“Η Ελλάδα δεν μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένη στις αυταπάτες του μηδενικού ρόλου που της επιφυλάσσουν”

<img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/04/13/geostrategy-696x368.jpg" /><br /><br />Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ<br />Προειδοποιήσαμε ήδη, και το κάναμε αμέσως μετά τις Αμερικανικές εκλογές, πως οι ανατροπές που κυοφορούνται στον πλανήτη θα είναι ευρύτατες και πως ο πρωταγωνιστής αυτών των ανατροπών, αυτή την φορά ΔΕΝ θα είναι η Αμερικανική πολιτική ηγεσία…<br /><br />Τα νερά προφανώς είναι αχαρτογράφητα, αλλά αυτό δεν οφείλεται στην βίαια εισβολή κάποιων καινούριων κανόνων που με το ειδικό τους βάρος θα προσδιορίσουν την κατεύθυνση των εξελίξεων. Οφείλεται πριν απ’ όλα στην ύπαρξη και κυρίως στην συνδυασμένη λειτουργία δυο κρίσιμων παραμέτρων, που όχι μονάχα δεν μπορούν να αγνοηθούν, αλλά όλα δείχνουν πως θα βάλουν με τρόπο ανεξίτηλο την σφραγίδα τους στις εξελίξεις.<br /><br />Η πρώτη παράμετρος, σχετίζεται με την αδυναμία της Αμερικανικής Υπερδύναμης να συνεχίσει να διοικεί και φυσικά να διαιωνίζει ένα καθεστώς επικυριαρχίας μέσα από τις συμμαχικές δομές αλλά και από περιφερειακές παρεμβάσεις, με την χρήση των παραδοσιακών εργαλείων εξάρτησης και ελέγχου, που εδραίωσαν την μεταπολεμική της ισχύ.<br /><br />Η δεύτερη, αφορά στην αμετάκλητη γεωπολιτική χειραφέτηση ισχυρών περιφερειακών δρώντων η οποία σε συνδυασμό με την ενισχυμένη γεωστρατηγική παρουσία των παραδοσιακών στρατηγικών ανταγωνιστών των ΗΠΑ, συνιστά μια καινούρια κατάσταση και φυσικά επαναδιατυπώνει την σύνθετη πλέον εξίσωση που αφορά στην νέα ισορροπία ισχύος.<br /><br />Η καταλυτική εμφάνιση και των δυο αυτών παραμέτρων, θεμελιώθηκε και ανατροφοδοτήθηκε από τα αδιέξοδα του μεταψυχροπολεμικού μοντέλου. Αυτή η διαδικασία δεν κατέστη δυνατόν να ανακοπεί, εξ αιτίας του κορεσμού και εν τέλει της αναπότρεπτης κατάρρευσης στην οποία οδηγήθηκε η…κυρίαρχη νεοφιλελεύθερη αντίληψη. Και φυσικά πρόκειται για μια διεργασία η οποία επιτείνεται μεταξύ άλλων ΚΑΙ εξ αιτίας της στρεβλής αντίληψης με την οποία προσεγγίζεται το δίπολο Παγκοσμιοποίηση / Αντιπαγκοσμιοποίηση, η οποία – ειρήσθω εν παρόδω – όχι μονάχα δεν δίνει ουσιαστικές απαντήσεις στις σύγχρονες στρατηγικές προκλήσεις στην Οικονομία και στην Γεωπολιτική, αλλά αντιθέτως, η καραμπινάτη αυτή στρέβλωση, στο βαθμό που δεν χτυπά το πρόβλημα στην ρίζα του και δεν αντιμετωπίζει τον σκληρό πυρήνα των φυσιογνωμικών του χαρακτηριστικών, τότε στην καλύτερη περίπτωση συνιστά μια εναλλακτική διαδρομή που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα.<br /><br />Κρίσιμες εξελίξεις… Σύνθετα τα ερωτήματα…<br /><br />Ο διχασμός στην Αμερικανική κοινωνία καλά κρατεί και τα τσαλίμια του ηττημένου πρώην προέδρου των ΗΠΑ ακόμη δεν έχουν κοπάσει. Ωστόσο, υπάρχουν εξελίξεις που δεν θα πρέπει να αγνοηθούν, πολύ δε περισσότερο που στο σύνολό τους σκιαγραφούν το στίγμα της επόμενης μέρας.<br /><br />Η τραγική κατάληξη των συγκρούσεων στο Αρτσάχ, επιβεβαιώνει την πρόθεση της Ρωσίας να οχυρώσει το μαλακό της υπογάστριο, καταφεύγοντας σε λύσεις που φαίνεται να ενσωματώνονται εύκολα και λειτουργικά στον ευρύτερο Ευρασιατικό στρατηγικό της σχεδιασμό. Ταυτοχρόνως υπενθυμίζει στους πάντες, πως η σύγχρονη γεωστρατηγική παρτίδα, αποπνέει ψυχρότητα και στυγνό ρεαλισμό και δεν υπάρχει πλέον χώρος για συναισθηματισμούς και άλλες αλαφροΐσκιωτες προσεγγίσεις. Καταδεικνύει επίσης ότι τα στρατηγικά χαρακτηριστικά της Ρωσοτουρκικής συμπόρευσης διευρύνονται – μέσα και από την ανταγωνιστικότητά τους – σε πείσμα όλων αυτών που επέμεναν στον δήθεν εφήμερο χαρακτήρα τους.<br /><br />Είναι προφανές, πως το Ευρασιατικό στοίχημα είναι το κορυφαίο στοίχημα του 21ου αιώνα. Η ιδιαιτερότητά του, είναι ο υπερσυνωστισμός ισχυρών περιφερειακών δρώντων, πράγμα που του προσδίδει μια ιδιαίτερη δυναμική, η οποία προς το παρόν τουλάχιστον, δεν φαίνεται να έχει αξιολογηθεί στις πραγματικές της διαστάσεις. Η ακτινογραφία αυτού του σύμπλοκου έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον κι αυτό για τρεις πολύ συγκεκριμένους λόγους:<br />Πρώτον γιατί στην συγκεκριμένη ιστορική εποχή, η φιλοδοξία όλων αυτών που διαφαίνεται πως θα το συναποτελέσουν, είναι να διαμορφώσουν έναν ισχυρό πόλο ισχύος στον αντίποδα του παραδοσιακού Δυτικού σύμπλοκου στο οποίο ηγήθηκαν οι ΗΠΑ.<br />Δεύτερον γιατί η δυναμική που αποπνέουν οι ισχυρές παρουσίες που διαφαίνεται να το συναποτελούν, είναι ταυτόχρονα και η Αχίλλειος πτέρνα του αφού, η Ρωσία πρωταγωνιστεί στην δημιουργία του στηριγμένη πρωτίστως στην συσσωρευμένη της εμπειρία και στην εξοπλιστική της ισχύ, η Τουρκία όμως εισβάλει σε αυτό με την ισχυρή προικοδότηση του Ισλαμικού κόσμου του οποίου διεκδικεί την ηγεμονία, κι αυτό αργά ή γρήγορα θα την τοποθετήσει απέναντι στην Ρωσία και με διαθέσεις αναπόδραστα συγκρουσιακές. Η προικοδότηση αυτή προφανώς και δεν πρέπει να υποτιμηθεί, όχι μονάχα γιατί αφορά σε σημαντικές γεωπολιτικές παρουσίες όπως είναι το Πακιστάν για παράδειγμα, αλλά και γιατί από μόνη της ενισχύει την προοπτική αναθέρμανσης και διεύρυνσης παγωμένων περιφερειακών συγκρούσεων (πχ Κασμίρ κοκ).<br />Τρίτον γιατί ο παράγων «ΚΙΝΑ», παραμένει αδιαφιλονίκητα ισχυρός και από κάθε άποψη απρόβλεπτος, διότι ΚΑΙ με διαφορετικούς όρους τοποθετείται έναντι πάντων, αλλά ΚΑΙ με διαφορετικό τρόπο καλείται να αναζητήσει τα δικά του κρίσιμα σημεία ισορροπίας στην νέα εποχή.<br /><br />Στο περιβάλλον επομένως αυτού του σύμπλοκου, το πρόβλημα «Τουρκία» επί της ουσίας μόλις τώρα ξεκινά και το στοίχημα της Ρωσίας που οφείλει και αυτή να διαχειριστεί κρίσιμες παραμέτρους που σχετίζονται με την εξίσωση της ισορροπίας ισχύος, δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Από αυτήν την άποψη, εξελίξεις όπως αυτές του Αρτσάχ δεν θα πρέπει να μας εκπλήξουν. Αλλά και ‘’ενδοεταιρικές’’ συγκρούσεις, όπως αυτές που διεξάγονται αυτήν την στιγμή στην Ιντλίμπ, μέσα από τις οποίες η Ρωσία πλαγιοκοπεί φιλότουρκους και μισθοφόρους τζιχαντιστές, είναι απολύτως ερμηνεύσιμες.<br /><br />Από την άλλη μεριά… Οι δηλώσεις του επικεφαλής της τουρκικής Ένωσης Ευρασιατικών κυβερνήσεων Hasan Cengiz, ο οποίος αποσαφήνισε πως: «Η Τουρκία θα εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ σύντομα και ότι πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι ο οργανισμός έχει καταρρεύσει», δεν είναι τυχαίες. Είναι δηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν μέσα σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον των ευρύτερων γεωπολιτικών διεργασιών, και οι οποίες ουσιαστικά προϊδεάζουν για όλα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν και αποκαλύπτουν μέρος των ευρύτερων Τουρκικών σχεδιασμών.<br /><br />Οι προθέσεις αυτές της Τουρκικής πολιτικής ηγεσίας, κατά την γνώμη του γράφοντος είναι ήδη σε γνώση του ηττημένου προέδρου των ΗΠΑ και του πολιτικού του επιτελείου, γι’ αυτό και η επίσκεψη του απερχόμενου ΥΠΕΞ στο φανάρι δεν είναι τυχαία. <br /><br />Ο κ. Πομπέο, δεν παρεμβαίνει μονάχα επιδιώκοντας να χτίσει το προσωπικό του προφίλ στο πλαίσιο των προσωπικών του μελλοντικών φιλοδοξιών αναφορικά με τα πολιτικά πράγματα των ΗΠΑ. Παρεμβαίνει πρωτίστως ως κρίσιμη συστημική παράμετρος του συστήματος εξουσίας των ΗΠΑ. <br /><br />Ως τέτοια, έχει πλήρη επίγνωση της ισλαμικής προικοδότησης με την οποία εισβάλει η Τουρκία στην Ευρασιατική διεργασία, και επιχειρεί να εργαλειοποιήσει ως στρατηγικό αντιστάθμισμα τον Οικουμενικό Πατριάρχη, τόσο έναντι του τουρκικού σχεδιασμού όσο και σε μια απέλπιδα προσπάθεια τελικού διεμβολισμού της Ρωσικής κοινωνίας. Τα περί «πέπλου προστασίας» τα οποία δήθεν προσφέρει στον Οικουμενικό Πατριάρχη και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο με την επίσκεψή του στο Φανάρι, είναι απλώς για λαϊκή κατανάλωση. Ο κ. Πομπέο επί της ουσίας, επιχειρεί να επενδύσει, για λογαριασμό των ηγεμονικών φιλοδοξιών του συστήματος που εκπροσωπεί, ΚΑΙ σε κοινωνικά αναχώματα, διαβλέποντας εκρηκτικές εξελίξεις μέσα στις κοινωνίες, συνειδητοποιώντας ίσως πως ο σχεδιασμός της Τουρκίας να εργαλειοποιήσει πολιτικά το κοινωνικό Ισλάμ θα διαχύσει εστίες αποσταθεροποίησης στον παραδοσιακό χώρο της Αμερρικανικής επιρροής. Η προσπάθεια επομένως να αναδειχτεί η Αμερική ως ηγετικό αντιστάθμισμα του Δυτικού κόσμου στο πλαίσιο αυτού του ακήρυχτου πολέμου, φαίνεται πως είναι μια συνειδητά επιλεγμένη τακτική με ξεχωριστή στρατηγική βαρύτητα.<br /><br />Καληνύχτα Ευρώπη…<br /><br />Η ανικανότητα της Ευρώπης να παρακολουθήσει τα τεκταινόμενα είναι εμφανής. Είναι ανικανότητα της κυρίαρχης πολιτικής ελίτ που διαχειρίζεται τις τύχες της. Ανεπάρκεια απολύτως συνυφασμένη με τις κυρίαρχες αντιλήψεις πάνω στις οποίες δομήθηκε η μεταψυχροπολεμική της φυσιογνωμία. Απότοκος της εκφυλιστικής κουλτούρας που αναπαράγεται ως συνέπεια και της νομισματικής της ολοκλήρωσης.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, δεν είναι της παρούσης να ερμηνεύσουμε τις πρωτοβουλίες Μακρόν. <br /><br />Είναι όμως επιτακτικά αναγκαίο να μην υποτιμήσουμε το ειδικό βάρος που μπορεί να έχει η δική μας συμβολή στον προσδιορισμό της στρατηγικής φυσιογνωμίας των μεταβολών που προδιαγράφονται. Και κυρίως είναι απαραίτητο να σκεφτούμε πάρα πολύ σοβαρά ως χώρα, για τον δικό μας τον ρόλο και το επιθυμητό στρατηγικό πλαίσιο που θα θέλαμε να ενσωματώσει στον σχεδιασμό της η δυναμική των Γαλλικών πρωτοβουλιών που προαναγγέλλονται.<br /><br />Κάτω από αυτό ακριβώς το πρίσμα θα πρέπει να αξιολογήσουμε, ΟΛΑ όσα έγιναν… ΟΛΑ εκείνα που δεν τολμήσαμε… Και φυσικά ΟΛΑ αυτά για τα οποία επείγει να αναθεωρηθεί άμεσα η επίσημη Εθνική μας στάση.<br /><br />Και φυσικά υπό το πρίσμα μιας τέτοιας θέασης, θα πρέπει να αναπροσανατολιστούν όλες οι αποσπασματικές κινήσεις και λοιπές διπλωματικές πρωτοβουλίες οι οποίες ΕΙΤΕ συρρικνώνουν… ΕΙΤΕ δεν αναδεικνύουν…. ΕΙΤΕ δεν μεγιστοποιούν ενώ θα μπορούσαν το πραγματικό διπλωματικό και γεωπολιτικό κεφάλαιο της χώρας.<br /><br />Η Ελλάδα εν κατακλείδι, δεν μπορεί να συνεχίσει να παραμένει εγκλωβισμένη στις αυταπάτες του μηδενικού ρόλου που της επιφυλάσσουν τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη και η υπερφίαλη ρητορική περί «νησίδας σταθερότητας». Αντιθέτως οφείλει να συνειδητοποιήσει την βαρύτητα του ρόλου της ως «καταλύτης ανατροπής» και να ενεργοποιήσει στο έπακρο τις ανεξάντλητες δυνατότητες που προκύπτουν.<br /><br />Ας είμαστε λοιπόν ξεκάθαροι…<br /><br />Για την Τουρκία, η άλωση του ζωτικού Εθνικού μας χώρου, είναι στόχος ύψιστης προτεραιότητας. Το επιχειρησιακό σχέδιο για την υλοποίηση αυτού του στόχου, προωθείται συστηματικά και παράλληλα με μια σειρά από συγκεκριμένους βηματισμούς στο επίπεδο της επιθετικής Διπλωματίας.<br /><br />Αυτό το σχέδιο, ΔΕΝ αναστέλεται… ΔΕΝ αποσύρεται… ΔΕΝ αντικαθίσταται με χαμηλών προσδοκιών συμβιβασμούς μέσα σε κόσμιες διπλωματικές προσεγγίσεις και συνεννοήσεις.<br /><br />Ότι θεωρείται ζωτικό και αναντικατάστατο για την αναβίωση του νέο-οθωμανικού imperium, είναι εξ ίσου ζωτικό και αδιαπραγμάτευτο για την στρατηγική επιβίωση της χώρας και του Ελληνισμού στο σύνολό του…<br /><br />Από αυτήν την άποψη, η Ελληνική Εξωτερική πολιτική, δεν μπορεί να συνηγορήσει σε συμβιβασμούς και σε διαχείριση που εξυπηρετεί και προάγει την νέο-οθωμανική αναθεωρητική ατζέντα. ΟΥΤΕ στο Αιγαίο… ΟΥΤΕ στην Κύπρο… ΟΥΤΕ στις θαλάσσιες ζώνες στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Τέτοιες προτροπές, δεν συνιστούν καν τακτικό ελιγμό σε συνθήκες όπου, το ένα μέρος (η Τουρκία) έχει διασφαλισμένη ακόμη και την ανοχή της Διεθνούς κοινότητας στην πειρατική της συμπεριφορά και φυσικά την ετοιμότητα να σπεύσει να κεφαλαιοποιήσει ακόμη και την ελάχιστη υπαναχώρηση, και το άλλο μέρος (η Ελλάδα) πελαγοδρομεί στην αποσπασματικότητα, χωρίς ολοκληρωμένη και συνεκτική στρατηγική, χωρίς να έχει οικοδομήσει πραγματικά στρατηγικές συμμαχίες, και με αλλεπάλληλες στρατηγικές ήττες στο θλιβερό μεταπολιτευτικό της ενεργητικό.<br /><br />Εκείνο όμως που οφείλει να κάνει η Ελληνική πολιτική τάξη, είναι να επικεντρώσει την προσοχή της σε τέσσερα συγκεκριμένα ζητήματα:<br />Να «τρέξει» έναν συγκεκριμένο αμυντικό σχεδιασμό, απολύτως στοχευμένο και προσανατολισμένο να ακυρώσει στην πράξη το όποιο επιχειρησιακό συγκριτικό πλεονέκτημα μπορεί να καταγράφει αυτήν την στιγμή η Τουρκία στο πλαίσιο του επιθετικού μεγαλοϊδεατισμού της.<br />Να αξιοποιήσει στο έπακρο το Ελληνικό συγκριτικό στρατηγικό πλεονέκτημα, όχι μονάχα σε σχέση με τα ζητήματα που αφορούν στην ουσιαστική αμυντική θωράκιση της χώρας στο επίπεδο της πρωτογενούς γραμμής άμυνας σύμφωνα με τις προτάσεις των ειδικών, αλλά και στην ανάγκη ουσιαστικής ενασχόλησης με το «χτίσιμο» πραγματικά στρατηγικών συμμαχιών που θα συγκεκριμενοποιήσουν και θα ενδυναμώσουν την <a href="https://metopoeleftheriellada.blogspot.com/2018/01/blog-post_72.html">δευτερογενή γραμμή της ΕλληνικήςΆμυνας</a> μέσα από στοχευμένες διμερείς και πολυμερείς στρατηγικές συμφωνίες.<br />Να εκπέμψει με τρόπο σαφή και απολύτως ξεκάθαρο έναντι πάντων, πως επικαιροποιεί τον αμυντικό σχεδιασμό της χώρας, υιοθετώντας πλήρως την τακτική του <a href="http://metopoeleftheriellada.blogspot.com/2019/12/blog-post_6.html">πρώτου συντριπτικού στρατηγικού πλήγματος</a> έναντι του επιθετικού και θρασύτατου γείτονα. Και φυσικά…<br />Να μην παγιδευτεί στην Ευρωπαϊκή ρητορική της καταστροφικής ολιγωρίας και της περίφημης «θετικής ατζέντας» που ανατροφοδοτεί την τουρκική επιθετικότητα, υποθηκεύοντας την αξιοπρέπεια και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου.<br /><br />Επίλογος…<br /><br />Οι φωνές που με ποικίλους τρόπους και στο όνομα μιας αμφιλεγόμενης σύνεσης καλούν σε συμβιβασμό και σε απόλυτη προσαρμογή με τις παράλογες τουρκικές απαιτήσεις σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου πληθαίνουν. Η Ελληνική κοινωνία δεν μπορεί και δεν πρέπει να συμφιλιωθεί με τους κήρυκες του συμβιβασμού που επιχειρούν να προσδώσουν δήθεν “τακτικό πλεονέκτημα” σε πρακτικές που συνιστούν εγκατάλειψη των διαχρονικών Ελληνικών θέσεων.<br /><br />Οι τακτικοί ελιγμοί προφανώς και είναι μέρος της έξυπνης στρατηγικής διαχείρισης, αλλά η καταφυγή σε αυτούς προϋποθέτει πως μπορούν να «ακουμπήσουν» σε μια ολοκληρωμένη στρατηγική και τέτοια δεν μπορεί να υπάρξει όταν αυτό που διαχειρίζεται είναι μια υπαγορευμένη ατζέντα ενδοτισμού και μειοδοσίας. Πολύ δε περισσότερο όταν έχεις απέναντί σου μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη που περιφρονεί το Διεθνές Δίκαιο και αμφισβητεί συνολικά τον Εθνικό σου ζωτικό χώρο. Μια δύναμη που χτίζει τετελεσμένα εκεί που κάνουν πάρτι οι ανεπάρκειες και οι ανεπίτρεπτες υπαναχωρήσεις.<br /><br />Η τραγική κατάληξη στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, υπάρχει για να θυμίζει όλα αυτά που δεν πρέπει να κάνουμε αν θέλουμε αυτή η χώρα να συνεχίσει να έχει μέλλον…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Η Ελλάδα δεν μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένη στις αυταπάτες του μηδενικού ρόλου που της επιφυλάσσουν”

Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Προειδοποιήσαμε ήδη, και το κάναμε αμέσως μετά τις Αμερικανικές εκλογές, πως οι ανατροπές που κυοφορούνται στον πλανήτη...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι χάρτες που δείχνουν ότι ο Ερντογάν δεν “πουλάει τρέλα” αλλά ότι κάποιοι μας “πουλάνε παραμύθια”

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/18/map_turkey_oruc.jpg"><img height="346" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/18/map_turkey_oruc-1068x577.jpg" width="640" /></a><br />Ο Ερντογάν “δεν πουλάει τρέλα” όπως συχνά διαβάζουμε σε τίτλους ελληνικών ΜΜΕ, που επιχειρούν να εξηγήσουν πως από τη μία στέλνει το Oruc Reis στα 6 ναυτικά μίλια από ελληνικά νησιά και από την άλλη συζητά με τους Ευρωπαίους ,λέγοντας ότι είναι έτοιμος ακόμη και για διερευνητικές με την Ελλάδα…<br /><br />Το καθεστώς Ερντογάν μας αρέσει, δεν μας αρέσει ακολουθεί πιστά μία τακτική. Από τους χάρτες που δημοσιεύουμε αυτό προκύπτει. Το Oruc Reis πλέει στις περιοχές που εδώ και πολύ καιρό η Τουρκία μας είχε δείξει ότι σκοπεύει να κινηθεί.<br /><br />Για να μην “πέφτουμε από τα σύννεφα” ως συνήθως λοιπόν φαίνεται καθαρά ότι το Oruc Reis πλέει και κάνει έρευνες σε περιοχές του χάρτη που εδώ και χρόνια έχει αναρτήσει η Γενική Διευθυνση Μεταλλευμάτων και Πετρελαίου του τουρκικού Υπουργείου Ενέργειας. Τους ίδιους χάρτες χρησιμοποίησε πρόσφατα και ο Υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας Fatih Domnez . Τι ακριβώς δεν είχαμε καταλάβει;<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/18/map_turkey_oruc.jpg"><img height="346" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/18/map_turkey_oruc.jpg" width="640" /></a><br />Ο Ερντογάν βεβαίως και θα δηλώνει έτοιμος για διρευνητικές όταν θεωρήσει ότι θα πάει στο τραπέζι των συζητήσεων έχοντας διασφαλίσει όσα θέλει. Εμείς πως θα πάμε στις συζητήσεις μαζί του;<br /><br />Μήπως λοιπόν δεν “πουλάει τρέλα” ο Ερντογάν αλλά κάποιοι μας πουλάνε παραμύθια;<br /><br />Ποια ακριβώς ήταν η προετοιμασία της χώρας γι΄ αυτά που εμφανώς έρχονταν; Καμία. Ποια είναι η αντίδραση της Ελλάδας σ΄ όσα γίνονται; Όσο πάει και εξασθενεί!<br /><br />Δεν είναι περίεργο ότι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο που το Oruc Reis έπλεε 100 ναυτικά μίλια από το Καστελόριζο, όλος ο ελληνικός Στόλος ήταν στην περιοχή και τώρα που θα προσεγγίσει την Ρω στα 6 ναυτικά μίλια επικρατεί…νηνεμία.<br /><br />Δεν είναι περίεργο ότι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο το θέμα Oruc Reis μεταδιδόταν σε συνεχή ροή από τα ελληνικά ηλεκτρονικά ΜΜΕ και τώρα να “παίξει” ,τοποθετείται κάπου μεταξύ “μέσης” και…δελτίου καιρού των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων;<br /><br />Μεσολάβησαν κάποια γεγονότα βεβαίως, με κυριότερο κατά την άποψη μας την δημόσια διατύπωση μέσα στην ελληνική Βουλή περί “δυνητικών ελληνικών δικαιωμάτων” πέραν των 6 ναυτικών μιλίων στο Αιγαίο! Με αυτή τη θέση μας απάντησαν οι Τούρκοι χθες στις NAVTEX που εξέδωσαν!<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση μετά από την κορύφωση της ελληνοτουρκικής κρίσης του καλοκαιριού, δείχνει να είναι απολύτως εγκλωβισμένη σε μια και μόνο επιλογή: περιμένει από την Ευρώπη να κάνει κάτι! Δηλαδή από τη Γερμανία! Δυστυχώς τίποτα δεν δείχνει ότι θα υπάρξει οποιαδήποτε ουσιαστική κίνηση. Αντιθέτως οι προβλέψεις είναι μάλλον δυσάρεστες. Η Γερμανία παραδίδει την προεδρία της ΕΕ όπως ακριβώς ήθελε. Τίποτα το ανεξέλεγκτο δεν της προέκυψε στα ελληνοτουρκικά. Τώρα θα μπορεί μάλλον πιο άνετα να “παίξει” ακόμη πιο θετικά υπέρ της Τουρκίας. Η οποία Τουρκία ,τώρα που η “φίλη και σύμμαχος” Γερμανία δεν θα ΄χει την προεδρία της ΕΕ, ενδέχεται να παίξει πιο βρώμικα το χαρτί του μεταναστευτικού-προσφυγικού, το οποίο μετά από τα γεγονότα του περασμένου Μαρτίου, δεν έχει χρησιμοποιήσει.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι χάρτες που δείχνουν ότι ο Ερντογάν δεν “πουλάει τρέλα” αλλά ότι κάποιοι μας “πουλάνε παραμύθια”

Ο Ερντογάν “δεν πουλάει τρέλα” όπως συχνά διαβάζουμε σε τίτλους ελληνικών ΜΜΕ, που επιχειρούν να εξηγήσουν πως από τη μία στέλνει το Oruc Re...

Διαβάστε την συνέχεια

Με εντολή Μακρόν μένουν ''γυμνές'' οι Πακιστανικές ΕΔ: ''Να μην αναβαθμιστούν τα Mirage''

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2020-11/aaaa.jpg?itok=3T-ZwjMg" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">''Χτυπήμα'' και σε Ερντογάν - Εξέλιξη που αφορά και την Ελλάδα</span></h3><b>Ανδρέας Μουντζουρούλιας</b><br />Ο Μακρόν είναι ο μοναδικός ηγέτης της ΕΕ, όπου αποφάσισε να ''πολεμήσει'' μέχρις εσχάτων το ριζοσπαστκό ισλάμ.<br /><br />Σύμφωνα με Ινδικά ΜΜΕ, η Γαλλία αρνείται να αναβαθμίσει τα αεροσκάφη τα Mirage και τα υποβρύχια γαλλικής κατασκευής που έχει το Πακιστάν. <br /><br />Ο Πρωθυπουργός του Πακιστάν Ιμράν Καν, επέκρινε ανοιχτά τον Γάλλο Πρόεδρο για όσα δήλωσε πριν λόγες ημέρες για το Ισλάμ. <br /><br />Τώρα σε αντίποινα, η Γαλλία αποφάσισε να μην αναβαθμίσει τα μαχητικά αεροσκάφη Mirage της Πολεμικής Αεροπορίας του Πακιστάν.<br /><br />Ένας Γάλλος διπλωμάτης δήλωσε σε Ινδικά ΜΜΕ ότι το αίτημα του Πακιστάν για αναβάθμιση μαχητικών αεροσκαφών απορρίφθηκε. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, απορρίφθηκε επίσης ένα παρόμοιο αίτημα για αναβάθμιση του γαλλικού-ιταλικού συστήματος αεροπορικής άμυνας.<br /><br />Το Πακιστάν είχε ζητήσει να αναβαθμιστούν και τα υποβρύχια της κατηγορίας Agosta 90B με ανεξάρτητα συστήματα πρόωσης (AIP), αλλά βρήκε πάλι ''τοίχο'' από το Παρίσι!<br /><br />Η Πολεμική Αεροπορία του Πακιστάν διαθέτει περίπου 150 μαχητικά αεροσκάφη Mirage που κατασκευάζονται από τη γαλλική εταιρεία Dassault Aviation και το ναυτικό της έχει τρία υποβρύχια Agosta 90B: Tο Khalid, το Saad και το Hamza. <br /><br />Η απόφαση της Γαλλίας να μην αναβαθμίσει τα μαχητικά αεροσκάφη και τα υποβρύχια θα χτυπήσει σκληρά τις αμυντικές δυνάμεις του Πακιστάν αλλά και την κυβέρνηση, η οποία διατηρεί άριστες σχέσεις με τον Ερντογάν.<br /><br />Επίσης σε αυτό το σημείο υπάρχει και μία εξέλιξη που αφορά και την Ελλάδα. Φοβούμενη τη διαρροή τεχνικών πληροφοριών, η Γαλλία απαίτησε από το Κατάρ, να μην ''ακουμπήσουν'' τα Rafale της αραβικής χώρας Πακιστανοί τεχνικοί. Ο λόγος διότι τα Rafale τα έχει τόσο η Ινδία, αλλά σύντομα και η Ελλάδα! <br /><br />Το Παρίσι ανησυχεί, διότι, τα ''μυστικά'' των Rafale μπορούν να γίνουν γνωστά και στην Τουρκία!<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι οι Τούρκοι ετοιμάζουν πυρετωδώς εδώ και μεγάλο διάστημα τον δικό τους αμυντικό άξονα στην περιοχή της Α.Μεσογείου απέναντι σε (Ελλάδα-Αίγυπτο-Κύπρο) με χώρες που έχουν την ίδια θρησκεία και κυρίως συμφέροντα.<br /><br />Το Πακιστάν ήταν η δεύτερη χώρα σε αυτό το σχέδιο, καθώς Άγκυρα και Ισλαμπαμπάντ ετοιμάζουν μόνιμη παρουσία μονάδων επιφανείας και αεροσκαφών του πακιστανικού ΠΝ στην τουρκική επιχείρηση “Ασπίδα της Μεσογείου”, με την οποία ο Ερντογάν ευελπιστεί να υφαρπάξει θαλάσσια οικόπεδα από Ελλάδα και λοιπές χώρες.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Με εντολή Μακρόν μένουν ''γυμνές'' οι Πακιστανικές ΕΔ: ''Να μην αναβαθμιστούν τα Mirage''

''Χτυπήμα'' και σε Ερντογάν - Εξέλιξη που αφορά και την Ελλάδα Ανδρέας Μουντζουρούλιας Ο Μακρόν είναι ο μοναδικός ηγέτης της...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιος "σκότωσε" τη στρατιωτική συμμαχία με τη Γαλλία

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/05/enthermo.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/05/enthermo-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Η Γαλλία ήταν διατεθειμένη να υπογράψει σύμφωνο αμυντικής συνδρομής με την Ελλάδα, εάν αγοράζαμε φρεγάτες Belharra, σύμφωνα με γαλλικές πηγές, που η Αθήνα ποτέ δεν διέψευσε. Τί συνέβη και αυτό το σχέδιο έφυγε από το τραπέζι; Γιατί στραφήκαμε σε αμερικανικές φρεγάτες χωρίς αεράμυνα περιοχής; <div><br /><div>Ακούστε το ηχητικό σχόλιο του Σταύρου Λυγερού</div><div><br /></div><div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="392" src="https://www.youtube.com/embed/9jWwKSvOgRM" width="686"></iframe><br /><br /><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div></div>

Ποιος "σκότωσε" τη στρατιωτική συμμαχία με τη Γαλλία

Λυγερός Σταύρος Η Γαλλία ήταν διατεθειμένη να υπογράψει σύμφωνο αμυντικής συνδρομής με την Ελλάδα, εάν αγοράζαμε φρεγάτες Belharra, σύμφωνα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σαράκι του Έθνους είναι πάντα ο διχασμός: Σε πρώτο πλάνο προσωπικά και κομματικά συμφέροντα

<img height="426" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/10/201026014858_TSIPRAS-MITSOTAKIS-BOULH-MHTSOTAKHS05-1024x682.jpg" width="640" /><br /><br />Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ<br />Με την ανατολή του νέου έτους συμπληρώνονται 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ανεξάρτητα από τις τελετές και πανηγύρεις που ετοιμάζει η επιτροπή, που έχει οριστεί για τον σκοπό αυτό, είναι καιρός να ξαναδούμε την ιστορία μας και να επανακαθορισουμε την στάση μας στην καθημερινότητά μας.<br /><br />Κυρίαρχο θέμα, που έπρεπε να υπάρχει και να επισημαίνεται σε κάθε αναφορά του ελεύθερου βίου των Ελλήνων, στα 200 αυτά χρόνια, είναι το σαράκι του διχασμού, και τα δεινά που επέφερε στη χώρα και στους πολίτες της.<br /><br />Μεσούσης της Επανάστασης του 1821, μόλις δύο χρόνια από την έναρξή της, άρχισε η φαγωμάρα. Οι Κοτζαμπάσηδες από τη μια και οι Φιλικοί από την άλλη, με αντικείμενο διαφωνίας, τι άλλο από την εξουσία.<br />Τα επόμενα δύο χρόνια οι αντιμαχόμενες πλευρές μεταβλήθηκαν. Μοραΐτες από την μια Υδραίοι και Ρουμελιώτες από την άλλη με αποτέλεσμα να χύνεται άφθονο ελληνικό αίμα από τους ίδιους τους επαναστατημένους Έλληνες. Όταν το 1824 μπήκε στο παιχνίδι και το πρώτο δάνειο από την Αγγλία, τότε άστραψαν και βρόντηξαν οι μεγάλες χατζάρες.<br /><br />Η Επανάσταση λόγω των εμφυλίων πολέμων είχε σχεδόν καταρρεύσει. Διασώθηκε με τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου τον Οκτώβρη του 1827.<br /><br />Ακολούθησε η έλευση του Καποδίστρια, ως πρώτου Κυβερνήτη της ελεύθερης Ελλάδας και η εν συνεχεία δολοφονία του, που οδήγησε την ενθρόνιση του Όθωνα από τους συμμάχους, που κυβέρνησε «ελέω Θεού» μια και οι Έλληνες δεν κατάφεραν να εφαρμόσουν στην πράξη το δημοκρατικό Σύνταγμά τους.<br /><br />Ακολούθησε ο διχασμός το 1915 ανάμεσα στους Βενιζελικούς και τους Βασιλικούς, με αφορμή την συμμετοχή της χώρας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η χώρα έφτασε στο σημείο να έχει δύο κυβερνήσεις. Μία την Θεσσαλονίκη και μια στην Αθήνα. Στο παιχνίδι μπήκαν και οι αγγλογάλλοι με αποτέλεσμα οι εσωτερικές έριδες να γίνουν σκληρότερες.<br /><br />Ακολούθησε το έπος του 1940 και η Εθνική Αντίσταση κατά των κατοχικών δυνάμεων. Δεν πρόφτασαν οι Έλληνες να δουν μιαν άσπρη μέρα με την απελευθέρωση τον Οκτώβρη του 1944. Ήρθαν τα Δεκεμβριανά και ο εμφύλιος που ακολούθησε που κράτησε περισσότερο από την κατοχή.<br /><br />Φτάσαμε στο 1965 και την διαμάχη ανάμεσα στο Παλάτι και τον Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου. Αποτέλεσμά της ήταν η δικτατορία των συνταγματαρχών το 1967.<br /><br />Πέρα από το «γύψο», που έβαλε τον ελληνικό λαό ο Γ. Παπαδόπουλος, για μια επταετία, το οδυνηρό για τον Ελληνισμό που ακολούθησε, ήταν η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο το 1974 και η κατοχή μέχρι σήμερα του 37% της Μεγαλονήσου από τα τουρκικά στρατεύματα.<br />Όμως και στις μέρες μας βλέπουμε να φουντώνει και πάλι ο διχασμός. Κάποιοι, ευτυχώς λίγοι, δυστυχώς πολύ επιθετικοί πιστεύουν ότι ο εμφύλιος δεν έληξε το 1949 και επιμένουν με την συμπεριφορά του να διχάζουν και να προκαλούν.<br /><br />Βλέπουμε κόμματα, μέσω των ανακοινωσεων τους, να χαίρονται όταν η πανδημία παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Όταν ο κορονοϊός θερίζει και όταν γεμίζουν οι ΜΕΘ. Αρνούνται να δουν τι συμβαίνει γύρω τους, στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και να κάνουν σοβαρές προτάσεις, αντί να υψώνουν φωνές και αντιπολιτευτικές κορώνες.<br /><br />Εν μέσω πανδημίας το ΚΚΕ αδιαφορώντας για τις απεγνωσμένες εκκλήσεις όχι της κυβέρνησης, αλλά των επιδημιολόγων, αφού πραγματοποίησε την πρώτη συγκέντρωση των 200 ατόμων στη Β. Σοφίας μπροστά από το Μέγαρο Μουσικής την οποία ανέχθηκε η κυβέρνηση, όταν είδε ότι δεν δημιούργησε τον θόρυβο που ήθελε, πέρασε στον δεύτερο γύρο και μάζεψε αιφνιδιαστικά 1.500 στην Πανεπιστημίου.<br /><br />Φτύνοντας κυριολεκτικά τους το σύνολο των ανθρώπων της υγείας, που δίνουν καθημερινές μάχες για να σώσουν ζωές, έστειλε 1.500 ανθρώπους να στριμωχτούν και να αντιπαρατεθούν απέναντι στις αστυνομικές δυνάμεις. Και η ηγεσία της, είχε το θράσος υποκριτικά να υποστηρίξει, ότι κινδύνευσαν οι αστυνομικοί, μια και στην προσπάθειά τους να τους απωθήσουν δεν κρατούσαν αποστάσεις.<br />Οποία υποκρισία.<br /><br />Όμως δεν σταμάτησαν εδώ, παρά την αποδοχή από το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας, που αποτυπώνεται και σε μετρήσεις των μέτρων, ετοιμάζονται και προαναγγέλλουν για τις 26 Νοεμβρίου κινητοποιήσεις άκουσον-άκουσον στο όνομα των γιατρών και νοσηλευτών, με σημαία την υγεία.<br /><br />Φασαρία για την φασαρία, αδιαφορώντας γι’ αυτούς που θα νοσήσουν λόγω συνωστισμού και ταυτόχρονα γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια νόμους και lockdown, που έχει επιβληθεί, σε μια ύστατα προσπάθεια των υγειονομικών να τιθασεύσουν τον θανατηφόρο ιό.<br /><br />Τα 200 χρόνια ελεύθερου βίου και ότι συνέβη στη διάρκεια τους, για κάποιους δεν έγινε μάθημα. Επιμένουν να ασχολούνται με άγονες αντιπαραθέσεις, να στήνουν σκυλοκαβγάδες για ψύλλου πήδημα και να διχάζουν τους Έλληνες, για να δικαιολογήσουν την παρουσία τους στο πολιτικό στερέωμα.<br />Βάζουν σε πρώτο πλάνο τα προσωπικά και τα κομματικά τους συμφέροντα, αδιαφορώντας αν με την συμπεριφορά τους αυτή βλάπτουν το κοινωνικό σύνολο.<br /><br />Η Πατρίδα μας σήμερα πέρα από την πανδημία αντιμετωπίζει πολλούς και σοβαρούς κινδύνους. Στην επιθετική Τουρκία οφείλουμε να στρέψουμε τα βλέμματά όλοι μας, να κινητοποιηθούμε με κάθε τρόπο και μέσο και όχι να τσακωνόμαστε, για το αν θα γίνουν ή όχι, εν μέσω πανδημίας οι πορείες για το Πολυτεχνείο.<br /><br />Γιατί είναι ιδιαίτερα προκλητικό, οι απόντες από το Πολυτεχνείο το Νοέμβρη του 1974, να εμφανίζονται σήμερα τιμητές του.<br /><br />Ας σοβαρευτούμε επιτέλους…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το σαράκι του Έθνους είναι πάντα ο διχασμός: Σε πρώτο πλάνο προσωπικά και κομματικά συμφέροντα

