Ρώσοι αναλυτές: Τι θα γινόταν σε ένα πόλεμο Αμερικής – Τουρκίας – Το σενάριο για την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPhn0JKs4YkGYUUnV78HHa5jGfSOG3lC5nqYU3PWOhoIVaceNFkWPhLuzMYVrkk1YJiTq7iVnivWpBf27i2KpcJKWSCJHyGje33Y4kI5ZrT3885xlJTZ0pqGUR6LelDOgMYBt3RUCt20Y/s1600/toyrkika+tanks.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="940" height="306" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPhn0JKs4YkGYUUnV78HHa5jGfSOG3lC5nqYU3PWOhoIVaceNFkWPhLuzMYVrkk1YJiTq7iVnivWpBf27i2KpcJKWSCJHyGje33Y4kI5ZrT3885xlJTZ0pqGUR6LelDOgMYBt3RUCt20Y/s640/toyrkika+tanks.jpg" width="640" /></a></div> <br />Η δήλωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο πως η Ουάσιγκτον και ειδικά ο Ντόναλντ Τραμπ είναι έτοιμος ακόμα και για πόλεμο με την Τουρκία έδωσε «τροφή» για σκέψη στους στρατιωτικούς αναλυτές σε Ευρώπη, ΗΠΑ και Ρωσία, σχετικά με την εξέταση συγκρουσιακών σεναρίων.<br /><br />Η συγκεκριμένη δήλωση έφερε στο προσκήνιο προβληματισμούς με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα και την σταθερά πως το ενδεχόμενο πολέμου δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες, καθώς πρωταρχικά οι δύο χώρες είναι ακόμα σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, όπως αναφέρει το news.gr.<br />Το σενάριο χωρίς εμπλοκή της Ελλάδας<br /><br />Σύμφωνα με Ρώσους αναλυτές, ένα ενδιαφέρον σενάριο στο οποίο δεν εμπλέκεται η Ελλάδα, είναι το ακόλουθο με τα δεδομένα για την εξέταση των πιθανοτήτων εμπλοκής να έχουν ως εξής:<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν βάσεις σε Ιταλία και χώρες του Περσικού Κόλπου και φυσικά στην Ελλάδα και την ίδια την Τουρκία.<br /><br />Οι τελευταίες αν δεν εκκενωθούν γρήγορα σε περίπτωση επέμβασης θα υπάρξουν αιχμάλωτοι Αμερικανοί.<br /><br />Η Τουρκία έχει βάσεις και στρατόπεδα σε Συρία, Ιράκ και στο Κατάρ, δίπλα σχεδόν με αμερικανική.<br /><br />Η πρώτη μορφή αντίδρασης των ΗΠΑ θα έρθει με την μορφή πυραύλων Κρουζ AGM 86, τους γνωστούς ΤΟΜΑΧΟΚ με βεληνεκές 2.500 χιλιόμετρα και τα βλήματα JASSM με βεληνεκές 370 χιλιόμετρα και JASSM-ER με βεληνεκές 925 χιλιόμετρα.<div> <br />Το πρώτο πλήγμα<br /><br />Το πρώτο κύμα θα έρθει από βλήματα που θα εκτοξευθούν από αεροπλάνα.<br /><br />Η δυσκολία για τις ΗΠΑ θα είναι στο να εντοπίσουν κινούμενους στόχους αν και η πληθώρα των δορυφόρων και των αναγνωριστικών αεροσκαφών που διαθέτουν τους δίνουν επιλογές.<br /><br />Η αρχική συγκέντρωση αμερικανικών δυνάμεων θα γίνει σε βάσεις σε Ιταλία και Περσικό και έτσι η Τουρκία δεν θα μπορεί να τις βλάψει.<br /><br />Η Τουρκία θα πρέπει να στείλει μαχητικά με όπλα μεγάλου βεληνεκούς ελπίζοντας πως θα πλήξει κάποιες από αυτές τις βάσεις, ειδικά στην Σικελία αλλά και πάλι οι αρνητικοί παράγοντες που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τα τουρκικά μαχητικά είναι πολλοί.<br /><br />Αν η τουρκική αεροπορία αποπειραθεί να πλήξει τις αμερικανικές βάσεις στον περσικό κόλπο θα έχει πολλές απώλειες και λόγω της απόστασης αλλά και λόγω των μέσων αεράμυνας που υπάρχουν εκεί.<br /><br />Πάντως οι ΗΠΑ θα χρειαστούν χρόνο μέχρι να συγκεντρώσουν στην περιοχή επαρκής αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις ώστε να ξεκινήσουν μια σοβαρή στρατιωτική εκστρατεία κατά της Τουρκίας.<br /><br />Οι υπάρχουσες βάσεις δεν επαρκούν για να στεγάσουν μεγάλο αριθμό αεροσκαφών.<br /><br />Μια κάποια λύση θα δώσουν τα αεροπλανοφόρα αλλά και αυτά δεν μπορούν να είναι όλα στη Μεσόγειο καθώς οι ΗΠΑ έχουν ανάγκες και σε άλλα μέτωπα.<br /><br />Θα υπάρξει εναλλαγή μεταξύ τους αν διαρκέσει μεγάλο χρονικό διάστημα η όλη επιχείρηση.<br /><br />Ειδικά αν πάρει πάνω από χρόνο τότε οι δυνάμεις θα είναι ακόμα μικρότερες σε βάθος χρόνου, ειδικά από την στιγμή που θα έχει επιτευχθεί η αεροπορική υπεροχή έναντι της τουρκικής αεροπορίας.<br /><br />Το δεύτερο κύμα πυραύλων Κρουζ θα έρθει από τα πλοία που έχουν μεγαλύτερο φορτίο και καλύτερη αντιαεροπορική άμυνα.<br /><br />Όταν έρθει η ώρα των αμερικανικών μαχητικών να πετάξουν πάνω από την Τουρκία επειδή θα έρχονται από διάφορες κατευθύνσεις θα καταστήσουν πολύ δύσκολο το έργο της τουρκικής αεροπορίας με αποτέλεσμα η Άγκυρα να καταφέρνει κάθε φορά να συγκεντρώνει μόλις μερικές ντουζίνες σε κάθε μέτωπο.<br />Το τέλος της Τουρκίας τα F-15 και F-22 των ΗΠΑ<br /><br />Σε γενικές γραμμές τα F-16 της Τουρκίας είναι σύγχρονα αλλά μόλις μπουν στο παιχνίδι τα αμερικανικά F-15 και F-22 τότε θα είναι το τέλος.<br /><br />Η μόνη περίπτωση για κάποιες επιτυχίες για την τουρκική αεράμυνα ίσως έρθει από τους πυραύλους S-400 εάν και εφόσον καταφέρουν οι Τούρκοι να εκπαιδεύσουν τους χειριστές τους σύντομα.<br /><br />Ακόμα και έτσι πάντως η αμερικανική αεροπορία έχει «ατσαλωθεί» σε τακτικές εξουδετέρωσης αεράμυνας σε διάφορες πολεμικές συγκρούσεις και σύντομα θα εξουδετερώσουν και τους S-400 καθώς οι αριθμοί των τουρκικών συστοιχιών είναι μικροί.<br /><br />Πάντως οι Αμερικανοί θα αρχίσουν να «ξεφλουδίζουν» την τουρκική άμυνα πρώτα με τα βλήματα Κρουζ και στη θάλασσα με τα υποβρύχια που θα αναλάβουν να εξουδετερώσουν τον τουρκικό στόλο.<br /><br />Οι Τούρκοι ίσως να επιτύχουν κάποιες βυθίσεις αμερικανικών πλοίων αλλά και πάλι οι μικροί αριθμοί υποβρυχίων τους δεν θα τους δώσουν το επιθυμητό αποτέλεσμα καθώς πέραν όλων των άλλων δεν είναι πυρηνοκίνητα όπως τα αμερικανικά και θα χρειαστούν ανεφοδιασμό.<br />Εξουδετέρωση της τουρκικής αεροπορίας και ναυτικού<br /><br />Μετά το πρώτο εξάμηνο οι βασικές υποδομές της τουρκικής αεροπορίας και ναυτικού θα έχουν εξουδετερωθεί μαζί με βασικές βιομηχανικές υποδομές.<br /><br />Το δύσκολο για τις ΗΠΑ θα είναι αν επιλέξουν να βάλουν χερσαίες μονάδες στο πλαίσιο μιας εισβολής στην Τουρκία.<br /><br />Στην καλύτερη των περιπτώσεων οι ΗΠΑ μπορούν να αποβιβάσουν 20.000 στρατιώτες στο πλαίσιο μιας μαζικής επιχείρησης αλλά αυτό είναι πολύ δύσκολο δεδομένων των γεωστρατηγικών ισορροπιών που πρέπει να τηρεί η Ουάσιγκτον.<br /><br />Αν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να το κάνουν με αφετηρία τις βάσεις της Ιταλίας θα χρειαστούν περισσότερο χρόνο αυξάνοντας το ρίσκο.<br /><br />Ειδικά οι νότιες ακτές της Τουρκίας θα δυσκολέψουν τους Αμερικανούς καθώς το ανάγλυφο είναι κυρίως ορεινό.<br /><br />Ίσως στόχος να γίνουν οι τουρκικές δυνάμεις στην Κύπρο.</div> <div> <br />Η «εκθρόνιση» Ερντογάν<br /><br />Σε κάθε περίπτωση η νίκη θα είναι αμερικανική αλλά με μόνο τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς δεν θα καταστεί εφικτός ο ουσιαστικός στόχος που θα είναι η «εκθρόνιση» του Ερντογάν από την εξουσία και έτσι θα είναι απλά μια μικρού μεγέθους νίκη.<br /><br /><a href="http://crashonline.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ρώσοι αναλυτές: Τι θα γινόταν σε ένα πόλεμο Αμερικής – Τουρκίας – Το σενάριο για την Ελλάδα

Η δήλωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο πως η Ουάσιγκτον και ειδικά ο Ντόναλντ Τραμπ είναι έτοιμος ακόμα και για πόλεμο με...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο «Γκρι καρδινάλιος», ο «Παπάρας» και ο «Μπουνταλάς» Οι τρεις πρωταγωνιστές στο πόλεμο της Συρίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5TUaiZ4U7TAZupQy7GqkNTSCRIp4wY9JUe2qMpLpKHKJEILxwDc-NpEt5LvoCF5-Kh1KMY8y2cBpNbYewWRG8c9m0RXe9Q7odPC89q2zTClacUWohLPe4zoqskmi0dIeXmubGbAq3eQM/s1600/erdogan_poutin_trump.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="402" data-original-width="630" height="408" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5TUaiZ4U7TAZupQy7GqkNTSCRIp4wY9JUe2qMpLpKHKJEILxwDc-NpEt5LvoCF5-Kh1KMY8y2cBpNbYewWRG8c9m0RXe9Q7odPC89q2zTClacUWohLPe4zoqskmi0dIeXmubGbAq3eQM/s640/erdogan_poutin_trump.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b> Λεωνίδας Κουμάκης* </b><br /> Είναι τραγικό, αλλά απόλυτα αληθινό: Η διεθνής πολιτική σκηνή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου μοιάζει με ένα αυθεντικό θέατρο του παραλόγου, στο οποίο οι πρωταγωνιστές δεν υπολογίζουν καθόλου ούτε τις ανθρώπινες ζωές, ούτε την ανθρώπινη δυστυχία, ούτε τις διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες ούτε καν τον στοιχειώδη σεβασμό αρχών και αξιών για την καθιέρωση των οποίων θυσιάστηκαν δεκάδες εκατομμυρίων αθώων συνανθρώπων μας.<br /> <br /> Οι βασικοί πρωταγωνιστές του έργου που παρακολουθούμε άφωνοι στην σκηνή της Μ. Ανατολής και της Α. Μεσογείου είναι τρείς, ενώ υπάρχουν πολλοί «συμπρωταγωνιστές» και αναρίθμητος αριθμός «κομπάρσων».<br /> <br /> Ένας εκ των βασικών πρωταγωνιστών είναι ο Βλαδιμίρ Πούτιν, ο επονομαζόμενος «Γκρι καρδινάλιος» - ένας χαρακτηρισμός που τον συνοδεύει από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, πριν ακόμα ανέλθει στην εξουσία το έτος 2000.<br /> <br /> Ο χαρακτηρισμός διακωμώδησης «παπάρας» απονεμήθηκε, <a href="https://www.theguardian.com/us-news/2019/oct/20/hillary-clinton-donald-trump-letter-erdogan-parody-kennedy-khrushchev">έμμεσα μεν πλην σαφώς, στον Ντόναλτ Τράμπ από την αντίπαλο του στις τελευταίες προεδρικές εκλογές Χίλαρυ Κλίντον,</a> όταν δόθηκε στην δημοσιότητα η επιστολή Τράμπ προς τον Ερντογάν, η οποία είχε σταλεί την ημέρα της τρίτης Τουρκικής εισβολής στην Συρία (9 Οκτωβρίου 2019).<br /> <br /> Ο (έγγραφος) χαρακτηρισμός «μπουνταλάς» προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν οφείλεται στον Ντόναλντ Τράπ και περιλαμβάνεται στην προειδοποιητική επιστολή που του απέστειλε πριν ακόμα γνωστοποιηθεί η Τουρκική εισβολή στην Συρία, με την οποία τον καλεί να μην εισβάλει στην Συρία, για «να μην γίνει μπουνταλάς».<br /> <br /> Το διαχρονικό, απόλυτο θέατρο του παραλόγου που παρακολουθούμε άναυδοι στην γειτονιά μας από τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα κρατών και ηγετών, δημιούργησε μια νέα πράξη στον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο της Συρίας που άρχισε τον Μάρτιο του 2011. Επί τόπου, έσπευσε αμέσως σύσσωμος ο θίασος των πρωταγωνιστών, συμπρωταγωνιστών και κομπάρσων, προκειμένου να αρπάξει ένα, μικρό έστω, κομμάτι από το σώμα της σπαρασσόμενης χώρας. Αφορμή του Συριακού εμφύλιου, η «Αραβική άνοιξη» που αιματοκύλησε πολλές ακόμα χώρες της Δυτικής Αφρικής με συντονιστή και καθοδηγητή την Ερντογανική Τουρκία.<br /> <br /> Οκτώ χρόνια και κάτι μήνες μετά την ξενοκίνητη έναρξη του Συριακού εμφύλιου πολέμου και τον επίσημο τερματισμό της τελευταίας Τουρκικής απόπειρας να κάνει πράξη τις νέο-οθωμανικές φαντασιώσεις της μέσα σε εδάφη της Συρίας, μπορούμε να καταλήξουμε σε ορισμένα συμπεράσματα τα οποία διαγραφόταν εδώ και καιρό ευδιάκριτα στον ορίζοντα και απλά επιβεβαιώνονται:<br /> <br /> Το πρώτο συμπέρασμα είναι η επ΄ αόριστο αναβολή, για πολλοστή φορά τους τελευταίους αιώνες, της δημιουργίας Κουρδικού κράτους. Για την δημιουργία Κουρδικού κράτους αγωνίζονται 40 εκατομμύρια Κούρδοι που βρίσκονται σκορπισμένοι στην Τουρκία, στην Περσία, στο Ιράκ, στην Συρία και στην διασπορά όπου κατέφυγαν για να σώσουν την ζωή τους από την κρατική τρομοκρατία που αντιμετωπίζουν ακόμα και σήμερα μέσα σε Τουρκία και Περσία.<br /> <br /> Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, καθώς και οι μεγαλύτερες, ισχυρότερες δυτικές χώρες βλέπουν με μεγάλη συμπάθεια το διαχρονικό αίτημα του αρχαίου αυτού λαού (αναφέρονται στην «Κύρου Ανάβασις» του Ξενοφώντος σαν Καρδούχοι, 400 περίπου χρόνια π.Χ.) να δημιουργήσει το δικό του κράτος. Χωρίς όμως να κουνήσουν ούτε το μικρό τους δακτυλάκι την ώρα της μεγάλης κρίσης. Αντίθετα, όλοι τους «χρησιμοποιούν» τις εξαιρετικές επιδόσεις των Κούρδων στα πεδία της μάχης, με πλούσιες υποσχέσεις που πάντοτε ξεχνιούνται. Το τελευταίο, πιο χαρακτηριστικό «επεισόδιο» στο σήριαλ εκατοντάδων χρόνων, αποτελεί η εν ψυχρώ, κυνική εγκατάλειψή τους από τις ΗΠΑ, αφού πρώτα τους αιματοκύλισαν για τα συμφέροντα τους, στα πεδία των μαχών.<br /> <br /> Αυτοί που αντιτίθενται σε οποιαδήποτε σκέψη δημιουργίας Κουρδικού κράτους είναι η Τουρκία, η Περσία, το Ιράκ και φυσικά η Συρία. Ο Σύρος Πρόεδρος Μπάσερ Αλ Άσαντ, αμέσως μόλις ενημερώθηκε από τον Βλαδιμίρ Πούτιν για την συμφωνία με την Τουρκία, έσπευσε να δηλώσει (μεταξύ άλλων): «Αυτοί που είχαν αυτονομιστικά σχέδια ευθύνονται για τις εξελίξεις που υπήρξαν!» αναφερόμενος ευθέως, με μια δόση χαιρέκακης διάθεσης, στους Κούρδους. Η Τουρκία, εδώ και ολόκληρες δεκαετίες πραγματοποιεί μια «χειρουργική» γενοκτονία των Κουρδικών πληθυσμών στην νοτιοανατολική Τουρκία -και όχι μόνο, ενώ κάτι ανάλογο ισχύει και στην Περσία των μουλάδων. O Vahit Melih Halefoğlu (διετέλεσε ΥΠΕΞ της Τουρκίας από το 1983 έως το 1987), σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «Μιλλιέτ» (1η Σεπτεμβρίου 1990) επανέλαβε το διαχρονικό «μυστικό» του Κουρδικού προβλήματος: «Το Ιράν, το Ιράκ και η Τουρκία δεν θα επιτρέψουν ποτέ την ίδρυση Κουρδικού κράτους!»<br /> <br /> Η σημερινή ετερόκλητη συμμαχία Ρωσίας, Περσίας, Συρίας και Τουρκίας συμφωνεί απόλυτα και χωρίς καμιά επιφύλαξη σε ένα σημείο: τον αποκλεισμό της δημιουργίας ενός Κουρδικού κράτους! Συνεπώς η ανακοινωθείσα συμφωνία Ρωσίας – Τουρκίας και οι όροι της («ζώνη ασφαλείας», σεβασμός της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας, επιστροφή των Σύριων Κούρδων στο μαντρί του Άσσαντ, κοινές περιπολίες Ρώσων – Τούρκων κ.λ.π.) ήταν απόλυτα, μα απόλυτα φυσιολογική!<br /> <br /> Το δεύτερο συμπέρασμα είναι η ανάδειξη του Βλ. Πούτιν σε κυρίαρχο του παιχνιδιού στον Συριακό εμφύλιο – και όχι μόνο, καθώς και η ταπεινωτική αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από την Συρία με την ρετσινιά του κυνικού προδότη των συμμάχων της. Τα αποτελέσματα της τρέχουσας Αμερικανικής πολιτικής θα είναι μακροπρόθεσμα και θα κριθούν με ασφάλεια μόνο με την πάροδο ικανού χρόνου. Πάντως όλοι οι σύμμαχοι της Αμερικής, ιδιαίτερα της γειτονιάς μας, νοιώθουν έντονα την ψυχρή εγκατάλειψη των Κούρδων με μια πικρή γεύση και δικαιολογημένες ανησυχίες για την ασφάλεια τους.<br /> <br /> Το τρίτο συμπέρασμα είναι ότι η, έστω και σχετική, Τουρκική «επιτυχία» έγινε με Ρωσικές πλάτες, όπως άλλωστε με γερές πλάτες (όχι όμως Ρωσικές) έγιναν όλες ανεξαιρέτως οι Τουρκικές «επιτυχίες» του τελευταίου αιώνα. Σίγουρα βέβαια δεν υλοποιήθηκε ο χάρτης που διαφήμιζε ο Ρ. Τ. Ερντογάν στο τέλος Σεπτεμβρίου 2019 στην Γ. Συνέλευση του ΟΗΕ, ούτε πρόκειται να στηθεί η Τουρκική σημαία μέσα σε 440 χιλιόμετρα εδάφους της Συρίας καθώς και σε πολλές Συριακές πόλεις όπως ονειρευόταν ο Ρ.Τ. Ερντογάν. Αντίθετα, υπάρχει ρητή δήλωση του ότι θα σεβαστεί την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας. Όλοι γνωρίζουμε πως το λέει, χωρίς να το εννοεί. Θα ανακαλύψει βέβαια όταν έρθει η ώρα, πως αυτά που έκανε η Τουρκία στην Κύπρο και στρογγυλοκάθεται για 45 ολόκληρα χρόνια σε ξένα χωράφια, δεν μπορεί να επαναληφθεί στην Συρία για τον απλούστατο λόγο πως οι ίδιοι ακριβώς που δεν θέλουν το Κουρδικό κράτος (Ρωσία, Περσία, Συρία) δεν αντέχουν ούτε σκέψη μακροπρόθεσμης παραμονής των Τούρκων σε Συριακό έδαφος! Όσο για το σχέδιο εγκατάστασης εκατομμυρίων Σύριων προσφύγων στις Κουρδικές περιοχές, διατρέχει άμεσο κίνδυνο να μετατραπεί σε όνειρο «θερινής νυκτός»!<br /> <br /> Το τέταρτο συμπέρασματης τρίτης Τουρκικής «επιχείρησης» στην Συρία είναι η απροθυμία χρησιμοποίησης τακτικού Τουρκικού στρατού. Η «επιχείρηση» στηρίχτηκε στις δολοφονικές και ανενόχλητες αεροπορικές επιδρομές σε Κουρδικές περιοχές, στην χρησιμοποίηση των βασιβουζούκων μισθοφόρων με τον φερετζέ των «Σύριων αντικαθεστωτικών ανταρτών» οι οποίοι εκτελούσαν το μακάβριο έργο τους σε ισοπεδωμένες πόλεις και χωριά, για να ακολουθήσουν εκ του ασφαλούς οι «θριαμβευτές» Τούρκοι στρατιώτες. Είναι χαρακτηριστικό ότι τρείς μόλις ημέρες μετά την έναρξη της Τουρκικής, δολοφονικής επιχείρησης στην Συρία ο Ρ. Τ. Ερντογάν ανακοίνωσε γεμάτος έπαρση και νέο – οθωμανική μεγαλομανία πως «ελέγχεται η πόλη Ρας Αλ Αιν» που βρίσκεται μέσα στην Συρία κοντά στα σύνορα με την Τουρκία. Βέβαια αργότερα αποδείχτηκε πως ο «έλεγχος» της πόλης εγκαταλείφτηκε από τους Κούρδους μαχητές μόνον όταν ανακοινώθηκε η εκεχειρία Τουρκίας – Αμερικής! Δηλαδή ούτε οι τυφλές αεροπορικές επιδρομές, ούτε οι εξοπλισμένοι σαν αστακοί βασιβουζούκοι, ούτε και η υποστήριξη του δεύτερου, μεγαλύτερου στρατού του ΝΑΤΟ μπόρεσαν να εξουδετερώσουν μια χούφτα Κούρδων μαχητών της πόλης Ρας Αλ Αιν, σε ελάχιστη απόσταση από τα Τουρκικά σύνορα!<br /> <br /> Το πέμπτο συμπέρασμα είναι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πέτυχε ένα ανεπανάληπτο κατόρθωμα: Δημιούργησε παντού εχθρούς! Από την Αμερική μέχρι την Αφρική και από την Ευρώπη μέχρι την Αυστραλία, με εξαίρεση τον Πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Ουρμπάν και την … Χαμάς! Η διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας από την Δύση (χαρακτηριστική η δήλωση Ρ. Τ. Ερντογάν (20/10/2019) σε φόρουμ τηλεοπτικού δικτύου «Μπορείτε να το πιστέψετε; Όλη η Δύση τάσσεται στο πλευρό των τρομοκρατών και μας επιτίθενται όλοι μαζί. Ανάμεσά τους οι χώρες του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. Όλοι τους») επεκτείνεται και στους σημερινούς άσπονδους «συμμάχους» της Τουρκίας!<br /> <br /> Το αναμφισβήτητο αυτό γεγονός αποτελεί ένα πολύ ισχυρό διπλωματικό όπλο που μπορεί να αξιοποιηθεί πολύ αποτελεσματικά απέναντι στους Τουρκικούς παραλογισμούς τόσο στην Κυπριακή ΑΟΖ και στην πολύχρονη κατοχή εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και στο Αιγαίο, στην Ελληνική Θράκη και σε όλα τα «μέτωπα» που ανοίγει συνεχώς η Τουρκική επιθετικότητα. Εκεί δηλαδή ακριβώς που θα μεταφερθεί σύντομα η έντονη Τουρκική δραστηριότητα, μετά την αναγκαστική ηρεμία που επιβάλλεται στο μέτωπο της Συρίας!<br /> <br /> Τέλος, υπάρχουν και κάποιοι που αποδίδουν «μεγάλες επιτυχίες» στον Ρ. Τ. Ερντογάν ή τον θεωρούν «μεγάλο ηγέτη που θα μείνει στην ιστορία» και διάφορα άλλα. Ας αναλογιστούν πως παρόμοιες «επιτυχίες» και ανάλογοι χαρακτηρισμοί αποδιδόταν πληθωρικά στον Αδόλφο Χίτλερ και σε πολλούς άλλους σαν κι΄ αυτόν. Όλοι όμως αυτοί «σημαδεύτηκαν» από ένα μοναδικό, κοινό χαρακτηριστικό: Τον πολύ βίαιο θάνατό τους…<br /> <br /> <b><i>*Νομικός, Συγγραφέας. Μέλος του International Hellenic Association (IHA) </i></b><br /> <br /> <div> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο «Γκρι καρδινάλιος», ο «Παπάρας» και ο «Μπουνταλάς» Οι τρεις πρωταγωνιστές στο πόλεμο της Συρίας.

