Ελληνικά υποβρύχια στη βάση της «3ης Ιουλίου» θα κάνουν την τουρκική βάση της Μισράτα να «ιδρώσει»

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2020-11/%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%B2%CF%81%CF%8D%CF%87%CE%B9%CE%B1%20214.jpg?itok=VHHzIh_u" width="701" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Φουλ επίθεση από Δένδια - Στόχος το ξερίζωμα της τουρκικής επιρροής στη Βόρεια Αφρική.</span></h3><b>Γιάννης Αναγνωστόπουλος</b><br />Όλα δείχνουν έτοιμα για νέο γύρο αντιπαράθεσης Ελλάδας-Τουρκίας στην Λιβυκή έρημο καθώς οι δηλώσεις Δένδια και οι πληροφορίες από στρατιωτικές πηγές το επιβεβαιώνουν.<br /><br />Με το μέτωπο του Αφγανιστάν να κλείνει, τουλάχιστον φαινομενικά καθώς όπως μαθαίνουμε έχουν ήδη σημειωθεί νέες προσπάθειες από ελληνικής πλευράς για τον απεγκλωβισμό των ατόμων ελληνικού ενδιαφέροντος, σε μια χρονική περίοδο που η Τουρκία αποκτά ολοένα και περισσότερα ερείσματα στην χώρα των Ταλιμπάν, η Αθήνα στρέφει και πάλι το βλέμμα της στη Λιβύη που σε τελική ανάλυση αφορά πιο άμεσα τα γεωστρατηγικά της συμφέροντα.<br /><br />Καταρχήν είναι χαρακτηριστικά τα όσα είπε μεταξύ άλλων ο Έλληνας υπουργός στην Νάιλα Αλ Μανγκούς, την υπουργό Εξωτερικών της Λιβύης: «Ο συνεργάτης μου ο Κώστας Φραγκογιάννης ήταν εκεί πριν λίγες εβδομάδες και θα ξαναέρθει σύντομα στη Λιβύη.<br /><br />Η Ελλάδα, κυρία συνάδελφε, δεν προσπαθεί, σε αντίθεση με άλλες χώρες της περιοχής, να γυρίσει πίσω το χρόνο και να μετατρέψει τη Λιβύη σε μια de facto αποικία ξένων συμφερόντων.<br /><br />Εμείς δεν θέλουμε οτιδήποτε δεν θα έχει την αποδοχή και τη στήριξη του Λιβυκού λαού, της Λιβυκής κοινωνίας. Δεν θέλουμε να επιβάλουμε καμία παράνομη συμφωνία στη Λιβύη, καμία συμφωνία που η ίδια η Λιβυκή βουλή έχει αποκηρύξει.<br /><br />Εμείς έχουμε ενδιαφέρον στη σταθεροποίηση, στην ανάπτυξη, στην ευημερία της χώρας σας. Θέλουμε να συμμετέχει η Λιβύη στη νέα αρχιτεκτονική κατανόηση σταθερότητας και ασφάλειας που χρειάζεται η περιοχή μας.<br /><br />Γιατί γεωγραφικά είμαστε άμεσοι γείτονες. Η Κρήτη είναι 20 λεπτά πτήση από τη Λιβύη και η σταθεροποίηση της Λιβύης, η σταθερότητα στη Λιβύη επηρεάζει όλη μας την περιοχή.<br /><br />Προσπαθούμε να βοηθήσουμε να λειτουργήσει ο ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός του Τομπρούκ και ελπίζουμε ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις με τη δική μας ενθάρρυνση θα έρθουν και θα βοηθήσουν, θα εργαστούν για την ανοικοδόμηση της Λιβύης.<br /><br />Το σημαντικότερο διακύβευμα για εμάς είναι η διασφάλιση της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας σας.<br /><br />Βασική προϋπόθεση για αυτό είναι η διοργάνωση αδιάβλητων εκλογών στις 24 Δεκεμβρίου. Ελπίζουμε ότι αυτό θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί, όπως προβλέπεται στα ψηφίσματα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.<br /><br /><br />Ελπίζουμε ότι θα μπορέσει να αναδειχθεί μία αντιπροσωπευτική κυβέρνηση στη Λιβύη που να απελευθερωθεί από τα βαρίδια του παρελθόντος, όπως το άκυρο, ανυπόστατο και παράνομο "τουρκολιβυκό Μνημόνιο". Ένα "μνημόνιο" που εκτός από τη διεθνή κοινότητα δεν το δέχεται ούτε η Βουλή της Λιβύης.<br /><br />Εμείς λέμε ότι είναι ένα νομικό παράδοξο, ένα νομικό absurdum που αγνοεί κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και του δικαίου της θάλασσας.<br /><br />Αγνοεί και την κοινή λογική και αγνοεί και τη γεωγραφία.<br /><br />Για να διενεργηθούν όμως αδιάβλητες εκλογές, κυρία συνάδελφε, νομίζω ότι πρέπει να απομακρυνθούν όλα τα ξένα στρατεύματα από τη χώρα σας, όλες οι παραστρατιωτικές, όλες οι μισθοφορικές δυνάμεις. Να μην υπάρξει ξένη στρατιωτική παρουσία.»<br /><br />Παράλληλα με αυτές τις δηλώσεις του Νίκου Δένδιας, το Πενταπόσταγμα είναι σε θέση να γνωρίζει από στρατιωτικές πηγές πως στην βάση «3η Ιουλίου» που οι Αιγύπτιοι έδωσαν το δικαίωμα σε ελληνικές ναυτικές μονάδες να ελλιμενίζονται, ανάμεσα σε αυτές που θα εναλλάσσονται θα είναι πολύ συχνά και τα φονικά υποβρύχια κλάσης «Παπανικολής» της χώρας μας. Αυτά θα μπορούν να επιτηρούν αθέατα τις δύο τουρκικές φρεγάτες που σταθμεύουν μόνιμα στη Μισράτα της Λιβύης, κάνοντας σίγουρα τους τούρκους κυβερνήτες να ιδρώσουν…<br /><br />Επιπλέον αυτών ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών θα βρεθεί την Τρίτη στην Τυνησία όπου η Μουσουλμανική αδερφότητα εκπαραθυρώθηκε.<br /><br />Επισήμως σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωση του υπουργείου: «Ο Υπουργός Εξωτερικών θα συναντηθεί επίσης με τον ομόλογό του Othman Jerandi, καθώς και με τον Υπουργό Υγείας Ali Mrabet.<br /><br />Με το αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας, θα μεταφερθούν επίσης 100.000 εμβόλια, τα οποία θα δοθούν στην Τυνησιακή πλευρά προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι επιπτώσεις της πανδημίας.<br /><br />Οι συνομιλίες αναμένεται να επικεντρωθούν στην ενίσχυση των διμερών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, στις πρόσφατες εξελίξεις στην Τυνησία, καθώς και στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.»<br /><br />Ανεπισήμως ο Νίκος Δένδιας θα βάλει ταφόπλακα στην εφοδιαστική αλυσίδα που προσπάθησε να στήσει η Τουρκία στην Τυνησία προς όφελος της ναυτικής της βάσης στη Μισράτα, ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο το οικονομικό κόστος για την Άγκυρα…<br /><br />Όλα δείχνουν πως ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών όχι απλά έχει πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων να ξεριζώσει την τουρκική επιρροή στη βόρεια Αφρική αλλά με την ανάρτησή του στο twitter για τα Σεπτεμβριανά του 1955 στοχεύει πλέον και στο εσωτερικό της Τουρκίας σε μια προσπάθεια να στρέψει όσα φιλοδυτικά στοιχεία έχουν απομείνει στην τουρκική κοινωνία κατά του Ερντογάν και τις ακραία φασιστικής νοοτροπίας του συμμάχου του Μπαχτσελί, που επιθυμούν αναθεώρηση Συνθηκών όπως της Λωζάννης, καταλήγοντας στην ανάρτησή του ως εξής: «Tο τμήμα της κοινωνίας της Τουρκίας που προσβλέπει στην Ευρώπη, έγινε φτωχότερο.»<br /><br />Ολόκληρη η ανάρτηση του υπουργού έχει ως εξής: <i>«66 χρόνια από τα «Σεπτεμβριανά», δεν λησμονούμε το πογκρόμ της νύχτας της 6ης Σεπτεμβρίου 1955. Είχε ολέθριες συνέπειες στον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης και αποτέλεσε την απαρχή της μετέπειτα δραματικής συρρίκνωσής του, κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάννης.<br /><br />Το πογκρόμ αφαίρεσε επίσης από την Πόλη ένα δυναμικό οικονομικά και πολιτισμικά στοιχείο της. Tο τμήμα της κοινωνίας της Τουρκίας που προσβλέπει στην Ευρώπη, έγινε φτωχότερο.»</i><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνικά υποβρύχια στη βάση της «3ης Ιουλίου» θα κάνουν την τουρκική βάση της Μισράτα να «ιδρώσει»

Φουλ επίθεση από Δένδια - Στόχος το ξερίζωμα της τουρκικής επιρροής στη Βόρεια Αφρική. Γιάννης Αναγνωστόπουλος Όλα δείχνουν έτοιμα για νέο γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμερικανός “γκουρού” του χρήματος: ''Οι κεντρικοί τραπεζίτες είναι εγκληματίες-Μόλις τελειώσει ο COVID, οι ελίτ θα πάνε σε πόλεμο''

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-09/Cover_Final.jpg?itok=mbkYQjuy" width="688" /><br /><br /><div><b>Άγγελος Ρούσσος</b><br />Για πρώτη φορά από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, θα έχουμε επιταχυνόμενο πληθωρισμό μισθών-Ανησυχεί περισσότερο για την άνοδο του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού στον δυτικό κόσμο<br /><br />Ο θρυλικός επενδυτής, οικονομολόγος και ειδικός στα προγνωστικά της αγοράς Δρ Marc Faber πιστεύει ότι οι κεντρικές τράπεζες (CB) δεν πρόκειται να μειώσουν την εκτύπωση χρημάτων. Ακριβώς το αντίθετο. Προβλέπει ότι θα εκτυπώσουν ακόμη περισσότερα χρήματα με γρηγορότερο ρυθμό για να κρατήσουν το αποτυχημένο οικονομικό σύστημα ενωμένο για λίγο ακόμη.<br /><br />Ο Δρ Faber εξηγεί:<br /><br />«Αυτό που θεωρείται ασφαλές, δηλαδή τα μετρητά, δεν είναι πλέον ασφαλές. Είναι ανασφαλές. Με ρωτάτε τι είναι ασφαλές; Δεν ξέρω τι είναι πλέον ασφαλές όταν έχετε εκτυπωτές χρημάτων που τυπώνουν χρήματα επ 'αόριστον. Δεν νομίζω ότι μπορούν να σταματήσουν. Πραγματικά πιστεύω ότι πρέπει να επιταχύνουν την εκτύπωση χρημάτων. Έτσι, τα αποθέματα μπορεί να ανεβαίνουν, αλλά σε πραγματικούς όρους, δεν σημαίνει ότι το βιοτικό σας επίπεδο θα ανέβει. Ίσως το βιοτικό επίπεδο των 50 πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο να ανέβει, αλλά όχι το βιοτικό επίπεδο του τυπικού Αμερικανού. Αυτό το βιοτικό επίπεδο θα πέσει. Η εκτύπωση χρημάτων είναι ένα μέτρο απελπισίας για να συγκρατήσει τους ψηφοφόρους από την εξέγερση ».<br /><br />Ο Δρ Faber προβλέπει ότι όχι μόνο θα δούμε περισσότερο πληθωρισμό περιουσιακών στοιχείων, αλλά και δραματικό πληθωρισμό μισθών. Ο Δρ Faber, ο οποίος είναι διδάκτορας στα οικονομικά, λέει: «Αυτό που νομίζω ότι θα συμβεί και οι περισσότεροι δεν το έχουν σκεφτεί πραγματικά, θα έχουμε πληθωρισμό στους μισθούς. Για πρώτη φορά από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, θα έχουμε επιταχυνόμενο πληθωρισμό μισθών, και σε ορισμένες περιπτώσεις, αρκετά δραματικό. Σε ορισμένες πολιτείες, ο κατώτατος μισθός είναι 15 $. Θα μπορούσα να δω ότι αυξάνεται έως και $ 30 την ώρα πολύ γρήγορα. Δεν νομίζω ότι ο πληθωρισμός είναι «παροδικός» (όπως διακηρύσσει η Fed). Δεν θα έχουμε στασιμότητα. Θα έχουμε κάτι χειρότερο. Θα έχουμε αυξανόμενες τιμές και ύφεση στο βιοτικό επίπεδο των περισσότερων ανθρώπων ».<br /><br />Ο Δρ Faber υποστηρίζει ότι το χρηματιστήριο των ΗΠΑ είναι «υπερτιμημένο και υπερ-ιδιοκτησιακό».<br /><br />Του αρέσουν οι μετοχές σε ξένες χώρες, τα ακίνητα «πολύ έξω από τις πόλεις» και ο φυσικός χρυσός, το ασήμι και κάποια μετρητά. Επίσης, στον Faber αρέσει κάποιο κρυπτονόμισμα στο χαρτοφυλάκιό του.<br /><br />Ο Δρ Faber ανησυχεί λιγότερο για την οικονομική εικόνα και ανησυχεί περισσότερο για την άνοδο του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού στον δυτικό κόσμο. Ο Faber ισχυρίζεται ότι ο σοσιαλισμός καταστρέφει τις οικονομίες και την ελευθερία.<br /><br />Ο Faber επισημαίνει:<br /><br />«Μπορώ να σας πω ένα χαρακτηριστικό όλων των σοσιαλιστικών χωρών που έχω επισκεφτεί στη ζωή μου, και όλες είχαν λιγότερη ελευθερία, λιγότερη ευτυχία από εμάς, και το επίπεδο ζωής ήταν ουσιαστικά, όχι λίγο, αλλά πολύ χαμηλότερο από τον ελεύθερο καπιταλιστικό κόσμο. Λυπάμαι που λέω ότι πιστεύω ότι ο δυτικός κόσμος έχει ακολουθήσει έναν πολύ επικίνδυνο δρόμο όπου ουσιαστικά, μέσω μηδενικών επιτοκίων, όλα είναι δωρεάν. Τότε θα έχετε τις ακούσιες συνέπειες ».<br /><br />Έτσι, με τον πληθωρισμό να ανεβαίνει και το βιοτικό επίπεδο να μειώνεται στη Δύση, αυξάνεται η πιθανότητα πολέμου;<br /><br />Ο Faber απαντάει: «Σωστά. Νομίζω ότι μόλις τελειώσει αυτό το θέμα με τον Covid19, οι ελίτ, αυτοί που βγάζουν τα χρήματα, θα πάνε σε πόλεμο. Αυτή είναι η τελευταία συνταγή για να κρατηθεί ο πληθυσμός ενωμένος».<br /><br />Σε μια συνέντευξη, αυτή τη φορά με τον Adam Taggart του Wealthion, ο Faber αναδεικνύει τους Bernanke, Yellen και Powell "ως τους γραφειοκράτες χαμηλότερης ποιότητας που έχω δει στην ιστορία".<br /><br />«Αυτοί οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να τυπώνουν χρήματα».<br />«Οι ακαδημαϊκοί θα πουν ότι δεν εκτυπώσαμε αρκετά».<br />«Οι κεντρικοί τραπεζίτες είναι εγκληματίες».<br />Παρακολουθήστε όσα λέει:<br /> <div class="article__body" style="box-sizing: border-box; height: auto !important; line-height: 2.2rem; margin: 0px; padding: 0px;"><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 20px; padding: 0px;"><br /></p><div class="embed-media embed-media--video-rumble" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 1.6rem; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div style="box-sizing: border-box; margin: 0px; padding: 0px;"><div style="box-sizing: border-box; height: 0px; left: 0px; margin: 0px; padding: 0px 0px 433.125px; position: relative; width: 770px;"><iframe allow="encrypted-media" allowfullscreen="" scrolling="no" src="https://rumble.com/embed/vjg1hf/" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; height: 433.125px; left: 0px; margin: 0px; padding: 0px; position: absolute; top: 0px; width: 770px;"></iframe></div></div></div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αμερικανός “γκουρού” του χρήματος: ''Οι κεντρικοί τραπεζίτες είναι εγκληματίες-Μόλις τελειώσει ο COVID, οι ελίτ θα πάνε σε πόλεμο''

Άγγελος Ρούσσος Για πρώτη φορά από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, θα έχουμε επιταχυνόμενο πληθωρισμό μισθών-Ανησυχεί περισσότερο για την άν...

