Η «ενεργειακή ανασφάλεια» φταίει στην Τουρκία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRVR7vdqlQcgJFcWXpdFHZd2OPhwXXoD76wd2Wek2-ZKZkjh6F2nluyKqM6Y78toqzeu8lqVRvyjRFIXR9mID3qast95GlNS81wHC6rbwVV1eAUHMcRt8iYRclgSu-4ZA_BphUO6-BUc0/s1600/Putin-Erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRVR7vdqlQcgJFcWXpdFHZd2OPhwXXoD76wd2Wek2-ZKZkjh6F2nluyKqM6Y78toqzeu8lqVRvyjRFIXR9mID3qast95GlNS81wHC6rbwVV1eAUHMcRt8iYRclgSu-4ZA_BphUO6-BUc0/s640/Putin-Erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει η <b>Amelia Meurant-Tompkinson </b><br /> Η σχέση της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ βρίσκεται στο ναδίρ. Μετά την επίθεση στο Αφρίν κατά των υποστηριζόμενων από την συμμαχία Κούρδων, η Άγκυρα βρίσκεται σε κόντρα με τις ΗΠΑ και τους άλλους συμμάχους. <br /> <br /> Ακόμα πιο ενοχλητικό είναι ότι η τουρκική επίθεση δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς τη ρωσική βοήθεια. Η επιχείρηση απαιτούσε ρωσικές και συριακές διαβεβαιώσεις ότι τα τουρκικά αεροσκάφη θα μπορούν να επιχειρούν ασφαλώς στην περιοχή και πως οι συριακές δυνάμεις δεν θα επιχειρούσαν κατά των Τούρκων στο Ιντλίμπ την ώρα που αυτοί πολεμούσαν στο Αφρίν. <br /> <br /> Υπάρχει και το θέμα των S-400 Triumf. Η Τουρκία αναμένεται να παραλάβει τους πυραύλους τον Ιούλιο του 2019. Καταθέτοντας στη Γερουσία ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Wess Mitchell δήλωσε πως η αγορά των S-400 και η τουρκική προσέγγιση με τη Ρωσία γίνονται για την προώθηση των τουρκικών συμφερόντων στην Συρία και είναι άκρως ανησυχητική για την Ουάσινγκτον. <br /> Ακουγιού <br /> <br /> Εξίσου ανησυχητική είναι η ρωσοτουρκική συνεργασία στον τομέα της ενεργειακής ασφάλειας. Τον περασμένο μήνα Πούτιν και Ερντογάν έθεσαν τον θεμέλιο λίθο στο πυρηνικό εργοστάσιο του Ακουγιού. Το κόστους 26 δισ. δολαρίων Ακουγιού θα παράγει το 10% της ηλεκτρικής ενέργειας στην Τουρκία. Η Ρωσία θα εκπαιδεύσει το τουρκικό προσωπικό και να παράσχει το πυρηνικό καύσιμο. <br /> <br /> Το έχει προειδοποιήσει πως αυτές οι προσβολές στην συμμαχία θα έχουν οπωσδήποτε συνέπειες. Η αγορά των S-400 θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξαίρεση της Τουρκίας από κάθε νατοϊκό αντιαεροπορικό σύστημα ενώ ορισμένοι ζητούν την απομάκρυνση των πυρηνικών κεφαλών Β-61 από τη βάση του Ιντσιρλίκ. <br /> <br /> Είναι σίγουρο πως τα τιμωρητικά μέτρα δεν είναι αρκετά για το ΝΑΤΟ ώστε να υποχρεώσουν την Τουρκία να εγκαταλείψει τη Ρωσία καθώς η Μόσχα εξασφαλίζει στην Άγκυρα ενεργειακή ασφάλεια παρά την υποτίμηση της λίρας και τον υψηλό πληθωρισμό, βοηθώντας τον Ερντογάν να παραμένει στην εξουσία. <br /> Και αυτό την στιγμή που η τουρκική επένδυση στα πετρέλαια του ιρακινού Κουρδιστάν δεν είναι ασφαλής μετά την κατάληψη του Κιρκούκ από τους Ιρακινούς.<br /> <br /> Ενεργειακή ασφάλεια <br /> <br /> Για αυτούς τους λόγους ο Ερντογάν συμφώνησε μια λεόντειο συμφωνία με τη Ρωσία. η Τουρκία θα πληρώνει 12,35 δολάρια ανά κιλοβατώρα από το Ακουγιού, ποσό σχεδόν τριπλάσιο του παγκόσμιου μέσου όρου. Η συμφωνία πάντως για το Ακουγιού δεν σημαίνει ότι ο Ερντογάν επιθυμεί ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία σε βάθος χρόνου. <br /> <br /> Είναι ακόμα πιο απίθανο να ζητήσει μακροπρόθεσμη πυρηνική συνεργασία με τη Ρωσία. Για αυτό τα άλλα σχεδιαζόμενα τουρκικά πυρηνικά εργοστάσια θα κατασκευαστούν με γαλλική, ιαπωνική ή κινεζική στήριξη. Επίσης επιθυμεί να καταστήσει την Τουρκία ενεργειακό κόμβο για πετρέλαιο και φυσικό αέριο. <br /> <br /> Ωστόσο η Ρωσία έχει καταστήσει εαυτόν στενό συνεργάτη της Τουρκίας σε μια προσπάθεια να προωθήσει τον αγωγό φυσικού αερίου TurkStream. Αν και οι αμερικανικές επιφυλάξεις επί του προκειμένου είναι δικαιολογημένες εντούτοις οι ΗΠΑ δεν προσφέρουν εναλλακτική. <br /> <br /> Κατά συνέπεια το ΝΑΤΟ πρέπει να ανασχεδιάσει την προσέγγισή του έναντι της Τουρκίας και να υπολογίσει την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας. Το νέο ΝΑΤΟ δεν προσφέρει παρά περιορισμένη ασφάλεια που δεν αρκεί στην Άγκυρα.