Οι Κούρδοι κατέλαβαν ένα από τα τελευταία σημαντικά προπύργια του ISIS στη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7xRzIyzXVkt2Ozuu218wFCVyhhcT_NF_BiDfwqFWdR4azgNfqwzeloAx3uhViufrdenSXwDYaMXxSZvvtvDdJd-C83NNxZquP2eikBH4vFMG5rWV_VDpLKOftB-WVyX3Rl7fnjw1kWJQ/s1600/sdf-baghouz.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="990" height="322" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7xRzIyzXVkt2Ozuu218wFCVyhhcT_NF_BiDfwqFWdR4azgNfqwzeloAx3uhViufrdenSXwDYaMXxSZvvtvDdJd-C83NNxZquP2eikBH4vFMG5rWV_VDpLKOftB-WVyX3Rl7fnjw1kWJQ/s640/sdf-baghouz.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Κούρδοι μαχητές απομάκρυναν το ISIS από το τελευταίο χωριό που έλεγχε στη νοτιοανατολική Συρία (στα σύνορα του Ευφράτη) την Τετάρτη, περιορίζοντας το άλλοτε κραταιό αυτοαποκαλούμενο «Ισλαμικό Κράτος» σε δύο μικρούς οικισμούς. <br /> <br /> Πρόκειται για το αποκορύφωμα της μεγάλης επίθεσης που ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο το SDF/YPG, σε συνεργασία με τον Διεθνή Συνασπισμό, και είχε ως αποτέλεσμα τον περιορισμό των Ισλαμιστών σε μικρό θύλακα βορείως του Ευφράτη, κοντά στα σύνορα της Συρίας με το Ιράκ. <br /> <br /> Σύμφωνα με τους «Jordan Times», η κατάληψη του χωριού Baghouz επέτρεψε σε λίγους Ισλαμιστές μαχητές να βρουν καταφύγιο σε αγροικίες στην παραποτάμια περιοχή. Σειρά έχει η αναζήτηση των συγκεκριμένων μαχητών από σπίτι σε σπίτι και η εξουδετέρωσή τους. <br /> <br /> Πριν την κατάληψή του, το Baghouz είχε 4.900 κατοίκους, από τους οποίους οι 3.500 παραδόθηκαν στους Κούρδους. Από το χωριό διέφυγαν περίπου 470 Ισλαμιστές. Η νίκη δεν σημαίνει όμως πως ο κίνδυνος του ISIS έχει εξαλειφθεί, αφού και οι ίδιοι οι Κούρδοι θεωρούν πως οι Ισλαμιστές παραμένουν επικίνδυνοι. <br /> <br /> <a href="https://www.ptisidiastima.com/wp-content/uploads/2019/01/sdf-baghouz-2.jpg"><img height="323" src="https://www.ptisidiastima.com/wp-content/uploads/2019/01/sdf-baghouz-2.jpg" width="640" /></a> <br /> <br /> Τώρα οι Ισλαμιστές έχουν στην κατοχή τους τους οικισμούς Safafna και Sajla, οι επιχειρήσεις ανακατάληψης των οποίων σχεδιάζεται να αρχίσουν το προσεχές χρονικό διάστημα. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν δημιουργήσει πάντως νέο προσφυγικό ρεύμα, με 27.000 ανθρώπους να έχουν φύγει από την εμπόλεμη ζώνη τους τελευταίους δύο μήνες. Πριν το Baghouz, οι Κούρδοι απελευθέρωσαν την πόλη Hajin και τα χωριά Al Shaafa και Sousa. Οι Ισλαμιστές είναι αντιμέτωποι και με μία ακόμη απειλή, το ιρακινό πυροβολικό. Τα εδάφη των Ισλαμιστών είναι εντός του βεληνεκές των ιρακινών πυροβόλων (και των ιρακινών πολεμικών αεροσκαφών), ενώ το Ιράκ δεν επιθυμεί να αντιμετωπίσει πάλι το ISIS στο έδαφός του.<br /> <br /> <a href="https://www.ptisidiastima.com/wp-content/uploads/2019/01/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE-1.jpg"><img src="https://www.ptisidiastima.com/wp-content/uploads/2019/01/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE-1.jpg" /></a><i>Τα κόκκινα βέλη δείχνουν το χωριό Baghouz Fawqani που καταλήφθηκε από τους Κούρδους (κάτω αριστερά σε μεγένθυση) </i><br /> <br /> Πλέον, τα φώτα είναι στραμμένα στις ενέργειες των ΗΠΑ. Στρατιωτικές δυνάμεις τους βρίσκονται στη Συρία υποστηρίζοντας τις SDF, ωστόσο, με την απόφαση Τραμπ πρέπει να φύγουν από την χώρα. Το πότε θα συμβεί αυτό είναι άγνωστο. Αμερικανοί αξιωματούχοι δηλώνουν ότι οι στρατιώτες θα εγκαταλείψουν τη Συρία αφού εξουδετερώσουν το ISIS, αλλά το χρονοδιάγραμμα παραμένει αόριστο, ειδικά μετά την πρόσφατη βομβιστική επίθεση στην Manbij, που στοίχισε τη ζωή τεσσάρων Αμερικανών. Επιπλέον, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία λειτουργεί αποτρεπτικά σε μία πιθανή τουρκική εισβολή, που θα βλάψει τους κύριους συμμάχους των ΗΠΑ Κούρδους. Έτσι, λοιπόν, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να εγκαταλείπουν τη Συρία παραμένοντας σε αυτήν…<br /> <br /> <a href="https://www.ptisidiastima.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι Κούρδοι κατέλαβαν ένα από τα τελευταία σημαντικά προπύργια του ISIS στη Συρία

Κούρδοι μαχητές απομάκρυναν το ISIS από το τελευταίο χωριό που έλεγχε στη νοτιοανατολική Συρία (στα σύνορα του Ευφράτη) την Τετάρτη, περι...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς μπορεί να ανασχεθεί η πάγια τουρκική επιθετικότητα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXZQPpCyRFSk_3257rxTBWYaAjPhyoP5u8CZfI5KEfMW5pTXAeuuKqFkkHYYVIM-iV050TYkm5agZPyIA6p4rbW9mpT2V0nBI67RjNR2QGTGySJzLWLeR_FmfwwbiEuGhTtPRMMqDpUD4/s1600/tourkiko_polemiko_navtiko.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXZQPpCyRFSk_3257rxTBWYaAjPhyoP5u8CZfI5KEfMW5pTXAeuuKqFkkHYYVIM-iV050TYkm5agZPyIA6p4rbW9mpT2V0nBI67RjNR2QGTGySJzLWLeR_FmfwwbiEuGhTtPRMMqDpUD4/s640/tourkiko_polemiko_navtiko.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Κώστας Βενιζέλος</b><br /> Επιθέσεις με Navtex, ναυτικές ασκήσεις και απειλές συνθέτουν το σκηνικό, το οποίο στήνει η Τουρκία από το Αιγαίο μέχρι και την Ανατολική Μεσόγειο. Αυτή η πρακτική, διαχρονική και επαναλαμβανόμενη, δείχνει τις προθέσεις της Άγκυρας, που παραμένει σε επιθετική διάταξη έναντι της Ελλάδος και της Κύπρου. Ταυτόχρονα, προδιαγράφει εν πολλοίς το κλίμα που θα κυριαρχήσει τους επόμενους μήνες στην περιοχή. <br /> <br /> Με τη Navtex 0121/19 η Άγκυρα δέσμευσε για την περασμένη Τρίτη, περιοχές κοντά στο Καστελόριζο για ασκήσεις με πραγματικά πυρά, ενώ παράλληλα με τη Navtex 0117/19 δεσμεύεται επίσης περιοχή νοτιοανατολικά της Κύπρου. Αυτή η Navtex, επικαλύπτει θαλάσσια τεμάχια κοντά στη γεώτρηση της Εxxon Mobil, στο τεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ, για πραγματοποίηση άσκησης με πραγματικά πυρά.<br /> <br /> Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών έχει προαναγγείλει πως τις επόμενες μέρες φτάνει το νέο γεωτρύπανο της Τουρκίας και θα ξεκινήσει γεώτρηση στην τουρκική ΑΟΖ και σε περιοχές, στις οποίες «αδειοδοτήθηκε» η Τουρκία από ψευδοκράτος. Δηλαδή, στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Είναι δε χαρακτηριστική η αναφορά Τσαβούσογλου πως «η γεώτρηση θα ξεκινήσει όποιος και να πει, ό,τι και να πει». Δεν ιδρώνει, κοντολογίς, το αυτί της κατοχικής δύναμης, που είναι συνηθισμένη να ποδοπατεί το Διεθνές Δίκαιο, βάφοντάς το με αίμα. <br /> <br /> Μέχρι που μπορούν να φθάσουν οι τουρκικές προκλήσεις; Πόσο θα τεντώσει το σχοινί; Θα επιχειρήσει να κάνει το βήμα παραπάνω και να κόψει το σχοινί; Είναι προφανές πως η Τουρκία παρουσιάζεται αποφασισμένη να προχωρήσει σε κινήσεις επιβολής τετελεσμένων στην περιοχή. Αυτή η προσπάθεια συνδέεται με το γεγονός ότι το καθεστώς Ερντογάν αντιλαμβάνεται πως εάν δεν αποτελέσει μέρος στο παιχνίδι των ενεργειακών εξελίξεων, τότε θα χάσει το τρένο της στρατηγικής αναβάθμισής της στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα τελειώσει, εν πολλοίς, το όραμα Ερντογάν για ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη. <br /> Δημιουργία σκηνικού αποσταθεροποίησης <br /> <br /> Οι κινήσεις της Τουρκίας στοχεύουν στη δημιουργία σκηνικού αποσταθεροποίησης για να μπορέσει να εμπλακεί στο ενεργειακό παιχνίδι. Μόνο αυτό το εργαλείο έμαθε η Άγκυρα να χρησιμοποιεί, για να προωθεί τις επιδιώξεις της. Είναι σαφές πως η πλειοψηφία των χωρών της περιοχής δεν θέλουν την Τουρκία στους ενεργειακούς σχεδιασμούς, επειδή δεν της έχουν εμπιστοσύνη. Δεν τη θέλουν, επειδή για την Τουρκία η συνεργασία σημαίνει υποταγή των άλλων στις δικές της επιδιώξεις.<br /> <br /> Το ζητούμενο είναι, σε αυτή τη φάση, να περιορισθούν οι τουρκικές προκλήσεις. Οι προκλητικές της ενέργειες δεν αφορούν και δεν επηρεάζουν μόνο την Ελλάδα και την Κύπρο. Επηρεάζουν και όσες χώρες δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Συνεπώς, χρειάζεται ένα μέτωπο, που θα σταθεί απέναντι από την Τουρκία. Υπάρχουν προδήλως διαφορετικά συμφέροντα των χωρών της περιοχής, αλλά και κρατών, εταιρείες των οποίων δραστηριοποιούνται στην κυπριακή ΑΟΖ. Υπάρχουν, όμως και κοινά συμφέροντα, τα οποία πρέπει να αξιοποιηθούν αναδεικνύοντας τους κοινούς στόχους, τις κοινές επιδιώξεις.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πώς μπορεί να ανασχεθεί η πάγια τουρκική επιθετικότητα

Κώστας Βενιζέλος Επιθέσεις με Navtex, ναυτικές ασκήσεις και απειλές συνθέτουν το σκηνικό, το οποίο στήνει η Τουρκία από το Αιγαίο μέχρι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο «Δράκος», ο χρόνος και ο νέος «δρόμος του μεταξιού»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGP7mvnZ5b-AjguvUV9m9D1Z8WqOIwY3zKhWj7RlqwmXyHKB39tNuwOcc0FiP7s2PE2vwObuXNzDTIb_NNagUCCUP6wJlD0MPrJxUriUvdJ1AjK4yrVUrBwt5USzIrf6I9uDzl6gger6U/s1600/kina_dromos-metaxiou.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="368" data-original-width="696" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGP7mvnZ5b-AjguvUV9m9D1Z8WqOIwY3zKhWj7RlqwmXyHKB39tNuwOcc0FiP7s2PE2vwObuXNzDTIb_NNagUCCUP6wJlD0MPrJxUriUvdJ1AjK4yrVUrBwt5USzIrf6I9uDzl6gger6U/s640/kina_dromos-metaxiou.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Αιμίλιος Αυγουλέας</b><br /> Το κλειδί στο «παράδοξο» της διαφαινόμενης κινέζικης κυριαρχίας βρίσκεται στη σχέση της με τον χρόνο. Σε μια Δύση που σκέφτεται και ενεργεί βραχυπρόθεσμα, με στόχευση τα πρόσκαιρα οφέλη, ο στρατηγικός στόχος της σημερινής ηγετικής ομάδας που διευθύνει την Κίνα είναι η επίτευξη μακροπρόθεσμου οφέλους. <br /> <br /> Αυτό εξηγεί την καλπάζουσα είσοδο των κινεζικών εταιρειών στις (εν πολλοίς παρατημένες στην τύχη τους) αφρικανικές οικονομίες. Όχι μόνον έτσι εξασφαλίζεται η παροχή φθηνών πρώτων υλών στις κινέζικες βιομηχανίες, αλλά και μελλοντικές αγορές κινέζικων προϊόντων. Οι κινέζικες επενδύσεις θα δώσουν ώθηση στις οικονομίες των χωρών αυτών και κατ’ επέκτασιν στην καταναλωτική δύναμη των πολιτών τους.<br /> <br /> Με τον ίδιο τρόπο η επενδυτική διείσδυση στις ευρωπαϊκές αγορές δημιουργεί μακροχρόνιες οικονομικές και κυρίως πολιτικές συμμαχίες που εν καιρώ θα φανούν χρήσιμες. Για την ακρίβεια, όταν κορυφωθεί ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ. Το κορυφαίο, όμως, παράδειγμα είναι το σχέδιο ενιαίας ζώνης εμπορίου και δημιουργίας συγκοινωνιακών υποδομών στην κεντρο-ανατολική Ασία. Δεν πρόκειται για έναν αυτοκινητόδρομο, αλλά κυρίως για τη δημιουργία πολλών περιφερειακών αεροδρομίων. <br /> <br /> Μεταξύ των άλλων, η ολοκλήρωση αυτού του σχεδίου θα σημάνει την συγκοινωνιακή ένωση της κεντρο-ασιατικής στέππας και των χωρών περί τα Ιμαλάια με τη θάλασσα και το θαλάσσιο εμπόριο. Από την ολοκλήρωση του εν λόγω σχεδίου θα προκύψουν τεράστια οικονομικά οφέλη για χώρες όπως το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Νεπάλ και η Μογγολία. Τεράστια, όμως, θα είναι και τα γεωπολιτικά οφέλη για την Κίνα. <br /> <br /> Αυτή η περιοχή αποτέλεσε παραδοσιακό πεδίο θανάσιμου ανταγωνισμού μεταξύ της ρωσικής και των ινδο-περσικών αυτοκρατοριών στην αρχή και μεταξύ της Αυτοκρατορικής Ρωσίας και της Βρετανικής Αυτοκρατορίας αργότερα. Τώρα, έρχεται να εγκατασταθεί ως αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος και οικονομικός ηγεμόνας η Κίνα.<br /> <br /> Πρόκειται για ιστορικό άθλο που κατόρθωσε πολύ εφήμερα η «χρυσή ορδή» του Τσένγκις Χαν και αργότερα (και ακόμη πιο εφήμερα) ο Τιμούρ ο Χωλός, γνωστός ως Ταμερλάνος. Δηλαδή, η ηγεσία της Κίνας θα έχει σύντομα πραγματοποιήσει το πάντοτε φευγαλέο όνειρο της τρισχιλιετούς αυτοκρατορικής Κίνας. Και είναι αυτό το ιδιοφυές μίγμα οικονομικής δύναμης και μακροπρόθεσμης στόχευσης που στην ουσία τροφοδοτεί την αδιάκοπη άνοδο της Κίνας ως παγκόσμιου ηγέτη. <br /> Οι εσωτερικές αντιφάσεις <br /> <br /> Η Κίνα όμως είναι Κίνα και όπως πάντοτε τα σημαντικότερα εμπόδια στην κυριαρχία της θα ανεγερθούν στο εσωτερικό της. <br /> <ul> <li>Πρώτον, η οικονομική ευμάρεια αργά η γρήγορα θα γιγαντώσει το κίνημα εκδημοκρατισμού και φιλελευθεροποίησης που ήδη έχει σημαντικές ρίζες μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια, ειδικά στην ολοένα και καλύτερα σπουδαγμένη κινέζικη κοινωνία. Είναι άγνωστο πως θα μπορέσει το ΚΚΚ να ανταποκριθεί σε αυτήν την τεράστια πρόκληση και να απεμπολήσει τη μονοκρατορία του, την στιγμή μάλιστα που διαθέτει τον απόλυτο έλεγχο των ενόπλων δυνάμεων και των υπηρεσιών ασφάλειας.</li> <li>Δεύτερον, το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα χρειασθεί σύντομα βαθιές μεταρρυθμίσεις για να αποφύγει μια πιθανή μελλοντική συστημική κρίση [Βλ. <a href="https://www.cambridge.org/core/search?filters%5BauthorTerms%5D=Emilios%20AVGOULEAS&eventCode=SE-AU">Emilios AVGOULEAS</a>, <a href="https://www.cambridge.org/core/search?filters%5BauthorTerms%5D=Duoqi%20XU&eventCode=SE-AU">Duoqi XU</a>, “Overhauling China’s Financial Stability Regulation: Policy Riddles and Regulatory Dilemmas”, 4(1) Asian Journal of Law and Society (2017, Cambridge University Press)]. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να γίνει χωρίς αντιδράσεις από τα άριστα δικτυωμένα συμφέροντα της χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας, των οποίων τα κέρδη και η επιρροή θα περιορισθούν σημαντικά εάν νομοθετηθούν οι αναγκαίες σταθεροποιητικές μεταρρυθμίσεις.</li> <li>Τρίτον, ο πιο σημαντικός κίνδυνος μεσοπρόθεσμα συνδέεται άμεσα με την «αρχή του ενός». Αν και δεν είναι το πιθανότερο σενάριο, είναι εντούτοις άγνωστο εάν η επόμενη ηγετική ομάδα και ο επικεφαλής της θα συνεχίσουν την πολιτική του σημερινού πρόεδρου και των περισσότερων προκατόχων του. Βεβαίως, μια βίαιη ανατροπή της τωρινής οικονομικής πολιτικής αποκλείεται. Εκείνο, όμως, που διόλου δεν αποκλείεται είναι μια σημαντική επιβράδυνση του περαιτέρω ανοίγματος της οικονομίας της Κίνας και των κοινωνικών ανοιγμάτων του ΚΚΚ στο όνομα της παρακαταθήκης του μεγάλου τιμονιέρη.</li> </ul> Σε αυτήν την περίπτωση η Κίνα θα έχει –για άλλη μια φορά στη μακραίωνη ιστορία της– αυτοϋπονομεύσει την κυριαρχία και την ευημερία της. Η δε Ευρώπη θα βρεθεί και πάλι στην ανάγκη να προστρέξει ικέτης στη Ουάσινγκτον, όπως άλλωστε έπραξε το 1914, το 1941, και το 1948!<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο «Δράκος», ο χρόνος και ο νέος «δρόμος του μεταξιού»