Λεωνίδας Κουμάκης*  Είναι τραγικό, αλλά απόλυτα αληθινό: Η διεθνής πολιτική σκηνή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου μοιάζ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άνοιξε η «όρεξη» της Άγκυρας μετά την Συρία: «Η Ελλάδα να αναγνωρίσει την “τουρκική μειονότητα” στη Θράκη!»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj83TnAHU8oA8xUd9dIdj2SdSO_yGOuTZV-tKGQJv9Bp0YMjVp3MMRwuV_e478Hzp0hGjEpSE9Bi4ChCcrEDaqrhyf2DA7JkAg49mo28Pz0A6hh8Q9pOjeEYIn7JhGpNaCrwe81cpwnbCk/s1600/thraki.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="800" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj83TnAHU8oA8xUd9dIdj2SdSO_yGOuTZV-tKGQJv9Bp0YMjVp3MMRwuV_e478Hzp0hGjEpSE9Bi4ChCcrEDaqrhyf2DA7JkAg49mo28Pz0A6hh8Q9pOjeEYIn7JhGpNaCrwe81cpwnbCk/s640/thraki.jpeg" width="640" /></a></div> <br /> Άνοιξε η «όρεξη» των Τούρκων μετά την Συρία, καθώς μεγάλα ΜΜΕ της γειτονικής χώρας, τα οποία ελέγχονται όλα από τον Ερντογάν, θέτουν εκ νέου ζήτημα μειονότητας στη Θράκη!<br /> <br /> Οι Τούρκοι μετά την άκρως αμφιλεγόμενη έκθεση ύποπτης ΜΚΟ για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (MRG), ζητούν από την Αθήνα μέσω του τουρκικού τύπου να αναγνωριστεί ως “τουρκική” η μουσουλμανική μειονότητα στην Δυτική Θράκη, βάζοντας στο “κάδρο” των προκλητικών κινήσεων και απαιτήσεων της ξανά την χώρα μας με νέες διεκδικήσεις, εκτός από το Αιγαίο και την Κύπρο.<br /> <br /> Το τουρκικό προκλητικό δημοσίευμα αναφέρει ότι “ οργάνωση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στις 24 Οκτωβρίου με έκθεση της ζητά από την Ελλάδα να αναγνωρίσει την τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης.<br /> <br /> Η περιοχή της Δυτικής Θράκης στην Ελλάδα φιλοξενεί μια μουσουλμανική τουρκική μειονότητα περίπου 150.000 ανθρώπων.<br /> <br /> Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 24 Οκτωβρίου, η Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (MRG) ανέφερε: «Οι ελληνικές αρχές πρέπει να λάβουν άμεσα μέτρα για να αναγνωρίσουν την τουρκική μειονότητα στη Δυτική Θράκη και να άρουν όλα τα εμπόδια για την πλήρη θεσμοθέτηση των δικαιωμάτων τους. Η Ελλάδα με σειρά μέτρων δεν αναγνωρίζει την τουρκική μειονότητα εδώ και χρόνια”, αναφέρει η έκθεση.<br /> <br /> “Εκτιμάται ότι σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού της Δυτικής Θράκης είναι τουρκικής καταγωγής και μέχρι σήμερα στερούνται το δικαίωμα να αναγνωριστούν ως τέτοιοι«, δήλωσε ο Neil Clarke, επικεφαλής των νομικών προγραμμάτων της MRG στις Βρυξέλλες.<br /> <br /> Η Anna Alboth, συντονιστής του προγράμματος για τα ΜΜΕ, δήλωσε σε δημοσιογράφους ότι εργάστηκε για την έκθεση αυτή για περισσότερο από ένα χρόνο.<br /> <br /> «Κανείς δεν μιλάει για αυτό, αλλά είναι μία από τις σοβαρότερες παραβιάσεις των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση»,δήλωσε η Alboth, προσθέτοντας ότι η έκθεση δημοσιεύθηκε σε τρεις γλώσσες: Αγγλικά, Τουρκικά και Ελληνικά.<br /> <br /> Ο Ali Huseyinoglu, διδάκτωρ από το πανεπιστήμιο Trakya της Τουρκίας και γνωστός ανθέλληνας με ειδίκευση στην μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης, δήλωσε σε tweet του ότι η έκθεση είναι «μία από τις πιο ολοκληρωμένες εκθέσεις που έχουν γίνει ποτέ» σχετικά με τη μειονότητα.<br /> <br /> Πρόκειται σαφώς για έκθεση με άρωμα τουρκικής προπαγάνδας, στην οποία πιθανότατα έχουν βάλει το χέρι τους οι τουρκικές αρχές παντοιοτρόπως.<br /> <br /> Η ουσία είναι ότι η Τουρκία εντείνει αυτό που αναφέρεται εδώ και καιρό περί ‘υβριδικού πολέμου” κατά της Ελλάδος με όλα τα μέσα, θέτοντας συνεχώς νέα θέματα και προβλήματα στην εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση, καθώς η ίδια καταπατά ένα σωρό νόμους του διεθνούς δικαίου, ενώ πριν μερικές ημέρες στην Συρία ο τουρκικός στρατός διέπραξε εγκλήματα πολέμου κατά των αμάχων Κούρδων, για τα οποία θα καταδικαστούν οι τουρκικές αρχές από τα διεθνή δικαστήρια.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Άνοιξε η «όρεξη» της Άγκυρας μετά την Συρία: «Η Ελλάδα να αναγνωρίσει την “τουρκική μειονότητα” στη Θράκη!»

Άνοιξε η «όρεξη» των Τούρκων μετά την Συρία, καθώς μεγάλα ΜΜΕ της γειτονικής χώρας, τα οποία ελέγχονται όλα από τον Ερντογάν, θέτουν εκ ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Δίκαιο της Θάλασσας και η βύθιση του γεωτρύπανου: Τι θα μπορούσε να κάνει η Κύπρος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRqrXgTXP6d4E-oVbhC5R0wqABBjpb_vsu7P0PbQCVsg_5vmCfQftLzQF5JoDcUYAVq-vUw-HKUB92a12oDkStslrUZTNr8Vz439N7j5Kr7W8kyuZoFtoH2pYTeCvlKSE248N0YU51o1U/s1600/karyoths-aoz-ellada-kypros.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRqrXgTXP6d4E-oVbhC5R0wqABBjpb_vsu7P0PbQCVsg_5vmCfQftLzQF5JoDcUYAVq-vUw-HKUB92a12oDkStslrUZTNr8Vz439N7j5Kr7W8kyuZoFtoH2pYTeCvlKSE248N0YU51o1U/s640/karyoths-aoz-ellada-kypros.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ <div> Ο Κύπριος νομικός Κύπρος Χρυσοστομίδης σε ένα πρόσφατο άρθρο του στα αγγλικά με τίτλο «Turkey’s EEZ incursion an ‘act of aggression’ punishable by the ICC»,υποστηρίζει ότι: «Σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης του Montego Bay για το Δίκαιο της Θάλασσας και που οριοθετείται μεταξύ της Δημοκρατίας και των γειτονικών χωρών, η εισβολή από την Τουρκία, η είσοδός της και η διάνοιξη της στην ΑΟΖ της Κύπρου είναι μια «επιθετική πράξη» σύμφωνα με τον ορισμό των Ηνωμένων Εθνών και το καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ).»</div> <div> <br /></div> <div>  Αυτή η αντίληψη είναι εσφαλμένη, διότι η UNCLOS μεριμνά γι’ αυτές τις επιθετικές πράξεις της Τουρκίας. Το Άρθρο 73 της UNCLOS δεν περιλαμβάνει μεν τη βύθιση αλιευτικών σκαφών άλλων κρατών που παραβιάζουν την ΑΟΖ ενός παράκτιου κράτους, αλλά αυτό το άρθρο έχει παραβιαστεί από πολλά κράτη όπως η ΗΠΑ, η Ρωσία, η Ιαπωνία, που δεν διστάζουν να βυθίσουν τα αλειυτικά σκάφη άλλων κρατών που παραβιάζουν την ΑΟΖ τους.</div> <div> <br /></div> <div>  Έτσι η βύθιση αλιευτικών σκαφών και η σύλληψη αλιέων αποτελεί συνήθη πρακτική και έχει δημιουργήσει πλέον ένα σημαντικό προηγούμενο (precedent). </div> <div> <br /></div> <div> Άρθρο 73 Εφαρμογή νόμων και κανονισμών του παράκτιου κράτους </div> <div> <ul> <li>Τα παράκτιο κράτος δύναται, κατά την άσκηση των κυριαρχικών του δικαιωμάτων, να ερευνά, να εκμεταλλεύεται, να διατηρεί και να διαχειρίζεται τους ζώντες πόρους στην αποκλειστική οικονομική ζώνη, να λαμβάνει τέτοια μέτρα, συμπεριλαμβανομένων του ελέγχου των εγγράφων του πλοίου, επιθεώρησης, σύλληψης και κίνησης της δικαστικής διαδικασίας, όπως αυτό κρίνεται αναγκαίο για την διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τους νόμους και τους κανονισμούς που υιοθετήθηκαν από αυτό σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση.</li> </ul> <ul> <li>Τα συλλαμβανόμενα πλοία και τα πληρώματά τους θα απελευθερώνονται αμέσως με την κατάθεση εύλογης εγγύησης. Οι ποινές που προβλέπει το παράκτιο κράτος για παραβίαση των νόμων και κανονισμών περί αλιείας στην αποκλειστική οικονομική του ζώνη δεν μπορούν να συμπεριλάβουν την φυλάκιση, εφόσον ελλείπουν αντίθετες συμφωνίες των ενδιαφερομένων κρατών, ή οποιασδήποτε άλλης μορφής σωματική τιμωρία. </li> </ul> </div> <div> Στις περιπτώσεις σύλληψης ή κατακράτησης ξένων πλοίων το παράκτιο κράτος ειδοποιεί αμέσως το κράτος της σημαίας του πλοίου, μέσω της κατάλληλης οδού, για τα μέτρα που ελήφθησαν και για τις ποινές που επιβλήθηκαν στη συνέχεια. Επομένως, μπορούμε, λογικά να υποθέσουμε ότι οι παραβιάσεις της κλοπής αλιείας ή κλοπής υδρογονανθράκων είναι παρόμοιες. Αυτό ακριβώς αναφέρει το Άρθρο 81 της UNCLOS.</div> <div> <br /></div> <div> Άρθρο 81 Γεωτρήσεις στην υφαλοκρηπίδα </div> <div> <br /></div> <div> Το παράκτιο κράτος έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπει και να ρυθμίζει τις γεωτρήσεις στην υφαλοκρηπίδα για όλους τους σκοπούς. ‘Ετσι μπορούμε να ισχυριστούμε ότι εάν ένα γεωτρύπανο ενός κράτους εισέλθει στην ΑΟΖ ενός άλλου κράτους ψάχνοντας για υδρογονάνθρακες, θα βυθιστεί σε 10 δευτερόλεπτα, όπως ακριβώς βυθίζονται τα αλειευτικά σκάφη. .</div> <div> <br /></div> <div>  Επομένως η εισβολή από την Τουρκία με γεωτρύπανο στην ΑΟΖ της Κύπρου θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί, όπως θα αντιμετωπίζετο απο κάθε άλλο κράτος. Δυστυχώς η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι σε θέση να αντιπετωπίσει την Τουρκία όπως θα έκαναν οι Αμερικανοί, οι Ρώσοι και οι Ιάπωνες. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) είναι το όργανο που θα μπορούσε να βοηθήσει την Κύπρο σε αυτή την περίπτωση.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Το Δίκαιο της Θάλασσας και η βύθιση του γεωτρύπανου: Τι θα μπορούσε να κάνει η Κύπρος

