Επιμένει η Τουρκία: Εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας οι περιοχές των ερευνών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtjWgSxpsnxKJjzw9ofUdj1z7fV895TWgt-2fGebMfq6F5lhBjK_VEopTsYlQqmjL3kWysmcmHk2ZJfdBUnSrCQgl5TbHr3Wr5zOedfn2qz78S-wuwi44saDqEhi0Ui29IbIYNX8_qx9Q/s1600/erd.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="612" data-original-width="900" height="434" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtjWgSxpsnxKJjzw9ofUdj1z7fV895TWgt-2fGebMfq6F5lhBjK_VEopTsYlQqmjL3kWysmcmHk2ZJfdBUnSrCQgl5TbHr3Wr5zOedfn2qz78S-wuwi44saDqEhi0Ui29IbIYNX8_qx9Q/s640/erd.png" width="640" /></a></div> <br />Εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, βάσει των ορίων που έχουν δηλωθεί στον ΟΗΕ, βρίσκονται οι περιοχές αδειοδότησης της ΤΡΑΟ για έρευνες και γεωτρήσεις, επιμένει η Άγκυρα, με δήλωση του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, Χαμί Ακσόι προς απάντηση των χθεσινών δηλώσεων του υπουργού Εξωτερικών Ν. Δένδια.<br /><br />«Οι νέες περιοχές αδειοδότησης που όρισε η ΤΡΑΟ για την διεξαγωγή ερευνών και γεωτρήσεων βρίσκονται εντός των ορίων της υφαλοκρηπίδας μας που έχει δηλώσει η χώρα μας στον ΟΗΕ. Η χώρα μας θα συνεχίσει να ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της σε αυτή την περιοχή, κάτι που έχει επανειλημμένα δηλώσει», αναφέρει ο Χ. Ακσόι. <br /><br />Παράλληλα, ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ δηλώνει ότι η Τουρκία δεσμεύεται για την «προστασία των δικαιωμάτων της χώρας και των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο» και προειδοποιεί ότι «όλες οι σεισμικές δραστηριότητες ερευνών και γεωτρήσεις πραγματοποιούνται κανονικά βάσει του προκαθορισμένου προγράμματος». <br /><br />Η Τουρκία με την αναμενόμενη αυτή δήλωση επιμένει στη μονομερή γνωστοποίηση συντεταγμένων στο ΟΗΕ, οι οποίες θεωρούνται από την ίδια αυθαίρετα ως εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της και με βάση και το Τουρκολυβικό Μνημόνιο και τις θεωρίες περί μη επήρειας των νησιών σε θαλάσσιες ζώνες πέραν των χωρικών υδάτων τους,επεκτείνει παράνομα την τουρκική υφαλοκρηπίδα μέχρι και τα όρια των 6 ν.μ. των ελληνικών νησιών στο τόξο Ρόδος, Κάρπαθος, Κρήτη, εξαφανίζοντας έτσι όλη την ελληνική υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Εχθές, η κρατική εταιρεία ΤΡΑΟ ζήτησε από την τουρκική κυβέρνηση την άδεια για έρευνες σε οικόπεδα τα οποία βρίσκονται ακόμη και σε μικρή απόσταση από τα χωρικά ύδατα της Ρόδου, της Καρπάθου και της Κρήτης και εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. <br /><br />Έντονη ήταν η αντίδραση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, στο οποίο εκλήθη ο Πρέσβυς της Τουρκίας και του διενεργήθηκε διάβημα. <br /><br />Είχε προηγηθεί δήλωση του υπουργού Εξωτερικών Ν. Δένδια, ο οποίος είχε τονίσει ότι «στο πλαίσιο σειράς ενεργειών με τις οποίες η Τουρκία αποπειράται βήμα - βήμα να σφετεριστεί κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας», προσθέτοντας ότι «αδυνατούν να θίξουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, που εδράζονται στο Διεθνές Δίκαιο και στο Διεθνές Δίκαιο τη Θάλασσας». <br /><br />Ο κ. Δένδιας υπογράμμισε ότι η νέα τουρκική ενέργεια εκ μέρους της ΤΡΑΟ «αποτελεί παρακολούθημα του ανυπόστατου τουρκο-λιβυκού μνημονίου». <br /><br />«Να είμαστε σαφείς. Οι θέσεις μας σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα και για τις συνέπειες της τουρκικής παραβατικότητας είναι δεδομένες. Έχουν γνωστοποιηθεί προς την Τουρκία επανειλημμένα», είχε σημειώσει ο υπουργός Εξωτερικών, ο οποίος καταλήγοντας τόνιζε πως «η Ελλάδα ήταν και παραμένει απολύτως προετοιμασμένη για να αντιμετωπίσει και αυτήν την πρόκληση, εφόσον η Τουρκία αποφασίσει τελικά να την υλοποιήσει».<br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Επιμένει η Τουρκία: Εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας οι περιοχές των ερευνών

Εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, βάσει των ορίων που έχουν δηλωθεί στον ΟΗΕ, βρίσκονται οι περιοχές αδειοδότησης της ΤΡΑΟ για έρευνες κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σταθερή διπλωματία, Ανάσχεση, Αποτροπή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJc4njmCPlAiG426OWPKUmrGRerMm654zMSE4H0hmK1D0wgsYuK8_G-kUclUifDUaXdBPAV1unUNtc6i_9v1sMb2XEXMwFvUHGrdZ7pHDqWMICVqhgQtXOD7oiT39BbzStNpo2jVNJVk0/s1600/flags.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="900" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJc4njmCPlAiG426OWPKUmrGRerMm654zMSE4H0hmK1D0wgsYuK8_G-kUclUifDUaXdBPAV1unUNtc6i_9v1sMb2XEXMwFvUHGrdZ7pHDqWMICVqhgQtXOD7oiT39BbzStNpo2jVNJVk0/s640/flags.png" width="640" /></a></div> <div> <b><br /></b></div> <b>Κωνσταντίνος Λουκόπουλος*  </b><br />Η Τουρκία δεν είναι κάποια νευρική δύναμη, ούτε απλά ένας δύστροπος γείτονας. Είτε κεμαλική είτε νεο-οθωμανική, επιδιώκει την ανατροπή του status quo στο Αιγαίο για να αποκαταστήσει αυτό που περιέγραψε ο Αχμέτ Νταβούτογλου ως «ιστορικό και γεωγραφικό λάθος». Λόγω αυτού του αναθεωρητισμού συνιστά ουσιαστική απειλή για την ασφάλεια και τα ζωτικά συμφέροντα της χώρας.<br /><br />Την τελευταία 4ετία η Τουρκία, ενθαρρυμένη από την κατευναστική στάση και τους τυχοδιωκτισμούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και την αναμφίβολα διαχρονική έλλειψη μιας συνεκτικής εθνικής στρατηγικής αναβάθμισε ποικιλοτρόπως την επιθετικότητά της. Με όρους ηλεκτρονικών παιχνιδιών «έχει ανέβει πίστα». Ταυτόχρονα υλοποιεί ηγεμονική στρατηγική σε ολόκληρη τη ΝΑ Μεσόγειο με έμφαση τώρα στη Λιβύη, που και αυτή μας επηρεάζει αρνητικά, όπως έγινε με την υπογραφή του τουρκο-λιβυκού συμφώνου. <br /><br />Ας αφήσουμε τις αυταπάτες και ας αντιληφθούμε ότι η Άγκυρα ασκεί μια εξαναγκαστική πολιτική (coercive policy) απέναντί μας και με την απειλή χρήσεως στρατιωτικής βίας, αλλά και με άλλες πράξεις που παράγουν πολιτικά αποτελέσματα, προσπαθεί να δημιουργήσει τετελεσμένα και να μας σύρει σε έναν διάλογο με δυσμενείς για εμάς όρους. Διαρκώς προσθέτει ζητήματα στην ατζέντα των επικαλούμενων από αυτήν Ε/Τ προβλημάτων, που στην ουσία είναι αυθαίρετες μονομερείς διεκδικήσεις καθόσον υπάρχουν σαφείς προβλέψεις από το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνές Συνθήκες και προσπαθεί να καλλιεργήσει φοβικά σύνδρομα στην Αθήνα. <br /><br />Τις δύο προηγούμενες εβδομάδες, βοηθούμενη και από τον δικό μας λανθασμένο επικοινωνιακό χειρισμό, έθεσε εμμέσως πλην σαφώς ζήτημα επαναχαράξεως της ορίου γραμμής βάζοντας «βέτο» σε προκαταρκτικές εργασίες τοποθετήσεως φράκτη σε ελληνικό έδαφος,δίπλα στην περιοχή του τουρκικού προγεφυρώματος Φερών. Η σχετική ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Μάλλον θα δούμε μια προσπάθεια «γκριζαρίσματος» χερσαίων πλέον ζωνών. Τα «λίγες δεκάδες μέτρα» οι Τούρκοι θέλουν μετά να τα κάνουν δεκάδες χιλιόμετρα και αυτά που λένε «τεχνικά θέματα» τα μετατρέπουν αργότερα σε πολιτικά. <br /><br />Η ειρήνη και η σταθερότητα με την αναθεωρητική και ηγεμονική Τουρκία δεν διασφαλίζεται με κατευνασμό και διαρκή υποχωρητικότητα, αλλά ούτε βέβαια με ανόητους λεονταρισμούς! Το να έχουμε ενεργούς τους διαύλους επικοινωνίας με την Άγκυρα δεν είναι κακό, αλλά φραγμός στην επιθετικότητά της δεν μπαίνει με τις συνεχείς σπαραξικάρδιες επικλήσεις των συνθηκών, των «ευρωπαϊκών κεκτημένων» και του Διεθνούς Δικαίου! Θα πρέπει να είμαστε σε θέση εμείς οι ίδιοι να τη σταματήσουμε με στιβαρές διπλωματικές κινήσεις, με στρατηγική ανασχέσεως, επαύξηση της συνολικής εθνικής ισχύος και οπωσδήποτε με αξιόπιστη αποτροπή!<br /><br /><b><i>*Αντιστράτηγος ε.α., επικεφαλής στο «Παρατηρητήριο Liberal» </i></b><br /><br /><div> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σταθερή διπλωματία, Ανάσχεση, Αποτροπή

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος*  Η Τουρκία δεν είναι κάποια νευρική δύναμη, ούτε απλά ένας δύστροπος γείτονας. Είτε κεμαλική είτε νεο-οθωμανικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θέλεις ειρήνη; Προετοιμάσου για πόλεμο και… το ελληνικό “διαζύγιο” με τη λογική

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihwM2_LEc9_Ljc7GUiywG-kn_uI5gAqt8fV99Po6fNZ7Cpa2k4cBqekKaIKDsj6vz47AAT9bySNBqs5QYaveqyQptfCsfMjNv9lWPqFgGKsequHxmO44jVJ2vskja2IasDExKveqYxqqQ/s1600/Leopard-2HEL.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihwM2_LEc9_Ljc7GUiywG-kn_uI5gAqt8fV99Po6fNZ7Cpa2k4cBqekKaIKDsj6vz47AAT9bySNBqs5QYaveqyQptfCsfMjNv9lWPqFgGKsequHxmO44jVJ2vskja2IasDExKveqYxqqQ/s640/Leopard-2HEL.jpg" width="640" /></a></div> <br />Ο Καρλ φον Κλάουζεβιτς στο βιβλίο του “Περί Πολέμου”, αναφέρει ότι “αν θέλεις να καταστρέψεις κυριολεκτικά ένα Στρατό, τροφοδότησέ τον με πολλά και διαφορετικά όπλα”. Αυτό ακριβώς έχει την τάση να κάνει η Ελλάδα. Διαχρονικά. Επειδή δεν έχει νόημα να πάμε πολύ πίσω στο χρόνο, θα αναφερθούμε μόνο στην μετά-Ίμια εποχή. Στο πρώτο μέρος του αφιερώματος στην ελληνική άμυνα, θα περιοριστούμε σε κάποιες γενικές παρατηρήσεις… <br /><br />Των <b>Στέργιου Θεοφανίδη </b>και <b>Μιχαήλ Βασιλείου </b><br /><br />Θεωρούμε ότι είναι τουλάχιστον άτοπο το να υποστηρίξουμε ότι η Ελλάδα αρνήθηκε να προετοιμαστεί για πόλεμο προκειμένου να διαφυλάξει την ειρήνη στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Από το 1974 και μετά δηλαδή. Γιατί από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και εντεύθεν, η στάση της απέναντι στην Τουρκία ήταν κατευναστική. <br /><br />Μεγαλύτερη απόδειξη από το ότι η Χούντα ήταν αυτή που ανακάλεσε το 1967 την ελληνική Μεραρχία που με τόση μυστικότητα και επιτυχία είχε αποσταλεί στην Κύπρο στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ‘60, θεωρούμε ότι δεν υπάρχει… <br /><br />Έχει μεσολαβήσει μισός αιώνας από τότε. Χρονικό διάστημα επαρκές για να πείσει ότι οι ελληνικές επιλογές είναι αυτές που θα μας οδηγήσουν σε σύρραξη με την Τουρκία και όχι η επιθετικότητα της γείτονος. Βαριά κουβέντα, όμως εδώ που έχουμε φτάσει, δεν μπορούμε και δεν πρέπει να κρυβόμαστε από την αλήθεια… <br /><br />Σε καθαρά πολιτικό επίπεδο, αυτό που αρνηθήκαμε πρώτα από όλα να κάνουμε, ήταν το να πείσουμε την Τουρκία ότι ότι κάθε πρόκληση από την πλευρά της θα έχει συνέπειες. Η στερεοτυπικά επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά που καλύπτεται πίσω από τον γενικό τίτλο της φιλειρηνικής συμπεριφοράς, είχε ως συνέπεια την ερμηνεία της ως απροθυμία ενεργητικής απόπειρας τερματισμού αναθεωρητικών συμπεριφορών. Όχι… φιλολογικής. <br /><br />Δεν αρνηθήκαμε μόνο να πατήσουμε τη σκανδάλη αμέτρητες φορές όταν τα τουρκικά μαχητικά παραβίαζαν σε μεγάλους αριθμούς τον εθνικό εναέριο χώρο. Αναλαμβάνοντας περιορισμένο ρίσκο, να ποντάραμε στον επηρεασμό των υπολογισμών του αντιπάλου. <br /><br />Να επιχειρήσουμε να καταστήσουμε δηλαδή πιο δύσκολη την πολιτική απόφαση ενεργού χρήσης του στρατιωτικού εργαλείου σε βάρος μας. Να επηρεάσουμε τους υπολογισμούς του, τοποθετώντας νωρίτερα κόκκινες γραμμές και περιφρουρώντας τις. Πέραν της ρητορικής. Αρνηθήκαμε όμως να πράξουμε και πολλά άλλα: <br /><br />>Αρνηθήκαμε να εκπαιδεύσουμε την ελληνική κοινωνία να αποδεχθεί το ενδεχόμενο ενός πολέμου με την Τουρκία. Να συμφωνήσουμε κι εμείς με την άποψη ότι δεν μπορούμε να γίνουμε Ισραήλ. Διαφωνούμε όμως ότι δεν θα μπορούσαμε να μετεξελιχθούμε σε μία παραλλαγή της μικρής χώρας της Μέσης Ανατολής. <br /><br />Μιμούμενοι τη σοβαρότητά της τουλάχιστον στον τομέα της προάσπισης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Τον συστηματικό τρόπο και τον ορθολογισμό με τον οποίο αντιμετωπίζει την άμυνά της. Κυρίως όμως τη δημιουργία της πεποίθησης σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου, ότι με την ασφάλεια του κράτους του Ισραήλ γνωρίζεις ότι δεν θα μπορέσεις, επειδή δεν θα σου επιτραπεί, να παίζεις. <br /><br />Μήπως αυτή η πεποίθηση, η συνεπής και συνεχής άρνηση στους πολυάριθμους εχθρούς -μια νησίδα σε μια αραβική θάλασσα, όπως χαρακτηριστικά λέγεται- είναι που οδήγησε στις σεισμικές ανακατατάξεις στο σημερινό πεδίο των διεθνών σχέσεων στη Μέση Ανατολή; Μήπως ο αντίπαλος οδηγήθηκε στο συμπέρασμα ότι η στρατηγική του αποδείχθηκε αναποτελεσματική και ορθολογικά σκεπτόμενος αναζήτησε την αναθεώρηση;<br /><br />Μήπως ήταν αυτή η στάση που οι γεωστρατηγικές αλλαγές την μεταψυχροπολεμική εποχή, οδήγησε σε μια ριζική αλλαγή της σκέψης του, αρχίζοντας να αντιμετωπίζουν το αντίπαλο ως τον σημαντικότερο δυνητικά σύμμαχο έναντι της όξυνσης της πραγματικής απειλής για τις σουνιτικές μοναρχίες, που αντιπροσωπευόταν από το Ιράν; <br /><br />Όσον αφορά την Ελλάδα, πάντα είχαμε απειλή από την ανατολή και το βορρά. Κατά περιόδους αυξομειούμενη και με διαφορετικές μορφές. Πάντα υπήρχε όμως, με τη γεωγραφία να προσφέρει ορθολογικές ερμηνείες. Ορθώς προτάξαμε τη διπλωματική αντιμετώπιση του βαλκανικού μας περίγυρου. Αυτό όμως ήταν δυνατό επειδή είχε εξασφαλισθεί ότι η ισορροπία δυνάμεων δεν άφηνε περιθώρια για οποιονδήποτε. <br /><br />Στο εσωτερικό όμως, αποφύγαμε ακόμα και να τη διδάξουμε στα σχολεία την ιστορική απειλή όπως και όσο θα έπρεπε… Μαζί με τη σημασία της ειρηνικής συνύπαρξης και την υπέρβαση ιστορικών προβλημάτων, χωρίς όμως ούτε να ξεχνάμε την Ιστορία, ούτε να αποκλείουμε κατηγορηματικά ότι τα προβλήματα δεν μπορούν να ενσκήψουν εκ νέου. Σε μερικές γενιές από σήμερα. Μακάρι να μην συμβεί. Ποιος μπορεί να το διασφαλίσει όμως; <br /><br />Πάντα τα Βαλκάνια γεννούσαν πολέμους και θα πρέπει να κατανοούμε τον χώρο σε βάθος. Να μη θεωρούμε τίποτα ως δεδομένο. Η ειρήνη είναι μια μεγάλη κατάκτηση. Δεν την προασπίζεις σβήνοντας την ιστορική μνήμη. Τα ίδια κάναμε και με την Τουρκία, όπου το πρόβλημα έχει ξεκάθαρα και στρατιωτική διάσταση. <br /><br />Στρουθοκαμηλίζοντας, πείσαμε τον εαυτό μας γι’ αυτό που μας βόλευε! Προβάλαμε το ευκταίο ζώντας σε μια αυτοκαταστροφική εικονική πραγματικότητα, πείθοντας τον εαυτό μας ότι θα μετατραπεί σε πραγματικότητα επειδή έτσι το αποφασίσαμε. <br /><br />Συλλογική συμπεριφορά που άπτεται της ψυχιατρικής. Για την οποία κάποιοι είναι υπεύθυνοι. Όχι τόσο οι ίδιοι οι φορείς τέτοιων αντιλήψεων, αλλά οι κυβερνήσεις που είτε πείστηκαν είτε χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα αυτά τα ιδεολογήματα. Στερείται νοήματος να αναφερθούμε σε ονόματα. Στόχος είναι να κατανοήσουμε τη λογική, όχι να απαξιώσουμε τον έναν ή τον άλλον ηγέτη. <br /><br />Κάποιοι… πεφωτισμένοι ιστορικοί αναθεωρητές, αποφάνθηκαν ότι το πρόβλημα δεν ήταν ο τουρκικός αναθεωρητισμός, αλλά οι ιστορικά φορτισμένες εικόνες και τα στερεότυπα και στις δυο πλευρές του Αιγαίου. Και φυσικά ξεκινήσαμε μονομερώς να λύνουμε το πρόβλημα, αγνοώντας βολικά ότι η άλλη πλευρά δεν θα ακολουθήσει.<br /><ul> <li>Αρνηθήκαμε να αυτονομηθούμε στο βαθμό που μας επέτρεψαν οι συνθήκες. Προσπαθήσαμε να καλυφθούμε πίσω από τη συμμετοχή μας στη συμμαχία του ΝΑΤΟ… Δεν μας “βγήκε” για τον πολύ απλό λόγο ότι τα αντικρουόμενα συμφέροντα στους κόλπους της Συμμαχίας όχι μόνο ήταν υπέρ της Τουρκίας, αλλά και υπερίσχυσαν του ρόλου και των ιδρυτικών αρχών της. </li> </ul> Πειστήκαμε επειδή βόλευε τα στερεότυπά μας, ότι η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ Ελλάδας και Τουρκίας καθιστούσε αδύνατη μια πολεμική σύρραξη. Διαπιστώσαμε στην πράξη, ότι μεταξύ ειρήνης και πολέμου υπάρχουν πολλά ενδιάμεσα στάδια, τα οποία μπορούν να παράξουν το ίδιο αποτέλεσμα. Και βόλευαν τον αντίπαλο… <br /><br />Σε ένα προστατευμένο περιβάλλον σαφώς ευνοϊκά προδιατεθειμένο υπέρ του, μπορούσε να αναπτύξει την αναθεωρητική του στρατηγική, χτίζοντας μεθοδικά και αναμένοντας υπομονετικά να έρθει η κατάλληλη χρονική στιγμή. Όταν θεώρησε πως αυτή ήρθε, δε δίστασε να φτύσει στη μούρη την ίδια τη Συμμαχία και ξεκινώντας στρατηγική συνεργασία με τον μεγάλο αντίπαλο! <br /><br />Αντί να αντιδράσει η Συμμαχία, δεν αντελήφθη το φτύσιμο και προσποιούμενη ότι… βρέχει, ενεπλάκη σε μια προσπάθεια διαχείρισης της κατάστασης, αναμένοντας σαν την απατημένη σύζυγο που αρνείται ακόμα και να αναλογιστεί το ενδεχόμενο διαζυγίου, την ολική επαναφορά του άπιστου στη συζυγική εστία και κλίνη. Πάλι δεν δείξαμε να αντιλαμβανόμαστε σε βάθος τις εξελίξεις. <br /><br />Επί της ουσίας είχαμε πείσει τον εαυτό μας, ότι η ιδιότητα του κράτους-μέλους της Συμμαχίας, μας απαγόρευε να στραφούμε απέναντι σε ένα κράτος-μέλος ακόμα κι όταν αυτό αμφισβητούσε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Πώς είναι δυνατόν να κατηγορηθούμε ότι στραφήκαμε κατά ενός συμμάχου! <br /><br />Βοηθούσης και της τεράστιας -στα μάτια της Συμμαχίας- γεωστρατηγικής σημασίας της Τουρκίας, με απλά λόγια, βρεθήκαμε στη θέση να προβαίνουμε σε διαπιστώσεις εξαιρετικά δυσάρεστες. Στην πράξη, όχι στη θεωρία. Και πάλι όμως αρνηθήκαμε να προβούμε σε εθνικές αναθεωρήσεις. Ίσως διότι ο μηχανισμός της άρνησης της πραγματικότητας εξακολουθεί να βρίσκεται σε λειτουργία…. <br /><ul> <li>Αρνηθήκαμε ξανά μετά τα Ίμια να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και προσπαθήσαμε να καλυφθούμε πίσω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν μας “βγήκε” και δεν μας “βγαίνει” για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Ή μάλλον, για την ακρίβεια, για ποιοτικά χειρότερους! </li> </ul> Ουδέποτε υποστήριξε η Ευρωπαϊκή Ένωση ότι ανάμεσα στις υποχρεώσεις της ανήκει η προστασία της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών-μελών. Στην Ελλάδα όμως, οι ανεγκέφαλοι ήταν πολλοί και σε σημαίνουσες θέσεις, που είχαν αποφανθεί και ότι προστατευόμαστε και ότι μπορούσαμε να μειώσουμε τις αμυντικές δαπάνες! Κι αυτό έπαιξε τον ρόλο του οδηγώντας μας στα Ίμια. Που απέτυχαν εκ νέου να μας συνετίσουν. <br /><ul> <li>Αρνηθήκαμε στη μετά τα Ίμια περίοδο να αξιοποιήσουμε την συσσωρευμένη εμπειρία που όλα αυτά τα χρόνια αποκομίσαμε… Γνωρίζαμε τι ακριβώς περιγράφει τον κακό μας εαυτό, τις αδυναμίες μας όπως και το ότι δεν μπορούμε να υπολογίζουμε σε πραγματική συνδρομή από την πλευρά συμμάχων και εταίρων. Τι κάναμε; </li> </ul> Θα συνεχίσουμε στο δεύτερο μέρος εξετάζοντας όσα κάναμε και δεν κάναμε μετά τα Ίμια. Έχοντας φυσικά κινητοποιηθεί όχι πριν, αλλά μετά από το όταν το πρόβλημα έσκασε στα χέρια μας. Έχοντας αμελήσει να κάνουμε όσα θα έπρεπε εγκαίρως, με διάφορες δικαιολογίες. Καταφέρνοντας 25 χρόνια μετά να έχουμε ακριβώς την ίδια συζήτηση…<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Θέλεις ειρήνη; Προετοιμάσου για πόλεμο και… το ελληνικό “διαζύγιο” με τη λογική

