Πως η Αθήνα ακύρωσε τη μεγάλη παγίδα Ερντογάν στην Αγκυρα. Η νέα «κόκκινη γραμμή» της Ελλάδας και η νέα απειλή από την Τουρκία

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/04/dendias-tsavusoglu-1.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/04/dendias-tsavusoglu-1-696x365.jpg" /></a><br /><br />Όταν ο Ταγίπ Ερντογάν κάλεσε τον Νίκο Δένδια σε προσωπική συνάντηση στην Αγκυρα η Αθήνα είδε το πρώτο ίχνος της παγίδας. Όταν έγινε η συνάντηση Δένδια – Τσαβούσογλου, και πριν καταλήξει στην δημόσια έκρηξη του έλληνα υπουργού Εξωτερικών, η παγίδα αποκαλύφθηκε πλήρως.<br /><br />Στην συνάντηση των δύο αντιπροσωπειών, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του economico.gr, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου άνοιξε στο τραπέζι την εφ όλης της ύλης τουρκική ατζέντα – από την θέση ότι τα νησιά, με πρώτο το Καστελόριζο δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, έως το θέμα της αποστρατικοποίησης και των χωρικών υδάτων.<br />Η παγίδα που έστησε ο Ερντογάν<br /><br />Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στην συνάντηση που είχε προηγηθεί με τον Ταγίπ Ερντογάν ο τούρκος πρόεδρος, παρ’ ότι δεν μπήκε στην ουσία του διαλόγου, προέταξε το αίτημα συνάντησής του με τον έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Είναι προφανές ότι η Τουρκία είχε δύο σαφείς επδιώξεις:<br /><br />Την αναβάθμιση του πολιτικού διαλόγου σε επίπεδο κορυφής<br />Την ένταξη σ’ αυτόν τον, υψηλό, πολιτικό διάλογο όλων των αναθεωρητικών διεκδικήσεων της Αγκυρας.<br /><br />Μετά από την επικοινωνία του υπουργού Εξωτερικών με τον πρωθυπουργό, στην Αθήνα κρίθηκε ότι με αυτά τα δεδομένα, οποιαδήποτε ήπια στάση του Νίκου Δένδια θα έστελνε το μήνυμα ότι η Ελλάδα έχει μπει σε διαπραγμάτευση εφ όλης της ύλης με την Τουρκία, ακόμη και για θέματα που άπτονται των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Και άμεσα, επελέγη ο δρόμος της σκληρής, δημόσιας απάντησης Δένδια στον Τσαβούσογλου με παράκαμψη των διπλωματικών πρωτοκόλλων.<br />Νέα “κόκκινη γραμμή”: Η αποδοχή της UCLOS από την Τουρκία<br /><br />Το ερώτημα τώρα είναι το τι μέλλει γεννέσθαι. Εδώ, η εκτίμηση και στο Μαξίμου και στο υπουργείο Εξωτερικών είναι πως η παγίδα θα παραμείνει ενεργή. Και γι αυτόν τον λόγο η ελληνική κυβέρνηση βάζει νέα «κόκκινη γραμμή»: ότι για να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος και, κυρίως, προαγωγή της λεγόμενης θετικής ατζέντας στον σκληρό πυρήνα των ελληνοτουρκικών, η Τουρκία πρέπει να αποδεχθεί την συνθήκη UCLOS, την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Το είπε εμμέσως πλην σαφώς ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών στην συνέντευξή του στην “Καθημερινή», και το υπονόησε και ο υπουργός Γιώργος Γεραπετρίτης τονίζοντας: «Η ουσιαστική προαγωγή των σχέσεων θα γίνει μόνο όταν είναι αυστηρά οριοθετημένη, αυστηρά τυποποιημένη η συζήτηση και βεβαίως να έχει μια κοινή αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο».<br /><br />Η αποδοχή της UCLOS βεβαίως από την Αγκυρα είναι μια προοπτική που, αυτή την στιγμή, φαίνεται εξαιρετικά δύσκολη εάν όχι απίθανη από την πλευρά Ερντογάν. Αυτή είναι όμως η γραμμή την οποία θα βάζει μπροστά στο εξής η Αθήνα επιδιώκοντας και την ολική επαναφορά του διαλόγου σε ευρωτουρκικό επίπεδο.<div><br />Το μήνυμα Δένδια στην Ευρώπη<br /><br />Ακριβώς σ΄αυτό το πλαίσιο ο Νίκος Δένδιας ενημερώνοντας τους ευρωπαίους ομολόγους του στο χθεσινό Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε. επέμεινε ιδιαίτερα σε δύο επιχειρήματα:<br />Οτι είναι η Τουρκία εκείνη που δεν επιδιώκει έναν συντεταγμένο διάλογο για τις θαλάσσιες ζώνες με την Ελλάδα<br />Οτι η επιδίωξη της Τουρκίας είναι να διαχωρίσει τον ελληνοτουρκικό διάλογο από το πλέγμα των ευρωτουρκικών σχέσεων.<br /><br />Ο ανοιχτός κίνδυνος σ’ αυτή την νέα φάση, όπως σημειώνουν διπλωματικοί παρατηρητές είναι η επιστροφή της Τουρκίας σε ακραίες πρακτικές επιθετικών προκλήσεων – πιθανώς και σε έρευνες εντός της περιοχής του παράνομου τουρκολυβικού Μνημονίου, όπως ήδη έχει προαναγγείλει ο Ταγίπ Ερντογάν.</div><div><br />Αυξημένη επιχειρησιακή ετοιμότητα<br /><br />Επ’ αυτού, η Αθήνα μπαίνει ξανά σε αυξημένη επιχειρησιακή ετοιμότητα, ενώ σε διπλωματικό επίπεδο θα δοθεί ακόμη μεγαλύτερο βάρος στην μάχη για διεμβολισμό του τουρκολιβυκού μετώπου.<br /><br />Στα δε πλεονεκτήματα για την ελληνική πλευρά προσμετράται επίσης, για την ώρα τουλάχιστον, η συνεχιζόμενη σκληρή στάση του αμερικανικού παράγοντα έναντι της Τουρκίας – μια στάση, όμως, που πλέον τελεί σε συνάρτηση και με τις εξελίξεις στην Ουκρανία όπου η Αγκυρα φαίνεται να βγαίνει σε νατοϊκή γραμμή και απέναντι στην Μόσχα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως η Αθήνα ακύρωσε τη μεγάλη παγίδα Ερντογάν στην Αγκυρα. Η νέα «κόκκινη γραμμή» της Ελλάδας και η νέα απειλή από την Τουρκία

Όταν ο Ταγίπ Ερντογάν κάλεσε τον Νίκο Δένδια σε προσωπική συνάντηση στην Αγκυρα η Αθήνα είδε το πρώτο ίχνος της παγίδας. Όταν έγινε η συνάντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόσο κοντά είμαστε σε μια γενική πολεμική σύρραξη στην Ουκρανία – Γιατί ο Πούτιν κάνει τώρα επίδειξη πυγμής

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/04/%CE%BF%CF%85%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1.jpeg"><img height="384" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/04/%CE%BF%CF%85%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1-696x418.jpeg" width="640" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το κόστος της Κριμαίας και ο ρόλος της Τουρκίας</span></h3>Η επιδεικτική συγκέντρωση 80.000 ρώσων στρατιωτών στα σύνορα με την Ουκρανία και στην Κριμαία έχει ανεβάσει στο «κόκκινο» τον συναγερμό στην διεθνή κοινότητα καθώς σηματοδοτεί ενεργή, πλέον, απειλή πολέμου.<br /><br />Η Ουκρανία και η Ρωσία βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση από το 2014, όταν η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία και τάχθηκε στο πλευρό των αυτονομιστικών δυνάμεων στο Ντονμπάς.<br /><br />Οι εχθροπραξίες στην περιοχή είχαν ξεχαστεί τα τελευταία χρόνια από τις εφημερίδες. Η πρόσφατη επιδείνωση της κατάστασης όμως υπενθυμίζει ότι η σύγκρουση δεν έχει τελειώσει. Με δεδομένη μάλιστα τη στρατηγική σημασία της Ουκρανίας για τη Ρωσία, οποιαδήποτε λύση μοιάζει πολύ μακρινή.<br />Γιατί ο Πούτιν κάνει τώρα επίδειξη πυγμής;<br /><br />Για ποιον λόγο όμως ο Βλαντιμίρ Πούτιν επέλεξε την συγκεκριμένη συγκυρία για να κλιμακώσει την σύγκρουση στην Ουκρανία;<br /><br />Διπλωμάτες και αναλυτές δείχνουν με νόημα τις αλλαγές του τελευταίου διαστήματος στο γεωπολιτικό και εντοπίζουν πέντε βασικές αιτίες:<div><ul style="text-align: left;"><li>Πρώτον, μετά την εκλογή του Τζο Μπάιντεν, η επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον ήταν αναμενόμενη. Οι κινήσεις της Ρωσίας στην ανατολική Ουκρανία είναι ένας τρόπος για το Κρεμλίνο να κάνει επίδειξη πυγμής.</li><li>Δεύτερον, έχουν επαναληφθεί το τελευταίο διάστημα οι συζητήσεις για ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Αν και κάτι τέτοιο είναι απίθανο στο προσεχές μέλλον, η Μόσχα θέλει να δείξει την κατηγορηματική της αντίθεση.</li><li>Τρίτον, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει εντείνει από τον περασμένο Φεβρουάριο τις προσπάθειες να περιορίσει την επιρροή των φιλορωσικών πολιτικών και ολιγαρχικών δυνάμεων στην Ουκρανία. Η προσπάθεια αυτή κλιμακώθηκε με την λήψη μέτρων εναντίον του Βίκτορ Μεντβέτσουκ, ενός από τα ηγετικά στελέχη της αντιπολίτευσης και στενού φίλου του Πούτιν.</li></ul>Το κόστος της Κριμαίας και ο ρόλος της Τουρκίας</div><div><ul style="text-align: left;"><li>Τέταρτον, η Μόσχα δεν έχει καταφέρει ακόμη να λύσει τα προβλήματα υδροδότησης της Κριμαίας, τα οποία είχε υποσχεθεί να αντιμετωπίσει μέχρι το καλοκαίρι του 2021. Τα προβλήματα αυτά προέκυψαν όταν το Κίεβο έκοψε την παροχή νερού στη χερσόνησο και έχουν ως αποτέλεσμα να αυξάνεται πολύ το κόστος της κατοχής της από τη Ρωσία: σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, η κατοχή της Κριμαίας κόστισε στη Μόσχα τα πρώτα πέντε χρόνια 23 δισεκατομμύρια δολάρια.</li><li>Πέμπτον, η Τουρκία έχει επίσης αυξήσει τη στήριξή της προς την Ουκρανία και έχει καταδικάσει τη ρωσική επιθετικότητα. Η Ρωσία έχει εκφράσει ανησυχία για την παρουσία τουρκικών drones στο Ντονμπάς. Και το ζήτημα αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο μετά τον περυσινό πόλεμο στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, όπου η Ρωσία είδε με πολύ κακό μάτι τη στήριξη της Τουρκίας προς το Αζερμπαϊτζάν.</li></ul></div><div>Πόσο ισχυρός είναι ο κίνδυνος μιας γενικευμένης πολεμικής σύρραξης;<br /><br />Παρά την κλιμάκωση των εντάσεων, όμως, ο κίνδυνος μιας ολομέτωπης σύγκρουσης ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία ή μιας ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία δεν φαίνεται άμεσος. ‘Η τουλάχιστον, οι διεθνείς αναλυτές εκτιμούν ότι το κόστος μιας ρωσικής επέμβασης όπως εκείνη στην Κριμαία θα ήταν πολύ μεγάλο για τον Πούτιν – ιδιαίτερα ενόψει των κρίσιμων εκλογών για την Ντούμα τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.<br /><br />Ειδικοί όπως η Λιάνα Σεμτσούκ από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης επισημαίνουν ακόμη ότι η Ουάσινγκτον επέβαλε στις 15 Απριλίου νέες κυρώσεις στη Ρωσία – γεγονός που δείχνει ότι ο Μπάιντεν δεν σκοπεύει να μείνει στα λόγια.</div><div><br />Μεγάλο το κόστος και για το Κϊεβο<br /><br />Το κόστος μιας στρατιωτικής κλιμάκωσης θα είναι μεγάλο και για το Κίεβο. Η βασική προεκλογική υπόσχεση του προέδρου Ζελένσκι ήταν ότι θα έδινε τέλος στον πόλεμο. Αν δεν το καταφέρει, το πλήγμα για τη δημοτικότητά του – που δεν έχει πάψει να μειώνεται από τότε που ανέλαβε την εξουσία – μπορεί να αποβεί μοιραίο.<br /><br />Παρά τη θεωρητική στήριξή της προς την Ουκρανία επίσης, η Δύση δεν προτίθεται να της παράσχει στρατιωτική στήριξη αν τα πράγματα χειροτερέψουν. Το ίδιο συνέβη άλλωστε όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Κριμαία το 2014. Το Κίεβο λοιπόν θα πρέπει να τα βγάλει πέρα μόνο του. Κι εδώ είναι μάλλον ενδεικτικό ότι στις 14 Απριλίου η Ουάσινγκτον ματαίωσε την αποστολή αμερικανικών πολεμικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πόσο κοντά είμαστε σε μια γενική πολεμική σύρραξη στην Ουκρανία – Γιατί ο Πούτιν κάνει τώρα επίδειξη πυγμής

Το κόστος της Κριμαίας και ο ρόλος της Τουρκίας Η επιδεικτική συγκέντρωση 80.000 ρώσων στρατιωτών στα σύνορα με την Ουκρανία και στην Κριμαί...

Διαβάστε την συνέχεια

Συστημικά ΜΜΕ στο πλευρό των Τούρκων! Πήραν το μέρος του Τσαβούσογλου...

<h3 style="text-align: left;"><a href="https://www.arcadiaportal.gr/sites/default/files/styles/large/public/field/image/kolokotronis.jpg?itok=bXWYNXnZ"><img border="0" height="426" src="https://www.arcadiaportal.gr/sites/default/files/styles/large/public/field/image/kolokotronis.jpg?itok=bXWYNXnZ" width="640" /></a><span style="font-weight: normal;">Ραγιάδες σε καιρούς ανεξαρτησίας</span></h3>Ενώ σύσσωμος ο ελληνικός λαός αισθάνθηκε ικανοποίηση από την στάση του Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια στην Άγκυρα, κάποιοι στην Αθήνα είναι ενοχλημένοι και το δείχνουν.<br /><br />Ενώ η Ελλάδα προσβλέπει σε μια νέα στρατηγική, βασισμένη στην ειλικρίνεια και την εθνική αξιοπρέπεια, κάποιοι στην Αθήνα (συστημικά ΜΜΕ) επικρίνουν ήδη το πρώτο της βήμα. Κάποιοι άλλοι σύμφωνα με την «Εστία», θέλησαν να σπείρουν ζιζάνια, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτοβούλως ενήργησε ο υπουργός των Εξωτερικών. Υποχρέωσαν έτσι την Κυβέρνηση να προβεί σε ανακοινώσεις για το αυτονόητο. Ότι δηλαδή η αξιοπρεπής στάση του ΥΠΕΞ συνιστά ενιαία πολιτική της Ελλάδας και τελεί βεβαίως υπό την έγκριση του Πρωθυπουργού.<br /><br />«Δεν πάμε να νικήσουμε στο διάλογο» λέει ο ένας. Τηλεοπτικός σταθμός εξ άλλου, διαπιστώνει ότι δεν πήγε καλά η συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών διότι δημιουργήθηκε «ένταση». Αλλά αν δεν πάμε να νικήσουμε, τότε για ποιον λόγο επιδιώκουμε τον διάλογο; Για να χάσουμε; Και αν οι «εντάσεις» είναι το αποφευκταίον, τότε τι πράγματι επιθυμούμε; Να υποχωρήσουμε προκειμένου να μην υπάρξουν οξύτητες;<br /><br />Διαβάζουμε σε ευρείας κυκλοφορίας εφημερίδα ότι «ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών έδειξε να προσέρχεται στη σκηνή χωρίς το αυτολογοκριτικό φρένο, που χρησιμοποιείται συνήθως για να σωθούν τα διπλωματικά προσχήματα». Λες και οι επίσημες συναντήσεις μεταξύ Κρατών γίνονται μόνο και μόνο χάριν «προσχημάτων»! Και σε άλλο σημείο: «Το γεγονός ότι ο Ερντογάν τον είχε δεχθεί εκτός πρωτοκόλλου δεν μετρίασε την κατηγορηματικότητα με την οποία ο Δένδιας προέτεινε λίγο μετά, τις αιχμές των ελληνικών θέσεων». Δηλαδή έπρεπε για χάρη μιας κίνησης αβρότητας του Τούρκου Προέδρου, ο Έλληνας υπουργός να μην προβάλει τις ελληνικές θέσεις; Τότε για ποιον λόγο πήγε στην Άγκυρα; Για να είναι παθητικός ακροατής των τουρκικών διεκδικήσεων εις βάρος της χώρας μας;<br /><br />Από την πλευρά μας, το μόνο ερώτημα που τίθεται είναι, για ποιον λόγο θέλησε ο Ταγίπ Ερντογάν να έχει αυτήν την εκτός πρωτοκόλλου συνάντηση; Για να παραπλανήσει τον Έλληνα υπουργό; Για να κάνει τον «καλό», αφήνοντας τα «δύσκολα» στον υπουργό του; Αυτά τα ερωτήματα ουδόλως απασχόλησαν τους διαφόρους επικριτές της στάσης του Νίκου Δένδια. Όπως δεν φαίνεται να τους απασχόλησε το γεγονός ότι ο Τσαβούσογλου ήταν που «έκαψε» το αφήγημα της Χάγης. Ο Τούρκος υπουργός έδειξε, με την στάση και τις δηλώσεις του, ότι τα ελληνοτουρκικά δεν πρόκειται να επιλυθούν στα διεθνή δικαστήρια. Άλλωστε η Τουρκία έχει υπαναχωρήσει ήδη μία φορά (κατά την δεκαετία του ’70) από αυτήν την διαδικασία.<br /><br />Φαίνεται όμως, ότι κάποιοι στην Αθήνα, είχαν «επενδύσει» στην διαδικασία της Χάγης την οποία έχουν αναγάγει σε πανάκεια. Μήπως η εμμονή αυτή υποστηρίζεται από το τον ισχυρισμό άλλης εφημερίδας ότι «παρά τις δημόσιες δηλώσεις σημασία έχουν οι συζητήσεις που έγιναν κεκλεισμένων των θυρών»; Δηλαδή θέλουν να μας πουν ότι άλλα συμφωνήθηκαν κεκλεισμένων των θυρών και άλλα ακούσαμε κατά τον δημόσιο διάλογο;<br /><br />Διαβάζουμε δε παρακάτω ότι «κύκλοι στην Αθήνα» τονίζουν ότι «στις επαφές Δένδια στην Άγκυρα κατέστη σαφής η βούληση της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την προώθηση μιας θετικής ατζέντας στις σχέσεις των δύο χωρών». Δεν αμφιβάλλουμε καθόλου. Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις άλλωστε προσέβλεπαν σε μια τέτοια «θετική ατζέντα». Το θέμα είναι ότι ουδέποτε η Τουρκία έδειξε να την ασπάζεται. Ποιος μπορεί να χαρακτηρίσει «θετική» την στάση του Τσαβούσογλου απέναντι στον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών;<br /><br />Κάποιοι άλλοι θέλοντας να υποβαθμίσουν την στάση του Νίκου Δένδια, υποστηρίζουν ότι επίκειται συνάντηση κορυφής, του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν, χωρίς να μεσολαβήσει άλλη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών. Λες και ο Πρωθυπουργός θέλει να «υπερφαλαγγίσει» την εικόνα που δημιουργήθηκε κατά την δημοσία υπουργική αντιπαράθεση.<br /><br />Ποιοι και γιατί προωθούν αυτές τις αιτιάσεις; Είναι αυτοί που ασπάζονται την λογική Σημίτη, η οποία οδήγησε σε ατελέσφορες συνεννοήσεις, όπως αυτές στην Μαδρίτη και στο Ελσίνκι; Τι καλό μπορεί να βλέπουν σε αυτές; Και τέλος, δεν έχουν αντιληφθεί το αίσθημα εθνικής ανάτασης που διαπέρασε όλη την Ελλάδα, όταν ο Νίκος Δένδιας διετύπωνε με σαφήνεια και καθαρότητα τις θέσεις της Ελλάδος;<br /><br /><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Συστημικά ΜΜΕ στο πλευρό των Τούρκων! Πήραν το μέρος του Τσαβούσογλου...