Αιμίλιος Αυγουλέας Το κλειδί στο «παράδοξο» της διαφαινόμενης κινέζικης κυριαρχίας βρίσκεται στη σχέση της με τον χρόνο. Σε μια Δύση που...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα, Αίγυπτος & Ισραήλ «στριμώχνουν» την Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUNFcWnALfzguVEx5nes7I1xQ-St9qh8sXumaeFK6DBcdFoqx5PnQClHezaLI0auikN6zoc19kNbHjstCGJxdn3_BUNLoZaq7bLWniyT3sSyraSf-xi12kriYegdtlKknoEE8lXjtbDKA/s1600/egypt+navy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="688" data-original-width="1199" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUNFcWnALfzguVEx5nes7I1xQ-St9qh8sXumaeFK6DBcdFoqx5PnQClHezaLI0auikN6zoc19kNbHjstCGJxdn3_BUNLoZaq7bLWniyT3sSyraSf-xi12kriYegdtlKknoEE8lXjtbDKA/s640/egypt+navy.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Τουρκικά ΜΜΕ: «Μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε;» – Παίρνει «φωτιά» η Α. Μεσόγειος</span></h3> Έρχεται «Αρμαγεδών» στην Α.Μεσόγειο λόγω τουρκικής «ΑΟΖ» και «Γαλάζιας πατρίδας», με διακύβευμα τα τεράστια αποθέματα υδρογονανθράκων, μέρος των οποίων διεκδικούν οι Τούρκοι. <br /> <br /> Τούρκοι ειδικοί σε γνωστή <a href="http://savunmasanayist.com/2019/01/21/turk-hava-kuvvetleri-icin-alternatif-savas-ucaklari/">αμυντική ιστοσελίδα</a> που τελεί υπό την «προστασία» του τουρκικού υπουργείου άμυνας και της κυβέρνησης ομιλεί για πιθανά πολεμικά σενάρια δημιουργίας «αντι-τουρκικού» μπλοκ χωρών, οι οποίες συμμετέχουν στην απόφαση δημιουργίας «Μεσογειακού ΟΠΕΚ» για τα 60τρις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου στην περιοχή.<br /> <br /> Ο κ. Medhat Youssef, πρώην επικεφαλής της Αιγυπτιακής Υπηρεσίας Πετρελαίου, δήλωσε ότι το EMGF θα αποτελέσει ένα μπλοκ παρόμοιο με τον ΟΠΕΚ.<br /> <br /> «Το νέο μπλοκ θα επιτύχει ισορροπία στη διεθνή αγορά φυσικού αερίου, καθώς οι χώρες της Ανατολικής Μεσογείου διαθέτουν το 87% του αποθέματος φυσικού αερίου στη Μεσόγειο Θάλασσα», δήλωσε σήμερα ο Γιούσεφ στο Xinhua.<br /> <br /> Είναι φυσικό λοιπόν ότι οι Τούρκοι να προσπαθήσουν να ακυρώσουν όλα αυτά και για αυτό φαίνεται να προετοιμάζονται εντατικά ακόμη και για πιθανά «πολεμικά σενάρια» στην Α.Μεσόγειο.<br /> <br /> Η σημαντική πληροφορία από την τουρκική ιστοσελίδα είναι ότι Τούρκοι επιτελείς φέρονται να «συζητούν και να εξετάζουν την επάρκεια των μάχιμων δυνάμεων, ειδικά σε θέματα που αφορούν την πολεμική αεροπορία με περισσότερες λεπτομέρειες, για να δουν το τι μπορεί να γίνει σε όλες τις περιπτώσεις».<br /> <br /> Μιλάμε δηλαδή για πιθανά πάντα, σενάρια που απεργάζονται στο τουρκικό επιτελείο μετά από εντολή Ερντογάν, για την επικείμενη επιχείρηση «Γαλάζια πατρίδα», η οποία όπως δείχνουν τα πράγματα θα μας απασχολήσει έντονα το επόμενο διάστημα.<br /> <br /> «Πρόσφατα, τα ύδατα θερμάνθηκαν ξανά στη Μεσόγειο, το Αιγαίο από τη μια στιγμή στην άλλη και τέλος θα έχουμε εξελίξεις στην Βόρεια Συρία, όπου είναι προγραμματισμένη η στρατιωτική επιχείρηση Ανατολικά του Ευφράτη, σε μια εποχή που η κατάσταση είναι κρίσιμη και υπάρχουν πολύ μεγάλες απειλές….αρκετά σαφείς κατά της χώρας μας .<br /> <br /> Ελλάδα, Αίγυπτος και Ισραήλ με σχέδια όπως η παροχή ρεύματος και ο αγωγός East Med δεν θα είναι εύκολο, τουλάχιστον μεμονωμένα να ενωθούν κατά της Τουρκίας, η οποία διαθέτει μεγάλη δύναμη.<br /> <br /> Δεδομένου όμως ότι αυτά τα γεγονότα μας ταλανίζουν τον τελευταίο καιρό, τίθεται το ερώτημα : «Είμαστε έτοιμοι ως Τουρκία να πολεμήσουμε, ποια είναι τα σχέδιά μας, πώς μπορούμε να είμαστε προετοιμασμένοι;»<br /> <br /> Διαθέτουμε 238 F-16 μαχητικά αεροσκάφη και περίπου 32 μαχητικά αεροσκάφη F-4 στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία.<br /> <br /> Τα αεροσκάφη F-16 χρησιμοποιούνται σε όλους τους τύπους αποστολών, ενώ τα αεροσκάφη F-4 χρησιμοποιούνται μόνο για βομβαρδισμούς.<br /> <br /> Αν και τα αεροσκάφη μας F-16 είναι σε θέση να συμβαδίσουν με την τεχνολογία της εποχής μας με μερικές ελλείψεις, τα F-4 δυστυχώς είναι πεπαλαιωμένα.<br /> <br /> Ωστόσο, η Τουρκία σχεδιάζει να αγοράσει 116 αεροσκάφη F-35 προς αντικατάσταση των παλιών αεροσκαφών F-4, ενώ θα εκσυγχρονίσει και πολλά αεροσκάφη F-16.<br /> <br /> Όλα αυτά έχουν προγραμματιστεί να ολοκληρωθούν μέχρι το 2023. Εκτός όλων των άλλων η Τουρκία σχεδιάζει ένα μαχητικό δικό της με την ονομασία TF-X, το οποίο αναμένεται να βρεθεί στον αέρα μέχρι το 2030», αναφέρει μεταξύ άλλων το τουρκικό δημοσίευμα ενδεικτικό των προθέσεων ή και της προπαγάνδας που ασκεί η τουρκική πλευρά με «υβριδικά όπλα».<br /> <br /> Αν ήταν προπαγάνδα όμως όλα αυτά γιατί η Αίγυπτος παίρνει σοβαρά μέτρα, ειδικά στο πολεμικό ναυτικό της στην Α.Μεσόγειο;<br /> <br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44"><img src="https://pbs.twimg.com/profile_images/1086917539685388288/9UH76XvH_normal.jpg" /></a><br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44">Mahmoud Gamal@mahmouedgamal44</a><br /> · <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44/status/1086902862137954304">Jan 20, 2019</a><br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44/status/1086902862137954304"></a><br /> <a href="https://twitter.com/_/status/1086894867207389184">Replying to @mahmouedgamal44</a><br /> <br /> As a result of the diversity of armament of Egypt<br /> <br /> The Armed Forces has entered for 1st time in its history Helicopter carriers LHD from Mistral type in service, also it introduced new types of submarines as Type-209, in addition to contract on French & German made naval vessels<br /> <br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44/status/1086902862137954304/photo/1"><img src="https://pbs.twimg.com/media/DxV0Vk6XQAEs4t5?format=jpg&name=360x360" /></a><a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44/status/1086902862137954304/photo/1"><img src="https://pbs.twimg.com/media/DxV0Vk5WoAABFXF?format=jpg&name=360x360" /></a><a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44/status/1086902862137954304/photo/1"><img src="https://pbs.twimg.com/media/DxV0VlFWkAAYmx3?format=jpg&name=360x360" /></a><a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44/status/1086902862137954304/photo/1"><img src="https://pbs.twimg.com/media/DxV0Vk0XQAESa2B?format=jpg&name=360x360" /></a><br /> <br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44"><img src="https://pbs.twimg.com/profile_images/1086917539685388288/9UH76XvH_normal.jpg" /></a><br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44">Mahmoud Gamal@mahmouedgamal44</a><br /> <br /> Egypt relies on these maritime deals to achieve a number of profits differ than the military profit from the addition of such naval vessels to the Egyptian fleet, including political profits and strengthening the relations with those countries and the Egyptian side.<br /> <a href="https://twitter.com/intent/like?tweet_id=1086904010618167297">19</a><br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44/status/1086904010618167297">10:31 AM - Jan 20, 2019</a><br /> <a href="https://support.twitter.com/articles/20175256">Twitter Ads info and privacy</a><a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44"><br /> See Mahmoud Gamal's other Tweets</a><br /> Μήπως διότι αναμένει , γνωρίζοντας καλύτερα την τουρκική φιλοσοφία, εξελίξεις στην περιοχή μας;<br /> <br /> Πριν λίγες ημέρες ανακοινώθηκε ότι το αιγυπτιακό ναυτικό κατασκευάζει ούτε μία, ούτε δύο, αλλά τρεις ναυτικές βάσεις του, με τις δύο να «βλέπουν» την Α.Μεσόγειο.<br /> <br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44"><img src="https://pbs.twimg.com/profile_images/1086917539685388288/9UH76XvH_normal.jpg" /></a><br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44">Mahmoud Gamal@mahmouedgamal44</a><br /> · <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44/status/1087047467596726272">Jan 20, 2019</a><br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44/status/1087047467596726272"></a><br /> <a href="https://twitter.com/_/status/1086905621969027072">Replying to @mahmouedgamal44</a><br /> <br /> Moving to the Egyptian Naval units re-organization <br /> <br /> Now, Egypt is building three new maritime bases on three strategic directions including:- <br /> <br /> Gargoub naval base/ on Egypt north west coast <br /> <br /> Ras Banas Naval Base/ south east the Red sea<br /> <br /> Eastern Suez Canal Base<br /> <br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44/status/1087047467596726272/photo/1"><img height="407" src="https://pbs.twimg.com/media/DxX34fIXgAAk6tZ?format=jpg&name=small" width="640" /></a><br /> <br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44"><img src="https://pbs.twimg.com/profile_images/1086917539685388288/9UH76XvH_normal.jpg" /></a><br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44">Mahmoud Gamal@mahmouedgamal44</a><br /> <br /> Also Egypt recently has divided its Naval forces into two fleets (north/ south) with the establishment of 2nd Special Forces brigade as part of the expansion of Egyptian naval forces operations in order to possess Blue water navy. <a href="https://t.co/a7jr0e1Qg9">pic.twitter.com/a7jr0e1Qg9</a><br /> <a href="https://twitter.com/intent/like?tweet_id=1087051573707059203">17</a><br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44/status/1087051573707059203">8:17 PM - Jan 20, 2019</a><br /> <a href="https://support.twitter.com/articles/20175256">Twitter Ads info and privacy</a><br /> <a href="https://twitter.com/mahmouedgamal44"><br /> </a>Επίσης με εντολή του προέδρου Αλ Σίσι το αιγυπτιακό ναυτικό δημιούργησε δύο στόλους, έναν στην Μεσόγειο και έναν στην Ερυθρά θάλασσα , ενώ το πιο σημαντικό είναι εδώ και ημέρες Ισραηλινοί και Αιγύπτιοι κομάντος συνεργάζονται κατά της τρομοκρατίας…στο Σινά.<br /> <br /> <a href="https://twitter.com/ganobi/status/1081986659565084672"><img height="360" src="https://pbs.twimg.com/media/Ddz2kwrV4AIPgW6?format=jpg&name=small" width="640" /></a><br /> <br /> <a href="https://twitter.com/ganobi"><img src="https://pbs.twimg.com/profile_images/1003653127386656774/3zx8pnJ__normal.jpg" /></a><br /> <a href="https://twitter.com/ganobi">Amr Magdi@ganobi</a><br /> President <a href="https://twitter.com/hashtag/Sisi?src=hash">#Sisi</a> confirmed on <a href="https://twitter.com/60Minutes">@60Minutes</a> that Egypt's army is collaborating closely with the Israeli army in North Sinai despite denying this before. What else the Egyptian army has lied about to the Egyptians about <a href="https://twitter.com/hashtag/Sinai?src=hash">#Sinai</a>? Here's some from <a href="https://twitter.com/hrw">@HRW</a><br /> <a href="https://twitter.com/intent/like?tweet_id=1081986659565084672">103</a><br /> <a href="https://twitter.com/ganobi/status/1081986659565084672">8:51 PM - Jan 6, 2019</a><a href="https://twitter.com/ganobi/status/1081986659565084672"><br /> 151 people are talking about this</a><br /> <a href="https://support.twitter.com/articles/20175256">Twitter Ads info and privacy</a><br /> <br /> Όλα αυτά αποτελούν σαφώς ενδείξεις πιθανών εξελίξεων στην Α.Μεσόγειο.<br /> <br /> Η Ελλάδα την ίδια στιγμή ευρίσκεται σε ένα υψηλό στάδιο για την πιθανή αγορά των Φρεγατών Belhara και την επόμενη Τρίτη θα έχουμε συνάντηση σε επίπεδο Γενικών διευθύνσεων εξοπλισμών Γαλλίας και Ελλάδος για λεπτομέρειες όπως η ναυπήγηση τους κά.<br /> <br /> Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό έπρεπε να είχε προχωρήσει σε αυτού του τύπου την αγορά χρόνια πριν, αλλά και έστω και τώρα δεν είναι αργά, για να είναι ικανό κάποια στιγμή να παρέχει αντιαεροπορική ασφάλεια περιοχής σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, διότι η Ελλάδα διαδραματίζει ήδη σημαντικό ρόλο στην Α.Μεσόγειο λόγω των επικείμενων ενεργειακών σχεδίων .<br /> <br /> Την ίδια στιγμή η Αθήνα αναμένει την απόφαση της Γερουσίας και του Κογκρέσου, ώστε να προχωρήσει η διαδικασία αγοράς α/α πυραύλων SM-2 για στα μεταχειρισμένα αυστραλιανά αντιτορπιλικά κλάσης Adelaide.<br /> <br /> Τα πλοία έχουν τέσσερα διαφορετικά όπλα για την πραγματικά ολοκληρωμένη Α/Α τους άμυνα. Πυραύλους αεράμυνας περιοχής Standard SM2 BlockIIIA, Evolved Sea Sparrow Missiles (ESSM), Oto Melara Super Rapid 76 mm, Phalanx Block 1b, ίσως από το πιο πλήρες «πακέτο» αεράμυνας σε πλοίο τέτοιου μεγέθους.<br /> <br /> Ο SM2 έχει εμβέλεια (90nm) και ταχύτητα (Mach 3).<br /> <br /> Αυτές οι προετοιμασίες από ελληνικής πλευράς δείχνουν ότι το σκηνικό σε μελλοντικό χρόνο σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο θα «υπερθερμανθεί» λόγω πιθανόν της επικείμενης πιθανής τουρκικής οικονομικής κρίσης, η οποία ταλανίζει τον Ερντογάν, ο οποίος θα αναγκαστεί κάποια στιγμή να τα παίξει « όλα για όλα».<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ελλάδα, Αίγυπτος & Ισραήλ «στριμώχνουν» την Άγκυρα