Διαβάστε την συνέχεια

''Σκάνε'' εξελίξεις στη Τουρκία: Δεκάδες συλλήψεις στρατιωτικών οδηγούν σε εμφύλιο.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-09/20170930_2_26021821_26350510.jpeg?itok=WEu7wQEG" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εντοπίστηκαν μέλη μέσα στις στρατιωτικές σχολές μετά από εκπαιδευτικές συνεντεύξεις.</span></h3><b>Ιωάννης Χάρχαρης</b><br />Στην Τουρκία του Ερντογάν, από την εκπαίδευση μέχρι τον στρατό, την δικαιοσύνη μέχρι τις ΜΚΟ, την αστυνομία μέχρι τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι εκκαθαρίσεις μετά το πραξικόπημα και οι συλλήψεις συνεχίζονται μέχρι τις μέρες μας.<br /><br />Στο πλαίσιο της έρευνας που διεξήγαγε η Γενική Εισαγγελία της Σμύρνης, οι επιχειρήσεις κατά της μυστικής οργάνωσης FETÖ στις Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (TAF) συνεχίζονται.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, συνολικά 214 ύποπτοι, 44 εκ των οποίων ήταν στρατιωτικοί εν ενεργεία και 145 από τους οποίους αποστρατεύθηκαν μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, κατηγορήθηκαν για συμμετοχή στην παράνομη οργάνωση FETÖ, μετά από παρακολούθηση των σταθερών και κινητών τηλεφώνων τους ,με ορισμένους από αυτούς να φέρονται ότι ομολόγησαν ότι ήταν μέλη της οργάνωσης, αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι ότι η οργανωτική τους κωδικοποίηση, εντοπίστηκε μέσα στις στρατιωτικές σχολές μετά από εκπαιδευτικές συνεντεύξεις που είχε ως αποτέλεσμα την σύλληψη 37 δοκίμων.<br /><img src="" /><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-09/usa_troops-630x400_0.jpg"><img height="346" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-09/usa_troops-630x400_0.jpg?itok=u3YzhknB" width="640" /></a><br /><br />Έγινε γνωστό επίσης ότι 1 από τους υπόπτους ήταν στο βαθμό του συνταγματάρχη, 1 από αυτούς ήταν αντισυνταγματάρχης, 7 του πολεμικού ναυτικού στον βαθμό του πλοιάρχου, 7 συνταγματάρχες, 7 υπολοχαγοί, 41 υπαξιωματικοί και 5 από αυτούς ειδικοί λοχίες.<br /><br />Φαίνεται ότι η FETÖ έχει εισχωρήσει βαθειά στην δομή του τουρκικού στρατού, αφού αποκαλύφθηκε ότι ένας δόκιμος που εν τω μεταξύ έχει αποστρατευθεί, είναι γιος του στρατηγού Semih Terzi, ο οποίος σκοτώθηκε από τον αστυνόμο Omer Halisdemir κατά την απόπειρα ''πραξικοπήματος'' της FETO. <br /><br /> Αποκρυπτογράφηση με συγκέντρωση δεδομένων σε ολόκληρη τη χώρα <br /><br />Από την άλλη πλευρά, σε 20 επιχειρήσεις που πραγματοποίησε η Γενική Εισαγγελία της Σμύρνης από τις 19 Νοεμβρίου 2019, 2.996 μέλη στρατιωτικών οργανώσεων αποκρυπτογραφήθηκαν χρησιμοποιώντας τη συλλογή δεδομένων σε όλη τη χώρα, που δημιουργήθηκε στο Τμήμα TEM της Γενικής Διεύθυνσης Ασφάλειας, για να ανιχνεύει τις επαφές της FETÖ με γραμμές σταθερής – κινητής τηλεφωνίας στη δομή TAF. Επίσης καταγράφηκε ότι 1299 από αυτούς συνελήφθησαν και 405 ομολόγησαν και κατέδωσαν άλλους.<br /><br />Αλλά για να καταλάβουμε τι συμβαίνει, χρειάζεται κατανόηση του κινήματος του Γκιουλέν, ενός ανθρώπου του οποίου οι υποστηρικτές έχουν διεισδύσει στους θεσμούς της Τουρκίας τις τελευταίες τέσσερεις δεκαετίες.<br /><br />Οι υποστηρικτές του τον αποκαλούν γκουρού ενός μετριοπαθούς Ισλάμ, εμποτισμένου με ανθρωπιστικές αρχές, που μεταδίδει την ιδεολογία του μέσω ενός δικτύου επίλεκτων σχολείων στην Τουρκία και άλλες 140 χώρες.<br /><br />Οι επικριτές του λένε, ότι έχει δημιουργήσει μια επικίνδυνη σέχτα που έχει παρεισφρήσει σε όλους τους τομείς του τουρκικού κράτους, μια πέμπτη φάλαγγα.<br /><br />Μέλη του κινήματός του βρίσκονταν μέχρι πρόσφατα, πραγματικά σε κάθε θεσμό της χώρας. Ένα εμπιστευτικό διπλωματικό τηλεγράφημα από τον Αμερικανό πρεσβευτή στην Τουρκία το 2009, που διέρρευσε στη δημοσιότητα γράφει: «Είναι αδύνατο να επιβεβαιώσουμε, ότι (η αστυνομία) ελέγχεται από τους γκιουλενιστές, αλλά δεν βρήκαμε και κανέναν που να το αμφισβητεί.»<br /><br />Στη δημοσιότητα δόθηκε και ένα βίντεο χαμηλής ποιότητας από το 1999, όπου ο ιεροκήρυκας φαίνεται να λέει στους υποστηρικτές του, «να κινηθείτε στις αρτηρίες του συστήματος, χωρίς κανείς να αντιληφθεί την ύπαρξή σας, μέχρι να φτάσετε στα κέντρα εξουσίας. Πρέπει να περιμένετε μέχρι να έχετε καταλάβει όλη την κρατική εξουσία.» Ο κ. Γκιουλέν που ζει αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ από το 1999, λέει ότι τα λόγια του διαστρεβλώνονται.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

''Σκάνε'' εξελίξεις στη Τουρκία: Δεκάδες συλλήψεις στρατιωτικών οδηγούν σε εμφύλιο.

Εντοπίστηκαν μέλη μέσα στις στρατιωτικές σχολές μετά από εκπαιδευτικές συνεντεύξεις. Ιωάννης Χάρχαρης Στην Τουρκία του Ερντογάν, από την εκπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν ο ψυχρός πόλεμος των ΗΠΑ κατά της Κίνας φθάνει στη γελοιότητα…

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/04/kina-ameriki-slpress.gr_.png" width="640" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν την Κίνα ως τον σημαντικότερο γεωπολιτικό τους αντίπαλο, τόσο σήμερα όσο και ιδιαίτερα σε προοπτική χρόνου. Στο πλαίσιο αυτό έχουν ξεκινήσει μια πολυδιάστατη πολιτική “ανάσχεσης” (containment) της κινεζικής επιρροής στα πλανητικά δρώμενα. Η στρατηγική αυτή εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο των αντιλήψεων περί “υβριδικών” και “ολιστικών” επιχειρήσεων.<br /><br />Μεταξύ των άλλων, οι Αμερικανοί εργαλειοποιούν γεωπολιτικά και το ευαίσθητο για τις δυτικές κοινωνίες θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ενίοτε, ωστόσο, οι ενέργειές τους φθάνουν σε κωμικά επίπεδα, όπως η προσπάθεια να κατηγορήσουν την Κίνα για γενοκτονία(!) κατά των ισλαμιστών Ουιγούρων, με το επιχείρημα –μεταξύ των άλλων– ότι οι κινεζικές αρχές δεν άφηναν τους Ουιγούρους να κάνουν όσα παιδιά ήθελαν και αυτό θεωρείται είδος προληπτικής γενοκτονίας!<br /><br />Οι Αμερικανοί δεν έχουν κανένα πρόβλημα να υποστηρίξουν κάτι τέτοιο τη στιγμή που στην Κίνα υπήρχε για όλο τον πληθυσμό η “πολιτική του ενός παιδιού” για να καταπολεμηθεί ο υπερπληθυσμός. Χαρακτηρίζουν δε την πολιτική των Κινέζων με τον καινοφανή όρο “δημογραφική γενοκτονία”, ο οποίος δεν υπάρχει πουθενά στο διεθνές δίκαιο. Η ενέργεια αυτή όμως των ΗΠΑ έχει προκαλέσει την αντίδραση πολλών ειδικών σε θέματα διεθνούς δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεθνώς, διότι με αυτόν τον τρόπο ευτελίζεται το πολύ σοβαρό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που είναι η πραγματική γενοκτονία.<br /><br />Μεταξύ των άλλων –όπως επισημαίνουν ειδικοί του διεθνούς δικαίου– οι δραστηριότητες των κρατών πρέπει να βασίζονται στην καθολικά κατανοητή αρχή της δέουσας επιμέλειας (due diligence), προκειμένου να αποφευχθεί βλάβη σε άλλα κράτη. Επομένως, σύμφωνα με τον Δρ Guzel, ο οποίος είναι τρεις φορές υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης, η διεθνής κοινότητα έχει την υποχρέωση της δέουσας επιμέλειας, ώστε να διερευνήσει τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ περί γενοκτονίας των Ουιγούρων από την Κίνα στην περιοχή του Σινγιάνγκ, ώστε να προστατεύσει τον όρο “γενοκτονία” από κακή χρήση και εκφυλισμό.<div><br />Βαριά κατηγορία χωρίς αποδείξεις<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί πως η κατηγορία των ΗΠΑ κατά της Κίνας περί γενοκτονίας εκτοξεύθηκε την τελευταία ημέρα της διακυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ από τον τότε υπουργό Εξωτερικών Μάικλ Πομπέο, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, σε δημόσια εκδήλωση παραδέχθηκε ότι χρησιμοποίησε το ψέμα ως εργαλείο άσκησης πολιτικής (“We lied, we cheated, we stole”). Η κυβέρνηση Μπάιντεν και ο υπουργός Εξωτερικών του Άντονι Μπλίνκεν συνεχίζουν να υποστηρίζουν την αναφορά του πρώην υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο για “γενοκτονία” από την Κίνα κατά του μουσουλμανικού πληθυσμού στο Σινγιάνγκ της Κίνας.<br /><br />Η δε φετινή έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τις “Πρακτικές των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων” (HRP) υποστηρίζει την άποψη του Πομπέο σχετικά με το Σινγιάνγκ, αναφέροντας τον όρο γενοκτονία μόνο δύο φορές, μία στον πρόλογο και την άλλη στην περίληψη του κεφαλαίου που αφορούσε την Κίνα, χωρίς να παρουσιάζει τα αποδεικτικά στοιχεία. Μεγάλο μέρος της έκθεσης αφορά θέματα όπως η ελευθερία της έκφρασης και οι ελεύθερες εκλογές, τα οποία ναι μεν συνιστούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι απόδειξη γενοκτονίας.<br /><br />Επίσης, η κατηγορία της αμερικανικής κυβέρνησης για γενοκτονία εναντίον της Κίνας είναι πολύ αδύναμη γιατί προέρχεται από μία μόνο πηγή και συγκεκριμένα ένα κείμενο του Ιουνίου 2020, συγγραφέας του οποίου είναι Adrian Zenz, που δημοσιεύτηκε από το Jamestown Foundation υπό τον τίτλο “Στείρωση, IUD και υποχρεωτικός έλεγχος των γεννήσεων: Η εκστρατεία του ΚΚΚ για την καταστολή των γεννήσεων των Ουιγούρων στο Σινγιάνγκ”. Εν συνεχεία, άρθρα του Associated Press, του CNN και του BBC βασίστηκαν στο άρθρο του Adrian Zenz για να υποστηρίξουν ότι η εφαρμογή μέτρων ελέγχου των γεννήσεων στις κομητείες Ουιγούρων της περιοχής Σινγιάνγκ είναι η απόδειξη της “δημογραφικής γενοκτονίας” που διεξάγουν οι Κινέζοι.</div><div><br />Τί ισχύει για τους Ουιγούρους<br /><br />Στην πραγματικότητα, η επίσημη πολιτική της Κίνας σε σχέση με τον έλεγχο των γεννήσεων διακρίνεται σε τέσσερις περιόδους από την ίδρυση της: Η πρώτη είναι 1949-1953, η δεύτερη 1954-1977, η τρίτη 1978-2001 και η τέταρτη από το 2002 έως σήμερα. Στο πρώτο στάδιο, η κυβέρνηση ενθάρρυνε τις γεννήσεις, καθώς η αύξηση του πληθυσμού συνέβαλε στην αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας της χώρας.<br /><br />Στο δεύτερο στάδιο προωθήθηκε ο οικογενειακός προγραμματισμός με τον έλεγχο των γεννήσεων με σκοπό τον περιορισμό τους. Την περίοδο 1978-2001 περιορίστηκαν ακόμη περισσότερο οι γεννήσεις, εφαρμόζοντας την “πολιτική του ενός παιδιού” για κάθε οικογένεια. Από το 2002, η πολιτική ελέγχου των γεννήσεων υπέστη σταδιακή απελευθέρωση, τερματίζοντας το πιο ακραίο πρόγραμμα ελέγχου των γεννήσεων στην ιστορία.<br /><br />Αξίζει δε να επισημανθεί πως η Κίνα επέβαλε μεν αυστηρά την πολιτική της για ένα παιδί στην πλειονότητα του πληθυσμού της, αλλά ήταν πιο φιλελεύθερη απέναντι στις εθνικές μειονότητες, συμπεριλαμβανομένων των Ουιγούρων. Το Σινγιάνγκ καταγράφει θετικό συνολικό ρυθμό αύξησης του πληθυσμού, με τον πληθυσμό των Ουιγούρων να αυξάνεται ταχύτερα από τον πληθυσμό των μη Ουιγούρων στην ίδια περιοχή κατά την περίοδο 2010-2018.<br /><br /></div><div>Η παράλειψη των ΗΠΑ<br /><br />Ο Adrian Zenz παρέλειψε να αναφέρει στην έκθεσή του το καθεστώς ελέγχου των γεννήσεων σε ολόκληρη την Κίνα. Γενικότερα, οι ΗΠΑ προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα είδος παράλληλου διεθνούς δικαίου, με αυτό που απορρέει από τον Χάρτη του ΟΗΕ. Αυτή όμως είναι σαφής, βίαιη και βάναυση παραβίαση του διεθνούς δικαίου στον θεμελιακό του πυρήνα. Δεν υπάρχει χώρος για την ύπαρξη ενός ανεξάρτητου “γενικού διεθνούς δικαίου”, δίπλα στον Χάρτη του ΟΗΕ.<br /><br />Ο Χάρτης του ΟΗΕ είναι το υποστηρικτικό πλαίσιο όλου του διεθνούς δικαίου και, ταυτόχρονα, το υψηλότερο επίπεδο σε μια ιεραρχία κανόνων του διεθνούς δικαίου. Το άρθρο 103 του Χάρτη έχει ως εξής: «Σε περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ των υποχρεώσεων των μελών του ΟΗΕ βάσει του παρόντος Χάρτη και των υποχρεώσεών τους βάσει οποιασδήποτε άλλης διεθνούς συμφωνίας, υπερισχύουν οι υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τον παρόντα Χάρτη… Ο κύριος στόχος αυτής της διάταξης είναι να διασφαλίσει την αποτελεσματικότητα της δράσης του ΟΗΕ στη διατήρηση της ειρήνης, κατά προτεραιότητα στις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει ο Χάρτης έναντι άλλων δεσμεύσεων της Συνθήκης».<br /><br />Εν κατακλείδι, ολοένα και περισσότεροι ειδικοί στο διεθνές δίκαιο από όλο τον κόσμο υποστηρίζουν πως ο ισχυρισμός των ΗΠΑ για γενοκτονία στην Κίνα είναι άκυρος βάσει του νομικού συστήματος του ΟΗΕ. Τονίζουν ότι η κατηγορία της γενοκτονίας δεν πρέπει να χρησιμοποιείται με ευκολία. Η μη κατάλληλη χρήση του όρου μπορεί να κλιμακώσει τις γεωπολιτικές και στρατιωτικές εντάσεις και να υποτιμήσει την ιστορική μνήμη των γενοκτονιών όπως το Ολοκαύτωμα, εμποδίζοντας έτσι την ικανότητα πρόληψης μελλοντικών γενοκτονιών. Η διεθνής κοινότητα στο σύνολό της έχει έναντι όλων την ευθύνη να προστατεύσει τη χρήση του όρου “γενοκτονία” από την κακή και εύκολη χρήση και την υποβάθμιση του από τις δηλώσεις των Αμερικανών αξιωματούχων.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Όταν ο ψυχρός πόλεμος των ΗΠΑ κατά της Κίνας φθάνει στη γελοιότητα…

Γρίβας Κώστας Είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν την Κίνα ως τον σημαντικότερο γεωπολιτικό τους αντίπαλο, τόσο σήμερα όσο και ιδιαίτερα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο νεοοθωμανισμός είναι ασύμβατος με τη Λωζάννη – Το δόγμα Ερντογάν