Ραγιάδες σε καιρούς ανεξαρτησίας Ενώ σύσσωμος ο ελληνικός λαός αισθάνθηκε ικανοποίηση από την στάση του Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι λόγοι πίσω από την αυξανόμενη συνεργασία Ελλάδας – Σαουδικής Αραβίας

<img height="427" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_1066976090.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Γιώργος Μενεσιάν</b><br />Η σημερινή ημέρα είναι σημαντική για τις σχέσεις της Ελλάδος με την Σαουδική Αραβία. Το ταξίδι των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας, Δένδια και Παναγιωτόπουλου, στο Ριάντ και η υπογραφή της συμφωνίας δανεισμού ελληνικών Patriot στους Σαουδάραβες, ανοίγουν τον δρόμο για μια νέα σελίδα στις σχέσεις των δύο χωρών.<br /><br />Πολλοί θα αναρωτηθούν: γιατί η Ελλάδα θέλει να αναβαθμίσει τις σχέσεις της με ένα αυταρχικό κράτος το οποίο ασπάζεται τον Ουαχαμπισμό, ένα υπερσυντηρητικό και βαθιά πουριτανικό ισλαμικό κίνημα;<br /><br />Γιατί θέλουμε να χτίσουμε μια στρατηγικού τύπου συνεργασία με ένα κράτος το οποίο έχει εμμέσως στηρίξει, στο παρελθόν, ακραία ισλαμικά στοιχεία στην Συρία, την Βοσνία, το Ιράκ και την Τσετσενία;<br /><br />Την απάντηση στα ερωτήματα αυτά τα δίνει ο ρεαλισμός, λέγοντας ότι Ελλάδα και Σαουδική Αραβία έχουν κοινά συμφέροντα, όχι μόνο οικονομικά, αλλά κυρίως γεωπολιτικά.<br /><br />Σε αντίθεση με τα περισσότερα κράτη της Μέσης Ανατολής, η Σαουδική Αραβία δεν αποτελεί προϊόν της δυτικής αποικιοκρατίας. Το 1921 οι Σαούντ άρχισαν να επεκτείνουν την κυριαρχία τους στην Αραβική Χερσόνησο, με αποτέλεσμα το 1932 το βασίλειο να κηρύξει την ανεξαρτησία.<br /><br />Η Ελλάδα άνοιξε το 1943 πρεσβεία στην χώρα αυτή, σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη των διμερών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. <br /><br />Η Ελλάδα διατηρούσε καλές σχέσεις με την Σαουδική Αραβία λόγω της γενικότερης σχέσης που είχε με τους Άραβες και λόγω της στάσης της στο Παλαιστινιακό.<br /><br />Το αποκορύφωμα της ελληνοαραβικής συνεργασίας ήταν η περίοδος του Ανδρέα Παπανδρέου, όμως όλες οι κυβερνήσεις είχαν καλές σχέσεις με τους Άραβες. Ακόμα και η δικτατορία διατηρούσε καλές σχέσεις με την Σαουδική Αραβία και τα υπόλοιπα αραβικά κράτη.<br /><br />Κατά την διάρκεια του πολέμου του Γιομ Κιπούρ (1973), η χούντα των συνταγματαρχών αρνήθηκε να παραχωρήσει βοήθεια στους Αμερικανούς οι οποίοι προσπαθούσαν να συνδράμουν το Ισραήλ, ενώ επέτρεψε σε σοβιετικά αεροσκάφη – ποια; η αντικομουνιστική δικτατορία – να περάσουν από τον ελληνικό εναέριο χώρο ώστε να μεταβούν στην Αίγυπτο και να προσφέρουν υλικοτεχνική υποστήριξη στους Άραβες.<br /><br />Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που η Ελλάδα εξαιρέθηκε από το εμπάργκο πετρελαίου που επέβαλαν οι Άραβες μετά τον πόλεμο του 1973, το οποίο οδήγησε, με την σειρά του οδήγησε στην πρώτη Πετρελαϊκή Κρίση.<br /><br />Σημαντική, ωστόσο, είναι και η οικονομική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών. Η Σαουδική Αραβία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς ελληνικών προϊόντων στην Μέση Ανατολή. Ακόμη, οι Σαουδάραβες συμβάλλουν στην ελληνική οικονομία μέσω του τουρισμού και, κυρίως, μέσω των επενδύσεων. <br /><br />Σήμερα, οι σχέσεις των δύο χωρών αναβαθμίζονται συνεχώς και αυτό οφείλεται στις αλλαγές που έχουν επέλθει στην περιοχή μετά το ξέσπασμα των Αραβικών Εξεγέρσεων και την περαιτέρω διείσδυση του Ιράν, της Τουρκίας και φυσικά της Ρωσίας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Η αποσταθεροποίηση της περιοχής μετά το 2011 και η ανάδειξη αναθεωρητικών περιφερειακών δυνάμεων καθιστά την συνεργασία Ελλήνων και Σαουδαράβων απαραίτητη.<br /><br />Είναι σαφές ότι και οι δύο χώρες έχουν ανάγκη η μία την άλλη. Η Ελλάδα, συνομιλώντας με την Σαουδική Αραβία, συνομιλεί με την ηγέτιδα δύναμη του αραβικού κόσμου, καθώς και με μία από τις σημαντικότερες μουσουλμανικές δυνάμεις στον κόσμο, δεδομένου ότι εκεί βρίσκονται οι δύο ιερότερες πόλεις του Ισλάμ, η Μέκκα και η Μεδίνα.<br /><br />Επιπλέον, η συνεργασία με το Ριάντ βάζει την Ελλάδα στο παιχνίδι της ευρύτερης συνεργασίας μεταξύ Ισραήλ και Αράβων η οποία, ναι μεν ενισχύθηκε μετά τις «Συμφωνίες του Αβραάμ», αλλά βρίσκεται ακόμα υπό εξέλιξη, καθώς η Σαουδική Αραβία δεν έχει προχωρήσει στην ομαλοποίηση των σχέσεών της με το Ισραήλ, παρά το γεγονός ότι οι δύο τους συνεργάζονται στενά, κυρίως εναντίον του Ιράν.<br /><br />Η Ελλάδα λοιπόν, μπορεί να συμβάλλει στον διάλογο μεταξύ Ισραήλ και Αράβων. Μην ξεχνάμε, επίσης, ότι η Σαουδική Αραβία μπορεί να αποτελέσει έναν σημαντικό ενεργειακό εταίρο της Ελλάδος, καθώς και δυνητικό επενδυτή.<br /><br />Το σημαντικότερο, η Ελλάδα προχωρά στην σύσφιγξη των σχέσεων με όλα τα κράτη τα οποία απειλούνται από τις ενέργειες της Τουρκίας. Είναι γεγονός ότι ο θεσμός της μοναρχίας στην Σαουδική Αραβία απειλείται από τις ισλαμικές ριζοσπαστικές δυνάμεις της οποίες στηρίζει η Τουρκία. Αυτό, συνέβαλε στην προσέγγιση Ελλάδος – Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Τέλος, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι η Ελλάδα μπορεί, σταδιακά και με πολλή υπομονή, να γίνει ο βασικός Ευρωπαίος συνομιλητής για την Μέση Ανατολή. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, η Ελλάδα διατηρεί στενές σχέσεις με την πλειοψηφία των κρατών της περιοχής και αποτελεί, ουσιαστικά, κομμάτι της γειτονιάς αυτής λόγω γεωγραφικής εγγύτητας.<br /><br />Η Ελλάδα οφείλει να αδράξει την ευκαιρία αυτή και να αυξήσει την διπλωματική, οικονομική, πολιτιστική, καθώς και αμυντική παρουσία της στην Μέση Ανατολή ώστε να έχει λόγο στις εξελίξεις γύρω από την ενέργεια και την πολιτική.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία από την άλλη, με το να αναβαθμίζει τις σχέσεις της με την Ελλάδα, αποκτά μία έξοδο στην Μεσόγειο και αυτό την ωφελεί πολύ τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά. Για παράδειγμα, μια ελληνο-σαουδαραβική συμμαχία θα επιτρέψει στο Ριάντ να επωφεληθεί από τις τριμερείς συνεργασίες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Επιπροσθέτως, της δίδεται η ευκαιρία να μεγαλώσει την «επενδυτική της αυτοκρατορία» στα Βαλκάνια και να συμμετάσχει στην μοιρασιά της πίτας που γίνεται στην περιοχή μεταξύ των ΗΠΑ, της Κίνας, της Γερμανίας και της Τουρκίας. Η Σαουδική Αραβία συνεχίζει να βασίζεται στην στρατιωτική προστασία που της παρέχουν οι ΗΠΑ απέναντι σε εσωτερικές και κυρίως εξωτερικές (βλ. Ιράν) απειλές.<br /><br />Επομένως, η απόκτηση ενός εταίρου εντός του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι καθοριστικής σημασίας για τους Σαούντ. Τέλος, και οι Σαουδάραβες επενδύουν στην Ελλάδα εξαιτίας του τουρκικού αναθεωρητισμού.<br /><br />Όπως η Τουρκία βρίσκεται στην πόρτα της Σαουδικής Αραβίας μέσω της παρουσίας της στο Κατάρ, έτσι και οι Σαουδάραβες θα ήθελαν να βρεθούν στην πόρτα της Τουρκίας με την παρουσία τους στην Ελλάδα. Αυτό βέβαια, είναι δύσκολο να γίνει διότι οι Σαουδάραβες έχουν να αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα στον περίγυρό τους, προτού μπορέσουν να επεκτείνουν την παρουσία τους εκτός της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Βλέπουμε επομένως πως υπάρχουν κοινά συμφέροντα και γι’ αυτό οι δύο χώρες συνεργάζονται ολοένα και περισσότερο. Το γεγονός μάλιστα, ότι η συνεργασία αυτή λαμβάνει και αμυντικό χαρακτήρα, με την μεταφορά σαουδαραβικών μαχητικών αεροσκαφών τύπου F-15 στην Σούδα και την μεταφορά ελληνικών Patriot στην Σαουδική Αραβία, είναι σημαντικό. <br /><br />Όμως η Ελλάδα πρέπει να γνωρίζει και τα όρια της συνεργασίας της με το Ριάντ. Η Αθήνα, πρέπει να προσέξει να μην ταυτιστεί με την Σαουδική Αραβία της οποίας το καθεστώς είναι αυταρχικό και δεν σέβεται επ ουδενί τα ανθρώπινα δικαιώματα.<br /><br />Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η χώρα αυτή βρίσκεται σε πόλεμο: οι Σαουδάραβες πολεμούν στην Υεμένη και πολλές φορές πόλεις, πετρελαϊκές ή στρατιωτικές εγκαταστάσεις εντός της Σαουδικής Αραβίας αποτελούν στόχο πυραυλικών επιθέσεων ή επιθέσεων με drones από τους Σιίτες αντάρτες Χούθι.<br /><br />Ακόμη, την ώρα που εμείς αναβαθμίζουμε τις σχέσεις μας με το Ριάντ, οι ΗΠΑ έχουν αποφασίσει να αναθεωρήσουν τις σχέσεις τους με το σαουδαραβικό καθεστώς εξαιτίας του πολέμου στην Υεμένη, της δολοφονίας Κασσόγκι, καθώς και της γενικότερης κατάστασης που επικρατεί στην χώρα αναφορικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα.<br /><br />Επιπλέον, η άνοδος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και οι περιφερειακές φιλοδοξίες της Αιγύπτου ενδέχεται να δημιουργήσουν, κάποια στιγμή, την διάσπαση του αραβικού κόσμου σε δύο ή τρία στρατόπεδα τα οποία θα διεκδικήσουν την ηγεσία του.<br /><br />Τι θα κάνει η Ελλάδα αν αναγκαστεί να πάρει το μέρος ενός εκ των δύο ή τριών πόλων εντός του αραβικού κόσμου; Τέλος, δεν πρέπει να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο μιας επαναπροσέγγισης Σαουδικής Αραβίας και Τουρκίας.<br /><br />Ήδη ο πάγος έχει σπάσει με τον τερματισμό της Κρίσης του Κατάρ και του πολέμου στην Λιβύη. Την ίδια ώρα Άγκυρα και Ριάντ υποστηρίζουν τις ίδιες δυνάμεις στον πόλεμο της Υεμένης. Η αποκατάσταση, επομένως, των σχέσεων Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας δεν είναι καθόλου απίθανη.<br /><br />Παρά τα προβλήματα, η ενίσχυση των σχέσεων με την Σαουδική Αραβία είναι προς την σωστή κατεύθυνση για τους λόγους που αναφέρω ανωτέρω.<br /><br />Όμως είναι κρίσιμο η Ελλάδα να μπορέσει να δημιουργήσει σταθερούς δεσμούς και μόνιμες συνεργασίες με τα κράτη της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης και της Σαουδικής Αραβίας και όχι να βασίζεται σε ευκαιριακές ή συγκυριακές συνεργασίες.<br /><br />Μόνο τότε η Ελλάδα θα καταφέρει να αυξήσει την περιφερειακή της ισχύ και να βρει συμμάχους ή διαμεσολαβητές την ώρα μιας ελληνοτουρκικής κρίσης.<br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι λόγοι πίσω από την αυξανόμενη συνεργασία Ελλάδας – Σαουδικής Αραβίας

Γιώργος Μενεσιάν Η σημερινή ημέρα είναι σημαντική για τις σχέσεις της Ελλάδος με την Σαουδική Αραβία. Το ταξίδι των υπουργών Εξωτερικών και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το στοίχημα των Συμμαχιών με Άραβες - Ισραήλ και ο ρόλος της Τουρκίας

<img height="427" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=dendiastetrameris.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Οι έρωτες και οι συμμαχίες σπανίως είναι παντοτινές. Προσφέρουν όμως δυνατές στιγμές και σημαντικά πλεονεκτήματα για όσο διάστημα διαρκούν.<br /><br />Την Παρασκευή ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας μια ημέρα μετά την επεισοδιακή επίσκεψη του στην Άγκυρα βρέθηκε στην Πάφο για την Τετραμερή Ελλάδας-Κύπρου - Ισραήλ – Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, την Κυριακή πήγε στο Κάιρο για συνομιλίες με τον ομόλογο του Σ. Σούκρι και σήμερα μαζί με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας θα βρεθούν στο Ριάντ για την υπογραφή μιας ακόμη συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας αυτή τη φορά με τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η Ελλάδα έχει κατορθώσει τα τελευταία χρόνια να εμπλακεί δυναμικά στη διαμόρφωση μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, Μέσης Ανατολής, Βόρειας Αφρικής και του Κόλπου, με αρχικό κίνητρο την αναζήτηση αντίβαρου στην τουρκική πίεση στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, που όμως με το πέρασμα του χρόνου αυτές οι συνεργασίες αποκτούν στρατηγικό βάθος και περιεχόμενο.<br /><br />Η οργή και η ανησυχία της Τουρκίας είναι δικαιολογημένη καθώς εκεί που ο κ. Ερντογάν θεωρούσε ότι με την επεκτατική πολιτική του έχει μετατρέψει την Τουρκία σε αδιαφιλονίκητη περιφερειακή δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, βλέπει ότι περιφερειακά σχήματα όπως οι Τριμερείς και οι Τετραμερείς που έχουν βασικό πυρήνα την Ελλάδα και την Κύπρο, φέρνουν στο «μαλακό υπογάστριο» της στην Ανατολική Μεσόγειο, τους στρατηγικούς αντιπάλους της, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία και δίνουν χώρο στον επίσης αντίπαλο της το Ισραήλ.<br /><br />Η Άγκυρα τους τελευταίους μήνες και λόγω της αβεβαιότητας για την αμερικανοτουρκική σχέση στην εποχή Μπάιντεν, αλλά και λόγω της όλο και μεγαλύτερης εξάρτησης της αποκλειστικά από τη Ρωσία, θέλει να σπάσει αυτά τα «δεσμά» και να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με την Αίγυπτο, με το Ισραήλ αλλά και τη Σαουδική Αραβία. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα αφήνει να εννοηθεί ότι είναι διατεθειμένη να προσφέρει γη και ύδωρ.<br /><br />Όμως καμιά από αυτές τις προσπάθειες δεν έχει αποδώσει μέχρι στιγμής, καθώς το σοβαρό έλλειμμα εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του Ταγίπ Ερντογάν, καθιστά όλες τις χώρες της περιοχής εξαιρετικά επιφυλακτικές όχι απλώς για την ανάπτυξη των σχέσεων με την Τουρκία αλλά ακόμη και για την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων, που θα ήταν ένα τυπικό μεν, αλλά σημαντικό πρώτο βήμα.<br /><br />Ο ίδιος ο κ. Τσαβούσογλου αποκάλυψε ότι στις αρχές Μαΐου θα υπάρξουν σε χαμηλότερο επίπεδο επαφές μεταξύ του τουρκικού και αιγυπτιακού Υπουργείου Εξωτερικών, κάτι που δεν έχει επιβεβαιωθεί από το Κάιρο.<br /><br />Πάντως, η αιγυπτιακή πλευρά είχε καλωσορίσει την είδηση ότι η τουρκική κυβέρνηση συνέστησε σε τηλεοπτικό σταθμό που εκπέμπει από το τουρκικό έδαφος και ελέγχεται από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους να κατεβάσουν τους τόνους της κριτικής εναντίον του προέδρου Σίσι.<br /><br />Όμως και πάλι κάθε άλλο παρά είναι αρκετό αυτό το βήμα. Οι Αιγύπτιοι εκτός των άλλων θέτουν δυο όρους που είναι δύσκολο να εκπληρωθούν από την Τουρκία. Τη διακοπή λειτουργίας των δομών των Αδελφών Μουσουλμάνων που βρήκαν καταφύγιο στην Τουρκία μετά την ανατροπή Μόρσι, την έκδοση ορισμένων από αυτούς στην Αίγυπτο και σε ότι αφορά στη Λιβύη, η Αίγυπτος ζητά την άμεση αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και των μισθοφόρων.<br /><br />Με το Ισραήλ η απόσταση γίνεται όλο και μεγαλύτερη καθώς ο Τούρκος πρόεδρος θεωρώντας εαυτόν ως τον μοναδικό προστάτη των Παλαιστινίων και των «καταπιεσμένων μουσουλμάνων» έχει αναλάβει εργολαβικά τις επιθέσεις εναντίον του Τελ Αβίβ πυροδοτώντας ακόμη περισσότερο την υπαρκτή απέχθεια και δυσπιστία του Μ. Νετανιάχου προς το πρόσωπο του. Ακόμη και σε περιόδους που γίνονται παρασκηνιακές προσπάθειες για να υπάρξει τουλάχιστον ανταλλαγή πρεσβευτών μεταξύ των δυο χωρών, ο κ. Ερντογάν προκαλεί το Ισραήλ, σαν να στέλνει το μήνυμα ότι η αποκατάσταση των σχέσεων θα γίνει με τους δικούς του όρους.<br /><br />Μόλις την Παρασκευή, μετά την επίθεση που εξαπέλυσε στην Ελλάδα εγείροντας θέμα «τουρκικής μειονότητας» επιτέθηκε με πρωτοφανή τρόπο και στο Ισραήλ με αφορμή τον βομβαρδισμό στόχων της Χαμάς στη Γάζα.<br /><br />«Αυτό αποτελεί δυστυχώς σαφή ένδειξη της στάσης του Ισραήλ απέναντι στους μουσουλμάνους. Γνωρίζουμε ήδη την εχθρότητα του Ισραήλ κατά του Ισλάμ. Ωστόσο, η ισραηλινή κυβέρνηση δεν εγκαταλείπει αυτή τη συνήθεια της. Θέλουμε όλη η ανθρωπότητα να παρακολουθεί πιο στενά την εχθρότητα του Ισραήλ κατά του Ισλάμ και να την αξιολογεί δεόντως. Αναπόφευκτα καθίσταται αδύνατο για τις διμερείς μας σχέσεις να φθάσουν στο επιθυμητό επίπεδο, εφόσον το Ισραήλ διατηρήσει αυτή τη στάση», δήλωσε ο κ. Ερντογάν μετά την προσευχή, με φόντο το τζαμί Kerem Aydınlar στην Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Η υποδοχή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στην Τριμερή Ελλάδας - Κύπρου – Ισραήλ, με την πρώτη συνάντηση της Τετραμερούς να γίνεται στην Πάφο την περασμένη Παρασκευή, το μήνυμα είναι σαφές ακόμη κι αν κανείς από τους συμμετέχοντες από Ισραηλ και Εμιράτα δεν αναφέρθηκε ονομαστικά στην Τουρκία.<br /><br />Τα ΗΑΕ και το Μπαχρέιν ήρθαν κοντά στο Ισραήλ λόγω του κοινού εχθρού, του Ιραν. Όμως για τα ΗΑΕ η Τουρκία αποτελεί ίσως πιο επικίνδυνο αντίπαλο λόγω της επέκτασης στη Μέση Ανατολή αλλά και μέχρι το Κέρας της Αφρικής, λόγω της στήριξης που είχε προσφέρει σε Αδελφούς Μουσουλμάνους, αλλά και σε άλλες κινήσεις που στη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης στοχοποίησαν τις βασιλικές οικογένειες του Κόλπου και σε όλες τις περιφερειακές κρίσεις έχουν βρεθεί στα αντίπαλα στρατόπεδα όπως σε Λιβύη, Συρία, Υεμένη, αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σε ότι αφορά στη Σαουδική Αραβία, η οποία ακόμη δεν έχει αποκαταστήσει τις σχέσεις της με το Ισραήλ και έτσι δεν μπορεί να συμμετέχει ακόμη στις Τριμερείς, έδειξε τις διαθέσεις της με την αποστολή μαχητικών της για ασκήσεις με την ελληνική Πολεμική Αεροπορία και σήμερα αναμένεται να υπογράψει κατά την επίσκεψη των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας Ν. Δένδια και Ν. Παπαγιωτόπουλου σήμερα στο Ριάντ τη συμφωνία για τη μεταφορά μιας ελληνικής μονάδας Patriot στη Σαουδική Αραβία και η προώθηση έτσι της αμυντικής συνεργασίας των δυο χωρών.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο κ. Ερντογάν έχει συνομιλήσει το τελευταίο διάστημα με τον γηραιό βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας, είναι σαφές ότι με τον πρίγκιπα διάδοχο Μοχαμεντ Μπιν Σαλμάν δεν θα μπορέσει εύκολα να αποκαταστήσει σχέσεις, μετά τους χειρισμούς της Τουρκίας μετά τη δολοφονία του Σαουδάραβα δημοσιογράφου Κασόγκι.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο συνεργασιών θα πρέπει να προστεθεί το πλεονέκτημα που προσφέρει στην Ελλάδα τόσο η αμερικανική στρατηγική που αποτυπώθηκε στο East Med Act και εγκαινιάσθηκε με την επίσκεψη Πομπέο στην Ελλάδα, για επιστροφή των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μ.Ανατολή, αλλά και η φιλόδοξη εξωτερική πολιτική του Γάλλου προέδρου Εμ. Μακρόν για ανάκτηση της γαλλικής επιρροής σε παραδοσιακές Ζώνες όπως αυτή της Μεσογείου και της Μ. Ανατολής.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το στοίχημα των Συμμαχιών με Άραβες - Ισραήλ και ο ρόλος της Τουρκίας