Τουρκικά ΜΜΕ: «Μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε;» – Παίρνει «φωτιά» η Α. Μεσόγειος Έρχεται «Αρμαγεδών» στην Α.Μεσόγειο λόγω τουρκικής «Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: «Δεν υπάρχουν σύνορα στο Αιγαίο». «Θα προστατεύσουμε την περιοχή». Προοίμιο πολεμικών επιχειρήσεων;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZxHs0n70DsfQ5ju4J3_7qFaOVF2ab9rCTVLhz4hnlt14JuKq8P2k0_FNr7ln24EY9b7v422qNGqM5f5lXvjt1ZmIHypTBBpx69UmeBuevZZ9wubkSQKO-0CnxMn2336-dJBzsVgv_rKY/s1600/limeniko-tourkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="495" data-original-width="990" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZxHs0n70DsfQ5ju4J3_7qFaOVF2ab9rCTVLhz4hnlt14JuKq8P2k0_FNr7ln24EY9b7v422qNGqM5f5lXvjt1ZmIHypTBBpx69UmeBuevZZ9wubkSQKO-0CnxMn2336-dJBzsVgv_rKY/s640/limeniko-tourkia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ιδιαίτερα έντονο είναι το κλίμα των τελευταίων εβδομάδων σχετικά με τα ελληνοτουρκικά. Μετά από αμφισβητήσεις, βρώμικους χάρτες και πολεμική ρητορική για τη «Γαλάζια Πατρίδα» τους, το Τουρκικό Λιμενικό έρχεται να καταργήσει τα σύνορα στο Αιγαίο, αμφισβητώντας τη Συνθήκη της Λωζάνης.<br /> <br /> Στο πλαίσιο των πάγιων αμφισβητήσεων της Τουρκίας στο Αιγαίο εντάσσεται και το νέο στρατηγικό δόγμα της Τουρκικής Ακτοφυλακής για την περίοδο 2019-23 που δημοσιεύτηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της, καθώς -μεταξύ άλλων- αναφέρει πως στην περιοχή αυτή δεν υπάρχουν όρια δικαιοδοσίας, που να έχουν καθιερωθεί με συμφωνίες.<br /> <br /> Συγκεκριμένα, στην 15η σελίδα αναφέρει πως: Οι επιχειρήσεις της Τουρκικής Ακτοφυλακής στη στεριά είναι μέσα από τα σύνορα, αλλά η περιοχή ευθύνης στη θάλασσα του Αιγαίου δεν περιορίζεται από χωρικά σύνορα.<br /> <br /> Ειδικότερα, από τη στιγμή που δεν υπάρχουν καθορισμένα – με συμφωνίες με την Ελλάδα – θαλάσσια σύνορα και δεν υπάρχουν όρια.<br /> <img height="640" src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2019/01/ksdfog.jpg" width="526" /><br /> <br /> Πρόκειται για ένα ακόμα λιθαράκι στον άξονα της «Γαλάζιας Πατρίδας», που αναφέρουν το τελευταίο χρονικό διάστημα οι κυβερνώντες της Τουρκίας, αναφέρει η ιστοσελίδα news.gr.<br /> <br /> Ο διοικητής της Τουρκικής Ακτοφυλακής, ναύαρχος Αχμέτ Κεντίρ, στον πρόλογό του, αφού τονίζει και αυτός με τη σειρά του τη σημασία της «Γαλάζιας Πατρίδας», επισημαίνει πως ανάμεσα στις αποστολές που αναλαμβάνει πλέον η διοίκησή του είναι και αυτή την προστασίας υποδομών στρατηγικής σημασίας, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τις περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου και του Αιγαίου.<br /> <br /> Να σημειωθεί ότι τα θαλάσσια σύνορα Τουρκίας και Ελλάδας είναι σαφή από τη Συνθήκη της Λωζάνης. Σε αυτή, η Τουρκία υπέγραψε ότι παραιτείται από κάθε κυριαρχία σε απόσταση τριών μιλίων από τις ακτές της.<br /> <br /> Σε ένα ηχηρό μήνυμα προχώρησε χθες ο ελληνικός Στρατός Ξηράς, επιδεικνύοντας την ισχύ και τη δύναμη αποτροπής που κατέχει, ενώ η Άγκυρα, δια των ελεγχόμενων ΜΜΕ, φάνηκε ιδιαίτερα συγχυσμένη για το αμυντικό μέτωπο Ελλάδας, Αιγύπτου και Ισραήλ.<br /> <br /> Την Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2018, στο πλαίσιο της επιχειρησιακής εκπαίδευσης των Σχηματισμών, το προσωπικό του Στρατού Ξηράς σε όλο τον ελλαδικό χώρο, πραγματοποίησε ημερήσιες και νυχτερινές βολές, με τον ατομικό οπλισμό, τα μέσ, και τα οπλικά συστήματα των Μονάδων του.<br /> <br /> Η άριστη οργάνωση και διεξαγωγή των βολών, καταδεικνύει το υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού και εκπαίδευσης, το ηθικό, τη διαθεσιμότητα των μέσων καθώς επίσης και την υψηλή επιχειρησιακή ετοιμότητα του έμψυχου δυναμικού του Στρατού Ξηράς, ως μια ισχυρή δύναμη αποτροπής, αναφέρει με ανακοίνωση το ΓΕΣ.<br /> <br /> Πρόκειται όμως απλά για ασκήσεις των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στα πλαίσια συνηθισμένων δράσεων του στρατού ξηράς ή για κάτι πιο σημαντικό; Ταυτόχρονη εκτέλεση βολών από όλες τις μονάδες του ελληνικού στρατού δεν θυμόμαστε να έγινε ούτε πρόσφατα ούτε στο μακρινό παρελθόν τόσο μαζικά. Σίγουρα η όλη κίνηση του ΓΕΣ αποσκοπεί στην αποστολή ισχυρού «μηνύματος» αποτροπής στην «απέναντι πλευρά» η οποία προκαλεί ασυστόλως εκτελώντας σαφές σχέδιο κατά της χώρας μας.<br /> <br /> Πληροφορίες ελληνικού και τουρκικού τύπου μαζί με αποχρώσες ενδείξεις στο Αιγαίο που αφορούν τις αναβαθμισμένες τουρκικές μαζικές παραβιάσεις , μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα κάτι «μαγειρεύουν» οι νέο-οθωμανοί, ίσως μέχρι την επέτειο των Ιμίων.<br /> <br /> Παράλληλα, Τούρκοι ειδικοί, σε γνωστή αμυντική ιστοσελίδα που τελεί υπό την «προστασία» του τουρκικού υπουργείου άμυνας και της κυβέρνησης, ομιλούν για πιθανά πολεμικά σενάρια δημιουργίας «αντι-τουρκικού» μπλοκ χωρών, οι οποίες συμμετέχουν στην απόφαση δημιουργίας «Μεσογειακού ΟΠΕΚ» για τα 60 τρις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου στην περιοχή.<br /> <br /> Ο κ. Medhat Youssef, πρώην επικεφαλής της Αιγυπτιακής Υπηρεσίας Πετρελαίου, δήλωσε ότι το EMGF θα αποτελέσει ένα μπλοκ παρόμοιο με τον ΟΠΕΚ.<br /> <br /> «Το νέο μπλοκ θα επιτύχει ισορροπία στη διεθνή αγορά φυσικού αερίου, καθώς οι χώρες της Ανατολικής Μεσογείου διαθέτουν το 87% του αποθέματος φυσικού αερίου στη Μεσόγειο Θάλασσα», δήλωσε ο Γιούσεφ στο Xinhua.<br /> <br /> Είναι φυσικό λοιπόν ότι οι Τούρκοι θα προσπαθήσουν να ακυρώσουν όλα αυτά και για αυτό φαίνεται να προετοιμάζονται εντατικά ακόμη και για πιθανά «πολεμικά σενάρια» στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία: «Δεν υπάρχουν σύνορα στο Αιγαίο». «Θα προστατεύσουμε την περιοχή». Προοίμιο πολεμικών επιχειρήσεων;

Ιδιαίτερα έντονο είναι το κλίμα των τελευταίων εβδομάδων σχετικά με τα ελληνοτουρκικά. Μετά από αμφισβητήσεις, βρώμικους χάρτες και πολεμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Συμφιλίωση του ΄Ασαντ με τον Αραβικό Κόσμο Γκρεμίζει τον Νέο-Οθωμανισμό του Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhV6UuBfzkn4xFBLZhbrsixgjIVuEpcKrFqq0X5szikXh6zRhPkdpchl9GL8__HsA2SPcrAtyS7cXhgdGvWe6USkCt7KVh93htE0OL569LL_YzaZ_wZ0JQgHAZksem_QD0UXKbPin1DtDQ/s1600/erdogan_soyltanos.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="202" data-original-width="270" height="478" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhV6UuBfzkn4xFBLZhbrsixgjIVuEpcKrFqq0X5szikXh6zRhPkdpchl9GL8__HsA2SPcrAtyS7cXhgdGvWe6USkCt7KVh93htE0OL569LL_YzaZ_wZ0JQgHAZksem_QD0UXKbPin1DtDQ/s640/erdogan_soyltanos.png" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Αντί Τουρκίας στην ηγεσία του Ισλαμικού Κόσμου, αναδύεται αντίθετα ένα αντι-τουρκικό αραβικό μπλοκ.</span></h3> <b><a href="https://russia-insider.com/en/semih-idiz">Semih Idiz</a>,</b> Al Monitor, Russia Insider<br /> Πολύ κατατοπιστικό και χρήσιμο για διδάσκοντες και μελετητές της γεωπολιτικής πραγματικότητας σε κρίσιμους τομείς της περιοχής μας το, μεστό σε πληροφορίες, κατωτέρω άρθρο Τούρκου, εξόριστου προφανώς, δημοσιογράφου, στο οποίο προσδίδει πρόσθετη αξία προσοχής η αναδημοσίευσή του από την ρωσική ηλεκτρονική εφημερίδα. Θα ήταν ωστόσο σοβαρό λάθος η κατάρρευση των νέο-οθωμανικών επιδιώξεων του Ερντογάν στην Μέση Ανατολή να υπερτιμηθεί ως περιοριστική της απειλής κατά της Ελλάδας και της Κύπρου. Επειδή μπορεί και να συνεπάγεται το ακριβώς αντίθετο - με την αναζήτηση αντισταθμισμάτων της προκύπτουσας απώλειας πολιτικού γοήτρου.<br /> <div> <br /> Παρουσίαση: <b>Μιχαήλ Στυλιανού </b><br /> Η προφανής χαλάρωση των σχέσεων της Δαμασκού με τον Αραβικό Κόσμο είναι καινούργια άσχημα νέα για την Τουρκία, η οποία ήδη περνά δύσκολες μέρες αντιμετωπίζοντας μιαν γοργή αλλαγή της ισορροπίας δυνάμεων στην Συρία. Εάν ο Πρόεδρο Μπάσαρ Αλ ΄Ασαντ γίνει ευπρόσδεκτος στους αραβικούς κόλπους, όπως πολλοί αναμένουν, αυτό θα αποτελέσει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της τουρκικής πολιτικής στην Συρία, που από την αρχή ταλανίστηκε από ακρισία, λανθασμένους υπολογισμούς και υπερφίαλες προσδοκίες.Καθώς χώρες όπως το Σουδάν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΕΑ), το Μπαχρέιν, η Αίγυπτος, η Ιορδανία, το Ιράκ, ο Λίβανος και η Τυνησία κάνουν σειρά για να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με την Συρία –και πολλοί περιμένουν ότι και η Σαουδική Αραβία θα ακολουθήσει σύντομα- η ΄Αγκυρα θα αντιμετωπίσει έναν αντι-τουρκικό συνασπισμό που ποτέ δεν περίμενε. Ένα τέτοιο μπλοκ θα περιέπλεκε επιπλέον τα σχέδια της Τουρκίας να μπει στην Βόρεια Συρία για να εξαλείψει από την πόλη Μανμπίζ και τις περιοχές ανατολικά του Ευφράτη ποταμού τις κουρδικές πολιτοφυλακές YPG, ειδικώτερα τώρα που η συριακή κυβέρνηση έχει διακηρύξει την αντίθεσή της σε αυτήν την διείσδυση.<br /> <br /> Η Τουρκία έχει προβληματικές σχέσεις με σχεδόν όλα τα έθνη που προαναφέρθηκαν και ιδιαίτερα με τους σημαντικότερους παίκτες της περιοχής, την Αίγυπτο και την Σαουδική Αραβία. Αυτές οι χώρες δεν έχουν δείξει ότι ανησυχούν λιγότερο από την τουρκική ανάμειξη στις υποθέσεις τους από την ανάμιξη του Ιράν. Σχεδόν όλες τους απεχθάνονται την τουρκική υποστήριξη στην (οργάνωση) «Μουσουλμανική Αδελφότητα», η οποία, όπως πιστεύουν, αντιπροσωπεύει θανάσιμη απειλή για τις κυβερνήσεις τους και την οποία αγωνίστηκαν σκληρά για να αποκρούσουν μετά τις εξεγέρσεις της «Αραβικής ΄Ανοιξης». </div> <div> <br /> Μερικές ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, εστιασμένες στην περιοχή, επικαλούνται μάλιστα ανώνυμους αξιωματούχους των χωρών του Περσικού Κόλπου ως ισχυριζόμενους ότι η Σαουδική Αραβία, τα ΗΑΕ, η Αίγυπτος και το Ισραήλ έχουν κάνει μυστικές συνομιλίες για την χαλιναγώγηση της Τουρκίας. Σύμφωνα με αυτή την αφήγηση, οι χώρες αυτές θεωρούν την Τουρκία ως μεγαλύτερη απειλή επειδή είναι ισχυρότερη του Ιράν. </div> <div> <br /> Φαίνεται ότι το όνειρο του τέως υπουργού των Εξωτερικών Νταβούτογλου να καταστήσει την Τουρκία κορυφαίο παράγοντα της περιοχής –«χωρίς την συγκατάθεση του οποίου δεν θα μπορούσε να κουνηθεί φύλλο»- έχει λήξει από πολλού. Ακόμη και πριν την Αραβική ΄Ανοιξη, ο Νταβούτογλου πίστευε ότι η Τουρκία, υπό το δημοκρατικά εκλεγμένο κόμμα ΑΚΡ και τον δημοφιλή ηγέτη της Ερντογάν, θα γινόταν ο κύριος ειρηνοποιός της Μέσης Ανατολής, λόγω του μουσουλμανικού στην πλειονότητα πληθυσμού της, το δημοκρατικό της σύστημα, την ανθηρή οικονομία της και τον ισχυρό στρατό της. </div> <div> <br /> Η επάνοδος μιας ισχυρής χώρας όπως η Τουρκία στον Ισλαμικό κόσμο, μετά από δεκαετίες αποξένωσης από τις θρησκευόμενες μάζες λόγω του λαϊκού της συστήματος, θα αρκούσε –πίστευαν- να ανυψώσει την Τουρκία σε αυτή την ιστορική ηγετική θέση. Τούρκοι και ΄Αραβες, ενωμένοι υπό το Ισλάμ, θα πορεύονταν, χέρι-χέρι, σε ένα φωτεινό μέλλον, υπό την φωτισμένη ηγεσία της Τουρκίας. <br /> Αυτή η πεποίθηση ισχυροποιήθηκε μετά την Αραβική ΄Ανοιξη, η οποία, όπως πίστευε η Τουρκία, θα εκτόξευε την Μουσουλμανική Αδελφότητα στην εξουσία, σε ολόκληρη την περιοχή, με δημοκρατικές εκλογές, κατά το ίδιο τρόπο που οι Τούρκοι ψηφοφόροι έφερα το ΑΚΡ στην εξουσία το 2002 – και στην συνέχεια οι εξελίξεις, από την Αίγυπτο ως την Τυνησία, θα πήγαιναν σύμφωνα με τις επιθυμίες τη Τουρκίας. </div> <div> <br /> Πολύ νερό κύλησε κάτω από τι γέφυρες από τότε. Στο μεταξύ ο Νταβούτογλου είναι έξω και ο ΄Ασαντ πάντα στην θέση του, ισχυρότερος από ποτέ, για λόγους που ο Νταβούτογλου απέτυχε να συλλάβει, παρά τον ισχυρισμό του ότι καταλάβαινε καλύτερα από πλείστους τις δυναμικές της περιοχής. <br /> Η σημερινή κατάσταση στην περιοχή καταδεικνύει πόσο έξω είχε πέσει η ΄Αγκυρα για τις κοινωνικές και πολιτικές παραμέτρους που καθορίζουν τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή και πόσο λάθος ήταν οι υποθέσεις του Νταβούτογλου όσο αφορά το οθωμανικό παρελθόν της περιοχής. Τυφλωμένη από τις ισλαμιστικές φιλοδοξίες της, η ΄Αγκυρα απέτυχε να αντιληφθεί τη σημασία των ιστορικών αποσκευών της στον Αραβικό Κόσμο. </div> <div> <br /> Ο Νταβούτογλου, που ανέβηκε στην πρωθυπουργία, μέχρις ότου απολύθηκε από τον Ερντογάν τον Μάιο 2016, έχασε έκτοτε κάθε εκτίμηση και –ακόμη και στην κρίση πολλών υποστηρικτών του κυβερνώντος κόμματος- είναι ο υπεύθυνος των προβλημάτων που από τότε αντιμετωπίζει η ΄Αγκυρα στην Συρία. Η καθιέρωσή του ως αποδιοπομπαίου τράγου αποσπά την προσοχή από τον Ερντογάν, χωρίς την συγκατάθεση του οποίου ο Νταβούτογλου δεν θα εφάρμοζε την πολιτική του. </div> <div> <br /> Ο Μουράτ Οζτσελίκ, τέως ειδικός απεσταλμένος της Τουρκίας στο Ιράκ, (2007-2009) και κατόπιν πρεσβευτής στην Βαγδάτη (2009-2011), πιστεύει επίσης ότι η επανεισδοχή του ΄Ασαντ στον κύκλο των αραβικών χωρών θα είναι η σαφέστερη απόδειξη του ναυαγίου της εξωτερικής πολιτικής του κόμματος του Ερντογάν. «Θα επιβεβαιώσει την αποξένωση που ήταν το αποτέλεσμα μιας πολιτικής με χροιά Οθωμανισμού και που με κανένα τρόπο δεν συμβιβαζόταν με τον αραβικό εθνικισμό», είπε Ο Οζτσελίκ, στο Αλ Μόνιτορ. </div> <div> <br /> Σκληρός επικριτής της ισλαμιστικής θεώρησης της εξωτερικής πολιτικής από το κυβερνητικό κόμμα, που προκάλεσε μεγάλες ζημιές στα συμφέροντα της Τουρκίας, όπως υποστηρίζει, ο Οζτσελίκ, ανέφερε ως μεγάλα σφάλματα της Αγκύρας ότι έστρεψε την ράχη της στις έδρες του αραβικού εθνικισμού, την Αίγυπτο και την Σαουδική Αραβία, υπέρ μιας μικρής χώρας, όπως το Κατάρ, που εργάζεται εναντίον των καθεστώτων τους. «Δεν είναι μικρό επίτευγμα-πρόσθεσε- να κατορθώσει μια κυβέρνηση να δημιουργήσει ένα τέτοιο αντι-τουρκικό στρατόπεδο μέσα σε τόσο λίγο χρόνο». </div> <div> <br /> Ο Σολί Οζέλ, λέκτορας διεθνών σχέσεων στο πανεπιστήμιο Καντίρ Χας, της Κωνσταντινούπολης και πολύ γνωστός σχολιαστής, πιστεύει επίσης ότι στην Μέση Ανατολή συγκροτείται ένα αντι-τουρκικό στρατόπεδο. « Η Τουρκία θα αντιμετωπίσει στην περιοχή ένα αραβικό μπλοκ αντίθετο στους ισχυρισμούς και στις βλέψεις της», δήλωσε ο Οζέλ στο Αλ Μόνιτορ. « Η κοινή γνώμη στον αραβικό κόσμο μπορεί να ευνοεί την Τουρκία, αλλά αυτό δεν ισχύει για τα υφιστάμενα καθεστώτα», πρόσθεσε. </div> <div> <br /> ΄Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του συνεχίζουν να υποστηρίζουν την Μουσουλμανική Αδελφότητα και τις παραφυάδες της και αυτά που θεωρούν φυσικά δικαιώματα των ισλαμικών μαζών της περιοχής. </div> <div> <br /> Αυτή η στάση, εντούτοις, φαίνεται να τους προσπορίζει μεγαλύτερη αποξένωση της Τουρκίας μεταξύ των αραβικών καθεστώτων που θεωρούν την Μουσουλμανική Αδελφότητα ως τον χειρότερο εχθρό τους και την έχουν κηρύξει τρομοκρατική οργάνωση. Η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος ηγούνται σήμερα των περιφερειακών δυνάμεων που είναι γι’ αυτό εναντίον της Τουρκίας. <br /> Γεννάται επίσης τη ερώτημα ποιες θα είναι οι επιπτώσεις αυτών των εξελίξεων στα σημερινά σχέδια τη ΄Αγκυρας για την Βόρεια Συρία, όπου προσπαθεί να δημιουργήσει μια ζώνη προφύλαξης από τους Κούρδους του YPG, ελεγχόμενη από τον τουρκικό στρατό. Ο Οζέλ είπε ότι είναι η Ρωσία, περισσότερο από τα αραβικά καθεστώτα, που θα κρίνει την τύχη αυτής τη ζώνης. «Παρά το γεγονός αυτό, τα πράγματα θα γίνουν διπλωματικά πολύ δύσκολα για την ΄Αγκυρα, καθώς οι ΄Αραβες θα κάνουν πολύ θόρυβο εναντίον αυτού του σχεδίου», πρόσθεσε. </div> <div> <br /> Ο Οζτσελίκ είχε μια διαφορετική εκτίμηση, προειδοποιώντας ότι εάν ξορισθούν περισσότερο, οι ΄Αραβες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το κουρδικό χαρτί εναντίον της Τουρκίας και είπε: «Η ζώνη απώθησης, που θέλει η Τουρκία στην Βόρεια Συρία, μπορεί να είναι κάτι επιθυμητό για τα αραβικά καθεστώτα, επειδή θα καθιερώνει μιαν επίσημη γραμμή που να δείχνει τα αδιαπέραστα για την Τουρκία αραβικά σύνορα. Το να έχουν τους Κούρδους στην άλλη πλευρά της ζώνης μπορεί να τους εξυπηρετεί, επειδή μπορούν να συνεννοηθούν με τους Κούρδους, που θα παρεμβάλλονται μεταξύ αραβικών εδαφών και Τουρκίας» πρόσθεσε ο Οζτσελίκ. </div> <div> <br /> Το τελικό δίλημμα της Τουρκίας θα είναι φυσικά τι θα κάνει με τον ΄Ασαντ, ο οποίος συνεχίζει να σταθεροποιεί το έλεγχό του στην εξουσία κατά τρόπο που η ΄Αγκυρα δεν φανταζόταν ποτέ και που δεν τρέφει προφανώς μιαν ιδιαίτερη αγάπη για την Τουρκία. </div> <div> <br /> Ο υπουργός των Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε τον Δεκέμβριο ότι η Τουρκία θα αποδεχθεί τον ΄Ασαντ, υπό τον όρο ότι θα αναδειχθεί σε δημοκρατικές εκλογές υπο διεθνή εποπτεία. Φαινόταν να εκφράζει ρωγμή στην αδιάλλακτη στάση του Ερντογάν εναντίον του ΄Ασαντ, που στηριζόταν στο συχνά επαναλαμβανόμενο επιχείρημα ότι «δεν υπάρχει θέση για έναν φονιά του λαού του στη Συρία.». </div> <div> <br /> Ο ΄Ασαντ γνωρίζει ωστόσο ότι δεν πρόκειται ποτέ να εκλεγεί σε ελεύθερες εκλογές και έτσι θα φροντίσει να παραμείνει ως κυβερνήτης πυγμής στην Συρία όσο μπορεί. Θα έχει την υποστήριξη των αραβικών καθεστώτων όσο και της Ρωσίας - και του Ιράν, στον βαθμό που θα του το επιτρέψουν τα αραβικά καθεστώτα. </div> <div> <br /> Το πώς η Τουρκία θα ξεπεράσει τέτοια εμπόδια είναι άγνωστο. Αυτό που είναι βέβαιο, πάντως, είναι ότι οι εξελίξεις στην Συρία δεν προοιωνίζονται τίποτα καλό για τις φιλοδοξίες της Τουρκίας στην περιοχή.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η Συμφιλίωση του ΄Ασαντ με τον Αραβικό Κόσμο Γκρεμίζει τον Νέο-Οθωμανισμό του Ερντογάν

