Ρόλος των Mirage 2000-5 Mk.2 στη στρατηγική κρούση σε ξηρά και σε θάλασσα, ασπίδα για την Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZPu996Hvg3XrvArhdj2nKqFsAc0M0VkOg0TP5O2sskarAlxnDUwRQmvl7W_36My3QyXCLdt_GmT0IJaIdAM2KiM-f5H4BBSXuEUBC-4Ffd9_tH02S5OWCSojDUY-FE5zcbV_NBLMM1us/s1600/Mirage2000-5Mk.2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZPu996Hvg3XrvArhdj2nKqFsAc0M0VkOg0TP5O2sskarAlxnDUwRQmvl7W_36My3QyXCLdt_GmT0IJaIdAM2KiM-f5H4BBSXuEUBC-4Ffd9_tH02S5OWCSojDUY-FE5zcbV_NBLMM1us/s640/Mirage2000-5Mk.2.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο στόλος των Mirage 2000, θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην έκβαση ελληνικών αεροπορικών επιχειρήσεων στην Κύπρο. Ο αριθμός των διαθέσιμων αεροπλάνων του τύπου βέβαια (είτε είναι της έκδοσης –EG, είτε -5Mk.2) είναι πολύ μικρός για ευρείας κλίμακας επιχειρήσεις, αλλά αυτό είναι ένα θέμα που έχουμε ήδη εξαντλήσει. Αν υποθέσουμε ότι θα έχουμε διαθεσιμότητα 100% (πράγμα αδύνατο) και για τις δύο εκδόσεις του Mirage 2000, το πρώτο που πρέπει να επισημάνουμε είναι ότι τα -5Mk.2 θα κληθούν να προκαλέσουν «κορεσμό» της εχθρικής αεράμυνας. <br /> <br /> «Κορεσμός» εχθρικής αεράμυνας σημαίνει πολύ απλά ότι 15 μαχητικά -5Mk.2 που εξαπολύουν ισάριθμους SCALP-EG, είναι 30 στόχοι προς αναχαίτιση και ανάσχεση… Και μάλιστα οι δεύτεροι (SCALP) είναι πολύ δύσκολο να στοχοποιηθούν και να προσβληθούν λόγω του μικρού μεγέθους τους αρχικά και κατ’ επέκταση λόγω του εξαιρετικά μικρού ηλεκτρομαγνητικού τους ίχνους (RCS-Radar Cross Section). <br /> <br /> Δευτερευόντως ο SCALP-EG είναι δύσκολο να ανασχεθεί και λόγω του ιδιαίτερου προφίλ πτήσης του. Terrain Masking σε ύψος μικρότερο των 300 ποδών, χωρίς δυνατότητα παρεμβολής λόγω του εντελώς αυτόνομου συστήματος καθοδήγησής του… Που είναι συνδυασμός αδρανειακού συστήματος ναυτιλίας δακτυλίων λείζερ (IRS), δορυφορικού (GPS) και ψηφιακής βάσης δεδομένων εδαφικής διαμόρφωσης (TERPROM-TERrain PROfile Matching). <br /> <br /> H αυτονομία του όπλου και η αδυναμία παρεμβολής του τέλος, ισχύουν και για την κρίσιμη τελική φάση της ασφαλούς ταυτοποίησης και τελικής καθοδήγησης. Μέσω του αισθητήρα IR που χρησιμοποιεί, παράλληλα με τη φωτογραφική ταυτοποίηση του στόχου… <br /> <br /> Στη συγκεκριμένη περίπτωση στόχοι των SCALP-EG θα είναι ασφαλώς οι σταθμοί ραντάρ του τουρκικού ΣΑΕ (συστήματος αεράμυνας) και τα δύο μεγάλα αεροδρόμια που βρίσκονται απέναντι από την Κύπρο. Του Ικονίου και των Αδάνων (Ιντσιρλίκ). Αυτή η ενέργεια φυσικά θα γίνει λίγο πριν το πρώτο κύμα των ελληνικών F-16 κρούσης φτάσει στις ακτές της Κύπρου… Και βέβαια χωρίς καν να χρειαστεί να πλησιάσουν τους στόχους τους. Στα -5Mk.2 αναφερόμαστε… <br /> <br /> Επιπρόσθετα, μπορούν παράλληλα να λειτουργήσουν ως πλατφόρμες Η/Π, μέσω παρεμβολών από το σύστημα ICMS 2000Mk.3, αλλά και ως μαχητικά εναέριας κάλυψης μέσων-μεγάλων αποστάσεων (BVR), εκμεταλλευόμενα τις δυνατότητες των MICA που θα μεταφέρουν και φυσικά την πολύ μεγάλη ακτίνα αποκάλυψης και εγκλωβισμού ιπτάμενων στόχων του ραντάρ RDY-2. <br /> <br /> Όλοι αυτοί οι λόγοι απαντούν στο ΓΙΑΤΙ το σύνολο των Mirage 2000EG έπρεπε να αναβαθμιστεί σε -5Mk.2. Στο ΓΙΑΤΙ ενώ υπήρχε η δυνατότητα να αγοραστούν άλλα 10-15 τουλάχιστον καινούρια αεροπλάνα της έκδοσης αυτής και να συγκροτηθούν τρεις πλήρεις Μοίρες πολλαπλών ρόλων και στρατηγικού χαρακτήρα, εμείς κάναμε το μεγάλο λάθος να μην ασκήσουμε καν το δικαίωμα προαίρεσης (option) για τις τρεις πρόσθετες μονάδες που περιλαμβάνονταν στη σύμβαση του Αυγούστου του 2000… <br /> <br /> Απαντούν τέλος στο ΓΙΑΤΙ ενώ τα μαχητικά αυτά εντάχθηκαν σε υπηρεσία το Νοέμβριο του 2007, ήταν εγκληματική παράλειψη η μη υπογραφή σύμβασης FOS (Follow On Support) για ανταλλακτικά και υποστήριξη… <br /> <br /> Ξανά στο επιχειρησιακό κομμάτι… Το καύσιμο που φέρουν εσωτερικά τα -5Mk.2 σε σχέση με τα παλαιότερα –EG είναι ακριβώς το ίδιο. 3.976 λίτρα. Εξωτερικά όμως, τα αεροπλάνα της νεότερης έκδοσης μπορούν να μεταφέρουν περισσότερο. Το ίδιο ισχύει και για τα διθέσια. Η εσωτερική χωρητικότητα των οποίων είναι ελαφρά μικρότερη (3.904 λίτρα). <br /> <br /> Τα Mirage 2000EG/BG μπορούν να φέρουν εξωτερικά μία κεντρική (centerline) δεξαμενή τύπου RPL-522 χωρητικότητας 1300 λίτρων (343 US GAL) και κάτω από την πτέρυγα δύο δεξαμενές τύπου RPL-501/502, χωρητικότητας 1700 λίτρων (449 US GAL) έκαστη. Και οι δύο αυτοί τύποι εξωτερικών δεξαμενών καυσίμου, είναι πιστοποιημένοι για πλεύση με υπερηχητικές ταχύτητες. <br /> <br /> Στα μονοθέσια και διθέσια -5Mk.2, έχουν πιστοποιηθεί οι χωρητικότητας 2000 λίτρων (529 US GAL) εξωτερικές δεξαμενές τύπου RPL 541/542, γεγονός που αυξάνει ακόμα περισσότερο την αυτονομία του αεροπλάνου σε σχέση με την παλαιότερη έκδοση, αλλά και με το F-16 αλλά… To Mirage 2000 σε οποιαδήποτε έκδοσή του, δεν «φορά» CFT…. <br /> <br /> Και κάτι τελευταίο… Tα παλαιότερα –EG που θα κληθούν να πλήξουν μονάδες του τουρκικού στόλου με τους αερομεταφερόμενους ΑΜ-39 Exocet γύρω από την Κύπρο, δεν θα φορούν πτερυγικές εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου. Θα έχουν φορτωμένους AM-39 στη θέση τους (αυτούς που θα βυθίσουν το Γιαβούζ). <br /> <br /> Επομένως τόσο τα -5Mk.2, όσο και τα –EG θα χρειαστεί να ανεφοδιαστούν στον αέρα προκειμένου να εξασφαλιστεί επαρκής χρόνος παραμονής τους (Loiter time) πάνω από την περιοχή των επιχειρήσεων. Άρα είναι αναγκαία η αξιοποίηση ιπτάμενων τάνκερ. Δηλαδή <a href="https://www.defence-point.gr/news/air-refueling-mia-fthini-lysi-gia-aeroporiki-kalypsi-tis-kyproy-apo-tin-polemiki-mas-aeroporia">η προμήθεια ατρακτιδίων με hose για τη μετατροπή πέντε τουλάχιστον C-130H, σε ιπτάμενα τάνκερ</a>. <br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/news/air-refueling-mia-fthini-lysi-gia-aeroporiki-kalypsi-tis-kyproy-apo-tin-polemiki-mas-aeroporia/m2000-5mk-2-refuelling"><img height="365" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/11/M2000-5Mk.2-refuelling.jpg" width="640" /></a> <br /> <br /> H Πολεμική Αεροπορία που πρόσφατα γιόρτασε, συμμετέχοντας παράλληλα με επιτυχία στην ισραηλινή πολυεθνική άσκηση αεροπορικών δυνάμεων Blue Flag, έχει στη διάθεσή της το κατάλληλο έμψυχο και άψυχο υλικό για να προστατέψει αποτελεσματικά τον Ελληνισμό όχι μόνο στην Κύπρο αλλά και στα Βαλκάνια… <br /> <br /> Δεν περιγράφουμε σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Αυτό που χρειάζεται είναι συνέχεια και συνέπεια. Εδώ και δέκα χρόνια η ελληνική Πολιτεία έχει αφήσει την Πολεμική Αεροπορία στην τύχη της. Χωρίς κανένα σχεδιασμό για το παρόν και το μέλλον, χωρίς υποστήριξη και χωρίς καμία επένδυση. <br /> <br /> Αυτά που χρειάζεται να γίνουν είναι πραγματικά πολύ λίγα –σε κόστος κυρίως- σε σχέση με αυτά που έγιναν κατά τη δεκαετία 1998-2008. Το να αποδώσουμε την ικανότητα σε μικρό αριθμό C-130H να λειτουργούν και ως ιπτάμενα τάνκερ (μέσω της προμήθειας μικρού αριθμού ατρακτιδίων!), το να αποκτήσουμε μία πρόσθετη Μοίρα μεταχειρισμένων Mirage 2000 και να τους αποδώσουμε επίσης την ικανότητα να φέρουν Exocet και το να εκσυγχρονίσουμε τα 70 F-16C/D Block 30 και Block 50, είναι τα βασικά και είναι πραγματικά «σταγόνα στον ωκεανό» μπροστά στα κονδύλια που δαπανήθηκαν και την προσπάθεια που καταβλήθηκε τα τελευταία 20 χρόνια. Με όσα «παρατράγουδα» είχε η όλη διαδικασία…<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ρόλος των Mirage 2000-5 Mk.2 στη στρατηγική κρούση σε ξηρά και σε θάλασσα, ασπίδα για την Κύπρο

Ο στόλος των Mirage 2000, θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην έκβαση ελληνικών αεροπορικών επιχειρήσεων στην Κύπρο. Ο αριθμός των διαθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «κόμμα της Χάγης»: Πώς χειρίζεται, εσωτερικά και διεθνώς, το ελληνικό πολιτικό σύστημα την τουρκική απειλή;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEji2vQH82tzUS41QJhyznxV9CgkVzVfK1hxWaCxoJwKnbkpYZVrYFwRjO_E1E9xq9zmpiSudvstQoneQ_Nq202ydHDRzbMgSqIv47NuF57vO8jPmxmV1MAveNDvy9qj3Zy91xweF38_m9c/s1600/xagi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="527" data-original-width="938" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEji2vQH82tzUS41QJhyznxV9CgkVzVfK1hxWaCxoJwKnbkpYZVrYFwRjO_E1E9xq9zmpiSudvstQoneQ_Nq202ydHDRzbMgSqIv47NuF57vO8jPmxmV1MAveNDvy9qj3Zy91xweF38_m9c/s640/xagi.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>ΚΩΣΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ </b><br /> Οι εξελίξεις μετά την εμφάνιση του συμφώνου Τουρκίας-Λιβύης εκ των πραγμάτων μας οδηγούν σε μία νέα φάση. Είναι φορτωμένες με πληροφορίες και μηνύματα για όποιον θέλει να σηκώσει το πέπλο της καλλιεργούμενης εθελοτυφλίας. Ιδιαίτερα όσον αφορά την εσωτερική πολιτική πραγματικότητα είναι δηλωτικές κεντρικών χειρισμών, επιλογών, προτεραιοτήτων και προσανατολισμών του πολιτικού συστήματος. <br /> <br /> Κεντρικό θέμα που σημάδεψε τη βδομάδα που διανύσαμε ήταν η συγκροτημένη και ενορχηστρωμένη προβολή μιας πολιτικής θέσης αρθρωμένης γύρω από το δίλημμα «Χάγη ή θερμό επεισόδιο/πόλεμος». Δεν είναι υπερβολή να μιλήσουμε για την ανάδυση ενός «νέου ελληνικού κόμματος», του «κόμματος της Χάγης». <br /> <br /> Ασφαλώς ο προσανατολισμός πίσω από αυτό το δίλημμα κάθε άλλο παρά νέος είναι. Αντίθετα επανεμφανίζεται μετά από κάθε μεγάλη κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Επιπλέον οι γνωστές δηλώσεις Κατρούγκαλου, Κοτζιά, και Τσιρώνη στις αρχές του φετινού καλοκαιριού και βέβαια η τοποθέτηση Σημίτη για την ανάγκη της επιλογής «επώδυνων συμβιβασμών» με την Τουρκία έχουν προετοιμάσει το σχετικό κλίμα. Τώρα όμως τα πράγματα οδηγούνται σε άλλη ποιότητα. <br /> <br /> Πρώτα απ’ όλα λόγω της ριζικής αναβάθμισης των αξιώσεων της Τουρκίας που παγιώνει το σύμφωνο Τουρκίας-Λιβύης. Σε αυτό μεταξύ πολλών άλλων δυσμενών εξελίξεων περιλαμβάνεται η αποψίλωση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων επί τμήματος των Δωδεκανήσων, και επί του ανατολικού μέρους της Κρήτης. Δεύτερο, και στο έδαφος ακριβώς αυτής της εντελώς έμπρακτα πλέον εκδηλωμένης τουρκικής απειλής, εντυπωσιάζει η διακομματική συναίνεση προβολής του παραπάνω διλήμματος (Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ αντιπροσωπεύονται επάξια), με πιο ολοκληρωμένη ίσως πλατφόρμα την τοποθέτηση Βενιζέλου με πρόσφατο άρθρο του στην Καθημερινή, στο πλαίσιο του οποίου συνδέεται άμεσα η προσφυγή στη Χάγη με την ανάγκη επίσπευσης «επίλυσης» του Κυπριακού. Αν μάλιστα εξετάσει κανείς συνολικότερα και πέραν των κομμάτων, τους φορείς διαμόρφωσης και χειρισμού της κοινής γνώμης (ΜΜΕ, εταιρείες δημοσκοπήσεων, πανεπιστημιακοί συγκεκριμένων ρευμάτων σκέψης της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς) καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η πολιτική γραμμή που συνοψίζεταιι στο «Χάγη ή πόλεμος» αρθρώνει αυτή τη στιγμή, τη βασική στρατηγική που συνέχει το πολιτικό σύστημα για τον χειρισμό της εξελισσόμενης όξυνσης της τουρκικής απειλής. <br /> <br /> Είναι αναγκαίο λοιπόν για να κατανοήσουμε την κατεύθυνση προς την οποία κινούνται οι εξελίξεις, να αναδείξουμε συνοπτικά τη σημασία κύριων πλευρών αυτής της πολιτικής. <br /> <br /> Στη Χάγη στη βάση των αξιώσεων της Τουρκίας; <br /> <br /> Πρώτα απ’ όλα, η προσφυγή στο Διεθνές δικαστήριο της Χάγης προϋποθέτει συμφωνία των δύο μερών επί του περιεχομένου της μεταξύ τους διαφοράς που θα κληθεί το δικαστήριο να επιλύσει. Άρα το ουσιαστικό ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσον η ελληνική πολιτική ηγεσία είναι διατεθειμένη να συμφωνήσει με την Τουρκία για την προς κρίση διαφορά, στη βάση των καταστροφικών αξιώσεων για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο που θέτει η τελευταία. Δύο πλευρές αξίζει να σημειωθούν, σχετικές με το πως παρουσιάζεται το όλο ζήτημα στην ελληνική κοινή γνώμη. <br /> <br /> Η ελληνική εξωτερική πολιτική αυτοπεριορίζεται να αξιοποιήσει τις επιφυλακτικές ή αρνητικές τοποθετήσεις πλευρών του διεθνούς συστήματος (Ευρωπαϊκών, Αμερικανικών και Ρωσικών) κυρίως προκειμένου να επιτύχει την καθυστέρηση ή το πάγωμα των ραγδαίων εξελίξεων που δρομολογεί η τουρκική επιθετικότητα, δίνοντας την ίδια στιγμή σε διεθνές επίπεδο μηνύματα ότι είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί την προσφυγή σε διαιτησία (αναγκαστικά στη βάση των τουρκικών αξιώσεων). Οι «συμμαχικές» πλευρές του διεθνούς συστήματος άλλωστε παροτρύνουν ή πιέζουν ανοικτά σχεδόν στο σύνολό τους προς αυτή την κατεύθυνση. <br /> <br /> Στο εσωτερικό μέτωπο από την άλλη, ακριβώς επειδή γίνεται αντιληπτό ότι ο ανοιχτός ενδοτισμός μιας αποδοχής της παραπάνω εξέλιξης θα διακινδύνευε την πρόκληση μη διαχειρίσιμης πολιτικής κρίσης, συγκεντρώνεται εντυπωσιακή συναίνεση εντός του πολιτικού συστήματος ως προς την επιδίωξη να εμφανιστεί η διαφορά με την Τουρκία ως αποκλειστικά οικονομικού ενδιαφέροντος (υδρογονάνθρακες) και να υπονοηθεί ότι μπορεί να επιλυθεί με «συνεκμετάλλευση» οπότε και σύμφωνα με αυτό το σχήμα δεν θίγεται τάχα «ο σκληρός πυρήνας της κυριαρχίας μας!». Έτσι το «Χάγη ή πόλεμος» συνοδεύεται πάντοτε απαραίτητα από το «συνεκμετάλλευση ή πόλεμος». <br /> <br /> Η συσσωρευμένη αδυναμία της Ελλάδας <br /> <br /> Τα αίτια της ενδοτικής στάσης που τηρεί το ελληνικό πολιτικό σύστημα έναντι της Τουρκίας πρέπει να αναζητηθούν πέραν της απόδοσής τους σε μία «προδοτική του φύση». Η ακολουθούμενη πολιτική και οι προσπάθειες εκλογικεύσεών της βασίζει τη λογική της στο συσσωρευμένο αδυνάτισμα της θέσης της χώρας σε όλους τους τομείς. Αυτή η συνειδησιακά εμπεδωμένη αδυναμία, βασιζόμενη σε αντικειμενικές «υλικές» αιτίες, άλλωστε εξηγεί και την καθήλωση της ελληνικής κοινωνίας μπροστά στον κίνδυνο εξ Ανατολών. Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται υπό μία διπλή αλληλοτροφοδοτούμενη ασφυκτκή πίεση που θέτει την ύπαρξη της χώρας σε αμφισβήτηση. Οικονομική από τη Δύση και τους οργανισμούς της, που αφορά όλη την αναπαραγωγή της κοινωνικής ζωής, και γεωπολιτική που προκύπτει από τον συνδυασμό των επιδιώξεων των Μεγάλων Δυνάμεων στην περιοχή μας με την τουρκική απειλή. Οποιαδήποτε προσπάθεια να σκεφτούμε μία πολιτική διεξόδου από αυτή την κατάσταση πρέπει πριν απ’ όλα να έχει να πει σοβαρά πράγματα για την αντιστροφή αυτής της βιωμένης αδυναμίας σε όλες τις διαστάσεις της, οικονομικές, πολιτικές, στρατιωτικές, κοινωνικής και εθνικής συγκρότησης. <br /> Το πολιτικό σύστημα χειρίζεται (και δείχνει εγκλωβισμένο στο να χειρίζεται) τα θέματα αυτά ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση. Χρησιμοποιεί την αδυναμία που το ίδιο έχει επισωρεύσει επί δεκαετίες ως κύριο παγιδευτικό παράγοντα των συνειδήσεων του κόσμου. Ξοδεύοντας την ενεργητικότητά του στην προβολή του ανέφικτου αυτόνομων ουσιαστικών αλλαγών και σχεδιασμών μεσομακροπρόθεσμης κλίμακας, ασκεί μία «επιδοματική» εντελώς βραχυπρόθεσμη πολιτική προσαρμοσμένη στους εκλογικούς κύκλους. <br /> <br /> Εμβαλωματικά επιδόματα «για να βγεί το εξάμηνο και βλέπουμε» στο οικονομικό επίπεδο, τακτικισμοί στο γεωπολιτικό επίπεδο (του είδους που αναφέραμε παραπάνω) προκειμένου να συσκοτιστούν οι διαλυτικές εξελίξεις για τη μεσομακροπρόθεσμη προοπτική της χώρας από αυτά που σήμερα δεχόμαστε ή πρόκειται να δεχθούμε. Κινούμενο με μία λογική που έχει κοινά με τον τρόπο του Χότζα στη γνωστή ιστορία που κλήθηκε να διαχειριστεί τη δυσφορία του πιστού για τη στενότητα της κατοικίας του, κάποιες στιγμές το πολιτικό σύστημα δείχνει να εδράζει τις προτεραιότητες και τον προσανατολισμό του στην προσδοκία ότι ο όποιος ισχνός και εν πολλοίς προσχηματικός μετριασμός των ακραίων αξιώσεων της Τουρκίας τυχόν θα προέκυπτε, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί επωφελώς για τη σταθεροποίηση της συναίνεσης έναντι της ασκούμενης πολιτικής. <br /> <br /> Τα όρια αυτής της πολιτικής <br /> <br /> Λαμβάνοντας υπ’ όψη το εξαιρετικά ρευστό διεθνές περιβάλλον, και ακόμα περισσότερο μέσα σε αυτό μία Τουρκία που δείχνει να μην ανακόπτει την επιθετικότητά της, δεν θα πρέπει να αποκλειστεί η εκδήλωση μιας πολιτικής κρίσης εθνικής εμβέλειας. Μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο πρέπει να κατανοηθεί ότι το ουσιώδες δεν είναι η προβολή μιάς πολιτικής πλατφόρμας που εκ των πραγμάτων μέσα στις σημερινές συνθήκες θα προϋπέθετε όρους που δεν υπάρχουν. Σε τέτοιες στιγμές αναγκαστικά οι κοινωνίες ξεκινούν παλεύοντας με τα όπλα που διαθέτουν. Είναι πολύ ουσιαστικότερη συμβολή η προβολή της ανάγκης μιας εθνικής πατριωτικής ενότητας τέτοιας που να μπορεί να σταθεί με αξιώσεις απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα και μία άρχουσα τάξη που για δομικούς λόγους ρέπει προς την εκποίηση της χώρας. Με μία τέτοια πολιτική οι διαχωρισμοί μπαίνουν όχι από ένα αφηρημένο δυαδικό ταξικό σχήμα αλλά από την συγκεκριμένη τοποθέτηση του κάθε μέρους στην υποστήριξη της ύπαρξης της χώρας και της κοινωνίας.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το «κόμμα της Χάγης»: Πώς χειρίζεται, εσωτερικά και διεθνώς, το ελληνικό πολιτικό σύστημα την τουρκική απειλή;