Νίκος Μελέτης Οι έρωτες και οι συμμαχίες σπανίως είναι παντοτινές. Προσφέρουν όμως δυνατές στιγμές και σημαντικά πλεονεκτήματα για όσο διάστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως το Anadolu μπορεί να γίνει από “υπερόπλο” αχίλλειος πτέρνα των Τούρκων

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/04/anadolu.png" width="640" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Το υβριδικό πλοίο (μίνι-αεροπλανοφόρο/ελικοπτεροφόρο) αμφίβιων επιχειρήσεων TCG Anadolu μπορεί να μην είναι ανίκητο, αλλά είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για την Ελλάδα. Υπάρχουν, ωστόσο, αντίδοτα που μπορούν να το μετατρέψουν από κίνδυνο σε αχίλλειο πτέρνα της Τουρκίας και συνακόλουθα να ενισχύσουν την ελληνική αποτρεπτική στρατηγική. Αυτό βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα αποκτήσει ρεαλιστικές ικανότητες προσβολής του σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης.<br /><br />Το σκάφος αυτό είναι τόσο σημαντικό που η καταστροφή του θα είχε μεγάλες συνέπειες για την Τουρκία, ιδιαίτερα δε όσον αφορά το γόητρό της. Άλλωστε, ένας βασικός λόγος που το απέκτησε είναι για να ενισχύσει το κύρος της. Τα αεροπλανοφόρα έχουν ιδιαίτερα μεγάλη συμβολική και σημειολογική σημασία στη διεθνή “πασαρέλα” ισχύος. Η Τουρκία, που διεκδικεί ρόλο Δύναμης ευρασιατικής εμβέλειας, χρειάζεται παρόμοια όπλα-σύμβολα. Όμως, όσον αφορά τις πραγματικές ικανότητες, οι διεθνείς τάσεις δεν ευνοούν τη δράση των πλοίων επιφανείας σε κλειστές θάλασσες.<br /><br />Με τον όρο κλειστές θάλασσες δεν αναφερόμαστε μόνο σε αρχιπελαγικές δομές όπως αυτή του Αιγαίου. Ήδη σήμερα, θαλάσσιες εκτάσεις όπως είναι η Νότιος Σινική Θάλασσα έχουν καταστεί εξαιρετικά ανθυγιεινά μέρη για μεγάλα πλοία επιφανείας κι αυτό αναμένεται να συμβεί την τρέχουσα δεκαετία και στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο συνδυασμός νέων τορπιλών μεγάλου βεληνεκούς (ελπίζουμε ότι το ελληνικό Ναυτικό θα τις αποκτήσει σύντομα) και του αναερόβιου συστήματος πρόωσης (AIP) των ελληνικών υποβρυχίων Type 214 “Παπανικολής” και “Ωκεανός” αποτελούν θανάσιμη απειλή για το Anadolu σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.<div><br />Επίθεση από Ιόνιο;<br /><br />Παρεμπιπτόντως, οι απόψεις ότι το Anadolu θα απειλήσει την Ελλάδα εκ δυσμών ευρισκόμενο στο Ιόνιο ή την Αδριατική μπορούν να δεχθούν αρκετή κριτική. Καταρχάς, όπως είπαμε, σε οποιοδήποτε σημείο της Ανατολικής Μεσογείου το πλοίο μπορεί να γίνει στόχος των ελληνικών υποβρυχίων. Φυσικά, αναμένεται να έχει ανθυποβρυχιακή προστασία, η οποία όμως πολύ δύσκολα μπορεί να είναι αποτελεσματική στον συνδυασμό των τορπιλών μεγάλου βεληνεκούς και του συστήματος αναερόβιας πρόωσης ικανοτήτων stealth των ελληνικών υποβρυχίων.<br /><br />Επιπροσθέτως, θα ήταν αυτοκτονικό για το Anadolu και για τα πλοία συνοδείας του να βρεθούν τόσο μακριά από την προστατευτική ομπρέλα της τουρκικής Αεροπορίας. Οι περιορισμένες αντιαεροπορικές ικανότητες των σημερινών τουρκικών πολεμικών πλοίων και ο μικρός αριθμός των μαχητικών αεροσκαφών ή ελικοπτέρων του Anadolu λίγα πράγματα θα μπορούσαν να κάνουν εναντίον μιας μαζικής επίθεσης της ελληνικής Αεροπορίας.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι το Τουρκικό Ναυτικό δεν διαθέτει σήμερα φρεγάτες αεράμυνας περιοχής. Βέβαια, στοχεύει να αποκτήσει οκτώ από τις περιβόητες TF 2000 που θα έχουν σχετικές ικανότητες. Όμως, η εξέλιξή του σχετικού προγράμματος έχει καθυστερήσει, ενώ δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι οι ΗΠΑ θα αποδεσμεύσουν για την Τουρκία κρίσιμα οπλικά συστήματα για τα εν λόγω πλοία. Συγκεκριμένα τους πυραύλους επιφανείας-αέρος μεγάλου βεληνεκούς SM-2 Block IV.<br /><br />Ακόμη όμως και έτσι, χωρίς καμιά κάλυψη από την τουρκική Αεροπορία, μια τουρκική ναυτική δύναμη ευρισκόμενα δυτικά της Ελλάδας θα βρεθεί σε πολύ επικίνδυνη κατάσταση όσο υψηλές ικανότητες αεράμυνας και αν διαθέτει. Βέβαια, οι κίνδυνοι για τα ελληνικά αεροσκάφη αυξάνονται δραματικά σε περίπτωση που το Anadolu συνοδεύεται από φρεγάτες αεράμυνας περιοχής, αλλά ταυτοχρόνως αυξάνεται και το έπαθλο, αφού και τα πλοία αυτά αποτελούν πολύτιμους στόχους.<br /><br />Επιπροσθέτως, οι νέες τουρκικές φρεγάτες λογικά αποσκοπούν πρωτίστως στο να αποτελέσουν μέρος μιας ενιαίας αεροναυτικής δύναμης που θα επιδιώκει να επιτύχει αεροπορική κυριαρχία και να τοποθετήσει ελληνικά νησιά ή ομάδες ελληνικών νησιών σε θόλους απομόνωσης. Αν μετατραπούν σε σωματοφύλακα του Anadolu, ιδιαίτερα δε αν αποκοπούν από την υπόλοιπη τουρκική πολεμική μηχανή, τότε παύουν να είναι στοιχεία ισχύος και μετατρέπονται κι αυτά σε στόχους. Σε επικίνδυνους βέβαια στόχους αλλά πάντως στόχους.<br /><br />Αεροπλανοφόρο δίχως αεροπλάνα<br /><br />Όσο δε για τα 12 F-35B βραχείας απονήωσης κάθετης προσνήωσης (STOVL) που προορίζονταν για το Anadolu πριν τις αμερικανικές κυρώσεις, ακόμα κι αν παραδίδονταν είναι αμφίβολο αν θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τα χαρακτηριστικά χαμηλής διακριτότητας που διαθέτουν αν εγκλωβιστούν σε αμυντικούς ρόλους. Οι δε ικανότητές τους σε κλειστές αερομαχίες είναι εξαιρετικά περιορισμένες για να το πούμε ευγενικά.<br /><br />Πιθανότατα, το Anadolu δεν θα διαθέτει μαχητικά αεροσκάφη, επειδή αυτήν τη στιγμή δεν διατίθεται κανένα στη διεθνή αγορά. Η παραγωγή του βρετανικού Harrier έχει σταματήσει, το ρωσικό Yakovlev Yak-38 έχει αποσυρθεί από το 1991 ενώ το πολύ πιο εξελιγμένο Yak-141 δεν μπήκε ποτέ σε παραγωγή. Παρεμπιπτόντως, τεχνολογία του Yak-141 ενδέχεται να απέκτησε η Lockheed τη χρυσή εποχή των ρωσοαμερικανικών σχέσεων, στα πρώτα χρόνια μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την χρησιμοποίησε στο F-35.<br /><br />Είναι μάλλον ανεδαφική και η άποψη ότι η Τουρκία μπορεί να αποκτήσει μεταχειρισμένα AV-8 Harrier II. Τα αεροσκάφη αυτά υπηρετούν στα ελικοπτεροφόρα των Αμερικανών Πεζοναυτών καθώς και στο ισπανικό και ιταλικό Ναυτικό. Τα ισπανικά AV-8S Matador προβλέπεται να παραμείνουν σε υπηρεσία στο Juan Carlos (στη σχεδίασή του βασίστηκε το Anadolu) τουλάχιστον μέχρι το 2025, ενώ και για τα ιταλικά δεν έχει ακουστεί ότι μπορούν να πουληθούν στην Τουρκία ή ότι ενδιαφέρεται η Τουρκία γι’ αυτά.<br /><br />Επιπροσθέτως, αν και τα ιταλικά και τα ισπανικά Harrier έχουν εκσυγχρονιστεί ώστε να μεταφέρουν πυραύλους αέρος-αέρος μεγάλου βεληνεκούς AIM-120 AMRAAM, σε κλειστές αερομαχίες δύσκολα μπορούν να αντιμετωπίσουν το F-16 και το Mirage 2000. Στον πόλεμο των Φώκλαντ τα μαχητικά της Αργεντινής επιχειρούσαν στα ακρότατα όρια της εμβέλειάς τους, είχαν ελάχιστο χρόνο για να επιτεθούν στα βρετανικά πλοία, είχε απαγορευτεί στους πιλότους να εμπλακούν σε αερομαχία με τα Harrier και πετάγανε χωρίς πυραύλους αέρος-αέρος.<br /><br />Τέλος, οι φρεγάτες αεράμυνας περιοχής παραμένουν εξίσου ευπρόσβλητες με τις υπόλοιπες σε επιθέσεις τορπιλών, που δεν είναι ανάγκη να προέρχονται μόνο από υποβρύχια. Τορπίλες πολύ μεγάλου βεληνεκούς, όπως η γερμανική Sea Hake Mod 4 ER, που μπορούν να μεταφέρουν και μη επανδρωμένα αυτόνομα υποβρύχια σκάφη (UUV), αποτελούν εξαιρετικά θανάσιμες απειλές για οποιαδήποτε ομάδα πλοίων σε αποστάσεις πολλών εκατοντάδων χλμ από τις ακτές. Οι σχετικές τεχνολογίες ήδη υπάρχουν ή αναπτύσσονται.<br /><br />Άρα, τα σενάρια ότι το Anadolu θα μας χτυπήσει από το Ιόνιο ή το Λιβυκό Πέλαγος, αν και πρέπει να μας απασχολήσουν, μπορούν να αντιμετωπιστούν. Αν μάλιστα η Τουρκία τα επιλέξει μπορεί να δει τα πλεονεκτήματά της να μετατρέπονται σε τρωτά σημεία. Αυτό φυσικά δεν γίνεται από μόνο του. Η ελληνική πλευρά πρέπει να επιδείξει φαντασία και τόλμη, να προσαρμοστεί στη γεωγραφία, αλλά και στις σύγχρονες τεχνολογίες και επιχειρησιακές αντιλήψεις.<br />Ιδεοληψία ή υβριδικός πόλεμος;<br /><br />Κάθε φορά που εκφράζεται άποψη ότι η Ελλάδα μπορεί να αντιμετωπίσει αποφασιστικά την τουρκική στρατιωτική ισχύ και δεν είναι έρμαιο των διαθέσεων της Άγκυρας ούτε από χέρι χαμένη σε μια σύρραξη, αυτομάτως γνωστοί κύκλοι σπεύδουν να αποδομήσουν και να χλευάσουν και την άποψη και αυτόν που την εκφράζει, συνήθως χωρίς επιχειρήματα, αλλά κυρίως με κραυγές και υβριστικούς χαρακτηρισμούς.<br /><br />Οι επιθέσεις αυτές μάλιστα μετατρέπονταν σε παροξυσμό όταν για την αντιμετώπιση της τουρκικής πολεμικής μηχανής προτείνονται λύσεις που δεν προβλέπουν μαζικές αγορές από το εξωτερικό. Αντίθετα, που υποστηρίζουν την ανάπτυξη όπλων που μπορούν να αναπτυχθούν πρωτίστως με εγχώριες προσπάθειες και με χαμηλό κόστος. Σ’ αυτούς τους καιρούς ίσως πρέπει να είμαστε πιο πονηρεμένοι και να μην θεωρούμε αυτές τις επιθέσεις μόνο προϊόν ιδεοληψίας.<br /><br />Ο συστηματικός χλευασμός των απόψεων ότι η Ελλάδα μπορεί να αντισταθεί στην Τουρκία και μάλιστα χωρίς να καταστρέψει την οικονομία της, καλλιεργεί την ηττοπάθεια, παγιώνει μια αντίληψη “φυσικής” αδυναμίας της Ελλάδας να αντιταχθεί στον τουρκικό επεκτατισμό και εμφανίζει συνακόλουθα ως “μόνη λογική και δυνατή λύση” την παράδοση χωρίς αντίσταση. Ίσως, λοιπόν, αυτές οι επιθέσεις πρέπει να θεωρηθούν το πρώτο στάδιο ενός υβριδικού πολέμου που εφαρμόζει η Τουρκία (πιθανώς όχι μόνο η Τουρκία) εναντίον της Ελλάδας, αποσκοπώντας στην επιβολή των επεκτατικών της στόχων, χωρίς να χρειαστεί καν η χρήση στρατιωτικής βία</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως το Anadolu μπορεί να γίνει από “υπερόπλο” αχίλλειος πτέρνα των Τούρκων

Γρίβας Κώστας Το υβριδικό πλοίο (μίνι-αεροπλανοφόρο/ελικοπτεροφόρο) αμφίβιων επιχειρήσεων TCG Anadolu μπορεί να μην είναι ανίκητο, αλλά είνα...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην Άγκυρα είδαμε την εικόνα, στην Κάρπαθο την πραγματικότητα…

