Το Πακιστάν αναγνωρίζει το ψευδοκράτος της Κύπρου - Κοινή βάση με Τουρκία στα Κατεχόμενα - Στόχος και το Ισραήλ!

<a href="https://www.ptisidiastima.com/wp-content/uploads/2021/07/78.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="449" data-original-width="800" height="359" src="https://www.ptisidiastima.com/wp-content/uploads/2021/07/78.jpg" width="640" /></a><br /><h3 style="text-align: left;">    <span style="font-weight: normal;">Επιστολή σε Μπάιντεν για κυρώσεις</span></h3>Η Τουρκία ανοίγει την βεντάλια των προκλήσεων καθώς μετά τις τρεις άδειες που δόθηκαν στην TΡAO για έρευνες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, το Πακιστάν κατ εντολή της Άγκυρας αναγνωρίζει εμμέσως το ψευδοκράτος της Κύπρου.<br /><br />Αναμφισβήτητα μπήκαμε σε ένα σπιράλ τουρκικών προκλήσεων που δεν θα σταματήσει στις 20 Ιουλίου οπότε και θα επισκεφθεί ο Ερντογάν τα Κατεχόμενα. Οι προκλήσεις θα συνεχιστούν και θα κλιμακωθούν. Δεν βρίσκεται στο στόχαστρο μόνο η Κύπρος αλλά και το Ισραήλ…<br /><br />Κοινή βάση Τουρκίας-Πακιστάν στα Κατεχόμενα<br /><br />Ήδη τουρκικά ΜΜΕ “πανηγυρίζουν” με αυτή την εξέλιξη, που ουσιαστικά ισοδυναμεί με έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους.<br /><br />Σύμφωνα με την ανακοίνωση της πακιστανικής πρεσβείας στην Τουρκία, η προξενική αποστολή της πρεσβείας, θα πραγματοποιήσει τριήμερη επίσκεψη στην “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου” μεταξύ 11-13 Ιουλίου 2021.<br /><br />Οι Πακιστανοί εκτελούν βήμα βήμα τις συμφωνίες που έχουν συνάψει με την Τουρκία ως “αδερφικός λαός” όπως είναι. Μην ξεχνάμε ότι υπάρχει μέχρι και προσχέδιο συμφωνίας με την Τουρκία που αφορά την χορήγηση διπλής υπηκοότητας στους κατοίκους των δύο χωρών!<br /><br />Η αναγνώριση του Ψευδοκράτους από το Πακιστάν δεν αφορά μόνο την Κύπρο, αλλά και το ίδιο το Ισραήλ.<br /><br />Αν γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, στην πρόσφατη διένεξη Χαμάς-Ισραήλ, το Πακιστάν είχε υποστηρίξει με σθένος την αποστολή δύναμης στην Λωρίδα της Γάζας. Δεν έμεινε μόνο εκεί. Ψαχνόταν για αεροπορικές βάσεις προκειμένου να έρθει σε απόσταση αναπνοής από το Ισραήλ.<br /><br />Επίσημες δηλώσεις των ΥΠΕΞ των δύο χωρών έκαναν λόγο για “συγκρότηση ειρηνευτικής δύναμης”.<br /><br />Είναι βέβαιο ότι στις δύο νέες βάσεις που θα εγκαινιάσει ο Ερντογάν στα Κατεχόμενα, θα υπάρχουν τουλάχιστον Πακιστανοί αξιωματικοί για να “βλέπουν” Ιερουσαλήμ…<br /><br />Συνεπώς, η Τουρκία φέρνει το Πακιστάν στην Αν Μεσόγειο και λόγω Ισραήλ.<br /><br />Σχεδιασμούς και πέραν της περίκλειστης ετοιμάζει ο Ερντογάν<br /><br />Σύμφωνα με την “<a href="https://m.kathimerini.com.cy/gr/politiki/sxediasmoi-kai-peran-tis-perikleistis-etoimazei-o-erntogan">Καθημερινή Κύπρου”,</a> σε αναβρασμό βρίσκεται η Λευκωσία τις τελευταίες μέρες ενόψει της άφιξης του Τούρκου Προέδρου και της πληροφόρησης για τους τουρκικούς σχεδιασμούς και ενέργειες που ετοιμάζει:<br /><ul style="text-align: left;"><li>Πιλοτικό άνοιγμα περιοχής στην περίκλειση πόλη της Αμμοχώστου</li><li>Εγκαίνια σε τζαμί της περιοχής</li><li>Εγκαίνια αγωγού νερού (έχει ήδη γίνει και στο παρελθόν)</li><li>Λειτουργία νοσοκομείου που είχε εξαγγελθεί στο παρελθόν ότι θα γίνει για να φιλοξενεί ασθενείς που νοσούν με κορωνοϊό.</li></ul>Ο Ερντογάν ετοιμάζει πιλοτικό άνοιγμα μία περιοχής στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου. Μία περιοχή που καλύπτει το 3% περίπου της περίκλειστης πόλης και που συνορεύει με την εποικισμένη πόλη.<br /><br />Κύριος στόχος είναι να λειτουργήσει ως μοντέλο για το άνοιγμα όλης της περίκλειστης πόλης. Το άνοιγμα περιλαμβάνει, την επιδιόρθωση κτιρίων και τη δημιουργία των αναγκαίων υποδομών που θα μπορούν να στηρίξουν με συγκεκριμένο τρόπο την κατοίκηση της πόλης από πολίτες. Σύμφωνα με την πληροφόρηση που έχει η Λευκωσία δεν αποκλείεται αυτό το πιλοτικό άνοιγμα να εξαγγελθεί κατά την άφιξη Ερντογάν στην πόλη.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, μεθοδεύεται απόφαση του «υπουργικού συμβουλίου» να αλλάξει το καθεστώς από στρατιωτική ζώνη να μετατραπεί σε αστική ζώνη και να ξεκινήσουν έτσι να καλούν τους Ε/κ για αποζημιώσεις.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί πως το 10% των προσφυγών στην επιτροπή αποζημιώσεων από Ε/κ προέρχεται από ιδιοκτήτες περιουσίας στην εν λόγω περιοχή. Η Άγκυρα αναμένεται να καλέσει τους Ε/κ είτε να επανεγκατασταθούν είτε να προσφύγουν στην επιτροπή αποζημιώσεων της Τουρκίας είτε να προχωρήσει σε μία πιο σύνθεση εξαγγελία.<div><br />Επιστολή σε Μπάιντεν για κυρώσεις<br /><br />Επιστολή προς τον Τ. Μπάιντεν προωθούν Γερουσιαστές ζητώντας να μεταφέρει με σαφήνεια σε Ερντογαν πως η επίσκεψη στα κατεχόμενα θα οξύνει την ήδη «απαράδεκτη κατάσταση» και το άνοιγμα των Βαρωσίων πρέπει να επιφέρει κυρώσεις<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, το ελληνικό και το εβραϊκό Λόμπι κάλεσαν τους γερουσιαστές να υποστηρίξουν τον Ρόμπερτ Μενέντεζ και τον Κρις βαν Χόλλεν, οι οποίοι την Τρίτη θα απευθύνουν μαζί με άλλους συναδέλφους τους επιστολή στον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, η οποία αναφέρεται στον Ερντογάν και στην Αμμόχωστο.<br /><br /><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Το Πακιστάν αναγνωρίζει το ψευδοκράτος της Κύπρου - Κοινή βάση με Τουρκία στα Κατεχόμενα - Στόχος και το Ισραήλ!

    Επιστολή σε Μπάιντεν για κυρώσεις Η Τουρκία ανοίγει την βεντάλια των προκλήσεων καθώς μετά τις τρεις άδειες που δόθηκαν στην TΡAO για έρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν αναζητά τη σωτηρία του μέσω Καμπούλ αλλά πάλι στο Αιγαίο θα επιστρέψει

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/04/erdogan_lira.png"><img height="355" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/04/erdogan_lira-696x386.png" width="640" /></a><br /><br />Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ <br />Ο Ερντογάν στριμωγμένος εξωτερικά, μετά την ήττα του στυλοβάτη του Τραμπ ,προσπαθεί με κάθε τρόπο να φτιάξει τις σχέσεις του με τον Λευκό Οίκο. <br /><br />Μόλις βρήκε μια ευκαιρία αμέσως τσίμπησε. Πρότεινε να στείλει στρατό για την ασφάλεια και προστασία του Αεροδρομίου της Καμπούλ μετά την αποχώρηση του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών από το Αφγανιστάν.<br /><br />Η προθυμία του δεν ήταν άνευ ανταλλάγματος. Σύμφωνα με πληροφορίες της δημοσιογράφου Ζεϊνέπ Γκιουρτζανλί ζήτησε την σιωπή των ΗΠΑ για τους S-400 για να προσφέρει τους άνδρες του . Πριν λάβει την απάντηση της αμερικανικής πλευρά δέχθηκε το πρώτο χαστούκι από τους Ταλιμπάν, οι οποίοι μέσω του εκπροσώπου Τύπου τους , του είπαν ότι οι Τούρκοι είναι ανεπιθύμητοι στο Αφγανιστάν.<br /><br />Την ίδια στιγμή , όμως, οι Ταλιμπάν συνομιλούν με το Ιράν και τη Ρωσία για την επίλυση του προβλήματος της χώρας του. Εκπρόσωπος τους πήγε στην Τεχεράνη και συναντήθηκε με τον υπουργός εξωτερικών του Ιράν Muhammed Cevad Zarif . Την κυβέρνηση του Αφγανιστάν , στη συνάντηση αυτή, εκπροσώπησαν ο Αντιπρόεδρος Muhammed Yunus Kanunı και ο σύμβουλος του Προέδρου Abdulselam Rahimi. Εκ μέρους των Ταλιμπάν μετείχε στη συνάντηση ο επι κεφαλής τους στη Ντόχα Muhammed Abbas Stanikzai.<br /><br />Η Τεχεράνη ενδιαφέρεται άμεσα για την επίλυση του προβλήματος του Αφγανιστάν με το οποίο έχει σύνορα 500χλμ και φιλοξενεί στα εδάφη της περίπου 3,5 εκατομ. Αφγανούς.<br /><br />Η αποχώρηση των Αμερικανών σίγουρα δεν είναι ευχάριστη για το Ιράν. Το ενδεχόμενο χάος που μπορεί να προκύψει μπορεί να έχει επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή. Γι αυτό ΗΠΑ και Ιράν βρίσκονται στην ίδια πλευρά για την αποκατάσταση της τάξης στο Αφγανιστάν.<br /><br />Μετά το τέλος της συνάντησης εκδόθηκε ένα κοινό ανακοινωθέν 6 σημείων όπου εκφράστηκε η επιθυμία της συμφωνίας των δυο πλευρών με ειρηνικό τρόπο.<br /><br />Παράλληλα μια άλλη αντιπροσωπεία των Ταλιμπάν πήγε στην Μόσχα όπου είχε συνομιλίες με Ρώσους αξιωματούχους<br /><br />Σε γραπτή ανακοίνωση που εξέδωσε για τις συνομιλίες αυτές το ρωσικό υπουργείο εξωτερικών τονίζονται τα εξής:<br /><br />1-Οι Ταλιμπάν δεν θα παραβιάσουν τα σύνορα των χωρών της Κεντρικής Ασίας.<br /><br />2-Θα εξασφαλίσουν την ασφάλεια των διπλωματικών αποστολών που βρίσκονται στο Αφγανιστάν.<br /><br />3-Δήλωσαν ότι είναι έτοιμοι να επιλύσουν τις διαφορές τους για την εξεύρεση της ειρήνης μέσω διαλόγου.<br /><br />4-Εξέφρασαν την αποφασιστικότητα τους για την καταπολέμηση του ISIS και την κατάργηση της παραγωγής ναρκωτικών.<br /><br />Εάν ο Ερντογάν επιμείνει στην προσφορά της βοήθειας του θα έρθει αντιμέτωπος με το Ιράν και τη Ρωσία. Θα διακινδυνεύσει για την προσωπική του διάσωση να στείλει στρατό στο Αφγανιστάν κάτω από αυτές τις συνθήκες;<br /><br />Οι Ταλιμπάν που αρνήθηκαν να μεταβούν στην Τουρκία για να λάβουν μέρος σε μια σύνοδο για την επίλυση του προβλήματος τη χώρας τους τον περασμένο Απρίλη θα δεχτούν τους Τούρκους στρατιώτες στην Καμπούλ;<br /><br />Η μόνη διέξοδος του στα εξωτερικά θέματα είναι η συνέχιση της ρητορικής εναντίον τη Ελλάδος και της Κύπρου. Μόνο με αυτό συσπειρώνει τους οπαδούς του. Αλλά τι να πει κανείς για ανθρώπους που τον πιστεύουν ακόμα. Αλησμόνητη η δήλωση οπαδού του , ο οποίος στις 31 5.2018 είπε “εάν μας πει ότι θα φτιάξει λεωφόρο με τέσσερις λωρίδες για το φεγγάρι εμείς θα τον πιστέψουμε”.<br /><br />Εσείς και κάποιοι όμοιοι σας στην πλατεία Συντάγματος να συνεχίσετε να τον θαυμάζετε….<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν αναζητά τη σωτηρία του μέσω Καμπούλ αλλά πάλι στο Αιγαίο θα επιστρέψει

Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ Ο Ερντογάν στριμωγμένος εξωτερικά, μετά την ήττα του στυλοβάτη του Τραμπ ,προσπαθεί με κάθε τρόπο να φτιάξει τις σχέσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ή μια ακόμη αποδομητική υπεργολαβία με ανάδοχο το ΕΛΙΑΜΕΠ;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/kysea_aithousa.jpg"><img height="427" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/kysea_aithousa-696x464.jpg" width="640" /></a><br /><br /><div>Του <b>Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ<br /></b>Πληροφορηθήκαμε ότι το ΚΥΣΕΑ κατά την τελευταία συνεδρίασή του, διαπίστωσε την ανάγκη να εκπονηθεί μια νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας και ότι η διεκπεραίωση αυτού του καθήκοντος ανατέθηκε προσωπικά στον σύμβουλο εθνικής ασφαλείας κ Θάνο Ντόκο. Ωστόσο…<br /><br />Το πνεύμα της ίδιας της απόφασης αλλά και το συνολικό διαχειριστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο λαμβάνεται αυτή η απόφαση – και το οποίο έχει φροντίσει να καταστήσει κυρίαρχο η πολιτική ηγεσία του τόπου μας με τους χειρισμούς της διαχρονικά – ακυρώνει πλήρως κάθε σοβαρή προσδοκία, ενώ την ίδια στιγμή, προεξοφλεί τα χειρότερα, σε ότι αφορά αυτό που πραγματικά σχεδιάζεται, πίσω από τις ανακοινώσεις και από τα ανούσια επικοινωνιακά ταρατατζούμ.<br /><br />Το όλο εγχείρημα ουσιαστικά υποβαθμίζεται σε μια αυστηρά διαχειριστική διαδικασία, η οποία θα επιδιώξει να προσδώσει μια επίφαση σοβαρότητας σε ότι αφορά στην αντιμετώπιση των φαινομένων της ασυνεννοησίας μεταξύ συναρμόδιων φορέων, υπουργείων και υπηρεσιών, ώστε να μπορέσει έτσι σε δεύτερο χρόνο η κυβέρνηση, να «πουλήσει» το αποτέλεσμα αυτής της «εργασίας», ως μια δήθεν αξιόλογη εκσυγχρονιστική προσπάθεια η οποία όμως ΟΥΤΕ εθνική ταυτότητα διαθέτει, ΟΥΤΕ και την αναγκαία στρατηγική Ασφαλείας υπηρετεί.<br /><br />Αυτό που επικοινωνιακά πλασάρεται ως δήθεν Νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας, είναι στην ουσία μια επικίνδυνη και καταστροφική υπεργολαβία, που επιδιώκει να οριστικοποιήσει την συνολική λειτουργική προσαρμογή και τον στρατηγικό αναπροσανατολισμό του επιχειρησιακού κεφαλαίου που διαθέτει η χώρα, στο περιβάλλον των νέων επικαιροποιημένων αμερικανονατοϊκών απαιτήσεων.<br /><br />Αυτές οι προσαρμογές, δρομολογούνται σε μια ιστορική συγκυρία, κατά την οποία η Εξωτερική πολιτική της χώρας μας καταγράφει σοβαρές και αλλεπάλληλες στρατηγικές υποχωρήσεις, που σχετίζονται με τον σκληρό πυρήνα της Εθνικής της ατζέντας, πρωτίστως στο Αιγαίο και στο Κυπριακό.<br /><br />Μια περίοδος όμως κατά την διάρκεια της οποίας καταγράφονται φαινόμενα υποχωρητικότητας, συμβιβασμών, διαχειριστικής ατολμίας ή πολύ περισσότερο δημόσια αποκαθήλωση ακόμη και αδιαπραγμάτευτων «κόκκινων γραμμών», σε ένα περιβάλλον που παραμένει εξόχως συγκρουσιακό και ενώ δρομολογούνται ήδη ευρύτερες περιφερειακές (και όχι μόνο) ανακατατάξεις, προφανώς δεν προσφέρεται για συζητήσεις που επιμένουν να υποβαθμίζουν το κυρίαρχο πρόβλημα της χώρας, σε πρόβλημα απλής λειτουργικής προσαρμογής και ουσιαστικά επισημοποιούν την απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, να συμβιβαστεί και να αναγορεύσει σε σταθερή και αδιαπραγμάτευτη συστημική «αξία» τα επικίνδυνα υποπροϊόντα της σχολής του ΕΛΙΑΜΕΠ.<br /><br />Ας είμαστε λοιπόν ξεκάθαροι…<br /><br />Η χώρα μας είναι υποχρεωμένη να δρα σε ένα περιβάλλον στο οποίο οι προκλήσεις μεγιστοποιούνται υπέρμετρα… Η πολυπλοκότητα αυτών των προκλήσεων είναι καταφανής… Η στρατηγική μικρών και μεγάλων δρώντων προσλαμβάνει επιθετικά χαρακτηριστικά, η ύπαρξη των οποίων προϊδεάζει ακόμη και για ευρύτερες ανατροπές που κυοφορούνται… Οι νέες στρατηγικές ευκαιρίες που δημιουργούνται για την πατρίδα μας, στις πλείστες όσες των περιπτώσεων, λειτουργούν ανταγωνιστικά και ασύμβατα με τις «συμμαχικές υποχρεώσεις» που της ανατίθενται, και αυτήν την εξίσωση οφείλει να την διαχειριστεί με την δέουσα στρατηγική ευστροφία… Και φυσικά η Ελλάδα, είναι υποχρεωμένη να αποτιμά σοβαρά τον ιστορικό της ρόλο, σε ένα περιβάλλον στο οποίο η επιθετικά αναθεωρητική Τουρκία κλιμακώνει την επικίνδυνη συμπεριφορά της, άλλοτε στοχοποιώντας την ευθέως, άλλοτε ροκανίζοντας τον πυρήνα των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και άλλοτε στραγγαλίζοντας συστηματικά την περιφερειακή της υπόσταση, με το αναθεωρητικό πνεύμα που υποδαυλίζει μέσω της επιρροής και των πολιτικών που ασκεί, σε όλο το εύρος των εθνικών μας συνόρων…<br /><br />Είναι λοιπόν φανερό πως σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση για Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας προφανώς και είναι επιβεβλημένη, αλλά αυτή η πολύ σοβαρή υποχρέωση…<br /><ul style="text-align: left;"><li>ΔΕΝ μπορεί να συντηρεί και να αναπαράγει την επικίνδυνη και αποπροσανατολιστική νοσηρότητα…</li><li>ΔΕΝ μπορεί να ανατίθεται σε Ντόκους…</li><li>ΔΕΝ μπορεί να εξαντλείται σε τακτικές και λειτουργικές προσαρμογές που ακυρώνουν το Εθνικό επιχειρησιακό Κεφάλαιο…</li><li>ΔΕΝ μπορεί να νομιμοποιεί από το παράθυρο συμβιβαστικές λογικές και ανεπίτρεπτες εθνικές υπαναχωρήσεις, στο όνομα της διασφάλισης της συμμαχικής αρμονίας. Και φυσικά…</li><li>ΔΕΝ μπορεί να συντηρεί μια καθ’ όλα αντιπαραγωγική φιλοσοφία που θεωρεί ότι η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας χτίζεται με την μετατροπή της χώρας σε φτηνό παρακολούθημα των εξελίξεων, που θα αναζητά άλλοτε ατελέσφορες και φοβικές απαντήσεις απέναντι στην κλιμακούμενη προκλητικότητα και άλλοτε συνταγές περιορισμού των οδυνηρών συνεπειών από την απρόσκοπτη υλοποίηση της τουρκικής επιθετικά αναθεωρητικής ατζέντας.</li></ul>Σε κάθε περίπτωση, είναι άκρως προκλητική ή διαβεβαίωση του ΚΥΣΕΑ ότι η Νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας που θα επεξεργαστεί ο κ. Ντόκος, θα επικαιροποιείται ανά πενταετία ωσάν να πρόκειται για γαλακτοκομικό προϊόν ορισμένης λήξης, το οποίο θα πρέπει απλά να το προκάμουμε επειδή αυτό απαιτούν οι προδιαγραφές του κατασκευαστή και φυσικά είναι εξόχως ανησυχητική η ομολογία του ΚΥΣΕΑ ότι αυτή η επεξεργασία δεν θα υπεισέρχεται σε επιχειρησιακές λεπτομέρειες.<br /><br />Επομένως αυτό που προετοιμάζεται, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την διαμόρφωση της Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας, που έχει ανάγκη η χώρα μας και η οποία θα πρέπει να είναι ενεργητική, ευέλικτη, δυναμικά επικαιροποιούμενη, ιστορικά θωρακισμένη και σωστά τοποθετημένη σε ένα ρευστό περιβάλλον ανατροπών που αναζητεί νέα επίπεδα ισορροπίας. Είναι μια επικίνδυνη και αποδομητική υπεργολαβία, μια καθ’ όλα υπαγορευμένη διαδικασία που αποσκοπεί στην συστημική καθήλωση ΤΟΣΟ της επιτελικής σκέψης ΟΣΟ και της επιχειρησιακής δράσης στο πλαίσιο των συμμαχικών δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί και αυτή η εξέλιξη επιδεινώνει έτι περαιτέρω την πραγματική θέση της χώρας στο περιφερειακό σύστημα.<br /><br />Οι Πρέσπες δημιούργησαν μια νέα πραγματικότητα που αντί να περιορίσει οδηγεί σε περαιτέρω κλιμάκωση την ρητορική της αποσταθεροποίησης στην Βαλκανική, ενώ έχει διευρύνει δραματικά το εύρος των πιέσεων που ασκούνται στην χώρα μας, ακόμη και από τους υποτιθέμενα «στρατηγικούς» μας συμμάχους…<br /><br />Οι περιφερειακές συνευρέσεις πολυδιαφημίστηκαν στο πλαίσιο της ενεργειακής ασφάλειας, αλλά δεν προσέλαβαν την πολυπόθητη στρατηγική φυσιογνωμία που θα μπορούσε να τις αναγορεύσει σε πραγματικό πολλαπλασιαστή ισχύος για την ντε φάκτο επιβολή της περιφερειακής σταθερότητας και την συλλογική εφαρμογή των κανόνων Δικαίου, ως μόνων ικανών να ακυρώσουν στην πράξη την νεο-οθωμανική φαντασίωση, αποπέμποντάς την οριστικά στα αζήτητα της Ιστορίας…<br /><br />Και φυσικά οι μυστικές διαβουλεύσεις… Οι διαρκείς «συμμαχικές» πιέσεις και οι απαράδεκτες σε βάρος της χώρας μας συμπεριφορές… Αλλά και η σταδιακή διολίσθηση στην φαρσοκωμωδία της συνετούς διαχείρισης, με την οποία ερωτοτροπεί η συστημική στρατηγική σκέψη και η πολιτική τάξη της χώρας, έχουν δημιουργήσει μια νέα κατάσταση που στο εσωτερικό αναζητά εναγωνίως την τυπική νομιμοποίησή της ενώ επιβαρύνει δραματικά την ήδη δεινή θέση της χώρας με νέα επικίνδυνα και δυσκολοξεπέραστα τετελεσμένα.<br /><br />Αυτό λοιπόν είναι το «καθήκον» το οποίο ανέλαβε με απόφαση του ΚΥΣΕΑ να φέρει σε πέρας ο κ. Ντόκος. Και όσοι θεωρούν ότι η χώρα μας επιτέλους αποκτά Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας συναισθανόμενη την ισχυροποιημένη θέση της μέσα σε ένα περιβάλλον περιφερειακής αστάθειας με πολλές και ενδιαφέρουσες προκλήσεις, καλό θα είναι να αλλάξουν πλευρό.<br /><br />Κάθε σοβαρή συζήτηση για Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας προϋποθέτει…<br /><br />Α. Προετοιμασία της Διεθνούς κοινότητας και δη του εγγύς και ευρύτερου γεωπολιτικού περιβάλλοντος, γι’ αυτό που πραγματικά αλλάζει. Πρωτίστως αναφορικά με την εθνική αποφασιστικότητα στην διαχείριση των καθημερινών μικρών και μεγάλων προκλήσεων έναντι πάντων… Αυτό προφανώς ΔΕΝ προκύπτει μέσα από τις πολιτικές της περιστολής του εύρους των «κόκκινων γραμμών» όπως για παράδειγμα με την τυπική συρρίκνωση των χωρικών υδάτων στα 6 νμ, αντί για την δυναμική επέκτασή τους στα 12 νμ, όπως ακριβώς ορίζει το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας…<br /><br />Β. Σειρά διπλωματικοπολιτικών πρωτοβουλιών που οριοθετούν ένα νέο σύστημα προτεραιοτήτων και μια συνολικά νέα αντίληψη γι’ αυτό που είθισται να αποκαλείται «Εθνικό συμφέρον»… Κάτι τέτοιο φυσικά δεν διαφαίνεται από μια χώρα που επιμένει να σέρνεται πίσω από την επιθετική ατζέντα της Τουρκίας και των τετελεσμένων της, ενώ θα έπρεπε να αποφασίσει να σύρει την γειτονική χώρα πίσω από τα Εθνικά Ιστορικά Δίκαια, τα οποία οφείλει να αναδιατυπώσει δυναμικά ΚΑΙ στο επίπεδο της Διεθνούς Διπλωματίας…<br /><br />Γ. Στοχευμένη προβολή ισχύος σε ότι αφορά στην αντίληψη για την ενότητα του Έθνους και την διαχείριση των κρίσιμων εθνικών υποθέσεων… Προφανώς ούτε και αυτό το είδαμε παρατηρώντας την χώρα μας να αποστασιοποιείται διακριτικά από την υποχρέωση υπεράσπισης της Κύπρου διολισθαίνοντας στην Τουρκικής έμπνευσης και κοπής Διζωνική Δικοινοτική, αντί να αναβαθμίσει άμεσα, αιφνίδια και ολοκληρωμένα το προνομιακό ιστορικό πλεονέκτημα της δίδυμης γεωπολιτικής υπόστασης του Ελληνισμού σε μητροπολιτική Ελλάδα και Κύπρο, με στόχο την ουσιαστική και πολύπλευρη ισχυροποίηση του Εθνικού χώρου. Και φυσικά…<br /><br />Δ. Μια αλληλουχία διαφορετικών χειρισμών, τόσο κατά την άσκηση της Εθνικής κυριαρχίας όσο και σε όλα τα Διεθνή Φόρα, που θα σταματήσει να παραπέμπει σε άτολμο, άβουλο, συμβιβασμένο και φτωχό συγγενή, αλλά σε μια χώρα που σέβεται τον εαυτό της και εμφανίζεται έναντι πάντων, αποφασισμένη να υπερασπιστεί και να διεκδικήσει τα αυτονόητα, χωρίς συμβιβασμούς και χωρίς να επιτρέπει σε κανέναν να διανοηθεί ότι μπορεί να την θεωρεί δεδομένη, να την αγνοεί και πολύ περισσότερο να την προσπερνά επιδεικτικά στους σχεδιασμούς του.<br /><br />Και όλα τα παραπάνω είναι προαπαιτούμενα, διότι μόνο μια χώρα που εμφανίζεται αποφασισμένη να λειτουργήσει σε ένα περιβάλλον αυξημένων προσδοκιών, έχει την δυνατότητα να μην υποβαθμίσει σε μια περί διαγραμμάτων συζήτηση την υπόθεση που αφορά στην στρατηγική για την Εθνική της Ασφάλεια, αλλά να την αναβαθμίσει σε ένα ουσιαστικό εργαλείο προσέγγισης ενός ολοκληρωμένου Εθνικού στρατηγικού δόγματος, στο πλαίσιο μιας νέας επικαιροποιημένης Μεγάλης Ιδέας που να αγκαλιάζει και να εμπνέει το σύνολο του Ελληνισμού, που θα ισχυροποιεί και δεν θα διαπραγματεύεται τον Εθνικό ζωτικό χώρο, και που θα μπορεί να παρεμβαίνει στις περιφερειακές εξελίξεις, διαθέτοντας όραμα και διεκδικώντας τον αναβαθμισμένο ρόλο και λόγο που της ανήκει δικαιωματικά, στο περιβάλλον της νέας περιφερειακής ισορροπίας ισχύος.<br /><br />Φυσικά για όλα τα παραπάνω, ΔΕΝ συζήτησε το Ελληνικό ΚΥΣΕΑ και ΔΕΝ αποτελούν ούτε κατά διάνοια μέρος της διαχειριστικής υπεργολαβίας που ανέλαβε να διεκπεραιώσει ο κ. Ντόκος και η οποία φέρει ανεξίτηλη την σφραγίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ.<br /><br />Και επειδή στο περιφερειακό σύστημα, ουδείς βυζαίνει το δάκτυλο, τα μηνύματα τα οποία εξέπεμψε το ΚΥΣΕΑ υπήρξαν απολύτως σαφή και τα επίχειρα αυτής της «σπουδαίας» συνεδρίασης θα τα εισπράξει η πατρίδα μας με πολύ οδυνηρό τρόπο την αμέσως επόμενη περίοδο. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς καθρεφτάκια για τους ευκολόπιστους. Θα επανέλθουμε…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ή μια ακόμη αποδομητική υπεργολαβία με ανάδοχο το ΕΛΙΑΜΕΠ;

Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Πληροφορηθήκαμε ότι το ΚΥΣΕΑ κατά την τελευταία συνεδρίασή του, διαπίστωσε την ανάγκη να εκπονηθεί μια νέα Στρατηγική Ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ΕΛΙΑΜΕΠ, ο κ. Τσούκαλης και οι τουρκικές επεκτατικές αξιώσεις

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/07/eliamep_ellinotourkika_slpress.jpg" /><br /><br /><b>Εμφιετζόγλου Πρόδρομος</b><br />Το ΕΛΙΑΜΕΠ (Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής και Εξωτερικής Πολιτικής), ιδρύθηκε το 1988 με σκοπό, όπως υποδηλώνει ο τίτλος του την «μελέτη και τον διάλογο σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας στην ευρύτερη γειτονιά της Ελλάδας». Αργότερα, το 1993 μετονομάσθηκε σε Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής. Ήτοι εμμέσως μετετράπη σε κατά βάση ευρωπαϊκό Ίδρυμα. Όλως περιέργως όμως, διατήρησε τον πρότερο τίτλο του!<br /><br />Στα πρώτα του βήματα εθεώρησα θετική την δραστηριότητα του ΕΛΙΑΜΕΠ και μάλιστα χρηματοδότησα μία εκδήλωσή του. Επαίνεσα, επίσης, τις θέσεις του για το Κοσσυφοπέδιο και σε συνάντηση με τον Αμερικάνο πρέσβη και τον κ. Βερέμη είχα τονίσει ότι συμφωνώ με τις απόψεις του και είχα συστήσει στον πρέσβη να τις προσέξει ιδιαίτερα.<br /><br />Αργότερα σε συνάντηση στα γραφεία της εταιρείας μου, με τους κ.κ. Βερέμη και Κουλουμπή, εζητήθη η συνδρομή μου προς την εύρεση ή παραχώρηση χώρων για τη στέγαση των γραφείων του Ιδρύματος. Ακολούθησε ανταλλαγή απόψεων για την ελληνική εξωτερική πολιτική και ιδιαίτερα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Διαπίστωσα μία γενική αντίληψη συμβιβαστικής πολιτικής με την Τουρκία, παρά τα τόσα παθήματα που δεν είχαν γίνει μαθήματα.<br /><br />Τους τόνισα ότι διαφωνώ, ότι η υποχώρηση στις τουρκικές διεκδικήσεις σε ουδέν ωφελεί, παρά σε έγερση νέων απαιτήσεων και πιθανώς νέων ελληνικών υποχωρήσεων. Επί έτη παρακολουθούσα το έργο και τις ημέρες του ΕΛΙΑΜΕΠ, διαφωνώντας με τις απόψεις του, αλλά και εντυπωσιαζόμενος από την αποδοχή του από μεγάλο τμήμα του πολιτικού συστήματος, του επιχειρηματικού κόσμου και των δημοσιογράφων. Επί κυβερνήσεων Σημίτη μάλιστα, οι απόψεις ΕΛΙΑΜΕΠ-Σημίτη ήταν παρόμοιες, αν όχι ταυτόσημες.<br /><br />Στο αρχικό του στάδιο, το ΕΛΙΑΜΕΠ χρηματοδοτείτο κυρίως από το ελληνικό δημόσιο. Τώρα πλέον κυρίως από ευρωπαϊκά προγράμματα, χωρίς να διευκρινίζεται εάν πρόκειται για ελληνικά προγράμματα που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ ή άλλα, ή απευθείας από την ΕΕ.<br />Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι περίπου το 10% των εσόδων του προέρχεται από ξένες πρεσβείες (μεταξύ των οποίων της Γερμανίας, της Βρετανίας και τις Ισπανίας).<br /><br />Απόψεις και χρηματοδότηση<br /><br />Και γεννάται το εύλογο ερώτημα: Εάν χρηματοδοτείσαι από μια πρεσβεία, μπορεί να είσαι τελείως αμερόληπτος με την χώρα που εκπροσωπεί; Ή μήπως –έστω και υποσυνείδητα– επηρεάζεσαι και τουλάχιστον μειώνεις την ένταση κάποιας κριτικής; Μήπως ακόμα ο φόβος διακοπής της χρηματοδότησης σε ωθεί στην καλύτερη περίπτωση να “στρογγυλεύεις” την κριτική; Ομοίως, ερωτήματα δημιουργεί η συνεργασία του ΕΛΙΑΜΕΠ με το τουρκικό Πανεπιστήμιο Bilgi. Υπό κανονικές συνθήκες, μία τέτοια συνεργασία θα ήταν απολύτως φυσιολογική, αλλά με τις συνθήκες που επικρατούν στην Τουρκία προκύπτει πρόβλημα.<br /><br />Χαρακτηριστικό των προσφάτων απόψεων του ΕΛΙΑΜΕΠ για τα ελληνοτουρκικά είναι το άρθρο του προέδρου του κ. Τσούκαλη στα “Νέα” (25.01.2021), με τίτλο “Ναρκοπέδιο”. Εκεί θέτει με πλάγιο τρόπο το ερώτημα: «Δώδεκα μίλια στο Αιγαίο και πόλεμος;» Τί διαφέρει το ερώτημα του κ. Τσούκαλη από το τουρκικό casus belli; Η έμμεση πλην σαφής παρότρυνσή του είναι να υποχωρήσουμε στον τουρκικό εκβιασμό. Και πόσα μίλια να τους… παραχωρήσουμε για να “αποφύγουμε τον πόλεμο”; Τρία, τέσσερα, ή μήπως να παραμείνουμε στα έξι και να μειώσουμε και τον εναέριό μας χώρο από 10 στα έξι;<br /><br />Και καλά, ο κ. Τσούκαλης μας “έσωσε” από τον πόλεμο(!) για τα χωρικά ύδατα. Αν οι “σύμμαχοί” μας οι Τούρκοι μας εκβιάσουν για να αποστρατικοποιήσουμε τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, θα μας “ξανασώσει”, θέτοντας και πάλι τροποποιημένο το εκβιαστικό δίλημμα: «αποστρατικοποίηση ή πόλεμος;» Και που ακριβώς σταματάει αυτή η αλυσίδα των εκβιαστικών διλημμάτων;<br /><br />Η ελληνική “πατέντα”<br /><br />Μας λέτε κ. Τσούκαλη –με έμμεσα υποτιμητικό ύφος– να μην ασκήσουμε το κυριαρχικό μας δικαίωμα, υποκύπτοντας στον φόβο του πολέμου. Η απάντηση είναι και χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων και “μη πόλεμος”. Πως γίνεται αυτό; Εάν η Ελλάδα έχει ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, δηλαδή αποτελεσματική αποτρεπτική ικανότητα, τότε η Τουρκία δεν θα τολμήσει όχι πόλεμο, αλλά ούτε καν “επακούμβηση”. Έτσι, θα λυθεί και το πρόβλημά σας κ. Τσούκαλη για τη διαφορά χωρικών υδάτων και εναερίου χώρου, 12 μίλια και στη θάλασσα και στον αέρα.<br /><br />Ισχυρίζεται ακόμη ο κ, Τσούκαλης ότι αν επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα θα εμποδίσουμε την ναυσιπλοΐα της γειτονικής χώρας. Ακριβώς το τουρκικό επιχείρημα! Παρατηρούμε γενικά ότι οι θέσεις του προέδρου του ΕΛΙΑΜΕΠ και τα επιχειρήματα της Άγκυρας συμπίπτουν και δυστυχώς πολλοί ξένοι αλλά και δικοί μας τα δέχονται και τα “καταπίνουν αμάσητα”. Ας δούμε όμως τον συνημμένο χάρτη, με τις δύο κύριες γραμμές ναυσιπλοΐας στο Αιγαίο, ήτοι την Δυτική από Ελλήσποντο προς Ιόνιο και την Ανατολική από Ελλήσποντο προς Ανατολική Μεσόγειο.<img height="453" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/07/%CE%B5%CE%BC%CF%86%CE%B9.jpg" width="640" />Συνημμένο 1: Χάρτης με Διαδρομές<br /><br />Η δυτική διέρχεται από τα στενά Ευβοίας-Άνδρου, Κέας-Μακρονήσου και Κυθήρων-Ελάφονήσου, η δε ανατολική μεταξύ Ψαρών-Χίου και Αμοργού-Κινάρου. Οι αποστάσεις εμφαίνονται στον παρακάτω συνημμένο πίνακα. Όλες είναι μικρότερες των 12 ναυτικών μιλίων, ήτοι αποτελούν χωρικά ύδατα και με το σημερινό εύρος. Η απόσταση μάλιστα Κύθηρα-Ελαφόνησος ανέρχεται σε μόλις 4,5 ναυτικά μίλια.<br /><img height="445" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/07/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82-354.png" width="640" />Συνημμένο 2: Πίνακες Αποστάσεων<div><br />Η ελεύθερη ναυσιπλοΐα<br /><br />Και ερωτώ τους Τούρκους αλλά και τον κο Τσούκαλη: Υπήρξε ποτέ πρόβλημα ναυσιπλοΐας, εμπόδισε ή παρεμπόδισε ποτέ ελληνική κυβέρνηση τα διερχόμενα πλοία; Αντιθέτως οι πάντα υποχωρητικές ελληνικές κυβερνήσεις ανέχθηκαν και δεν αντέδρασαν σε πλοία και υποβρύχια του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, που διέρχονται χωρίς να τηρούν καν τις υποχρεώσεις της αβλαβούς διέλευσης, όπως ορίζει το διεθνές δίκαιο.<br /><br /></div><div>Λοιπόν, είναι σαθρό το επιχείρημα των Τούρκων που υιοθετεί ακρίτως ο πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ για να μην ασκήσει η Ελλάδα το κυριαρχικό της δικαίωμα για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας; Όπως τώρα, έτσι ελεύθερα θα περνούν τα πλοία όταν τα επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα, διότι η χώρα μας πιστεύει στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Άλλοι την παραβιάζουν.<br /><br />Άλλωστε και η Ρωσία που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στο Αιγαίο, δηλώνει ότι δεν έχει αντίρρηση με την άσκηση του κυριαρχικού μας δικαιώματος. Λυπούμαι για την σύγκλιση του ΕΛΙΑΜΕΠ με τις τουρκικές αξιώσεις. Λυπάμαι που διαπιστώνω για πολλοστή φορά ότι οι θέσεις του κ. Τσούκαλη και ευρύτερα του ΕΛΙΑΜΕΠ είναι εθνικά επικίνδυνες, διότι υπονομεύουν ύπουλα το ηθικό του ελληνικού λαού, δημιουργώντας αμφιβολίες. Κατά την άποψή μου, πρόκειται για μορφή ψυχολογικού πολέμου κατά της Ελλάδας, με σκοπό να γίνουν πιο εύκολα δεκτές οδυνηρές εθνικές υποχωρήσεις. Φτάνουν πια, όμως,</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το ΕΛΙΑΜΕΠ, ο κ. Τσούκαλης και οι τουρκικές επεκτατικές αξιώσεις

