Μεγάλη Αντικατάσταση» και ο εξισλαμισμός της Ευρώπης είναι απλώς θεωρίες συνωμοσίας. Έχουμε καταλάβει πραγματικά πώς θα είναι η Ευρώπη του αύριο;<br /><br />Σε μια συνέντευξη στο Boulevard Voltaire, ο Thilo Sarrazin, πρώην επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας και συγγραφέας δύο μπεστ σέλερ για την πολυπολιτισμικότητα και το Ισλάμ που τάραξαν την κοινή γνώμη στη Γερμανία, λέει ότι η απόφαση της Κολωνίας είναι απόλυτα σύμφωνη με το δημογραφικό μέλλον της Γερμανίας:<br /><br />«Ο γερμανικός πληθυσμός, αν συνεχιστεί η τάση, θα εξαφανιστεί τα επόμενα 100 χρόνια. Στο τελευταίο κεφάλαιο του Germany is Disappearing (Η Γερμανία εξαφανίζεται), σκιαγράφησα την κατεύθυνση που θα πάρει η κατάσταση τα επόμενα χρόνια […]. Η απόφαση στην Κολωνία δεν με εκπλήσσει καθόλου. Αντιστοιχεί στην εικόνα που έχω σχηματίσει για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα σε αυτόν τον τομέα. Στη Γαλλία, διαπιστώνω ότι ο Michel Houellebecq στέλνει το ίδιο μήνυμα με το βιβλίο του Soumission (Υποταγή)».<br /><br />Ακόμη και οι δύο μεγάλες γερμανικές εφημερίδες του κατεστημένου επέκριναν αυτή την αυξητική τάση. Η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung τάχθηκε κατά της απόφασης της Κολωνίας να εγκρίνει την προσευχή του μουεζίνη από 50 τζαμιά της πόλης. Η Ronya Othmann έγραψε:<br /><br />«Σε αντίθεση με το adhan, το ισλαμικό κάλεσμα για προσευχή, το χτύπημα των καμπάνων είναι μόνο ένας ήχος, όχι ένα μήνυμα. “Ανεκτικότητα” είναι μια λέξη όπως “διαφορετικότητα” και “σεβασμός”, μια παλιά τσίχλα που μασήθηκε μέχρι που έχει χάσει πλέον τη γεύση της. Εάν ο Ερντογάν έχει γεμίσει με τζαμιά χωριά Αλεβιτών και Γιαζίντι που αντηχούν σύμφωνα με την ισλαμική πίστη πέντε φορές την ημέρα, αυτό είναι πράξη ισλαμιστικής υποταγής και δεν πρέπει να επιτρέψουμε κάτι τέτοιο στην Κολωνία».<br /><br />Η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung του Μονάχου ήταν επίσης σκληρή: «Το κάλεσμα για προσευχή δεν είναι καινούργιο στη Γερμανία. Παίζεται σε δεκάδες πόλεις εδώ και πολύ καιρό. Η χριστιανική Δύση, αν υπάρχει ακόμα, δεν θα πέσει αμέσως. Αλλά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέφερε κάποτε ένα ποίημα: “οι μιναρέδες είναι ξιφολόγχες, οι θόλοι είναι κράνη, οι πιστοί είναι στρατιώτες”. Ένα πράγμα είναι αναμφισβήτητο: ο ισλαμισμός βρίσκεται σε άνοδο εδώ και δεκαετίες. Η άνοδος των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν χαιρετίζεται από τους ισλαμιστές ως θρίαμβος που ευλογήθηκε με τη δύναμη της πίστης. Μετά, ήρθε η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί… Αυτό ενδεχομένως να έχει ελάχιστη σχέση με τις ιδέες και τις απόψεις των περισσότερων μουσουλμάνων στη Γερμανία. Αλλά για έναν ισλαμιστή, το adhan είναι η καθημερινή επιβεβαίωση της πολιτικής εντολής».<br /><br />Τώρα έχουμε δυνατή μουσική που αντηχεί από μια σκηνή πάνω από την πλατεία Willy-Brandt-Platz της Λειψίας, τεράστια πράσινα πανό με αραβικά γράμματα και νεαρούς που μοιράζουν φυλλάδια στους περαστικούς. Η Bild μας λέει ότι τα γενέθλια του Μωάμεθ γιορτάζονται σε μια μεγάλη γερμανική πόλη. Εάν η Γαλλία είναι η χώρα της ισλαμικής επιθετικότητας, η Γερμανία είναι η χώρα της παράδοσης στο Ισλάμ. Το Ερευνητικό Κέντρο Pew εκτιμά ότι μέχρι το 2050 ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Γερμανίας θα φτάσει τα 17,5 εκατομμύρια, δηλαδή θα αντιπροσωπεύει το 20% του πληθυσμού. Σήμερα είναι μόνο 8%. Η «πόλη των Τριών Μάγων» θα μετονομαστεί η σε «πόλη των Μουεζίνων»; «Ετοιμαστείτε για τον καθημερινό μουεζίνη […]» προειδοποίησε ο Henryk Broder στην εφημερίδα Die Welt. «Αυτό είναι ήδη πραγματικότητα στην Στοκχόλμη, το Λονδίνο, τις Βρυξέλλες, το Άμστερνταμ […]».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γερμανία: Πολυπολιτισμική αυτοκτονία… ισλαμικός τουρκικός δάκτυλος