<img height="339" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/ATALANTE-FRENCH-RESEARCH-VESSEL.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Μαργαρίτης Γιώργος</b><br />Οι εικόνες και οι αριθμοί, στην περίπτωση που τους παραθέτουν άνθρωποι, οι οποίοι ξέρουν να μετράνε, σπανίως λένε ψέματα. Σπανίως μεταπλάθουν το πραγματικό σε φανταστικό και το τεκμήριο σε διαχειρίσιμη πληροφορία. Βρίσκονται δηλαδή σε σκηνοθετική αντίθεση με τα εύκολα λόγια, στα οποία ενίοτε καταφεύγουν οι πολιτικοί και η πολιτική σε δύσκολες ή περίπλοκες καταστάσεις. Μία αξιοσημείωτη τέτοια εικόνα προέκυψε τις ημέρες ακριβώς που ακολούθησαν την δημόσια διαφωνία του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών κ. Δένδια με τον Τούρκο ομόλογό του κ. Τσαβούσογλου στην Άγκυρα.<br /><br />Πριν ακόμα καταλαγιάσει ο θόρυβος για τα “τολμηρά” λόγια που ακούστηκαν στην Άγκυρα, ένα γαλλικό ερευνητικό πλοίο που φέρει το ελληνικό όνομα “Αταλάντη” επιχείρησε να περάσει το στενό ανάμεσα στην Κάσο και στην Κρήτη για να πραγματοποιήσει επιστημονικές έρευνες στην θάλασσα προς τα ανατολικά. Προτού ακόμα περάσει το στενό και πολύ πριν ανοιχτεί στο πέλαγος ειδοποιήθηκε από τις τουρκικές αρχές ότι εισέρχεται σε θαλάσσιες περιοχές, όπου η Τουρκία έχει πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα και ασκεί κάθε αρμοδιότητα που απορρέει από αυτά.<br /><br />Για την πιστοποίηση της σοβαρότητας των λόγων εμφανίστηκε άμεσα στην πορεία του ερευνητικού πλοίου μια τουρκική φρεγάτα, έτοιμη να αναλάβει την κηδεμονία του και να του υπαγορεύσει τις αποφάσεις της Υψηλής Πύλης (ο ετεροχρονισμός προέρχεται από την ενασχόλησή μου με το 1821, πλην όμως υποδηλώνει με ακρίβεια και την σημερινή πραγματικότητα).<div><br />Η υπόθεση “Αταλάντη”<br /><br />Ακολούθησε η γνωστή ανταλλαγή NAVTEX και αντι-NAVTEX ανάμεσα στους αντίστοιχους σταθμούς της Ελλάδας και της Τουρκίας. Κυκλοφόρησε μάλιστα και μια φήμη ότι στην περιοχή βρέθηκε και μια ελληνική φρεγάτα. Ίσως και να δηλώθηκε με τον τρόπο αυτό η όποια εθνική μας παρουσία, αν και είναι αμφίβολο εάν οι τρέχουσες “συμμαχικές υποχρεώσεις” στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα έχουν αφήσει μια όποια φρεγάτα διαθέσιμη για τέτοιου είδους αποστολές. Το επεισόδιο απασχόλησε ελάχιστα τα ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά, καθότι ο εντυπωσιασμός από την “γενναιότητα” του κ. Δένδια δεν είχε ακόμα κοπάσει και θεωρήθηκε κρίμα να πικραθούν οι αναγνώστες και οι “σερφάροντες” με κακές ειδήσεις.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση στην περιοχή όπου συνέβη το επεισόδιο επιβλήθηκε ταχύτατα ο “νόμος και η τάξη”. Όχι φυσικά η τάξη που προβλέπουν οι “νόμοι” του Διεθνούς Δικαίου, το οποίο μνημονεύουν οι Έλληνες αξιωματούχοι δις ημερησίως. Επιβλήθηκε η τάξη, όπως η Τουρκία τη θέλει και όπως η Τουρκία την διατυπώνει. Το γαλλικό ερευνητικό έκανε άμεσα μεταβολή και χώθηκε πίσω (δυτικά) από την Κάσο και την Κάρπαθο.<br /><br />Για να μην προσβληθεί μάλλον η ελληνική πλευρά –εκκρεμεί η παραγγελία των φρεγατών βλέπετε και θα ήταν άκομψο για τη Γαλλία να δεχτεί “αμαχητί” τις τουρκικές θέσεις– το γαλλικό πλοίο συνέχισε για 2-3 ημέρες τις βόλτες του στην περιοχή, πλέοντας πάντα στα δυτικά των νησιών. Έκανε μάλιστα και μία επίδειξη “τόλμης”. Έπλευσε στο στενό μεταξύ Καρπάθου και Ρόδου, πλησίασε το νοτιότερο σημείο της τελευταίας από τα δυτικά και την ώρα που όλοι παρακολουθούσαν την τυχόν υπέρβαση των “τουρκο-λιβυκών ορίων”, έκανε μεταβολή.<br /><br />Εντάξει, να το δεχτούμε, δεν έφυγε αμέσως. Διανυκτέρευσε προς τις ακτές της Καρπάθου, σταμάτησε για λίγο εκεί και, κατόπιν, ξεκίνησε για το Κρητικό πέλαγος. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχει σταματήσει μερικά μίλια βόρεια της Σητείας, στο ανοικτό πέλαγος. Ίσως (μας αρέσει να ονειρευόμαστε) περιμένει τον γαλλικό στόλο για να το συνοδέψει στα ανατολικά των ελληνικών νησιών… Λέμε τώρα…</div><div><br />Πήρε η Άγκυρα τον λόγο;<br /><br />Αναφερθήκαμε αναλυτικά στο επεισόδιο αυτό διότι αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί. Η Ελλάδα, εκ των πραγμάτων, δεν ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα λίγα μίλια ανατολικά των ακτών της Κρήτης, της Κάσου, της Καρπάθου, της Ρόδου. Και φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για το Καστελλόριζο. Το γεγονός ότι το πλοίο που αναμίχθηκε στο επεισόδιο ήταν γαλλικό, έχει οπωσδήποτε τη σημασία του.<br /><br />Όχι επειδή η Γαλλία (μας αρέσει να νομίζουμε) είναι “πατροπαράδοτος εχθρός” της Τουρκίας και “φυσικός σύμμαχος” της Ελλάδας, αλλά επειδή η Γαλλία, αυτή τη στιγμή, έχει λεπτά όσο και κρίσιμα συμφέροντα στην Ελλάδα (τυχόν ελληνική παραγγελία γαλλικών φρεγατών μετά τα αεροσκάφη Rafale θα δώσει μεγάλη –όσο και αναγκαία– ώθηση στην γαλλική πολεμική βιομηχανία) και θα ήθελε να ενισχύσει το “φιλικό” προφίλ της προς την χώρα μας. Ανατολικά όμως της Καρπάθου και της Κρήτης η ίδια Γαλλία δεν μπορεί παρά να δεχτεί την τουρκική πλέον πραγματικότητα.<br /><br />Αυτά που συνέβησαν στην Άγκυρα είναι η εικόνα. Αυτά που συνέβησαν στα στενά της Κρήτης και της Καρπάθου είναι η πραγματικότητα. Στις 19 Απριλίου, το απόγευμα, τα υπουργεία Άμυνας της Ελλάδας και της Τουρκίας ανακοίνωσαν την επικείμενη έναρξη του τέταρτου κύκλου των ΜΟΕ (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης), κάτω από την αιγίδα του ΝΑΤΟ. Προφανώς οι Έλληνες ιθύνοντες επιδεικνύουν εξαιρετική δεκτικότητα στην όποια “εμπιστοσύνη” απορρέει από την τουρκική εκδοχή του Δικαίου των Θαλασσών. Οι δε ενδιάμεσες “θαρραλέες εκρήξεις” φαίνεται ότι δεν πείθουν ούτε αυτούς τους ίδιους.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στην Άγκυρα είδαμε την εικόνα, στην Κάρπαθο την πραγματικότητα…

Μαργαρίτης Γιώργος Οι εικόνες και οι αριθμοί, στην περίπτωση που τους παραθέτουν άνθρωποι, οι οποίοι ξέρουν να μετράνε, σπανίως λένε ψέματα....

Διαβάστε την συνέχεια

¨Ο Δένδιας ήρθε για να σαμποτάρει τις διαπραγματεύσεις¨…

<a href="https://mloyngqtz6hc.i.optimole.com/jd52Ra0.9O3R~f565/w:auto/h:auto/q:74/https://tourkikanea.gr/wp-content/uploads/2021/04/thumbs_b_c_df0a497e03bd9fea90a757e6b1157917.jpg"><img height="360" src="https://mloyngqtz6hc.i.optimole.com/jd52Ra0.9O3R~f565/w:750/h:440/q:74/dpr:1.3/rt:fill/g:sm/https://tourkikanea.gr/wp-content/uploads/2021/04/thumbs_b_c_df0a497e03bd9fea90a757e6b1157917.jpg" width="640" /></a><br /><br />Σε δηλώσεις που έκανε σε δημοσιογράφους ο Ομέρ Τσελίκ- εκπρόσωπος του κόμματος ΑΚΡ, μεταξύ άλλων ανέφερε και τα εξής :<br /><br />¨Γνωρίζετε φίλοι μου πως υπήρξε μία επίσκεψη στη χώρα μας από τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας. Φυσικά και αισθανόμαστε ικανοποίηση από την επίσκεψη στη χώρα μας του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών όπως και άλλων Ελλήνων αξιωματούχων. Στο πλαίσιο της παραδοσιακής μας φιλοξενίας και στο πλαίσιο της διπλωματικής μας παράδοσης εκφράζουμε την ικανοποίησή μας για το ότι συζητάμε τα θέματά μας<br /><br />Το είπαμε και στις διερευνητικές συνομιλίες, ότι εμείς δεν είμαστε υπεύθυνοι για την διακοπή των διερευνητικών συνομιλιών. Υπεύθυνη για αυτό ήταν η ελληνική πλευρά. Ενώ αργότερα εκφράσαμε την ικανοποίησή μας για την επανέναρξή τους. Αλλά εμείς εδώ είδαμε ότι ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών δεν ήρθε στην Άγκυρα για να μιλήσει. Ήρθε για να μιλήσει προς την Αθήνα. Οι κατηγορίες κατά του κράτους της τουρκικής δημοκρατίας και του τουρκικού έθνους με άκρως αδιάλλακτο και ασεβή τρόπο θα περάσουν στην ιστορία της διπλωματίας ως ένα παράδειγμα απρέπειας<br />Και αφού ο υπουργός Εξωτερικών μας έδωσε την απαραίτητη απάντηση, και πάλι σύμφωνα με αυτά που επιβάλλει η διπλωματία μας και αφού δόθηκαν οι εκατέρωθεν απαντήσεις και πάλι έδωσε την τελευταία κουβέντα προς τον υπουργό Δένδια προς το μουσαφίρη<br />Αλλά και αυτή τη φορά πάλι συνέχισε τα ίδια . Αντί να βελτιώσει αυτήν την ασυνήθιστη κατάσταση δυστυχώς με αυτό τον τρόπο εεεεεε<br /><br />Ήρθε για να διαπραγματευτεί αλλά καταγράφηκε πως μίλησε για να σαμποτάρει τις διαπραγματεύσεις. Αυτήν την εκτός ευγένειας και διπλωματίας συμπεριφορά, την είδε όλος ο κόσμος. Για αυτό το λόγο όλος ο κόσμος είδε το εξής. Το ποιος είναι αυτός που θέλει διαπραγματεύσεις και θετική ατμόσφαιρα και ποιοι είναι αυτοί που δεν θέλουν διαπραγματεύσεις και συνεχώς σαμποτάρουν τις διαπραγματεύσεις<br />Εγώ ειλικρινά θέλω να πω το εξής. Αυτό που με εξέπληξε πιο πολύ από όλα ήταν το εξής. Στις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, είτε πρόκειται για μικρό είτε για μεγάλο κράτος, όλα τα κράτη στο θέμα της προστασίας των κυριαρχικών τους δικαιωμάτων, λένε πως είναι τουλάχιστον ικανά να τα προστατεύσουν<br />Π.χ. η δική μου χώρα είναι ικανή να προστατέψει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Και για αυτό δέχεται να πληρώσει οποιοδήποτε τίμημα για αυτά. Είτε πρόκειται για ένα νησιωτικό κράτος ένα μικρό νησιωτικό κράτος είτε πρόκειται για σούπερ δυνάμεις από όλους τα ακούμε άλλωστε κάτι πέραν τούτου σημαίνει ότι πρόκειται για μία οπισθοδρόμηση από την πλευρά του κράτους. Για πρώτη φορά ένας υπουργός ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας μιλώντας για την κυριαρχία της δικής του χώρας δεν μίλησε για την η δική του χώρα αλλά για αυτήν της ΕΕ. Για πρώτη φορά άκουσα από έναν υπουργό Εξωτερικών να μην αναφέρεται στους φορείς της χώρας του για την προστασία των κυριαρχικών του δικαιωμάτων αλλά με εκμετάλλευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάνοντας την ασπίδα. Εν τέλει έγινε αντιληπτό Για ποιο λόγο δεν λύθηκαν αυτά τα προβλήματα.<br /><br />Αλλά όταν ένας υπουργός Εξωτερικών έρχεται εδώ και δεν μιλάει για την δυναμική της εξωτερικής πολιτικής και δεν μιλάει με τις μεθόδους της εξωτερικής πολιτικής αλλά απευθυνόμενος στην εσωτερική πολιτική της χώρας καταστεί τα θέματα του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου ως θέμα εκμετάλλευσης τότε φυσικά από εδώ δεν πρόκειται να βγει τίποτε. ¨<br /><br /><a href="https://tourkikanea.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

¨Ο Δένδιας ήρθε για να σαμποτάρει τις διαπραγματεύσεις¨…

Σε δηλώσεις που έκανε σε δημοσιογράφους ο Ομέρ Τσελίκ- εκπρόσωπος του κόμματος ΑΚΡ, μεταξύ άλλων ανέφερε και τα εξής : ¨Γνωρίζετε φίλοι μου ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΤΕΛΟΣ ο ιμάμης της Αγιάς Σοφιάς… Φανατικός, χειρότερος του Ερντογάν

<img height="376" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/07/erdogan-agia-sofia-1-680x400.jpg" width="640" /><br /><br />«Ο ιμάμης που σίγησε» είναι ο τίτλος στο άρθρο του Spiegel Online. Το γερμανικό περιοδικό σημειώνει ότι «τον περασμένο Ιούλιο, για πρώτη φορά μετά από 86 χρόνια, ορίστηκαν και πάλι ιμάμηδες για την Αγία Σοφία. Πρώτος ιμάμης είχε γίνει ο Μεχμέτ Μποϊνουνκαλίν, ο οποίος συνδέεται οικογενειακά με το πολιτικό Ισλάμ στην Τουρκία και χαίρει υποστήριξης από συντηρητικούς θρησκευτικούς κύκλους.<br /><br />Κι όμως, μετά από οκτώ μήνες, η θέση του έχει χηρεύσει. Στις 8 Απριλίου ο Μποϊνουνκαλίν παραιτήθηκε αιφνιδιαστικά από ένα αξίωμα που του εξασφάλιζε ιδιαίτερη επιρροή. Όπως ανέφερε σε ανακοίνωσή του επιθυμεί να επιστρέψει στα ακαδημαϊκά του καθήκοντα. Ωστόσο, η πολιτoλόγος Πινάρ Τρεμπλάι πιστεύει ότι η απόφασή του μάλλον δεν ήταν απόλυτα οικειοθελής. Τους προηγούμενους μήνες ο ιμάμης είχε αναμιχθεί σε πολιτικά ζητήματα, προκαλώντας οργισμένες αντιδράσεις από ορισμένους πολιτικούς του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP).<br /><br />Όπως παρατηρεί το Spiegel Online «η πρώτη δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα σε μέλος του κόμματος και στον ιμάμη έγινε στις 7 Μαρτίου. Καθώς αυξάνεται ο αριθμός των δολοφονιών με θύματα γυναίκες στην Τουρκία και με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας, το ζήτημα της βίας κατά των γυναικών απασχολούσε την κοινή γνώμη. Με σχόλιό του στο Twitter ο Μποϊνουνκαλίν θέλησε να το υποβαθμίσει:<br /><br />“Η δολοφονία είναι πάντα δολοφονία. Το φύλο δεν έχει σημασία’. Στη συνέχεια έγραψε ότι ‘οι συνεχείς αναφορές σε γυναικοκτονίες δεν είναι παρά προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης, που θέλουν να κάνουν τη γυναίκα εχθρό του άνδρα’. Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα, η Έζλεμ Ζενγκίν, βουλευτής του ΑΚΡ, χαρακτήρισε τις δηλώσεις ‘ανάρμοστες’, επέκρινε τον χρόνο της δημοσίευσης στο Twitter και δήλωσε ότι ‘ο Μποϊνουνκαλίν είναι καλύτερα να κάνει τη δουλειά του’».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΤΕΛΟΣ ο ιμάμης της Αγιάς Σοφιάς… Φανατικός, χειρότερος του Ερντογάν

«Ο ιμάμης που σίγησε» είναι ο τίτλος στο άρθρο του Spiegel Online. Το γερμανικό περιοδικό σημειώνει ότι «τον περασμένο Ιούλιο, για πρώτη φορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τους ενόχλησε ο Δένδιας και όχι ο Τσαβούσογλου – Βρείτε το λάθος

<br /><br />ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2019/08/labros.png" /><a href="https://www.pagenews.gr/author/labros-kalarritis/">ΛΑΜΠΡΟΣ KΑΛΑΡΡΥΤΗΣ </a>17.04.2021 | 20:05 ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 4 '<img height="427" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2021/04/AP_21105604955880-1068x712-1-768x512.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Λάμπρος Καλαρρύτης</b><br />Έχει τεράστιο ενδιαφέρον το γεγονός ότι η στάση του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια στο θερμό τετ α τετ με τον Τσαβούσογλου ενόχλησε ορσμένους εγχώριους περισσότερο από ό,τι τους Τούρκους.<br />Έχει ενδιαφέρον διότι κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουμε να παίζουμε τις καθώς πρέπει κουμπάρες και να δούμε τα κίνητρα.<br /><br />Δημοκρατία έχουμε, σύμφωνοι, ο καθένας δικαιούται να έχει άποψη και να την εκφράζει ελεύθερα. Αλλά όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν στην ύπαρξη της ίδιας της χώρας, την ακεραιότητά της, την κυριαρχία της και την ασφάλεια του πληθυσμού της, όλα ιερά, απόψεις οι οποίες συμπίπτουν ή φλερτάρουν με αντίστοιχες ξένων δυνάμεων που επιβουλεύονται όλα αυτά, η δημοκρατία οφείλει να τις ελέγχει. Και στη δημοκρατία υπάρχουν θεσμοί, υπάρχουν νόμοι, υπάρχει και ο δημόσιος διάλογος και ο έλεγχος μέσω του διαλόγου και της κοινής λογικής. Δημοκρατία δεν σημαίνει ότι κάποιος μπορεί πχ να την επικαλείται για να απεργάζεται ελεύθερα την υπονόμευση τής εθνικής κυριαρχίας ή την καταστροφή του κράτους και αυτό να επενδύεται με τον μανδύα της προσωπικής άποψης, ιδίως όταν η άποψη εκτός από προσωπική έχει και θεσμική επιρροή.<br /><br />Μπορείς ας πούμε να έχεις νευραλγική θεσμική ιδιότητα στον τομέα της ασφάλειας και να ανταλλάσεις mail με εχθρικό ξένο κράτος; Είναι δημοκρατική ελευθερία αυτό ή θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της χώρας, άρα και τη δημοκρατία η οποία δεν είναι αδέσποτη έννοια, ενυπάρχει στο πλαίσιο οργανωμένων κρατών τα οποία όταν κινδυνεύουν, κινδυνέυει και αυτή.<br /><br />Μπορεί για παράδειγμα Σύμβουλος Ασφαλείας του Αμερικανού Προέδρου να δίνει συμβουλές στον Πούτιν για το πως θα συνδυάζει μία επιθετική ατζέντα έναντι της Δύσης με την αποφυγή κυρώσεων;<br /><br />Μπορεί ένας Ισραηλινός ακαδημαϊκός να συμμετέχει σε δεξαμενή σκέψης η οποία επηρεάζει την εθνική πολιτική του Ισραήλ και να συνεργάζεται με ιρανικό πανεπιστήμιο;<br /><br />Μπορεί ένας Έλληνας διπλωμάτης ή ακαδημαϊκός ή μέλος δεξαμενής σκέψης με επιρροή στη διαμόρφωση πολιτικής να επιμένει ότι πρέπει να συζητήσουμε τις παράνομες διεκδικήσεις της Τουρκίας που αποσκοπούν στον ακρωτηριασμό της Ελλάδας και να μη διερωτόμαστε για τα κίνητρά του; Για το αν είναι απλή ιδεοληψία ή κάτι άλλο;<div><br /></div><div>  <img height="418" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2021/04/5284129-scaled.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Ακούγεται φυσιολογική η παρότρυνση να συζητήσουμε για το πως θα παραχωρήσουμε εθνική κυριραρχία χωρίς να κάνουμε φασαρία ή η υπόδειξη να συζητάμε με την Τουρκία τα πάντα;<br /><br />Ποια δηλαδή; Αυτά που είπε ο Τσαβούσογλου και του απάντησε ο Δένδιας; Την ελληνική κυριαρχία σε νησιά και νησίδες; Αν υπάρχει «τουρκική» μειονότητα στη Θράκη; Αν θα αποστρατιωτικοποιήσουμε τα νησιά για να τα καταλάβει χωρίς κόπο η Τουρκία; Αν τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ; Αν μας ανήκουν τα Δωδεκάνησα; Αν καλώς απειλούν με πόλεμο γαι την επέκταση των χωρικών υδάτων; Όταν κάποιος προτείνει να συζητήσουμε με την Τουρκία αυτά, τι ακριβώς έχει στο μυαλό του; Ποια είναι τα κίνητρά του; Απορίες δεν υπάρχουν;<br /><br />Γνωστοί «ψιθυριστές», αυτοί που θεωρούν ότι με τους Τούρκους πρέπει να μιλάμε χαμηλόφωνα, να ψιθυρίζουμε, να μην υψώνουμε τους τόνους ακόμα και όταν αραδιάζουν δημοσίως μπροστά στον Έλληνα υπουργό την αναιδέστατη απαίτηση να δώσουμε γη και ύδωρ, στην κυριολεξία, ενοχλήθηκαν από τη στάση Δένδια. Φαίνεται λογικό να ενοχλούνται από τις απαντήσεις Δένδια και όχι απο αυτα που είπε ο Τσαβούσολγλου; Βγάζει νόημα; Όχι δεν βγάζει, αν το δούμε από την ελληνική πλευρά. Από την ανάποδη όμως;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τους ενόχλησε ο Δένδιας και όχι ο Τσαβούσογλου – Βρείτε το λάθος