Εμφιετζόγλου Πρόδρομος Το ΕΛΙΑΜΕΠ (Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής και Εξωτερικής Πολιτικής), ιδρύθηκε το 1988 με σκοπό, όπως υποδηλώνει ο τίτλος ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Λιβύη στον δρόμο του πουθενά…

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/07/dbeibah-1.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />«Οι δρόμοι που τραβάμε… στο πουθενά μας πάνε» λέει ένα λαϊκό τραγούδι, το οποίο όμως μπορεί άριστα να περιγράψει την κατάσταση σήμερα στη Λιβύη. Ειδικά, μετά τις θυελλώδεις και άκαρπες συνομιλίες των Λίβυων εκπροσώπων, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, για τη χάραξη πορείας προς τις εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τον Δεκέμβριο. Η αποτυχία των συνομιλιών στο να επιφέρουν έναν συμβιβασμό θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τον οδικό χάρτη που είχε δημιουργήσει ελπίδες για τον τερματισμό μιας δεκαετίας χάους.<br /><br />Συνολικά 75 αντιπρόσωποι εξέφρασαν τις θέσεις τους σε συναντήσεις στη Γενεύη την περασμένη εβδομάδα. Αν και οι συνομιλίες παρατάθηκαν κατά μία ημέρα δεν προέκυψε συμφωνία όχι μόνον για τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, αλλά και για τους όρους. Σημειώνεται ότι στο πλαίσιο της κατάπαυσης του πυρός που συμφωνήθηκε τον Οκτώβριο 2020, συγκροτήθηκε τον περασμένο Μάρτιο προσωρινή κυβέρνηση για να προετοιμάσει τις προεδρικές και κοινοβουλευτικές εκλογές της 14ης Δεκεμβρίου. Τα μέλη του Φόρουμ Πολιτικού Διαλόγου (LPDF) δεν κατάφεραν ωστόσο να συμφωνήσουν για τη συνταγματική βάση των εκλογών.<br /><br />Η αποστολή του ΟΗΕ για τη Λιβύη προειδοποίησε ότι «προτάσεις που δεν καθιστούν εφικτές τις εκλογές» στην συμφωνημένη ημερομηνία θα απορριφθούν. Αυτό όμως είναι ευχολόγιο. Αν και οι διαφορές που προέκυψαν ήταν αναμενόμενες είναι προφανές ότι πίσω από τις αντικρουόμενες απόψεις υπάρχει επιρροή ξένων δυνάμεων. Ο καθηγητής Khaled al-Montasser προσδιόρισε τρεις τάσεις: «Μια πρώτη ομάδα ζήτησε να αναβληθούν οι εκλογές για το επόμενο έτος, μια δεύτερη επιθυμεί μόνο τις κοινοβουλευτικές εκλογές και μια τρίτη παραμένει δεσμευμένη στον οδικό χάρτη», ο οποίος προβλέπει τόσο βουλευτικές όσο και προεδρικές εκλογές.<br /><br />Σημειώνεται ότι τα μέλη του Πολιτικού Φόρουμ έπρεπε να είχαν συμφωνήσει μέχρι την 1η Ιουλίου, ώστε το Κοινοβούλιο να εγκρίνει τον εκλογικό νόμο. Αν και αρχικά υπήρχε συναίνεση, ορισμένα μέλη υπέβαλαν νέες προτάσεις, προσπαθώντας να αποφύγουν τη δέσμευση για διεξαγωγή εκλογών. Ο καθηγητής Νομικής Jalal al-Fitouri είπε ξεκάθαρα ότι «ξένα κράτη ασκούν πίεση σε όσους τα εκπροσώπησαν στο Φόρου Πολιτικού Διαλόγου στη Γενεύη». Όπως συμπλήρωσε ο καθηγητής Khaled al-Montasser αυτό γίνεται γιατί θέλουν «να διασφαλίσουν ότι οι “δικοί τους” άνθρωποι θα είναι στην εξουσία για να εκπροσωπήσουν τα συμφέροντά τους στην κερδοφόρα μεταπολεμική ανοικοδόμηση της Λιβύης».<div><br />Παραμένουν μισθοφόροι στη Λιβύη<br /><br />Οι διαφωνίες τρενάρουν όμως και την προϋπόθεση που είναι η απόσυρση όλων των ξένων δυνάμεων. Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι 20.000 ξένοι μαχητές (και μισθοφόροι) παραμένουν στη Λιβύη. Η Τουρκία αρνείται πεισματικά να αποσύρει τον στρατό της, επικαλούμενη τη συμφωνία Ερντογάν-Σάρατζ, αλλά δεν κάνει καμία αναφορά στους χιλιάδες τζιχαντιστές που έστειλε από τη Συρία. Η Άγκυρα έχει, άλλωστε, υψηλές πολιτικές και οικονομικές φιλοδοξίες για την πλούσια σε πετρέλαιο Λιβύη. Τους δικούς της μισθοφόρους της Wagner διατηρεί και η Ρωσία, ενώ αρκετούς μαχητές, κυρίως από χώρες της Αφρικής, έχει στη διάθεσή του και ο Χαφτάρ.<br /><br />Ποιοι κερδίζουν όμως από την προδιαγεγραμμένη αποτυχία του Φόρουμ; Εκείνοι που επιθυμούν την αναβολή των εκλογών, αλλά και όσοι εργάζονται για την παράταση της θητείας της κυβέρνησης Ντμπεϊμπά. Πίσω από αυτή βρίσκονται οι ισλαμιστές που εκπροσωπούνται από πολέμαρχους και διεφθαρμένους πολιτικούς. Την ίδια ώρα, ηττημένη είναι η διεθνής κοινότητα, καθώς οι δηλώσεις της Διάσκεψης του Βερολίνου I και II, τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας πήγαν στράφι.<br /><br />Το γεγονός ότι ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Λιβύη, πρέσβης Ρίτσαρντ Νόρλαντ, επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς ορισμένων Λίβυων πολιτικών υπέρ των εκλογών προκαλεί τουλάχιστον αμηχανία. Λες και η Ουάσιγκτον ικανοποιείται από αυτά που ακούει σε επίσημες συναντήσεις και δεν διαθέτει τα εργαλεία για να δει τις πραγματικές προθέσεις πίσω από δηλώσεις.<br /><br />Εξ αρχής λιβυκά ΜΜΕ υποστήριξαν ότι το Φόρουμ δεν θα κατέληγε σε συμφωνία, επειδή υπάρχουν κόμματα, τα οποία γνωρίζει πολύ καλά ο Νόρλαντ, που δεν θέλουν εκλογές τον Δεκέμβριο, ούτε την επίτευξη συμφιλίωσης και το τέλος της κρίσης. Τα λόγια του Νόρλαντ επιβεβαιώνουν ότι η Ουάσιγκτον ασχολείται με τα προσχήματα. Οι αποφάσεις των Λίβυων δεν λαμβάνονται σε επίσημες συναντήσεις, αλλά σε ιδιωτικές συζητήσεις και οι πολιτικές εξελίξεις δεν διαμορφώνονται από κόμματα με δημόσιες αναφορές και δεσμεύσεις.<br /><br />Η πολιτική δυναμική στη Λιβύη καθορίζεται από αλληλένδετους περιφερειακούς, φυλετικούς και χρηματοοικονομικούς παράγοντες. Σήμερα, ιδίως στα δυτικά της χώρας, καθορίζονται από διαπραγματεύσεις μεταξύ διεφθαρμένων πολιτικών, οικονομικών παραγόντων, πολέμαρχων και ηγετών του πολιτικού Ισλάμ. Οι περισσότεροι μάλιστα από αυτούς, αν όχι όλοι, έχουν επηρεαστεί από την ομπρέλα της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας. Πολλοί Λίβυοι πιστεύουν ότι οι Τούρκοι δεν θα βρίσκονται στη χώρα τους εάν δεν υπήρχε πράσινο φως από τις ΗΠΑ.<br />Η Μουσουλμανική Αδελφότητα<br /><br />Όταν η σχεδιάστρια του οδικού χάρτη, Στέφανι Ουίλιαμς, ανακοίνωσε τη λίστα αυτών που επέλεξε για να συμμετάσχουν στο Φόρουμ Πολιτικού Διαλόγου, ήταν σαφές ότι φύτευε τους σπόρους της καταστροφής για το έργο που της είχε ανατεθεί. Κι αυτό γιατί εκχώρησε 45 από τις 75 έδρες στη Μουσουλμανική Αδελφότητα και σε φατρίες που βρίσκονται κοντά σε αυτήν. Με απλά λόγια, έδωσε την πλειοψηφία του Φόρουμ σε άτομα που επωφελούνται από την κρίση και σε αυταρχικές προσωπικότητες που θεωρούν τον εαυτό τους υπεράνω της λαϊκής βούλησης. Λίβυοι αναλυτές θεωρούν, μάλιστα, ότι υπήρχε πρόθεση με σκοπό τη νίκη μιας ομάδας επί ολόκληρης της λιβυκής κοινωνίας.<br /><br />Όταν έγινε λόγος για οικονομική διαφθορά και χορήγηση τεράστιων ποσών, ώστε να επηρεαστούν οι άνθρωποι στο Φόρουμ στη σύνοδο της Τύνιδας, ο ΟΗΕ είπε ότι θα διεξαχθεί έρευνα, της οποίας τα ευρήματα όμως “θάφτηκαν”, αν και κάποια διέρρευσαν τον περασμένο Ιανουάριο. Η Αποστολή του ΟΗΕ υποτίθεται ότι δεν επιθυμούσε να επηρεάσει το αποτέλεσμα των εκλογών στη σύνοδο της Γενεύης (Φεβρουάριος), ούτε την ψήφο στον Ντμπεϊμπά για να σχηματίσει κυβέρνηση (Μάρτιος).<br /><br />Οι του ΟΗΕ δεν ήταν εξοικειωμένοι με τις τοπικές ραδιουργίες. Την περασμένη εβδομάδα, οι φατρίες που απορρίπτουν τις εκλογές ουσιαστικά τινάζουν στον αέρα την προσπάθεια για ειρηνική λύση. Έτσι, αυτό που φυτεύτηκε από την Ουίλιαμς θερίστηκε από το νέο απεσταλμένο του ΟΗΕ Jan Kubis. Η εξέλιξη ήταν προδιαγραμμένη, καθώς η Μουσουλμανική Αδελφότητα δεν ήθελε εκλογές, τις οποίες γνώριζε εκ των προτέρων ότι δεν μπορούσε να κερδίσει. Στο παρελθόν, άλλωστε, είχε αρνηθεί να αποδεχθεί τα αποτελέσματα των εκλογών του 2014 και η διεθνής κοινότητα την είχε επιβραβεύσει με τη Συμφωνία Skhirat, τον Δεκέμβριο 2015.<br /><br />Οι ξένες δυνάμεις<br /><br />Η διεθνής κοινότητα επέλεξε, σκόπιμα ή όχι, να περιθωριοποιήσει τον λιβυκό λαό, προωθώντας στοιχεία που δεν τον εκπροσωπούν. Όσοι εξαρχής έβλεπαν ένα προδιαγεγραμμένο ναυάγιο, θεωρούν ότι υπήρχε σαφές σχέδιο για τη σύνδεση της πολιτικής λύσης με οντότητες και άτομα που να εγγυώνται τα συμφέροντα ξένων δυνάμεων.<br /><br />Η Αποστολή του ΟΗΕ επέτρεψε σε ορισμένους να αμφισβητήσουν το εκλογικό σώμα της Λιβύης, ακόμη και την ικανότητά του να επιλέγει τους κυβερνήτες του. Στόχος ήταν βέβαια ο αποκλεισμός ορισμένων προσωπικοτήτων, επειδή δεν ταιριάζουν με τα συμφέροντα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και των σύμμαχων της. Έτσι φτάσαμε στην εκτροπή από το πιο σημαντικό στάδιο του οδικού χάρτη.<br /><br />Η σύνοδος του Φόρουμ στη Γενεύη τελείωσε με τους κραταιούς της διεθνούς κοινότητας (Αμερικανοί, Ευρωπαίοι και Ρώσοι) να προσπαθούν να οδηγήσουν τα πράγματα σε κατεύθυνση που είναι κόντρα στη βούληση των Λίβυων πολιτών, αλλά εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Στην πραγματικότητα, οι ίδιοι αυτοί παράγοντες αγνοούν σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση που υπάρχει στη Λιβύη από το 2011, σε αντίθεση με τους Τούρκους που έχουν ξεκάθαρο σχέδιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Λιβύη στον δρόμο του πουθενά…

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος «Οι δρόμοι που τραβάμε… στο πουθενά μας πάνε» λέει ένα λαϊκό τραγούδι, το οποίο όμως μπορεί άριστα να περιγράψει την κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αντεπίθεση της Αθήνας στην Ανατολική Μεσόγειο - Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ μπλοκάρουν την Τουρκία μέσω East Med

