Οι δύο υψηλόβαθμοι πράκτορες της MİT που «κάρφωσαν» τις σχέσεις Ερντογάν με τζιχαντιστές μεταξύ των νεκρών αιχμαλώτων στο όρος Γκαρά

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/02/mit-630x388.jpg" /><br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, μεταξύ των 13 Τούρκων αιχμαλώτων που σκοτώθηκαν στο όρος Γκαρά ήταν και οι υψηλόβαθμοι πράκτορες της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών Ερχάν Πεκτζετίν και Αϊντίν Γκιουνέλ. Οι δύο πράκτορες είχαν αποκαλύψει το 2018, σε καταθέσεις που έδωσαν στους Κούρδους, τις σχέσεις του Ερντογάν και της υπηρεσίας τους με τους τζιχαντιστές. Αυτό δίνει μία άλλη διάσταση στην «εξόντωσή» τους στη σπηλιά στο όρος Γκαρά όπου κρατούνταν. Μήπως τους εκτέλεσε το τουρκικό κράτος ως προδότες; Μήπως το τουρκικό καθεστώς φοβήθηκε περαιτέρω αποκαλύψεις που θα έκαιγαν τον Ερντογάν, ιδίως τώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν νέα κυβέρνηση υπό τον Τζο Μπάιντεν;<br /><br />Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ξεκίνησαν την περασμένη Τετάρτη μία αποτυχημένη στρατιωτική επιχείρηση στο ιρακινό Κουρδιστάν.<br /><br />Η επιχείρηση είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο και των 13 αιχμαλώτων που κρατούνταν από το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) σε ένα δίκτυο σπηλιών στο όρος Γκάρα.<br /><br />Τουρκικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι αν και εικάζεται ότι δύο από τους ομήρους ήταν ο Ερχάν Πεκτζετίν (Erhan Pekçetin) και ο Αϊντίν Γκιουνέλ (Aydın Günel), αξιωματούχοι της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας, της διαβόητης MİT, που συνελήφθησαν από τους μαχητές του PKK το 2017, το ζήτημα παραμένει ασαφές καθώς οι ισχυρισμοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί.<br /><br /><img height="465" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2018/01/tourkoi_praktores_main.jpg" width="640" /><br /><br />Ενώ ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ ισχυρίστηκε ότι οι όμηροι πυροβολήθηκαν στο κεφάλι από τους μαχητές του ΡΚΚ, αυτοί υποστήριξαν ότι οι θάνατοι προκλήθηκαν από τις αεροπορικές επιθέσεις των Τούρκων.<br /><br />Οι Αρχές της Τουρκίας αποκάλυψαν τις ταυτότητες 11 εκ των θυμάτων, ενώ τα ονόματα των υπόλοιπων δύο δεν αποκαλύφθηκαν.<br /><br />Υπάρχει η υποψία ότι πρόκειται για τους ανώτερους αξιωματούχους της MİT, τον Πεκτζετίν και τον Γκιουνέλ.<br /><br />Τον Αύγουστο του 2017, ο Πεκτζετίν, επικεφαλής ενός τμήματος που είναι υπεύθυνο για τα εθνικά κινήματα σε παγκόσμιο επίπεδο, και ο Γκιουνέλ, διευθυντής ανθρώπινων πόρων της ΜΙΤ, βρίσκονταν στην πόλη Ντοκάν κοντά στη Σουλεϊμανίγια στην περιοχή του ιρακινού Κουρδιστάν, στο πλαίσιο μιας αποστολής που ξεκίνησε με προσωπική εντολή του αρχηγού της μυστικής υπηρεσίας, του διαβόητου Χακάν Φιντάν.<br /><br />Η εντολή που έλαβαν ήταν να απαγάγουν ανώτατα στελέχη του PKK και να τα μεταφέρουν στην Τουρκία.<br />Αντ’ αυτού, συνελήφθησαν οι ίδιοι σε μια επιχείρηση των ανταρτών του ΡΚΚ.<br />Λίγους μήνες αργότερα, βιντεοσκοπημένο βίντεο έδειχνε τη στιγμή κατά την οποία οι δύο πράκτορες ανακρίνονταν από τους Κούρδους μαχητές, κυκλοφόρησε στο YouTube. Από τότε δεν έχει ακουστεί τίποτα για τους δύο Τούρκους πράκτορες.<br /><br />Στις καταθέσεις τους είχαν «καρφώσει» τον Ερντογάν.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε αρχικά ότι οι 13 όμηροι ήταν πολίτες.<br />Ωστόσο, οι 11 των οποίων τα ονόματα δόθηκαν στη δημοσιότητα αποδείχθηκε ότι ήταν στρατιώτες και αστυνομικοί.<br />Μια ανακοίνωση του PKK πυροδότησε τη συζήτηση σχετικά με την ταυτότητα των άλλων δύο θυμάτων.<br /><br />Στην ανακοίνωση αναφέρονται τα εξής:<br /><br />«Βαρύτατοι βομβαρδισμοί που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ημερών, καθώς και έντονες μάχες μέσα και γύρω από το στρατόπεδο, οδήγησαν στο θάνατο ορισμένων από τους πράκτορες, τους στρατιώτες και τους αστυνομικούς της MİT, οι οποίοι ήταν όμηροί μας», τόνισε το PKK.<br /><br />Η κουρδική οργάνωση ισχυρίζεται ότι η τουρκική επίθεση δεν στόχευε στη διάσωση των ομήρων αλλά μάλλον στην εξόντωσή τους, καθώς ήταν προφανές ότι μια τόσο βαριά επίθεση δεν θα διευκόλυνε ποτέ την ασφαλή διάσωση κανενός.<br /><br />«Είναι σαφές ότι ο κύριος και μοναδικός υπεύθυνος για τη δολοφονία αυτών των ανθρώπων είναι αυτός που διέταξε την επίθεση, ο Χούλουσι Ακάρ, ο οποίος στερείται εντελώς ανθρωπίνων συναισθημάτων», σημείωσε το PKK.<br /><br />Μήπως όμως τους σκότωσαν επειδή είχαν «προδώσει» στις καταθέσεις τους τον Ερντογάν;<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι δύο υψηλόβαθμοι πράκτορες της MİT που «κάρφωσαν» τις σχέσεις Ερντογάν με τζιχαντιστές μεταξύ των νεκρών αιχμαλώτων στο όρος Γκαρά

Σύμφωνα με πληροφορίες, μεταξύ των 13 Τούρκων αιχμαλώτων που σκοτώθηκαν στο όρος Γκαρά ήταν και οι υψηλόβαθμοι πράκτορες της τουρκικής υπηρε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν τορπιλίζει για μία ακόμη φορά τον διάλογο με “φθαρμένα υλικά”

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/02/CESME2.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/02/CESME2-696x348.jpg" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Βγάζει το παμπάλαιο Cesme στο Αιγαίο, ενώ αναμένεται ο επόμενος γύρος των διερευνητικών επαφών.</span></h3>O επόμενος γύρος των διερευνητικών επαφών Ελλάδας – Τουρκίας πλησιάζει και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καταφεύγει για πολλοστή φορά στη γνωστή του τακτική η οποία στοχεύει στη δημιουργία κλίματος τελετεσμένων.<br /><br />Ολα αυτά, όταν χθες, για πρώτη φορά τόσο ανοιχτά, οι Ηνωμένες Πολιτείες έδειξαν ότι οι μεν ελληνο-αμερικανικές σχέσεις “ρέουν” χωρίς ακανθώδη ζητήματα, οι δε ευρω-τουρκικές πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο.<br /><br />Χθες, στον απόηχο των δυσμενών μηνυμάτων από την Ουάσιγκτον, ο Τούρκος πρόεδρος επιχείρησε για μία ακόμη φορά να στείλει μηνύματα στην Αθήνα, αυτή τη φορά με την έκδοση ΝΑVTEX για υδρογραφικές έρευνες του TCG CESME στο κέντρο του Αιγαίου, σε περιοχές δυτικά του Άη Στράτη και της Λήμνου. Δύο μόλις μετά την απόσυρση του Oruc Reis, υποτίθεται σε μια κίνηση καλής θελήσεως.<div><br />Οι έρευνες του Cesme<br /><br />Οι υδρογραφικές έρευνες του παμπάλαιου και χωρίς σοβαρό εξοπλισμό σκάφους, θα διαρκέσουν από τις 18 Φεβρουαρίου μέχρι τις 2 Μαρτίου και θα γίνουν (εφόσον τελικά το πλοίο μπορέσει να πλεύσει λόγω των καιρικών συνθηκών) σε διεθνή ύδατα.<br /><a href="https://healthmag.gr/"></a><br />Οι υδρογραφικές έρευνες δεν έχουν σχέση με τις σεισμογραφικές έρευνες και την υφαλοκρηπίδα και αφορούν τη στήλη ύδατος.</div><div><br />Γιατί επιλέγει τη συγκεκριμένη περιοχή<br /><br />Όμως στη συγκεκριμένη περιοχή φυσικά που βρίσκεται στο κέντρο του Αιγαίου και υπερβαίνει ακόμη και τις πάγιες και κλασσικές διεκδικήσεις της Τουρκίας εις βάρος της χώρας μας, που φθάνουν μέχρι τον 25ο Μεσημβρινό, η ευθύνη για την άσκηση αρμοδιοτήτων και δικαιοδοσιών ανήκει στην Ελλάδα.<br /><br />Και συνεπώς εάν η Τουρκία ήθελε να πραγματοποιήσει υδρογραφικές έρευνες θα έπρεπε να απευθυνθεί στην Ελλάδα προκειμένου να εκδώσεις τη σχετική NAVTEX.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η Τουρκία ενώ αναμένεται να ορισθεί ο επόμενος γύρος των διερευνητικών επιλέγει να στείλει το μήνυμα της με έρευνες σε περιοχές που εγκλωβίζουν έτσι σε υποτιθέμενη τουρκική ζώνη ευθύνης και άσκησης δικαιοδοσίας τα ελληνικά νησιά.</div><div><br />Η ενόχληση για το Φόρουμ Φιλίας <br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η Άγκυρα είχε ενοχληθεί σφόδρα μετά το Φόρουμ Φιλίας που διοργανώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στην ελληνική πρωτεύουσα.<br /><br />Το ισχυρό κοινό ανακοινωθέν της Ελλάδας, της Κύπρου, της Γαλλίας, της Αιγύπτου, του Μπαχρέιν, της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ φαίνεται πως ενόχλησε ιδιαίτερα τους γείτονες, οι οποίοι έκαναν λόγο για «προσπάθεια σχηματισμού συμμαχίας με βάση την εχθρική στάση κατά της Τουρκίας».<br /><br />Παράλληλα, τον τελευταίο καιρό η Άγκυρα έχει βάλει ξανά «φωτιά» και στο Κυπριακό εμμένοντας στη λύση των δύο κρατών σε αντίθεση με την πάγια θέση Αθήνας και Λευκωσίας. Μάλιστα, ο Ερντογάν είχε εκνευριστεί τόσο πολύ, με τις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη κατά την επίσκεψη του στη Λευκωσία, που δήλωσε ότι τελικά δεν είναι πρόθυμος να συνομιλήσει με τον Έλληνα πρωθυπουργό.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν τορπιλίζει για μία ακόμη φορά τον διάλογο με “φθαρμένα υλικά”

 Βγάζει το παμπάλαιο Cesme στο Αιγαίο, ενώ αναμένεται ο επόμενος γύρος των διερευνητικών επαφών. O επόμενος γύρος των διερευνητικών επαφών Ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκατοντάδες Τούρκοι πυρηνικοί επιστήμονες ειδικεύονται στη Ρωσία

<img height="427" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrrcOtlPdyGFyvAe8ASYfSK3STZL2nB9pbVcQQ5TpzwWT-U5ndSgXIdIYoCQ7w-sMA3o7T0WTED4qwfBPcJnfvaD_ShkY3zcZLtVZHjYOCumEqIwJ0ZRXpuydpmibQTsH9f-Xn5QNLpEo/w640-h427/Akkuyu+NP.jpg" width="640" /><br /><br /><div>Η Τουρκία προετοιμάζει τα στελέχη για το νέο πυρηνικό της εργοστάσιο στο Άκουγιου. Έτσι, ακόμη 43 πυρηνικοί μηχανικοί ολοκλήρωσαν την εκπαίδευσή τους στη Ρωσία, ώστε το εργοστάσιο να ξεκινήσει την λειτουργία του το 2023.<br />Οι φοιτητές ολοκλήρωσαν τον κύκλο εκπαίδευσης των 6,5 ετών στη Μόσχα, στο Ινστιτούτο Πυρηνικής Φυσικής και Μηχανικής, αναφέρεται σε δημοσίευμα της <b><a href="https://www.dailysabah.com/business/energy/43-more-turkish-engineers-complete-russian-nuclear-training">Daily Sabah</a>.</b><br /><br />Το 2010 υπεγράφη συμφωνία μεταξύ της Ρωσίας και της Τουρκίας για την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου στο Άκουγιου. Στη συνέχεια επελέγησαν μέσω εξετάσεων Τούρκοι φοιτητές από τα καλύτερα Τουρκικά πανεπιστήμια για να εκπαιδευτούν στη Ρωσία.<br /><br />Επί 1 χρόνο μάθαιναν Ρωσικά και μετά επί 5,5 χρόνια απέκτησαν ειδίκευση μαζί με φοιτητές από άλλες χώρες που χρησιμοποιούν πυρηνική ενέργεια.<br /><br />Το 2018 αποφοίτησαν οι πρώτοι 35 Τούρκοι πυρηνικοί επιστήμονες από τη Ρωσία, ενώ το 2019 αποφοίτησαν 53 και το 2020 άλλοι 55. Ακόμη 58 αναμένεται να αποφοιτήσουν το 2022, ενώ 47 Τούρκοι αναμένεται να λάβουν master στην πυρηνική φυσική και 25 ακόμη να φοιτήσουν σύντομα, δημιουργώντας μια «στρατιά» πυρηνικών επιστημόνων ικανών να λειτουργήσουν το νέο πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Τουρκίας.<br /><br />Οι τρεις πυρηνικοί αντιδραστήρες του Ρωσικής κατασκευής εργοστασίου θα έχουν συνολική ισχύ 4800MW.<br /><br />Παράλληλα με τους Τούρκους πυρηνικούς επιστήμονες, στην Ρωσία εκπαιδεύονται και αποφοιτούν και Αιγύπτιοι πυρηνικοί επιστήμονες, οι οποίοι θα εργαστούν στο νέο Ρωσικής κατασκευής πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Αιγύπτου, που θα βρίσκεται κοντά στο Κάιρο.<br /><br /><div><a href="https://cosmostatus.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Εκατοντάδες Τούρκοι πυρηνικοί επιστήμονες ειδικεύονται στη Ρωσία