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΛΑΜΠΡΟΣ KΑΛΑΡΡΥΤΗΣ 17.04.2021 | 20:05 ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 4 ' Λάμπρος Καλαρρύτης Έχει τεράστιο ενδιαφέρον το γεγονός ότι η στάση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ξαφνικός πατριωτικός οίστρος, και η ύποπτη αναδίπλωση των Τούρκων

<br /><br /><br /><br /><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2021/04/blog-post_793.html"></a><br /><a href="https://i.ibb.co/wp58yL4/17-Skitsa-Makris35.jpg"><img border="0" height="451" src="https://i.ibb.co/wp58yL4/17-Skitsa-Makris35.jpg" width="640" /></a><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Γιατί προσπαθούν να μας πείσουν ότι πολεμούν για τα εθνικά δίκαια;</span></h3><div>Ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μ. Τσαβούσογλου, μετά την on camera ήττα που υπέστη στην Άγκυρα (ολόκληρη η συνέντευξη <a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2021/04/blog-post_891.html">ΕΔΩ</a>) μετέβη στα κατεχόμενα και προέβη στην εξής δήλωση:</div><div><i>«Βρήκαμε το γεγονός της επίσκεψης Δένδια στην Άγκυρα ως μία καλή ευκαιρία για να βρούμε μία λύση. Είχαμε μία παράκληση από την ελληνική αντιπροσωπεία, να μην μπούμε σε θέματα για τα οποία υπάρχουν διαφωνίες (στην συνέντευξη Τύπου). Ωστόσο, μετά από κάποιο σημείο, ο κ. Δένδιας άρχισε να κατηγορεί την χώρα μου και τον λαό της. Αυτό δεν είναι αποδεκτό. Έπρεπε να δώσω την απαραίτητη απάντηση εκ μέρους της χώρας μου και των Τουρκοκυπρίων».<br /></i>Ήταν όντως Βατερλώ;</div><div><br />Η δήλωση αυτή και εν γένει η τουρκική στάση, εγείρουν σοβαρά ερωτήματα και υπόνοιες. Γιατί ξαφνικά οι κατά τα άλλα αδιάλλακτοι και λαλίστατοι Τούρκοι εμφανίζονται τώρα υποχωρητικοί; Το ότι επιμένουν να προβάλλουν την εικόνα του "αιφνιδιασμένου" σίγουρα δεν ανήκει στην προσφιλή τους επιθετική ρητορική και τακτική. Ο Μ. Τσαβούσογλου συνεχίζει να λέει ότι ο Ν. Δένδιας δεν κράτησε τον λόγο του, και έκανε δηλώσεις για τα ζητήματα που "δημιουργούν τριβές". Αυτό δεν είναι ανταπάντηση αλλά αυτοάμυνα. Δεν είναι τουλάχιστον περίεργη η εμμονή του να συνεχίζει να δικαιολογείται κλαψουρίζοντας; Δεν είναι επίσης περίεργο ότι το Μαξίμου με διαρροές μιλούσε για πλήρη στήριξη των θέσεων Δένδια πριν καλά καλά τελειώσει η συνέντευξη; Μάλιστα, κυβερνητικοί παράγοντες εξέφραζαν πριν από την επίσκεψη την "ελπίδα" ο Ερντογάν να κάνει ένα άνοιγμα. Ίσως να σφάλλουμε αλλά εμάς μας δίνεται η εντύπωση ότι σαν να ήταν σκηνοθετημένο το όλο σκηνικό ώστε να προκύψει ένας καλοκουρδισμένος καβγάς, για τους λόγους που αναφέρονται εν συνεχεία.</div><div>  <br /><img height="360" src="https://i1.prth.gr/images/640x360/files/2021-04-16/dendias-cavusoglu-toyrkia-arthro.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Η ίδια η επίσκεψη του Ν. Δένδια εν μέσω απειλών και προκλήσεων φάνηκε αρχικώς άκαιρη και αψυχολόγητη, χωρίς να διευκρινιστεί σε τί αποσκοπούσε και ποιός είχε την πρωτοβουλία. Αλλά ακριβώς γι' αυτό και δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία αλλά αντιθέτως, προμελετημένη και με συγκεκριμένη στόχευση. Γι' αυτό συναντήθηκε εκτάκτως και εκτός διπλωματικού πρωτοκόλλου και με τον Ρ.Τ. Ερντογάν, ώστε να διευθετηθούν οι σημαντικές λεπτομέρειες. Μήπως τελικά κάποιοι επιχειρούν να στήσουν ένα ελεγχόμενο σκηνικό έντασης για να δρομολογηθούν εξελίξεις στα χρονίζοντα ελληνοτουρκικά ζητήματα; Είναι πολύ πιο εύκολες οι υποχωρήσεις όταν η κοινή γνώμη έχει πειστεί ότι η κυβέρνηση μάχεται για τα εθνικά δίκαια ενώ ταυτόχρονα κάνει αγορές ακριβών όπλων (που υποτίθεται θα διασφαλίσουν την εθνική ακεραιότητα, αλλά στην ουσία είναι σχεδόν άχρηστα όταν δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για να χρησιμοποιηθούν... Βλ. αγορά Phantom λίγο πριν τα γεγονότα του '74 τα οποία ως γνωστόν, έμειναν καθηλωμένα). Και αυτό ακριβώς πέτυχε η επίσκεψη Δένδια. <br /><br />Ο ξαφνικός πατριωτικός οίστρος</div><div><br />Όσων αφορά στις προθέσεις της κυβέρνησης για την διευθέτηση των ελληνοτουρκικών, η ηττοπαθή και ακραία ενδοτική -για να το πούμε ευγενικά- στάση της, απότοκο των προωθούμενων θέσεων του ΕΛΙΑΜΕΠ από τους παρά τω πρωθυπουργώ συμβούλους -και όχι μόνο-, είναι πρόδηλη στις δηλώσεις του Έλληνα επικεφαλής των διερευνητικών . Παλαιότερα κρούαμε τον κώδωνα του κινδύνου όταν επί 4,5 μήνες το Oruc Reis ανενόχλητο αφέθηκε να εγγράψει τετελεσμένα εντός των ελληνικών θαλασσών σε πολύ συγκεκριμένη περιοχή μείζονος σημασίας, και ακολουθώντας κατά γράμμα τον σχεδιασμό των Αμερικανών για τον διαμοιρασμό της ΑΟΖ της Αν. Μεσογείου . Μήπως τελικά έχουμε εισέλθει στη δεύτερη φάση υλοποίησης του σχεδίου εκχώρησης ΑΟΖ -και πιθανώς και FIR- με πρόσχημα την διατήρηση της ειρήνης στην περιοχή μας; Κάτι που είναι βέβαια αδύνατο να δρομολογηθεί χωρίς κάποιου είδους ένταση, η οποία φυσικά δεν θα αφεθεί να βγει εκτός ελέγχου για να μην διαλυθεί η ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Εσείς τί λέτε, είναι τυχαία η εσπευσμένη επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ στην Ελλάδα στον απόηχο του καβγά της Άγκυρας ; Και επειδή δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, ανατρέχουμε και στη σημειολογία της επίσκεψης του Κ. Μητσοτάκη στο Τάρπον Σπρίνγκς...<br /><br /><a href="https://i.postimg.cc/BbR4gCdh/elliniki-simaia-slpress-gr.jpg"><img border="0" src="https://i.postimg.cc/BbR4gCdh/elliniki-simaia-slpress-gr.jpg" /></a><br /><br />Σημειολογία του Τάρπον Σπρίνγκς <a href="https://www.protothema.gr/politics/article/961824/o-mitsotakis-sto-tarpon-springs-episkepsi-prothupourgou-100-hronia-meta-ton-venizelo/">πηγή</a><br />Τον Ιανουάριο του 2020 ο Κ. Μητσοτάκης, σχεδόν έξι μήνες μετά την εκλογή του, επισκέφτηκε το Τάρπον Σπρίνγκς της Φλόριδα και προχώρησε σε μια δήλωση για τον Ελευθέριο Βενιζέλο και την προ 98 ετών επίσκεψή του εκεί (30 Ιανουαρίου 1922), 18 μήνες πριν από τη υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης (24 Ιουλίου 1923) και επτά μήνες πριν από την Μικρασιατική Καταστροφή. Ο νεοεκλεγείς τότε πρωθυπουργός, από μόνος του ήγειρε θέμα Λωζάννης με το "καλημέρα σας":<br />«Λίγους μήνες μετά και καθώς ετοιμαζόταν ύστερα από τη μεγάλη εθνική καταστροφή να διαπραγματευτεί τη συνθήκη της Λωζάννης, οι Έλληνες από το Τάρπον Σπρίνγκς του έστειλαν ένα ευχητήριο τηλεγράφημα, το οποίο αναζήτησα και βρήκα. Του ευχήθηκαν καλή δύναμη για το καλό του Έθνους», δήλωσε ο Κ. Μητσοτάκης. <br /><br />Εμείς πάντως ελπίζουμε ότι η συμπλήρωση των 100 χρόνων δεν σηματοδοτεί νέες εθνικές ήττες και διαπραγματεύσεις που οδηγούν στην απώλεια κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, αν και είναι προφανές ότι οι πολλές συμπτώσεις, παύουν να είναι συμπτώσεις. Ευχόμαστε επίσης να διαψευστεί η καχυποψία μας η οποία όμως οφείλεται στην ύποπτη κρυψίνοια της κυβέρνησης σε υψίστης σημασίας εθνικά ζητήματα επειδή ακριβώς επιχειρεί να συγκαλύψει την ενδοτικότητά της κρατώντας στο σκοτάδι τον χειραγωγούμενο κυρίαρχο λαό . Και για να μην παρεξηγηθούμε διευκρινίζουμε ότι δεν διαφωνούμε με την στάση του Ν. Δένδια στην Άγκυρα. Κάθε άλλο. Αυτό που φοβόμαστε είναι η πυροτεχνιματική διαχείριση της εξωτερική πολιτικής για τα μάτια του κόσμου. Εμπρός λοιπόν! Αποδείξτε μας ότι κάνουμε λάθος! Συνεχίστε να μας "εκπλήσσετε θετικά", με σοβαρή αλλαγή πλεύσης στη διπλωματία και τη στρατηγική σας, ώστε να ανατρέψετε τα κακώς κείμενα του παρελθόντος σας, εάν θέλετε να μας πείσετε ότι ξαφνικά αποκτήσατε πατριωτικά ελατήρια... Ιδού η Ρόδος λοιπόν!<br /><br /></div><div><a href="http://i-epikaira.blogspot.comπ">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο ξαφνικός πατριωτικός οίστρος, και η ύποπτη αναδίπλωση των Τούρκων

 Γιατί προσπαθούν να μας πείσουν ότι πολεμούν για τα εθνικά δίκαια; Ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μ. Τσαβούσογλου, μετά την on camera ήττα που υπέστη στην ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισλαμικός σκοταδισμός στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο και παιγνίδια Ερντογάν για το Κυπριακό στη Γενεύη