Ο Καρλ φον Κλάουζεβιτς στο βιβλίο του “Περί Πολέμου”, αναφέρει ότι “αν θέλεις να καταστρέψεις κυριολεκτικά ένα Στρατό, τροφοδότησέ τον με ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι μας ετοιμάζουν οι Τούρκοι με “έρευνες εκτός 6 μιλίων”; Πως θα αντιμετωπίσουμε τη πίεση και τι είχαμε κάνει το 2018

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoGuZpImQCqZB8pRHGyOnWvqeqJErsp2UGO6nY6lVg1rMFEJPpr5o7fQfdlMVkZX-SETt0-pvuL7w1cLM8Djj2E4iNeRYcfizNcofD2KN3rgMQtLdoFUIkqGkpvuv8KLEfhd2HjZ21L4A/s1600/stolos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="675" data-original-width="900" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoGuZpImQCqZB8pRHGyOnWvqeqJErsp2UGO6nY6lVg1rMFEJPpr5o7fQfdlMVkZX-SETt0-pvuL7w1cLM8Djj2E4iNeRYcfizNcofD2KN3rgMQtLdoFUIkqGkpvuv8KLEfhd2HjZ21L4A/s640/stolos.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Οι Τούρκοι ετοιμάζονται να φέρουν σε δύσκολη θέση την Ελλάδα η οποία θα “πληρώσει” την επιλογή της να μην έχει λάβει εδώ και χρόνια αποφάσεις. Να μην κινηθεί πρώτη και να παραμένει σε ρόλο θεατή των τουρκικών ενεργειών. Οι όποιες εξαιρέσεις υπήρξαν απλά επιβεβαίωναν αυτόν τον κανόνα. Τα όσα διαρρέονται από την Τουρκία από χθες, δείχνουν ότι η Τουρκία θα εκμεταλλευθεί δύο γεγονότα:<br /> <br /> <ul> <li>Ότι η Ελλάδα δεν επέλεξε να προχωρήσει ποτέ στην επέκταση των 12 ναυτικών μιλίων και</li> <li>Δεν προχώρησε ποτέ στον καθορισμό της ΑΟΖ της.</li> </ul> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/xartis_turkey.png"><img height="206" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/xartis_turkey-1920x620.png" width="640" /></a><br /> <br /> Τι ετοιμάζεται να κάνει τώρα η Τουρκία; Θα φέρει κάποιο ερευνητικό σκάφος της λίγο έξω από τα 6 μίλια ,στη Ρόδο, στην Κάρπαθο ,το Καστελόριζο ή όπου αλλού. Τι θα κάνει η Αθήνα σ’ αυτή τη περίπτωση όπου με το “γράμμα του νόμου’ δεν παραβιάζεται κυριαρχικό της δικαίωμα; Η Τουρκία θα ζήτησει την ελληνική άδεια για να το κάνει;<br /> <br /> Συμπτωματικά το βράδυ της Παρασκευής στην εκπομπή του Γιώργου Σαχίνη ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ στο Crete tv, ο πρώην ΥΕΘΑ και Επίτιμος Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχος Ευ.Αποστολάκης είχε αναφερθεί ακριβώς σ΄ αυτό το ενδεχόμενο, υπενθυμίζοντας τι είχε γίνει όταν οι Τούρκοι έστειλαν το Barbaros στο Καστελόριζο το 2018. Έχει πολύ ενδιαφέρον τι λέει , γιατί όπως φαίνεται από τις μέχρι στιγμής κινήσςεις της Τουρκίας κάτι ανάλογο θα αντιμετωπίσουμε και τώρα. Τι θα κάνει η σημερινή κυβέρνηση σ΄ αυτή τη περίπτωση;<br /> <br /> <iframe allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="360" src="https://player.vimeo.com/video/424580060" style="box-sizing: border-box; height: 391.5px;" width="100%"></iframe><br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τι μας ετοιμάζουν οι Τούρκοι με “έρευνες εκτός 6 μιλίων”; Πως θα αντιμετωπίσουμε τη πίεση και τι είχαμε κάνει το 2018

Οι Τούρκοι ετοιμάζονται να φέρουν σε δύσκολη θέση την Ελλάδα η οποία θα “πληρώσει” την επιλογή της να μην έχει λάβει εδώ και χρόνια αποφά...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτός είναι ο χάρτης των ερευνών των Τούρκων μεταξύ Κρήτης-Κύπρου! Όλα στο “κόκκινο”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKvj1UXbdFU3SgIhPgy2aPFTOaW_dOFLY52Q2xe9bsnViPyaNua13akTiBjPS4NiEj8rL1OU0I8G0HLDblBJnN3bvYNuW1wVc0lxn0z08aPm0uzvN4B7aTOm7HZYFLOZ0l71TCOguEs6s/s1600/xartis_trao2.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="421" data-original-width="768" height="350" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKvj1UXbdFU3SgIhPgy2aPFTOaW_dOFLY52Q2xe9bsnViPyaNua13akTiBjPS4NiEj8rL1OU0I8G0HLDblBJnN3bvYNuW1wVc0lxn0z08aPm0uzvN4B7aTOm7HZYFLOZ0l71TCOguEs6s/s640/xartis_trao2.png" width="640" /></a></div> <br />Όσο στην Αθήνα κάποιοι -κυρίως κυβερνητικοί βουλευτές- “φαντασιώνονται” την “απομόνωση” του Ερντογάν και της Τουρκίας… <br /><br />Όσο ελπίζουν ότι αν η Τουρκία τολμήσει να αμφισβητήσει ευθέως ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, θα κληθεί να αντιμετωπίσει μια “ευρωτουρκική κρίση”, γιατί “οι Ευρωπαίοι θα αντιδράσουν…<br /><br />Όσοι πιστεύουν ότι η Τουρκία θα αφεθεί να καταρρεύσει οικονομικά και γι΄ αυτό δεν θα προχωρήσει στα σχέδια της εναντίον της Ελλάδας…<br /><br />Όσοι νομίζουν ότι αρκεί το διεθνές δίκαιο αρκεί για να εξασφαλίσει τα ελληνικά συμφέροντα… <br /><br />Καλό θα ΄ναι όλοι αυτοί να ρίξουν μια ματιά στον επίσημο χάρτη που έχει υποβάλλει η κρατική εταιρεία πετρελαίων της Τουρκίας, η ΤΡΑΟ , για τις περιοχές που σκοπεύει να κάνει έρευνες! <br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/xartis_trao.png"><img height="432" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/xartis_trao.png" width="640" /></a> <br /><br />Ο “συναγερμός” τον οποίο συχνά οι δημοσιογράφοι χρησιμοποιούμε σε τίτλους ειδήσεων για τα ελληνοτουρκικά ,θα ΄πρεπε να ΄χει σημάνει εδώ και καιρό. Έστω και τώρα, ελπίζουμε ότι κάποιοι θα ακούσουν τα τελευταία καμπανάκια και θ΄ αλλάξουν ρότα και τακτική στα ελληνοτουρκικά. Η Άγκυρα δείχνει να ΄χει πάρει τις αποφάσεις της. Εμείς;<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αυτός είναι ο χάρτης των ερευνών των Τούρκων μεταξύ Κρήτης-Κύπρου! Όλα στο “κόκκινο”

Όσο στην Αθήνα κάποιοι -κυρίως κυβερνητικοί βουλευτές- “φαντασιώνονται” την “απομόνωση” του Ερντογάν και της Τουρκίας… Όσο ελπίζουν ότι αν...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς «ροκανίζει» την Αγιά Σοφιά ο Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkSXfHxjT3QiMcwFgAEmXVhRaKYqVFTDB9DHPCFOTHkd78qZbuPgSCm7YBeA1QyHMBPIdDf5y-tESYatjde_yOAIt-BYdqlNd3pZ2gwQNy1cEYkDjW0U5VoRGzqths1faXPg1yxXVR5kk/s1600/erdogan_emine.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="523" data-original-width="900" height="370" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkSXfHxjT3QiMcwFgAEmXVhRaKYqVFTDB9DHPCFOTHkd78qZbuPgSCm7YBeA1QyHMBPIdDf5y-tESYatjde_yOAIt-BYdqlNd3pZ2gwQNy1cEYkDjW0U5VoRGzqths1faXPg1yxXVR5kk/s640/erdogan_emine.png" width="640" /></a></div> <div> <b><br /></b></div> <b>Νίκος Μελέτης </b> <br />Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας λαϊκιστής συντηρητικός, βαθιά θρησκευόμενος πολιτικός οποίος πλέον δεν κρύβει την ατζέντα του που στηρίζεται σε έναν ιδιότυπο ισλαμοτουρκισμό, και εμπνέεται από την επιρροή και τον επεκτατισμό της δεσποτικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Η Αγιά Σοφιά αποτελεί για τον ίδιο και «καημό» και εργαλείο άσκησης πολιτικής και αυτή η αντίληψη έχει τις ρίζες της στα χρόνια ακόμη της Δημαρχίας του στην Κωνσταντινούπολη όταν η απαγγελία των στίχων για τους «μιναρέδες που είναι οι λόγχες του Ισλάμ» τον οδήγησαν στη φυλακή και στη στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων, τα οποία ανέκτησε αφού ήδη το κόμμα του ΑΚP είχε κερδίσει τις εκλογές. <br /><br />Η βαθιά επιθυμία και επιδίωξη του Ταγιπ Ερντογάν είναι να βάλει την σφραγίδα του σε μια Ερντογανική Τουρκία που θα αφήσει για πάντα πίσω την Κεμαλική Τουρκία και θα κατορθώσει να διαγράψει αυτό που θεωρεί ως βαρίδι της Κεμαλικής κληρονομιάς, δηλαδή την Συνθήκη της Λοζάνης. Και σε επίπεδο ύψιστου συμβολισμού να καταργήσει την απόφαση του Κεμάλ το 1935 να μετατρέψει το πολυτιμότερο μνημείο της Χριστιανοσύνης σε Μουσείο, στην προσπάθεια του τότε να επιβάλει τον κοσμικό χαρακτήρα του νέου κράτους. <br /><br />Ο Ταγίπ Ερντογάν ήδη από το 2015 καλλιεργεί στους οπαδούς του συντηρητικούς θρησκευόμενους και στους εθνικιστές την προσδοκία ότι σύντομα θα «ολοκληρωθεί η κατάκτηση της Πόλης» με την μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τέμενος. <br /><br />Το 2015 ενθαρρυμένοι από τον ίδιο τον Ερντογάν, χιλιάδες πιστοί ακολούθησαν τα κηρύγματα των ιμάμηδων έκαναν ολονυχτία έξω από την Αγιά Σοφιά, προσευχόμενοι και ζητώντας να γίνει και πάλι τζαμί. Ένας ιμάμης διάβασε το Κοράνι για πρώτη φορά τα τελευταία 85 χρόνια. Τα επόμενα δυο χρόνια η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας, οργάνωσε όχι μόνο την ανάγνωση του Κορανίου αλλά και την τηλεοπτική μετάδοση της μέσω ειδικού προγράμματος της κρατικής ραδιοτηλεόρασης . <br /><br />Ήταν η εποχή που ο Ερντογάν σχημάτιζε με τα δάκτυλα του το σύμβολο της «ρουμπίας», ανοίγοντας τις συζητήσεις για το εάν πράγματι μετά τον Μόρσι στην Αίγυπτο, έχει αναδειχθεί ο ίδιος ως ο ηγέτης των Αδελφών Μουσουλμάνων, ενός κινήματος που εκφράζει σε όλη την Μέση Ανατολή, την Αίγυπτο και την Σ .Αραβία ένα ιδιότυπο κράμα λαϊκού ισλαμικού εθνικισμού. <br /><br />Το 2017 σε απευθείας σύνδεση από την TRT στην εκπομπή «Αγιά Σοφιά - Η ώρα της αφθονίας» το αφιέρωμα ήταν στην «Νύχτα της Αποκάλυψης του Κορανίου» όπου όπως μετέδιδε τότε το Ανατολού «θα υψωθεί η φωνή του Κορανίου και του εζανίου μέσα στην Αγία Σοφία» και μαζί με τους επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων Γκιορμέζ, Ατές και Μπαρτάκογλου, οι σπουδαιότεροι αναγνώστες του κορανίου μαζί με διεθνώς βραβευμένους αναγνώστες κορανίου, ανέγνωσαν το Κοράνι. Η εκπομπή είχε ολοκληρωθεί με το κάλεσμα των πιστών για προσευχή (εζάνι) από δυο μουεζίνηδες από την Αγιά Σοφιά. <br /><br />Το 2019 ο Ερντογάν σε συνέντευξη του στα κανάλια Kanal 7, TVNET και Ülke TV για την 104η επέτειο της μάχης των Δαρδανελίων ερωτάται για την μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί. Και η απάντηση του είναι αποκαλυπτική, καθώς δείχνει ότι έχει πλήρη επίγνωση του τι θα προκαλέσει μια τέτοια απόφαση: «το κόστος ίσως υπερτερεί του οφέλους και μπορεί μια τέτοια απόφαση να θέσει σε κίνδυνο χιλιάδες τουρκικά τζαμιά στο εξωτερικό». Όμως ως γνήσιος... Ερντογάν έσπευσε να κλείσει το μάτι στους οπαδούς του λέγοντας ότι «έχει τις δικές του σκέψεις για το θέμα οι οποίες δεν μπορεί να ειπωθούν «δημόσια» και υπενθύμισε ότι η κυβέρνηση του «έχει ήδη ανοίξει μερικώς την Αγιά Σοφιά για μουσουλμανική προσευχή». <br /><br />Για τον Ταγιπ Ερντογάν ο πειρασμός κάθε χρόνο να πριονίζει το χαρακτήρα της Αγιάς Σοφιάς ως Μνημείο του Παγκόσμιου πολιτισμού, με τέτοιου είδους ισλαμοεθνικιστικές φιέστες και με μικρές, εντεινόμενες συμβολικές παραβιάσεις του καθεστώτος που διέπει το πανανθρώπινο Μνημείο όπως είναι η ανάγνωση αποσπασμάτων του κορανίου εντός του Ναού, θα είναι μεγάλος. Πολύ περισσότερο όσο πλησιάζει το 2023 που θέλει να δηλώσει με κάθε τρόπο την επανίδρυση της Ερντογανικής πλέον Τουρκίας, που αφήνει πίσω της την κληρονομιά του Κεμάλ. <br /><br />Όμως ο Τ.Ερντογαν δεν είναι ανόητος. Γνωρίζει ότι με την Αγιά Σοφιά παίζει με λεπτές κόκκινες γραμμές. Που δεν αφορούν μόνο την Ελλάδα αλλά όλη τη χριστιανική Δύση, την παγκόσμια Κοινότητα αλλά και το 50% του τουρκικού λαού που βλέπει την προσπάθεια μετατροπής της Αγιάς Σοφιάς σε τέμενος ως το μεγάλο συμβολικό βήμα για την εγκατάλειψη του κοσμικού κράτους και την μετατροπή της Τουρκίας σε μια «Ισλαμική (αυταρχικού τύπου) Δημοκρατία».<br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πώς «ροκανίζει» την Αγιά Σοφιά ο Ερντογάν