Αντί Τουρκίας στην ηγεσία του Ισλαμικού Κόσμου, αναδύεται αντίθετα ένα αντι-τουρκικό αραβικό μπλοκ. Semih Idiz , Al Monitor, Russia Ins...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί χαίρονται οι Τούρκοι για την παραίτηση του Μίτσελ: Ήταν ο πρώτος που τους κατάλαβε!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg83bomELbd4wlMDFIJUs9nAIT9UJ1T-F-JYHEcNpt7zw59OL5OmNvtx4cIipJrGVktKOsBwZrgBsADx_hTYXNyB6_Qw2F100Rk7_tqHM2l4kjwMkP08OtHIIdTVF9OrbRWmtgGrLWoIws/s1600/mitchell-katrougkalos-pyatt.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="422" data-original-width="750" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg83bomELbd4wlMDFIJUs9nAIT9UJ1T-F-JYHEcNpt7zw59OL5OmNvtx4cIipJrGVktKOsBwZrgBsADx_hTYXNyB6_Qw2F100Rk7_tqHM2l4kjwMkP08OtHIIdTVF9OrbRWmtgGrLWoIws/s640/mitchell-katrougkalos-pyatt.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Μιχάλη Ιγνατίου</b><br /> Πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα και την Κύπρο άκουσαν το όνομα του κ. Γουές Μίτσελ, υφυπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, όταν έδωσε εκείνη την ιστορική -κατ’ εμέ- συνέντευξη στην εφημερίδα Καθημερινή, όπου έθεσε τους όρους του παιγνιδιού για την περιοχή μας. <br /> Για όσους παροικούν στην Ουάσιγκτον, ο κ. Μίτσελ ήταν ο «κατασκευαστής» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής για την Ευρώπη, και ο άνθρωπος που είχε αντιληφθεί νωρίς ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, είναι ένας εχθρός της Δύσης. Έχουμε γράψει πολλές φορές ότι όσες προσπάθειες και αν γίνουν, ο ισλαμιστής ηγέτης της γειτονικής χώρας δεν θα επιστρέψει στο δυτικό «μαντρί», διότι στη φύση του είναι αντιαμερικανός και αντισημίτης. <br /> <br /> Τις σκέψεις του κ. Μίτσελ μοιράζονταν πολλοί αξιωματούχοι και αναλυτές στην αμερικανική πρωτεύουσα και, θα έλεγα, ότι το τελευταίο διάστημα στη συντριπτική τους πλειοψηφία πιστεύουν ότι ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας εκμεταλλευτής της αμερικανικής «αδυναμίας» και πίστης πως η Τουρκία δήθεν είναι ο βασικός λίθος της στρατηγικής της πολιτικής στη γειτονιά μας. <br /> <br /> Ο κ. Μίτσελ ήταν και ο διπλωμάτης που πίστεψε ότι η Αμερική πρέπει να έχει συμμαχίες και με άλλες χώρες ανεξάρτητα από τη σχέση της με την Τουρκία και κατά τη γνώμη μου ήταν αυτός που στήριξε τις τριμερείς συναντήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και άλλες χώρες της περιοχής. Στην ουσία ανέδειξε τις δύο χώρες σε βασικό πυλώνα της αμερικανικής ενεργειακής και στρατηγικής στη Μεσόγειο. <br /> Η ενθάρρυνση του στην Αθήνα και τη Λευκωσία για να εμβαθύνουν τις σχέσεις τους με όλες τις χώρες της περιοχής (εκτός της εχθρικής Τουρκίας), ήταν άνευ προηγουμένου και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχει εισαγάγει το δόγμα ότι η Αμερική έχει τα δικά της συμφέροντα στην ανατολική Μεσόγειο και ότι όποιος απειλήσει αυτά τα συμφέροντα θα έχει πρόβλημα. Πιστεύω ότι η συνέντευξη του στην Καθημερινή περιείχε το νέο δόγμα της Αμερικής για τη Μεσόγειο, και σ΄ αυτό συμπεριέλαβε και την Κύπρο, και την Ελλάδα. <br /> <br /> Ο κ. Μίτσελ είχε ισχυρή άποψη από την αρχή της διακυβέρνησης Τραμπ για όσα συμβαίνουν στην περιοχή, και αντιλαμβάνομαι ότι και αυτός και άλλοι αξιωματούχοι πιστεύουν πως η Τουρκία είναι ο ταραχοποιός της περιοχής. Σίγουρα είναι επιθυμία τους να γίνει η Τουρκία μία φυσιολογική δυτική χώρα, αλλά αυτό δεν είναι εύκολο πια. Τα τελευταία 16 και κάτι χρόνια έχει εξελιχθεί σε βαθιά ισλαμική χώρα, όπου κυριαρχεί ο ισλαμικός εθνικισμός και φανατισμός. Αρκετοί αναλυτές στην Ουάσιγκτον θεωρούν ότι είναι αφελείς όσοι πιστεύουν πως η Τουρκία θα επανέλθει στη Δύση. <br /> <br /> Η αποχώρηση του κ. Μίτσελ από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ είναι πλήγμα για την Ελλάδα και την Κύπρο. Οι αξιωματούχοι στην Αθήνα και τη Λευκωσία είχαν βρει στο πρόσωπό του ένα εξαιρετικό συνομιλητή και ήταν αυτός που ξεκίνησε τον στρατηγικό διάλογο, ενώ είχε αποφασιστεί να συμμετέχει στην τριμερή της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ στην Κρήτη. Γνώριζε καλά τα ελληνικά εθνικά θέματα και το Κυπριακό και είχε μία άψογη συνεργασία με τα υπουργεία Εξωτερικών της Ελλάδας και της Κύπρου, το Μέγαρο Μαξίμου και το Προεδρικό Μέγαρο της Λευκωσίας. <br /> <br /> Ήταν η πρώτη φορά από την εποχή του μακαρίτη του Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ που ένας Αμερικανός αξιωματούχος δεν είχε κανένα φοβικό σύνδρομο προς την Τουρκία. Αντιμετώπιζε τους Τούρκους με την ισχύ της αμερικανικής υπερδύναμης. <br /> Εκτίμησε αφάνταστα τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Κοτζιά «για την αποφασιστικότητά τους» στο θέμα των Σκοπίων. Ήταν και ο πρωτεργάρης της πολιτικής έναντι της Τουρκίας για το θέμα του Πάστορα Αντριου Μπράνσον. Πίστευε ότι η σκληρή γραμμή ήταν η μόνη επιλογή για την Αμερική, και δικαιώθηκε. <br /> <br /> Η αποχώρηση του κ. Μίτσελ έδωσε την ευκαιρία να αναπτυχθούν πολλά σενάρια. Ο ίδιος δήλωσε ότι αποχώρησε για οικογενειακούς λόγους, αλλά υπάρχουν και αυτοί που υποστηρίζουν ότι έφυγε διαμαρτυρόμενος μετά την απόφαση του προέδρου Τραμπ να αποσύρει τους Αμερικανούς στρατιώτες από τη Συρία και να παραδώσει τη χώρα στη Ρωσία και το Ιράν. <br /> <br /> Αυτό που έχει σημασία, πάντως, είναι ότι ένας διπλωμάτης που είχε μία διαφορετική και πολύ σωστή άποψη για την προβληματική Τουρκία, παραιτήθηκε. Και η παραίτηση σίγουρα αντιμετωπίστηκε με χαμόγελα στην Άγκυρα…<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί χαίρονται οι Τούρκοι για την παραίτηση του Μίτσελ: Ήταν ο πρώτος που τους κατάλαβε!

Του Μιχάλη Ιγνατίου Πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα και την Κύπρο άκουσαν το όνομα του κ. Γουές Μίτσελ, υφυπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Π...

Διαβάστε την συνέχεια

Yeni Safak: Ο τουρκικός στόλος απέτρεψε την «εισβολή» επτά πλοίων στην Αν. Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSLiErGlGGC8VJK7zY4rTSo0AZouYuAkq6tnFZtGKWVsgm-RTfmfReEoAcv-ZvBlrOOAeBnbStJYBQTSIMZ5Zx25yq_QjBK9VeEP0ZNl7f5tsTM7M0ktYHqfn9iuPxhqjOk3HmiGlBm0o/s1600/fregata+f-493+turk.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="354" data-original-width="625" height="362" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSLiErGlGGC8VJK7zY4rTSo0AZouYuAkq6tnFZtGKWVsgm-RTfmfReEoAcv-ZvBlrOOAeBnbStJYBQTSIMZ5Zx25yq_QjBK9VeEP0ZNl7f5tsTM7M0ktYHqfn9iuPxhqjOk3HmiGlBm0o/s640/fregata+f-493+turk.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Τον ισχυρισμό ότι η Τουρκία έχει αποτρέψει επτά πλοία διαφορετικών χωρών να διεξάγουν έρευνες για φυσικό αέριο στην κυπριακή ΑΟΖ προβάλει η τουρκική εφημερία, προσθέτοντας ταυτόχρονα ότι η Άγκυρα έχει αυξήσει την παρουσία της και στο Αιγαίο. <br /> <br /> Ειδικότερα, η φιλοκυβρενητική εφημερίδα υποστηρίζει ότι πρόκειται για πλοία υπό σημαία Ιταλίας, Γαλλίας, Βρετανίας, Γερμανίας και Μάλτας που συμφώνησαν με την Κυπριακή Δημοκρατία για έρευνες φυσικού αερίου, σε ύδατα στα οποία η Άγκυρα διατείνεται ότι διατηρεί δικαιώματα. <br /> <br /> Μάλιστα δίνει στη δημοσιότητα στοιχεία σχετικά με τις ημερομηνίες αλλά και τα ονόματα των πλοίων: τον Δεκέμβριο του 2017 το ιταλικό Odin Finder, τον Μάρτιο του 2018 το γερμανικό Maria S Merian, τον Ιούνιο του 2018 το γαλλικό Thetys II, τον Αύγουστο του 2018 το βρετανικό Song of Whale, τον Οκτώβριο του 2018 το γαλλικό L’atalante και τον Δεκέμβριο του 2018 το υπό σημαία Μάλτας Nautical Geo.<br /> <br /> Σε άλλο σημείο του δημοσιεύματος η Yeni Safak αναφέρει ότι μετά την πτήση με ελικόπτερο πάνω από τα Ίμια του πρώην Υπουργού Άμυνας της Ελλάδα Πάνου Καμμένου, οι μονάδες του τουρκικού στόλου και της αεροπορίας αύξησαν την παρουσία τους γύρω από τα Ίμια και αλλά και στον εναέριο χώρο του Αιγαίου. <br /> <br /> «Με άμεση και γρήγορη αντίδραση τα εθνικά μας συμφέροντα προστατεύονται με την παρουσία τουρκικού στόλου, ο οποίος σήμερα προστατεύει την "Γαλάζια Πατρίδα" των 462.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων», καταλήγει το δημοσίευμα. <br /> <br /> <img alt="" height="429" src="https://media.liberal.gr/admin/uploads/3_67.png" style="font-size: 19px; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; height: 412.93px; margin: 0px 5px; max-width: 625px; text-align: justify;" width="650" /><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Yeni Safak: Ο τουρκικός στόλος απέτρεψε την «εισβολή» επτά πλοίων στην Αν. Μεσόγειο