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/07/08/erdogan_cyprus_2018-07-10-kktc-46-anit.jpg"><img height="438" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/07/08/erdogan_cyprus_2018-07-10-kktc-46-anit-696x476.jpg" width="640" /></a><br /><br />Του <b>Μιχάλη Ψύλου</b><br /><i>“Εχουμε ήδη “χάσει” την Κύπρο πολιτιστικά! Πρέπει να ενισχυθεί η ισλαμική ταυτότητα στη βόρεια Κύπρο» </i>κραυγάζει ο γνωστός Τούρκος σχολιαστής Γιουσούφ Καπλάν στην επίσημη ,ερντογανική εφημερίδα Yeni Safak .<i>«Τα νέα είναι ανατριχιαστικά: Το “Συνταγματικό Δικαστήριο” της Βόρειας Κύπρου αποφάσισε να σταματήσει τα Μαθήματα Κορανίου με το επιχείρημα ότι είναι αντίθετο με την αρχή του κοσμικού κράτους.Οι δραστηριότητες των μαθημάτων Κορανίου σταμάτησαν επίσημα»</i> διαμαρτύρεται ο Καπλάν ,που θεωρείται εκ των πιο φιλικά προσκείμενων δημοσιογράφων στον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν:<i> «Είναι απίστευτο! Ούτε οι Ελληνες δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο! Αυτό που γίνεται είναι μίσος κατά της θρησκείας! Είναι άρρωστοι! Βραχίονες των ιμπεριαλιστών! Αν αφαιρέσαμε το Ισλάμ θα χάσουμε την Κύπρο μέσα από τα χέρια μας!»</i> διακηρύσσει σε απειλητικούς τόνους ο Τούρκος αρθρογράφος. Και εδώ δεν πρόκειται για υπεράσπιση του θρησκευτικού συναισθήματος των μουσουλμάνων Κυπρίων , το οποίο ποτέ δεν αμφισβήτησε η Κυπριακή Δημοκρατία. <div><br /></div><div>Ο Γιουσούφ Καπλάν και κατ` επέκταση το καθεστώς Ερντογάν επιδιώκουν να επιβάλουν στους Τουρκοκύπριους έναν θρησκευτικό σκοταδισμό. Έναν εθνικιστικό ισλαμο-συντηρητισμό προκειμένου το νέο καθεστώς στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο να ενισχύσει την εξουσία του, σε μια κοινωνία που -παρά τις ιδιομορφίες της-είχε μάθει στην πλειονότητά της να ζει με βάση τις ευρωπαϊκές αξίες . «Μέχρι τώρα οι Τουρκοκύπριοι είχαν φτάσει στο χείλος της … αυτοκτονίας, δεν υπήρχαν πνευματικοί δεσμοί με την Τουρκία!» ωρύεται ο Καπλάν και ζητάει…αντίμετρα για επιτευχθεί και πολιτισμικά η διχοτόμηση . Γράφει χαρακτηριστικά : «Δεν μπορέσαμε να δούμε και να καταλάβουμε ότι με την εκκοσμίκευση των Τουρκοκυπρίων, τους παρομοιάζουμε με τους…Έλληνες. Γνωρίζω τους Τουρκοκύπριους καλά από το Λονδίνο. Ενώ σχεδόν κανένας Έλληνοκύπριος δεν μπορεί να μιλήσει Τουρκικά, σχεδόν όλοι οι Τουρκοκύπριοι γνωρίζουν Ελληνικά χωρίς εξαίρεση! Γνωρίζουν καλύτερα τα ελληνικά από τα τουρκικά!».Να το «έγκλημα για την Αγκυρα: Η κοινότητα και η αδελφοσύνη του κυπριακού λαού- Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων πολιτών. Αυτούς τους δεσμούς θέλει να σπάσει τώρα το καθεστώς Ερντογάν για ορθώσει με τον θρησκευτικό φανατισμό νέα ,τεχνητά τείχη…<br />Ο πρώην ηγέτης των Τουρκοκυπρίων Μουσταφά Ακιντζί κατήγγειλε άλλωστε τη στάση αυτή , τονίζοντας σε ανάρτησή του στο facebook ότι το καθεστώς Ερντογάν «βλέπει σαφώς τη βόρεια Κύπρο ως επαρχία της Τουρκίας» . Σχολιάζοντας μάλιστα δήλωση του Τούρκου προέδρου για «επιπτώσεις» στο “συνταγματικό δικαστήριο” για την απόφαση, ο Ακιντζί τόνισε : «Αν εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούσαν να δουν την ωμή παρέμβαση (της Αγκυρας) στα θεσμικά όργανα και στις εκλογές μας πριν από έξι μήνες, σήμερα πρέπει τελικά να το έχουν καταλάβει»!<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου ,που μετέβη εσπευσμένα για επίδειξη δύναμης στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο μετά την ήττα που υπέστη από τον Ελληνα ομόλογό του Νίκο Δένδια , δεν δίστασε να καταγγείλει την πρόσφατη απόφαση του “συνταγματικού δικαστηρίου” του ψευδοκράτους για την απαγόρευση των μαθημάτων Κορανίου. «Πρόκειται για μια ιδεολογικά καθοδηγούμενη απόφαση», ισχυρίστηκε ο Τσαβούσογλου, γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια την λεγόμενη ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. «Οι πολιτικοί έχουν το δικαίωμα να επικρίνουν τις αποφάσεις του δικαστηρίου» είπε προκλητικά , προδικάζοντας ότι θα ακυρωθεί. Οσο για τον Τατάρ; Ανακάλυψε «νίκη» του Τσαβούσογλου στις κοινές δηλώσεις με τον Νίκο Δένδια: «Μπράβο είπαμε όλοι μας σε σας κύριε Υπουργέ», δήλωσε με μπόλικη δόση κολακείας ο Ερσίν Τατάρ.<br /><br />Σκοταδιστική αντεπίθεση<br /><br />Εχοντας την πλήρη κάλυψη της Αγκυρας, ο τουρκοκύπριος ηγέτης Ερσίν Τατάρ, που λειτουργεί απλά ως αχυράνθρωπος του Ερντογάν στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο, έδωσε το σύνθημα της σκοταδιστικής αντεπίθεσης: «Εμείς, ως μουσουλμάνοι, έχουμε αγωνιστεί σε αυτά τα εδάφη για την πίστη μας από το 1573. Δεν μπορούμε ποτέ να ανεχτούμε τη διακοπή των μαθημάτων του Κορανίου». Ο Τατάρ πιστεύει ότι βρήκε το εργαλείο για να ξεκινήσει την μεγάλη ισλαμο-συντηρητική «επανάσταση» στα κατεχόμενα. Να ξεριζώσει τη δημοκρατική λογική ,το κράτος δικαίου και να επιβάλει στην τουρκοκυπριακή κοινωνία δόγματα και προκαταλήψεις ενάντια στην κοσμικότητα και στην ιδέα της Δημοκρατίας. Με στόχο; Όλοι οι τουρκοκύπριοι να αναγκαστούν να λατρεύουν τον Πρόεδρο Ερντογάν και κατ` επέκταση τον Τατάρ ως το μακρύ του χέρι στο μαρτυρικό νησί. «Αν η Τουρκία αναπτύξει μια έξυπνη στρατηγική για την ενίσχυση της ισλαμικής ταυτότητας στην Κύπρο, αυτό θα είναι ένα μεγάλο ατού για να ανοίξει ο δρόμος της τουρκοκυπριακής κοινότητας προς τις ισλαμικές χώρες» λέει χαρακτηριστικά ο Τούρκος δημοσιογράφος, δείχνοντας και τον δρόμο που ακολουθεί η Αγκυρα για να πετύχει την ενδεχόμενη αναγνώριση τουρκοκυπριακού «κράτους».<br /><br />«Το Κυπριακό πρέπει να επιλυθεί βάσει της «κυριαρχικής ισότητας» και οι Τουρκοκύπριοι αξίζουν κυριαρχία και ανεξαρτησία, με την υποστήριξη και τις εγγυήσεις της Τουρκίας», ισχυρίστηκε Τατάρ στη συνέντευξη Τύπου που πραγματοποίησε με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, την περασμένη Παρασκευή.<br /><br />Το παιγνίδι της Αγκυρας στη Γενεύη<br /><br />«Εμείς δεν θα σπαταλήσουμε το χρόνο για ομοσπονδιακή λύση,» επανέλαβε ο Τσαβούσογλου στην ίδια συνέντευξη Τύπου, δείχνοντας σαφώς τη γραμμή που θα ακολουθήσει η Αγκυρα και στην άτυπη σύνοδο «5+1» υπό την ηγεσία του ΟΗΕ, που πρόκειται να πραγματοποιηθεί μεταξύ 27 και 29 Απριλίου στη Γενεύη.<br />«Δεν τίθεται καν θέμα συζήτησης το να συνεχίσουμε από εκεί που μείναμε στο Κραν Μοντανά, δήλωσε ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών. Η Αγκυρα προσπαθεί να ξορκίσει άλλωστε το φάντασμα του Κράν Μοντανά, αφού στις συνομιλίες στο ελβετικό θέρετρο τον Ιούλιο του 2017 , ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες υιοθέτησε τις βασικές ελληνικές θέσεις που στηρίζονται στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ: Ότι δεν νοείται κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ να βρίσκεται υπό καθεστώς εγγυήσεων τρίτων. Ούτε να υπάρχουν κατοχικά στρατεύματα ή άλλα ξένα στρατεύματα, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Πολύ σωστά ο τότε υπουργός Εξωτερικών ,Νίκος Κοτζιάς επισημαίνει ότι «στο Κραν Μοντανά για πρώτη φορά αντιστρέψαμε την ιστορική πορεία των πραγμάτων, σύμφωνα με την οποία «κάθε επόμενη διαπραγμάτευση» ήταν χειρότερη από την προηγούμενη. Για πρώτη φορά, τα αποτελέσματα αυτής της διαπραγμάτευσης όπως τα συνόψισε ο ΓΓ του ΟΗΕ στα έξη σημεία του, ήταν καλύτερα από τις προηγούμενες διαπραγματεύσεις».<br /><br />Ο Τσαβούσογλου στο Κραν Μοντανά, ενώ είχε συμφωνήσει η Τουρκία στην κατάργηση του καθεστώτος των εγγυήσεων και την απόσυρση του κατοχικού στρατού, όπως είχε ενημερώσει επίσημα ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, τελικά υποχώρησε υπό την πίεση και του ακροδεξιού εταίρου του Ερντογάν ,Ντεβλέτ Μπαχτσελί.<br /><br />Στη Γενεύην, η κυβέρνηση Ερντογάν εμφανίζεται αποφασισμένη να μην συζητήσει τίποτα άλλο από τη δημιουργία δύο κρατών στην Κύπρο. Δημοσιογραφικές πηγές στη Γείτονα εκτιμούν όμως ότι η Αγκυρα βάζει σαν τον …Χότζα τη μαξιμαλιστική αυτή θέση στο τραπέζι , για να εξασφαλίσει κάτι άλλο : Μια δήθεν συμβιβαστική λύση για «συνομοσπονδία» που θα βαπτιστεί όμως «ομοσπονδία» για να «ικανοποιήσει» και την ελληνική και ελληνοκυπριακή πλευρά.<br />Οι Τούρκοι προσπαθούν πάντως να διαμορφώσουν ήδη το απαραίτητο συγκρουσιακό κλίμα ενόψει της Γενεύης και ανασύρουν ακόμη και γαλλικά …λεξικά πριν από 90 χρόνια!<br /><br />Ο σχολιαστής της ιστοσελίδας Habertürk, Μουράτ Μπαρντακσί γράφει επικαλούμενος το λεξικό Petit Larousse του 1931 ότι η λέξη “Grec” ήταν συνώνυμη των εκφράσεων “απατεώνας” , “πορτοφολάς” και ”κλέφτης»…..<br /><br />Ο Ισμαήλ Καπάν της Turkiye εκτοξεύει επίσης χολή κατά του Νίκου Δένδια κατηγορώντας τον για «αλαζονεία» και «Θέατρο».Τον απειλεί ότι «η έλλειψη σεβασμού που επέδειξε στις κοινές δηλώσεις με τον Τσαβούσογλου δεν θα διαγραφεί για μεγάλο χρονικό διάστημα από τη …μνήμη της Αγκυρας»!<br /><br />Ο Νεντέτ Ερσανέλ σε άρθρο του επίσης στην Yeni Safak με τίτλο «Είδαμε τον Νίκο, αλλά υπάρχει και ο Μητσοτάκης» , προσπαθεί να αποδομήσει τον Ελληνα υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια και ισχυρίζεται ότι για την πραγματική πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων πρέπει να περιμένουμε να δούμε μια «κοινή συνέντευξη Τύπου του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν» ….<br /><br />Οι Τουρκοι πάντα έπαιζαν και παίζουν παιγνίδια και η ελληνική απάντηση πρέπει να είναι ανάλογη. Ιδού η …Γενεύη ,ιδού και το πήδημα, για να παραφράσουμε την γνωστή ρήση ,που προέρχεται από τον περίφημο μύθο του Αισώπου “ο Πενταθλητής κομπαστής”: Για τον Αθηναίο αθλητή του Πεντάθλου, ο οποίος καυχιόταν ότι είχε πραγματοποιήσει ένα τεράστιο άλμα στη Ρόδο. Να δούμε τώρα στη Γενεύη “πόσα απίδια βάζει ο σάκος”…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ισλαμικός σκοταδισμός στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο και παιγνίδια Ερντογάν για το Κυπριακό στη Γενεύη

Του Μιχάλη Ψύλου “Εχουμε ήδη “χάσει” την Κύπρο πολιτιστικά! Πρέπει να ενισχυθεί η ισλαμική ταυτότητα στη βόρεια Κύπρο» κραυγάζει ο γνωστός Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι δελφίνοι του Ερντογάν, οι δημοσκοπήσεις ήττας και τα παιχνίδια εξουσίας στην Άγκυρα

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/01/erdogan_imamoglou.png"><img height="436" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/01/erdogan_imamoglou-696x474.png" width="640" /></a><br /><br />Δημοσκοπήσεις ήττας για τον Ερντογάν σε προσωπικό επίπεδο. Τα αποτελέσματα δείχνουν μεν ότι τι κόμμα του ακόμη προηγείται έναντι της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά ο ίδιος χάνει από τους δημάρχους Κωνσταντινούπολης και Άγκυρας.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος μπορεί να παραμένει κυρίαρχος του παιχνιδιού στο εσωτερικό της χώρας του, αλλά πολλοί είναι αυτοί που εκτιμούν ότι πορεία αποχώρησης του έχει ήδη ξεκινήσει. Σ΄ αυτές τις περιπτώσεις πάντα εμφανίζονται οι δελφίνοι , οι επίδοξοι διάδοχοι. Μ΄ έναν απ΄ αυτούς συναντήθηκε ο Νίκος Δένδιας. Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου δεν είναι ο μοναδικός που φιλοδοξεί να διαδεχτεί τον Ερντογάν. Τα πρόσωπα που θέλουν γίνουν “χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη” είναι αρκετά και οι ελληνικές υπηρεσίες που παρακολουθούν την Τουρκία έχουν κάνει τη σχετική ανάλυση.<br /><br />Η πρόσφατη επιστολή διαμαρτυρίας των απόστρατων ναυάρχων και η αυθόρμητη αντίδραση που πυροδοτήθηκε από την τουρκική κυβέρνηση για την υποκίνηση πιθανού πραξικοπήματος κατέδειξε για μία ακόμη φορά ότι μπορεί ο Τούρκος Πρόεδρος στα μάτια των εξωτερικών παρατηρητών να φαίνεται ως ο απόλυτος κυρίαρχος της κατάστασης στην Τουρκία και ρυθμιστής της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, η αλήθεια όμως είναι αρκετά διαφορετική. Μια ομάδα σημαινόντων κυβερνητικών στελεχών, που φαινομενικά καλύπτεται από τη σκιά του Προέδρου Ερντογάν, αναμφίβολα κινεί τα νήματα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας. Τα ηγετικά μέλη του AKP ως αυλικοί, έχουν διαφορετικές καταβολές οι οποίες διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό μίγμα αλλοπρόσαλλης πολιτικής, που έχει όμως έναν κοινό παρονομαστή: την πλειοδοσία των θέσεων που προωθεί το κυβερνητικό δίδυμο Μπαχτσελί -Ερντογάν.<br /><br />Η ομάδα αυτή δρα παρασκηνιακά και πολλές φορές μεμονωμένα ως άτομα, επιζητώντας την αναγνώριση και την καταξίωση από τον Ερντογάν ακόμα και σε βάρος των υπολοίπων. Ποιοι όμως φαίνεται να αποτελούν την ομάδα αυτή; Είναι φυσικά οι πλέον προβεβλημένοι για τις ανθελληνικές δηλώσεις τους, αυτοί που συναγωνίζονται του ποιός είναι «βασιλικότερος του βασιλέως». Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Ακάρ, ως πρώην αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της γειτονικής μας χώρας, χρησιμοποιεί διαχρονικά σκληρή γλώσσα απέναντι στην Ελλάδα. Δηλώσεις του τύπου «οι Έλληνες να συμπεριφέρονται σαν το μπόι τους» ή «η Ελλάδα ακόμα και αν αγοράζει 3-5 μαχητικά αεροσκάφη ή 3-5 πολεμικά πλοία, δεν φτάνουν και δεν μπορεί να πετύχει κάτι» κρύβουν πίσω από το δήθεν αποφασιστικό τους ύφος την αγωνία του, η οποία σε περίπτωση που γινόταν αντιληπτή πιθανώς να οδηγούσε και στην αμφισβήτηση της θέσης του. Οι ηγετικές του φιλοδοξίες είναι άλλωστε πασίδηλες, ήδη από την εποχή που διατελούσε αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και τις οποίες σε καμία περίπτωση δεν θέλει να τεθούν εν αμφιβόλω, επιλέγοντας την οδό της ήπιας κριτικής. Στην κρίση δε που ακολούθησε της επιστολής των ναυάρχων, δεν δίστασε να «αδειάσει» πρώην συναδέλφους του με τους οποίους είναι σχεδόν σίγουρο ότι είχε συνεργαστεί κατά την πρότερη στρατιωτική του καριέρα, φοβούμενος ότι τυχόν ήπια κριτική ή ακόμη χειρότερα απουσία αυτής, θα έστρεφε το φως επάνω του από την υπόλοιπη ηγετική ομάδα. Στο μέτωπο των διεκδικήσεων έναντι της Ελλάδας συντηρεί υψηλούς τόνους, άλλοτε κάνοντας λόγο για προκλήσεις της Ελλάδας, κι άλλοτε υποστηρίζοντας ανυπόστατα ότι τα ελληνικά νησιά δεν νομιμοποιούνται να διαθέτουν θαλάσσιες ζώνες, ζητώντας μετ’ επιτάσεως την αποστρατικοποίηση των νησιών!!!<br /><br />Επόμενο μέλος της ηγετικής ομάδας αποτελεί ο Υπουργός Εσωτερικών Σοϊλού, ο οποίος φαίνεται ότι χαίρει της απόλυτης εμπιστοσύνης του Προέδρου Ερντογάν, παρά την οικτρή του αποτυχία να διοχετεύσει τις ορδές των μεταναστών/προσφύγων στα ελληνικά σύνορα στον Έβρο τον Μάρτιο του 2020. Η παραίτησή του που τότε τέθηκε στη διάθεση του Τούρκου Προέδρου δεν έγινε αποδεκτή, απόδειξη του γεγονότος ότι είναι τόσο κοντά στον Ερντογάν ώστε να μπορεί να τον επηρεάζει. Φανατικός ισλαμιστής αλλά και πειθήνιο όργανο του κόμματος βρίσκεται πίσω από τις μαζικές συλλήψεις των αντιφρονούντων και τον σταδιακό εκτοπισμό των Κούρδων δημάρχων από τις επαρχίες της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Στις ακραίες του απόψεις δε διστάζει να ταυτίζει τις αντιπολιτευτικές φωνές με επίδοξους τρομοκράτες, τέρποντας τους πολιτικούς του προϊσταμένους, τον Ερντογάν αλλά κυρίως τον ακροδεξιό Μπαχτσελί. Αν και ανδρώθηκε πολιτικά ως μέλος του δημοκρατικού κόμματος (Demokrat Parti), στη συνέχεια εντάχθηκε στους κόλπους του AKP αποτελώντας έκτοτε το «δεκανίκι» του Τούρκου Προέδρου. Δεν έχει επιδείξει έως τώρα ηγετικές τάσεις, αποτελώντας όμως έναν απευθείας δίαυλο επικοινωνίας με τον Σουλτάνο, είναι σε θέση να επηρεάζει πολιτικές και να κινεί τα νήματα θέτοντας στο στόχαστρο ενδεχομένως ακόμα και τα άλλα μέλη της ηγετικής ομάδας.<br /><br />Αντίστοιχη «αξιοζήλευτη» για τους υπόλοιπους δελφίνους θέση επιρροής πλησίον του Ερντογάν φαίνεται να κατέχει και ο Καλίν, εκπρόσωπος τύπου της τουρκικής προεδρίας. Αν και απόφοιτος του αμερικανικού πανεπιστημίου George Washington, υιοθετεί τις ακραίες ισλαμιστικές και αντιδυτικές απόψεις των ομοϊδεατών του, ενώ θεωρείται ο εμπνευστής της μετατροπής της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί. Διατηρεί σε γενικές γραμμές χαμηλό προφίλ αποφεύγοντας τα λεκτικά παραληρήματα του Ακάρ ή του Τσαβούσογλου, πλην όμως είναι ένθερμος υποστηρικτής της αναβίωσης μιας νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο Καλίν όπως και ο Σοϊλού χαίρει της εμπιστοσύνης του Ερντογάν και είναι ο άνθρωπος που ενίοτε συμμετέχει στις διερευνητικές συνομιλίες με τη Χώρα μας, αποτελώντας «το αυτί και το στόμα» του Τούρκου Προέδρου.<br /><br />Κεντρική θέση βεβαίως στην ηγετική ομάδα κατέχει ο λαλίστατος και επικοινωνιακός Υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου, ο οποίος παρά το ότι πρόσφατα είχε βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα, με τις φήμες για την αντικατάστασή του από την πρώην Πρόεδρο Τσιλέρ να είναι έντονες, εξακολουθεί να κατέχει περίοπτη θέση στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας. Αποτελεί ιδρυτικό μέλος και ο ίδιος του AKP, και ιδιαίτερα εξωστρεφής ένεκα και του θεσμικού του ρόλου ως Υπουργός Εξωτερικών, πλην όμως οι πρόσφατες διαρροές περί αντικατάστασής του έδειξαν ότι δεν απολαμβάνει της πλήρους εμπιστοσύνης του Ερντογάν. Ενδεχομένως να του χρεώνεται η αδυναμία ανεύρεσης κοινού διαύλου επικοινωνίας με τις ΗΠΑ, ώστε να μετριαστούν οι αμερικανικές κυρώσεις για την αγορά από την Τουρκία των S-400. Οι θέσεις του αποτελούν μάλλον προϊόν κυκλοθυμίας αφού από τους ακραίους χαρακτηρισμούς που αρκετές φορές χρησιμοποιεί εναντίον της Χώρας μας, επίσης αρκετές φορές αφήνει στην άκρη το παραληρηματικό του κρεσέντο, τείνοντας χείρα φιλίας είτε προς τον Έλληνα ομόλογό του είτε προς τον ελληνικό λαό. Επιπλέον οι ηγετικές του τάσεις είναι φανερές και δεν είναι λίγοι εκείνοι που προβλέπουν ότι θα είναι ο διάδοχος του Ερντογάν, αν φυσικά ο τελευταίος δεν τον καρατομήσει!!!<br /><br />Τα παιχνίδια εξουσίας τα οποία ξεδιπλώνονται στο παλάτι από τους αυλικούς είναι πολλά και απρόβλεπτα παραπέμποντας σε καθεστώτα περασμένων αιώνων. Οι ισορροπίες είναι ιδιαιτέρως εύθραυστες και αρκεί μια λάθος κίνηση προκειμένου ένα ηγετικό στέλεχος να πέσει σε δυσμένεια και συνεπώς στην αφάνεια. Η πλειοδοσία δηλώσεων περιττεύει ιδιαιτέρως σε θέματα που άπτονται της εξωτερικής πολιτικής της χώρας και ιδιαιτέρως σε ότι αφορά στην Ελλάδα, εξασφαλίζοντας διάρκεια στην ευμένεια του Σουλτάνου αλλά και πολιτική επιβίωση. Η ομάδα αυτή από την άλλη πλευρά, επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό τις επιλογές του Προέδρου Ερντογάν, καθιστώντας τον έμμεσα υποχείριό της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα «πολιτικής εξόντωσης» που πιθανόν να υπαγορεύτηκε από τον ηγετικό πυρήνα αποτελεί ο πρώην πρωθυπουργός Γιλντιρίμ, η ατυχής επιλογή του οποίου να θέσει υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο της Κωνσταντινούπολης και η συνεπακόλουθη αποτυχία, του στοίχισε την πολιτική καριέρα.<br /><br />Αυτό το μεσαιωνικού τύπου καθεστώς με τις αμέτρητες μηχανορραφίες, τις δολοπλοκίες και τα υπόγεια συμφέροντα που μόνο κατ’ ευφημισμό μπορεί να ονομάζεται δημοκρατία, έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο για το πώς αντιμετωπίζει τους συνομιλητές του στην πρόσφατη επίσκεψη των κορυφαίων Ευρωπαίων αξιωματούχων, της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ωθώντας τον κατά τ’ άλλα νηφάλιο Ιταλό πρωθυπουργό Ντράγκι να αποκαλέσει τον Ερντογάν «δικτάτορα». Αλλά και για την καταπάτηση κάθε πρωτοκόλλου ευγενείας όταν ο Υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου εξαπέλυε ύβρεις έναντι του Υπάτου Εκπροσώπου της ΕΕ Μπορέλ όταν ο τελευταίος πραγματοποιούσε επίσημη επίσκεψη στην Άγκυρα. Αυτή η χώρα που αντιμετωπίζει υπεροπτικά και υποτιμητικά τους συνομιλητές της, μπορεί ν’ αποπνεύσει αξιοπιστία και εμπιστοσύνη; Μπορεί να προάγει την ειρήνη και τη σταθερότητα; Οι απαντήσεις είναι προφανείς ….<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι δελφίνοι του Ερντογάν, οι δημοσκοπήσεις ήττας και τα παιχνίδια εξουσίας στην Άγκυρα