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ  Ο Κύπριος νομικός Κύπρος Χρυσοστομίδης σε ένα πρόσφατο άρθρο του στα αγγλικά με τίτλο «Turkey’s EEZ incursion an ‘a...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ρ.Τ. Ερντογάν πέτυχε στη Συρία… εμείς συνεχίζουμε να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZ_evIsI5-7R8RvXPPfApO_zl7-yirEvWGGLMU9JOq_dZPqncRM7UNy8R2S-BZfSEtvZVERI_KP2ekGGwB0mQ6trFLV4prkaR3kawb6sGIAcZcBZodbPGDFFuDLDeUJpO3U8Ot8zq8PlI/s1600/mitsotakis-erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZ_evIsI5-7R8RvXPPfApO_zl7-yirEvWGGLMU9JOq_dZPqncRM7UNy8R2S-BZfSEtvZVERI_KP2ekGGwB0mQ6trFLV4prkaR3kawb6sGIAcZcBZodbPGDFFuDLDeUJpO3U8Ot8zq8PlI/s640/mitsotakis-erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Οι τελευταίες εξελίξεις στη Συρία θα πρέπει να αξιολογηθούν πολύ σοβαρά από την ελληνική πλευρά και να κατανοηθούν στην πλήρη διάσταση τους. Απαλλαγμένοι από τα φοβικά μας σύνδρομα (σε σχέση με την Τουρκία) και την αφ’ υψηλού -κατά βάση θεωρητική και ακαδημαϊκή- προσέγγιση που διέπει την εξωτερική πολιτική μας, θα πρέπει να διαπιστώσουμε ότι ο Ερντογάν αποκομίζει κέρδη στη Συρία. <br /> <br /> Είναι εύκολα αντιληπτό, ότι το μείζον κέρδος του Ερντογάν είναι η διάλυση της άτυπης κουρδικής κρατικής οντότητας στη Βόρεια Συρία που σταθεροποιήθηκε με την υποστήριξη των ΗΠΑ εν μέσω συριακού εμφυλίου, ως αντάλλαγμα για την καθοριστική συμμετοχή των Κούρδων στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους. <br /> <br /> Με αυτόν τον τρόπο ο Ερντογάν «απαλλάσσεται» από τον κίνδυνο που εξ ορισμού δημιουργεί για την εδαφική ακεραιότητα της Τουρκίας η ύπαρξη μίας κουρδικής οιωνεί κρατικής οντότητας, η οποία με την πάροδο του χρόνου θα αποκτούσε συνεχώς μεγαλύτερη υπόσταση και χαρακτηριστικά κουρδικού κράτους. <br /> <br /> Μια τέτοια οντότητα θα αποτελούσε πόλο έλξης για τους γειτονικούς κουρδικούς πληθυσμούς που ζουν σε εδαφική συνέχεια, αλλά εντός των συνόρων των άλλων τριών χωρών της περιοχής, της Τουρκίας, του Ιράκ και του Ιράν.. <br /> <br /> Δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν το τουρκικό κέρδος προέκυψε / υποβοηθήθηκε από την ακατανόητη, ανερμάτιστη, κοντόφθαλμη και ουσιαστικά βλακώδη προσωπική πολιτική του προέδρου των ΗΠΑ, η οποία ουσιαστικά παρέδωσε αμαχητί την ευρύτερη περιοχή στην επιρροή της Ρωσική Ομοσπονδίας. Ούτε ότι η παροιμιώδης αδράνεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ουσιαστικά έδωσε σιωπηλό πράσινο φως στην Τουρκία. <br /> <br /> Άλλο κέρδος που αποκόμισε ο Ερντογάν είναι ότι πλέον η Τουρκία νομιμοποιεί την παρουσία της στη Βόρεια Συρία και φυσικά αποκτά αυξημένο ρόλο στις μελλοντικές εξελίξεις στην περιοχή. <br /> <br /> Τρίτο κέρδος για τον Ερντογάν είναι ότι απέδειξε στο εσωτερικό της χώρας του, ότι η Τουρκία πλέον στέκεται ως ίσος απέναντι στις δύο μεγάλες δυνάμεις, τις ΗΠΑ και τη Ρωσική Ομοσπονδία. Διαφωνεί χωρίς να διστάσει, διαπραγματεύεται και τελικά καταφέρνει να υλοποιήσει τις στοχεύσεις του έστω και αν δεν επιτυγχάνει το μέγιστο, αγνοώντας επιδεκτικά τη διεθνή αντίδραση και μένοντας ανεπηρέαστος από τις -γελοίες μεν, αλλά παρά ταύτα- κυρώσεις. <br /> <br /> Τέταρτο, επιβεβαιώνεται για μία ακόμη φορά ότι η Τουρκία συνεχίζει να παραμένει εξαιρετικά υψηλής αξίας γεωστρατηγικό έπαθλο. Οι ΗΠΑ και η Δύση γενικότερα θεωρούν αδιανόητη την αποχώρηση ή εκδίωξη της από το δυτικό στρατόπεδο και για αυτό δεν διστάζουν να «κλείνουν τα μάτια» και κατ’ ουσία, αφού δεν παρεμποδίζουν, να ενθαρρύνουν διά της απραξίας τους αβάσιμους από πλευράς διεθνούς δικαίου, τυχοδιωκτισμούς της. <br /> <br /> Θα ήταν ο απόλυτος στρουθοκαμηλισμός αν στην Ελλάδα αρχίσουμε να αναζητούμε «δικαιολογίες» για να επιχειρηματολογήσουμε περί τουρκικής αποτυχίας ή μερικής επιτυχίας. Αντίθετα, οι πάντες οφείλουμε να επεξεργαζόμαστε το σενάριο όπου ο Ερντογάν σε κατάσταση αποθράσυνσης και πίστη στις δυνατότητές του, αποφασίσει την ενεργότερη εφαρμογή παρομοίων μεθόδων για να πλήξει τα ζωτικά εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. <br /> <br /> Αν το ελληνικό πολιτικό και στρατιωτικό οικοδόμημα αναμένει την αντίδραση των ΗΠΑ ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης να λειτουργήσει ως ανάχωμα στον τουρκικό τυχοδιωκτισμό, μάλλον πλανώνται… πλάνην οικτρά. <br /> <br /> Ακόμα κι αν ο ισχυρισμός αυτός αποδειχθεί στο τέλος λανθασμένος, αυτό θα γίνει επειδή η Ελλάδα σχεδιάζει την αντίδρασή της με την υπόθεση ότι η όποια συνδρομή θα είναι… συμβολική και για την “τιμή των όπλων”. Χωρίς ουσίας όμως… <br /> <br /> Οι Τούρκοι θα μας «σαρώσουν» και θα καταλήξουμε σε έναν συμβιβασμό που απλώς θα επικυρώσει τον ακρωτηριασμό των ζωτικών συμφερόντων μας ή στη χειρότερη περίπτωση ακόμη και της ακεραιότητας της χώρας μας. <br /> <br /> Εκτός αν το ελληνικό πολιτικό και στρατιωτικό οικοδόμημα θεωρήσει την υπαγωγή περιοχών ή/και ζωτικών συμφερόντων μας σε διεθνή έλεγχο / διαχείριση (κάτι ανάλογο των κοινών περιπολιών Τουρκίας – Ρωσίας στη Βόρεια Συρία) ως -ένα ακόμα- μοναδικό επίτευγμα της εξωτερικής μας πολιτικής. <br /> <br /> Όπως για παράδειγμα, οι εμπνευστές της Συμφωνίας των Πρεσπών με τη γειτονική χώρα για την ονομασία, που τώρα κινδυνολογούν για την τυχόν αποχώρηση του Ζάεφ από την πρωθυπουργία και ζητούσαν από την Ελλάδα να συγκρουστεί με τη μοναδική χώρα που δείχνει προς το παρόν απροθυμία προσαρμογής στη βούληση της Τουρκίας! <br /> <br /> Λες και η τήρηση μίας διεθνούς συμφωνίας σε βάθος χρόνου εξαρτάται από την πολιτική διαδρομή των αφελών (;) που παριστάνουν τους Ταλεϊράνδους, οι οποίοι πρωτοστάτησαν στην κατάρτισή της. Αντί το ζητούμενο να είναι η διασφάλιση έστω αυτών των λίγων που πέτυχε η ελληνική διπλωματία… <br /> <br /> Ακόμη και σήμερα δεν είναι αργά να διαγνώσουμε την κατάσταση όπως πραγματικά είναι και να αρχίσουμε να λαμβάνουμε τα μέτρα μας. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι όμως να γίνει πλήρως κατανοητό, ότι αν δεν προσπαθούμε να καθορίσουμε εμείς τις εξελίξεις και περιμένουμε την παρέμβαση τρίτων παραγόντων για να μας διασώσουν… απλώς χάσαμε. “Από τα αποδυτήρια”. <br /> <br /> Αν πάλι ως κράτος και κοινωνία δεν θέλουμε να αναλάβουμε τα κόστη και τους κινδύνους που συνεπάγεται η υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, ας το δηλώσουμε επίσημα και ας επιδιώξουμε κάποια συμφωνία υπό την πατρωνία διεθνών παραγόντων… <br /> <br /> Ας το κάνουμε αυτό όχι μόνο για αν σταματήσουμε να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, αλλά και για να σταματήσουμε τουλάχιστον να καταναλώνουμε οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους για να υπονομεύουμε συντηρώντας πλημμελέστατα την αποτρεπτική μας ικανότητα.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Ρ.Τ. Ερντογάν πέτυχε στη Συρία… εμείς συνεχίζουμε να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας

Οι τελευταίες εξελίξεις στη Συρία θα πρέπει να αξιολογηθούν πολύ σοβαρά από την ελληνική πλευρά και να κατανοηθούν στην πλήρη διάσταση το...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Σότσι και η στρατηγική ομηρία της Τουρκίας από τη Ρωσία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhywsDG7VHVfi9UshRFRq5P8-MKv27cz02_MqhSPc5d-JcKP5SLGqnGmEYG23mI_NxzxXt-OdQmjY3W3gMFhw1O7fOleqVPBSZgIdTHYzA_xObje_-tL0fYJzYhJA8pQ2Pblx06a3_6FW8/s1600/poutin+erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhywsDG7VHVfi9UshRFRq5P8-MKv27cz02_MqhSPc5d-JcKP5SLGqnGmEYG23mI_NxzxXt-OdQmjY3W3gMFhw1O7fOleqVPBSZgIdTHYzA_xObje_-tL0fYJzYhJA8pQ2Pblx06a3_6FW8/s640/poutin+erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Αλέξανδρου Δρίβα* </b><br /> Τελικά ο Ρώσος ηγέτης είναι ο μεγάλος κερδισμένος της δεκαετίας. Μέσα σε αυτήν τη δεκαετία, η Ε.Ε έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδα μέσα από κρίσεις που την ταλάνισαν αλλά και ακόμη την ταλανίζουν. Οι ΗΠΑ θεώρησαν πως η κρίση στην Ουκρανία θα φέρει εσωστρέφεια στη Ρωσία και αιμορραγώντας στο μαλακό της υπογάστριο θα ακυρώσει τις προσπάθειές της περιφερειακό και παγκόσμιο ρόλο. Η Ρωσία όχι μόνο προσάρτησε την Κριμαία, αλλά και ''κατέβασε'' νοτιότερα τη ζώνη ασφαλείας των συμφερόντων της, στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία ήταν για τον Πούτιν η ''νέα Ουκρανία''όσον αφορά τη γεωπολιτική αξία της. Το οτι η Τουρκία είναι πυλώνας των ανατολικών ''συνόρων'' του ΝΑΤΟ, την καθιστά πολύ σημαντική για τη Ρωσία η οποία κατάφερε να αποσυντονίσει και το ΝΑΤΟ (μετά από την Ε.Ε την οποία την ''έδεσε'' με την ενεργειακή της διπλωματία). Η τελευταία εξέλιξη, αφορά την Συμφωνία της Ρωσίας με την Τουρκία στο Σότσι για την Συρία. Αυτή η συμφωνία συνιστά μια ιστορική συμφωνία, όχι γιατί βάζει ακόμη ένα πενθήμερο τέλος στο δραματικό σήριαλ της Συρίας, αλλά γιατί αλλάζει τα γεωπολιτικά δεδομένα της περιοχής μας. <br /> <br /> Ολοκληρώνεται η στρατηγική ομηρία της Τουρκίας από τη Μόσχα και με τη βούλα <br /> <br /> Το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν στις 15 και 16 Ιουλίου 2016, αρκούσε για τη Ρωσία ώστε να κερδίσει πολλά περισσότερα από μια στρατιωτική απάντηση στην κατάρριψη του Su-24 από τουρκικές δυνάμεις που έγινε το Νοέμβρη του 2015. Η Ρωσία εμφανίστηκε ως η μοναδική δύναμη που μπορεί να προστατεύσει την Τουρκία η οποία δια στόματος Ερντογάν, θεώρησε την Αμερική ως υπεύθυνη γι΄αυτήν την απόπειρα πραξικοπήματος. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, οι ρωσοτουρκικές σχέσεις ακολούθησαν στρατηγικό μονοπάτι. Το καλοκαίρι του 2017 ανακοινώθηκε η αγορά του αιώνα (με κριτήριο τις σφαίρες επιρροής) από την Τουρκία η οποία αγόρασε ρωσικούς S-400. <br /> <br /> Στο θέατρο επιχειρήσεων της Συρίας, η Ρωσία από το 2015 είναι ο πιο σημαντικός παίκτης και εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον τις τουρκικές ανησυχίες για τους Κούρδους του βορείου τμήματος της Συρίας, ώστε να ελέγχει ακόμη μεγαλύτερο μέρος της. Ανάγκασε την Τουρκία να αποδεχτεί τον Άσαντ. Στο Σότσι, ολοκληρώθηκε η στρατηγική ομηρία της Τουρκίας από τη Μόσχα και η Άγκυρα απομακρύνθηκε μια και καλή από τη Δύση. Γιατί όμως δεν είναι απλά ένας ακόμη τακτικισμός; Τι τόσο σημαντικό προέκυψε στο Σότσι; <br /> <br /> Η Ρωσία που ελέγχει Τουρκία, Συρία και τελικά, Ιράν <br /> <br /> Πολύς λόγος γίνεται στη χώρα μας για να δοθούν απαντήσεις σχετικά με το τι κέρδισε η Τουρκία. Μάλλον έναν καινούριο γεωστρατηγικό εργοδότη. Η Τουρκία υπήρξε για καιρό ο ''φύλακας'' της Δύσης για τις περιοχές του Καυκάσου, της Κεντρικής Ασίας και της Εγγύς Ανατολής. Η Τουρκία προσπάθησε να φύγει από το ρόλο του Διγενή Ακρίτα και να προβάλλει ως περιφερειακή δύναμη μιας τεράστιας περιοχής, αναβιώνοντας το όραμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Γρήγορα αντιλήφθηκε πως δεν έχει τα μέσα για να πραγματοποιήσει κάτι τέτοιο. Το 2016 όπου και προ΄σεγγισε στρατηγικά τη Ρωσία, το νεο-οθωμανικό όραμα απέκτησε την ταφόπλακά του. Η έσχατη επιλογή της Τουρκίας ήταν να συνεργαστεί με τη Ρωσία και με το Ιράν.<br /> <br /> Η αποχώρηση των ΗΠΑ από την περιοχή είναι πιθανό προσωρινή. Όμως ήταν αρκετή για να διαμορφώσει μια νέα τάξη πραγμάτων στη Μέση Ανατολή. Η Ρωσία κατάφερε όχι μόνο να διατηρήσει ακέραια τα συμφέροντά της στην Ουκρανία που της εξασφάλιζε την έξοδο στη Μαύρη Θάλασσα και στη Μεσόγειο. Η διατήρηση της ακεραιότητας του μαλακού της υπογαστρίου, οδήγησε στην ανάγκη τη Μόσχα, να σπεύσει να ενισχύσει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή. Η διατήρηση του Άσαντ στην εξουσία φέρνει χαμόγελα στην Τεχεράνη και πλέον και στην Τουρκία. <br /> <br /> Ακόμη και οι Κούρδοι είδαν πως η Ρωσία είναι η μόνη δύναμη που εγγυήθηκε τελικά την ασφάλειά τους στις πόλεις-κρηπιδώματα Μανμπίτζ και Κομπάνι. Η Ρωσία πετυχαίνει προσώρας, το ακατόρθωτο για τη Μέση Ανατολή. Να έχει κερδίσει παντού. Να μπορεί να δώσει μια εσωτερικών πολιτικών λόγων νίκη στον Ερντογάν με κοινές περιπολίες στην περιοχή στην οποία εισέβαλε η Τουρκία. Ταυτόχρονα, να εξασφαλίσει οτι κανείς, στην επόμενη μέρα της Συρίας, δε θα έχει στρατιωτική παρουσία σε αυτήν. Οι ''κοινές περιπολίες'' σημαίνουν πως η Ρωσία παίρνει ''τόκους'' από επιχειρήσεις της Τουρκίας και ουσιαστικά -λόγω ισχύος- η Ρωσία ελέγχει κάθε περιπολία. Ένα ακόμη πενθήμερο παύσης πυρός εξασφαλίστηκε και κάθε άλλο παρά στεναχωρεί αυτό την Τουρκία. Οι Τούρκοι αντιμετώπισαν δυσκολίες και έτσι κι αλλιώς, η Τουρκία δεν προχωρά ποτέ αν δεν έχει το πράσινο φως από το ''αφεντικό της'' το οποίο πλέον, είναι η Ρωσία. Η Τουρκία κατάφερε να αναβάλλει την κουρδική υπόθεση ή ακόμη καλύτερα, να την παραχωρήσει αναγκαστικά στη Ρωσία η οποία αν δει ότι η Τουρκία δε σέβεται τα συμφέροντα της Μόσχας, θα ενεργοποιήσει τους διαύλους της με τους Κούρδους. Οι Κούρδοι αναγκαστικά, θα εμπιστεύονται μόνο τους Ρώσους. Τελικά ο Πούτιν κατήγε μια σπουδαία νίκη τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε διπλωματικό επίπεδο. Εδώ που έφτασε η Τουρκία, δεν μπορεί να αλλάξει πορεία καθώς θέματα που αγγίζουν την εδαφική της ακεραιότητα, επιδαψιλεύονται από τη Μόσχα. Το ίδιο ισχύει και για το Ιράν. Αν θέλει να κρατήσει ζωντανό τον σιιτικό διάδρομο, οφείλει να υπακούει τις ρωσικές εντολές. Ο Πούτιν θα μπορεί να εξισορροπεί Ιράν, Συρία και Τουρκία. <br /> <br /> Το Σότσι αποτελεί μια ήττα της πολιτικής Τραμπ <br /> <br /> Οι ΗΠΑ ζημιώθηκαν πολλαπλώς από την πολιτική Τραμπ στη Συρία. Συνήθως τα κράτη ζημιώνονται όταν εκτονώνουν μια εσωτερική πολιτική κρίση στο εξωτερικό. Οι ΗΠΑ αυτή τη στιγμή δε χάνουν μόνο τη Συρία. Χάνουν την αξιοπιστία τους παγκοσμίως. Τα κράτη που συνιστούν τις τρεις από τις πέντε κατηγορίες κρατών, (μικρο-κράτη, (microstates) μικρά κράτη, μεσαίες δυνάμεις, μεγάλες δυνάμεις, υπερδυνάμεις) αναζητούν ασφάλεια από τις υπερδυνάμεις. Τέτοια κράτη της Κεντρικής Ασίας, της Μέσης Ανατολής, ακόμη και της Ανατολικής Ευρώπης, παρατηρούν τις δυναμικές και εύστοχες κινήσεις της Ρωσίας. Παρατηρούν επίσης και τον Αμερικανό πρόεδρο ο οποίος σε τίποτε δε θυμίζει τους προκατόχους του. Μένει να δούμε τι θα κάνει η τοπική δύναμη της Μέσης Ανατολής, που είναι το Ισράηλ το οποίο έχει επενδύσει πολιτικά στους Κούρδους. Στην εξίσωση, Ισραήλ, Ιράν, Συρίας, Τουρκίας, η Ρωσία δύσκολα θα μπορέσει να γίνει καταλύτης. Αν τα καταφέρει, τότε για πρώτη φορά θα μπορούμε να μιλάμε για μια νέα Μέση Ανατολή. Προς το παρόν, πολλά θέματα θα ανοίξουν για την πρόσδεση της Τουρκίας στο ρωσικό άρμα. Συζητήσεις υπαρξιακές του ΝΑΤΟ. Θέματα που αγγίζουν ακόμη και ειδικές σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ε.Ε, σχέσεις Ε.Ε και Ρωσίας και βέβαια, σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας και ΗΠΑ-Τουρκίας. Ακόμη και ζητήματα για τις πυρηνικές φιλοδοξίες Άγκυρας οι οποίες βέβαια δε συμφέρουν ούτε τη Μόσχα. Όλα όμως θα φανούν. <br /> <br /> Οι Τούρκοι θα πουλήσουν ως ''νίκη'' το ό,τι έγινε στη Συρία. Στην πραγματικότητα, αυτό που έγινε ήταν ότι εκμεταλλεύτηκαν άψογα την εσωτερική πολιτική κρίση των ΗΠΑ. Το Κουρδικό πρόβλημα της Τουρκίας, δεν έπαψε να υπάρχει. Σε Ελλάδα και Κύπρο, οφείλουμε να είμαστε πολύ προσεκτικοί γιατί ο εθνικισμός στην Τουρκία θα αγγίξει το ζενίθ του αν και είναι αρκετά δύσκολο η πολιτική του κατευνασμού, (που πλέον δεν ασκείται μόνο από Αθήνα και Λευκωσία αλλά από το σύνολο της Δύσης, πλην ίσως της Γαλλίας) να συνεχιστεί καθώς κινδυνεύουν κολοσσιαία δυτικά συμφέροντα. Παρόλα αυτά, από μια Δύση στην οποία οι ηγέτες παίρνουν καταστροφικές αποφάσεις σχετικά με την εξωτερική πολιτική, όλα είναι πιθανά. Το νόημα της στρατηγικής άλλωστε έχει στο βάθος της τη μοναξιά. Προετοιμαζόμαστε για το χειρότερο για να μπορούμε να ελπίζουμε στο καλύτερο. <br /> <br /> <b><i>* Ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι PhD Cand. στις Ελληνοαμερικανικές Σχέσεις.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Σότσι και η στρατηγική ομηρία της Τουρκίας από τη Ρωσία