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Με την ανατολή του νέου έτους συμπληρώνονται 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ανεξάρτητα...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατιωτικός ηγέτης PKK: "Ο τουρκικός στρατός είναι ανίκανος - Ο Ερντογάν κάνει πόλεμο προπαγάνδας"

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2020-11/PKK-Kurdistan-Workers-Party-Group-Makhmour-Iraq-Guerrilla_Fighters_of_Kurdistan_Joey_L_Photographer_009.jpg?itok=n3dH7u-3" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γεμίζει με ψέματα την τουρκική κοινωνία το ΑΚΡ για Κούρδους και Ελλάδα για να μείνει στην εξουσία.</span></h3>“Μήνυμα” και στην Ελλάδα εκτός όλων των άλλων έχουμε από το Μουράτ Καραγιλιάν, στρατιωτικό ηγέτη του PKK, αφού ο ίδιος τονίζει ότι ο πόλεμος διεξάγεται μέσω υπηρεσιών πληροφοριών και το τουρκικό κράτος επικεντρώνεται κυρίως σε αυτόν τον ψυχολογικό πόλεμο.<br /><br /><br />Ο Murat Karayilan, μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό Dengê Welat για τρέχοντα πολιτικά θέματα.<br /><br />Μεταξύ άλλων, τόνισε για τον ψυχολογικό πόλεμο που διεξάγει ανηλεώς το τουρκικό κράτος ενάντια στο κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα:<br /><br />«Τον τελευταίο καιρό το τουρκικό κράτος διεξάγει περισσότερες ψυχολογικές επιχειρήσεις από στρατιωτικές επιχειρήσεις ενάντια στο κίνημά μας και τους αντάρτες. Πολλές στρατιωτικές επιχειρήσεις πραγματοποιούνται και μόνο και μόνο για να δημιουργηθεί μια βάση για ψυχολογικές επιχειρήσεις.<br /><br />Η σημερινή εστίαση της Άγκυρας αφορά τον ψυχολογικό πόλεμο. Η προπαγάνδα που βασίζεται στο ψέμα υλοποιείται για να μεταφέρει μια συγκεκριμένη αντίληψη στην κοινή γνώμη, όποια και να είναι αυτή.<br /><br />Δέκα φορές περισσότερα επενδύονται σε ψυχολογικό πόλεμο και μετά σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, αφού το τουρκικό κράτος διαθέτει ένα τεράστιο σύστημα προπαγάνδας, με εκατοντάδες τηλεοπτικά κανάλια και εφημερίδες”, αναφέρει ο ίδιος.<br /><br />“Το τουρκικό κράτος θέλει να δώσει την εντύπωση ότι έχει κατανικήσει επιτυχώς το PKK και έχει αποτρέψει την απειλή για την Τουρκία”, δήλωσε ο Karayilan.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο, μεγαλώνει το εθνικιστικό συναίσθημα στον πληθυσμό της Τουρκίας, διογκώνοντας και τον τουρκικό σοβινισμό, ανάμεσα στους Τούρκους πολίτες.<br /><br />«Με αυτά, η τουρκική κυβέρνηση θέλει να παραμείνει στην εξουσία, αφού αυτός είναι ο πραγματικός της στόχος. Επομένως, οι κουρδικές αντάρτικες ενέργειες δεν αναφέρονται”, συνέχισε ο ίδιος.<br /><br /> Για παράδειγμα, ο Karayilan ανέφερε δράσεις των Κούρδων ανταρτών σε Αλεξανδρέττα, Βαν, Χεφταρίν και Αγκίρι.<br /><br />“Το τουρκικό κράτος αποκρύπτει συστηματικά τις απώλειες του εκεί. Υλοποιήσαμε μια στρατιωτική επιχείρηση στο Σεράμπ διάρκειας 25 ημερών, αλλά το τουρκικό κοινό δεν ενημερώθηκε για αυτό. Ήταν ένα τεράστιο πλήγμα για το τουρκικό κράτος. Υπήρξαν συγκρούσεις για έντεκα ημέρες. Ο τουρκικός στρατός χρησιμοποίησε όλα τα μέσα του, όπως drone, μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα Cobra κά.<br /><br />Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Οι αντάρτες σκότωσαν δεκάδες Τούρκους στρατιώτες χωρίς καμία απώλεια, παίρνοντας μαζί τους και τα όπλα των σκοτωμένων Τούρκων στρατιωτών. Ήταν μια επιτυχία για τους Κούρδους αντάρτες, αλλά φυσικά αυτό δεν δημοσιοποιήθηκε. Έτσι κανείς δεν ξέρει στην Τουρκία πόσοι στρατιώτες τους σκοτώθηκαν εκεί”, τόνισε ο ίδιος.<br /><br />Σύμφωνα με τον Karayilan, κουρδικές ενέργειες πραγματοποιούνται καθημερινά στο Χεφτανίν, αλλά το τουρκικό κράτος δεν αναφέρει τις απώλειες του.<br /><br />«Για παράδειγμα, βλέπετε πέντε ή έξι Τούρκους στρατιώτες σε μια θέση η οποία καταστρέφεται με όπλα εντελώς από τους Κούρδους αντάρτες. Τα βίντεο δημοσιεύονται από εμάς χωρίς να γίνεται ούτε ένα σχόλιο. Κανείς δεν αναφέρεται σε αυτά ούτε ρωτά πού βρίσκονται οι νεκροί Τούρκοι στρατιώτες. Το κράτος επιμένει χωρίς ντροπή στα δικά του ψέματα και τα παρουσιάζει ως αλήθεια. Ήταν διαφορετικά πριν έρθει το AKP στην εξουσία, διότι τώρα η πραγματικότητα απλώς αποκρύπτεται”, τόνισε ο Κούρδος ηγέτης.<br /><br />Διαμόρφωση της τουρκικής κοινωνίας με ψέματα.<br /><br />“Παρεμπιπτόντως, αυτό ισχύει όχι μόνο για τον πόλεμο, αλλά και για την πανδημία”, δήλωσε ο Karayilan.<br /><br />"Ακόμη και με την πανδημία, οι αληθινές πληροφορίες δεν δημοσιεύονται. Έχει αποδειχθεί ότι ο υπουργός υγείας εμφανίζεται καθημερινά μπροστά από τις κάμερες και ψεύδεται στο κοινό, δίνοντας απλά μερικούς αριθμούς. Στην οικονομία όλα τα στοιχεία είναι ψευδή και οι αριθμοί τρεμοπαίζουν στις οθόνες. Αυτή η κατάσταση βασίζεται σε ψέματα και άρνηση, το καθεστώς είναι φασιστικό και δηλώνει συνεχώς ψέματα. Με τα ψέματά του θέλει να διαμορφώσει την τουρκική κοινωνία σύμφωνα με τις ιδέες του προέδρου Ερντογάν”, τόνισε ο στρατιωτικός ηγέτης των Κούρδων της Τουρκίας.<br /><br />“Ο απελευθερωτικός αγώνας του Κουρδιστάν δεν ήταν ποτέ τόσο δυνατός και τόσο κοντά στην επιτυχία όσο είναι σήμερα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το τουρκικό κράτος τρελαίνεται από θυμό και δεν ξέρει τι να κάνει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ισχυρίζεται, ότι αφενός το PKK βρίσκεται στα πρόθυρα του αφανισμού και, αφετέρου, υπάρχει κίνδυνος δημιουργίας ενός κράτους του Κουρδιστάν. Είναι ο θυμός που κάνει την τουρκική ηγεσία να μιλάει έτσι. Βασικά, διακατέχονται από πανικό και ανησυχία.<br /><br />Ο πόλεμος πλέον διεξάγεται μέσω υπηρεσιών πληροφοριών αυτές τις μέρες. Αυτό συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά το τουρκικό κράτος δίνει όλο το βάρος του στις υπηρεσίες πληροφοριών και την τεχνολογία, επειδή οι χερσαίες δυνάμεις του είναι εκτός λόγω του κινήματος Γκιουλέν και δεν μπορούν να πολεμήσουν τους Κούρδους στήθος με στήθος. Εάν λάβουν πληροφορίες θα επιτεθούν στις μονάδες μας μόνο αν υπερτερούν τρομερά αριθμητικά. Αυτό συμβαίνει μόνο μέσω πληροφοριών της ΜΙΤ”, κατέληξε ο ίδιος μεταξύ άλλων.<br /><br />Πληροφορίες φέρουν την τουρκική ισλαμική ελίτ να φοβάται συνεχώς την περίπτωση πρόκλησης νέου πραξικοπήματος, για αυτό και διεξάγονται αμφιβόλου ποιότητας επιχειρήσεις και συλλήψεις, εγκαθιστώντας ένα τρομερό κλίμα τρόμου εντός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και της τουρκικής κοινωνίας.<br /><br />Κανένας στρατιωτικός σχηματισμός από την αρχαιότητα έως σήμερα δεν μπορεί για μεγάλο χρονικό διάστημα να εκτελεί τα καθήκοντα του με την τιμωρία και τις απειλές.<br /><br />Το έτερο που εξάγεται ως συμπέρασμα από όλα αυτά, είναι το γεγονός της βαθιάς διαίρεσης του τουρκικού λαού, λόγω του στυγνού καθεστώτος του Ερντογάν, που απειλεί την Ελλάδα στην Α. Μεσόγειο, αφού όπως μας δηλώνει και ο Κραγιλιάν, ο Ερντογάν έχει φλομώσει τους Τούρκους στο ψέμα.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στρατιωτικός ηγέτης PKK: "Ο τουρκικός στρατός είναι ανίκανος - Ο Ερντογάν κάνει πόλεμο προπαγάνδας"