«Η δυτική ηγεμονία έχει τελειώσει», δήλωσε πρόσφατα ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. «Διήρκεσε αιώνες, αλλά τελείωσε». Την ίδια ώρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ χωρίς τα KC-46 Tankers αδυνατεί να χτυπήσει το Ιράν που απειλεί με πυρηνικό όλεθρο.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/medium_2021-12-01-7a4c7cefea_0.jpg?itok=dbHjnugb" width="723" /><br /><br /><div><b>Ιωάννης Χάρχαρης</b><br />Σε δίλλημα οι ΗΠΑ καθώς η πώληση των ιπτάμενων τάνκερ θα έχει συνέπειες για τους εταίρους και τους συμμάχους της-Το Ιράν απειλεί με πυρηνική έκρηξη στις εγκαταστάσεις Dimona του Ισραήλ<br /><br />Η κυβέρνηση Μπάιντεν παρά την υποστήριξη μιας στρατιωτικής επιλογής κατά του Ιράν, απέρριψε το αίτημα του Ισραηλινού Στρατού να επισπεύσει την παράδοση δύο αεροπλάνων ανεφοδιασμού KC-46 που παρήγγειλε το Ισραήλ.<br /><br />Τον περασμένο Μάρτιο, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ενέκρινε την πιθανή πώληση έως και οκτώ τάνκερ αεροσκαφών C-46. Τον Οκτώβριο, ανώτεροι αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας του Ισραήλ (IAF) ζήτησαν να παραδοθούν δύο από τα αεροπλάνα αμέσως και άλλα δύο να παραδοθούν εντός δύο έως τριών ετών.<br /><br />Τα αεροσκάφη ανεφοδιασμού είναι απαραίτητα για ένα ισραηλινό χτύπημα στο Ιράν, λόγω της απόστασης μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Τα αεροπλάνα ανεφοδιασμού Boeing KC-46 είναι ικανά να μείνουν στον αέρα για 12 ώρες και να ανεφοδιάζουν δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη με 1.200 γαλόνια καυσίμου ανά λεπτό. Μπορούν να φτάσουν σε εμβέλεια άνω των 11.830 χιλιομέτρων και μπορούν να ανεφοδιάσουν με καύσιμα πάνω από 64 τύπους αεροσκαφών.<br />Ο νέος διοικητής της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας (IAF) Υποστράτηγος Tomer Bar, δήλωσε ότι αν χρειαστεί, το Ισραήλ θα μπορούσε να χτυπήσει αύριο το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.</div><div><br />Ο Μπαρ, ο οποίος επί του παρόντος ηγείται της Διεύθυνσης Σχεδιασμού Δυνάμεων, θα αναλάβει την ηγεσία της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας τον επόμενο Απρίλιο. Νωρίτερα αυτό το μήνα, το Ιράν έκανε μια στροφή και υπαναχώρησε σε όλους τους προηγούμενους συμβιβασμούς που έγιναν στην προηγούμενη συμφωνία. Ο έβδομος γύρος των συνομιλιών που διεξήχθη πρόσφατα επίσης κατέληξε σε αδιέξοδο. <br /><br />Εκτός από ένα ανοιχτά πολεμικό Ισραήλ που ζητά επιτακτικά να βομβαρδίσει το Ιράν, εάν αυτό δεν επιστρέψει στη συμφωνία, ο Ειδικός Απεσταλμένος των ΗΠΑ στο Ιράν έχει επίσης προειδοποιήσει το Ιράν για μια «κλιμακούμενη κρίση» εάν οι συνομιλίες αποτύχουν.<br /><br />Ο απεσταλμένος εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με το ότι το Ιράν θα έχει τη δυνατότητα να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα, εάν η συμφωνία δεν ολοκληρωθεί σε λίγες εβδομάδες και εάν ο εμπλουτισμός του ουρανίου δεν σταματήσει εγκαίρως.<br /><br />Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες είπαν ότι θα πρέπει να καταλήξουν σε ένα Σχέδιο Β, σε περίπτωση που οι συνομιλίες καταρρεύσουν ξανά, δεν είναι αμέσως σαφές τι συνεπάγεται ένα τέτοιο σχέδιο για το Ιράν.<br /><br />Αν και οι ΗΠΑ παραμένουν ο στενότερος εταίρος του Ισραήλ, απέρριψαν πρόσφατα το αίτημά τους να επισπεύσει την πώληση των ιπτάμενων Boeing Mid-air, ένα σύστημα χωρίς το οποίο το Ισραήλ δεν μπορεί να επιτεθεί στο Ιράν.<br /><br />Ενώ το Ισραήλ διαθέτει τα αμερικανικά μαχητικά F-35 stealth (που ονομάζονται F-35I Adir), το αεροσκάφος δεν μπορεί να πετάξει στο Ιράν και να επιστρέψει χωρίς ανεφοδιασμό. Ο ανεφοδιασμός θα απαιτούσε τα F-35 είτε να προσγειωθούν σε μια φιλική βάση κοντά στο Ιράν, μια επιλογή που είναι πολύ τραβηγμένη για το Ισραήλ, είτε θα πρέπει να ανεφοδιαστεί με τάνκερ.<br /><br />Ωστόσο, καθώς οι ΗΠΑ αρνούνται να επιταχύνουν την πώληση των δεξαμενόπλοιων KC-46, η πιθανότητα το Ισραήλ να βομβαρδίσει το Ιράν παραμένει προς το παρόν ζοφερή. Τα F-35 έχουν αναφερθεί περήφανα ως το μαχητικό με το οποίο η αεροπορία του Ισραήλ θα βομβάρδιζε το Ιράν, αλλά θα πρέπει είτε να κάνει ένα pit-stop στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή τη Σαουδική Αραβία, κανένα όμως από τα οποία δεν θα ήθελε να συνδεθεί με μια επίθεση στο Ιράν, τουλάχιστον άμεσα.<br /><br />«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι κάτι περισσότερο από φιλικός γείτονας και θέλουν να έχουν μια μακροχρόνια σχέση. Δεν είμαι σίγουρος γιατί αρνήθηκαν, αλλά δεν έχω αποκλείσει την προοπτική να αποκτήσω τουλάχιστον δύο ιπτάμενα τάνκερ ανεφοδιασμού εκ των προτέρων», είπε ο επερχόμενος Αρχηγός Αεροπορίας του Ισραήλ.