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-07/agogos-eastmed.jpg?itok=CyXhziL9" width="640" /><br /><br />Τις ευαίσθητες ισορροπίες που διαμορφώνονται ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά και τις υπόλοιπες χώρες της περιοχής, όπως η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ, αποτυπώνει ο διαρκής επανασχεδιασμός των ερευνών που έχουν προγραμματιστεί προκειμένου να χαραχθεί η (θεωρητική προς το παρόν) πορεία του αγωγού East Med.<br /><br />Σύμφωνα με τον Βασίλη Νέδο στην Καθημερινή, Ελλάδα, Κυπριακή Δημοκρατία και Ισραήλ έχουν μισθώσει το γαλλικών συμφερόντων ερευνητικό σκάφος «Nautical Geo», με σκοπό την τέλεση σεισμικών και υποθαλάσσιων ερευνών στην ευρύτερη περιοχή ανάμεσα στην Κύπρο και την Κρήτη (και, βεβαίως, την Κύπρο και το Ισραήλ), ώστε να αποτυπωθούν τα δεδομένα που είναι απαραίτητα για την προώθηση των εργασιών τού υπό σχεδιασμό αγωγού. <br /><br />Το ερευνητικό πλοίο επρόκειτο να ξεκινήσει τις εργασίες του από την κυπριακή ΑΟΖ, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν πραγματοποιήθηκε, γι’ αυτό και ήδη πλέει προς την ελληνική ΑΟΖ. Εντός της εβδομάδας το «Nautical Geo» αναμένεται να κινηθεί στην ευρύτερη περιοχή της Κρήτης, εντός της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), δίχως ωστόσο να έχει αποσαφηνιστεί αν θα πραγματοποιηθούν οι προγραμματισμένες εργασίες.<div><br />Πίσω από τις μετακινήσεις του ερευνητικού πλοίου κρύβονται μια σειρά από διπλωματικές διεργασίες. Η πλέον προφανής αφορά τη διαρκή απειλή που υπάρχει εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία. Η σχεδιαζόμενη φιέστα στο Βαρώσι με επικεφαλής τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η προαναγγελία περισσότερων γεωτρήσεων, η ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας στον κατεχόμενο βορρά του νησιού και η ευθεία πίεση για αλλαγή της μεθοδολογίας της λύσης του Κυπριακού έχουν δημιουργήσει έναν ασφυκτικό κλοιό για τη Λευκωσία. <br /><br />Την ίδια στιγμή, οι Τούρκοι έχουν ανακοινώσει έρευνες ανάμεσα στη Μικρά Ασία και το ψευδοκράτος, σε μια περιοχή την οποία οι γνώστες της ενεργειακής πολιτικής της Αγκυρας αντιλαμβάνονται πολύ καλά. Πρόκειται για περιοχές στις οποίες δεν έχουν πραγματοποιηθεί τρισδιάστατες έρευνες, παρά μόνο κάποιες δύο διαστάσεων σε ορισμένα σημεία. Αυτό σημαίνει ότι η ολοκλήρωση των τρισδιάστατων ερευνών σε αυτή την περιοχή θα αποδεσμεύσει τα ερευνητικά σκάφη της τουρκικής εταιρείας πετρελαίου (ΤΡΑΟ), για επέκταση των ερευνών και σε άλλα σημεία στην ανατολική Μεσόγειο. Πρακτικά, η ανησυχία εντοπίζεται στην πιθανότητα η Αγκυρα να ενεργοποιήσει την απειλή για έρευνες νότια της Κρήτης, σε συνδυασμό με ένταση της κακόβουλης επιρροής της στην Τρίπολη, με σκοπό τη διαιώνιση της εκκρεμότητας του Λιβυκού και την ακύρωση των σχεδιαζόμενων εκλογών της 24ης Δεκεμβρίου. <br /><br />Στην Αθήνα δεν υπάρχει καμία βούληση να δυναμιτιστεί το κλίμα σε μια περίοδο κατά την οποία έχει εξασφαλιστεί αυτή η πρόσκαιρη αλλά σίγουρα πολύτιμη ανάπαυλα στις εντάσεις. Ο σχεδιασμός της πορείας του «Nautical Geo» στην ευρύτερη περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ στα ανατολικά της Κρήτης δεν είναι βεβαίως γνωστή, ωστόσο είναι παραπάνω από προφανές ότι οι Τούρκοι παρακολουθούν με ιδιαίτερη προσοχή. Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν οι εργασίες αυτές δεν ολοκληρωθούν σε αυτή τη φάση, θα συνεχιστούν τους επόμενους μήνες. <br /><br />Παράλληλα, ωστόσο, Αθήνα και Κάιρο θα εντείνουν τις δικές τους διμερείς επαφές, για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να συνεργαστούν στον ενεργειακό τομέα, μάλιστα εντός της οριοθετημένης ΑΟΖ Ελλάδας και Αιγύπτου. Ουδείς τρέφει αυταπάτες σχετικά με τη διάρκεια της ύφεσης των τουρκικών σχεδιασμών και προκλήσεων στην ανατολική Μεσόγειο και στην πράξη άπαντες αναμένουν να δουν πώς θα εξελιχθεί η κατοχική φιέστα του κ. Ερντογάν και του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, το οποίο, πλέον, είναι βυθισμένο σύσσωμο στο εθνικιστικό – ισλαμιστικό τέλμα που το έχει τοποθετήσει ο ηγέτης του.</div><div><br /></div><div>Κινήσεις στο παρασκήνιο<br /><br />Παρά την αποκαλούμενη επιχείρηση γοητείας, η Αγκυρα συνεχίζει να υπονομεύει παρασκηνιακά διάφορες συλλογικές δράσεις του ΝΑΤΟ, κάτι που διευκολύνεται από το τουρκικό επιχείρημα περί ισχυρής παρουσίας στη Βαλτική, στη Μαύρη Θάλασσα αλλά και την πρόθεση να αναλάβει τη φύλαξη του αεροδρομίου της Καμπούλ στο Αφγανιστάν. Η Αγκυρα ενοχλείται από το σύνολο των νατοϊκών δράσεων στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο και η δράση της SNMG-2 για το προσφυγικό είναι μια ενδεικτική περίπτωση. <br /><br />Εσχάτως, η Αγκυρα υπονομεύει σε επίπεδο ΝΑΤΟ και την πολύ σημαντική αποστολή των UAV τύπου RQ-4 D (Black Hawk) τα οποία επιχειρούν για λογαριασμό της Συμμαχίας από τη βάση της Σιγκονέλα στην Ιταλία, με σκοπό να παρέχουν εικόνα από μια ευρεία περιοχή, η οποία, βεβαίως, περιλαμβάνει το Αιγαίο. Καθώς δεν μπορούν να διακόψουν την αποστολή, οι Τούρκοι σε αυτή τη φάση έχουν μπλοκάρει τουλάχιστον δύο φορές την αύξηση του προϋπολογισμού της αποστολής των Global Hawk, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή το θέμα να έχει φθάσει στη στρατιωτική επιτροπή του ΝΑΤΟ, ενώ συνήθως αυτά τα ζητήματα λύνονται σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο. <br /><br />Οι Τούρκοι επικαλούνται οικονομική δυσχέρεια, ωστόσο από το μέγεθος του προγράμματος (αυτή τη στιγμή κοστίζει περί τα 100 εκατ. ετησίως για το ΝΑΤΟ και το βάρος μοιράζονται και οι 30 χώρες που συμμετέχουν στη Συμμαχία), είναι σαφές ότι οι ενστάσεις της Αγκυρας εδράζονται στην ενόχλησή της από την εμπλοκή «τρίτων» στις διαφορές της με την Αθήνα. Τα προβλήματα που εγείρει η τουρκική πλευρά στην υλοποίηση της νατοϊκής αυτής δράσης έχουν ενοχλήσει πάντως αρκετούς συμμάχους, συμπεριλαμβανομένων των Αμερικανών.<br /><br />Επίσκεψη στο Κάιρο<br /><br />Η σύσφιγξη των σχέσεων με τον αραβικό κόσμο αποτελεί από τις βασικές προτεραιότητες της ελληνικής διπλωματίας. Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας μεταβαίνει την Τρίτη στο Κάιρο, όπου θα υπογράψει ένα μνημόνιο κατανόησης με τον γενικό γραμματέα του Αραβικού Συνδέσμου, Αχμέντ Αμπούλ Γκεΐτ. Τυπικά η Ελλάδα θα γίνει χώρα-παρατηρητής στον Αραβικό Σύνδεσμο, ουσιαστικά ωστόσο θα επικυρώσει τις πολύ στενές σχέσεις της με χώρες όπως η Αίγυπτος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και η Σαουδική Αραβία. Οι θέσεις του Αραβικού Συνδέσμου και της Ελλάδας για την Τουρκία ταυτίζονται. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την 154η τακτική σύνοδο του Συνδέσμου σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών τον περασμένο Σεπτέμβριο, είχε υιοθετηθεί ψήφισμα με τίτλο «Τουρκικές παρεμβάσεις στα εσωτερικά των αραβικών χωρών», με κύριο σκοπό τότε την καταδίκη της τουρκικής κακόβουλης επιρροής σε Λιβύη, Ιράκ και Συρία.<br /><br />Εκτοτε, και συγκεκριμένα τον περασμένο Μάρτιο, ο Αραβικός Σύνδεσμος επανήλθε καταδικάζοντας τις παρεμβάσεις της Τουρκίας σε Λιβύη και Συρία, με διακριτή αναφορά στην παραβίαση της κυριαρχίας του Ιράκ από τις τουρκικές δυνάμεις. Ο κ. Δένδιας δεν πρόκειται, βεβαίως, να περιοριστεί στις επαφές του με τον Αραβικό Σύνδεσμο και, πέρα από τις πολύ στενές σχέσεις με Αίγυπτο και ΗΑΕ, αναμένεται να επιδιώξει στενότερη συνεργασία και με άλλα αραβικά κράτη, όπως η Ιορδανία, το Μπαχρέιν και το Ιράκ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αντεπίθεση της Αθήνας στην Ανατολική Μεσόγειο - Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ μπλοκάρουν την Τουρκία μέσω East Med

Τις ευαίσθητες ισορροπίες που διαμορφώνονται ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά και τις υπόλοιπες χώρες της περιοχής, όπως η Κυπριακή...

Διαβάστε την συνέχεια

Λιβύη: Τσαμπουκάδες από Τουρκία & Μουσουλμανική Αδελφότητα-Φορτώνει μισθοφόρους

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-07/3725.jpg?itok=fuoB2JV3" width="640" /><br />Αμερική: Φύγετε τώρα-Μισρί: Πρώτα να φύγουν οι άλλοι και μετά οι Τούρκοι-Συναντήσεις του εκπροσώπου του ΟΗΕ <br />“Ανάβει το φυτίλι” και πάλι στη Λιβύη... Περισσότεροι από 150 υποστηριζόμενοι από την Τουρκία Σύριοι μαχητές ετοιμάζονται για ανάπτυξη στη Λιβύη, ανέφερε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (SOHR).<br /><br />Σύμφωνα με την ομάδα παρακολούθησης που εδρεύει στο Λονδίνο, οι μαχητές θα αντικαταστήσουν εκείνους που θα επιστρέψουν στη Συρία πριν από τις 15 Ιουλίου. Το αεροπλάνο που θα μεταφέρει τη νέα ομάδα από την Τουρκία στη Λιβύη θα μεταφέρει τους άλλους μαχητές στην επιστροφή του. «Η εναλλαγή των μισθοφόρων πραγματοποιείται τακτικά, κάθε 15 ημέρες… Η Τουρκία διατηρεί τον ίδιο αριθμό μισθοφόρων στις βάσεις της στη Λιβύη», αναφέρει η έκθεση του SOHR.<br /><br />Η Τουρκία ανέπτυξε χιλιάδες Σύριους μαχητές στη Λιβύη μεταξύ του 2019 και του 2020 για να υποστηρίξει τους συμμάχους της, ενώ υπολογίζεται πως περισσότεροι από 6.000 μισθοφόροι βρίσκονται ακόμη στη χώρα. Τον περασμένο Ιούνιο, η Άγκυρα έστειλε περισσότερους από 500 μισθοφόρους στην Τρίπολη. Αρχικά, η Τουρκία υποσχέθηκε στους Σύριους μαχητές μηνιαίο μισθό έως 2.000 $ για μάχη στη Λιβύη. Τώρα, ωστόσο, οι περισσότεροι μαχητές λαμβάνουν μόλις 500 $ το μήνα.<br /><br />Η Τουρκία αγνοεί αιτήματα από την Αίγυπτο και ΗΠΑ, για απόσυρση των μισθοφόρων από τη Λιβύη για σχεδόν ένα χρόνο τώρα. Η πρόσφατη πρόοδος στην ειρηνευτική διαδικασία εντός της Λιβύης δεν άλλαξε τη θέση της Άγκυρας. Πέρυσι, αρκετές αναφορές αποκάλυψαν ότι η Τουρκία σχεδιάζει να διατηρήσει μόνιμη στρατιωτική παρουσία στη Λιβύη, κυρίως στην αεροπορική βάση al-Watiya και στο λιμάνι της Μισράτα.<br /><img src="" /><br /><br /><div>Αμερικανός αξιωματούχος: Πιέζουμε την Τουρκία να φύγει από τη Λιβύη<br /><br />Ο αναπληρωτής βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Joey Hood τόνισε ότι οι ξένες δυνάμεις πρέπει να φύγουν από τη Λιβύη, αποκαλύπτοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ένα αντιτρομοκρατικό δίκτυο σε όλη τη Λιβύη, σύμφωνα με τον ίδιο.<br /><br />Ο Χουντ σε δηλώσεις του στο «Al Arabia / Al Hadath» είπε: «Θέλουμε να διεξαχθούν οι εκλογές στη Λιβύη εγκαίρως», προσθέτοντας ότι «η Λιβύη είναι ένα κράτος χωρίς συνοχή από το 2011 περίπου».<br /><br />«Για παράδειγμα, το κύριο σημείο πίεσης εδώ, είναι ο λαός της Λιβύης ο οποίος συμφώνησε για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια. Είναι αλήθεια ότι διαφωνούμε σε πολλά θέματα, αλλά συμφωνούμε ως προς την ανάγκη αποχώρησης των ξένων δυνάμεων, όπως είδατε στις 23 Οκτωβρίου πέρυσι όταν το Φόρουμ Πολιτικού Διαλόγου της Λιβύης και η Στρατιωτική Επιτροπή 5 + 5 εξέδωσαν συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και την απέλαση όλων των ξένων δυνάμεων, και με αυτές εννοούν τον κάθε Σύριο, κάθε Τούρκο και όλους τους άλλους».<br /><br />Επεσήμανε ότι η απομάκρυνση των μισθοφόρων «έχει γίνει πιο επείγουσα, καθώς είδα τι συνέβη με τον Πρόεδρο του Τσαντ από τους αντάρτες που βρίσκονταν στη νότια Λιβύη. Σοκαρίστηκε πραγματικά ο κόσμος, συγκλονίζοντας τους ίδιους τους Λίβυους.<br /><br /><br />Γι’ αυτό είδα τον υπουργό Εξωτερικών, τον πρωθυπουργό, να βγαίνει με θάρρος και να λέει ξανά και ξανά «Όλοι έξω», και τους υποστηρίζουμε».<br /><br />Όσον αφορά τους «μισθοφόρους της Τουρκίας», ο Τζόι Χουντ τόνισε ότι «η Άγκυρα είναι έτοιμη να προχωρήσει όσο άλλοι είναι, επίσης, έτοιμοι να προχωρήσουν. Και έτσι, χρειαζόμαστε κάποιο είδος υπό παρακολούθηση από τον ΟΗΕ, όπου κάθε πλευρά μπορεί να επαληθεύσει ότι η άλλη λαμβάνει επίσης μέτρα για να αποσύρει τους μαχητές της».<br /><br />Σχετικά με τους Τούρκους πρόσθεσε επίσης:<br /><br />«Έτσι μιλάμε με τους συμμάχους μας στην Τουρκία και άλλους στην Ευρώπη, καθώς και στα Ηνωμένα Έθνη για να δούμε πώς μπορεί να γίνει αυτό, γιατί προφανώς οι Λίβυοι το θέλουν να γίνει το συντομότερο δυνατό. Και θέλουμε να δούμε τις εκλογές να πραγματοποιούνται στις 24 Δεκεμβρίου, έτσι ώστε μια νέα κυβέρνηση να μπορεί να πάρει την εξουσία και, στη συνέχεια, να αποφασίσει ποιες σχέσεις συνεργασίας ασφάλειας θέλει να δημιουργήσει με συμμάχους του ΝΑΤΟ όπως με την Τουρκία, ή με τη Ρωσία, ή με την Ελλάδα, τις Ηνωμένες Πολιτείες, ή την Αίγυπτο και με οποιαδήποτε χώρα σε όλο τον κόσμο όπως θα ήθελε να κάνει οποιαδήποτε κυρίαρχη κυβέρνηση».<br /><br /></div><div>Ο απεσταλμένος του ΟΗΕ στον Χαφτάρ<br /><br />Η Στρατιωτική Επιτροπή της Γενικής Διοίκησης του Εθνικού Στρατού της Λιβύης (LNA), πραγματοποίησε συνάντηση με τον απεσταλμένο του ΟΗΕ στη Λιβύη, Ján Kubiš, στην πόλη της Βεγγάζης, δήλωσε ο αξιωματούχος του LNA, Στρατηγός Khaled Mahjoub.<br /><br />Σε δηλώσεις, ο Al-Mahjoub πρόσθεσε ότι στη συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, συζήτησαν τις αποφάσεις της Γενεύης και τους τρόπους εφαρμογής τους. «Η συνάντηση επικεντρώθηκε επίσης στην εκκένωση εκ των ξένων δυνάμεων, στην επιτάχυνση της απέλασης μισθοφόρων και στην ολοκλήρωση της ασφάλειας του κύριου παραλιακού δρόμου για να το ανοίξει», σημείωσε.<br /><br />Ο Al-Mahjoub επεσήμανε ότι στη συνάντηση συζητήθηκε επίσης ο μηχανισμός αποσυναρμολόγησης ένοπλων ομάδων.<br /><br />Νωρίτερα, ο Kubiš πραγματοποίησε συνάντηση με το Γενικό Διοικητή του LNA, Στρατάρχη Khalifa Haftar, στο Al Rajma. Η συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε παρουσία της αντιπροσωπείας των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβύη (UNSMIL), ήταν μια ευκαιρία «να συζητηθούν οι τελευταίες εξελίξεις στη σκηνή της Λιβύης και να υπογραμμιστεί η ανάγκη διεξαγωγής των εκλογών κατά την προγραμματισμένη ημερομηνία το τέλος του τρέχοντος έτους », δήλωσε το LNA σε δήλωση στο Facebook.<br /> <br />Αλ Μισρί: Μόνο η Τουρκία βοήθησε<br /><br />Την ίδια στιγμή οι φιλοτουρκικές δυνάμεις...αντεπιτίθενται!<br /><br />Ο Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου της Λιβύης, Αλ Μισρί, δήλωσε ότι μόνο η Τουρκία ανταποκρίθηκε στην έκκλησή τους για βοήθεια και δήλωσε ότι οι τουρκικές δυνάμεις στη Λιβύη και οι μισθοφόροι δεν μπορούν να εξομοιωθούν.<br /><br />Σε συνάντηση με εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών και μέλη του Τύπου στην πρωτεύουσα Τρίπολη, ο Πρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου της Λιβύης (DYK) Khalid al-Mishri έκανε σημαντικές δηλώσεις. Απαντώντας στην ερώτηση σχετικά με τα αποτελέσματα της Δεύτερης Διάσκεψης του Βερολίνου, η οποία ασχολήθηκε με την ξένη στρατιωτική παρουσία στη Λιβύη, ο Μισρί σημείωσε ότι οι τουρκικές δυνάμεις στη Λιβύη ήταν στη χώρα μετά από πρόσκληση της κυβέρνησης της Λιβύης και στο πλαίσιο των υπογεγραμμένων νόμιμων συμφωνιών .<br /><br />Αξιολογώντας την παρουσία ξένων δυνάμεων και μισθοφόρων στη Λιβύη, ο Μίσρι είπε: "Η Λιβύη είναι η γη των Λιβύων. Κατ 'αρχήν, δεν θέλουμε να υπάρχει ξένη δύναμη στη γη μας", δήλωσε ο Μισρί, προσθέτοντας: “Ζητήσαμε βοήθεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αλγερία, την Ιταλία, την Τουρκία και το ΝΑΤΟ. Μόνο η Τουρκία απάντησε στο κάλεσμα μας”<br /><br />"Η νέα διοίκηση ήρθε ως αποτέλεσμα μιας συναίνεσης και, δυστυχώς, με μια παράξενη κοινοπραξία", ο Μίσρι πρόσθεσε. Χαρακτήρισε “πλευρά του επιτιθέμενου” τον Khalifah Haftar, “όχι των ενεργών και πραγματικών πολιτικών κομμάτων της Λιβύης”.<br /><br />Για τους μισθοφόρους<br /><br /></div><div>Δηλώνοντας ότι πιστεύουν στη σταδιακή έξοδο όλων των ξένων στη Λιβύη, ο Mishri είπε ότι θα ξεκινήσει πρώτα με τους ξένους μισθοφόρους. Ο Μίσρι είπε ότι ειδικά οι μισθοφόροι από το Τσαντ και οι Σουδανοί, και έπειτα ξένοι μαχητές από χώρες όπως τα ΗΑΕ , ενώ αναφέρθηκε συγκεκριμένα και στην ρωσική ομάδα Βάγκνερ. “Μπορούμε να μιλήσουμε για την αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων μετά από αυτά. Γιατί; Επειδή όλα αυτά τα μέρη, εκτός από τις τουρκικές δυνάμεις, ήρθαν με ανεπίσημους και παράνομους τρόπους. Η Τουρκία, ήρθε με νόμιμο, επίσημο, εμφανή και γνωστό τρόπο. Επομένως, δεν μπορούν να φύγουν μαζί”, είπε.<br /><br />Λιβύη: Διαδήλωση αλληλεγγύης προς την Τουρκία και εναντίον του Χαφτάρ<br /><br />Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε στην Τρίπολη, κατά της προ ημερών δράσης του πλήθους στην πόλη Τομπρούκ της ανατολικής Λιβύης όπου ποδοπάτησαν δημόσια την τουρκική σημαία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λιβύη: Τσαμπουκάδες από Τουρκία & Μουσουλμανική Αδελφότητα-Φορτώνει μισθοφόρους