Γεμίζει με ψέματα την τουρκική κοινωνία το ΑΚΡ για Κούρδους και Ελλάδα για να μείνει στην εξουσία. “Μήνυμα” και στην Ελλάδα εκτός όλων των ά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν, τα "Πουτινάκια" και το δόγμα "Γερασίμωφ"...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzT0gqn9mymvF4PmzW2THxuNNUCBIE_0rEHWM72xxCw3O9IILZYpqYFT15XodFv65kzR_AViPOUGsFYfiX8XVxFCYb1lf5Yvn0r9KoAmvju9plffF2WD2bdTOSCRoc_moLMsCuL3TS6ZI/" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" data-original-height="173" data-original-width="291" height="380" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzT0gqn9mymvF4PmzW2THxuNNUCBIE_0rEHWM72xxCw3O9IILZYpqYFT15XodFv65kzR_AViPOUGsFYfiX8XVxFCYb1lf5Yvn0r9KoAmvju9plffF2WD2bdTOSCRoc_moLMsCuL3TS6ZI/w640-h380/image.png" width="640" /></a></div><br />Του <b>Κώστα Στούπα </b><br />Αν η Τουρκία επιθυμεί να κερδίσει μια "θερμή" αναμέτρηση με την Ελλάδα πριν ξεκινήσει πρέπει να έχει φροντίσει να συναντήσει όσο το δυνατόν μικρότερη αντίδραση και αντίσταση.<br /><br />Πέρα από τον εξοπλισμό και την εκπαίδευση, το ηθικό, η ψυχολογία και οι πεποιθήσεις των ενόπλων δυνάμεων και της ελληνικής κοινωνίας θα παίξουν καθοριστικό ρόλο.<br /><br />Μερικά από τα ισχυρά χαρτιά της Ελλάδας απέναντι στην πολύ μεγαλύτερη και ισχυρότερη Τουρκία είναι οι σχέσεις με το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ, την Ε.Ε., τη Γαλλία και προφανώς τα συμπληρωματικά και παραπληρωματικά μέτωπα με Ισραήλ, Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία, Η.Α.Ε. κλπ. <br /><br />Οποιαδήποτε διάρρηξη ή καθυστέρηση ολοκλήρωσης αυτών των συμμετοχών και συμμαχιών αντίβαρων της Ελλάδας θα είναι σε όφελος όσων την επιβουλεύονται...<br /><br />Φυσικά όποιος θέλει να καταστρέψει τις συμμαχίες της Ελλάδας εκ των έσω, θα συγκαλύψει τα θετικά τους σημεία ενώ θα εστιάσει και θα μεγεθύνει τα αρνητικά.<br /><br />Θα φροντίσει π.χ. να διαμορφώσει στην ελληνική γνώμη αντιρρήσεις για τη συνεργασία με χώρες όπως η Αίγυπτος, το Ισραήλ ή η Σαουδική Αραβία τονίζοντας ζητήματα στα οποία αυτή είναι ευαίσθητη.<br /><br />Για την Αίγυπτο π.χ. θα υπάρξουν δημοσιεύματα για το γεγονός πως έχει μια κυβέρνηση που δεν πληροί τις προδιαγραφές των δημοκρατιών, για το Ισραήλ πως καταπατά τα δικαιώματα των Παλαιστινίων και για την Ε.Ε. πως είναι ένας μηχανισμός ελέγχου της Ευρώπης από τη Γερμανία που απομυζά τις άλλες χώρες και ιδίως τις περιφερειακές. Αν δεν υπάρχει κάποιο αδύνατο σημείο όπως στη σχέση με τη Γαλλία, θα χαρακτηρίσει απλά τον Μακρόν αποικιοκράτη, τρελό και ισλαμοφοβικό…<br /><br />Σας φαίνονται όλα αυτά τραβηγμένα και παράλογα;<br /><br />Πριν λίγες μέρες όταν ο πρόεδρος της Αιγύπτου επισκεπτόταν την Ελλάδα, σε ελληνικά μέσα ενημέρωσης διάβασα άρθρα σαν αυτό με το παρακάτω: "Κοινοί δολοφόνοι Sisi και Haftar σκοτώνουν αδιάκριτα – Τι συμβαίνει σε Αίγυπτο, Λιβύη;"<br /><br />Το πιθανότερο είναι πως πρόκειται για αλήθειες αλλά η διασπορά τους στην ελληνική κοινή γνώμη σε αυτή τη χρονική περίοδο εκτός από την επίρρωση κάποιας αντιπολιτευτικής διάθεσης ή το τίναγμα της αχλαδιάς με τα "κλικ" ενδέχεται να έχει και άλλες σκοπιμότητες.<br /><br />Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το καθεστώς του Καΐρου απέχει από αυτό που στην Ευρώπη θεωρούμε δημοκρατία, όπως συμβαίνει άλλωστε και στα περισσότερα καθεστώτα της περιοχής πλην Ισραήλ, της Τουρκίας πλέον συμπεριλαμβανομένης.<br />Η μεγάλη εικόνα...<br /><br />Η μεγάλη εικόνα των διεργασιών που βρίσκονται σε εξέλιξη αφορά την προσπάθεια της Τουρκίας (με την αρωγή της Ρωσίας) να αναστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία.<br /><br />Τουρκία και Ρωσία βρίσκονται σε εμπόλεμες ζώνες σε εμφυλίους στη Λιβύη, τη Συρία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ όπου αν και αντίπαλοι μοιράζονται τα οφέλη της παρουσίας τους εκεί. Η Ρωσία πρόσφατα προσάρτησε την Κριμαία και έχει λάβει ενεργό ρόλο στην αποσταθεροποίηση και προσπάθεια συνολικότερης αποσταθεροποίησης της Ουκρανίας και άλλων χωρών της πρώην ΕΣΣΔ.<br /><br />Ρωσία και Τουρκία διαβλέπουν (αλλά και επιδιώκουν με υβριδικές μεθόδους) τον περαιτέρω διχασμό και αποδυνάμωση των ΗΠΑ καθώς και την αδυναμία της Ε.Ε. να αποκτήσει ενιαία πολιτική και αμυντική υπόσταση. Αυτά στην προσπάθεια να αναστήσουν τις παλιές αυτοκρατορίες τους και να καταστούν υπολογίσιμες δυνάμεις.<br /><br />Στα πλαίσια αυτά διαπράττουν προπαγάνδα αλλά και "δολοφονίες" χαρακτήρων. Δηλαδή, διαβάλουν στην κοινή γνώμη των χωρών τους αυτούς που θεωρούν αντίπαλους ενώ παράλληλα προωθούν αυτούς που θεωρούν πως θα βοηθήσουν το έργο τους.<br /><br />Η Τουρκία, μετά την εισβολή στη Συρία και την παρουσία στη Λιβύη και τον Καύκασο προβάλλει διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας στην οποία ασκεί πιέσεις τόσο στον Έβρο μέσω υβριδικών μεθόδων όσο και στη Ν.Α. Μεσόγειο. Είναι θέμα χρόνου να ακουστούν οι κατά τόπους μουσουλμανικές κοινότητες στη χώρα μας.<br /><br />Οι κινήσεις αυτές προς το παρόν μοιάζουν αποσπασματικές αλλά όποιος έχει τύχει να μελετήσει τα σχέδια της Ρωσίας του Πούτιν περί του πώς πρέπει να είναι ο πόλεμος τον 21ο αιώνα, έχει μια συνολικότερη εικόνα του τι συμβαίνει. Πόσο μάλλον αν συνδυάσει όλα αυτά με τις ανοιχτές καταγγελίες δυτικών χωρών για ρωσικές παρεμβάσεις μέχρι και τις εκλογές μέσω των κοινωνικών δικτύων και μέσω ενημέρωσης.<br /><br />Για να πάρουμε όμως μια συνολικότερη εικόνα πώς βλέπει η Ρωσία τον πόλεμο κατά τον 21ο αιώνα (και κατά συνέπεια και η σύμμαχός της Τουρκία) πρέπει να λάβουμε υπόψη μας το περίφημο "Δόγμα Γερασίμωφ".<div><br />Το δόγμα Γερασίμωφ (Gerasimov)<br /><br />Το 2013 ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων της Ρωσίας Β. Γερασίμωφ δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο "The Value of Science is in Foresights: The challenge demand rethinking the forms and methods of carrying operations” (MilitaryReview 2016).<br /><br />Τον Οκτώβριο του 2013 ο ίδιος επέβλεψε τη συγγραφή μιας ακόμη ανάλυσης από τους αναλυτές Chekinov και Bogdanov με τίτλο:" The Nature and Content of a New-Generation War” (Bogdanov 2013).<br /><br />Στις μελέτες του Ρωσικού Γενικού επιτελείου του 2013 εξετάζονται μεταξύ άλλων οι περιπτώσεις των συγκρούσεων στο πλαίσιο της "Αραβικής Ανοιξης" και των "Έγχρωμων Επαναστάσεων" όπου διαπιστώνεται πως οι πολεμικές συγκρούσεις στον 21ο αιώνα εμφανίζουν μια δομική αλλαγή: Οι διακηρυγμένες και κλιμακούμενες πολεμικές συγκρούσεις, με σαφώς διαχωρισμένους ρόλους μεταξύ στρατιωτικών και μη ενεργειών ανήκουν στο παρελθόν.<br /><br />Την θέση τους έχουν λάβει ακήρυχτοι πόλεμοι, συνδυασμένες στρατιωτικές και μη ενέργειες με μικρές δυνάμεις που μπορούν να αναπτυχθούν με ταχύτητα και να επιφέρουν πλήγματα ακρίβειας.<br /><br />Στην τελευταία ελληνική έκδοση του Foreign Affairs υπάρχει μια ανάλυση του δόγματος "Γερασίμωφ", του κ. Κ. Χουζούρη Πλωτάρχη του Πολεμικού Ναυτικού με μάστερ στη διπλωματία και διεθνείς σχέσεις και υποψήφιου διδάκτορα στο πανεπιστήμιο του Λανκαστερ. Σε αυτή μεταξύ άλλων επισημαίνεται:<br /><br />"Σε ένα τέτοιο περιβάλλον πολιτικές, οικονομικές, πληροφορικές, πολιτιστικές και άλλες μη στρατιωτικές ενέργειες (ακόμα και η προσφορά ανθρωπιστικής βοήθειας), δύναται να φέρουν απτά πολιτικά αποτελέσματα και πρέπει να θεωρούνται ως αναπόσπαστα στοιχεία των ευρύτερων επιχειρήσεων, πάντα σε συνδυασμό με μικρές και ευέλικτες στρατιωτικές δυνάμεις.<br /><br />Αντικειμενικός σκοπός των ανωτέρω ενεργειών, θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός διαρκώς ενεργού μετώπου το οποίο να διατρέχει το σύνολο της επικρατείας του κράτους στόχου αλλά και το ίδιο το πνεύμα του πληθυσμού, δυσχεραίνοντας το διαχωρισμό μεταξύ στρατιωτικών και μη ενεργειών".<br /><br />Κατά τον Γερασίμωφ, η Ρωσία πρέπει να ακολουθεί έξι στάδια για την εξέλιξη μιας σύγκρουσης.<br /><br />1)Συγκεκαλυμμένες αρχικές επιχειρήσεις. Σχηματισμός δραστήριας αντιπολίτευσης από πολιτικά κόμματα, συνδικαλιστικές οργανώσεις κλπ. με παράλληλη διεξαγωγή πληροφοριακού πολέμου ώστε να διαμορφωθεί το επιθυμητό περιβάλλον.<br /><br />2) Κλιμάκωση: Αύξηση πολιτικής και διπλωματικής πίεσης μέσω οικονομικών κυρώσεων και διακοπή διπλωματικών σχέσεων.<br /><br />3) Έναρξη συγκρούσεων: Έναρξη των συγκρούσεων ανάμεσα στις αντίπαλες ομάδες με μορφή διαδηλώσεων, διαμαρτυριών, δολιοφθορών, δολοφονιών και παραστρατιωτικών συγκρούσεων. Οι συγκρούσεις αυτές θα εκληφθούν ως απειλή για τα συμφέροντα της Ρωσίας προς ανάπτυξη των ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />4) Κρίση: Έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων οι οποίες να συνοδεύονται από διαρκείς διπλωματικές και οικονομικές κινήσεις αλλά και πληροφοριακές επιχειρήσεις.<br /><br />5) Διευθέτηση κρίσης: Μέσω της διευθέτησης θα πρέπει να επέλθουν οι επιθυμητές για τη Ρωσία αλλαγές στην πολιτική στρατιωτική και οικονομική ηγεσία του κράτους στόχου.<br /><br />6) Αποκατάσταση ειρήνης: Στο παρατεταμένο αυτό στάδιο θα επιδιωχθεί ο κατευνασμός των εντάσεων που οδήγησαν στη σύγκρουση".<br /><br />Από τα παραπάνω αλλά και από τα υπόλοιπα παραδείγματα υβριδικών συγκρούσεων, μπορούμε να συνάγουμε οκτώ διακριτές αλλά εν δυνάμει παράλληλες μορφές που δύναται να λάβει ο Υβριδικός Πόλεμος. Αυτές είναι: Συμβατικός πόλεμος, ανορθόδοξος πόλεμος, τρομοκρατία, εγκληματικές ενέργειες, πολιτικές ενέργειες, οικονομικός πόλεμος, πληροφοριακός πόλεμος και κοινωνικά μέσα.<br /><br />Δηλαδή ενέργειες συνδεόμενες με τον πληροφοριακό πόλεμο με σκοπό την εξασφάλιση της υποστήριξης και του ελέγχου του πληθυσμού στην εμπόλεμη περιοχή στο εσωτερικό των εχθρικών ή φιλικών χωρών και της διεθνούς κοινής γνώμης.<br /><br />Εδώ και αρκετά χρόνια στα ελληνικά κοινωνικά δίκτυα αλλά και σε μέσα ενημέρωσης μπορεί κάποιος να διακρίνει πληροφορίες, ειδήσεις και κρίσεις για τις οποίες αν κάποιος εξετάσει τη διαδρομή και τις επιδιώξεις μπορεί να καταλάβει πως είναι κατευθυνόμενες και αποσκοπούν στην αποδυνάμωση της χώρας και της αποτρεπτικής της ισχύος. Πίσω από τις περισσότερες τέτοιες περιπτώσεις συνήθως κρύβονταν και κρύβονται ρωσικά συμφέροντα. Εσχάτως όπως αναφέραμε στην αρχή, ιχνηλατούνται εκ του αποτελέσματος επιδιώξεις που εξυπηρετούν τούρκικα συμφέροντα.<br /><br />Η Τουρκική προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδας εστιάζεται κυρίως στην κοινή γνώμη των χωρών της Ευρώπης αλλά και των ΗΠΑ, όπου η Ελλάδα παρουσιάζεται σαν να τις εκβιάζει και να τις χειραγωγεί προκειμένου να θυσιάσουν το συμφέρον τους για χάρη των ελληνικών και κυπριακών υπερβολικών διεκδικήσεων.<br /><br />Καθώς η Ρωσία και η Τουρκία επιδιώκουν να αναδειχτούν περιφερειακές υπερδυνάμεις οι πράξεις υβριδικού πολέμου σε δυτικές χώρες και κυρίως την Ελλάδα εντείνονται. Η δημοκρατική Δύση δεν έχει πολλούς τρόπους να αντιδράσει. Οι πολίτες οφείλουν να αξιολογούν τις πληροφορίες με βάση τις επιδιώξεις και τις πιθανές συνέπειες.<br /><br />Δεν είναι η πρώτη φορά που λαμβάνουν χώρα μέθοδοι υβριδικού πολέμου. Κατά τη διάρκεια του "Ψυχρού Πολέμου" η ΕΣΣΔ χειραγωγούσε στη Δύση τα περισσότερα Κ.Κ. και τα κινήματα Ειρήνης που ζητούσαν επιτακτικά τον αφοπλισμό. Επιρροή είχε αναπτύξει και σε κάποιες τρομοκρατικές οργανώσεις.<br /><br />Τώρα είναι τα κοινωνικά δίκτυα και τα Fake News που προσδίδουν πολλαπλασιαστική ισχύ σε αυτές τις μεθοδεύσεις. Σαν μέσο αποσταθεροποίησης κυρίως εκ μέρους της Τουρκίας χρησιμοποιούνται οι ριζοσπαστικές ισλαμικές ομάδες που υπάρχουν στις μουσουλμανικές κοινότητες της Δύσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν, τα "Πουτινάκια" και το δόγμα "Γερασίμωφ"...

Του Κώστα Στούπα Αν η Τουρκία επιθυμεί να κερδίσει μια "θερμή" αναμέτρηση με την Ελλάδα πριν ξεκινήσει πρέπει να έχει φροντίσει να...

Διαβάστε την συνέχεια

Πίσω από τον φόβο... Πώς ξεθωριάζουν αθόρυβα οι κόκκινες γραμμές στα ελληνοτουρκικά

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7y6xQ-SKxPTxo1lAOWhzBUtsBLTVaY8ecP5opVXHpwrzgsTtVt9bYbjoHuoicV636qYtwfShMs6In0aD7GECBM0T8Zcx-wynE9ydaTXndjVxRymoXkI564TgFntX3pbnouijDixCcnqo/s803/%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B1%25CE%25BD.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="549" data-original-width="803" height="438" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7y6xQ-SKxPTxo1lAOWhzBUtsBLTVaY8ecP5opVXHpwrzgsTtVt9bYbjoHuoicV636qYtwfShMs6In0aD7GECBM0T8Zcx-wynE9ydaTXndjVxRymoXkI564TgFntX3pbnouijDixCcnqo/w640-h438/%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B1%25CE%25BD.png" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><b>ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛAΚΑΣ</b></h3><div>Ο δικαιολογημένος φόβος που προκαλεί στους ανθρώπους η πανδημία πολλαπλασιάζεται εκθετικά στις περιπτώσεις όπου – όπως στην περίπτωση της Ελλάδας – η πολιτική εξουσία υποχρεώνεται να εφεύρει μπαλώματα για ένα σύστημα Υγείας, το οποίο η ίδια έχει ξεχαρβαλώσει, τεμαχίσει και εκποιήσει. </div>Αυτός ο καθ’ όλα δικαιολογημένος φόβος, ωστόσο, είναι τελικά και το κέρδος που αποκομίζει και αξιοποιεί η κυβέρνηση προκειμένου, πρώτον, να κρύψει τις ευθύνες της για την επιδημιολογική κατάσταση της χώρας και, δεύτερον, για να καλύψει μια σειρά από άλλες επιλογές της, οι οποίες στρέφονται κατά της κοινωνίας και εν τέλει της χώρας. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο φόβος συνοδεύεται από απώλεια όρασης...<br />Μέσα στον φόβο, λοιπόν, η προσοχή της «μάζας» επικεντρώνεται στις προσφερόμενες από τους μηχανισμούς ενημέρωσης ειδήσεις. Οι εν λόγω μηχανισμοί μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα πολλαπλασιάζουν την αποτελεσματικότητά τους είτε με τις ειδήσεις που προβάλλουν είτε με αυτές που θάβουν...<br /><br />Το «Ορούτς Ρέις» είναι εκεί...<div><br />Για παράδειγμα, την τελευταία εβδομάδα έχει εξαφανιστεί από πρωτοσέλιδα και οθόνες κάθε είδηση που αφορά το «Ορούτς Ρέις» και τον στολίσκο των πολεμικών που το συνοδεύει. Κι όμως, το τουρκικό ερευνητικό, παρότι δεν «υπάρχει» στις ελληνικές ειδήσεις, εξακολουθεί μέχρι και αυτή τη στιγμή να πλέει σε θαλάσσια ζώνη ελληνικού ενδιαφέροντος μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου. <br />Παρά το γεγονός ότι δεν «παίζει» στις ειδήσεις, η Τουρκία εξακολουθεί να δημιουργεί τετελεσμένα οικοδομώντας διπλωματική επιχειρηματολογία εν όψει μελλοντικών διευθετήσεων. Την ίδια στιγμή, μέσα στη «θολούρα» της πανδημίας και τον φόβο που προκαλεί, η ελληνική κυβέρνηση έχει φροντίσει να «αμβλύνει» θέσεις εγκαταλείποντας «μαξιμαλιστικές» επιδιώξεις: Η εθνική «κόκκινη γραμμή» δεν είναι πια τα 200 μίλια της ΑΟΖ που δικαιούνται τα ελληνικά νησιά, δεν είναι καν τα 12 ναυτικά των χωρικών τους υδάτων που αναγνωρίζονται από το διεθνές δίκαιο. Η «κόκκινη γραμμή» της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι τα 6 ναυτικά μίλια των υφιστάμενων χωρικών υδάτων. Πέρα από εκεί, άλλωστε, πλέουν το «Ορούτς Ρέις» και τα τουρκικά πολεμικά που το συνοδεύουν...<br /><br />Στα πρώτα πλάνα της επικαιρότητας είναι οι θάνατοι, οι διασωληνωμένοι, οι γεμάτες εντατικές, αλλά και λίγη ελπίδα για τα εμβόλια που έρχονται. Κάποιες άλλες ειδήσεις είναι απλά αναπαραγωγές των ανακοινώσεων κυβερνητικών παραγόντων, όπως αυτή του Νίκου Δένδια: <br />«Κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού στα ΗΑΕ υπέγραψα την Κοινή Διακήρυξη Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης και τη Συμφωνία Κοινής Συνεργασίας στην εξωτερική πολιτική και άμυνα. Οι σχέσεις μας αναβαθμίζονται σε στρατηγικό επίπεδο με στόχο την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα».<br />Σε κάποια εσωτερική σελίδα κάποιων εφημερίδων ίσως βρει ο επιμελής αναγνώστης ότι πίσω από μια τέτοια ανακοίνωση που ενδεχομένως θα δει αυτούσια σε κάποιο τηλεοπτικό «ρεπορτάζ» κρύβεται η καθοδηγούμενη ελληνική εξωτερική πολιτική, η οποία ακολουθεί κατά γράμμα οδηγίες από την Ουάσιγκτον. <br />Οι «σεΐχηδες» των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων είναι πια «φίλοι» των Αμερικανών και χρησιμοποιούνται ως μοχλός πίεσης προς την Άγκυρα, η οποία κάνει τσαλιμάκια. Όπως ακριβώς και η Ελλάδα...<br /><br />Αμερικανικά όπλα </div><div><br />Από τις επιλογές των θεμάτων που διαμορφώνουν την επικαιρότητα, σύμφωνα με την «άποψη» των μεγάλων ΜΜΕ, απουσιάζουν και όλα όσα «τρέχουν» γύρω από τα εξοπλιστικά προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων.<br />Όσο το θέμα της παραβίασης της ελληνικής ΑΟΖ από το «Ορούτς Ρέις» ήταν «ζεστό και επίκαιρο», έπαιζαν στις ειδήσεις τα θέματα των εξοπλισμών – κατά κύριο λόγο με γαλλικά οπλικά συστήματα. Τα ρεπορτάζ έκαναν λόγο για αγορά γαλλικών αεροσκαφών και φρεγατών. Τελικά, παρότι οι συζητήσεις για την προμήθεια γαλλικών πολεμικών πλοίων, τα οποία αξιολογούνται ως άριστα ως προς τις επιχειρησιακές ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού, ήταν πολύ προχωρημένες, η απόφαση της κυβέρνησης ήταν η προμήθεια μόνο των πολεμικών αεροσκαφών Rafale... <br /><br />Αυτό που προφανώς δεν αξιολογήθηκε ως σημαντική είδηση για να «παίξει» στα μεγάλα ΜΜΕ είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση παραδόθηκε συνολικά στην Ουάσιγκτον αφήνοντας στα χέρια της αμερικανικής διπλωματίας την υπόθεση της διαχείρισης της ελληνοτουρκικής έντασης. Αυτή η διαχείριση, όπως είναι γνωστό, γίνεται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και με τους μηχανισμούς που η συμμαχία διαθέτει διασφαλίζοντας και τη μυστικότητα των διευθετήσεων. <br />Υπάρχει άραγε αντάλλαγμα που προσφέρει η ελληνική κυβέρνηση γι’ αυτήν την πυροσβεστική αμερικανική παρέμβαση; Για τα μεγάλα media μάλλον δεν υπάρχει τέτοιο αντάλλαγμα, καθώς οι Αμερικανοί είναι «ανιδιοτελείς» φίλοι μας.<br />Ωστόσο οι ειδήσεις για την αγορά αμερικανικών (αντί γαλλικών) φρεγατών καθώς και η προμήθεια αμερικανικών αεροσκαφών F-35 (μαζί με τα γαλλικά Rafale) δημιουργούν τη βάσιμη υποψία ότι η κυβέρνηση πλήρωσε το αντίτιμο της αμερικανικής «προστασίας».<br /><br />Μέσα στο κλίμα του φόβου, ο οποίος διαιωνίζεται και πολλαπλασιάζεται καθώς ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι η πανδημία είναι μια απειλή με την οποία ο καθένας βρίσκεται αντιμέτωπος, οι «ειδήσεις» περί των μεγάλων ζητημάτων της εξωτερικής πολιτικής της χώρας εξαφανίζονται στη χοάνη της καθημερινότητας. Άλλωστε όλα συνηθίζονται, ακόμη και το ότι η χώρα είναι παραδομένη διά συνθηκών ως αμερικανική βάση από την Κρήτη έως την Αλεξανδρούπολη...<br />Η «μονοθεματική» διαμόρφωση της επικαιρότητας (από τα ΜΜΕ) με ειδήσεις που τελικά υποθάλπουν τον φόβο των ανθρώπων δημιουργεί όλες εκείνες τις απαραίτητες συνθήκες που διευκολύνουν το έργο της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας να επιβάλει τη νεοφιλελεύθερη οικονομική - κοινωνική της ατζέντα σε μια φοβισμένη κοινωνία «διά πυρός και σιδήρου»...</div><div><br /></div><div><a href="http://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πίσω από τον φόβο... Πώς ξεθωριάζουν αθόρυβα οι κόκκινες γραμμές στα ελληνοτουρκικά