Του Αλέξανδρου Δρίβα* Τελικά ο Ρώσος ηγέτης είναι ο μεγάλος κερδισμένος της δεκαετίας. Μέσα σε αυτήν τη δεκαετία, η Ε.Ε έχει οδηγηθεί σε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Να ξεχάσουμε όσα ξέραμε για τις ισορροπίες στη γειτονιά μας»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaAtyC715C_VHBKDmaaoSKK8PpCPR0fibA_YEZXo8tkcdz0weBDzm2WPlIgcj_wjrcuQodpBbXDekkScGVIVIkfRd-0bkxPaiXOkedR_DRFQXS8Tu_YN28Gd8rOYeIaRZQ7YSRJtu8Npc/s1600/east_medi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="486" data-original-width="863" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaAtyC715C_VHBKDmaaoSKK8PpCPR0fibA_YEZXo8tkcdz0weBDzm2WPlIgcj_wjrcuQodpBbXDekkScGVIVIkfRd-0bkxPaiXOkedR_DRFQXS8Tu_YN28Gd8rOYeIaRZQ7YSRJtu8Npc/s640/east_medi.jpg" width="640" /></a></div> <b><br /></b> <b>Άγγελος Συρίγος</b><br /> Οι ανατροπές στη γειτονιά μας είναι πρωτοφανείς και οι γεωπολιτικές εξελίξεις καθιστούν αναγκαία την εγρήγορση αλλά εμείς συμπεριφερόμαστε σαν όλα αυτά να συμβαίνουν πολύ μακριά, κάπου μεταξύ Ολλανδίας, Δανίας και Λουξεμβούργου, δηλώνει στο liberal.gr ο Άγγελος Συρίγος, προσθέτοντας ότι ο Ερντογάν θα κλιμακώνει σταδιακά και την ένταση στην ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> «Δίπλα μας γίνονται κοσμογονικές αλλαγές, και εμείς ασχολούμαστε εδώ και τέσσερις ημέρες με το Τζόκερ», αναφέρει χαρακτηριστικά ο βουλευτής Α' Αθηνών της ΝΔ κάνοντας λόγο για κοινωνική αφασία, παρ' ότι όσα συμβαίνουν μας αφορούν άμεσα.<br /> <br /> «Οι Ρώσοι ως απόλυτος κυρίαρχος μοιράζουν πλέον την τράπουλα στη Μέση Ανατολή, οι ΗΠΑ αποχωρούν έχοντας χάσει εντελώς την αξιοπιστία τους, κάτι που έχει να συμβεί από την κρίση του Σουέζ το 1956, οι Τούρκοι μπορεί να μην πήραν όσα ήθελαν, ωστόσο παζάρεψαν και με τους δύο μεγάλους, και παίζουν ως περιφερειακή δύναμη, όσο για την Ευρώπη δεν την ενδιαφέρει τίποτα άλλο παρά μόνο να μην μπλέξει με ένα νέο μεταναστευτικό και προσφυγικό ρεύμα», επισημαίνει ο καθηγητής του Παντείου.<br /> <br /> Ερωτηθείς πως βλέπει τη θέση της Ελλάδας μέσα σε όλ' αυτά, απαντά ότι ο σχεδιασμός της Τουρκίας στη Συρία ήταν και είναι ανεξάρτητος των σχεδίων της για την Ανατολική Μεσόγειο, και ότι όσο περνούν οι μήνες, ο Ερντογάν θα κλιμακώνει τις προκλητικές του ενέργειες, προκειμένου να διακόψει εντελώς την προσπάθεια της Κύπρου για ανεύρεση νέων ενεργειακών πόρων.<br /> <br /> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη:<br /> <br /> <i>- Είναι προφανές ότι απόλυτοι κυρίαρχοι στη Συρία είναι πλέον οι Ρώσοι, και ότι αυτοί μοιράζουν την τράπουλα. Τι πήρε τελικά η Τουρκία από την συμφωνία Πούτιν-Ερντογάν;</i><br /> <br /> Για να καταλάβουμε τι κέρδισε και τι έχασε η Τουρκία πρέπει να δούμε ποιος ήταν ο αρχικός της στόχος. Ήθελε να καταλάβει μια περιοχή κατά μήκος των τουρκοσυριακών συνόρων, μήκους 440 χλμ και πλάτους 30 χλμ. Απ' όλη αυτή την περιοχή, κατέλαβε μια ζώνη περίπου 100 χλμ, με βάθος 32 χλμ, κατά βάση ερημική, που περιλαμβάνει δύο κωμοπόλεις, τις Τελ Αμπιάντ και Ρας Αλ Αιν, συν καμιά δεκαριά χωριά.<br /> <br /> Επομένως, δεν έχει πολύ μεγάλη στρατηγική σημασία, εκτός από το γεγονός ότι κατάφερε και έφτασε στον βασικό αυτοκινητόδρομο Μ4, που διατρέχει την περιοχή, άρα περιορίζει τις κινήσεις όλων των άλλων. Όταν μπήκαν στο παιχνίδι οι Σύροι του Ασαντ, η Τουρκία έχασε την δυνατότητα συνέχισης του πολέμου, καθώς θα έπρεπε να συγκρουστεί μαζί τους. Σε μια πρώτη φάση, η συμφωνία εκεχειρίας με τις ΗΠΑ που αφορούσε την ζώνη των 100 χλμ, την οποία κατείχε ήδη η Τουρκία, της έδωσε μια ευπρόσωπη διέξοδο στο αδιέξοδο.<br /> <br /> Στην προχθεσινή συνάντηση του Σότσι, Πούτιν και Ερντογάν μίλησαν για όλη την υπόλοιπη περιοχή. Σύμφωνα με αυτήν, το στάτους κβο στην ζώνη που κατέλαβε η Τουρκία, γίνεται προς το παρόν τουλάχιστον, αποδεκτό. Από εκεί και πέρα, οι δύο ηγέτες, συμφώνησαν να απομακρυνθούν οι κουρδικές πολιτοφυλακές μαζί με τα όπλα τους σε μια ακρίνα 30 χλμ από τα τουρκοσυριακά σύνορα, σε όλη την υπόλοιπη περιοχή.<br /> <br /> <i>- Άρα, μπορεί να πει κανείς ότι ο Ερντογάν πέτυχε τον αρχικό του σκοπό, που ήταν να πάψουν να υφίστανται αυτόνομες κουρδικές περιοχές στη Β.Συρία, σωστά;</i><br /> <br /> Εν μέρει ναι. Αλλά η συμφωνία Πούτιν-Ερντογάν δεν λέει ότι οι κουρδικές πολιτοφυλακές του YPG εξαφανίζονται, απλά μεταφέρονται σε περιοχές, πέραν των 30 χλμ. Δηλαδή σε περιοχές ελεγχόμενες από τον Ασαντ, που σημειωτέον δεν έχει την δυνατότητα να ελέγξει με το στρατό του όλες αυτές τις περιοχές.<br /> <br /> Εδώ έχουμε ένα μεγάλο "άγνωστο Χ": Με ποιο τρόπο ο Άσαντ θα ελέγξει στρατιωτικά αυτές τις περιοχές ; Τούτο σημαίνει ότι αν τελικά συνεργαστεί με τους Κούρδους, τότε οι τελευταίοι θα διατηρήσουν ένα βαθμό αυτονομίας. Απλά αυτό ακόμη δεν το ξέρουμε.<br /> <br /> Εκείνο που ξέρουμε όμως είναι ότι οι Τούρκοι δεν έχουν δικαίωμα να εισέλθουν σε αυτή την περιοχή, παρά μόνο ότι συμφώνησαν με τους Ρώσους, αφού απομακρυνθούν οι δυνάμεις του YPG, να διεξάγουν κοινές περιπολίες σε μια ζώνη βάθους 10 χιλιομέτρων.<br /> <br /> <i>- Βέβαια να θυμίσουμε εδώ ότι αρχικά ο Ερντογάν είχε ζητήσει να τοποθετήσει φυλάκια σε όλη την περιοχή, συναντώντας ωστόσο την άρνηση των Ρώσων...</i><br /> <br /> Ακριβώς. Τα φυλάκια θα συνιστούσαν μόνιμη παρουσία, ενώ οι περιπολίες ούτε είναι γνωστό πόσο συχνές θα είναι, ούτε εγγυάται κανείς ότι τελικά θα γίνουν, καθώς αν για κάποιο λόγο οι Ρώσοι αρνηθούν να συμμετάσχουν σε αυτές, δένονται τα χέρια των Τούρκων. Δεν μπορούν να τις κάνουν μόνοι τους. Αν δηλαδή στην πορεία, τα σπάσουν οι δύο πλευρές, δεν θα εφαρμοστεί και η συμφωνία.<br /> <i><br /></i> <i>- Ένα άλλο σημείο της συμφωνίας Πούτιν-Ερντογάν, το πρώτο μάλιστα στο κείμενο, είναι η αναφορά στα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας και στην εθνική της ασφάλεια. Τι σημαίνει αυτό;</i><br /> <br /> Σημαίνει ότι και οι δύο πλευρές, δηλαδή Ρωσία και Τουρκία, αφενός σέβονται την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας, αφετέρου όμως αναγνωρίζουν την ανάγκη προστασίας της εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας.<br /> <br /> Όταν όμως αυτά τα δύο μπαίνουν στο ίδιο άρθρο, είναι πολύ πιθανό αύριο η Τουρκία να υποστηρίξει ότι ναι μεν εγώ σέβομαι την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας, πρέπει όμως κι εσείς να σέβεστε την προστασία της εθνικής μου ασφάλειας, και επειδή δεν το κάνετε, εγώ κρατώ δικές μου αυτές τις περιοχές.<br /> <br /> Εν κατακλείδι : Η συμφωνία Πούτιν-Ερντογάν αποδεικνύει ότι η Ρωσία είναι ο κυρίαρχος παίκτης στην περιοχή, που μοιράζει την τράπουλα στην Μέση Ανατολή.<br /> <br /> <i>- Συμφωνείτε ότι η Μ. Ανατολή βιώνει πρωτοφανείς ανατροπές και ανακατατάξεις;</i><br /> <br /> Είναι πραγματικά κοσμογονικές. Οι ΗΠΑ παύουν να έχουν ρόλο στα πράγματα, έχουν χάσει εντελώς την αξιοπιστία τους στην Μέση Ανατολή, κάτι που δεν ξανασυμβεί ιστορικά μετά την κρίση του Σουεζ (1956). Οι Ρώσοι γίνονται ο απόλυτος κυρίαρχος, εμφανίζονται ως ο νικητής, ενώ η Τουρκία μπορεί να μην πήρε όσα ήθελε, ωστόσο παζάρεψε και με τους δύο πρώτους και παίζει ως περιφερειακή δύναμη.<br /> <br /> Εδώ υπάρχει ένας εντελώς άγνωστος παράγοντας: Δεν γνωρίζουμε τι συμφωνίες μεσολάβησαν στο παρασκήνιο μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας προκειμένου να φτάσουμε ως εδώ. Δηλαδή υπήρξαν συγκεκριμένα στρατόπεδα τα οποία ανήκαν στις ΗΠΑ, όπου μόλις κατέβηκε η αμερικανική σημαία, υψώθηκε αμέσως μετά η ρωσική. Σε άλλες περιπτώσεις, Αμερικανοί στρατιώτες παρέμειναν στην περιοχή προκειμένου να φυλάσσουν τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις.<br /> <br /> Έχουμε δηλαδή μια ιδιάζουσα κατάσταση, όπου σε μια-δύο βάσεις οι Αμερικανοί κατέστρεψαν τα πάντα, σε άλλες τις παρέδωσαν ως είχαν στους Ρώσους, και κάποιες κοντά σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις τις κράτησαν. Όλο αυτό, αν μη τι άλλο δείχνει μια συνεννόηση μεταξύ Αμερικανών και Ρώσων. Δεν ξέρουμε αν πρόκειται μόνο για τακτική ή είναι και στρατηγική συνεννόηση.<br /> <br /> Έχουμε πρωτοφανείς αλλαγές στην περιοχή, δεν τα έχουμε ξαναδεί αυτά τα πράγματα, ενώ ο Ασαντ ελέγχει πλέον το 90% της χώρας, άρα ο πόλεμος πλησιάζει προς το τέλος του.<br /> <br /> <i>- Τι μπορεί να σημαίνουν όλ' αυτά για Ελλάδα και Κύπρο;</i><br /> <br /> Κοιτάξτε ο σχεδιασμός της Τουρκίας στη Συρία ήταν και είναι ανεξάρτητος των σχεδίων της για την Ανατολική Μεσόγειο. Εκεί τα πράγματα θα προχωρήσουν ούτως ή άλλως. Η Τουρκία θα παραμείνει προσηλωμένη για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Συρία, ωστόσο αυτό δεν την εμποδίζει να προχωρήσει στις δράσεις που έχει ήδη ξεκινήσει στην Αν.Μεσόγειο. Ένταση στις θάλασσες της περιοχής θα υπήρχε ούτως ή άλλως, δεν σχετίζεται με την κρίση στη Συρία.<br /> <br /> <i>- Να περιμένουμε κάποια κλιμάκωση στην Αν. Μεσόγειο;</i><br /> <br /> Ναι. Όσο περνούν οι μήνες, η Τουρκία θα κλιμακώνει, θα κάνει το ένα βήμα μετά το άλλο, προκειμένου να διακόψει την προσπάθεια της Κύπρου για ανεύρεση νέων ενεργειακών πόρων.<br /> <br /> Στην Ελλάδα, πρέπει να αντιληφθούμε ότι όλ' αυτά δεν συμβαίνουν κάπου πολύ μακριά από εμάς. Οι χώρες που εμπλέκονται είναι ακριβώς δίπλα μας. Το λέω αυτό γιατί εδώ και αρκετό καιρό έχουμε γίνει το ακραίο σημείο της ζώνης της ειρήνης δίπλα στην ζώνη του πολέμου.<br /> <br /> Το λέω επειδή η ελληνική κοινωνία συμπεριφέρεται σαν όλα αυτά να μην την αφορούν. Σαν να συμβαίνουν κάπου πολύ μακριά από εμάς, κάπου μεταξύ Ολλανδίας, Δανίας και Λουξεμβούργου. .Δίπλα μας γίνονται κοσμογονικές αλλαγές, και εμείς ασχολούμαστε εδώ και τέσσερις ημέρες με το Τζόκερ.<br /> <br /> <i>- Σχολιάστε μας και την στάση της Ευρώπης;</i><br /> <br /> Ένα μόνο πράγμα ανησυχεί την Ευρώπη. Να μην μπλέξει με ένα νέο μεταναστευτικό και προσφυγικό ρεύμα. Αυτό θέλει να αποφύγει, τίποτα άλλο δεν την ενδιαφέρει, μόνο μην ζήσει ένα νέο κύμα προσφύγων.<br /> <br /> <i>- Ας βάλουμε στην κουβέντα και το θέμα με τα Σκόπια, και την προκήρυξη εκλογών για τις 12 Απριλίου. Βλέπετε να προστίθεται μια ακόμη εστία αβεβαιότητας στην περιοχή;</i><br /> <br /> Τα πράγματα δεν βρίσκονται ακόμη στο σημείο ώστε να μιλήσει κανείς για ανατροπές, απλώς είμαστε στη φάση όπου διαπιστώνουμε ότι έγινε μια πολύ κακή διαπραγμάτευση μεταξύ της κυβέρνησης Τσίπρα και της κυβέρνησης Ζάεφ, καθώς εμείς συνδέσαμε το erga omnes, δηλαδή την ονομασία για όλες τις χρήσεις, με ένα γεγονός που δεν ήταν καθόλου διασφαλισμένο. Δηλαδή την ένταξη της γειτονικής χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σίγουρα αυτή θα ξεκινήσει κάποια στιγμή, όμως δεν ξέρουμε το πότε.<br /> <br /> <b><i>* Ο Άγγελος Συρίγος είναι βουλευτής Α΄ Αθηνών της ΝΔ και αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Να ξεχάσουμε όσα ξέραμε για τις ισορροπίες στη γειτονιά μας»