<br /> Και όσο οι φόβοι του Ερντογάν για τη ενεργειακή ασφάλεια της Τουρκίας συνεχίζονται, ο Τούρκος πρόεδρος θα αναζητά συμμάχους όπου μπορεί.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η «ενεργειακή ανασφάλεια» φταίει στην Τουρκία;

Γράφει η Amelia Meurant-Tompkinson Η σχέση της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ βρίσκεται στο ναδίρ. Μετά την επίθεση στο Αφρίν κατά των υποστηριζόμε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μακεδονία του Ίλιντεν»: ιστορία και γεωπολιτική

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifHAJxZzKs90QXAW5ModZzyFb-4O4dacIAPfiip8LAjlVsBMgTo6-NQD6LZml_1gd8feslY4mZDLU082K_DkmJfRi8DyZtEtREzLZcvjGO9qgl3fbhLCb_b59emsPKH2jecAbQXOooZEY/s1600/macedonia-ilinden.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="368" data-original-width="696" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifHAJxZzKs90QXAW5ModZzyFb-4O4dacIAPfiip8LAjlVsBMgTo6-NQD6LZml_1gd8feslY4mZDLU082K_DkmJfRi8DyZtEtREzLZcvjGO9qgl3fbhLCb_b59emsPKH2jecAbQXOooZEY/s640/macedonia-ilinden.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Νεφέλη Λυγερού</b><br /> Μετά την κατηγορηματικά αρνητική στάση της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, αλλά και στην ΠΓΔΜ, έχει πλέον πέσει ταφόπλακα στο όνομα Μακεδονία του Ίλιντεν, παρά την προσπάθεια του Ζάεφ να το κρατήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αφήνει, ωστόσο, μία πικρή γεύση, επειδή επιβεβαιώνει πως από ελληνικής πλευράς η διαπραγμάτευση γίνεται χωρίς σαφές κριτήριο.<br /> <br /> Είναι αλήθεια ότι αυτό το όνομα διαχωρίζει καθαρά αυτό το κράτος και αυτή την εθνότητα από την αρχαία μακεδονική κληρονομιά, τοποθετώντας τα στο πλαίσιο του σλαβικού ιστορικού χώρου. Το επιχείρημα είναι βάσιμο, αλλά ο διαχωρισμός αυτός δεν αρκεί για να γίνει αποδεκτό ένα όνομα. Πέρα από τον σφετερισμό της αρχαίας μακεδονικής κληρονομιάς, όμως, υπάρχει και η γεωπολιτική πτυχή και αυτή είναι η κρίσιμη. <br /> <br /> Σε αντίθεση με το όνομα Γκόρνα Μακεντόνιγια (Άνω Μακεδονία), που αναφέρεται σε ένα τμήμα της γεωγραφικής περιοχής που στους νεότερους χρόνους ονομάζεται Μακεδονία, το όνομα Μακεδονία του Ίλιντεν παραπέμπει στο σύνολο της Μακεδονίας. Δεν είναι τυχαίο ότι εθνική γραμμή μέχρι τώρα ήταν σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Το όνομα που έριξαν στο τραπέζι οι Ζόραν Ζάεφ και Νίκολα Ντιμιτρόφ είναι σύνθετη ονομασία, αλλά με ιστορικό προσδιορισμό. <br /> <br /> Πολλοί θεωρούν όχι αδίκως ότι ο ιστορικός αυτός προσδιορισμός είναι η επιτομή του αλυτρωτισμού, όπως είπε ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Είναι αλήθεια ότι εκείνη την εποχή ανταγωνισμού Έλληνες και Βούλγαροι ανταγωνίζονταν για το ποιο από τα δύο αυτά έθνη θα θέσει υπό τον έλεγχό του τη γεωγραφική Μακεδονία, ιδίως το νότιο και κεντρικό τμήμα της, δεδομένου ότι το βόρειο ήταν αντικείμενο ανταγωνισμού μεταξύ Σέρβων και Βουλγάρων. <br /> Το άυλο κόστος <br /> <br /> Είναι προφανές, λοιπόν, ότι η εξέγερση εκείνη είχε στόχο την εκδίωξη των Οθωμανών με σκοπό ολόκληρη η Μακεδονία να περιέλθει στον έλεγχο των τότε Βουλγάρων κομιτατζήδων, οι οποίοι είχαν για λόγους σκοπιμότητας υψώσει τη