Η Τουρκία προετοιμάζει τα στελέχη για το νέο πυρηνικό της εργοστάσιο στο Άκουγιου. Έτσι, ακόμη 43 πυρηνικοί μηχανικοί ολοκλήρωσαν την εκπαίδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μέρκελ τορπίλισε το Ελληνογαλλικό Αμυντικό Σύμφωνο με ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/12/merkel_mitsotakis.png"><img height="486" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/12/merkel_mitsotakis-696x528.png" width="640" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>Νότης Μαριάς</b><br />Το Κοινό Ανακοινωθέν που υπέγραψαν στις 11/2/2021 στο πλαίσιο του Φόρουμ Φιλίας η Ελλάδα, η Κύπρος, η Γαλλία, η Αίγυπτος, το Μπαχρείν, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) «ικανοποιεί πλήρως την Ελληνική πλευρά καθώς έχει σαφείς αναφορές στο Διεθνές Δίκαιο, στο Δίκαιο της Θάλασσας και στην αποχή από απειλές ή χρήση βίας» (New Post 11/2/2021). Μάλιστα με τα ΗΑΕ η Ελλάδα έχει ήδη υπογράψει «ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής» «σε περίπτωση που απειληθεί η εδαφική ανεξαρτησία κάποιας από τις δύο χώρες» (H Καθημερινή 23/11/2021). Πρόκειται για την πρώτη διμερή συμφωνία τέτοιου τύπου που υπέγραψε η Αθήνα μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου καθώς με την ίδρυση του ΝΑΤΟ εγκαταλείφθηκε η πρακτική των διμερών αμυντικών Συμφώνων η οποία αντικαταστάθηκε από Σύμφωνα και ρήτρες συλλογικής ασφάλειας και αμοιβαίας συνδρομής. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το περίφημο άρθρο 5 του ΝΑΤΟ αλλά και η ρήτρα συνδρομής του άρθρου 42 παρ.7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Με δεδομένη όμως τη διαχρονική απροθυμία της ΕΕ να προχωρήσει με πρακτικό και άμεσο τρόπο στην έκφραση αλληλεγγύης σε Κύπρο και Ελλάδα ενόψει της επιθετικής πολιτικής της Άγκυρας ήδη από το 2018 πήραμε την πολιτική πρωτοβουλία να προτείνουμε τη σύναψη Συμφώνου Αμυντικής Συνεργασίας με ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας, <br /><br />Στο πλαίσιο αυτό στις 17 Απριλίου 2018 με παρέμβασή μου στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο ζήτησα από τον Εμανουέλ Μακρόν τη δέσμευσή του για σύναψη Ελληνογαλλικού Συμφώνου Αμυντικής Συνεργασίας που θα εγγυάται και στρατιωτικά τα Ελληνικά σύνορα σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης.<br /><br />Όπως καταγράφηκε ήδη σε εκτενή ρεπορτάζ των ΜΜΕ ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας απαντώντας στην παραπάνω Ερώτηση – Τοποθέτησή μου δήλωσε απερίφραστα εντός της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο τα εξής : <br /><br />«Να πω ότι η Γαλλία ανά πάσα στιγμή θα είναι παραστάτης σε κάθε Κράτος Μέλος όταν απειλείται όταν υφίσταται επίθεση η κυριαρχία του. Αυτό το είπαμε και στην Μεγάλη Βρετανία και στην υπόθεση Σκριπάλ, αλλά είναι και πάγια θέση μας προς την Ελλάδα όταν απειλείται στην Ανατολική Μεσόγειο. Και τις προάλλες είχα τηλεφωνική συνομιλία με τον Πρωθυπουργό τον κ. Τσίπρα γι’ αυτό το θέμα. Είναι ακριβώς στην καρδία της κοινής μας αλληλεγγύης να υπάρχει αυτή η αλληλεγγύη μεταξύ των Κρατών».<br /><br />Η δήλωση Μακρόν, που έτυχε μεγάλης προβολής από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, μπορούσε και έπρεπε να αξιοποιηθεί από την κυβέρνηση Τσίπρα και να αποτελέσει το εφαλτήριο για περαιτέρω ουσιαστικές συγκλίσεις και πρωτοβουλίες όπως είχαμε επισημάνει σε σχετική μας αρθρογραφία (Η Κυριακάτικη Κόντρα 22/4/2018). <br /><br />Όμως η τότε κυβέρνηση Τσίπρα δεν αξιοποίησε την ευκαιρία για την σύναψη ενός διμερούς Συμφώνου Αμυντικής Συνεργασίας και Στρατιωτικής Συνδρομής Ελλάδας – Γαλλίας με πιθανή μετατροπή του σε πολυμερές Σύμφωνο, με ενδεχόμενη ένταξη της Κύπρου. Στο πλαίσιο αυτό η απόφαση της Γαλλίας να παραχωρήσει με leasing στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό δύο φρεγάτες τύπου FREMM (Η Καθημερινή 20/4/2018) θα μπορούσε να αποτελεί ένα πρώτο βήμα έμπρακτης γαλλικής στήριξης της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, πλην όμως κάτι τέτοιο δεν προχώρησε μετά από πιέσεις του Βερολίνου. Η αρνητική γερμανική στάση στο θέμα των γαλλικών φρεγατών δεν ήταν κάτι το καινούργιο. Είχε «συμβεί στο παρελθόν, το 2011, όταν ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ ήταν έτοιμος να μας νοικιάσει τις ίδιες φρεγάτες, ωστόσο, με γερμανική παρέμβαση η συμφωνία δεν τελεσφόρησε»  και επαναλήφθηκε ξανά τον Απρίλιο του 2018 λίγο μετά την παραπάνω θετική απάντηση του Μακρόν στην Παρέμβασή μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 17/4/2020 αναφορικά με το ζήτημα της «απόκτησης δύο γαλλικών φρεγατών μέσω χρονομίσθωσης» <div><br />Ευτυχώς την δήλωση Μακρόν τελικά αξιοποίησε η Κύπρος η οποία προχώρησε στις 15 Μαΐου 2019 στο Παρίσι στην υπογραφή Συμφωνίας Αμυντικής Συνεργασίας με τη Γαλλία.<br />Στη διεθνή πολιτική βέβαια η ίδια η ζωή δρομολογεί τις εξελίξεις αναγκάζοντας τους πολιτικούς να τρέχουν πίσω από τα γεγονότα. Έτσι η όξυνση της τουρκικής επιθετικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο όχι μόνο έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου αλλά και έναντι της Γαλλίας καθώς και η εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία έφεραν ακόμη πιο κοντά Παρίσι και Αθήνα δρομολογώντας στο παραπέντε αμοιβαία σύγκληση με στόχο τη διαμόρφωση στενής ελληνογαλλικής αμυντικής συνεργασίας.<br /><br />Έκτοτε ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι δηλώσεων και προθέσεων Αθήνας και Παρισιού για τη σύναψη της περίφημης Ελληνογαλλικής Αμυντικής Συμφωνίας με ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής η οποία δρομολογήθηκε με αποφασιστικότητα πριν ένα χρόνο περίπου στις 29 Ιανουαρίου 2020 στο Παρίσι με τη συνάντηση Μακρόν-Μητσοτάκη. Η πορεία αυτή ανατράπηκε με παρέμβαση της Μέρκελ καθώς η υπονόμευση της Ελληνογαλλικής Συμμαχίας αποτελεί πάγια στρατηγική επιλογή του Βερολίνου. Πολύ δε περισσότερο καθώς ένα Ελληνογαλλικό διμερές Αμυντικό Σύμφωνο με ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής κινείται εκτός των πλαισίων του ΝΑΤΟ με το Βερολίνο να έχει ήδη εκφράσει τις αντιρρήσεις του προς το Παρίσι σε κάθε προσπάθεια υπονόμευσης της Ατλαντικής Συμμαχίας (Reuters 10/11/2019) ιδίως μετά τις δηλώσεις Μακρόν ότι το ΝΑΤΟ είναι εγκεφαλικά νεκρό (DW 10/11/2019). Επιπλέον το Βερολίνο είχε ήδη εκφράσει τις επιφυλάξεις του στην προσπάθεια της Γαλλίας να ηγηθεί της προσπάθειας δέκα κρατών μελών της ΕΕ για την ανάληψη ευρωπαϊκής αμυντικής πρωτοβουλίας γνωστή ως European Intervention Initiative (EI2) (DW 8/11/2018) την οποία έχει διακηρύξει ο Μακρόν από τις αρχές του 2018 (DW 19/1/2018).<br /><br />Μάλιστα λίγες μέρες πριν γίνει η τριμερής συνάντηση στο Βερολίνο μεταξύ των διπλωματικών συμβούλων των ηγετών της Γερμανίας, της Τουρκίας και της Ελλάδας στις 12 και 13 Ιουλίου 2020, «η Αθήνα και το Παρίσι είχαν φθάσει πολύ κοντά σε οριστικοποίηση της συμφωνίας για την προμήθεια δύο γαλλικής ναυπήγησης φρεγατών τύπου Belh@rra και τη σύνδεσή τους με μια ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής. Οι συζητήσεις γι’ αυτή τη ρήτρα ουσιαστικά δεν κατέληξαν ποτέ σε κάποιο οριστικό κείμενο. Ωστόσο περιείχαν σαφείς αναφορές στο άρθρο 5 του ΝΑΤΟ περί συλλογικής άμυνας αλλά και στο άρθρο 42 παρ. 7 της Συνθήκης της Ε.Ε…. Οι δύο πλευρές είχαν φθάσει τόσο κοντά, ώστε είχε συζητηθεί ο κ. Μητσοτάκης να μεταβεί στο Παρίσι, να υπογράψει τη σχετική συμφωνία με τον πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και από εκεί να ταξιδέψουν αεροπορικώς μαζί στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Κορυφής, σε μια επίδειξη συμμαχικής αλληλεγγύης. Πρακτικά, η συμφωνία «ναυάγησε» μία εβδομάδα πριν από τη Σύνοδο Κορυφής. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Γάλλοι διερωτώνται ποιος και γιατί πίεσε για την ακύρωση και θεωρούν ότι δεν πρόκειται για οικονομικό ζήτημα» (Βασίλης Νέδος, Η Καθημερινή 2/8/2020).<br /><br />Επομένως μια σημαντική συνέπεια της μυστικής συνάντησης Ελλάδας-Τουρκίας-Γερμανίας στο Βερολίνο στις 12 και 13 Ιουλίου 2020 και των πιέσεων του Βερολίνου για ακύρωση του Ελληνογαλλικού Αμυντικού Συμφώνου ήταν η εν συνεχεία ανακοίνωση της Ελληνικής πλευράς ότι το ζήτημα των γαλλικών φρεγατών παραπέμφθηκε στις καλένδες. Και όλα αυτά ενώ λίγες μέρες πιο πριν «το θέμα της αμυντικής συνεργασίας ετέθη και στις πρόσφατες επικοινωνίες που είχε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν, ενόψει και της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε» (Η Καθημερινή 9/7/2020). Έτσι «ακυρώθηκε σχεδόν την τελευταία στιγμή η επίσημη τελετή υπογραφής του deal που θα γινόταν στο Παρίσι λίγο πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της 17ης και 18ης Ιουλίου από τέσσερις υπουργούς παρουσία του πρωθυπουργού και του προέδρου της Γαλλίας! Είναι σαν να γυρίσαμε την πλάτη στον Εμανουέλ Μακρόν, παρατηρεί διπλωματική πηγή και προσθέτει ότι η ματαίωση της αγοράς μπορεί να προκαλέσει αδιευκρίνιστες περιπλοκές στις σχέσεις της Ελλάδας με τη Γαλλία» (protothema 27/7/2020).<br /><br />Με την παρελκυστική πολιτική του Βερολίνου και τις συνακόλουθες πιέσεις προς την Αθήνα όχι μόνο δεν επιβλήθηκαν κυρώσεις κατά της Τουρκίας αλλά και εμποδίστηκε η αγορά των γαλλικών φρεγατών αξίας 3 δις ευρώ και η συνακόλουθη υπογραφή του Ελληνογαλλικού Αμυντικού Συμφώνου με ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής. Άλλωστε όπως επισημαίνεται με νόημα «ποιος ήταν ο ρόλος της γερμανικής κυβέρνησης που συμπωματικά, λίγες ημέρες πριν από την προγραμματιζόμενη υπογραφή του deal, ανέλαβε πρωτοβουλία να διαμεσολαβήσει ανάμεσα στην Αθήνα και την Άγκυρα με σκοπό να προλάβει μια πιθανή ελληνοτουρκική στρατιωτική σύγκρουση;» (protothema.gr 27/7/2020). Έτσι το Βερολίνο και με την αρωγή των ΗΠΑ όπως τόνισε και η γαλλική La Tribune, Αμυντικού Συμφώνου. Μάλιστα όπως σημείωσε με νόημα η γερμανική «Handelsblatt», «από τις προγραμματισμένες ελληνικές αγορές όπλων θα επωφεληθεί κυρίως η γαλλική βιομηχανία όπλων» συμπληρώνοντας ότι «οι υψηλές αμυντικές δαπάνες της Ελλάδας ήταν και μια από τις αιτίες της κρίσης χρέους»» (Η Καθημερινή 3/9/2020). <br /><br />Παρά ταύτα στη συνέχεια Ελλάδα και Γαλλία έφτασαν «μια ανάσα πριν τις υπογραφές» καθώς είχαν την πρόθεση «να υπάρξει αμυντική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας στις 10 Σεπτεμβρίου στο Παρίσι» (Σκάι 3/9/2020) που θα περιλάμβανε και «ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής» (Το Βήμα 9/9/2020). <br /><br />Προς μεγάλη όμως έκπληξη όλων των πλευρών το ζήτημα άρχισε σιγά-σιγά να μπαίνει στο ράφι αρχής γενομένης από τις δηλώσεις Μητσοτάκη στη ΔΕΘ όπου ενώ «ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι η Ελλάδα είναι σε προχωρημένο στάδιο με τη Γαλλία για την υπογραφή της αμυντικής συμφωνίας» εντούτοις σε σχέση με «τη ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνεργασίας υπογράμμισε ότι τέτοια ρήτρα υπάρχει στην ΕΕ και προβλέπει τις υποχρεώσεις κρατών μελών όταν ένα άλλο κράτος μέλος δέχεται ένοπλη επίθεση» (Τα Νέα 13/9/2020).<br /><br />Μάλιστα με αφορμή την υπογραφή της συμφωνίας της αγοράς των 18 Rafale συνολικού κόστους 2,49 δις ευρώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης αλλά και η Γαλλίδα υπουργός άμυνας παρότι αναφέρθηκαν σε δηλώσεις τους στην ελληνογαλλική στενή αμυντική συνεργασία (ΕΡΤ 25/1/2021) εντούτοις δεν είπαν λέξη για την υπογραφή του περίφημου Ελληνογαλλικού Συμφώνου Αμυντικής Συνεργασίας με ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής που μάλλον παραπέμπεται πλέον στις ελληνικές καλένδες με δάκτυλο του Βερολίνου.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση πάντως η σύναψη του Ελληνογαλλικού Αμυντικού Συμφώνου με ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής είναι πολιτικά και ιστορικά αναγκαία καθώς «οι καιροί ου μενετοί».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Μέρκελ τορπίλισε το Ελληνογαλλικό Αμυντικό Σύμφωνο με ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής

Γράφει ο Νότης Μαριάς Το Κοινό Ανακοινωθέν που υπέγραψαν στις 11/2/2021 στο πλαίσιο του Φόρουμ Φιλίας η Ελλάδα, η Κύπρος, η Γαλλία, η Αίγυπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Κούρδοι εκθέτουν ανεπανόρθωτα Ερντογάν-Ακάρ μ΄ ένα βίντεο!

<div><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/OMIROI.png"><img height="411" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/OMIROI-696x447.png" width="640" /></a><br /><br />Οι Κούρδοι εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον Ερντογάν αλλά και τον φλύαρο υπουργό Άμυνας Ακάρ που για μια ακόμη φορά συλλαμβάνεται να λέει ψέματα! Ο Ακάρ έσπευσε να δηλώσει ότι οι 13 νεκροί που βρέθηκαν στο βόρειο Ιράκ ήταν πολίτες κι όχι στρατιωτικοί.<br /><br />Το βίντεο τον διαψεύδει και τον εκθέτει στην τουρκική κοινή γνώμη. Και αυτόν και τον πρόεδρο του.</div><div><br /><div class="td-pb-row" style="box-sizing: border-box; margin-left: -24px; margin-right: -24px; position: relative;"><div class="td-pb-span8 td-main-content" role="main" style="box-sizing: border-box; float: left; min-height: 1px; padding-left: 24px; padding-right: 24px; position: relative; width: 744px;"><div class="td-ss-main-content" style="box-sizing: border-box;"><div class="td-post-content" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; line-height: 26px; margin-top: 0px; padding-bottom: 16px;"><div style="box-sizing: border-box; height: 0px; padding-bottom: 548.612px; position: relative; width: 696px;"><iframe allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="100%" src="https://streamable.com/e/ny7k21" style="box-sizing: border-box; height: 548.612px; left: 0px; overflow: hidden; position: absolute; top: 0px; width: 696px;" width="100%"></iframe></div><div class="td-a-rec td-a-rec-id-content_bottom tdi_3_320 td_block_template_1" style="box-sizing: border-box; clear: both; text-align: center;"></div></div><footer style="background-color: white; box-sizing: border-box; clear: both; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px;"></footer></div></div></div></div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Οι Κούρδοι εκθέτουν ανεπανόρθωτα Ερντογάν-Ακάρ μ΄ ένα βίντεο!

Οι Κούρδοι εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον Ερντογάν αλλά και τον φλύαρο υπουργό Άμυνας Ακάρ που για μια ακόμη φορά συλλαμβάνεται να λέει ψέματα! Ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κι αν η Τουρκία γίνει Ιράν και η Ελλάδα Τουρκία;

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/02/biden-mitsotakis-erdogan-slpress.gr_.jpg"><img height="337" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/02/biden-mitsotakis-erdogan-slpress.gr_-696x367.jpg" width="640" /></a><br /><br /><b>Τζήμας Θέμης</b><br />Πολύς ο λόγος που γίνεται για τις κακές σχέσεις του νέου προέδρου των ΗΠΑ, με τον πρόεδρο της Τουρκίας και με το σύστημα εξουσίας –ή με μέρος αυτού– που υποστηρίζει τον τελευταίο. Έχουμε εκφράσει κατά καιρούς τη θέση, βεβαίως, ότι η εν λόγω ένταση εδράζεται όχι στην τοποθέτηση έναντι του Ελληνισμού από πλευράς Τουρκίας, αλλά απέναντι στην Ρωσία –πράγματα τελείως διαφορετικά– όπως και ότι η διεκδίκηση από πλευράς ΗΠΑ είναι η πλήρης επαναφορά των σχέσεών τους με την Τουρκία –με ή χωρίς Ερντογάν– και όχι η διακοπή τους.<br /><br />Ωστόσο, ας υποθέσουμε πως η Τουρκία του Ερντογάν αποκόπτεται στρατηγικά από τον ευρωατλαντισμό προς την κατεύθυνση του ευρώ-ασιατισμού. Ή με άλλα λόγια ας υποθέσουμε ότι κρατά μια ειδική, προνομιακή σχέση με τη Γερμανία και με μερικά ακόμα, κράτη-μέλη της ΕΕ, ότι εμβαθύνει τη σχέση της με την Ρωσία. Ας υποθέσουμε, ότι προωθεί περαιτέρω τις σχέσεις με την Κίνα –για την οποία άλλωστε η Τουρκία είναι πολύτιμος εν δυνάμει εταίρος– ξεχνώντας τους Ουιγούρους "αδελφούς". Σε όλα αυτά, υποθετικά πάντα, μειώνει σταδιακά την καχυποψία με το Ιράν και προκαλεί μη αποκαταστάσιμη βλάβη, σε ό,τι έχει να κάνει με τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ.<br /><br />Δεν θεωρούμε ότι αυτό είναι το πιθανότερο σενάριο, αλλά ας το υποθέσουμε. Τι ακριβώς θα κέρδιζε ο Ελληνισμός από μια τέτοια εξέλιξη; Οι ντόπιοι προπαγανδιστές του State Department υπονοούν πως η Ελλάδα θα καταστεί για τις ΗΠΑ, ό,τι ήταν η Τουρκία μέχρι πρόσφατα. Είναι περίεργο αρχικά, που η Τουρκία του ’60, του ’70, του ’80, του ’90, με την απολύτως ελεγχόμενη, εσωτερική και εξωτερική πολιτική ζωή φαντάζει τόσο ειδυλλιακή σε κάποιους. Ας ξεπεράσουμε ωστόσο και αυτήν την "μικρή λεπτομέρεια".<br /><br />Η μετατροπή της Ελλάδας σε αλά Τούρκα αιχμή του δόρατος της Ουάσιγκτον στην Μέση Ανατολή θα σημάνει ότι η πατρίδα μας, οριστικά θα καταστεί εχθρική χώρα προς όλες τις παραπάνω δυνάμεις, με τρόπο εντονότερο ακόμα και από ό,τι συνέβαινε κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Οι οικονομικές, πολιτικές, αλλά και εν δυνάμει στρατιωτικές συνέπειες θα είναι κολοσσιαίες. Η Ελλάδα θα πάψει να συσχετίζεται με τον μισό κόσμο. Πώς ακριβώς θα ωφεληθούμε από αυτό;<br />Παρωχημένες προσεγγίσεις<br /><br />Η Τουρκία ούτε θα πάψει να εξοπλίζεται, ούτε θα καταρρεύσει –απαραιτήτως– οικονομικά. Αν τουλάχιστον, σε Ελλάδα και Κύπρο υπήρχε ένας σχεδιασμός, αστραπιαίας ανάληψης στρατιωτικής δράσης κατά της Τουρκίας, κατά την στιγμή μιας τέτοιας διεθνοπολιτικής μετάβασης από πλευράς της γείτονος –σύλληψη τυχοδιωκτική κατά τη γνώμη του γράφοντος– θα υπήρχε μια ορισμένη λογική.<br /><br />Εν προκειμένω Ελλάδα και Κύπρος όχι μόνο δεν έχουν τέτοιες επιδιώξεις, αλλά αντιθέτως υπερθεματίζουν σε ενδοτισμό. Μόλις πριν λίγες ημέρες, ο Έλληνας πρωθυπουργός, στη συνέντευξή του στον κ. Παπαχελά παραδέχτηκε ότι το περασμένο καλοκαίρι, μετά την επακούμβηση των δύο φρεγατών δεν έκανε μόνο η Τουρκία πίσω, αλλά και εμείς. Και ενώ κανείς δεν κατάλαβε πού έκανε η Τουρκία πίσω –το Oruc Reis είχε συνεχίσει να κόβει βόλτες και μάλιστα ακόμα εγγύτερα προς το Καστελλόριζο– εμείς μετά το εν λόγω επεισόδιο αναδιπλωθήκαμε στα έξι ναυτικά μίλια, εγκαταλείποντας ανυπεράσπιστα, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.<br /><br />Η αντίληψη ότι η αποκοπή της Τουρκίας από τις ΗΠΑ θα αλλάξει δραματικά ή έστω σημαντικά τις διμερείς συνθήκες υπέρ του Ελληνισμού εδράζεται στις δύο εξίσου παρωχημένες προσεγγίσεις: Η πρώτη ότι Ελλάδα και Τουρκία ανήκουν σε ένα κλειστό σύστημα, κηδεμονευόμενο από τις ΗΠΑ. Η δεύτερη ότι οι ΗΠΑ παραμένουν η αδιαμφισβήτητα κυρίαρχη δύναμη παγκοσμίως και εν προκειμένω στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Δεν ισχύει καμία από τις δύο.<div><br />Το πρόβλημα του Ελληνισμού<br /><br />Η μεγαλομανία και οι τυχοδιωκτισμοί του Ταγίπ Ερντογάν δεν αναιρούν ότι η Τουρκία έχει κατανοήσει τα παραπάνω αλλά εμείς, όχι. Τα υπενθυμίζουν δε, οι ασταθείς και αντιφατικές κινήσεις και του προέδρου Μπάιντεν, μετά από τις αντίστοιχες του προέδρου Τραμπ, σε μια σειρά μετώπων, με χαρακτηριστικότερα τις σχέσεις των ΗΠΑ με το Ιράν, με την Ρωσία, με το λεγόμενο «αραβικό ΝΑΤΟ» και με την Κίνα.<br /><br />Το πρόβλημα του Ελληνισμού είναι ότι τόσο οι ελλαδικές, όσο και οι κυπριακές ηγεσίες δεν αντιλαμβάνονται πως χωρίς εθνική στρατηγική, καμία αντιπαράθεση του οποιουδήποτε με την Τουρκία δεν μπορεί να μας ωφελήσει, αφού οι ίδιοι δεν ξέρουμε τι επιδιώκουμε στρατηγικά. Και στρατηγική επιδίωξη δεν είναι η άμυνα απέναντι στην επιθετικότητα του άλλου, αλλά η δική σου αντίληψη για την αρχιτεκτονική τουλάχιστον της περιοχής σου.<br /><br />Αν ο Ελληνισμός επιδιώκει πράγματι μια ειρηνική Ανατολική Μεσόγειο θα πρέπει να θέλει την περιοχή μας έξω από τον ανταγωνισμό των Μεγάλων Δυνάμεων και επειδή αυτό είναι ανέφικτο, θα πρέπει να επιδιώκει το μεγαλύτερο δυνατό βαθμό αυτονομίας όλων των κρατών της περιοχής. Όχι να καθίσταται η ίδια η Ελλάδα το πλέον χειραγωγούμενο, ίσως, εθνικό κράτος της περιοχής από τις ΗΠΑ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα επί της ουσίας η στρατιωτική και διεθνοπολιτική μας παρουσία να προσανατολίζεται στην ανάσχεση της Ρωσίας , αντί στην ανάσχεση της Τουρκίας.<br /><br />Και αν όλα αυτά δεν φτάνουν για να καταλάβουμε ότι η αντιπαράθεση ΗΠΑ-Τουρκίας δεν εγκυμονεί ούτε απαραιτήτως ούτε πιθανότατα οτιδήποτε θετικό για τον Ελληνισμό ας κοιτάξουμε το Κυπριακό: όσο η Κυπριακή Δημοκρατία προσχωρεί μονόπλευρα στον ευρώ- ατλαντισμό τόσο χειροτερεύουν οι όροι της διαπραγμάτευσης, με αποτέλεσμα πλέον να συζητούμε επί σχεδίων χειρότερων και από την επίσημη διχοτόμηση.<br /><br />Διότι η (συν-)ομοσπονδία που στην πραγματικότητα είναι δύο κράτη, με το ένα να κηδεμονεύει το άλλο χάρη στις τουρκικές πλάτες, Έτσι επιπλέον ανοίγεις τον δρόμο για τουρκική επιρροή και στην ΕΕ άρα και στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα είναι μια υβριδική διχοτόμηση που κρατά όλα εκείνα που η Τουρκία επεδίωκε τις τελευταίες δεκαετίες, προκειμένου να δορυφοροποιήσει συνολικά, εν τέλει τον Ελληνισμό.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κι αν η Τουρκία γίνει Ιράν και η Ελλάδα Τουρκία;