<br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/04/erdogan-lozani.png" /><br /><b><br /></b><div><b>Χατζηδημητρίου Δημήτρης</b><br />Πριν έναν περίπου χρόνο, (15 Οκτωβρίου 2020), ο Ερντογάν, κηρύσσοντας την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς, εκφώνησε έναν λόγο, ο οποίος αποκαλύπτει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την περιοχή μας και τον ρόλο της Τουρκίας σ’ αυτήν (νεοοθωμανισμός). Θα ήταν σκόπιμο Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, αλλά κυρίως οι ελληνικές ηγετικές ομάδες να διαβάσουν με προσοχή όσα είχε πει τότε.<br /><br />«Κάποιοι μας λένε μην επεκτείνεστε. Μα υπάρχει βία… Στη Λιβύη υπάρχει βία. Δεν μπορούμε να σωπάσουμε. Στα 911 χιλιόμετρα των συνόρων μας υπάρχει βία. Στη Συρία υπάρχει βία. Τι να κάνουμε, να σωπάσουμε; Από την άλλη στη Σομαλία υπάρχει βία. Εμείς δεν μπορούμε να σταματήσουμε. Υπάρχει μια ιστορική ευθύνη που μάς έχουν φορτώσει οι πρόγονοί μας. Και δεν σταματάμε, και προσπαθούμε να κάνουμε το καθήκον μας εκεί που πρέπει».<br /><br />Δεν πρόκειται για “παραλήρημα μεγαλείου”, όπως αρέσκονται κάποιοι να υποστηρίζουν για να αναγνωρίσουν ελαφρυντικά στον Τούρκο Πρόεδρο. Είναι ο τρόπος που επέλεξε για να ανακοινώσει urbi et orbi τις φιλοδοξίες του, καθώς και την μετάβαση της πολιτικής που ασκεί η χώρα του διεθνώς, σε μια άλλη φάση. Η Τουρκία εγκαταλείπει πλέον, την περίοδο που ενδιαφερόταν για την επέκταση της επιρροής της και περνάει στην επόμενη, που είναι η επέκταση κυριαρχίας.<br /><br />Η “στρατιωτικοποίηση” της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής είναι ένα πρώτο βήμα, που θα ακολουθηθεί, κατά τους υπολογισμούς και σχεδιασμούς της ιθύνουσας ελίτ στην Άγκυρα, από την ανατροπή των συμβατικών δεσμεύσεων της Τουρκίας και πρωτίστως από την κατάργηση-αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης. Ήδη η Τουρκία έχει καταφέρει δεινά πλήγματα στη Συνθήκη, χωρίς να συναντήσει την αντίδραση του διεθνούς παράγοντα, γεγονός που ενισχύει τις προσπάθειες της για την πλήρη κατάργηση της.<br /><br />Η Συνθήκη της Λωζάννης (24 Ιουλίου 1923) δεν καθόρισε μόνον τα ελληνοτουρκικά σύνορα (άρθρο 2, παρ.2), αλλά και την μεθόριο με την Συρία και το Ιράκ (άρθρο 3, παρ.1 & 2), για την οποίαν ελήφθησαν υπ’ όψη η Γαλλοτουρκική Συμφωνία της 20ης Οκτωβρίου 1921 (Συρία) και αντίστοιχη, μεταγενέστερη της Λωζάννης, με την Βρετανία (Ιράκ).<br /><br />Ο νεοοθωμανισμός στην πράξη<br /><br />Σχεδόν έναν αιώνα μετά, η Τουρκία έχει εισβάλει στην βόρεια Συρία, όπου και κατέχει τμήμα της, “μπαινοβγαίνει” κατά βούληση στο Ιράκ, εγκαθιστώντας προκεχωρημένα φυλάκια-βάσεις, υπό το πρόσχημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και αμφισβητεί την κυριαρχία νησιών, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο, περιφρονώντας την ρητή διατύπωση του άρθρου 12 της Συνθήκης της Λωζάννης ότι μόνον «αι νήσοι, αι κείμεναι εις μικροτέραν απόστασιν των τριών μιλλίων της ασιατικής ακτής, παραμένουσιν υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν».<br /><br />Με το άρθρο 15 η Τουρκία «παραιτείται υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματος» επί των νησιών της Δωδεκανήσου «και των νησίδων των εξ αυτών εξαρτωμένων, ως και της νήσου Καστελλορίζου». Η Ελλάδα, όπως είναι γνωστό, με την Συνθήκη των Παρισίων (1947), στην οποία ο “επιτήδειος ουδέτερος” (Τουρκία) δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος, διαδέχθηκε κατά πάντα την Ιταλία στην κυριαρχία επί των Δωδεκανήσων.<br /><br />Ο Ερντογάν, που τόσο όψιμα θυμήθηκε τις φωνές και τις παρακαταθήκες των προγόνων του, ξεχνά ηθελημένα το άρθρο 17 της Λωζάννης και τη ρητή διατύπωση: «Η παραίτησις της Τουρκίας από παντός δικαιώματος και τίτλου αυτής επί της Αιγύπτου και επί του Σουδάν θεωρείται γενομένη από της 5ης Νοεμβρίου 1914». Ενώ, με το άρθρο 22, «η Τουρκία δηλοί ότι αναγνωρίζει την οριστικήν κατάργησιν παντός δικαιώματος ή προνομίου πάσης φύσεως, ων απήλαυεν εν Λυβύη, δυνάμει της Συνθήκης της Λωζάννης της 18ης Οκτωβρίου 1912 και των συναφών Πράξεων». Σήμερα, απεργάζεται διαρκώς την αλλαγή του καθεστώτος στην Αίγυπτο, ενισχύοντας ποικιλοτρόπως την “Μουσουλμανική Αδελφότητα”, και είναι ενόπλως παρούσα σε Λιβύη, Σουδάν και Σομαλία.<br /><br />Όπως παρούσα είναι και στην Κύπρο, την οποίαν ο σουλτάνος είχε παραχωρήσει το 1878 στη Βρετανία, ως αποικία-προτεκτοράτο και από την οποίαν είχε παραιτηθεί. Το άρθρο 20 της Λωζάννης αναφέρει «ότι αναγνωρίζει την προσάρτησιν της Κύπρου ανακηρυχθείσαν υπό της Βρετανικής Κυβερνήσεως την 5ην Νοεμβρίου 1914», ενώ με το άρθρο 21 δεχόταν ότι «οι Τούρκοι, οι εγκατεστημένοι εν τη νήσω Κύπρω κατά την 5ην Νοεμβρίου 1914, θα αποκτήσωσιν, εφʹ οις όροις προβλέπει ο εγχώριος νόμος, την βρετανικήν ιθαγένειαν, αποβάλλοντες ως εκ τούτου την τουρκικήν».<br />Δεν σεβάστηκε την υπογραφή της<br /><br />Χάριν της βρετανικής δολιότητας και των ολέθριων χειρισμών της Αθήνας, η Τουρκία επανήλθε στην Κύπρο από την δεκαετία του 1950, παραμένει από το 1974 ως δύναμη κατοχής του 37% του νησιού, περιγελώντας την διεθνή νομιμότητα και τα συλλογικά της όργανα. Το όψιμο ενδιαφέρον του Ερντογάν για τους μουσουλμάνους πολίτες στην περίμετρο της Τουρκίας, προσκρούει στις πρόνοιες του άρθρου 27 της Λωζάννης.<br /><br />Αυτό αναφέρει ότι «ουδεμία πολιτική, νομοθετική ή διοικητική εξουσία ή δικαιοδοσία θέλει ασκηθή, διʹ οιονδήποτε λόγον, υπό της Κυβερνήσεως ή των Αρχών της Τουρκίας εκτός του τουρκικού εδάφους επί των υπηκόων εδάφους διατελούντος υπό την κυριαρχίαν ή το προτεκτοράτον των λοιπών Δυνάμεων των υπογραψασών την παρούσαν Συνθήκην και επί των υπηκόων εδάφους αποσπασθέντος της Τουρκίας».<br /><br />Αλλά, μήπως σεβάστηκε η Τουρκία την υπογραφή της και τις υποχρεώσεις που ανέλαβε στην Λωζάννη, για την προστασία των μειονοτήτων που παρέμειναν στα εδάφη της; Από την επομένη της υπογραφής καταπάτησε το άρθρο 14, το οποίο προέβλεπε και καθιέρωνε καθεστώς εκτεταμένης αυτοδιοίκησης στην Ίμβρο και την Τένεδο, νησιά που παρέμειναν στην κυριαρχία της, οδηγώντας τον αμιγώς ελληνικό πληθυσμό τους στην αποδημία.<br /><br />Δεν υπάρχει ούτε ένα από τα άρθρα 38 έως 44 του Τμήματος Ε της Συνθήκης για την Προστασία των Μειονοτήτων που να μην καταπάτησε βάναυσα, αν και –όπως υπογραμμίζεται στο άρθρο 37– «η Τουρκία αναλαμβάνει την υποχρέωσιν όπως αι εν τοις άρθροις 38-44 περιεχόμεναι διατάξεις αναγνωρισθώσιν ως θεμελιώδεις νόμοι, όπως ουδείς νόμος ή κανονισμός ή επίσημος τις πράξις διατελώσιν εν αντιφάσει ή εν αντιθέσει προς τας διατάξεις ταύτας και όπως ουδείς νόμος ή κανονισμός ή επίσημος τις πράξις κατισχύωσιν αυτών».<br /><br /></div><div>Ο κατάλογος δεινών<br /><br />Ο κατάλογος των δεινών που υπέστησαν όσοι δύσμοιροι παρέμειναν στα εδάφη της Τουρκίας είναι ατελείωτος και ενδεικτική μόνον η καταγραφή:<br />Το 1942, σε μια εποχή που η ανθρωπότητα αντιμετώπιζε το τέρας του ναζισμού-φασισμού, η κυβέρνηση του Σουκρού Σαράτζογλου νομοθετούσε και ο Πρόεδρος Ισμέτ Ινονού, επικύρωνε τον περίφημο Varlik Vergisi, τον Ειδικό Κεφαλικό Φόρο, που εξόντωσε οικονομικά τους Έλληνες, Εβραίους και Αρμένιους της Κωνσταντινουπόλεως, κυρίως. Ο νόμος αυτός παραμένει ως ένα αιώνιο, απαράγραπτο στίγμα της Τουρκικής Δημοκρατίας.</div><div><br />Αναγκαστική επιστράτευση των ανδρών ηλικίας 20-45 ετών στα Τάγματα Εργασίας, τα διαβόητα Amele Taburlari, εξοντώνοντας μεγάλο αριθμό Ελλήνων μειονοτικών.<br />Οι διωγμοί των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως, στις 5-7 Σεπτεμβρίου 1955, με δεκάδες νεκρούς, βιασμούς εκατοντάδων Ελληνίδων και ολοσχερή καταστροφή χιλιάδων επιχειρήσεων Ελλήνων ομογενών.</div><div><br />Οι απελάσεις Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως το 1964-1965 και η δήμευση των περιουσιών τους, με μυστικό διάταγμα του 1964, το οποίο αποκάλυψε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 με την ακάματη δραστηριότητά του ο αείμνηστος Γιάννος Κρανιδιώτης, εισηγούμενος στον Ανδρέα Παπανδρέου να το συνδέσει με την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.<br />Η αμφισβήτηση του οικουμενικού χαρακτήρα του Πατριαρχείου και η με νόμο υπαγωγή του στην Νομαρχία Κωνσταντινουπόλεως, ως τουρκικού καθιδρύματος.<br />Το κλείσιμο το 1971 της Ιεράς Θεολογικής Σχολής Χάλκης από την οποίαν από της ιδρύσεως το 1844 έως το 1971 αποφοίτησαν 930 σπουδαστές-ιερωμένοι και από τους οποίους 343 έγιναν αρχιερείς, 12 αναδείχθηκαν Οικουμενικοί Πατριάρχες, δύο Πατριάρχες Αλεξανδρείας, δύο Αντιοχείας, τέσσερις Αρχιεπίσκοποι Αθηνών και ένας Αρχιεπίσκοπος Τιράνων.<br /><br />Μια Σχολή-φυτώριο ιερωμένων της Ορθοδοξίας και πραγματικό διδακτήριο και λίκνο της θεολογικής σκέψης, η οποία παραμένει κλειστή παρά το ενδιαφέρον που έχουν επιδείξει σχεδόν όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι, αλλά και η ΕΕ. Όταν λοιπόν, ο Ερντογάν στο εσωτερικό της Τουρκίας επιδιώκει να πείσει τους πολίτες της ότι οιστρηλατείται από την κληρονομιά των προγόνων τους, στο εξωτερικό το ακροατήριο του αναθυμάται τί σήμαινε για τους λαούς της περιοχής η Pax Ottomanica, που οραματίζεται και σχεδιάζει η πολιτικο-στρατιωτική τάξη στην Άγκυρα.<br /><br />Οι αυταπάτες που διατηρούν ορισμένοι πολιτικοί κύκλοι της Δύσης, αργά ή γρήγορα θα συντριβούν στις πραγματικότητες μιας “νέας Τουρκίας”, η οποία δεν θα βολεύεται με το καθεστώς διομολογήσεων άλλων εποχών. Ο Ερντογανισμός, ως αντίληψη πεπρωμένου και επιβεβλημένου μεγαλείου, που αναδύεται από τις στάχτες του Κεμαλισμού, θα παραμείνει και μετά την έκλειψη του Ερντογάν από το πολιτικό προσκήνιο. Κι αυτό, διότι “απαντά” στις αναζητήσεις μιας σχολής σκέψης, ενός συγκροτήματος εξουσίας, που αναζητεί έναν άλλον ρόλο για την Τουρκία, σε έναν κόσμο υπερχειλίζουσας ρευστότητας και γεωπολιτικής αναρχίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί ο νεοοθωμανισμός είναι ασύμβατος με τη Λωζάννη – Το δόγμα Ερντογάν

Χατζηδημητρίου Δημήτρης Πριν έναν περίπου χρόνο, (15 Οκτωβρίου 2020), ο Ερντογάν, κηρύσσοντας την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς, εκφώνησε έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βιάζεται να κλείσει ανοιχτά μέτωπα ο Ερντογάν

<img height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2021/09/DOC-20210902-15432174-24371691-320x200.jpg" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Αφγανιστάν αλλάζει το τοπίο</span></h3>Πέρυσι τέτοιο καιρό, η Τουρκία διέκοπτε τις σχέσεις της με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα –με τα οποία ούτως ή άλλως διεξήγαγε «πόλεμο μέσω αντιπροσώπων», υποστηρίζοντας διαφορετικά στρατόπεδα στη Λιβύη– λόγω των περίφημων «Συμφωνιών του Αβραάμ» που προωθούσαν οι ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ και οδηγούσαν στην επίσημη προσέγγιση μεταξύ αραβικών κρατών του Κόλπου και Ισραήλ, εις βάρος της παλαιστινιακής υπόθεσης. Την ίδια στιγμή, βρισκόταν σε διπλωματικό πόλεμο με τη Σαουδική Αραβία λόγω της πολύκροτης υπόθεσης Κασόγκι, όπως και με την Αίγυπτο, με την οποία ήρθε σε ρήξη ήδη από το 2013, όταν υποστήριξε τους Αδελφούς Μουσουλμάνους εναντίον του Αμπντελφατάχ αλ Σίσι.<br /><br />Ενα χρόνο αργότερα, η κατάσταση διαγράφεται πολύ διαφορετική. Την περασμένη Δευτέρα, ο Ταγίπ Ερντογάν μίλησε τηλεφωνικά με τον ντε φάκτο ηγέτη των Εμιράτων, Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ αλ Ναχιάν, με στόχο να επιταχυνθεί η εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο κρατών. Οι παλιές κατηγορίες της Αγκυρας, ότι δηλαδή τα Εμιράτα είχαν ενισχύσει το αποτυχημένο πραξικόπημα του δικτύου Γκιουλέν, το 2016, μπήκαν στο συρτάρι, καθώς ο Τούρκος πρόεδρος δίνει προτεραιότητα αυτόν τον καιρό στα πετροδολάρια του Κόλπου, τα οποία τόσο χρειάζεται η χωλαίνουσα οικονομία της χώρας του. Την ερχόμενη εβδομάδα, ο Αιγύπτιος αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Χάμντι Λόζα θα συναντηθεί στην Αγκυρα με τον Τούρκο ομόλογό του Σεντάτ Ονάλ για τον δεύτερο γύρο των επαφών που έχουν στόχο την επανασυμφιλίωση. <br /><br />Η στροφή του Ερντογάν προς τον πραγματισμό επηρεάστηκε καταλυτικά από τις επιλογές του Τζο Μπάιντεν. Υπερασπιζόμενος την πολιτική του για απεγκλωβισμό από το ναρκοπέδιο του Αφγανιστάν, κήρυξε μια ριζική στροφή στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, με περιορισμό των στρατιωτικών επεμβάσεων και τερματισμό των προσπαθειών «οικοδόμησης εθνών» με βάση τα αμερικανικά πρότυπα. Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην ευρύτερη Μέση Ανατολή αντιλαμβάνονται ότι δεν πρέπει να επαφίενται στην αμερικανική ασπίδα για την άμυνά τους. Οι επιπτώσεις διαγράφονται θεαματικές, καθώς παραδοσιακοί εχθροί στην περιοχή του Κόλπου προσπαθούν να μειώσουν τις εντάσεις, δίνοντας το προβάδισμα στη διπλωματία. Τα Εμιράτα, που μέχρι πρότινος συνέκριναν τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ με τον Χίτλερ, διεμήνυσαν ότι η αποκατάσταση σχέσεων με το Ισραήλ δεν στρέφεται εναντίον του Ιράν, αλλά αποτελεί μέρος μιας γενικότερης στρατηγικής για την περιφερειακή σταθερότητα. Η ανταπόκριση της Τεχεράνης ήταν άμεση. Ο σκληροπυρηνικός νέος πρόεδρος του Ιράν, Εμπραχίμ Ραϊσί, δήλωσε ότι η χώρα του επιθυμεί καλές σχέσεις με τα Εμιράτα και ότι θα ξανανοίξει την πρεσβεία της στη Σαουδική Αραβία. Την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε στη Βαγδάτη διάσκεψη όλων των κρατών του Κόλπου –χωρίς τη συμμετοχή της Αμερικής–, όπου συμμετείχαν τόσο το Ιράν όσο και η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα.<br /><br />Σε αυτό το φόντο, ο Ερντογάν δεν έχει την πολυτέλεια να επιμείνει στις βεντέτες. Αλλωστε, τα περιφερειακά στηρίγματά του εξασθένησαν με το πρόσφατο συνταγματικό πραξικόπημα του προέδρου Καΐς Σαγέντ στην Τυνησία, που έβγαλε, τουλάχιστον προσωρινά, εκτός παιχνιδιού την Ενάχντα, το μετριοπαθές τυνησιακό παρακλάδι των Αδελφών Μουσουλμάνων. Σε κάθε περίπτωση, όσοι είχαν επενδύσει σε λογικές «αντι-αξόνων», θεωρώντας δεδομένη την αντιπαλότητα της Τουρκίας με ισχυρές αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής και του Κόλπου, θα χρειαστεί να αναζητήσουν δεύτερες σκέψεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Βιάζεται να κλείσει ανοιχτά μέτωπα ο Ερντογάν

Το Αφγανιστάν αλλάζει το τοπίο Πέρυσι τέτοιο καιρό, η Τουρκία διέκοπτε τις σχέσεις της με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα –με τα οποία ούτως ή άλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά UCAV Akinci & Aksungur: Άλλο ένα βήμα στο ολιστικό σχέδιο AA/AD των φίλων και “συμμάχων”