Αμερική: Φύγετε τώρα-Μισρί: Πρώτα να φύγουν οι άλλοι και μετά οι Τούρκοι-Συναντήσεις του εκπροσώπου του ΟΗΕ “Ανάβει το φυτίλι” και πάλι στη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καταναγκαστική διπλωματία: Η λύση στην τουρκική επιθετικότητα;

<img height="446" src="https://www.ptisidiastima.com/wp-content/uploads/2021/03/geetha-hydra-agenor-1.png" width="640" /><br /><br /><b>Ισίδωρος Νομικός</b><br />Η καταναγκαστική διπλωματία (coercive diplomacy) είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες πρακτικές στις διακρατικές σχέσεις και ενσωματώνει την πεμπτουσία της τέχνης της διπλωματίας, δηλαδή την επίτευξη πολιτικών στόχων και προώθηση του εθνικού συμφέροντος ενός κράτους, χωρίς να χρειαστεί να καταφύγει σε πόλεμο, ή στη χείριστη των περιπτώσεων, να καταφύγει σε μικρής κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις.<br /><br />Η καταναγκαστική διπλωματία μπορεί να συνοψιστεί στο παρακάτω απόφθεγμα:<br /><br />“Μπορείς να ισχυριστείς ότι είσαι πραγματικά επιτυχημένος όχι όταν κερδίσεις εκατό νίκες σε εκατό μάχες, αλλά όταν νικήσεις τον εχθρό σου χωρίς καν να τον πολεμήσεις” (ελεύθερη απόδοση από Σουν Τζου, Η Τέχνη του Πολέμου).<br /><br />Ασκώντας εξαναγκαστική διπλωματία, ένα κράτος μπορεί να επιβάλει τη θέλησή του στον αντίπαλό του, με την απειλή πολιτικών συνεπειών, όπως για παράδειγμα την αποπομπή από έναν διεθνή οργανισμό, τις οικονομικές κυρώσεις, όπως το εμπάργκο και την αναστολή μιας οικονομικής συμφωνίας ή ακόμη και την απειλή της χρήσης βίας.<br /><br />Η Τουρκία ασκεί σαφώς υποδειγματική καταναγκαστική διπλωματία στην ευρύτερη περιοχή μας, είτε με την απειλή χρήσης βίας (πχ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο), είτε με μικρής κλίμακας στρατιωτικές εμπλοκές σε Συρία, βόρειο Ιράκ και Λιβύη, ή ακόμη με την στρατιωτική παρουσία με βάσεις σε χώρες όπως το Κατάρ, η Σομαλία, το Σουδάν και πολλές ακόμη.<br /><br />Η Ελλάδα έχει δυο τρόπους για να ασκήσει καταναγκαστική διπλωματία. Πρώτον, μέσω της άσκηση βέτο στην ΕΕ, για αποφάσεις που ευνοούν την Τουρκία. Παράλληλα, συμμαχίες και προσεταιρισμοί άλλων χωρών με ανάλογες αντιλήψεις, είναι πάντα χρήσιμες.<br /><br />Δεύτερον και σημαντικότερο. Διατήρηση ισχυρότατης αποτρεπτικής ισχύος. Αυτό μεταφράζεται σε ικανές Ένοπλες Δυνάμεις, που θα είναι σε σχέση να προβάλλουν ισχύ από το Αιγαίο ως την Ανατολική Μεσόγειο. Ακόμη πιο σημαντικό, η διακήρυξη αποφασιστικότητας προς πάσα κατεύθυνση, πως η Ελλάδα θα χρησιμοποιήσει τη στρατιωτική της ισχύ, εναντίον οποιουδήποτε απειλεί ή υπονομεύει τα ελληνικά συμφέροντα. Με λίγα λόγια, ξεκάθαρη απειλή χρήσης βίας.<br /><br />Ένα από τα “μειονεκτήματα” της καταναγκαστικής διπλωματίας, είναι πως ενώ θεωρητικά μπορεί να περιχαρακώσει έναν αντίπαλο, μπορεί ακόμη και να τον φέρει με την πλάτη στον τοίχο. Αυτός ο αντίπαλος είναι δυνητικά επικίνδυνος, από την άποψη πως μπορεί να επιλέξει τοπική ή γενικευμένη στρατιωτική αντιπαράθεση. Ως εκ τούτου, ο ασκών την τακτική της καταναγκαστικής διπλωματίας, θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να ανταποκριθεί στρατιωτικά ακόμη και σε πλήρη κλιμάκωση (jus ad bellum). Με λίγα λόγια, εκτός από προβολή ισχύος, θα πρέπει να διαθέτει τα μέσα να πολεμήσει (put your money where your mouth is).<br /><br />Όπως και με την έννοια της αποτροπής, έτσι και ο καταναγκασμός χαρακτηρίζεται από την απειλή χρήσης βίας. Στην περίπτωση του καταναγκασμού στο πλαίσιο του χειρισμού κρίσεων, όταν ο αντίπαλος παραβιάσει το status quo παρά τις απειλές μας (δηλαδή η αποτροπή μας καταρρεύσει), τότε μπορούμε να αποπειραθούμε να επαναφέρουμε την προϋπάρχουσα κατάσταση (status quo ante) με περιορισμένη, παραδειγματική μορφή βίας, χωρίς την καταφυγή σε γενικό πόλεμο.<br /><br />Οποιαδήποτε καταναγκαστική διπλωματική κίνηση βασίζεται σε μια υποκείμενη πεποίθηση εκ μέρους του εμπνευστή της ότι μπορεί να ανταπεξέλθει σε περίπτωση κλιμάκωσης. Εάν ο αντίπαλος αισθανθεί ότι είναι προτιμότερο να αντιδράσει δυναμικά, αντί να συμμορφωθεί, τότε ο “επιτιθέμενος” θα βρεθεί προ διλήμματος. Επομένως, θα πρέπει να κάνει προσεκτικούς υπολογισμούς, προτού εμπλακεί σε αυτήν τη στρατηγική.<br /><br />Οι απειλές χρήσης βίας, κατά παράδοση κατέλαμβαναν σημαντική θέση στη διπλωματία, οδηγώντας σε αποτελέσματα που κυμαίνονται από υποχωρήσεις/παραχωρήσεις του αντιπάλου, έως ένοπλες συγκρούσεις. Όπως ο Θουκυδίδης αποθανάτισε στον «διάλογο Αθηναίων-Μηλίων», και όπως ο Χίτλερ διεξήγαγε τις διαπραγματεύσεις του με τους Τσέχους, τους Πολωνούς και τους Βρετανούς, οι απειλές αποτελούν από αρχαιοτάτων χρόνων αναπόσπαστο μέρος της πρακτικής της διπλωματίας και της στρατηγικής.<br /><br />Συνοψίζοντας, η γενική ιδέα της καταναγκαστικής διπλωματίας είναι η προβολή και προάσπιση των συμφερόντων μιας χώρας, ενάντια σε έναν αντίπαλο, απειλώντας τον με χρήση βίας σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, απειλή η οποία θα θεωρηθεί πραγματική και ισχυρή, προκειμένου να πειστεί να υποχωρήσει.<div><br /></div><div><a href="https://www.ptisidiastima.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Καταναγκαστική διπλωματία: Η λύση στην τουρκική επιθετικότητα;

Ισίδωρος Νομικός Η καταναγκαστική διπλωματία (coercive diplomacy) είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες πρακτικές στις διακρατικές σχέσεις και...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινό πλήγμα σε Τουρκία: Τέλος ο αγωγός Κιρκούκ-Τσειχάν -Το πετρέλαιο των Κούρδων θα εξάγεται μέσω Ιορδανίας!

<a href="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/07/jordan-iraq-egypt-218x150.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="150" data-original-width="218" height="440" src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/07/jordan-iraq-egypt-218x150.jpg" width="640" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δίνουν ενεργειακή αυτονομία στους Κούρδους και αποδεσμεύουν το Ιράκ από τα τουρκικά δεσμά</span></h3><b>Bασίλης Καπούλας</b><br />Κολοσσιαία ενεργειακή συμφωνία κλείσθηκε μέσω Ισραήλ και ΗΠΑ για την ενεργειακή απεξάρτηση της Βαγδάτης και των Κούρδων του Β. Ιράκ από τα δεσμά της Άγκυρας και του αγωγού Κιρκούκ-Τσειχάν.<br /><br />Η κίνηση αυτή που θα υλοποιηθεί μέσω Ιορδανίας φέρνει σοβαρές ανακατατάξεις στην περιοχή.<br />Δεν είναι υπερβολή πως τίθενται οι οικονομικές βάσεις ενός κουρδικού κράτους καθώς το πετρέλαιο των Κούρδων θα εξάγεται προς το λιμάνι Ακάμπα της Ιορδανίας. Αυτό συνεπάγεται “ενεργειακή αυτονομία”.<br /><br />Aίγυπτος-Ιορδανία-Ιράν: Mια νέα συμμαχία στην Μέση Ανατολή λένε οι Ισραηλινοί<br /><br />“Ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα των τελευταίων ημερών είναι η επαναπροσέγγιση Ιράκ-Αιγύπτου-Ιορδανίας.<br /><br />Στα τέλη Ιουνίου πραγματοποιήθηκε Tριμερής Σύνοδος των ηγετών των τριών χωρών στην Βαγδάτη όπου αποφασίσθηκε η περαιτέρω ενίσχυση των σχέσεων τους” γράφουν ισραηλινά ΜΜΕ και προσθέτουν:<br />Οι τρεις χώρες αποφάσισαν:<br />Οικονομική ανάπτυξη, συνεργασία στους τομείς εμπορίου και ασφάλειας<br /> Έναρξη του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης των τριών χωρών<br /> Κατασκευή του αγωγού πετρελαίου Basra- Aqaba<br />Σύνδεση των δικτύων φυσικού αερίου μεταξύ Ιράκ και Αιγύπτου μέσω Ιορδανίας<br /><br />Όμως το καίριο ζήτημα που έχει ανακύψει ειδικά για την Τουρκία, είναι η έναρξη κατασκευής του αγωγού Basra- Aqaba.<br />Ο αγωγός αυτός:<br />Απελευθερώνει το Ιράκ από το Ιράν και την Τουρκία<br />Κλείνει τον ιρακινο-τουρκικό αγωγό Κιρκούκ-Τσεϊχάν. Το πετρέλαιο πλέον θα καταλήγει στο λιμάνι Ακάμπα της Ιορδανίας<div><br />Ισχυροποιεί το σενάριο ενός Κουρδικού κράτους: Το πετρέλαιο των Κούρδων από το Κιρκούκ αντί να μεταφέρεται Τουρκία και να εξάγεται, θα μεταφέρεται Ιορδανία. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με το πετρέλαιο των Κούρδων της Συρίας.<br />Σηματοδοτεί την σταδιακή έξοδο της Τουρκίας από το Βόρειο Ιράκ για να απελευθερωθεί η πολύπαθη χώρα. Είναι βέβαιο πως οι Πεσμεργκά και όχι μόνο θα στραφούν εναντίον της Τουρκίας σε λίγο καιρό…<br />Αν και όλοι εστιάζουν στα οφέλη της Αιγύπτου από την Συμφωνία αυτή, εντούτοις η συμφωνία δημιουργείται για να κτυπηθούν Τουρκία και Ιράν<br />Μην ξεχνάμε ότι πρόσφατα όπως αποκάλυψε το WarNews247, οι ΗΠΑ μεταφέρουν τρεις μεγάλες βάσεις και αποθήκες οπλισμών στην Ιορδανία. Συνεπώς η Ιορδανία πρόκειται να γίνει το κέντρο βάρους μιας νέας πολιτικής των ΗΠΑ.<br />Ο Μπάιντεν προσπαθεί να θέσει εντός των Συμφωνιών του Αβραάμ δύο χώρες που έμειναν εκτός: Την Ιορδανία και την Αίγυπτο.<br /><br />Ο αγωγός Basra – Aqaba είναι ένα παλιό σχέδιο. Προέκυψε κατά την διάρκεια του πολέμου Ιράκ-Ιράν λόγω των βομβαρδισμών των εγκαταστάσεων πετρελαίου του. Το σχέδιο ξεκίνησε το 1984 και ο αγωγός μπορούσε να μεταφέρει 1,5 εκατ. βαρέλια πετρελαίου την ημέρα. Αργότερα το Ιράκ εγκατέλειψε τον αγωγό υπέρ του αγωγού Ιράκ-Σαουδικής Αραβίας που θα συνέδεε την Basra με το Yanbu και την Ερυθρά Θάλασσα. O αγωγός σταμάτησε λόγω της κατάληψης του Κουβέιτ από το Ιράκ το 1990.</div><div><br />Σύνδεση με Κιρκούκ<br /><br />Aς πάμε τώρα και στο πιο σημαντικό σημείο: Ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Ιορδανίας Hala Zawati δήλωσε τα εξής:<br /><br />“Τα επόμενα βήματα θα είναι η επέκταση του αγωγού από τη Rumaila στη Μπάσρα στην περιοχή της Άκαμπα μήκους 1.700 χλμ. Ο Thamer Al-Ghadhban, πρώην υπουργός πετρελαίου του Ιράκ, δήλωσε:<br /><br />Το Ιράκ έχει ολοκληρώσει τις απαραίτητες προετοιμασίες για τις κατασκευαστικές εργασίες του αγωγού, χωρητικότητά-σύνδεσή του με τις πετρελαιοπηγές στο Κιρκούκ.<br /><br />H γραμμή εκτείνεται από την Rumaila στην Haditha, μήκους 700 χλμ και θα συνδεθεί με τις πετρελαιοπηγές του Κιρκούκ με ροή 1 εκατ βαρέλια ημερησίως.<br /><br />Υπάρχουν επίσης επτά γιγαντιαία αντλιοστάσια στη γραμμή, έξι μέσα στο Ιράκ και τρία μέσα στην Ιορδανία”.<br /><br />Την ένταξη της Ιορδανίας στην νέα Συμμαχία ήρθε να επιβεβαιώσει και ο γνωστός David Harris ο οποίος έγραψε πως “Συναρπαστικές εξελίξεις συμβαίνουν σε Μεσόγειο και Μέση Ανατολή. Μπαχρέιν, Κύπρος, Αίγυπτος, Ελλάδα, Ισραήλ, Ιορδανία και ΗΑΕ εμβαθύνουν τους δεσμούς τους σε διάφορους τομείς.<br /><br />Ταραξίες όπως το Ιράν και η Τουρκία προσπαθούν αλλά δεν θα πετύχουν να σαμποτάρουν τις προοπτικές της περιφερειακής συνεργασίας”.<br />Ισραηλινά ΜΜΕ: Σχέδιο Μπάιντεν για άξονα Αιγύπτου-Ιορδανίας-Ισραήλ<br /><br />Ο Τζο Μπάιντεν αναπτύσσει το δικό του σχέδιο για μια νέα Συμμαχία στη Μέση Ανατολή που θα υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ. Βασικό στοιχείο αυτής της νέας αμερικανικής στρατηγικής είναι μια σταθερή Ιορδανία.<br /><br />Για το λόγο αυτό μετέβη ο νέος ισραηλινός πρωθυπουργός Naftali Bennett στις 29 Ιουνίου στο Αμάν για την πρώτη του συνάντηση με τον βασιλιά Αμπντουλάχ. Πρόκειται για την πρώτη συνάντηση εδώ και πέντε χρόνια οποιουδήποτε Ισραηλινού ηγέτη με τον Ιορδανό Βασιλιά<br /><br />Το Ισραήλ υπέγραψε συμφωνία για διπλασιασμό της παροχής νερού στην άνυδρη Ιορδανία με επιπλέον 50 εκατομμύρια κυβικά μέτρα και αύξησε το ανώτατο όριο για τις εξαγωγές της Ιορδανίας στη Δυτική Όχθη από 160 εκατομμύρια σε 700 εκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Ο Βασιλιάς της Ιορδανίας ήταν επίσης ο πρώτος Άραβας ηγέτης τον οποίο δέχθηκε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τ. Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τζεν Ψάκη τόνισε τον ρόλο της Ιορδανίας ως «βασικού εταίρου ασφαλείας και συμμάχου των Ηνωμένων Πολιτειών» και είπε ότι η επίσκεψη «θα δείξει τον ηγετικό ρόλο της Ιορδανίας στην προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή».<br /><br />Την ίδια χρονική στιγμή συνέβη ακόμη ένα αξιοπρόσεχτο και σπάνιο γεγονός: Ο Αρχηγός των Μυστικών Υπηρεσιών της Αιγύπτου Abbas Kamel είχε μεταβεί στην Ουάσιγκτον μαζί με τον Mahmoud El Sisi, γιο του προέδρου Αλ Σίσι για διαβουλεύσεις με τον Διευθυντή της CIA, Willilam Burns.<br /><br />Σύμφωνα με ισραηλινές πηγές, ο στρατηγός Kamel και ο El-Sisi δεσμεύτηκαν να μοιράζονται σε τακτική βάση όλα τα στοιχεία και τις πληροφορίες που αποκτούν σχετικά με τις παλαιστινιακές τρομοκρατικές ομάδες, Χαμάς και φιλοιρανική ισλαμική τζιχάντ.<br /><br />Δείτε τους χάρτες<br /><br /><img height="403" src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/07/map-iraq-jordan.jpg" width="640" /><br /><br /><img height="511" src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/07/map-Middle_east_pipelines.jpg" width="640" /><br /><br /><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Ισραηλινό πλήγμα σε Τουρκία: Τέλος ο αγωγός Κιρκούκ-Τσειχάν -Το πετρέλαιο των Κούρδων θα εξάγεται μέσω Ιορδανίας!