Τζήμας Θέμης Πολύς ο λόγος που γίνεται για τις κακές σχέσεις του νέου προέδρου των ΗΠΑ, με τον πρόεδρο της Τουρκίας και με το σύστημα εξουσί...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα αγοράσουμε μόνο φρεγάτες ή και αμυντική συνδρομή; – Δια παραλείψεως εθνικό έγκλημα;

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/09/belharra.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/09/belharra-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Η επιλογή της νέας φρεγάτας του Πολεμικού Ναυτικού έχει για πρώτη φορά στην ιστορία των αμυντικών προμηθειών αποκτήσει ένα τόσο κρίσιμο για την εθνική ασφάλεια χαρακτήρα. Κι αυτό, επειδή για πρώτη φορά η προμήθεια ενός οπλικού συστήματος διασυνδέεται ευθέως με ρήτρα για γαλλική αμυντική συνδρομή, η οποία –εάν είναι αξιόπιστη– μπορεί να αλλάξει τον συσχετισμό δυνάμεων και ως εκ τούτου τις μέχρι τώρα ορίζουσες στο ελληνοτουρκικό μέτωπο.<br /><br />Μέχρι τώρα, πέντε ήταν τα κριτήρια που συνδυαστικά επικαθόριζαν τις τελικές επιλογές στην προμήθεια ενός οπλικού συστήματος: Πρώτον, η επιχειρησιακή δυνατότητά του. Δεύτερον, η καταλληλότητά του σε σχέση με τις ελληνικές αμυντικές ανάγκες. Τρίτον, η τιμή και το κόστος συντήρησης. Τέταρτον, το ποσοστό συμπαραγωγής και η συνακόλουθη μεταφορά τεχνογνωσίας. Πέμπτον, η λεγόμενη "εξοπλιστική διπλωματία", δηλαδή η δια της αγοράς πανάκριβων οπλικών συστημάτων ενίσχυση των ελληνικών διπλωματικών ερεισμάτων.<br /><br />Προφανώς, τα πέντε παραπάνω κριτήρια δεν επηρεάζουν το ίδιο την τελική επιλογή. Ένα επιχειρησιακά ακατάλληλο για τις ελληνικές ανάγκες οπλικό σύστημα δεν πρέπει να επιλεγεί ακόμα κι αν παίρνει άριστα στα άλλα κριτήρια. Αυτό πρέπει να υπογραμμισθεί, επειδή στην Ελλάδα έχουμε επανειλημμένως παραβιάσει τον στοιχειώδη αυτό κανόνα, προκειμένου να εξυπηρετηθούν σκοπιμότητες που δεν έχουν άμεση σχέση με την αμυντική θωράκιση της χώρας. Με άλλα λόγια, η επιχειρησιακή καταλληλότητα είναι αναγκαία συνθήκη, εάν δεν ικανοποιείται αυτό το κριτήριο όλα τα άλλα δεν έχουν σημασία.<br /><br />Κανείς από τους εμπειρογνώμονες δεν διαφωνεί ότι η Belharra είναι επιχειρησιακά πολύ αποτελεσματική, η οποία –λόγω και της δυνατότητάς της για αεράμυνα περιοχής– είναι απολύτως κατάλληλη για τις ανάγκες του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Από ό,τι έχει γίνει γνωστό, μάλιστα, και τα πολεμικά πλοία που προτείνουν οι Γάλλοι ως μεταβατική λύση μέχρι να παραδώσουν τις νέες φρεγάτες, είναι μάλλον ικανοποιητική. Από την άλλη, όμως, οι Belharra είναι ακριβές.<br />Μόνο φρεγάτες ή και αμυντική συνδρομή;<br /><br />Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, η Ελλάδα δεν αγοράζει μόνο φρεγάτες. Όπως ανέφερα στην εισαγωγή, αγοράζει ταυτοχρόνως και την υπογραφή ελληνογαλλικού συμφώνου αμυντικής συνδρομής. Αυτό, βεβαίως, υπό την προϋπόθεση ότι οι διαρροές από γαλλικής πλευράς ισχύουν. Το γεγονός ότι όλο αυτό το μεγάλο διάστημα η Αθήνα έχει αποφύγει επιμελώς όχι μόνο να διαψεύσει τις σχετικές πληροφορίες, αλλά και να αμφισβητήσει, έστω με διαρροές, την αξιοπιστία της γαλλικής πρότασης, μας υποχρεώνει να θεωρήσουμε βάσιμα όσα διαρρέουν από το Παρίσι.<br /><br />Στην πραγματικότητα, το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι οι φρεγάτες, αλλά το σύμφωνο αμυντικής συνδρομής με τη Γαλλία. Όπως προανέφερα, η εικόνα σ' αυτό το επίπεδο είναι θολή. Είχαμε έντονες διαρροές από το Παρίσι και σιγή ιχθύος από την Αθήνα. Η ελληνογαλλική αμυντική συνεργασία δεν πρέπει να περιοριστεί σε μία αγοραπωλησία μαχητικών ή φρεγατών. Και οι δύο πλευρές έχουν συμφέρον την τοποθετήσουν σ' ένα στρατηγικό πλαίσιο.<br /><br />Είναι πράγματι διατεθειμένη η Γαλλία να δεσμευθεί με την Ελλάδα σε ρήτρα αξιόπιστης αμυντικής συνδρομής; Και αξιόπιστη αμυντική συνδρομή δεν είναι μόνο γενικές δηλώσεις ή έστω κάποιες επίσης γενικόλογες διαβεβαιώσεις. Αξιόπιστη αμυντική συνδρομή είναι επίσημη δημόσια δέσμευση της Γαλλίας ότι άμεσα θα εμπλακεί στρατιωτικά σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης, συνδράμοντας στρατιωτικά την Ελλάδα. Κι ακόμα πιο αξιόπιστη θα είναι εάν σε ελληνικές βάσεις σταθμεύουν γαλλικές αεροπορικές και ναυτικές μονάδες<div><br />Αξιόπιστη δέσμευση χωρίς παραθυράκια<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα, λοιπόν, είναι εάν το Παρίσι είναι διατεθειμένο να αναλάβει μία τέτοια ξεκάθαρη δέσμευση, χωρίς παραθυράκια. Εάν η απάντησή του είναι θετική κι αφού επιχειρησιακά κανείς δεν αμφισβητεί την καταλληλότητα των Belharra, όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα, ακόμα και η τιμή. Εάν πάλι η γαλλική πλευρά χρησιμοποιεί τα περί αμυντικής συνδρομής σαν μάρκετιν για να πουλήσει οπλικά συστήματα, η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να μπει σε τέτοια διαδικασία. Θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη Γαλλία σαν μία ακόμα από τις χώρες που προσπαθούν να πουλήσουν τα όπλα τους.<br /><br />Αυτός που μπορεί να ξεκαθαρίσει τι από τα δύο συμβαίνει είναι η Αθήνα, αφού, βεβαίως, προηγουμένως εξαντλήσει όλα τα περιθώρια –μέσω διαπραγματεύσεων– για να αποσαφηνίσει τις πραγματικές προθέσεις και εάν καταστεί δυνατόν να δεσμεύσει επισήμως, δημοσίως και εμπράκτως τη Γαλλία. Όπως προανέφερα, όμως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αποφύγει επιμελώς να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, παρότι σ' ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα εθνικής ασφαλείας δεν χωράνε υπεκφυγές.<br /><br />Δεν είμαστε, άλλωστε, στην αρχή. Έχει παρέλθει ικανός χρόνος και κυρίως έχει αρχίσει η διαδικασία για την επιλογή της νέας φρεγάτας, χωρίς να συνυπολογίζεται το κριτήριο της αμυντικής συνδρομής. Τα γεγονότα δείχνουν ότι δια της σιωπής η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να παρακάμψει το ζήτημα. Και σ' αυτό την βοηθάει όλο σχεδόν το πολιτικό σύστημα και βεβαίως τα κατεστημένα ΜΜΕ. Εάν, όμως –επαναλαμβάνω ΕΑΝ– η Γαλλία είναι πράγματι διατεθειμένη να αναλάβει αξιόπιστη δέσμευση για αμυντική συνδρομή, θα ήταν δια παραλείψεως εθνικό έγκλημα να κλωτσήσουμε τη μοναδική αυτή ευκαιρία.<br /><br />Η Γαλλία δεν είναι μόνο μεγάλη στρατιωτική δύναμη, αλλά και λόγω του δικού της ανταγωνισμού με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, έχει και στρατηγικό συμφέρον να συνάψει στρατιωτική συμμαχία με Ελλάδα-Κύπρο, αλλά και με άλλες χώρες της περιοχής μας, όπως η Αίγυπτος και τα Εμιράτα. για να ανασχέσει τον τουρκικό επεκτατισμό, όπως εκφράζεται μέσα από το δόγμα για τη "Γαλάζια Πατρίδα".</div><div><br />Ριζική αλλαγή στο ελληνοτουρκικό μέτωπο<br /><br />Μία ξεκάθαρη δέσμευση της Γαλλίας για αμυντική συνδρομή θα άλλαζε ριζικά και υπέρ της Ελλάδας τον συσχετισμό δυνάμεων στο ελληνοτουρκικό μέτωπο, υψώνοντας αποτρεπτικό τείχος στην τουρκική επεκτατική στρατιωτική πίεση και στην παραβίαση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Πιο συγκεκριμένα, το Oruc Reis δεν θα μπορούσε ατιμωρητί να διεξάγει έρευνες εντός της δυνάμει ελληνικής ΑΟΖ, ούτε τα τουρκικά αεροσκάφη να πραγματοποιούν συστηματικά παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου και υπερπτήσεις. Ο Ερντογάν θα το σκεφτόταν δέκα φορές να επαναλάβει τις ίδιες πρακτικές και δεν θα τολμούσε να στείλει σε δυνάμει ελληνική ΑΟΖ γεωτρύπανο, όπως έχει προαναγγείλει.<br /><br />Ας σημειωθεί ότι η Ελλάδα ζητάει εδώ και δεκαετίες από τις ΗΠΑ μία εγγύηση των ελληνικών συνόρων, αλλά το μόνο που έχει καταφέρει είναι κάποιες γενικές δηλώσεις αμφίβολης αξιοπιστίας. Η αμερικανική επένδυση στα ναυπηγεία είναι σημαντική, αλλά θα μετατραπεί σε δηλητηριώδες ζαχαρωτό εάν μετατραπεί σε όχημα και πρόσχημα για να παρακάμψουμε την υπογραφή συμφώνου με τη Γαλλία για αμοιβαία αμυντική συνδρομή. Και λέμε αμοιβαία, επειδή πιθανόν να χρειασθεί και η Ελλάδα να στείλει μία μικρή στρατιωτική δύναμη στην Αφρική για να συνδράμει τις εκεί γαλλικές δυνάμεις.<br /><br />Στην πολιτική αγορά βοούν οι πληροφορίες –ελπίζουμε να είναι μόνο φήμες– ότι η κυβέρνηση έχει ήδη προσανατολισθεί στην αγορά των αμερικανικών φρεγατών MMSC και προς αυτή την κατεύθυνση ασκεί πιέσεις στην ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού να "αυτοπυροβοληθεί", εμφανιζόμενο ότι είναι δική του πρόταση η αμερικανική φρεγάτα MMSC, η οποία έχει παρουσιάσει σοβαρά προβλήματα και κυρίως δεν έχει τη δυνατότητα για αεράμυνα περιοχής, γεγονός που την καθιστά επιχειρησιακά ακατάλληλη για τις ελληνικές αμυντικές ανάγκες. Η αεράμυνα περιοχής όφειλε να είναι εξαρχής προδιαγραφή κι όχι κάτι που θα μπει μαζί με άλλα κριτήρια σ' έναν κουβά, από τον οποίο πιθανότατα η επιλογή θα γίνει με εντόνως αμφιλεγόμενα κριτήρια.<br /><br />Εάν οι Αμερικανοί θέλουν να πάρουν τη σύμβαση ας προσφέρουν αφενός αξιόπιστη εγγύηση για την ελληνική εθνική ασφάλεια, αφετέρου πολεμικό πλοίο που να διαθέτει αεράμυνα περιοχής, όπως το αντιτορπιλικό Arleigh Burke. Τότε, ας τους δώσουμε και προτεραιότητα έναντι των Γάλλων. Τους έχουμε μάθει, όμως, να εξασφαλίζουν ότι, θέλουν χωρίς να δίνουν ανταλλάγματα, όπως συνέβη με τη συμφωνία του 2019 για στρατιωτικές βάσεις, η οποία, μάλιστα, αυτόν τον καιρό είναι σε διαδικασία επέκτασης.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Θα αγοράσουμε μόνο φρεγάτες ή και αμυντική συνδρομή; – Δια παραλείψεως εθνικό έγκλημα;

Λυγερός Σταύρος Η επιλογή της νέας φρεγάτας του Πολεμικού Ναυτικού έχει για πρώτη φορά στην ιστορία των αμυντικών προμηθειών αποκτήσει ένα τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι μήπως μια πυρηνική Τουρκία πιο κοντά από όσο φανταζόμαστε;