Του ΚΩΣΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ Οι εξελίξεις μετά την εμφάνιση του συμφώνου Τουρκίας-Λιβύης εκ των πραγμάτων μας οδηγούν σε μία νέα φάση. Είναι φορ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Να τα βρούμε με τους Τούρκους”; Επικίνδυνες οι προτάσεις για “μοιρασιά”-συνεκμετάλλευση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpSPordxzAaj4FsYpHyjq4nEuyjYD7mEbh0zB7S-m0IZD9sIeSZ1H-d08mhnWOeaexRRqVxWFRgAx0X2CNpNOsy0dK8ejbSxcsUW0r_AKFlVSApF3HkXYGC9NjthRF53wYUZxEdTNfsgQ/s1600/FATIH-MESOGEIOS-KYPROS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpSPordxzAaj4FsYpHyjq4nEuyjYD7mEbh0zB7S-m0IZD9sIeSZ1H-d08mhnWOeaexRRqVxWFRgAx0X2CNpNOsy0dK8ejbSxcsUW0r_AKFlVSApF3HkXYGC9NjthRF53wYUZxEdTNfsgQ/s640/FATIH-MESOGEIOS-KYPROS.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του <b>ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΡΙΒΑ*</b><div> Δεν υπάρχει σύγκρουση και έριδα μεταξύ κρατών που να αφήνει χαρούμενο κάποιον. Βέβαια στα πάντα ισχύει το ”ουδέν κακόν αμιγές καλού”.</div> <div> <br />Κάθε φορά που η Τουρκία είναι έτοιμη να κάνει αυτό που σχεδιάζει εδώ και 80 χρόνια, (ακόμη και στην περίοδο της Κατοχής, η κατοχική δύναμη της Κύπρου διαπραγματευόταν με τη Γερμανία νησιά της Ελλάδας) αποδεικνύεται οτι μερίδα της πολιτικής μας αλλά και της κοινωνίας μας είναι ελλιπώς ενημερωμένες αναφορικά με το τι χρειάζεται για να εκτονωθεί μια κρίση και να αποφευχθεί κάποια σύρραξη.</div> <div> <br /></div> <div> Το κύριο επιχείρημα του παρόντος είναι οτι στην Ελλάδα, από την εποχή του Σημίτη μέχρι και σήμερα, δεν έχει δαιμονοποιηθεί το σλόγκαν ”να τα βρούμε με τους Τούρκους” που συνοδεύεται από λέξεις όπως ”μοιρασιά, συνεκμετάλλευση κτλ”. Αντίθετα, έχουν δαιμονοποιηθεί κατά παράλογο και ανεξήγητο συνάμα – λόγο, όλες οι ρεαλιστικές πρακτικές που κανείς μπορεί να βρει στην ιστορία της διεθνούς πολιτικής.</div> <div> <br /></div> <div> Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι παγιδευμένες σε ένα γαϊτανάκι παιγνίου μηδενικού αθροίσματος. Με άλλα λόγια, ο ένας κερδίζει αυτόματα αυτό που ο άλλος χάνει και επομένως, σε ένα τέτοιο πλέγμα, είναι εγγενώς πολύ δύσκολη η ”διαπραγμάτευση”. Γιατί; Επειδή η υφή της ελληνοτουρκικής διένεξης είναι αυτή μιας εδαφικής διαφοράς. Η διεθνής βιβλιογραφία δηλαδή, αναφέρεται σε περιπτώσεις σαν την ελληνοτουρκική με τον όρο ”territorial disputes”.</div> <div> <br />Σε μικροεπίπεδο, εκείνοι που κάνουν ”αμάν” για την ιδιοκτησία (και καλά κάνουν) μιλούν για μοιρασιά και συνεκεμετάλλευση μην αναγνωρίζοντας ”ιδιοκτησία” στη χώρα στην οποία κατέχουν τις δικές τους περιουσίες. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, κάνουμε λόγο κυρίως για παραλογισμό και όχι για κάποιον συναισθηματικό ψόγο του ύφους και του ήθους ”προδότες”.Η Ελλάδα επομένως, βάσει της λογικής και των αρχών που διέπουν τη στρατηγική και τη διπλωματία, οφείλει να υπεραμύνεται των θέσεών της ως συντηρητική δύναμη του status quo, έναντι της Τουρκίας η οποία σαν διεθνής και περιφερειακό ταραξίας, επιδιώκει να ακυρώσει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας, της Κύπρου αλλά και άλλων χωρών, όπως της Συρίας στην οποία εισέβαλε κατά το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου 2019.</div> <div> <br />Δεν είναι κακό να λες τη γνώμη σου, κακό είναι να είσαι αστρατήγητος.Η στρατηγική μας δίνει ορισμένες αρχές. Παρόλο που η στρατηγική είναι περισσότερο τέχνη και λιγότερο επιστήμη, (βασίζεται στην ευρηματικότητα και στην ικανότητα επινόησης σχεδίων) μπορεί να μας εξηγήσει κάποιες συμπεριφορές κρατών (ακόμη και ατόμων).Το προληπτικό πλήγμα, από την μερίδα που προαναφέρθηκε και η οποία ασκεί ιδεολογική ηγεμονία από την εποχή Σημίτη, έχει φορτιστεί αρνητικά (με όρους επικοινωνίας) και έχει ταυτιστεί με ”πολεμοχαρείς και τρελούς ανθρώπους που θέλουν να μας σύρουν σε πόλεμο”. Όχι μόνο ο γράφων αλλά και κάθε εχέφρων και στρατηγικά-διπλωματικά εγγράμματος άνθρωπος, μισεί και περιφρονεί τον πόλεμο καθώς απειλεί ευθέως το ένστικτο της αυτοσυντήρησής του.Η μερίδα της ”όποιας λύσης”, είναι εξόχως επικίνδυνη γιατί προωθεί (άθελά της, καθώς δεν έχει γνώσεις στρατηγικής και διπλωματίας) αυτό που υποτίθεται οτι καταδικάζει. Τον ίδιον τον πόλεμο. Πώς γίνεται αυτό; Το προληπτικό πλήγμα και η εξασφάλισή του, ουσιαστικά συνιστούν μια ολοκληρωμένη θέση άμυνας. Το κράτος που σχεδιάζει ένα προληπτικό χτύπημα, έχει πειστεί από δύο πράγματα:</div> <div> <br />Πρώτον, οτι ο άλλος διακυβεύων δεν έχει σκοπό να υποχωρήσει από τις θέσεις του.<br />Δεύτερον, οτι ο διακυβεύων θα κλιμακώσει και θα αυξήσει τις διεκδικήσεις του καθώς βρίσκεται σε μια τροχιά αύξησης των συντελεστών ισχύος του.</div> <div> <br /></div> <div> Αυτοί οι δύο λόγοι, διαβεβαιώνουν τον λήπτη απόφασης οτι δεν πρέπει να αφήνεται ένα πρόβλημα να χρονίζει γιατί γιγαντώνεται, όπως μας έγραφε ο Νικκολό Μακιαβέλι. Αυτό τι σημαίνει; Πως ο λήπτης απόφασης που δεν είναι επιτιθέμενος και διεθνής και περιφερειακός ταραξίας, πάει για πόλεμο; Όχι. Αντί να γελάμε με ειρωνικά μηδιάματα σε tv και δημόσια βήματα διερωτώμενοι ”και τι να κάνουμε; να βγάλουμε το Στόλο;”, μπορούμε να εξετάσουμε τον πυρήνα της διαχείρισης κρίσης, της διαπραγμάτευσης και της ίδιας της στρατηγικής τέχνης.</div> <div> <br /></div> <div> Η απειλή συνιστά τον πυρήνα τους. Η αξιόπιστη και μετρήσιμη απελή, έσωσε τον κόσμο από πυρηνικό ολοκάυτωμα για 45 έτη στον Ψυχρό Πόλεμο. Η απειλή χρήσης βίας, είναι ο πυρήνας της αποτροπής. Της πραγματικής αποτροπής. Η απειλή κάνει τον επιτιθέμενο, (εν προκειμένω τον περιφερειακό ταραξία που ακούει στο όνομα Τουρκία) να υπολογίζει ξανά και ξανά το προσδοκώμενο όφελος που θα αδράξει από μια πολεμική – επιθετική ενέργεια σε σχέση με το κόστος που θα έχει. Όπως λέει δηλαδή ο μέσος φιλελεύθερος πολίτης, ”μην πάει για μαλλί και βγει κουρεμένος”.Επειδή αυτή η μερίδα διατείνεται οτι κατανοεί μόνο από οικονομία, φόρους κτλ, το cost-benefit analysis αποτελεί τη μία βάση της οικονομίας. Η απειλή είναι καταλύτης και εξασφαλίζει (αν συνετά χρησιμοποιείται) την ειρήνη ή τον μη πόλεμο. Αυτό αποδείχθηκε από τον νομπελίστα οικονομολόγο Thomas Schelling, ιδρυτή της σχολής του στρατηγικού ρεαλισμού στο έργο του ”The Strategy of Conflict”.</div> <div> <br />Η έλλειψη update για τις διεθνείς εξελίξεις από τους θιασώτες του ”ο κόσμος είναι η πατρίδα μας”.Το δεύτερο επιχείρημα που καθιστά δαιμονοποιημένες όλες τις πρακτικές τις ρεαλιστικές και φέρνει στον αφρό -μόνο επικοινωνιακά- εκείνες που είναι εκτός λογικού ελέγχου, αφορά την εξής παραδοξότητα: Το να ασχολείται κανείς με τα διεθνή επειδή παίζει στις αγορές ή επειδή έχει υιοθετήσει συνθήματα υπερ μιας κάποιας ”παγκοσμιοποίησης”, δεν τον καθιστά ενημερωμένο.</div> <div> <br /></div> <div> Την περίοδο που ζητούν άνθρωποι να μη βγάλουμε τον στόλο αν χρειαστεί και να πάμε με Ομηρικό τρόπο στους Τούρκους κατά το ”Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες”, το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ περνά το ένα μετά το άλλο κάποια νομοσχέδια τα οποία μόνο ως ιστορικά μπορούν να χαρακτηρισθούν για τις σχέσεις Ελλάδας- Κύπρου- ΗΠΑ και Ισραήλ. Επομένως, πρόκειται για έναν ακόμη παραλογισμό, για μια έλλειψη ικανότητας συγχρονισμού αυτής της μερίδας με τις εξελίξεις.</div> <div> <br />Ο διεθνής ταραξίας των καιρών μας, η Τουρκία, εισβάλλει ανά μήνα (έμμεσα και άμεσα) σε κράτη όπως είναι η Συρία, η Λιβύη ενώ παράλληλα διεξάγει έρευνες και γεωτρήσεις εντός Κυπριακής ΑΟΖ. Η μερίδα αυτή λοιπόν (άθελά της) επιβραβεύει με αφηγήματα ”μοιρασιάς” τις πρακτικές της Τουρκίας που αν υιοθετηθούν και από άλλα κράτη της διεθνούς κοινότητας, τότε θα ζούμε σε μια πραγματική ζούγκλα και όχι σε κάποια ”παγκοσμιοποίηση κέρδους, αλληλεγγύης και φιλελευθερισμού”.</div> <div> <br />Εσχάτως, η Τουρκία δημιουργεί πρόβλημα σε πολλές χώρες της Μεσογείου. Η μη ορθή αντιμετώπιση της Τουρκίας στο παρελθόν μας έφερε στο να συζητάμε το τι θα μοιραστούμε μαζί της.Ο σχεδιασμός για προληπτικό χτύπημα σε περίπτωση που η Τουρκία κάνει πράξη τις απειλές της (γεώτρηση νοτίως της Κρήτης) δεν είναι μόνο απαραίτητος και αποτρεπτικός. Δεν είναι μόνο καταγεγραμμένο από έναν πνευματικό κολοσσό σαν τον Παναγιώτη Κονδύλη. </div> <div> <br /></div> <div> Είναι υπέρ της διαφύλαξης της ειρήνης η οποία θα απειληθεί σε περιφερειακό επίπεδο, (και η Ελλάδα θα καταστεί μέρος του προβλήματος ενδεχόμενης αποσταθεροποίησης) αν η μερίδα αυτή επικρατήσει επικοινωνιακά. Εθνικό δεν είναι το αληθές.Είναι πρωτίστως το ορθολογικό. Όπως δεν είναι λογική η βαθμιαία εθνική αυτοκτονία, έτσι δεν είναι λογική και στρατηγικά αποδεκτή, η προσέγγιση και ο κατευνασμός της Τουρκίας. Η κλιμάκωση της κρίσης εξαρτάται από την επιτιθέμενη και αναθεωρητική δύναμη. Ακόμη και Υπουργός της κυβέρνησης την εποχή των Ιμίων, δημοσίως σε διάγγελμά του είπε ”Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να ανταποκριθεί σε αυτές τις προκλήσεις”.</div> <div> <br />Όσο η Τουρκία κλιμακώνει, η Ελλάδα οφείλει να λέει ”τα βλέπω”, σα να παίζει πόκερ. Τελικά, τι θα μοιράσουμε και τι θα μοιραστούμε;Ο Jack Kerouac, η καλύτερη πένα της Βοστώνης η οποία σίγουρα αγγίζει πολλές ευαίσθητες χορδές σε αυτήν τη μερίδα που διψά για ”μοιρασιά”, έγραφε: ”Έχω να μοιραστώ, μόνο την σύγχυσή μου”.</div> <div> <br /></div> <div> <b><i>*Ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι υποψήφιος Δρ. Διεθνών Σχέσεων, Συντονιστής της Ομάδας Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ.</i></b><br /><br /><a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

“Να τα βρούμε με τους Τούρκους”; Επικίνδυνες οι προτάσεις για “μοιρασιά”-συνεκμετάλλευση