<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ Τζέικ Σάλιβαν έφτασε στο Ισραήλ στις 21 Δεκεμβρίου για να συζητήσει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν με τον πρωθυπουργό Ναφτάλι Μπένετ και κάλεσε για μια «κοινή στρατηγική» κατά του Ιράν, ανέφερε το Al Jazeera.<br /><br />Σύμφωνα με ανακοίνωση της ισραηλινής κυβέρνησης, ο Σάλιβαν πρόσθεσε ότι «είναι κρίσιμο να καταλήξουμε μαζί και να οικοδομήσουμε μια κοινή στρατηγική, μια κοινή άποψη και να βρούμε έναν τρόπο προς τα εμπρός που να διασφαλίζει θεμελιωδώς τα συμφέροντα και των δύο χωρών».<br /><br />Αυτό ήταν ως απάντηση στις ανησυχίες του Ισραήλ για την ασφάλειά του, στο πλαίσιο του Ιράν που πλησιάζει πιο κοντά στην απόκτηση πυρηνικών όπλων.<br /><br />Παρόλο που δεν έχει γίνει καμία άμεση αναφορά για αεροπορικές επιδρομές στο Ιράν και την καθυστέρηση της πώλησης του δεξαμενόπλοιου KC-46 στις συνομιλίες, θα μπορούσε να υποτεθεί ότι οι ΗΠΑ πορεύτηκαν προσεκτικά, ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε δυσάρεστη κρίση που κατακλύζει την ευρύτερη περιοχή και έχει συνέπειες για τους εταίρους και τους συμμάχους της.<br /><br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1471665357114916865" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1471665357114916865&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7059178_apokalypsi-israil-horis-ta-kc-46-tankers-adynatei-na-htypisei-iran&sessionId=abed8cd815e10fc11724d9cecb9af419b6b99577&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=9fd78d5%3A1638479056965&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 670px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>KC-46 Tankers<br /><br />Δώδεκα ισραηλινά βομβαρδιστικά αεροσκάφη θα μπορούν να μείνουν στον αέρα έως και 12 ώρες με βεληνεκές άνω των 11.000 χιλιομέτρων χάρη, στο νέο τάνκερ αεροσκάφος Boeing KC-46. Με τη βοήθεια του βραχίονα ανεφοδιασμού 55 ποδιών fly-by-wire, αυτό το αεροσκάφος μπορεί να ανεφοδιάζει αεροπλάνα με ρυθμό 1.200 γαλονιών ανά λεπτό.<br /><br />Το KC-46 μπορεί να ανεφοδιάσει τρία αεροπλάνα ταυτόχρονα σε τρία έως τέσσερα λεπτά, χρησιμοποιώντας τα πτερύγια του ανεφοδιασμού με αέρα. Αυτό θα παρείχε στις Αμυντικές Δυνάμεις του Ισραήλ (IDF) ένα σημαντικό πλεονέκτημα σε οποιεσδήποτε επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν, το οποίο απέχει περίπου 1000 χιλιόμετρα από τα σύνορα του Ισραήλ.<br /><br />Το Ισραήλ είχε ζητήσει από τις ΗΠΑ να επισπεύσουν την άφιξη του αεροσκάφους KC-46, προφανώς ως προετοιμασία για αεροπορικές επιδρομές στο Ιράν. Σύμφωνα με μαρτυρίες, η κυβέρνηση Μπάιντεν απέρριψε το αίτημα, υποστηρίζοντας ότι το πρώτο τζετ δεν θα φτάσει μέχρι το 2024. Η συμφωνία για αυτά τα τάνκερ υπογράφηκε το 2020.<br />Ωστόσο, οι συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ για την επίσπευση της πώλησης συνεχίζονται.<br /><br />Το Ιράν απειλεί με πυρηνική έκρηξη στις εγκαταστάσεις Dimona του Ισραήλ<br /><br />Στο μεταξύ ένας λογαριασμός στο Twitter που διαχειρίζεται το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) την Παρασκευή απείλησε να ανατινάξει την πόλη Ντιμόνα στην έρημο Νεγκέβ, όπου βρίσκεται πυρηνική εγκατάσταση.<br />Ο λογαριασμός του IRGC, με τους 12.100 οπαδούς του, δημοσίευσε ένα βίντεο που δείχνει πολλαπλές εκρήξεις σε μια έρημο. «Τότε την ημέρα, εμείς [ο Θεός] θα σας κάνουμε το πιο σφοδρό χτύπημα. Σίγουρα θα επιβάλουμε τιμωρία», έγραψε ο IRGC στα αραβικά, επικαλούμενος ένα απόσπασμα από το Κοράνι, προσθέτοντας το hashtag «Dimona». Το βίντεο είναι μετά την Παρασκευή.</div><div><br /></div><div><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="box-sizing: border-box; clear: both; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1474826033543233540" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1474826033543233540&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7059178_apokalypsi-israil-horis-ta-kc-46-tankers-adynatei-na-htypisei-iran&sessionId=abed8cd815e10fc11724d9cecb9af419b6b99577&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=9fd78d5%3A1638479056965&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 896px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το Ισραήλ χωρίς τα KC-46 Tankers αδυνατεί να χτυπήσει το Ιράν που απειλεί με πυρηνικό όλεθρο.