Δημοσκοπήσεις ήττας για τον Ερντογάν σε προσωπικό επίπεδο. Τα αποτελέσματα δείχνουν μεν ότι τι κόμμα του ακόμη προηγείται έναντι της αξιωματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι πέτυχε τελικά ο Νίκος Δένδιας στην Τουρκία; Η Ελλάδα στη Μεσόγειο

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/01/GREECE-TURKEY-EXPLORATORY-TALKS-790x400.jpg" width="640" /><br /><br />Η πανθομολογούμενη θετική και σθεναρή στάση του Υπ. Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκου Δένδια στην Άγκυρα έκλεισε οριστικά ένα μεγάλο κεφάλαιο των Ελληνοτουρκικών ζητημάτων και ασφαλώς γύρισε σελίδα σε ότι αφορά την στάση της Ελλάδας. Αυτό αφορά ασφαλώς την οπτική τόσο της Ελλάδας, όσο και της Τουρκίας, στα γεγονότα μετά την άμεση, ευθεία και εμπεριστατωμένη απάντηση που έδωσε στον Τσαβούσογλου ανταπατώντας σε δημόσιες προκλήσεις του. Αφορά όμως και την οπτική γωνία ανάλυσης του ξένου παράγοντα που δείχνει ασφαλώς μεγάλο ενδιαφέρον για την Ν.Α. Μεσόγειο, τμήμα της οποίας είναι το Αιγαίο.<br /><br />ΤΟΥ<b> ΚΩΣΤΑ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ</b><br /><br /><div>Ως τώρα είχαμε μία Τουρκία να καταπατά σχεδόν κάθε κανόνα Διεθνούς Δικαίου που αφορά την θάλασσα στην γειτονιά της με την Ελλάδα, η οποία είναι μέλος της Ε.Ε., και την ίδια ώρα να διαπραγματεύεται με την Ε.Ε. για τελωνειακή ένωση, μεταναστευτικό, οικονομική ενίσχυση αλλά και να επεκτείνει την στρατιωτική της δράση σε Συρία, Λιβύη επιχειρώντας να υποδυθεί Ισχυρή Περιφερειακή Δύναμη.<br /><br />Όλα αυτά στηριζόντουσαν σε μία κατευναστική πολιτική της Ελλάδας προς την Τουρκία είτε σε επίπεδο συζητήσεων στα πλαίσια Ε.Ε., είτε σε επιχειρησιακό επίπεδο (ORUC REIS και υποθαλάσσιες έρευνες στην Κύπρο), είτε σε διπλωματικό επίπεδο με στρογγυλεμένη διπλωματική γλώσσα Π.χ. η χρήση του όρου «έχουμε διαφορές στις θαλάσσιες ζώνες», είναι μία έκφραση που μπορεί να έχει πολλές ερμηνείες ιδιαίτερα όταν αφορά δύο χώρες από τις οποίες η μία (Τουρκία) δεν έχει υπογράψει την Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για την θάλασσα (Mondego Bay).<br /><br />Το παραπάνω περιγραφόμενο σκηνικό είναι σαφές ότι από μεν την Τουρκία θεωρήθηκε σαν υποχώρηση είτε ηττοπαθής στάση εκ μέρους της Ελλάδας από δε τον διεθνή παράγοντα σαν πιθανή αδυναμία της Ελλάδας να ανταποκριθεί στον ρόλο της ή να αντιδράσει ουσιαστικά στις προκλήσεις. Με αυτή την χλιαρή στρατηγική φθάσαμε στην απώλεια του διπλωματικού όπλου επιβολής κυρώσεων στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια Δεκεμβρίου 2020 και Μαρτίου 2021. Την Τουρκία διέσωσαν 3 παράγοντες.<br /><ul style="text-align: left;"><li>1. Η πρωτοβουλία της Γερμανίας για «διερευνητικές συζητήσεις» (συμφωνία Σουρανή-Καλιν Ιούλιος 2020 στο Βερολίνο)την οποία δεχθήκαμε χωρίς εγγυήσεις περιεχομένου.</li><li>2. Η αψυχολόγητη δήλωση Γεραπετρίτη για περιορισμό της Ελλάδας στα 6 μίλια, που προκάλεσε ψευδαίσθηση συμφωνίας η παραχώρησης προς την Τουρκία.</li><li>3. Το μετέωρο βήμα της κυβέρνησης στην αμυντική συμφωνία με την Γαλλία αλλά και τις προμήθειες φρεγατών, που ουσιαστικά ενόχλησε την Γαλλία και την ακύρωσε από ισχυρό συμπαραστάτη στην σύνοδο κορυφής.</li></ul>Σε αυτό το κλίμα, με αυτά τα γεγονότα και με τις ανάλογες συζητήσεις στα διπλωματικά δρώμενα φθάσαμε σε μία σαφή, ευθυτενή και ουσιαστική απάντηση Δένδια στον Τσαβούσογλου.<br /><br />Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών ξεκαθάρισε με “συνοπτικές διαδικασίες” ότι η συμφωνία της Λωζάννης δεν αλλάζει ότι η Τουρκία δεν είναι δυνατόν να παραβιάζει αρχές Διεθνούς Δικαίου, ότι τα νησιά του Αιγαίου απειλούνται και επομένως είναι υποχρέωσή μας η άμυνα και ότι δεν υφίσταται ζήτημα Τουρκικής μειονότητας στη Θράκη. Δηλαδή προεξοφλησε το αδιέξοδο των διερευνητικών συνομιλιών που ξεκίνησαν με πρωτοβουλία του Υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας (Maas) και πίεση από την κ. Μέρκελ που ασφαλώς αποτελεί το βασικό στήριγμα της Τουρκίας στη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. Από αυτές τις διερευνητικές οι γείτονες ανέμεναν διεύρυνση των θεμάτων των διαπραγματεύσεων και άνοιγμα νέων κεφαλαίων (Θράκη, αποστρατικοποίηση νησιών, βραχονησίδες).<br /><br />Η κίνησή του αυτή αλλάζει απολύτως τις συνθήκες διαλόγου Ελλάδας-Τουρκίας (για τις οποίες η Ελλάδα τοποθετήθηκε θετικά για την συνέχισή του) και δίνει πρωτοβουλία κινήσεων στην Ελλάδα, εφ΄ όσον βέβαια θελήσει να την λάβει για το Αιγαίο και την Ν.Α. Μεσόγειο. Ακόμα αλλάζει υποχρεωτικά τον άξονα των συζητήσεων σε επίπεδο Ε.Ε. διότι η απειλή κυριαρχίας της Ελλάδος αφορά άμεσα και την Ευρώπη. Η αλλαγή ρητορικής από το ΥΠΕΞ δίνει σαφές σήμα εκ μέρους της Ελλάδας ότι η μετατροπή της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη δεν μπορεί να περνάει μέσα από παραχωρήσεις εθνικής κυριαρχίας μας.<br /><br />Ακόμα αποσαφηνίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ότι οι μόνες διαφορές με Τουρκία είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα, χωρίς αστερίσκους και γενικολογίες. Ακόμα ξεκαθαρίζει σε επίπεδο ΝΑΤΟ ότι άλλο ζήτημα η Εθνική Κυριαρχία και άλλο ο “Μηχανισμός Απεμπλοκής” ή τα ΜΟΕ (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης). Ακόμα διέλυσε την καλοστημένη εικόνα της Τουρκίας σαν παράγοντα σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή, που καλλιεργήθηκε από την αιφνιδιαστική συνάντηση με τον Ερντογάν λίγη ώρα πριν την συνάντηση και τον επεισοδιακό δημόσιο διάλογο με τον Τσαβούσογλου.<br /><br />Παράλληλα έδιωξε το φοβικό σύνδρομο από την Ελληνική Διπλωματία, η οποία έχει θετικές στιγμές έχει όμως και αρνητικές πτυχές και κυρίως ικανοποίησε το εθνικό συναίσθημα διακομματικά, πάνω στο οποίο κτίζεται η θεωρία της ασφαλούς, ελεύθερης Ευρωπαϊκής Ελλάδας.<br /><br />Τώρα ο πήχης είναι ψηλά τόσο για την κυβέρνηση όσο και προσωπικά για τον Νίκο Δένδια. Ο πήχης είναι ψηλά διότι μπροστά ευρίσκονται τρείς άμεσες προκλήσεις.<br /><ul style="text-align: left;"><li>1. Η αναμενόμενη αντίδραση της αμήχανης Τουρκίας και προσωπικά του Σουλτάνου Ερντογάν.</li><li>2. Η πενταμερής για το Κυπριακό στο οποίο ο Ελληνισμός πρέπει επίσης να φανεί ανυποχώρητος σε ότι αφορά στο πλαίσιο των αποφάσεων του ΣΑ/ΟΗΕ και Διεθνές Δίκαιο.</li><li>3. Η θέση της χώρας για την διάσκεψη της Αν. Μεσογείου που αποτελεί πρόταση της Τουρκίας και στην οποία εκτιμώ ότι δεν μπορούμε να πάμε χωρίς όρους και όρια διαλόγου και συγκεκριμενοποίηση των στόχων της.</li></ul>Η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει πιο βαθειά και πιο ουσιαστικά στην συμμαχία της με το Ισραήλ σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο. Είναι απολύτως προφανές ότι η συμμαχία με Ισραήλ και Αίγυπτο έχουν την ευλογία των ΗΠΑ και ότι η πρόθεση της Γαλλίας στις ιδιαίτερες σχέσεις με την Ελλάδα, χτίζουν ένα στεφάνι ισχυρών συνεργασιών στη Ν.Α. Μεσόγειο. Δεν έχει αξία αν αυτές οι συνεργασίες περνούν μέσα από αμυντικές προμήθειες, αμυντικές συμφωνίες, ενεργειακές προοπτικές ή άλλα οικονομικά μεγέθη. Εχει μεγάλη αξία η “έξοδος”της Ελλάδας σε έξυπνες και σταθερές συμμαχίες που κλείνουν τους διαδρόμους της Τουρκίας.<br /><br />Η στρατηγική της χώρας μοιάζει να είναι μονόδρομος, χωρίς μετέωρο βήμα ή αναποφασιστικότητα. Δυστυχώς για την Ελλάδα, η θέση της στον χάρτη και η μόνιμη απειλή της Τουρκίας έχουν καταστήσει την εξωτερική της πολιτική σε μεγάλο βαθμό με βλέμμα μόνιμα στραμμένο προς ανατολάς.<br /><br />Είναι ευκαιρία τώρα για την χώρα να αποκτήσει Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας και όχι μονοπρόσωπο Σύμβουλο Ασφαλείας, ιδιαίτερα δε όταν πλέον ο ρόλος του κ. Ντόκος είναι αμφισβητήσιμος μετά την διαρροή των wikileaks και με δεδομένη την θέση του στην πλευρά των θεωρητικών του κατευνασμού της Τουρκίας, μιας τακτικής που αποδεικνύεται δραματικά ότι απέτυχε πλήρως. Η σκιά Σημίτη και της πολιτικής του φαίνεται ότι ακόμα τραυματίζει την παραδοσιακή πολιτική της Ν.Δ. στα Ελληνοτουρκικά ζητήματα. Είναι και αυτό ένα ζήτημα που απαιτεί αποσαφήνιση στο Μαξίμου.<br /><br />Η άνοδος Μπάϊντεν, η αποχώρηση της Μέρκελ σε συνδυασμό με την ενίσχυση των Πράσινων στην Γερμανία δίνει μεγάλη ευκαιρία στην Ελλάδα να κερδίσει «πόντους» και να υλοποιήσει σχέδιο πρωταγωνιστικού ρόλου στην Ν.Α. Μεσόγειο, σε αντίθεση με την Τουρκία που ίσως μπει σε ανακύκλωση προβλημάτων. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η νέα επανεκκίνηση, δεν θα υπονομευτεί ούτε θα χαθεί σαν ευκαιρία. Είμαστε και παραμένουμε ένας ειρηνικός λαός και έχουμε ανάγκη την εθνική μας αυτοπεποίθηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι πέτυχε τελικά ο Νίκος Δένδιας στην Τουρκία; Η Ελλάδα στη Μεσόγειο

Η πανθομολογούμενη θετική και σθεναρή στάση του Υπ. Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκου Δένδια στην Άγκυρα έκλεισε οριστικά ένα μεγάλο κεφάλαιο των...

Διαβάστε την συνέχεια

Δένδιας-Τσαβούσογλου: Τα ψέματα τελείωσαν, «αγαπητέ Μεβλούτ» - Τι έγινε πίσω από τις κάμερες