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΡΙΒΑ* Δεν υπάρχει σύγκρουση και έριδα μεταξύ κρατών που να αφήνει χαρούμενο κάποιον. Βέβαια στα πάντα ισχύει το ”ουδέν κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα χρηματοδότησε την κατασκευή 57 ειδικών τουρκικών τεθωρακισμένων -Στον Έβρο τα πρώτα 27

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNooeMhwIE8b1FPL34MPWQ6B7moQNA839GJx9nhCYW6qrGMqieCSyJt8RYbu1ptNAMvxaUjscUlYEYoivj3-XYEsmk91rYRQTV2otc0Nl7l0Eh8Kq5UkY5PBQ1fNt5nSruQYSRNV13auM/s1600/Hizir+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNooeMhwIE8b1FPL34MPWQ6B7moQNA839GJx9nhCYW6qrGMqieCSyJt8RYbu1ptNAMvxaUjscUlYEYoivj3-XYEsmk91rYRQTV2otc0Nl7l0Eh8Kq5UkY5PBQ1fNt5nSruQYSRNV13auM/s640/Hizir+.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Μπορεί να ακούγεται τρελό αλλά είναι απόλυτα αληθινό, η Ελλάδα χρηματοδότησε την Τουρκία για την κατασκευή από την εγχώρια βιομηχανία 57 υπερσύγχρονων τεθωρακισμένων οχημάτων διοίκησης κι ελέγχου εκ των οποίων τα 27 ήδη αναπτύχθηκαν στον Έβρο, ενώ ακολουθούν και τα υπόλοιπα.<br /> <br /> Πρόκειται για τα οχήματα ATEŞ τα οποία είναι τύπου Hizir της Katmerciler με συστήματα επιτήρησης της Aselsan. Η Παραγωγή τους ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2018. <br /> <br /> Η αδιανόητη αυτή εξέλιξη ήρθε ως αποτέλεσμα ενός προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη προστασία των συνόρων της Τουρκίας και την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης, στο οποίο η Ελλάδα συμμετείχε με εθνικούς πόρους!<br /> <br /> Το κόστος των οχημάτων αυτών καλύπτεται κατά 75%(!) από κονδύλια της ΕΕ. Με λίγα λόγια ο Έλληνας φορολογούμενος χρηματοδοτεί τις... εξοπλιστικές ανάγκες της Τουρκίας.<br /> <br /> Φυσικά η Τουρκία δεν τα χρησιμοποιεί για να επιτηρεί τα σύνορα (αφού εκατοντάδες παράνομοι μετανάστες περνούν καθημερινά από τον Έβρο), αλλά τα προορίζει για να τα χρησιμοποιήσει εναντίον του ελληνικού Στρατού. <br /> <br /> Εκτός αν μας πει κάποιος ότι περιμένουν να δεχτούν πυρά από τους λαθρομετανάστες άρα γι' αυτό έχουν τοποθετήσει με ελληνική συγχρηματοδότηση σύστημα ανίχνευσης προέλευσης πυρών ή περιμένουν οι «δικοί τους» διακινητές να τους βάλουν νάρκες γι' αυτό έχουν βάλει και αντιναρκική προστασία.<br /> <br /> Η Aselsan παρέχει το λογισμικό λειτουργίας του συστήματος, το ραντάρ επιτήρησης, τον ηλεκτροπτικό αισθητήρα, το σύστημα εντοπισμού πυρών, και τα συστήματα επικοινωνιών. Το Hizir είναι όχημα 4 x 4, κατηγορίας MRAP (Mini-Resistance Armor Protected), το οποίο μπορεί να κατασκευαστεί σε διαφορετικές διαμορφώσεις και εκδόσεις. Στην βασική έκδοση μεταφοράς προσωπικού το όχημα μπορεί να μεταφέρει συνολικά εννέα (9) άτομα.<br /> <br /> Είναι εφοδιασμένο με κινητήρα της Cummins, έξι κυλίνδρων, 8.900 κυβικών εκατοστών, συνολικής ισχύος 400 ίππων στις 2.100 στροφές το λεπτό. Επιτυγχάνει μέγιστη ταχύτητα 110 χιλιόμετρα την ώρα και εμβέλεια 700 χιλιόμετρα. <br /> <br /> Η τραγωδία είναι ότι δεν έχει χρηματοδοτηθεί από την ΕΕ ούτε με ένα ευρώ ελληνικό πρόγραμμα που να συνεισφέρει ουσιαστικά κι άμεσα στην άμυνα της χώρας, ενώ στις ΜΚΟ έχουν διατεθεί σχεδόν 2δισ. ευρώ!<br /> <br /> Το να σημειώσουμε ότι ενώ η ΕΕ μπορεί και χρηματοδοτεί την Τουρκία για τέτοια προγράμματα και μάλιστα χρηματοδοτεί την παραγωγή της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, εμείς δεν έχουμε κάνει χρήση αντίστοιχου προγράμματος για την απόκτηση οχημάτων επιτήρηση των δικών μας χερσαίων συνόρων, όχι μόνο στη Θράκη, αλλά και στα βόρεια σύνορα μας (Βουλγαρία, Σκόπια, Αλβανία) είναι μία μικρή λεπτομέρεια.<br /> <br /> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="380" src="https://www.youtube.com/embed/R25BV0YIU-c" width="680"></iframe><br /> <br /> <a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Ελλάδα χρηματοδότησε την κατασκευή 57 ειδικών τουρκικών τεθωρακισμένων -Στον Έβρο τα πρώτα 27

Μπορεί να ακούγεται τρελό αλλά είναι απόλυτα αληθινό, η Ελλάδα χρηματοδότησε την Τουρκία για την κατασκευή από την εγχώρια βιομηχανία 57 ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σφοδρή επίθεση Τουρκίας σε Ελλάδα-Κύπρο-Ισραήλ: «Δεν θα επιτρέψουμε τον ΕastMed»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjDLOxZaDzGnq9sq7ZIvhpUSmYWzhSqQmJSZ55A71ANynPnVmoQ5uxY0gz_gJzLSJhTVTUPQknDiw1aDkTC5tHUHfKu90ZgGrKGAb_lLa-EbI4MzihDu_PxndV48JJC_VwCgrl79mA0Yw/s1600/erdogan_2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="963" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjDLOxZaDzGnq9sq7ZIvhpUSmYWzhSqQmJSZ55A71ANynPnVmoQ5uxY0gz_gJzLSJhTVTUPQknDiw1aDkTC5tHUHfKu90ZgGrKGAb_lLa-EbI4MzihDu_PxndV48JJC_VwCgrl79mA0Yw/s640/erdogan_2.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ενοχλήθηκαν οι Τούρκοι μετά τις ραγδαίες εξελίξεις που φέρνει ο EastMed στην Α. Μεσόγειο. Ελλάδα, Κύπρος, Ιταλία και Ισραήλ συμφώνησαν να προχωρήσει ο αγωγός φυσικού αερίου East Med, αναφέρουν κυπριακά ΜΜΕ, που επισημαίνουν ότι στις αρχές του 2020 θα πέσουν και οι σχετικές υπογραφές στην Αθήνα.<br /> <br /> Σύμφωνα με το κυπριακό κανάλι Σίγμα, η συμφωνία Λιβύης – Τουρκίας φέρεται να οδήγησε στην υπέρβαση των προβλημάτων που καθυστερούσαν το project. «Αρχές του χρόνου, στην Αθήνα, θα πέσουν οι υπογραφές στη διακρατική συμφωνία για τον αγωγό EastMed» τονίζει το κυπριακό κανάλι, αναφέροντας ότι είναι σε εξέλιξη διαβουλεύσεις στο ανώτατο δυνατό επίπεδο για μια τελετή – απάντηση στην Τουρκία, που θα έχει και την ισχυρή υποστήριξη των ΗΠΑ.<br /> <br /> Αυτό ενόχλησε την Άγκυρα, που βλέπει πλέον να μένει εκτός παιχνιδιού.<br /> <br /> “Οι διεθνείς φωνές σχετικά με την συμφωνία που υπέγραψε η Τουρκία με την -αναγνωρισμένη από τα Ηνωμένα Έθνη- κυβέρνηση της Λιβύης δεν θα εμποδίσει την τουρκική κυβέρνηση από το να διεκδικήσει την δική της ατζέντα στην ανατολική Μεσόγειο” δηλώνει ο διευθυντής επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας, Fahrettin Altun με την κατάσταση να… αγριεύει.<br /> <br /> Ο εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας με άρθρο του αναφέρει πως το Μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης, εξασφαλίζει πως η Τουρκία δεν θα κάνει τα… στραβά μάτια σε οποιαδήποτε συμφωνία φέρνει… προ τετελεσμένου την χώρα του στην περιοχή και πως η Τουρκία είναι ένας παράγοντας που δεν θα πρέπει να αγνοηθεί.<br /> <br /> Τονίζει κατηγορηματικά πως η γειτονική χώρα δεν θα είναι, πλέον, απλός παρατηρητής στα τεκταινόμενα χωρίς να παρεμβαίνει και πως δεν θα επιτρέψει οποιαδήποτε παραβίαση στην ανατολική Μεσόγειο, στέλνοντας… μηνύματα για την δράση του PKK στην βόρεια Συρία.<br /> <br /> Ο Fahrettin Altun τονίζει ακόμη πως δεν αποτελεί έκπληξη ότι κάποιες χώρες… ενοχλήθηκαν από της πολιτικές της Τουρκίας “δείχνοντας” φυσικά την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ.<br /> <br /> Ο ίδιος αναφέρει πως η Αίγυπτος, η Ρωσία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υποστήριξαν τον Khalifa Haftar στην Λιβύη, την ώρα που η Τουρκία, σύμφωνα με τον ίδιο, δραστηριοποιείται με γνώμονα την ειρήνη στην περιοχή.<br /> <br /> Πρόσθεσε, τέλος, πως η συμφωνία της Τουρκίας με την Λιβύη θα πρέπει να λογίζεται ως μέρος των σεισμικών δραστηριοτήτων της γειτονικής χώρας στην ανατολική Μεσόγειο και πως κανείς δεν θα πρέπει να απομονώνει την Τουρκία από την ευρύτερη περιοχή.<br /> <br /> Μάλιστα δηλώσεις έκανε και ο Οκτάι, όπου είπε πως σύντομα θα στείλει η Άγκυρα στρατεύματα στη Λιβύη.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Σφοδρή επίθεση Τουρκίας σε Ελλάδα-Κύπρο-Ισραήλ: «Δεν θα επιτρέψουμε τον ΕastMed»

Ενοχλήθηκαν οι Τούρκοι μετά τις ραγδαίες εξελίξεις που φέρνει ο EastMed στην Α. Μεσόγειο. Ελλάδα, Κύπρος, Ιταλία και Ισραήλ συμφώνησαν να...

Διαβάστε την συνέχεια

«Βόμβα» πρώην Τούρκου Α/ΓΕΕΔ για το κανάλι της Κων/πολης: «Σε περίπτωση επίθεσης θα χάσουμε την Α. Θράκη»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCP5p92piGWitms4OAgD0UBricOIR7oLSmSVSqHWy6Ju1Fy2IHyQqdmeM1-sWvj_3kS5FYBb4TrqWhY7iwrw4UZ6Q_zpqJxDyETnjZinANf6F2jLW77ZLIwlxQX4-bzL3pJaGWgyVwsyA/s1600/dioriga+marmara.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="622" data-original-width="708" height="562" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCP5p92piGWitms4OAgD0UBricOIR7oLSmSVSqHWy6Ju1Fy2IHyQqdmeM1-sWvj_3kS5FYBb4TrqWhY7iwrw4UZ6Q_zpqJxDyETnjZinANf6F2jLW77ZLIwlxQX4-bzL3pJaGWgyVwsyA/s640/dioriga+marmara.jpg" width="640" /></a></div> <br /> “Λάβρος” κατά του σχεδίου κατασκευής του καναλιού της Κων/πολης είναι πρώην Τούρκος επικεφαλής του τουρκικού Γενικού Επιτελείου στρατηγός ε.α. Ιλκέρ Μπασμπούγ. <br /> <br /> Μιλάμε για το κανάλι που θα χωρίζει την Κωνσταντινούπολη από την Α. Θράκη, το οποίο σε περίπτωση… επίθεσης (ελληνοτουρκική διένεξη), θα απέκοπτε χιλιάδες Τούρκους στρατιώτες στην δυτική πλευρά.<br /> <br /> “Σε περίπτωση επίθεσης κατά της Τουρκίας, υποστήριξε ο Τούρκος πρώην Α/ΓΕΕΔ, “δεν θα μπορούμε να υπερασπιστούμε την Θράκη”.<br /> <br /> «Εμείς υπερασπίζουμε την Θράκη, όπως ακριβώς υπερασπιζόμαστε την Κύπρο», τόνισε ο ίδιος.<br /> <br /> Η αντίδραση Μπασμπούγ ήρθε μετά από τηλεοπτική παραγωγή που παρουσίασε το σχέδιο έναρξης της κατασκευής του καναλιού της Κων/πολης, με τον ίδιο να τονίζει με έμφαση ότι δεν λήφθηκε υπόψιν στον όλο προγραμματισμό «μια στρατιωτική επίθεση στην Τουρκία …από τα δυτικά».<br /> <br /> Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι εάν εφαρμοστεί το πρόγραμμα για το φαραωνικών διαστάσεων έργο, η άμυνα της περιοχής της Θράκης θα εξασθενίσει, λέγοντας:<br /> <br /> «Δεν θα διακινδυνεύσει μόνο η συνθήκη του Montreux; Τα δύο τελευταία άρθρα του Montreux είναι τα άρθρα 28 και 29. Το άρθρο 28 με το έργο αυτό θα καταργηθεί πλήρως, ενώ θα έχουμε ακύρωση της συνθήκης αφού θα δημιουργηθεί το Κανάλι της Κων/πολης, αλλάζοντας τους όρους, αφού θα πρόκειται για μια ξεχωριστή δομή εκτός της συνθήκης του Montreux.<br /> <br /> «Τότε όμως θα έχουμε και μια νέα εξέλιξη η οποία μπορεί να επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, διότι η Θράκη θα χωριστεί στα δύο», συνέχισε ο στρατηγός.<br /> <br /> «Πως θα αντιμετωπίσουμε μια επίθεση τότε; Δηλώνω ότι πρέπει να σκεφτώ και να επεξεργαστώ σενάρια για το εν λόγω σχέδιο. Επαναλαμβάνω πως θα υπερασπιστούμε σε μια επίθεση, την Ανατολική Θράκη;<br /> <br /> Θα υπερασπιστώ το μέλλον της όσο το δυνατόν περισσότερο.» είπε ο ίδιος.<br /> <br /> Εξηγώντας με στρατιωτικούς όρους τις ενστάσεις του ο ίδιος ο στρατηγός ανέφερε: «Αν δημιουργηθεί το κανάλι, τότε η Θράκη θα χωριστεί από την Κωνσταντινούπολη, κάτι που θα επηρεάσει δυσμενώς τα τουρκικά στρατεύματα στο μέλλον, ειδικά την ροή του εφοδιασμού που θα προέρχεται από την Ανατολία ή από την ανατολική πλευρά της Κων/πολης. Πως θα περάσουμε μέσα από τη Θράκη; Αφήνουμε ευαίσθητες περιοχές στα χέρια του εχθρού και της καταστροφής; Αυτό δεν είναι σωστό”.<br /> <br /> Ο Μπασμπούγκ έχει υπηρετήσει ως Αρχηγός Γενικού Επιτελείου για χρόνια και γνωρίζει από στρατιωτικής άποψης τι ακριβώς λέει.<br /> <br /> Σε περίπτωση μελλοντικών πιθανών πολεμικών επιχειρήσεων με την χώρα μας, οι τουρκικές δυνάμεις μπορούν να βρεθούν με την “πλάτη στον τοίχο”, αφού σε περίπτωση ταχείας ελληνικής προελάσεως, οι τουρκικές δυνάμεις θα βρεθούν στριμωγμένες έχοντας πίσω τους δύο κανάλια , το σημερινό των Στενών του Βοσπόρου, με γέφυρες που θα γίνουν στόχος της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας και αυτό του νέου καναλιού της Κων/πολης.<br /> <br /> Νομίζουμε ότι ο Ερντογάν, “παίζει” με την “φωτιά” με το σχέδιο αυτό τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό της χώρας, κάτι που όμως βολεύει πραγματικά την χώρα μας.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Βόμβα» πρώην Τούρκου Α/ΓΕΕΔ για το κανάλι της Κων/πολης: «Σε περίπτωση επίθεσης θα χάσουμε την Α. Θράκη»

“Λάβρος” κατά του σχεδίου κατασκευής του καναλιού της Κων/πολης είναι πρώην Τούρκος επικεφαλής του τουρκικού Γενικού Επιτελείου στρατηγός...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόσο δυνατός είναι τελικά ο Ερντογάν και η Τουρκία;

<iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="380" src="https://www.youtube.com/embed/Qs8Xkz6sFrI" width="650"></iframe><br /> <br /> Έχει εμπειρία από το ΥΠΕΘΑ, γνωρίζει τις Βρυξέλλες και είναι νομικός. Ο αναπληρωτής καθηγητής Κοινοτικού Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων , έχει μ΄ αυτά τα εφόδια τη δυνατότητα για μια ρεαλιστική προσέγγιση των ελληνοτουρκικών.<br /> <br /> Εξηγεί πως και γιατί ο Ερντογάν λειτουργεί, επισημαίνοντας τα αδύναμα σημεία του, αλλά και τον πρωταγωνιστικό ρόλο που έχει καταφέρει να παίζει στην περιοχή.<br /> <br /> Μιλά για τη στάση της Ευρώπης έναντι της Τουρκίας, αλλά και της Ελλάδας. Στάση που έχει προβληματίσει την ελληνική κοινή γνώμη.<br /> <br /> Τι κάνει και τι δεν κάνει η Ελλάδα; Τι δεν έχουμε κάνει; Πόσο εύκολο είναι να επιτύχουμε την διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας, την οποία επιδιώκουμε;<br /> <br /> Υπάρχει θέμα συνεκμετάλλευσης με την Τουρκία; Μπορεί να εξαναγκαστούμε να συζητήσουμε με την Τουρκία και τι θα περιλαμβάνει αυτή η συζήτηση; Ο κ.Αδαμίδης λέει ότι μόνο ένα θέμα υπάρχει ,αυτό της υφαλοκρηπίδας.<br /> <br /> Υποστηρίζει ότι δεν αρκεί να λέμε ότι η συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης δεν παράγει αποτέλεσμα.<br /> <br /> Τι θα γίνει αν πάμε στη Χάγη; Κάτι θα χάσουμε, όπως κάποιοι υποστηρίζουν;<br /> <br /> Τι συνέβη με τον εξοπλισμό της χώρας; Πως και γιατί μείναμε πίσω; Μπορούμε να καλύψουμε το χαμένο έδαφος;<br /> <br /> <a href="https://www.youtube.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πόσο δυνατός είναι τελικά ο Ερντογάν και η Τουρκία;