σημαία του Μακεδονισμού. Αυτά, ωστόσο, είναι ιστορία και από μόνα τους ίσως δεν θα ήταν εμπόδιο για μία συμφωνία. <br /> <br /> Το κρίσιμο είναι ότι το Μακεδονία του Ίλιντεν παραπέμπει σε ολόκληρη τη γεωγραφική Μακεδονία, άρα και στην ελληνική Μακεδονία. Εκτός αυτού υπάρχει και ένα πρακτικό πρόβλημα. Πως θα ονομάζονται οι πολίτες αυτού κράτους; Ποιο θα είναι το όνομα της ιθαγένειας; Είναι προφανές πως κανείς δεν θα τους αποκαλεί Ilidenmacedonians. Λόγω και του γεγονότος ότι ήδη τους αποκαλούν “Macedonians” θα επικρατήσει αυτό. Αντιθέτως, συμφωνούσαν στο Upper Macedonia θα ήταν πολύ πιο κατανοητό και εύκολο να επικρατήσει το Uppermacedonians. <br /> <br /> Όλα αυτά, όμως, φαίνεται πως δεν έχουν απασχολήσει σοβαρά ούτε το Νίκο Κοτζιά, ούτε τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος φαίνεται να ενδιαφέρεται για την πολιτική πτυχή, για το τι αντιδράσεις θα συναντήσει και πώς θα το περάσει. Αν και δεν υπάρχει οριστική αποδοχή του νέου ονόματος από την Αθήνα, και μόνο το γεγονός ότι έδειξε να το αποδέχεται έχει δημιουργήσει ένα διπλωματικό τετελεσμένο. Τα “καλά νέα” κυκλοφόρησαν στην Ουάσιγκτον, στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο και στο Παρίσι και έχουν διαμορφώσει κλίμα. Θα είναι δύσκολο για την ελληνική πλευρά να απεμπλακεί χωρίς κόστος.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Μακεδονία του Ίλιντεν»: ιστορία και γεωπολιτική

Νεφέλη Λυγερού Μετά την κατηγορηματικά αρνητική στάση της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, αλλά και στην ΠΓΔΜ, έχει πλέον πέσει ταφόπλακα στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η άλλη όψη της επίθεσης στον Μπουτάρη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUJrbQIL6eXyKP7vxYw-ZprELxJ0LJLXqgF3UraPk55UlicBnDrpqKXfrTNr9aR__jPwdrEMjMOIDabpTCDEfwt4xcuZa98YmYnnMkdzGDzDu0e5ibR1Qgd_aNOSHlYu93Itd8c21IGrA/s1600/MPOYTARIS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUJrbQIL6eXyKP7vxYw-ZprELxJ0LJLXqgF3UraPk55UlicBnDrpqKXfrTNr9aR__jPwdrEMjMOIDabpTCDEfwt4xcuZa98YmYnnMkdzGDzDu0e5ibR1Qgd_aNOSHlYu93Itd8c21IGrA/s640/MPOYTARIS.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Βαγγέλης Γεωργίου</b><br /> Πρόσφατα, τρέχοντας βιαστικά προς τον σταθμό του μετρό στη Δάφνη είδα λίγα μέτρα πιο κει έναν οδηγό ταξί να κυνηγάει στη μέση του δρόμου τον πελάτη του. Από αυτά που άκουγα ο τελευταίος φαίνεται δεν πλήρωσε, οπότε ο αυτοκινητιστής είχε δίκιο. Όταν όμως τον πρόλαβε, αντί να καλέσει την αστυνομία, τον έριξε κάτω και άρχισε να τον χτυπάει. <br /> <br /> Εγώ βιαζόμουν αλλά από την άλλη κανείς δεν πλησίασε να σταματήσει το «κακό». Γύρισα τότε πίσω και κατευθύνθηκα γρήγορα προς τον αδικημένο πλην ανεξέλεγκτο οδηγό, να τον απωθήσω. Το πλήθος απλά παρακολουθούσε την «ταινία». «Δώσε τα λεφτά μου ρε πούστη!» του λέει ο ταξιτζής και ο πεσμένος πελάτης απαντάει «θα σε πληρώσω αν μου κόψεις απόδειξη που σου ζήτησα»! <br /> <br /> Κοιτάω έκπληκτος τον οδηγό και τον ρωτάω: «καλά, δεν του έκοψες απόδειξη;». Ο οδηγός σαστισμένος δεν μου απάντησε αλλά συνέχιζε να βρίζει τον άνθρωπο, υποχωρώντας όμως προς το ταξί του, διότι καταλάβαινε ότι η πλάστιγγα έγερνε εναντίον του. Το πλήθος άρχισε να πλησιάζει όταν αισθάνθηκε την αδικία. Ειδάλλως ο ξυλοδαρμός θα ήταν «δικαιολογημένος»; Τα όσα ακολούθησαν δεν έχουν σημασία, αλλά είναι ένα περιστατικό όπου άνετα φτιάχνονται θεωρίες. «Οι αλήτες ταρίφες», «το αμέτοχο πλήθος», «η απροστάτευτη κοινωνία», η «έλλειψη ελέγχων» κτλ κτλ. <br /> <br /> Ας πάμε στο πρόσφατο απολύτως καταδικαστέο βίαιο περιστατικό σε βάρος του Γιάννη Μπουτάρη. Γιατί άραγε ελάχιστοι έσπευσαν