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛAΚΑΣ Ο δικαιολογημένος φόβος που προκαλεί στους ανθρώπους η πανδημία πολλαπλασιάζεται εκθετικά στις περιπτώσεις όπου – όπως στην...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η αόρατος αρχή»

<img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5fb7bc3823000049014003a2.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η αναγκαιότητα να καταστούμε πολύτιμοι και να συνδιαλλαγούμε ισότιμα δε σημαίνει αντιαμερικανισμό ή κάθε άλλου είδους «αντί-».</span></h3><b>Μάρκος Τρούλης</b> Διεθνολόγος<br /><br /><div>Δήλωση του Αμερικανού Πρέσβη στην Ελλάδα Τζέφρεϊ Πάϊατ:«Υποστηρίζουμε τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη και την προσήλωση της ελληνικής κυβέρνησης για την επιστροφή στη διπλωματία. Δεν πιστεύω ότι άλλοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ είναι τόσο δεμένοι όσο η Ελλάδα και οι ΗΠΑ στην αρχή πως ό,τι και να γίνει πρέπει να κρατήσουμε την Τουρκία στη Δύση». Ευθύς αμέσως γεννώνται τα ερωτήματα:<br /><br />Ποιος ορίζει «πως ό,τι και να γίνει πρέπει να κρατήσουμε την Τουρκία στη Δύση»;<br /><br />Τι σημαίνει «Δύση»; Συνδέεται με κάποιο «αξιακό σύστημα» ή με τα συμφέροντα κάποιου συγκεκριμένου δρώντος; Και γιατί αυτά τα συμφέροντα να συνάδουν απαραιτήτως με τα συμφέροντα της Ελλάδας;<br /><br />Εν τέλει, γιατί η Ελλάδα να είναι τόσο πρόθυμα πιστή στο ανωτέρω στρατηγικό στόχο;<br /><br />Πόσα ακόμη να θυσιάσει η Ελλάδα στο όνομα ενός «συμφέροντος» άγνωστης προέλευσης;<br /><br />Οι θυσίες μετρώνται ήδη από την περίοδο των Σεπτεμβριανών του 1955, όταν ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ J. F. Dulles δήλωνε «συγκαταβατικά»:«Η ενότητα της βορειοατλαντικής κοινότητας αποτελεί τη βάση της κοινής μας ασφάλειας. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι μπροστά σε αυτό το κοινό επίτευγμα είναι δυνατόν κάποιο πρόβλημα να διαταράξει επί μακρόν την πορεία της ελληνοτουρκικής φιλίας». Ο J. F. Dulles «δεν μπορούσε να πιστέψει» ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να παραμερίσει τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα χάριν της ίδιας της ψυχής, του ελληνισμού της Πόλης ο οποίος εκτοπίστηκε μεθοδευμένα και συστηματικά από το τουρκικό κράτος και παρακράτος δίχως αντίδραση από τον εν Αθήναις «νατοϊκό πυλώνα της ασφάλειας και της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο».<br /><br />Σήμερα η ιστορία επαναλαμβάνεται: «Παραιτηθείτε από δικαιώματα σε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, ενδεχομένως δεχθείτε και την παραχώρηση ορισμένων ενοχλητικών νησίδων-νησιών, αποχωρήστε από την Κύπρο και αποκόψτε τον ελληνισμό στα δύο, χάριν του «υπέρτερου» συμφέροντος», που δεν ξέρουμε ποιον τελικά συμφέρει.<br /><br />Φταίει η υπερδύναμη; Προφανώς και όχι. Όπως επισημάνθηκε και σε προηγούμενο κείμενο, αυτή «τη δουλειά της κάνει». Φταίνε οι εν Ελλάδι «πρόθυμοι», καθώς είναι πολύ πιο εύκολο και βολικό για ένα μεταπρατικό πολιτικό σύστημα, στηριζόμενο σε εύλογα αντίστοιχα μεταπρατικό κεφάλαιο, να χαράζει στρατηγική με ορίζοντα τις εκλογές, παρά με γνώμονα το ελληνικό εθνικό συμφέρον. Ποιος να τρέχει να δημιουργήσει θεσμούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς της εξουσίας… Γιατί να προσθέτουμε προβλήματα στο κεφάλι μας…<br /><br />Το αστείο είναι ότι, στο τέλος της ημέρας, η υπερδύναμη σέβεται πολύ περισσότερο τον κάθε Ερντογάν, που την κοιτάει στα μάτια ζητώντας τα μέγιστα δυνατά ανταλλάγματα για τη χώρα του, ακόμη και όταν το κάνει «άτεχνα» όπως ο συγκεκριμένος. Όταν το αντιληφθεί αυτό η ελληνική πολιτική τάξη, θα θυμηθεί και τη ματαιότητα των υποχωρήσεών της.<br /><br />Κακώς συμμαχούμε με τις ΗΠΑ; Αντιθέτως! Εξάλλου, η προηγηθείσα κριτική αφορά το ελληνικό σύστημα λήψης αποφάσεων και την εκ μέρους του «διαχείριση» των σχέσεων με τις Μεγάλες Δυνάμεις συνολικά. Λόγω γεωγραφίας και ιδιοσυστασίας του εθνικού χώρου, τα ελληνικά συμφέροντα κατά τεκμήριο ταυτίζονται με εκείνα της παγκοσμίως κυρίαρχης ναυτικής δύναμης. Ωστόσο, πως προσερχόμαστε σε αυτή τη διελκυστίνδα της διεθνούς πολιτικής; Τι κομίζουμε και τι αποζητούμε ως αντάλλαγμα; Η συμπόρευσή μας με τον τάδε ή το δείνα «σύμμαχο» είναι νομοτελειακή; Ποιες είναι οι «κόκκινες γραμμές» μας στο πλαίσιο της προσπάθειας συγκράτησης του εξ ανατολών «εταίρου» μας στην Ατλαντική Συμμαχία;<br /><br />Η αναγκαιότητα να καταστούμε πολύτιμοι και να συνδιαλλαγούμε ισότιμα δε σημαίνει αντιαμερικανισμό ή κάθε άλλου είδους «αντί-». Η γραμμή μεταξύ εξαρτησιακής λογικής στη χάραξη της στρατηγικής και ορθολογικά αναπτυσσόμενων πελατειακών σχέσεων είναι διακριτή ή μάλλον θα έπρεπε να είναι για έναν κρατικό μηχανισμό, ο οποίος πλησιάζει πλέον τους δύο αιώνες ύπαρξης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Η αόρατος αρχή»

Η αναγκαιότητα να καταστούμε πολύτιμοι και να συνδιαλλαγούμε ισότιμα δε σημαίνει αντιαμερικανισμό ή κάθε άλλου είδους «αντί-». Μάρκος Τρούλη...

Διαβάστε την συνέχεια

“Το μυστικό της Τουρκίας για την αγορά ρωσικών S-400”

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/07/04/S_400_TURKEY.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/07/04/S_400_TURKEY-696x392.jpg" /></a><br /><br /><div><b>Alexander Lemoin</b>, Observateur Continental <br />Mετάφραση: <b><i>Μ.Στυλιανού</i></b><br />Η απόλυση εκατοντάδων πιλότων μαχητικών F-16 από την τουρκική κυβέρνηση μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 έχει επηρεάσει σοβαρά την επιχειρησιακή λειτουργία της πολεμικής αεροπορίας της χώρας, γεγονός που εξηγεί το ενδιαφέρον της Άγκυρας να αγοράσει ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα το συντομότερο δυνατόν.<br /><br />Αυτό <a href="https://nationalinterest.org/blog/reboot/how-turkey-brought-down-its-own-air-force-172448%2520">έγραψε </a>ο στρατιωτικός αναλυτής Μάικλ Πεκ στο άρθρο του στις σελίδες του αμερικανικού περιοδικού The National Interest. <br /><br />“Η εκπαίδευση στρατιωτικών πιλότων είναι πολύ ακριβή. Σύμφωνα με την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, η εκπαίδευση ενός νέου πιλότου για να πετάξει ένα αεροσκάφος όπως το F-35 κοστίζει 11 εκατομμύρια δολάρια, ενώ η εμπειρία αρκετών ετών ενός βετεράνου πιλότου είναι ανεκτίμητη», δήλωσε ο δημοσιογράφος. <br /><br />Ωστόσο, για πολιτικούς λόγους η κυβέρνηση του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν “έχει καθαρίσει τόσο ριζικά την αεροπορία της για να ξεφορτωθεί τους πιθανόν μη πιστούς πιλότους και εκπαιδευτές που τώρα μετά βίας μπορεί να ελέγξει τα μαχητικά F-16”, συνεχίζει ο ειδικός. <br /><br />Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, η τουρκική κυβέρνηση απέλυσε χιλιάδες στρατιωτικούς για φερόμενους δεσμούς με το κίνημα Χιζμέτ, του Ισλαμικού ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος θεωρείται ένας από τους διοργανωτές και “ιδεολογική έμπνευση” του στρατιωτικού πραξικοπήματος.<br /><br />Σύμφωνα με τον Μάικλ Πεκ, όταν περισσότεροι από 300 Τούρκοι πιλότοι έμειναν άνεργοι, οι αρχές άρχισαν να αναζητούν ειδικούς στο εξωτερικό για να καλύψουν το έλλειμμά τους. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν το αίτημα της Τουρκίας να στείλει εκπαιδευτές πτήσεων και να βοηθήσει τον σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ να εκπαιδεύσει νέους πιλότους των F-16. Στη συνέχεια, η Τουρκία ζήτησε από το Πακιστάν, το οποίο έχει επίσης τέτοιους Αμερικανούς μαχητικούς βομβιστές στις δυνάμεις του, “αλλά το αίτημα δεν απέδωσε”, ανέφερε ο αναλυτής, χωρίς να εξηγήσει τους λόγους για την αποτυχία της Άγκυρας να καθιερώσει συνεργασία με το Ισλαμαμπάντ. <br /><br />Σύμφωνα με τον Μάικλ Πεκ, οι ελλείψεις προσωπικού στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία και η συνακόλουθη μείωση του επιχειρησιακού δυναμικού ώθησαν τη διοίκηση να λάβει ασύμμετρα μέτρα με τη μορφή ταχείας αγοράς αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 από τη Ρωσία. Η εν λόγω σύμβαση υπεγράφη με τη Μόσχα το 2017 και δύο χρόνια αργότερα η Τουρκία απέκτησε το πρώτο μέρος αυτών των αντιαεροπορικών συστημάτων. <br /><br />Το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία τη νύχτα της 15ης-16ης Ιουλίου 2016 άφησε πάνω από 150 νεκρούς και περισσότερους από 2.000 τραυματίες. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, οι τουρκικές αρχές κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία ήρθη τον Ιούλιο του 2018. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διώχθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σε αυτούς περιλαμβάνονται στρατιωτικό προσωπικό, αστυνομικοί, εισαγγελείς και δικαστικά όργανα, δημοσιογράφοι, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εκπρόσωποι άλλων επαγγελμάτων. Ο Ισλαμικός ιεροκήρυκας Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος κατοικεί στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1999, θεωρείται από τις τουρκικές αρχές ως ο ηγέτης του “τρομοκρατικού δικτύου” FET, το οποίο συμμετείχε στην απόπειρα πραξικοπήματος. Η Άγκυρα απαιτεί την έκδοση του Φετουλάχ Γκιουλέν από τις Ηνωμένες Πολιτείες. <br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε στις 25 Οκτωβρίου 2019 το τέλος του πρώτου σταδίου προμήθειας εξαρτημάτων των S-400 στη χώρα. Στο πλαίσιο του πρώτου σκέλους της σύμβασης μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, 30 αεροσκάφη προσγειώθηκαν στην αεροπορική βάση Murted. Οι πρώτες παραδόσεις των S-400 ξεκίνησαν στην Τουρκία στις 12 Ιουλίου 2019. Το δεύτερο στάδιο προμήθειας ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων στους Τούρκους ξεκίνησε στις 27 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου. Ρωσία και Τουρκία υπέγραψαν συμβόλαιο αγοράς των S-400 το 2017. Η Τουρκία έχει αποκτήσει τέσσερα τμήματα αυτών των συστημάτων για 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Το μυστικό της Τουρκίας για την αγορά ρωσικών S-400”

Alexander Lemoin , Observateur Continental Mετάφραση: Μ.Στυλιανού Η απόλυση εκατοντάδων πιλότων μαχητικών F-16 από την τουρκική κυβέρνηση μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τετελεσμένο στη Ρω από την Τουρκία! Στα 6 ναυτικά μίλια το Oruc Reis με βάση τη νέα NAVTEX

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/17/navtex_ro-copy.png"><img height="372" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/17/navtex_ro-copy.png" width="640" /></a><br /><br />Με τη νέα NAVTEX που εξέδωσαν οι Τούρκοι , το ερευνητικό σκάφος Oruc Reis θα πλεύσει ακριβώς 6 ναυτικά μίλια από την Ρω! Αυτό προκύπτει από τον χάρτη που δημοσιεύει το Militaire.gr . Χάρτης που προέρχεται μετά από τη μελέτη της NAVTEX από ειδικούς. Με λίγα λόγια η Τουρκία “ακουμπά” τη “νέα κόκκινη γραμμή” που πρόσφατα είχε ανακοινώσει από το βήμα της Βουλής ο υπουργός Επικρατείας και αποτελεί βεβαίως θέση της κυβέρνησης, αφού αρκετοί ακόμη υπουργοί την υιοθέτησαν!<br /><br />Η Τουρκία κάνει αυτό που ο κ.Σάββας Καλεντερίδης είπε στην <a href="https://www.militaire.gr/oi-sygklonistikes-omoiotites-nagkorno-karampach-kai-ellinotoyrkikon-o-s-kalenteridis-proeidopoiei/">πρόσφατη συνέντευξη του στο Militaire.gr</a> : Προκαλεί τετελεσμένα χωρίς καν να προχωρά σε “θερμά επεισόδια” ή οποιαδήποτε περαιτέρω “τριβή”.<br /><br />Στην Αθήνα, υποθέτουμε ότι θα συνεχίσουν να “κρύβονται” πίσω από το επιχείρημα της αναμονής κυρώσεων από την ΕΕ στις αρχές του επόμενου μήνα. Οι κυρώσεις θα ΄ναι ανούσιες και θα αποτελέσουν μια ευκαιρία για τον Ερντογάν να εμφανιστεί ακόμη πιο αδιάλλακτος. Τίποτα περισσότερο δεν πρόκειται να συμβεί.<br /><br />Το τουρκικό καθεστώς προφανώς και δεν θα παραβιάσει τη “νέα κόκκινη γραμμή” μας. Δεν έχει λόγο να το κάνει… Παίρνει αυτό που θέλει περιορίζοντας τα ελληνικά συμφέροντα στα 6 μίλια…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τετελεσμένο στη Ρω από την Τουρκία! Στα 6 ναυτικά μίλια το Oruc Reis με βάση τη νέα NAVTEX

Με τη νέα NAVTEX που εξέδωσαν οι Τούρκοι , το ερευνητικό σκάφος Oruc Reis θα πλεύσει ακριβώς 6 ναυτικά μίλια από την Ρω! Αυτό προκύπτει από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου – Που "κουμπώνουν" Ελλάδα-Εμιράτα