Έχει εμπειρία από το ΥΠΕΘΑ, γνωρίζει τις Βρυξέλλες και είναι νομικός. Ο αναπληρωτής καθηγητής Κοινοτικού Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων στη Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το γεωστρατηγικό βάθος του διακυβεύματος στη Λιβύη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyqkAB9_Lt7aar19X2Z6rC3l_5xT-pMc20H1EszpDX443ePdr_0gGd85yNal2Tywy2P2fW4RrFycBuojqbrmXtreubaTQ12khQ9GCCy8woiDijVPUd92RsetyjfrRwXj6Dh7Yf_blKOMA/s1600/libya.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="375" data-original-width="650" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyqkAB9_Lt7aar19X2Z6rC3l_5xT-pMc20H1EszpDX443ePdr_0gGd85yNal2Tywy2P2fW4RrFycBuojqbrmXtreubaTQ12khQ9GCCy8woiDijVPUd92RsetyjfrRwXj6Dh7Yf_blKOMA/s640/libya.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Δημήτρη Παπαμιχαήλ* </b><br /> Η εξέγερση του 2011 και η πτώση του Μουαμάρ Καντάφι σήμανε το τέλος της Λιβυκής Τζαμαχιρίγια (το «κράτος των μαζών» κατά τον ίδιο τον Καντάφι), μία ιδιότυπη διαδικασία εθνικής συγκρότησης της Λιβύης στην οποία καθοριστικό ρόλο διαδραμάτιζαν τα «λαϊκά συμβούλια». Η διαδικασία αυτή διεμβόλιζε τις παραδοσιακές οικογενειακές και φυλετικές ιεραρχικές δομές που αποτελούσαν έως το 1969 θεμέλιο του νεοσύστατου όσο και υπανάπτυκτου λιβυκού κράτους. <br /> <br /> Ισλαμισμός και εδαφική συγκρότηση των στρατοπέδων στη λιβυκή κρίση <br /> <br /> Το τέλος της Τζαμαχιρίγια συνεπάγονταν την ανάδυση των παραδοσιακών φυλετικών δικτύων και την ανασυγκρότηση των γεωγραφικών συμπλεγμάτων που αποτελούσαν τα κρατίδια του ομοσπονδιακού βασιλείου της Λιβύης πριν το πραξικόπημα του Μουαμάρ Καντάφι. Ήδη το 2014, τα στρατόπεδα των δυνάμεων που επιβουλεύονταν το μέλλον του κράτους είχαν χωριστεί μεταξύ των «Ισλαμιστών» της Τριπολίτιδας και των «Κοσμικών» της Κυρηναϊκής. Οι πρώτοι συγκρότησαν συμμαχία με τις φυλές Τουαρέγκ του Φεζάν και οι δεύτεροι με τις φυλές Τουμπού, στην λογική που υπαγορεύουν οι διάδρομοι επικοινωνίας της ερήμου (βλ. χάρτη). <br /> <br /> Ένα νέο στοιχείο για τη Λιβύη τη τελευταία δεκαετία είναι η εισαγωγή ισλαμιστικών ομάδων από το εξωτερικό, χωρίς ισχυρή σύνδεση στα εγχώρια φυλετικά δίκτυα. Αυτές οι ομάδες, που αποτελούνταν συχνά από ξένους μαχητές (Αλγερινούς, Σύριους και κυρίως Αιγύπτιους), αγκυροβολήθηκαν στη Λιβύη σε μεγάλο βαθμό χάρις την οικονομική συνδρομή του Κατάρ, τη λογιστική υποστήριξη της Τουρκίας καθώς και τη γειτνίαση με τη πολυπληθή Αίγυπτο, στην οποία μεταξύ του 2012 και 2014 κυβερνούσε η Μουσουλμανική Αδελφότητα. <br /> <br /> Ο κίνδυνος ενός συριακού σεναρίου για την Λιβύη, με το Ισλαμικό Κράτος να αναδεικνύεται στη κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη της αντιπολίτευσης ενείχε ωστόσο πολλά στοιχεία υπερβολής. Ακριβώς λόγω της ανυπαρξίας ερείσματος στα εγχώρια φυλετικά δίκτυα και με μοναδικό εργαλείο την ιδεολογική πρόσληψη της Σαρία που ερχόταν ενίοτε σε σύγκρουση με το εθιμικό δίκαιο των φυλών (το Ουρφ), τόσο το Ισλαμικό Κράτος όσο και η Αλ-Κάιντα περιορίστηκαν στον έλεγχο συγκεκριμένων σημείων. <br /> <br /> Η επιχείρηση «Μπαρκάν» του γαλλικού στρατού στις Βόρειες περιοχές του Μάλι, του Νίγηρα και του Τσαντ, έχει σαν βασικό στόχο τη δημιουργία μίας κάθετης τομής στους διαδρόμους επικοινωνίας μεταξύ των ισλαμιστικών εστιών της υποσαχάριας Αφρικής (Νιγηρία, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και Σομαλία) και των εστιών που αναπτύχθηκαν στη λιβυκή επικράτεια από το 2011 και μετά. Η αδυναμία εφοδιασμού από το Νότο των ούτως ή άλλως αδύναμων ισλαμιστικών ομάδων στις λιβυκές ακτές, η μεγάλη απόσταση από τη Τουρκία και η ανατροπή του Μόρσι στην Αίγυπτο, διευκόλυναν το έργο του Χαλίφα Χάφταρ, ο οποίος με την επιχείρηση «Αξιοπρέπεια» (2014-2017) αναχαίτισε τις εστίες του Ισλαμικού Κράτους στην ανατολική επικράτεια. <br /> <br /> Στη δυτική επικράτεια, οι δυνάμεις που συγκροτούν τη Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας του Φαγέζ Αλ Σαράτζ, προκειμένου να διατηρήσουν τη στήριξη ΟΗΕ και Δύσης, οδηγήθηκαν με τη σειρά τους σε σύγκρουση με το Ισλαμικό Κράτος, απελευθερώνοντας τη Σύρτα το 2017, μολονότι οι αφετηρίες τους είναι σε μεγάλο βαθμό ισλαμιστικές. Εν τω μεταξύ, ο έλεγχος της Σύρτα από το Ισλαμικό Κράτος έως τον Δεκέμβριο 2016 λειτουργούσε ως νεκρά ζώνη μεταξύ των στρατοπέδων Ανατολής και Δύσης και παραδόξως, ενίσχυσε την εσωτερική τους συγκρότηση. Η εξουδετέρωση των ξένων μαχητών άνοιξε τον δρόμο στην ευθεία αντιπαράθεση μεταξύ Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (ΚΕΣ) και του Εθνικού Λιβυκού Στρατού (ΕΛΣ) του Χαλίφα Χαφτάρ. <br /> <br /> <img src="https://media.liberal.gr/images5/650/0/unnamed_38.jpg" /> <br /> <br /> Δυτικές ιδεοληψίες, ανατολική ρεαλπολιτίκ <br /> <br /> Στην αναγνώριση της ΚΕΣ ως νόμιμης κυβέρνησης της Λιβύης από τον ΟΗΕ και τις δυνάμεις της Δύσης έπαιξαν ρόλο δύο βασικοί παράγοντες. Πρώτον, η υποστήριξη του Κατάρ και της Τουρκίας, καθώς αμφότερες έβρισκαν στο όργανο αυτό, έναν θεσμό στον οποίο η ιδεολογία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ήταν αρκετά επιδραστική, αν όχι κυρίαρχη. Η Λιβύη υπό τον έλεγχο της Τρίπολης θα αποτελούσε ένα φιλικό κράτος προς τη Τουρκία και το Κατάρ, με κομβικό ρόλο στους τομείς διακίνηση ενέργειας, ανθρώπων, όπλων, ναρκωτικών και ιδεολογίας, μεταξύ της υποσαχάριας Αφρικής και της Ευρώπης. <br /> <br /> Επιπλέον, εντός ΚΕΣ, η εξουσία που ασκούν εκπρόσωποι των φυλών της Μισράτα – αστικό κέντρο το οποίο διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την Τουρκία και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι – αποτέλεσε πιθανότατα ένα σημαντικό κίνητρο για τον Ερντογάν προκειμένου να επιλέξει στρατόπεδο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο σημερινός επικεφαλής της ΚΕΣ, πρωθυπουργός Φαγέζ Αλ Σαράτζ, είναι ο ίδιος τουρκικής καταγωγής. <br /> <br /> Δεύτερον, η Δύση, με πρωτοστάτες τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία, στηριζόμενη σε μία ρηχή αφήγηση περί δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, βρέθηκε να ακολουθεί το Κατάρ και τη Τουρκία στην τυχοδιωκτική επιχείρηση ανατροπής του καθεστώτος Καντάφι, χωρίς σχέδιο για την επόμενη ημέρα, παρέχοντας στρατιωτική και διπλωματική υποστήριξη στις δυνάμεις που αργότερα δημιούργησαν την ΚΕΣ. Πιθανότατα, σημαντικός παράγοντας για τη λήψη της απόφασης αυτής υπήρξε η μεγάλη εκστρατεία επενδύσεων του Κατάρ στην Ευρώπη, που κατάφερε να ανατρέψει στα τέλη της δεκαετίας του 2000, τις φιλικές σχέσεις που οικοδομούσε επί σειρά ετών το λιβυκό καθεστώς, ιδίως με το Λονδίνο, το Παρίσι και τη Ρώμη. <br /> <br /> Εν τω μεταξύ, ο Χαλίφα Χάφταρ, στηριζόμενος στα παραδοσιακά φυλετικά δίκτυα της Κυρηναϊκής, ευθυγραμμίστηκε με το Κοινοβούλιο του Τομπρούκ εκμεταλλευόμενος αφενός τις διαφωνίες μεταξύ του τελευταίου και της κυβέρνησης Σαράτζ και αφετέρου την επιτακτική ανάγκη καταπολέμησης του Ισλαμικού Κράτους που είχε ανακηρύξει βιλαέτια στη Μπάρκα και τη Σύρτα, με διοικητικό κέντρο τη Ντέρνα. <br /> <br /> Ο Χαλίφα Χάφταρ, μέλος του κινήματος των στρατιωτικών που έφερε στην εξουσία τον Μουαμάρ Καντάφι το 1969, περιθωριοποιημένος από το 1990 και ύστερα, εμφανίζεται ως ο πιο έμπιστος σύμμαχος στην μάχη κατά του ισλαμισμού για τη διεθνή κοινότητα. Διαπιστώνοντας την πλήρη αποτυχία εκδημοκρατισμού μίας κοινωνίας περιχαρακωμένης σε φυλετικά στρατόπεδα και βρισκόμενη ενώπιον του κινδύνου ισλαμιστικής διολίσθησης, οι δυτικές δυνάμεις, τουλάχιστον από το 2015, στρέφονται ανεπίσημα προς τον Χάφταρ. Η αμερικανική του υπηκοότητα, την οποία απέκτησε κατά τη περίοδο εξορίας του στις ΗΠΑ μεταξύ 1990 και 2010, του προσδίδει ένα ακόμα ισχυρό χαρτί στην νομιμοποίησή του ενώπιον των δυτικών συνομιλητών. <br /> <br /> Πιο καθοριστική όμως για τον ίδιο είναι η νομιμοποίηση που διαθέτει από μη δυτικούς παράγοντες. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εφοδιάζουν υλικά το στρατόπεδο Χάφταρ από τη πρώτη στιγμή για λόγους γεωπολιτικού και ιδεολογικού ανταγωνισμού με το Κατάρ. Η κυβέρνηση Αλ Σίσι στην Αίγυπτο βλέπει στον Χάφταρ ένα πολύτιμο σύμμαχο στην αντιμετώπιση ισλαμιστικών στοιχείων (κυρίως στην εξουδετέρωση των Αδελφών Μουσουλμάνων). Τέλος και ίσως πιο καθοριστικά, η Ρωσία, κερδίζοντας τη σταθεροποίηση του Άσαντ στη Συρία, εκμεταλλεύεται την ευκαιρία να πραγματοποιήσει προβολή ισχύος στην Αφρική για πρώτη φορά από τον ψυχρό πόλεμο. Έτσι, από τον περασμένο Νοέμβριο, στο πλευρό του Χάφταρ βρίσκονται Ρώσοι στρατιωτικοί σύμβουλοι καθώς και η μισθοφορική «ομάδα Βάγκνερ» η οποία συνδέεται στενά με τον πρόεδρο Πούτιν. <br /> <br /> <img src="https://media.liberal.gr/images5/650/0/unnamed%20(1)_8.jpg" /> <br /> <br /> Οι προοπτικές υπέρβασης της λιβυκής κρίσης και η Ελλάδα <br /> <br /> Η επέλαση του Χάφταρ στη Τριπολίτιδα από τον περασμένο Απρίλιο είναι γεγονός. Η ΚΕΣ έχει πλέον απωλέσει, εκτός από την ηθική της νομιμοποίηση στη Δύση, το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών που ήλεγχε, και κυρίως, τις περισσότερες πετρελαιοπαραγωγικές της πηγές. Ο ίδιος ο πρόεδρος του κοινοβουλίου του Τομπρούκ, Αγκίλα Σαλέχ Ισά, ζήτησε την άρση αναγνώρισης της κυβέρνησης Σαράτζ από τη διεθνή κοινότητα, ενώ καθημερινά, αεροπορικές επιδρομές του ΕΛΣ πλήττουν στρατιωτικούς στόχους στη Τρίπολη. Στο πλαίσιο αυτό, η επίσκεψη Σαράτζ στην Άγκυρα και η σύναψη μνημονίου για τον καθορισμό τον θαλάσσιων συνόρων Τουρκίας-Λιβύης, σε πλήρη ασυμφωνία με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, δεν επαρκεί για να ανατρέψει τα δεδομένα. Ουδείς διεθνής παράγοντας δύναται να πιστεύει αφελώς σε επικράτηση της ΚΕΣ υπό τις παρούσες συνθήκες. <br /> <br /> Η Τουρκία επιχειρεί μία παρέμβαση με πολλαπλούς αποδέκτες. Από τη μία πλευρά, ο Ερντογάν στέλνει μήνυμα στην Ελλάδα ότι η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν αποτελεί μόνο σχήμα λόγου. Από την άλλη πλευρά, παρεμβαίνει στον συσχετισμό δυνάμεων εντός της Λιβύης, δίνοντας βάρος σε παράγοντες που θα τον εξυπηρετήσουν σε μία διαπραγμάτευση για το μέλλον της χώρας. Καθώς νικητές και ηττημένοι μίας τέτοιας διαπραγμάτευσης θα κριθούν στις αποχρώσεις του γκρι, η Άγκυρα θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της προκειμένου να διατηρήσει εν ζωή στο λιβυκό πολιτικό σκηνικό τις φίλιες προς αυτήν δυνάμεις. Σε αυτό το σημείο έγκειται η πιο επιτακτική ανάγκη παρέμβασης της ελληνικής διπλωματίας στη λιβυκή κρίση. <br /> <br /> Η ανάδειξη του Αγκίλα Σαλέχ Ισά ως συνομιλητή της ελληνικής κυβέρνησης στη Λιβύη ήταν μία κίνηση ελάχιστου ρίσκου που επαναφέρει έμμεσα την Αθήνα στο παιχνίδι. Ο Αγκίλα Σαλέχ, ως πρόεδρος του λιβυκού κοινοβουλίου στο Τομπρούκ, είναι νομιμοποιημένος πολιτικός παράγοντας, στη βάση της Πολιτικής Συμφωνίας για τη Λιβύη που υπεγράφη τον Δεκέμβριο του 2015 υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Επιπλέον αποτελεί εδραιωμένη προσωπικότητα της Κυρηναϊκής και ευθυγραμμίζεται με τον Χάφταρ, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την αντίθεσή του με τη Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας. Ωστόσο, η κίνηση αυτή δεν επαρκεί για να εξισορροπήσει την τουρκική παρεμβατικότητα, που αναμένεται να μεταγραφεί στρατιωτικά. <br /> <br /> Δυστυχώς, η Τουρκία εμβαθύνει τη παρέμβασή της σε πολλά επίπεδα: διπλωματικό, στρατιωτικό, οικονομικό, ιδεολογικό. Εάν η Ελλάδα επιθυμεί να ανασχέσει μεσοπρόθεσμα τον έμπρακτο τουρκικό αναθεωρητισμό όσον αφορά την ΑΟΖ, δεν διαθέτει άλλη επιλογή από το να εμπλακεί στο πλευρό του αντιμαχόμενου στρατοπέδου. Η ανυπαρξία ελληνικής εκπροσώπησης στο πεδίο δεν μπορεί να θεωρηθεί πλέον ορθολογική επιλογή. Η απουσία της Ελλάδας στη Λιβύη από το 2012 συνιστά συσσωρευμένη απώλεια χρόνου και γνώσης του πεδίου. Η ελληνική παρουσία οφείλει κατ’ ελάχιστο να αποκατασταθεί, υπερβαίνοντας ενδεχόμενες επιφυλάξεις σχετικά με την ακεραιότητα των Ελλήνων λειτουργών στις αφιλόξενες συνθήκες της Τρίπολης ή του Τομπρούκ. <br /> <br /> <b><i>*Γεωγράφος με ειδίκευση στη γεωπολιτική της ενέργειας, ιδρυτής του www.cartopsis.com</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το γεωστρατηγικό βάθος του διακυβεύματος στη Λιβύη

Του Δημήτρη Παπαμιχαήλ* Η εξέγερση του 2011 και η πτώση του Μουαμάρ Καντάφι σήμανε το τέλος της Λιβυκής Τζαμαχιρίγια (το «κράτος των μαζ...