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/09/Akinci-1-790x400.jpg" /><br /><br />UCAV Akinci και Aksungur – Άλλο ένα τουρκικό βήμα προς την πραγμάτωση της “Γαλάζιας πατρίδας”. Πρόκειται για πραγματικότητα που συνειδητοποιεί πλέον κάθε Έλληνας που ασχολείται έστω και στοιχειωδώς με τα της άμυνας. Η καθημερινή επικαιρότητα επιβεβαιώνει απλά το γεγονός ότι η Τουρκία δεν περιορίζεται σε κενές περιεχομένου επιθετικές δηλώσεις και απειλές. Προετοιμάζεται πυρετωδώς για την επικράτησή της σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο. Τουλάχιστον στο τμήμα της που αφορά άμεσα την Ελλάδα και την Κύπρο. Η Ελλάδα μπροστά σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, πρακτικά αρνείται να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Σπαταλά πολύτιμο χρόνο και χρήμα, αποφεύγοντας στοχευμένες εξοπλιστικές επιλογές και αναπροσαρμογή του επιχειρησιακού της σχεδιασμού δόγματος, προς αντιμετώπιση της νέας τουρκικής απειλής όπως αυτή διαμορφώνεται.<br /><br />Του <b>Στέργιου Δ. Θεοφανίδη</b><br /><br />Μετά από την πρόσφατη (τέλη Αυγούστου 2021) επίσημη ένταξη του δικινητήριου UCAV Akinci σε υπηρεσία, το Τουρκικό Ναυτικό γνωστοποίησε ότι επέλεξε το επίσης δικινητήριο Aksungur της ΤΑΙ (Turkish Aerospace Industries) για την κάλυψη των επιχειρησιακών του αναγκών.<br /><br />Πρόκειται για UCAV, μη επανδρωμένο αεροσκάφος δηλαδή με τη δυνατότητα μεταφοράς και εξαπόλυσης όπλων, που σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν αποδεσμεύσει στη δημοσιότητα οι Τούρκοι, είναι κατηγορίας MALE (Medium Altitude Long Endurance). Μπορεί να παραμείνει στον αέρα για χρόνο 60 ωρών στο επίπεδο των 40.000 ποδών και μεταφέρει οπλικό φορτίο μέγιστου βάρους 750 κιλών.<br /><br />Η συγκεκριμένη επιλογή έγινε από το Τουρκικό Ναυτικό για λόγους στήριξης και της ΤΑΙ προφανώς, δεδομένου ότι το Aksungur υστερεί σε επιδόσεις και μεταφορική ικανότητα οπλικού φορτίου σε σχέση με το, επίσης δικινητήριο αλλά στροβιλοελικοφόρο Akinci.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Αυτό που μας ενδιαφέρει στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι και τα δύο νέα δικινητήρια (ένα turboprop με ουκρανικούς κινητήρες και ένα με εμβολοφόρους υπερσυμπιεζόμενους), οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ανήκουν στην κατηγορία Class III, με βάση την κατηγοριοποίηση του ΝΑΤΟ. Δηλαδή, όπως μπορείτε να δείτε και στον σχετικό πίνακα της ΝΑΤΟϊκής κατηγοριοποίησης, μέσω του συνδέσμου που παραθέτουμε, ανήκουν στην κατηγορία μη επανδρωμένων οπλισμένων αεροσκαφών που λίγες χώρες στον κόσμο έχουν στη διάθεσή τους επιχειρησιακά, αλλά και τη δυνατότητα να αναπτύξουν και να κατασκευάσουν σε μεγάλους αριθμούς, αυτόνομα.<br /><br />Το δεύτερο σημαντικό πράγμα που μας ενδιαφέρει, είναι ότι το σύνολο των όπλων που φέρουν τα δύο αυτά αεροσκάφη, είναι επίσης τουρκικής σχεδίασης και κατασκευής. Άρα η Τουρκία σε αυτόν τον ζωτικής σημασίας τομέα είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό ΑΥΤΟΝΟΜΗ. Για να το επιτύχει αυτό βέβαια, δαπάνησε σημαντικό χρόνο (πλέον της δεκαπενταετίας) και φυσικά τεράστια κονδύλια, μέσω μίας συντονισμένης εμπλοκής της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Τα οφέλη, τεχνολογικά και οικονομικά βέβαια, δεν περιορίζονται εδώ για τους Τούρκους. Οι οποίοι παράλληλα δραστηριοποιήθηκαν σε όλους τους τομείς και οπωσδήποτε με πιο αποδοτικές δραστηριότητες από το να αγοράζουν πλατφόρμες χωρίς όπλα και να τις χρυσοπληρώνουν. Σε καθαρά επιχειρησιακό επίπεδο από την άλλη πλευρά, βρίσκονται πολύ κοντά στο να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο του ανατολικού Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου μέχρι την Κύπρο.<br /><br />Μέσω του συνδυασμού Akinci και SOM, θα μπορούν να πλήττουν ανενόχλητοι (η ακτίνα του όπλου είναι μεγαλύτερη των 250 χιλιομέτρων), εξαπολύοντας ταυτόχρονα δεκάδες τέτοια όπλα ακριβείας τους στόχους που επιλέγουν στη θάλασσα (αντιπλοϊκή έκδοση SOM C1/C2) και στο έδαφος των νησιών του ανατολικού και κεντρικού Αιγαίου, των Δωδεκανήσων, αλλά και την Κρήτη.<br /><br />Πετώντας τα Akinci σε ύψη 25.000 έως 30.000 ποδών σε τουρκικό εναέριο χώρο και σε ασφαλή απόσταση, πολλά χιλιόμετρα μακριά από τις ακτές της Μικράς Ασίας, θα τα καταστήσουν απρόσβλητα από την ελληνική αεράμυνα, αλλά και από τους πυραύλους Meteor των Rafale. Τα ελληνικά μαχητικά δεν έχουν τη δυνατότητα να πλησιάσουν σε περίπτωση επιχειρήσεων τις μικρασιατικές ακτές, επειδή θα εκτεθούν στον κίνδυνο των S-400. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για την περιοχή του Έβρου και της Θράκης, οπότε κάπου εδώ φτάνουμε στο “δια ταύτα”.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/toyrkika-ucav-akinci-amp-aksungur-allo-ena-vima-sto-olistiko-schedio-aa-ad-ton-filon-kai-quot-symmachon-quot/akinci-4"><img height="471" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/09/Akinci-scaled.jpg" width="640" /></a><br /><br />Η Τουρκία από πλευράς αεροσκαφών – φορέων και όπλων μακρού πλήγματος, δεν μπήκε καν στη διαδικασία της αναζήτησης λύσεων σε Ευρώπη και ΗΠΑ, για λόγους απεξάρτησης από τους περιορισμούς που αυτές εμπεριέχουν. Το κόστος ήταν δευτερεύον παράγοντας… Αντί αυτού επέλεξαν να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τον πακτωλό των κονδυλίων που εισέρρευσε από το Κατάρ, αλλά και άλλες συμμαχικές χώρες.<br /><br />Σήμερα βρίσκονται πλέον πολύ κοντά στο να καταστήσουν το ανατολικό Αιγαίο και τις ακτές της Τουρκίας από τα Δαρδανέλια μέχρι τη Κύπρο περιοχές μη προσβάσιμες στην ελληνική άμυνα. Και εργάζονται μεθοδικά, με υπομονή και επιμονή για την επίτευξη αυτού του στόχου. Πρόκειται με άλλα λόγια να εξασφαλίσουν συνθήκες άρνησης πρόσβασης περιοχής (Anti Access/Area Denial) από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο.<br /><br />Και περνάμε στο τρίτο σκέλος της παρούσας ανάλυσης. Το τρίτο πράγμα που θα πρέπει να μας ενδιαφέρει δηλαδή. Που δεν είναι άλλο από το τι κάνει η Ελλάδα για να αποτρέψει την εξέλιξη αυτή. Με βάση τις μέχρι σήμερα εξελίξεις αποδεικνύεται ότι δεν έχει κάνει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ. Δεν το λέει το Defence Point αυτό, το λένε τα γεγονότα.<br /><br />Η πρώτη ενέργεια που κατά την άποψή μας πάντα, θα έπρεπε να έχει ήδη υλοποιηθεί προς την κατεύθυνση αυτή, είναι η ενίσχυση του Πυροβολικού μεγάλης ακτίνας και της αντιαεροπορικής/αντιπυραυλικής άμυνας των νησιών του Αιγαίου. Για την δημιουργία ολοκληρωμένου δικτύου επιτήρησης και συλλογής/αξιολόγησης πληροφοριών, ούτε λόγος να γίνεται… Τώρα ξεκινά η δημιουργία του.<br /><br />Η επιμονή της Τουρκίας στην αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, συνίσταται ακριβώς σε αυτό. ΔΕΝ επιθυμεί επιτήρηση και προπαντός ΔΕΝ επιθυμεί την παρουσία επί του εδάφους όπλων που μπορούν να πλήξουν στόχους στο έδαφός της και μάλιστα σε μεγάλο βάθος. Σε μεγάλη απόσταση από τις ακτές δηλαδή. Για τον πολύ απλό λόγο ότι επιθυμεί να δρα και να επιβάλλει τετελεσμένα ανενόχλητη και χωρίς κόστος.<br /><br />Η δεύτερη ενέργεια που επιβάλλεται από ελληνικής πλευράς είναι η άμεση και επαρκής ανανέωση του οπλοστασίου αέρος – εδάφους της Πολεμικής Αεροπορίας. Οι εποχές της αντιμετώπισης της τουρκικής απειλής όταν αυτή είχε τη μορφή σχηματισμών μαχητικών (πακέτα COMAO) που θα επιχειρήσουν το πρώτο πλήγμα, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Στο συγκεκριμένο θέμα θα επανέλθουμε με ξεχωριστή ανάλυση.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκικά UCAV Akinci & Aksungur: Άλλο ένα βήμα στο ολιστικό σχέδιο AA/AD των φίλων και “συμμάχων”

UCAV Akinci και Aksungur – Άλλο ένα τουρκικό βήμα προς την πραγμάτωση της “Γαλάζιας πατρίδας”. Πρόκειται για πραγματικότητα που συνειδητοποι...

Διαβάστε την συνέχεια

Πέντε λόγοι να ανησυχούμε και, μάλιστα, πολύ

<a href="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2021/09/2021-09-04_15-05-34.png"><img src="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2021/09/2021-09-04_15-05-34.png" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>Παντελής Σαββίδης</b><br />Δυστυχώς ενώ η καθημερινότητα επιβεβαιώνει ότι οι κίνδυνοι που διατρέχει η χώρα είναι υπαρκτοί –και μάλιστα επιτείνονται–, το πολιτικό δυναμικό και οι θεσμοί της εξασθενούν και παρακμάζουν. Η εικόνα που δίνουν είναι χειρότερη του παρελθόντος. Και ως προς το πολιτικό εκτόπισμα των δρώντων προσώπων και ως προς την αποτελεσματικότητα της θεσμικής λειτουργίας του κράτους.<br /><br />Οι κίνδυνοι, και κυρίως ο εξ ανατολών, είναι διαχρονικοί και αναβαθμισμένοι, αλλά τα πρόσωπα που τους διαχειρίζονται λιγότερο υποψιασμένα για την σοβαρότητα τους.<br /><br />Μεγάλωσαν σε ένα ειρηνικό περιβάλλον με δυτικό προσανατολισμό και με προεξάρχουσα την οικονομική λογική και νομίζουν πως λίγο οικονομία, λίγο Ευρώπη, λίγο επίκληση του προστάτη, θα καβατζάρουν.<br /><br />Λάθος. Ενώ στην ελληνική πλευρά παρουσιάζεται αυτή η τρυφηλότητα, στην απέναντι ακτή η ομάδα που κυβερνά είναι σκληρά ιδεοληπτική και αποφασισμένη να αναβιώσει το όραμα μιας νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτό δεν θέλουν να το πιστέψουν στην παρακμασμένη Αθήνα. Και δεν θέλουν –ή δεν μπορούν– να σοβαρευτούν.<br /><br />Ιδού πέντε λόγοι για τους οποίους πρέπει να ανησυχούμε – και να σοβαρευτούμε:<br /><br />Πρώτον, ο τελευταίος αποτυχημένος ανασχηματισμός δείχνει την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος. Δείχνει, μάλλον, την ανικανότητα όλου του συστήματος, όχι μόνο του πολιτικού. Και αυτού που δρα στο προσκήνιο και του παρασκηνίου.<br /><br />Οι προσλήψεις των μηνυμάτων, η επεξεργασία τους και οι αποφάσεις χαρακτηρίζονται από μια παιδικότητα. Και στο παρασκήνιο δεν υπάρχει μια «σοφή» ομάδα της ιθύνουσας τάξης που θα διαδραματίσει το ρόλο του συντονιστή της ορχήστρας όταν αρχίζει να ξεκουρδίζεται.<br /><br />Το τραγικότερο με τον ανασχηματισμό είναι πως μετά την αφέλεια που επέδειξε ο πρωθυπουργός της χώρας, αποδείχθηκε αφελής και τρυφηλός και ο έτερος πρωταγωνιστής που διετέλεσε μάλιστα Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων. Αν μια συγχορδία Μητσοτάκη-Τσίπρα μπορεί και ξεγελά τον επίτιμο αρχηγό ΓΕΕΘΑ, ποια εμπιστοσύνη μπορεί να απολαμβάνει σε καιρό πολέμου όπου τα αντανακλαστικά και οι γρήγορες αποφάσεις (που απαγορεύεται να είναι λανθασμένες) απαιτούν ταχύτητα;<br /><br />Χωρίς να φωτογραφίζω συγκεκριμένα πρόσωπα, αποτελεί ενδημικό στοιχείο της εσωτερικής παθογένειας πως στις θέσεις του Αρχηγού και των άλλων Επιτελών των Ενόπλων Δυνάμεων τοποθετούνται συνήθως άνθρωποι με πολιτική κλίση προς την εκάστοτε κυβέρνηση – και όχι με κριτήριο ικανότητας. Θα μου πείτε, με το ίδιο κριτήριο επελέγησαν και οι ηγεσίες στη Μικρασιατική Εκστρατεία την πολύ κρίσιμη στιγμή για τη χιλιόχρονη παρουσία του ελληνισμού στην περιοχή, στην κομματικοποιημένη Ελλάδα του 2021 δεν θα γίνεται αυτό;<br /><br />Στη διαπίστωση, λοιπόν, πως δεν μπορούν να κάνουν έναν αξιοπρεπή ανασχηματισμό, το αν θα τα βάλουν με τον Ερντογάν που αξιώνει υπακοή σε ολόκληρη την περιοχή με τη ρήση «ούτε πέτρα δεν θα κινηθεί χωρίς να ερωτηθούμε», μας ανησυχεί ιδιαιτέρως. Ή σοβαρευτείτε ή μονάστε. Να αναλάβουν άλλοι.<br /><br />Η δεύτερη ανησυχία προέρχεται από την ικανότητα ιδεολογικής λειτουργίας των θεσμών του κράτους ή της κοινωνίας που αναπαράγουν τους όρους ύπαρξής τους.<br /><br />Κάθε σύστημα έχει τους θεσμούς που το υποστηρίζουν. Απολύτως λογικό. Διαφορετικά δεν θα μπορούσε να υπάρξει.<br /><br />Μετά από πολλούς κόπους και θυσίες οι Έλληνες δημιούργησαν το σημερινό κράτος. Με πολλά προβλήματα στα οποία στεκόμαστε κριτικά. Το κράτος αυτό σε όλα του, και στην έκτασή του και στην ιδεολογία του, θα ήταν πιο ευρύ αν δεν αποτύγχανε η Επανάσταση που ξεκίνησε από τις παραδουνάβιες περιοχές. Αλλά και το σημερινό κράτος ως πυρήνας μάς παρέχει κάποια ασφάλεια.<br /><br />Εκείνο που μας ανησυχεί είναι ο μικρός βαθμός δυνατότητας ρτων θεσμών που το υποστηρίζουν να επιτελέσουν τον ρόλο τους.<br /><br />Τα σχόλια για τον αποτυχημένο ανασχηματισμό στους πλέον εμβληματικούς θεσμούς του κράτους και της κοινωνίας ήταν επιεικώς παιδαριώδη. Μέσα ενημέρωσης και υπουργοί της κυβέρνησης επέδειξαν μια τρομερή ανικανότητα στη διαχείριση της υπόθεσης.<br /><br />Και αυτό είναι ανησυχητικό. Όχι, μόνο, ανασχηματισμό δεν μπορούν να κάνουν, αλλά και δεν μπορούν στοιχειωδώς να τον δικαιολογήσουν. Δεν έχει την ικανότητα να αναπαράγει τους όρους ύπαρξής του το κράτος;<br /><br />Για παράδειγμα, σχόλια θεωρούσαν τον τεράστιο αριθμό μελών της κυβέρνησης ως αποτέλεσμα του συγκεντρωτικού κράτους. Εύλογα θα μπορούσε να τους απαντήσει κανείς πως αφού είναι τόσο συγκεντρωτικό και δυσλειτουργικό το κράτος –και επομένως αναχρονιστικό– σε μια εποχή με τεράστιες δυνατότητες εύκολης επικοινωνίας, γιατί δεν το αποκεντρώνετε;<br /><br />Η αποκέντρωση, απολύτως αναγκαία για να επιβιώσουν τα σύγχρονα κράτη, είναι εκτός σκέψης του αθηναϊκού κατεστημένου, της αθηναϊκής ολιγαρχίας. Είναι όμως αναγκαία για την επιβίωση του ελληνισμού.<br /><br />Αλλά και η υπόδειξη στον Τσίπρα πως θα μπορούσε να αντιδράσει στην υπουργοποίηση Αποστολάκη χωρίς να τον αποκαλέσει αποστάτη είναι για γέλια. Δεν έχουν καταλάβει ακόμη με ποιον έχουν να κάνουν.<br /><br />Αυτή η αδυναμία των κρατικών θεσμών για τα στοιχειώδη με κάνει να αναρωτιέμαι αν το κράτος είναι έτοιμο να έρθει σε μια αντιπαράθεση με την Τουρκία προβάλλοντας σκληρή ισχύ. Δεν αναρωτιέμαι για την ικανότητα των ανθρώπων που θα αναλάβουν το έργο στο πεδίο αντιπαράθεσης. Αλλά η ατομική ικανότητα δεν φτάνει. Από την ατομική ικανότητα μέχρι την συλλογική οργάνωση και αποτελεσματικότητα μεσολαβούν οι κρατικοί θεσμοί. Και αυτοί είναι ανησυχητικά αδύναμοι.<br /><br />Τρίτον, η Ελλάδα ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία, όπως έχουν πει οι πρωτεργάτες της ένταξής της, μπήκε για γεωπολιτικούς λόγους. Η γερμανική κυριαρχία στην Ένωση είναι απόλυτη σε όλους τους τομείς. Η Γερμανία ως κράτος από τότε που εμφανίστηκε ως ενιαία υπόσταση των πριγκιπάτων το 1871 έχει στρατηγικές σχέσεις με την Τουρκία. Οι σχέσεις αυτές ποτέ δεν διακόπηκαν, και τώρα είναι αναβαθμισμένες.<br /><br />Η Ευρώπη είναι ανύπαρκτη ως γεωπολιτική υπόσταση, αλλά η Γερμανία, χωρίς να προβάλλει στρατιωτική παρουσία, αν και στο πλαίσιο του ΟΗΕ είναι παρούσα σε αρκετές περιοχές, αναζητά γεωπολιτικό ρόλο με τις οικονομικές παραδοσιακές σχέσεις της με άλλα κράτη. Η Τουρκία είναι μια δύναμη με την οποία «παίζει».<br /><br />Και αυτό δεν μπορεί να καλυφθεί. Οι κινήσεις του Βερολίνου δεν είναι δεδομένο ότι θα γείρουν υπέρ της Ελλάδας στο πλαίσιο της Ένωσης. Αντιθέτως, μπορεί να ζητήσει περιορισμό των ελληνικών αντιδράσεων προς διευκόλυνση της Τουρκίας. Σε μια εποχή μάλιστα που η Τουρκία θεωρείται ότι μπορεί να διαδραματίσει ευρύτερο ρόλο και να αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη.<br /><br />Η επίκληση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των επαναπροωθήσεων μεταναστών για να αρνηθεί χρηματοδότηση της Ελλάδας πρέπει να εμβάλει σε σκέψεις.<br /><br />Τέταρτον, η άλλη δύναμη στην οποία αναζητούσε προστασία η Αθήνα –διότι ποτέ δεν μπόρεσε να αναπτύξει ανεξάρτητη υπόσταση– είναι οι ΗΠΑ, οι οποίες επίσης βρίσκονται σε παρακμιακή υποχώρηση. Μπορεί αυτό ακόμη να μην είναι αισθητό και να κυριαρχούν παγκοσμίως στρατιωτικά και οικονομικά, αλλά υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο μπορεί να συνεχιστεί.<br /><br />Η υποχώρηση και απαξίωση των ΗΠΑ μειώνει τη δυνατότητά τους να διαδραματίσουν εξισορροπιστικό ρόλο μεταξύ Τουρκίας-Ελλάδας. Αντιθέτως, επιζητούν συνεργασία με την Τουρκία, η οποία δεν πρόκειται να εξυπηρετήσει κανέναν χωρίς ανταλλάγματα.<br /><br />Για ορισμένους, μάλιστα, Αμερικανούς αναλυτές, η επίκληση της προσοχής που οι ΗΠΑ πρέπει να δώσουν στην Κίνα είναι πρόσχημα για τον απομονωτισμό τους. Η κυρίαρχη αντίληψη στην Ουάσινγκτον, λένε οι αναλυτές αυτοί, είναι η απομόνωση.<br /><br />Μια υποχώρηση των ΗΠΑ θα δυσχεράνει ακόμη περισσότερο τις ελληνικές επιλογές, αν ληφθεί ακόμη υπόψη πως στις 30 Αυγούστου, ημέρα που η Τουρκία γιορτάζει την νίκη της επί των Ελλήνων στην Μικρά Ασία, η ρωσική πρεσβεία στην Άγκυρα χαιρέτισε τους εορτασμούς υπενθυμίζοντας τη συμβολή του κομμουνιστικού, τότε καθεστώτος στον Κεμάλ με οικονομική, στρατιωτική και πολιτική υποστήριξη.<br /><br />Πέμπτο και τελευταίο: Πολλοί στην Ελλάδα περιμένουν σωτηρία σε περίπτωση κρίσης με την Τουρκία, από τη Δύση. Το ίδιο συνέβαινε και πριν από την Άλωση.<br /><br />Το 1204 οι Δυτικοί αντί να σώσουν το Βυζάντιο το κατέλαβαν. Με τις αμαρτίες του και τη διαφθορά του, ναι. Αλλά το κατέλαβαν. Ουσιαστικά από τότε δεν ανέκαμψε το Βυζάντιο.<br /><br />Το 2009 η Ελλάδα με τη διαφθορά της, ναι, την κακή της πολιτική, ναι, με όλα αυτά ζήτησε τη βοήθεια της Δύσης. Ουσιαστικά η Δύση την κατέλαβε με τα μνημόνια. Αν κάποιος πιστεύει πως η Ελλάδα είναι ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα πλανάται.<br /><br />Το τι συνέβη μετά το 1204 είναι γνωστό. 250 χρόνια μετά οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Πόλη. Μια Πόλη ήδη έτοιμη να παραδοθεί.<br /><br />Μήπως είναι προβλέψιμο το τι θα συμβεί στις μέρες μας μετά το 2009,σε πολύ συντομότερο χρόνο γιατί οι τεχνολογίες άλλαξαν;<br /><br />Μήπως αν δεν αλλάξουμε και αν δεν συνειδητοποιήσουμε τον κίνδυνο δεν αποκλείεται ένα νέο 1453; Με κάποια άλλη μορφή; Ας πούμε της δορυφοροποίησης; Τι είπε ο Ερντογάν: Δεν θα κινείται πέτρα αν δεν ερωτηθούμε.<br /><br />(ΥΓ: Και στην Αθήνα ασχολούνται με οτιδήποτε δευτερεύον υπάρχει).<div><br /></div><div><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πέντε λόγοι να ανησυχούμε και, μάλιστα, πολύ