Τον ισχυρισμό ότι η Τουρκία έχει αποτρέψει επτά πλοία διαφορετικών χωρών να διεξάγουν έρευνες για φυσικό αέριο στην κυπριακή ΑΟΖ προβάλει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ & Ιράν προ αιματηρού πολέμου.Από τη Ρωσία εξαρτάται το Τελ Αβίβ. Ο διπλωματικός άσος του Άσαντ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYt18NuQr0DHcTOiygW2-BaunRaQsU-DWS5Cl7dQOxbVqkoWV7LBrNuHOeyiF8-yRxX5F7hhZ2Kvsb4dk1aBnnpvxcC0fATdGSAKrJVfybkVgC1f2OMyHTCDYwuF0h0SUhvPcY3WRqQ38/s1600/israilinoi+stratiotes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="464" data-original-width="696" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYt18NuQr0DHcTOiygW2-BaunRaQsU-DWS5Cl7dQOxbVqkoWV7LBrNuHOeyiF8-yRxX5F7hhZ2Kvsb4dk1aBnnpvxcC0fATdGSAKrJVfybkVgC1f2OMyHTCDYwuF0h0SUhvPcY3WRqQ38/s640/israilinoi+stratiotes.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Ευάγγελου Δ. Κόκκινου </b><br /> Ο αρχηγός της πολεμικής αεροπορίας του Ιράν δήλωσε ότι η χώρα του ανυπομονεί να πολεμήσει το Ισραήλ και να το καταστρέψει ολοσχερώς. <br /> <br /> «Οι νέοι της πολεμικής αεροπορίας είναι σε πλήρη ετοιμότητα και ανυπομονούν να αντιμετωπίσουν το σιωνιστικό καθεστώς και να το εξαλείψουν από τη Γη», δήλωσε ο πτέραρχος Αζίζ Νασιρζαντέχ, σύμφωνα με τις δηλώσεις του που επικαλείται το Young Journalist Club, ένας ιστότοπος που υπάγεται στην κρατική τηλεόραση.<br /> <br /> Παράλληλα, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε ότι οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στη Συρία είχαν κυρίως στόχο στρατιωτικές θέσεις που έχει εγκαταστήσει το Ιράν και προειδοποίησε την Τεχεράνη ότι θα υποστεί συνέπειες για τις απειλές της ότι θα καταστρέψει το Ισραήλ. <br /> <br /> «Δρούμε τόσο κατά του Ιράν όσο και κατά των συριακών δυνάμεων που είναι συνεργοί στην ιρανική επίθεση», σημείωσε ο Νετανιάχου σε ομιλία του. <br /> <br /> «Θα πλήξουμε οποιονδήποτε προσπαθεί να μας βλάψει. Οποιοσδήποτε απειλεί να μας εξαλείψει, φέρει πλήρη ευθύνη», πρόσθεσε. <br /> <br /> Το Ισραήλ δεν θα αφήσει έτσι «τις επιθετικές ενέργειες» του Ιράν υπογράμμισε επίσης ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, διαβεβαιώνοντας ότι η χώρα του κατάφερε «σοβαρό πλήγμα» κατά του Ιράν στη Συρία σε αντίποινα για τη ρίψη πυραύλου κατά του εδάφους του. <br /> <br /> «Η αεροπορία κατάφερε ένα σοβαρό πλήγμα κατά των ιρανικών στόχων στη Συρία μετά τη ρίψη από το Ιράν από εκεί ενός πυραύλου προς το Ισραήλ. Δεν θα αφήσουμε να περάσουν επιθετικές ενέργειες αυτού του είδους», σημείωσε ο Νετανιάχου στην ομιλία που εκφώνησε με αφορμή τα εγκαίνια ενός νέου αεροδρομίου κοντά στην Εϊλάτ, στο νότιο Ισραήλ. <br /> <br /> ΠΩΣ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ <br /> <br /> Αξιωματούχοι στην Ουάσινγκτον, την Ιερουσαλήμ, τη Δαμασκό και την Τεχεράνη περιμένουν με ανυπομονησία τη συνάντηση που έχει προγραμματιστεί για σήμερα μεταξύ του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Ρώσου ομόλογού του Βλαντιμίρ Πούτιν. <br /> <br /> Οι εντατικές συνομιλίες που θα διεξαγάγει αυτή την εβδομάδα ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ και οι βοηθοί του με τον οδικό χάρτη του Ερντογάν και της Άγκυρας για την επίλυση του ζητήματος του ελέγχου των κουρδικών περιοχών θα αποτελέσουν το επίκεντρο των συνομιλιών στη Ρωσία. Ωστόσο, οι τελευταίες αψιμαχίες μεταξύ Ισραηλινών και Ιρανικών δυνάμεων και η ανταλλαγή πυραυλικών επιθέσεων αναμένεται να είναι και στην ατζέντα των δύο ηγετών. <br /> <br /> Ο Τραμπ υποστηρίζει τη στρατιωτική δραστηριότητα του Ισραήλ στο πλαίσιο της κοινής του στρατηγικής με τον πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου για να ελαχιστοποιήσει την ιρανική παρουσία στη Συρία και ακόμη και η Ρωσία ανταποκρίθηκε χλιαρά στις τελευταίες επίθεσεις. Αλλά τα περιθώρια του Ισραήλ θα εξαρτηθούν όχι μόνο από την ανάκαμψη της σχέσης της Ιερουσαλήμ με τη Μόσχα, αλλά και από την επιτυχία της Ρωσίας στην προώθηση του διπλωματικού της προγράμματος. <br /> <br /> Το Ισραήλ έχει το στρατιωτικό πλεονέκτημα, εφ ‘όσον η Ρωσία δεν ενισχύσει τη Δαμασκό με τα προηγμένα αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα στη Συρία, όπως τα S-300 και S-400, τουλάχιστον στα πλαίσια της σχετικής τεχνογνωσίας. Χωρίς τη δική της αεροπορική δύναμη στη Συρία, το Ιράν εξαρτάται από τα συριακά συστήματα για την άμυνά του. Προς το παρόν, οι πύραυλοι εκαπέλυσε το Ισραήλ φαίνεται ότι ήταν μια περιορισμένη επίθεση που πιθανώς το Ιράν δεν επιθυμεί να κλιμακώσει, κυρίως λόγω του φόβου ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να χτυπήσει συριακά θεσμικά όργανα, οδηγώντας τον πρόεδρο Μπασάρ Ασάντ και τη Ρωσία να αντιμετωπίσουν την παρουσία του Ιράν ως στρατηγικό κίνδυνο. <br /> <br /> Ταυτόχρονα, είναι σαφές ότι οι αεροπορικές επιδρομές από μόνες τους δεν μπορούν να εξοντώσουν τις ιρανικές δυνάμεις. Και αν αυτός είναι ο στόχος, δεν υπάρχει καμία αποφυγή μιας χερσαίας επιχείρησης που πιθανώς το Ισραήλ δεν θέλει να ρισκάρει. <br /> <br /> Το αποτέλεσμα είναι ότι οποιαδήποτε ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση για την εξάλειψη των ιρανικών δυνάμεων εξαρτάται από τη Ρωσία, η οποία μέχρι τώρα έχει ελάχιστο ενδιαφέρον ή ικανότητα να επηρεάσει τις ενέργειες του Ιράν. Η Μόσχα δεν μπόρεσε καν να ανταποκριθεί στην υπόσχεσή της να μεταφέρει τις δυνάμεις του Ιράν μακριά από τα ισραηλινά σύνορα. <br /> <br /> Σύμφωνα με δηλώσεις από τη Ρωσία και τη Συρία, η απόσυρση των ξένων δυνάμεων πρέπει να προηγείται από μια συνολική συμφωνία για τη δομή της νέας κυβέρνησης στη Συρία. Εάν και όταν επιτευχθούν τέτοιες συμφωνίες, η Συρία μπορεί να ζητήσει την απόσυρση όλων των ξένων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της Ρωσίας, της Τουρκίας και του Ιράν, και να απαιτήσει ρωσικές και διεθνείς εγγυήσεις για την υπεράσπιση της κυριαρχίας της, συμπεριλαμβανομένων των ισραηλινών επιθέσεων. <br /> <br /> Αυτό το σενάριο είναι το λιγότερο πιθανό. Η Άγκυρα και η Ουάσιγκτον δεν έχουν καταλήξει σε συμφωνία για τους Κούρδους. Η Τουρκία αρνείται να δεχθεί την απαίτηση των ΗΠΑ να αποφύγει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στις βόρειες επαρχίες των Κουρδικών περιοχών ανατολικά του ποταμού Ευφράτη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να πιέσουν τους Κούρδους να απαλλαγούν από τα όπλα τους, υπό τον όρο ότι η Τουρκία συμφωνεί να τα προστατεύσει. Αυτό το σχέδιο δεν ικανοποιεί καθόλου την Άγκυρα, η οποία γνωρίζει ότι μπορεί να πάρει περισσότερα από την Ουάσινγκτον αν ο Τραμπ επιμείνει στην απόσυρση των δυνάμεων των ΗΠΑ από τη Συρία. <br /> <br /> Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΑΣΑΝΤ «ΚΛΕΙΔΙ» ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΙΣΡΑΗΛ-ΙΡΑΝ <br /> <br /> Η Ρωσία είναι πρόθυμη να δει τον Άσαντ να ανακτά τον πλήρη έλεγχο της Συρίας. Αλλά για να συμβεί αυτό, η Μόσχα και η Δαμασκός πρέπει να ανακαταλάβουν τους θύλακες των εξτρεμιστών ισλαμιστών στην επαρχία Ιντλίμπ. Η Άγκυρα έλαβε παράταση με αυστηρή προθεσμία από τη Ρωσία, για να καταλήξει σε συμφωνία με τους επαναστάτες, μέχρι στιγμής χωρίς επιτυχία. <br /> <br /> Το Ιράν αναγκάστηκε να διαδραματίσει στοιχειώδες ρόλο, κυρίως επειδή η επαναφορά των κυρώσεων αύξησε την οικονομική δύναμη της Ρωσίας στην Τεχεράνη. Η Μόσχα είναι απίθανο να προχωρήσει στην υπεράσπιση του Ιράν στη Συρία εφ’ όσον η κλιμάκωση με το Ισραήλ δεν απειλεί το καθεστώς του Άσαντ. <br /> <br /> Το Ισραήλ πιθανώς θεωρεί ότι οι σχέσεις μεταξύ αρκετών αραβικών κρατών – όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν, οι οποίες άνοιξαν εκ νέου τις πρεσβείες τους στη Δαμασκό, καθώς και η υποστήριξη της Αιγύπτου προς τον Άσαντ και οι ελπίδες της Ρωσίας να θεσμοθετήσουν αραβική και διεθνή νομιμότητα στον Άσαντ, βοηθά στον γεωπολιτικό εξοβελισμό του Ιράν. Αλλά αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί περισσότερο μια επιθυμία, παρά ένα διπλωματικό σχέδιο. <br /> <br /> Η Συρία δεν έκοψε τους δεσμούς της με το Ιράν ακόμη και όταν ήταν μέλος του Αραβικού Συνδέσμου και δεν θεωρεί ότι η ανανέωση των σχέσεων με τα αραβικά κράτη πρέπει να επηρεάσει τις σχέσεις της με το Ιράν. <br /> <br /> Στην πραγματικότητα, η συνεχιζόμενη ιρανική παρουσία στη Συρία θα μπορούσε να αποτελέσει διαπραγματευτικό «χαρτί» για τον Άσαντ, που θα του επιτρέψει να εξασφαλίσει και τον έλεγχο του Λιβάνου. Το Ισραήλ θα ήταν δύσκολο να αντιμετωπίσει την ιρανική παρουσία στη Συρία κάτω από ένα τέτοιο σενάριο και να αναγκαστεί να «συμβιβαστεί» με περιορισμένες τακτικές αψιμαχίες.<br /> <br /> <a href="https://hellas-now.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ισραήλ & Ιράν προ αιματηρού πολέμου.Από τη Ρωσία εξαρτάται το Τελ Αβίβ. Ο διπλωματικός άσος του Άσαντ

Του Ευάγγελου Δ. Κόκκινου Ο αρχηγός της πολεμικής αεροπορίας του Ιράν δήλωσε ότι η χώρα του ανυπομονεί να πολεμήσει το Ισραήλ και να το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συγκρότηση κοινού μετώπου κατά της Τουρκίας: Κινήσεις αποτροπής νέων τετελεσμένων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3EcXEhwCwrIdSOnHvNf0ZptTlapRHsvhU-ZdO2mIJhULTWd2pTn3Kq_0hG4YGSLOeN7jaDkmu-1yqUrLCuukWMUY8AhQmP52G3PIQVTK-6x9eUQGk_X_PrhWZoI7llQzVdaOzwnW1Q90/s1600/%25CE%25A3%25CE%259A%25CE%2599%25CE%25A4%25CE%25A3%25CE%259F+%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5+%25CE%259A%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%2599%25CE%2591%25CE%259A%25CE%259F%25CE%25A5+%25CE%25A0%25CE%2591%25CE%259D%25CE%2591%25CE%2593%25CE%2599%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5+%25CE%2593%25CE%259A%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%259C%25CE%2591.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="476" data-original-width="750" height="406" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3EcXEhwCwrIdSOnHvNf0ZptTlapRHsvhU-ZdO2mIJhULTWd2pTn3Kq_0hG4YGSLOeN7jaDkmu-1yqUrLCuukWMUY8AhQmP52G3PIQVTK-6x9eUQGk_X_PrhWZoI7llQzVdaOzwnW1Q90/s640/%25CE%25A3%25CE%259A%25CE%2599%25CE%25A4%25CE%25A3%25CE%259F+%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5+%25CE%259A%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%2599%25CE%2591%25CE%259A%25CE%259F%25CE%25A5+%25CE%25A0%25CE%2591%25CE%259D%25CE%2591%25CE%2593%25CE%2599%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5+%25CE%2593%25CE%259A%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%259C%25CE%2591.jpg" width="640" /></a></div> <br /> ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ <br /> <br /> Του <b>ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ </b><br /> Επιθέσεις με Navtex, ναυτικές ασκήσεις και απειλές συνθέτουν το σκηνικό, το οποίο στήνει η Τουρκία από το Αιγαίο μέχρι και την Ανατολική Μεσόγειο. Αυτή η πρακτική, διαχρονική και επαναλαμβανόμενη, δείχνει τις προθέσεις της Άγκυρας, που παραμένει σε επιθετική διάταξη έναντι της Ελλάδος και της Κύπρου, αλλά ταυτόχρονα προδιαγράφει εν πολλοίς το κλίμα που θα κυριαρχήσει τους επόμενους μήνες στην περιοχή. <br /> <br /> Με την Navtex 0121/19 η Άγκυρα δέσμευσε για χθες Τρίτη, περιοχές κοντά στο Καστελόριζο για ασκήσεις με πραγματικά πυρά, ενώ παράλληλα με τη Navtex 0117/19 δεσμεύεται επίσης περιοχή νοτιοανατολικά της Κύπρου. Αυτή η Navtex, επικαλύπτει θαλάσσια τεμάχια κοντά στην γεώτρηση της Εxxon Mobil, στο τεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ, για πραγματοποίηση άσκησης με πραγματικά πυρά. <br /> Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Τσαβούσογλου έχει προαναγγείλει πως τις επόμενες μέρες φτάνει το νέο γεωτρύπανο της Τουρκίας και θα ξεκινήσει γεώτρηση στην τουρκική ΑΟΖ και τις περιοχές στις οποίες «αδειοδοτήθηκε» η Τουρκία από ψευδοκράτος. Δηλαδή, στην θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Είναι δε χαρακτηριστική η αναφορά Τσαβούσογλου, πως «η γεώτρηση θα ξεκινήσει όποιος και να πει, ό,τι και να πει». Δεν ιδρώνει, κοντολογίς, το αυτί της κατοχικής δύναμης, που είναι συνηθισμένη να ποδοπατεί το διεθνές δίκαιο, βάφοντας το με αίμα. <br /> <br /> Μέχρι που μπορούν να φθάσουν οι τουρκικές προκλήσεις; Πόσο θα τεντώσει το σχοινί; Θα επιχειρήσει να κάνει το βήμα παραπάνω και να κόψει το σχοινί; Είναι προφανές πως η Τουρκία παρουσιάζεται αποφασισμένη να προχωρήσει σε κινήσεις επιβολής τετελεσμένων στην περιοχή. Αυτή η προσπάθεια συνδέεται με το γεγονός ότι αντιλαμβάνεται το καθεστώς Ερντογάν, πως εάν δεν αποτελέσει μέρος στο παιχνίδι των ενεργειακών εξελίξεων, τότε θα χάσει το τρένο της στρατηγικής αναβάθμισής της στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα τελειώσει, εν πολλοίς, το όραμα Ερντογάν για ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη. Οι κινήσεις της Τουρκίας στοχεύουν στη δημιουργία σκηνικού αποσταθεροποίησης για να μπορέσει να εμπλακεί στο ενεργειακό παιχνίδι. <br /> Μόνο αυτό το εργαλείο έμαθε η Άγκυρα να χρησιμοποιεί για να προωθεί τις επιδιώξεις της. <br /> <br /> Είναι σαφές πως η πλειοψηφία των χωρών της περιοχής δεν θέλουν την Τουρκία στους ενεργειακούς σχεδιασμούς, επειδή δεν της έχουν εμπιστοσύνη. Δεν τη θέλουν επειδή για την Τουρκία η συνεργασία σημαίνει υποταγή των άλλων στους δικούς της σχεδιασμούς επιδιώξεις. <br /> <br /> Το ζητούμενο είναι, σε αυτή τη φάση, να περιορισθούν οι τουρκικές προκλήσεις. Οι προκλητικές της ενέργειες δεν αφορούν και δεν επηρεάζουν μόνο την Ελλάδα και την Κύπρο. Επηρεάζουν και όσες χώρες δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Συνεπώς, χρειάζεται ένα μέτωπο, που θα σταθεί απέναντι από την Τουρκία. Υπάρχουν προδήλως διαφορετικά συμφέροντα των χωρών της περιοχής ( αλλά και κρατών που δραστηριοποιούνται εταιρείες τους). Υπάρχουν, όμως και κοινά συμφέροντα, τα οποία πρέπει να αξιοποιηθούν αναδεικνύοντας τους κοινούς στόχους και επιδιώξεις.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Συγκρότηση κοινού μετώπου κατά της Τουρκίας: Κινήσεις αποτροπής νέων τετελεσμένων