Διαβάστε την συνέχεια

7+1 προτάσεις πολιτικής για τις θαλάσσιες ζώνες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjD5WgzACYbxlGE6snbxd2kTG7wzvbzL4v4aG_Uy827YmshmewTW1Dx1sGNvyG__xb1AuLzBDlDFf2m8hoiE0r4VUKD3OXSw08CVOwZZFlqgt-EiXddlbt7KapRzU1MXi3EOP_L_u5IJ8w/s1600/aoz.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjD5WgzACYbxlGE6snbxd2kTG7wzvbzL4v4aG_Uy827YmshmewTW1Dx1sGNvyG__xb1AuLzBDlDFf2m8hoiE0r4VUKD3OXSw08CVOwZZFlqgt-EiXddlbt7KapRzU1MXi3EOP_L_u5IJ8w/s640/aoz.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Καρυώτης Θόδωρος</b><br />Σε μια ομιλία, που πραγματοποιήθηκε στο Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία στις 16 Δεκεμβρίου 2019, ο Ευάγγελος Βενιζέλος παρουσίασε σημαντικές θέσεις για την γραμμή που πρέπει να ακολουθήσει η εξωτερική μας πολιτική στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αυτές είναι οι κύριες προτάσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου, που πρέπει να τις διαβάσουν προσεκτικά, οι κύριοι Μητσοτάκης και Δένδιας: <br /><br />Πρώτον, η Ελλάδα αναγνωρίζει ως διαφορά με την Τουρκία την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Δεύτερον, να στραφεί η προσοχή μας ταυτοχρόνως στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η συζήτηση πρέπει να συμπεριλάβει, όχι μόνο την υφαλοκρηπίδα, αλλά και την ΑΟΖ. Η υφαλοκρηπίδα έχει πλεονεκτήματα γιατί λειτουργεί ipso facto και ab initio, ενώ η ΑΟΖ θέλει ανακήρυξη. Επιπλέον, να ζητήσουμε να αποσαφηνιστεί η τουρκική στάση ως προς τον κανόνα αναφοράς, κατά το Διεθνές Δίκαιο. Πρέπει να υπάρχει προετοιμασία εφόσον η οριοθέτηση αχθεί τελικά, ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.<br /><br />Τρίτον, πρέπει να επικαιροποιήσουμε και να ενεργοποιήσουμε τις προτάσεις μας, δηλώνοντας εκ προοιμίου τη βούληση μας να σεβαστούμε την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Οι τάσεις της νομολογίας του είναι μεν γνωστές, αλλά κάθε υπόθεση έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. <br /><br />Τέταρτον, οι ελληνοτουρκικοί δίαυλοι πολιτικής και διπλωματικής επικοινωνίας πρέπει να είναι πάντα ανοικτοί. Να γίνεται κατανοητό ότι η γειτονία της με την Ελλάδα λειτουργεί ευεργετικά για την Τουρκία, ότι λειτουργεί ως μία παράμετρος σταθερότητας σε ένα περιβάλλον πολλαπλών αβεβαιοτήτων. Αυτά υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, του σεβασμού της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, τα οποία η Ελλάδα πρέπει να προστατεύει, όχι μόνο να δείχνει ότι μπορεί να προστατεύει.<br /><br />Πέμπτον, θα ήταν πολύ σημαντικό, αντιστρόφως, να ενταθούν και να ολοκληρωθούν οι διαβουλεύσεις Ελλάδος-Αιγύπτου για την πλήρη και όχι μερική, οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Μερική οριοθέτηση με την Αίγυπτο σημαίνει ότι παραμένει η πλήρης εκκρεμότητα για το Καστελόριζο και το νησιωτικό συγκρότημά του. <br />Όχι κινήσεις μερικού χαρακτήρα <br /><br />Έκτον, κατά την ίδια λογική έχει προφανή σημασία να ενταθούν και να ολοκληρωθούν οι διαβουλεύσεις Ελλάδος-Ιταλίας. Να μετατραπεί η διμερής σύμβαση οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας του 1977, που είναι πολύ φιλική για την Ιταλία, σε σύμβαση οριοθέτησης και της ΑΟΖ. <br /><br />Έβδομον, ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει η ομαλή και ακώλυτη εφαρμογή των συμβάσεων παραχώρησης δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης που έχει συνάψει η Ελλάδα με διεθνείς εταιρείες. Η Ελλάδα, αυτονοήτως, προστατεύει την κυριαρχία της και τα κυριαρχικά της δικαιώματα. <br /><br />'Ογδοον, δεν βοηθούν κινήσεις μερικού χαρακτήρα. Παράδειγμα, η μερική επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο, ή η μερική οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο που αναδεικνύουν το μη ρυθμιζόμενο ζήτημα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως επιχείρημα υπέρ της ύπαρξης "ειδικών περιστάσεων" π.χ. στο Αιγαίο ή την Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Κατά την γνώμη μου, το σημείο 8 είναι σημαντικό διότι το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS 82) δεν επιτρέπει μερικές οριοθετήσεις ανακήρυξης και οριοθέτησης ΑΟΖ! Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια πρέπει να ισχύσει για όλη την επικράτεια. Όχι, λοιπόν, τμηματικές επεκτάσεις στα 8, 10 ή 12 ναυτικά μίλια.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

7+1 προτάσεις πολιτικής για τις θαλάσσιες ζώνες

Καρυώτης Θόδωρος Σε μια ομιλία, που πραγματοποιήθηκε στο Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία στις 16 Δεκεμβρίου 2019, ο Ευάγγελος Βενιζέλος παρουσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο στενός κύκλος του Ερντογάν - Ο ταξίαρχος και η καθηγήτρια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiuNRNyTPj2oUebRIC71wPvzlnxX4U3dmHB7ZT4_eAOgFm55hu1GVzyBWqZv8r_ZE0MfenUEe2gdhO9zowuaYBSf91A9oDkuCw1peF4RdPo_YKuYMlE7HDhBFjnDvcTN-GjQyaqrRpn09Y/s1600/SADAT-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiuNRNyTPj2oUebRIC71wPvzlnxX4U3dmHB7ZT4_eAOgFm55hu1GVzyBWqZv8r_ZE0MfenUEe2gdhO9zowuaYBSf91A9oDkuCw1peF4RdPo_YKuYMlE7HDhBFjnDvcTN-GjQyaqrRpn09Y/s640/SADAT-1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Λυγερού Νεφέλη</b><br /> «Ο Ισλαμικός Κόσμος πρέπει να ετοιμάσει εκτός Παλαιστίνης ένα στρατό για την Παλαιστίνη. Το Ισραήλ ας γνωρίζει πως για κάθε βόμβα που ρίχνει στην Παλαιστίνη θα πέφτει μία βόμβα στο Τελ-Αβίβ». Τα λόγια του αυτά δεν μπορούν να προσπεραστούν εύκολα, καθώς αυτός που τα είπε θεωρείται ένας από τους ανθρώπους-κλειδιά στο ζήτημα της εισβολής στη Συρία. Ήταν ο μόνος, χωρίς υπουργικό χαρτοφυλάκιο, που συμμετείχε στις σημαντικότερες συσκέψεις με τον Ερντογάν.<br /> <br /> Ο Τανριβερντί έχει κερδίσει με το σπαθί του αυτόν τον ρόλο. Ο μικρός ιδιωτικός στρατός του, η SADAT, έπαιξε καθοριστικό ρόλο εκείνο το βράδυ του Ιουλίου που εκδηλώθηκε το πραξικόπημα, για να κινητοποιηθούν οι υποστηρικτές του Ερντογάν και με τη μαζική αντίστασή τους να ανατρέψουν τη ροή των πραγμάτων. Έχει υπηρετήσει ως αξιωματικός του πυροβολικού και θεωρείται ειδικός στις επιχειρήσεις ασύμμετρου πολέμου.<br /> <br /> Αξιοσημείωτη είναι η θητεία του και ως επικεφαλής πολιτικής προστασίας στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο. Το 1996 απομακρύνθηκε από το στράτευμα με την κατηγορία του ισλαμιστή. Πρώην αξιωματικός των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων τον χαρακτήρισε «εχθρό του Ατατούρκ». Σήμερα, εκτός από τις υπηρεσίες που προσφέρει στον Ερντογάν, εκτός από τη διεύθυνση της επιχείρησης-ιδιωτικού στρατού που λειτουργεί σαν άτυπος προσωπικός στρατός του Τούρκου προέδρου, αρθρογραφεί σε ημερήσια εφημερίδα και έχει γράψει οκτώ βιβλία!<br /> <br /> Το πρόσωπο του Ερντογάν στο εξωτερικό <br /> <br /> Η Γκιουλνούρ Αιμπέτ (Gulnur Aybet) με μία πρώτη ματιά μοιάζει με την κυρία της διπλανής πόρτας που μπορεί να συναντήσει κανείς στο σούπερ μάρκετ. Στην πραγματικότητα είναι ένας σημαντικός παράγοντας στην Άγκυρα, με ειδικό βάρος στο περιβάλλον του Ερντογάν. Και αυτό, καθώς αποτελεί την επικοινωνιακή βιτρίνα του καθεστώτος στο εξωτερικό και κυρίως στις ΗΠΑ. <br /> <br /> Γνωρίζοντας άριστα αγγλικά, παρεμβαίνει και συμμετέχει σε κάποια από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα του κόσμου, έχοντας, μάλιστα, αντιμετωπίσει με παροιμιώδη ψυχραιμία και τη δημοσιογράφο Κριστιάν Αμανπούρ, κατά τη διάρκεια της εισβολής στην Συρία. Πρόκειται για πρόσφατη προσθήκη, με μετεωρική άνοδο.<br /> <br /> Είναι Ανώτερος Σύμβουλος του Προέδρου της Τουρκίας, μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής και καθηγήτρια Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Yildiz της Κωνσταντινούπολης. Στο παρελθόν έχει εργαστεί σε κορυφαία ακαδημαϊκά ιδρύματα του εξωτερικού (Πανεπιστήμιο του Kent, Nottingham, Johns Hopkins και Οξφόρδη). Πριν επιλέξει να προσδεθεί στο άρμα του Ερντογάν, άλλωστε, είχε χτίσει ένα ισχυρό προφίλ. Το περιοδικό Times έφτασε να την συγκαταλέγει στις είκοσι ισχυρότερες μουσουλμάνες γυναίκες της Βρετανίας. <br /> <br /> Ο επικοινωνιακός στρατός <br /> <br /> Το προσωνύμιο τους είναι Pelicanists και συνδέονται με τον γαμπρό του Ερντογάν και υπουργό Οικονομικών Μπεράτ Αλμπαϊράκ. Λειτουργούν κυρίως μέσω της εφημερίδας Σαμπάχ και το think tank SETA που έχει δεσμούς με την κυβέρνηση, όπως και ένα άλλο που ονομάζεται Bosphorus Global. <br /> <br /> Πληροφορίες θέλουν την ομάδα αυτή να έχει επιτελικό ρόλο στην απομάκρυνση του Νταβούτογλου το 2016, αλλά και στη διεκπεραίωση άλλων δύσκολων αποστολών. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, σκοπός είναι η δημόσια αποδόμηση των στόχων. Εξαπολύουν, λοιπόν, διαδικτυακές επιθέσεις μέσω των σόσιαλ μίντια, αλλά και μέσω των παραδοσιακών ΜΜΕ, έντυπων και ηλεκτρονικών. Για την ακρίβεια, δεν αφήνουν ανεκμετάλλευτη την όποια πλατφόρμα μπορεί να τους εξυπηρετήσει στην αποστολή τους.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο στενός κύκλος του Ερντογάν - Ο ταξίαρχος και η καθηγήτρια

Λυγερού Νεφέλη «Ο Ισλαμικός Κόσμος πρέπει να ετοιμάσει εκτός Παλαιστίνης ένα στρατό για την Παλαιστίνη. Το Ισραήλ ας γνωρίζει πως για κά...

Διαβάστε την συνέχεια

"Σφήνα" Νταβούντογλου. Η πολιτική γραμμή του νέου κόμματος που στριμώχνει τον Ερντογάν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkDrICk-nDEKBJVJrFXxtA8mV0CpK6DyQT8i1PcsAmjdMH4yoD1LSNdS9ZRrADMEWQj_S9nFZ8dKLU753AV29CprhrifrdsF9pAJw9Qw3PITwbKJa5Q_HiHnLQDfJ9Nx64ZHEKaC8BNqE/s1600/%25CE%259D%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="354" data-original-width="640" height="354" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkDrICk-nDEKBJVJrFXxtA8mV0CpK6DyQT8i1PcsAmjdMH4yoD1LSNdS9ZRrADMEWQj_S9nFZ8dKLU753AV29CprhrifrdsF9pAJw9Qw3PITwbKJa5Q_HiHnLQDfJ9Nx64ZHEKaC8BNqE/s640/%25CE%259D%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Το "Κόμμα του Μέλλοντος" ανακοίνωσε ο πρώην Πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου. <br /> <br /> Με σήμα του ένα "πλατανόφυλλο", ο Νταβούτογλου ξεδίπλωσε τις βασικές αρχές του νέου πολιτικού φορέα, που όλες στρέφονται κατά του Ερντογάν, αφού υποσχέθηκε:<br /> <br /> 1. Κατάργηση του Προεδρικού συστήματος του "Σουλτάνου" <br /> <br /> 2. Μη κυριαρχία καμίας θρησκευτικής ομάδας στην πολιτική του κράτους <br /> <br /> 3. Μητρική γλώσσα στις μειονότητες <br /> <br /> 4. Ειρηνόφιλη εξωτερική πολιτική <br /> <br /> 5. Ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση <br /> <br /> Όλα αυτά ακούγονται θετικά για εμάς, αλλά ας μην ξεχνούμε πως τα ίδια σχεδόν έλεγαν και οι Νεότουρκοι μέχρι να αναλάβουν την εξουσία και να αρχίσουν τις στυγνές Γενοκτονίες... <br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση, ο Νταβούτογλου δεν είναι κάποιος τυχαίος και σύντομα θα φανεί εάν έχει την υποστήριξη των Αμερικανο-Γερμανών και των Κεμαλιστών. Αν ναι, τότε είναι ο κρίσιμος άνθρωπος με τον οποίο θα ανατρέψουν τον Ερντογάν, χρησιμοποιώντας την δημιουργία Κρίσης με την Ελλάδα. Ήδη άνθρωποί τους σπρώχνουν τον αφελή Ταγίπ σε πόλεμο με την χώρα μας, αφού κατάφεραν πρώτα να του περάσουν το δόλωμα της "Γαλάζιας Πατρίδας"! (δείτε <a href="https://www.noiazomai.gr/2019/12/galazia-patrida.html">εδώ</a>)<br /> <br /> Ο Ερντογάν κοιτώντας προς την Ελλάδα, βαδίζει στον όλεθρό του... Και ας το ξέρει: οι εχθροί του δεν είναι οι Έλληνες, αλλά κάποιοι στενοί συνεργάτες γύρω του, που παίζουν διπλό παιχνίδι και ετοιμάζονται να του "πάρουν το κεφάλι"!<br /> <br /> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/qxzyxQBRpOg" width="640"></iframe><br /> <br /> <a href="https://www.noiazomai.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

"Σφήνα" Νταβούντογλου. Η πολιτική γραμμή του νέου κόμματος που στριμώχνει τον Ερντογάν.