<img height="386" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2021/02/Hwasong-14-b-780x470.jpg" width="640" /><br /><br /><br />Από <b>Σάββας Δ. Βλάσσης</b><br />Η 15η συνάντηση της Ομάδος Στρατιωτικού Διαλόγου Υψηλού Επιπέδου Τουρκίας – Πακιστάν στις 20-24 Δεκεμβρίου 2020, στάθηκε αφορμή για να αναδειχθεί από την ινδική ιστοσελίδα zeenews.india (με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό) η συνεργασία των δύο χωρών στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από την Τουρκία. Η ιστοσελίδα σημειώνε τις αναφορές τουρκικών μέσων για την απόδοση εμφάσεως, μεταξύ άλλων, στον τομέα της συνεργασίας σε επίπεδο αμυντικής βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένων κοινών προγραμμάτων παραγωγής και προμηθειών.<br /><br /><img height="316" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2021/02/Secy20Def20Visit20Turkey2020-2420Dec202020205-1024x505.jpg" width="640" /><br /><br />Η ιστοσελίδα ανέφερε συγκεκριμένως: “Γνώστες εκ των έσω (insiders) πιστεύουν ότι η συνάντηση και οι συζητήσεις κατά την διάρκειά της ήταν απλώς η κορυφή του παγόβουνου καθώς αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σεναρίου ανταλλαγής τεχνολογίας πυρηνικών και πυραύλων μεταξύ των δύο χωρών. Πιστεύεται ότι ο Ερντογάν έχει ζητήσει προσωπικώς από τον αρχηγό του Πακιστανικού Στρατού Στρατηγό Bajwa, την μεταφορά τεχνολογίας πυρηνικών όπλων, στην οποία το Πακιστάν αναφέρεται ότι συμφώνησε. Η συνάντηση οργανώθηκε για να συζητηθoύν διαδικαστικές πτυχές της μεταφοράς τεχνολογίας που θα μπορούσαν να λάβουν χώρα και ταυτοχρόνως να καλύψουν την διαδικασία“.<br /><br />Σε αυτά, δεν υπήρχε παραπομπή σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη πηγή, όπως και για τα στοιχεία μεταφοράς τεχνολογίας πυραύλων στην Τουρκία που, όπως σημειώνεται, αποκτά με ταχείς ρυθμούς το Πακιστάν μέσω Κίνας. Πακιστανοί επιστήμονες εμφανίζονται να εργάζονται στην Τουρκία, προκειμένου αυτή να αναπτύξει ικανότητα παραγωγής πυραύλων, κίνηση η οποία περιγράφεται ως παραβίαση των συνθηκών και κανόνων μη διαδόσεως των πυρηνικών όπλων από το Πακιστάν. Στο ίδιο μοτίβο, αναφέρεται: “Η επόμενη συνάντηση της Ομάδος Στρατιωτικού Διαλόγου Υψηλού Επιπέδου είναι προγραμματισμένη για το 2021 και οι εκ των έσω γνωρίζοντες (insiders) έχουν αποκαλύψει ότι και οι δύο χώρες έχουν συμφωνήσει να επιτευχθούν πριν την επόμενη συνάντηση οι ακόλουθοι στόχοι: ταχεία διαδικασία μεταφοράς τεχνολογίας πυραύλων, ανάπτυξη ικανότητος παραγωγής φυγοκεντρητών στην Τουρκία, προμήθεια μικρών οπλισμένων τουρκικών drone από το Πακιστάν, προμήθεια μικρών τουρκικών drone μεγάλης ακτίνος από τον Πακιστανικό Στρατό“.<br /><br /><img height="448" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2021/02/Def_KcTXkAID6ja-1024x717.jpg" width="640" /><br /><br />Το δημοσίευμα συνέχιζε με ιστορική αναδρομή των επιδόσεων του Πακιστάν ως προς την προμήθεια και πώληση πρώτων υλών για πυρηνικά όπλα στην μαύρη αγορά, σημείωνε την απειλή της παγκόσμιας τάξης από αυτή την συνεργασία Άγκυρας – Ισλαμαμπάντ και κατέληγε ότι επειδή οι συγκεκριμένες συναλλαγές έχουν εξοργίσει τις δυτικές χώρες όπως και χώρες των οποίων ηγείται η Σαουδική Αραβία, οι οποίες πλέον αποσυνδεόνται από το Πακιστάν, σχεδιάζουν να αναλάβουν δράση εναντίον τους, υποβαθμίζοντας το Πακιστάν σε “παρία” του ισλαμικού κόσμου. Τα τελευταία δεν επιβεβαιώνονται ιδιαιτέρως, τουλάχιστον στο προσκήνιο, δεδομένου ότι ενδεικτικώς, οι ΗΠΑ δεν έφεραν αντίρρηση στην πώληση μηχανών αμερικανικής προελεύσεως για τις κορβέτες που έχει παραγγείλει το Πακιστάν από την Τουρκία.<br /><br />Στο εσωτερικό της Τουρκίας, ο ίδιος ο Ερντογάν είχε δώσει τελευταίως μια σαφή ένδειξη για την πρόθεσή του να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Μιλώντας στις 4 Σεπτεμβρίου 2019 ενώπιον επιχειρηματιών σε εκδήλωση του κόμματός του ΑΚΡ, ο πρόεδρος Ερντογάν αμφισβήτησε τις διεθνείς συνθήκες ελέγχου όπλων, χαρακτηρίζοντας απαράδεκτο να μην επιτρέπεται στην Τουρκία να διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο: «Ορισμένες χώρες διαθέτουν πυραύλους με πυρηνικές κεφαλής. Όχι μόνο μία ή δύο. Αλλά εγώ δεν μπορώ να διαθέτω. Δεν το δέχομαι αυτό. Δεν υπάρχει σχεδόν αναπτυγμένη χώρα στον κόσμο που να μην διαθέτει πυρηνικές κεφαλές».<br /><br /><img height="360" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2021/02/thumbs_b_c_c76913539cfd8055f6faac7772ecdaab.jpg" width="640" /><br /><br />Λίγο αργότερα και σε ανύποπτο χρόνο, ο Ετέμ Σαντσάκ, πρόεδρος της τουρκοκαταριανής BMC, είχε δώσει μια επίσης σαφέστατη ένδειξη περί των τουρκικών ενεργειών για πυρηνικά όπλα. Μιλώντας στις 10 Οκτωβρίου 2019 στο 10ο Οικονομικό Συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη, για τον απώτερο στόχο της Τουρκίας στον τομέα των εξοπλισμών, είπε ότι η τουρκική αμυντική βιομηχανία θα κατασκευάσει εντός των επομένων 5-6 ετών διηπειρωτικό πύραυλο πυρηνικής κεφαλής! Ο επιχειρηματίας, χαρακτήρισε τον συγκεκριμένο τομέα “παρθένο” από πλευράς επενδύσεων και έκανε την πρόβλεψη ότι αναμένεται να γνωρίσει αλματώδη αύξηση.<br /><br />Έχουν ενδιαφέρον δύο στοιχεία:<br /><br />α) ο Σαντσάκ είναι προσωπικός ευνοούμενος του Ερντογάν, συνεπώς είναι φυσικό να θεωρείται ότι στηρίζεται σε αξιόπιστες πληροφορίες για την κυβερνητική πολιτική.<br /><br />β) ο Ερντογάν στην προαναφερθείσα ομιλία του απευθυνόταν σε κοινό από τον επιχειρηματικό κόσμο, όπως και ο Σαντσάκ, σαφείς ενδείξεις ότι επιδιώκεται η προσέλκυση επενδύσεων στον συγκεκριμένο τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, δεδομένου εξάλλου ότι αυτό ακριβώς ήταν και το θέμα της ομιλίας που ανέπτυξε ο Σαντσάκ στο συγκεκριμένο φόρουμ. Δηλαδή η Τουρκία σκοπεύει να προχωρήσει φανερά σε ένα πρόγραμμα πυρηνικών όπλων, στο πλαίσιο της κεντρικής κρατικής πολιτικής για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία.<br /><br /><img height="640" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2021/02/Screenshot-2021-02-15-23.47.46.png" width="582" /><br /><br />Οι δύο ανωτέρω δημόσιες παρεμβάσεις, υπενθυμίζουν παλαιότερες δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων περί του στόχου αναπτύξεως βαλλιστικών πυραύλων βεληνεκούς 2.000 χλμ., που ούτως ή άλλως η συγκεκριμένης τάξεως επίδοση, δεν πρέπει να αφήνει οιαδήποτε αμφιβολία για την επιχειρησιακή χρήση. Το διαστημικό πρόγραμμα, είναι μια άριστη βιτρίνα για την κάλυψη της αναπτύξεως πυραύλων που μπορούν να μεταφέρουν και πυρηνικές κεφαλές. Απλώς ο Σαντσάκ, έδωσε μια εικόνα για το χρονοδιάγραμμα, δείχνοντας ότι οι σχετικές εργασίες βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και ο στόχος είναι κοντινός. Σημειώνεται εδώ ότι προ έτους περίπου, ο Olli Heinonen, πρώην αρχιεπιθεωρητής της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενεργείας, σχολίασε ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να βρεθεί στο κατώφλι ενός πυρηνικού όπλου σε 4 ή 5 έτη ή και νωρίτερα, με σοβαρή εξωτερική βοήθεια.<br /><br />Ανεξαρτήτως της επιδράσεως που μπορεί να έχει η άσχημη πορεία της τουρκικής οικονομίας στην διάρκεια του 2020, η οποία συνεχίζεται, ασχέτως των τεταμένων σχέσεων με τις ΗΠΑ με τις οποίες επιδιώκεται επαναπροσέγγιση και αδιαφορώντας για το ότι θα είναι η πρώτη χώρα μέλος του ΝΑΤΟ που θα παραβιάζει τις διεθνείς συμφωνίες περί μη διαδόσεως των πυρηνικών όπλων, δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία ότι αποτελεί κεντρικό στόχο του Ερντογάν η απόκτηση πυρηνικών όπλων εγχωρίας αναπτύξεως.<div><br /></div><div><a href="https://doureios.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Είναι μήπως μια πυρηνική Τουρκία πιο κοντά από όσο φανταζόμαστε;

Από Σάββας Δ. Βλάσσης Η 15η συνάντηση της Ομάδος Στρατιωτικού Διαλόγου Υψηλού Επιπέδου Τουρκίας – Πακιστάν στις 20-24 Δεκεμβρίου 2020, στάθη...

Διαβάστε την συνέχεια

Προειδοποιήσεις των Ρώσων στην Τουρκία: Θα την πάθετε τη ζημιά… εάν πλησιάσετε

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/02/russia-turkey-790x400.jpeg" width="640" /><br /><br />«Μπορεί να πάθει ζημιά από τις τόσες υπερβολικές ορέξεις της». Με αυτά τα λόγια, η Ρωσία αντιδρά στην πρόβλεψη που εμφανίζεται στην τουρκική τηλεόραση σχετικά με τη μελλοντική επέκταση της επιρροής της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων των νότιων περιοχών της Ρωσίας. Αντιστοιχεί αυτή η πρόβλεψη στις πραγματικές προθέσεις του Ερντογάν και ποια πρέπει να είναι η απάντηση της Ρωσίας στις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες της Τουρκίας;<br /><br />Του <b>Gevorg Mirzayan</b><br />ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ<br /><br />Υπάρχει μια παλιά παραβολή για τον βάτραχο και τον σκορπιό. Κάποτε, ένας σκορπιός ζήτησε από έναν βάτραχο να τον μεταφέρει στην άλλη πλευρά του ποταμού στην πλάτη του. «Δεν έχω χάσει ακόμα το μυαλό μου. Μόλις πλεύσω, θα με τσιμπήσεις αμέσως», απάντησε ο βάτραχος. «Αλλά αν σε τσιμπήσω, τότε θα πνιγείς – και θα πνιγώ μαζί σου. Και δεν θέλω να πεθάνω», αντέτεινε λογικά ο σκορπιός. Ο βάτραχος συμφώνησε ότι πράγματι λογικό αυτό που είπε ο σκορπιός και τον πήρε στην πλάτη για να περάσει το ποτάμι.<br /><br />Ωστόσο, στη μέση της διαδρομής, ο σκορπιός τον τσίμπησε. Ο βάτραχος πεθαίνοντας ρώτησε: “Μα γιατί; Θα πεθάνεις μαζί μου”. «Επειδή είμαι σκορπιός και αυτή είναι η φύση μου», απάντησε ο σκορπιός. Έτσι και στην πολιτική υπάρχει μια τέτοια «φύση» με τη μορφή ιδεολογιών που υπαγορεύουν τη συμπεριφορά ορισμένων πολιτικών ελίτ.<br /><br />Η φωνή της ιδεολογίας<br /><br />Είναι αδύνατο να αναγκάσεις τους ριζοσπαστικούς Ισλαμιστές να ζουν εντός των εθνικών συνόρων. Η ιδεολογία τους δεν αναγνωρίζει αυτά τα σύνορα, είναι πάντα επικεντρωμένοι στην επέκταση, στην εξαγωγή της «ισλαμικής επανάστασης», και ως εκ τούτου η Ρωσία καταπολεμά την ισλαμική τρομοκρατία όχι μόνο στην επικράτειά της, αλλά και σε άλλες χώρες.<br /><br />Μπορεί και πρέπει να συνεργαζόμαστε με χώρες που κυριαρχούνται από φιλελεύθερους οπαδούς της παγκοσμιοποίησης (εξάλλου, αυτοί είναι οι μεγαλύτεροι εμπορικοί μας εταίροι), αλλά δεν έχει νόημα να τους ζητάμε να σταματήσουν να παρεμβαίνουν στις εσωτερικές μας υποθέσεις. Θα το κάνουν ούτως ή άλλως – αυτή είναι η ουσία της φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.<br /><br />Επομένως, η Ρωσία δεν ζητά πλέον, αλλά δείχνει την ετοιμότητά της να ανταποδώσει σκληρά (έτσι εξηγείται η πρόσφατη δήλωση του Σεργκέι Λαβρόφ σχετικά με την ετοιμότητά να διακοπούν οι σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση εάν η τελευταία υιοθετήσει σκληρές αντι-ρωσικές κυρώσεις).<br /><br />Τέλος, η Τουρκία είναι σημαντικός οικονομικός μας εταίρος και γείτονας. Ένας συγκυριακός σύμμαχος με σκοπό την εκδίωξη των Αμερικανών από τη Μέση Ανατολή και τον Νότιο Καύκασο, σύμμαχος στην οικοδόμηση ενός πολυπολικού κόσμου. Ο Τούρκος ηγέτης Ρετζέπ Ερντογάν είναι ένας από τους ισχυρότερους Ευρασιατικούς ηγέτες και, όπως σημείωσε ο Πρόεδρος Πούτιν, “άνθρωπος που κρατάει τον λόγο του”.<br /><br />Κι αυτή είναι η αιτία για την οποία ο Ερντογάν δεν δίνει τον λόγο του να απόσχει από ενέργειες που παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας – γιατί κάτι τέτοιο θα ερχόταν σε αντίθεση με τις ιδεολογίες του παντουρκισμού και του νεο-ισλαμισμού. Ιδεολογίες που διέπουν ολόκληρο το σύστημα εξουσίας του Ερντογάν, ολόκληρο το όραμά του για το μέλλον της Τουρκίας ως μια μεγάλη δύναμη.<br /><br />Η φωνή του Stratfor<br /><br />Αναλαμπές αυτής της ιδεολογίας εμφανίζονται τακτικά στο δημόσιο χώρο. Υπάρχει λοιπόν ένας αναλυτής στην Αμερική – ο George Friedman. Ισχυρίζεται ότι είναι γεωπολιτικός αναλυτής και γράφει τακτικά διάφορες προβλέψεις για το Stratfor.<br /><br />Μία από αυτές τις προβλέψεις είναι αφιερωμένη στη μελλοντική πολιτική επέκταση της Τουρκίας, υπό την επιρροή της οποίας (σύμφωνα με τον Friedman) θα είναι όχι μόνο οι χώρες του Νότιου Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας, αλλά και τα εδάφη της Ρωσικής Ομοσπονδίας: Κριμαία, ο Βόρειος Καύκασος, οι περιφέρειες του Κρασνοντάρ, της Σταυρουπόλεως, η περιοχή του Βόλγα.<br /><br />Και ένας χάρτης με αυτήν την διευρυμένη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας εμφανίστηκε στον αέρα του τουρκικού καναλιού TGRT Haber – με τα σχόλια του παρουσιαστή. Φυσικά, χωρίς να ειπωθεί ότι “αυτό το ψέμα, δεν το χρειαζόμαστε.”<br /><br />Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η Ρωσική Ομοσπονδία (η οποία δεν έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην ίδια την έκδοση – ποιος ξέρει ποιες άλλες φαντασιώσεις θα έρθουν στο μυαλό του κ. Friedman) αντέδρασε εξαιρετικά αρνητικά στην τουρκική εκπομπή.<br /><br />«Αν θέλουν να δοκιμάσουν τη δύναμη του ρωσικού πνεύματος και των όπλων μας, ας δοκιμάσουν», δήλωσε ο Αντρέι Κράσοφ, πρώτος Αναπληρωτής Πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Κρατικής Δούμας. «Κάποιος μόνον να συμβουλεύσει την τουρκική πλευρά να εγκαταλείψει τα όνειρα της ρωσικής επικράτειας, αλλιώς μπορεί να πάθει ζημιά από τις τόσες υπερβολικές ορέξεις της», δήλωσε ο Γιούρι Γκέμπελ, επικεφαλής της επιτροπής του κοινοβουλίου της Κριμαίας για τη διπλωματία των λαών και τις διεθνείς σχέσεις.<br /><br />Στην Κριμαία, αυτά τα «όνειρα» αντιμετωπίζονται σοβαρά. Σε αντίθεση με τους περισσότερους Ρώσους, οι κάτοικοι της Κριμαίας ζουν σε μια περιοχή για την αποσταθεροποίηση της οποίας οι Τούρκοι για χρόνια έχουν επενδύσει τεράστια χρηματικά ποσά – χρηματοδότησαν τις τοπικές κοινότητες των Τάταρων της Κριμαίας και τους έστρεψαν να υπακούουν την Άγκυρα.<br /><br />Η Τουρκία πραγματοποιεί παρόμοιες «επενδύσεις» σε ομάδες υποστηρικτών της στον Βόρειο Καύκασο, στην περιοχή του Βόλγα, στην περιφέρεια του Κρασνοντάρ – γενικά, σε όλες τις περιοχές της Ρωσίας που αναφέρονται στον χάρτη.<br /><br />Βέβαια, οι Τούρκοι πολιτικοί επιστήμονες άρχισαν να τα «γυρνούν» τώρα. Λένε ότι “οι Ρώσοι δεν κατάλαβαν σωστά”, ο χάρτης είναι αμερικανικός και δεν εμφανίστηκε σε ένα κρατικό τηλεοπτικό κανάλι. Και ακόμη η Τουρκία δεν έχει τέτοια σχέδια. Υποτίθεται ότι απλώς κάποιος θέλει να έλθουν σε αντιπαράθεση η Άγκυρα με τη Μόσχα.<br /><br />Είναι και ορισμένοι Ρώσοι πολιτικοί που μιλούν με το ίδιο πνεύμα. «Μου φαίνεται ότι τέτοιες πληροφορίες εσκεμμένα ρίχνονται για να δουν την αντίδραση. Αλλά δεν θα αντιδράσουμε σε αυτό », δήλωσε ο βουλευτής Βλαντιμίρ Ντζαμπάροφ.<br /><br />Η φωνή του λαού<br /><br />Πρόκειται άραγε για προβοκάτσια; Θα μπορούσε κανείς να συμφωνήσει με ένα τέτοιο επιχείρημα εάν προερχόταν από τους αντιπάλους της ρωσοτουρκικής προσέγγισης. Για παράδειγμα, τους Αμερικανούς. Ωστόσο, προήλθε από τους εκπροσώπους των τουρκικών αρχών.<br /><br />Ναι, το Stratfor δεν είναι καθόλου φιλικό προς τη Ρωσία ή την Τουρκία (η Άγκυρα έχει πολλά θέματα με αυτό λόγω της υποστήριξης του μεγαλύτερου εχθρού του Ρετζέπ Ερντογάν, Φετουλλάχ Γκιουλέν). Ωστόσο, ο χάρτης και οι προβλέψεις εμφανίστηκαν ανοιχτά στο τουρκικό κανάλι, και το επιχείρημα για το «ιδιωτικό καθεστώς» του μπορεί να μετρήσει μόνο σε όσους δεν γνωρίζουν την τουρκική πραγματικότητα.<br /><br />Πριν από αρκετά χρόνια, στο πλαίσιο της καταπολέμησης των αντιφρονούντων, ο Τούρκος πρόεδρος-σουλτάνος πραγματοποίησε μια βάναυση εκκαθάριση του Τύπου. Τους αντιπολιτευόμενους δημοσιογράφους τους έκλεισε – κάποιους κυριολεκτικά, άλλους μεταφορικά.<br /><br />Όλα τα γραφεία σύνταξης των μεγάλων μέσων ενημέρωσης (και το TGRT Haber είναι εθνικό κανάλι) βρίσκονται υπό τον έλεγχο της τουρκικής προεδρικής διοίκησης και φοβούνται ακόμη και να αναπνέουν χωρίς την άδεια του Ερντογάν. Δεν θα αποφάσιζαν να δημοσιεύσουν υλικό αντίθετο με τα συμφέροντα του κυβερνώντος «Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης».<br /><br />Το ερώτημα είναι, γιατί το μετέδωσαν; Ορισμένοι πολιτικοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι έγινε για χάρη της θεαματικότητας. Για χάρη του υλικού που ευχαριστεί την τουρκική κοινωνία, η οποία έχει από καιρό μολυνθεί με τις ιδέες αποκατάστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και/ή του Παντουρκισμού. Σε αυτά στηρίζεται η νομιμότητά του υλικού εντός της χώρας.<br /><br />«Αυτή είναι μια εντελώς φυσιολογική θέση της Τουρκίας. Οι άνθρωποι δηλώνουν ανοιχτά και ειλικρινά ποια είναι τα σχέδιά τους και τι είδους αυτοκρατορία θα χτίσουν», λέει ο διάσημος δημοσιογράφος Yevgeny Satanovsky για τον περίφημο χάρτη.<br /><br />Και συμβαίνει ότι, κατά την άποψη των αρχιτεκτόνων της, όλοι οι τουρκόφωνοι λαοί, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ζουν στη Ρωσία, πρέπει να συμπεριληφθούν στη σφαίρα επιρροής αυτής της αυτοκρατορίας.<br /><br />Ο παντουρκισμός δεν γνωρίζει εξαιρέσεις και το εκλογικό σώμα του Τούρκου προέδρου που βρίσκεται σε έξαρση δεν αποδέχεται τέτοιες εξαιρέσεις. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ερντογάν δεν κάνει συμβιβασμούς με τη Μόσχα, στο πλαίσιο των οποίων απαιτείται να θυσιάσει τις παντουρκικές φιλοδοξίες. Και αυτό δεν αφορά ούτε την απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από την επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας, αλλά για πράγματα που είναι πολύ πιο σημαντικά για τη Ρωσία.<br /><br />Έτσι, πριν από λίγες μέρες, ο Alparslan Celik απελευθερώθηκε από τις τουρκικές φυλακές. Είναι ο ίδιος μαχητής που ανέλαβε την ευθύνη για τη δολοφονία του Ρώσου πιλότου Ολέγκ Πεσκόφ στα τέλη του 2015. Ωστόσο, ήταν στη φυλακή βρέθηκε όχι για αυτό αλλά μόνο για παράνομη κατοχή όπλου.<br /><br />Ήταν σημαντικό για τη Ρωσία να παραλάβει και να καταδικάσει αυτό το άτομο – ωστόσο, η ίδια η καταδίκη ενός «πατριώτη που πολέμησε στη Συρία για την επιστροφή του αυτοκρατορικού μεγαλείου της Τουρκίας» δεν θα ευχαριστούσε τους Τούρκους ψηφοφόρους, οπότε ο Celik είναι ελεύθερος. Πρέπει να κάνει εντύπωση, λοιπόν, που η Άγκυρα συνεχίζει την πολιτική της για ενίσχυση των τουρκικών θέσεων στις ρωσικές περιοχές που σημειώνονται στον χάρτη;<br /><br />Βέβαια, όλ’ αυτά δεν σημαίνει ότι υπάρχει ανάγκη σύγκρουσης με την Τουρκία, διακοπής των σχέσεων ή μόνη της η Ρωσία να αρχίσει να την αναχαιτίζει (όπως θέλουν οι ευρωπαϊκές χώρες, επιθυμώντας να λύσουν τα προβλήματά τους με τον Ερντογάν με ρωσικές δαπάνες). Απλώς δεν χρειάζεται να της επιτρέπεται την «μεταστροφή» των κατοίκων ρωσικών περιοχών προς την Άγκυρα.<br /><br />Συνεργασία σε πολλούς τομείς (πυρηνική ενέργεια, εμπόριο, άμυνα) – αλλά ταυτόχρονα τακτική εκκαθάριση φιλοτουρκικών οργανώσεων στην Κριμαία, στο Κρασνοντάρ και σε άλλες περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Κάτι που κάνει με επιτυχία η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας τα τελευταία χρόνια.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Προειδοποιήσεις των Ρώσων στην Τουρκία: Θα την πάθετε τη ζημιά… εάν πλησιάσετε