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/11/mitsotakis_emirata-1.jpg"><img height="337" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/11/mitsotakis_emirata-1-696x367.jpg" width="640" /></a><br /><br />Η δεύτερη, εντός του 2010, επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης, καθώς σηματοδοτεί την μετεξέλιξη μιας συνεταιρικής σχέσης, σε στρατηγική. Τι μεσολάβησε όμως και τα Εμιράτα μετατράπηκαν από οικονομικός εταίρος, σε στρατηγικό συνέταιρο και ενδεχομένως σύμμαχο;<br /><br />Με μία λέξη, ο Ερντογάν! Ο Τούρκος πρόεδρος ωθεί τα Εμιράτα, όπως και άλλες χώρες του αραβικού κόσμου, να συνταχθούν με την Αθήνα, σε έναν αντιτουρκικό άξονα που θα εκτείνεται από τη Μεσόγειο έως την Ερυθρά Θάλασσα, μέχρι και τον Περσικό Κόλπο.<br />Άλλωστε ο Ερντογάν κατηγόρησε και συνεχίζει να κατηγορεί τον πρίγκιπα διάδοχο του θρόνου των Εμιράτων, ότι ενορχήστρωσε το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία, που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2016.<br /><br />Έκτοτε οι σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών έχουν οδηγηθεί στο ναδίρ, με την Τουρκία να υποστηρίζει το Κατάρ και την Μουσουλμανική Αδελφότητα, δύο υπαρξιακές απειλές για το καθεστώς του Άμπου Ντάμπι και των περισσότερων αραβικών κρατών. Συν τοις άλλοις η Τουρκία δια της επέμβασης της στην Λιβύη, κατόρθωσε και πέτυχε σημαντικές νίκες στο πεδίο της μάχης, έναντι του στρατάρχη Χάφταρ, στενού συμμάχου των Εμιράτων και της Αιγύπτου.<br /><br />Επιπλέον, η πρόθεση του Ερντογάν να αυτοανακηρυχθεί ηγέτης του σουνιτικού μουσουλμανικού κόσμου, όπως έδειξε με την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και με το κάλεσμα στους μουσουλμάνους για μποϋκοτάζ των γαλλικών προϊόντως, προκαλεί τις οργισμένες αντιδράσεις τόσο των Εμιράτων, αλλά κυρίως της Σαουδικής Αραβίας, που αποτελεί την προστάτιδα δύναμη των ιερών τόπων του Ισλάμ.<br /><br />Ως εκ τούτου παρατηρείται μία ευθυγράμμιση "των πλανητών και των αστέρων", η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα μετεξελιχθεί σε μία στρατηγικού χαρακτήρα συνεργασία και συμμαχία Ελλάδας και Εμιράτων και όχι μόνο. Διότι η συμμαχία με το Αμπου Ντάμπι ανοίγει τον δρόμο για μια ευρύτερη συνεργασία της Ελλάδος με τους παραδοσιακούς συμμάχους των Εμιράτων, την Σερβία στα Βαλκάνια, την Ινδία στην ινδική ήπειρο και τις δύο ηγέτιδες χώρες του αραβικού κόσμου, την Αίγυπτο και την Σαουδική Αραβία.<br /><br />Ελλάδα και οφέλη<br /><br />Αναρωτιέται και αναγνωρίζει κανείς πόσο θα ωφεληθεί η χώρα μας από μία συμμαχία με τα Εμιράτα, σε τομείς "χαμηλής πολιτικής" όπως ο τουρισμός και το real estate, όσο και σε τομείς "υψηλής πολιτικής", ειδικά στην ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο και στην Μεσόγειο. Μπορεί ακόμα να ωφεληθεί σε μία έκβαση της λιβυκής κρίσης που να εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα, ειδικά σε ότι αφορά το μέλλον του παράνομου μνημονίου για τις θαλάσσιες ζώνες που υπέγραψε η Τουρκία με τον εγκάθετο της στην Τρίπολη.<br /><br />Άλλωστε η Ελλάδα μπορεί να προσφέρει ουκ ολίγα "ανταλλάγματα" στα Εμιράτα, με την εκπαίδευση με μία από τις αξιόμαχες πολεμικές αεροπορίες της υφηλίου, την συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, ιδίως στον ναυπηγοεπισκευαστικό τομέα, τις επενδύσεις σε "παρθένα γη", όπως τα ξενοδοχεία ή το Ελληνικό. Ανοίγεται, εν ολίγοις, ένα πεδίο δόξης λαμπρόν για τις δύο πλευρές. Υπάρχει άραγε το σχέδιο και η σοβαρότητα εκ μέρους της Ελλάδας να αξιοποιήσει την συνεργασία με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στο έπακρον, με τη μορφή μια στρατηγικής συμμαχίας; Ο καιρός θα δείξει!<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου – Που "κουμπώνουν" Ελλάδα-Εμιράτα

Η δεύτερη, εντός του 2010, επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης, καθώς σηματοδοτεί την μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα μας ξελασπώσει η δαπανηρή διπλωματία των εξοπλισμών;

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/11/phantom-slpress.gr_.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/11/phantom-slpress.gr_-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Καπούτσης Χρήστος</b><br />Η Τουρκία, στον τομέα της εξωτερικής και εξοπλιστικής πολιτικής, έχει διαχρονικά αποδείξει, ότι διαθέτει συνέπεια λόγων και έργων, ότι υλοποιεί σε βάθος χρόνου της υποσχέσεις της, δηλαδή δεν "μπλοφάρει". Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν είναι ειλικρινής στα όσα δηλώνει, σχετικά με την προώθηση στα πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής, τα νεοοθωμανικά οράματα της "Γαλάζιας Πατρίδας", της αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης και την "εξαφάνιση" της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος οι υπουργοί Εξωτερικών Μ. Τσαβούσογλου και Άμυνας Χ. Ακάρ και ο φιλοερντογανικός τύπος. Τις τελευταίες μέρες, υπάρχουν στοχευμένα δημοσιεύματα στον τουρκικό τύπο, σε εφημερίδες που απηχούν κυρίως τις απόψεις του σκληρού πυρήνα του συστήματος εξουσίας του Ερντογάν, που εντάσσονται στην πολιτική προπαγάνδας (ψυχολογικές επιχειρήσεις με στόχο να προκαλέσουν φόβο, πανικό και ένα ηττοπαθές κλίμα), με στόχο την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />"Η Δυτική Θράκη μπορεί να γίνει σαν τον Καραμπάχ", αυτός είναι ο τίτλος άρθρου γνωστής φιλοερντογανικής εφημερίδας. Και σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η Τουρκία θα μπορούσε να δημιουργήσει ζήτημα στην Ελλάδα, και στην περιοχή της Θράκης, που να θυμίζει το Ναγκόρνο-Καραμπάχ.<br /><br />Η Τουρκία, χωρίς καν διπλωματικά προσχήματα, στοχοποιεί ελληνικά νησιά ζητώντας την αποστρατιωτικοποίησή τους. Στο στόχαστρο της Τουρκίας είναι τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, η Θάσος, η Μεγίστη, ο Άγιος Ευστράτιος, τα Ψαρά, η Σαμοθράκη, η Λήμνος, η Λέσβος, η Χίος, η Ικαρία, η Σάμος, η Αστυπάλαια, η Κάλυμνος, Πάτμος, Κως και η Ρόδος!<br />Επίσης, σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu , ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ, δήλωσε ότι, «Η Τουρκία θα συνεχίσει τις έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με το πρόγραμμά της και θα προστατεύσει τα δικαιώματά της».<br /><br />Αναφερόμενος στην Κύπρο, ο Χουλουσί Ακάρ τη χαρακτήρισε "εθνικό ζήτημα" και τόνισε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να εκπληρώνει τις ευθύνες που απορρέουν από τον ρόλο της εγγυήτριας δύναμης. Πρόσθεσε, επίσης, ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν πρόκειται να αποδεχθεί τετελεσμένα που θα παραβιάζουν τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων. Και σημείωσε ότι, Ελλάδα και ελληνοκυπριακή διοίκηση, δεν θα πρέπει να ξεχνούν το 1922, ούτε το 1974.<br /><br />Η εδαφική ακεραιότητα δεν είναι δεδομένη<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση, αξιολογεί την Τουρκική απειλή, ως ιδιαιτέρως σοβαρή. Η εδαφική ακεραιότητα της χώρας, δεν είναι πλέον δεδομένη καθότι, οι αξιώσεις της Τουρκίας, ιταμές μεν, αλλά είναι και πολύ συγκεκριμένες. Η Τουρκία επιδιώκει την ανατροπή του υφιστάμενου συνοριακού (νομικού και κυριαρχικού) καθεστώτος στο Αιγαίο, με την απειλή ή και τη χρήση στρατιωτικής βίας, ενώ ακόμη χειρότερα, για τον κυπριακό ελληνισμό, είναι τα σχέδια του Ερντογάν για την Κύπρο. Η διχοτόμηση της Κύπρου, που προωθεί ο Ερντογάν, όπως ανακοίνωσε από την Αμμόχωστο, αποτελεί το πρώτο βήμα προς τον πλήρη έλεγχο, πολιτικό και στρατιωτικό, της Κύπρου.<br /><br />Και μία σημαντική εξέλιξη είναι, ότι κάποιοι "αφελείς" των Αθηνών διαπίστωσαν, επιτέλους, ότι η ΕΕ, κυρίως η Γερμανία, δεν "ενοχλούνται" από τις παράνομες, επιθετικές και σαφώς επεκτατικές πολιτικο-στρατιωτικές δραστηριότητες της Τουρκίας στο Αιγαίο και την ΑΟΖ της Κύπρου. Το γεγονός ότι η Ελλάδα και η κυπριακή Δημοκρατία, ανήκουν στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ και απειλούνται ευθέως, από την Τουρκία, αφήνει τους Ευρωπαίους εταίρους μας, με πρώτη τη Γερμανία παγερά αδιάφορους! Και φυσικά το ΝΑΤΟ "σφυρίζει" φάλτσα, αλλά εμμονικά φιλοτουρκικά.<div><br />Διπλωματία των εξοπλισμών<br /><br />Μέσα σε αυτό το δυσμενές για την χώρα μας, διεθνοπολιτικό κλίμα, η κυβέρνηση αποφάσισε να "ενεργοποιήσει", την διπλωματία των εξοπλισμών. "Ανοίγει επαφές" για την προμήθεια οπλικών συστημάτων με γαλλικές και αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος των Ένοπλων Δυνάμεων και κυρίως, να "αγοράσει" παράλληλα και διεθνή πολιτικό-στρατιωτική υποστήριξη από τις ΗΠΑ και την Γαλλία.<br /><br />Σημαντική θα είναι λοιπόν, η ενίσχυση της επιχειρησιακής ικανότητας της Πολεμικής μας Αεροπορίας, εφόσον υλοποιηθεί ο σχεδιασμός της κυβέρνησης και ενταχθούν στη δύναμή της, τα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη, το γαλλικής κατασκευής Rafale και το αμερικανικής F-35 και εφόσον ολοκληρωθεί εντός των προβλεπόμενων ημερομηνιών η αναβάθμιση των MIRAZE 2000-5 και των F-16 VIPER.<br /><br />Ήδη, είναι σε εξέλιξη οι διαδικασίες για τη προμήθεια 18 δικινητήριων γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών τύπου Rafale (έξι καινούρια και 12 ελαφρώς μεταχειρισμένα). Στη συμφωνία προβλέπεται ότι θα αναβαθμιστούν τα 12 μεταχειρισμένα Rafale τα οποία έχει υπό παραγγελία η Ελλάδα και θα αρχίσουν τα παραδίδονται το 2021. Μάλιστα, θα διαθέτουν και βλήματα αέρος-αέρος Meteor τεχνολογίας ramjet με ακτίνα δράσης περί τα 110 χλμ., καθώς και με βλήματα MICA NG.<br /><br />Το κόστος απόκτησης των 18 μαχητικών έκδοσης Rafale F3R υπολογίζεται στα 1,9 δισ. ευρώ συμπεριλαμβανομένου αρχικού πακέτου τεχνικής υποστήριξης και εκπαίδευσης (συμπεριλαμβάνεται και ένας εξομοιωτής εδάφους), ενώ στα 500 εκατομμύρια ευρώ θα κοστίσει ο εξοπλισμός τους με τα λεγόμενα "έξυπνα" βλήματα.</div><div><br />F-35 και F-16 Viper<br /><br />Τα υπερσύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη πέμπτης γενιάς τύπου F-35 (Στελθ), περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού της πολεμικής Αεροπορίας. Η ελληνική κυβέρνηση με επιστολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος (Letter of Request - LOR) που συντάχθηκε από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, απευθύνθηκε επισήμως στην Ουάσιγκτον ζητώντας να προχωρήσει άμεσα η αγορά 18 με 24 αεροσκαφών F-35.<br /><br />Στην επίσημη ελληνική επιστολή, μεταξύ άλλων, αναφέρονται και τα εξής: «Η απόφαση για είσοδο (σσ της Ελλάδας) στο πρόγραμμα του F-35 Joint Strike Fighter θα βασιστεί σε μια ποικιλία παραγόντων όπως το πρόγραμμα παράδοσης των μαχητικών, το πλάνο αποπληρωμής, η διαμόρφωση των αεροσκαφών και ένας πιθανός συνδυασμός για την απόκτηση συνολικά 18-24 τζετ (καινούριων ή μεταχειρισμένων από την αμερικανική πολεμική αεροπορία, αν είναι διαθέσιμα)». Το κόστος των καινούργιων F-35 Joint Strike Fighter, υπολογίζεται στα 100 εκατομμύρια δολάρια το ένα.<br /><br />Με αρκετή χρονοκαθυστέρηση, προχωρά(;) το τρέχον πρόγραμμα αναβάθμισης F-16V GR, προϋπολογισθέντος μέγιστου κόστους 1,528 δισ. δολάρια. Tα αναβαθμισμένα F-16 VIPER , θα διαθέτουν ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA), σύγχρονα συστήματα επικοινωνίας LINK 16, εξελιγμένες βόμβες αέρος-αέρος, σύγχρονους αισθητήρες αλλά και προηγμένα συστήματα ασφαλείας.<br /><br />Το κόστος των παραπάνω, συνολικά, εκτιμάται ότι δεν τα υπερβεί τα 7 δισεκ. ευρω. Ωστόσο, πρόκειται για τεράστια δαπάνη από τον κρατικό προϋπολογισμό, για την αμυντική θωράκιση της χώρας και μάλιστα, εν μέσω πανδημίας λόγω κορονοϊού και αυξημένων δαπανών στον τομέα της υγείας, αλλά και λόγω εγγενών προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας, που έχουν επιδεινωθεί και από την γενικότερη οικονομική κρίση. Άρα, το επιτακτικό πρόγραμμα ενίσχυσης της πολεμικής μας Αεροπορίας, πιθανόν να μείνει στα χαρτιά, λόγω κόστους. Ίδωμεν...</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Θα μας ξελασπώσει η δαπανηρή διπλωματία των εξοπλισμών;

Καπούτσης Χρήστος Η Τουρκία, στον τομέα της εξωτερικής και εξοπλιστικής πολιτικής, έχει διαχρονικά αποδείξει, ότι διαθέτει συνέπεια λόγων κα...

Διαβάστε την συνέχεια

H Τουρκία έχει παγιδευτεί στη Λιβύη - Ο ρόλος των "Μεγάλων Δυνάμεων" στην Α. Μεσόγειο