Το "Κόμμα του Μέλλοντος" ανακοίνωσε ο πρώην Πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου. Με σήμα του ένα "πλατανόφυλλο", ο Νταβ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν ο ‘Ερνεστ Χέμινγουεϊ κατέγραψε την ελληνική τραγωδία στη Σμύρνη την Κωνσταντινούπολη και τη Θράκη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQf-ynZAhZwG5rXN_aqr77wwf4l9aeWSn538gelpJJEzeluUrgkPEmhVhKcHswISazs4UE1HEbCAITEFxOIwd3L1cBRqmCZRBmV5NNamkSa8WIBoMwnFcTgAdtb42ODMXdW_f6yzWSZz8/s1600/ernest-hemingouei1923.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="429" data-original-width="768" height="356" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQf-ynZAhZwG5rXN_aqr77wwf4l9aeWSn538gelpJJEzeluUrgkPEmhVhKcHswISazs4UE1HEbCAITEFxOIwd3L1cBRqmCZRBmV5NNamkSa8WIBoMwnFcTgAdtb42ODMXdW_f6yzWSZz8/s640/ernest-hemingouei1923.jpg" width="640" /></a></div> <div> <i>             Φωτογραφία (διαβατηρίου) ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ το 1923 περιοδικό «Ζωσιμάδες»</i></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">...γράφοντας» είναι οι τελευταίοι από αυτό που ήταν κάποτε η δόξα της Ελλάδας. Κι αυτό είναι το τέλος της δεύτερης πολιορκίας της Τροίας»</span></h3> Του <b>Γιώργου Δημητρακόπουλου</b><br />Ο ‘Ερνεστ Χέμινγουεϊ, είναι χωρίς αμφιβολία ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς συγγραφείς του 20ου αιώνα. Τα πολλά ενδιαφέροντα και οι πνευματικές ανησυχίες του τον οδήγησαν από τις ΗΠΑ στην Ευρώπη, την Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Κούβα όπου θα περάσει μία μεγάλη περίοδο της ζωής του. Ταξιδεύοντας ο Χέμινγουεϊ θα βρεθεί στο επίκεντρο σημαντικών γεγονότων της εποχής του όπως ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος , ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος του 1922 και ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος.<br /><br />Οι πνευματικές ανησυχίες του και οι εμπειρίες του τον καθοδηγούσαν στις συγγραφικές επιλογές του που εκφράστηκαν στο τεράστιο λογοτεχνικό του έργο ανάμεσα στο οποίο συγκαταλέγονται και τα περισσότερο γνωστά βιβλία του « Αποχαιρετισμός στα Όπλα», « Για ποιόν Κτυπά η Καμπάνα», και « Ο Γέρος και η Θάλασσα». Για την τεράστια συμβολή του στη λογοτεχνία ο Χέμινγουεϊ θα τιμηθεί πρώτα με το βραβείο «Πούλιτζερ» και στη συνέχεια με το βραβείο «Νόμπελ Λογοτεχνίας».<br /><br />Αν και η βαθύτερη επιθυμία του ήταν πάντα η ενασχόληση με την λογοτεχνία, πριν αφιερωθεί ολοκληρωτικά σε αυτήν , ο Χέμινγουεϊ θα περάσει μία περίοδο της ζωής του εργαζόμενος ως δημοσιογράφος. Η περίοδος αυτή θα αρχίσει στην ουσία, από τα μαθητικά του χρόνια όταν η καθηγήτρια των Αγγλικών θα τον πείσει να ασχοληθεί με την μαθητική εφημερίδα του σχολείου « The Trapeze», και θα συνεχιστεί, όταν αποφοιτήσει από το σχολείο στην εφημερίδα «The Kansas City Star», όπου θα προσληφθεί μετά από παρέμβαση του θείου του στον φίλο του και διευθυντή της εφημερίδας. Μετά την συμμετοχή του ως τραυματιοφορέα στο μέτωπο της Ιταλίας στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και την επιστροφή του στις ΗΠΑ ,θα προσληφθεί στην Καναδική εφημερίδα « The Toronto Star» μετά από πρόταση στη διοίκηση της εφημερίδας οικογενειακών φίλων για τους οποίους ο νεαρός τότε Χέμινγουεϊ διεκπεραίωνε κάποιες καθημερινές εργασίες.<br /><br />Η θέση στην Καναδική εφημερίδα θα αποβεί καθοριστικής σημασίας στη ζωή και την μετέπειτα συγγραφική σταδιοδρομία του ‘Ερνεστ Χέμινγουεϊ. Και τούτο γιατί αφενός ο τρόπος λειτουργίας της εφημερίδας και η φιλοσοφία της σύμφωνα με την οποία δημοσίευε θέματα που ήταν σχετικά με τα ενδιαφέροντα τους, του επέτρεψαν ασχοληθεί με πολλά και διαφορετικά θέματα πράγμα που ταίριαζε πολύ στην προσωπικότητα του, αφετέρου μετά από μία συζήτηση με έναν από τους αρχισυντάκτες της εφημερίδας θα γίνει ο πρώτος ανταποκριτής της εφημερίδας στην Ευρώπη και πιο συγκεκριμένα στο Παρίσι. Από εκεί μετά από οδηγίες του διευθυντή σύνταξης της εφημερίδας θα μεταβεί το Σεπτέμβριο του 1922 στην Κωνσταντινούπολη προκειμένου να καλύψει τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο που είχε ήδη ξεσπάσει από τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς. Ο Χέμινγουεϊ θα φθάσει στην Κωνσταντινούπολη με το φημισμένο τραίνο «The Orient Express» και θα καταλύσει στο ξενοδοχείο » Λονδίνο » (Hotel Londres)που βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το επίσης φημισμένο ξενοδοχείο της εποχής » Πέρα Παλλάς Hotel». Ο Χέμινγουεϊ θα απολαμβάνει το ποτό του στο «Orient μπαρ» του ξενοδοχείου Πέρα Παλλάς, το οποίο αναφέρει και στο έργο του » Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο» όπου γνωρίζεται με πολλούς από τους στρατιωτικούς θαμώνες με τους οποίους συζητά τις πολεμικές και διπλωματικές εξελίξεις.<br /><br /><img height="361" src="https://www.alltimeclassic.net/wp-content/uploads/2019/06/MIKRASIAITKH-9.jpg" width="640" /><br /><br />Ο Χέμινγουεϊ θα στείλει συνολικά 20 ανταποκρίσεις , την πρώτη στις 30 Σεπτεμβρίου του 1922 με τίτλο « Οι Βρετανοί αρκετά ισχυροί για να σώσουν την Κωνσταντινούπολη» από τη Σόφια λίγο πριν την άφιξη του στην Τουρκία και την τελευταία πάλι από τη Βουλγαρία με τίτλο « Η Πομπή των Προσφύγων Σκηνή Φρίκης». Στην έκδοση της 20ής Οκτωβρίου 1922, της εφημερίδας γράφει: «Ο άντρας σκεπάζει με μια κουβέρτα την ετοιμόγεννη γυναίκα του πάνω στον αραμπά για την προφυλάξει από τη βροχή. Εκείνη είναι το μόνο πρόσωπο που βγάζει κάποιους ήχους (από τους πόνους της γέννας). Η μικρή κόρη τους την κοιτάζει με τρόμο και βάζει τα κλάματα. Και η πομπή προχωρά. Δεν ξέρω πόσο χρόνο θα πάρει αυτό το γράμμα να φτάσει στο Τορόντο, αλλά όταν εσείς οι αναγνώστες της Σταρ το διαβάσετε να είστε σίγουροι ότι η ίδια τρομακτική, βάναυση πορεία ενός λαού που ξεριζώθηκε από τον τόπο του θα συνεχίζει να τρεκλίζει στον ατέλειωτο λασπωμένο δρόμο προς τη Μακεδονία».<br /><br />Οι ανταποκρίσεις αυτές αποτελούν μερικά από τα καλύτερα διαπλαστικά κείμενα του, τα οποία διδάσκονται στα πανεπιστήμια στους φοιτητές της αγγλικής φιλολογίας είναι αριστουργήματα και είχαν ως αποτέλεσμα τη διαμόρφωση του νέου τρόπου γραφής που υιοθέτησε ο ‘Ερνεστ Χέμινγουεϊ και που έγινε εμφανές στην συλλογή διηγημάτων που δημοσιεύθηκε με τον τίτλο «Στον Καιρό μας» ( In Our Time) τo 1924 στην οποία περιλαμβάνεται και το δοκίμιο « Στην Προκυμαία της Σμύρνης» (On the Quai in Smyrna) που αναφέρεται στις σπαραξικάρδιες όπως τις χαρακτηρίζει σκηνές με τις κραυγές απόγνωσης των Ελλήνων που έφθαναν στην αποβάθρα του λιμανιού της Σμύρνης, προσπαθώντας να διαφύγουν και να διασωθούν από την θηριωδία των στρατιωτών του Κεμάλ. Το χειρότερο, γράφει,» ήταν οι γυναίκες με τα νεκρά παιδιά. Δε μπορούσαμε να τις πείσουμε να μας δώσουν τα πεθαμένα παιδιά τους. Είχαν τα παιδιά τους, νεκρά ακόμα και έξι μέρες, αλλά δεν τα εγκατέλειπαν. Δε μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Τελικά έπρεπε να τους τα πάρουμε με τη βία». <div> <br /></div> <div> Και συνεχίζει δραματικά,«είχαμε ρητές εντολές να μην επέμβουμε, να μη βοηθήσουμε. Το πλοίο μας είχε τόση δύναμη που θα μπορούσαμε να βομβαρδίσουμε όλη τη Σμύρνη και να σταματήσουμε το μακελειό, αλλά η εντολή ήταν να μην κάνουμε τίποτα. Το παράξενο ήταν, είπε [ο υποτιθέμενος αξιωματούχος του αμερικάνικου πολεμικού που διηγείται την ιστορία], πώς ούρλιαζαν κάθε νύχτα τα μεσάνυχτα. Δεν ξέρω γιατί ούρλιαζαν αυτή την ώρα. Ήμασταν στο λιμάνι κι αυτές στην προκυμαία και τα μεσάνυχτα άρχιζαν να ουρλιάζουν. Στρέφαμε πάνω τους τους προβολείς και κι αυτές τότε σταματούσαν…».<br /><br /><img height="360" src="https://www.alltimeclassic.net/wp-content/uploads/2019/06/MIKRASIAITKH-10.jpg" width="640" /><br /><br />Μετά την κάλυψη των εργασιών της διάσκεψης που είχε ως αποτέλεσμα την σύναψη της ανακωχής των Μουδανιών , στις 11 Οκτωβρίου ο Χέμινγουεϊ θα κατευθυνθεί στην Αδριανούπολη όπου θα παρατηρήσει την πορεία των προσφύγων από τα Τουρκικά εδάφη στη Θράκη . Ως πολεμικός ανταποκριτής είναι σαφής. Γνωρίζει πολύ καλά πως 1.250.000 Έλληνες διώχτηκαν από τα σπίτια τους με την ανταλλαγή των πληθυσμών: «Ό,τι και να πει κανείς για το πρόβλημα των προσφύγων στην Ελλάδα δεν πρόκειται να είναι υπερβολή. Ένα φτωχό κράτος με μόλις 4 εκατομμύρια πληθυσμό πρέπει να φροντίσει για άλλο ένα τρίτο των κατοίκων. Και τα σπίτια που άφησαν οι Μουσουλμάνοι που έφυγαν δεν επαρκούν σε τίποτα, χώρια η διαφορά στο επίπεδο κουλτούρας που είχαν συνηθίσει οι Έλληνες στην Κωνσταντινούπολη».<br /><br />Σε άλλη ανταπόκρισή του στη «Σταρ» γράφει: «Βρίσκομαι σε ένα άνετο τρένο, αλλά με τη φρίκη της εκκένωσης της Θράκης όλα μου φαίνονται απίστευτα. Έστειλα τηλεγράφημα στη «Σταρ»» από την Αδριανούπολη. Δεν χρειάζεται να το επαναλάβω. Η εκκένωση συνεχίζεται… Ψιχάλιζε. <div> <br /></div> <div> Στην άκρη του λασπόδρομου έβλεπα την ατέλειωτη πορεία της ανθρωποθάλασσας να κινείται αργά στην Αδριανούπολη και μετά να χωρίζεται σ’ αυτούς που πήγαιναν στη Δυτική Θράκη και τη Μακεδονία. Δε μπορούσα να βγάλω από το νου μου τους άμοιρους ανθρώπους που βρίσκονταν στην πομπή γιατί είχα δει τρομερά πράγματα σε μια μόνο μέρα. Η ξενοδόχισσα προσπάθησε να με παρηγορήσει με μια τρομερή τούρκικη παροιμία: «Δε φταίει μόνο το τσεκούρι, φταίει και το δέντρο». (Toronto Star, 14 Νοέμβρη 1922) «Η υποχώρηση του ελληνικού στρατού ήταν μια θλιβερή υπόθεση, αλλά δε χρειάζεται να κατηγορούμε γι’ αυτό τον απλό Έλληνα φαντάρο. Ακόμα και όταν γινόταν εκκενώσεις περιοχών οι Έλληνες δρούσαν ως πραγματικοί στρατιώτες. Ο Κεμάλ θα είχε μεγάλο πρόβλημα αν ήταν να τους αντιμετωπίσει στη Θράκη.» <div> <br /></div> <div> Ο λοχαγός Wittal του Ινδικού Ιππικού, που βρισκόταν στην Ανατόλια ως παρατηρητής κατά τη διάρκεια του πολέμου των Ελλήνων με τον Κεμάλ, μου είπε: «Οι Έλληνες στρατιώτες ήταν μαχητές πρώτης κατηγορίας. Οι αξιωματικοί τους ήταν άριστοι… Θα μπορούσαν να έχουν καταλάβει την Άγκυρα και να τελειώσουν τον πόλεμο αν δεν είχαν προδοθεί». Κατά τον Χέμινγουεϊ η προδοσία αυτή πήγασε και από τους συμμάχους, αλλά και από τον βασιλιά Κωνσταντίνο που αντικατέστησε τους έμπειρους -αλλά βενιζελικούς- αξιωματικούς, με δικούς του «που ποτέ δεν είχαν ακούσει τον κρότο της μάχης».<br /><br />Και τελειώνει τη δραματική αφήγησή του με μια πρόταση που θα την έγραφε μόνο ένας πραγματικά μεγάλος νομπελίστας συγγραφέας σαν αυτόν: «Όλη μέρα περνούν δίπλα μου, λεροί, εξαντλημένοι, αξύριστοι, ανεμοδαρμένοι στρατιώτες που βαδίζουν στη γκρίζα γυμνή ύπαιθρο της Θράκης. Χωρίς μπάντες, χωρίς (ανθρωπιστικές) οργανώσεις να τους ανακουφίσουν, χωρίς τόπο να ξαποστάσουν, παρά γεμάτοι ψείρες, με βρώμικες κουβέρτες και κουνούπια όλη τη νύχτα. Είναι οι τελευταίοι από αυτό που ήταν κάποτε η δόξα της Ελλάδας. Κι αυτό είναι το τέλος της δεύτερης πολιορκίας της Τροίας» (Toronto Star, 3 Νοεμβρίου 1922).<br /><br />Σε ένα από τελευταία του άρθρα από την Τουρκία στην Τορόντο Σταρ γράφει: «Ποιος θα θρέψει τόσο πληθυσμό; Κανένας δεν το ξέρει και μέσα στα επόμενα χρόνια ο χριστιανικός κόσμος θα ακούει μια σπαρακτική κραυγή που ελπίζω να φτάσει και ως τον Καναδά: Μην ξεχνάτε τους Έλληνες!»<br /><br />Αυτά ήταν τα λόγια ενός, από τη φύση του σκληραγωγημένου πολεμικού ανταποκριτή και σπουδαίου συγγραφέα, ο οποίος όμως δεν μπόρεσε να μη συγκινηθεί με τόσο ανθρώπινο πόνο και τέτοιο ξεριζωμό.<br /><br />Στη συνέχεια μετά από έναν σύντομο σταθμό στο Παρίσι , έφθασε στη Λωζάννη για να καλύψει την ομώνυμη Συνδιάσκεψη, η οποία έβαλε τέλος στις Ελληνοτουρκικές διαφορές της περιόδου.<br /><br />Από τη Λωζάννη ο ‘Ερνεστ Χέμινγουεϊ θα στείλει ορισμένες ανταποκρίσεις σχετικά με τις διπλωματικές διεργασίες και τις διευθετήσεις, όπως επίσης και για τα πρόσωπα που είχαν καθοριστικό ρόλο στην τελική έκβαση της Συνδιάσκεψης. <br /><br /><a href="https://www.alltimeclassic.net/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div> </div> </div>

Όταν ο ‘Ερνεστ Χέμινγουεϊ κατέγραψε την ελληνική τραγωδία στη Σμύρνη την Κωνσταντινούπολη και τη Θράκη

             Φωτογραφία (διαβατηρίου) ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ το 1923 περιοδικό «Ζωσιμάδες» ...γράφοντας» είναι οι τελευταίοι από αυτό που ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτές είναι οι τουρκικές βάσεις των μη επανδρωμένων Drone και UAV

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhO0lMaz2BU2W_SfQmUpg0HUp2RyuUG_39DNY0QSzZgkIldUny259ORrHroO3G-bz5PI_YBAx-i1PRjJdJ7hLRzS6htbQ2_nSN25RlIryrxC1jbKIyNXLB5i-2OM3Oa-cGUWa86uDS7YPg/s1600/UAV.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="286" data-original-width="500" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhO0lMaz2BU2W_SfQmUpg0HUp2RyuUG_39DNY0QSzZgkIldUny259ORrHroO3G-bz5PI_YBAx-i1PRjJdJ7hLRzS6htbQ2_nSN25RlIryrxC1jbKIyNXLB5i-2OM3Oa-cGUWa86uDS7YPg/s640/UAV.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Αυτές είναι οι τουρκικές βάσεις των μη επανδρωμένων Drone και UAV - Οπλισμένα με βλήματα και βόμβες με στόχευση σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.</span></h3> του <b>Κώστα Σαρικά </b><br /> <br /> Χρειάστηκε να περάσει σχεδόν μια δεκαετία για να «ξυπνήσει» η Αθήνα<br /> Με τεράστια καθυστέρηση αποφασίστηκε η ενίσχυση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με μη επανδρωμένα UAV υψηλών δυνατοτήτων. Η <a href="http://newpost.gr/amyna/5dfb62eac30629a0043505f2/ayto-einai-to-proto-drone-tis-polemikis-aeroporias-epideixi-sti-larisa-se-tessera-senaria-foto-vinteo">επίδειξη του Αμερικανικού MQ9 GUARDIAN στη Λάρισα </a>άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις, με την Αθήνα να έχει ουσιαστικά συμφωνήσει στην απόκτηση τουλάχιστον δύο τέτοιων UAV. Ωστόσο, έως τώρα δεν έχουν εξασφαλιστεί οι απαραίτητες πιστώσεις. Ακόμα και αύριο αν αγοραστούν τα MQ9 θα χρειαστεί σημαντικό χρονικό διάστημα μέχρι να ενταχθούν επιχειρησιακά στη διάθεση των ΕΔ. Ενώ ακόμη εκκρεμεί και η οριστική απόφαση να αποκτηθούν με τη μέθοδο Leasing δύο ακόμη UAV HERON ισραηλινής κατασκευής. <br /> <br /> Αντίθετα, η Άγκυρα έχει κάνει τεράστια άλματα και πλέον ο τομέας των μη επανδρωμένων αποτελεί σημαντικό βραχίονα των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. <br /> <br /> Στα πρότυπα της Πολεμικής Αεροπορίας τόσο σε οργάνωση όσο και επιχειρησιακά «στήνουν» οι γείτονες τον στόλο των μη επανδρωμένων DRONE και UAV με ξεκάθαρη στόχευση το Αιγαίο αλλά και την περιοχή μεταξύ Ρόδου και Κύπρου, δηλαδή την Αν. Μεσόγειο. <br /> <br /> Ο χάρτης ο οποίος παρουσιάζει τις βάσεις από τις οποίες πετούν αλλά και κατευθύνονται τα UAV των γειτόνων όπως δημοσιεύεται στο Drone Databook είναι αποκαλυπτικός και δείχνει ότι η θάλασσα και οι περιοχές τις οποίες αμφισβητεί η Άγκυρα αποτελούν προτεραιότητα στην ανάπτυξη του δικτύου των μη επανδρωμένων στην τουρκική επικράτεια. <br /> <br /> <img src="http://newpost.gr/photo/medium/201912/3veh8f1576818579832.jpeg" /> <br /> <br /> Τουλάχιστον 7 αεροπορικές βάσεις σε ολόκληρη την Τουρκία φιλοξενούν τα μη επανδρωμένα UAV τα οποία επιχειρούν στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο και φυσικά στη Συρία. <br /> <br /> Για τις αποστολές τους στο Αιγαίο χρησιμοποιούν τα αεροδρόμια στο Τσανακαλέ και στο Ντάλαμαν ενώ όταν θέλουν να πετάξουν μεταξύ Ρόδου και Κύπρου απογειώνονται από τις αεροπορικές βάσεις στο Ιντσιρλίκ και στο Γκαζιάντεπ. <br /> <br /> Από το 1999 οι τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις έχουν εισάγει στο οπλοστάσιό τους τα πρώτα τετρακόπετρα Drone Class I ενώ από το 2010 χρησιμοποιούν και τα μεγάλα μη επανδρωμένα UAV Class III. Tο ισραηλινό Harpy ήταν το πρώτο drone που αγόρασαν για να φτάσουν να κατασκευάζουν οι ίδιοι δικά τους μικρά τετρακόπτερα, όπως το Κargu. Mόλις πέρυσι αγόρασαν από τις ΗΠΑ και τα υπερσύγχρονα mini Flir βάρους 33 γραμμαρίων το οποία ήδη χρησιμοποιούν οι Ειδικές Δυνάμεις τους. <br /> <br /> Ιδιαίτερη ανησυχία όμως στο ελληνικό επιτελείο προκαλούν τα μεγάλα UAV τα οποία ήδη διαθέτουν τη δυνατότητα να φέρουν και όπλα με την εγχώρια τουρκική αμυντική βιομηχανία να προχωρά με ξέφρενους ρυθμούς στην κατασκευή εκατοντάδων αεροχημάτων ΑNKA και BAYRAKTAR. Στο στάδιο των τελικών δοκιμών βρίσκεται και το AKINCI. Δικινητήριο με δυνατότητα να μεταφέρει βαρύ οπλισμό όπως βλήματα και βόμβες. <br /> <br /> Χρειάστηκε να περάσει σχεδόν μια δεκαετία για να «ξυπνήσει» η Αθήνα και να καταλάβει τις επιχειρησιακές δυνατότητες των μη επανδρωμένων στη σύγχρονο θέατρο των επιχειρήσεων και όχι μόνο. Τόσο στη θαλάσσια επιτήρηση για στρατιωτικούς σκοπούς όσο και για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης τα μη επανδρωμένα έχουν αποδειχθεί υπερπολύτιμα. Με μικρό κόστος προσφέρουν τεράστια πλεονεκτήματα. Αλλά και στον έλεγχο των προσφυγικών ροών η χρήση τους μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά. <br /> <br /> Παρά το γεγονός ότι σε όλες τις εκθέσεις των επιτελών κυρίως της Πολεμικής Αεροπορίας είχε εμφατικά τονιστεί ότι τα μη επανδρωμένα θα αλλάξουν τα επόμενα χρόνια τον τρόπο που θα επιχειρούν οι Ένοπλες Δυνάμεις αλλά και το γεγονός ότι οι γείτονες αναπτύσσουν με ταχύτατους ρυθμούς την εγχώρια βιομηχανία τους το μήνυμα δεν απασχόλησε σοβαρά τους αρμόδιους έως πρόσφατα. Και τώρα η Αθήνα τρέχει για να καλύψει το χαμένο έδαφος. Πάντως, στρατιωτικές πηγές τονίζουν ότι δεν αρκεί μόνο η προμήθεια των νέων UAV αλλά ο τρόπος μεταφοράς και διαχείρισης της πληροφορίας. Και εκεί υστερούν σημαντικά οι ελληνικές ΕΔ, τόσο σε υποδομές όσο και σε εξειδικευμένο προσωπικό.<br /> <br /> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="401" src="https://www.youtube.com/embed/CvRVdIvahAM" width="713"></iframe><br /> <br /> <a href="http://newpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αυτές είναι οι τουρκικές βάσεις των μη επανδρωμένων Drone και UAV