να τον βοηθήσουν όταν δέχθηκε την επίθεση; Το ερώτημα είναι κρίσιμο όχι από ποινικής, αλλά από πολιτικής απόψεως. Όλα δείχνουν ότι η ανοχή στη βία που επέδειξαν οι παριστάμενοι συνδέεται με το γεγονός ότι ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης έχει υιοθετήσει κατά καιρούς μία προκλητική ρητορική. <br /> «Είναι για ξύλο« <br /> <br /> Υπενθυμίζουμε ότι το 2016 είχε δηλώσει ότι «ο Μητροπολίτης Σεραφείμ είναι <a href="https://www.huffingtonpost.gr/2016/02/23/mpoutarhs-mhtropolites_n_9296258.html"><b>για ξύλο</b></a>, τι να τον κάνεις;». Σε συνέντευξη του στο<b> <a href="https://www.youtube.com/watch?v=ToBEPGPbmME">GreekReporter</a></b> θέλησε -και ορθώς έπραξε- να δώσει ένα μήνυμα φιλίας σε Τούρκους και Εβραίους. Εξάλλου, στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν τα σημάδια της παρουσίας αυτών των εθνοτήτων. Υπάρχει μεγάλη απόσταση, όμως, από αυτή την πρόθεση μέχρι τη δήλωσή του: «χέστηκα/δεν δίνω δεκάρα (I give no shit) για το αν ο Κεμάλ Ατατούρκ σκότωσε ή όχι Έλληνες». Δεν είναι πρόκληση η πρότασή του να μετονομαστεί η <a href="https://slpress.gr/politiki/o-dimarchos-pou-perifronei-tous-dimotes-tou/"><b>οδός Αποστόλου Παύλου</b></a> σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ. <br /> <br /> Δεν είναι άραγε όλα αυτά άσκηση φραστικής βίας σε βάρος όσων Ελλήνων έχουν προγόνους σφαγιασθέντες από τον Κεμάλ; Γιατί κατηγορούμε όσους ακροδεξιούς αμφισβητούν ότι στην εξέγερση του Πολυτεχνείου οι χουντικοί δολοφόνησαν δεκάδες. Πώς θα κρίναμε άραγε κάποιον που θα έλεγε στα μούτρα των γονιών του Φύσσα ότι δεν δίνει δεκάρα που ο χρυσαυγίτης έσφαξε τον γιο τους; <br /> <br /> Στην προχθεσινή <a href="https://www.youtube.com/watch?time_continue=186&v=nINaIc5p4pI"><b>ομιλία</b></a> του στο Δημοτικό Συμβούλιο, μετά την επίθεση, δήλωσε -ορθώς κατ’ εμέ- πως πρέπει να αγαπήσουμε τη διαφορετικότητα. Το πρόβλημα όμως με τον δήμαρχο, δεν είναι ότι συχνά εκφράζει «αιρετικές» απόψεις, όπως έχει κάθε δικαίωμα. Το πρόβλημα, όπως ενδεικτικά προκύπτει από τα παραπάνω, είναι ότι ο δήμαρχος συνθλίβει την εντοπιότητα παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως σταυροφόρο του αγαπάτε αλλήλους. Το γεγονός αυτό, λοιπόν, δεν δικαιολογεί επουδενί την επίθεση εναντίον του, αλλά ίσως εξηγεί την ανοχή που επέδειξαν οι παρευρισκόμενοι. <br /> <br /> Ο λόγος του πρωθυπουργού <br /> <br /> Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι οι δράστες «δεν είναι ούτε αγανακτισμένοι πολίτες, ούτε συγκεντρωμένο πλήθος. Είναι απλά ακροδεξιοί τραμπούκοι που πρέπει να βρεθούν άμεσα αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεών τους». Βεβαίως και πρέπει να βρεθούν αντιμέτωποι με τις πράξεις τους, αλλά η βία δεν είναι ούτε δεξιά ούτε αριστερή. Το δημοκρατικό καθεστώς οφείλει να επιδεικνύει μηδενική ανοχή στη βία, όποιο ιδεολογικό πρόσημο κι αν βάζουν οι δράστες. <br /> <br /> Οι δράστες, λοιπόν, της βιαιοπραγίας εναντίον του Μπουτάρη είναι σίγουρα τραμπούκοι, επειδή αυτό προκύπτει από την πράξη τους, αλλά από που προκύπτει ότι δεν ήταν αγανακτισμένοι; Μπορεί κάποιοι από αυτούς να ήταν οργανωμένοι ακροδεξιοί, αλλά γενικά η εικόνα παρέπεμπε σε όχλο και σε αγανακτισμένους, χωρίς αυτό να αποτελεί κατ’ ουδένα τρόπο δικαιολογία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο άνδρας που κρατούσε το κοριτσάκι στην αγκαλιά του, ενώ προπηλάκιζε τον δήμαρχο. <br /> <br /> Δεν γνωρίζω την ιδεολογία, εάν έχει, του 36χρονου από τη Γεωργία, που χτύπησε τον δήμαρχο και στη συνέχεια διέρρηξε ένα κρεοπωλείο. Για τους μέχρι τώρα συλληφθέντες που συμμετείχαν στον ξυλοδαρμό, πάντως, «από