Ιωάννης Χάρχαρης Σε δίλλημα οι ΗΠΑ καθώς η πώληση των ιπτάμενων τάνκερ θα έχει συνέπειες για τους εταίρους και τους συμμάχους της-Το Ιράν απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπόλογη για χρήση χημικών όπλων κατά των Κούρδων η Τουρκία-Η διεθνής κοινότητα “κλείνει” τα μάτια στην Άγκυρα.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/gereb.jpg?itok=nf63QS1R" width="716" /><br />Γιατί δεν κινητοποιούνται οι αρμόδιοι οργανισμοί και ο ΟΗΕ για να ερευνήσουν πιθανές τουρκικές θηριωδίες κατά των Κούρδων;<br />Στις 3 Δεκεμβρίου, μια θυελλώδης διαδήλωση έγινε έξω από τα κεντρικά γραφεία του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) στη Χάγη.<br /><br />Δεκάδες διαδηλωτές, οι περισσότεροι Κούρδοι, συνελήφθησαν. Οι διαδηλωτές απαιτούσαν από τον οργανισμό να διερευνήσει τους ισχυρισμούς για χρήση χημικών όπλων από τις τουρκικές δυνάμεις εναντίον Κούρδων μαχητών στο βόρειο Ιράκ.<br /><br />Οι συλλήψεις έγιναν αφού διαδηλωτές κατάφεραν να παρακάμψουν την ασφάλεια και προσπάθησαν να εισέλθουν στα γραφεία του οργανισμού.<br /><br />Η διαμαρτυρία ήταν μέρος μιας συνεχιζόμενης προσπάθειας των Κούρδων και των υποστηρικτών τους, να επιστήσουν τη διεθνή προσοχή στους ισχυρισμούς για συνεχιζόμενη χρήση από τις τουρκικές δυνάμεις στο βόρειο Ιράκ, απαγορευμένων χημικών ουσιών εναντίον μαχητών του PKK (Κουρδικό Εργατικό Κόμμα).<br /><br />Οι επιθέσεις φέρεται να πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης στο Βόρειο Ιράκ, με την ονομασία «Επιχείρηση Claw Lightning», η οποία ξεκίνησε στις 23 Απριλίου του τρέχοντος έτους.<br /><br />Αυτή η επιχείρηση, με επίκεντρο τις περιοχές Metina, Zap και Avashin-Basyan των επαρχιών Duhok και Erbil, είναι μια προσπάθεια εξασφάλισης μιας τεράστιας περιοχής, η οποία εμποδίζει τον έλεγχο προς την Βόρειο Συρία, και την “καρδιά” του PKK στα βουνά Καντίλ στα βορειοανατολικά.<br /><br />Μια αναφορά στα τέλη Οκτωβρίου στον φιλοκουρδικό ιστότοπο ANF News ανέφερε συστηματική τουρκική εκστρατεία χρήσης χημικών όπλων στη ζώνη μάχης.<br /><br />Η κουρδική οργάνωση ανέφερε ότι 323 τουρκικές επιθέσεις, έγιναν με χρήση χημικών όπλων κατά τους πρώτους έξι μήνες της επιχείρησης.<br /><br />Η πρώτη χρήση, έλαβε χώρα στην περιοχή Gare τον Φεβρουάριο του 2021, πριν από την έναρξη της κύριας επίθεσης.<br /><br />Στην επίθεση αυτή, υποστηρίζεται ότι σκοτώθηκαν έξι Κούρδοι μαχητές, ενώ Τριάντα δύο επιπλέον Κούρδοι, σκοτώθηκαν στη συνέχεια σε επιθέσεις με χημικά όπλα στο Avashin, τη Metina και το Zap.<br /><br />Έτσι, σύμφωνα με τους κουρδικούς ισχυρισμούς, 38 μαχητές συνολικά έχασαν τη ζωή τους από χρήση χημικών όπλων τους πρώτους έξι μήνες της επιχείρησης Claw Lightning.<br /><br />Ποιες αποδείξεις έχουν προσφερθεί για να υποστηρίξουν τους ισχυρισμούς;<br /><br />Το KCK (Ένωση Κουρδικών Κοινοτήτων), ένα κουρδικό σώμα με έδρα την Ευρώπη, κυκλοφόρησε ένα βίντεο που δείχνει, τον απόηχο μιας χημικής επίθεσης στην περιοχή Avashin της επαρχίας Duhok στις 3 Μαΐου 2021.<br /><br />Το βίντεο, το οποίο ο εκπρόσωπος του KCK είπε ότι είχε κυκλοφορήσει προηγουμένως από τουρκικές εθνικιστικές ομάδες, στην εφαρμογή Whatsapp, και δείχνει τα πτώματα τριών μαχητών του PKK, χωρίς εμφανή τραύματα, μετά την ανάσυρση τους από μια σπηλιά από Τούρκους στρατιώτες.