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης Δυστυχώς ενώ η καθημερινότητα επιβεβαιώνει ότι οι κίνδυνοι που διατρέχει η χώρα είναι υπαρκτοί –και μάλιστα επιτε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν και Μπαχτσελί ναρκοθετούν με νομικά εμπόδια και… σφαίρες το δρόμο της αντιπολίτευσης

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-1.jpg"><img height="387" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-1.jpg" width="640" /></a><br /><br /><div><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Στη φωτογραφία οι Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (δεξιά) και Ντεβλέτ Μπαχτσελί (αριστερά) προσαρμόζουν θεσμούς και διαδικασίες στα δικά τους εκλογικά συμφέροντα.<br /><br />«Και αν ο εκλογικός νόμος δεν εξυπηρετεί πια τα συμφέροντα των κυβερνώντων, τόσο το χειρότερο για τον εκλογικό νόμο», θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς, παραφράζοντας την γνωστή ρήση περί πραγματικότητας, με το βλέμμα στραμμένο στην Τουρκία των Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Ενώ στη θέση του εκλογικού νόμου -που αναδιαμορφώνεται με άνωθεν εντολή για να εξυπηρετήσει κατά τρόπο αποτελεσματικότερο τα (μικρο)κομματικά συμφέροντα της ισλαμοεθνικιστικής τουρκικής εξουσίας- μπαίνει παράλληλα και το Σύνταγμα της γείτονος το οποίο οδεύει από αναθεώρηση προς αναθεώρηση.<br /><br />Η πολιτική σκηνή της Τουρκίας έχει ζήσει μεγάλες αλλαγές τα τελευταία χρόνια, ειδικά από το 2018 και έπειτα. Οι -άλλοτε μεμονωμένες- πολιτικές παρατάξεις έχουν πια «ενωθεί» σε συνασπισμούς δυνάμεων, με το ισλαμοσυντηρητικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να «αγκαλιάζει» το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP) των Γκρίζων Λύκων του Ντεβλέτ Μπαχτσελί υπό την ομπρέλα της κυβερνώσας ισλαμοεθνικιστικής Συμμαχίας του Λαού-Cumhur Ittifaki. Από την άλλη πλευρά, και το αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, συγκροτεί κοινό μέτωπο με το εθνικιστικό İYİ Parti της Μεράλ Ακσενέρ στο πλαίσιο της αντιπολιτευόμενης Συμμαχίας του Έθνους-Millet İttifakı. Σε αυτήν, συμμετέχουν, επισήμως, και άλλες δύο παρατάξεις: το ισλαμιστικό Κόμμα Ευδαιμονίας (Saadet) του Τεμέλ Καραμολάογλου και το συντηρητικό Δημοκρατικό Κόμμα (DP) του Γκιουλτεκίν Ουισάλ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-2-scaled.jpg"><img height="427" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-2-1024x683.jpg" width="640" /></a><i>Παλαιότερη συγκέντρωση υπέρ του HDP και ηγετικών στελεχών του που βρίσκονται στη φυλακή.</i></div><div><br />Μεγάλες αλλαγές<br /><br />Παράλληλα, ωστόσο, τα τελευταία χρόνια έχουν αναδυθεί στην Τουρκία και νέες παρατάξεις, ιδρυθείσες από άλλοτε πρωτοκλασάτους υπουργούς. Το επονομαζόμενο Καλό Κόμμα (İYİ Parti) της πάλαι ποτέ υπουργού Εσωτερικών Μεράλ Ακσενέρ παρουσιάστηκε στο προσκήνιο στα τέλη του 2017 ως διάσπαση των εθνικιστών του MHP. Το Κόμμα Δημοκρατίας και Προόδου (DEVA) πήρε σάρκα και οστά το 2020, υπό την ηγεσία του προερχόμενου από το ερντογανικό AKP άλλοτε υπουργού Εξωτερικών για θέματα Ε.Ε. και υπουργού Οικονομίας Αλί Μπαμπατζάν, ενώ από το 2019 έχει κάνει την εμφάνισή του και το επονομαζόμενο Κόμμα του Μέλλοντος (Gelecek Partisi) του, επίσης προερχόμενου από το AKP, άλλοτε πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου. Τελευταίο στη λίστα των «διασπάσεων» ήρθε να προστεθεί, πιο πρόσφατα, το Κόμμα της Πατρίδας (Memleket Partisi) του Μουχαρέμ Ιντζέ, άλλοτε υποψηφίου για την προεδρία της Τουρκίας με το κεμαλικό CHP.<br /><br />Κατακερματισμένη, πολυδιασπασμένη και ρευστή, η κεντρική πολιτική σκηνή της Τουρκίας εμφανίζει χαρακτηριστικά κινούμενης άμμου στον δρόμο προς την επόμενη διπλή (βουλευτική και προεδρική) εκλογική αναμέτρηση που είναι κανονικά προγραμματισμένη για τον Ιούνιο του 2023. Το εάν και κατά πόσο ο 67χρονος Ερντογάν θα εξαντλήσει την πενταετία (2018-2023) είναι κάτι που μένει να φανεί. Επί της ουσίας ωστόσο, η προεκλογική περίοδος στη γείτονα έχει ήδη αρχίσει, κατά μία άποψη, ήδη από τις (καταστροφικές για το AKP) δημοτικές εκλογές του 2019 και έπειτα. Ενδεικτική, ως προς αυτό, και η αρθρογραφία του Μπουρχανετίν Ντουράν, διευθυντή του καθεστωτικού/ερντογανικού τουρκικού think-tank SETA, σύμφωνα με τον οποίο η Τουρκία έχει ήδη εισέλθει στον «περισσότερο μακροχρόνιο εκλογικό κύκλο» («longest election cycle») της ιστορίας της.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-3.jpg"><img height="360" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-3-1024x576.jpg" width="640" /></a></div><div><i>Ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις τουλάχιστον, θα επικρατούσε έναντι του Ρ.Τ. Ερντογάν αν οι προεδρικές εκλογές διεξάγονταν σήμερα.</i></div><div><i><br /></i>Η προεκλογική περίοδος ξεκίνησε<br /><br />Το κυβερνών δίδυμο των Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Ντεβλέτ Μπαχτσελί έχει πάντως, από την πλευρά του, λόγους για να ανησυχεί, καθώς βρίσκεται πια αντιμέτωπο με ένα εν δυνάμει θανατηφόρο πολιτικό κοκτέιλ από προβλήματα και προκλήσεις. Π ροκλήσεις πρωτοφανείς για τα δεδομένα της σχεδόν 20ετούς διακυβέρνησης Ερντογάν.<br /><br />Η πανδημία του κορονοϊού με τους (επισήμως) σχεδόν 50.000 νεκρούς στην Τουρκία, το προσφυγικό-μεταναστευτικό που παραμένει πιεστικό, η αναθεωρητικού-ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα υπερεπέκταση, σε Συρία, Λιβύη, Καύκασο κ.ά., – η απώλεια κάθε αξιοπιστίας ενώπιον της διεθνούς κοινότητας, τα αγκάθια στις σχέσεις με την Ουάσιγκτον (S-400, Halkbank), οι άκαρπες ενεργειακές έρευνες στη Μεσόγειο, οι έριδες εντός του προεδρικού οικογενειακού περιβάλλοντος (με την επεισοδιακή έξοδο του επί μήνες άφαντου Μπεράτ Αλμπαϊράκ από το υπουργείο Οικονομικών), η πολιτική φθορά (που ούτως ή άλλως έρχεται με τα χρόνια), τα οικονομικά προβλήματα που έχουν επιδεινωθεί (απαξίωση λίρας, πληθωρισμός, ανεργία, μαύρη εργασία, έλλειμμα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών), το σκηνικό του κομματικού κατακερματισμού με την ανάδυση φυγόκεντρων ανταγωνιστικών τάσεων, οι αντικυβερνητικές καταγγελίες του αρχιμαφιόζου Σεντάτ Πεκέρ με τα εκατομμύρια views στο YouTube και τα αλλεπάλληλα «φύγε εσύ-έλα εσύ» στην Κεντρική Τράπεζα έχουν έρθει να διαμορφώσουν ένα τοπίο εξόχως ακανθώδες για το τουρκικό πολιτικό κατεστημένο, όπως προκύπτει άλλωστε μέσα και από τις δημοσκοπήσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-4.jpg"><i><img height="379" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-4.jpg" width="640" /></i></a></div><div><i>O δήμαρχος της Άγκυρας Μανσούρ Γιαβάς (σήμερα στο CHP και παλαιότερα μέλος του MHP) αναδεικνύεται σε έναν ακόμα ισχυρό αντίπαλο του προέδρου Ρ.Τ. Ερντογάν.</i></div><div><br />Δημοσκοπήσεις<br /><br />Σφυγμομέτρηση, που δημοσιεύθηκε στον ιστοχώρο Türkiye Raporu στα τέλη Ιουνίου, παρουσιάζει την κυβερνώσα ισλαμοεθνικιστική Συμμαχία του Λαού-Cumhur İttifakı να έχει υποχωρήσει πια στο 33,4% (από 53,66% που είχε λάβει στις εκλογές του 2018) με το AKP να εξασφαλίζει 26,2% (από 42,6%) και το MHP μόλις 7,2% (από 11%). Υψηλότερα, αλλά και πάλι πολύ χαμηλά είναι τα συγκεντρωτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων του Μαΐου, όπως παρουσιάζονται, από τον ιστοχώρο JamesInTurkey, με το AKP του Ερντογάν να συγκεντρώνει 34,1% και το MHP του Μπαχτσελί 8,7%. Παρόμοια η εικόνα που δίνουν και τα στοιχεία της Metropoll, για το μήνα Μάιο, με την κυβερνώσα Συμμαχία του Λαού-Cumhur İttifakı να βρίσκεται πια σχεδόν οκτώ μονάδες πίσω από την αντιπολιτευόμενη Συμμαχία του Έθνους-Millet İttifakı (συγκεντρώνοντας 40,1% έναντι 48%) και προσωπικά τον ίδιο τον Ερντογάν να έχει πια περισσότερους επικριτές (49%) από ό,τι υποστηρικτές (45,2%). Υπενθυμίζεται δε πως, σύμφωνα με σφυγμομέτρηση της Μetropoll που τα αποτελέσματά της είχαν δημοσιευτεί την περασμένη άνοιξη, ο Ερντογάν είχε εμφανιστεί να χάνει την Προεδρία και από τον δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου (CHP) και από τον δήμαρχο της Άγκυρας Μανσούρ Γιαβάς (CHP, πρώην MHP), αλλά και από τη Μεράλ Ακσενέρ. Το Καλό Κόμμα (İYİ Parti) της Ακσενέρ αναδύεται πια ως η τρίτη ισχυρότερη πολιτική παράταξη στην Τουρκία στη θέση του φιλοκουρδικού HDP, συγκεντρώνοντας στις δημοσκοπήσεις ποσοστά πέριξ του 14%.<br /><br /><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-5.jpg"><img height="426" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-5-1024x682.jpg" width="640" /></a><br /><i>Το Καλό Κόμμα (İYİ Parti) της Μεράλ Ακσενέρ αναδύεται πια ως η τρίτη ισχυρότερη πολιτική παράταξη στην Τουρκία στη θέση του φιλοκουρδικού HDP, συγκεντρώνοντας στις δημοσκοπήσεις ποσοστά πέριξ του 14%.</i></div><div><br />Από το 10% στο 5%;<br /><br />Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο λοιπόν, Ερντογάν και Μπαχτσελί αναζητούν πια αθέμιτες σανίδες σωτηρίας, προωθώντας αλλαγές στον εκλογικό νόμο, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια νέα αναθεώρηση του Συντάγματος (μόλις τέσσερα χρόνια έπειτα από το δημοψήφισμα του 2017 και τη συνακόλουθη μετάβαση στην εκτελεστική υπερπροεδρία), αλλά και ασκώντας πιέσεις στην τουρκική «δικαιοσύνη». Σκοπός είναι να τεθεί εκτός νόμου, σαν «τρομοκρατικό», το φιλοκουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP), την ηγεσία του οποίου (Σελαχατίν Ντεμιρτάς, Φιγκέν Γιουκσεντάγ) έχουν άλλωστε ήδη στείλει, εδώ και χρόνια, στη φυλακή.<br /><br />Ως προς τον εκλογικό νόμο (Election Law – Law on Political Parties), το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) φέρεται να έχει επεξεργαστεί σχέδια που θα κατεβάζουν το όριο προκειμένου να εισέλθει μια παράταξη στο τουρκικό κοινοβούλιο από το 10% που είναι σήμερα στο 7% ή ακόμη και στο 5%. Η μείωση του εν λόγω ορίου αποτελεί παλαιόθεν αίτημα των εθνικιστών του MHP. Το συγκεκριμένο κόμμα κινείται πια, «κατά σύμπτωση», σταθερά κάτω από το όριο του 10% στις δημοσκοπήσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-6.jpg"><img height="427" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-6-1024x683.jpg" width="640" /></a><i>Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη μνήμη της 38χρονης Ντενίζ Ποϊράζ που, στις 17 Ιουνίου, έπεσε νεκρή μέσα στα γραφεία του HDP στη Σμύρνη από τα πυρά του φερόμενου ως υποστηρικτή των Γκρίζων Λύκων Ονούρ Γκεντζέρ.</i></div><div><i><br /></i>Στο στόχαστρο το HDP<br /><br />Ειρήσθω εν παρόδω, αξίζει να σημειωθεί πως οι Γκρίζοι Λύκοι του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP) προωθούν κατά τρόπο διακαή, εδώ και καιρό ,την (ενίοτε ακόμη και βίαιη) στοχοποίηση του φιλοκουρδικού HDP, το οποίο θέλουν να θέσουν εκτός νόμου.<br /><br />Οι πιέσεις τους φαίνεται μάλιστα πως πιάνουν τόπο, καθώς το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας τελικώς δέχθηκε τον Ιούνιο, και μάλιστα ομόφωνα, να εξετάσει προσφυγή-κατηγορητήριο που ως στόχο έχει την απαγόρευση-διάλυση του HDP. Σημειώνεται πως είχε αρνηθεί να κάνει κάτι τέτοιο τον περασμένο Μάρτιο, επικαλούμενο τότε νομικά κενά. Σημαντική σημείωση: ο εισαγγελέας Εφετών Μπεκίρ Σαχίνη, που βρίσκεται πίσω από την κατάθεση του επίμαχου κατηγορητηρίου, ζητά όχι μόνο να τεθεί εκτός νόμου ως «τρομοκρατικό» το HDP, αλλά και να αποκλειστούν σχεδόν 500 στελέχη της παράταξης συνολικά από την πολιτική, καθώς και να παγώσουν οι κομματικοί τραπεζικοί λογαριασμοί. Τι θα μπορούσε να σημαίνει, αλλά και να σημάνει μια τέτοια απόφαση δεδομένου ότι μιλάμε για μια παράταξη με περίπου έξι εκατομμύρια ψηφοφόρους η οποία ήδη βάλλεται ποικιλοτρόπως, όχι μόνο νομικά-κατασταλτικά, αλλά ακόμη και με πραγματικά πυρά; Ενδεικτική η περίπτωση της 38χρονης Ντενίζ Ποϊράζ που, στις 17 Ιουνίου, έπεσε νεκρή μέσα στα γραφεία του HDP στη Σμύρνη από τα πυρά του φερόμενου ως υποστηρικτή των Γκρίζων Λύκων Ονούρ Γκεντζέρ. Ο ίδιος ο Μπαχτσελί έσπευσε, επί της ουσίας, να δικαιολογήσει το έγκλημα, υποστηρίζοντας ότι το θύμα ήταν «τρομοκράτης στην υπηρεσία του PKK».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-7.jpg"><img height="293" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-7-1024x469.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><div>Ορισμένοι σχηματισμοί, όπως το DEVA του Αλί Μπαμπατζάν (αριστερά) και το Gelecek του Αχμέτ Νταβούτογλου, παραμένουν ακόμη χαμηλά στις δημοσκοπήσεις, χωρίς, βέβαια, αυτό να σημαίνει ότι δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις είτε συμμετέχοντας στον αντιπολιτευόμενο κομματικό συνασπισμό είτε στηρίζοντας ανοιχτά έναν προεδρικό υποψήφιο ενάντια στον Ερντογάν.<br /><br /><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-7-A.jpg"><img height="360" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/09/TURKEY-7-A.jpg" width="640" /></a><br /><br /></div><div>Εκλογικός νόμος<br /><br />Πέρα από τις σφαίρες των αυτόκλητων τιμωρών και τις επαπειλούμενες νομικές απαγορεύσεις μιας Δικαιοσύνης που μόνο ανεξάρτητη δεν είναι πια, ο νέος εκλογικός νόμος αναμένεται να κομίσει και νέα, πρόσθετα εμπόδια για όσες από τις νεοπαγείς παρατάξεις επιχειρήσουν να απειλήσουν εκλογικά τον Ερντογάν. Ο εκλογικός νόμος θα καθιστά απαιτητικότερες κάποιες από τις προϋποθέσεις συμμετοχής στις εκλογές και θα απαγορεύει ή περιορίζει -για παράδειγμα- τη μαζική μεταγραφή βουλευτών από μία παράταξη σε μια άλλη. Υπενθυμίζεται πως 15 βουλευτές του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος-CHP είχαν, την Άνοιξη του 2018, μετεγγραφεί προσωρινά στο τότε νεοιδρυθέν τότε İYİ προκειμένου το τελευταίο να μπορέσει να συμπληρώσει τον αριθμό των 20 βουλευτών που χρειαζόταν, για να πάρει μέρος στις πρόωρες εκλογές του Ιουνίου της ιδίας χρονιάς. Σημειώνεται πως, αν και έχουν προσελκύσει πάνω τους τα φώτα της διεθνούς δημοσιότητας, ορισμένοι σχηματισμοί, όπως το DEVA του Μπαμπατζάν και το Gelecek του Νταβούτογλου, παραμένουν ακόμη χαμηλά στις δημοσκοπήσεις (το DEVA πέριξ του 3%, το Gelecek πέριξ του 2%). Χωρίς, βέβαια, αυτό να σημαίνει ότι δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις είτε συμμετέχοντας στον αντιπολιτευόμενο κομματικό συνασπισμό είτε στηρίζοντας ανοιχτά έναν προεδρικό υποψήφιο ενάντια στον Ερντογάν.<br /><br />Όσο για το νέο Σύνταγμα, η κυβερνώσα Συμμαχία του Λαού-Cumhur İttifakı εργάζεται ήδη πάνω σε αυτό στο δρόμο προς τις εκλογές του 2023. Αξίζει να σημειωθεί ωστόσο πως οι 337 έδρες, που διαθέτουν από κοινού σήμερα το AKP (289 έδρες) μαζί με το MHP (48 έδρες), δεν αρκούν από μόνες τους για την επικύρωση-υπερψήφιση μιας νέας συνταγματικής αναθεώρησης, καθώς απαιτούνται τουλάχιστον 360 ψήφοι (σε σύνολο 600).</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ερντογάν και Μπαχτσελί ναρκοθετούν με νομικά εμπόδια και… σφαίρες το δρόμο της αντιπολίτευσης