Αυτές είναι οι τουρκικές βάσεις των μη επανδρωμένων Drone και UAV - Οπλισμένα με βλήματα και βόμβες με στόχευση σε Αιγαίο και Ανατολική Μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επιρροή του ισραηλινού λόμπι στην αμερικανική εξωτερική και εσωτερική πολιτική

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR66Ct5yNSTbzqNqXsYVyX0z6TtV6aTLwy4aGw9z6LJdiwzc9Aou0Kri-_NG5_RM2kmKcenY72q6EAKO95xhmRnCXMWGIzobzKdAUFbado-YDkH_j8GT9OXpdh0AYsoQvyP6SMRWXXzQI/s1600/pombeo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="440" data-original-width="630" height="444" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR66Ct5yNSTbzqNqXsYVyX0z6TtV6aTLwy4aGw9z6LJdiwzc9Aou0Kri-_NG5_RM2kmKcenY72q6EAKO95xhmRnCXMWGIzobzKdAUFbado-YDkH_j8GT9OXpdh0AYsoQvyP6SMRWXXzQI/s640/pombeo.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Ο αξιοζήλευτος τρόπος λειτουργίας του λόμπι αποτελεί παράδειγμα προς τις υπόλοιπες εθνικές ομάδες επιρροής . </span></h3> <b>Αργύριος Χατζηηλίας*</b><br />Η λειτουργία των ομάδων συμφερόντων και των εθνικών ομάδων επιρροής αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ομαλής λειτουργίας της δημοκρατίας και του πολιτικού συστήματος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ως ένα «Έθνος εξ εθνών», οι επιμέρους ομάδες, μέσα στα πλαίσια της ιδιαίτερης κοινωνικής και πολιτικής κουλτούρας των Ηνωμένων Πολιτειών, προσπαθούν μέσω μιας πληθώρας τακτικών που θα μπορούσαν να ενταχθούν στον ευρύτερο ορισμό της δημοσίας διπλωματίας, να επηρεάσουν τους λήπτες αποφάσεων με τρόπο που θα έχει θετικά αποτελέσματα για τις επιδιώξεις τους. Οι εθνικές αυτές ομάδες χαρακτηρίζονται στον καθημερινό λόγο ως λόμπι. Εκπροσωπούνται από συγκεκριμένα άτομα, τους λομπίστες και αποτέλεσμα της δουλείας τους είναι η επιρροή της νομοθετικής διαδικασίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες λειτουργούν πληθώρα τέτοιων λόμπι όπως το ελληνικό, το αραβικό, το αρμένικο και το ισραηλινό (Harrop, Hague, 2011).<br /><br />Τι είναι αυτό όμως που κάνει το τελευταίο να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα λόμπι; Πώς είναι τόσο αποτελεσματικό; Πως δρα και ποια τα αποτελέσματα της δράσης του;<br /><br />Η αφετηριακή δομή του αμερικανικού πολιτικού συστήματος για την προώθηση συμφερόντων:<br /><br />Για την καλύτερη κατανόηση του θέματος που πραγματεύεται η μελέτη, και χωρίς να παρεισφρήσουμε στην ανάλυση των χαρακτηριστικών του αμερικανικού πολιτικού συστήματος πρέπει να σημειωθεί πως η εξουσία σε αυτό είναι κατακερματισμένη. Ο πρόεδρος αποτελεί την κεφαλή της εκτελεστικής εξουσίας αλλά η βούληση του δεν αρκεί για την νομοθέτηση. Γερουσιαστές και βουλευτές, Άνω και Κάτω Βουλή αντίστοιχα, αποτελούν το νομοθετικό σώμα. Από εκεί, για να περάσουν νομοί που προτείνονται από τον πρόεδρο επρόκειτο να αναζητηθεί ένας κοινός παρονομαστής ανάμεσά σε όλα τα αντικρουόμενα συμφέροντα στο Κογκρέσο (Harrop, Hague, 2011).<br /><br />Οι εβραίοι στην αμερικανική κοινωνία και η οργάνωση τους:<br /><br />Η πρώτη παρουσία Εβραίων στην Αμερική καταγράφεται στα 1654, στο νέο Άμστερνταμ (Καραθανάση, 2009).Η κοινότητα των Ηνωμένων Πολιτειών σήμερα απαριθμεί 6 εκατομμύρια άτομα αποτελώντας το μεγαλύτερο κέντρο εβραϊσμού μετά το Ισραήλ (GrandLarousse, 2001).<br /><br />Σημαντικές προσωπικότητες της αμερικάνικης κοινωνίας ήταν Εβραίοι. Ο πρέσβης HenryMorgenthau, ο φυσικός AlbertEinstein, o ψυχολόγος ErikFromm, για να αναφέρουμε ενδεικτικά μερικούς. Κατά τις δεκαετίες του 1980 και 1990, το 85% των Εβραίων της Αμερικής ήταν είτε επαγγελματίες, είτε managers, είτε στελέχη διοίκησης και businessmen. Κατείχαν μάλιστα σημαντικές θέσεις στον ακαδημαϊκό χώρο, την πολιτική, τα ΜΜΕ και την οικονομία (Dekmejian - Themelis, 1991).<br /><br />Στο Ισραηλινό λόμπι σήμερα κατατάσσονται όλες οι οργανώσεις οι οποίες προωθούν τα συμφέροντα του κράτους του Ισραήλ. Από τις μεγαλύτερες οργανώσεις είναι η AIPAC (AmericanIsraelPublicAffairsCommittee), η οποία αριθμεί 100 χιλιάδες άτομα. Άλλες ισχυρές ομάδες είναι το Αμερικανοϊσραηλινό Κογκρέσο, η Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή, το Εθνικό Συμβούλιο των Ισραηλινών Γυναικών, η Σιωνιστική Οργάνωση της Αμερικής, η B’ nai και η B’ rith, καθώς και η Hadassah. Στις ομάδες αυτές μπορούν να συμπεριληφθούν τόσο ερευνητικά ινστιτούτα όπως το JewishInstituteforNationalSecurityAffairs, όσο και ομάδες που προωθούν τις ειρηνευτικές διαδικασίες αναμεσά σε Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους όπως η PeaceNow. Οι ενέργειες των 52 Εβραϊκών σωματίων συντονίζονται από το Συνέδριο των Προέδρων των Μεγάλων Αμερικάνικων Οργανώσεων (Dekmejian – Themelis, 1991).<br /><br />Η ειδοποιός του διαφορά από τα άλλα λόμπι:<br /><br />Η επιρροή του εβραϊκού λόμπι στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτείων αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη ήπια ισχύ που έχει προβάλλει με αφορμή την αποκάλυψη του ολοκαυτώματος λίγα χρόνια μετά τον ΄Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Η διεθνής κινητοποίηση των εβραίων μετά την προσπάθεια μαζικής τους εξόντωσης, και μάλιστα εντός ενός ισχυρού κλίματος παγκοσμιοποίησης, στο οποίο η είδηση πλέον ταξίδευε με γρηγορότερο τρόπο και η επιρροή της ήταν εντονότερη στον αποδέκτη, προκάλεσε συγκίνηση και έδωσε στην κοινότητα έναν ισχυρό μοχλό πίεσης, μέσω του οποίου θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τα συμφέροντα τους. Το κεντρικό χαρακτηριστικό που το διακρίνει από τα υπόλοιπα λόμπι είναι η ομοφωνία και η ενότητα εντός των κύκλων του. Πιθανές διαφωνίες σπάνια εξελίσσονται και ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις η άποψη του ισραηλινού κράτους δρα ως Λεβιάθαν ανάμεσα στους διαφωνούντες (Smith, 2000). Το αποτέλεσμα της ενότητας αυτής είναι το λόμπι εν γένη να λειτουργεί σαν ένα καλά κουρδισμένο ρολόι με την ομοιομορφία και την μέγιστη αποδοτικότητα να είναι βασικά χαρακτηριστικά του.<br /><br />Οι δράσεις του λόμπι:<br /><br />Αναλυτικότερα, οι δράσεις του λόμπι ποικίλουν και η στρατηγική του σύμφωνα με τον JohnMearsheimer και τον StephenWalt δύναται να διακριθεί σε δύο πεδία. Το πρώτο είναι εκείνο της προσπάθειας επιρροής της Ουάσιγκτον (Κογκρέσου και εκτελεστικής εξουσίας), και το δεύτερο εκείνο που αφορά τον δημόσιο λόγο σε οτιδήποτε έχει να κάνει με το Ισραήλ και σε μεγάλο βαθμό στηρίζεται στην ιδέα του ‘’ποτέ ξανά’’.<br /><br />Στο πρώτο πεδίο κατατάσσεται η εκλογή στην εξουσία, αρκετών Εβραίων, οι οποίοι εργάζονται για την διασφάλιση των Ισραηλινών συμφερόντων. Πιο συγκεκριμένα, οι Εβραίοι αποτελούν μόνο το 3% του Αμερικανικού πληθυσμού παρ’ όλα αυτά με την συγκέντρωση τους σε σημαντικές εκλογικές περιφερείς όπως η Νέα Υόρκη η Καλιφόρνια και το Ιλινόις μπορούν να εκπροσωπήσουν δυσανάλογα το συμφέρον τους με την εκλογή συγκεκριμένων εκλεκτόρων και με την ανάδειξη συγκεκριμένων εκπροσώπων του νομοθετικού σώματος (Μουσούρου, 1991). Μια ακόμα συνήθης πρακτική στον τομέα αυτό, είναι η άμεση χρηματοδότη συγκεκριμένων προσώπων των δυο κυρίαρχων κομμάτων στις εκλογές από Εβραίους χορηγούς (Dekmejian – Themelis, 1991). Χαρακτηριστικά για τα δυο προαναφερόμενα ζητήματα ήταν τα λογία του DickArmey, πρώην μέλους της βουλής των αντιπροσώπων: «Πρώτη προτεραιότητα μου στην εξωτερική πολιτική είναι η προστασία του Ισραήλ» (Mearsheimer – Walt, 2007).<br /><br />Άξια αναφοράς είναι επίσης η αξιοποίηση του φιλοϊσραηλινού διοικητικού προσωπικού του Κογκρέσου. Σύμφωνα με τα λογία του πρώην επικεφαλής της AIPAC, MorrisAmitay, οι προηγούμενοι, «είναι πρόθυμοι… να εξετάσουν ορισμένα ζητήματα από την σκοπιά της εβραϊκότητας τους».<br /><br />Το πρακτικό σκέλος βέβαια του lobbying στο κογκρέσο βρίσκεται στην άμεση επιρροή του νομοθετικού σώματος από οπού και κρίνεται το αν θα εφαρμοστούν νομοί που ουκ ολίγες φορές συνδέονται με τα Ισραηλινά εθνικά συμφέροντα. Με προσωπικές επαφές, επιχειρήματα, και αλλά μέσα, μέλη της AIPAC καταφέρνουν να εξασφαλίσουν και να προωθήσουν τις Ισραηλινές θέσεις μέσω νομοθετών. Χαρακτηριστικό είναι ότι η AIPAC εμπλέκεται ετησίως σε παραπάνω από 100 νομοθετικές και πολιτικές πρωτοβουλίες (Mearsheimer – Walt, 2007). Σύμφωνα με λόγια πρώην μέλους της οργάνωσης, ζητείται από μέλη της ακόμα και να προετοιμάσουν πολίτικες ομιλίες, να προπαρασκευάσουν νομοσχέδια, να συμβουλέψουν σε θέματα τακτικής, και να πραγματοποιήσουν έρευνες (Mansour, 1994).<br /><br />Στο δεύτερο πεδίο κατατάσσεται η επιρροή των μέσων μαζικής ενημέρωσης, η δράση φιλοϊσραηλινών δεξαμενών σκέψης, και η παρουσία του Ισραηλινού λόμπι στα Αμερικανικά πανεπιστήμια.<br /><br />Σύμφωνα με τα λεγόμενα του δημοσιογράφου EricAlbertman, όταν πρόκειται για δημοσιές συζητήσεις που συμμετέχουν ειδήμονες για θέματα Μέσης Ανατολής, κυριαρχούν πρόσωπα που «δεν μπορούν ούτε να φανταστούν ότι θα επικρίνουν το Ισραήλ». Σε ανάλογες γραμμές κινούνται και τα αποτελέσματα ενός καταλόγου που ο προηγούμενος δημοσίευσε με ονόματα φιλοϊσραηλινών δημοσιογράφων, αρθρογράφων και σχολιαστών, οι οποίοι ποσοτικά ξεπερνούν σε μεγάλο βαθμό τους έχοντες αντίθετες θέσεις (Mearsheimer – Walt, 2007).<br /><br />Έντονα αισθητή κάνουν επίσης την παρουσία τους φιλοϊσραηλινές δεξαμενές σκέψης. Λίγες μόνο από αυτές είναι το Ινστιτούτο Ανάλυσης της Εξωτερικής Πολιτικής, το Εβραϊκό Ινστιτούτο Υποθέσεων Εθνικής Ασφάλειας (JINSA), το Ινστιτούτο Hudson, και το Ίδρυμα Brookings (Mearsheimer – Walt, 2007). Μέσω της συμμέτοχης σε αυτές της αφρόκρεμας των φιλοεβραίων πολίτικων επιστημόνων και των δημοσιεύσεων τους, καλλιεργείται στην αμερικανική κοινωνία και στον ακαδημαϊκό χώρο ένα κλήμα που σαφώς εξυπηρετεί τις βλέψεις του λόμπι.<br /><br />Τέλος, δεν θα μπορούσε να παραλειφθεί η σημασία που έχει δώσει το Ισραηλινό λόμπι στα Αμερικανικά πανεπιστήμια. Ομάδες όπως το Καραβάνι της Δημοκρατίας διοργανώνουν ομιλίες σε Αμερικανικά κολέγια με κεντρικούς ομιλητές Ισραηλινούς. Ομάδες επίσης όπως το Εβραϊκό Συμβούλιο Δημοσίων Υποθέσεων και ο Συνασπισμός IsraelonCampus, συντονίζουν τις φιλοϊσραηλινές προσπάθειες στα πανεπιστήμια. Ιστοσελίδες όπως το CampusWatch, επιτηρούν τις δημοσιεύσεις μαθητών αλλά και καθηγητών πανεπιστήμιων για την αποφυγή και αντιμετώπιση εχθρικών σχολίων κατά του Ισραήλ (Mearsheimer – Walt, 2007). Το λόμπι, διατηρεί διασυνδέσεις με πανεπιστήμια και κολέγια των ΗΠΑ και δρα στα πλαίσια του προγράμματος «PoliticalLeadershipDevelopmentProgramme». Από την αρχή της λειτουργίας του, το 1979, το πρόγραμμα αυτό έχει εφαρμοστεί σε 425 πανεπιστήμια και κολέγια και έχει εκπαιδεύσει πάνω από 18 χιλιάδες φοιτητές στον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να απαντούν σε επικριτικά σχόλια κατά του Ισραήλ και στο πως να γίνεται χρήση της πολιτικής τους δραστηριότητας προς όφελος του Ισραήλ (Καραθανάση, 2009).<br /><br />Αποτελέσματα:<br /><br />Τα αποτελέσματα των παραπάνω δράσεων είναι πολυδιάστατα και ζωτικής σημασίας για το ισραηλινό κράτος:<br /><br />α) Αρχικά παρατηρείται μεγάλη σύγκλιση των στόχων και πεποιθήσεων της πολιτικής ελίτ των Ηνωμένων Πολιτειών, με τους αντιστοίχους στόχους και πεποιθήσεις του λόμπι. Το παραπάνω προκύπτει και λογικά από όσα αναφέρθηκαν νωρίτερα για την δράση του λόμπι.<br /><br />β) Η οικονομική βοήθεια την οποία λαμβάνει το Ισραήλ είναι εντυπωσιακή. Περίπου 3 δισεκατομμύρια δολάρια δίνονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως άμεση βοήθεια κάθε χρόνο. Πρόκειται με μεγάλη διαφορά για την μεγαλύτερη οικονομική βοήθεια εν συγκρίσει με κάθε άλλο κράτος στο οποίο προσφέρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στήριξη κάθε χρόνο. Όσων αφορά τα ποσά αυτά μάλιστα, το Ισραήλ δεν έχει την υποχρέωση να ενημερώνει πως τα ξοδεύει.<br /><br />γ) Με συμφωνία που υπεγράφη το 2016, δίνεται εν συνόλω το ποσό των 38 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέσα στα επόμενα 10 χρόνια για την ανάπτυξη στρατιωτικής τεχνολογίας. Η συμφωνία αυτή αντικαθιστά παλαιότερη ανάλογου ύψους (30 δις. δολάρια). Ακόμα 500 εκατομμύρια δολάρια επρόκειτο να δοθούν για την ανάπτυξη της πυραυλικής άμυνας του Ισραήλ. Η λίστα των προηγμένων τεχνολογικά οπλών που έχει αποκτήσει το Ισραήλ μέσω της τεχνογνωσίας των Ηνωμένων Πολιτείων είναι μακρά. Μερικά μόνο παραδείγματα είναι τα ελικόπτερα Blackhawk τα αεροσκάφη F15IS, F16 και F35, και η πυραυλική άμυνα Arrow.<br /><br />δ) Κάτι επίσης παράδοξο που σπανίζει και στο οποίο έχει γίνει αναφορά και από τον πρόεδρο Κλίντον αλλά και από τον πρόεδρο Ομπάμα, είναι η στενότατη συνεργασία Τελ-Αβίβ – Ουάσιγκτον στον τομέα της στρατηγικής και του intelligence.<br /><br />ε) Σε διπλωματικό επίπεδο, η συνεισφορά που παρέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Ισραήλ είναι δεδομένη και συνεχώς επαληθευμένη. Σε επίπεδο Συμβουλίου Ασφάλειας του ΟΗΕ, οι ΗΠΑ έχουν ασκήσει βέτο σε 32 αποφάσεις που ήταν σε βάρος του Ισραήλ. Σε περιπτώσεις επίσης συγκρούσεων ή απειλής συγκρούσεων με τον Αραβικό κόσμο ή την Σοβιετική Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επανειλημμένα δείξει την υποστήριξη τους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι ενέργειες της κυβέρνησης Nixon, με τον ανεφοδιασμό των ισραηλινών δυνάμεων κατά τον πόλεμο του YomKippur καθώς και η γενικότερη στήριξη εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στο Ισραήλ κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου αντίστοιχα.<br /><br />Συμπέρασμα:<br /><br />Η δράση του Ισραηλινού λόμπι στις Ηνωμένες Πολιτείες λαμβάνει χώρα σε σημαντικές πτυχές της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Η επιτυχία δράσης στους τομείς αυτούς δίνει την δυνατότητα να αποκομίζονται σημαντικά οφέλη σε στρατηγικό και οικονομικό επίπεδο. Ο αξιοζήλευτος τρόπος λειτουργίας του λόμπι αποτελεί παράδειγμα προς τις υπόλοιπες εθνικές ομάδες επιρροής καθώς η διείσδυση που έχει επιτευχθεί είναι αξία περαιτέρω μελέτης.<br /><br /><b><i>*Φοιτητής του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς </i></b><div> <br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η επιρροή του ισραηλινού λόμπι στην αμερικανική εξωτερική και εσωτερική πολιτική