«Μπορεί να πάθει ζημιά από τις τόσες υπερβολικές ορέξεις της». Με αυτά τα λόγια, η Ρωσία αντιδρά στην πρόβλεψη που εμφανίζεται στην τουρκική...

Διαβάστε την συνέχεια

Ινστιτούτο Εξωτερικής Πολιτικής Τουρκίας: Οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ θα ενταθούν την επόμενη περίοδο

<br /><img height="334" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/3c0a1c83033bc60d667906023a354b2b_XL.jpg" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία δεν αποτελεί προτεραιότητα για τις ΗΠΑ τώρα αναφέρει το Ινστιτούτο Εξωτερικής Πολιτικής της Τουρκίας.</span></h3>Οι σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας θα ενταθούν το προσεχές διάστημα, προειδοποιεί ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Εξωτερικής Πολιτικής, που εδρεύει στην Άγκυρα, καθηγητής Huseyin Bagcı.<br />Ο Τούρκος ακαδημαϊκός επισημαίνει τη «σκληρή» ρητορική που προέρχεται και από τις δύο πλευρές από τότε που ο πρόεδρος Joe Biden ανέλαβε τα καθήκοντά του στις ΗΠΑ, αναφέρει η Daily Sabah.<br /><br />Η Τουρκία δεν αποτελεί προτεραιότητα για τις ΗΠΑ τώρα, αναφέρει ο επικεφαλής του Ινστιτούτου επισημαίνοντας ότι οι δύο χώρες δεν έχουν ακόμη πραγματοποιήσει συνάντηση σε υπουργικό επίπεδο από τότε που ανέλαβε η νέα κυβέρνηση.<br />«Σε αντίθεση με την Κίνα, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, τη Ρωσία, η Τουρκία δεν αποτελεί προτεραιότητα», δήλωσε ο χαρακτηριστικά προσθέτοντας ότι η σειρά της Τουρκίας «δεν έχει έρθει ακόμη».<br /><br />Αγκάθι οι S -400<br /><br />Σύμφωνα με τον Bagcı, η συμφωνία S-400 θα συνεχίσει να είναι το μεγαλύτερο αγκάθι στη διαμάχης μεταξύ των συμμάχων του ΝΑΤΟ, δεδομένου ότι οι ΗΠΑ δεν σκοπεύουν να συμβιβαστούν στο θέμα.<br />«Η Ρωσία και η Τουρκία έχουν μια από τις πιο οριοθετημένες σχέσεις.<br />Η Τουρκία σχεδιάζει να αγοράσει περισσότερα S-400.<br />Αλλά την ίδια στιγμή η Τουρκία προσπαθεί να διατηρήσει καλές διπλωματικές σχέσεις τόσο με τη Ρωσία όσο και με τις ΗΠΑ », σημείωσε ο αναλυτής, υπογραμμίζοντας πως τα θέματα θα εξεταστούν στις συνομιλίες της Αστάνα που θα πραγματοποιηθούν στο Σότσι στις 16 και 17 Φεβρουαρίου 2021.<br /><br />Οι ΗΠΑ θα στηρίξουν τους Κούρδους<br /><br />Οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να είναι ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές των Κούρδων YPG στη Συρία, παρά τα στοιχεία που αποδεικνύουν τους άμεσους δεσμούς τους με το PKK, λέει ο καθηγητής.<br />«Οι S-400 φαίνεται να αποτελεί περισσότερο πρόβλημα στις σχέσεις με το ΝΑΤΟ για τους ίδιους (σ.σ.Αμερικανούς) είναι περισσότερο ζήτημα τιμής.<br />Αν η Τουρκία δεν κάνει τις παραχωρήσεις που θέλουν οι ΗΠΑ, «θα συνεχίσουν να δημιουργούν προβλήματα», εκτιμά ο Bagsci.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr">πηγή</a><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ινστιτούτο Εξωτερικής Πολιτικής Τουρκίας: Οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ θα ενταθούν την επόμενη περίοδο

Η Τουρκία δεν αποτελεί προτεραιότητα για τις ΗΠΑ τώρα αναφέρει το Ινστιτούτο Εξωτερικής Πολιτικής της Τουρκίας. Οι σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας θα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ποιοτικά βήματα της Πολεμικής Αεροπορίας έναντι της αριθμητικής διαφοράς και των σπασμωδικών κινήσεων της Άγκυρας

<img height="426" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/02/210215000107_f16viper.jpg" width="640" /><br /><br />Η απόκτηση των 18 RAFALE, η αναβάθμιση του στόλου των 84 F-16 σε VIPER, η μετατροπή των Block 50 σε επίπεδο Advanced, η μακρόχρονη συμφωνία με τη Γαλλία υποστήριξης σε ανταλλακτικά για τα RAFALE & τα Mirage 2000-5, είναι ορισμένες από τις κινήσεις που αναδεικνύουν την ποιοτική αναβάθμιση της Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Αν υπολογίσει κανείς και την μακρά λίστα με τα νέα έξυπνα όπλα, που εκτός από την ακρίβεια, επιτυγχάνουν την επιβιωσιμότητα ιπταμένου και μαχητικού, εύκολα ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι στον αέρα το ισοζύγιο σταδιακά γέρνει και μάλιστα δραματικά υπέρ των Μπλε Φτερών.<br /><br />Μαζί με τα παραπάνω, όπως σημειώνεται από αξιόπιστες πηγές, γίνεται μια ειλικρινή προσπάθεια να κλείσουν πληγές του παρελθόντος που έχουν να κάνουν με τα μεταγωγικά μέσα της Πολεμικής Αεροπορίας.<br />Και οι ίδιες πηγές επαναλάμβαναν ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έως το 2025 η Δομή Δυνάμεων προβλέπει την προσθήκη ακόμη 22 αεροσκαφών, εκτός των 18 RAFALE που ήδη έχει παραγγείλει η Ελλάδα πράγμα που σημαίνει ότι δεν αποκλείεται να «εισβάλει» η HAF στο κατώφλι της 5ης γενιάς μαχητικών…<br /><br />Βεβαίως αυτή η ποιοτική διαφορά που είναι πάντοτε υπολογίσιμη από κάθε δυνητικό αντίπαλο, δεν πρόκειται ούτε τώρα ούτε στο μέλλον να αποθαρρύνει την Άγκυρα να στέλνει πιλότους και μαχητικά για να παραβιάζουν το FIR Αθηνών και τον Εθνικό Εναέριο χώρο, ουδείς έχει τέτοια ελπίδα ή άποψη στο αεροπορικό Επιτελείο.<br /><br />Η επαύξηση της αεροπορικής υπεροχής όμως έχει γίνει από τώρα αντιληπτή από το τουρκικό Επιτελείο που γνωρίζει ότι στην περίπτωση που οι δυο χώρες τύχει να φτάσουν σ’ ένα θερμό επεισόδιο- που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το πόσο θα διαρκέσει- για τους Τούρκους τα πράγματα δεν θα είναι ιδανικά στον ουρανό του Αιγαίου, στον οποίο θα σκεφτούν πάρα πολύ να περάσουν…<div><br />Η «χολή» Ακάρ και η διπλωματία των S-400…<br /><br />Ήδη προ ημερών οι εξοπλιστικές αναγκαστικές κινήσεις που κάνει η Ελλάδα, τόσο με τα RAFALE, όσο και με τις φρεγάτες αλλά και το σύνολο των 151ος υποπρογραμμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων, έγιναν αντικείμενο σχολιασμού από τον Χουλουσί Ακάρ. Ο έχων το γενικό πρόσταγμα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων δεν έκρυψε τον προβληματισμό που υπάρχει στο τουρκικό επιτελείο για την αμυντική ομπρέλα που ανοίγει όλο και περισσότερο η Ελλάδα, απέναντι όμως στη γιγάντωση των τουρκικών προκλήσεων.<br /><br />Άλλωστε η επιχειρησιακή κατωτερότητα στην τουρκική αεροπορία είναι κάτι αδιαμφισβήτητο, η οποία είχε ξεκινήσει το 2016 με το αποτυχημένο πραξικόπημα και την φυλάκιση εκατοντάδων έμπειρων αεροπόρων και μηχανικών. Το ντόμινο όμως συνεχίζεται και σήμερα καθώς η γείτονα αντιμετωπίζει καιρό τώρα και ζήτημα διαθεσιμοτήτων των αεροσκαφών της.<br />Μάλιστα μετά τις υπογραφές των RAFALE η γείτονα σε μια από τις πιο σπασμωδικές κινήσεις που θα μπορούσε να κάνει ανακοίνωσε την δομική αναβάθμιση της ραχοκοκαλιάς του αεροπορικού της στόλου, των F-16 και αυτό σημαίνει ότι τ’ αεροσκάφη της γείτονος παρατείνουν τη ζωή τους από τη μια αλλά δεν θα χουν καμία νέα επιχειρησιακή δυνατότητα, την ώρα που οι «οχιές» του Αιγαίου (F-16 Viper) άρχισαν να ετοιμάζονται…<br /><br />Ο στόλος των 216 F-16 Block 30 & 50 είναι οι δυο τύποι της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας και ο εκσυγχρονισμός τους γίνεται από την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Απέναντι στην αριθμητική διαφορά και πάλι η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία τάσσει την ποιοτική αναβάθμισή της…<br /><br />Είναι σίγουρο πάντως ότι το επόμενο διάστημα (ήδη έχουν αρχίσει οι προπαρασκευαστικές ενέργειες) θα δούμε νέες κινήσεις από την Αμερικανική και Τουρκική διπλωματία, οι οποίες έχουν ως στόχο την εξομάλυνση των σχέσεων που θα επιτρέψει ίσως την αποκατάσταση γραμμής επικοινωνίας.<br />Οι S-400 είναι το κύριο αγκάθι στις σχέσεις Ουάσιγκτον- Άγκυρας, όσο κι αν ο κ. Ακάρ επαναλαμβάνει το μοντέλο των S-300 ή διατείνεται πως το προηγμένο αντιαεροπορικό Ρωσικό σύστημα «χρησιμοποιείται μόνο σε ανάλογες περιπτώσεις», εννοώντας άμυνας.<br /><br />Η απομάκρυνση των S-400 σίγουρα θα είναι η βαλβίδα εκτόνωσης στις σχέσεις των δυο χωρών, με την Άγκυρα όμως να έχει να σκεφτεί την ρήξη με τη Μόσχα, την οποία ο Ταγίπ Ερντογάν δείχνει πως δεν επιθυμεί.<br /><br />Αλλά και σε αυτή την περίπτωση, δηλαδή της προσέγγισης ΗΠΑ- Τουρκίας που ίσως σημαίνει και την επαναφορά της προμήθειας των F-35 στην Τουρκία, το βέβαιο είναι ότι εντός του προγράμματος των αεροσκαφών 5ης γενιάς θα βρίσκεται και η Ελλάδα, ίσως μάλιστα και να προηγείται…</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα ποιοτικά βήματα της Πολεμικής Αεροπορίας έναντι της αριθμητικής διαφοράς και των σπασμωδικών κινήσεων της Άγκυρας

Η απόκτηση των 18 RAFALE, η αναβάθμιση του στόλου των 84 F-16 σε VIPER, η μετατροπή των Block 50 σε επίπεδο Advanced, η μακρόχρονη συμφωνία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο ρίνγκ Μπάιντεν-Ερντογάν – Γιατί ο συμβιβασμός είναι ελάχιστα πιθανός