Γιώργος Σκαφιδάς Στη φωτογραφία οι Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (δεξιά) και Ντεβλέτ Μπαχτσελί (αριστερά) προσαρμόζουν θεσμούς και διαδικασίες στα δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Πογκρόμ της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου στην Πόλη, όπως το περιγράφουν 2 Τούρκοι: “Η ντροπή μας”

<a href="https://www.rizospastis.gr/image/12028.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="265" data-original-width="350" height="485" src="https://www.rizospastis.gr/image/12028.jpg" width="640" /></a><br /><br /><div>Της <b>ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ</b><br />Εντύπωση προκαλεί η έφεση των νέων Τούρκων επιστημόνων , διανοουμένων και δημοσιογράφων να ερευνούν, να υπενθυμίζουν και να σχολιάζουν τα θλιβερά γεγονότα της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου του 1955 που διαδραματίστηκαν σε βάρος των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Κάθε χρόνο στην επέτειο των Σεπτεμβριανών κάποιοι αρθρογράφοι θα ασχοληθούν με το θέμα και θα μας εκπλήξουν. Αναδημοσιεύουμε το άρθρο της Μελικέ Τσαπάν που είχε δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα Ρ24 , με τίτλο “τι συνέβη στις 6-7 Σεπτεμβρίου”;<br /><br /> Αναλυτικότερα η Τσαπάν αναφέρει:<br /><br />” Όπως ομολόγησε πριν από μερικά χρόνια ο προϊστάμενος του Τμήματος Ειδικού Πολέμου “η 6η-7η Σεπτεμβρίου ήταν μια μεγαλειώδης διοργάνωση.<br /><br />Σκεφθείτε ότι γίνατε για λίγο μάρτυρες των κάτωθι γεγονότων: Δεκάδες χιλιάδες έξαλλοι άνθρωποι ορμούν σε συγκεκριμένα σπίτια , επιχειρήσεις και θρησκευτικούς χώρους. Δολοφονούνται άνθρωποι, βιάζονται γυναίκες, λεηλατούνται ακόμα και Νεκροταφεία.<br /><br />Όλα αυτά συμβαίνουν στην πιο κεντρική λεωφόρο της Πόλης, αλλά όταν κοιτάξετε γύρω σας δεν θα δείτε ούτε έναν αστυνομικό, έναν νυχτοφύλακα ή στρατιωτικό. Κανέναν εκπρόσωπο των δυνάμεων καταστολής που διαθέτει ένα κράτος.<br /><br />Τι θα σκεφθείτε; Τι θα αισθανθείτε;<br /><br />Αυτή είναι μια εικόνα από την οποία μπορείτε να αντιληφθείτε, να αισθανθείτε τι σημαίνει να ανήκει κανείς σε μια θρησκευτική Μειονότητα στην Τουρκία.<br /><br />Οι σκηνές αυτές διαδραματίστηκαν στην Πόλη και τη Σμύρνη στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου του 1955. <br /><br />Αυτά συμβαίνουν πάντα, όπως λέγεται, στην Τουρκία αλλά δεν διασύρεται , δεν ρεζιλεύετε κανείς. Λέγεται επίσης, ότι εξαφανίστηκε το συναίσθημα ντροπής.<br /><br />Όλα αυτά δεν συνέβησαν σήμερα . Έχουν μια μακρά ιστορία στη χώρα.<br /><br />Ένα σημαντικό σημείο καμπής στην Ιστορία της Τουρκίας είναι το Πογκρόμ της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου του 1955.<br /><br />Μετά από χρόνια ο προϊστάμενος της υπηρεσίας Ειδικού Πολέμου θα ομολογήσει ότι ήταν μια μεγαλειώδης διοργάνωση. Ήταν ένα από τα διαλεχτά παραδείγματος αναισχυντίας που διέπραξε το κράτος μαζί με το λαό.<br /><br />Εάν εξετάσουμε προσεκτικά τα Γεγονότα θα διαπιστώσουμε ότι συνέπεσαν ταυτόχρονα πολλές παθογένειες που βιώνουμε στη χώρα, οι οποίες παραμένουν αθεράπευτες.<br /><br />Οι μεγάλες προβοκάτσιες στην Ιστορία της χώρας διαπράχθηκαν από το κράτος. Η θρυαλλίδα που άναψε τη φωτιά του Πογκρόμ ήταν μια είδηση που ήρθε από την Θεσσαλονίκη. ” Έριξαν βόμβα στο σπίτι του Ατατουρκ στη Θεσσαλονίκη” .<br /><br />Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι τη βόμβα την τοποθέτησε ένας Τούρκος φοιτητής Νομικής που είχε διασυνδέσεις με την υπηρεσία πληροφοριών της Τουρκίας, ο οποίος υποκινήθηκε από υπάλληλο που εργαζόταν στο Προξενείο της Τουρκίας στη Θεσσαλονίκη.<br /><br />Συγκεκριμένη μερίδα του Τύπου διαδραματίζει πάντα ρόλο υποκινητή σε φοβερά γεγονότα που συμβαίνουν στην Τουρκία. Εάν διαβάσετε τα τεύχη των εφημερίδων Χουριέτ, Γανί Σαμπάχ που εκδίδονταν στην Πόλη και την Γκετζέ Πόστασι που εκδιδόταν στην Σμύρνη τους θερινούς μήνες του 1955 θα διαπιστώσετε ότι δημοσίευαν κείμενα που είχαν σαν στόχο τους, τους Ρωμιούς πολίτες , τους οποίους συνέδεαν με κάποιο τρόπο με τις εξελίξεις στην Κύπρο.<br /><br />Το ψυχολογικό κλίμα που είχαν διαμορφώσει εδώ και καιρό οι εφημερίδες αυτές , κορυφώθηκε με την έκδοση της Εξπρές της 6ης Σεπτεμβρίου. Η εφημερίδα που τύπωνε 20-30.000 φύλλα την ημέρα τύπωσε εκείνη τη νύχτα 300.000 και γνωστοποίησε τη ρήψη της βόμβας στο σπίτι του Κεμάλ σε όλη την Πόλη.<br /><br />Στην Τουρκία υπάρχουν πάντα πρόθυμοι να υποκινήσουν τον κόσμο να επιτεθεί “εναντίον των άλλων”.<br /><br />Γνωρίζετε πόσοι μετείχαν στη λεηλασία, στις καταστροφές σπιτιών και επιχειρήσεων κυρίως στο Πέρα; Αμέσως θα σκεφθεί κανείς 500-1000 άτομα. Λάθος. Αυτή η φοβερή επιθετικότητα και λεηλασία διαδραματίστηκε σε μια ευρύτερη περιοχή από το Ταξίμ μέχρι τα Πριγκηπόνησα.<br /><br />Οι συμμετέχοντες δεν ήταν χίλιοι , ούτε δέκα χιλιάδες. Ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. Αναζητήστε φωτογραφίες του Πογκρόμ στο διαδίκτυο και προσέξτε της. Θα δείτε ότι στα Γεγονότα μετείχαν άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές τάξεις. Από χωριάτες, αστούς μέχρι και ελίτ.<br /><br />Στην Τουρκία επικρατεί η εντύπωση ότι αυτού του είδους τις βρώμικες δουλειές τις κάνει μια συγκεκριμένη μερίδα λαού. Όταν κοιτάξετε προσεκτικά τις φωτογραφίες του Πογκρόμ θα αντιληφθείτε το πόσο ευαίσθητοι και πιστοί στο πατριωτικό του καθήκον είναι οι πολίτες στα εθνικά θέματα, όταν φυσικά υποκινούνται.<br /><br />Στις ντουλάπες όλων των πολιτικών ρευμάτων που γεύτηκαν τη διακυβέρνηση της χώρας υπάρχουν πολλοί σκελετοί. Στην Τουρκία κάθε πολιτική πλευρά νομίζει ότι τα αμαρτήματα του παρελθόντος τα διέπραξαν οι πολιτικοί τους αντίπαλοι. Στην πραγματικότητα και η δεξιοί και οι αριστεροί έχουν πολλά άπλυτα.<br /><br />Ο Μεντερές εκτελέστηκε μετά από ένα άνανδρο πραξικόπημα. Αναμφισβήτητα ήταν ο βασικός πολιτικός υπεύθυνος των Γεγονότων.<br /><br />Η ατιμωρησία είναι μια παλιά ασθένεια στην Τουρκία. Όπως είπα, στα Γεγονότα μετείχαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι. Τι είχαν διαπράξει όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία κατέστρεψαν 4.214 σπίτια, 1004 καταστήματα, 73 εκκλησίες, μια Συναγωγή, δυο Μοναστήρια, 26 σχολεία και εργοστάσια, συνολικά 5,317 χώρους εργασίας. Στα Γεγονότα έχασαν τη ζωή τους σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο 11 άνθρωποι και σύμφωνα με ελληνικές πηγές 15. Ο αριθμός των τραυματιών επισήμως 30, ανεπισήμως 300. Βιάστηκαν εκατοντάδες γυναίκες. Μόνο στο ρωμέικο Νοσοκομείο Βαλουκλή θεραπεύτηκαν 60 γυναίκες που υπέστησαν βιασμό.<br /><br />Πόσοι από τις εκατοντάδες χιλιάδες που διέπραξαν αυτές τις βαρβαρότητες δικάστηκαν και τιμωρήθηκαν όπως τους άξιζε; Κανείς. Μετά τα Γεγονότα μπαγλάρωσαν 40-50 Κομμουνιστές που δεν είχαν καμία σχέση με όλα όσα συνέβησαν . Έτσι όλη αυτή η βαρβαρότητα παρέμεινε ατιμώρητη.<br /><br />Η 6η-7η Σεπτεμβρίου είναι μια σελίδα φοβερής ντροπής. Είναι ένα γεγονός που μας υπενθυμίζει ότι η αναισχυντία μας δεν ξεκινά σήμερα αλλά έχει μακριά ιστορία.<br /><br />Είναι ένα γεγονός που θυμάται με ντροπή και θλίψη κάθε ευσυνείδητος άνθρωπος.<br /><br />Ο Μεχμέτ Αλή Μπιράντ ανήκε σε αυτούς τους ευσυνείδητους ανθρώπους που έζησαν τα γεγονότα. Ο Μπιράντ περιγράφει εκείνες τις μέρες:” Όταν ανέβηκα από το Καράκιοϊ στο Τούνελ τα έχασα. Η εικόνα ήταν τρομακτική. Ολόκληρη η λεωφόρος του Πέρα θύμιζε πεδίο μάχης με σπασμένες τις βιτρίνες των καταστημάτων και από τι δυο πλευρές και πεταμένα τα εμπορεύματα στο δρόμο. Ήμουν παιδί και δεν μπόρεσα να καταλάβω ακριβώς τι γινόταν. Εκείνο που πρόσεξα ήταν ότι ορισμένα μαγαζιά παρέμεναν ανέπαφα από τις λεηλασίες και τις καταστροφές. Κοίταξα τις βιτρίνες τους. Είχαν όλες τουρκική σημαία στις προθήκες τους. Όλα όσα καταστράφηκαν είχαν στις πόρτες τους ρωμέικα ονόματα.<br /><br />Την ώρα που ισοπέδωναν τις περιουσίες, ό,τι είχαν και δεν είχαν οι Ρωμιοί δεν έπληξαν ούτε ένα σκουπίδι Τούρκου. Γιατί; Γιατί έτσι γίνονται οι οργανωμένες δουλειές. Είχαν σημαδέψει τις πόρτες των Ρωμιών. Έδειξαν τους στόχους στους επιτιθεμένους. Αυτό που συνέβη ήταν ένα φοβερό έργο που διέπραξαν από κοινού κράτος και πολίτες μαζί.<br /><br />Είναι ένα παράδειγμα των φοβερών και ντροπιαστικών γεγονότων που επαναλαμβάνονται διαρκώς στην Τουρκία.<br /><br />Είναι μόνο μερικές μέρες από τις σκοτεινές σελίδες που δεν αντιμετωπίζουμε πρόσωπο με πρόσωπο.<br /><br />Είναι δυο μέρες του Σεπτέμβρη που επαναλαμβάνονται διαρκώς στο ημερολόγιο της ιστορίας του τόπου επειδή ακριβώς δεν αντιμετωπίζονται ποτέ κατά πρόσωπο.”</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Το Πογκρόμ της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου στην Πόλη, όπως το περιγράφουν 2 Τούρκοι: “Η ντροπή μας”

Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ Εντύπωση προκαλεί η έφεση των νέων Τούρκων επιστημόνων , διανοουμένων και δημοσιογράφων να ερευνούν, να υπενθυμίζουν κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική επίθεση σ΄ όλα τα μέτωπα με την Άγκυρα να παριστάνει το θύμα και την Αθήνα να σιωπά

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_stolos.png"><img height="357" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_stolos-696x388.png" width="640" /></a><br /><br />Οι απαράδεκτες δηλώσεις της εκπροσώπου του τουρκικού υπουργείου Άμυνας με τις οποίες η Ελλάδα παρουσιάζεται ως η “επιτιθέμενη” και η Τουρκία ως το “θύμα” αυτής της επιθετικότητας στο Αιγαίο δεν θα πρέπει να εκπλήσσουν κανένα. Τις τελευταίες ημέρες δεν ήταν οι μοναδικές προκλήσεις.<br /><br />Ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου έσπευσε να μιλήσει ξανά περί “καταπίεσης” στη Θράκη με αφορμή τη δίκη που έχει να αντιμετωπίσει ψευδομουφτής .<br /><br />Την ίδια ώρα το ψευδοκράτος…διαμαρτύρεται στον ΟΗΕ για “παραβίαση” του “εναέριου χώρου” του από αεροσκάφος της ελληνικής ΠΑ!<br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/09/pseftokratos_oie_Screenshot-2021-09-06-at-8.28.08-AM.png"><img height="484" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/09/pseftokratos_oie_Screenshot-2021-09-06-at-8.28.08-AM.png" width="640" /></a><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/09/pseftokratos_oie_Screenshot-2021-09-06-at-8.28.24-AM.png"><img height="608" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/09/pseftokratos_oie_Screenshot-2021-09-06-at-8.28.24-AM.png" width="640" /></a><br /><br />Σ΄ όλα αυτά δεν υπάρχει ελληνική απάντηση. Η τακτική της σιωπής με τη δικαιολογία ότι “δεν μπορούμε να απαντάμε σ΄ όσα οι Τούρκοι λένε” συνεχίζεται και η αποτελεσματικότητα της αμφισβητείται από πολλούς. Οι Τούρκοι δεν λένε όσα λένε για να τα ακούμε εμείς ή για να μας προκαλούν. Θα ΄πρεπε να ΄χουμε μάθει πια την τακτική τους. Οι Τούρκοι “χτίζουν αφηγήματα” που τα αξιοποιούν με υπομονή και επιμονή. Το χειρότερο είναι ότι αυτά τα “αφηγήματα” πολύ εύκολα υιοθετούνται από τους δήθεν συμμάχους και φίλους μας.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκική επίθεση σ΄ όλα τα μέτωπα με την Άγκυρα να παριστάνει το θύμα και την Αθήνα να σιωπά

Οι απαράδεκτες δηλώσεις της εκπροσώπου του τουρκικού υπουργείου Άμυνας με τις οποίες η Ελλάδα παρουσιάζεται ως η “επιτιθέμενη” και η Τουρκία...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://scontent.fath4-2.fna.fbcdn.net/v/t1.6435-9/241178507_4602328396490648_902702762292313143_n.jpg?_nc_cat=107&ccb=1-5&_nc_sid=730e14&_nc_ohc=5kvc_1_EeT8AX8RXQth&_nc_oc=AQk9vsdYe5hLqUMZyDa9_BLEYv87I0L2nKF0vghtXJ9AzyBfdAGpzv19ce3999x1K2pbgUhR1gOM11pAaok2GlTf&tn=e855ds986gqQppRV&_nc_ht=scontent.fath4-2.fna&oh=1484ba6d5bd78dd78fab6e8a7196023a&oe=615D75A4" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="800" height="426" src="https://scontent.fath4-2.fna.fbcdn.net/v/t1.6435-9/241178507_4602328396490648_902702762292313143_n.jpg?_nc_cat=107&ccb=1-5&_nc_sid=730e14&_nc_ohc=5kvc_1_EeT8AX8RXQth&_nc_oc=AQk9vsdYe5hLqUMZyDa9_BLEYv87I0L2nKF0vghtXJ9AzyBfdAGpzv19ce3999x1K2pbgUhR1gOM11pAaok2GlTf&tn=e855ds986gqQppRV&_nc_ht=scontent.fath4-2.fna&oh=1484ba6d5bd78dd78fab6e8a7196023a&oe=615D75A4" width="640" /></a></div><br /><div>ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΟΥΡΓΟΣ, ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΟΥΡΓΟΣ! ΚΑΙ ΚΑΛΑ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, ΑΛΛΑ ΤΟΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΥ ΠΕΦΤΟΥΝ ΟΙ ΚΟΥΚΟΥΒΑΟΥΝΕΣ; ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΕΤΕ ΑΥΤΟ;;;</div><div><br /></div><b>Γιωργος Αδαλης</b><br />Ακούστε τώρα για να καταλάβετε τι εστί 3 λαλούν και 2 χορεύουν!!!<br />Στις τελευταίες εκλογές είχαν δικαίωμα ψήφου 9.984.934 Ελληνες! Από αυτούς κανένας δεν ήταν άξιος να τον κάνει ο Μητσοτάκης υπουργό στο καινούριο υπουργείο, μετά την χυλόπιτα Αποστολάκη και τα τραγελαφικά που ζήσαμε!! Κι άντε δεν του κάνουν όσοι δεν τον ψήφισαν! Από τα 2.251.618 άτομα που ψήφισαν τον ίδιο και τη ΝΔ, δεν είχε κανέναν να τον κάνει υπουργό να ξεμπερδεύουμε με το προηγούμενο ΦΙΑΣΚΟ; Ακούστε τώρα τι μ@λακία έκανε πάλι!<div><br />Βγήκαν σήμερα Κυριακάτικα με διαρροές και είπαν ότι αύριο θα ανακοινώσουν τον καινούριο υπουργό και υφυπουργό του νεοσύστατου υπουργείου που θα μας σώζει από τις πυρκαγιές! Είναι σύμφωνα με τις διαρροές που κόντεψαν να κατουρηθούν από τη χαρά τους (εξ ου και οι … διαρροές) ο κ.Χρήστος Στυλιανίδης! Αφήστε τώρα που είναι πρώην ΚΚΕ Εσωτερικού ο άνθρωπος και συνοδοιπόρος του Φίλη αλλά φαίνεται ότι είναι και ακραιφνής Σημιτικός! Μα καλά, δεν ήξερε κανείς τους ότι ο άνθρωπος είναι Κύπριος στην καταγωγή και δεν μπορεί να υπουργοποιηθεί;<br />Το Σύνταγμα μας, στο άρθρο 81 λέει ξεκάθαρα ότι δεν μπορεί να διοριστεί μέλος της κυβέρνησης αν δεν συγκεντρώνει τα προσόντα που ορίζει το άρθρο 55 για τον βουλευτή και στα προσόντα αυτά ορίζεται ότι πρέπει υποχρεωτικά να είναι και Έλληνας πολίτης, ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΚΛΕΓΕΙΝ ΚΑΙ ΕΚΛΕΓΕΣΘΑΙ !!! Τουτέστιν ο κ. Στυλιανίδης που είναι Κύπριος Πολίτης ΔΕΝ μπορεί να γίνει υπουργός!</div><div><br />Παλιότερα είχαμε Κύπριο Υφυπουργό, τον τεράστιο Γιάννο Κρανιδιώτη που έχασε την ζωή του σε ένα μυστηριώδες αεροπορικό δυστύχημα! Πως είχε υφυπουργοποιηθεί ο αείμνηστος Κρανιδιώτης; Με την διαδικασία της τιμητικής πολιτογράφησης! Και πως γίνεται αυτή σήμερα; Με το νόμο 3284/2004 όπου στο άρθρο 13 αναφέρει ότι Τιμητική Πολιτογράφηση μπορεί να λάβει κάποιος μόνο με Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο εκδίδεται ύστερα από αιτιολογημένη πρόταση του Υπουργού Εσωτερικών, και μπορεί να πολιτογραφηθεί Έλληνας, οποιοσδήποτε αλλοδαπός που προσέφερε στην Ελλάδα εξαιρετικές υπηρεσίες ή του οποίου η πολιτογράφηση μπορεί να εξυπηρετήσει εξαιρετικό συμφέρον της χώρας.</div><div><br />Με απλά λόγια, αύριο το πρωί, πριν τις 11.30 που ορκίζεται, θα πρέπει να σηκωθεί ο Βορίδης απ το κρεβάτι, να κάτσει και να γράψει μια αιτιολογημένη πρόταση ως αρμόδιος υπουργός η οποία θα πείθει την Σακελαροπούλου, ότι ο Στυλιανίδης, ως αλλοδαπός, έχει προσφέρει στην Ελλάδα εξαιρετικές υπηρεσίες και η πολιτογράφησή του, μας εξυπηρετεί βαθύτατα ως χώρα!!! Να το υπογράψει και να στείλει ένα κούριερ να το πάει στην Σακελαροπούλου να το υπογράψει κι αυτή! Και να βρεθεί φυσικά και κάποιος Δήμος να τον πολιτογραφήσουμε γιατί δεν μπορεί να είναι στον αέρα ο … ολοκαίνουριος πολίτης μας! Κι όλα αυτά τα … προβληματάκια τα γραφειοκρατικούλια, να γίνουν μέσα σε 2-3 ώρες για να πάει ο Στυλιανίδης να ορκιστεί και να πάρει το υπουργείο του!</div><div><br />Τώρα να με συγχωρείτε, αλλά δεν ντρέπεστε καθόλου; Σας έριξε ένα όνομα ο Σημίτης και τσιμπήσατε πάλι εκεί στον θάλαμο … αερίων του Μαξίμου; Ρε δεν έχετε καταλάβει ότι σας εκθέτει μέρα με την μέρα και γελάνε και τα περιστέρια του Συντάγματος με τις μαλακίες σας;<br />Τόσους επιστήμονες έχει η Ελλάδα στο Εξωτερικό! Δεν μπορούσατε να φέρετε έναν με Ελληνικό Διαβατήριο, έτσι ώστε να μην βάζουμε και τον Βορίδη να σκέφτεται και να συντάσσει αιτιολογήσεις για έναν ΕΛΙΑΜΕΠΙΚΟ Σημιτικό πρώην κομουνιστή;</div><div><br />Το ψυχολογικό ΣΟΚ του Βορίδη δεν το σκέφτεται κανείς σας ρε γαϊδούρια, που πρέπει να συναντηθεί δυο φορές κιόλας με την Σακελαροπούλου;</div><div><br />Δεν υπήρχε ένας μάχιμος Ελληνας να τον βάλετε να σας σώσει από τον διασυρμό που κάνατε στάχτη 1.500.000 στρέμματα και φέρατε έναν Κύπριο που δεν ξέρει που πέφτει ο Παρνασσός και που ο Υμηττός; Που ξέρει ο άνθρωπος ρε’σεις που πέφτουν οι Κουκουβάουνες;<br />Και το χειρότερο; Ανοίξατε τον δρόμο και κάνατε αυτά που ήθελε κάποτε να κάνει μια ψυχή που δεν είχε καν Ελληνικό διαβατήριο ως βουλευτής! Ανοίγετε τον δρόμο αύριο, να φέρετε κανέναν σφαγέα των Βαλκανίων, τον κολλητό ντε, τον Τόνι! Τον Τόνι Μπλερ και να τον δούμε τίποτα Υπουργό Εξωτερικών της Greek Democracy !<br />Αντε πάτε για ύπνο τώρα στο Μαξίμου! Τα υπόλοιπα δεν τα γράφω</div><div><br /></div><div><a href="https://www.facebook.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Νέο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας…

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΟΥΡΓΟΣ, ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΟΥΡΓΟΣ! ΚΑΙ ΚΑΛΑ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, ΑΛΛΑ ΤΟΥΤΟΣ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι εξελίξεις βάζουν την Ελλάδα σε μεγάλα γεωπολιτικά παίγνια

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/02/%CE%9C%CE%95%CE%A3%CE%97-%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9B%CE%89-%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%A4%CE%97%CF%82-%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%9F%CE%A5%CF%82.jpg" /><br /><b><br /></b><div><b>Αγγελόπουλος Κωνσταντίνος</b><br />Οι υποθέσεις της εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας είναι πολύ πιο σοβαρές από ό,τι το θέλει η “επικαιρότητα”, η οποία κατασκευάζεται από το μίζερο ελληνικό εσωτερικό πολιτικό μέτωπο. Η επιθετική πολιτικής της Τουρκίας περικυκλώνει την Ελλάδα, με έντονες στρατιωτικές πιέσεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ στην Κύπρο η Άγκυρα εδώ και πολύ καιρό προχωρεί σε τετελεσμένα σε θάλασσα και έδαφος. Αυτές οι πιέσεις, όμως, δεν είναι αποκομμένες από τα γεωπολιτικά παίγνια στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Προφανής ο στόχος της να διαθέτει ισχυρά “χαρτιά”, όταν έρθει η ώρα για διαπραγματεύσεις όχι μόνο σχετικά για το Κυπριακό, αλλά και για ένα (πάντα αναμενόμενο) μεγάλο deal για κατανομές του ενεργειακού πλούτου στην ευρύτερη περιοχή μας. Όπως έχει προκύψει από τις συναντήσεις Μητσοτάκη-Αναστασιάδη όσο και παλαιότερα Τσίπρα-Αναστασιάδη, έχει γίνει αντιληπτό ότι η συνεργασία Αθήνας-Λευκωσίας δεν διαθέτει καθαρή στρατηγική βάση έναντι της Τουρκίας, ούτε παλαιότερα ούτε στην παρούσα φάση. Ουσιαστικά, τα δύο μέρη, αμήχανα, δείχνουν να “περιμένουν” τις επόμενες κινήσεις του Ερντογάν, προκειμένου να αντιδράσουν αναλόγως και με το βλέμμα πάντοτε στραμμένο προς τους “καλούς” Δυτικούς.<br /><br />Παραλλήλως με τα αμιγώς ελληνοτουρκικά, η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη με ένα <a href="https://slpress.gr/koinonia/vomva-to-afganistan-fovoi-gia-tsoynami-prosfygon-sta-ellinika-synora/?_gl=1*x4hh1z*_ga*NTcxMjM4MjIuMTYxOTU1ODA4Mw..*_ga_84LG0NNYLS*MTYzMDgzMzk4NC41NDUuMC4xNjMwODMzOTg0LjA.&_ga=2.133810254.1321272680.1630510895-57123822.1619558083">μείζον πρόβλημα</a>, που τείνει να πάρει διαστάσεις εφιαλτικές για τη χώρα μας: Παρά την προσπάθεια (σε σύγκριση με το παρελθόν) των ελληνικών αρχών να αποτρέψουν τις μεταναστευτικές ροές από την Τουρκία (και στον Έβρο και στο Αιγαίο) αυτές συνεχίζονται και τώρα πλέον είναι ζήτημα χρόνου να φτάσει στα ελληνικά σύνορα το κύμα από το Αφγανιστάν.<br /><br />Το προσφυγικό-μεταναστευτικό πρόβλημα, πέρα από την ευρωτουρκική διάστασή του και το πως επηρεάζει τις σχέσεις της ΕΕ με το καθεστώς Ερντογάν, προκαλεί και ασφυκτικές οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις προς την Ελλάδα. Σήμερα, βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια περί πολλές δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες-μετανάστες. Υπολογίζεται ότι όσοι βρίσκονται σε κέντρα φιλοξενίας ανέρχονται σε 70.000, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες είναι όσοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είναι από παλαιότερα διεσπαρμένοι στη χώρα. Όπως φάνηκε, μάλιστα, τον Μάρτιο του 2020, η Τουρκία χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες-μετανάστες σαν εργαλείο πολιτικών εκβιασμών προς την Ελλάδα.</div><div><br />Χοντρά γεωπολιτικά παίγνια<br /><br />Η Συρία κόστισε πολύ ακριβά στην Ελλάδα, που τώρα “πληρώνει” τις οικονομικές ενισχύσεις τις οποίες ζητά από τους Ευρωπαίους η Άγκυρα. κι όλα δείχνουν ότι θα “πληρώσει” ακριβά και το Αφγανιστάν. Στο ζοφερό αυτό σκηνικό, η Αθήνα είναι υποχρεωμένη να λαμβάνει υπ’ όψη της διάφορα γεωπολιτικά δεδομένα, που δημιουργούν στη χώρα μας η στρατηγική των ΗΠΑ από τη Μαύρη Θάλασσα έως το Σουέζ, καθώς και οι αμερικανικές θέσεις για τη Συρία. Τις “τελευταίες”, σημειωτέον, καλείται η ελληνική πλευρά να τις “στηρίζει” παρασκηνιακώς στα διεθνή πεδία, παρ’ ότι η Ελλάδα δεν είναι ευθέως “παίκτης” σ΄ αυτόν τον πόλεμο.<br /><br />Η στρατιωτική συνεργασία με τις ΗΠΑ είναι σήμερα στενή όσο ποτέ άλλοτε, όπως απέδειξε και η συμφωνία για τις αμερικανικές στρατιωτικές διευκολύνσεις που υπέγράφη πριν δύο περίπου χρόνια. Η Αθήνα γνωρίζει ότι ο έλεγχος που ασκεί η Ουάσινγκτον στα Δυτικά και Ανατολικά Βαλκάνια είναι σχεδόν απόλυτος. Οι δε γραμμές συνεργασίας της Ελλάδας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, με φόντο τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, έχουν επίσης την στήριξη των Αμερικανών, αν και τελευταία η Άγκυρα επιχειρεί να ρίξει γέφυρες προς αυτές τις κατευθύνσεις. Οι σχετικές διπλωματικές διαδικασίες βρίσκονται σε εξέλιξη, αν και είναι ακόμα ασαφές εάν τελικά θα αποδώσουν.<br /><br />Όλα τούτα βάζουν την Ελλάδα από την “πίσω πόρτα” σε μεγάλα παιχνίδια γεωπολιτικών μεταβολών, με την ελληνική διπλωματία υποχρεωμένη να παρακολουθεί μάλιστα και παράπλευρες υποθέσεις, όπως για παράδειγμα, η επιθυμία του οικονομικού σπόνσορα της Τουρκίας, το Κατάρ, να κάνει δουλειές στην Ελλάδα, λέγεται και στη Θράκη. Ενδιαφέρουσα “καραμπόλα” και πολλά τα μπερδέματα…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι εξελίξεις βάζουν την Ελλάδα σε μεγάλα γεωπολιτικά παίγνια