Ο αξιοζήλευτος τρόπος λειτουργίας του λόμπι αποτελεί παράδειγμα προς τις υπόλοιπες εθνικές ομάδες επιρροής . Αργύριος Χατζηηλίας* Η λειτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύγκρουση συμφερόντων Ρωσίας - Τουρκίας στην Λιβύη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgr_7v4sSWlzGYDv32Yl5DD8W3MFF2OvBeQBzaUj0PWh-a-rIna3_W5EpjMihN8m24C1ptrM4F3nSWIhTVvTF0KBi8Kh2N1pn6tXHEm7IUOiP0yEPwYWG9swHkFd0pynxs4ULFl4bAB0nY/s1600/libya.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="436" data-original-width="630" height="442" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgr_7v4sSWlzGYDv32Yl5DD8W3MFF2OvBeQBzaUj0PWh-a-rIna3_W5EpjMihN8m24C1ptrM4F3nSWIhTVvTF0KBi8Kh2N1pn6tXHEm7IUOiP0yEPwYWG9swHkFd0pynxs4ULFl4bAB0nY/s640/libya.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Οι διεθνείς προσπάθειες επίλυσης του λιβυκού ζητήματος περιπλέκονται από «εξωτερικούς παράγοντες» όπως τονίζουν οι ΗΠΑ. </span></h3> Την στιγμή που η Γερμανία διοργανώνει μια νέα διεθνή σύνοδο-πιθανότατα τον Ιανουάριο- για τις εξελίξεις στην Λιβύη, που μετά τις τελευταίες εξελίξεις έχει αυξημένο ενδιαφέρον για τη χώρα μας, η κατάσταση στην χώρα φαίνεται να περιπλέκεται ακόμη περισσότερο με την διαφαινόμενη σύγκρουση συμφερόντων Τουρκίας – Ρωσίας στην περιοχή. <br /><br />Ο Ταγίπ Ερντογάν μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο ΝΤV κατηγορεί την Μόσχα πως παρέχει στήριξη στον στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ ο οποίος αμφισβητεί τον πρόεδρο της κυβέρνησης εθνικής ενότητα της Λιβύης, Φαγεζ αλ Σαραζ με την οποία η Τουρκία υπέγραψε και το παράνομο μνημόνιο. <br /><br />Σημειώνεται πως τελευταίος απολαμβάνει μέχρι στιγμής της αναγνώρισης της διεθνούς κοινότητας ως ο νόμιμος ηγέτης της χώρας. Ο δε Χαφτάρ έχει ξεκινήσει στρατιωτική επιχείρηση για την κατάληψη της Τρίπολης με στόχο την ανατροπή του προέδρου και έχει δεσμευτεί για την ακύρωση της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης για τον ορισμό ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας. <br /><br />Όπως δήλωσε, σύμφωνα με το <a href="https://www.reuters.com/article/libya-turkey-russia-erdogan/erdogan-cannot-remain-silent-on-russia-backed-mercenaries-in-libya-ntv-idUSA4N24Q01Y">Reuters </a>ο τούρκος πρόεδρος, η Τουρκία δεν μπορεί να μείνει σιωπηλή απέναντι σε «μισθοφόρους» όπως η υποστηριζόμενη από τη Ρωσία εταιρία Wagner η οποία στηρίζει τις δυνάμεις του Χαλίφα Χάφταρ στη Λιβύη, κατήγγειλε ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν. <br /><br />«Αυτό συμβαίνει, και δεν θα ήταν σωστό εμείς να μείνουμε σιωπηλοί απέναντι σε όλο αυτό. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε μέχρι τώρα, και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε», πρόσθεσε.<br />ΗΠΑ: Εξωτερικοί παράγοντες τροφοδοτούν την σύγκρουση<br /><br />Η Τουρκία πάντως δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη εάν σκοπεύει να συμμετάσχει ή όχι στη διεθνή σύνοδο για τη Λιβύη που διοργανώνει τη Τουρκία και ο Ερντογάν δηλώνει πως το θέμα θα εξεταστεί ανάλογα και με το ποιοι θα παρευρεθούν στην σύνοδο.<br /><br />Στο μεταξύ την Πέμπτη το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, δεδομένου ότι οι ΗΠΑ συμμετέχουν στον διεθνή διάλογο για την Λιβύη στο πλαίσιο των τριών σημείων που έχει εκπονήσει ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ, διαμήνυσε πως όλοι οι «εξωτερικοί παράγοντες» θα πρέπει να σταματήσουν να τροφοδοτούν την σύγκρουση στην Λιβύη. <br /><br />Σε ερώτηση μάλιστα σχετική και με το μνημόνιο Τρίπολης-Άγκυρας τονίστηκε πως «Όλες οι χώρες πρέπει να αποφύγουν να επιδεινώσουν την πολιτική σύγκρουση και να υποστηρίξουν την επιστροφή στην πολιτική διαδικασία που διευκολύνεται από τα Ηνωμένα Έθνη».<br />Πούτιν: Και με τον Σάρατζ και με τον Χαφτάρ<br /><br />Ο δε Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, αναφερόμενος στην κατάσταση στην Λιβύη κατά την διάρκεια της ετήσιας συνέντευξης Τύπου δήλωσε, σύμφωνα με ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων <a href="https://tass.com/world/1101579">TASS</a>, πως «το πιο σωστό θα ήταν να βρεθεί μια λύση μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών, η οποία θα έδινε τη δυνατότητα να τερματισθούν οι εχθροπραξίες και να συμφωνήσουν στο ποιος, με πιο τρόπο και στο πλαίσιο ποιών αρμοδιοτήτων θα κυβερνηθεί η χώρα».<br /><br />Ανέφερε μάλιστα πως η Ρωσία θα συζητήσει την κατάσταση στην Λιβύη και με τους δυτικούς εταίρους της ενώ πρόσφατα ο Πούτιν, είχε συζητήσει για την κατάσταση στη Λιβύη με την Γερμανίδα καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ, όπως και με τους προέδρους της Γαλλίας και της Τουρκίας. <br /><br />Παράλληλα ο Ρώσος πρόεδρος είπε ότι η χώρα του διατηρεί επαφές και με την κυβέρνηση του Σάρατζ και με το στρατηγό Χαφτάρ.<br /><br />Ο Ρώσος πρόεδρος υπογράμμισε ότι η Ρωσία ήταν κατά της χρήσης στρατιωτικής δύναμης στην Λιβύη. Η χρήση αεροπορίας ενάντια στην αντιπολίτευση, είπε ο Πούτιν, είχε απαγορευθεί με ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Με τη σειρά του ο συνασπισμός δυτικών χωρών άρχισε να κάνει χρήση της αεροπορίας εναντίον της Λιβύης.<br /><br />«Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα μια χώρα που ευημερούσε νωρίτερα, της οποίας το βιοτικό επίπεδο προσέγγιζε ήδη ορισμένους ευρωπαϊκούς δείκτες, να βρίσκεται σήμερα σε χάος, σε πλήρη διάλυση και ο εμφύλιος πόλεμος να μην σταματάει. Ποιος έχει δίκιο, ποιος ευθύνεται , είναι δύσκολο αυτή τη στιγμή να το καθορίσει κάποιος» δήλωσε ο Πούτιν.<br /><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Σύγκρουση συμφερόντων Ρωσίας - Τουρκίας στην Λιβύη

Οι διεθνείς προσπάθειες επίλυσης του λιβυκού ζητήματος περιπλέκονται από «εξωτερικούς παράγοντες» όπως τονίζουν οι ΗΠΑ. Την στιγμή που η...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιος θα πυροδοτήσει το βαρέλι με το μπαρούτι;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWCkhJfZzLvGZHzA8nKz0JZCvHk-wJa1m9Ki9kuXstG6IzIoyd27w8WC9IsyxFfu4zDR8NEJ5FOQsotsluMLL2P6vCAalMT_gGiNwTdOP7DjF4hrLWyp7G6DTO6Gx4upthaPK8dHY0_ZQ/s1600/KYPROS_XARTHS_EDAFIKO.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="735" data-original-width="1200" height="392" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWCkhJfZzLvGZHzA8nKz0JZCvHk-wJa1m9Ki9kuXstG6IzIoyd27w8WC9IsyxFfu4zDR8NEJ5FOQsotsluMLL2P6vCAalMT_gGiNwTdOP7DjF4hrLWyp7G6DTO6Gx4upthaPK8dHY0_ZQ/s640/KYPROS_XARTHS_EDAFIKO.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ</b><br /> <div> Φαίνεται ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά προτιμά να μην αποκαλύπτει τις ανησυχίες και τους φόβους της. Και εμφανίζεται ωσάν να μην έχει πανικοβληθεί ακόμα και τόσο όσο εμείς στον βορρά.</div> <div> <br /> Μη επανδρωμένα αεροσκάφη; Και τι έγινε; Ας έρθουν! Οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη; Ας έρθουν!Ο υπουργός Άμυνας της Κύπρου Σάββας Αγγελίδης λέει ότι «δεν επηρέασαν σημαντικά την κατάσταση». Κατά τη γνώμη του, αυτά τα μη επανδρωμένα εναέρια μέσα βρίσκονταν ούτως ή άλλως στις νότιες ακτές της Τουρκίας κοντά στην Κύπρο, λέει. Και έστω και αν δεν μεταφέρονταν στην Κύπρο, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και από εκεί όταν ήθελαν, λέει!</div> <div> <br /> Σωστά. Θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και από εκεί. Αλλά δεν έχει καθόλου σημασία η μεταφορά τους στην Κύπρο;Το αεροδρόμιο Λευκονοίκου μετατρέπεται σε ένα πλήρως εξοπλισμένο στρατιωτικό αεροδρόμιο. Επιπλέον φτιάχνεται κοντά και μια ναυτική βάση. Δεν είναι σημαντικό; Ή μήπως δεν δίδεται σημασία πλέον λέγοντας «ούτως ή άλλως το νησί είναι βαρέλι με μπαρούτι, τι ένα πιο λίγο τι ένα πιο πολύ;» Μήπως αυτές οι δηλώσεις γίνονται για να μην προκληθεί ανησυχία στον λαό στον νότο; Γι’ αυτό υποτιμάται το γεγονός; </div> <div> <br /></div> <div> Χθες υπήρχε άλλη μια είδηση. Δεν επιβεβαιώθηκε επισήμως ακόμα, αλλά άρχισε και το παζάρι των F-16. Ανοίγουν και γι’ αυτά χώρο στο Λευκόνοικο, λέει!Είναι φανερό ότι θα κλιμακωθεί ο εξοπλισμός και ο κίνδυνος σύγκρουσης. Είναι μεγάλος κίνδυνος για όλους μας ο Ταγίπ Ερντογάν, που δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία ότι θα απειλήσει πολύ περισσότερο από τώρα και στο εξής όλους τους γείτονές του, έστω και αν κατέχουν ατομική βόμβα. Χθες είπε ότι «θα αυξήσουμε τον αριθμό των μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο Λευκόνοικο». </div> <div> <br /></div> <div> Με αυτά τα ρομπότ θα σκοτώσει την Κύπρο!Η πατρίδα μας δυστυχώς δεν θα βρει ησυχία για μακρό χρονικό διάστημα ακόμα. Και να σκεφτείτε ότι όλα αυτά έγιναν πριν καν δούμε το φυσικό αέριο. Η θάλασσά μας είναι γεμάτη πολεμικά πλοία. Να δούμε τι θα γίνει αφότου δούμε και το αέριο. Δεν μπαίνουμε καθόλου αισιόδοξα σε αυτή τη νέα χρονιά. Η Μεσόγειος δεν μυρίζει ειρήνη. Πόλεμο μυρίζει. Ο Μπορίς Τζόνσον, που κέρδισε με αυτοδυναμία στις βρετανικές εκλογές, μπορεί να πυροδοτήσει νέες συμφορές για όλους μας. Είναι πολύ κοντά με τον Ταγίπ Ερντογάν. Άλλωστε, αμέσως μετά τις εκλογές εκείνες, η Τουρκία αύξησε τις στρατιωτικές της δραστηριότητες στο νησί.</div> <div> <br /></div> <div> Την ημέρα που εξελέγη ο Μπορίς βγήκε η απόφαση σε σχέση με το Λευκόνοικο. Η Αγγλία είναι ο πατέρας της θέσης της διχοτόμησης στην Κύπρο. Ο Ερντογάν μπορεί να προχωρήσει πολύ περισσότερο τις ενέργειές του εδώ μαζί με τον Μπορίς. Ελπίζετε κάτι από την ΕΕ εναντίον αυτής της έντασης; Εγώ δεν έχω καμία ελπίδα! Καμία απολύτως! Ο Ερντογάν τους τρόμαξε και αυτούς με τους πρόσφυγες και τους τρομοκράτες που έχει στα χέρια του. Η Ευρώπη δεν τολμά να τον θυμώσει πιο πολύ. Δεν λέει τίποτα και για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία. Εκείνοι που στο παρελθόν περνούσαν καλά με τις φασιστικές διοικήσεις της Τουρκίας, κάνουν το ίδιο και τώρα.Ό,τι κάνουν οι Τούρκοι αξιωματούχοι εδώ, προτάσσουν πάντα την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων. </div> <div> <br /></div> <div> Και ο δικός μας λαός σαν να το έχει πιστέψει αυτό πραγματικά. Πόσο παράλογο είναι! Η ελληνοκυπριακή πλευρά εξοπλίζεται και κινδυνεύει η ασφάλειά μας, λέει! Και γι’ αυτό η Τουρκία φτιάχνει στρατιωτικές βάσεις εδώ, αεροπορική και ναυτική. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει τέτοιος κίνδυνος ασφάλειας στην κατεχόμενη περιοχή.Η ελληνοκυπριακή πλευρά εξοπλίζεται για μια πιθανή νέα επίθεση της Τουρκίας. Όχι για να επιτεθεί στον βορρά. Δηλαδή, ο σκοπός είναι αμυντικός, όχι επιθετικός. Δεν νομίζω ότι οποιοσδήποτε στον νότο έχει τρελαθεί τόσο πολύ που θα επιτεθεί στον βορρά. </div> <div> <br /></div> <div> Παρά ταύτα, είμαι αντίθετος και με τον εκεί εξοπλισμό. Ξοδεύονται λεφτά με το τσουβάλι και γι’ αυτό. Γιατί δεν τέθηκε καθόλου στην ατζέντα το θέμα του αφοπλισμού κατά τις διαπραγματεύσεις για λύση και ειρήνη; Κανείς δεν το έφερε στο τραπέζι. Όμως, μήπως δεν έπρεπε να είναι το πρώτο από τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης; Οι έμποροι των όπλων δεν το επιτρέπουν αυτό; Ιδού, ένα νησί βαρέλι με μπαρούτι. </div> <div> <br /></div> <div> Αν κάποιος ανάψει μια σπίθα, θα τιναχτούμε στον αέρα όλοι μαζί.Τα βουνά και όλα τα μέρη είναι γεμάτα με όπλα και αποθήκες πυρομαχικών. Σαν να μην έφτανε αυτό, τώρα βάζουν και τα ρομπότ πάνω στο κεφάλι μας. Αν αυτό δεν είναι ετοιμασία για πόλεμο, τότε τι είναι; Επίδειξη δύναμης; Μόνο εκφοβισμός; </div> <div> <br /></div> <div> Όλοι οι σχολιαστές στον κόσμο επισύρουν την προσοχή σε αυτή την ετοιμασία πολέμου και μου φαίνεται πως κανένας από εμάς εδώ δεν της δίδει σημασία ή δεν την αντιλαμβάνεται. Μόνο τα πρόβατα που οδηγούνται στο σφαγείο δεν αντιλαμβάνονται πού τα παίρνουν. Μήπως είμαστε πρόβατα εμείς;Τουλάχιστον να έλεγε κάτι ο Μουσταφά Ακιντζί. Μπόρεσε να πει «είναι αίμα και όχι νερό αυτό που ρέει από την Πηγή Ειρήνης», και αυτό δεν μπορεί να το πει; Δεν έχει τίποτα να πει κατά αυτής της μεγάλης στρατιωτικής συγκέντρωσης; Φοβάται μην ανακηρυχθεί προδότης της πατρίδας; Αν δεν μπορεί να γίνει ακόμα και προδότης της πατρίδας στα μάτια των φασιστών, σε τι ωφελεί;<br /> <br /> <a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ποιος θα πυροδοτήσει το βαρέλι με το μπαρούτι;

Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ Φαίνεται ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά προτιμά να μην αποκαλύπτει τις ανησυχίες και τους φόβους της. Και εμφανίζεται ωσά...

Διαβάστε την συνέχεια