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/02/biden-erdogan-slpress.gr_.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/02/biden-erdogan-slpress.gr_-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Λυγερού Νεφέλη</b><br />"Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης" ή αλλιώς "τα λέει στη νύφη για να τα ακούσει η πεθερά"! Και τα δύο αυτά λαϊκά γνωμικά ταιριάζουν γάντι στην περίπτωση του Ερντογάν. Μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του, είπε προ ημερών απευθυνόμενος στον Έλληνα πρωθυπουργό: «Να ξέρεις τα όρια σου. Αν δεν ξέρεις τα όρια σου, σημαίνει πως εσύ έριξες κλωτσιά στο τραπέζι, δραπέτευσες από το τραπέζι. Εμείς δεν φύγαμε από το τραπέζι. Κι αν συνεχιστεί έτσι εμείς μαζί σου δεν μπορούμε να κάτσουμε στο τραπέζι».<br /><br />Εμμέσως ο Τούρκος πρόεδρος απείλησε με διακοπή των διερευνητικών εάν η ελληνική πλευρά δεν προσαρμοσθεί στις απαιτήσεις του. Το πρόσφατο ξέσπασμά του κατά του Μητσοτάκη δεν απευθυνόταν μόνο για τα αυτιά της Αθήνας. Έγινε για να σταλεί ένα μήνυμα στην Ουάσιγκτον, αλλά και –για άλλους λόγους– στο Βερολίνο, με σκοπό η Μέρκελ να ασκήσει πιέσεις για περισσότερη ελληνική "ευελιξία", δηλαδή για υποχωρήσεις.<br /><br />Αναφορικά με την Ουάσιγκτον, σ’ αυτό το επίπεδο τα πράγματα είναι μάλλον σκούρα για το νεοσουλτάνο, ο οποίος βλέπει ότι οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις δεν εξελίσσονται όπως θέλει. Αυτό το γεγονός, λόγω αλαζονικού χαρακτήρα και μεγαλοϊδεατισμού εξώθησε τον Ερντογάν σε φραστικές κόντρες και με τον Μπάιντεν, όταν διαπίστωσε ότι η νέα αμερικανική κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να τηρήσει αυστηρή στάση απέναντί του. Έτσι φτάσαμε σ’ αυτό το ιδιότυπο μπραντεφέρ.<br /><br />Οι δύο πρόεδροι θυμίζουν αντίπαλους μποξέρ στο ριγκ στην αρχή του αγώνας τους. Ο ένας είναι βαρέων βαρών, ο άλλος μεσαίων, αλλά χωρίς επαρκή συναίσθηση του συγκριτικού μειονεκτήματός του. Έχουν ανταλλάξει τα πρώτα χτυπήματα, αλλά όχι τα μοιραία. Οι κινήσεις του Ερντογάν μοιάζουν με εκείνες ενός χορευτή. Βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση, προκαλώντας. Ο Μπάιντεν από την άλλη πλαγιοκοπεί τον αντίπαλό του, αλλά δείχνει διστακτικός να τον βγάλει νοκάουτ, προφανώς επειδή ακόμα ελπίζει να επαναφέρει την Τουρκία στο δυτικό πλαίσιο.<div><br />Αυστηροί όροι<br /><br />Από την άλλη πλευρά, όμως, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, θέτει αυστηρούς όρους, εμφανιζόμενος προς το παρόν τουλάχιστον αποφασισμένος να ρίξει και το κροσέ εάν η άλλη πλευρά συνεχίσει το παιχνίδι που παίζει εδώ και πολύ καιρό. Το κλίμα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού είναι βαρύ για τον Τούρκο πρόεδρο. Κι αυτό δεν περιορίζεται στους τοίχους του Λευκού Οίκου. Ενδεικτική η κοινή επιστολή 54 Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων γερουσιαστών.<br /><br />Σε αυτήν κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στον Μπάιντεν και στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, εκφράζοντας την άποψη ότι η Ουάσινγκτον πρέπει να ασκήσει έντονη πίεση στην Άγκυρα για το θέμα της συνεχιζόμενης παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της διάβρωσης των δημοκρατικών αρχών. Ούτε λίγο, ούτε πολύ ζητούν από τον πρόεδρο Μπάιντεν να σφίξει τα χαλινάρια. Χαλινάρια που ο προκάτοχός του είχε αφήσει πολύ χαλαρά.<br /><br />Η προσβλητική ρητορική του Ερντογάν προς τον Αμερικανό και τον Γάλλο πρόεδρο, καθώς και οι πολεμικές ιαχές του κατά της Ελλάδας επιβεβαιώνει τον ολισθηρό δρόμο στον οποίο έχει προ πολλού εισέλθει. Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού φαίνεται να εγκαταλείπουν τις ψευδαισθήσεις και να συνειδητοποιούν ότι εάν υπάρχει μία πιθανότητα η Τουρκία να στρίψει την πλάτη της στη Ρωσία και να επιστρέψει στη Δύση αυτή είναι να της ασκηθεί ασφυκτική πίεση.<br /><br />Αυτή η διαδικασία, εξάλλου, έχει προ πολλού αρχίσει, έστω κι αν δεν έχει προσλάβει τις διαστάσεις "πνιγμού". Ο Ερντογάν απολαμβάνει το χρυσοποίκιλτο παλάτι του, αλλά τα σύννεφα συσσωρεύονται απειλητικά. Η τουρκική οικονομία βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης, οι διαδηλώσεις των φοιτητών συνεχίζονται, οι διάφοροι αντικαθεστωτικοί πληθαίνουν, αλλά και τα λοξοκοιτάσματα του Μπαχτσελί επιβαρύνουν το πολιτικό κλίμα.<br /><br />Με βάση όλα αυτά, η κυρίαρχη τάση στο επιτελείο του Αμερικανού προέδρου είναι ότι πρέπει να ενταθούν οι πιέσεις με σκοπό αφ’ ενός το καθεστώς Ερντογάν να καταστεί όσο πιο ευάλωτο γίνεται, με την ελπίδα πως έτσι θα υποχωρήσει ατάκτως, αφ’ ετέρου για να ενισχυθεί το κύρος των ΗΠΑ διεθνώς. Αυτός είναι ο λόγος που στην Ουάσιγκτον δύσκολα πια βρίσκεις υποστηρικτές μίας πολιτικής κατευνασμού του Τούρκου προέδρου.</div><div><br />Κομμένη η απευθείας σύνδεση<br /><br />Ο πρόεδρος Μπάϊντεν δείχνει αποφασισμένος να μην αφήσει στον Τούρκο ομόλογό του περιθώρια παρερμηνείας όσον αφορά την αποφασιστικότητά του, ξεκαθαρίζοντας ότι η περίοδος ανοχής που υπήρχε επί προεδρίας Τραμπ ανήκει οριστικά στο παρελθόν. Το μήνυμα που εκπέμπει η Ουάσιγκτον είναι ξεκάθαρο: μόνο εάν η Τουρκία αφήσει στα κουτιά τους S-400 και απομακρυνθεί από τη Ρωσία θα καταστεί δυνατή η εξομάλυνση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων.<br /><br />Με την έλευση του Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο, κόπηκε η απευθείας σύνδεση που είχε ο Ερντογάν με τον Τραμπ. Και για να μην υπάρχει καμία παρερμηνεία, επιβλήθηκε και μία εκκωφαντική απουσία επικοινωνίας της νέας αμερικανικής ηγεσίας με την Άγκυρα. Η μόνη επικοινωνία ήταν η τηλεφωνική του Αμερικανού Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας με τον Καλίν, η οποία, όμως, γρήγορα έδειξε ότι δεν δημιούργησε κάποια στέρεα βάση με σκοπό την εξομάλυνση. Υπενθυμίζουμε ότι λίγες ημέρες πριν αναλάβει τα καθήκοντά του, ο Μπάιντεν είχε αγνοήσει τηλεφώνημα που είχε δεχθεί από τον Τούρκο πρόεδρο, κίνηση ασυνήθιστη για σύμμαχο των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Η αρνητική στάση του νέου Αμερικανού προέδρου που προκάλεσε δυσφορία στην Άγκυρα, η οποία αποτυπώθηκε στην συνέντευξη του Μεσούτ Χακί Τζασίν (σύμβουλος του Ερντογάν), ο οποίος στηλίτευσε το γεγονός ότι ο Μπάιντεν δεν έχει επικοινωνήσει ακόμη τηλεφωνικά με τον Τούρκο πρόεδρο. Κερασάκι στην τούρτα και η ρητορική του εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ο οποίος με τις δηλώσεις του έδωσε το στίγμα της διαφορετικής αντιμετώπισης που επιφυλάσσει για την Τουρκία η νέα αμερικανική κυβέρνηση.<br /><br />Οι Αμερικανοί δεν "αγόρασαν"<br /><br />Το πεδίο στο οποίο θα παιχθεί η πρώτη πράξη του δράματος είναι –όπως προαναφέραμε– η αγορά των S-400. Η νέα αμερικανική κυβέρνηση έχει προειδοποιήσει για επιβολή περαιτέρω κυρώσεων. Σε μία προσπάθεια να εκτονώσει την κρίση, ο Ακάρ πρότεινε η Τουρκία να χρησιμοποιήσει τους S-400 με τον τρόπο που η Ελλάδα χρησιμοποιεί τους S-300, οι οποίοι είχαν αγοραστεί από την Κύπρο και τώρα βρίσκονται εγκατεστημένοι στην Κρήτη.<br /><br />Οι Αμερικανοί δεν "αγόρασαν" τον τουρκικό ελιγμό και παραμένουν στην ανελαστική θέση τους, απαιτώντας ολοσχερή τουρκική υποχώρηση. Μπορεί και ο Μπάϊντεν να υιοθετεί την άποψη ότι η Τουρκία είναι γεωπολιτικά απαραίτητη για τη Δύση, αλλά φαίνεται να έχει πειστεί πως αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την άσκηση ασφυκτικών πιέσεων. Εξάλλου το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι S-400. Αυτοί είναι η κορυφή του παγόβουνου.<br /><br />Το παγόβουνο είναι η άτυπη πλην πραγματική συμμαχία Πούτιν-Ερντογάν. Έτσι κι αλλιώς, ο πλανητάρχης φρόντισε να ξεκαθαρίσει που στέκεται σε σχέση με τη Μόσχα: «Είπα ξεκάθαρα στον πρόεδρο Πούτιν, με τρόπο πολύ διαφορετικό από τον προκάτοχό μου, ότι ο καιρός που οι ΗΠΑ υποχωρούσαν μπροστά στις επιθετικές ενέργειες της Ρωσίας... έχει παρέλθει».<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι ποτέ δεν περίσσευε η κατανόηση μεταξύ των Μπάιντεν και Ερντογάν. Κανένας από τους δύο δεν έχει ξεχάσει την ένταση που είχε προκαλέσει εν μέσω της προεκλογικής εκστρατείας στις ΗΠΑ ένα βίντεο από τη συζήτηση μεταξύ του τότε υποψηφίου Μπάιντεν και της συντακτικής ομάδας των New York Times. Σ’ αυτό, ο Μπάιντεν περιέγραφε τον πρόεδρο της Τουρκίας σαν "αυτοκράτορα" και πρότεινε οι ΗΠΑ να ενισχύσουν τους αντιπάλους του, ώστε οι τελευταίοι να τον ανατρέψουν μέσω εκλογών.</div><div><br />"Ερώτημα του ενός εκατομμυρίου"<br /><br />Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Μπάιντεν άφηνε να διαφανεί η άποψή του. Το 2014, ως αντιπρόεδρος, είχε απολογηθεί όταν είχε υπονοήσει δημοσίως ότι ο Ερντογάν είχε παραδεχθεί το λάθος της κυβέρνησής του να επιτρέψει σε τρομοκράτες να περάσουν από το έδαφος της Τουρκίας στον δρόμο τους προς τη Συρία και το Ιράκ. Επιπροσθέτως, η φιλική διάθεση του νυν προέδρου προς την Ελλάδα και τους Κούρδους δεν συμβάλει στην αποκατάσταση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων.<br /><br />Το "ερώτημα του ενός εκατομμυρίου" είναι αν παρ’ όλα αυτά οι δύο ηγέτες τελικά θα ξεπεράσουν την αμοιβαία δυσπιστία και θα βρουν έναν συμβιβασμό. Από τη μία, ο Μπάϊντεν, όπως περιγράφει άρθρο του Foreign Policy, «δεν έχει περιθώριο ηθικού συμβιβασμού με Τουρκία του Ερντογάν». Από την άλλη, ο Τούρκος πρόεδρος όχι μόνο δεν φημίζεται για την προσαρμοστικότητά του, αλλά και έχει συνείδηση πως θα ήταν πολιτική αυτοκτονία να υποκύψει στους όρους που του θέτει η Ουάσινγκτον.<br /><br />Αρχικά, επιχείρησε να ρίξει γέφυρες, αλλά όταν δεν βρήκε την ανταπόκριση που περίμενε επανήλθε ακόμα πιο επιθετικά στον πραγματικό εαυτό του, πυροδοτώντας νέα ένταση. Εξάλλου, έχει υιοθετήσει για τα καλά τον ρόλο του επίδοξου ηγέτη του απανταχού Ισλάμ. Μόνο ο χρόνος θα δείξει αν και κατά πόσο μπορεί να αλλάξει ρότα. Η εκτίμησή μας, πάντως, είναι πως δεν υπάρχουν περιθώρια για κάτι τέτοιο, άρα η κρίση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις πιθανότατα οδεύει στο να καταστεί ρήξη.<br />Μέρκελ και Μακρόν, Μάιντεν-Ερντογάν <br /><br />Στη δυναμική αυτή που οδηγεί σε μετωπική σύγκρουση, οφείλει να υπολογίσει κανείς και άλλους δύο παίκτες: την Μέρκελ και τον Μακρόν. Η πρώτη προσφέρει πολιτική ασυλία στον Τούρκο πρόεδρο, παρασύροντας προς αυτή την κατεύθυνση και την ΕΕ. Η καγκελάριος, όπως και η κυρίαρχη τάση στη γερμανική πολιτική ελίτ, δεν θέλει να διαταραχθούν οι σχέσεις του Βερολίνου με την Άγκυρα κι αυτή ακριβώς η στάση αποθρασύνει περαιτέρω τον Ερντογάν.<br /><br />Από την πλευρά του, Μακρόν λειτουργεί εν μέρει σαν ανάχωμα στην προσέγγιση ΕΕ-Τουρκίας που επιδιώκουν οι Γερμανοί. Εξέφρασε ακόμα και με στρατιωτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο τη στήριξή του στην Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ βρέθηκε ούτε μία ούτε δύο φορές σε προσωπική διαμάχη με τον Τούρκο ομόλογό του. Φάνηκε, μάλιστα, κάποιες φορές να εκφράζει το μέρος εκείνο της Δύσης που πιστεύει πως η Τουρκία έχει χαθεί για τη Δύση. Τα βήματά του, όμως, δεν υπήρξαν σταθερά προς αυτή την κατεύθυνση. Αντιθέτως, χαρακτηρίστηκαν από εμφανή πισωγυρίσματα.<br /><br />Ο αγώνας, όμως, θα κριθεί στο "ρινγκ" μεταξύ Μπάιντεν-Ερντογάν. Οι δύο ηγέτες δεν έχουν πλέον περιθώρια ούτε να υποχωρήσουν, αλλά ούτε και να βρουν ένα συμβιβασμό. Έτσι όπως φαίνεται να εξαλίσσονται τα πράγματα, ο ένας από τους δύο θα κερδίσει. Και βέβαια οι προϋποθέσεις είναι υπέρ του Αμερικανού προέδρου, εάν βέβαια χρησιμοποιήσει την ισχύ που κατέχει…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στο ρίνγκ Μπάιντεν-Ερντογάν – Γιατί ο συμβιβασμός είναι ελάχιστα πιθανός

Λυγερού Νεφέλη "Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης" ή αλλιώς "τα λέει στη νύφη για να τα ακούσει η πεθερά"! Κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιες χώρες θέλει να "καταπιεί" η Τουρκία έως το 2050 – Τι δείχνει ο χάρτης του Stratfor