Αγγελόπουλος Κωνσταντίνος Οι υποθέσεις της εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας είναι πολύ πιο σοβαρές από ό,τι το θέλει η “επικαιρότη...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το τουρκικό κράτος ρέπει σε εγκληματικές πρακτικές

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2017/12/turkey-kratos.jpg" width="640" /><br /><b><br /></b><div><b>Μιχαηλίδης Νίκος</b><br />Το περιοδικό Foreign Affairs είχε προ τετραετίας περίπου δημοσιεύσει μια αποκαλυπτική ανάλυση για τη φυσιογνωμία του τουρκικού κράτους. Είχε παραθέσει στοιχεία και επιχειρήματα που αφορούν στην κατακόρυφη άνοδο του οργανωμένου εγκλήματος και στις διασυνδέσεις του με το επίσημο κράτος. Είχε προβεί, μάλιστα, και σε έναν πρωτοφανή, για την ιστορία του εντύπου, χαρακτηρισμό: έθεσε ανοιχτά το ερώτημα αν η Τουρκία διολισθαίνει σε καθεστώς κράτους-μαφίας που απειλεί την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή!<br /><br />Αξίζει βέβαια να τονιστεί ότι οι σχέσεις οργανωμένου εγκλήματος και επίσημου κράτους στην Τουρκία είναι μια παλιά και πολύ γνωστή ιστορία, που πάει πίσω πολλά χρόνια, πολύ πριν την άνοδο Ερντογάν στην εξουσία. Οι κεμαλιστές κυβερνούσαν τη χώρα για δεκαετίες, ασκώντας ωμή βία, κατατρομοκρατώντας την κοινωνία με δεκάδες χιλιάδες δολοφονίες που μένουν ανεξιχνίαστες μέχρι και σήμερα. Είναι κοινό μυστικό ότι η θάλασσα του Μαρμαρά κρύβει μέσα της πολλά άψυχα κορμιά πολιτικών ακτιβιστών…<br /><br />Ο Ερντογάν ανέλαβε τη διακυβέρνηση το 2002, υποσχόμενος να καταπολεμήσει τις πρακτικές μαφίας και τη διαφθορά του κεμαλικού κράτους. Δυστυχώς, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν με βάση το σενάριο του εκδημοκρατισμού. Σήμερα, μετά και τις διαδικτυακές αποκαλύψεις του Τούρκου αρχιμαφιόζου Σεντάτ Πεκέρ, βλέπουμε την επανάληψη των ίδιων αποτρόπαιων πρακτικών.</div><div><br />Απειλή για την Ευρώπη<br /><br />Η εξαφάνιση του όποιου κράτους δικαίου στην Τουρκία και η διαρκώς αυξανόμενη εσωτερική ανομία, η <a href="https://slpress.gr/diethni/ektos-fylakis-o-toyrkos-al-kapone-me-entoli-erntogan/">αποφυλάκιση στελεχών της μαφίας</a>, η φυλάκιση και εκδίωξη δικαστών που κυνηγούσαν αυτά τα φαινόμενα, σε συνδυασμό με τη γεωγραφική θέση της χώρας, την έχουν μετατρέψει σε “μαύρη τρύπα” και σε κέντρο λαθρεμπορίου μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής. Ο Αμερικανός αρθρογράφος εκτιμούσε ότι η τάση αυτή είναι μη αντιστρέψιμη και πως η παράνομη διακίνηση κεφαλαίων, ναρκωτικών, όπλων και προσφύγων θα ενισχυθεί, δημιουργώντας πολύ μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια ολόκληρης της Ευρώπης.<br /><br />Λαμβάνοντας υπόψη και την πρακτική Ερντογάν να εκβιάζει την ΕΕ με το μεταναστευτικό, οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν φαίνεται να διαθέτουν διπλωματικά εργαλεία πίεσης προς το καθεστώς, ώστε να ελέγξει το οργανωμένο έγκλημα και τις πολλαπλές παρενέργειές του. Η ανάλυση αναφέρεται και στις διαρκώς επιδεινούμενες αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Η Τουρκία πλέον δεν θα πρέπει να θεωρείται αξιόπιστος εταίρος των ΗΠΑ στον αγώνα τους κατά της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος.<br /><br />Ο αρθρογράφος του Foreign Affairs παροτρύνει την αρμόδια κρατική γραφειοκρατία των δυτικών χωρών και τους διαμορφωτές πολιτικής από εδώ και στο εξής να σχεδιάζουν ανάλογα, χωρίς να ελπίζουν ότι στο μέλλον η Τουρκία θα καταστεί ένας συνεργάσιμος εταίρος! Προτείνει, μάλιστα, να αναπτυχθεί πολιτική τέτοια που θα προστατεύει τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους από το ολοένα και περισσότερο διεφθαρμένο τουρκικό κράτος.<br /><br /></div><div>Δομικό το πρόβλημα<br /><br />Για πολλά χρόνια η Τουρκία ήταν ο κακομαθημένος στρατοχωροφύλακας του δυτικού συστήματος ασφαλείας στη Μέση Ανατολή. Αυτό του εξασφάλιζε ασυλία στην άσκηση βίας κατά των Κούρδων και αντιφρονούντων στο εσωτερικό. Φαίνεται πως πλέον οι ιθύνοντες στις μεγάλες δυτικές πρωτεύουσες συνειδητοποιούν, με μεγάλη καθυστέρηση, αυτό που εμείς ως Ελλάδα γνωρίζουμε εδώ και δεκαετίες, λόγω γειτνίασης με αυτό το προβληματικό κράτος. Η εμπειρία της Κύπρου, εξάλλου, εμπλουτίζει αυτή την γνώση.<br /><br />Όμως, οι Δυτικοί αναλυτές και αρμόδιοι για τη χάραξη πολιτικής δεν θα πρέπει να καλλιεργούν στους εαυτούς τους ψευδαισθήσεις ότι η εάν φύγει από την εξουσία ο Ερντογάν θα επέλθει και σοβαρή αλλαγή στη διεθνή συμπεριφορά της Τουρκίας, ειδικά σε ό,τι αφορά στα προαναφερθέντα. Το πρόβλημα αυτής της χώρας δεν είναι απλώς πρόβλημα κυβέρνησης και προσώπων. Είναι πρόβλημα βαθύτερο, δομικό. Σχετίζεται με τον τρόπο συγκρότησής της ως εθνικού κράτους το 1923, με την κυρίαρχη αυταρχική κρατική ιδεολογία του, με τη δομική διαφθορά και τον πολυεθνικό του χαρακτήρα.<br /><br />Ούτε το πολιτικό Ισλάμ, ούτε ο κεμαλισμός προτείνουν λύσεις στο πρόβλημα Τουρκία. Η επιμονή στο κράτος δικαίου και στον εκδημοκρατισμό αυτής της χώρας δεν είναι πολυτέλεια, ρομαντισμός και ουτοπία. Είναι αναγκαία προϋπόθεση, προκειμένου να ζήσει η χώρα αυτή τη δική της αληθινή μεταπολίτευση και να καμφθεί ο τουρκοσουνιτικός αποσταθεροποιητικός ηγεμονισμός που απειλεί την Ανατολική Μεσόγειο κι όχι μόνο.<br /><br />Όσον αφορά στις σχέσεις της με τη Δύση, δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι η Τουρκία ποτέ δεν υπήρξε ειλικρινής εταίρος της. Παρά τη φιλοδυτική ρητορική και τη ρητορική περί εκσυγχρονισμού των κεμαλιστών, οι πολιτικές ελίτ αυτού του κράτους πάντα αντιμετώπιζαν με καχυποψία και ανταγωνισμό τον Δυτικό Κόσμο και τις αξίες του. Επιπλέον, η παράδοση του τουρκικού πολιτικού Ισλάμ ποτέ δεν έπαψε να θεωρεί το τουρκικό κράτος κληρονόμο και συνεχιστή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.</div><div><br />Ιδεολογικό μείγμα<br /><br />Η τουρκική κρατική γραφειοκρατία πάντα ανταγωνιζόταν τη Δύση και ονειρευόταν να γίνει το κέντρο ενός τρίτου παγκόσμιου πόλου. Κι αυτό, παρά το ότι δεν διέθετε τα μέσα για να το πραγματοποιήσει. Αγόραζε, όμως, χρόνο, συμμαχώντας με τη Δύση, καθώς και προστασία έναντι της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Τουρκία φλέρταρε με το ναζιστικό καθεστώς, ενώ άλλοι μάχονταν εναντίον του. Ως επιτήδειος ουδέτερος κήρυξε εκ του ασφαλούς τον πόλεμο στη ναζιστική Γερμανία λίγες μόνο ημέρες πριν τη λήξη του πολέμου και την ήττα του ναζισμού, προσπαθώντας να αποκομίσει οφέλη. Ανάλογα έπραξε η Τουρκία και στο θέμα της καταπολέμησης του διεθνούς τζιχαντισμού.<br /><br />Ο πολιτικός κόσμος στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι αναγκαίο να συνειδητοποιήσει ότι και οι δυο όψεις της τουρκικής κρατικής ιδεολογίας (κεμαλισμός και πολιτικό Ισλάμ) συνιστούν ένα βαθύτατα αντιφιλελεύθερο, αντιδυτικό και αντιανθρωπιστικό ιδεολογικό μείγμα. Οι εκφραστές αυτών των ιδεολογιών εδώ και δεκαετίες καταπιέζουν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού της μικρασιατικής επικράτειας. Δεν αποτελούν λύση στα τεράστια προβλήματα της χώρας, αλλά μέρος του προβλήματος.<br /><br />Είναι προφανές ότι ζούμε ιστορικές στιγμές στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν είναι εύκολο να φανταστούμε ότι οι μεγάλες χώρες της Δύσης θα εγκαταλείψουν τα εδάφη της Μικράς Ασίας στα χέρια ενός ολοένα και περισσότερο διεφθαρμένου καθεστώτος, αλλά και στην επιρροή ανταγωνιστικών διεθνών δρώντων. Το αδιέξοδο εντείνεται. Η Ελλάδα καλείται να χαράξει μια νέα ορθολογική στρατηγική που θα συνυπολογίζει όλες αυτές τις παραμέτρους και τα πιθανά εναλλακτικά σενάρια.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί το τουρκικό κράτος ρέπει σε εγκληματικές πρακτικές

Μιχαηλίδης Νίκος Το περιοδικό Foreign Affairs είχε προ τετραετίας περίπου δημοσιεύσει μια αποκαλυπτική ανάλυση για τη φυσιογνωμία του τουρκι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν ετοιμάζει τον “στρατό του Ισλάμ” προς δυσμάς.

<br /><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-09/1erdogan-proseyxi-agia-sofia-arthro.jpg?itok=Rks5Vd0h" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ρωσία, ΗΠΑ, ΕΕ δεν βγάζουν “άχνα” στις νέες προκλήσεις.</span></h3>Το κύριο σχέδιο του Τούρκου σουλτάνου είναι η κυριαρχία του ακραίου Ισλάμ ενώ το Αφγανιστάν έχει γίνει η μεγαλύτερη Τζιχαντιστών του κόσμου<br /><br />Η Ισλαμική Τουρκία του Τούρκου προέδρου Ερντογάν απειλεί από τη Συρία και το Ιράκ, μέχρι την Λιβύη και την Σομαλία, βρίσκοντας ευκαιρία μετά τα γεγονότα στο Αφγανιστάν.<br /><br />Πριν μερικές ημέρες ο πρόεδρος της Τουρκίας Χαλίφης-Ερντογάν στράφηκε ξανά προς στους τζιχαντιστές (ειδικά μετά την κατάληψη ολόκληρου του Αφγανιστάν), απαγγέλλοντας ένα ποίημα που περιγράφει τον τουρκικό στρατό ως τον τελευταίο στρατό του Ισλάμ, ζητώντας ταυτόχρονα από τους μαθητές στρατιωτικής σχολής, σε τελετή αποφοίτησης του στρατιωτικού σχολείου, να προστατεύσουν τη Ραμπία, ένα σύμβολο που δανείστηκε από την Μουσουλμανική Αδελφότητα της Αιγύπτου.<br /><br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1434778485730516992" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1434778485730516992&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7034563_o-erntogan-etoimazei-ton-strato-toy-islam-pros-dysmas-rosia&sessionId=793914bc7a485c2623f752bf9f2a77a512ceced6&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=1890d59c%3A1627936082797&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 778px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>Ουρλιάζοντας ο ίδιος, μιλά για ένα έθνος, ένα στρατό, μία σημαία, ένα κράτος.<br /><br />Ο χαιρετισμός αυτός του Ερντογάν δεν στοχεύει πάντως μόνοι στο εσωτερικό ακροατήριο. Τα τελευταία χρόνια το τουρκικό ισλαμικό κράτος επιδιώκει να εδραιωθεί ως τρίτος πόλος του ισλαμικού κόσμου, όπου μέχρι σήμερα κυριαρχούσαν η Σαουδική Αραβία και εν μέρει η Αίγυπτος, στον δε σιιτικό κόσμο το Ιράν.<br /><br />Το τουρκικό στρατιωτικό ίχνος είναι τόσο επεκταμένο, που θυμίζει τα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Το τουρκικό κράτος υπό την ηγεσία του Ερντογάν, έχει στρατιωτική παρουσία σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Κατάρ, Σομαλία, Κέρας της Αφρικής, στην Κύπρο ως δύναμη κατοχής ,στο Αφγανιστάν, στο Σουδάν και στο Αζερμπαϊτζάν, και σε λίγο στο μακρινό Αφγανιστάν.<br /><br />Αυτό που οφείλει και απασχολεί την ελληνική πλευρά είναι το γεγονός ότι το στρατιωτικό δόγμα που έχει καθιερώσει η Άγκυρα, δίνει την δυνατότητα στις Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις να επεμβαίνουν στρατιωτικά μονομερώς με μόνο κριτήριο τον τουρκικό εθνικό όρκο και τα σχέδια της ηγεσίας στην Άγκυρα.<div><br />Η Τουρκία και το Πακιστάν πίσω από την κατάληψη στο Panjshir<br /><br />Τουρκία και Πακιστάν συνεργάστηκαν στενά για να κτυπήσουν του χιλιάδες μαχητές της αφγανικής αντίστασης, ενώ αποκαλύφθηκε ότι τρομοκράτες της Αλ Κάιντα και του Μετώπου Αλ-Νούσρα από τη Συρία, το Ιράκ (αραβόφωνοι)είχαν ενταχθεί στους Ταλιμπάν κατά την επίθεση της ομάδας στην κοιλάδα Παντζσίρ.<br /><br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1434765039261478917" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1434765039261478917&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7034563_o-erntogan-etoimazei-ton-strato-toy-islam-pros-dysmas-rosia&sessionId=793914bc7a485c2623f752bf9f2a77a512ceced6&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=1890d59c%3A1627936082797&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 1698px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1434760994866155523" frameborder="0" id="twitter-widget-2" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-2&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1434760994866155523&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7034563_o-erntogan-etoimazei-ton-strato-toy-islam-pros-dysmas-rosia&sessionId=793914bc7a485c2623f752bf9f2a77a512ceced6&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=1890d59c%3A1627936082797&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 1658px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>Πληροφορίες μη επιβεβαιωμένες φέρουν 3000 Πακιστανούς στρατιώτες να ευρίσκονται στο αφγανικό έδαφος, ενώ η πολεμική αεροπορία του Πακιστάν στον αέρα βοηθά τους Ταλιμπάν στον πόλεμο του Panjshir εναντίον των μαχητών της Βόρειας συμμαχίας.<br /><br />Από τους 100 από τους Ταλιμπάν μαχητές που έχουν αιχμαλωτιστεί στο Παντζσίρ το 30% είναι Πακιστανοί, το 40% είναι μέλη της Αλ Κάιντα και Αλ-Νούσρα, και μόνο το 30% είναι μαχητές των Ταλιμπάν.<br /><br />Όλα αυτά δείχνουν ένα άψογα οργανωμένο σχέδιο επέκτασης του Ισλάμ από την Ασία έως την Μ.Ανατολή και τα Βαλκάνια, με πρωτεργάτη την Τουρκία, το Κατάρ και το Πακιστάν.<br /><br />Το κυρίαρχο δόγμα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής διαβλέπει παντού απίστους-εχθρούς, ενώ στοχοποιεί πολλές χώρες της δύσης με προεξάρχουσα την Αμερική.<br /><br />Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η Ελλάδα αποτελεί το κυριότερο εμπόδιο στα επεκτατικά σχέδια των Τούρκων προς δυσμάς, για αυτό και η τουρκική πολεμική μηχανή καθώς και άλλοι τουρκικοί εσωτερικοί μηχανισμοί έχουν στρέψει την προσοχή τους στην χώρας σχεδόν ολοκληρωτικά.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Ο Ερντογάν ετοιμάζει τον “στρατό του Ισλάμ” προς δυσμάς.

Ρωσία, ΗΠΑ, ΕΕ δεν βγάζουν “άχνα” στις νέες προκλήσεις. Το κύριο σχέδιο του Τούρκου σουλτάνου είναι η κυριαρχία του ακραίου Ισλάμ ενώ το Αφγ...

Διαβάστε την συνέχεια