Νίκος Μελέτης Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας λαϊκιστής συντηρητικός, βαθιά θρησκευόμενος πολιτικός οποίος πλέον δεν κρύβει την ατζέντα του...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Οι σχέσεις με Ισραήλ και Αίγυπτο - Προσδοκίες και πραγματικότητα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz-2xMEBZYltbR1ptv4ID9AKNhhXiHEyElJ1XscZC9EnwTzmQ-7UCHF9m0ILuRBIt2NtBvvcTnXMuJqnVjxkbPHXDrwEDLKeE8hcXcW2ZLQeJjWB1Kma4LmO43LGOZ0PHrQd8oKtlfeFU/s1600/33354699.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="800" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz-2xMEBZYltbR1ptv4ID9AKNhhXiHEyElJ1XscZC9EnwTzmQ-7UCHF9m0ILuRBIt2NtBvvcTnXMuJqnVjxkbPHXDrwEDLKeE8hcXcW2ZLQeJjWB1Kma4LmO43LGOZ0PHrQd8oKtlfeFU/s640/33354699.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Νίκος Μελέτης </b> <br />Αντιφατικά μηνύματα και συγκεχυμένη εικόνα επιχειρείται να δημιουργηθεί τις τελευταίες ημέρες σχετικά με την προοπτική και την επιδίωξη αποκατάστασης των σχέσεων Τουρκίας με Ισραήλ και Αίγυπτο, καθώς η Άγκυρα θέλει να σπάσει τον «άξονα» που έχει δημιουργηθεί στα νότια σύνορά της και συγχρόνως να αποκλείσει οριστικά την Ελλάδα και την Κύπρο από την Ανατολική Μεσόγειο, βάζοντας συγχρόνως παρακαταθήκη και για λύση στο Αιγαίο με τουρκική σφραγίδα. <br /><br />Το πρώτο μεγάλο βήμα η Τουρκία το έχει κάνει με το Τουρκολυβικό Σύμφωνο, αλλά όσο υπάρχει στο τραπέζι η προοπτική οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών της Ελλάδας με την Αίγυπτο, η ισχυρή στήριξη του Ισραήλ προς την Τριμερή συνεργασία και στον αγωγό East Med, και όσο τα φόρουμ περιφερειακής συνεργασίας έχουν σταθερό μέτωπο έναντι των μονομερών επεκτατικών κινήσεων της ,η επιδίωξη της για κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο θα μένει στον αέρα. <br /><br />Καθώς επισήμως δεν έχει υπάρξει κάποια κίνηση, στοχευμένα δημοσιεύματα και διαρροές αφήνουν να διαμορφώνεται κλίμα περί υπόγειων διαδρομών για την αποκατάστασή των σχέσεων της Τουρκίας με Ισραήλ και Αίγυπτο. <br /><br />Για όσο καιρό στην ηγεσία των τριών χωρών παραμένουν οι Τ. Ερντογάν , Μπ. Νετανιάχου και Αλ Σίσι, θεωρείται εξαιρετικά απίθανο να υπάρξει εξομάλυνση των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, καθώς οι είναι βαθιά δηλητηριασμένες και υπάρχει τουλάχιστον καχυποψία, εχθρικότητα και ανταγωνισμός. Όμως καθώς οι Συμμαχίες δεν είναι παντοτινές, η Αθήνα πρέπει να επιδιώξει οι Τριμερείς να αποκτήσουν πρακτικό ουσιαστικό περιεχόμενο όσο είναι καιρός. Και ειδικά με την Αίγυπτο πρώτο δείγμα γραφής δεν είναι άλλο από την υπογραφή της Συμφωνίας οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών... με κάθε κόστος. <br /><br />Τι ακριβώς όμως συμβαίνει <br /><br />Σε ό,τι αφορά στο Ισραήλ η δημόσια συζήτηση ξεκίνησε με αφορμή ανάρτηση στην επίσημη ιστοσελίδα του Ισραήλ με την οποία εκφράζονταν «υπερηφάνεια για τις διπλωματικές σχέσεις με την Τουρκία και η ελπίδα για ενίσχυση των σχέσεων στο μέλλον», καθώς και με άρθρο στην ιστοσελίδας Middle East Eye και του ανταποκριτή της στην Τουρκία Ragip Soylou, ο οποίος παρουσίασε ένα ολόκληρο σενάριο αποκατάστασης των σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών στηριζόμενος σε «δήλωση ισραηλινού αξιωματούχου» που επέμενε στην ανάγκη ανοίγματος των πρεσβειών των δυο χωρών που είναι κλειστές από το 2018. Ως ενισχυτικό στοιχείο των σεναρίων αυτών προβλήθηκε το γεγονός ότι το Ισραήλ δεν συμμετείχε στην Πενταμερή που στην κοινή διακήρυξη της καταδίκασε τις προκλήσεις της Τουρκίας. <br /><br />Βεβαίως οι λόγοι ήταν εντελώς διαφορετικοί, καθώς η συμμετοχή του Ισραήλ στη συνάντηση θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα στην εικόνα των ΗΑΕ και της Αιγύπτου στον αραβικό κόσμο. Εξάλλου, το Ισραήλ έχει καταδικάσει και σε διμερές επίπεδο και στις Τριμερείς την προκλητική στάση της Τουρκίας στην Κυπριακή ΑΟΖ, ενώ έχει αποδοκιμάσει και το τουρκολυβικό Μνημόνιο οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών. <br /><br />Όμως το άρθρο του επιτετραμμένου του Ισραήλ στην Τουρκία Roey Gilad στην ιστοσελίδα halimiz.com στις 21 Μαΐου, πυροδότησε εκ νέου τα σενάρια. <br /><br />«Οι σχέσεις Τουρκίας -Ισραήλ υποφέρουν από την έλλειψη πολιτικού διαλόγου και από την υπερβολική «Διπλωματία μεγάφωνων» . Όμως η Τουρκία και το Ισραήλ δεν χρειάζεται να συμφωνήσουν σε όλα….». Και το άρθρο συνεχίζει: <br /><br />«Λίγες ημέρες πριν μια νέα κυβέρνηση σχηματίστηκε στην Ιερουσαλήμ. Δύο χρόνια πριν η Τουρκία απέλασε τον ισραηλινό πρεσβευτή επειδή υπήρχαν διαφωνίες στο Παλαιστινιακό. Αυτές οι διαφωνίες δεν πρόκειται να εξαλειφθούν… Η μπάλα είναι στην τουρκική πλευρά». <br /><br />Ο κ. Galid παρουσιάζει στην τουρκική πλευρά τα πλεονεκτήματα που θα έχει από την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων με το Ισραήλ, με μια μόνο προϋπόθεση: να αποδεχθεί τη διαφορετική θέση των δυο χωρών στο παλαιστινιακό και να μπει στο ράφι το θέμα χωρίς να απασχολεί τις διμερείς σχέσεις. <br /><br />Η επιστολή αυτή όμως του ισραηλινού διπλωμάτη δημοσιεύθηκε ενώ είχαν κορυφωθεί στην Τουρκία σε ανώτατο επίπεδο, με δηλώσεις του ίδιου του Ταγίπ Ερντογάν και του Ιμπραήμ Καλίν, οι αντιδράσεις εναντίον του Ισραήλ για το σχέδιο εποικισμού της Δυτικής όχθης που περιλαμβάνεται στις προγραμματικές δεσμεύσεις της νέας κυβέρνησης. <br /><br />Στο Ισραήλ ταυτόχρονα δημοσιεύματα προβάλαν ως... δέλεαρ για τη συνεργασία με την Τουρκία, την εξόντωση της Χεζμπολάχ, στη βάση της εμπειρίας που έχει αποκτήσει η Τουρκία στην αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ στο Ιντλίμπ. <br /><br />Όμως ο Ταγίπ Ερντογάν έχει αυτοχρισθεί ο «προστάτης των Παλαιστινίων» και με όχημα το Παλαιστινιακό επιχειρεί να κυριαρχήσει πολιτικά στην Μέση Ανατολή, στον Αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο. Με την αντισημιτική ρητορική του και τις συνεχείς επιθέσεις εναντίον της ισραηλινής ηγεσίας κλείνει ουσιαστικά κάθε δυνατότητα συνεννόησης με το Ισραήλ, ενώ διεκδικώντας ηγεμονικό περιφερειακό ρόλο για την Τουρκία θεωρεί ότι δεν μπορεί αυτός να είναι συμπληρωματικός με τον ρόλο του Ισραήλ, όπως ήταν για δεκαετίες. <br /><br />Εξάλλου με τον Νετανιάχου να επιμένει ότι η προσάρτηση της Δυτικής Όχθης είναι «ιστορική ευκαιρία» για εδαφική επέκταση του Ισραήλ (και για τον ίδιο προσωπικά ένα σημαντικό όπλο στην δύσκολη περίοδο που περνά με την έναρξη της δίκης με κατηγορίες περί διαφθοράς), είναι απίθανο να υπάρξει συνεννόηση με τον Τ. Ερντογάν ο οποίος μόνο νέα Τζιχαντ δεν έχει απειλήσει για το θέμα αυτό. <br /><br />Με την Αίγυπτο <br /><br />Ένα άρθρο του διευθυντή έκδοσης της Al Ahram Μοχάμεντ Σαμπρίν (στην ιστοσελίδα uwidata.com) με τίτλο «Προτάσεις για ομαλοποίηση των σχέσεων Τουρκίας - Αιγύπτου» θεωρήθηκε ότι επρόκειτο περί έμμεσης πρότασης του Καΐρου προς την Άγκυρα. <br /><br />Ο πρώην υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Γιασάρ Γιακίς, ο οποίος έχει υπηρετήσει στο παρελθόν και ως πρεσβευτής στο Κάιρο, με την ευκαιρία αυτή έγραψε άρθρο για το πόσα έχουν να κερδίσουν Αίγυπτος και Τουρκία από την αποκατάσταση των σχέσεων τους. <br /><br />Αφού θίγει ακροθιγώς το μείζον ζήτημα που είναι η υποστήριξη της Τουρκίας στους Αδελφούς Μουσουλμάνους, την κυβέρνηση των οποίων είχε ανατρέψει ο πρόεδρος Αλ Σίσι, εμφανίζει ως μεγάλο δέλεαρ για την Αίγυπτο την προοπτική «εκ νέου οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών στην Μεσόγειο». Όπου φυσικά θέτει στο τραπέζι την επαναδιαπραγμάτευση της Συμφωνίας της Αιγύπτου με την Κύπρο, και συμφωνία Τουρκίας - Αιγύπτου με τη θέση ότι τα νησιά, ακόμη και η Κύπρος και η Κρήτη, δεν έχουν θαλάσσιες ζώνες εκτός των χωρικών υδάτων τους, ώστε η Ανατολική Μεσόγειος να διαμοιρασθεί μεταξύ της Τουρκίας και της Αιγύπτου. <br /><br />Για τον πρόεδρο Αλ Σίσι η στήριξη που προσφέρει ο Ερντογάν στους Αδελφούς Μουσουλμάνους συνιστά απειλή για την ίδια την επιβίωσή του, ενώ ως η μεγαλύτερη Αραβική χώρα δεν μπορεί να αποδεχθεί τον ηγεμονικό ρόλο που επιδιώκει και στον Αραβικό Κόσμο ο Τ. Ερντογάν. <br /><br />Τις προηγούμενες ημέρες και εν μέσω των σεναρίων αυτών ο Κυρ. Μητσοτάκης είχε τηλεφωνικές συνομιλίες με τον Μπ. Νετανιάχου και τον Αλ Σίσι, όπου εξετάσθηκαν και η ενεργειακή συνεργασία, με τον ισραηλινό πρωθυπουργό να υποστηρίζει και πάλι τον East Med (η Τουρκία δηλώνει ότι «δεν θα επιτρέψει τον αγωγό να περάσει από την - υποτιθέμενη - ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα της»), ενώ με τον Αιγύπτιο πρόεδρο εκφράσθηκε και η αντίθεση στις έξωθεν παρεμβάσεις και δη στην τουρκική στην Λιβύη. Και στις δυο περιπτώσεις επιβεβαιώθηκε ο στρατηγικός χαρακτήρας των σχέσεων των δυο χωρών με την Ελλάδα. <br /><br />Η εξίσωση των σχέσεων Τουρκίας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο δεν είναι καθόλου εύκολη ούτε απλή. Προφανώς τρεις ισχυρές χώρες της περιοχής δεν μπορεί να μην έχουν τις στοιχειώδεις διπλωματικές ακόμη και εμπορικές σχέσεις και πιθανόν να υπάρξουν κινήσεις σε αυτή την κατεύθυνση. <br /><br />Όμως διαφορετικά στρατηγικά συμφέροντα και κυρίως ο βουλιμικός νεοθωμανικός ηγεμονισμός του Ταγίπ Ερντογάν έχουν ανοίξει ένα χάσμα που δύσκολα μπορεί να γεφυρωθεί πλήρως.<br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία: Οι σχέσεις με Ισραήλ και Αίγυπτο - Προσδοκίες και πραγματικότητα