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/02/tourkia-2050.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/02/tourkia-2050-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Το φτωχόπαιδο από ένα χωριό του Πόντου που έγινε νεοσουλτάνος αποδεικνύεται συνεπής με το νεοοθωμανικό όραμά του. Πρόσφατα, το κρατικό κανάλι TRT1 έδειξε ένα χάρτη, ο οποίος απεικονίζει τον γεωγραφικό χώρο, στον οποίο –σύμφωνα με τον Αμερικανό γεωπολιτικό αναλυτή Τζορτζ Φρίντμαν του αμερικανικού think tank Stratfor– θα ηγεμονεύει η Τουρκία έως το 2050. Το κανάλι και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναπαράγουν τον χάρτη με ευχολόγια η Τουρκία να καταλάβει τις περιοχές που δείχνει ο χάρτης.<br /><br />Στον χάρτη απεικονίζεται το μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Αφρικής, ολόκληρη η Αραβική Χερσόνησος, ο Καύκασος, συμπεριλαμβανομένου του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας, η νότια Ρωσία και βέβαια η Ελλάδα! Ο Φρίντμαν, περιέλαβε τον χάρτη στο βιβλίο του "Τα επόμενα 100 χρόνια: Μια πρόβλεψη για τον 21ο αιώνα", βασισμένος στο όραμα του πρώην πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νατβούτογλου, το όραμα του οποίου ενστερνίστηκε ο Ερντογάν, πριν τον αποπέμψει.<br /><br />Μπορεί επί του παρόντος ο Ερντογάν να προβάλει εικόνα διαλλακτικότητας, προσπαθώντας να προσεγγίσει την Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ για να ανατάξει τις λίαν διαταραγμένες σχέσεις του με αυτές τις χώρες, αλλά σε γεωστρατηγικό επίπεδο προσπαθεί να εντείνει την τουρκική παρουσία στην αραβική χερσόνησο και στην γύρω περιοχή.<br /><br />Ο Ερντογάν δεν θέλει θα θέσει τέρμα στην αποσταθεροποιητική ατζέντα του στην Υεμένη και στο Κέρας της Αφρικής, παρά τις δηλώσεις του ότι επιθυμεί τη συμφιλίωση στην περιοχή του Κόλπου. Η πραγματική πρόθεσή του φαίνεται από την απόφασή του να παρατείνει τη διάρκεια της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας στην περιοχή. Η τουρκική προεδρία ζήτησε από το Κοινοβούλιο να εγκρίνει την παράταση της αποστολής του τουρκικού Ναυτικού στον Κόλπο του Άντεν, στην Αραβική Θάλασσα και στα χωρικά ύδατα της Σομαλίας για ένα επιπλέον έτος, από τις 10 Φεβρουαρίου 2021.<br />Εντείνεται η τουρκική παρουσία<br /><br />Η Άγκυρα ακολουθεί δύο αντιφατικές προσεγγίσεις στη σχέση της με τη Σαουδική Αραβία, γεγονός που δεν διαφεύγει του Ριάντ. Η πρώτη προσέγγιση βασίζεται στην κολακεία, δείχνει καλή πρόθεση και ξεπερνά τα απόνερα της κρίσης που είχε προκληθεί λόγω της δολοφονίας του Τζαμάλ Κασόγκι. Η δεύτερη συνίσταται στη συνέχιση της δημιουργίας-επιβολής τετελεσμένων.<br /><br />Η απόφαση να επεκταθεί η αποστολή τουρκικών δυνάμεών σε αυτές τις περιοχές είναι μια υπενθύμιση στη Σαουδική Αραβία ότι οι συνεχιζόμενες συζητήσεις για εξομάλυνση των σχέσεων δεν σημαίνει ότι η Τουρκία παραιτήθηκε από τον ρόλο της στο Κέρας της Αφρικής. Αντίθετα, δείχνει ότι σκοπεύει να αντισταθμίσει στην Υεμένη και στη Σομαλία όσα απώλεσε στο Σουδάν μετά την απώλεια της βάσης της στο Σουάκιν.<br /><br />Η Τουρκία έχει υποστηρίξει τη διαδικασία συμφιλίωσης με κράτη του Κόλπου, ισχυριζόμενη ότι η συμφιλίωση θα της έδινε την ευκαιρία να επιστρέψει στην περιοχή από την μπροστινή πόρτα. Ωστόσο, δεν έχει δείξει εμπράκτως καλή πίστη ούτε σε πολιτικό, ούτε ακόμα σε επικοινωνιακό επίπεδο. Άλλα δείχνουν οι κινήσεις της Άγκυρας στο δίκτυο των σχέσεών της στην Υεμένη και στο Κέρας της Αφρικής.<div><br />Ο Ερντογάν θέλει χάος στην Υεμένη<br /><br />Η τουρκική υποστήριξη σε πολιτοφυλακές που συνδέονται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και το εκεί παρακλάδι της την οργάνωση "Ισλάχ" είναι ένας από τους παράγοντες που παρεμπόδισαν την εφαρμογή της Συμφωνίας του Ριάντ για την εκτόνωση των εντάσεων στην Υεμένη. Η εν λόγω Συμφωνία είχε ως στόχο την επίσπευση της πολιτικής διευθέτησης και την προώθηση μιας φόρμουλας που να διασφαλίζει την εθνική ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας, περιορίζοντας την ιρανική επιρροή στη στρατηγικής σημασίας αυτή περιοχή.<br /><br />Σύμφωνα με Άραβες αναλυτές, η Τουρκία επιδιώκει τη συνέχιση του χάους στην Υεμένη έως ότου εξασφαλίσει μια δικής της στρατηγική βάση στην περιοχή. Λέγεται, επίσης, ότι βρίσκεται πίσω από τον έλεγχο που ασκεί η Μουσουλμανική Αδελφότητα, μέσω του κόμματος "Ισλάχ", στην πλούσια σε πετρέλαιο επαρχία Σάμπγουα. Αναφέρεται επίσης ότι βοήθησε στην κατασκευή του λιμανιού της Κένα, το οποίο υποδέχτηκε το πρώτο πλοίο στις 10 Ιανουαρίου.</div><div><br /></div><div><img height="337" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/02/Qena-limani-300x158.jpg" width="640" /></div><div><i>Το λιμάνι της Κένα</i><br /><br />Αυτό θα δώσει στην Τουρκία μεγαλύτερα περιθώρια κινήσεων για να εκτελέσει τα σχέδιά της στην Υεμένη και στην ευρύτερη περιοχή. Την βοηθάει, επίσης, το γεγονός ότι έχει επίσης βελτιώσει την διείσδυση των υπηρεσιών πληροφοριών της (ΜΙΤ) στην περιοχή, στέλνοντας εκεί αξιωματικούς με διάφορα προσχήματα (ανθρωπιστικές αποστολές, εργασία για το Τουρκικό Ίδρυμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας, αποστολή δασκάλων και εκπαιδευτών κλπ).</div><div><br />Η Τουρκία στο Κέρας της Αφρικής<br /><br />Το ζήτημα δεν σταματά στην Υεμένη. Οι τουρκικές δραστηριότητες που αντιτίθενται στα συμφέροντα της Σαουδικής Αραβίας και άλλων χωρών του Κόλπου έχουν γίνει πιο εμφανείς στο Κέρας της Αφρικής, κυρίως με την εξασφάλιση βάσεων στη Σομαλία και στο Τζιμπουτί. Οι Τούρκοι στοχεύουν στον έλεγχο των λιμένων του Μπαμπ Αλ Μαντέμπ, του Τζιμπουτί, της Μπερμπέρα στη Δημοκρατία της Σομαλιλάνδης αλλά και του λιμανιού του Μογκαντίσου.<br /><br />Εάν το επιτύχουν θα αποκτήσουν τον έλεγχο των εισαγωγών και εξαγωγών από το Κέρας της Αφρικής. Αυτό θεωρείται απειλή για τα συμφέροντα των αραβικών χωρών του Κόλπου, οι οποίες έχουν επιδιώξει τα τελευταία χρόνια να αναπτύξουν σχέσεις με χώρες της περιοχής. Ταυτόχρονα, με τη δραστηριότητά της η Τουρκία απειλεί και τα συμφέροντα της Ινδίας, η οποία παραδοσιακά έχει μεγάλη εμπορική διείσδυση στην περιοχή.<br /><br />Η Τουρκία έχει κατασκευάσει μια μεγάλη στρατιωτική βάση στο Μογκαντίσου (πρωτεύουσα της Σομαλίας) για να εκπαιδεύσει στρατιώτες. Η βάση, η κατασκευή της οποίας κόστισε περίπου 50.000.000 δολάρια, μπορεί να στεγάσει και να εκπαιδεύσει περίπου 1.500 στρατιώτες ανά πάσα στιγμή. Η βάση μπορεί να φιλοξενήσει πολεμικά πλοία και στρατιωτικά αεροσκάφη καθώς και μονάδες καταδρομών.<br /><br />Η Τουρκία παρέχει όπλα και εξοπλισμό στις δυνάμεις που εκπαιδεύει στη Σομαλία. Αλλά με το πρόσχημα της εκπαίδευσης, εργάζεται για την επέκταση της επιρροής της εκεί και για την εκμετάλλευση του πλούτου της χώρας. Παράλληλα, η Άγκυρα εργάζεται για τον έλεγχο ζωτικών περιοχών στο Τζιμπουτί με βάση την παροχή γενναιόδωρης οικονομικής υποστήριξης, ενθαρρύνοντας Τούρκους επιχειρηματίες να επενδύσουν στην ευρύτερη βιομηχανική ζώνη εκεί. Παράλληλα, επιδιώκει να επεκτείνει την προβολή ήπιας ισχύος μέσω εκπαιδευτικών και θρησκευτικών προγραμμάτων.<br /><br />Ας υπενθυμίσουμε επίσης την έντονη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στο Κατάρ, η οποία θεωρητικά βρίσκεται εκεί για να προστατέψει το καθεστώς του Εμίρη, αλλά πρακτικά ανά πάσα στιγμή μπορεί να στραφεί εναντίον του, αν σταματήσει την πλούσια αρωγή του προς το καθεστώς Ερντογάν. Η εδραίωση τουρκικών ερεισμάτων και στις δύο πλευρές της Ερυθράς Θάλασσας και στον Κόλπο αποτελεί μια απειλή για όλες τις χώρες της περιοχής, ακόμη και για το Ισραήλ. Ενώ το Ισραήλ απέκτησε σχέσεις με κράτη του Κόλπου, οι οποίες του επιτρέπουν να θεωρεί δεδομένη η θαλάσσια πρόσβαση από το Εϊλάτ στην Αραβική Θάλασσα, η τουρκική στρατιωτική παρουσία εγείρει δυνάμει απειλή.</div><div><br />Ο Ερντογάν σαν Ιανός<br /><br />Όλα αυτά γίνονται με το συγκαταβατικό νεύμα της Κίνας, η οποία σταθερά μεταβάλει την Αφρική σε δικό της γήπεδο. Ο Ερντογάν προσπαθεί να έχει όλο και καλύτερες σχέσεις με το Πεκίνο με σκοπό να αντλήσει οφέλη για την χειμαζόμενη τουρκική οικονομία, αλλά και στο επίπεδο του εμβολίου. Άρα θα παράσχει στους Κινέζους διευκολύνσεις σε περιοχές που ελέγχει.<br /><br />Πρόσφατα υπεγράφη συμφωνία για την έκδοση από την Τουρκία στην Κίνα μουσουλμάνων Ουιγούρων που είναι καταζητούμενοι εκεί. Η συμφωνία είναι ενδεικτική της σημασίας που αποδίδει ο Ερντογάν στις σχέσεις του με το Πεκίνο, καθώς ουσιαστικά καταδικάζει τους Ουιγούρους αντιφρονούντες που έχουν βρει άσυλο στην Τουρκία. Παλαιότερα εκτόξευε μύδρους κατά του Πεκίνου κατηγορώντας την κινεζική ηγεσία ότι διαπράττει γενοκτονία.<br /><br />Στόχος της Άγκυρας είναι να δείξει την ικανότητά της να συγκρατεί τις απώλειες που υπέστη από τη Δύση, λόγω των πολιτικών επιλογών του Ερντογάν. Ο Τούρκος πρόεδρος προσπαθεί τώρα να αντισταθμίσει τις ζημιές αφ' ενός πραγματοποιώντας ανοίγματα προς άλλες κατευθύνσεις, αφ' ετέρου με μια παραπλανητική αφήγηση, η οποία δεν απαιτεί από αυτόν να κάνει παραχώρηση.<br /><br />Όμως, οι προσπάθειες της Άγκυρας να "πουλήσει" φιλική διάθεση για να βελτιώσει τις σχέσεις της με τα αραβικά κράτη του Κόλπου, ουσιαστικά ακυρώνονται από το γεγονός ότι με τις πράξεις της καθίσταται απειλή για τα συμφέροντα των ίδιων κρατών. Ακόμη και όταν ο Ερντογάν πασχίζει να κρύψει τις πραγματικές προθέσεις του, ο μεγαλοϊδεατισμός του δεν τον αφήνει. Αρκεί κανείς να δει την εκόνα από το TRT1.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ποιες χώρες θέλει να "καταπιεί" η Τουρκία έως το 2050 – Τι δείχνει ο χάρτης του Stratfor

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Το φτωχόπαιδο από ένα χωριό του Πόντου που έγινε νεοσουλτάνος αποδεικνύεται συνεπής με το νεοοθωμανικό όραμά του. Πρόσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια διαφορετική πολιτική με την Τουρκία

<img height="330" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=ell_21.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Βασίλης Κοψαχείλης*</b><br />Ανάμεσα σε όσους φαντάζονται την σημερινή Τουρκία ως μια «νευρική δύναμη» που η διεθνής κοινότητα και η Ελλάδα θα πρέπει να της κάνουν συνεχώς μασάζ, και όσους νομίζουν πως βρισκόμαστε στις ηρωικές εποχές που με το τσαρούχι θα δώσουμε στον αντίπαλο να καταλάβει, υπάρχει ένας μεσαίος χώρος διεθνοπολιτικής σκέψης που επιμένει να μιλά για στρατηγική και όχι για καρναβάλια.<br /><br />Δεν θα αναλύσω τις δυο προαναφερόμενες ακραίες τάσεις στον δημόσιο διάλογο. Το γεγονός ότι κυριαρχούν, δείχνει πόσο βαθιά έχει εισχωρήσει ο λαϊκισμός, καθώς επίσης το πόσο βαθιά βρίσκεται το μακρύ χέρι κέντρων εξουσίας που επαναλαμβανόμενα στην Ιστορία μας δημιουργούσαν διχαστικά διλήμματα που αποπροσανατόλιζαν την σκέψη από την ουσία και την χάραξη ρεαλιστικής εθνικής στρατηγικής.<br /><br />Το πρόβλημα Τουρκία<br /><br />Από την ίδρυσή της η Τουρκία αποτελεί πρόβλημα για την Ελλάδα και άλλα κράτη και λαούς της γειτονιάς της. Το πρόβλημα εδράζεται στον αναθεωρητικό της χαρακτήρα, παρακαταθήκη των τελευταίων ψηφισμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Σήμερα, οι ΗΠΑ ή η Γαλλία έχουν πρόβλημα με την Ερντογανική Τουρκία, όμως για την Ελλάδα, τη Συρία ή το Ιράκ, η Τουρκία αποτελεί διαρκές πρόβλημα, είτε είναι Κεμαλική, είτε είναι Ερντογανική.<br /><br />Ο διάλογος για χάρη του διαλόγου και μόνο ή η σύγκρουση με μια αναθεωρητική δύναμη, δεν λύνει κανένα πρόβλημα! Αντίθετα, δημιουργεί νέα προβλήματα.<br /><br />Ο μεν διάλογος ως αυτοσκοπός, συντηρεί την κρίση, νομιμοποιεί την αναθεωρητική δύναμη και στο τέλος καταλήγει είτε σε νέες κρίσεις, είτε σε διπλωματικές ήττες για το κράτος που επιδιώκει τη συναίνεση.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η σύγκρουση είναι επικίνδυνη φαντασίωση υπό τις σημερινές συνθήκες. Όποια και αν θα είναι η εξέλιξη στο πεδίο, θα έχει τεράστιο κόστος και για τις δυο πλευρές.<br /><br />Μόνο μια έξυπνη στρατηγική μπορεί να δώσει λύση και να αλλάξει την αναθεωρητική Τουρκία.<br /><br />Πως αντιμετωπίζεις το πρόβλημα Τουρκία<br /><br />Η Τουρκία δεν είναι πρόβλημα μόνο για την Ελλάδα. Από την άλλη, η Τουρκία είναι σημαντική. Το βέβαιο είναι ότι δεν είναι άτρωτη. Άρα, κάπου εκεί ανάμεσα θα πρέπει να οικοδομηθεί ένα στρατήγημα – μία θεωρία νίκης – η οποία όχι μόνο να αποτελέσει τη βάση της Ελληνικής στρατηγικής στη διαχείριση των τουρκικών διεκδικήσεων, αλλά να προσελκύσει ευμενώς το ενδιαφέρον και των υπολοίπων που είναι μπερδεμένοι στο τουρκικό κουβάρι, και κυρίως των μεγάλων δυνάμεων που ειλικρινά δεν έχουν και οι ίδιες ιδέα πώς να χειριστούν την Τουρκία.<br /><br />Ο τουρκικός αναθεωρητισμός πηγάζει και συντηρείται κυρίως μέσα από το έλλειμμα δημοκρατικής αντιπροσώπευσης και την ανάλογη δομή του τουρκικού κράτους. Σημαντικό ποσοστό του λαού δεν εκπροσωπείται και δεν νομιμοποιείται στα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα της χώρας, με αποτέλεσμα μια ελίτ χωρίς ιδεολογικό πρόσημο, παρά μόνο με συμφέροντα και επιρροή στην κοινωνία, να καθορίζει χωρίς αντίλογο την στρατηγική της Τουρκίας.<br /><br />Στον σύγχρονο κόσμο των αλληλεξαρτήσεων, η τουρκική κοινωνία πλήττεται πολυεπίπεδα από την αναθεωρητική στρατηγική των ελίτ της. Αν η τουρκική κοινωνία μπορούσε να εκφραστεί και να λειτουργήσει ελεύθερα και δημοκρατικά, τότε οι συσχετισμοί θα ήταν εντελώς διαφορετικοί στο τουρκικό κράτος και στην εξωτερική του πολιτική.<br /><br />Ο ουσιαστικός πλουραλισμός – ο οποίος θα πρέπει να συνδυαστεί με πολιτειακή, δομική και διοικητική αναδιάρθρωση – θα κατακερματίσει τα αναθεωρητικά συμφέροντα.<br /><br />Δεν θα τα εξαφανίσει και δεν θα πρέπει να τρέφουμε τέτοιες αυταπάτες! Θα τα καταστήσει ανήμπορα να επηρεάσουν ολοκληρωτικά την πολιτική της χώρας στις διεθνείς της σχέσεις. Και αυτό είναι σε πρώτη φάση το ζητούμενο. Θα πρέπει να στοχεύσουμε στην λειτουργική αδράνεια του τουρκικού αναθεωρητισμού!<br /><br />Με μια τέτοια Τουρκία μιλάς και συνδιαλέγεσαι. Για να το κάνεις από θέση ισχύος – άρα αποτελεσματικά – θα πρέπει να έχεις εκμεταλλευτεί το χρόνο και τις συγκυρίες, ώστε αφενός να ενισχύσεις τους παράγοντες ισχύος σου σαν κράτος (και όχι να τους φαντάζεσαι πως θα ήταν ή πως θα ήθελες να είναι…), να έχεις την πολιτική βούληση και την ικανότητα να θέσεις σε εφαρμογή όλες εκείνες τις τακτικές που θα σε οδηγήσουν στρατηγικά στην ουδετεροποίηση του τουρκικού αναθεωρητισμού, και αφετέρου να πείσεις τις μεγάλες δυνάμεις και να τις συσπειρώσεις γύρω από τη δική σου θεωρία νίκης.<br /><br />Το αν τα παραπάνω σημαίνουν ενδεχομένως παρέμβαση στα εσωτερικά μιας αναθεωρητικής δύναμης που άγεται και φέρεται από ολοκληρωτικά στην ουσία καθεστώτα, το αφήνω μετέωρο να το κρίνουν οι ρομαντικοί ιδεολόγοι. Άλλωστε, το σημερινό καθεστώς της Τουρκίας μετέρχεται μετα-Αλήθειες, δίνοντας σπουδαίο βήμα για διεθνή αντίλογο. Και φαίνεται πως στο State Department το έχουν καταλάβει αυτό. Βέβαια, κινούνται με γνώμονα τα δικά τους συμφέροντα.<br /><br />Μένει να δούμε πότε εμείς θα κινηθούμε, έξυπνα και όχι διχαστικά, για τα δικά μας συμφέροντα…<br /><br /><b><i>* Ο Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μια διαφορετική πολιτική με την Τουρκία

Βασίλης Κοψαχείλης* Ανάμεσα σε όσους φαντάζονται την σημερινή Τουρκία ως μια «νευρική δύναμη» που η διεθνής κοινότητα και η Ελλάδα θα πρέπει...