<br /><br />Το ANF δημοσίευσε επίσης ένα ακόμη βίντεο που δείχνει, όπως υποστηρίζει, πλάνα από αέριο που χρησιμοποιήθηκε από τις τουρκικές δυνάμεις στις 8 Ιουνίου 2021, ενάντια σε σήραγγες που υπήρχαν Κούρδοι μαχητές στην περιοχή Werxele.<br /><br />Ένα άλλο βίντεο, που επίσης προφανώς δείχνει τη χρήση κάποιου είδους αερίου, μεταδόθηκε από το φιλοκουρδικό κανάλι Medya News στις 10 Οκτωβρίου 2021.<br /><br />Επιπλέον, κυκλοφόρησαν μαρτυρίες μαχητών του PKK που επέζησαν, οι οποίες αναφέρουν επίθεση με χημικά όπλα από τους Τούρκους.<br /><br />Αυτά τα βίντεο από μόνα τους, δεν επαρκούν για να αποδείξουν την ακρίβεια των ισχυρισμών περί χρήσης χημικών όπλων.<br /><br />Η Τουρκία απορρίπτει σθεναρά τις κατηγορίες. Τον Νοέμβριο, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ απέρριψε την άποψη ότι η Άγκυρα κατέχει ακόμη και όπλα αυτού του είδους.<br /><br />«Δεν υπάρχουν απολύτως, και σε καμία περίπτωση, χημικά όπλα στην δύναμη των τουρκικών δυνάμεων», είπε ο Ακάρ.<br /><br />Η Τουρκία έχει υπογράψει τη Σύμβαση για τα Χημικά Όπλα του 1997, η οποία απαγορεύει τη χρήση, την ανάπτυξη «αποθέματος και μεταφορά χημικών όπλων».<br /><br />Παρά την άρνηση αυτή, παρόμοιοι ισχυρισμοί έχουν επανειλημμένως εμφανιστεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες σχετικά με την χρήση χημικών όπλων από την Τουρκία εναντίον των Κούρδων.<br /><br />Το 2019, μια έρευνα του ΟΑΧΟ για τους ισχυρισμούς ότι είχαν χρησιμοποιηθεί στην περιοχή Ras al Ain/Sere Kaniye της βόρειας Συρίας απορρίφθηκε αφού αξιωματούχοι του OPCW κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ουσία που χρησιμοποιήθηκε ήταν «πιθανώς» λευκός φώσφορος, μια ουσία που δεν ταξινομείται ως χημικό όπλο, ούτε απαγορευόταν να χρησιμοποιηθεί από στρατούς σε μάχη.<br /><br />Ο MURAT KARAYILAN, ένας ανώτερος αξιωματούχος του PKK, εν τω μεταξύ, έχει κατονομάσει το νευρικό αέριο Tabun, ή χλωροπικρίνη και το αέριο μουστάρδας ως ουσίες που η οργάνωσή του ισχυρίζεται ότι χρησιμοποιήθηκαν από τον τουρκικό στρατό κατά τη διάρκεια των πρόσφατων μαχών. στο βόρειο Ιράκ.<br /><br />Οι Κούρδοι ζητούν μια ανεξάρτητη έρευνα του παγκόσμιου οργανισμού ή του ΟΗΕ, και αυτό οφείλει να γίνει το ταχύτερο δυνατό.<br /><br />Όλα τα περιστατικά φαίνεται να δείχνουν ότι όσα συνέβησαν τους τελευταίους μήνες στη Metina, το Zap και το Avashin, αποτελούν σοβαρές ενδείξεις χρήσης χημικών όπλων “χαμηλής ισχύος”, και είναι προς το παρόν ανεξερεύνητα, τουλάχιστον από επίσημους φορείς.<br /><br />Ο ρόλος της Τουρκίας ως μέλους του ΝΑΤΟ, συμμάχου των ΗΠΑ και κυρίως ως δυνητικού αποστολέα μεταναστών προς τις ευρωπαϊκές ακτές φαίνεται πιθανό να το διασφαλίζει αυτό, γράφει η ισραηλινή εφημερίδα Jerusalem Post.<br /><br />Οι διαμαρτυρίες ενάντια σε αυτή την κατάσταση πραγμάτων, εν τω μεταξύ, φαίνεται ότι θα συνεχιστεί και αναμένουμε να αποκαλυφθεί στο εγγύς μέλλον, ότι είχαμε και συνεχίζουμε να έχουμε χρήση χημικών όπλων από την Τουρκία, για την οποία ίσως, η διεθνής κοινότητα κλείνει επιδεικτικά τα μάτια<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Υπόλογη για χρήση χημικών όπλων κατά των Κούρδων η Τουρκία-Η διεθνής κοινότητα “κλείνει” τα μάτια στην Άγκυρα.