Νίκος Μελέτης Αντιφατικά μηνύματα και συγκεχυμένη εικόνα επιχειρείται να δημιουργηθεί τις τελευταίες ημέρες σχετικά με την προοπτική και...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αμερικανική πολιτική και ο Γόρδιος Δεσμός της Λιβύης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPBfS88c4dDP-HyIBMgcH4IIRzNU2iKoOYcUjoi9b9rmYJGU-8rL_Izyj7XxiBOplCQfz0CR_nmpArMxC_GmCq3GelkYSNBkO0Z_5XUZ9ZRegbK99LaFMUe4VzYxUfxmZA65WMywV6ME8/s1600/845971664711.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="900" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPBfS88c4dDP-HyIBMgcH4IIRzNU2iKoOYcUjoi9b9rmYJGU-8rL_Izyj7XxiBOplCQfz0CR_nmpArMxC_GmCq3GelkYSNBkO0Z_5XUZ9ZRegbK99LaFMUe4VzYxUfxmZA65WMywV6ME8/s640/845971664711.png" width="640" /></a></div> <br />Στο έργο του ''Τα Επόμενα 100 Χρόνια'' ο Τζωρτζ Φρίντμαν εξηγεί τους λόγους για τους οποίους η πολιτική επικοινωνία που ασκείται από τους εκάστοτε Αμερικανούς αξιωματούχους περί σταθερότητας στην Ευρασία και στη Μέση Ανατολή, δεν ευθυγραμμίζεται με την πραγματικότητα. Κατά τον Φρίντμαν, οι ΗΠΑ έχουν κάθε συμφέρον να μην είναι ομογενοποιημένη και συνεκτική η περιοχή που βρίσκεται στην Περίμετρο (Rimland). Η αστάθεια δεν αποτρέπει μόνο την ενοποίηση (πχ μια ενοποίηση του ισλαμικού κόσμου) αλλα ταυτόχρονα, δίνει ρόλο έντιμου διαμεσολαβητή στις ΗΠΑ (honest broker) χωρίς οι Αμερικανοί να σπαταλούν πόρους (ανθρώπινους και υλικούς) όπως έκαναν σε Ιράκ και Αφγανιστάν. Η Λιβύη είναι ένα έξοχο παράδειγμα για το πώς οι ΗΠΑ ασκούν εξωτερική πολιτική σε εστίες ανάφλεξης στην περιοχή της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Η αμερικανική πολιτική στη Λιβύη θα δικαιωθεί, έστω και αν αυτή τη στιγμή η κατάσταση μοιάζει ανεξέλεγκτη. Πολλές φορές τόσο στην στρατηγική όσο και στην πολιτική, το να μην κάνεις τίποτε είναι κάτι παραπάνω από αδράνεια.<br /><br />Πριν από λίγους μήνες το State Department καταδίκασε τον πόλεμο δι' αντιπροσώπων που λαμβάνει χώρα στο λιβυκό έδαφος ως ''τοξικές εξωτερικές παρεμβάσεις'' (toxic foreign interferrence) και πρότεινε τη δημιουργία μιας Λιβύης η οποία θα είναι κυρίαρχη και που δε θα διεξάγονται στο έδαφός της εξωτερικές παρεμβάσεις. Εκτός από μια τυπική μορφή διπλωματικής γλώσσας, μπορούμε να δούμε μια αλλαγή των ΗΠΑ σε σχέση με αυτό που λέμε βεστφαλιανό σύστημα αξιών. Το 1648 ουσιαστικά δημιουργήθηκαν οι ρήτρες εκείνες οι οποίες θα έφερναν μια ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη. Η μη επέμβαση στα εσωτερικά ενός κράτους, έγινε η βασικός κανόνας της διεθνούς πολιτικής. Οι ΗΠΑ κατά την κρίση της Γιουγκοσλαβίας (και μετέπειτα στο Κόσοβο) σύμφωνα με τον Κίσινγκερ απώλεσαν την αρχή της μη επέμβασης στα εσωτερικά άλλου κράτους, χάρη της προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Για τον Κίσινγκερ αυτή ήταν μια επικίνδυνη παρέκκλιση για την αμερικανική εξωτερική πολιτική. <br /><br />Σήμερα οι ΗΠΑ στη Λιβύη βλέπουν το GNA και το LNA να ερίζουν για την εξουσία της Λιβύης. Παρατηρούν επίσης τη Ρωσία μέσω ενός ιδιωτικού στρατού (Wagner) αλλά και την Τουρκία να καθορίζουν τις εχθροπραξίες. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αλλά και η Αίγυπτος έχουν κάθε συμφέρον να στηρίζουν τον LNA του Χαλίφα Χάφταρ. Όλα τα παραπάνω, τα αναφέρει η έκθεση του Christopher Blanchard, ειδικού σε θέματα Μέσης Ανατολής που έγινε για χάρη της Υπηρεσίας Έρευνας του Κογκρέσου (Congressional Research Service) και εκδόθηκε στις 13 Απριλίου 2020. Η αμερικανική εξωτερική πολιτική για τη Λιβύη, χαράσσεται από την Αμερικανική Πρεσβεία στην Τυνησία μέσα από το Εξωτερικό Γραφείο για τη Λιβύη (Libyan External Office). <br /><br />H Ρωσία φαίνεται να στηρίζει περισσότερο πλέον τον Σάλεχ παρά τον Χάφταρ και η συνύπαρξη Ρωσίας και Τουρκίας στη Λιβύη, φαίνεται να χρησιμοποιεί την εμπειρία της αντίστοιχης συνύπαρξής τους στη Συρία. Οι ΗΠΑ ανέφεραν πως η Ρωσία έστειλε 14 μαχητικά αεροσκάφη στην περιοχή τα οποία δεν είχαν εθνικό έμβλημα και είχαν βαφτεί στη Συρία. Το εμπάργκο όπλων στη Λιβύη που έχει αποφασίσει ο ΟΗΕ βρίσκεται στον αέρα. Γιατί η Λιβύη είναι σημαντική; Τι περιμένουν λοιπόν οι ΗΠΑ; <br /><br />Η Λιβύη διαθέτει μια τεράστια ακτογραμμή και μια εξαιρετικά νευραλγική γεωγραφική θέση καθώς βρίσκεται στο κέντρο της Βόρειας Αφρικής. Συνδέεται με την Αίγυπτο η οποία είναι το κρηπίδωμα του αραβικού κόσμου και αν ποτέ τα πράγματα στο Σουδάν ξεφύγουν από την συνηθισμένη και ανεκτή πλέον αστάθεια, αποτελεί προγεφύρωμα για την όποια επιχείρηση χρειαστεί να λάβει χώρα. Ο Χαλίφα Χάφταρ, μολονότι δεν υποστηρίζεται επίσημα από τις ΗΠΑ και τον δυτικό κόσμο, υποστηρίζεται από συμμάχους των ΗΠΑ όπως είναι τα ΗΑΕ, η Γαλλία, η Σαουδική Αραβία, η Ιορδανία και η Αίγυπτος. Σουδανοί στρατιώτες αλλά και στρατιώτες από το Τσαντ και από τον Νίγηρα, βοηθούν τον Χάφταρ ο οποίος χάρη στον ρωσικό οπλισμό και τα drones που πήρε από τα ΗΑΕ, κατέλαβε αρκετά προάστια της Τρίπολης, χωρίς όμως να καταφέρει να ελέγξει την προωτέυουσα της Λιβύης η οποία είναι το κέντρο του GNA. <br /><br />Παρόλα αυτά, στη νότιο-ανατολική Λιβύη, ο Χάφταρ είναι ο κυρίαρχος ελέγχοντας πολύ πλούσια σε πετρέλαιο εδάφη. Η Λιβύη μέχρι να σταματήσει την παραγωγή πετρελαίου, παρήγε εν μέσω πολέμου, περίπου 1,3 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα. Οι αμερικανικές ανησυχίες σχετικά με τη Λιβύη αφορούν τον έλεγχο των όπλων που χρησιμοποιούνται στις εχθροπραξίες, που μπορεί να μην είναι συμβατικά αν δεν υπάρχει έλεγχος στο τι οπλικά συστήματα εισέρχονται στο λιβυκό έδαφος. Η απρόσκοπτη παραγωγή πετρελαίου είναι επίσης ένα σημαντικό ζήτημα για τις ΗΠΑ καθώς δε θέλουν η ρωσική οπλοποίηση-εργαλειοποίηση της ενέργειας να επιτρέπει στη Μόσχα να αυξάνει τον ενεργειακό της ρόλο. <br /><br />Η καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας είναι επίσης πολύ σημαντική για την Ουάσινγκτον αλλά και για την Ε.Ε. Μια δεύτερη Συρία είναι ο εφιάλτης της Δύσης τόσο για το προσφυγικό όσο και για μια πιθανή επάνοδο του ΙΚ. Μην ξεχνάμε οτι η Τουρκία μετέφερε 2 χιλιάδες πολεμιστές από τη Συρία οι οποίοι ασπάζονται ριζοσπαστικές και ακραίες θέσεις. Με άλλα λόγια οι ΗΠΑ θα θέλαν να υποστηρίξουν τον Χάφταρ ο οποίος είχε στενούς δεσμούς με τη CIA αλλά στηρίζεται από τη Ρωσία (η Ρωσία πλέον τον στηρίζει λιγότερο). Πρακτικά, μόνο η Τουρκία ενισχύει την πλευρά του Σάρατζ η οποία έχει τυπικά τη νομιμοποίηση του ΟΗΕ. <br /><br />Η Μεσόγειος αποκτά ένα ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις ΗΠΑ καθώς τόσο ο έλεγχος τριών Στενών (Γιβραλτάρ, Βόσπορος και Σουέζ) όσο και η μείωση της επιρροής άλλων μεγάλων δυνάμεων (Ρωσία και Κίνα) δε γίνεται να επιτευχθούν χωρίς την αμερικανική προσπάθεια. Η Ε.Ε βρίσκεται σε εσωστρέφεια και η μόνη δύναμη που μπορεί από πλευράς δυτικού κόσμου να πραγματοποιήσει αποφασιστικές κινήσεις στην περιοχή είναι οι ΗΠΑ. Παρόλα αυτά, η αμερικανική εξωτερική πολιτική και η αδράνεια που την χαρακτηρίζει τόσο στη Λιβύη όσο και στη Συρία, φαίνεται να είναι σχεδιασμένη. Η πανδημία εξαφάνισε ουσιαστικά την αξία της παραγωγής φυσικών πόρων και χώρες όπως η Ρωσία, δεινοπαθούν καθώς δεν έχουν διαφοροποιημένη παραγωγική δραστηριότητα. Στους πολέμους, δεν έχει τόσο σημασία η νίκη ή ο έλεγχος κάποιας επικράτειας αλλά το κόστος συντήρησής της. <br /><br />Οι χώρες που ερίζουν εντός της Λιβύης, είναι η Ρωσία και η Τουρκία. Και οι δύο είναι από οικονομικής άποψης σε δεινή θέση. Η φθορά τους σε πολλά μέτωπα τις οδηγεί σε συνεχή οικονομική αιμορραγία και αυτό συμφέρει τις ΗΠΑ. Επιπρόσθετα, η Ε.Ε δε δείχνει ούτε την ικανότητα αλλά ούτε και την πολιτική βούληση να επέμβει στη Λιβύη. Ίσως η Γαλλία να το κάνει αλλά μόνο αν δημιουργηθούν καταστάσεις που θα την αποκλείσουν από την περιοχή. Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ έχουν μεγάλο συμφέρον από την ανυπαρξία ενιαίας ευρωπαϊκής φωνής για τη Λιβύη καθώς εκείνος που αναλαμβάνει τα βάρη είναι εκείνος που θα χαράξει και πολιτική. Ο Blanchard αναφέρει στην έκθεση πως η Γαλλία στηρίζει τον LNA και η Ιταλία τον GNA. Αυτό φανερώνει την έλλειψη ομοφωνίας ακόμη και ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου. Είναι δεδομένο πως η Ελλάδα συντάσσεται με τη Γαλλία, όμως ο East Med έχει εντός των πλάνων του την Ιταλία οπότε ο Γόρδιος Δεσμός είναι εμφανής. Η Ιταλία είναι θεωρητικά σύμμαχος της Τουρκίας και του Κατάρ στη Λιβύη, καθώς οι τρεις χώρες στηρίζουν τον GNA του Σάρατζ. <br /><br />Καμία χώρα, για διαφορετικούς λόγους δεν μπορεί να επιβάλλει πολιτική στη Λιβύη. Η όποια επόμενη μέρα της Λιβύης, θα χρειαστεί τεράστια χρηματικά ποσά για να αγγίξει την εξομάλυνση και τη σταθερότητα. Αυτά τα χρήματα δεν τα έχει ούτε η Ρωσία, ούτε η Τουρκία. Οι ΗΠΑ έχουν επίσης βάσιμες ελπίδες οτι η τουρκική εσωτερική πολιτική, θα έχει σύντομα εξελίξεις και οτι αν υπάρξει επόμενος ηγέτης στην Τουρκία, θα ακολουθεί κατά γράμμα τις αμερικανικές πολιτικές αλλά και αυτές του ΝΑΤΟ. Με άλλα λόγια, η ρήξη μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας είναι θέμα χρόνου και έτσι οι ΗΠΑ θα μπορούν να διαδραματίζουν τον ρόλο του έντιμου διαμεσολαβητή στην περιοχή. Η καλή εξέλιξη για την Ουάσινγκτον, είναι οτι ο Turkish Stream φαίνεται να έχει το μέλλον του Nord Stream 2 και μια τέτοια εξέλιξη, θα καθιστούσε την Τουρκία ανίκανη να εκβιάσει τη Δύση στο ενεργειακό παιχνίδι της περιοχής. <br /><br />Προς το παρόν, το ορατό μέλλον της Λιβύης είναι αρκετά θολό. Αναμένουμε μεγαλύτερη ένταση και προσπάθεια συνεννόησης μεταξύ Πούτιν και Ερντογάν στη Λιβύη καθώς τόσο τα οικονομικά δεδομένα των χωρών τους, όσο και η πιθανότητα ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων στην Τουρκία, φέρνουν επιτακτική την ανάγκη για μια ''πρόχειρη'' συμφωνία στην περιοχή. Η μεγάλη εικόνα πάντως δείχνει ότι τα όποια κοιτάσματα της περιοχής της Μεσογείου, ίσως αθροιστούν για να μειωθεί η ενεργειακή ομηρία της Ε.Ε από τη Ρωσία. Μια συνεργασία όλων των μεσογειακών χωρών, ευρωπαϊκών, μεσανατολικών και βορειοαφρικανικών, θα ήταν ιδανική για τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως η Τουρκία επιθυμεί διακαώς να έχει μερίδιο επιρροής στη Λιβύη, για τρεις κυρίως λόγους. Πρώτον, γιατί η Turkish Petroleum ψάχνει διακαώς ρόλο. Δεύτερον, γιατί η Τουρκία επιθυμεί να επιφέρει αστάθεια στην Αίγυπτο και μέσα από τη Λιβύη, θα μπορούσε να δώσει έρεισμα στη Μουσουλμανική Αδελφότητα της Αιγύπτου και τρίτον, η Τουρκία προσπαθεί να εμποδίσει τον αγωγό East Med. <br /><br />Αντίθετα με τους τουρκικούς μαξιμαλισμούς, οι ΗΠΑ αναζητούν τη μεγαλύτερη δυνατή συνεργασία των χωρών της Μεσογείου χωρίς να αποκλειστεί κάποια χώρα από το ενεργειακό παιχνίδι, πέραν της Ρωσίας για την οποία οι ΗΠΑ στοχεύουν σε μείωση της επιρροής της. Με βάση όλα τα παραπάνω, μπορούμε να αντιληφθούμε πως η Ελλάδα και η Κύπρος οφείλουν να στοχεύουν στη συνεχή επαγρύπνηση γιατί η κλεψύδρα υπαγορεύει στην Τουρκία να κάνει τώρα κινήσεις εξαιρετικά αυξημένου πολιτικού ρίσκου. Η αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Λιβύη ακολουθεί μια στρατηγική κατατριβής τρίτων και δεν είναι πιθανό να εμπλακούν σε εχθροπραξίες, πιστεύοντας πως η φθορά όλων των εμπλεκόμενων, στο τέλος θα έχει οφέλη για την Ουάσινγκτον η οποία θα συντονίσει τις περιφερειακές συνεργασίες της περιοχής.<br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η αμερικανική πολιτική και ο Γόρδιος Δεσμός της Λιβύης

Στο έργο του ''Τα Επόμενα 100 Χρόνια'' ο Τζωρτζ Φρίντμαν εξηγεί τους λόγους για τους οποίους η πολιτική επικοινωνία που ασ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υβριδικός πόλεμος της Μόσχας στη Λιβύη… ο στρατιωτικός ρόλος της

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrKe6vsutDyXIlqKm8hrSiZmY6UEZJ6kmFJJznj0Wfw9Iec5r3SsZVahqCiah1wVvwaSdGZzt_KM2SpMKAT62-DDb0veaHzAwzHtiTLsBC06tQmri5vvCIbfL9qlkT0AuU0HspDsSlmRo/s1600/Russian_mercenaries_Syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrKe6vsutDyXIlqKm8hrSiZmY6UEZJ6kmFJJznj0Wfw9Iec5r3SsZVahqCiah1wVvwaSdGZzt_KM2SpMKAT62-DDb0veaHzAwzHtiTLsBC06tQmri5vvCIbfL9qlkT0AuU0HspDsSlmRo/s640/Russian_mercenaries_Syria.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Στις αρχές της εβδομάδας ο επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στην Αφρική (Africom) Στέφεν Τάουνσεντ ενημέρωνε τη διεθνή κοινή γνώμη μέσω Twitter ότι «ρωσικά μαχητικά στην πτήση τους προς τη Λιβύη έκαναν στάση στη Συρία, όπου και βάφτηκαν για να συγκαλυφθεί η προέλευσή τους». Κατά την εκτίμηση του Αμερικανού αξιωματούχου η Ρωσία θέλει να στρέψει προ όφελός της τις εξελίξεις στη Λιβύη. Σήμερα πια δεν μπορεί να αρνηθεί ότι έχει ανάμειξη στα όσα συμβαίνουν εκεί, καταλήγει ο επικεφαλής της Africom. Από την πλευρά της η Μόσχα αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες κάνοντας λόγο για fake news. Ο αντιπρόεδρος της ρωσικής βουλής Αντρέι Κρασόφ δήλωσε μάλιστα στο πρακτορείο Interfax ότι «πρόκειται για μια ακόμα προσπάθεια της Ουάσιγκτον να διασπείρει ανυπόστατες ιστορίες”. <br /> <br /> Oι σχέσεις Ρωσίας και Λιβύης ανάγονται στα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο τότε σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν προσπάθησε ανεπιτυχώς στη διάσκεψη του Πότσνταμ να διασφαλίσει ρόλο στην ευρύτερη περιοχή γύρω από την πρωτεύουσα Τρίπολη. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1969, η Μόσχα στήριξε με αποστολές όπλων το νέο τότε καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι. Το 2000 οι σχέσεις Ρωσίας και Λιβύης γίνονταν στενότερες. Έντεκα χρόνια αργότερα όμως ο άρχων του Κρεμλίνου Βλαντιμίρ Πούτιν δεν είχε να αντιτάξει τίποτα όταν το ΝΑΤΟ έβαζε τέλος στη μονοκρατορία του Μουαμάρ Καντάφι. <br /> <br /> Στο πλευρό του Χαφτάρ η Μόσχα <br /> <br /> Όταν το 2014 ο Χαλίφα Χαφτάρ αναλάμβανε τη διοίκηση των δυνάμεων της εξόριστης κυβέρνησης στο Τομπρούκ, η Μόσχα είδε στο πρόσωπό του τον κατάλληλο εταίρο για να προωθήσει τα συμφέροντά της στη Λιβύη. Αρχικά η Ρωσία απέφυγε ένα πιο ενεργό ρόλο στον εμφύλιο. Το 2017 ωστόσο περιέθαλψε τραυματίες από τον στρατό του Χαφτάρ και ένα χρόνο αργότερα απέστειλε πρώτες δυνάμεις ιδιωτικών εταιριών στη Λιβύη. <br /> <br /> Έτσι ο πόλεμος στη χώρα αυτή της βόρειας Αφρικής απέκτησε νέες διαστάσεις. Εκτός από τη Ρωσία στο πλευρό του Χαλίφα Χαφτάρ, πολέμιου του πολιτικού Ισλάμ, τάχθηκαν αραβικές χώρες, όπως η Αίγυπτος και ο πρόεδρός της Αλ Σίσι, αλλά και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Από κοινού με τα Αραβικά Εμιράτα ο αιγύπτιος πρόεδρος είναι ορκισμένος αντίπαλος της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης του Αλ Σαράτζ, η οποία ελέγχει ένα μικρό τμήμα της Λιβύης και εξαρτάται στο κοινοβούλιο της χώρας από τους βουλευτές διαφόρων ισλαμιστικών πολιτικών ομάδων. <br /> <br /> Τουρκία και Ρωσία: Αντίπαλοι και στη Λιβύη <br /> <br /> Επόμενο ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση είναι πλήρως αντίθετη με την εμπλοκή της Τουρκίας υπέρ του Αλ Σαράτζ, τον οποίο στηρίζει μεταξύ άλλων με μισθοφόρους από τη Συρία. Τον Ιανουάριο μάλιστα το Κάιρο ανακοίνωσε ότι ο ρόλος της Τουρκίας στη γειτονική Λιβύη έχει άμεσες επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια της Αιγύπτου. Μέσα ενημέρωσης της χώρας έκαναν μάλιστα λόγο για «νεοοθωμανικές φιλοδοξίες» του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν. <br /> <br /> Η Τουρκία όμως δεν ενδιαφέρεται μόνο για τη Λιβύη, αλλά και για μέρος των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη Μεσόγειο, τα οποία θέλουν να αξιοποιήσουν Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και Αίγυπτος. Και η Λιβύη διεκδικεί κομμάτι της πίτας, στο οποίο θέλει να έχει ρόλο και λόγο και η Άγκυρα με την υποστήριξη της κυβέρνησης του Αλ Σαράτζ. Κατά συνέπεια Τουρκία και Ρωσία δεν είναι μόνο αντίπαλοι στη Συρία, αλλά και στη Λιβύη. Και οι δύο χώρες ωστόσο αποφεύγουν μια απευθείας αντιπαράθεση. <br /> <br /> Η «υβριδική στρατηγική» της Ρωσίας <br /> <br /> Μέχρι σήμερα η Ρωσία παρεμβαίνει μόνο έμμεσα στη διένεξη στη Λιβύη μέσω ιδιωτικών εταιριών, τις λεγόμενες Private Military Companies PMC. Με τον τρόπο αυτό, εκτιμά η δεξαμενή σκέψης Ινστιτούτο της Ουάσιγκτον για την Πολιτική στην Εγγύς Ανατολή, είναι δύσκολο να εξακριβωθεί ποιός κρύβεται πίσω από αυτές τις δυνάμεις. Σύμφωνα με το αμερικανικό think tank η «υβριδική στρατηγική» έχει πολλά πλεονεκτήματα για το Κρεμλίνο. Επισήμως μπορεί να αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή χωρίς να παραιτηθεί από την αποστολή μισθοφόρων. Την ίδια στιγμή έχει τη δυνατότητα να συντηρεί τη διένεξη στη χώρα, έως ότου βρεθεί μια συμφέρουσα για τη Ρωσία λύση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. <br /> <br /> Η κατηγορία ότι η Ρωσία παρεμβαίνει μέσω ιδιωτικών εταιριών στον εμφύλιο της Λιβύης δεν προέρχεται μόνο από τη Ουάσιγκτον, αλλά και από το Λονδίνο. Σε παρόμοιο συμπέρασμα καταλήγει και έκθεση του ΟΗΕ. Η Μόσχα ωστόσο μιλά για «κατασκευασμένες κατηγορίες». Η αλήθεια είναι ωστόσο ότι τέτοιες κατηγορίες εκφράζονται και κατά άλλων χωρών που παρεμβαίνουν στη Λιβύη, όπως η Τουρκία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Γεγονός πάντως είναι ότι το εμπάργκο όπλων, στην ουσία, δεν τηρείται και ότι η διένεξη στη Λιβύη περιπλέκεται όλο και περισσότερο.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Υβριδικός πόλεμος της Μόσχας στη Λιβύη… ο στρατιωτικός ρόλος της