την μέχρι στιγμής έρευνα της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης δεν έχει προκύψει εμπλοκή σε ακροδεξιά οργάνωση» όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ του ο <a href="http://www.news247.gr/koinonia/eglima/epithesi-ston-mpoytari-o-36chronos-poy-ton-klotsise-dierrixe-sti-synecheia-kreopoleio.6615875.html"><b>Θοδωρής Παναγιωτίδης</b></a>. <br /> <br /> Γιατί ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν ανοίγει τη βεντάλια των υπευθύνων; Τι συμβαίνει με όσους έβλεπαν ή υποστήριζαν τους δράστες πίσω από τα δέντρα, βλέποντας έναν ηλικιωμένο πεσμένο να υφίσταται βιαιοπραγία; Αυτοί είναι δεξιοί, αριστεροί, παοκτζήδες ή φιλελεύθεροι; Ή μήπως καμουφλάριζαν υποκριτικά την αγανάκτησή τους για τα «διαμάντια» που έχει εκστομίσει ο δήμαρχος, απλά βλέποντας παραμένοντας άπραγοι; <br /> Ο λόγος των «φιλελεύθερων» <br /> <br /> Και μια και μιλάμε για φιλελεύθερους, ο επικεφαλής του Ποταμιού <b><a href="https://www.stavrostheodorakis.gr/anochi-stin-via-prepi-na-stamatisi/">Σταύρος Θεοδωράκης</a> </b>παροτρύνει να «προστατέψουμε την έστω κουτσή φιλελεύθερη δημοκρατία μας». Έγραψε πως «η ανοχή στη βία, λεκτική και σωματική, πρέπει να σταματήσει […] όσοι ενθαρρύνουν και υποδαυλίζουν το μίσος και τον διχασμό πρέπει να τιμωρούνται». Με αυτή τη λογική θα πρέπει να τιμωρηθεί και ο Γιάννης Μπουτάρης για το «ξύλο» που θέλει να ρίξει στον Μητροπολίτη Πειραιώς; Θα πρέπει να τιμωρηθεί για τη δήλωσή του ότι <b><a href="http://www.tanea.gr/news/politics/article/5230727/mpoytarhs-gia-kammeno-ayton-ton-xontro-den-ton-paw-an-ton-dw-kremasmeno-den-tha-kopsw-sto-skoini/">δεν θα έκοβε το σκοινί</a> </b>εάν έβλεπε τον Πάνο Καμμένο σε κρεμάλα; <br /> <br /> Στον αυτοπροσδιοριζόμενο «προοδευτικό χώρο» αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ έκαναν λόγο για «τρίκυκλα», παραλληλίζοντας την πεζοδρομιακή επίθεση στον Μπουτάρη με την οργανωμένη από το κράτος-παρακράτος δολοφονική επίθεση στον Γρηγόρη Λαμπράκη στη μακρινή δεκαετία του 1960. Ιστορικά άδικος παραλληλισμός για έναν πραγματικό αριστερό που έχασε την ζωή του ακριβώς επειδή δεν δίσταζε να αντιπαρατεθεί στη τότε κρατική εξουσία. <br /> <br /> Η ΝΔ έπρεπε να διανθίσει την ανακοίνωσή της μιλώντας για «φασιστική επίθεση» και για κυβερνητική «ανομία που έχει ξεπεράσει κάθε όριο λόγω της απαράδεκτης ανοχής» στη βία. Αφενός η φασιστική ιδεολογία δεν μονοπωλεί τη βία και αφετέρου δεν έχει μόνο η σημερινή κυβέρνηση το «προνόμιο» να μονοπωλεί την «ανοχή» στη βία. Άλλωστε και ο δολοφόνος Γιάννης Καλαμπόκας ήταν νεοδημοκράτης και όχι χρυσαυγίτης. <br /> Η ιδεολογικοποίηση της επίθεσης <br /> <br /> Προφανώς, όμως, η αξιωματική αντιπολίτευση δεν χρειάστηκε να μελετήσει τον Στάνλεϊ Πέην περί φασισμού. Πέταξε ιστορικούς χαρακτηρισμούς, ώστε να πει κάτι και αυτή, συλλέγοντας και του λόγου της μερικά coins. Η δε <a href="http://www.kke.gr/anakoinoseis_grafeioy_typoy/anakoinosh_toy_grafeioy_typoy_gia_thn_epithesh_se_baros_toy_dhmarxoy_thessalonikhs?morf=1"><b>τοποθέτηση του ΚΚΕ</b></a> ήταν πιο λιτή και σχετικά αναλογικότερη της περίπτωσης. Με ανακοινώσεις από τον λεγόμενο <b><a href="http://www.imerodromos.gr/i-nazi-tis-chrysis-avgis-panigyrizoun-gia-tin-epithesi-ston-g-boutari/">γραφικό/ακροδεξιό/μεταναζιστικό</a> </b>χώρο δεν θα ασχοληθώ, αποπνέουν τη δυσοσμία του μολυσμένου Θερμαϊκού. <br /> <br /> Ο πολιτικός κόσμος, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του Μπουτάρη και πολλών «κλικτιβιστών» -εκ των οποίων κάποιοι μάλλον θα έμεναν άπραγοι- υπεριδεολογικοποίησαν μια επίθεση και αγιοποίησαν έναν