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2020-05/%CE%9B%CE%B9%CE%B2%CF%8D%CE%B7_1.jpg?itok=09oiP2TW" width="640" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Ειδική ανάλυση - Το "θανάσιμο" λάθος της Τουρκίας<br />ΗΤουρκία αντιτίθεται στην διαδικασία των συνομιλιών ειρήνευσης για τη Λιβύη, αφού τυχόν ευόδωσή τους θα έχει ως αποτέλεσμα την μείωση της επιρροής της στη χώρα και το πιθανότερο κατάργηση στην πράξη του περίφημου τουρκολιβυκού συμφώνου για την χάραξη της ΑΟΖ.<br /><br />Αποτελεί αλήθεια ότι η Ιστορία διδάσκει αλλά και επαναλαμβάνεται.<br /><br />Ιστορικά η Ελλάδα νίκησε την Τουρκία, όταν είχε συμμάχους και οι σύμμαχοί της είχαν να κερδίσουν από την τουρκική ήττα.<br /><br />Αυτό έγινε τόσο στην Επανάσταση του 1821 όσο και στον Α Βαλκανικό πόλεμο. <br /><br />Έτσι οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής, Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία εδραίωσαν την Επανάσταση του 1821 με τη ναυμαχία του Ναυαρίνου και τη συντριβή του τουρκοαιγυπτιακού στόλου του Ιμπραήμ, αφού επιθυμούσαν να δημιουργηθεί ένα ελληνικό κράτος ελεγχόμενο από αυτές . <br /><br />Με αυτό τον τρόπο θα συρρίκνωναν την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Βαλκανική, ενώ θα είχαν ένα χρήσιμο σύμμαχο, την Ελλάδα, να εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους στην περιοχή. <br /><br />Αναφορικά δε με τον Α Βαλκανικό πόλεμο Ελλάδα, Σερβία, Μαυροβούνιο και Βουλγαρία συμμάχησαν κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με όρο, όποιος από τους ανωτέρω συμμάχους καταλάμβανε έδαφος από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αυτό αυτεπάγγελτα του ανήκε. <br /><br />Αποτέλεσμα ήταν οι Τούρκοι να διασπείρουν τις δυνάμεις τους και να αδυνατούν να ενισχύσουν με εφεδρικές δυνάμεις ένα μέτωπο, μεταγγίζοντας δυνάμεις από ένα άλλο. <br /><br />Ουσιαστικά επαληθεύτηκε η ρήση, όταν ως αμυνόμενος προσπαθείς να φυλάξεις όλα τα εδάφη σου στο τέλος καταλήγεις να μην φυλάς σωστά κανένα, αφού θα είσαι αναγκασμένος να διασπείρεις τις δυνάμεις σου και δεν θα τηρείς αξιόλογες εφεδρείες.<br /><br />Ανάλογα ξεκίνησε και η Μικρασιατική εκστρατεία, με τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής να επιθυμούν μία πιό αδύναμη Τουρκία. <br /><br />Όταν όμως η μικρή Ελλάδα προχώρησε πέρα από την ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης και κατάφερε να φτάσει έξω από την Άγκυρα, οι Μεγάλες Δυνάμεις την εγκατέλειψαν και βοήθησαν τον Κεμάλ, αφού δεν επιθυμούσαν η Ελλάδα να καταλύσει το τουρκικό κράτος. <br /><br />Αν αυτό συνέβαινε τότε αντί μιάς μικρής Ελλάδας και μιάς ασθενούς Τουρκίας, οι Μεγάλες Δυνάμεις θα είχαν απέναντί τους μία νέα περιφερειακή δύναμη την Μεγάλη Ελλάδα, η οποία θα κατείχε μία εξαιρετικά στρατηγική θέση στη νότια Βαλκανική και στη Μικρά Ασία και αυτό δεν το ήθελαν. <br /><br />Η Ιστορία άλλωστε έχει αποδείξει ότι όποιος κατάφερε να επικρατήσει και στις δύο ακτές του Αιγαίου, δημιούργησε Αυτοκρατορία.<br /><br />Ο Μέγας Αλέξανδρος κυριάρχησε αρχικά σε Ελλάδα και Μικρά Ασία και δημιούργησε την τεράστια Ελληνική Αυτοκρατορία του. <br /><br />Στη συνέχεια οι Ρωμαίοι, το Βυζάντιο, η Οθωμανική Αυτοκρατορία δημιουργήθηκαν αφού κατάφεραν να εξουσιάσουν τον τωρινό Ελλαδικό χώρο και την Μ. Ασία.<br /><br />Καταλήγω λέγοντας ότι τις εκάστοτε Μεγάλες Δυνάμεις τις συμφέρει στις δύο ακτές του Αιγαίου να μην κυριαρχήσει ποτέ είτε η Τουρκία, είτε η Ελλάδα.<br /><br />Θέλουν να υπάρχουν δύο χώρες, αντίπαλοι προκειμένου να τις εξουσιάζουν κατά την πάγια προσφιλή τακτική του «διαίρει και βασίλευε». <br /><br />Από αυτό προσπαθεί να αυτονομηθεί η Τουρκία σήμερα, προσπαθώντας να γίνει περιφερειακή δύναμη, ποντάροντας στην αντιπαλότητα ΗΠΑ και Ρωσίας και ακροβατώντας ανάμεσά τους, στο μεγάλο πληθυσμό, έκταση και γεωγραφική της θέση, στην ραγδαία ανάπτυξη της πολεμικής της βιομηχανίας, στους χρηματοδότες της με πρώτο και καλύτερο το Κατάρ, αλλά και σε συμμαχίες της, κυρίως με το πυρηνικό Πακιστάν και το Αζερμπαιτζάν. <br /><br />Αναφορικά με τη δημιουργία συμμαχιών η Τουρκία προσπαθεί να δημιουργήσει συμμαχίες στη Β. Αφρική (Αλγερία, Τυνησία πρωτίστως), στην Ανατολική Αφρική (Σομαλία όπου έχει στρατιωτική βάση και εκπαιδεύει τον Σομαλικό στρατό) και στα Βαλκάνια (Αλβανία πρωτίστως και τουλάχιστον εξασφαλίζοντας ευμενή ουδετερότητα Σκοπίων, Σόφιας), ενώ έχει αναλάβει την «προστασία» των Παλαιστινίων. <br /><br />Τέλος την Τουρκία στηρίζουν η Μ. Βρετανία η οποία να μην ξεχνάμε έχει τις βάσεις της στην Κύπρο και η οποία είχε άκρως φιλοτουρκική στάση σε ΑΤΤΙΛΑ 1 και 2 στην Κυπριακή τραγωδία του 1974 και η Γερμανία η οποία πουλάει αφειδώς οπλικά συστήματα στην Τουρκία. <br /><br />Ο τουρκικός σχεδιασμός της «Γαλάζιας πατρίδας» υπερβαίνει κατά πολύ τις τουρκικές επιδιώξεις στο Αιγαίο και την ΝΑ Μεσόγειο και φθάνει μέχρι τη δημιουργία μιάς τουρκικής συμμαχίας κρατών η οποία θα επεκτείνετε από την Τουρκία-Παλαιστινιακό κράτος-Λιβύη-Τυνησία-Αλγερία, αποκόπτοντας την ΕΕ από την Αφρική και δημιουργώντας και διαχειριζόμενη κατά το συμφέρον της πολλά προβλήματα, όπως μεταναστευτικά, οικονομικά, γεωπολιτικά στη Μεσόγειο, αντιδιαστελλόμενη τα αντίστοιχα της ΕΕ.<br /><br />Στην επίτευξη των ανωτέρω, συντελεί κυρίως η αμερικανική εξωτερική πολιτική του Τραμπ, η θητεία του οποίου όμως έληξε και ο οποίος επιθυμεί οι ΗΠΑ να αποσυρθούν από περιφερειακά μέτωπα και συρράξεις που κοστίζουν αίμα και χρήμα. <br /><br />Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία αποτελούν ζωντανά παραδείγματα της αμερικανικής απόσυρσης. <br /><br />Έτσι οι ΗΠΑ φαίνεται να είχαν εξουσιοδοτήσει τον φιλόδοξο Ερντογάν με - αλήθεια είναι- διευρυμένη ελευθερία κινήσεων, να κάνει τη βρώμικη δουλειά. <br /><br />Όμως ο πάντα ανατολίτης Τούρκος, είναι άπληστος και για αυτό όπως είπαμε ακροβατεί μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ. <br />Η ανακάμπτουσα Ρωσία του Πούτιν επιθυμεί τη διάλυση του ΝΑΤΟ στη νοτιανατολική του πτέρυγα για εξυπηρέτηση των συμφερόντων του σε Μ. Ανατολή, Βαλκανική, Β.Αφρική.<br /><br />Έτσι η Ρωσία εξοπλίζει με τους S-400 και «συνεννοείται» με την Τουρκία, δημιουργώντας μια «λυκοφιλία» με την Άγκυρα.<br /><br />Το θανάσιμο στρατιωτικό λάθος της Τουρκίας<br /><br />Η Τουρκία έχει ανοιχτεί μέχρι στιγμής σε τρία εξωτερικά μέτωπα, της Συρίας και της Λιβύης και του Ναγκόρνο Καραμπάχ, με το δεύτερο, εκείνο της Λιβύης, να μην έχει κλείσει, αφού οι συζητήσεις ειρήνευσης με την αιγίδα του ΟΗΕ βρίσκονται σε εξέλιξη μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών.<br /><br />Η Τουρκία αντιτίθεται στην όλη διαδικασία, αφού τυχόν ευόδωση των συνομιλιών ειρήνευσης για τη Λιβύη, θα έχει ως αποτέλεσμα την μείωση της επιρροής της στη χώρα και το πιθανότερο κατάργηση στην πράξη του περίφημου τουρκολιβυκού συμφώνου για την χάραξη της ΑΟΖ.<br /><br />Η Τουρκία επί του παρόντος τηρεί στάση αναμονής σε στρατιωτικό επίπεδο αναφορικά με τη Λιβύη, αφού στις ΗΠΑ έχασε τις εκλογές ο Τράμπ και συνεπώς ο Μπάϊντεν αναμένεται μαζί με την ΕΕ να "κόψουν τα φτερά" του Ερντογάν αναφορικά με τα σχέδια του στη Μεσόγειο.<br /><br />Άλλωστε, Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος-Γαλλία-ΗΑΕ στις 11 Μαίου υιοθέτησαν κοινή διακήρυξη με την οποία καταδικάζουν την τουρκική προκλητικότητα στην ανατολική Μεσόγειο και την συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης, ενώ καλούσαν την Τουρκία να σεβαστεί τα θαλάσσια κυριαρχικά δικαιώματα των χωρών στην περιοχή.<br /><br />Αλλά και το Ισραήλ έχει πάρει θέση κατά της Τουρκίας αναφορικά με τα επεκτατικά επιθετικά της σχέδια στη Μεσόγειο.<br /><br />Ο Ερντογάν βρίσκεται σε δεινή θέση αναφορικά με τη στάση που θα ακολουθήσει στη Λιβύη και εξηγώ.<br />Η λογική που υπαγορεύεται από τα παραπάνω επιτάσσει την ουσιαστική απόσυρση των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων από τη Λιβύη. <br /><br />Και αν ακόμη κάποιες από τις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις παραμείνουν στη χώρα με κάποιο «πρόσχημα», η τουρκική επιρροή θα είναι περιορισμένη και το όραμα του παράνομου τουρκολιβυκού συμφώνου για την ΑΟΖ θα παραμείνει απραγματοποίητο.<br /><br />Στην περίπτωση εκείνη, που ο υπερφίαλος Ερντογάν πέραν πάσης λογικής, θελήσει να επιβάλει τετελεσμένα στη Λιβύη, τότε οι Τούρκοι θα βρεθούν αναγκασμένοι να διεξάγουν επιχειρήσεις εκεί, γεγονός που σημαίνει ότι θα «σπάσουν» το στόλο τους στα 2. <br /><br />Ένα μέρος του θα είναι στις Λυβικές ακτές, μακριά από τα τουρκικά αεροδρόμια και λιμάνια και ένα άλλο στην Τουρκία. <br /><br />Ελλάδα, Αίγυπτος και Γαλλλία μπορούν να αποκλείσουν και να αποκόψουν τον τουρκικό στόλο που βρίσκεται στη Λιβύη, απλά «γεμίζοντας» με τα πλοία τους την περιοχή Κρήτης-Αιγύπτου και επιβάλλοντας αρχικά ναυτικό αποκλεισμό της Λιβύης, απαιτώντας την υπογραφή Συμφωνίας με την Τουρκία σύμφωνα με το πνεύμα της κοινής τους διακήρυξης της 11 Μαίου 2020. <br /><br />Οι ΗΠΑ εκτιμώ ότι θα παρέμβουν ζητώντας αυτοσυγκράτηση, αποκλιμάκωση και επίτευξη συμφωνίας στη Λιβύη.<div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

H Τουρκία έχει παγιδευτεί στη Λιβύη - Ο ρόλος των "Μεγάλων Δυνάμεων" στην Α. Μεσόγειο

Παναγιώτης Νάστος Ειδική ανάλυση - Το "θανάσιμο" λάθος της Τουρκίας ΗΤουρκία αντιτίθεται στην διαδικασία των συνομιλιών ειρήνευσης...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιστολή-"φωτιά" Εμφιετζόγλου για αμερικανικές φρεγάτες & Fremm.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2020-09/%CF%86%CF%81%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CF%84%CE%B1%20FREMM.jpg?itok=9oVGhDUr" width="640" /><br /><br />Έντονο προβληματισμό για την ετοιμότητα του πολεμικού ναυτικού προκαλεί η ανοιχτή επιστολή του Δρ Πρόδρομου Εμφιετζόγλου<br /><br />Με νέα επιστολή του προς τον πρόεδρο της Βουλής αλλά και τους 300 βουλευτές ο Δρ Πρόδρομος Εμφιετζόγλου ,επισημαίνει ξανά την υπερεπείγουσα ανάγκη ενίσχυσης του ελληνικού Στόλου και αναφέρεται στις πληροφορίες και τις διαρροές των τελευταίων ημερών για το ενδεχόμενο απόκτησης αμερικανικών MMSC!<br /><br />Ο κ.Εμφιετζόγλου γράφει ότι οι πληροφορίες που υπάρχουν για τα συγκεκριμένα πλοία αν μη τι άλλο προβληματίζουν και τονίζει ότι αυτή τη στιγμή, η μόνη εφικτή αλλά και αξιόπιστη λύση για άμεση ενίσχυση του Στόλου είναι η απόκτηση δύο φρεγατών Fremm.<br /><br />Αναλυτικά η επιστολή:<a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2020-11/emfietzoglou_epistoli_Screenshot-2020-11-21-at-8.54.03-AM.png"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2020-11/emfietzoglou_epistoli_Screenshot-2020-11-21-at-8.54.03-AM.png?itok=6RnAhc8w" /></a> <a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2020-11/emfietzoglou_epistoli_Screenshot-2020-11-21-at-8.54.15-AM.png"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2020-11/emfietzoglou_epistoli_Screenshot-2020-11-21-at-8.54.15-AM.png?itok=o4c3e17D" /></a><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2020-11/emfietzoglou_epistoli_Screenshot-2020-11-21-at-8.54.26-AM.png"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2020-11/emfietzoglou_epistoli_Screenshot-2020-11-21-at-8.54.26-AM.png?itok=Eike9CEY" /></a><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Επιστολή-"φωτιά" Εμφιετζόγλου για αμερικανικές φρεγάτες & Fremm.

Έντονο προβληματισμό για την ετοιμότητα του πολεμικού ναυτικού προκαλεί η ανοιχτή επιστολή του Δρ Πρόδρομου Εμφιετζόγλου Με νέα επιστολή του...

Διαβάστε την συνέχεια

Στη δημοσιότητα το σχέδιο της Άγκυρας κατά Ελλάδας-Κύπρου

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2020-11/57b63e3c-bbff-4d0d-9310-b23080de719f.jpg?itok=6a1qPJEv" width="640" /><br /><br />Η Άγκυρα εκτιμάται ότι “μαγειρεύει” νέες εξελίξεις στο θέμα της ΑΟΖ στην Α.Μεσόγειο μετά την ίδρυση κέντρου ερευνών ναυτικού δικαίου.<br /><br />Το κέντρο αυτό έχει μία και μόνο αποστολή, την στήριξη του παράνομου σχεδίου της “Γαλάζιας Πατρίδας” και μιας πιθανής προσπάθειας ανακήρυξης ΑΟΖ εις βάρος Ελλάδος και Κύπρου.<br /><br />Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει διεθνή σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας, αλλά ιδρύει ξαφνικά ένα κέντρο που θα εξάγει νομικά στηρίγματα στο σαθρό σχέδιο της δήθεν Γαλάζιας Πατρίδας, προετοιμάζοντας το έδαφος για νέες τουρκικές προκλήσεις.<br /><br />Πρόκειται για ένα ίδρυμα που θα ετοιμάζει κατά παραγγελία νομικές δικαιολογίες στα όποια σχέδια ετοιμάζει να υλοποιήσει το στυγνό καθεστώς της Άγκυρας το επόμενο διάστημα, εκτιμώντας παράλληλα ότι ο διεθνής περίγυρος είναι αρνητικός στα σχέδια αυτά.<br /><br />Το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας όρισε το μέλος της Νομικής Σχολής του και καθηγητή Δρ. Ο Hakan Karan, ως επικεφαλή του κέντρο ναυτικού δικαίου, το οποίο θα ασχοληθεί με ζητήματα που σχετίζονται με την ναυτική νομική δικαιοδοσία και την πολιτική της Τουρκίας, κάνοντας χρήση επιστημονικών εγγράφων που θα δημοσιευτούν, αναφέρουν τουρκικές δημοσιογραφικές πηγές.<br /><br />Παράλληλα υπογράφηκε το πρωτόκολλο ίδρυσης του τουρκικού Κέντρου Ερευνών Ναυτικού Δικαίου.<br /><br />Η επιστημονική έρευνα θα διεξαχθεί στον τομέα της θαλάσσιας νομοθεσίας και πολιτικής με το Κέντρο Ερευνών για το Θαλάσσιο Δίκαιο (DEHUKAM) που ιδρύθηκε από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας (AU).<br /><br />Το πρωτόκολλο ίδρυσης του DEHUKAM υπογράφηκε από τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου της Άγκυρας Δρ. Necdet Ünüvar, τον Τούρκο υπουργό δικαιοσύνης Zekeriya Birkan και τον ΥΦΕΞ Yavuz Selim Kıran, σε ειδική τελετή στην σχολή Νομικών Σχέσεων.<br /><br />Ο Ünüvar είπε: “πιστεύω ότι το DEHUKAM θα ​​παράγει πολύτιμες πληροφορίες τόσο από άποψη γνώσης όσο και στον τομέα ανταλλαγής εμπειριών, ενώ θα δημοσιεύει πολύ σημαντικά έγγραφα σχετικά με θέματα ναυτικής νομοθεσίας στη χώρα μας. Κάθε βήμα που πρέπει να ληφθεί θα πρέπει να βασίζεται στη γνώση και σε αυτό το σημείο, το Κέντρο Έρευνας Ναυτικού Δικαίου θα είναι το πιο σημαντικό κέντρο της χώρας από άποψης πληροφοριών. Το DEHUKAM θα ​​είναι επίσης ο κορυφαίος θεσμός που θα ασχολείται με το ναυτικό δίκαιο”.<br /><br />Το σχέδιο που θα στηρίζει το εν λόγω ινστιτούτο, θα είναι η προώθηση της ιδέας μιας μονομερούς επέκτασης των χωρικών υδάτων της χώρας πέρα από την Ανατολία σε περιοχές όπου έχει η Άγκυρα στρατηγικό και ενεργειακό ενδιαφέρον.<br /><br />Για την ακρίβεια, αυτό φαίνεται να αντικατοπτρίζουν και οι σημερινές διαφορές της Τουρκίας με την Ελλάδα και την Κύπρο για τους υπεράκτιους ορυκτούς πόρους στην περιοχή, ανέφερε πρόσφατα Αμερικανός ειδικός με επιρροή στα κέντρα λήψης αποφάσεων στις ΗΠΑ.<br /><br />Ο Δρ Ryan Gingeras, αναπληρωτής καθηγητής στο Ναυτικό Μεταπτυχιακό Σχολείο του Μοντερέι της Καλιφόρνια, είχε τονίσει ότι η ιδέα είναι σχετικά νέα στην τουρκική στρατηγική σκέψη, αλλά αντικατοπτρίζει μια ιδεολογική θέση που κατέχουν αρκετοί υψηλόβαθμοι αξιωματικοί στο στρατό εδώ και χρόνια.<br /><br />“Η “Γαλάζια πατρίδα” είναι αναμφισβήτητα σχεδιασμένη από τουρκικούς κυβερνητικούς κύκλους. Εννοείται ότι αποτελεί κάτι περισσότερο από ένα είδος σλόγκαν ή φράση που αποσκοπεί στον καθορισμό των τουρκικών συμφερόντων», είχε δηλώσει πρόσφατα ο Gingeras.Τα σχέδια του Ερντογάν στην Α.Μεσόγειο σε συνδυασμό με αυτά της Μουσουλμανικής αδελφότητας κατά των χωρών της περιοχής, θα στοχοποιήσουν την Τουρκία από τις χώρες της περιοχής και τον διεθνή παράγοντα. Στο τέλος ότι και να κάνουν όμως, θα βγουν και πάλι χαμένοι οι Τούρκοι όπως ακριβώς έγινε και το 1918 με την διάλυση της πάλαι ποτέ οθωμανικής αυτοκρατορίας τους.<div><br /></div><div><a href="https://nationalpost.com.cy/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στη δημοσιότητα το σχέδιο της Άγκυρας κατά Ελλάδας-Κύπρου

Η Άγκυρα εκτιμάται ότι “μαγειρεύει” νέες εξελίξεις στο θέμα της ΑΟΖ στην Α.Μεσόγειο μετά την ίδρυση κέντρου ερευνών ναυτικού δικαίου. Το κέν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα εκσυγχρονίζει τις Ε.Δ. της και η Τουρκία ανησυχεί: Πως θα αντιδράσει ο νεοσουλτάνος Ερντογάν;