Διαβάστε την συνέχεια

Το παράλογο επιχείρημα Βερολίνου υπέρ Ερντογάν και οι «πλάτες» από Μπορέλ

<img height="427" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_10457559251.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Χαρακτήρα εμμονής παίρνει η επιλογή του Βερολίνου για πάση θυσία στήριξη του Τ. Ερντογάν και της Τουρκίας, επιλογή την οποία ακολουθεί πιστά και ο ύπατος εκπρόσωπος της Ε.Ε. Ζ. Μπορέλ και οι υπηρεσίες που διευθύνει, με τρόπο ώστε όχι μόνο να δίνεται λάθος μήνυμα στην Τουρκία αλλά να ενθαρρύνεται και να αποθρασύνεται το καθεστώς Ερντογάν.<br /><br />Το Βερολίνο δίνει μάχη στο παρασκήνιο προκειμένου όχι μόνο να αποφευχθεί η συζήτηση περί κυρώσεων, αλλά να υπάρξουν αποφάσεις ενίσχυσης της Τουρκίας μέσω και της θετικής ατζέντας.<br /><br />Σύμφωνα με άριστα ενημερωμένη πηγή το Βερολίνο επικαλείται στις επαφές με τις άλλες χώρες μέλη, ένα πρωτοφανές επιχείρημα. Υποστηρίζει ότι καθώς η τουρκική οικονομία είναι σε εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, αποδυναμώνεται ο Ερντογάν. Για τον λόγο αυτό θα πρέπει η Ε.Ε. να σπεύσει να ενισχύσει με κάθε τρόπο τον Ερντογάν και την τουρκική οικονομία, ώστε ενισχυμένος πλέον ο τούρκος ηγέτης δεν θα εξαρτάται πλέον από τους εθνικιστές, οπότε θα κάνει στροφή και θα είναι εποικοδομητικός στην επίλυση των προβλημάτων!<br /><br />Το επιχείρημα αυτό, δείγμα μιας αδιέξοδης πολιτικής εξευμενισμού, προκάλεσε μάλλον ειρωνικά χαμόγελα στους συνομιλητές του Βερολίνου το οποίο επιμένει να μην θελει να αντιληφθεί ότι υπάρχει πλέον σοβαρό «Πρόβλημα Τουρκίας» στα ανατολικά σύνορα της Ε.Ε.. Το Βερολίνο καθοδηγείται πλέον στην πολιτική του έναντι της Τουρκίας όχι βάσει γεωπολιτικών και ρεαλιστικών προσεγγίσεων αλλά στη βάση των παραδοσιακών σχέσεων, των σοβαρών γερμανικών οικονομικών συμφερόντων και κυρίως από το μεταναστευτικό και από την ισχυρή παρουσία της τουρκικής κοινότητας στη Γερμανία.<br /><br />Σε ευρωπαϊκό επίπεδο Αθήνα και Λευκωσία έχουν στείλει το μήνυμα ότι υπό τις παρούσες συνθήκες η θετική ατζέντα δεν μπορεί να προχωρήσει, αν και η Αθήνα δεν είναι εντελώς αντίθετη στο να ανοίξει η συζήτηση για την νέα συμφωνία για το μεταναστευτικό.<br /><br />Όμως εκεί υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα. Η Τουρκία απαιτεί εκτός των άλλων 4 δισ. ευρώ τα οποία όμως να μην δοθούν σε ΜΚΟ και Οργανισμούς, αλλά στο ίδιο το τουρκικό κράτος, κάτι που για τους ευρωπαίους δεν είναι καν θέμα προς συζήτηση. Επίσης υπάρχει σοβαρή έλλειψη πόρων, λόγω και της πανδημίας και εάν αποφασισθεί νέα οικονομική ενίσχυση της Τουρκίας για το μεταναστευτικό, την μερίδα του λέοντος θα πρέπει να την καταβάλει η ίδια η Γερμανία από εθνικούς πόρους.<br /><br />Σε ό,τι αφορά στην αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης, η Κύπρος εκ των πραγμάτων, ακόμη κι αν ήθελε, δεν μπορεί να συμφωνήσει, καθώς η Τουρκία δεν έχει εφαρμόσει από το 2005 όπως είχε αναλάβει την υποχρέωση, για εφαρμογή της υπάρχουσας Συμφωνίας Τελωνειακής Ένωσης και προς την Κύπρο.<br /><br />Όμως αρμόδια πηγή στην Αθήνα δηλώνει ότι ακόμη κι εάν ανοίξει η συζήτηση για την Τελωνειακή Ένωση, οι 27 θα βρεθούν απέναντι σε μια απολύτως αρνητική Έκθεση Προόδου που είχε συντάξει η Κομισιόν τον Δεκέμβριο για την πορεία της μέχρι τώρα υλοποίησης της Τελωνειακής Ένωσης, με πολλές «κόκκινες κάρτες» στην Τουρκία.<br /><br />Αρωγός στις προσπάθειες του Βερολίνου είναι ο Ύπατος Εκπρόσωπος Ζ. Μπορέλ, και είναι χαρακτηριστικό ότι όπως αποκάλυψε το Politico λίγο μετά την οδυνηρή για την Ε.Ε. εμπειρία της αποτυχημένης επίσκεψης του στη Μόσχα, ότι στη διάρκεια της συνάντησης του στις Βρυξέλλες με τον Μ. Τσαβούσογλου, έφθασε στο σημείο να παραλείψει στις δηλώσεις του παρά το ότι διάβαζε γραμμένο κείμενο, την αναφορά στο «κράτος Δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα», για να μην δυσαρεστήσει προφανώς τον τούρκο ΥΠΕΞ.<br /><br />Αυτό όμως το πνεύμα διαπνέει και την Υπηρεσία της οποίας προΐσταται και η οποία θα έπρεπε τώρα να είχε ξεκινήσει την σύνταξη και του καταλόγου των κυρώσεων που θα ληφθούν, εφόσον η Τουρκία επιστρέψει στον δρόμο των προκλήσεων.<br /><br />Η αρμόδια διευθύντρια της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, η ολλανδή διπλωμάτης Αντζελίνα Εϊσχορστ που κατέχει κρίσιμη θέση στο επιτελείο του κ. Μπορέλ ως επικεφαλής της Διεύθυνσης για θέματα Δ.Βαλκανίων, Τουρκίας και Βρετανίας πήρε μέρος σε διαδικτυακή συζήτηση που οργάνωσε το German Marshall Fund με θέμα «Σχέσεις ΕΕ – Τουρκίας: Σε αναζήτηση θετικής ατζέντας» και προκαλεί ερωτηματικά ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεται σχεδόν με δέος για την Τουρκία.<br /><br />Η κ. Εϊσχορστ διαπίστωσε με ικανοποίηση ότι «με την Τουρκία βρισκόμαστε σε μία φάση αποκλιμάκωσης και απεμπλοκής», και ότι πρέπει να έχουμε διαρκώς υπόψη μας «πόσο σημαντική είναι η σχέση με την Τουρκία από άποψη εμπορική, οικονομική, ιστορική, πολιτιστική και κοινωνική».<br /><br />Η ολλανδή διπλωμάτης παρουσιάζοντας τον μπούσουλα που ακολουθεί το επιτελείο του κ. Μπορέλ έναντι της Τουρκίας τόνισε ότι «εάν τα πράγματα δεν εξελιχθούν καλά, ο κίνδυνος είναι τεράστιος και επομένως πρέπει η σχέση την Τουρκία να αντιμετωπίζεται υπό αυτή την προοπτική».<br /><br />Για τις διερευνητικές τόνισε ότι βούληση των 27, στα Συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου είναι να υπάρξουν πολλές συναντήσεις και κυρίως, να υπάρξουν συνομιλίες οικοδόμησης εμπιστοσύνης και να επιδιωχθεί η διευθέτηση των διαφορών τους γιατί όπως διευκρίνισε «υπάρχουν αρκετές διαφορές που απαιτείται η επίλυση τους».<br /><br />Και η κ. Εϊσχορστ κρίνοντας ότι οικοδομείται νέα εμπιστοσύνη θεωρεί ότι η σχέση με την Τουρκία μπορεί να στηριχθεί σε μια ευρύτατη ατζέντα, από την απελευθέρωση των θεωρήσεων εισόδου και το μεταναστευτικό μέχρι την στήριξη της οικονομίας…<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το παράλογο επιχείρημα Βερολίνου υπέρ Ερντογάν και οι «πλάτες» από Μπορέλ

Νίκος Μελέτης Χαρακτήρα εμμονής παίρνει η επιλογή του Βερολίνου για πάση θυσία στήριξη του Τ. Ερντογάν και της Τουρκίας, επιλογή την οποία α...

Διαβάστε την συνέχεια

Η γεωπολιτικά βουλιμική Τουρκία

<a href="https://www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/horizontal_rectangle/public/2020-09/ellada-tourkia-simaies-synora.jpg?itok=a1hAGwSC" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="384" data-original-width="768" height="320" src="https://www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/horizontal_rectangle/public/2020-09/ellada-tourkia-simaies-synora.jpg?itok=a1hAGwSC" width="640" /></a><br /><br /><b>Αλέξης Παπαχελάς</b><br />Για να καταλάβεις πώς συμπεριφέρεται ένας αντίπαλος, είναι κρίσιμο (α) να μπεις στα παπούτσια του και (β) να φανταστείς πώς σε βλέπει εκείνος με τα δικά του μάτια. Λοιπόν, το πώς βλέπει η Τουρκία την Ελλάδα έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία δέκα χρόνια. Τον 20ό αιώνα υπήρχε πάντοτε ένα στοιχείο φθόνου από την πλευρά της Τουρκίας.<br /><br />Δεν μπορούσαν να καταλάβουν πώς ένα πάλαι ποτέ κομμάτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μπόρεσε να μεγαλώσει τόσο πολύ, να μπει στην Ε.Ε. και να θεωρείται ότι βρίσκεται στον στενό πυρήνα της Δύσης. Το «κερασάκι» ήταν η μεγάλη επιτυχία της σχολής του ελληνικού ρεαλισμού, η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε. Το ότι ένα δεύτερο «ελληνικό» κράτος μπόρεσε να μπει στο κλειστό ευρωπαϊκό κλαμπ τούς φαινόταν αδιανόητο. Οταν μάλιστα οι ίδιοι περιμένουν ακόμη στο προαύλιο, ούτε καν στο χολ.<br /><br />Η Τουρκία ζει πάντοτε με τις δικές της θεωρίες συνωμοσίας, τους δικούς της δαίμονες. Γι’ αυτό θεώρησε πως το επόμενο σχέδιο προέβλεπε να μοιραστεί η Ανατολική Μεσόγειος ανάμεσα στην Κύπρο, στην Αίγυπτο, στο Ισραήλ και στην Ελλάδα, με την Τουρκία στριμωγμένη στη γωνία.<br /><br />Εν τω μεταξύ, όμως, άλλαξε και ο τρόπος που μας βλέπει ο Ερντογάν. Διότι άλλαξε ο τρόπος που κοιτάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη. Στα μάτια του είναι «ισοϋψής» με τον Πούτιν, τον Μπάιντεν, τον Σι, τη Μέρκελ. Και κάπου εκεί τελειώσαμε. Οι διάφοροι περαστικοί, τύπου Μπορέλ, μάλλον τον διασκεδάζουν και δεν νομίζω να συγκρατεί καν τα ονόματά τους. Ο Ερντογάν βλέπει την Τουρκία σαν μια ανερχόμενη υπερδύναμη και μεταμόρφωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Και προφανώς, μέσα σε όλα αυτά αλλιώς βλέπει πλέον την Ελλάδα.<br /><br />Αφού το ξέρουμε αυτό, τι μπορούμε να κάνουμε, είναι το ερώτημα. Αδιαμφισβήτητα αυτό που προσπαθούμε τώρα, μέσα στην πανδημία. Να σταθούμε στα πόδια μας οικονομικά, να φέρουμε Ελληνες και Ευρωπαίους να ζήσουν και να επενδύσουν εδώ, και να αναβαθμίσουμε γρήγορα την άμυνά μας. Και αυτά σε συνδυασμό με περιφερειακές συμμαχίες, που θα πολλαπλασιάσουν την ισχύ μας.<br /><br />Είναι όμως κρίσιμο για τη γεωπολιτική εξίσωση στην Ανατολική Μεσόγειο να καταλάβουν κάποιοι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί αυτό που έχει αντιληφθεί πλήρως το Ισραήλ.<br /><br />Οτι, δηλαδή, χωρίς μια ισχυρή Ελλάδα, η Ευρώπη και η Δύση θα είναι ευάλωτες στον Νότο σε μια σειρά από απειλές, από την τρομοκρατία έως την ηγεμονία μιας αντιδυτικής δύναμης. Για να το καταλάβουν πρέπει να σκεφθούν γεωπολιτικά, όχι «λογιστικά». Το μεγαλύτερο λάθος θα είναι να αφήσουν την Ελλάδα μόνη απέναντι σε έναν –γεωπολιτικά– βουλιμικό αντίπαλο.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Η γεωπολιτικά βουλιμική Τουρκία

Αλέξης Παπαχελάς Για να καταλάβεις πώς συμπεριφέρεται ένας αντίπαλος, είναι κρίσιμο (α) να μπεις στα παπούτσια του και (β) να φανταστείς πώς...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Τουρκία ενδιαφέρεται για μία αναβίωση της πυρηνικής συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/83/8345654c4b834f0c8518b5e194060acd.jpg?quality=80&404=default&v=8" width="640" /><br /><br /><b>Πέτρος Κράνιας</b><br />Η Τουρκία είναι υπέρ μιας αναβίωσης της πυρηνικής συμφωνίας μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών καθώς η περιοχή αρχίζει να προσαρμόζεται στην εποχή Μπάιντεν. <br /><br />Στις 29 Ιανουαρίου, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου μίλησε επ' αυτού κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου μαζί με τον Ιρανό ομόλογό του, Μοχαμάντ Τζαβαντ Ζαρίφ. Είπε ότι η Τουρκία ελπίζει ότι "με την κυβέρνηση Μπάιντεν, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιστρέψουν σε αυτήν τη συμφωνία και θα αποκατασταθεί η συνεργασία για το (πυρηνικό) ζήτημα". Πρόσθεσε ότι ήταν η ελπίδα του να "αρθούν οι κυρώσεις και τα εμπάργκο που επιβάλλονται στο αδελφικό Ιράν".<br /><br />Αυτό το συναίσθημα διαχωρίζει την Τουρκία από τους γείτονές της στη Μέση Ανατολή, όπως το Ισραήλ ή η Σαουδική Αραβία, δήλωσε ο δρ. Χαμιντρεζά Αζίζι, ερευνητής στο Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων και Ασφάλειας (SWA).<br /><br />"Σε αντίθεση με ορισμένες άλλες χώρες της περιοχής, η Τουρκία είναι πραγματικά υπέρ της αναβίωσης της πυρηνικής συμφωνίας", δήλωσε ο Αζίζι. Για την Άγκυρα, η επιστροφή στη διπλωματία θα μείωνε την ανασφάλεια της εν μέσω κλιμακούμενων εντάσεων μεταξύ του γείτονά της από τη μία πλευρά και του πιο σημαντικού συμμάχου του ΝΑΤΟ από την άλλη. <br /><br />Στο τελευταίο έτος της θητείας του Ντόναλντ Τραμπ ως προέδρου των ΗΠΑ, η έριδες μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης έφτασαν σε σημείο που έπληξαν την Τουρκία. Μετά την επίθεση με drone που εκτέλεσε τον στρατηγό του Ιράν, Κασέμ Σουλεϊμανί πέρυσι, η Τουρκία κάλεσε γρήγορα για μια κλιμάκωση, κάτι που επανέλαβε μετά την υποτιθέμενη δολοφονία του κορυφαίου πυρηνικού επιστήμονα του Ιράν, από το Ισραήλ αργότερα εκείνο το έτος. <br /><br />Η εκστρατεία "μέγιστης πίεσης" του Τραμπ συμπίεσε την Τουρκία, αναγκάζοντάς την να μειώσει το ποσό των εισαγωγών ενέργειας από το Ιράν, το οποίο προηγουμένως ήταν ένας από τους μεγαλύτερους προμηθευτές της. Ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσπάθησε να αντιδράσει, αλλά κατέληξε να συμμορφωθεί. <br /><br />Ο Αζίζι είπε ότι η μείωση της έντασης θα ήταν ευπρόσδεκτη, ειδικά εάν αποφευχθεί οποιαδήποτε αστάθεια που αναπόφευκτα θα αποτελέσει πρόβλημα για την Τουρκία ως γείτονα του Ιράν. "Για αυτόν τον λόγο, πιστεύω ότι η αναβίωση της διπλωματίας μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα ασφάλειας της Τουρκίας", εξήγησε. <br /><br />Υπό τη σκιά της εκστρατείας πίεσης των ΗΠΑ, η θέση της Τουρκίας υπονομεύθηκε έμμεσα από άλλες κινήσεις για τον περιορισμό της Τεχεράνης. Το πιο αξιοσημείωτο από αυτά μπορεί να είναι η εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των Αράβων αντιπάλων του Ιράν με το Ισραήλ. Οι παρατηρητές είδαν τις "συμφωνίες του Αβραάμ" που υπογράφηκαν από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν και το Ισραήλ ως σοβαρό πλήγμα στη θέση του Ιράν στη Μέση Ανατολή. <br /><br />Ωστόσο, άλλοι σημείωσαν ότι η Τουρκία περιθωριοποιήθηκε και από αυτές τις εξελίξεις, δεδομένης της κακής σχέσης της με τις εν λόγω χώρες.<br /><br />Οποιαδήποτε βελτίωση στις σχέσεις της Τουρκίας με τις αραβικές χώρες και το Ισραήλ έχει μεταφραστεί σε μεγαλύτερη πίεση για το Ιράν και το αντίστροφο, είπε.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, το Ισραήλ, τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία έχουν αναγνωρίσει την Τουρκία ως απειλή ανάλογη με το Ιράν. Πέρυσι, ο διευθυντής της υπηρεσίας πληροφοριών της Μοσάντ χαρακτήρισε την Τουρκία ως την "πραγματική απειλή", ενώ ο πρίγκιπας της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν κάποτε ανέφερε τους δύο ως μέρος ενός "τριγώνου του κακού". <br /><br />Το Ιράν και η Τουρκία βρέθηκαν στην ίδια πλευρά όταν οι χώρες του Κόλπου ξεκίνησαν έναν αποκλεισμό στο Κατάρ. Συνεργάστηκαν επίσης διπλωματικά στη Συρία με τη Ρωσία στο πλαίσιο της λεγόμενης διαδικασίας της Αστάνα με στόχο τον τερματισμό του δεκαετούς εμφυλίου πολέμου. <br /><br />Πέρα από τους γεωπολιτικούς τους στόχους, η Τουρκία και το Ιράν έλκουν αλλήλους εξαιτίας και άλλων παραγόντων. Υπήρξε μια μακρά περίοδος χωρίς ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ των δύο γειτόνων, η οποία ήταν "μεγαλύτερη από την ιστορία ορισμένων χωρών", και αυτό θα μπορούσε να αποδοθεί σε "ισχυρούς κοινωνικούς, ιστορικούς και πολιτιστικούς" δεσμούς. Τούτου λεχθέντος, υπάρχουν ανταγωνιστικές γεωπολιτικές φιλοδοξίες, οι οποίες διατηρούν κάποια απόσταση σε αυτήν τη σχέση.<br /><br />"Αυτό δείχνει ότι το realpolitik κρατά αυτή τη σχέση ενωμένη, αλλά αντίθετα, το realpolitik εμποδίζει τους δύο να έρθουν όσο το δυνατόν πιο κοντά", δήλωσε ο Αζίζι. <br /><br />Αυτό ήταν εμφανές στην πρόσφατη σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, όταν ο σύμμαχος της Τουρκίας, Αζερμπαϊτζάν, πολέμησε για να ανακτήσει το έδαφος από την Αρμενία. Το Ιράν επηρεάστηκε από τον πόλεμο με κάποιες φατρίες να καλούν να υποστηριχθούν ως συμπατριώτες οι Σιίτες του Αζερμπαϊτζάν, για εθνοτικούς λόγους - περισσότεροι από 20 εκατομμύρια Ιρανοί έχουν αζερική καταγωγή. Η κυβέρνηση στην Τεχεράνη τήρησε μία κάπως ουδέτερη στάση: αποδοκίμασε την Άγκυρα που επέτρεψε στο Μπακού να συμμετάσχει σε στρατιωτική εκστρατεία, η οποία θεωρούσε ότι ενίσχυσε την παρουσία του Ισραήλ στην περιοχή, δεδομένης της εγγύτητας του τελευταίου με το Αζερμπαϊτζάν. <br /><br />"Υπάρχει ισχυρή πεποίθηση στο Ιράν ότι ο πόλεμος ήταν η πρωτοβουλία του Ερντογάν", είπε ο Αζίζι και όχι του προέδρου του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίγεφ. <br /><br />Το Ιράν ενέκρινε την εκεχειρία η οποία επετεύχθη με διαμεσολάβηση της Ρωσίας, και η οποία τερμάτισε τις μάχες στις 11 Νοεμβρίου, αλλά εξέφρασε αμφιβολίες τόσο για τις τουρκικές φιλοδοξίες όσο και για τις κοινωνικο-πολιτισμικές ευαισθησίες. Για παράδειγμα, ο Ερντογάν απήγγειλε ένα ποίημα στο Μπακού, το οποίο η Τεχεράνη θεώρησε ότι είναι υπέρ της αυτονομίας των Αζέρων, προκαλώντας αντι-τουρκικές διαδηλώσεις στην ιρανική πόλη Ταμπρίζ.<br /><br />Αυτό το επεισόδιο αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για το πώς βλέπει το Ιράν τη θέση του, μετά τη σύγκρουση. Η αντίδραση στην ομιλία του Ερντογάν ήταν ενδεικτική της ανησυχίας του. "Ίσως το Ιράν να αντέδρασε υπερβολικά στο ζήτημα, αλλά όταν πρόκειται για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, το Ιράν ανησυχεί ότι η αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας θα επιβαρύνει το ίδιο", είπε.<br /><br /><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί η Τουρκία ενδιαφέρεται για μία αναβίωση της πυρηνικής συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν

Πέτρος Κράνιας Η Τουρκία είναι υπέρ μιας αναβίωσης της πυρηνικής συμφωνίας μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών καθώς η περιοχή αρχίζε...

Διαβάστε την συνέχεια