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Επιθέσεις με Navtex, ναυτικές ασκήσεις και απειλές συνθέτουν το σκηνικό, το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί θα αποτύχει το σχέδιο Ερντογάν στη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJzRAZtlqBEYpcc36TmdwkIGOGBwT0NOqcIJoIpzRbY1Dm4ftCyUWmM55qwlwEGV0aArX6GAvuyBPMTKWmQ5Q-Mo86rOMBUIlycKoB_aRdrigWb8tu9wRIsFpPq3XG-SSSH8K1njkUEeE/s1600/financial-times.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="768" data-original-width="1536" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJzRAZtlqBEYpcc36TmdwkIGOGBwT0NOqcIJoIpzRbY1Dm4ftCyUWmM55qwlwEGV0aArX6GAvuyBPMTKWmQ5Q-Mo86rOMBUIlycKoB_aRdrigWb8tu9wRIsFpPq3XG-SSSH8K1njkUEeE/s640/financial-times.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία βλέπει στη διαλυμένη Συρία μια ευκαιρία για να ανακτήσει χαμένα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. O φόβος των Κούρδων, η στάση των ΗΠΑ και η δύσκολη σχέση με τη Ρωσία.</span></h3> Η απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία έχει ενθαρρύνει την Τουρκία να κλιμακώσει τις επιθέσεις ενάντια στους Κούρδους μαχητές στα βόρεια της χώρας.<br /> <br /> Ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν ισχυρίζεται ότι ο κ. Τραμπ παροτρύνει την Άγκυρα να δημιουργήσει μια «ουδέτερη ζώνη» σε βάθος τριάντα χιλιομέτρων στη συριακή επικράτεια κατά μήκος των νότιων συνόρων της Τουρκίας. Ανεξάρτητα από το αν αυτό αποτελέσει σταθερή θέση των ΗΠΑ -ο κ. Τραμπ προειδοποίησε επίσης την Άγκυρα να μην επιτεθεί στους Σύρους Κούρδους, συμμάχους της Ουάσιγκτον-, ο κ. Ερντογάν βρίσκεται στη Μόσχα αυτή την εβδομάδα για συνομιλίες με τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν σχετικά με τη Συρία και τις ουδέτερες ζώνες.<br /> <br /> Η επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία, μαζί με αυτή του Ιράν, κατέστησε νικηφόρο το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ, ενώ σηματοδότησε τη θριαμβευτική της επιστροφή στη Μέση Ανατολή. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι θέλει να παραιτηθεί της επιρροής που ασκεί στη χώρα.<br /> <br /> Με τις ευλογίες του κ. Πούτιν κατάφερε ο κ. Ερντογάν να δημιουργήσει δύο ουδέτερες ζώνες υπό τουρκικό έλεγχο στο βορειοδυτική Συρία: μέσω της επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη» το 2016, η οποία άνοιξε έναν θύλακα από την Τζαραμπλούς στον ποταμό Ευφράτη ως την Αζάζ στα δυτικά, καθώς και την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας», το προκάλυμμα για την περσινή εισβολή στο συριακό κουρδικό καντόνι της Αφρίν.<br /> <br /> Ο κ. Ερντογάν θα χρειαστεί την έγκριση του κ. Πούτιν -περισσότερο από έναν καταιγισμό «τιτιβισμάτων» του κ. Τραμπ-, έστω και για να επιχειρήσει να εγκαθιδρύσει ουδέτερες ζώνες στις περιοχές τις οποίες οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να εκκενώσουν ανατολικά του Ευφράτη (πάνω από το ένα τέταρτο των εδαφών της Συρίας που ελέγχονται σε μεγάλο βαθμό από το Κουρδικό Δημοκρατικό Ενωτικό κόμμα (PYD) και των πολιτοφυλακών του).<br /> <br /> Έχει ελπίδες να τη λάβει;<br /> <br /> Η συγκατάβαση της Ρωσίας στην επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» το 2016 αποτέλεσε μια από τις συνηθισμένες ανακατατάξεις στο πολιτικό παιχνίδι συμμαχιών το οποίο χαρακτηρίζει τη Συρία και το Λεβάντε. Όπου η Μόσχα στήριζε το καθεστώς της Δαμασκού, η Άγκυρα ήταν στην αντίθετη πλευρά του εμφύλιου πολέμου, στηρίζοντας διάφορες ομάδες τζιχαντιστών ανταρτών κατά του Άσαντ. Ο κ. Πούτιν διέκρινε τελικά μια ευκαιρία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά της κυβέρνησης του Ερντογάν τον Ιούλιο του 2016 και τράβηξε την Τουρκία στην τροχιά του, σχηματίζοντας ένα τρίγωνο ισχύος με την προσθήκη της Τουρκίας στη συμμαχία του με το Ιράν.<br /> <br /> Υπήρχε ένα τίμημα. Η Τουρκία έλαβε το πράσινο φως να εισβάλει, αφού πρώτα άφησε αβοήθητους τους σουνίτες συμμάχους στο Αλέπι, το τελευταίο αστικό προπύργιο της συριακής εξέγερσης, η πτώση του οποίου το 2016 αποτέλεσε σημείο καμπής για τον πόλεμο.<br /> <br /> Παρομοίως, η Ρωσία έμοιαζε ευτυχής με την εισβολή της Τουρκίας στο Αφρίν πριν από έναν χρόνο, εφόσον όμως η τελευταία μοιραζόταν με τη Ρωσία το βάρος της αστυνόμευσης της γεμάτης από τζιχαντιστές επαρχίας του Ιντλίμπ, του τελευταίου οχυρού των ανταρτών.<br /> <br /> Οι τελευταίες βομβιστικές επιθέσεις του ISIS κατά αμερικανικών και κουρδικών στόχων -στα δυτικά και τα ανατολικά της βόρειας Συρίας- μπορεί να προσφέρουν ένα εύκολο επιχείρημα υπέρ της εγκαθίδρυσης μιας ζώνης ασφαλείας από την Τουρκία. Από την άλλη πλευρά, ο στρατός ανταρτών τον οποίο στηρίζει η Άγκυρα, μόλις έχασε το μεγαλύτερο μέρος του Ιντλίμπ από τζιχαντιστές μαχητές που συνδέονται με την Αλ-Κάιντα, μια αρνητική εξέλιξη η οποία θα βρεθεί λογικά ψηλά στην ατζέντα της συνάντησης Πούτιν-Ερντογάν στη Μόσχα.<br /> <br /> Στον αντίποδα, οι Σύροι Κούρδοι μαχητές είναι αποδεδειγμένα οι νικητές στο πεδίο της μάχης. Αυτός είναι ο λόγος που οι ΗΠΑ τους στήριξαν ενάντια στο ISIS.<br /> <br /> Αλλά υπάρχουν πιο ζοφερές σκέψεις για τις φιλοδοξίες της Τουρκίας στη Συρία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο απώτερος στρατηγικός στόχος της Άγκυρας είναι να συνθλίψει το αποσχιστικό κουρδικό κίνημα στη βόρεια Συρία και στο βόρειο Ιράκ, περιοχές τις οποίες βλέπει ως «ζώνες ασφαλείας» απέναντι στον εγχώριο εχθρό του, το εργατικό κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), το οποίο έχει κηρύξει ένοπλο αγώνα κατά του τουρκικού κράτους εδώ και πάνω από 30 χρόνια.<br /> <br /> Η Τουρκία θεωρεί ότι το PKK έχει βάσεις στο όρος Καντίλ στο βόρειο Ιράκ και εξαπολύει επιθέσεις χρησιμοποιώντας δυνάμεις του συριακού παρακλαδιού του, του PYD, αλλά και των πολιτοφυλακών του. Τώρα που οι ΗΠΑ σκοπεύουν να αποχωρήσουν από τη Συρία, φαίνεται λογικό να θέλει η Άγκυρα να εγκαθιδρύσει μια ζώνη ασφαλείας στο πλαίσιο του αγώνα της κατά του PKK.<br /> <br /> Αλλά υπάρχει μια πλευρά της πολιτικής της Τουρκίας για τη Συρία που εκφράζεται μέσω του εθνικιστικού κύματος που ακολούθησε το αποτυχημένο πραξικόπημα, η οποία νοσταλγεί την παλιά αίγλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που κυριαρχούσε κάποτε στη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> Μετά την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη», ο κ. Ερντογάν άρχισε να αναβιώνει -μέχρι και με χάρτες- παλιές εδαφικές διεκδικήσεις από το Αλέπι της Συρίας ως τη Μοσούλη στο Ιράκ. Τούτο θα μπορούσε να απορριφθεί ως απλή ρητορική, αλλά η Τουρκία αρχίζει να ριζώνει στους θύλακές της στη βορειοδυτική Συρία: τουρκόφωνα σχολεία, νοσοκομεία, διοικητές από τη νότια τουρκική πόλη Γκαζιαντέπ, ακόμα και πανεπιστήμια.<br /> <br /> «Σχεδιάζουν να μείνουν στη Συρία όπως έμειναν και στη Βόρεια Κύπρο» υποστηρίζει ανεξάρτητος πολιτικός αναλυτής από την Κωνσταντινούπολη, ο οποίος θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του, επισημαίνοντας πως η Τουρκία εδραίωσε την παρουσία της στο τουρκικό κομμάτι του διαιρεμένου νησιού της Μεσογείου μετά την εισβολή της το 1974.<br /> <br /> Αλλά υπάρχουν σοβαροί λόγοι που ο τουρκικός αλυτρωτισμός θα αποτύχει στη βόρεια και ανατολική Συρία. Ο κ. Πούτιν θέλει το καθεστώς Άσσαντ να ανακτήσει τον πλήρη έλεγχο ολόκληρης της επικράτειας της Συρίας. H φιλοδοξία του κ. Ερντογάν για ζώνη ασφαλείας θα οδηγήσει τους Κούρδους της Συρίας σε κάποιου είδους συμφωνία με την οικογένεια Άσαντ -προς όφελος της Ρωσίας και του Ιράν.<br /> <br /> Εν τω μεταξύ, Άραβες ηγέτες, οι οποίοι αρχίζουν να συμφιλιώνονται σταδιακά με τη νίκη του Άσσαντ, δεν θα καλωσορίσουν μια νεο-οθωμανική αναβίωση από τον κ. Ερντογάν, έναν ισλαμιστή που νιώθουν πως τους υπονόμευσε κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων οι οποίες συντάραξαν τον αραβικό κόσμο μετά το 2011 και τώρα τον βλέπουν να συμμαχεί με ένα τουρκικό υπερεθνικιστικό κόμμα.<br /> <br /> Η Συρία δεν είναι Κύπρος.<br /> <br /> <a href="https://www.euro2day.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί θα αποτύχει το σχέδιο Ερντογάν στη Συρία

Η Τουρκία βλέπει στη διαλυμένη Συρία μια ευκαιρία για να ανακτήσει χαμένα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. O φόβος των Κούρδων, η στάσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Stratfor:Κρίσιμη στροφή στη στρατηγική της Ρωσίας