Στις αρχές της εβδομάδας ο επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στην Αφρική (Africom) Στέφεν Τάουνσεντ ενημέρωνε τη διεθνή κοινή γνώμη μέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αφόρητα μακιαβελική και φιλοτουρκική, μα κοντόφθαλμη ρωσική εξωτερική πολιτική…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfcsGefxqdTvp4vg0AHqJZDUMitUwUrnVq7Cev0IS9uwC9TToqm8aVA1LIj1_KaMEkZh1w7t3nZmskrWMAfQ2tZLwudhaxTZ7DqPW23cY7tgcovrPhc-Vx9thU1UCmqscf5wDcxi2Vu4Q/s1600/Rwsia%252Ctoyrkia+flag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="720" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfcsGefxqdTvp4vg0AHqJZDUMitUwUrnVq7Cev0IS9uwC9TToqm8aVA1LIj1_KaMEkZh1w7t3nZmskrWMAfQ2tZLwudhaxTZ7DqPW23cY7tgcovrPhc-Vx9thU1UCmqscf5wDcxi2Vu4Q/s640/Rwsia%252Ctoyrkia+flag.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Δεν χρειάζεται να γεμίσουμε… “σεντόνια” όπως λέγεται στη δημοσιογραφία για να αποδείξουμε την ορθότητα του τίτλου που επελέγη στην ανάρτηση. Ούτε ασφαλώς στόχος του σχολίου είναι να καταδικάσει τη ρωσική εξωτερική πολιτική σε… ηθικές βάσεις. Όποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι στη διπλωματική τους κουλτούρα οι χώρες έχουν κάποια χαρακτηριστικά που συνδέονται με το περιθώριο που αφήνουν στην εξωτερική τους πολιτική να “μολύνεται” από ηθικού περιεχομένου υπολογισμούς, είναι απλά αφελής. <br /><br />Στη δε εξωτερική πολιτική, η οπτική γωνία είναι αμιγώς το αν εξυπηρετείται ή όχι το ρωσικό εθνικό συμφέρον. τελεία και παύλα. Το Κρεμλίνο είναι έτοιμο να συμμαχήσει και με τον ίδιο τον διάβολο εάν κριθεί ότι αυτό εξυπηρετεί τους στόχους της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής. <br /><br />Εάν μια επιλογή ενισχύει τη ρωσική εθνική ασφάλεια, όπως την ορίζει τουλάχιστον η ελίτ της χώρας. Επαναλαμβάνουμε και τονίζουμε: Επειδή η εξωτερική πολιτική δεν αφορά… κήρυκες του Ευαγγελίου, αρέσει ή δεν αρέσει, δεν υπάρχει περιθώριο καταδίκης. Τόσο απλά. Κριτικής όμως για υποκρισία υπάρχει… ενδεχομένως και λίγης ειρωνείας. <br /><br />Τι συνέβη στη Μόσχα που θέλει να παριστάνει τον προστάτη των απανταχού Ορθοδόξων Χριστιανών και γενικότερα της ορθόδοξης χριστιανικής κληρονομιάς. Της Μόσχας που ως κέντρο της ορθοδοξίας κατακεραύνωνε την (γεω)πολιτικού περιεχομένου παρέμβαση της CIA διά του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Εκκλησία της Ουκρανίας. Μην ξεχνάμε και το DP έχει λάβει θέση επικριτική για τα της Ουκρανίας και όχι μόνο εξετάζοντας το ζήτημα από τη θρησκευτική σκοπιά… <br /><br />Θα πρέπει όμως να συμπεράνουμε μάλλον, ότι δεν έφτασε το ταχυδρομικό περιστέρι στη ρωσική πρωτεύουσα για να τους εξιστορήσει όσα συνέβησαν στην Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη, για την προκλητική ανάγνωση του Κορανίου εντός ενός ναού – συμβόλου του ορθοδόξου κόσμου. <br /><br />Ότι διαφημίστηκε η Άλωση της Κωνσταντινούπολης και δόθηκε υπόσχεση για περισσότερες κατακτήσεις. Και τέλος, ότι ο… επιληπτικός φίλος του Πούτιν, ο Ερντογάν, αποκάλεσε “δικαίωμα” τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, αφού η Πόλη καταλήφθηκε, αλώθηκε. <br /><br />ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΘΕΜΑΤΑ ΑΡΧΗΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;<div> <br /> Τα νέα δεν έφτασαν στη Μόσχα. Ακόμη τουλάχιστον. Εκτός κι αν έφτασαν, αλλά στη ρωσική εξωτερική πολιτική δεν υπάρχουν κάποια θέματα που είναι πέρα και πάνω από τακτικές συμμαχίες. Κάποια θέματα που πραγματικά είναι υπεράνω των τακτικών συμμαχιών της “Αγίας Ρωσίας” με το ένα ή το άλλο κράτος. <br /><br />Θέματα που θα φανέρωναν συνέπεια και θα θεμελίωναν δικαίωμα – διεκδίκηση πραγματικού ηγέτη του χριστιανικού κόσμου. Ασχέτως του τι λέει ο δυτικός κόσμος, ασχέτως του αν είσαι φίλος ή αντίπαλος του ΝΑΤΟ. Διότι το ζητούμενο είναι να κερδίσεις τις καρδιές και το μυαλό του απλού κόσμου. Hearts and minds… Κι εδώ δε φθάνει μονάχα η μυθολογία του ξανθού γένους. <br /><br />Στο συγκεκριμένο θέμα, κατά την υποκειμενική μας άποψη, η ρωσική διπλωματία “μετρήθηκε” και βρέθηκε λειψή. Δεν κατάφερε να αντιληφθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα έπρεπε να αντιμετωπιστεί πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα από τη διένεξη του Πατριαρχείου της Μόσχας με το Οικουμενικό της Κωνσταντινούπολης. <br /><br />Να εμφανιστεί ότι σε κάποια θέματα η Μόσχα ανησυχεί γνήσια για την Ορθοδοξία και πάει πιο πέρα από τη χρήση της “θρησκευτικής – εκκλησιαστικής διπλωματίας” ως κρίσιμου βραχίονα της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής. Έχει κάποιες αρχές που δεν αλλάζουν από την τακτική συγκυρία.<br /><br />Έπρεπε να πάρει θέση, έστω με τη μορφή φιλικής παραίνεσης προς το καθεστώς Ερντογάν, ασχέτως εάν είναι ορθή, μερικώς ή καθόλου, η ερμηνεία που προκρίνει την ανάγκη του Τούρκου ηγέτη να χειραγωγήσει το ισλαμικό θυμικό των πάλαι ποτέ ψηφοφόρων του στην Πόλη, μπας και τους προσεγγίσει εκ νέου. <br /><br />Να μην το έκανε καν επιδιώκοντας να βρει τρόπο “να την πει” στον Ερντογάν για τους συνήθειες άκομψους χειρισμούς του στις σχέσεις της Τουρκίας με την Ουκρανία και για τους Τατάρους της Κριμαίας. Πιστεύει κανένας ότι π.χ. ο Αλί Μπαμπατζάν και άλλοι πιο διπλωμάτες Τούρκοι εγείρουν ενστάσεις για τα της Άλωσης; <br /><br />Όχι, απλά είναι περισσότερο διπλωμάτες… και αξιοπρεπείς. Κερδίζουν συμπάθειες στο εξωτερικό. Τους προτιμούν για συνομιλητές, καθώς καλλιεργούν εικόνα συνεννοήσιμου πολιτικού και διπλωμάτη. Έτοιμους να συζητήσει σε λογικές βάσεις και κάπου να βρεθεί μια χρυσή τομή. Ή τουλάχιστον να εκτονωθούν οι εντάσεις. <br /><br />ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ…</div> <div> <br /> Αυτά είναι προβλήματα για τους Ρώσους ειδικούς για να τα σκεφτούν. Να διατυπώσουν τις αντιρρήσεις τους, στο βαθμό που έχουν την ελευθερία να το κάνουν, χωρίς να υποστούν τις οποιεσδήποτε συνέπειες. Το θέμα είναι ο τρόπος που σκέπτεται η ρωσική εξωτερική πολιτική. Διότι πριν λίγο μας πρόσφερε ένα ακόμα παράδειγμα. <br /><br />Διαβάζουμε στο ρωσικό Sputnik ένα αφιέρωμα για την επέτειο του επεισοδίου με το “Μαβί Μαρμαρά” το 2010, το πλοίο των δήθεν ακτιβιστών, που προσέγγιζαν τη Γάζα και αρνήθηκαν να σταματήσουν στα σήματα των Ισραηλινών. Και ακολούθησε ρεσάλτο, με αποτέλεσμα να καταστραφούν οι σχέσεις Ισραηλινών και Τούρκων. <br /><br />Έλα όμως που πλέον υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι ο Ερντογάν κάνει ένα βήμα πίσω και χωρίς να εγκαταλείψει την κριτική του προς το Ισραήλ, ακόμα και με κραυγές, διότι έτσι τον συμφέρει εσωτερικά και… πανισλαμικά, όπως με την Αγία Σοφία, και επιδιώκει να διαθέτει ένα επίπεδο συνεννόησης με το Ισραήλ! <br /><br />Αυτό δεν άρεσε στους Ρώσους! Ήθελαν κι εδώ αποκλειστικότητα στις παρασκηνιακές συνεννοήσεις. Και δεν άργησαν να το δείξουν. Τίτλος της ανάρτησης – αφιερώματος: “<a href="https://sputniknews.com/analysis/202005311079474105-mavi-marmara-ten-years-on-final-nail-in-coffin-of-israel-turkey-relations/">Mavi Marmara Ten Years on: Final Nail in Coffin of Israel-Turkey Relations</a>” (Μαβί Μαρμαρά μετά από δέκα χρόνια: Το τελικό καρφί στο φέρετρο των σχέσεων Ισραήλ-Τουρκίας)! <br /><br />Εμάς μας μοιάζει ως μήνυμα προς την πλευρά του Ερντογάν. Υπενθύμιση ότι αυτή η ενέργεια θα μπορούσε να έχει συνέπειες. Οι Ρώσοι γνωρίζουν ότι πρόκειται για μια εξέλιξη που μπορεί να επηρεάσει το μέτωπο της Συρίας -αυτό κυρίως απασχολεί τη Μόσχα- αλλά και αυτό της ανατολικής Μεσογείου. <br /><br />Δεν χρειάζεται περισσότερη ανάπτυξη. Το μεγάλο ερώτημα είναι. Μήπως η ρωσική εξωτερική πολιτική χρήζει επανεξέτασης και ενδεχομένως αναθεώρησης, τουλάχιστον όταν έχει απέναντι έναν ηγέτη που γνωρίζουν καλά στη Μόσχα ότι δεν τους “αγάπησε” ποτέ, από όποια οπτική γωνία και να το εξετάσουν; <br /><br />Ασφαλώς το ξέρουν. Όπως ξέρουν όμως ότι η προδιάθεση είναι πολύ πιο θετική απέναντί τους σε χώρες που μπορεί αν ανήκουν στο αντίπαλο μπλοκ και αντιμετωπίζουν συγκεκριμένο “περιβάλλον περιορισμών” στην πολιτική τους. Η στάση της ρωσικής διπλωματίας και δεν επιτυγχάνει τους στόχους της με τον αιώνιο αντίπαλο σε στρατηγικό επίπεδο και διώχνει πιο μακριά τον θετικά προδιατεθειμένο. Τόσο απλά.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αφόρητα μακιαβελική και φιλοτουρκική, μα κοντόφθαλμη ρωσική εξωτερική πολιτική…

Δεν χρειάζεται να γεμίσουμε… “σεντόνια” όπως λέγεται στη δημοσιογραφία για να αποδείξουμε την ορθότητα του τίτλου που επελέγη στην ανάρτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα σενάρια στη σφαίρα της φαντασίας: Κι εάν φύγει ο Ερντογάν τι θα άλλαξει;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiRH0czl5TSiUQibCfIyW-Lh_Ykpna4qzOdIORIOAV5OYXVWSdLlu7rr1z6qFFhsapSG96W3wKuaBwJDZdoh5Otiux6N2YcxSnyhJphH8olm5gDPmm8645oFYyCdlfZgB1lx-kyXI1KJE/s1600/erdoganisss.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="683" data-original-width="1024" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiRH0czl5TSiUQibCfIyW-Lh_Ykpna4qzOdIORIOAV5OYXVWSdLlu7rr1z6qFFhsapSG96W3wKuaBwJDZdoh5Otiux6N2YcxSnyhJphH8olm5gDPmm8645oFYyCdlfZgB1lx-kyXI1KJE/s640/erdoganisss.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ </b><br /> Κατά καιρούς επανέρχονται στη δημόσια σφαίρα φήμες για την υγεία του Τούρκου Προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενός από τους μακροβιότερους ηγέτες της Τουρκίας. Δημοσίευμα του <a href="https://hellasjournal.com/tag/nordic-monitor/">Nordic Monitor</a> υποστηρίζει ότι ο Τούρκος Πρόεδρος υπεβλήθη σε επέμβαση αφαίρεσης όγκου ενώ πάσχει και από επιληψία, μεταξύ άλλων επιπλοκών που «μπορεί να εξηγούν καμιά φορά την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του, τα ξεσπάσματα οργής και τα αντιφάσκοντα σχόλιά του που μπερδεύουν πολλούς εξωτερικούς παρατηρητές. <br /> Το δημοσίευμα αναφέρεται σε μερικά περιστατικά που επιβεβαιώνουν ότι ο Τούρκος ηγέτης αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Αυτά, όμως, ήταν γνωστά. Βεβαίως κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ποια είναι η πραγματικότητα σε σχέση με την υγεία του Τούρκου ηγέτη. <br /> <br /> Ο ιατρικός φάκελος ενός ηγέτη, αφορά ασφαλώς την κοινή γνώμη και συνήθως σε δημοκρατικές χώρες, οι πολίτες ενημερώνονται από τον ίδιον. Στην Τουρκία δεν ισχύει το ίδιο καθώς πρόκειται για μια χώρα με σοβαρά δημοκρατικά ελλείμματα ενώ ο ηγέτης της έχει μια αλαζονική προσωπικότητα, που επιβάλλει διά πυρός και σιδήρου τόσο την παρουσία του όσο και τις πολιτικές του. <br /> Η πολιτική του συμπεριφορά πρέπει να τυγχάνει πάντα ερμηνείας. Εκεί, βέβαια, που είναι δυνατόν να δίνεται πολιτική ερμηνεία. Όσο δύσκολο μπορεί μερικές φορές να είναι τούτο. <br /> <br /> Την ίδια ώρα, είναι σαφές πως αξιολογώντας την πολιτική διαδρομή Ερντογάν, εκείνο που θα πρέπει να επισημανθεί είναι πως ο πυρήνας της τουρκικής πολιτικής σε ό,τι αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο δεν έχει αλλάξει επί της εποχής του νυν Προέδρου της Τουρκίας σε σχέση με τους προκατόχους του. Οι επεκτατικές βλέψεις της Άγκυρας είναι διαχρονικές και πολλές ήταν οι φορές, κατά τις οποίες έγιναν βήματα προς την κατεύθυνση της υλοποίησης. <br /> Είναι πρόδηλο πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι πιο επιθετικός αλλά και πιο αποφασιστικός σε σχέση με την Ελλάδα και Κύπρο. Είτε λόγω συγκυριών είτε γιατί είναι πιο αποφασιστικός από τους προκατόχους του, τα βήματα που γίνονται επί της εποχής του είναι πιο συγκεκριμένα και ξεκάθαρα και στηρίζονται από τακτικές κινήσεις. Υπενθυμίζεται, ωστόσο, ότι προκάτοχοι του προκάλεσαν και πολέμους με τον ελληνισμό. <br /> <br /> Σημειώνεται συναφώς ότι μόνο την πρώτη περίοδο της θητείας του, όταν ήθελε να προσεγγίσει το διεθνή παράγοντα, να οικοδομήσει την εικόνα του «ισλαμοδημοκράτη», παρουσιαζόταν προσεκτικός. Ποτέ, όμως, δεν είχε αλλάξει τους στόχους του. Ποτέ δεν είχε αποκρύψει κατά βάθος τις επιβλητικές του βλέψεις και επιδιώξεις. Όταν, μάλιστα, την πρώτη περίοδο παρουσιαζόταν η Τουρκία του Ερντογάν από τους τρίτους ως «μοντέλο» για τον μουσουλμανικό κόσμο, τα δώρα έφθαναν στην Άγκυρα με φορτία. Αργότερα, τα δώρα αυτά τα εκβίαζε, τώρα επιχειρεί να τα επιβάλλει διά της ισχύος. Υπάρχουν, βεβαίως και οι διάφοροι τρίτοι, οι οποίοι συνεχίζουν να είναι γενναιόδωροι με την Άγκυρα. <br /> Όσοι θεωρούν πως όταν θα φύγει ο Ερντογάν θα αλλάξει η τουρκική πολιτική θα πρέπει να ζουν σε ψευδαισθήσεις. Υπενθυμίζεται πως αυτό λεγόταν κι όταν ο Ερντογάν ανερχόταν στην εξουσία, εξουδετερώνοντας τους πολιτικούς του αντιπάλους. Δεν άργησε να διαψεύσει όσους φλέρταραν με τον νέο ηγέτη της Τουρκίας. Μεταξύ αυτών και κάποιοι αιθεροβάμονες σε Ελλάδα και Κύπρο. <br /> <br /> Ο Ερντογάν δεν άλλαξε. Κάποιοι συνεχώς αλληθωρίζουν προς την Τουρκία. <br /> <br /> Η υγεία του Ερντογάν, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση, έχει την ανθρώπινη διάσταση. Πολιτικά ερμηνεύονται οι πολιτικές δράσεις του Τούρκου ηγέτη, ακόμη κι εάν χαρακτηρίζονται αλλοπρόσαλλες, καθώς προφανώς και με αυτόν τον τρόπο θέλει να επιβάλλει τους μεγαλεπήβολους σχεδιασμούς του.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τα σενάρια στη σφαίρα της φαντασίας: Κι εάν φύγει ο Ερντογάν τι θα άλλαξει;