Δίνουν ενεργειακή αυτονομία στους Κούρδους και αποδεσμεύουν το Ιράκ από τα τουρκικά δεσμά Bασίλης Καπούλας Κολοσσιαία ενεργειακή συμφωνία κλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ρώσοι στοχοποίησαν το ελληνικό πολεμικό πλοίο «Δανιόλος»- Μόσχα: "Βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση στη Μ. Θάλασσα"

<img height="381" src="https://pbs.twimg.com/media/E59MRr1X0AIIN0y?format=jpg&name=4096x4096" width="640" /><br /><br />Πρώτη φορά οι Ρώσοι βγάζουν ανακοίνωση για... ελληνικό πλοίο<br /><br />Σε ένα περίεργο μπαράζ ρωσικών δημοσιευμάτων στα όρια του ψυχολογικού πολέμου, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, ανακοίνωσε πως το Ταχύ Περιπολικό Κατευθυνόμενων βλημάτων κλάσης “Ρουσέν” του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού «Δανιόλος» βρίσκεται υπό “στενή παρακολούθηση” από το Ναυτικό της Ρωσίας.<br /><br />Επί της ουσίας οι Ρώσοι μιλούν για στοχοποίηση της ΤΠΚ «Δανιόλος» από δυνάμεις του ρωσικού Ναυτικού και της Αεροπορίας.<br />Σύμφωνα με την ρωσική ανακοίνωση:<br /><br />“Το Κέντρο Ελέγχου και Άμυνας της Ρωσίας ανέφερε πως ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας ελέγχει τις δράσεις του ελληνικού πολεμικού πλοίου ΤΠΚ «Δανιόλος» που εισήλθε στην περιοχή για την ΝΑΤΟϊκή άσκηση Sea Breeze.<br /><br />Οι δυνάμεις και τα μέσα του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας έχουν κινητοποιηθεί για την παρακολούθηση των ενεργειών του ΤΠΚ Δανιόλος, το οποίο εισήλθε στη Μαύρη Θάλασσα στις 10 Ιουλίου 2021» ανέφερε η ανακοίνωση<br /><br />Το περιστατικό ακολουθεί προκλήσεις, όπως της χαρακτηρίζει η Μόσχα, στη Μαύρη Θάλασσα εκ μέρους των κρατών του ΝΑΤΟ και εν μέσω της άσκησης Sea Breeze.<br /><br />Η Ρωσία δήλωσε νωρίτερα ότι οι προσπάθειες της Δύσης να «τεστάρει» τα σύνορα της Μαύρης Θάλασσας είναι «καταδικασμένες σε αποτυχία».<br /><br />Το αξιοσημείωτο είναι πως αρκετά ρωσικά ΜΜΕ έχουν την είδηση με το ελληνικό πλοίο πολύ “ψηλά”. Σημειώνουν δε πως προχτές είχε εισέλθει το USNS Yuma (T-EPF 8) expeditionary fast transport κλάσης Spearhead στη Μαύρη θάλασσα.<br /><br />Τα σκάφη του τύπου είναι σχεδιασμένα να μεταφέρουν φορτίο έως 600 τόνων σε αποστάσεις έως και 1.200 ν.μ. με μέση ταχύτητα 35 κόμβων.<br />Αμερικανός αναλυτής: Η Μόσχα στοχοποιεί μεμονωμένα πλοία του ΝΑΤΟ<br /><br />“Η αντίδραση της Μόσχας η οποία προσεγγίζει πλοία του ΝΑΤΟ έχει γίνει πιο ισχυρή. Συνολικά μέχρι τώρα το ρωσικό Ναυτικό έχει στοχοποιήσει τέσσερα πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ<br /><br />Σύμφωνα με τον Αμερικανό αναλυτή Peter Suciu, αυτό είναι εξαιρετικά ανησυχητικό. Οι Ρώσοι πρώτα άνοιξαν πυρ εναντίον του HMS Defender, μετά στοχοποίησαν την ολλανδική φρεγάτα. Τέλος στοχοποίησαν ιταλικό και ισπανικό πλοίο που συμμετείχαν στην ΝΑΤΟϊκή άσκηση Sea Breeze.<br /><br />Σύμφωνα με τον αναλύτή, η Μόσχα έχει αλλάξει τακτική. Η νέα τακτική αποτελείται από στοχοποίηση μεμονωμένων πλοίων του ΝΑΤΟ και όχι αντιμετώπιση της άσκησης στο σύνολο της όπως ίσχυε μέχρι τώρα.<br /><br /><img height="547" src="https://pbs.twimg.com/media/E59MS4sWEAkVXcX?format=jpg&name=4096x4096" width="640" /><br /><br /><img height="416" src="https://pbs.twimg.com/media/E59MWlEWYAQvQBo?format=jpg&name=4096x4096" width="640" /><br /><br /><img height="465" src="https://pbs.twimg.com/media/E59Mb2NXsAEXwWg?format=jpg&name=4096x4096" width="640" /><br /><a href="https://news.google.com/publications/CAAqBwgKMIS4pAswx8K8Aw?oc=3&ceid=GR:el"></a><br /><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Ρώσοι στοχοποίησαν το ελληνικό πολεμικό πλοίο «Δανιόλος»- Μόσχα: "Βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση στη Μ. Θάλασσα"

Πρώτη φορά οι Ρώσοι βγάζουν ανακοίνωση για... ελληνικό πλοίο Σε ένα περίεργο μπαράζ ρωσικών δημοσιευμάτων στα όρια του ψυχολογικού πολέμου, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κ. Γρίβας: Αυτοκτονία η αναγνώριση του Κοσόβου.

<div><br /></div><center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="366" src="https://www.youtube.com/embed/lhtrRGgC_DA" title="YouTube video player" width="680"></iframe></center><div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Κ. Γρίβας: Αυτοκτονία η αναγνώριση του Κοσόβου.

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Πραξικόπημα και Τουρκική Εισβολή: Παθολογίες και θεραπείες Τα λάθη που έγιναν και όσα δεν διδαχθήκαμε.

<br /><br /><br /><br /><br /><a href="https://www.facebook.com/sharer/sharer.php?u=https%3A%2F%2Fwww.huffingtonpost.gr%2Fentry%2Fpraxikopema-kai-toerkike-eisvole-patholoyies-kai-therapeies_gr_60e816a8e4b0adb9cbfb6b3e%3Fncid%3Dother_facebook_eucluwzme5k%26utm_campaign%3Dshare_facebook"></a><br /><a href="https://twitter.com/share?url=https%3A%2F%2Fwww.huffingtonpost.gr%2Fentry%2Fpraxikopema-kai-toerkike-eisvole-patholoyies-kai-therapeies_gr_60e816a8e4b0adb9cbfb6b3e%3Fncid%3Dother_twitter_cooo9wqtham%26utm_campaign%3Dshare_twitter&text=%CE%A0%CF%81%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%B7%CE%BC%CE%B1%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%95%CE%B9%CF%83%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%AE%3A%20%CE%A0%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B5%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%AF%CE%B5%CF%82"></a><br /><br /><a href="https://www.linkedin.com/shareArticle?mini=true&url=https%3A%2F%2Fwww.huffingtonpost.gr%2Fentry%2Fpraxikopema-kai-toerkike-eisvole-patholoyies-kai-therapeies_gr_60e816a8e4b0adb9cbfb6b3e"></a><br /><a href="mailto:?subject=%CE%A0%CF%81%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%B7%CE%BC%CE%B1%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%95%CE%B9%CF%83%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%AE%3A%20%CE%A0%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B5%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%AF%CE%B5%CF%82%20%7C%20HuffPost%20Greece&body=Article:%20https%3A%2F%2Fwww.huffingtonpost.gr%2Fentry%2Fpraxikopema-kai-toerkike-eisvole-patholoyies-kai-therapeies_gr_60e816a8e4b0adb9cbfb6b3e%3Fncid%3Dother_email_o63gt2jcad4%26utm_campaign%3Dshare_email"></a><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/https%3A%2F%2Fwww.huffingtonpost.gr%2Fentry%2Fpraxikopema-kai-toerkike-eisvole-patholoyies-kai-therapeies_gr_60e816a8e4b0adb9cbfb6b3e"></a><br /><br /><br /><br /><br /><img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/60e822fe410000cc5c81aeb3.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><br /><div><b>Δρ. Παναγιώτης Ήφαιστος*  </b><br />Τα σημαντικά, τα σπουδαία και τα διδακτικά απαιτούν θέαση της μεγάλης εικόνας, των διαχρονικών προσανατολισμών ενός έθνους εντός του οποίου εντάσσονται μεμονωμένα γεγονότα. Θέαση επίσης των βαθύτερων διαμορφωτικών δυνάμεων, των αποτελεσμάτων που προκαλούν οι αποφάσεις και η ανοδική ή καθοδική τροχιά στις ιεραρχίες ισχύος του διεθνούς συστήματος. Μόνο έτσι κανείς μπορεί να κατανοήσει τα αίτια των παθολογιών. Η ανάλυση του κράτους και της διεθνούς πολιτικής, έγραψε ο σημαντικότερος σύγχρονος επιστήμονας του Θουκυδίδειου Παραδείγματος <a href="https://piotita.gr/book-author/kenneth-waltz/">Kenneth Waltz,</a> είναι το αντίστοιχο της ιατρικής. Λάθος διάγνωση οδηγεί σε λάθος θεραπεία, σε βλάβες και πιθανότατα σε θάνατο. <br /><br />Το πραξικόπημα της επάρατης Χούντας και η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 είναι ένα μόνο επεισόδιο μιας αλληλουχίας συμφορών των συγχρόνων Ελλήνων. Εδώ δεν θα ήταν δυνατό να περιγράψουμε την μεγάλη εικόνα των δύο τελευταίων αιώνων.<br /><br />Επειδή αυτό αφορά ζωτικά το σήμερα, μπορούμε να επιχειρήσουμε μια συντομογραφική περιγραφή των προσανατολισμών της μεταπολεμικής περιόδου εντός των οποίων συντελέστηκε η συμφορά του 1974. Κανείς μπορεί να προτάξει τι είναι λογικό και ορθολογιστικό για ένα οποιοδήποτε κράτος. <br /><br />Πρώτον, εντός κάθε κράτους απαιτείται όχι μόνο συντελεστική πολιτισμική συνοχή αλλά και συντριπτική πολιτική συναίνεση ως προς τα ιεραρχημένα εθνικά συμφέροντα, εκ των οποίων η επιβίωση του κράτους, η ακεραιότητα της Επικράτειας και η εθνική ασφάλεια είναι κοινές έσχατες λογικές για όλους τους πολίτες και δεσμευτικές για την εκάστοτε πολιτική εξουσία. <br /><br />Τι ίσχυε μεταπολεμικά, μερικοί θα πουν μέχρι και τις μέρες μας ενώ εισερχόμαστε στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα; Η απάντηση είναι ότι οι εμφύλιες διαιρέσεις που αφετηρία έχουν την αποτυχία δημιουργία κράτους από τον<a href="https://piotita.gr/2020/03/23/%cf%80-%ce%ae%cf%86%ce%b1%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%bf-%ce%b9%cf%89%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%b4%ce%af%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9/"> Καποδίστρια</a> μετά την Επανάσταση, κορυφώθηκαν με τον άχαρο, άσκοπο, αχρείαστο, ξενοκινούμενο και βαθύτατα διαιρετικό εμφύλιο από το 1945-9. Άχαρος, άσκοπος και αχρείαστος επειδή γνωρίζουμε ότι δεν υπήρχε αμφιβολία ποιοι θα επικρατούσαν επειδή εάν μη τι άλλο όλα είχαν συμφωνηθεί στην Γιάλτα. Τα άλλα κράτη κατάφεραν να μην εισέλθουν σε εμφύλιο οι Έλληνες όχι.<br /><br />Δεύτερον, ερχόμενοι στην δεκαετία του 1960 η επάρατη χούντα δεν ήταν μόνο το εργαλείο των μυστικών υπηρεσιών των δυτικών δυνάμεων στους συνασπισμούς των οποίων ενώ η Ελλάδα από άποψη στρατηγικού ορθολογισμού σωστά εντάχθηκε, πλην, αντί να λειτουργεί ως κυρίαρχο κράτος ισότιμο με όλα τα άλλα, κυριάρχησε η λογική του «ανήκουμε». Μια τέτοια έννοια αντιβαίνει στην λογική της κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας που αποτελεί υψηλή αρχή και έσχατη κοσμοθεωρία όλων των κοινωνιών. <br /><br />Με μια τέτοια ανάποδη λογική εθνική στρατηγική και στρατηγικός ορθολογισμός δεν είναι δυνατό να υπάρξει. Επιπλέον, κατά την διάρκεια της ταραχώδους δεκαετίας του 1960 από τις παθολογίες της οποίας γεννήθηκαν πραξικοπήματα –των Συνταγματαρχών ήταν ένα από τα πολλά που οι ξένες υπηρεσίες ετοίμαζαν από καιρό–, αναπόφευκτα κυριάρχησαν άτομα σπιθαμιαίου αναστήματος της επάρατης χούντας,που αφενός δεν τιμούν τις Ελληνικές πολιτικές παραδόσεις και αφετέρου εκμηδένισαν κάθε ορθολογιστική στρατηγική πολιτική σκέψη της Μητρόπολης και των εμφύλια διαιρεμένων μελών της κοινωνίας. <br /><br />Τρίτον, η απουσία ορθολογιστικού στρατηγικού προσανατολισμού εντός των κατά τα άλλα ορθών συμμαχικών επιλογών καταμαρτυρήθηκε πολλές φορές<br /><br />Συνοψίζουμε. <br /><br />α) Τα γεγονότα του 1955 μετά βίας έγιναν γνωστά στην Ελλάδα. <br /><br />β) Ο Μακμίλλαν αγωνιώντας να αναβάλει την αυτοδιάθεση των Κυπρίων με επίσημη εμπλοκή της Άγκυρας γράφει στα απομνημονεύματά του ότι έμεινε έκπληκτος όταν μπλοφάροντας το 1955 κάλεσε τριμερή με συμμετοχή της Τουρκίας και η Αθήνα το αποδέχθηκε. <br /><br />γ) Ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των Ελλήνων της Κύπρου εκτός του ότι και αυτός εκκολάφθηκε μέσα σε εμφύλιες λογικές που μεταφέρθηκαν από την Μητρόπολη στην Μεγαλόνησο στερούταν υψηλής στρατηγικής για την οποία την κύρια ευθύνη θα έφερε η Μητρόπολη. <br /><br />δ) Ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αμφότεροι αναμφίβολα πρωταγωνιστές του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα δεν είχαν την αναγκαία πολιτική υπόσταση διαπραγμάτευσης με την Βρετανία και τις άλλες δυνάμεις. Ούτε βέβαια επικεφαλής μιας μη υπόδουλης κοινωνίας, της κυπριακής, λογικό ήταν να μην διαθέτουν πείρα και ηγετικές ικανότητες υψηλών βαθμίδων. Υπό άλλες συνθήκες ο ένας θα ήταν ένας άγνωστος απόστρατος του Ελληνικού εμφύλιου και ο άλλος ένας επίσκοπος χωρίς πολιτικές φιλοδοξίες. <br /><br />Λογικό ήταν την κύρια ευθύνη και την πρωτοβουλία των κινήσεων για αυτοδιάθεση των Ελλήνων της Κύπρου λογικά έπρεπε να είναι της Μητρόπολης. Η Αθήνα επιβαλλόταν να έχει πλήρη στρατηγική εποπτεία των εξελίξεων και τον πρωταγωνιστικό ρόλο για την επίτευξη της αυτοδιάθεσης που με όρους του δικαίου της αποαποικιοποίησης –ένα άτομο μια ψήφος διαφορετικά θα είχαμε 3000 κράτη που ήταν μια απόλυτα θεμιτή αξίωση– που αφορούσε το ένα δέκατο των συγχρόνων Ελλήνων (όσων δηλαδή απέμειναν μετά τις μετά-Επαναστατικές τραγωδίες, την συρρίκνωση της επιρροής στα Βαλκάνια και την συμφορά του 1922). <br /><br />ε) Προηγήθηκε όμως το απίστευτο σφάλμα αποδοχής εμπλοκής της Τουρκίας το 1955. Ακόμη χειρότερα ακολούθησε η ασφυκτική πίεση της πολιτικής ηγεσίας της Αθήνας για να αποδεχθεί η Κύπρος την αποικιοκρατική Ζυρίχη η οποία εμφύτευσε το διαίρει και βασίλευε (βέτο σε εθνική βάση) και προετοίμασε έτσι τα επόμενα γεγονότα που διαιωνίζουν την Βρετανική παρουσία και επιρροή στην Κύπρο. Δεν είναι του παρόντος, αλλά η συντρέχουσα δραστήρια Βρετανική εμπλοκή δεν είναι τυχαία και συνδέεται τόσο με την μετά-Μπρέξιτ εποχή όσο και με το πώς εξελίσσονται οι στρατηγικές σχέσεις ευρύτερα.<br /><br />στ) Ενώ πολλά άλλα θα μπορούσαν να αναφερθούν για να περιγράψουν την μεγάλη εικόνα, μονολεκτικά λέμε ότι μετά το 1960 δεν υπήρχε Ελληνική εθνική στρατηγική αλλά σκόρπιες και ασυντόνιστες επαφές και σχέδια που επέτειναν τις διαιρέσεις. Μετά τα πολύ καλά σχεδιασμένα, όπως και πάλι πολύ καλά γνωρίζουμε σήμερα, τα γεγονότα του 1963 υπήρξαν τουρκικές στρατιωτικές ενέργειες, Βρετανικοί ελιγμοί στα παρασκήνια και Αμερικανική προσπάθεια να μην οδηγηθούν σε σύγκρουση Ελλάδα και Τουρκία. <br /><br />Και πάλι, και παρά την πληθυσμιακή και στρατιωτική υπεροχή (Μεραρχία) της Ελλάδας οι διαπραγματευτικές προσεγγίσεις αποδείχθηκαν απελπιστικά ερασιτεχνικές και οι διαιρέσεις όλων με όλους γενικευμένες και βαθιές (καταμαρτυρούνται όλα στα πρακτικά του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ στην βάση των οποίων διεξάγεται μελέτη για τα κύρια και σημαντικά πριν την έλευση της επάρατης χούντας).<br /><br />ζ) Τα εξής, μεταξύ άλλων, κατέστησαν το πραξικόπημα αναπόδραστο:<br /><br />1) Οι τραγικές συναντήσεις των Συνταγματαρχών με την Τουρκία που κατέδειξαν τον ερασιτεχνισμό τους<br /><br />2) η επικράτηση του «πράκτορα των πρακτόρων» Ιωαννίδη που εκμηδένισε κάθε δυνατότητα ορθολογιστικών αποφάσεων στην Αθήνα<br /><br />3) το τραγικό λάθος του Γρίβα να δημιουργήσει την ΕΟΚΑΒ που μετά την ασθένειά του και τον θάνατό του αποδεδειγμένα ξέρουμε ότι περιέπεσε στον έλεγχο της χούντας και ξένων πρακτόρων<br /><br />4) ο εγκλωβισμός σε αυτή την εγκληματική χουντική οργάνωση πολλών αθώων και καλόπιστων που πίστεψαν στην ένωση και<br /><br />5) η –ίσως λόγω περιορισμένων δυνατοτήτων– παράλειψη του προέδρου Μακαρίου να ελέγξει δραστικά και αποτελεσματικά τις παρανομίες αλλά και να διεξάγει διεθνείς διαπραγματεύσεις παρακάμπτοντας τους χουντικούς πράκτορες της Αθήνας. <br /><br />η)Τι ακολούθησε; Μήπως ριζική ανασύνταξη; Μήπως καταπολέμηση των εμφύλιων συνδρόμων και εμφύλιων διαιρέσεων; Μήπως στρατηγική ανασύνταξη όχι μόνο αγοράζοντας όπλα αλλά και συγκροτώντας μια αξιόπιστη εθνική στρατηγική η οποία για να μην είναι παγιδευμένο το Ελλαδικό κράτος θα έπρεπε να καλύπτει και το μη κατεχόμενο μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας; Μήπως με στρατηγικό δόγμα για την αδιαπραγμάτευτη ασφάλεια του ενός δέκατου του Ελληνισμού; Μήπως με ενεργητική εκμετάλλευση των κατά τα άλλα σπάνιων αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του 1974,1975 και 1983;Μήπως με αναθεώρηση του «ανήκουμε στην Δύση και την Ευρώπη» και εδραίωση δόγματος κυρίαρχης ισότιμης συμμετοχής συμπεριλαμβανομένων άρτιων διαπραγματευτικών στρατηγικών για ισόρροπες συναλλαγές; <br /><br />θ) Δεν χρειάζεται καν να απαντήσουμε στα ερωτήματα που τέθηκαν μόλις ή άλλα παραπλήσια. Υπογραμμίζουμε μόνο τα εξής: <br /><br />1) Το δόγμα έκτοτε και εν πολλοίς και κατ’ ουσία και σήμερα –με στιγμιαίες εξαιρέσεις το 1983 και των από καιρό ανενεργό Ενιαίο Αμυντικό Χώρο– είναι ότι το ένα δέκατο του Ελληνισμού «κείται μακράν». <br /><br />2) Οι αναλυτές στο μέλλον δεν θα μπορέσουν να εξηγήσουν γιατί Λευκωσία και Αθήνα δέχθηκαν να μπουν στον πάγο οι αποφάσεις του ΣΑ του 1974,1975 και 1983 και γιατί αφέθηκαν να διολισθήσουν σε κάποιους μυστήριους και από άποψη κρατικής οργάνωσης παγκόσμια άγνωστους όρους όπως δικοινοτικό, διζωνικό και πολιτική ισότητα σε εθνική βάση. <br /><br />3) Δεν θα επεκταθούμε ως προς αυτό γιατί το αναλύσαμε σε άλλη περίπτωση. Τονίζεται μόνο ότι πρώτον, δεν δημιουργείται κράτος αλλά ένα διαιρεμένο κρατίδιο υπό τουρκική κυριαρχία, δεύτερον, δεν ζητάμε από τον ΟΗΕ να συμμορφωθούν όλοι με τις αποφάσεις του ΣΑ για την διεθνή τάξη, τρίτον, η Ελληνική πλευρά κρατεί σημαίες που γράφουν ΔΔΟ με πολιτική ισότηταπου εμπερικλείει όλες τις εκδοχές των τουρκικών θέσεων και τέταρτον, το πολιτικό προσωπικό πλέον φαίνεται να μην ασχολείται και να μην γνωρίζει καν τέτοιες … λεπτομέρειες. <br /><br />4) Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω τα παράνομα αποτελέσματα που δημιούργησε το πραξικόπημα του 1974 και η παράνομη εισβολή εκπληρώνουν τους Τουρκικούς σκοπούς που εδώ και δεκαετίες έθεταν και με πιο ρητό τρόπο διατύπωσε ο Αχμέτ Νταβούτογλου, για έλεγχο της Κύπρου («ακόμη και εάν δεν υπήρχε εκεί ένας τουρκοκύπριος»). <br /><br />5) Τέλος αλλά όχι το τελευταίο, ενώ εισήλθαμε στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων η Ελληνική πλευρά διανύει τον ύπνο τον αξύπνητο:<br /><br />α)Οποιοδήποτε είδος «ΔΔΟ με πολιτική ισότητα» εάν γίνει αποδεκτό από την Ελληνική πλευρ το ένα δέκατο του Ελληνισμού θα εισέλθει σε τροχιά αργού και βασανιστικού θανάτου όπως κάθε μειονότητα εντός των πεδίων της Τουρκικής κυριαρχίας.<br /><br />β) Η Τουρκία με ή χωρίς τον Ερντογάν γιγαντώνεται γεωπολιτικά-στρατηγικά, το Ελλαδικό κράτος παγιδεύεται στρατηγικάλόγω ομηρίας των Ελλήνων της Κύπρου αλλά και αλλαγές των γεωπολιτικών δεδομένων και<br /><br />γ) σε συνδυασμό με την αδυναμία εκπλήρωσης των προνοιών του διεθνούς δικαίου για την Ελληνική Επικράτεια το μέλλον πλέον είναι κάτι περισσότερο από δυσοίωνο και μάλιστα εντός ενός ραγδαία εξελισσόμενου στρατηγικού περιβάλλοντος που ευνοεί μεγάλες ανακατατάξεις ακόμη μεγάλες αναθεωρήσεις συνόρων. <br /><br />Ολοκληρώνουμε λοιπόν με την γνωστή θέση του κορυφαίου Αμερικανού διεθνολόγου Hans Morgenthau: «Βιώσιμο είναι το κράτος όταν διαθέτει επαρκή ισχύ (και στρατηγική) εκπλήρωσης των προνοιών του διεθνούς δικαίου για την Επικράτειά του». Στην περίπτωση της Ελλάδας του Δικαίου της Θάλασσας (Αιγιαλίτιδα, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ) και στην περίπτωση της Κύπρου, τις Υψηλές Αρχές του Διεθνούς Δικαίου του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και τις αποφάσεις του ΣΑ που ζητούσαν να τερματιστεί κάθε παρανομία και να διασφαλιστεί η ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πραξικόπημα και Τουρκική Εισβολή: Παθολογίες και θεραπείες Τα λάθη που έγιναν και όσα δεν διδαχθήκαμε.