Άγγελος Συρίγος Οι ανατροπές στη γειτονιά μας είναι πρωτοφανείς και οι γεωπολιτικές εξελίξεις καθιστούν αναγκαία την εγρήγορση αλλά εμεί...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μεγάλο παζάρι Πούτιν-Ερντογάν στο Σότσι - Οι ΗΠΑ γαβγίζουν εκτός γηπέδου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDntaOSxe2sp_ZLqyYlHO-D1NUEtFEfEGi3RgEvHzws3GMVj9wQTZqUCvLI2XNGKGpiwLwM8MEfZVyjYLbjr2nGUPYBdgNJ41bXxl9VKI0N7-Lb8MyQeyT92yrdzBAeCnjH0tulJe7R3I/s1600/putin-erdogan-sochi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDntaOSxe2sp_ZLqyYlHO-D1NUEtFEfEGi3RgEvHzws3GMVj9wQTZqUCvLI2XNGKGpiwLwM8MEfZVyjYLbjr2nGUPYBdgNJ41bXxl9VKI0N7-Lb8MyQeyT92yrdzBAeCnjH0tulJe7R3I/s640/putin-erdogan-sochi.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b> Σταύρος Λυγερός</b><br />Όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα, ο τουρκικός στρατός δεν χρειάσθηκε να πολεμήσει και πολύ για να εξασφαλίσει η Άγκυρα ένα μεγάλο μέρος από όσα ήθελε στη βορειοανατολική Συρία. Και τα εξασφάλισε παίζοντας αποφασιστικά το στρατιωτικό χαρτί. Έτσι, της τα έδωσε αρχικά ο Τραμπ και τα κατοχύρωσε, αν δεν τα διεύρυνε, στη συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν στο Σότσι. <br /><br />Εκτός από τους βομβαρδισμούς που στοίχισαν ζωές στους Κούρδους, η εμπλοκή τουρκικών δυνάμεων στις συγκρούσεις ήταν μάλλον περιορισμένη. Το βάρος της εισβολής σήκωσαν κυρίως οι ισλαμιστές μισθοφόροι του FSA (Ελεύθερος Συριακός Στρατός), τους οποίους οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν ως εμπροσθοφυλακή, με αποτέλεσμα οι ίδιοι να έχουν ελάχιστες απώλειες.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι ο πρόεδρος Τραμπ άναψε το "πράσινο φως" για την έναρξη της τουρκικής εισβολής, αφού προηγουμένως ο Ερντογάν του είχε ασκήσει πιέσεις, εμφανιζόμενος αποφασισμένος να εισβάλει έτσι κι αλλιώς. Η τουρκική διπλωματία, άλλωστε, είχε προετοιμάσει το έδαφος, εμφανίζοντας την Τουρκία να απειλείται από τους Κούρδους μαχητές του YPG, παρότι δεν έχει σημειωθεί καμία επίθεση που να δικαιολογεί τη ρητορική της Άγκυρας.<br /><br />Στην πραγματικότητα, ο Ερντογάν έφερε από διαπραγματευτικής απόψεως τον Τραμπ σε δυσχερή θέση. Ο Λευκός Οίκος είχε δύο επιλογές: Η πρώτη ήταν να αποσύρει τις σχετικά μικρές αμερικανικές δυνάμεις από τη βορειοανατολική Συρία, εγκαταλείποντας τους Κούρδους στη μοίρα τους. Η δεύτερη ήταν να στείλει το μήνυμα στην Άγκυρα πως εάν ο τουρκικός στρατός εισβάλει θα βρεθεί αντιμέτωπος με τους Αμερικανούς, δηλαδή θα τιναχθούν στον αέρα οι σχέσεις Ουάσιγκτον-Άγκυρας. <br /><br />Όπως είναι γνωστό, ο Τραμπ επέλεξε την απόσυρση, παρά τις ισχυρές αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν από το Κογκρέσο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο. Δεν μπορούμε να πούμε με κατηγορηματικότητα εάν ο Ερντογάν μπλόφαρε, ή ήταν έτοιμος να εισβάλει όποια κι αν ήταν η στάση των ΗΠΑ. Το πιθανότερο είναι ότι μπλόφαρε, έχοντας ζυγίσει σωστά τον Αμερικανό ομόλογό του.<br /><br /><div> "Πράσινο φως" με όρια <br /><br />Στην Άγκυρα είχαν συνυπολογίσει την τάση του να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία. Το είχε, άλλωστε, επιχειρήσει και τον περασμένο Δεκέμβριο, αλλά είχε υπαναχωρήσει, λόγω ακριβώς των αντιδράσεων από το αμερικανικό "βαθύ κράτος". Στην πραγματικότητα, λοιπόν, ο Τούρκος πρόεδρος πίεσε τον Τραμπ να πράξει αυτό που ήθελε, αλλά δίσταζε. Το γιατί το ήθελε είναι ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα που δεν είναι του παρόντος. <br /><br />Για να τον πείσει, μάλιστα, να ανάψει το "πράσινο φως" η Άγκυρα δεσμεύθηκε πως θα τηρήσει τα όρια που της έθεσε ο Λευκός Οίκος όσον αφορά την έκταση και τον σκοπό της εισβολής. Σ' αυτά τα όρια αναφερόταν ο Τραμπ, όταν για να εξισορροπήσει τις αρνητικές εντυπώσεις απειλούσε πως θα καταστρέψει την τουρκική οικονομία. Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε η εισβολή. <br /><br />Από τη στιγμή που οι Αμερικανοί στρατιώτες αποσύρθηκαν ήταν δεδομένο πως οι Κούρδοι δεν είχαν τη δυνατότητα να αντισταθούν για πολύ στην τουρκική εισβολή. Σε μία προσπάθεια να μη χρεωθεί πολιτικά τη σφαγή των πολιορκημένων Κούρδων στο Ρας Αλ Άιν, ο Λευκός Οίκος έστειλε τον αντιπρόεδρο Πενς για να εξασφαλίσει κατάπαυση του πυρός με σκοπό την αποχώρηση των μαχητών του YPG. <br />Κατάπαυση του πυρός με ανταλλάγματα <br /><br />Το αντάλλαγμα που οι ΗΠΑ έδωσαν στον Ερντογάν ήταν ο έλεγχος τουλάχιστον της ζώνης μήκους 125 περίπου χλμ και πλάτους 32 χλμ που ορίζεται δυτικά από το Τελ Αμπιάντ και ανατολικά από το Ρας Αλ Άιν. Και λέω τουλάχιστον, επειδή δεν έχουν γίνει γνωστές οι λεπτομέρειες της συμφωνίας Πενς-Ερντογάν. Οι Αμερικανοί, πάντως, έχουν αποχωρήσει από το πεδίο, με αποτέλεσμα να θυμίζουν σκύλο που γαβγίζει από μακριά. <br /><br />Το γεγονός είναι, πάντως, πως το κενό που άφησε η απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή έσπευσε να καλύψει ο συριακός στρατός (και οι Ρώσοι), μετά την απόφαση των Κούρδων να παραδώσουν σ' αυτόν τις περιοχές τους για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων. Πράγματι, οι δυνάμεις του Άσαντ με τη συνοδεία Ρώσων εγκαταστάθηκαν και στην Μανμπίτζ και στο Κομπάνι, αλλά απέφυγαν να πάνε στην περιοχή που εκδηλώθηκε η τουρκική εισβολή, στον άξονα Τελ Αμπιάντ-Ρας Αλ Άιν. Για τη Μόσχα ήταν ζωτικό να μην επιτρέψει σύγκρουση ανάμεσα στον συριακό και στον τουρκικό στρατό. Γι' αυτό και εξαρχής ανέλαβε ρόλο τυπικώς μεσολαβητή, αλλά στην πραγματικότητα ρυθμιστή. <br /><br />Στο συριακό μέτωπο Ρωσία και Τουρκία έχουν αντιτιθέμενους στόχους. Η Τουρκία έκανε τα πάντα για να ανατρέψει το καθεστώς Άσαντ και να μετατρέψει τη Συρία σε ένα δορυφόρο της που να κυβερνάται από τους αντικαθεστωτικούς ισλαμιστές σουνίτες αντάρτες, τους οποίους χρηματοδοτούσε, εκπαίδευε, όπλιζε και στήριζε στο επίπεδο της επιμελητείας η Άγκυρα. </div> <div> <br />Στυλοβάτες του καθεστώτος Άσαντ <br /><br />Αντιθέτως, οι Ρώσοι έκαναν τα πάντα για να επιβιώσει το καθεστώς Άσαντ, επειδή η ανατροπή του θα σήμαινε ότι η Συρία θα μετατρεπόταν σε εχθρικό τους κράτος. Αυτοί θα έχαναν τις μόνες βάσεις που διαθέτουν στη Μεσόγειο, με αποτέλεσμα να εκτοπισθούν ουσιαστικά από την πολλαπλά κρίσιμη αυτή θάλασσα. Με τη βοήθεια του Ιράν και της Χεζμπολάχ κατάφεραν το καθεστώς Άσαντ σταδιακά να ανακτήσει τον έλεγχο ενός πολύ μεγάλου μέρους της συριακής επικράτειας. <br /><br />Εκτός του ελέγχου της Δαμασκού ήταν δύο περιοχές: Πρώτον, ο θύλακος του Ιντλίμπ, που είναι εγκλωβισμένοι αντικαθεστωτικοί ισλαμιστές αντάρτες. Δεύτερον, η βορειοανατολική Συρία, την οποία απελευθέρωσαν από το Ισλαμικό Κράτος οι Κούρδοι και από τότε την ελέγχουν, δημιουργώντας κάτω από την ομπρέλα των Αμερικανών ένα πρόπλασμα αυτόνομου κρατιδίου. <br /><br />Ο Πούτιν με τον Ερντογάν μπορεί να έχουν στο συριακό μέτωπο αντικρουόμενα συμφέροντα, αλλά στην ευρύτερη γεωπολιτική σκηνή συμπλέουν. Ειδικά μετά το πραξικόπημα του 2016, για τον Τούρκο πρόεδρο ο εναγκαλισμός με τη Μόσχα είναι αναγκαίος για να εξισορροπεί την αμερικανική πίεση, δεδομένου ότι ο ίδιος είναι πεπεισμένος πως η Ουάσιγκτον τον έχει προγράψει. Από την άλλη πλευρά, ο Πούτιν δικαιολογημένα θεωρεί μείζονος σημασίας γεωστρατηγικό κέρδος την ουσιαστική (όχι θεσμική) απόσπαση της Τουρκίας από το δυτικό στρατόπεδο.</div> <div>   <br />Η μεγάλη γεωπολιτική σκηνή και το συριακό μέτωπο <br /><br />Η σύγκλιση συμφερόντων των δύο ηγετών στη μεγάλη σκηνή τους υποχρεώνει να τα βρίσκουν, να συμβιβάζουν τα αντικρουόμενα συμφέροντά τους στο επιμέρους συριακό μέτωπο. Αυτό προσπάθησαν και εν μέρει επέτυχαν στη χθεσινή συνάντησή τους στο Σότσι. Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά. Η Μόσχα δεν χάνει ευκαιρία να εκφράζει τη θέση της για την ακεραιότητα της Συρίας, υποχρεώνοντας και την Άγκυρα να λέει στα λόγια το ίδιο. <br /><br />Εντούτοις, η Μόσχα άναψε το "πράσινο φως" για τη δεύτερη τουρκική εισβολή ("Κλάδος Ελαίας") για την κατάληψη του απομονωμένου κουρδικού καντονίου του Αφρίν στη βορειοδυτική Συρία. Είχε προηγηθεί η πρώτη τουρκική εισβολή στον άξονα Τζαραμπλούς-Αλ Μπαμπ ("Ασπίδα του Ευφράτη") με σκοπό να αποκοπεί το Αφρίν από τις κουρδικές περιοχές της βορειοανατολικής Συρίας. Και εκείνη η πρώτη εισβολή είχε γίνει και με αμερικανικό και με ρωσικό "πράσινο φως", αφού ήταν στη μέση των δύο ζωνών επιρροής που οι δύο υπερδυνάμεις είχαν ατύπως πλην σαφώς δημιουργήσει στο βόρεια Συρία. <br /><br />Το ίδιο συνέβη και με την τρίτη εισβολή. Μπορεί το καθοριστικό να ήταν το "πράσινο φως" του Τραμπ, επειδή η βορειοανατολική Συρία ήταν ζώνη αμερικανικής επιρροής, αλλά έπαιξε ρόλο και το ρωσικό "πράσινο φως". Ο Πούτιν σωστά είδε ότι η απόσυρση των Αμερικανικών και η τουρκική εισβολή θα υποχρέωνε τους Κούρδους να στραφούν προς τη Δαμασκό, η οποία θα ανακτούσε μεγάλο μέρος εκείνων των εδαφών, χωρίς να ρίξει ούτε μία σφαίρα. Έτσι και έγινε. </div> <div> <br />Η συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν στο Σότσι <br /><br />Από την άλλη πλευρά, όμως, η Μόσχα δεν θέλει να αφήσει τους Τούρκους ανεξέλεγκτους, επειδή γνωρίζει ότι όπου εγκαθίστανται δεν φεύγουν. Γι' αυτό και προσπαθεί να τους ελέγξει αφενός με την καθιέρωση μικτών περιπολιών,. αφετέρου με παράταση της κατάπαυσης του πυρός. Από την άλλη πλευρά, όμως, φαίνεται ότι αναγκάσθηκε να δώσει στον Ερντογάν "ζώνη ασφαλείας" μεγαλύτερου μήκους από αυτή που ορίζει ο άξονας Τελ Αμπιάντ-Ρες Αλ Άιν. <br /><br />Αυτό ήταν το μεγάλο παζάρι στο Σότσι. Το αναμφισβήτητο συμπέρασμα είναι, πάντως, ότι παίζοντας δυνατά το στρατιωτικό χαρτί, ο Ερντογάν αποκόμισε μεγάλο μέρος από όσα επεδίωκε. Προφανώς, δεν επέτυχε να συντρίψει τις κουρδικές δυνάμεις, όπως επιθυμούσε και μάλλον οι Ρώσοι δεν θα τον αφήσουν να δημιουργήσει στη "ζώνη ασφαλείας" στη βόρεια Συρία το τουρκικό προτεκτοράτο που σχεδίαζε. <br /><br />Σύριοι πρόσφυγες θα εγκατασταθούν εκεί, αλλά μένει να αποδειχθεί εάν αυτή η παραμεθόριος περιοχή θα είναι υπό τουρκική διοίκηση και τουρκοποιημένη, ή θα περιέλθει με κάποιον τρόπο σε μία διοίκηση, με κεντρικό παράγοντα τη Δαμασκό, όπως επιδιώκει η Μόσχα. Σ' αυτό το ζήτημα κατά πάσα πιθανότητα Μόσχα και Άγκυρα θα τα σπάσουν ή τουλάχιστον θα δυσκολευθούν πολύ να βρουν συμβιβασμό.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Το μεγάλο παζάρι Πούτιν-Ερντογάν στο Σότσι - Οι ΗΠΑ γαβγίζουν εκτός γηπέδου