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Κατά καιρούς επανέρχονται στη δημόσια σφαίρα φήμες για την υγεία του Τούρκου Προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενός α...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: ''Στον άξονα του κακού η Άγκυρα-Στρέφεται κατά της Ελλάδας & του Χριστιανισμού''

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUYR6_kH_3ZrUZyRheJHABOMbgHKMDG0stKrQQgPvjiANKW_eNQn8OMogwUfhraXnpqYYWN87aX1wtZb3W2xWeF-kDURdmrslZNN491HZI1EnFQigdEr7EGVBuETJwJh8lAylQe7zr8Dw/s1600/net_erd.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUYR6_kH_3ZrUZyRheJHABOMbgHKMDG0stKrQQgPvjiANKW_eNQn8OMogwUfhraXnpqYYWN87aX1wtZb3W2xWeF-kDURdmrslZNN491HZI1EnFQigdEr7EGVBuETJwJh8lAylQe7zr8Dw/s640/net_erd.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Μεγάλη ισραηλινή εφημερίδα αναφέρει ότι Άγκυρα, Ισλαμαμπάντ, Κουάλα Λουμπούρ και Κατάρ, αποτελούν σήμερα έναν αναδυόμενο γεωπολιτικό και αμυντικό άξονα εξουσίας, “χτισμένο” γύρω από έναν κοινό προσανατολισμό προς ένα συντηρητικό σουνιτικό πολιτικό Ισλάμ που θέλει να κυριαρχήσει εκτός όλων των άλλων και στην Α.Μεσόγειο<br /> <br /> Αυτός ο άξονας έχει εχθρούς, την Ινδία, το Ισραήλ, την Ελλάδα-Κύπρο και την Χριστιανική Δύση, γράφει η ισραηλινή εφημερίδα.<br /> <br /> Οι αντίπαλοί του άξονα αυτού στο διπλωματικό επίπεδο του ισλαμικού κόσμου είναι, η Σαουδική Αραβία, η οποία παραδοσιακά κυριαρχούσε στον Οργανισμό της Ισλαμικής Διάσκεψης, τα ΗΑΕ και η Αίγυπτος.<br /> <br /> Αυτή η αναδυόμενη συμμαχία αντικατοπτρίζει μια μετατόπιση της εξουσίας στον ισλαμικό κόσμο μακριά από το παραδοσιακό αραβικό κέντρο της.<br /> <br /> Υπενθυμίζει ότι μιλώντας σε μια ισλαμική ομάδα με επικεφαλής τον Μπιλάλ Ερντογάν το 2017, ο Ιμάμης Ζαίκ Ναίκ είχε αναφερθεί στον Τούρκο ηγέτη ως «έναν από τους λίγους μουσουλμάνους ηγέτες που έχουν τα κότσια να υποστηρίξουν ανοιχτά το Ισλάμ», προσθέτοντας: «Ω, μουσουλμανικές κόσμε ξύπνα... Μπορεί ο Ερντογάν να είναι ο επόμενος ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου”.<br /> <br /> Άξονας Πακιστάν-Κατάρ-Τουρκία με στόχο την Α.Μεσόγειο <br /> <br /> Το Πακιστάν είναι η δεύτερη χώρα σε αυτό το σχέδιο, καθώς Άγκυρα και Ισλαμπαμπάντ αποφάσισαν και υλοποιούν την μόνιμη παρουσία μονάδων επιφανείας και αεροσκαφών του πακιστανικού ΠΝ στην τουρκική επιχείρηση “Ασπίδα της Μεσογείου”, με την οποία ο Ερντογάν ευελπιστεί να υφαρπάξει θαλάσσια οικόπεδα από Ελλάδα και λοιπές χώρες.<br /> <br /> Έτσι οι Τούρκοι ανταποδίδουν την παρουσία Πακιστανικών μονάδων επιφανείας στην Α.Μεσόγειο και ετοιμάζονται για νέες συνεργασίες μεταξύ τους.<br /> <br /> Επίσης, το Πακιστάν έχει αποκτήσει μεγάλο αριθμό τουρκικών μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (UCAV), παρά τις πολυάριθμες διαμαρτυρίες των ΗΠΑ.<br /> <br /> Το Ισλαμαμπάντ θα παραλάβει επίσης τέσσερις τουρκικές φρεγάτες κλάσης ADA με δύο από αυτές να κατασκευάζονται στο Πακιστάν, όπου θα είναι μεγαλύτερες σε μήκος από τις τουρκικές και θα έχουν περισσότερους πυραύλους.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά είναι πιστοποιημένες οι σχέσεις Ερντογάν-Κατάρ και SADAT στην Λιβύη. <br /> <br /> Οι πληροφορίες αυτές έρχονται στο ''φως'' της δημοσιότητας και αποκαλύπτουν πολλά για το ''τρίγωνο του διαβόλου''.<br /> <br /> Οι δυνάμεις του GNA στην Λιβύη έχουν αποκτήσει πάνω από εκατό μονάδες βαρέως στρατιωτικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων των ΤΟΜΑ, αρμάτων μάχης αντιαεροπορικών συστημάτων με άφθονο χρήμα του Κατάρ σε συνεργασία με την Τουρκία.<br /> <br /> Η Άγκυρα, παρακάμπτοντας το εμπάργκο των Ηνωμένων Εθνών, προμηθεύει όπλα την κυβέρνηση της Τρίπολης, θέλοντας να αλλάξει την ροή των γεγονότων.<br /> <br /> Με λίγα και απλά λόγια Τούρκοι, Καταριανοί, και Πακιστανοί έχουν δημιουργήσει το δικό τους αμυντικό άξονα κατά της συμμαχίας Ελλάδος-Αιγύπτου και Ισραήλ, και ετοιμάζονται μέσω του Ισλάμ να προσπαθήσουν να ελέγξουν την Μεσόγειο.<br /> <br /> Το σουνιτικό Ισλάμ θέλει να κατακτήσει την ΕΕ, την Α.Μεσόγειο καθώς και την Μ.Ανατολή έχοντας επικεφαλής την Τουρκία. Πρόκειται για μια επανάληψη της επέκτασης των Αράβων το 700 μχ με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.<br /> <br /> Αν δε ξυπνήσει η Ευρώπη και οι χώρες της Μεσογείου το σίγουρο είναι ότι θα δούμε πράγματα και θαύματα στην περιοχή μας.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ισραήλ: ''Στον άξονα του κακού η Άγκυρα-Στρέφεται κατά της Ελλάδας & του Χριστιανισμού''

Μεγάλη ισραηλινή εφημερίδα αναφέρει ότι Άγκυρα, Ισλαμαμπάντ, Κουάλα Λουμπούρ και Κατάρ, αποτελούν σήμερα έναν αναδυόμενο γεωπολιτικό και ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Ο Ερντογάν μας κυκλώνει πολιορκητικά”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvEPB4R750nf1gLHZ_Zc2P8hlMgOExtt2Ee3RRBBKMFaRhECRwI6FLXD_zFjoSA3q9g_Awpid3I61cBaaYllKnFQDm2gQO1g6Hkd7vDZG_t-6p01KIYxCPqx3xLLGhPC_RqUtbVhkhQj0/s1600/erdogan_nato.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="398" data-original-width="696" height="364" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvEPB4R750nf1gLHZ_Zc2P8hlMgOExtt2Ee3RRBBKMFaRhECRwI6FLXD_zFjoSA3q9g_Awpid3I61cBaaYllKnFQDm2gQO1g6Hkd7vDZG_t-6p01KIYxCPqx3xLLGhPC_RqUtbVhkhQj0/s640/erdogan_nato.png" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Δημ. Σταθακόπουλου </b><br /> Προσέξτε τι τεράστιο ρόλο παίζει στην κατανόηση του σήμερα και στην πιθανολόγηση του μέλλοντος – άρα στην πρόληψη -, η Σημειολογία/ συμβολισμός ( πχ βλ. Umberto Eco ) , στην οποία ως λαός έχουμε αποστρέψει το βλέμμα, διότι τάχα είμαστε της ορθής λογικής, αορίστων όμως εννοιών και δεν θέλουμε να μας περάσουν για τίποτα οπισθοδρομικούς δεισιδαίμονες /superstitious που λέμε στα “νέα ελληνικά” . <br /> <br /> Ενώ λοιπόν εμείς “αρμενίζουμε” , η γείτονα , υπό την ηγεσία του master της σημειολογίας Τούρκου Προέδρου , αργά αλλά σταθερά , μας κυκλώνει πολιορκητικά , μέχρι να μας εξαντλήσει για να παραδοθούμε αμαχητί, σε νέο υπερήφανο συμβιβασμό που θα βαφτίσουμε – ό της παραδοξότητος – ως νίκη !!! Υπάρχουν πρόθυμοι υπερκομματικοί πολιτικοί για αυτό, όπως και Κοινό/ ψηφοφόροι. <br /> Το αξίωμα του Λέοντος Τολστόι από το έργο : Πόλεμος & Ειρήνη που λέει πως τα ισχυρότερα όπλα είναι ο χρόνος και η υπομονή είναι το δόγμα της Γείτονος . Γιατί να κάνει ένοπλο πόλεμο με την Ελλάδα ; <br /> <ul> <li>1ον είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, άρα άν συγκρουστούμε , αυτό θα διαλυθεί , κάτι που ακόμα δεν θέλουν οι ΗΠΑ. </li> <li>2ον δεν την ευνοεί το πεδίο μάχης ( Αιγαίο – Θράκη ), </li> <li>3ον Κάνει Μπίζνες ιδιωτικές , πολιτιστικές και δημόσιες ( ως υπεργολάβος ) στην Ελλάδα. </li> <li>4ον μπορεί να πάρει ότι θέλει ασκώντας ένα είδος μπούλινγκ και αμφισβήτησης κυριαρχίας προς την Ελλάδα, διαταράσσοντας την κατοχή και τη νομή μας , με σκοπό σε βάθος χρόνου και με υπομονή να της επιδικαστούν από κάποιο διεθνές αρμόδιο όργανο , τυχόν μερικά κυριαρχικά δικαιώματα ( δηλ. επί της κυριότητάς μας ), τα οποία θα έχει κερδίσει με μία ιδιότυπη sui generis “χρησικτησία”, έστω και εάν το διεθνές δίκαιο δεν αναγνωρίζει την χρησικτησία όπως το αστικό δίκαιο . Και δυστυχώς έχουμε τέτοια παραδείγματα που η διεθνής Κοινότητα αναγνώρισε καταπατήσεις “χρησικτησίας” , όπως το 1939, όταν κατόπιν καταπάτησης της Αλεξανδρέττας της Συρίας , ένα δημοψήφισμα παρωδία , και τη συναίνεση των Γάλλων η πόλη πέρασε από τη Συρία στην Τουρκία ! Το ίδιο δεν προσπαθεί να κάνει επί 46 χρόνια στην Κύπρο ; Στα Ιμια και στις “γκρίζες ζώνες” του Αιγαίου , στη Θράκη και ήδη στη θάλασσα νότια της Κρήτης με το ακυρώσιμο ( όχι ακόμα άκυρο ) σύμφωνο με τη Λιβύη , το οποίο contra legem παράγει αποτελέσματα , μέχρι να ακυρωθεί από αρμόδιο διεθνές όργανο , αν και εφόσον προσβληθεί και εάν ακυρωθεί ; Σε επίρρωση αυτού , οι Βόρειοι γείτονές μας , δεν κέρδισαν τ’ όνομα Μακεδονία ( έστω με τον επιθετικό προσδιορισμό Βόρεια ) επειδή τάχα το χρησιμοποιούσαν κι αυτοί επί κάμποσα χρόνια ; “Χρησικτησία” ονόματος δεν έκαναν ; που τόσο η διεθνής κοινότητα , όσο και εμείς αναγνωρίσαμε ; Άρα πως λέμε ότι δεν υφίσταται “¨χρησικτησία” στο διεθνές δίκαιο ; Μπορεί να μην υφίσταται θεωρητικά, αλλά υφίσταται στην πράξη και λέγεται παγίωση de facto καταστάσεων που στο τέλος είτε αποδέχεσαι ή πας σε ένοπλο πόλεμο και η παρούσα ιστορική στιγμή δεν ενδείκνυται . </li> </ul> <ul> <li>5ον. Μας κυκλώνει και μας πολιορκεί με βάσεις της σε Αλβανία , Λιβύη, άριστες σχέσεις με Σκόπια κλπ.</li> <li>6ον Η Τουρκία δεν θέλει να μας κατακτήσει κάνοντάς μας Τούρκους Πολίτες !!! Δεν είναι ανόητη να θέλει 10 εκατομμύρια “ταραξίες” μέσα στους κόλπους της ,που κάθε μέρα θα απεργούν και θα τσακώνονται μεταξύ τους . Όχι , δεν θέλει τέτοιες “αναρχικές” εστίες , αφού θυμάται πολύ καλά τι γινόταν από το 1453 – 1922 ( χοντρικά ) . Η Τουρκία θέλει να μας έχει ως “υποτελή χώρα” , που θα μας διαχειρίζεται για όφελός της έναντι τρίτων μεγάλων δυνάμεων , αποδεικνύοντας πως αυτή είναι ο ρυθμιστής/ κλειδοκράτορας της περιοχής και όχι η Ελλάδα, ούτε συνδιαχειρίζεται μαζί μας .</li> </ul> Υπό αυτό το πρίσμα , το ερώτημα παραμένει ίδιο . Τι κάνει η Ελλάδα γι’ αυτό ; Υπερήφανες αοριστίες και αναμονή βοήθειας από τρίτους ; όπως δυστυχώς κάναμε πάντοτε ιστορικά ; Δεν μάθαμε από την ιστορία πως ότι ξεκίνησε και απέδωσε , τελικά το κάναμε μόνοι μας ; και πως εάν δεν σταθείς μόνος στα πόδια σου , ουδείς θα σε συνδράμει ; και εάν σε βοηθήσει θα ζητήσει αντάλλαγμα ;<br /> Προσέξτε τη σημειολογία των Γειτόνων: <br /> <br /> 29 Μαϊου, το Πορθητής ( Fatih ) ξεκίνησε για τη Μαύρη Θάλασσα <br /> <br /> 29 Μαϊου Navtex νότια της Κρήτης με κωδικούς ονομάτων : <br /> <br /> NE – MUTLU – TÜRKÜM & DİYENE AREA, που μας παράγουν το Κεμαλικό ρητό: Ne mutlu Türküm diyene, δηλ. τί ευτυχία να λες είμαι Τούρκος ! Κάτι που αντικρίζουν καθημερινά απέναντί τους στο βουνό γραμμένο και οι κάτοικοι της Λευκωσίας . <br /> <br /> 29 Μαϊου πέταξε drone στα σύνορα του Εβρου με κωδικό : 1453 – ΤΒ2. Καθόλου τυχαίο ! <br /> <br /> Τα δε πλοία που κάνουν τις παραβιάσεις για τάχα σεισμολογικές έρευνες και γεωτρήσεις έχουν τα ονόματα :<br /> <br /> Fatih ( προσωνύμιο) του Μωάμεθ , σημαίνει Πορθητής. Είχε μη Τουρκάλα μητέρα και το πιθανότερο αυτή που τον μεγάλωσε να ήταν Ελληνίδα χριστιανή. Ο Πορθητής γνώριζε Ελληνικά ( ομιλία & γραφή ) . <br /> <br /> Orhan Gazi Bey: Γιός του ιδρυτή του οίκου των Οθωμανών Osman Gazi. H Θεοδώρα Ιωαν. Καντακουζηνού ήταν μία εκ των συζύγων του. <br /> <br /> Barbaros ( προσωνύμιο ) του Hayreddin Paşa. Σημαίνει κοκκινογένης, από το Ιταλικό Barba-rossa. Καταγόταν από μητέρα χριστιανή , χήρα ιερέα, ο δε 2ος σύζυγός της Γιακούμπ, και πατέρας του Hayreddin, μάλλον ήταν Ελληνας ή Αλβανός Σπαχής από τα Γιαννιτσά. Ο Hayreddin γεννήθηκε στη Γέρα της Λέσβου. <br /> <br /> Oruç Reis ( Προφέρεται Ορούτς Ρείς και όχι Ρέις και σημαίνει Καπετάνιος ), ήταν ο μεγάλος αδελφός του Hayreddin Paşa Barbaros. <br /> <br /> Κλείνω με τη σημειολογία των ημερομηνιών οροσήμων που θέτει ο Τούρκος Πρόεδρος ως δεσμεύουσες τις μελλοντικές ηγεσίες και λαό: <br /> <br /> 2023 : 100 χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας ( 29.10.1923 ) <br /> <br /> 2053 : 600 χρόνια από την Άλωση ( 1453 ), η Τουρκία θέλει να είναι G10 από G17 που είναι σήμερα. <br /> <br /> 2071 : 1000 χρόνια από τη μάχη στο Μάτζικερτ ( 1071 ) . Η Τουρκία θέλει να είναι στις 3 παγκόσμιες δυνάμεις που θα ορίζουν το μέλλον της ανθρωπότητας. <br /> <br /> Απέναντι σε όλο αυτό, η Ελλάδα δεν έχει να αντιπροτείνει κάτι , παρά μόνον το διεθνές δίκαιο ( σωστά , αλλά ποιος το επιβάλει ; ) ζητώντας βοήθεια των χωρών της ΕΕ, του ΝΑΤΟ , των ΗΠΑ, που όμως είναι και σύμμαχοι της Τουρκίας ; Γιατί να προτιμήσουν εμάς , όταν δείχνουμε αδυναμία να σταθούμε μόνοι μας , η δε Τουρκία πάντα είναι διατεθειμένη έναντι ανταλλάγματος να τους κάνει ” τη βρώμικη δουλειά ” ;<br /> <br /> Απέναντι στη σημειολογία της Τουρκίας, εμείς έχουμε το 1821 – 2021 , που αντί για πηγή ενότητας , κατάντησε άλλη μιά πηγή διχόνοιας δολερής . Η τραγικότητα της φυλής σε όλο της το μεγαλείο .<br /> <br /> πηγή<br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Ο Ερντογάν μας κυκλώνει πολιορκητικά”