<div class="row" style="box-sizing: border-box; clear: none; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; margin-left: -7.5px; margin-right: -7.5px;"> <div class="col-lg-9 col-md-8" style="box-sizing: border-box; float: left; min-height: 1px; padding-left: 7.5px; padding-right: 7.5px; position: relative; width: 655.93px;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP3EzTBcIFPhRaDmPJCqKE3kqAg-keIeT32HRivDuJI6iyPsW_LlN73UL-DsQ4LQ50R8EsBKrzONpm0BHv0TnV68eZItSLiFgsdxtR5ZN4Kwd3_-0gZfU4uyBxISo_aemhYy0mQOsVhh0/s1600/stratfor-banner.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="186" data-original-width="350" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP3EzTBcIFPhRaDmPJCqKE3kqAg-keIeT32HRivDuJI6iyPsW_LlN73UL-DsQ4LQ50R8EsBKrzONpm0BHv0TnV68eZItSLiFgsdxtR5ZN4Kwd3_-0gZfU4uyBxISo_aemhYy0mQOsVhh0/s640/stratfor-banner.jpg" width="640" /></a></div> <h3 style="box-sizing: border-box; clear: none; margin-left: -7.5px; margin-right: -7.5px;"> <span style="font-weight: normal;">Η ευρασιατική ταυτότητα και στρατηγική του Βλαντίμιρ Πούτιν. Οι δημογραφικές αλλαγές, η επιδίωξη της συλλογικής σταθερότητας και οι ιδιαιτερότητες του ρωσικού εθνικισμού. Κρίσιμοι ελιγμοί της Μόσχας μεταξύ Δύσης και Κίνας.</span></h3> <div class="row" style="box-sizing: border-box; clear: none; margin-left: -7.5px; margin-right: -7.5px;"> Σε πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του προς τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έγραψε πως η Ρωσία είναι «ανοικτή στον διάλογο με τις ΗΠΑ, στην πιο διευρυμένη ατζέντα».<br /><br />Ήταν ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για το 2019, γραμμένο για να κλείσει έναν χρόνο κατά τον οποίο οι σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης συνέχισαν να επιδεινώνονται σε πολυάριθμα μέτωπα. Στην πραγματικότητα, η αντιπαράθεση της Ρωσίας με τη Δύση πιθανότατα θα ενταθεί φέτος. Ένας σημαντικός λόγος γι’ αυτό είναι μια εξέλιξη-κλειδί στη στρατηγική της Ρωσίας -στην ίδια την ταυτότητα της χώρας- κατά τη διάρκεια της εποχής Πούτιν.</div> <div class="row" style="box-sizing: border-box; clear: none; margin-left: -7.5px; margin-right: -7.5px;"> <br />Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον «Ευρασιατισμό»<br /><br />Για να γίνει κατανοητή αυτή η εξέλιξη, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε το πλαίσιο εντός του οποίου ο Πούτιν ήρθε στην εξουσία πριν από σχεδόν 20 χρόνια. Όταν ορίστηκε υπηρεσιακός πρόεδρος της Ρωσίας στις 31 Δεκεμβρίου του 1999, η χώρα του κλονιζόταν από μια δεκαετία χάους και αστάθειας, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Η οικονομία ήταν κατεστραμμένη, το πολιτικό σύστημα κατακερματισμένο, στην Τσετσενία έκαναν πόλεμο για απόσχιση και οι ολιγάρχες με πολλούς τρόπους είχαν γίνει πιο ισχυροί από το κράτος. Ακόμα και η ίδια η εδαφική ακεραιότητα της χώρας κινδύνευε.<br /><br />Την επόμενη δεκαετία, ο Πούτιν χαλιναγώγησε τους ολιγάρχες και επανεδραίωσε την κεντρική κυβέρνηση. Κατέστειλε τις συγκρούσεις στην Τσετσενία, με έναν συνδυασμό ωμής στρατιωτικής βίας και πολιτικών ελιγμών. Και η οικονομία, με τη βοήθεια των αυξημένων τιμών ενέργειας, εκτινάχθηκε. Η συγκέντρωση εξουσίας του Πούτιν στο εσωτερικό μέτωπο έδωσε τη δυνατότητα στη Ρωσία να επιβεβαιώσει τη θέση της στην πρώην σοβιετική περιφέρεια και πέραν αυτής.<br /><br />Η επάνοδος της Ρωσίας ως περιφερειακής δύναμης την έφερε σε μεγαλύτερη αντιπαράθεση με τη Δύση, καθώς η Μόσχα προσπαθούσε να σταματήσει και να αντιστρέψει τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ και τη δυτική επιρροή στα ευρωπαϊκά σύνορα, και να επανεδραιώσει τη δική της επιρροή και τις προσπάθειες ενοποίησης. Αυτές οι δυναμικές φάνηκαν στον πόλεμο Ρωσίας-Γεωργίας το 2008 και εντάθηκαν με την εξέγερση Ευρωμαϊντάν στην Ουκρανία το 2014.<br /><br />Το αποτέλεσμα ήταν μια παρατεταμένη και κλιμακούμενη αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης, με την εμπλοκή της στις συγκρούσεις σε Ουκρανία και Συρία, συν την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων και των κυρώσεων της Δύσης να οδηγούν τις σχέσεις της Μόσχας με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ στο χαμηλότερο επίπεδό τους από τον Ψυχρό Πόλεμο.<br /><br />Στις δύο δεκαετίες από τότε που ήλθε στην προεδρία, αναδύεται μια ξεχωριστή ρωσική ταυτότητα υπό τον Πούτιν, η οποία μπορεί να ονομαστεί «Ευρασιατισμός». Αυτή η ταυτότητα περιλαμβάνει στοιχεία μιας πολιτικής ιδεολογίας και στρατηγικής εξωτερικής πολιτικής που έχουν τις ρίζες τους στη θέση της Ρωσίας τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ασία, και στις γεωπολιτικές επιτακτικές ανάγκες που προϋπάρχουν του Πούτιν. Είναι μια ταυτότητα που αποτελεί «κλειδί» τόσο για την κατανόηση των σημερινών πολιτικών της Ρωσίας όσο και για την πρόβλεψη του τι μπορούμε να περιμένουμε τα επόμενα χρόνια.</div> <div class="row" style="box-sizing: border-box; clear: none; margin-left: -7.5px; margin-right: -7.5px;"> <br />Ο Ευρασιατισμός ως πολιτική ιδεολογία<br /><br />Ένα σημαντικό πολιτικό χαρακτηριστικό του Ευρασιατισμού την εποχή του Πούτιν -ένα χαρακτηριστικό που ευθυγραμμίζεται με τη ρωσική παράδοση- είναι η επιδίωξη της συλλογικής σταθερότητας έναντι της ατομικής ελευθερίας. Για τους περισσότερους Ρώσους, το χαοτικό πείραμα της χώρας με τη δημοκρατία και τον καπιταλισμό τη δεκαετία του 1990 απέδειξε πως οι δυτικότροπες δομές δεν αρμόζουν, ούτε είναι αποτελεσματικές στη Ρωσία. Η πολιτική κουλτούρα που έχει προκύψει υπό τον Πούτιν είναι ασύμβατη κατά πολλούς τρόπους με τις φιλελεύθερες, δημοκρατικές αξίες της Δύσης. Πράγματι, η Μόσχα βλέπει τη στήριξη που δίνουν ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση σε φιλοδημοκρατικά και ανθρωπιστικά κινήματα εντός της Ρωσίας ως προσπάθειες υπονόμευσης για να την αποδυναμώσουν.<br /><br />Η Ρωσία κυβερνάται από μια κεντρική κυβέρνηση, με τον Πούτιν να παρουσιάζεται ως ένας ισχυρός, αποφασιστικός ηγέτης που κρατά ενωμένη μια χώρα που αλλιώς θα είχε διαλυθεί. Ενώ το Κρεμλίνο προχωρά τακτικά σε καταστολή διαδηλώσεων και ανεξάρτητων ΜΜΕ, επιτρέπει επιλεκτικά την πραγματοποίηση διαδηλώσεων και κατά περιόδους μπορεί ακόμα και να δεχθεί ορισμένες απαιτήσεις -όπως το να επιτραπούν οι άμεσες εκλογές ή να υπάρξει προσαρμογή των μη δημοφιλών συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων-, αν υποστεί αρκετή πίεση.<br /><br />Υπό τον Πούτιν, ο ρωσικός εθνικισμός έχει αντικαταστήσει τη διεθνιστική κομμουνιστική ιδεολογία της Σοβιετικής Ένωσης. Ωστόσο, επειδή πρέπει να ενσωματώσει τις περισσότερες από 150 εθνοτικές μειονότητες της χώρας -Τατάρους, Τσετσένους, Ουκρανούς, Αρμένιους κ.τ.λ.- στον εθνικισμό αυτόν, μαζί με τους εθνοτικούς Ρώσους, ο Πούτιν διαχειρίζεται τις εθνικιστικές τάσεις της Ρωσίας προσεκτικά. Οι Ορθόδοξοι Σλάβοι δεν είναι το μόνο πρόσωπο της Ρωσίας και ο Πούτιν κινδυνεύει να αποξενώσει τις μειονοτικές ομάδες της χώρας και να υπονομεύσει τη σταθερότητα την οποία εργάστηκε να επαναφέρει, εάν επιδιώξει υπερβολικά δυνατά μια εθνικιστική γραμμή. Το ίδιο ισχύει και για τη θρησκεία: οι Μουσουλμάνοι στη Ρωσία αριθμούν εκατομμύρια και πολλοί βρίσκονται συγκεντρωμένοι στην ασταθή περιοχή του Βόρειου Καύκασου.<br /><img height="530" src="https://static.euro2day.gr/media/inlinepics/russia-eurasia-population-change-011519%20(1).png" width="640" /><br /><br />Επίσης, οι μειονοτικοί πληθυσμοί της Ρωσίας αυξάνονται, ενώ οι εθνοτικοί ρωσικοί πληθυσμοί μειώνονται. Οι εθνοτικοί Ρώσοι αποτελούσαν περίπου το 77% του πληθυσμού της Ρωσίας, σύμφωνα με την τελευταία επίσημη απογραφή του 2010, ωστόσο ο χαμηλός ρυθμός γεννήσεων (1,3 παιδιά ανά γυναίκα, κατά μέσο όρο) σημαίνει πως ο εθνοτικός ρωσικός πληθυσμός θα μειωθεί με ταχύτερο ρυθμό απ’ ό,τι ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ρωσίας, που έχει ρυθμό γεννήσεων 2,3 παιδιών ανά γυναίκα. <br /><br />Η διευρυμένη μετανάστευση από τον Καύκασο και τα κράτη της Κεντρικής Ασίας, που επίσης αυξάνονται πληθυσμιακά, θα είναι απαραίτητη για να καλυφθούν οι εργατικές ανάγκες της Ρωσίας και θα μεταβάλει ακόμα περισσότερο τα δημογραφικά της χώρας. Η Ρωσία θα γίνει λιγότερο Σλαβική και Ορθόδοξη και περισσότερο Ασιατική και Μουσουλμανική τα επόμενα χρόνια, με αποτέλεσμα να ξεχωρίσει ακόμα περισσότερο πολιτισμικά και πολιτικά από την Ευρώπη και τη Δύση. Η ανάγκη να προωθηθεί ο ρωσικός εθνικισμός -το πόσο σπουδαία είναι η Ρωσία, όχι οι εθνοτικοί Ρώσοι- απλώς θα ενταθεί.</div> <div class="row" style="box-sizing: border-box; clear: none; margin-left: -7.5px; margin-right: -7.5px;"> <br />Ο Ευρασιατισμός ως στρατηγική εξωτερικής πολιτικής<br /><br />Επειδή η Ρωσία δεν έχει σημαντικά φυσικά σύνορα, μια σταθερά κατά τη διάρκεια της ιστορίας της υπήρξε η ανάγκη για διατήρηση μιας περιφερειακής δύναμης για να εδραιωθεί ένας χώρος ασφαλείας τόσο στα ανατολικά όσο και στα δυτικά, προκειμένου να προστατευθεί ο πυρήνας Μόσχας-Αγίας Πετρούπολης. Ως εκ τούτου, η Μόσχα θέλει να διατηρήσει τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες στην «αγκαλιά» της -όχι απαραίτητα επισήμως αλλά οπωσδήποτε με de facto τρόπο.<br /><br />Δεν είναι σύμπτωση που οι χώρες που ευθυγραμμίζονται περισσότερο με τη Ρωσία είναι μέλη της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης και τον στρατιωτικό εταίρο της, τον Οργανισμό της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας, τα δύο βασικά μπλοκ ολοκλήρωσης που δημιουργήθηκαν την εποχή Πούτιν. Αυτά τα κράτη έχουν πολλά κοινά στοιχεία με τη Ρωσία σε ό,τι αφορά τον ευρασιατικό τους χαρακτήρα -ισχυρούς ηγέτες, οικονομίες στις οποίες κυριαρχεί το κράτος και έμφαση στη σταθερότητα έναντι της δημοκρατίας. Μοιράζονται επίσης την ισχυρή καχυποψία έναντι της Δύσης και της προώθησης από την πλευρά της της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br /><br />Το ιδανικό για τη Ρωσία θα ήταν κάθε κράτος της πρώην Σοβιετικής Ένωσης να ήταν μέρος της ευρασιατικής ένωσης. Όμως κράτη όπως το Αζερμπαϊτζάν, το Ουζμπεκιστάν και το Τουρκμενιστάν έχουν επιλέξει να παραμείνουν ουδέτερα, ενώ άλλα κράτη περιλαμβανομένων των χωρών της Βαλτικής και πιο πρόσφατα η Ουκρανία, έχουν ακολουθήσει φιλοδυτικό δρόμο. Στόχος της Ρωσίας είναι να ευθυγραμμίσει κάθε μία από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής περιφέρειας με τη Μόσχα, ή τουλάχιστον να τις διατηρήσει ουδέτερες. Αν όχι, η Ρωσία θα στοχεύσει στο να υπονομεύσει τις φιλοδυτικές τους κυβερνήσεις και τις προσπάθειες ενσωμάτωσής τους στη Δύση. Η πρόθεση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ να στερήσουν από τη Ρωσία την σφαίρα επιρροής της αποτελεί παράγοντα-κλειδί πίσω από τη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση της Μόσχας με τη Δύση.<br /><img height="436" src="https://static.euro2day.gr/media/inlinepics/eurasian-union-members-011419.png" width="640" /><br /><br />Ο Ευρασιατισμός ως ιδέα εξωτερικής πολιτικής δεν περιορίζεται στα εδάφη που βρίσκονται γύρω από τη Ρωσία. Εκτείνεται επίσης και στις χώρες αυτές που συμπεριφέρονται αντίθετα με τις δυτικές φιλελεύθερες αξίες ή και τον δυτικό παρεμβατισμό, και μπορούν να περιλαμβάνουν τις ευρωπαϊκές χώρες που έχουν ανελεύθερες τάσεις. Ένα παράδειγμα είναι η Ουγγαρία, την κυβέρνηση της οποίας η Ρωσία εργάζεται για να στηρίξει προκειμένου να υπονομεύσει την ενότητα της ΕΕ σε θέματα όπως οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Η κοινή απειλή είναι πως η Ρωσία επιδιώκει να συνεργάζεται με χώρες που αμφισβητούν την παγκόσμια τάξη της οποίας ηγούνται οι ΗΠΑ, ή τουλάχιστον να προκαλέσει διχασμό εντός των συμμαχικών με τις ΗΠΑ μπλοκ όπως είναι το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Υπό τον Πούτιν, η Μόσχα έχει εργαστεί για να χτίσει άλλες οικονομικές σχέσεις και σχέσεις ασφαλείας, όχι μόνο για να αντικαταστήσει ή να συμπληρώσει τους αποδυναμωμένους δεσμούς της με τη Δύση, αλλά και για να ενισχύσει την παγκόσμια θέση της ως αντίβαρο στη Δύση και ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μια τέτοια περιοχή υπήρξε η Συρία. Η παρέμβαση της Ρωσίας εκ μέρους του προέδρου της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ έχει ως κίνητρο τους ιστορικούς δεσμούς της με τη χώρα, περιλαμβανομένης της διατήρησης της ναυτικής βάσης στην Ταρτούς, καθώς και ένα στρατηγικό συμφέρον να καταπολεμήσει την εξάπλωση του Ισλαμικού Κράτους. Όμως, εξίσου σημαντικό, είναι πως η Ρωσία ήθελε να τραβήξει μια «κόκκινη γραμμή» γύρω από τις προσπάθειες της Δύσης, και ιδιαίτερα των ΗΠΑ, να εξαναγκάσουν μια αλλαγή καθεστώτος στη Συρία. Η παρέμβαση της Ρωσίας δεν ήταν για να σώσει τον Άσαντ, αλλά μάλλον για να δείξει στις ΗΠΑ πως εξακολουθεί να έχει επαρκή στρατιωτική και διπλωματική βαρύτητα, ώστε να μπορεί να κρατήσει τη θέση της στη σύγκρουση.<br /><br />Αυτό, με τη σειρά του, επέτρεψε στη Ρωσία να επεκτείνει την επιρροή της αλλού στη Μέση Ανατολή. Με τους οικονομικούς δεσμούς της με τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση να υποβαθμίζονται, η Ρωσία ενδιαφερόταν να επεκτείνει τις πωλήσεις όπλων της, με χώρες της Μέσης Ανατολής όπως η Αίγυπτος και η Τουρκία να αποτελούν πολλά υποσχόμενες αγορές. Η Ρωσία ήθελε επίσης να επεκτείνει το πλεονέκτημά της έναντι των ΗΠΑ, σε ένα κρίσιμο θέατρο στην Ουάσινγκτον.<br /><br />Ίσως ο σημαντικότερος εταίρος που θα προκύψει για τη Ρωσία, λόγω της αντιπαράθεσης της Μόσχας με τη Δύση, είναι η Κίνα. Η Ρωσία και η Κίνα σύσφιγγαν σταθερά τις οικονομικές και ενεργειακές τους σχέσεις από την πρώτη μετασοβιετική περίοδο. Ωστόσο, η εξέγερση του Ευρωμαϊντάν και η αντιπαράθεση της Ρωσίας με τη Δύση επιτάχυναν την ανάπτυξη της σχέσης Μόσχας-Ρωσίας, όχι μόνο σε όρους εμπορίου και επενδύσεων αλλά και σε θέματα ασφάλειας και στρατιωτικά. Η Ρωσία και η Κίνα έχουν επίσης συντονίσει τις προσπάθειές τους σε πολιτικά ζητήματα στις ψηφοφορίες του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, σε θέματα όπως η Βόρεια Κορέα και η Συρία, ιδιαίτερα όταν αυτό σημαίνει πως τάσσονται κατά της αμερικανικής θέσης στα θέατρα αυτά.<br /><br />Ωστόσο, η στροφή της Ρωσίας προς την Κίνα είναι απίθανο να κρατήσει για πάντα. Η άνοδος της Κίνας και οι αλληλοκαλυπτόμενες σφαίρες επιρροής στην Κεντρική Ασία, τη ρωσική Άπω Ανατολή και την Αρκτική, τελικά θα περιορίσουν την έκταση της συνεργασίας τους. Αυτό θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μια μελλοντική επαναπροσέγγιση μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης, ιδιαίτερα καθώς η Κίνα θα αναδύεται στην πορεία ως ένας πιο σοβαρός οικονομικός και στρατιωτικός ανταγωνισμός τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για τη Ρωσία.<br /><br />Τελικά, οι ελιγμοί της Ρωσίας μεταξύ Δύσης και Ανατολής θα παγιώσουν περαιτέρω την ευρασιατική πτυχή της ταυτότητάς της. Η συνοχή του ρωσικού κράτους και της κοινωνίας στο εσωτερικό και η ικανότητα της Ρωσίας να ξεπεράσει τις εξωτερικές προκλήσεις και πιέσεις, είτε από τη Δύση είτε από την Κίνα, θα αποτελέσουν παράγοντες-κλειδιά για τη διαμόρφωση της εξέλιξης της ταυτότητας αυτής<br /><br /><a href="https://www.euro2day.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div> </div> </div>