<img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2019/06/629b20cb-f-35-usa-air-force07.jpg" /><br /><br />Στην ιστοσελίδα με αμυντικά θέματα <a href="https://www.meta-defense.fr/2020/11/18/quelle-reponse-pour-ankara-a-la-modernisation-rapide-des-armees-grecques/">meta-defense.fr</a> δημοσιεύεται άρθρο του Fabrice Wolf, με τίτλο:«Ποια η απάντηση της Άγκυρας στο γρήγορο εκσυγχρονισμό του ελληνικού στρατού;»<br /><br />Αναφέρει, μεταξύ άλλων:<br /><br />Το άρθρο αναφέρεται στο αίτημα της ελληνικής πλευράς για απόκτηση 18 έως 24 αεροσκαφών F35A, από την Ουάσιγκτον σε σύντομο χρονικό διάστημα, εκ των οποίων τα πρώτα 6 θα ήταν μεταχειρισμένα αεροσκάφη με μικρό αριθμό ωρών πτήσεων, και τα οποία θα μπορούσε να παραλάβει η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία το πρώτο εξάμηνο του 2021.<br /><br />Αυτή η πιθανή παραγγελία, η οποία είναι προφανώς το αποτέλεσμα εντατικών διαπραγματεύσεων μεταξύ των ΗΠΑ και των ελληνικών αρχών για θέματα άμυνας, που αφορά επίσης, την απόκτηση 4 φρεγατών MMSC, προστίθεται σε αυτή των 18 αεροσκαφών Rafale που σύντομα θα επισημοποιηθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο.<br /><br />Επίσης, έχουν υπογραφεί διάφορα προγράμματα εκσυγχρονισμού σχετικά με τα μαχητικά αεροσκάφη Mirage 2000-5 και F-16 καθώς και για τις φρεγάτες Meko 200.<br /><br />Προφανώς, η Αθήνα καταβάλλει μια τεράστια προσπάθεια για την εντατική και ταχεία ενίσχυση των στρατιωτικών της εξοπλισμών, ως απάντηση κυρίως στις πολλαπλές εντάσεις μεταξύ των ελληνικών και των τουρκικών αρχών, καθώς και των στρατών τους, τους τελευταίους μήνες.<br /><br />Εάν τα αιτήματα της Αθήνας γίνουν αποδεκτά από την Ουάσιγκτον, και είναι μικρή η πιθανότητα να μην γίνουν, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις θα εφοδιαστούν γρήγορα με πολύ ανώτερο εξοπλισμό σε ποιότητα, αλλά και σε ποσότητα, έναντι εκείνου από την άλλη πλευρά του Αιγαίου και του Βοσπόρου.<br />Στην πραγματικότητα, για πρώτη φορά σε 30 χρόνια, η Αθήνα θα μπορούσε κάλλιστα να έχει το στρατιωτικό πλεονέκτημα έναντι της Άγκυρας, ακόμα κι αν από την άποψη των επίγειων δυνάμεων, η Τουρκία εξακολουθεί να έχει ένα σημαντικό αριθμητικό πλεονέκτημα, και η λειτουργία των συστημάτων S-400 αυξάνει τις αμυντικές της δυνατότητες<br /><br />Μπορεί λοιπόν να αναρωτηθεί κανείς για την απάντηση που θα μπορούσε να δώσει η Άγκυρα, και ο Πρόεδρός της, R.T Erdogan, σε μια τέτοια μεταστροφή.<br /><br />Πριν από δύο χρόνια, η Τουρκία, με αμυντικό προϋπολογισμό τέσσερις φορές μεγαλύτερο από αυτόν της Ελλάδας, είχε πράγματι όλα τα χαρτιά στο χέρι για να κερδίσει το πλεονέκτημα έναντι του ευρωπαίου γείτονά της,<br /><br />Αλλά μεταξύ της τουρκικής επέμβασης στη βόρεια Συρία εναντίον των Κούρδων συμμάχων των Ηνωμένων Πολιτειών και των Ευρωπαίων, στη Λιβύη παραβιάζοντας τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και της άφιξης των S-400 , το οικοδόμημα που χτίστηκε από τον Πρόεδρο Erdogan ταλαντεύεται τους τελευταίους μήνες.<br /><br />Πράγματι, η Άγκυρα είδε τους Βρετανούς, και συγκεκριμένα την Rolls-Royce να αποχωρεί από το πρόγραμμα T-FX, τους Γερμανούς να αντιτίθενται στον εκσυγχρονισμό των Leopard 2s και στη χρήση κινητήρων MTU για το Altay, τους Γάλλους να θέτουν βέτο στο πρόγραμμα των αντιαεροπορικών πυραύλων μεσαίας εμβέλειας, και τους Αμερικανούς να αποκλείουν τη χώρα από το πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Ακόμη και ο Καναδάς, απομακρυσμένος και μάλλον διακριτικός, έχει σταματήσει τις εξαγωγές των οπτικών σφαιρών και των κινητήρων του drone TB2 της Bayraktar. Όσον αφορά την Ιταλία, που έχει εμπλοκή σε αρκετά προγράμματα αμυντικής συνεργασίας με την Άγκυρα, έκανε ένα βήμα πίσω, ενώ η Ελλάδα και η Κύπρος προσπάθησαν, από την πλευρά τους, να πείσουν το Βερολίνο να αναστείλει τη βοήθειά του για το τουρκικό υποβρύχιο πρόγραμμα .<br /><br />Στην πραγματικότητα, και παρά τις στρατιωτικές επιτυχίες της στη Λιβύη και το Αζερμπαϊτζάν τους τελευταίους μήνες, η Τουρκία βρίσκεται πολύ απομονωμένη και η ανοικοδόμηση των στρατιωτικών της μέσων, αγαπητή στον πρόεδρό της, επιβραδύνεται αναμφίβολα και εξασθενεί.<br /><br />Ωστόσο, για τον R.T Erdogan, μια τέτοια κατάσταση σίγουρα θα φαίνεται απαράδεκτη, ακόμη και επικίνδυνη, καθώς η εικόνα του στην τουρκική κοινή γνώμη συνδέεται με την εικόνα της δύναμης, που δείχνει η χώρα στη διεθνή σκηνή. Είναι επομένως πολύ πιθανό ότι δεν θα παραμείνει χωρίς να αντιδράσει στις τελευταίες ανακοινώσεις της Αθήνας. Αλλά ποιες είναι οι επιλογές της Άγκυρας σε αυτό το θέμα.<br /><br />Η πρώτη και πιο προφανής λύση θα ήταν να στραφεί στη Μόσχα για άλλη μια φορά για να αντικαταστήσει τις χαμένες συνεργασίες με νέες με τη ρωσική αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Ωστόσο, οι σχέσεις μεταξύ του Ρώσου Προέδρου Vladimir Poutine και του Τούρκου ομολόγου του είναι τώρα πολύ πιο τεταμένες από ό, τι πριν από λίγους μήνες. Εν τω μεταξύ, η κρίση της Λιβύης και της Συρίας και, κυρίως, η σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ έχει επιδεινώσει έντονα τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών και των δύο ηγετών.<br /><br />Επιπλέον, ακόμη κι αν παραδεχτούμε ότι οι ρωσικές αρχές θα μπορούσαν να αποδεχθούν ευαίσθητες μεταφορές τεχνολογίας και την πώληση εξοπλισμού όπως τα μαχητικά αεροσκάφη Su-35 ή ακόμη και Su-57 στην Άγκυρα, μια τέτοια απόφαση θα προκαλούσε χωρίς καμία αμφιβολία το θυμό της Ουάσιγκτον, με τον κίνδυνο να πληγεί (η Άγκυρα) από σοβαρές οικονομικές και διπλωματικές κυρώσεις.<br /><br />Η στροφή στο Πεκίνο θα είχε επίσης, τις ίδιες συνέπειες για την Τουρκία, ακόμη και αν είναι πιθανό η οικονομική υποστήριξη της Κίνας να είναι σε θέση να αντισταθμίσει πιθανές δυτικές κυρώσεις. Από την άλλη πλευρά, η Άγκυρα θα μπορούσε να προσπαθήσει να στραφεί σε λιγότερο ευαίσθητους εταίρους, όπως η Νότια Κορέα, με την υποστήριξη της οποίας ανέπτυξε κυρίως το άρμα μάχης Altay.<br />Ωστόσο, ενώ η αμυντική βιομηχανία της Νότιας Κορέας έχει σημειώσει τεράστια πρόοδο τα τελευταία χρόνια, ειδικά στον τομέα των μαχητικών αεροσκαφών, των υποβρυχίων και των τεθωρακισμένων οχημάτων, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι η Σεούλ θα είναι πραγματικά έτοιμη να δει την ανάδυση ενός δυνητικού ανταγωνιστή, οι δύο χώρες έχουν παρόμοια θέση στην αμυντική αγορά σε παγκόσμια κλίμακα. Επιπλέον, αξιωματούχοι της Νότιας Κορέας μπορεί να φοβούνται τα αντίποινα από την Ουάσιγκτον.<br /><br />Παραμένει η τρίτη λύση, ίσως η πιο πιθανή, της επιστροφής της Άγκυρας στην Ουάσιγκτον με την ευκαιρία της αλλαγής διοίκησης. Αν και σχέσεις μεταξύ του Προέδρου Trump και του R.T Erdogan ήταν αρκετά καλές, αφού επέτρεψαν κυρίως την απόκτηση των S-400 χωρίς οικονομικές κυρώσεις για την Τουρκία, η αλλαγή διοίκησης και η άφιξη του Προέδρου Biden μπορεί να είναι η ευκαιρία για αλλαγή στάσης εκ μέρους του Προέδρου Erdogan ώστε να ξεκινήσουν εκ νέου οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Βέβαια θα είναι προφανώς απαραίτητο για τις τουρκικές αρχές να κάνουν σημαντικές παραχωρήσεις στην Ουάσιγκτον, ειδικά όσον αφορά τα ρωσικά συστήματα S400, αλλά αυτή θα ήταν αναμφίβολα η λιγότερο επικίνδυνη επιλογή, επιτρέποντας ενδεχομένως στην Άγκυρα να ενταχθεί ξανά στο πρόγραμμα των F35, και να ανανεώσει τις επαφές της με την πλειοψηφία των δυτικών εταίρων της.<br /><br />Ωστόσο, μια τέτοια αλλαγή στάσης θα μπορούσε να είναι δύσκολο να εξηγηθεί στο εσωτερικό, και ιδίως έναντι της πιο ριζοσπαστικής συνιστώσας του εκλογικού σώματος του κυβερνώντος Κόμματος της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, που θα τη θεωρούσε πιθανότατα παραίτηση εκ μέρους του Προέδρου Erdogan. Επιπλέον, ακόμη και αν ο τελευταίος έχει ήδη δείξει την ικανότητά του να κάνει εκπληκτικές «κωλοτούμπες», ο Τούρκος ηγέτης έχει επίσης δείξει μεγάλη αποφασιστικότητα στο να επιτύχει τους στόχους που έχει θέσει, και οι οποίοι μπορεί να φαίνονται ασυμβίβαστοι με μια νέα υποταγή στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Φαίνεται λοιπόν ότι τόσο η Άγκυρα όσο και ο Πρόεδρός της αντιμετωπίζουν τώρα μια πιο περίπλοκη κατάσταση, χωρίς πραγματικές ευνοϊκές επιλογές. Δυστυχώς, αυτές οι περιπτώσεις, και επιπροσθέτως τέτοιες προσωπικότητες σαν τον Erdogan ευνοούν κυρίως την εμφάνιση κρίσεων, τουλάχιστον προσωρινά, σαν μια αποδεκτή διέξοδο, από πολιτικούς ηγέτες που αναζητούν λαϊκή υποστήριξη.<br /><br />Ένα πράγμα είναι σίγουρο, είναι πολύ απίθανο οι τουρκικές αρχές να παραμείνουν χωρίς να αντιδράσουν, ενώ η Αθήνα παραγγέλνει αμυντικό εξοπλισμό που μπορεί να της δώσει ένα αποφασιστικό στρατιωτικό πλεονέκτημα σε περίπτωση σύγκρουσης. Τη φύση αυτής της αντίδρασης, θα μας την αποκαλύψει το μέλλον.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Ελλάδα εκσυγχρονίζει τις Ε.Δ. της και η Τουρκία ανησυχεί: Πως θα αντιδράσει ο νεοσουλτάνος Ερντογάν;

Στην ιστοσελίδα με αμυντικά θέματα meta-defense.fr δημοσιεύεται άρθρο του Fabrice Wolf, με τίτλο:«Ποια η απάντηση της Άγκυρας στο γρήγορο ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκπαίδευση τουρκικών F-16 από βρετανικά Typhoon στην αντιμετώπιση του Meteor

<img src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2020/11/%CE%95015-780x470.jpg" /><br /><br />Από Σάββας Δ. Βλάσσης<br />Ως προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων, που όμως υποκρύπτει διαστάσεις, ερμηνεύεται κατ’ αρχάς η ανάπτυξη ζεύγους μαχητικών Typhoon της RAF στην Τουρκία, συνδυαζόμενη με επίσκεψη του Αρχηγού της RAF Πτεράρχου Σερ Mike Wigston στις 19 Νοεμβρίου.<br /><br />Η ανάπτυξη των βρετανικών αεροσκαφών έγινε στις 16 Νοεμβρίου στην 3η Κύρια Βάση Αεριωθουμένων που εδρεύει στο Ικόνιο. Εκεί μάλιστα βρέθηκε και ο Πτέραρχος Wigston, για να ενημερωθεί περί της συνεκπαιδεύσεως μεταξύ των δύο πλευρών.<br /><br />Σε ανάρτησή του στο Twitter, ο Βρετανός πτέραρχος αναφέρθηκε στην συνδρομή της BAE Systems στην ανάπτυξη του τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους επομένης γενεάς, το οποίο χαρακτήρισε ως “ένα εθνικό πρόγραμμα για το οποίο μπορεί το [τουρκικό] έθνος να είναι υπερήφανο, συμβολικό της ισχυρής διμερούς σχέσεως Ηνωμένου Βασιλείου και Τουρκίας“.<br /><br /><img height="340" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2020/11/%CE%95017-1024x544.jpg" width="640" /><br /><br />Η BAE Systems έχει υπογράψει σύμβαση συνεργασίας με την Turkish Aerospace το 2017, με αντικείμενο την συνεργασία στην ανάπτυξη του Εθνικού Μαχητικού Αεροσκάφους της Τουρκίας. Τον περασμένο Οκτώβριο δε, η Turkish Aerospace υπέγραψε σύμβαση και με την βρετανική Stirling Dynamics για συνεργασία στην φάση Κρίσιμης Σχεδιαστικής Ανασκοπήσεως του προγράμματος αναπτύξεως του αεριωθουμένου αεροσκάφους εκπαιδεύσεως και κρούσεως HURJET.<br /><br />Στις 18 Νοεμβρίου, το τουρκικό Υπουργείο Αμύνης ανακοίνωσε την πρώτη πτήση ενός Typhoon της RAF με ζεύγος τουρκικών F-16 της 132 Μοίρας Όπλων & Τακτικών, στο πλαίσιο εκπαιδεύσεως του ΝΑΤΟ. Τα βρετανικά αεροσκάφη ανήκουν στην IX(Β) Μοίρα. Η εν λόγω Μοίρα, τον Φεβρουάριο του 2019 απέσυρε τα Tornado και παρέλαβε 12 Typhoon FGR4 (Tranche 1), όντας η δεύτερη Μοίρα που αξιοποιεί τα 24 εναπομείναντα αεροσκάφη της αρχικής παρτίδος και αποφασίσθηκε να παραμείνει σε υπηρεσία. Η ΙΧ(Β) Μοίρα, μετέπεσε στις 1 Απριλίου σε ρόλο “Aggressor”, με αποστολή την παροχή προηγμένης εκπαιδεύσεως τακτικών σε μονάδες πρώτης γραμμής, με δευτερεύοντα ρόλο την Αναχαίτιση (Quick Reaction Alert). Στην ονομασία της Μοίρας, ο “Βομβαρδισμός”, διατηρείται για λόγους παραδόσεως.<br /><br /><img height="427" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2020/11/%CE%95016-1024x683.jpg" width="640" /><br /><br />Σε ενημέρωση της RAF, αναφέρεται σχετικώς: “Σε αυτό τον ρόλο [το Typhoon] θα παρέχει μια πιο αυστηρή δοκιμασία εκπαιδεύσεως σε ιπταμένους προηγμένων αεριωθουμένων της RAF και του ΝΑΤΟ, καθώς θα παίζει τον ρόλο του αντίπαλου αεροσκάφους που ανταποκρίνεται με την ταχύτητα και ευελιξία του ενώ εφαρμόζει τις τελευταίες τακτικές αεροπορικής μάχης και κλειστής αερομαχίας του πραγματικού κόσμου, εναντίον τους“.<br /><br />Είναι σαφές λοιπόν ότι η συνεκπαίδευση στο Ικόνιο, έχει χαρακτήρα “εκπαιδεύσεως – αξιολογήσεως” των Τούρκων ιπταμένων από τους Βρετανούς συναδέλφους τους στις τακτικές αεροπορικής μάχης.<br /><br />Πέραν της γνωστής συνεργασίας των δύο χωρών στην ανάπτυξη του μελλοντικού τουρκικού μαχητικού και την ευρύτερη συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, η παρουσία των Typhoon και μάλιστα στην συγκεκριμένη αεροπορική βάση, πέραν του ανωτέρω προφανούς επιχειρησιακού ωφέλους, δημιουργεί ισχυρές εντυπώσεις. Η δραστηριότητα δημιουργεί συνειρμούς περί ενδεχομένης αξιολογήσεως του ευρωπαϊκού μαχητικού από την Τουρκική Αεροπορία, ώστε αυτή να εμφανισθεί ότι διερευνά πιθανή προμήθεια, μετά την αναστολή παραδόσεων μαχητικών F-35 από τις ΗΠΑ. Με αυτό τον τρόπο ασκείται πίεση ώστε να δοκιμαστούν οι αμερικανικές “αντοχές” από την οριστική διαγραφή της προμήθειας 100 και πλέον F-35 από την Τουρκία.<br /><br /><img height="463" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2020/11/%CE%95018-1024x740.jpg" width="640" /><br /><br />Επιπλέον, δημιουργείται η εντύπωση της επιδείξεως τουρκικών ανακλαστικών στις ενέργειες της Αθήνας για ταχεία ενίσχυση της Πολεμικής Αεροπορίας με μία Μοίρα μαχητικών Rafale και μία Μοίρα F-35, που αναμένεται να ανατρέψει το ισοζύγιο ισχύος μεταξύ των δύο χωρών. Το γεγονός πάντως ότι τα Typhoon της ΙΧ(Β) Μοίρας είναι της υποβαθμισμένης παρτίδος Tranche 1, με περιορισμένες μόνο ικανότητες Αναχαιτίσεως, σημαίνει ότι δεν διαθέτουν τα πλέον εξελιγμένα συστήματα που έχουν ενσωματωθεί στον τύπο, ούτε φέρουν τα πιο προηγμένα όπλα, συνεπώς δεν ενισχύεται πιθανή ερμηνεία περί επιχειρησιακής αξιολογήσεως του αεροσκάφους από την Τουρκική Αεροπορία.<br /><br />Το προφανές είναι ότι οι Τούρκοι επιθυμούν να ενημερωθούν σε βάθος και έγκυρα από τους έμπειρους Βρετανούς για τις πραγματικές δυνατότητες του πυραύλου αέρος – αέρος BVRAAM Meteor, που θα φέρουν τα ελληνικά Rafale, αλλάζοντας το “παιχνίδι” της αεροπορικής αναμετρήσεως στο Αιγαίο. Παρόλο που τα Typhoon της παρτίδος Tranche 1 δεν έχουν ικανότητα μεταφοράς του συγκεκριμένου όπλου, οι ιπτάμενοι της ΙΧ(Β) Μοίρας έχουν εμπειρία και πλήρη γνώση των επιδόσεων και του φακέλου εμπλοκής του πυραύλου, με αποτέλεσμα να μπορούν να παράσχουν “συμβουλές” για αντιμετώπιση με κατάλληλες τακτικές. Εξάλλου, όταν η ΙΧ(Β) Μοίρα αναλαμβάνει καθήκοντα QRA, σε περιόδους που οι άλλες Μοίρες Typhoon αναπτύσσονται για πολεμικές επιχειρήσεις, οι ιπτάμενοί της θα “παραλαμβάνουν” αεροσκάφη των νεωτέρων Tranche 2 και 3 (67 και 40 αντιστοίχως), που έχουν αναβαθμισθεί και έχουν πλήρεις ικανότητες.<br /><br /><img height="454" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2020/11/%CE%95019-1024x726.jpg" width="640" /> <div><br /></div><div><a href="https://doureios.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εκπαίδευση τουρκικών F-16 από βρετανικά Typhoon στην αντιμετώπιση του Meteor

Από Σάββας Δ. Βλάσσης Ως προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων, που όμως υποκρύπτει διαστάσεις, ερμηνεύεται κατ’ αρχάς η ανάπτυξη ζεύγους μαχητι...

Διαβάστε την συνέχεια