Του Δημ. Σταθακόπουλου Προσέξτε τι τεράστιο ρόλο παίζει στην κατανόηση του σήμερα και στην πιθανολόγηση του μέλλοντος – άρα στην πρόληψ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ιμάμογλου ο εκλεκτός των Τούρκων για επόμενος Πρόεδρος: “Τρώει τη σκόνη του” σε έρευνα ο Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgEFsPoWXEavuO0dxjE85D2zmhSCQu5KGnlro6hNquyOAUXk8ja4NSL9NJALMf16fHMSIk3ZvF4DW8nJhtUFxpGa6nkjMpveFm0o7zBuMoHuXftmKY0wLeBdAf8rKHy0EKvsSwMwo19pY/s1600/IMAMOGLU.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1066" data-original-width="1600" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgEFsPoWXEavuO0dxjE85D2zmhSCQu5KGnlro6hNquyOAUXk8ja4NSL9NJALMf16fHMSIk3ZvF4DW8nJhtUFxpGa6nkjMpveFm0o7zBuMoHuXftmKY0wLeBdAf8rKHy0EKvsSwMwo19pY/s640/IMAMOGLU.webp" width="640" /></a></div> <b><br /></b> <b>Αριάνα Φερεντίνου</b><br /> <div> Εάν διεξάγονταν κοινοβουλευτικές εκλογές σήμερα στην Τουρκία, μόνο τέσσερα πολιτικά κόμματα θα ξεπερνούσαν το εκλογικό όριο του 10% και πρόεδρος θα ήταν ο Εκρέμ Ιμάμογλου, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας Eurasia Research η οποία πραγματοποιήθηκε με τηλεφωνικές συνεντεύξεις σε δείγμα 2.460 ατόμων σε όλη την Τουρκία μεταξύ 20 και 23 Μαΐου.</div> Παρόλο που η κυβέρνηση επιμένει ότι οι πρόωρες εκλογές δεν βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη μέχρι τις επόμενες προγραμματισμένες κοινοβουλευτικές και προεδρικές εκλογές το 2023, αναλυτές στην Τουρκία επισημαίνουν ότι λόγω της κλιμακούμενης οικονομικής ύφεσης, αυξάνεται η πιθανότητα πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Ούτως ή άλλως, τα τουρκικά κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν τοποθετηθεί υπέρ των πρόωρων εκλογών. <br /> <br /> Η εταιρεία Eurasia Research παρουσίασε χθες τα αποτελέσματα μεγάλης έρευνας που πραγματοποίησε την περασμένη εβδομάδα προτείνοντας διαφορετικά σενάρια στους συμμετέχοντες στην έρευνα και ρωτώντας τους πώς θα ψήφιζαν σε κάθε ένα από αυτά. <br /> <br /> Στο πρώτο σενάριο προκύπτει η δημοτικότητα μεμονωμένων κομμάτων σε περίπτωση που πραγματοποιούνται τώρα βουλευτικές εκλογές. Σε μια τέτοια περίπτωση, το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) θα συγκέντρωνε μόνο το 34,49 % των ψήφων, ενώ το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP) της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα ήταν ενισχυμένο με 30,65 % των ψήφων. <br /> <br /> Οι απαντήσεις των συμμετεχόντων στην έρευνα δείχνουν το φιλοκουρδικό Κόμμα της Δημοκρατίας τω Λαών να μπαίνει στο κοινοβούλιο με 10,37% και ακολουθεί από κοντά το ΙΥΙ (Καλό) Κόμμα με 10,25%. Όμως ο νυν εταίρος του ΑΚΡ, το ακροδεξιό εθνικιστικό Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης θα έμενε εκτός βουλής, έχοντας την προτίμηση μόνον του 8,15% των ερωτηθέντων, και το παλιό Ισλαμιστικό κόμμα της Ευδαιμονίας μόλις και θα συγκέντρωνε το 0,46%. <br /> <br /> Σχετικά με το νεοσύστατο Κόμμα του Μέλλοντος του πρώην ανώτατου στελέχους του ΑΚΡ Αχμέτ Νταβούτογλου, καθώς και το Κόμμα Δημοκρατία και Πρόοδος (DEVA) του επίσης ανώτατου στελέχους του ΑΚΡ Αλί Μπαμπατζάν, αυτά θα ελάμβαναν αντίστοιχα 2,33% και 3,03% των ψήφων. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, το AKP θα είχε 268 βουλευτές στο επόμενο κοινοβούλιο ενώ το κόμμα CHP, HDP και İYİ θα είχαν αντίστοιχα 213, 73 και 46 βουλευτές. <br /> <br /> Ωστόσο οι υπεύθυνοι της έρευνας θεωρούν ότι το επόμενο σενάριο είναι πολύ πιο πιθανό από το πρώτο. <br /> <br /> Σύμφωνα με το δεύτερο αυτό σενάριο, οι διακομματικές συμμαχίες που σχηματίστηκαν κατά τις τελευταίες εκλογές, λόγω του νέου προεδρικού συστήματος που απαιτεί 50+1 πλειοψηφία για την εκλογή κυβέρνησης, θα διατηρηθούν. <br /> <br /> Με αυτό το δεδομένο, η “Λαϊκή Συμμαχία”, η οποία περιλάμβανε το AKP, το MHP και το ακροδεξιό Κόμμα Μεγάλης Ενότητας (BBP), σε περίπτωση που γίνονταν εκλογές τώρα, θα συγκέντρωνε το 42,71% των ψήφων, ενώ η “Εθνική Συμμαχία” που περιλάμβανε το CHP, το Κόμμα İYİ και το Κόμμα της Ευδαιμονίας, θα συγκέντρωνε το 40,65%. Αυτό το σενάριο εμφανίζει το HDP να συγκεντρώνει το 10,9 % των ψήφων και άρα να εισέρχεται στο κοινοβούλιο. <br /> <br /> Εάν σχηματιστεί συμμαχία μεταξύ του DEVA και του Κόμματος του Μέλλοντος, τα δυο αυτά κόμματα μαζί θα συγκέντρωναν το 5,44% των ψήφων. Ως εκ τούτου, η Λαϊκή Συμμαχία θα είχε 284 βουλευτές στο νέο κοινοβούλιο, ενώ η Εθνική Συμμαχία, 261. Το HDP από την άλλη πλευρά, θα είχε 55 βουλευτές. <br /> <br /> Ένα τρίτο σενάριο βλέπει 5 κόμματα της αντιπολίτευσης να σχηματίζουν συμμαχία: το CHP, το Κόμμα İYİ, το Κόμμα Ευδαιμονίας, το DEVA και το Κόμμα του Μέλλοντος. Σε μια τέτοια πιθανότητα σύμφωνα με τα στοιχεία της δημοσκόπησης, η Λαϊκή Συμμαχία (δηλαδή τα κόμματα του Ταγίπ Ερτογάν και του Ντεβλέτ Μπαχτσελί) θα συγκέντρωνε το 45,91% των ψήφων (με 301 βουλευτές), ενώ η αντιπολιτευόμενη συμμαχία θα συγκέντρωνε το 42,56% των ψήφων (με 245 βουλευτές). <br /> <br /> Υπάρχει όμως και ένα τελευταίο σενάριο που ο διευθυντής της Avrasya, Κεμάλ Οζκιράζ, θεωρεί ως “το πιο λογικό” και αυτό είναι μια εκλογική συμμαχία όλων των κεντροδεξιών κομμάτων της Τουρκίας. Αυτό το σενάριο βλέπει το Καλό Κόμμα, το κόμμα Ευδαιμονίας,, το DEVA και το Κόμμα του Μέλλοντος να σχηματίζουν μια κεντροδεξιά συμμαχία που θα συγκέντρωνε το 17,99 % των ψήφων. Εάν το CHP και το HDP σχημάτιζαν μια αριστερή συμμαχία, θα ελάμβαναν το 37,9%. Σε αυτή την περίπτωση η Λαϊκή Συμμαχία θα λάμβανε 44,9%. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, η Λαϊκή Συμμαχία θα είχε 265 βουλευτές στο κοινοβούλιο, ενώ η συμμαχία CHP-HDP 234 και η κεντροδεξιά συμμαχία, 101 βουλευτές. <br /> Το δεύτερο σκέλος της έρευνας της Eurasia Research αφορά στις προεδρικές εκλογές. Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά καθώς οι απαντήσεις των συμμετεχόντων στην δημοσκόπηση εμφανίζουν τον πρόεδρο Ερντογάν στη δεύτερη θέση μετά τον δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου. <br /> <br /> Στην ερώτηση ποιόν από τους δυο θα ψηφίζατε για πρόεδρο, τον Ταγίπ Ερντογάν ή τον Εκρέμ Ιμάμογλου, το 45.5% επέλεξε τον δήμαρχο της Πόλης και το 40,4%, τον νυν πρόεδρο. <br /> Στην ερώτηση αν ο πρόεδρος Ερντογάν ήταν ξανά υποψήφιος για την προεδρία αν θα τον ψήφιζαν, το 46,9% των ερωτηθέντων απάντησε “Όχι” και το 39,2 % “Ναι” ενώ το 14,9% απάντησε “εξαρτάται ποιοι θα είναι οι άλλοι υποψήφιοι”. <br /> <br /> Σύμφωνα με τον διευθυντή της Eurasia Research, “το ποσοστό αυτών που λένε ότι δεν θα ψηφίσουν τον Ερντογάν, επιβεβαιώνει ότι ορισμένα μέλη του MHP αντίθετα από ό,τι έκαναν κατά τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές, δεν θα ψηφίσουν τον Ταγίπ Ερντογάν στις επόμενες προεδρικές”. <br /> ΑΠΕ-ΜΠΕ <br /> <br /> <a href="https://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Ιμάμογλου ο εκλεκτός των Τούρκων για επόμενος Πρόεδρος: “Τρώει τη σκόνη του” σε έρευνα ο Ερντογάν

Αριάνα Φερεντίνου Εάν διεξάγονταν κοινοβουλευτικές εκλογές σήμερα στην Τουρκία, μόνο τέσσερα πολιτικά κόμματα θα ξεπερνούσαν το εκλογικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τη ρητορική των απειλών στις πράξεις αμφισβήτησης και επέκτασης: Όσο κι αν κάποιοι λένε ότι “τα βρίσκουμε”…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYzLLHZAuEpU9DYayxX3PKk0sqEhZ3HALe59sFTv63n5IU3Is8PTeOXcH20B_r0M3JpDfg5MsTRBzHtx9vA89jr5loWZnQbSFFFvnY1Rr5bw7hDcwzFcuoQZVcMkxAcOUvub7OCiv78zU/s1600/NTEGIANNHS.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="899" data-original-width="1600" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYzLLHZAuEpU9DYayxX3PKk0sqEhZ3HALe59sFTv63n5IU3Is8PTeOXcH20B_r0M3JpDfg5MsTRBzHtx9vA89jr5loWZnQbSFFFvnY1Rr5bw7hDcwzFcuoQZVcMkxAcOUvub7OCiv78zU/s640/NTEGIANNHS.webp" width="640" /></a></div> <br /> -Καλοκαίρι για γερά νεύρα – Παραληρεί η Άγκυρα ξανά…<br /> -Οι εξελίξεις στη Λιβύη κάνουν την Τουρκία πιο προκλητική<br /> -Δυνάμεις έχουμε… Νέα μέσα απαιτούνται «χθες»<br /> -Το μήνυμα του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ που δεν άγγιζε μόνο την Άγκυρα <br /> <br /> Η ρητορική των απειλών, των προκλήσεων, των αξιώσεων, από την πλευρά της γείτονος, δίνει το νεύμα στην στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας για μια πλειάδα ενεργειών που στόχο έχουν την αμφισβήτηση αλλά και τις παράνομες διεκδικήσεις. <br /> <br /> Η Αθήνα καιρό τώρα περιμένει την εκδήλωση, όχι μόνο της ασύμμετρης υβριδικής απειλής του μεταναστευτικού, έτσι όπως τη διαχειρίστηκε η Άγκυρα. Περιμένει την στρατιωτικού τύπου κίνηση από τη γείτονα. Το πιο πιθανό σημειώνουν ανώτατες στρατιωτικές πηγές είναι η Τουρκία να επιχειρήσει την στρατιωτικοποίηση μιας κίνησης αρχικά με ερευνητικό σκάφος. <br /> <br /> Ο Φατίχ Ντονμέζ επανήλθε με την απειλητική ρητορική, ομιλώντας για έρευνες νότια του Καστελόριζου τους επόμενους μήνες. <br /> <br /> Αυτό το σκηνικό έντασης θέλει να το αποτρέψει η Αθήνα και ο μόνος τρόπος να το πράξει είναι να μην επιτρέψει οποιονδήποτε ερευνητικό πλου. <br /> Στην θάλασσα, γνωρίζει πολύ καλά και η γείτονα (αν και δεν το ασπάζεται) πως ένα πλοίο που έχει χαράξει μια ρότα δεν μπορεί να εμποδιστεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Μπορεί ωστόσο να ελεγχθεί από την ώρα που θα κάνει οποιαδήποτε κίνηση ν’ απλώσει καλώδια ερευνών. <br /> <br /> Η Τουρκία θα πράξει ότι έχει δηλώσει και καλό είναι να γίνει απ’ όλους όσοι πρέπει κατανοητό, κυρίως από εκείνους που ασπάζονται τα περί Ελληνοτουρκικής φιλίας. Όπως οι στρατιωτικοί έχουν νιώσει και ξέρουν ότι θα κληθούν ν’ αντιμετωπίσουν την Τουρκική απειλή, έτσι πρέπει να καταλάβουν πολλοί ότι η Τουρκία και φιλική να είναι θα επιχειρεί να κερδίσει και να πάρει κάτι από την Ελλάδα. <br /> <br /> Παράλληλα υπάρχουν και οι «φωνές» που λένε πως ο δίαυλος επικοινωνίας υπάρχει και είναι πετυχημένος. Αν όμως ήταν έτσι τα πράγματα δεν θα μιλούσε η εκτελεστική εξουσία του τόπου για τη νέα επερχόμενη ασύμμετρη απειλή στον Έβρο, ούτε θα υπήρχαν όλες αυτές οι εργασίες στον ακριτικό Νομό, ούτε τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού και του Λιμενικού θα παρέμεναν ακόμη εν πλω στην οριογραμμή για σχεδόν 4 μήνες. <br /> Από τη ρητορική της απειλής στις πράξεις <br /> <br /> Από χθες που ήταν μια σημαδιακή μέρα για τον Ελληνισμό, η Τουρκία θέλησε να δυναμιτίσει με κάθε τρόπο το κλίμα και να προκαλέσει. <br /> <br /> Από τη μια πλευρά το κακόγουστο show που έστησαν για τον Τούρκο πρόεδρο στο μνημείο του Χριστιανισμού, την Αγιά Σοφιά κι από την άλλη οι προκλητικές ναυτικές οδηγίες αλλά και η γραφική απόπειρα ακύρωσης Ελληνικής άσκησης στο Καστελόριζο. <br /> <br /> Υπό αυτές τις συνθήκες στο Επιτελείο βλέπουν οι Αξιωματικοί ότι ξεκινά μια πίεση από την πλευρά της Τουρκίας, η οποία μπορεί να βρισκόμαστε στην αρχή μιας θερινής σεζόν, αυτό για εκείνη φαίνεται πως δεν σημαίνει πολλά, τι κι αν το υπογραφέν μορατόριουμ ξεκινά μετά τις 15 Ιουνίου. <br /> <br /> Και φυσικά, παρά τα μεγάλα προβλήματα που παραμένουν στις Ένοπλες Δυνάμεις, τα Επιτελεία σχεδιάζουν, επιχειρούν και φρουρούν διαρκώς την οριογραμμή. <br /> <br /> Εδώ και καιρό άλλωστε βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που είναι οριακή και την οποία προσπαθούν πάλι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων να επαναφέρουν σε κανονικές συνθήκες. Πολλά λόγια, ωραία και μεγάλα έχουν ακουστεί όμως μέχρι τώρα ελάχιστα τρέχουν. <br /> <br /> Πληροφορίες ευχάριστες της τελευταίας στιγμής λένε ότι θα τρέξουν κάποια πολύ σημαντικά προγράμματα, εφόσον οι πολιτικοί πιέσουν ιδιαίτερα. Περισσότερα σε μεταγενέστερο χρόνο. <br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση, η Κρήτη έχει αλλάξει, υπήρχε μια ισχυρή και ιδιαίτερα υπολογίσιμη δύναμη, αλλά εδώ και καιρό, το έχουμε γράψει αρκετές φορές, έχει όλα εκείνα τα συστήματα και τις μονάδες που απαιτούνται για να πράξει αυτό ακριβώς που πρέπει. <br /> Έτοιμοι για όλα οι στρατιωτικοί <br /> <br /> Πριν λίγες μέρες μεταφέραμε την εκτίμηση ανωτάτων που έλεγαν ότι εφόσον η Τουρκία μπει για τα καλά στη Λιβύη, (υπό τις ευλογίες των μεγάλων δυνάμεων που κάνουν τα στραβά μάτια) στο στόχαστρο μπαίνει με τη σειρά του το νοτιοανατολικό Αιγαίο και η Μεσόγειος, νότια από το Καστελόριζο ώστε να ενεργοποιήσει η γείτονα και να εδραιώσει το Τουρκο- Λιβυκό παράνομο μνημόνιο. <br /> <br /> Οι διπλωματικές κινήσεις της Αθήνας, αν και ορισμένες σημαντικές, δεν κάνει την γείτονα ούτε να τραβηχτεί προς τα πίσω ούτε να ιδρώσει. <br /> <br /> Πάντως αν δούμε με χρονολογική σειρά γεγονότα και δηλώσεις, καταλαβαίνουμε ότι η Αθήνα έχει αξιολογήσει καιρό πριν όλες αυτές τις πληροφορίες και τα σχέδια αποτροπής έχουν αναλυθεί από τη στρατιωτική ηγεσία. Ο πρώτος τη τάξη ανώτατος Αξιωματικός πριν λίγα 24ωρα έστειλε πολλαπλά μηνύματα, αρχικά στη γείτονα. <br /> <br /> Ο Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος υπενθυμίζουμε ότι είχε δηλώσει κατά τη συνεδρίαση της επιτροπής εξωτερικών και άμυνας που έγινε στο υπουργείο κι όχι στη βουλή. <br /> <br /> <i>«Είμαστε λοιπόν έτοιμοι να αποκρούσουμε κάθε ενδεχόμενο κύμα, είτε στα χερσαία, είτε στα θαλάσσια σύνορά μας όποτε κι αν έρθει, κι όλα αυτά φυσικά χωρίς καμία απολύτως έκπτωση στην κύρια αποστολή μας που είναι η συνεχής προετοιμασία για την επιτυχή και νικηφόρα αντιμετώπιση οποιουδήποτε επεισοδίου, ξεκάθαρα στρατιωτικής φύσεως σε ξηρά, θάλασσα και αέρα, σημειακής ή και ολοκληρωτικής συρράξεως.» </i><br /> <br /> Η φράση αυτή του «πρασινοσκούφη» Στρατηγού δεν ήταν μόνο ένα μήνυμα προς την Άγκυρα. Ήταν και μήνυμα πως υπάρχει η βούληση και η εντολή, οι Ένοπλες Δυνάμεις να κρατήσουν ψηλά την Ελληνική σημαία. <br /> <br /> Όπως μαθαίνουμε από κύκλους του ΓΕΕΘΑ ήταν «προειδοποίηση» προς ορισμένες «σειρήνες» εκτός συνόρων που αρέσκονται στα λόγια φιλίας και προτροπές, πως πρέπει να είμαστε ήρεμοι όσοι διαμένουμε σ’ αυτό το πολύ σημαντικό γεωστρατηγικό σταυροδρόμι Δύσης και Ανατολής.<br /> <br /> <a href="https://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Από τη ρητορική των απειλών στις πράξεις αμφισβήτησης και επέκτασης: Όσο κι αν κάποιοι λένε ότι “τα βρίσκουμε”…