Σταύρος Λυγερός Όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα, ο τουρκικός στρατός δεν χρειάσθηκε να πολεμήσει και πολύ για να εξασφαλίσει η Άγκυρα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Ερντογάν απέδειξε στη Συρία πως κατέχει την "τέχνη του πολέμου"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXIzbAtxvRB9wnvnY8p5lks1Omw-HPz624VKdZl6NVnaQ-iQhkWaBXzd77WTN6hjesGRfXL4KejZc-V23XR35jOY6iVwuFNm48ClzNKg0nOKUNgUshLG59Q-5FoSCQ0Y8h8-jhwShWDVU/s1600/ERNTOGAN.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="254" data-original-width="400" height="406" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXIzbAtxvRB9wnvnY8p5lks1Omw-HPz624VKdZl6NVnaQ-iQhkWaBXzd77WTN6hjesGRfXL4KejZc-V23XR35jOY6iVwuFNm48ClzNKg0nOKUNgUshLG59Q-5FoSCQ0Y8h8-jhwShWDVU/s640/ERNTOGAN.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Σύμφωνα με τον Κινέζο φιλόσοφο Σουν Τζου «η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο, είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς να δώσεις μάχη». Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μπορεί να ισχυριστεί πως εφάρμοσε, με αρκετή επιτυχία, το δόγμα του σπουδαίου θεωρητικού του πολέμου στην Συρία. Αυτό έδειξε το αποτέλεσμα της μαραθώνιας συνάντησης του με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν στην Συρία.<br /> <br /> Ο Τούρκος πρόεδρος έπαιξε ένα ριψοκίνδυνο παιχνίδι στο συριακό, ισορροπώντας μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας. Ένα παιχνίδι που φαίνεται να του βγαίνει. Αρχικά, κατάφερε και έβγαλε έξω από την Συρία τους Αμερικανούς. Ο πρόεδρος Ερντογάν σωστά πάσχιζε, όλο το προηγούμενο διάστημα, να καλλιεργήσει μία προσωπική χημεία με τον ιδιότυπο Αμερικανό ομόλογο του.<br /> <br /> Είναι ενδεικτικό πως η χημεία των δύο ανδρών έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα, ώστε ο Τούρκος πρόεδρος να υπερηφανεύεται πως μπορεί και "χειραγωγεί" τον πρόεδρο Τραμπ. Είδαμε πως τον δρόμο στην τουρκική εισβολή στην βόρεια Συρία άνοιξε η αιφνίδια απόφαση του προέδρου Τραμπ να ανακοινώσει την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων. Είναι αλήθεια πως στην πορεία η Ουάσιγκτον επέβαλε ορισμένες κυρώσεις εις βάρος της Άγκυρας, καθαρά όμως για την "τιμή των όπλων".<br /> <br /> Διότι ο Αμερικανός πρόεδρος, με μία σειρά δηλώσεων που αγγίζουν τα όρια του σουρεαλισμού, έχει ξεκαθαρίσει πως δεν τον πολυαπασχολεί το συριακό ζήτημα. Ένα μήνυμα που απευθύνονταν κυρίως στους Κούρδους του YPG, τους τέως συμμάχους της Ουάσιγκτον. Η ηγεσία της κουρδικής οργάνωσης έλαβε το μήνυμα. Είδαμε πως έσπευσε να αποδεχτεί το σχέδιο εκεχειρίας που συμφώνησε ο Τούρκος πρόεδρος με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Μάικ Πενς. Το σχέδιο εκεχειρίας ικανοποιεί τα βασικότερα αιτήματα της τουρκικής πλευράς, κυρίως την συγκρότηση της «ζώνης ασφαλείας».<br /> <span style="color: black;"><br /></span> <img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhY-ZqHfMvEt3vQdCpTDNbSXhE7FOUUMyg_LaDTGkBHGyRXfYoAdqZ9FkcO2FClHUj-pf7IalDeZDTduDoVl4GcViN8VSU7w8TADCL0FnNBG_oII_rtuBBj7ChyY2JUOEazZR6RqulAH-k/s640/pyrovoliko_turkey-900x450.jpg" width="640" /><br /> <br /> Οι προτεραιότητες της Τουρκίας<br /> Συγκεκριμένα αυτή περιλαμβάνει μία έκταση βάθους 30 χιλιομέτρων από τα σύνορα της Τουρκία και προβλέπει την απομάκρυνση των κουρδικών δυνάμεων του YPG. Όλα αυτά, την στιγμή που η τουρκική επίθεση είχε καταλήξει στην κατάληψη μόλις μίας μεγάλης πόλης στην βόρεια Συρία, την Ρας αλ Αϊν. Για αυτό, όπως προαναφέραμε, ο Τούρκος πρόεδρος εφάρμοσε επιτυχημένα το δόγμα του Σουν Τζου. Εξασφάλισε την υποχώρηση των Κούρδων αντιπάλων του, σίγουρα όχι αναίμακτα, αλλά με εξαιρετικά περιορισμένες απώλειες.<br /> <br /> Είναι ενδεικτικό πως οι απώλειες της Τουρκίας, εντοπίζονται κυρίως στις τάξεις των μισθοφόρων του FSA, της συριακής οργάνωσης που αποτέλεσε την εμπροσθοφυλακή της επίθεσης. Όμως το στοίχημα για τον Ερντογάν δεν ήταν μόνο να "κερδίσει" τις ΗΠΑ. Κυρίως έπρεπε να "κερδίσει" τον πραγματικά ισχυρό παίχτη στην Συρία, αλλά και πλέον στην Μέση Ανατολή, την Ρωσία.<br /> Εκ΄πρώτης όψεως η πρώτη θέση της Άγκυρας έμοιαζε με "τετραγωνισμό του κύκλου". Διότι η Ρωσία ξεκαθάριζε σε όλους τους τόνους πως θέση της είναι η διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας και η παραμονή του Μπασάρ αλ Άσαντ στην εξουσία. Αυτό ακριβώς θύμισε ο Ρώσος πρόεδρος, στις μαραθώνιες συνομιλίες με τον Τούρκο ομόλογο του στον Σότσι.<br /> <br /> Όμως ο Ερντογάν έχει αποδείξει πως είναι ένας καλός περιφερειακός παίχτης. Διότι, την δεδομένη στιγμή, ζύγισε τις προτεραιότητες του. Κατέληξε πως αυτό που προέχει είναι να απομακρυνθούν οι Κούρδοι από τα τουρκοσυριακά σύνορα, όχι να ανατραπεί το καθεστώς Άσαντ. Βλέπουμε πως η συμφωνία που κατέληξε με την Ρωσία στο Σότσι, κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση. Ξεκάθαρα η συμφωνία έχει πολλά κέρδη για την Τουρκία.Επαναφορά της «Συμφωνίας των Αδάνων»<br /> <br /> Κατ'αρχήν, βλέπουμε πως εξασφαλίζει την πολυπόθητη "ζώνη ασφαλείας" και την αποχώρηση των κουρδικών δυνάμεων που συμφώνησε, σε πρώτο στάδιο, με τους Αμερικανούς. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως η συμφωνία στο Σότσι προβλέπει την αποχώρηση των Κούρδων από μεγάλες πόλεις, όπως το Μάνμπιτζ και το Ταλ Ριφάτ. Στο Μάνμπιτζ ήταν αδύνατον να επιτεθούν οι Τούρκοι, μιας και στην πόλη είχαν παραταχθεί στρατιωτικές δυνάμεις του καθεστώτος Άσαντ.<br /> <br /> Και όμως οι Κούρδοι προβλέπονται να αποχωρήσουν από το Μάνμπιτζ, χωρίς ο τουρκικός στρατός να χρειαστεί να ρίξει ούτε πυροβολισμό. Ταυτόχρονα η συμφωνία αναγνωρίζει την στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στην Συρία. Σύμφωνα με τον Τούρκο πρόεδρο, πλέον προβλέπονται κοινές περιπολίες τουρκικών και ρωσικών στρατευμάτων στην βόρεια Συρία. Οι περιπολίες αυτές θα πραγματοποιούνται σε βάθος 10 χιλιομέτρων από τα σύνορα με την Τουρκία.<br /> <br /> Τι μας θυμίζει αυτό? Φυσικά την παλαιά «Συμφωνία των Αδάνων» του 1998, μεταξύ της Τουρκίας και του πατρός Άσαντ, την οποία η Μόσχα υποστηρίζει. Είναι ο λόγος που έχει αναλάβει μεσολαβητικό ρόλο ανάμεσα στην Άγκυρα και στην Δαμασκό. Ο Ρώσος πρόεδρος ενημέρωσε τον Σύρο ομόλογο του για τα αποτελέσματα της συμφωνίας με την Τουρκία στο Σότσι. Δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη που ο Μπασάρ αλ Άσαντ επιδοκίμασε την συμφωνία και όχι μόνο για μην "κακοκαρδίσει" την Μόσχα.<br /> <br /> Διότι και ο Σύρος ηγέτης είναι επίσης κερδισμένος, για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον, απομάκρυνε τους Κούρδους από την επιρροή των Αμερικανών. Δεύτερον, μπορεί να υπολογίζει στην ανακατάληψη της Ιντλίμπ, της μοναδικής επαρχίας που ελέγχουν οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες. Δεν μοιάζει καθόλου τυχαία η αιφνίδια επίσκεψη του Σύρου προέδρου στο μέτωπο του Ιντλίμπ, για πρώτη φορά από το 2011. Χαρακτήρισε την μάχη στο Ιντλίμπ ως «την βάση για το τέλος της τρομοκρατίας στην Συρία».<br /> <br /> Κερδισμένοι και χαμένοι<br /> Η συμφωνία έχει φυσικά πολλούς χαμένους. Αρχικά τα υπολείμματα των αντικαθεστωτικών ανταρτών στην Ιντλίμπ, που απειλούνται πλέον από μία νέα επίθεση συριακών και ρωσικών στρατευμάτων. Μιας και στις τάξεις τους είναι πολλές τζιχαντιστικές ομάδες, κανείς δεν θα θρηνήσει την τύχη τους. Ίσως ούτε καν ο μέχρι πρότινος προστάτης του, ο Ταγίπ Ερντογάν, αφού εξασφάλισε την πολυπόθητη "ζώνη ασφαλείας".<br /> <br /> Δεύτεροι χαμένοι οι Κούρδοι, που προδόθηκαν ακόμα μία φορά από τις μεγάλες δυνάμεις. Οι Κούρδοι έχασαν όλα τα εδάφη που κέρδισαν στις μάχες εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Πρέπει να αρκεστούν στην συμφωνία που κατέληξαν με το καθεστώς Άσαντ, η οποία είναι αμφίβολο αν τελικώς εφαρμοστεί. Αρκεί να θυμηθούμε πως αυτονομία στους Κούρδους είχε δώσει το 1971 και ο Σαντάμ Χουσεϊν στο Ιράκ και λίγα χρόνια μετά τους σφάγιασε.<br /> <br /> Τρίτος μεγάλος χαμένος φυσικά οι ΗΠΑ, των οποίων η αξιοπιστία πληγώθηκε βαρύτατα, όχι μόνο στην Συρία, αλλά και γενικότερα στην Μέση Ανατολή. Ο πρόεδρος Τραμπ, με έναν πρωτοφανή κυνισμό, εγκατέλειψε τους Κούρδους συμμάχους των Αμερικανών (και του Ισραήλ). Για τα παραδοσιακά φιλοαμερικανικά καθεστώτα, όπως την Σαουδική Αραβία, το μήνυμα είναι πως η αμερικανική στρατιωτική προστασία δεν είναι πλέον δεδομένη. Έτσι εξηγείται η αποθεωτική υποδοχή που γνώρισε στο πάμπλουτο βασίλειο ο Ρώσος πρόεδρος, ένας από τους μεγάλους κερδισμένους στο συριακό "πόκερ".<br /> <br /> Δεύτερος κερδισμένος το καθεστώς Άσαντ, το οποίο πλέον δεν αντιμετωπίζει κανέναν κίνδυνο ανατροπής. Τρίτος κερδισμένος ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν. Πήρε την «ζώνη ασφαλείας» στην Συρία, με ελάχιστες απώλειες, χωρίς να συγκρουστεί με τους Ρώσους και τους Αμερικανούς. Ο Τούρκος πρόεδρος απέδειξε πως είναι καλός αναγνώστης της «Τέχνης του πολέμου» του Σουν Τζου, κάτι που πρέπει να προσέξει ιδιαίτερα η ελληνική κυβέρνηση.<br /> <b>slpress.gr</b><br /> <br /> <a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί ο Ερντογάν απέδειξε στη Συρία πως κατέχει την "τέχνη του πολέμου"

Σύμφωνα με τον Κινέζο φιλόσοφο Σουν Τζου «η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο, είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς να δώσεις μάχη». Ο Ρετζέπ Τα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν έσωσε τον Ερντογάν δίνοντας του στη Συρία ότι απέτυχε να πάρει με την εισβολή- Χάρτης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/10/09/syria_xartis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="379" data-original-width="800" height="302" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/10/09/syria_xartis.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ποιοι κέρδισαν και ποιοι έχασαν στη Συρία μετά από την τουρκική εισβολή; Ο δημοσιογράφος Θανάσης Αργυράκης που πρόσφατα βρέθηκε στη Συρία, αναλύει την κατάσταση με βάση τον χάρτη που δείχνει τα αποτελέσματα της τουρκικής επίθεσης:<br /> <br /> “Για μια ακόμη φορά οι Κούρδοι προδομένοι.<br /> <br /> Χάρτης με βάση τη συνάντηση Πούτιν Ερντογάν στο Σότσι για τη Συρία και το Κουρδιστάν.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/10/09/syria_xartis.jpg"><img height="303" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/10/09/syria_xartis.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Στρατιωτικά, αποδείχτηκε η παταγώδης αποτυχία της Τουρκίας. Κατάφερε, μαζί με τους συμμάχους της (κρέας για τα κανόνια – συριακή αντιπολίτευση – τζιχαντιστές) να στήσει προγεφύρωμα μόνο σε δυο περιοχές (γαλάζιο χρώμα), ενώ στόχος της ήταν να “καθαρίσει” τη ζώνη, από το Κομπάνι μέχρι τη μεγαλύτερη πόλη (κουρδόπολη) στην Β.Α. Συρία, Καμισλί.<br /> <br /> Ο,τι δεν κέρδισε στρατιωτικά η Τουρκία φαίνεται να το κερδίζει (προσωρινά ή μακροπρόθεσμα;) διπλωματικά. Η αποχώρηση των ΗΠΑ (και αποχώρηση της Δύσης;) από την περιοχή, και το χοντροκομμένο άδειασμα των Κούρδων, μετέτρεψε το “παιχνίδι” αποκλειστικά για δυο παίκτες (Ρωσία, Τουρκία – χωρίς να υποτιμάται διόλου το Ιράν).<br /> <br /> Οι Κούρδοι της Συρίας, έχοντας μείνει μόνοι τους πλέον, δεν θα είναι από εκείνους που θα κάθονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά μάλλον θα είναι στο … μενού εκείνων που θα αποφασίζουν. Μένει να δούμε τι συμφωνία θα τους “προτείνει” ο Ασαντ.<br /> Με την αποχώρηση των δυνάμεων του YPG σε βάθος 30 χιλιομέτρων, η Αγκυρα πετυχαίνει διπλωματικά αυτό που στάθηκε ανίκανη να κάνει στρατιωτικά.<br /> <br /> Ο σχεδιασμός της Αγκυρας για μεταφορά στην περιοχή 2 εκατομμυρίων προσφύγων, εάν γίνει δεκτός από Ρωσία – Ασαντ, σημαίνει ουσιαστικά εθνοκάθαρση του κουρδικού στοιχείου.<br /> Η υπόσχεση για μη αλλαγή των συνόρων προς το παρόν είναι στα χαρτιά. Η παρουσία στρατευμάτων του Ασαντ και Ρώσων, καθώς και οι κοινές ρωσοτουρκικές περιπολίες (στη ζώνη βάθους 30χλμ), είναι κάτι το ενδιάμεσο. Δεν είναι όμως η Δαμασκός που θα κάνει κουμάντο στην περιοχή. Μένει να φανεί εάν το σημείο θα είναι η επόμενη σοβαρή εστία τριβής ανάμεσα σε Δαμασκό και Αγκυρα.<br /> <br /> Να σημειωθεί πως η Τουρκία κατέχει στρατιωτικά την επαρχία Αφρίν (βορειοδυτική Συρία) και της έχει παραχωρηθεί ο έλεγχος της Επαρχίας Ιντλίμπ. Αν και πότε θα αφήσει όλες αυτές τις περιοχές, και αν θα πιεστεί (ακόμα και στρατιωτικά) από Ασαντ – Ρωσία, μένει να φανεί.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Πούτιν έσωσε τον Ερντογάν δίνοντας του στη Συρία ότι απέτυχε να πάρει με την εισβολή- Χάρτης

Ποιοι κέρδισαν και ποιοι έχασαν στη Συρία μετά από την τουρκική εισβολή; Ο δημοσιογράφος Θανάσης Αργυράκης που πρόσφατα βρέθηκε στη Συρία...