Δρ. Παναγιώτης Ήφαιστος*   Τα σημαντικά, τα σπουδαία και τα διδακτικά απαιτούν θέαση της μεγάλης εικόνας, των διαχρονικών προσανατολισμών εν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι συμβαίνει με τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο

<img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/60db1bbe280000ad41700bf9.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η καινοφανής τουρκική θεωρία ως εργαλείο για την μείωση της ελληνικής ισχύος και την επέκταση στο Αιγαίου.</span></h3><b>Ηλέκτρα Νησίδου*  </b><br />Συχνά ακούμε στις ειδήσεις και στα Μ.Μ.Ε. την Τουρκία να κάνει λόγο για «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο Πέλαγος, για ουδέτερες θαλάσσιες περιοχές, ελληνική αυθαιρεσία και προκλητικότητα ακόμη. Είναι λογικό για μια χώρα όπως η Τουρκία, η οποία πασχίζει να εδραιώσει τη θέση της στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής ως περιφερειακή δύναμη αλλά και ως ηγέτιδα των ισλαμικών χωρών, να προσπαθεί να αποκτήσει ουσιαστική παρουσία τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Αν και δεν πρόκειται για μια παραδοσιακή θαλάσσια δύναμη όπως η Μ. Βρετανία, ή η Ελλάδα, η Τουρκία καταβάλει φιλότιμες προσπάθειες προκειμένου να εκσυγχρονίσει τον στόλο της, να ενδυναμώσει το θαλάσσιο εμπόριό της, αλλά και να ελέγξει ακόμη θαλάσσιες περιοχές και οδούς, οι οποίες θα την κρατήσουν όρθια για μερικές παρτίδες ακόμα στην παγκόσμια σκακιέρα. <br /><br />Όσον αφορά την επεκτατική της πολιτική, λοιπόν, κύριο εμπόδιο εδώ και δεκαετίες αποτελεί το ελληνικό κράτος. <br /><br />Αν και μικρό, το νησιωτικό κράτος της Ελλάδας διαθέτει πολύ μεγαλύτερη θαλάσσια επικράτεια ενώ αποτελεί διαχρονικά συνδετικό κρίκο τριών ηπείρων.<br /><br /><div>Το γεγονός ότι τα ελληνικά νησιά είναι πολυάριθμα και διασκορπισμένα αποτελεί πρόβλημα για την Τουρκία, καθώς δεν μπορεί να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της και αναγκάζεται να «κλειστεί» στα παράλιά της.<br /><br />Τα τουρκικά νησιά είναι ελάχιστα και δεν μπορούν να της προσφέρουν το εύρος των θαλάσσιων περιοχών που θα ήθελε.<br /><br />Επίσης, η Τουρκία γνωρίζει πως η Ελλάδα, όπως και κανένα άλλο κράτος, δεν πρόκειται να περιορίσει την επικράτειά της σε θάλασσα ή ξηρά, συνεπώς έπρεπε να βρει έναν άλλο τρόπο, προκειμένου να μικρύνει το εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων αλλά και εν γένει των ελληνικών θαλάσσιων ζωνών (υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ κλπ). Έτσι λοιπόν προέκυψε η ιδέα των «γκρίζων ζωνών».<br /><br />Οι «γκρίζες ζώνες» είναι θαλάσσιες περιοχές, σύμφωνα πάντα με το τουρκικό κράτος, στις οποίες βρίσκονται νησιά «ακαθορίστου κυριαρχίας» και οι οποίες δεν «καλύπτονται» από κάποια συνθήκη, που να προσδιορίζει ρητά την υπαγωγή τους στην επικράτεια του ελληνικού κράτους.<br /><br />Ο όρος «γκρίζες ζώνες» δεν έχει καταγραφεί στο Διεθνές Δίκαιο, αποτελεί μια τουρκική καινοτομία, μια θεωρία, η οποία αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για την τουρκική κυβέρνηση όσον αφορά το Αιγαίο και τις διεκδικήσεις της.<br /><br />Σύμφωνα με αυτή την τουρκική θεωρία, υπάρχουν ελληνικά νησιά στο Ανατολικό Αιγαίο, των οποίων η ελληνική κυριαρχία τίθεται υπό αμφισβήτηση, καθώς όπως υποστηρίζει η τουρκική πλευρά δεν μεταβιβάστηκαν μέσω κάποιας συνθήκης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην Ελλάδα και συνεπώς θα έπρεπε να ανήκουν στην Τουρκία ως διάδοχο κράτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Ο αριθμός των νησιών που συμπεριλαμβάνονται στις τουρκικές «γκρίζες ζώνες» κυμαίνεται στα 100-150 μικρού μεγέθους νησιά και περίπου 3.000 νησίδες και βράχους.<br /><br />Η Συνθήκη ειρήνης της Λωζάνης 1923 ορίζει (στα άρθρα 6, 12 και 16) ότι στην τουρκική επικράτεια υπάγονται μόνο τα νησιά που βρίσκονται σε απόσταση έως 3 ν. μ. από τα τουρκικά παράλια, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά με άλλη διάταξη ή συμφωνία για συγκεκριμένες νήσους.<br /><br />Επιπλέον, όσον αφορά την Ελλάδα, στο άρθρο 12 της ίδιας συνθήκηςαναφέρεται ότιτα νησιά του Βορείου Αιγαίου τίθενται υπό καθεστώς ελληνικής κυριαρχίας με εξαίρεση την Ίμβρο, την Τένεδο και τις Λαγούσες νήσους. Συνεπώς υπάρχει καταγεγραμμένη παραχώρηση εκ μέρους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας του συνόλου των νησιών του Β. Αιγαίου στην Ελλάδα με εξαίρεση τα προαναφερθέντα νησιά. <br /><br />Οι «γκρίζες ζώνες» είναι μια θεωρία, η οποία θίγει άμεσα την ακεραιότητα των συνόρων του ελληνικού κράτους, την εθνική κυριαρχία και την αρχή μη αλλαγής των υφιστάμενων συνόρων του Διεθνούς Δικαίου (uti possidetis).<br /><br />Επίσης, μέσω αυτής της θεωρίας,η Τουρκία αποκτά τη δυνατότητα να αμφισβητήσει το εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων, της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ και κατ’ επέκταση την κυριαρχία της Ελλάδας και την θαλάσσια επικράτειά της στο Ανατολικό Αιγαίο. <br /><br />Καλό θα ήταν να μην διαιωνίζεται μια τέτοια «ιδέα» και να μην δέχεται καν η Ελλάδα να τίθεται ένα τέτοιο θέμα στο τραπέζι των συζητήσεων. Άλλωστε είναι πάγια τακτική της Τουρκίας, σε κάθε ελληνοτουρκική συζήτηση να παρουσιάζει μια ατελείωτη λίστα από ζητήματα τα οποία έχουν ως στόχο να αποπροσανατολίσουν τη κουβέντα και να ασκήσουν πίεση στην ελληνική πλευρά.<br /><br />Επιπλέον, η ενδεχόμενη αποδοχή των «γκρίζων ζωνών» εκ μέρους της Ελλάδας μειώνει το στρατηγικό και γεωγραφικό βάθος της χώρας και δημιουργεί χώρο για την Τουρκία, αφήνοντάς την επεκταθεί αισθητά στο Αιγαίο και να αποτελέσει μελλοντικά απειλή για την ηπειρωτική Ελλάδα. <div><br /></div><div><b><i>*Απόφοιτη του τμήματος Τουρκικών Σπουδών και σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών ΕΚΠΑ</i></b></div><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Τι συμβαίνει με τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο

Η καινοφανής τουρκική θεωρία ως εργαλείο για την μείωση της ελληνικής ισχύος και την επέκταση στο Αιγαίου. Ηλέκτρα Νησίδου*   Συχνά ακούμε σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έτοιμα τα ΗΑΕ όποτε & εάν χρειαστεί - Ν. Δένδιας: ''Σε ισχύ η συμφωνία αμοιβαίας συνδρομής''

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-07/anuae.jpeg?itok=o5eIKUy5" width="640" /><br />Σε μία δήλωση που πέρασε στα ''ψιλά'' από τα ΜΜΕ προχώρησε σήμερα ο Νίκος Δένδιας. <br />Απαντώντας σε ερώτηση αν θα είναι παρόντα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σε περίπτωση θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο από την Τουρκία, ο Νίκος Δένδιας υπενθύμισε πως με τη χώρα αυτή υπάρχει συμφωνία αμοιβαίας συνδρομής και ότι πέρυσι είχαν στείλει F16 στο αεροδρόμιο των Χανίων πλήρως εξοπλισμένα και σημείωσε: «Τώρα από εκεί και πέρα εύχομαι ότι τίποτα δεν θα χρειαστεί που να οδηγήσει σε υλοποίηση μίας συμφωνίας υπάρχουσας. Αλλά η συμφωνία υπάρχει». <br /><br />Με λίγα λόγια, τα ΗΑΕ στηρίζουν ξεκάθα την πατρίδα μας και θα βρεθούν στο Αιγαίο σε περίπτωση κρίσης. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, οι δύο πλευρές δεσμεύονται να συμβάλλουν στην άμυνα και τη διατήρηση της ασφάλειας, κυριαρχίας, ενότητας, προστασίας και εδαφικής ανεξαρτησίας της Ελλάδας και των ΗΑΕ, στον βαθμό του εφικτού και όπου είναι πρακτικά δυνατόν.<br /> <br />Οι ίδιες πηγές επισήμαιναν ότι πρόκειται για ρήτρα με καθαρά αμυντικό χαρακτήρα, που νομικά αποτελεί το μέγιστο που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα σε δύο χώρες που δεν έχουν κοινά σύνορα και δεν ανήκουν σε κοινές συμμαχικές οργανώσεις.<br /><br />Μάλιστα, ο Νίκος Δένδιας αποκάλυψε τα εξής χθες.<br /><br />''Επιπλέον, εμφανίζονται ευκαιρίες για νέα σχήματα. Και θέλουμε η Ινδία να συμμετέχει ενεργά σε αυτές. Έχουμε αναπτύξει μια στρατηγική συνεργασία με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Και ανυπομονούμε να ξεκινήσουμε τριμερή διάλογο [συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας] στο εγγύς μέλλον.''<br /><br />Είναι ενδιαφέρον άλλωστε ότι τόσο τα ΗΑΕ, ως ναυτική δύναμη, όσο και η Τουρκία επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους και σε ένα άλλο μέτωπο, με την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην φαινομενικά μακρινή περιοχή του Κόλπου του Άντεν (Σομαλία, Υεμένη) και της Ερυθράς Θάλασσας (Σουδάν), όπου κρίνεται ο έλεγχος μιας από τις σημαντικότερες θαλάσσιες οδούς του πλανήτη, αλλά και η πιθανή "περικύκλωση” της Αραβικής Χερσονήσου.<br /><br />Σε αντίθεση με την παλαιά διαμάχη με το Ιράν, η οποία διέπεται από άρρητες και αμοιβαία σεβαστές "κόκκινες γραμμές”, η σύγκρουση των αραβικών μοναρχιών (πλην Κατάρ) με την Τουρκία διακρίνεται από όλη τη συναισθηματική φόρτιση απέναντι στον "παρείσακτο” στα πράγματα της περιοχής, Οθωμανό πρώην κατακτητή. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Έτοιμα τα ΗΑΕ όποτε & εάν χρειαστεί - Ν. Δένδιας: ''Σε ισχύ η συμφωνία αμοιβαίας συνδρομής''

Σε μία δήλωση που πέρασε στα ''ψιλά'' από τα ΜΜΕ προχώρησε σήμερα ο Νίκος Δένδιας. Απαντώντας σε ερώτηση αν θα είναι παρόντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιος έχει το πάνω χέρι στην Ανατολική Μεσόγειο