Γιατί δεν κινητοποιούνται οι αρμόδιοι οργανισμοί και ο ΟΗΕ για να ερευνήσουν πιθανές τουρκικές θηριωδίες κατά των Κούρδων; Στις 3 Δεκεμβρίου...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία-Κατάρ αναλαμβάνουν το αεροδρόμιο της Καμπούλ

<div></div><img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/tourkia_katar_aerodromio_kampoul_afganistan_SLpress.gr_.jpg" width="724" /><br /><br />Οι κυβερνήσεις της Τουρκίας και του Κατάρ έκλεισαν συμφωνία με τους Ταλιμπάν, για το διεθνές αεροδρόμιο της Καμπούλ και τη λειτουργία άλλων τεσσάρων αεροδρομίων του Αφγανιστάν, μετέδωσε το τουρκικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu. Η Τουρκία είναι σχετικά νέος παίκτης στην περιοχή, αλλά το Κατάρ είχε αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο πριν καν επανακαταλάβουν την εξουσία στο Αφγανιστάν οι Ταλιμπάν.<br /><br />Μάλιστα, με παρότρυνση των ΗΠΑ, το Κατάρ είχε επιτρέψει στους Ταλιμπάν να έχουν ένα είδος διπλωματικής αντιπροσωπείας στην Ντόχα, την πρωτεύουσά του, ώστε να υπάρχει ένας μίνιμουμ διάλογος, καθώς οι Αμερικανοί αποχωρούσαν και αναμενόταν η ήττα των κυβερνητικών δυνάμεων και η κατίσχυση των Ταλιμπαν.<br /><br />Οι τρεις χώρες διεξήγαγαν «παραγωγικές και αποτελεσματικές συνομιλίες, κατά τη διάρκεια των οποίων συμφωνήθηκε να συστήσουν τεχνικές ομάδες για να οριστούν οι λεπτομέρειες της λειτουργίας των αεροδρομίων τις επόμενες ημέρες», αναφέρει το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων. «Τουρκία και Κατάρ συμφώνησαν να λειτουργούν από κοινού το διεθνές αεροδρόμιο της Καμπούλ», διαβεβαίωσαν το πρακτορείο Anadolu οι πηγές του.<br /><br />Κοινή επιτροπή της Τουρκίας και του Κατάρ θα μεταβεί επί τούτου στην πρωτεύουσα του Αφγανιστάν για την υλοποίηση της συμφωνίας. Υπενθυμίζεται ότι οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την εξουσία στο Αφγανιστάν τη 15η Αυγούστου, ενώ η υποστηριζόμενη από τη Δύση κυβέρνηση της χώρας και ο στρατός της κατέρρεαν. Ωστόσο η Δύση συνέχισε να αντιμετωπίζει τους Ταλιμπάν ως τρομοκράτες και διέκοψε κάθε οικονομική συναλλαγή και βοήθεια προς την χώρα.<div><br />Η τουρκική ανάμιξη<br /><br />Οι ισορροπίες στην περιοχή είναι πολύ λεπτές, καθώς οι Αμερικανοί αποδέχονταν τον ρόλο του Κατάρ, όμως οι σχέσεις αυτού με παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ (όπως η Σαουδική Αραβία) είναι κάκιστες. Όσον αφορά στο ρόλο της Τουρκίας, οι ΗΠΑ είναι ακόμα πιο επιφυλακτικές, θεωρώντας ότι αυτή επιδιώκει να παίξει ρόλο ρυθμιστή στην Μέση Ανατολή και στην περιοχή του Τουράν (όπου ζουν εκατομμύρια τουρκόφωνοι) και επιχειρεί να εμπλέκει τον εαυτό της σε κάθε ευκαιρία που της δίνεται.<br /><br /></div><div>Αμερικανικές πηγές εκτιμούν ότι η ανάμιξη της Τουρκίας και η φιλοδοξία της, την στιγμή μάλιστα που περνάει ήδη μια τρομερή οικονομική κρίση και έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα, θα γίνει μπούμερανγκ. Εκτιμάται ότι το Αφγανιστάν δεν είναι Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν ή Συρία ή ακόμα και Λιβύη, και ότι η Τουρκία δεν έχει εκεί κανένα δεσμό ή επιρροή, σε αντίθεση με το Κατάρ που είναι ήδη εδραιωμένο ως παράγοντας ισορροπιών.<br /><br />Η παρουσία της άρα στο αεροδρόμιο θα είναι καθαρά στρατιωτική ως προς το θέμα της ασφάλειας των πτήσεων και των ταξιδιωτών, και αυτό δεν είναι κάτι που ουσιαστικά θα την ωφελήσει μακροπρόθεσμα. Η Τουρκία, από την άλλη, πονηρά φερόμενη, δεν σκοπεύει να στείλει εκεί τακτικό στρατό, αλλά θα προσλάβει ιδιώτες, υποστηριζόμενους από πολύ μικρή δύναμη “ειδικών αποστολών” του στρατού της.<br /><br />Οι δε Ταλιμπάν, ενώ η Τουρκία είχε ζητήσει στο υπουργικό τους συμβούλιο να συμπεριλάβουν και εκπροσώπους της πολύ μικρής μειοψηφίας των τουρκόφωνων Ουζμπέκων (τουρκμενικής καταγωγής) που ζουν στη χώρα, αρνήθηκαν κατηγορηματικά, δείχνοντας ότι δεν έχουν καμία διάθεση να αναβαθμίσουν το πολιτικό ρόλο της στην περιοχή ή να ανοίξουν νέες πληγές με μικρές μειονότητες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία-Κατάρ αναλαμβάνουν το αεροδρόμιο της Καμπούλ