-Καλοκαίρι για γερά νεύρα – Παραληρεί η Άγκυρα ξανά… -Οι εξελίξεις στη Λιβύη κάνουν την Τουρκία πιο προκλητική -Δυνάμεις έχουμε… Νέα μέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικές NAVTEX Νότια της Κρήτης σχηματίζουν φράση του Κεμάλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5g29ziY1h7tGR4QGn_0iLeGTvhG1b_kWlbvT6J7cAZpEeVSLtTG8mqJWQwWXSScLH2W09V2OlaCTqF_v-6a1KQ8nTbMc-6JXkVyFmepCN9YApV4Odp371i7raRNXs3xaeNlshAXuT5qc/s1600/navtex.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="477" data-original-width="900" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5g29ziY1h7tGR4QGn_0iLeGTvhG1b_kWlbvT6J7cAZpEeVSLtTG8mqJWQwWXSScLH2W09V2OlaCTqF_v-6a1KQ8nTbMc-6JXkVyFmepCN9YApV4Odp371i7raRNXs3xaeNlshAXuT5qc/s640/navtex.webp" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Γράφει η <b>Ιωάννα Ηλιάδη</b>Τουρκικές NAVTEX Νότια της Κρήτης ανήμερα της επετείου της άλωσης τη Πόλης σχηματίζουν τη γνωστή φράση του Κεμάλ «τί ευτυχία να λες είμαι Τούρκος» <br /> <br /> Μια ακόμα υβριδική πρόκληση αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η Τουρκία ενεργοποιεί μέσω NAVTEX το μνημόνιο με τη Λιβύη και στήνει ασκήσεις στην ελληνική ΑΟΖ, αλλά παίζει καθαρά ψυχολογικά παιχνίδια με την αναγραφή της γνωστής φράσης του Κεμάλ «Ne mutlu Türküm diyene» («τί ευτυχία να λες είμαι Τούρκος»), σε NAVTEX. <br /> <br /> Νωρίς το πρωί εξέδωσε τέσσερις Navtex για διεξαγωγή ασκήσεων του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού και μάλιστα σε μια μεγάλη περιοχή που εκτείνεται από τη Ρόδο και το Καστελόριζο, νότια της Κρήτης έξω ακριβώς από τα χωρικά ύδατα της Γαύδου και μέχρι ανοικτά του Κόλπου της Σύρτης στη Λιβύη.<br /> <br /> Την απόφαση αυτή λαμβάνει ανήμερα της 29ης Μαΐου επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, και μάλιστα σε περιοχές εκτός και αρμοδιότητας έκδοσης Navtex, θέλοντας να προκαλέσει την Ελλάδα. <br /> <br /> Σημειώνεται ότι οι Navtex καλύπτουν περιοχές κατά μήκος της ζώνης του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου και στην κατεύθυνση της επονομαζόμενης από την Τουρκία επιδίωξης της “Γαλάζιας Πατρίδας”. <br /> <br /> Τουρκικές NAVTEX Νότια της Κρήτης σχηματίζουν φράση του Κεμάλ <br /> <br /> Οι Navtex είναι οι ακόλουθες: <br /> <br /> TURNHOS N/W : 0799/20<br /> MEDITERRANEAN SEA<br /> 1. NAVAL EXERCISE, ON 29 MAY 20 FROM 1100Z TO 1400Z IN AREA BOUNDED BY;<br /> <b> NE</b> AREA :<br /> 34 00.00 N – 017 20.00 E<br /> 33 30.00 N – 017 20.00 E<br /> 33 30.00 N – 018 20.00 E<br /> 34 00.00 N – 018 20.00 E<br /> 2. NAVAL EXERCISE, FROM 292000Z MAY 20 TO 300100Z MAY 20 IN AREA BOUNDED BY;<br /> <b> MUTLU</b> AREA :<br /> 34 30.00 N – 021 00.00 E<br /> 34 00.00 N – 021 00.00 E<br /> 34 00.00 N – 021 50.00 E<br /> 34 30.00 N – 021 50.00 E<br /> 3. NAVAL EXERCISE, ON 30 MAY 20 FROM 0400Z TO 0800Z IN AREA BOUNDED BY;<br /> <b> TÜRKÜM</b> AREA :<br /> 34 30.00 N – 025 30.00 E<br /> 33 50.00 N – 025 30.00 E<br /> 33 50.00 N – 024 11.00 E<br /> 34 30.00 N – 024 11.00 E<br /> 4. NAVAL EXERCISE, ON 30 MAY 20 FROM 1400Z TO 1730Z IN AREA BOUNDED BY;<br /> <b> DİYENE</b> AREA :<br /> 35 40.00 N – 028 10.00 E<br /> 34 55.00 N – 028 10.00 E<br /> 34 55.00 N – 028 45.00 E<br /> 35 40.00 N – 028 45.00 E<br /> CAUTION ADVISED.<br /> 2. CANCEL THIS MESSAGE 301830Z MAY 20.<br /> TURNHOS N/W : <br /> <br /> Να θυμίσουμε ότι στα Κατεχόμενα στην Κύπρο, η τουρκική σημαία μαζί με το συνοδευτικό σύνθημα του Κεμάλ Ατατούρκ «Ne mutlu turkum diyene» (τί ευτυχία να λες είμαι Τούρκος), καλύπτει μια συνολική έκταση πέραν των 200.000 τετραγωνικών μέτρων, με χιλιάδες λαμπιόνια να την φωταγωγούν το βράδυ, ενώ με 425 μέτρα πλάτος και 250 μέτρα ύψος, η συγκεκριμένη σημαία συμπεριλαμβάνεται στο ρεκόρ Γκίνες ως η μεγαλύτερη σημαία στον κόσμο.<br /> <br /> <a href="https://www.armyvoice.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκικές NAVTEX Νότια της Κρήτης σχηματίζουν φράση του Κεμάλ

Γράφει η Ιωάννα Ηλιάδη Τουρκικές NAVTEX Νότια της Κρήτης ανήμερα της επετείου της άλωσης τη Πόλης σχηματίζουν τη γνωστή φράση του Κεμάλ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τουρκική φιέστα στην Αγία Σοφία βασικά προδίδει το μέγεθος του συμπλέγματος μα και το μέλλον…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAjui0ZHFruGbYueCvGNz4SsPDmA3Q9xeiHarflhOfVHC6ZHm3u_jJ1Jk1etkv-p93yEVGDQH8eyr1ApfqSkumE5KWYwu12O6dH_ed76MBaiZBcTb53_ibMJPO6kPduzjiTvLsIV-z0WM/s1600/AGIA-SOFIA-.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAjui0ZHFruGbYueCvGNz4SsPDmA3Q9xeiHarflhOfVHC6ZHm3u_jJ1Jk1etkv-p93yEVGDQH8eyr1ApfqSkumE5KWYwu12O6dH_ed76MBaiZBcTb53_ibMJPO6kPduzjiTvLsIV-z0WM/s640/AGIA-SOFIA-.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες ώρες για τη φιέστα που οργάνωσαν οι Τούρκοι για να γιορτάσουν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Γεμάτη προκλητικά μηνύματα προς την Ελλάδα και κυρίως προς τη Δύση, με τρόπο που προσφέρεται ως απόδειξη σε όσους επιμένουμε να υποστηρίζουμε ότι η σύγχρονη Τουρκία είναι ένα μη φυσιολογικό κράτος της διεθνούς κοινότητας, το οποίο η γεωγραφία -δυστυχώς- έχει τοποθετήσει δίπλα σε ένα από τα πιο φιλειρηνικά -σε βαθμό παρεξηγήσεως είναι η αλήθεια…- κράτη της υφηλίου, όπως η Ελλάδα. <br /> <br /> Στην ερμηνεία αυτής της συμπεριφοράς των Τούρκων έχει υπερτονιστεί η εσωτερική πολιτική διάσταση της υπόθεσης. Όποιος χάνει την Κωνσταντινούπολη συνήθως γνωρίζει ότι έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για τη “βασιλεία” του στην Τουρκία. Και ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν βρίσκεται σε αυτό ακριβώς το σημείο. <br /> <br /> Ο Ερντογάν είναι σκληρός “παίκτης”. Δεν έχει και άλλες επιλογές για να λέμε την αλήθεια. Η ισλαμιστική κλίκα που κυβερνά την Τουρκία λειτουργεί ως μαφία. Επικεφαλής “νονός” είναι η ίδια οικογένεια Ερντογάν. Μια οικογένεια που έχει κατακλέψει την Τουρκία κι ενώ σε φυσιολογικές χώρες θα είναι προκληθεί σάλος διαρκείας, στην Τουρκία συνεχίζουν business as usual. Μέχρι πότε; Δεν ζουν όλοι οι κάτοικοι της Τουρκίας στον Μεσαίωνα. <br /> <br /> Φυσικά ρόλο παίζει ότι ο Ερντογάν είναι ένας εκλεγμένος δικτάτορας. Οι υπέρμαχοι της εξεύρεσης μιας “δίκαιας” λύσης με την Τουρκία, ίσως δεν συνειδητοποιούν ότι αυτό είναι απλώς αδύνατο, διότι από την εξίσωση αυτή δεν χωράει η έννοια της Δικαιοσύνης, πάντα με τη φυσιολογική και κοινά αποδεκτή στην πολιτισμένη ανθρωπότητα ερμηνεία του όρου. <br /> <br /> Απώλεια μέτρου, ανισόρροπο, μανιοκαταθλιπτικό…<br /> <br /> Αυτή ακριβώς η κατάσταση και η παραβίαση κάθε ορίου και μέτρου από τον Ερντογάν έχει οδηγήσει σε μαζικές καταπατήσεις των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, λαμβάνοντας ως μέτρο όσα απολαμβάνουμε εμείς στην Ελλάδα. ΚΙ ας μην το εκτιμούμε όσο θα έπρεπε. <br /> <br /> Χρωστάμε ευγνωμοσύνη στην Ελλάδα που διασφαλίζει τη δυνατότητά μας να στρεφόμαστε εναντίον όποιου επιθυμούμε, χωρίς να κινδυνεύουμε με πολυετείς φυλακίσεις, οικονομική, οικογενειακή και ενίοτε φυσική εξόντωση. Και μόνο αυτό το δεδομένο θα έπρεπε να αποκλείει στη συλλογιστική μας κάθε περιθώριο συνεννόησης με μια χώρα αυτού του περιεχομένου, όπως η Τουρκία. <br /> <br /> Αυτή η ψυχοσύνθεση ανισόρροπου αλλά και μανιοκαταθλιπτικού κράτους που εκπέμπει (κλασικό σύνδρομο καταδίωξης, όλοι τους οφείλουν ενώ αυτοί ποτέ και πουθενά, πεποίθηση ότι είναι ο περιούσιος λαός του Αλλάχ κ.λπ., κ.λπ.), θα την είχε οδηγήσει προ πολλού σε διάλυση εάν ο γεωγραφικός χώρος που καταλαμβάνει δεν είναι κορυφαίας γεωστρατηγικής σημασίας. Ίσως και να είναι μέρος των συνεπειών κατοχής αυτής της γεωγραφικής θέσης. <br /> <br /> Ωστόσο, ακόμα κι αν έχοντας θεοποιήσει αυτή τη γεωστρατηγική της σημασία εκβιάζοντας τους πάντες και τα πάντα ασχέτως της ισχύος τους, η επίδειξη ασέβειας απέναντι σε οτιδήποτε μη ισλαμικό, η αλαζονεία που εκπέμπει σε όλα τα επίπεδα, δεν αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο ισχύος. Κάθε άλλο. Αποτελεί απόδειξη τρομακτικής εθνικής, καθεστωτικής και προσωπικής -του Ερντογάν- ανασφάλειας. <br /> <br /> Μια ανασφάλεια που την εκδηλώνουν με κάθε ευκαιρία. Ας εστιάσουμε όμως στους εορτασμούς για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Όλη αυτή η πρεμούρα επίδειξης και υπενθύμισης στην υφήλιο του τι είχε γίνει, σε εμάς τουλάχιστον θυμίζει… συμπλεγματικό αρσενικό! Κι εξηγούμαστε. <br /> <br /> Κι ένα παράδειγμα διαφορετικό…<br /> Όταν συνοδεύει κάποιος μια όμορφη γυναίκα είτε είναι σοβαρός άνθρωπος και αφενός αντιλαμβάνεται ότι θα τραβήξει τα βλέμματα τουλάχιστον του ανδρικού πληθυσμού και ενδεχομένως τη ζήλια και τον φθόνο του γυναικείου! Αισθάνεται όμως ασφαλής με τον εαυτό του και αυτό φαίνεται. <br /> <br /> Συμπεριφέρεται φυσιολογικά, εκπέμποντας το μήνυμα ότι στο τέλος της ημέρας αυτός θα ζει δίπλα της, θα ξέρει τα θετικά και τα αρνητικά. Έτσι θα πορεύεται. Ταιριάζουν; Συνεχίζουν μαζί. Διαφορετικά θα χωρίσει ο δρόμος τους και θα συνεχίσουν. Φυσικά υπάρχουν άπειροι συνδυασμοί του πως μια σχέση μπορεί να εξελιχθεί. Ενδεικτικά τα αναφέρουμε. <br /> <br /> Από την άλλη μπορεί να έχουμε έναν συνοδό ανασφαλή. Θέλει να συνοδεύει την όμορφη γυναίκα για να την επιδεικνύει στον κόσμο, εκπέμποντας το “δείτε πόσο μάγκας είμαι, πόσο όμορφη γυναίκα συνοδεύω, άρα είμαι καλύτερος από εσάς, κοιτάξτε με”. Στην ουσία όμως, αυτή η συμπεριφορά αντανακλά τον δικό του ταραγμένο ψυχικό κόσμο και δεν παραπέμπει σε άνθρωπο συγκροτημένο, αλλά έναν με πολλά συμπλέγματα. <br /> <br /> Κατά βάθος είναι ταυτόχρονα τρομακτικά ανασφαλής και με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Κατά βάθος τρέμει μήπως χάσει την όμορφη γυναίκα όχι διότι μπορεί να υστερεί π.χ. σε εμφάνιση, αλλά διότι η συμπεριφορά του τον κάνει να μοιάζει απεχθής. Στο τέλος καταλήγει άφιλος… Εάν είναι πλούσιος πολλοί θα του κάνουν τον φίλο, αλλά κατά βάθος θα τον σιχαίνονται. Χρειάζεται να συμπληρώσουμε το πόσο μεγάλη είναι η πιθανότητα να χάσει αυτή την όμορφη γυναίκα; <br /> <br /> Το μέλλον του απροσάρμοστου ταραξία…<br /> <br /> Προφανώς, όλα τα ανωτέρω τα καταγράψαμε επιχειρώντας να εξηγήσουμε τα συναισθήματα που προκαλεί σε όλους τους φυσιολογικούς ανθρώπους η τουρκική συμπλεγματική συμπεριφορά. Ένα σύμπλεγμα που το βγάζει σε… βαθμό κακουργήματος απέναντι στην ελληνική πλευρά. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς. Τα λένε και τα κάνουν όλα μόνοι τους. <br /> <br /> Προσπαθούν με κάθε τρόπο να προκαλέσουν και να εξάψουν πάθη, ενώ όταν ζητούν… πολιτισμένη συζήτηση για την επίλυση διαφορών, το κάνουν είτε διότι έχουν βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο (π.χ. οικονομική κρίση) είτε διότι έχουν μόνο να κερδίσουν, όπως στην περίπτωση του ελληνοτουρκικού “διαλόγου”, με αντικείμενο ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. <br /> <br /> Ας το σταματήσουμε εδώ. Η ουσία του επιχειρήματος μάλλον έγινε κατανοητή. Κατά την άποψή μας, εάν η Ελλάδα ήταν στοιχειωδώς σοβαρή και οργανωμένη χώρα, με στοιχειώδη γνώση της φύσης και των περιθωρίων των διεθνών σχέσεων, χωρίς όλες αυτές τις ιδεοληψίες και τα στερεότυπα που μας κατατρύχουν, ως αντίπαλος η Τουρκία δεν ήταν και ο πιο δύσκολος. <br /> <br /> Δίνει μόνη της το σκοινί να την κρεμάσεις. Διαρκώς. Κλασικό σύμπτωμα άφιλου κράτους (διότι για έθνος δεν μπορείς να μιλήσεις… Ίσως αυτό να είναι και η βασικότερη πηγή της ανασφάλειάς της. Κλείνουμε προσθέτοντας, ότι εάν αυτό το σκοινί περαστεί αλά Μεντερές γύρω από τον λαιμό του Ερντογάν, η Ελλάδα εναντίον της οποίας ασχημονεί και βυσσοδομεί σε κάθε ευκαιρία, θα είναι η πρώτη χώρα που θα του παράσχει άσυλο. <br /> <br /> Ενδεχομένως και προστατεύοντάς τον από τους Γκιουλενιστές, που θα μπορούσαν να θέλουν το κεφάλι του επί πίνακι και να βρίσκονται αυτοί σε πλεονεκτική θέση. Διότι έχει ο καιρός γυρίσματα διεφθαρμένε μέχρι το μεδούλι Ρετζέπ Ταγίπ. Όποιος, κράτος ή ηγέτης εν προκειμένω, παραβιάζει τόσο βάναυσα τη φυσική ισορροπία, θα πρέπει να είναι βέβαιος ότι θα έρθει η ώρα του. Πολλαπλώς. <br /> <br /> Η Ιστορία έχει πλήθος παραδειγμάτων για την τύχη όσων “ξέφυγαν”. Το κακό είναι ότι δεν το κατάλαβαν όταν το έκαναν. Μετά η κατηφόρα δεν είχε τελειωμό. Αφήστε τον διεφθαρμένο και ανόητο να παριστάνει τον Σουλεϊμάν και να αυτοϊκανοποιείται μαζί με τους… υπηκόους του. <br /> <br /> Ο τρόπος των εορτασμών, τον κάνουν να μοιάζει με το χαμηλής αυτοεκτίμησης συμπλεγματικό αρσενικό που συνοδεύει την όμορφη γυναίκα. Προσπαθεί να την επιδείξει διότι κατά βάθος είναι εξαιρετικά ανασφαλής για το μέλλον του μαζί της. <br /> <br /> Αυτό είναι το μεγαλύτερό του πρόβλημα. Ότι κατά βάθος ξέρει ότι δεν έχει τίτλους ιδιοκτησίας, Μόνο ματωμένα διαπιστευτήρια στην ιστορική του πορεία. Ξέρει ότι αυτό θα σταματήσει… Αργότερα ή γρηγορότερα. <br /> <br /> Η Τουρκία είναι καταδικασμένη να αλλάξει. Το πως θα το καταγράψει η Ιστορία. Κι αυτή η ναζιστικής προέλευσης πεποίθηση “ανωτερότητας της τουρκικής φυλής”, καθορίζει μετά απολύτου βεβαιότητας την κατεύθυνση αυτής της αλλαγής που θα υποστεί η Τουρκία…<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η τουρκική φιέστα στην Αγία Σοφία βασικά προδίδει το μέγεθος του συμπλέγματος μα και το μέλλον…

Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες ώρες για τη φιέστα που οργάνωσαν οι Τούρκοι για να γιορτάσουν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Γεμάτη ...

Διαβάστε την συνέχεια