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/03/galazia_patrida_slpress.gr_-1.png" width="640" /><br /><b><br />Μαργαρίτης Γιώργος</b><br />Η αποτυχία της “Αραβικής Άνοιξης” και συνακόλουθα του Δυτικού στρατοπέδου στη Συρία βάθυνε τις αναταράξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και οδήγησε σε αναθεώρηση των στρατηγικών σχεδιασμών. Σε αυτό το πλαίσιο δοκιμάστηκαν και δοκιμάζονται πλήθος εναλλακτικών πολιτικών με στόχο την δημιουργία υποκατάστατων ικανών να απαντήσουν στο στρατηγικό πρόβλημα.<br /><br />Στο επίπεδο της διπλωματίας η κινητοποίηση πρόσθετων δυνάμεων και η συγκρότηση συμμαχιών υπήρξε το πρώτο ζητούμενο. Η κινητοποίηση νέων δυνάμεων που θα μπορούσαν να καλύψουν το κενό αφορούσε –και αφορά– τον εκτός των ΗΠΑ Δυτικό Κόσμο. Ο στόχος ήταν η κινητοποίηση των μηχανισμών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην αμφισβητούμενη ζώνη, σε τρόπο ώστε να συγκροτηθεί μια στρατιωτική δύναμη ικανή να προβάλει με αξιοπιστία τις δυτικές πολιτικές στην περιοχή.<br /><br />Παρά τις εξασκούμενες από την πλευρά των ΗΠΑ πιέσεις τα αποτελέσματα σε αυτό το πεδίο δεν φάνηκαν πειστικά. Ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε η ΕΕ κατάφεραν να συγκροτήσουν μια όποια σταθερή δύναμη ικανή να εντυπωσιάσει εχθρούς και φίλους στην Ανατολική Μεσόγειο. Στις πολυάριθμες και επίμονα επαναλαμβανόμενες ασκήσεις του ΝΑΤΟ στην περιοχή μετέχει συνήθως μονοψήφιος αριθμός πλοίων ή αεροπορικών μέσων, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται, μάλιστα, από τους “πρόθυμους” της περιοχής.<br /><br />Η δημοσιοποίηση στατιστικών, σύμφωνα με τις οποίες το 24%(!) των δραστηριοτήτων του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού αφορά “συμμαχικές υποχρεώσεις” εξηγεί το τι εννοούμε. Από την άλλη πλευρά, ίσως, να έχει σημασία το γεγονός ότι στις δραστηριότητες αυτές είναι σαφώς πιο έντονη η παρουσία καναδικών πολεμικών πλοίων απ’ ότι, λόγου χάρη, γερμανικών ή βρετανικών. Ακόμα και οι χώρες που θέλουν, η Γαλλία για παράδειγμα, δύσκολα μπορούν να πείσουν ότι μπορούν.<br /><br />Μια άλλη παράμετρος των ενεργειών στο διπλωματικό πεδίο είναι η δημιουργία συμμαχικών σχημάτων με σαφή στρατιωτικό προσανατολισμό από τα ενδιαφερόμενα κράτη της περιοχής. Τα κράτη αυτά είναι για την ακρίβεια τρία (Ισραήλ, Κύπρος και Ελλάδα), ενώ το τέταρτο και σημαντικό, η Αίγυπτος, είναι μόνιμα προσανατολισμένη στην αντιμετώπιση εσωτερικών απειλών και πολύ δύσκολα θα μπορούσε να μετάσχει σε μόνιμα σχήματα με αξιόπιστο τρόπο.<br /><br />Νεοπαγείς “σύμμαχοι”<br /><br />Ετούτο το συμμαχικό σχήμα, που διαμορφώθηκε κάτω από την ισχυρή παρότρυνση των ΗΠΑ στον καιρό των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, προσπαθεί απεγνωσμένα να συνδυάσει ανόμοια προβλήματα, μεγέθη και καταστάσεις σε ένα κοινό σκοπό. Το ανόμοια το υπαγορεύει πρώτα απ’ όλα η γεωγραφία. Αν και ο κοινός παρονομαστής και των τριών αυτών κρατών είναι η ανάγκη διαφύλαξης της ζωτικής γι’ αυτές “γαλάζιας ενδοχώρας” τους, η τελευταία δεν είναι ακριβώς η ίδια: το Αιγαίο (αρχιπέλαγος – κλειστή θάλασσα) δεν είναι όπως η Ανατολική Μεσόγειος (σχετικά ανοικτή θάλασσα), από όποια πλευρά και να το δει κανείς.<br /><br />Επιπλέον, οι νεοπαγείς “σύμμαχοι” είναι ανισοβαρείς και δέσμιοι των επιμέρους προβλημάτων τους. Το Ισραήλ είναι “φρούριο” και όπως σε κάθε φρούριο συμβαίνει ασχολείται κυρίως με την προάσπιση των τειχών του (στην κυριολεξία ενίοτε). Η Κύπρος είναι κατά το ένα τρίτο κατεχόμενη και κοιτάει πάντοτε με ανησυχία την “πράσινη γραμμή”. Η δε Ελλάδα, μέσα σε δίνη προβλημάτων, έχει ολοένα και πιο αμφίβολες δυνατότητες.<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις τρεις αυτές χώρες μόνο η Ελλάδα διαθέτει κάτι που θα μπορούσε να εκληφθεί ως στόλος ανοικτής θαλάσσης. Πρόκειται για 13 φρεγάτες μάλλον πεπαλαιωμένες για τα σημερινά δεδομένα (οι “S” έχουν ηλικία 40 περίπου ετών και οι ΜΕΚΟ είναι 20-30 ετών), οι οποίες στερούνται πρακτικά αντιαεροπορικών δυνατοτήτων (το κύριο αντιαεροπορικό τους σύστημα ESSM έχει βεληνεκές 20 χλμ, λίγο περισσότερο απ’ ό,τι το βεληνεκές του κύριου πυροβόλου τους). Υπάρχουν φυσικά και τα υποβρύχια όπου, όπως όλοι γνωρίζουν, είναι όπλο “απαγόρευσης” και όχι όπλο “κυριαρχίας”.<br /><br />Με άλλα λόγια κτίζεται μια συμμαχία με στρατιωτικά κυρίως χαρακτηριστικά, η οποία, όμως, δεν μπορεί να απαντήσει στο κρίσιμο στρατηγικό πρόβλημα για το οποίο συγκροτείται: την εξασφάλιση της ζωτικής για τις συμβαλλόμενες χώρες “γαλάζιας ενδοχώρας”. Οι κοινές ασκήσεις και οι πολυποίκιλες επαφές μεταξύ κυβερνήσεων και αξιωματούχων των χωρών αυτών –με την σταθερή και επίμονη συμμετοχή πλέον Αμερικανών ομολόγων τους– αποτυπώνουν προθέσεις μάλλον παρά απαντήσεις.<div><br />Οι ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Στο στρατιωτικό πεδίο οι κοινές ασκήσεις έχουν πολύ συχνά ως παρονομαστή τις επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων. Είναι μια όψη της αμηχανίας αυτό: όπως όλοι γνωρίζουν οι ειδικές δυνάμεις, από τον καιρό των voltigeurs του Ναπολέοντα ως σήμερα, μπορούν να φθείρουν τον αντίπαλο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να κερδίσουν έναν πόλεμο. Οι ΗΠΑ, ως εξωτερικός ενδιαφερόμενος για την ανάσχεση των περιφερειακών δυνάμεων που δραστηριοποιούνται στην κρίσιμη ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου, μοιράζονται με τις ενδιαφερόμενες χώρες τόσο την ανησυχία όσο και την αμηχανία. Η τοποθέτηση στην Ελλάδα ως Πρέσβη του κ. Πάϊατ, ειδικευμένου σε “λεπτές”, δύσκολες αποστολές, υποδηλώνει αυτήν την παράμετρο.<br /><br />Η πολιτική τους είναι υποχρεωτικά πολυδιάστατη. Από τη μία έχουν επιδοθεί σε μία ξέφρενη δραστηριότητα για την εξασφάλιση προσβάσεων. Μάλλον πρόκειται για το “σύνδρομο της Σιγκαπούρης” σε μεσογειακή έκδοση. Στη δεκαετία του 1930, οι Βρετανοί αντιλαμβανόμενοι ότι δεν έχουν την οικονομική και στρατιωτική ισχύ για να αναχαιτίσουν την ιαπωνική απειλή και πιεζόμενοι για την παροχή εγγυήσεων στις κτήσεις τους (Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία), κατασκεύασαν την μεγάλη ναυτική βάση της Σιγκαπούρης. Σκοπός τους ήταν να τρομάζουν τους μεν και να καθησυχάζουν τους δε. Στα 1942 διαπιστώθηκε ότι μία βάση χωρίς “περιεχόμενο” ελάχιστα πράγματα μπορεί να προσφέρει.<br /><br />Στην εδώ περίπτωση, οι Αμερικανοί πολλαπλασίασαν τα τελευταία χρόνια την παρουσία τους σε στρατιωτικές “διευκολύνσεις” και στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα. Η Σούδα έγινε “κράτος εν κράτει”, σχεδόν όσο και οι βρετανικές “κυρίαρχες” βάσεις στην Κύπρο. Το πρόβλημα είναι ότι λείπει το “περιεχόμενο”. Μερικά αεροπλάνα TF 67.3 και 67.8 (Task Group θαλάσσιας αναγνώρισης και ηλεκτρονικού πολέμου) διακοσμούν ενίοτε την αεροπορική βάση, ενώ στη ναυτική αντίστοιχη, στο Μαράθι, δεν παρατηρείται συνωστισμός πλοίων. Συνήθως η τρομερή και φοβερή “προβλήτα των αεροπλανοφόρων” είναι άδεια.<br /><br />Πολιτική άσκηση<br /><br />Αντιθέτως, το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό είναι πολύ δραστήριο. Πραγματοποιεί συχνά ασκήσεις, αλλά και εκτελεί αποστολές όχι μόνο στην κυπριακή ΑΟΖ και στο Αιγαίο, αλλά ακόμα και στα παράλια της Λιβύης με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού πολεμικών πλοίων. Βγάζοντας σε σχεδόν σταθερή βάση μεγάλο αριθμό πολεμικών πλοίων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο η Τουρκία στέλνει ένα σαφές και σκληρό πολιτικό μήνυμα.<br /><br />Η “γαλάζια ενδοχώρα” των άλλων δεν είναι παρά η “γαλάζια πατρίδα” των ιθυνόντων της Άγκυρας. Στην ουσία αυτή η τουρκική επίδειξη κατέδειξε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την αποτυχία των σχεδιασμών της Αθήνας βασικά –αλλά και της Ουάσιγκτον και φυσικά της Λευκωσίας– στην κάλυψη του ζωτικού γι’ αυτές ζητήματος της “γαλάζιας ενδοχώρας”. Αποτύπωσε τους νέους συσχετισμούς στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και κατέγραψε τις δικές της δυνατότητες, τις δυνατότητες μιας περιφερειακής δύναμης, στο πεδίο αυτό.<br /><br />Στην Αθήνα η αμηχανία έρχεται ολοένα και πιο κοντά στην ενδοτικότητα. Η πιθανότητα του λάθους στις πολιτικές, στρατηγικές, στρατιωτικές, διπλωματικές επιλογές της πολιτικής μας ηγεσίας δεν εξετάζεται ούτε στο ελάχιστο, ούτε ως ενδεχόμενο. Εναλλακτικά σχέδια δεν φαίνεται να υπάρχουν. Δεν πρόκειται για βλακεία, ούτε για αφέλεια. Τα συμφέροντα που υπηρετεί το πολιτικό προσωπικό της χώρας το εγκλωβίζουν σε αδιέξοδες πολιτικές. Δεν συμβαίνει μόνο στα εθνικά θέματα, συμβαίνει και σε οποιοδήποτε άλλο πεδίο της πολιτικής. Μόνο που στα εθνικά θέματα ετούτες οι παγιδεύσεις πληρώνονται πιο άμεσα. Και οπωσδήποτε πολύ πιο θεαματικά.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ποιος έχει το πάνω χέρι στην Ανατολική Μεσόγειο

Μαργαρίτης Γιώργος Η αποτυχία της “Αραβικής Άνοιξης” και συνακόλουθα του Δυτικού στρατοπέδου στη Συρία βάθυνε τις αναταράξεις στην Ανατολική...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιδού τι θα ανακοινώσει ο Ερντογάν στην Κύπρο… Αμμόχωστος για “δύο κράτη”

<a href="https://www.philenews.com/temp/images/1500x3000/cache_1500x3000_Analog_medium_1241393_127083_1072021.JPG"><img border="0" height="426" src="https://www.philenews.com/temp/images/728x3000/cache_728x3000_Analog_medium_1241393_127083_1072021.JPG" width="640" /></a><br /><br /><b> Κώστας Βενιζέλος </b><br />Όλα τα βήματα που θα γίνουν στην Αμμόχωστο από την κατοχική Τουρκία έχουν διαμορφωθεί και, σε αυτή τη φάση, Άγκυρα και ψευδοκράτος εργάζονται για υλοποίησή τους. Ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που θα επισκεφθεί τα κατεχόμενα στις 20 Ιουλίου, ανήμερα της επετείου της τουρκικής εισβολής, έχει ζητήσει από τους υφιστάμενούς του όλα να είναι έτοιμα.<br /><br />Έχει δε ζητήσει κατάλογο για το τι μπορεί να κάνει, στη διάρκεια της παραμονής του, όπως εγκαίνια (νοσοκομείο, έργα υποδομής, αεροπορική βάση, τέμενος, εγκαταστάσεις νερού κ.λπ.), για να επιλέξει. Είναι, όμως, σαφές πως η προσοχή εστιάζεται στο θέμα της Αμμοχώστου και τι θα ανακοινώσει ο ίδιος ο Ερντογάν. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα δυο επισκέψεις Τούρκων αξιωματούχων, του Αντιπροέδρου, Φουάτ Οκτάι, και του υπουργού Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, για να προετοιμάσουν το έδαφος και να αντιμετωπίσουν τις εκκρεμότητες. <br /><br /><br />Στα κατεχόμενα το θέμα χειρίζεται το λεγόμενο Ανώτατο Συντονιστικό Συμβούλιο, στο οποίο μετέχουν πολιτικοί και στρατιωτικοί, με το πάνω χέρι να έχει ο λεγόμενος πρέσβης της Τουρκίας, Ali Murat Basceri. Ο τελευταίος φέρεται να βάζει, συχνά- πυκνά, τις φωνές στους κατοχικούς αξιωματούχους καθώς κινούνται αργά και χαρακτηρίζονται από αναβλητικότητα ως προς την προώθηση και υλοποίηση των άνωθεν οδηγιών.<br /><br />Σε ό,τι αφορά την Αμμόχωστο, το πρώτο βήμα αναμένεται να είναι ο αποχαρακτηρισμός της πιλοτικής περιοχής από στρατιωτικής σε κατοικημένη και να τεθεί υπό τη διοίκηση του ψευδοκράτους. Η απόφαση θα ληφθεί από το λεγόμενο υπουργικό κι αυτό αναμένεται ότι θα γίνει πριν την άφιξη του Ερντογάν ενώ δεν αποκλείεται να το ανακοινώσει και ο ίδιος. <br /><br />Με βάση τον σχεδιασμό, αμέσως μετά τον αποχαρακτηρισμό της πιλοτικής περιοχής, ο Ερντογάν θα καλέσει τους Ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες να κάνουν αίτηση για αποκατάσταση, ανταλλαγή ή αποζημίωση, στη λεγόμενη επιτροπή του κατοχικού καθεστώτος. <br /><br />Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες μας, η πιλοτική περιοχή βρίσκεται σε σημείο δίπλα από την εποικισμένη περιοχή, που επιλέγηκε και για πρακτικούς λόγους (για τα θέματα της ηλεκτροδότησης, ύδρευσης, τηλεπικοινωνιών). Πρόκειται για έκταση που καλύπτει λίγο περισσότερο από το 3% της περίκλειστης, έχει 496 τεμάχια ακίνητης περιουσίας, για τα οποία υπάρχουν 681 τίτλοι ιδιοκτησίας Ελληνοκυπρίων. Συναφείς πληροφορίες αναφέρουν πως 33 ιδιοκτήτες της περιοχής αυτής έχουν προσφύγει στη λεγόμενη επιτροπή. <br /><br />Η Άγκυρα με την πιλοτική περιοχή στοχεύει εν πολλοίς να παρασύρει τους Ελληνοκύπριους σε χρονοβόρα διαδικασία μέσω της λεγόμενης επιτροπής. Σύμφωνα, πάντως, με πληροφορίες, δεν αποκλείεται να εξεταστεί γρήγορα μικρός αριθμός αιτήσεων για να ενθαρρυνθούν και άλλοι. <br /><br />Είναι σαφές πως εάν «δουλέψει» η πιλοτική, οι Τούρκοι θα προχωρήσουν σιγά-σιγά και με την υπόλοιπη περίκλειστη περιοχή και σε κάποια φάση θα λειτουργήσει ενιαία με το υπόλοιπο κομμάτι της πόλης, που έχει εποικιστεί. Σημειώνεται ότι η περίκλειστη περιοχή καλύπτει το 17% της κατεχόμενης Αμμοχώστου. Όλες οι κινήσεις γίνονται, επίσης, με τρόπο που δεν θα προκαλέσουν -όπως θέλουν να πιστεύουν στην Άγκυρα- αντίδραση των τρίτων. <br /><br />Σε ό,τι αφορά τα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη, η τουρκική πλευρά προετοιμάζει το άνοιγμα παραλίας, δίπλα στην πρώτη που άνοιξε, μπροστά από το ξενοδοχείο King George και στο εστιατόριο ΑΚΤΑΙΟΝ, κοντά στην είσοδο της περίκλειστης. Επίσης κατασκευάζουν «διευκολύνσεις» σε δημόσιους χώρους, όπως σταθμό αστυνομίας, πυροσβεστικής, κέντρο υγείας. Επίσης προετοιμάζουν «χώρους ξεκούρασης»! Ο Ερντογάν, πάντως, στη διάρκεια της παράνομης επίσκεψής του στην Αμμόχωστο, έχει «παραγγείλει» προσκύνημα στο τέμενος Bilal Aga, που βρίσκεται κοντά στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου και ανακαινίζεται. Περαιτέρω, θα πάει στον δημόσιο κήπο, που έχει καθαριστεί, για να πιει τσάι με τον Τατάρ και τη συνοδεία τους. <br /><br />Ενέργειες από Κυπριακή Δημοκρατία<br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία προβαίνει σε ενέργειες με στόχο να αποτρέψει τα νέα τετελεσμένα, τα οποία έχει εξαγγείλει ο Ερντογάν και αφορούν στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. Πέρα από την ενημέρωση που έγινε σε όλα τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας και τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με επιστολές και τηλεφωνικές επικοινωνίες του Προέδρου και του υπουργού Εξωτερικών, είναι σαφές πως η Λευκωσία επενδύει στην προσωπική παρέμβαση διεθνών παικτών, όπως των Μπάιντεν, Μακρόν, Τζόνσον και Λαβρόφ, προς τον ίδιο τον Ερντογάν. Παράλληλα έχουν τύχει επεξεργασίας κάποιες ιδέες για εργαλειοποίηση πολιτικών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η προσοχή είναι και στη Νέα Υόρκη ενόψει και της συζήτησης στο Συμβούλιο Ασφαλείας, την επομένη της επίσκεψης Ερντογάν στα κατεχόμενα. <br /><br />Είναι πρόδηλο ότι οι αντιδράσεις στο διεθνές πεδίο είναι μεγαλύτερες για την Αμμόχωστο σε σχέση, για παράδειγμα, με τις παράνομες έρευνες της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι η αντίδραση αυτή να έχει και αποτέλεσμα. Αυτό είναι το ζητούμενο. <br /><br />Σε κάθε προσφυγή Ε/κ σφήνα το ΕΒΚΑΦ<br /><br />Η προβληματική λειτουργία της λεγόμενης επιτροπής του κατοχικού καθεστώτος απασχολεί την Άγκυρα. Κυρίως για την αποτελεσματικότητα της αλλά και το γεγονός ότι νομικά μπορεί να αμφισβητηθεί. Τούτο, όπως πληροφορούμαστε, οδήγησε, μεταξύ άλλων, το κατοχικό καθεστώς να ζητήσει νομική έρευνα για τα δικαιώματα των βακούφικων περιουσιών. Η «επιτροπή» από το 2018-2020 δεν είχε χρήματα κι αυτό γιατί η Τουρκία δεν έστειλε έμβασμα. Στη συνέχεια στάλθηκε ένα μικρό ποσό για συντήρηση της, ενώ κονδύλι περιλήφθηκε και στο πρόσφατο μνημόνιο συνεργασίας Τουρκίας και ψευδοκράτους. <br /><br />Οι Τούρκοι στοχεύουν να οδηγήσουν όσους Ελληνοκύπριους προσφύγουν σε χρονοβόρες διαδικασίες. Σε κάθε προσφυγή αναμένεται ότι θα δηλώνει ενδιαφερόμενο μέρος το ΕΒΚΑΦ. Η «διαφορά» δεν θα επιλύεται στην «επιτροπή», αλλά στα «δικαστήρια» του κατοχικού καθεστώτος. Οπότε μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί τι θα γίνει και πόσο χρόνο θα κρατήσει. Πέραν της αναγνώρισης «θεσμών» του παράνομου μορφώματος.<br /><br />Όλους τους κινδύνους, πάντως, θα εξηγήσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε δηλώσεις του μετά τη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου, το οποίο έχει συγκαλέσει για την ερχόμενη Τετάρτη. <div><br /></div><div><a href="https://www.philenews.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ιδού τι θα ανακοινώσει ο Ερντογάν στην Κύπρο… Αμμόχωστος για “δύο κράτη”

Κώστας Βενιζέλος Όλα τα βήματα που θα γίνουν στην Αμμόχωστο από την κατοχική Τουρκία έχουν διαμορφωθεί και, σε αυτή τη φάση, Άγκυρα και ...

Διαβάστε την συνέχεια