Οι κυβερνήσεις της Τουρκίας και του Κατάρ έκλεισαν συμφωνία με τους Ταλιμπάν, για το διεθνές αεροδρόμιο της Καμπούλ και τη λειτουργία άλλων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα “κάλαντα” του Ακάρ – Πού το πάνε οι κεμαλιστές με τη Δύση.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/erntogan_akar_kastelorizo_SLpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Μίχας Ζαχαρίας</b><br />Παραμονές Χριστουγέννων, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας και φερόμενος ως υποψήφιος για τη διαδοχή Ερντογάν, στρατηγός Χουλούσι Ακάρ, επέλεξε να θυμίσει στην Ελλάδα, τον καημό της χώρας του για το Καστελόριζο. Κάπως σαν “κάλαντα”. Η λογική του, όπως πάντα, εξαιρετικά τουρκική. Επειδή το νησί απέχει λιγότερο από δύο χιλιόμετρα από τις τουρκικές ακτές, η Ελλάδα δεν νομιμοποιείται να διεκδικεί «40 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιου χώρου» για ΑΟΖ…<br /><br />Ως συνήθως, η τουρκική ρητορική διατυπώνεται με τη μέθοδο της μισής αλήθειας. Προτού συνεχίσουμε, κι επειδή είναι Χριστούγεννα, ας δούμε το ποτήρι μισογεμάτο. Ξεκινώντας από το θετικό ότι η κυριαρχία επί της νήσου δεν αμφισβητήθηκε ευθέως, μαζί με συγκεκαλυμμένες απειλές κατάληψης… για επίλυση του προβλήματος, κατά το πρότυπο της εισβολής στην Κύπρο το 1974.<br /><br />Ίσως βέβαια η Τουρκία, μια τριετία προ της συμπλήρωσης μισού αιώνα από την εισβολή, άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι ακόμα και μια πετυχημένη στρατιωτική επιχείρηση, μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα επιλύσει στην πορεία. Εάν είχε καταστεί εφικτή μια λύση “τύπου Ανάν”, που θα χάριζε τον έλεγχο της Μεγαλονήσου στην Τουρκία, η τουρκική σκέψη για το Καστελόριζο ίσως ήταν πολύ διαφορετική. Ό,τι κι αν αυτό θα σήμαινε για την κυριαρχία επί της νήσου…<br /><br />Διότι στην Άγκυρα θα είχαν λόγο να θεωρήσουν ότι η επιμονή φέρνει καρπούς. Γι’ αυτό κάθε μια από τις επιλογές στις σχέσεις με την Τουρκία, προστίθεται στη φήμη που δημιουργεί η Ελλάδα. Όχι μόνο στην Άγκυρα, αλλά και στην παγκόσμια σκηνή. Ο Ακάρ αμφισβήτησε το ελληνικό δικαίωμα διεκδίκησης πλήρους επήρειας της νήσου. Αυτό που η Τουρκία ονομάζει “μαξιμαλιστική διεκδίκηση”.<div><br />Οι “μαξιμαλιστικές” ελληνικές διεκδικήσεις<br /><br />Μόνο που ξεχνά βολικά δύο πράγματα: Πρώτον, ότι “διεκδίκηση” δεν σημαίνει και έλεγχο. Δεύτερον, ότι αυτή η “μαξιμαλιστική διεκδίκηση” έρχεται ως απάντηση της πιο μαξιμαλιστικής θέσης των Τούρκων ότι ακόμα και νησιά του μεγέθους της Κρήτης δεν δικαιούνται ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα, μόνο χωρικά ύδατα έξι ναυτικών μιλίων! Άρα η Τουρκία διατηρεί για τον εαυτό της το δικαίωμα διατύπωσης διεκδικήσεων, όχι μόνο μαξιμαλιστικών, αλλά και παράνομων με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, καταγγέλλοντας το δικαίωμα της Ελλάδας να υιοθετεί νόμιμες διεκδικήσεις, επειδή τις κρίνουν οι Τούρκοι μαξιμαλιστικές!<br /><br />Αρνούμενοι παράλληλα να αποδεχθούν τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης! Αυτές οι αναφορές του Χουλούσι Ακάρ είναι όμως και πολιτικά βολικές. Διότι συντηρούν τα εθνικιστικά αντανακλαστικά του τμήματος της τουρκικής κοινωνίας που ψηφίζει τους ισλαμιστές του κυβερνώντος κόμματος AKP ή τους κυβερνητικούς συμμάχους τους, τους ακροδεξιούς υπερεθνικιστές του MHP. Είναι τα δυο ακροατήρια στα οποία στοχεύει ο Ερντογάν για να παραμείνει στην εξουσία.<br /><br />Το ισλαμικό κοινό το προσεγγίζει μέσω αναφορών που ερμηνεύουν τις επιλογές οικονομικής πολιτικής με βάση το Ισλάμ και το Κοράνι. Κι αυτές ευκαιριακές και υποκριτικές, διότι εάν διαφωνεί με τα επιτόκια, ας προχωρούσε σε μεταρρύθμιση, θεσπίζοντας ισλαμικό τραπεζικό σύστημα. Ο Ερντογάν και το περιβάλλον του δεν είναι αφελείς. Γνωρίζουν καλά ότι στρατηγική των ΗΠΑ και της Δύσης γενικότερα είναι να περιμένουν μέχρι τις εκλογές μήπως και τον δουν να εκδιώκεται από την εξουσία.<br /><br />Πιστεύοντας ότι αυτό θα φέρει καταλυτικές αλλαγές, χωρίς να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τις προειδοποιήσεις ότι ο προσανατολισμός της Τουρκίας δείχνει να έχει αυτή τη φορά πιο μόνιμα χαρακτηριστικά. Η απομάκρυνσή της από τη Δύση οφείλεται σε βαθιές διεργασίες στην τουρκική κοινωνία. Ήταν υφιστάμενες, αλλά η νέα πραγματικότητα στο διεθνές σύστημα τις φέρνει στην επιφάνεια με καθοριστικό ρόλο.<br /><br />Κλείνοντας το μάτι προς τη Δύση<br /><br />Αυτή η πεποίθηση που επικρατεί στο “βαθύ αμερικανικό κράτος” απηχεί τις επιθυμίες του. Μέσω της επίσημης ρητορικής προκύπτει ότι είναι διατεθειμένο να εξαντλήσει κάθε πιθανότητα, έστω κι αν σταδιακά αντιλαμβάνεται ότι ποντάρει στο ευκταίο και ελάχιστα πιθανό, όχι στο ορθολογικά αναμενόμενο. Το αποτέλεσμα είναι αυτό να εισπράττεται στην Τουρκία και από την κυβέρνηση και από την αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση για να το αντιμετωπίσει επιχειρεί να συσπειρώσει το πολιτικό της ακροατήριο όπως αναφέρθηκε.