<img height="360" src="https://i1.prth.gr/images/963x541/files/2021-04-19/dendiastsavousoglou.jpg" width="640" /><br /><br /><div><b>Μάκης Πολλάτος</b><br />Τα μηνύματα που έστειλε η ελληνική πλευρά με την τοποθέτηση Δένδια απέναντι στον Τούρκο ομόλογό του - Είχε προηγηθεί συνεννόηση με Μητσοτάκη - Εν αναμονή των αντιδράσεων της Αγκυρας παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο για συνάντηση του Ελληνα πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο<br />«Η Τουρκία έχει παραβιάσει στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο το Διεθνές Δίκαιο και τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Εχει κάνει 400 υπερπτήσεις πάνω από ελληνικό έδαφος! Μεβλούτ, πάνω από ελληνικό έδαφος! Δεν υπάρχει καμία διάταξη Δικαίου που να επιτρέπει πτήση πάνω από το ελληνικό έδαφος», τόνισε ο Νίκος Δένδιας το απόγευμα της Πέμπτης από την Αγκυρα μπροστά στο παγωμένο βλέμμα του αιφνιδιασμένου υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας.<br /><br />«Σκληρή απάντηση Δένδια στις τουρκικές προκλήσεις», «Σύγκρουση σε απευθείας μετάδοση», «Πινγκ-πονγκ δηλώσεων live», ήταν μερικοί από τους κεντρικούς τίτλους στα μεγαλύτερα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης, ενώ ο διεθνής Τύπος παρατηρούσε: «Καιρό είχαμε να δούμε τέτοια σύγκρουση...».<br /><br />Μετά τον αρχικό ενθουσιασμό που προκάλεσε στην κοινή γνώμη η δημόσια τοποθέτηση του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών κατά τη διάρκεια των κοινών δηλώσεων με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου, όλοι επιχειρούσαν να απαντήσουν στο ερώτημα τι ήταν αυτό που οδήγησε τον Νίκο Δένδια στην απόφαση να καταγγείλει δημοσίως την τουρκική αναθεωρητική στρατηγική.<br /><br />Η απάντηση, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, βρίσκεται σε όσα ειπώθηκαν ανοιχτά, εις επήκοον όλων, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας. Η αρχή του νήματος βρίσκεται στη φράση του Τσαβούσογλου όταν διαμαρτυρήθηκε στον Νίκο Δένδια επειδή ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας «αναφέρθηκε δημοσίως σε όσα συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια των συνομιλιών των δύο αντιπροσωπειών».<br /><br />Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου και οι Τούρκοι διπλωμάτες που μετείχαν στις διαπραγματεύσεις με την ελληνική αντιπροσωπεία έθεσαν όλα τα ζητήματα στα οποία η Αγκυρα επιδιώκει να επιβάλει τις απόψεις της: τον ισχυρισμό ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και οι θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο πρέπει να οριοθετηθούν μεταξύ της ηπειρωτικής Ελλάδας και των μικρασιατικών ακτών, την τουρκική θέση ότι είναι παράδοξο η Ελλάδα να έχει εναέριο χώρο 10 ναυτικών μιλίων και χωρικά ύδατα 6 ν.μ. και την άποψη ότι η Συνθήκη της Λωζάννης προβλέπει την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών.<br /><br />Το περιβάλλον που είχαν δημιουργήσει ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου με τους συνεργάτες του απειλούσε να παγιδεύσει τον Νίκο Δένδια και την Ελλάδα σε κινούμενη άμμο. Η συζήτηση, κυρίως η διαπραγμάτευση που έγινε στην κατ’ ιδίαν διευρυμένη συνάντηση των δύο αντιπροσωπειών, αλλά και στο τετ α τετ των δύο ΥΠΕΞ, είναι ηλίου φαεινότερο ότι είχε τον χαρακτήρα διαπραγμάτευσης εφ’ όλης της ύλης. Με δεδομένο ότι το απαράτ του καθεστώτος Ερντογάν έθεσε στο τραπέζι του διαλόγου όλη την ατζέντα των τουρκικών διεκδικήσεων, ήταν νομοτελειακό ότι την επομένη της συνάντησης οι Τούρκοι θα προέβαιναν σε διαρροές προς τον τουρκικό Τύπο ισχυριζόμενοι ότι η Αθήνα δέχτηκε να συζητήσει όλα τα θέματα στα οποία οι δύο χώρες διαφωνούν. Με τον ίδιο τρόπο, οι Τούρκοι διπλωμάτες θα αναλάμβαναν να ενημερώσουν τους Αμερικανούς, τους Γερμανούς και τους άλλους πρόθυμους απολογητές της Αγκυρας ότι συνομιλούν εφ’ όλης της ύλης με την Ελλάδα και ότι ως εκ τούτου οι ελληνικές επικρίσεις δεν εδράζονται σε στέρεο έδαφος, ούτε και έχει νόημα η συνέχιση της συζήτησης για επιβολή κυρώσεων στο καθεστώς Ερντογάν.<br /><br />Ο Ελληνας υπουργός των Εξωτερικών διέβλεψε τον κίνδυνο εγκλωβισμού του. Με μια καλοστημένη αντίδραση κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου ξεδίπλωσε την προσχεδιασμένη ελληνική τακτική και ξέφυγε από την παγίδα που είχαν στήσει οι Τούρκοι. Εντύπωση προκάλεσε τόσο η απλότητα με την οποία ανέπτυξε τα ελληνικά επιχειρήματα όσο και ο φλεγματικός τρόπος με τον οποίο απευθυνόταν στον Τούρκο ομόλογό του, τον οποίο προσφωνούσε εναλλάξ «Μεβλούτ» ή «αγαπητέ Μεβλούτ».<br /><br />Επιδεικνύοντας εξαιρετικά αντανακλαστικά, ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών απέφυγε να προβεί σε μια δήλωση... χυλό, η οποία θα μπορούσε να εκθέσει την Αθήνα. Επειτα από συνεννόηση με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, τον οποίο ενημέρωσε για το πλήρες περιεχόμενο των συνομιλιών με τον Ταγίπ Ερντογάν και τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο Νίκος Δένδιας ενεργοποίησε ένα καίριο «προληπτικό χτύπημα». Η αφορμή δόθηκε από τον Τούρκο ΥΠΕΞ που κατηγόρησε την ελληνική κυβέρνηση για «επιθετικές δηλώσεις», «προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων», υπονόησε ότι η Αθήνα υποβοηθά τους γκιουλενιστές με το PKK και χαρακτήρισε τη μειονότητα της Θράκης «τουρκική».<br /><br />Με το χαμόγελο στα χείλη, ο Νίκος Δένδιας έστειλε σε όλους όσοι παρακολουθούσαν τη συνέντευξη Τύπου το μήνυμα ότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.<br /><br />«Εθεσες, Μεβλούτ, δύο θέματα. Αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Γιατί υπάρχει Στρατός στα νησιά; Υπάρχει γιατί απειλούνται από κάπου. Ο Στρατός κοστίζει χρήματα. Δεν θέλουμε να χαλάμε χρήματα χωρίς λόγο. Υπάρχει κανείς να ισχυρίζεται αυτή τη στιγμή ότι δεν υπάρχει στρατιωτική απειλή και αποβατική δύναμη απέναντι από τα νησιά; Εάν δεν υπάρχει, είναι καλό να μας το πουν. Τα 6 έως 10 μίλια στον αέρα και τη θάλασσα, αν θυμάμαι καλά, ξεκινάνε το 1930. Η Τουρκία διαμαρτυρήθηκε για πρώτη φορά το 1975. Μετά από 50 χρόνια, μετά από μισό αιώνα», επισήμανε ο Νίκος Δένδιας.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="366" src="https://www.youtube.com/embed/eFSGc76rvsQ" width="680" youtube-src-id="eFSGc76rvsQ"></iframe><br /><br />Με τη «χορογραφία» των δηλώσεών του, ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών έστειλε διεθνώς το καθαρό μήνυμα ότι η κατάσταση μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας είναι οτιδήποτε άλλο παρά «business as usual». Παραλλήλως, με τις προτάσεις για οικονομική συνεργασία των δύο χωρών, παρόντος του υφυπουργού Εξωτερικών Κώστα Φραγκογιάννη, ο Νίκος Δένδιας έδειξε ότι η ελληνική κυβέρνηση εννοεί όσα λέει για την ανάγκη προώθησης μιας θετικής ατζέντας για αμοιβαία επωφελή συνεργασία.<br /><br />Πίσω από τις γραμμές, ο Νίκος Δένδιας έδειξε ότι η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί καλό και ενδεδειγμένο να συζητά με το τουρκικό καθεστώς -όπως άλλωστε υποδεικνύουν οι ισχυρές χώρες της Δύσης-, όμως η Αθήνα δεν έχει την άποψη ότι με την Αγκυρα «πρέπει να μιλάμε για να μιλάμε». Πρόοδος δεν διαφαίνεται λόγω της τουρκικής στάσης. Και κυρίως, μετά τις δημόσιες τοποθετήσεις Δένδια η ελληνική κοινή γνώμη δεν μπορεί να τρέφεται από περιθωριακά μυθεύματα για δήθεν συμφωνίες κάτω από το τραπέζι.<br /><br />«Τώρα όλοι γνωρίζουν τις τεράστιες διαφορές της Ελλάδας με την Τουρκία. Και πλέον, καμία πλευρά δεν θα μπορεί να κατηγορεί την άλλη για εκπλήξεις», σημείωσε έμπειρη διπλωματική πηγή με την οποία συνομίλησε το «ΘΕΜΑ».<br /><br />«Δεν νομίζω ότι υπήρχε Ελληνας που να μην το χάρηκε», μας απάντησε κυβερνητικό στέλεχος το οποίο καλέσαμε να σχολιάσει τις δηλώσεις του Νίκου Δένδια. Αλλος παράγοντας με γνώση των συζητήσεων για τα θέματα των ελληνοτουρκικών θεμάτων στην κορυφή της κυβερνητικής πυραμίδας αποκάλυψε για τις ελληνοτουρκικές συνομιλίες στην Αγκυρα: «Ηταν όλα τα σενάρια απολύτως επεξεργασμένα, ακόμη και το παραμικρό στοιχείο της χορογραφίας» - και συμπλήρωσε αναφερόμενος στο #sofagate με την πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν: «Μετά το φιάσκο των Ευρωπαίων δεν θα αφήναμε τίποτα στην τύχη...».<br /><br />Πιο πρόθυμος ο Ερντογάν!<br /><br />«Θα πρότεινα να μην οδηγηθούμε σε έναν ατέρμονο διάλογο επί αυτών που ξέρουμε ότι διαφωνούμε. Αλλιώς θα χαλάσει αυτό το οποίο επιχειρήσαμε να δημιουργήσουμε σήμερα μετά την εξαιρετική συνάντηση με τον πρόεδρο Ερντογάν», είπε στο τέλος της κοινής συνέντευξης ο Νίκος Δένδιας απευθυνόμενος στον Μεβλούτ Τσαβούσογλου.<br /><br />Πρόσωπα με ίδια γνώση όσων συζητήθηκαν στο Λευκό Παλάτι της Αγκυρας επισήμαναν στο «ΘΕΜΑ» ότι στη συνάντηση με τον Ελληνα ΥΠΕΞ ο Ταγίπ Ερντογάν «ήταν πολύ πιο πρόθυμος για βελτίωση των σχέσεων από τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου και δεν χρησιμοποίησε την παραμικρή φράση που θα μπορούσε να ερμηνευθεί σαν έμμεση, έστω, απειλή».<br /><br />Ασφαλείς πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο συνάντησής του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο μέλλον, σημειώνοντας ότι το ελληνοτουρκικό τετ α τετ σε επίπεδο κορυφής πρέπει να γίνει όταν έρθει η ώρα και οι συνθήκες ωριμάσουν. «Δεν υπάρχει κάτι που να ανατρέπει ή να αλλάζει αυτά που ξέρουμε, ούτε ραντεβού, ούτε κάτι άλλο», είναι η κωδικοποιημένη απάντηση διπλωματικής πηγής στα ερωτήματά μας για το αν απομακρύνεται το ενδεχόμενο συνάντησης Μητσοτάκη - Ερντογάν. Με τα δεδομένα που προκύπτουν από την ανασύνθεση της οκτάωρης παραμονής του Νίκου Δένδια και της υπηρεσιακής ηγεσίας του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών στην Αγκυρα, η απάντηση στο ερώτημα ποιος από την τουρκική κυβέρνηση έπαιξε τον ρόλο του «κακού μπάτσου» είναι προφανής. «Ο Τσαβούσογλου έθεσε όλη την τουρκική ατζέντα, αυτά που άκουσαν όλοι και δημοσίως», υπογραμμίζει κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος που μίλησε στο «ΘΕΜΑ» ζητώντας να μην κατονομαστεί.<br /><br />Οι πιθανές αντιδράσεις<br /><br />Βεβαίως, δεν θα μπορούσαν να μοιάζουν όλα ρόδινα μετά τη σκληρή απάντηση του Νίκου Δένδια στα επιχειρήματα όπου εδράζεται ο τουρκικός επεκτατισμός. «Πρέπει να δούμε πώς θα αντιδράσουν οι Τούρκοι. Δεν περίμεναν τις δημόσιες τοποθετήσεις του Νίκου Δένδια. Κατ’ αυτούς παραβιάσαμε τους κανόνες καλής γειτονίας. Το πώς θα αντιδράσουν από δω και πέρα είναι κάτι που απομένει να αποδειχθεί», σημειώνει έμπειρος κυβερνητικός παράγοντας. Αλλο πρόσωπο με βαθιά γνώση των ισορροπιών μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας εκφράζει την απαισιοδοξία του και αναφέρει: «Περιμένεις δύο χρόνια να αποκτήσεις δίαυλο επικοινωνίας με το τουρκικό καθεστώς και όταν αποκτάς τα τινάζεις όλα στον αέρα; Χίλιες φορές να μην είχε γίνει η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών».<br /><br />Το μέλλον θα δείξει αν η καθαρή λύση της συνειδητοποίησης ότι «με την Τουρκία πρέπει να μάθουμε να ζούμε διαφωνώντας» μπορεί να επιφέρει βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις αλλά θα αποδειχθεί επωφελής μακροπρόθεσμα. Οπως παρατηρούσε κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας (φράση που καταγράφηκε στο ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στο «ΘΕΜΑ» πριν από επτά ημέρες), «δεν διανοούμαστε ότι υπάρχει οποιαδήποτε πιθανότητα συνέχισης των σχέσεων αν η Τουρκία επιμείνει σε αυτά τα κόλπα». Και αυτή είναι πλέον η άποψη που υπερισχύει στην κυβέρνηση.<br /><br />Ακόμη κι αν η εξέλιξη της επίσκεψης Δένδια στην Αγκυρα αποτυπώνει τον «δηλητηριασμένο» ορίζοντα των ελληνοτουρκικών σχέσεων που θα χρειαστεί χρόνο επούλωσης, πλέον ουδείς μπορεί να είναι υπεραισιόδοξος, ούτε όμως και πεσιμιστής ότι δήθεν όλα έχουν συμφωνηθεί σε άλλο επίπεδο από τις μεγάλες δυνάμεις και οι κυβερνήσεις απλώς επικυρώνουν τις... ληξιαρχικές πράξεις τέλεσης των μεγάλων γεγονότων.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div><a href="https://www.protothema.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Δένδιας-Τσαβούσογλου: Τα ψέματα τελείωσαν, «αγαπητέ Μεβλούτ» - Τι έγινε πίσω από τις κάμερες

Μάκης Πολλάτος Τα μηνύματα που έστειλε η ελληνική πλευρά με την τοποθέτηση Δένδια απέναντι στον Τούρκο ομόλογό του - Είχε προηγηθεί συνεννόη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αφανισμός των Ρωμιών από την Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο και οι ανυπόστατοι ισχυρισμοί της Τουρκίας

<img height="383" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/12/201222105312_CNA_Tfb761f748622457cbb7bfd882fd1fd81.jpg" width="640" /><br /><br />Του <b>ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Η σπίθα άναψε με την αναφορά του Μεβλούτ Τσαβουσογλου περί Τούρκων της Θράκης. Το μπαλάκι πήρε στη συνέχεια ο Νίκος Δένδιας, που αναφέρθηκε στη συνθήκη της Λοζάνης, η οποία ρητώς κατονομάζει την μειονότητα ως μουσουλμανική.<br /><br />Αλλά πέρα από το επιχείρημα του Τσαβούσογλου περί ατομικού προσδιορισμού, ας δούμε τα πραγματικά γεγονότα, τα οποία μονίμως και σκοπίμως η Άγκυρα διαστρεβλώνει.<br /><br />Στις ανταλλαγές των πληθυσμών με βάση την εν λόγω συνθήκη, το ισοζύγιο ήταν υπέρ της Άγκυρας μια και οι Έλληνες που εγκατέλειψαν τις πατρογονικές τους εστίες ήταν πολλαπλάσιοι από τις αντίστοιχες των Τούρκων.<br /><br />Όμως οι εναπομείναντες μουσουλμάνοι στην Θράκη και οι Ρωμιοί σε Κωνσταντινούπολη Ίμβρο και Τένεδο ήταν περίπου 120.000, τόσο από την πλευρά της Ελλάδας όσο και από την πλευρά της Τουρκίας.<br /><br />Σήμερα ποια είναι η σύνθεση των αναγνωρισμένων από τις συνθήκες μειονοτήτων στις δύο πλευρές;<br /><br />Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης έχει αυξήσει τους αριθμούς του 1923, ενώ οι μειονότητες σε Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο έχουν εξολοθρευθεί. Μόλις δύο χιλιάδες υπέργηροι έχουν παραμείνει στην Πόλη από την ανθούσα μειονότητα και λίγες εκατοντάδες σε Ίμβρο και Τένεδο.<br />Πως εξαφανίστηκαν οι Ρωμιοί από αυτές τις περιοχές;<br /><br />Με τη βία παρά τις προστατευτικές διεθνείς συνθήκες. Οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης υπέστησαν το πογκρόμ του 1955 και 1963, που ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι οργανώθηκε από το Τουρκικό κράτος, με την χρήση στρατιωτών που τους φόρεσαν πολιτικά.<br /><br />Στα τα δύο νησιά Ίμβρο και Τένεδο εξαπέλυσαν βαρυποινίτες του ποινικού δικαίου που εστάλησαν εκεί με σκοπό να εξαναγκάσουν το ελληνικό στοιχείο να τα μαζέψει και άρον-άρον να μετακινηθεί προς την Ελλάδα.<br /><br />Αλήθεια πόσο τήρησαν οι Τούρκοι τα συμφωνηθέντα της Λοζάνης στην περίπτωση των Ελλήνων, που ζούσαν σε αυτές τις περιοχές που παρέμειναν υπό τουρκική κυριαρχία;<br /><br />Αν πάρουμε τα γραπτά της Λοζάνης, θα διαπιστώσουμε ότι για την Ίμβρο η πρόβλεψη ήταν να αυτοδιοικηθεί το νησί και η πρόβλεψη ήταν η Χωροφυλακή να στελεχώνεται από το ελληνικό στοιχείο.<br /><br />Είναι λοιπόν τραβηγμένο από τα μαλλιά, να μιλάει ο Τσαβούσογλου για ατομικό αυτοπροσδιορισμό των μειονοτικών της Θράκης, όταν οι μουσουλμάνοι της περιοχής δεν είναι όπως οι Ρωμιοί της Τουρκίας όλοι στο γένος Έλληνες. Εδώ έχουμε ένα κομμάτι που είναι τουρκογενείς, ένα άλλο που είναι Πομάκοι και ένα τρίτο Ρομά.<br /><br />Αν δουν λίγο πίσω οι Τούρκοι, θα πρέπει να καταλάβουν ότι εδώ ισχύει αυτό που λένε, εκεί που μας χρωστάγανε μας πήραν και το βόδι.<br /><br />Αλλά να περάσουμε στο άλλο θέμα που ετέθη στις δηλώσεις των Δένδια – Τσαβούσογλου αυτό του εξοπλισμού των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.<br />Στην παρατήρηση του Έλληνα ΥΠΕΞ για την στρατιά του Αιγαίου, που έχει αναπτύξει η Τουρκία στα δυτικά παράλια της απέναντι από τα νησιά μας, η απάντηση που δεν υπήρξε, ήταν σιγή ιχθύος. Για να μην πάμε και στις αποβατικές ασκήσεις των Τούρκων που πραγματοποιουν στην περιοχή με σενάριο απόβαση σε νησί.<br /><br />Κι επειδή η Τουρκία δεν έχει απέναντί της άλλα νησιά εκτός από τα Ελληνικά, η απάντηση είναι τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια. Για να μην πάμε και στην παρατήρηση Δένδια για τις 400 πτήσεις των τουρκικών μαχητικών αεροπλάνων πάνω από τα νησιά του Α.Αιγαίου, που παραβιάζουν κατάφωρα την κυριαρχία επί ελληνικού εδάφους της χώρας μας.<br /><br />Όμως ο Νίκος Δένδιας αναφέρθηκε και στο casus belli, δηλ. την αιτία πολέμου σε περίπτωση που η Ελλάδα ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμα της,αυτό της επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα δώδεκα μίλια.<br /><br />Όπως είναι γνωστό η Τουρκία μόλις η Ελλάδα επικύρωσε την συμφωνία για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1995, απάντησε με ψήφισμα στο κοινοβούλιο της για casus belli, που σημαίνει ότι απείλησε με πόλεμο την χώρα μας, κατά παράβαση των αρχών του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ, αδιαφορώντας παράλληλα και το γεγονός ότι οι δύο χώρες ανήκουν στην ίδια συμμαχία, το ΝΑΤΟ.<br /><br />Αλλά και στο θέμα της σημερινής διαφοράς του εύρους εναερίου χώρου και χωρικών υδάτων, ο Ν. Δένδιας επεσήμανε ότι η Τουρκία από το 1931 που ισχύει δεν προέβαλε ενστάσεις ή αντιρρήσεις, αλλά το θυμήθηκε το 1975 μισό σχεδόν αιώνα αργότερα.<br /><br />Όμως ο Τσαβούσογλου τα έδωσε όλα διαστρεβλώνοντας τα πραγματικά γεγονότα ήταν στο μεταναστευτικό. Αναφέρθηκε στις επαναπροωθήσεις. Παρέλειψε όμως να μας πει τι έκαναν στον Έβρο πριν ένα χρόνο, γιατί συνοδεύουν τουρκικές ακταιωροί και πολεμικά σκάφη τα φουσκωτα με τους μετανάστες από την Σομαλία και όχι την Συρία προς τα ελληνικά νησιά.<br /><br />Επίσης γιατί δεν τηρεί την συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, που προβλέπει την επιστροφή στην γειτονική μας χώρα, όσων δεν έχουν πάρει άσυλο στη χώρα μας.<br /><br />Το θράσος Τσαβούσογλου ξεπέρασε κάθε όριο όταν αναφέρθηκε στην εκατέρωθεν συντήρηση τζαμιών και μνημείων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ελλάδα και των Χριστιανικών Ναών στην Τουρκία. Η πληρωμένη απάντηση ήρθε από τον Ν. Δένδια που αναφέρθηκε στην μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και της Μονής της Χώρας με τα μοναδικά ψηφιδωτά που επίσης μετατρέπεται σε τζαμί.<br /><br />Τέλος επισημάνθηκε από ελληνικής πλευράς το θέμα της Ευρώπης που οι Τούρκοι επιχειρούν να θέσουν εκτός των προκλητικών κινήσεών τους, τόσο στην περίπτωση της ελληνοτουρκικής διαφοράς όσο και σε αυτήν που αφορά την επικείμενη πενταμερή για το κυπριακό.<br /><br />Η απάντηση ήταν καθαρή από ελληνικής πλευράς με το σκεπτικό ότι η Ευρώπη είναι το σπίτι μας και οι χώρες που συμμετέχουν σε αυτήν οφείλουν να σέβονται το ευρωπαϊκό κεκτημένο.<br /><br />Η Τουρκία είναι σαφές ότι θέλει απέναντί της μόνη την Ελλάδα και επιδιώκει όταν ισχυρίζεται ότι θέλει να ενταχθεί στην Ε.Ε. μια σχέση α λα καρτ που θα της επιτρέπουν να μην αποδεχτεί όσα έχουν εδώ και δεκαετίες συμφωνηθεί και δεσμεύουν κάθε χώρα κράτος-μέλος.<br />Το οξύμωρο αυτό σχήμα που επιδιώκει να πετύχει η Τουρκία, δείχνει ότι θέλει μόνο τα οικονομικά κέρδη από την Ευρώπη και καμιά δέσμευση για ειρηνική διευθέτηση διαφορών με τα κράτη μέλη της Ε.Ε., στη βάση του Διεθνούς Δικαίου.<br /><br />Το γεγονός ότι η Ελληνική στάση επικροτήθηκε από το σύνολο του ελληνικού λαού και από τα πολιτικά κόμματα ,παρά τους επι μέρους αστερίσκους είναι μια ένδειξη, ότι επιτέλους υπάρχει ένα ενιαίο μέτωπο. Σε αυτό το θέμα ήρθε η ώρα να ακολουθήσουμε επιτέλους το παράδειγμα των Τούρκων…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο αφανισμός των Ρωμιών από την Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο και οι ανυπόστατοι ισχυρισμοί της Τουρκίας

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Η σπίθα άναψε με την αναφορά του Μεβλούτ Τσαβουσογλου περί Τούρκων της Θράκης. Το μπαλάκι πήρε στη συνέχεια ο Νίκος Δ...

Διαβάστε την συνέχεια