Διαβάστε την συνέχεια

Έχει δίκιο ο Ισραηλινός…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaXz4IsBUhqiUjkMA2GWHIm4nAzDi6Q21H7eH36ia9QLOOnPmiJNCLpsSa8wq95ocg8P8RG8d22ggTUc6zRlyQ6GZ4PqDonJxre4sdmFZ1jp_GLI-DbQfIvQyhZvDztZ2POXRmqXVAqQ0/s1600/israel-cyprus-greece.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaXz4IsBUhqiUjkMA2GWHIm4nAzDi6Q21H7eH36ia9QLOOnPmiJNCLpsSa8wq95ocg8P8RG8d22ggTUc6zRlyQ6GZ4PqDonJxre4sdmFZ1jp_GLI-DbQfIvQyhZvDztZ2POXRmqXVAqQ0/s640/israel-cyprus-greece.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Κώστα Στούπα </b><br /> Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια θυμίζει το συρρικνωμένο περί την Κωνσταντινούπολη Βυζάντιο πριν από την πτώση, έγραφε ένας φίλος στα κοινωνικά δίκτυα, σχολιάζοντας μια ανάρτηση που αφορούσε τη συνέντευξη του νέου πρεσβευτή του Ισραήλ στην Αθήνα Γιόσι Αμράνι στην Καθημερινή της Κυριακής. <br /> <br /> Στη συνέντευξη αυτή ο πρεσβευτής του Ισραήλ στην Αθήνα μεταξύ πολλών άλλων ενδιαφερόντων είπε πως η εθνική άμυνα και η διαφύλαξη των εθνικών συμφερόντων είναι κάτι το οποίο καμία χώρα δεν πρέπει να αναθέτει σε τρίτους. <br /> <br /> "Η ισραηλινή εμπειρία υπαγορεύει ότι πρέπει να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου", λέει ο κ. Αμράνι, σχολιάζοντας τη μεταβλητότητα των ισορροπιών στην ευρύτερη περιοχή, από τη Συρία έως την Ανατολική Μεσόγειο και δη την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας... <br /> <br /> Τα όσα συμβαίνουν στη Συρία φαντάζουν πολύ μακρινά στην ελληνική κοινωνία η οποία εντρυφεί στην ψευδαίσθηση πως η χώρα μας βρίσκεται, πολύ μακριά από την εύφλεκτη ζώνη, ενδεχομένως κάπου μεταξύ Ολλανδίας, Βελγίου και Λουξεμβούργου. <br /> <br /> Τους τελευταίους μήνες η Τουρκία πραγματοποιεί γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ και πέραν κάποιων φραστικών προειδοποιήσεων φίλων και συμμάχων, δεν υπάρχουν αντιδράσεις. <br /> <br /> Είναι φανερό πως η Κύπρος και η Ελλάδα δεν τολμούν να αποτρέψουν αυτές τις ενέργειες. Αν το επιχειρήσουν και χάσουν αυτό που πιθανόν να συμβεί αργότερα, θα συμβεί τώρα και ίσως σε μεγαλύτερη έκταση. Στην περίπτωση αυτή ισχύει το πως ό,τι χάνεται με τα όπλα κερδίζεται μόνο με τα όπλα. <br /> <br /> Η Γαλλία έχει στείλει μια - δυο φρεγάτες να περιπολούν στην περιοχή ενώ οι εγγυήσεις της νέας αμυντικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ μοιάζουν περισσότερο με υποσχέσεις στην Άγκυρα πως αν χρειαστεί θα εξαντλήσουν την επιρροή τους προκειμένου να ελέγξουν τις αντιδράσεις μας, σε πιθανή κλιμάκωση μιας αντιπαράθεσης. <br /> <br /> Ο "έρωτας" του Τραμπ για τον Ερντογάν όπως και για όλους τους αυταρχικούς ηγέτες είναι φανερός. Φανερές και συχνές είναι και οι προσπάθειες παράκαμψης των θεσμών που χαράσσουν εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ από έναν πρόεδρο με εμφανή σημάδια προβληματικής συναισθηματικής συμπεριφοράς. Αυτό πολλαπλασιάζει τους δυνητικούς κινδύνους. <br /> <br /> Είναι φανερό πως η Ευρώπη και οι ΗΠΑ έχουν πολύ μεγαλύτερη ανάγκη την Τουρκία απ’ ό,τι έχουν την Ελλάδα και ας είναι η τελευταία μακρινή επαρχία της επικράτειας την οποία θυμούνται όταν το παρακάνει με τα δανεικά και τα καλοκαίρια για τις ζεστές θάλασσες και τα αρχαία μνημεία... <br /> <br /> Αυτός είναι ο λόγος που της επιτρέπουν να τις εξευτελίζει με δηλώσεις και μονομερείς κινήσεις. <br /> <br /> Τούτο σημαίνει πως όταν προκύψουν τα διλήμματα, μια ισχυρή και φιλική Τουρκία ως βραχίονας της Δύσης στην Ν.Α. Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή μέχρι τις νότιες επαρχίες της άλλοτε ΕΣΣΔ ή ακεραιότητα Ελλάδας και Κύπρου; Είναι πιθανό να επιλέξουν το πρώτο... <br /> <br /> Κι εμείς το ίδιο θα κάναμε στη θέση τους. Οποιοσδήποτε Έλληνας πολιτικός θα μείωνε συντάξεις και μισθούς ή θα έχυνε αίμα Ελλήνων στρατιωτών για τον έλεγχο του Γιβραλτάρ ή την απόκρουση της Ρωσίας από τη Λετονία θα ήταν ιδιαίτερα αντιδημοφιλής. <br /> <br /> Ούτε για τις ευρωπαϊκές κοινωνίες φαίνεται διαχειρίσιμο το πολιτικό κόστος να χυθεί αίμα Ολλανδών, Ισπανών, ή Γάλλων κλπ. στρατιωτών για την ΑΟΖ της Κύπρου ή για το αν το Καστελλόριζο δικαιούται υφαλοκρηπίδα πάνω στην παράκτια ζώνη της Μικράς Ασίας. <br /> <br /> Κοινωνική αφασία... <br /> <br /> Δυστυχώς η ενιαία άμυνα της Ε.Ε. απέχει πολύ ακόμη και ενδεχομένως μόνο μετά από ένα μεγάλο σοκ για τις ευρωπαϊκές κοινωνίες θα προέκυπτε η αναγκαία συναίνεση. <br /> <br /> Τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα προέρχονται πρώτα από τους Έλληνες και μετά από τους Τούρκους. <br /> <br /> Το Νο1 πρόβλημα... <br /> <br /> Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε λήθαργο. Γερνάει με ραγδαίους ρυθμούς δημογραφικά και ασχολείται κυρίως με το πώς θα συντηρηθούν οι ανεδαφικά υψηλές συντάξεις σε σχέση με τα αποθέματα των ασφαλιστικών ταμείων και τις δυνατότητες της οικονομίας. <br /> <br /> Η αφαίμαξη της οικονομίας από τις υψηλές φορολογικές και ασφαλιστικές εισφορές, προκειμένου να διατηρηθεί λίγα χρόνια ακόμη το ανεδαφικό συνταξιοδοτικό σύστημα, λειτουργεί σαν εμπόδιο για σοβαρές επενδύσεις και αυτό απομακρύνει από τη χώρα το πλέον δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας. <br /> <br /> Σημαντική συνεισφορά σ’ αυτό έχει και η αναξιοκρατία που επιβάλει η κρατικοδίαιτη κομματοκρατία. <br /> <br /> Ούτε οι ένοπλες δυνάμεις δεν φαίνεται να λειτουργούν διαφορετικά από τον κομματοκρατούμενο δημόσιο τομέα όπου "απαγορεύεται" η αξιολόγηση και οποιαδήποτε επιβράβευση της αποτελεσματικής προσπάθειας. Το ελληνικό δημόσιο υπάρχει για να απασχολεί όσους πρέπει να βολέψουν τα κόμματα και όσους πιστεύουν πως θα είναι κορόιδα αν καταλήξουν στον ιδιωτικό τομέα. <br /> <br /> Οι αριθμοί... <br /> <br /> Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα όταν αναμετρηθήκαμε τελευταία φορά με την παρηκμασμένη Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά την περίοδο της εκστρατείας στη Μικρά Ασία, η πληθυσμιακή αναλογία ήταν 1 προς 1,5-2. Σήμερα η πληθυσμιακή αναλογία έχει φτάσει 1 προς 8. <br /> <br /> Μια χώρα 80 εκατ. με δυναμικούς δημογραφικούς δείκτες διαθέτει συντριπτικές οικονομίες κλίμακας για εξοπλιστικές δαπάνες σε σχέση με αυτές που διαθέτει μια χώρα 10 εκατ. που έχει 3 εκατ. συνταξιούχους και δαπανά το 17% του ΑΕΠ για συντάξεις... <br /> <br /> Υποθέσετε πως αύριο μια άβουλη πολιτική ηγεσία (όπως οι περισσότερες τις τελευταίες δεκαετίες) πήγαινε σε ένα δημοψήφισμα με ερωτήματα όπως: Να βυθίσουμε τις τουρκικές εξέδρες άντλησης πετρελαίου στην Κυπριακή ΑΟΖ και ενδεχομένως στην περιοχή του Καστελλόριζου ή να πάμε σε μια συμβιβαστική λύση και να μην ρισκάρουμε να μειωθούν δαπάνες και επιδόματα ή να χυθεί αίμα; Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα; <br /> <br /> Τις τελευταίες δεκαετίες η ευημερία και ασφάλεια χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια μας έχουν καταστήσει μαλθακούς. Πολύ περισσότερο τους νεότερους. <br /> <br /> Τα όσα συμβαίνουν ταιριάζουν με την πρόταση ενός ιστορικού που λέει πως: Οι δύσκολες εποχές γεννάνε δυνατούς ανθρώπους. Οι δυνατοί άνθρωποι δημιουργούν περιόδους προόδους ευημερίας και ασφάλειας. Οι περίοδοι ευημερίας και ασφάλειες γεννάνε αδύναμους ανθρώπους. Οι αδύναμοι άνθρωποι φέρνουν δύσκολες εποχές και πάει λέγοντας… <br /> <br /> Η ελληνική κοινωνία λοιπόν θυμίζει όλο και πιο πολύ το Βυζάντιο των τελευταίων δεκαετιών του, όταν είχε απομείνει πέριξ της Κωνσταντινούπολης. Οι ευγενείς και μορφωμένοι που είχαν τη δυνατότητα έφευγαν στη Δύση και οι άλλοι μια να μην πολεμήσουν γίνονταν καλόγεροι… <br /> <br /> Τότε μια μερίδα της πολιτικής ελίτ υπό τους Παλαιολόγους έτρεχε στη Δύση να βρει εγγύηση της εδαφικής ακεραιότητας και μια άλλη ακολουθούσε τον Μέγα Δούκα (κάτι σαν πρωθυπουργός σήμερα) Λουκά Νοταρά* που φέρεται να είχε πει την ιστορική φράση, καλύτερα φακιόλι τουρκικό παρά τιάρα παπική... <br /> <br /> Στην προσπάθεια αυτή, ο Παλαιολόγος το 1439 στη σύνοδο της Φεράρας κατάφερε να πετύχει ένωση της εκκλησιών, προκειμένου να διασφαλίσει στήριξη από τη Δύση, αλλά οι αντιδράσεις των ανθενωτικών στην Κωνσταντινούπολη ακύρωσαν την ένωση... <br /> <br /> Αλλά και να είχε διατηρηθεί δεν είναι βέβαιο πως ο Πάπας θα μπορούσε να πείσει τους ηγεμόνες της Δύσης να αντιμετωπίσουν τη λαίλαπα των Οθωμανών. Οι Γενουάτες που είχαν συμφέροντα στην περιοχή έπεσαν μαζί με τους στρατιώτες του Παλαιολόγου υπερασπιζόμενοι την Πόλη. <br /> <br /> Κατά έναν ανάλογο τρόπο σήμερα προσπαθούμε να πιέσουμε μέσω ηθικών διλημμάτων του Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους να εγγυηθούν την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου και της Ελλάδας. <br /> <br /> Τότε ήταν η αλληλεγγύη της χριστιανοσύνης τώρα είναι η αλληλεγγύη στα πλαίσια της Ε.Ε. και των ευρωπαϊκών αξιών κ.λπ. <br /> <br /> Καθώς όμως μοιάζει δύσκολο να πεισθεί η ελληνική κοινωνία να "ματώσει" για να υπερασπιστεί οτιδήποτε, θα είναι δύσκολο να πεισθούν οι ευρωπαϊκές... <br /> <br /> Ούτε οι ευρωπαϊκές κοινωνίες βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση από αυτήν που βρίσκεται η ελληνική. Απλά αντιμετωπίζουν μικρότερες απειλές προς το παρόν και είναι πολυπληθέστερες με περισσότερους πόρους για την άμυνα. <br /> <br /> Τούτων λεχθέντων ας ασχοληθούμε με το τι θα κάνουμε τις αυξήσεις επιδομάτων και συντάξεων που υπόσχεται και η νέα κυβέρνηση για τα Χριστούγεννα... <br /> <br /> *Λέγεται πως όταν ο Μωάμεθ κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη δέχθηκε πρόσκληση να επισκεφθεί το αρχοντικό του Λουκά Νοταρά, όπου τον περίμενε όλη οικογένεια παρατεταγμένη. Όταν έδωσε εντολή να πάρουν για το χαρέμι του ένα μικρό αγόρι της οικογένειας το οποίο του άρεσε ο Νοταράς αντέδρασε. Αντί να λάβει αξίωμα από το νέο καθεστώς εξοντώθηκε μαζί με όλη την υπόλοιπη οικογένεια.<br /> <br /> <a href="https://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Έχει δίκιο ο Ισραηλινός…

Του Κώστα Στούπα Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια θυμίζει το συρρικνωμένο περί την Κωνσταντινούπολη Βυζάντιο πριν από την πτώση, έγραφε έν...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια ψυχρή και “αποστειρωμένη” συναισθημάτων ανάλυση για τη σύγχρονη Τουρκία και τον Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGzJA5gw2td1dT7j1-foBlkGTcINZrIGpsu-GanOuAxJUkBD-0V-D6ZJ9ld70CWauLpr8T0XXkVVhkqyLHnysccn7xBpCL-IFff4rurGdi7lZQmGreoPMLnpOLjCRvuIK2zAc6CEJisMo/s1600/PUTIN-ERDOGAN-TRUMP.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGzJA5gw2td1dT7j1-foBlkGTcINZrIGpsu-GanOuAxJUkBD-0V-D6ZJ9ld70CWauLpr8T0XXkVVhkqyLHnysccn7xBpCL-IFff4rurGdi7lZQmGreoPMLnpOLjCRvuIK2zAc6CEJisMo/s640/PUTIN-ERDOGAN-TRUMP.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η σύγχρονη Τουρκία διανύει μία μεταβατική περίοδο, μεστή προκλήσεων, αντιφάσεων και ευκαιριών, με επιδιωκόμενο τερματικό σταθμό την ανάδειξή της σε Ηγεμονεύουσα Περιφερειακή Δύναμη (Regional Hegemonic Power) του γεωπολιτικού υποσυστήματος Νοτιοανατολικής Ευρώπης και Ανατολικής Μεσογείου – με άλλους λόγους: την ολική επαναφορά της στην γεωπολιτική λειτουργία, που επιτελούσε η Οθωμανική Αυτοκρατορία. <br /> <br /> Γράφει ο <b>Ηλίας Ηλιόπουλος* </b><br /> <br /> Οι λόγοι, επί των οποίων βασίζει την ηγεμονική φιλοδοξία της, είναι οι ακόλουθοι: Η Τουρκία διαθέτει αξιοσημείωτη δημογραφική ευρωστία και, συναφώς, αστείρευτες δεξαμενές βιολογικής ενεργείας και γεωπολιτικού δυναμικού. <br /> <br /> Η Τουρκία διαθέτει τον μεγαλύτερο και ισχυρότερο Στρατό σε ολόκληρο το γεωπολιτικόν υποσύστημα. Στρατό με τεραστία σωρευμένη πραγματική πολεμική πείρα – και όχι διακοσμητικό στρατό παρελάσεων ή οργανισμό ανούσιας υποαπασχολήσεως μερικών δεκάδων χιλιάδων ενστόλων δημοσίων υπαλλήλων. Και το κυριώτερον, διαθέτει (αποδεδειγμένη) πολιτική βούληση και ικανότητα να τον χρησιμοποιεί ως εργαλείον πολιτικής (policy tool) υποστηρικτικόν της διπλωματίας, ασκώντας, με υψηλότατο δείκτη επιτυχίας, Στρατηγικές Εξαναγκασμού, Εκβιασμού, Περιορισμένης και Ανακλήσιμης Προκλήσεως, Τετελεσμένων και ούτω καθ’ εξής. <br /> <br /> Η Τουρκία διαθέτει άριστα κατηρτισμένη και αφοσιωμένη εις την υπηρεσία του εθνικού συμφέροντος (national interest) πολιτική, στρατιωτική, διπλωματική και εν γένει ιθύνουσα γραφειοκρατική ελίτ καθώς και Ιδεολογικούς Μηχανισμούς Κράτους αρτίως λειτουργούντες και τεταγμένους στην υπηρεσία του εθνικού συμφέροντος. <br /> <br /> Οι ιθύνουσες τουρκικές ελίτ εμφανίζονται εμφορούμενες από ιστορική συνείδηση, αυτοκρατορική μνήμη και εξόχως ανεπτυγμένη εθνική αυτοπεποίθηση – στοιχεία τα οποία τους επέτρεψαν να συνδιαλέγονται, ως ίσος προς ίσον, με άπαντες τους μείζονες γεωστρατηγικούς δρώντες (κοινώς: τις Μεγάλες Δυνάμεις) του διεθνούς συστήματος, δηλαδή τις ΗΠΑ και την Ρωσσία (σημειωτέον ότι το υβριδικό υπερεθνικό μόρφωμα της ούτω καλουμένης Ευρωπαϊκής Ενώσεως ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ Μεγάλη Δύναμις, όπως γράφαμε από το 2007, ερχόμενοι σε ευθεία αντίθεση προς τις πολιτικές, παραπολιτικές και «ακαδημαϊκές» μετριότητες των Αθηνών). <br /> <br /> Τα ανωτέρω ισχύουν καθ’ ολοκληρίαν για τον (επί δύο δεκαετίες σχεδόν) ηγέτη της Τουρκίας Recep Tayyip Erdoğan. Ο οποίος έχει ήδη καταλάβει στα ιστορικά συγγράμματα μία θέση μεταξύ των μεγαλυτέρων ηγετών της συγχρόνου Τουρκίας (του Γαζή Mustafa Kemal Atatürk, του Ali Adnan Ertekin Menderes και του Turgut Özal). Και ο οποίος Erdoğan είναι, αναμφιβόλως, ο ένας εκ των δύο σπουδαιοτέρων ηγετών της εποχής μας, μαζί με τον Vladimir Vladimirovich Putin. <br /> <br /> Περαιτέρω, η Τουρκία επέτυχε, επί εποχής Erdoğan, αλματώδη οικονομική ανάπτυξη, η οποία της επέτρεψε να καταστεί μέλος της Ομάδος των Είκοσι οικονομικώς σπουδαιοτέρων χωρών του πλανήτου (G-20). Οι όποιες συγκυριακές δυσκολίες (τις οποίες σπεύδουν να υπερεκτιμήσουν οι ανιστόρητοι και ιδεοληπτικοί του πολιτικού συστήματος και των ΜΜΕ των Αθηνών) δεν αποτελούν, φυσικά, ανυπέρβλητο πρόβλημα για μία μεγάλη χώρα, η οποία διαθέτει τεραστία εσωτερική αγορά και, βεβαίως, νομισματική και οικονομική κυριαρχία. <br /> <br /> Συνάμα, η Τουρκία επέτυχε να αναδειχθεί σε κόμβο των (κρισίμων για τις ενεργειοβόρες Οικονομίες της Δυτικής Ευρώπης) οδών υδρογονανθράκων του 21ου αιώνος. Τέλος, η Τουρκία δεν αντιμετωπίζει καμμία άμεση και ορατή Απειλή εκπορευομένη από εθνοκρατικό γεωστρατηγικό Δρώντα. <br /> <br /> Η άρδην μεταβολή του διεθνούς γεωστρατηγικού περιβάλλοντος, η επελθούσα εξ αιτίας της πτώσεως της ΕΣΣΔ (Δεκέμβριος 1991), σήμανε ότι εξέλιπεν για την Τουρκία η από Βορρά Απειλή – εξέλιξις μείζονος σημασίας για την Εθνική Ασφάλεια του Κράτους των Στενών. Από το 1991 και εντεύθεν, και για πρώτη φορά από εποχής Μ. Αικατερίνης, η Τουρκία εφάνη να απελευθερώνεται από την παραδοσιακή ρωσσοφοβία της. <br /> <br /> Στην μηδενική Εκτίμηση Απειλής από Βορρά, μετά το 1991, οφείλει να αναζητηθεί και η αληθής αιτία της αποκλίσεως μεταξύ Αγκύρας και Ουάσιγκτων. Η ψύχρανσις του διπλωματικού κλίματος, συνεπεία της αρνήσεως της Κυβερνήσεως Ερντογάν να παραχωρήσει διευκολύνσεις στα αμερικανικά στρατεύματα εν όψει της εισβολής εις το Ιράκ, τον Μάρτιο του 2003, υπήρξε μόνον η συγκυριακή αφορμή – όπως και άλλες, έκτοτε. Άπαξ ληφθείσης της (πράγματι, ιστορικής) Αποφάσεως της Τουρκίας να μη συνδράμει την επί μισόν αιώνα σύμμαχόν της (ΗΠΑ), τα πράγματα δεν θα είναι ποτέ ξανά, εφ’ εξής, όπως ήσαν τον καιρό των ψυχροπολεμικών σταθερών και βεβαιοτήτων. <br /> <br /> Προς αποφυγή παρερμηνειών, ορισμένοι επισημαίναμε από πολλών ετών ότι τούτο δεν εσήμαινε κατ’ ανάγκην και ρήξη στις σχέσεις Τουρκίας – ΗΠΑ, και προειδοποιούσαμε ότι καλόν θα ήτο να αποφεύγονται απλουστευτικές προσεγγίσεις. Μακράν του να συνεπάγεται οπωσδήποτε ρήξη στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, η τουρκική ενέργεια του 2003 ώφειλε να εκληφθεί ως εκπομπή ενός σαφούς μηνύματος εκ μέρους της Αγκύρας προς την υπερατλαντική Σύμμαχό της: ότι δηλαδή, στο νέο, μετα-διπολικό γεωστρατηγικό περιβάλλον, η Τουρκία (ακριβώς επειδή απηλλάγη από το άγχος της Ρωσσικής Απειλής), όποιαν τροπή και αν ελάμβαναν τα πράγματα εις το μέλλον, σε καμμία περίπτωση δεν θα συμπορεύετο, πλέον, με τις ΗΠΑ ως άβουλος εντολοδόχος τους (εάν υποτεθεί ότι το έπραξε ποτέ κατά το παρελθόν). <br /> <br /> Όπως και στην περίπτωση της δευτέρας αγγλοσαξονικής επεμβάσεως στο Ιράκ (2003), έτσι και τώρα, στην περίπτωση της δικής της στρατιωτικής επεμβάσεως στην Συρία, η Άγκυρα στάθμισε τις επιθυμίες της Συμμάχου της (ΗΠΑ) με γνώμονα τα δικά της εθνικά συμφέροντα. Διέγνωσε τον κίνδυνο να απελευθερωθεί τέτοια δυναμική σχετικά με το Κουρδικόν Ζήτημα, που θα απειλούσε να τραυματίσει σοβαρώς την Εθνική Ασφάλειά της και να επιφέρει ανεξέλεγκτες καταστάσεις. <br /> <br /> Συνεπώς, η Τουρκία ενήργησε, καθιστώντας, και τώρα όπως και το 2003, απολύτως σαφές ότι θα προτάσσει πάντοτε την δική της στρατηγική θεώρηση και τα εθνικά της συμφέροντα έναντι εκείνων του παραδοσιακού εταίρου της. <br /> <br /> Κατά την περίφημη ρήση του Νέστορος των Διεθνών Σχέσεων, Καθηγητού Ahmet Șükrü Esmer: «Στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν αιώνιες φιλίες και αιώνιοι εχθροί, υπάρχει μόνον το ζήτημα του αιωνίου συμφέροντος.» (Ηλιόπουλου, Ηλία, Διεθνείς Σχέσεις της Τουρκίας 1935-1945: Η Ημισέληνος μεταξύ Βρεττανικού Λέοντος, Γερμανικής Σβάστικας και Ρωσσικής Άρκτου, Αθήναι [εκδόσεις Λειμών] 2017.) <br /> <br /> Αλλά αυτά είναι «ψιλά γράμματα» και «terra incognita» για τις πολιτικές (και «πολιτειακές»!) μετριότητες των Αθηνών, που εξακολουθούν να φαντασιώνονται μίαν «ενωμένη Ευρώπη» (sic!) και να αναμηρυκάζουν πομφόλυγες περί «διεθνούς δικαίου»… <br /> <br /> <b><i>*Ο Ηλίας Ηλιόπουλος διδάσκει στο Τμήμα Τουρκικών και Συγχρόνων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μια ψυχρή και “αποστειρωμένη” συναισθημάτων ανάλυση για τη σύγχρονη Τουρκία και τον Ερντογάν