<br /><br />Και η αντιπολίτευση, όμως, δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια… Προ ημερών, μια ομιλία του ηγέτη της αντιπολίτευσης (CHP), Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου περιείχε ενδιαφέρουσες αναφορές. Εκ πρώτης όψεως φαίνονταν εξόχως εθνικιστικές, καθώς στο επίκεντρο ήταν το πως η αντιπολίτευση “θα κάνει την Τουρκία μεγάλη” σε περίπτωση που βρεθεί στην εξουσία. Προσέχοντας, όμως, την προσεκτικά επιλεγμένη φρασεολογία, προκύπτουν άλλα συμπεράσματα. Η τουρκική αντιπολίτευση δείχνει να κλείνει το μάτι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι μαζί της οι ΗΠΑ θα βρουν μια ισορροπία που θα βγάλει από το αδιέξοδο την περιοχή.<br /><br />«Θα κάνουμε την Τουρκία την πιο ισχυρή χώρα στην ανατολική Μεσόγειο, σε όλη τη Μεσόγειο. Την πιο ισχυρή! Θα στείλουμε τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων της ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας», διακήρυξε. Το δε Σαββατοκύριακο 20-21 Νοεμβρίου, σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στην εφημερίδα “Τα Νέα”, είχε ταχθεί υπέρ της προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την επίλυση των διαφορών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με διάλογο, αφού προηγηθούν διμερείς διαβουλεύσεις μεταξύ των δύο χωρών, όχι όμως εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου.<br /><br /></div><div>Αναθεώρηση της πολιτικής Ερντογάν<br /><br />Παράλληλα, υποστήριξε τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό (σ.σ. παρότι δεν θέλει εμπλοκή της ΕΕ στα ελληνοτουρκικά!) και την επιστροφή της Τουρκίας στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Άφησε, όμως, ανοιχτό και το ενδεχόμενο αναθεώρησης της πολιτικής Ερντογάν στο ζήτημα του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400. Εάν αυτές οι αναφορές δεν συνιστούν αποστολή ενός πολιτικώς ορθού μηνύματος στην “βαθιά” Ουάσιγκτον, αναρωτιέται κανείς τι συνιστούν.<br /><br />Έχει όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αναφορά του στους υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου. Προβάλλει μια νέα “μεγάλη ιδέα” στην τουρκική κοινωνία, αυτή της διεκδίκησης του ρόλου διαμετακομιστικού κόμβου του αερίου της περιοχής στην Ευρώπη, χωρίς να προβεί σε αναφορά του στιλ “όλα μας ανήκουν λόγω Γαλάζιας Πατρίδας”. Αναγνωρίζει έτσι έμμεσα την ισχύ του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, τις προβλέψεις του όποιου, έτσι κι αλλιώς, έχει αξιοποιήσει η Τουρκία στη Μαύρη Θάλασσα και στις μεσογειακές της ακτές.<br /><br />Εν ολίγοις, διαμηνύει στο διεθνές ακροατήριο ότι μια Τουρκία με δικιά του κυβέρνηση, θα κάνει σημαία της τον ενεργειακό διαμετακομιστικό ρόλο και το Διεθνές Δικαστήριο θα αποφασίσει για τα υπόλοιπα, εάν δεν τα βρουν διμερώς Ελλάδα και Τουρκία. Στην ουσία θα επιχειρήσει να πουλήσει στην τουρκική κοινωνία ότι θα προσπαθήσει να “σκοτώσει” τα σχέδια για τον αγωγό EastMed κι όχι μόνο.</div><div><br />Ο αυτοεγκλωβισμός του Ερντογάν<br /><br />Και επειδή πολλοί επιμένουν εμφατικά ότι οι ποσότητες φυσικού αερίου που θα εντοπιστούν προσεχώς είναι πολύ μεγάλες, η συμπερίληψη και της Τουρκίας ως διαμετακομιστικού κόμβου δεν μπορεί να αποκλειστεί εξ υπαρχής, διότι η σύνδεση Ελλάδας και Αιγύπτου μειώνει δραστικά τις δυνατότητες της Τουρκίας να χρησιμοποιήσει εκβιαστικά ενδεχόμενο ρόλο της στην μεταφορά του αερίου της Ανατολικής Μεσογείου προς την Ευρώπη.<br /><br />Άρα, μέσω της ύπαρξης εναλλακτικής οδού, θα αντιμετωπιζόντουσαν οι σχετικές ανησυχίες των Ισραηλινών που δεν κρύβουν ότι προτιμούν μια Τουρκία που θα συνεργάζεται έστω σε έναν βαθμό, από μια Τουρκία όπου ο πρώτος λόγος στην ισραηλινή πολιτική θα περάσει στη στρατιωτική αποτροπή. Θεωρητικά, μια τέτοια πολιτική θα μπορούσε να υιοθετήσει και το καθεστώς Ερντογάν, αναζητώντας μια διέξοδο στις σχέσεις του με τη Δύση.<br /><br />Είναι, όμως, τόσο η επιρροή των εθνικιστών και ευρασιανιστών, όσο και η κλιμακούμενη εμπρηστική –κυρίως για εσωτερικούς λόγους– ρητορική, που καθιστά τέτοια υποχώρηση επιλογή υψηλότατου πολιτικού κόστους. Ενός κόστους το οποίο ίσως και να μην μπορεί να αντέξει. Διότι το καθεστώς έχει αυτοεγκλωβιστεί. Γι’ αυτό θα συνεχίσει ο υπουργός Άμυνας Ακάρ να λέει κάθε τόσο τα δικά του…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα “κάλαντα” του Ακάρ – Πού το πάνε οι κεμαλιστές με τη Δύση.

Μίχας Ζαχαρίας Παραμονές Χριστουγέννων, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας και φερόμενος ως υποψήφιος για τη διαδοχή Ερντογάν, στρατηγός Χουλούσι Ακά...

Διαβάστε την συνέχεια