Stratfor:Κρίσιμη στροφή στη στρατηγική της Ρωσίας

Η ευρασιατική ταυτότητα και στρατηγική του Βλαντίμιρ Πούτιν. Οι δημογραφικές αλλαγές, η επιδίωξη της συλλογικής σταθερότητας και οι ιδι...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί λέμε «ναι» στη συμφωνία των Πρεσπών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWU8CNu2TH9FBwrRhOJUbuX0LpOH7qhCYx5v77-NcL-LVSmDC752UFZ-rMZIuNgCUjOPb00DV8Mf6_j9rZUHUv9x9NMVhmPsFkVr4k_pp3yE53VixP83xcHuk2eSQP1kSOAkZWRTydE3Q/s1600/skopia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="334" data-original-width="630" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWU8CNu2TH9FBwrRhOJUbuX0LpOH7qhCYx5v77-NcL-LVSmDC752UFZ-rMZIuNgCUjOPb00DV8Mf6_j9rZUHUv9x9NMVhmPsFkVr4k_pp3yE53VixP83xcHuk2eSQP1kSOAkZWRTydE3Q/s640/skopia.jpg" width="640" /></a></div>    <i> redstallion via Getty Images</i><br /> <div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Αποδεχόμαστε τη συμφωνία όχι, γιατί μας εκφράζει, αλλά γιατί θέλουμε να μπει ένα τέλος στην καπηλεία της ιστορίας και του πολιτισμού μας </span></h3> <b>Αναστάσιος Παυλόπουλος*</b><br /> Αν κοιτάξουμε γύρω μας τον τελευταίο καιρό, που έχει μπεί για τα καλά στη ζωή μας η συμφωνία των Πρεσπών, θα διαπιστώσουμε ότι ο μέσος πολίτης, που δεν ασχολείται με τη διεθνή πολιτική, είναι δύσκολο να σχηματίσει καθαρή άποψη, με βάση τις ανακοινώσεις των κομμάτων και να καταλάβει τι εξυπηρετεί η Συμφωνία και τι είναι εθνικά ωφέλιμο και τι όχι. Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να κλείσει προσωρινά τα αυτιά του στις υστερικές εθνικιστικές κραυγές τόσο των βορείων γειτόνων μας, όσο και των ντόπιων ομοϊδεατών τους.<br /> <br /> Ας ξαναθυμηθούμε τι έχουμε μπροστά μας σήμερα: Πρώτα –πρώτα έχουμε το δεδομένο της αναγνώρισης της ονομασίας των γειτόνων ως «Μακεδόνων» και της χώρας τους ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από περίπου 140 χώρες, μεταξύ των οποίων οι ισχυρότερες και πιο σημαντικές. Ακόμα και το συμβιβαστικό προσωρινό όνομα FYROM, που αναγνωρίσαμε και εμείς, έχει μέσα το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και παριστάνουμε τάχα πως δεν το βλέπουμε, κάνοντας λόγο υποκριτικά για «Σκόπια». Έχουμε ακόμα το πρόβλημα με την λεγόμενη «μακεδονική γλώσσα», που οι γείτονες ισχυρίζονται ότι την έχουν κατοχυρώσει από το 1977 στη διάσκεψη του ΟΗΕ, που έγινε στην Αθήνα. Ακόμα και εάν όντως στη διάσκεψη αυτή απλά έγινε κωδικοποίηση όρων από την κυριλλική γλώσσα, στη λατινική για λόγους διεθνοποίησης, ένα παραμένει δεδομένο: Όταν καθαρά αναφέρεται εκεί ο όρος «μακεδονική γλώσσα» ως μια από τις επίσημες γλώσσες της Γιουγκοσλαβίας και δεν αντιδράς, τότε ή είσαι επικίνδυνα αφελής ή πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό λάθος της εθνικής σου πολιτικής, που έρχεται να προστεθεί στα πολλά λάθη που άρχισαν από το 1949 με τον Τίτο.<br /> <br /> Τι άλλο έχουμε; Έχουμε το δεδομένο ότι η πολιτική ηγεσία της χώρας μας από το 2008 και δώθε, έχει συμβιβασθεί με μια λύση σύνθετης ονομασίας, που θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία» αρκεί να ισχύει παντού, στο εσωτερικό, στο εξωτερικό και στους διεθνείς οργανισμούς. Τέλος σ’ όλα τα προηγούμενα θα πρέπει να προσθέσουμε ως δεδομένο και τη σταδιακή αποδυνάμωση των ελληνικών θέσεων, γιατί οι εταίροι μας δεν έχουν άλλη υπομονή να ανέχονται παλινδρομήσεις ως προς την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής μας. Όλον αυτό τον καιρό ήμασταν «στα μαχαίρια» με τους γείτονες, γιατί δεν δέχονταν καμιά από τις προτάσεις μας για τη λύση της σύνθετης ονομασίας και επί πλέον παραχάραζαν την ιστορία μας και γέμιζαν με αγάλματα και μακεδονικά σύμβολα τα δημόσια κτίρια και τις πλατείες τους υπό την καθοδήγηση του εθνικιστικο-υστερικού Γκρουέφσκι. Ευτυχώς τον τελευταίο καιρό είχαμε κυβερνητική μεταβολή στα Σκόπια και οι δύο Πρωθυπουργοί Ελλάδας και FYROM διαπραγματεύτηκαν, υπό την πίεση διεθνών παραγόντων –ναι, δεν πρέπει να το ξεχνάμε– και κατέληξαν στη Συνθήκη των Πρεσπών. Τι λέει, όμως, αυτή η Συνθήκη; Ας προσπαθήσουμε να δούμε ψύχραιμα και λογικά τα βασικά της σημεία:<br /> <br /> 1. Πώς λύνεται το ονοματολογικό; Λύνεται με την καθιέρωση του όρου «Βόρεια Μακεδονία» να ισχύει παντού, ergaomnes, όπως συνηθίζεται να λέγεται στη διπλωματική γλώσσα (άρθρο 1 παρ. 3), όπως δηλαδή επιδιώκαμε όλα αυτά τα χρόνια «αναγκάζοντας» τους βόρειους γείτονες μας να εγκαταλείψουν ένα κεκτημένο τους στη διεθνή πολιτική σκηνή ακόμα και να υπαναχωρήσουν από ένα δικαίωμα που το έχουν όλοι οι Λαοί, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης και αυτοπροσδιορισμού.<br /> <br /> 2. Πώς λύνεται το πρόβλημα της γλώσσας; Αναγνωρίζεται μεν και από εμάς η ήδη αναγνωρισμένη «μακεδονική γλώσσα» από τον ΟΗΕ, ήδη από το 1977, αλλά με τη διευκρίνηση του άρθρου 7 παρ. 4 της Συμφωνίας, ότι δηλ. είναι νοτιοσλαβικής προέλευσης, πράγμα που είναι πάρα μα πάρα πολύ σημαντικό, γιατί έτσι χαρακτηρίζεται ως μη αυτοτελής γλώσσα, που δεν έχει καμιά σχέση με την αρχαία ελληνική γλώσσα και την αρχαία ελληνική ιστορία.<br /> <br /> 3. Πώς διασφαλίζεται ότι τα παραπάνω και άλλα, που έχουν σχέση με εδαφικές και άλλες διεκδικήσεις, θα τηρηθούν και δεν θα αλλάξουν με την επόμενη κυβέρνηση της FYROM; Η Συνθήκη τους αναγκάζει να προβούν (πράγμα που έχουν ήδη κάνει) στις απαιτούμενες συνταγματικές μεταβολές, ώστε να μην υπάρχει πλέον οιαδήποτε αναφορά σε εθνική μειονότητα εκτός επικράτειας και να εξαλειφθεί κάθε υπόνοια αλυτρωτισμού. Ίσως η ισχυρότερη εγγύηση της Συμφωνίας.<br /> <br /> 4. Ακόμα στο θέμα της ιθαγένειας, όπως αυτή θα αναγράφεται πλέον στα ταξιδιωτικά έγγραφα, δηλ. ως «Μακεδονική/πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας», υπάρχει πλέον η νέα ρητή συνταγματική διάταξη ότι αυτή δεν έχει καμιά σχέση με την εθνότητα του, δηλ δεν χαρακτηρίζει τον πολίτη ούτε ως «Μακεδόνα», ούτε ως Αλβανό, ούτε ως Σλάβο κλπ.(βλ. και άρθρο 1 παρ. 3, καθώς και άρθρο 7).<br /> <br /> 5. Αναγνωρίζεται το ισχυρό και απαραβίαστο των συνόρων και υποχρεώνονται τα δύο μέρη να μην υποστηρίζουν θέσεις άλλων κρατών που επιβουλεύονται την εθνική κυριαρχία τους (άρθρο 3). Έτσι περιορίζεται ο κίνδυνος από την τουρκική επιρροή και τον αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό. Αυτονόητη πρόοδος στη συνεργασία και ασφάλεια.<br /> <br /> 6. Δεν θα χρησιμοποιούνται πλέον μνημεία, σύμβολα κλπ. που αποτελούν συστατικό της πολιτιστικής και ιστορικής κληρονομιάς του ελληνικού πολιτισμού (άρθρο 8). Για πολλούς από εμάς αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί περισσότερο απ’ όλα μας ενοχλούσε η καπηλεία, η διαστρέβλωση και η παραχάραξη της ιστορίας του ελληνικού και μακεδονικού πολιτισμού.<br /> <br /> Εύλογα θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς: Όλα τα ανωτέρω ικανοποιούν πλήρως τα «θέλω» μας και τις προσδοκίες μας; Ασφαλώς και όχι, είναι η απάντηση. Οι συνειρμοί που αναδύονται από την εκφορά των ως άνω λέξεων είναι αυτόματοι και ενοχλητικοί και αυτό θα αργήσουμε κάπως να το ξεπεράσουμε. Όλοι έχουμε τις ίδιες ευαισθησίες στο σημαντικό αυτό ζήτημα. Σε όλους μας θυμίζει τον Μακεδονικό Αγώνα, το βουλγάρικο επεκτατισμό, τις σφαγές και τις λεηλασίες–κι όμως ξεπεράσαμε τις διαφορές και σήμερα συμβιώνουμε ειρηνικά με τη Βουλγαρία. Όπως ξεπεράσαμε σε ένα βαθμό και τις αγεφύρωτες και ιστορικές διαφορές μας με την Τουρκία, χωρίς να απολέσουμε την ιστορική μας μνήμη. Όλους μάς έχει πληγώσει η παραχάραξη της ιστορίας από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της FYROM. Όλους μας έχουν ενοχλήσει η υπεξαίρεση συμβόλων, οι αλυτρωτισμοί, τα σχολικά τους εγχειρίδια, οι σημαίες με τα κλεμμένα σύμβολα, οι κακόγουστες φιέστες, τα τεράστια αγάλματα του Μ. Αλεξάνδρου, οι χάρτες με τη «μεγάλη Μακεδονία», η έπαρση του πρώην πρωθυπουργού της γειτονικής χώρας Γκρουέφσκι και της ηγετικής νομενκλατούρας.<br /> <br /> Και έτσι το δίλλημα τίθεται σαφέστερο: Είναι προτιμότερο να έχουμε στα βόρεια σύνορα μας μία χώρα, που όχι μόνο μάς εχθρεύεται, αλλά καπηλεύεται την ιστορία και τον πολιτισμό μας, κάνοντας χρήση των συμβόλων του ή μία χώρα που θα χρησιμοποιεί ορισμένους γεωγραφικής προέλευσης όρους, αναγνωρίζοντας ξεκάθαρα ότι ο λαός, η γλώσσα και ο πολιτισμός της, ουδεμία σχέση έχει με τον δικό μας; Και εάν ήθελε θεωρηθεί ότι όντως αυτή η παραχώρηση του σημαίνοντος μόνο και όχι του σημαινομένου των όρων «Μακεδονία» και των παραγωγών του, είναι επιβλαβής για τα εθνικά συμφέροντας μας, αλήθεια, μπορεί κανείς να μας εγγυηθεί ότι η διαιώνιση του προβλήματος δεν θα είναι εις βάρος μας (όπως πράγματι συμβαίνει), αλλά προς όφελος μας; Εάν αφήσουμε την κατάσταση να εξελίσσεται και να εξακολουθεί η γειτονική χώρα να αναγνωρίζεται ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και οι βόρειοι γείτονες μας να θεωρούνται ως απόγονοι του Μ. Αλέξανδρου, τότε μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι στο μέλλον τα πράγματα θα είναι διαπραγματευτικά ευνοϊκότερα για εμάς; Ή μήπως τα τετελεσμένα εις βάρος μας θα ενισχυθούν και θα επεκταθούν, ιδίως όταν θα έχουμε απορρίψει την πρόταση του Πρωθυπουργού Ζάεφ για σύνθετη ονομασία;<br /> <br /> Ας το διατυπώσουμε ευκρινώς: Αποδεχόμαστε τη συμφωνία όχι, γιατί μας εκφράζει, αλλά γιατί θέλουμε να μπει ένα τέλος στην καπηλεία της ιστορίας και του πολιτισμού μας από τους βόρειους γείτονες μας και γιατί όσο περνάει ο χρόνος, τόσο τα τετελεσμένα εις βάρος μας ενισχύονται.<br /> <br /> Το συναισθηματικό κατακάθι, από το ιστορικό βάρος των ονομάτων, που μας αφήνει η συμφωνία των Πρεσπών, σε λίγα χρόνια θα έχει αποσβεσθεί, όταν θα βιώνουμε τα αναμφισβήτητα κέρδη από αυτήν. Η ιστορική εξέλιξη ευνοεί τα κράτη που ξεπερνούν τις εθνικές αγκυλώσεις και την μεμψιμοιρία και αναπτύσσονται σε κλίμα συνεννόησης και συνεργασίας με τους γείτονες και τον υπόλοιπο κόσμο.<br /> <br /> Εν κατακλείδι, η συμφωνία δεν αποτελεί μια περιφανή, ίσως, διπλωματική μας νίκη, αλλά συνιστά έναν ορθολογικό και έντιμο συμβιβασμό, που κατά λογική ακολουθία συνεπάγεται ασφαλώς κάποιες υποχωρήσεις, ευτυχώς ανώδυνες σχετικά, αλλά που ταυτόχρονα διασφαλίζει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και την ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά, που πρέπει να είναι και το ζητούμενο. Η συγκυρία είναι ευνοϊκή και η ιστορική ευκαιρία ίσως μοναδική. Και ως γνωστόν, η ιστορία δεν είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρη στις ευκαιρίες που παρέχει…<br /> <br /> <b><i>.*Δικηγόρος, Δρ. Νομικής Α.Π.Θ. </i></b><br /> <div> <b><i><br /> </i></b><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div> </div>

Γιατί λέμε «ναι» στη συμφωνία των Πρεσπών

    redstallion via Getty Images Αποδεχόμαστε τη συμφωνία όχι, γιατί μας εκφράζει, αλλά γιατί θέλουμε να μπει ένα τέλος στην καπηλεία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα λάθη στη Συμφωνία των Πρεσπών και η ανάγκη της λαϊκής ετυμηγορίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRT4GledbSe9b5Pn0-T_wJUbq_XNfGl7qtfqDMKl7UTWffYkhD0d6KsnC9dZj9W2BppAnMoqx5jZ5nWfibRXCGopido3t12kpI10e8xL7EoYRR_XOvgUWIDQdKRDmzeAsGhsDJL_NaMeI/s1600/boyli.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="630" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRT4GledbSe9b5Pn0-T_wJUbq_XNfGl7qtfqDMKl7UTWffYkhD0d6KsnC9dZj9W2BppAnMoqx5jZ5nWfibRXCGopido3t12kpI10e8xL7EoYRR_XOvgUWIDQdKRDmzeAsGhsDJL_NaMeI/s640/boyli.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Ελευθερία Φτακλάκη*</b><br /> Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αφού κατάφερε με τις γνωστές «ανταλλαγές» και «συναλλαγές», αφενός να διατηρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ τεχνητή πλειοψηφία (151 βουλευτές) και αφετέρου οι ΑΝΕΛ να διατηρήσουν την κοινοβουλευτική τους ομάδα στη Βουλή, συνεχίζει, με τη νέα μορφή της (ΣΥΡΙΖΑ-Δεκανίκια) την πολιτική της ως προς τη Συμφωνία των Πρεσπών, θέτοντας τα εξής διχαστικά διλήμματα:<br /> <br /> 1ο) Ή θα υπάρξει επικύρωση της Συμφωνίας από την παρούσα Βουλή ή θα γίνει επίσπευση των πολιτικών εξελίξεων που θα εκθέσουν τη χώρα διεθνώς λόγω μη κύρωσης της συγκεκριμένης Συμφωνίας!<br /> <br /> 2ο) Όποιος ψηφίσει τη Συμφωνία των Πρεσπών είναι προοδευτικός ενώ όποιος διαφωνεί και καταψηφίζει -με επιχειρηματολογία- είναι εθνικιστής!<br /> <br /> Τέτοια διλλήματα αποτελούν το βασικό συστατικό της πόλωσης και του διχασμού. Παρακολουθούμε δυστυχώς μια συστηματική εργαλοποίηση της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας στο βωμό των μικρο- πολιτικών συμφερόντων με εκβιαστικά διλήμματα που αποτελούν πράξεις τουλάχιστον πολιτικής ανευθυνότητας. Σε ένα μείζον θέμα για την Ελλάδα και τους Έλληνες, όπως είναι η Συμφωνία Πρεσπών, η κυβέρνηση μειοψηφίας με τεχνάσματα και υπόγειες διαδρομές, υπονομεύει την εθνική ενότητα και τη δημοκρατική κοινοβουλευτική τάξη!<br /> <br /> Σαφώς το ονοματολογικό με τη σύνθετη ονομασία, τα θέματα της γλώσσας και της ιθαγένειας οπως καταγράφονται στο άρθρο 7 της Συμφωνίας, αποτελούν μείζονα θέματα ως προς το κείμενο της Συμφωνίας. Παράλληλα όμως υπάρχει μια άλλη διάσταση που δεν έχει αναδειχθεί, τα ζητήματα ασφάλειας, εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας. Όταν με τέτοια άνεση και ένταση στον πολιτικό λόγο, εκχωρείται στη γειτονική χώρα η ιστορία μας,η ταυτότητα μας, η γλώσσα μας, ανοίγει μια κερκόπορτα για τις όποιες μελλοντικές αλυτρωτικές βλέψεις των γειτόνων μας, δημιουργώντας και νέα μέτωπα στον άξονα των εξωτερικών μας ζητημάτων! Αλήθεια, δεν προβληματίζει την κυβέρνηση η ευθεία και δημόσια στάση της ρωσικής κυβέρνησης ως προς τη Συνθήκη των Πρεσπών; Aσχέτως του ευρωατλαντικού προσανατολισμού της χώρας μας, η ευθεία παρέμβαση ενός μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ πρέπει να αξιολογηθεί προσεκτικά και όχι να ξεπεραστεί αδιάφορα. Η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ αρχικά και την ΕΕ σε δεύτερο χρόνο, ενεργοποιεί γεωστρατηγικά αντανακλαστικά πολλών παραγόντων του διεθνούς συστήματος που η Ελλάδα πρέπει να διαχειριστεί με ενιαίες ισχυρές θέσεις, εσωτερικής καθολικής αποδοχής και στήριξης.<br /> <br /> Δυστυχώς, οι διαδικασίες fast track και μυστικής διπλωματίας που επέλεξε η κυβέρνηση τόσο για την σύναψη της Συμφωνίας των Πρεσπών όσο και για την κοινοβουλευτική κύρωση της, κατέστησαν το κρατίδιο της ΠΓΔΜ πρωταγωνιστή στις εξελίξεις, με την Ελλάδα να σύρεται από αυτές εν μέσω Συμπληγάδων, χωρίς καμία διασφάλιση προστασίας των ελληνικών συμφερόντων.<br /> <br /> Χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία από μια κυβέρνηση που λειτούργησε ως απλός ”εντολοδόχος” και ”διεκπεραιωτής” των συμμάχων μας, δυναμιτίζοντας την εθνική ενότητα και τον ελληνικό λαό! Σε οποιοδήποτε πολιτισμένο κράτος του κόσμου ένα εθνικό θέμα αποτελεί πεδίο διαλόγου με στόχο την επίτευξη ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών συναινέσεων και όχι το αποτέλεσμα ευκαιριακών συσχετισμών μιας κοινοβουλευτικής περιόδου χωρίς συμπαγής πλειοψηφία και βουλευτές à la Carte!<br /> <br /> <b><i>*Πολιτικός Διεθνολόγος. Περιφερειακός Σύμβουλος Ν.Αιγαίου και υποψήφια βουλευτής με το Κίνημα Αλλαγής </i></b><br /> <div> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τα λάθη στη Συμφωνία των Πρεσπών και η ανάγκη της λαϊκής ετυμηγορίας

Ελευθερία Φτακλάκη* Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αφού κατάφερε με τις γνωστές «ανταλλαγές» και «συναλλαγές», αφενός να διατηρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ...

Διαβάστε την συνέχεια

Και S-400 και πυρηνικό σταθμό… και Συρία έχει το “μενού” Πούτιν-Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXijaFM2GVb4Nv0yU9Mc_W8uoVSoxfFDyH3vsHpAM0V2vksgmWW8Awb2maoqUhWM83fp_MNvS7y8fwVcu2N-_ggzrR57ldvmI77fRlzE124PFVfgupRYGvMMDcsrUmqQRotlKY7OzHEOc/s1600/Putin_Erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXijaFM2GVb4Nv0yU9Mc_W8uoVSoxfFDyH3vsHpAM0V2vksgmWW8Awb2maoqUhWM83fp_MNvS7y8fwVcu2N-_ggzrR57ldvmI77fRlzE124PFVfgupRYGvMMDcsrUmqQRotlKY7OzHEOc/s640/Putin_Erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Συριακό, πύραυλοι S400 και πυρηνικός σταθμός Άκουγιου αναμένεται να είναι τα βασικά ζητήματα στη σημερινή ατζέντα του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Εντογάν στην Μόσχα κατά τη συνάντησή του με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντιιμίρ Πούτιν. Τουρκικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι στη σημερινή συνάντηση, την πρώτη των δύο ηγετών για το 2019, αναμένεται να συζητηθούν οι τελευταίες εξελίξεις στο Συριακό, που είναι το κύριο θέμα στην ατζέντα, αλλά και περιφερειακά και διεθνή ζητήματα. <br /> <br /> Στο πλαίσιο της επίσκεψης προγραμματίζεται και συνάντηση με τη συμμετοχή Υπουργών και άλλων κρατικών αξιωματούχων. Μετά την απόφαση των ΗΠΑ για απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία, η Άγκυρα ανησυχεί για τις προσπάθειες του YPG (Κούρδοι Συρίας) να παραχωρήσουν τη θέση τους στο Μάνπιτζ στο καθεστώς Άσαντ, το οποίο στηρίζει η Μόσχα. Η Άγκυρα επιδιώκει τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας κατά μήκος των συνόρων της στη βόρεια Συρία και θα προσπαθήσει να πείσει τον Πούτιν γι αυτό. <br /> <br /> Δεύτερο βασικό θέμα στην ατζέντα είναι η παράδοση των ρωσικών πυραύλων S400. Σύμφωνα με τη Μόσχα, η πρώτη παράδοση θα γίνει στα τέλη του 2019, ωστόσο έχει δημιουργηθεί μια αβεβαιότητα για τις τελικές προθέσεις της Άγκυρας λόγω των πιέσεων που δέχεται από τις ΗΠΑ να στραφεί προς τους αμερικανικούς πυραύλους Patriot, εγκαταλείποντας τους S400. <br /> <br /> Το τρίτο βασικό θέμα είναι ο πυρηνικός σταθμός Άκουγιου τον οποίο η Άγκυρα στοχεύει να τον θέσει σε λειτουργία το 2023 με τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση του τουρκικού κράτους. Το 2018 Ερντογάν και Πούτιν είχαν επαφές 25 φορές συνολικά. Συγκεκριμένα, συναντήθηκαν τετ α τετ επτά φορές και άλλες 18 είχαν τηλεφωνική επικοινωνία. Επιπλέον συναντήθηκαν και στο πλαίσιο διεθνών συνόδων έξι φορές.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Και S-400 και πυρηνικό σταθμό… και Συρία έχει το “μενού” Πούτιν-Ερντογάν

Συριακό, πύραυλοι S400 και πυρηνικός σταθμός Άκουγιου αναμένεται να είναι τα βασικά ζητήματα στη σημερινή ατζέντα του Τούρκου Προέδρου Τα...

Διαβάστε την συνέχεια