Η σύγχρονη Τουρκία διανύει μία μεταβατική περίοδο, μεστή προκλήσεων, αντιφάσεων και ευκαιριών, με επιδιωκόμενο τερματικό σταθμό την ανάδε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η συμφωνία 10 σημείων Πούτιν-Ερντογάν για τη Συρία- Όλο το κείμενο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOcQDAYcvvoMdLTzSXlABalXuKiTRCWS-3SjLtOdwNujP3a41VAZGGlv4tnQm2Lle0rZ4p6Q-yKfccU4HdPR1mUsMR0ZhHNCdKwBcsIXmh6u7I997uiyc4My3FwRxf2BCzDV08CJ4bTSU/s1600/%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="463" data-original-width="640" height="462" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOcQDAYcvvoMdLTzSXlABalXuKiTRCWS-3SjLtOdwNujP3a41VAZGGlv4tnQm2Lle0rZ4p6Q-yKfccU4HdPR1mUsMR0ZhHNCdKwBcsIXmh6u7I997uiyc4My3FwRxf2BCzDV08CJ4bTSU/s640/%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BD.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Τουρκία θα παρατείνει την κατάπαυση του πυρός στη βόρεια Συρία για 150 ώρες (παραπάνω από 6 μέρες), δήλωσε σήμερα ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, μία ώρα σχεδόν πριν από τη λήξη της υπάρχουσας προθεσμίας για την παύση των τουρκικών στρατιωτικών επιχειρήσεων ενάντια στις κουρδικές δυνάμεις.<br /> <br /> Όπως τόνισε ο Ρώσος ΥΠΕΞ, η Μόσχα και η Άγκυρα συμφώνησαν οι δυνάμεις της συροκουρδικής πολιτοφυλακής (Μονάδες Προστασίας του Λαού YPG) να αποσυρθούν σε απόσταση 30 χιλιομέτρων από τα σύνορα Τουρκίας-Συρίας σε μια συμφωνία που αναγγέλθηκε ως μία που θα τερματίσει την αιματοχυσία στην περιοχή. <br /> <br /> Ρωσικές και τουρκικές δυνάμεις θα κάνουν κοινές περιπολίες στη ζώνη ασφαλείας κοντά στα σύνορα, πρόσθεσε. <br /> <br /> Ο Λαβρόφ, που έκανε δηλώσεις μετά τη συνάντηση του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και του Τούρκου ομολόγου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Σότσι, τόνισε ότι οι όλες οι κουρδικές δυνάμεις θα αποχωρήσουν από τις πόλεις Μανμπίζ και Ταλ Ριφάτ, παραδίδοντας επίσης τον οπλισμό τους. <br /> <br /> Ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας συμπλήρωσε πως η ρωσική στρατονομία και οι Σύροι συνοριοφύλακες θα αναπτυχθούν στη συριακή πλευρά των συνόρων από τις 12:00 το μεσημέρι αύριο Τετάρτη 23 Οκτωβρίου, εκτός της ζώνης της τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης. <br /> <br /> Όλο το κείμενο της συμφωνίας 10 σημείων: <br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/10/09/symfvnia_putin_erdogan.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/10/09/symfvnia_putin_erdogan.jpg" /></a> <br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η συμφωνία 10 σημείων Πούτιν-Ερντογάν για τη Συρία- Όλο το κείμενο

Η Τουρκία θα παρατείνει την κατάπαυση του πυρός στη βόρεια Συρία για 150 ώρες (παραπάνω από 6 μέρες), δήλωσε σήμερα ο Ρώσος υπουργός Εξωτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παγιδευμένοι στη Β. Συρία περισσότεροι από 300 άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων ΗΠΑ και Βρετανίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBu2ntypWVixuJQsUvXwVmm8ACt0wEHTRfUMRjyFdrKBpvWkBDHpGePQUuewu3adTKC55lqWIqbEnQ8IhUhPD5g4lyV1QxDc3MP6NWxMySbL1Ox819E1OcNrW54Yqf8mdxQ5VK0j1DzBQ/s1600/Syria-us-withdraw.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="780" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBu2ntypWVixuJQsUvXwVmm8ACt0wEHTRfUMRjyFdrKBpvWkBDHpGePQUuewu3adTKC55lqWIqbEnQ8IhUhPD5g4lyV1QxDc3MP6NWxMySbL1Ox819E1OcNrW54Yqf8mdxQ5VK0j1DzBQ/s640/Syria-us-withdraw.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Άγνωστη παραμένει η τύχη των τμημάτων SOF που επιχειρούν στη Β. Συρία υπό τις διαταγές της Μικτής Συμμαχικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (Coalition Joint Special Operations Task Force) και οι οποίες σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας τα τελευταία 24ωρα, περικυκλώθηκαν από στρατεύματα της Ρωσίας και της Τουρκίας. <br /> <br /> Άρον άρον φαίνεται ότι αναγκάστηκαν τελικά να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους Αμερικανικές Βρετανικές και γαλλικές μονάδες Ειδικών Δυνάμεων στη Β Συρία, μετά την επίτευξη 5ήμερης κατάπαυσης πυρός που επιτεύχθηκε στις διαπραγματεύσεις του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ Μάικ Πένς και του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν. <br /> <br /> Ειδικότερα τμήματα SOF των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας διατάχθηκαν να εκκενώσουν άμεσα μια κύρια προκεχωρημένη βάση (FOB) και να κατευθυνθούν οδικώς προς ένα αεροδρόμιο νότια της πόλης Κομπάνι. Λίγες ώρες αργότερα οι εγκαταστάσεις της FOB αναφέρεται ότι καταλήφθηκαν από ρωσικές δυνάμεις <br /> <br /> Επιπλέον υπήρξαν πληροφορίες για τουλάχιστον 50 Βρετανούς στρατιώτες (ανάμεσά τους και άνδρες των SAS) οι οποίοι είχαν παγιδευτεί μέσα στην πόλη του Κομπάνι, σε εγκαταστάσεις ενός εργοστασίου τσιμέντου, που χρησίμευε τους τελευταίους μήνες ως βάση εξορμήσεως για επιδρομές, εναντίον όσων δυνάμεων του ISIS είχαν απομείνει στην περιοχή. <br /> <br /> Από την περασμένη Πέμπτη τουλάχιστον ένα μέρος των αποχωρούντων αμερικανικών δυνάμεων (αποτελούμενο από 50-100 άνδρες) είχε παγιδευτεί στον άξονα προέλασης των τουρκικών δυνάμεων κοντά στα σύνορα Τουρκίας Συρίας και στις θέσεις ρωσικών δυνάμεων που υποστηρίζουν τις φιλοκυβερνητικές δυνάμεις του Άσαντ. Οι δυνάμεις αυτές κατέφθασαν σε μικρό χρόνο στις περιοχές που έλεγχαν μέχρι πρότινος οι Κούρδοι μαχητές του YPG, μεταξύ των οποίων η Ράκκα, η Μανπίζ, το Κομπάνι και η Άγιν Ίσσα. <br /> <br /> Σύμφωνα με δήλωση δυτικού αξιωματούχου που δούλευε σε στενή συνεργασία με τις συριακές αντικαθεστωτικές δυνάμεις του SDF, δύο παρατηρητήρια που βρίσκονται στο Κομπάνι (και χρησιμοποιούσαν οι Ειδικές Δυνάμεις των ΗΠΑ), αποκόπηκαν από την προέλαση των τουρκικών χερσαίων δυνάμεων από τη μία πλευρά και την άφιξη συριακών κυβερνητικών δυνάμεων από τα δυτικά. Αντιμετώπισαν παράλληλα πυρά πυροβολικού του Τουρκικού Στρατού αλλά και εν συνεχεία την πρόκληση της ασφαλούς εκκένωσης από οδικές αρτηρίες καθώς διάφορα τμήματά τους, έπεφταν πολύ γρήγορα στον έλεγχο εχθρικών δυνάμεων. <br /> <br /> <img height="360" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/Syria-us-withdraw-1.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Σύμφωνα με την ίδια πηγή οι άνδρες αυτοί έπρεπε να βρουν τρόπο να περάσουν γύρω από τις συριακές και τουρκικές μονάδες μέσα σε αστικό περιβάλλον. «Ουσιαστικά πρόκειται για το τέλος της πιο επιτυχημένης διεθνούς αντιτρομοκρατικής επιχείρησης στην ιστορία που λήγει με άδοξο τρόπο και με νικητές τη Τουρκία, τη Συρία και τη Ρωσία που όμως.. δεν συμμετείχαν καν στην επιχείρηση» τόνισε ο δυτικός αξιωματούχος που διατήρησε το καθεστώς ανωνυμίας του. <br /> <br /> Ο Βρετανός Στρατηγός Gerald ‘Gez’ Strickland που προέρχεται από τα φημισμένα επίλεκτα τμήματα των Gurkhas του Βρετανικού Στρατού (και σήμερα έχει την ευθύνη υποδιοικητή των Συμμαχικών Δυνάμεων στην περιοχή), αναφέρεται ότι ζητήθηκε να είναι διαρκώς ενήμερος για την κατάσταση όπως και το Πεντάγωνο των ΗΠΑ που επιχείρησε να πραγματοποιήσει μια αποστολή εκκένωσης των φίλιων δυνάμεων από το συριακό έδαφος με μεταγωγικά α/φη C-130 Hercules. <br /> <br /> Φαίνεται όμως ότι η επιχείρηση αυτή ματαιώθηκε, εξαιτίας των μαχών που είχαν ξεσπάσει μεταξύ των κουρδικών δυνάμεων του YPG και των τουρκικών χερσαίων δυνάμεων. Ενδεικτικό του κλίματος που επικράτησε τα τελευταία 24ωρα ήταν η δήλωση ενός άλλου στρατιωτικού αξιωματούχου που τόνισε εμφατικά τα εξής: « Σε κανέναν δε δόθηκε η δυνατότητα να φύγει από τη Συρία με λογικό και ισορροπημένο τρόπο».. <br /> <br /> Επιπλέον πρόβλημά ήταν και το τροχαίο υλικό που χρησιμοποιούν οι αμερικανικές δυνάμεις, το οποίο αποτελείται από δεκάδες θωρακισμένα τροχοφόρα οχήματα MRAP (που διαθέτουν προηγμένα τηλεπικοινωνιακά συστήματα) και τα οποία τελικά θα πρέπει να απομακρυνθούν από τη Συρία, αποκλειστικά με αερομεταφορά που είναι εφικτό να γίνει μονάχα από μεταγωγικά C-17 της Αμερικανικής Αεροπορίας. <br /> <br /> Σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει ο άμεσος κίνδυνος να πέσουν στα χέρια ρωσικών δυνάμεων, γεγονός που θα απαιτήσει την προσβολή και καταστροφή τους από μαχητικά αεροσκάφη για την αποτροπή αυτού του ενδεχόμενου.. Συνολικά περισσότεροι από 1000 στρατιώτες διατάχθηκαν να αποχωρήσουν άμεσα από τη Β.Α Συρία, μετά την άκρως αμφιλεγόμενη απόφαση του Προέδρου Τράμπ, να διατάξει τη συνολική απόσυρση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή. <br /> <br /> <img height="426" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/Syria-US-.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Θεωρείται μάλιστα βέβαιο ότι υπό αυτές τις προϋποθέσεις προκλήθηκε αναπόφευκτα χάος με αντικρουόμενες διαταγές που δόθηκαν σε μια χρονική φάση όπου οι συνθήκες μετώπου ήταν εξαιρετικά ρευστές και μεταβαλλόμενες από την ταχεία προέλαση των τουρκικών και συριακών δυνάμεων που υποστηρίζονται από τους Ρώσους. <br /> <br /> Πρακτικά οι επίλεκτες δυνάμεις των ΗΠΑ βρέθηκαν μέσα σε λιγότερο 24 ώρες αντιμέτωπες με συριακά, ρωσικά και τουρκικά στρατεύματα που εκτελούσαν ταχεία προέλαση ανατρέποντας ολοκληρωτικά την υφιστάμενη τακτική κατάσταση στο έδαφος. <br /> <br /> Η περιοχή παραδόθηκε κυριολεκτικά στο χάος μετά την εισβολή τουρκικών δυνάμεων, σε συνδυασμό με την απόφαση του Λευκού Οίκου να διατάξει άμεση αποχώρηση το περασμένο Σάββατο. Η εκτίμηση που υπάρχει μετά από 72 και πλέον ώρες είναι ότι ο μεγαλύτερος όγκος – τουλάχιστον – των αμερικανικών δυνάμεων, κατέφυγε σε μια προκεχωρημένη βάση, η οποία βρίσκεται σε ερημική περιοχή στον άξονα των συνόρων Συρίας Ιορδανίας με τελικό προορισμό το Ιράκ. <br /> <br /> Όπως είναι φυσικό μέχρι αυτή την ώρα δεν έχει σταθεί εφικτό να επιβεβαιωθούν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αποχώρηση των αμερικανικών και βρετανικών δυνάμεων καθώς στην παρούσα φάση πρόκειται για μια κατάσταση που βρίσκεται σε εξέλιξη στο πλαίσιο της κατάπαυσης πυρός των 120 ωρών που συμφωνήθηκε μεταξύ ΗΠΑ – Τουρκίας και η οποία λήγει σήμερα στις 22:00 ώρα Ελλάδας. Πλέον όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στην συνάντηση που θα έχει ο Βλaντιμίρ Πούτιν με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. <br /> <br /> Ο Ρώσος πρόεδρος και ο Τούρκος ομόλογός του θα συναντηθούν στο Σότσι, όπου ο Ερντογάν, λίγο πριν εκπνεύσει ο χρόνος για κατάπαυση του πυρός, θα τον ενημερώσει για την τουρκική στρατιωτική επιχείρηση. <br /> <br /> Στο μεταξύ ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Μάρκ Έσπερ μετά τις συνομιλίες που είχε με τον υπουργό Άμυνας της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ, τόνισε κατηγορηματικά ότι περιμένει από την Άγκυρα την πλήρη τήρηση των όρων κατάπαυσης του πυρός που «εξασφαλίζει την ασφάλεια όλων όσων βρίσκονται στη ζώνη εντός συριακού εδάφους που ελέγχει ο Τουρκικός Στρατός, συμπεριλαμβανομένων και των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων». <br /> <br /> Επιπλέον ο Έσπερ υπενθύμισε στον Τούρκο ομόλογο του ότι παραμένει υποχρέωση της Τουρκίας, η διατήρηση ελέγχου κρατουμένων μαχητών του ISIS, ενώ κυρίαρχη προτεραιότητα παραμένει η ασφάλεια του στρατιωτικού προσωπικού που αποχωρεί από την περιοχή. « Όπως πάντα οι δυνάμεις των ΗΠΑ παρά το γεγονός ότι αποχωρούν από την περιοχή θα αμυνθούν από οποιαδήποτε απειλή αν αυτό απαιτηθεί» <br /> <br /> Λίγο μετά έγινε και η δήλωση του Μάικ Πομπέο, που δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να επέμβουν στρατιωτικά οι ΗΠΑ, αν κριθεί αναγκαίο από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Όταν ρωτήθηκε σε ποια περίπτωση θα συμβεί αυτό, απέφυγε να απαντήσει. Οι δηλώσεις αυτές αφήνουν σαφές υπονοούμενο στην Άγκυρα να μην επαναλάβει το λάθος να προσβάλει με πυρά θέσεις αμερικανικών μονάδων, ενώ όπως έγινε γνωστό τα μέσα αναγνώρισης και επιτήρησης θα συνεχίσουν να εκτελούν αναγνωριστικές πτήσεις στην ευρύτερη περιοχή, προκειμένου να παρακολουθούν στενά την τήρηση της κατάπαυσης πυρός στη Β.Α Συρία.<br /> <br /> <a href="https://doureios.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Παγιδευμένοι στη Β. Συρία περισσότεροι από 300 άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων ΗΠΑ και Βρετανίας

Άγνωστη παραμένει η τύχη των τμημάτων SOF που επιχειρούν στη Β. Συρία υπό τις διαταγές της Μικτής Συμμαχικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσε...

Διαβάστε την συνέχεια