αμφιλεγόμενο τοπικό άρχοντα. Γιατί; Η προστασία ενός ανθρώπου από μια πεζοδρομιακή επίθεση δεν πρέπει να είναι μαρκεταρισμένος ύμνος στη δημοκρατία, αλλά αυτονόητη καθημερινότητα, όπως ακριβώς και με τον υποτιθέμενο «τζαμπατζή» επιβάτη που προανέφερα. Δεν πρόκειται τόσο για <a href="http://www.protagon.gr/epikairotita/ellada/diladi-mono-ta-krose-tou-kasidiari-peiraksan-15912000000"><b>περιστατικό τύπου Κασιδιάρη</b></a> αλλά για πράξη του κοινού ποινικού δικαίου, όπως φαίνεται και από το προφίλ των δραστών. <br /> <br /> Οι κομματικές αναγνώσεις της επίθεσης ποικίλουν λες και μιλάμε για πολλές διαφορετικές περιπτώσεις. Έτσι, η δημοκρατία παραμένει πεσμένη όπως ένας ανήμπορος ασπρομάλλης ηλικιωμένος που τον έριξαν κάτω. Το ζήτημα είναι πρωτίστως ποινικό και όχι πολιτικό. Πολιτικό θα είναι όταν οι Σαλονικείς στείλουν -με την ψήφο τους- τον Μπουτάρη πίσω στα αμπέλια του -που του ταιριάζει καλύτερα- και όχι στο νοσοκομείο. Εκεί δεν πρέπει να στέλνεται κανένας όποια πολιτική ιδεολογία και αν έχει και όσο προκλητική ρητορική κι αν χρησιμοποιεί.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η άλλη όψη της επίθεσης στον Μπουτάρη

Βαγγέλης Γεωργίου Πρόσφατα, τρέχοντας βιαστικά προς τον σταθμό του μετρό στη Δάφνη είδα λίγα μέτρα πιο κει έναν οδηγό ταξί να κυνηγάει σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία στήνει προβοκάτσιες για να χαλάσει τη συμμαχία μας με το Ισραήλ και εμείς πέφτουμε στην παγίδα της;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhy2UPD1ZRldmc80CX3qsaMTQUevSC87T0H1km1au7sUzf9MlKYKavTA3ymapAxrv35MEM-YZQ9tjnxaX5clMDfpiG47E1SIBwrYQ4G-58VXLPuGfl2xTFR7PImbFIpg8i15oi2tHZ86Y/s1600/hamas-erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="407" data-original-width="640" height="406" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhy2UPD1ZRldmc80CX3qsaMTQUevSC87T0H1km1au7sUzf9MlKYKavTA3ymapAxrv35MEM-YZQ9tjnxaX5clMDfpiG47E1SIBwrYQ4G-58VXLPuGfl2xTFR7PImbFIpg8i15oi2tHZ86Y/s640/hamas-erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <b><br /></b> <b>Στέφανος Μυτιληναίος</b><br /> Αρθρογράφος, Συγγραφέας <br /> <br /> Στόχος των Τούρκων είναι να υπονομεύσουν με κάθε τρόπο τη συμμαχία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου στην Ανατολική Μεσόγειο. Για να το καταφέρουν αυτό χρησιμοποιούν τη Χαμάς στη Γάζα.<br /> Η Χαμάς είναι μια τζιχαντιστική τρομοκρατική οργάνωση, παλαιστινιακό παρακλάδι των Αδελφών Μουσουλμάνων.<br /> <br /> Το Ισλαμικό Κράτος αντιγράφει τρομοκρατία από τη Χαμάς, όπως τα «πεσίματα» με αυτοκίνητα ή φορτηγά πάνω σε περαστικούς, που πρώτη τα ξεκίνησε η Χαμάς στην Ιερουσαλήμ κατά Εβραίων αμάχων και μετά τη μιμήθηκε το Ισλαμικό Κράτος στην Ευρώπη. <br /> <br /> Οι σχέσεις της Χαμάς με το Ισλαμικό Κράτος δεν περιορίζονται στα «μαθήματα τρομοκρατίας», είναι και έμπρακτες. <br /> <br /> Η Αίγυπτος είχε κατηγορήσει τη Χαμάς ότι εξόπλιζε το Ισλαμικό Κράτος στη Χερσόνησο του Σινά, για αυτό και έσκαψε τάφρο στα σύνορα με τη Γάζα -δημιουργώντας ζώνη ασφαλείας. Αργότερα έγινε γνωστό ότι πολλά στελέχη της Χαμάς εντάχθηκαν στο Ισλαμικό Κράτος στο Σινά. <br /> <br /> Όπως όλοι οι τζιχαντιστές, έτσι και η Χαμάς χρησιμοποιεί «παιδιά στρατιώτες». Στη Γάζα υπάρχουν στρατόπεδα εκπαίδευσης ανηλίκων. <br /> <br /> Ωστόσο, να τονίσουμε εδώ ότι για τους ισλαμιστές τα αγόρια από δώδεκα χρονών και πάνω δεν θεωρούνται παιδιά αλλά άνδρες. Κορίτσια στη Γάζα τα παντρεύουν από δώδεκα χρονών. <br /> <br /> Όπως το Ισλαμικό Κράτος χρησιμοποιεί παιδιά στην πρώτη γραμμή, το ίδιο κάνει και η Χαμάς. <br /> <br /> Μόνο που το Ισλαμικό Κράτος είναι πιο «τίμιο». Παραδέχεται ότι αυτά είναι παιδιά στρατιώτες «κουτάβια» του Χαλιφάτου. <br /> <br /> Η Χαμάς, απευθυνόμενη στην κοινή γνώμη της Δύσης, στέλνει παιδιά στην πρώτη γραμμή για να τα θυσιάσει και να τα εμφανίσει ως «μάρτυρες». <br /> <br /> Όποιος στέλνει ανήλικα παιδιά στην πρώτη γραμμή είναι το ίδιο και περισσότερο ένοχος με εκείνον που «έριξε» εναντίον τους. <br /> <br /> Ας έχει υπόψιν του όποιος υποστηρίζει τη Χαμάς ότι δεν διαφέρει σε τίποτα από εκείνους που υποστηρίζουν το Ισλαμικό Κράτος και ότι συντάσσεται με μια τζιχαντιστική τρομοκρατική οργάνωση. <br /> Τουρκικό Προτεκτοράτο <br /> <br /> Η Χαμάς είναι μια τουρκόφιλη οργάνωση. Ως παρακλάδι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας βρίσκεται σε πλήρη συμπόρευση με την τουρκική κυβέρνηση, η οποία επίσης ανήκει στη Μουσουλμανική Αδελφότητα. <br /> <br /> Στα δέκα χρόνια που η Χαμάς κυβερνά τη Λωρίδα της Γάζας την έχει μετατρέψει σε τουρκικό προτεκτοράτο. <br /> <br /> <img height="407" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2018/05/hamas-erdogan1.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Οι τζιχαντιστές της Χαμάς παρελαύνουν υπό το πορτρέτο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, παντού στη Γάζα κυματίζουν τουρκικές σημαίες. <br /> <br /> <img height="438" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2018/05/hamas-erdogan2.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Η Λωρίδα της Γάζας, ως παραλιακή, είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον Ερντογάν. <br /> <br /> Όχι μόνο γιατί είναι ένας θύλακας στο μαλακό υπογάστριο του Ισραήλ αλλά και γιατί η Λωρίδα της Γάζας έχει ΑΟΖ η οποία μπαίνει «σφήνα» μεταξύ της ΑΟΖ Αιγύπτου και Ισραήλ. <br /> <br /> Οι μεγάλες φασαρίες στη Γάζα ξεκίνησαν όταν οι Παλαιστίνιοι έφεραν τους Εγγλέζους να κάνουν έρευνες για υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο. Τότε οι Γαζαίοι υπολόγιζαν ότι η φτωχή τους επικράτεια θα γινόταν ένα άλλο Κουβέιτ. <br /> <br /> Η Γάζα είναι χρήσιμη στον Ερντογάν γιατί μπαίνει ως «αγκάθι» στη συμμαχία μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου. Όχι μόνο στην ΑΟΖ αλλά και στις σχέσεις μεταξύ των κρατών συμμάχων της Ανατολικής Μεσογείου. <br /> <br /> Η Γάζα ήταν υπό αιγυπτιακό έλεγχο -κράτος της Παλαιστίνης δεν υπήρξε ποτέ- μέχρι το 1967. Οι Αιγύπτιοι αν και δεν την προσάρτησαν βλέπουν τους Γαζαίους ως Αιγύπτιους. <br /> <br /> Οι Τούρκοι βάζοντας τη Χαμάς να προκαλεί επεισόδια με τον ισραηλινό στρατό, εκτός από αποσταθεροποίηση του Ισραήλ, επιδιώκουν να καθυστερήσουν ή να εμποδίσουν εντελώς την αγαστή συνεργασία του Ισραήλ με την Αίγυπτο και κατά προέκταση και με τη Σαουδική Αραβία. <br /> <br /> Επίσης επιδιώκουν να χαλάσουν και τις σχέσεις του Ισραήλ με την Ιορδανία. <br /> <br /> Διότι οι άλλοι Άραβες -όσο κι εάν έχουν κουραστεί από τους Παλαιστίνιους και δεν θέλουν να τους βλέπουν μπροστά τους- είναι υποχρεωμένοι να καταδικάζουν το Ισραήλ εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στους ομόφυλούς τους της Παλαιστίνης. <br /> <br /> Ομοίως τα ίδια γεγονότα αναγκάζουν και την ελληνική κυβέρνηση να «καταδικάσει» τη βία του Ισραήλ, ακολουθώντας την υπόλοιπη ΕΕ, ενώ είναι σαφές ότι η Ελλάδα δεν έχει κανένα συμφέρον να διαταράσσει τις σχέσεις της με Ισραήλ και ΗΠΑ εξαιτίας των προβοκατόρικων ενεργειών της Χαμάς και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, συντασσόμενη μάλιστα η Αθήνα με τις Βρυξέλλες που μας κατέστρεψαν. <br /> <br /> Υπονομεύουν την ανάσταση της Ελλάδας <br /> <br /> Η Ελλάδα με το Ισραήλ, την Κύπρο και την Αίγυπτο θα «ασφαλίσουν» την Ανατολική Μεσόγειο, θα εκμεταλλευτούν τους υδρογονάνθρακες και Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ θα κατασκευάσουν τον υποθαλάσσιο αγωγό EastMed που θα τροφοδοτεί την Ευρώπη με το δικό μας φυσικό αέριο. <br /> <br /> Από τη στιγμή που θα ξεκινήσει αυτό το έργο, μέσα σε δέκα χρόνια, Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ θα μετατραπούν σε τρία πριγκιπάτα. <br /> <br /> Εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν στην Ελλάδα από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, ο λαός μας δεν θα αντιμετωπίσει ξανά οικονομική κρίση για τα επόμενα 200 χρόνια. <br /> <br /> Όλος ο ελληνικός λαός θα προκόψει, θα ευημερήσει, θα ζήσουμε καλά εμείς, τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, τα δισέγγονά μας. <br /> <br /> Θα έχουμε τα κεφάλαια να αντιμετωπίσουμε την υπογεννητικότητα, να αναπτύξουμε την παιδεία, την υγεία και την οικονομία μας, να δημιουργήσουμε έναν νέο «χρυσό αιώνα» που θα λάμψει για μια αιωνιότητα. <br /> <br /> Θα επαναφέρουμε το χαμένο μας όραμα και θα ξεπεράσουμε σε δόξα και επιτεύγματα ακόμα και τους ελεύθερους προγόνους μας. <br /> <br /> Αυτά γίνονται χωρίς την Τουρκία, την οποία έχουμε εξαιρέσει από τη μοιρασιά. Εξάλλου δεν δικαιούται μερίδιο. <br /> <br /> Εκείνη όμως διεκδικεί πειρατικά να καταλάβει οικόπεδα της ελληνικής και της κυπριακής ΑΟΖ. <br /> <br /> Το μόνο λοιπόν εμπόδιο μεταξύ ημών και της ευτυχίας μας είναι η Τουρκία. Η Τουρκία στέκεται επίσης εμπόδιο στην ευημερία της Κύπρου, του Ισραήλ και της Αιγύπτου. <br /> <br /> Η Τουρκία είναι απέναντι σε όλους μας. Και πώς επιχειρεί να μας διασπάσει; Βάζοντας τη Χαμάς να κάνει προβοκάτσιες. <br /> <br /> Να σκοτώνονται Χαμασίτες ως δήθεν «ειρηνικοί διαδηλωτές» και παιδιά που οι τρομοκράτες είχαν μαζί τους ως ανθρώπινες ασπίδες και να τα κάνουν «μάρτυρες». <br /> <br /> Έτσι νομίζουν ότι θα βάλουν την Ελλάδα και την Αίγυπτο να τσακωθούν με το Ισραήλ, να χαλάσει η συμμαχία, να μπει η Τουρκία στο παιχνίδι, να πάρει εκείνη τους υδρογονάνθρακες. <br /> <br /> Και όχι μόνο αυτό. Η Τουρκία, ως κράτος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, έχει στόχο να καταστρέψει το Ισραήλ και να συμπεριλάβει τη Μέση Ανατολή στο νέο οθωμανικό χαλιφάτο. <br /> <br /> Η Τουρκία έχει επίσης σχέδια για το Αιγαίο, έχει σχέδια για όλους μας. <br /> <br /> Για την Ελλάδα ένα πράγμα έχει σημασία, η συμμαχία με το Ισραήλ, τις ΗΠΑ, την Αίγυπτο και την Ιορδανία. <br /> <br /> Όποιος υποστηρίζει τη Χαμάς, το λέω ευθέως, εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας.<br /> <br /> <a href="https://www.tribune.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία στήνει προβοκάτσιες για να χαλάσει τη συμμαχία μας με το Ισραήλ και εμείς πέφτουμε στην παγίδα της;

Στέφανος Μυτιληναίος Αρθρογράφος, Συγγραφέας Στόχος των Τούρκων είναι να υπονομεύσουν με κάθε τρόπο τη συμμαχία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραή...

Διαβάστε την συνέχεια

Θέλουν να «αυτοκτονήσουν» οι Τούρκοι; Καλούν σε πανστρατιά τον ισλαμικό κόσμο – «Το Ισραήλ θα λογοδοτήσει!»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj4Xn3AUQVddb-KteZWTnxlPaPQ7uH8v5izbLufAwIhhBCRjn-CsAh61gQZy8RBs-Lj40MPsvnwUe8hLcfq0cz1DJ7Goe9DZcpXprLzfUY0NEo9sQFVha3Ve_Wzd3qsrXx1uO9PdFcSeo/s1600/us-embassy-jerusalem.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="381" data-original-width="660" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj4Xn3AUQVddb-KteZWTnxlPaPQ7uH8v5izbLufAwIhhBCRjn-CsAh61gQZy8RBs-Lj40MPsvnwUe8hLcfq0cz1DJ7Goe9DZcpXprLzfUY0NEo9sQFVha3Ve_Wzd3qsrXx1uO9PdFcSeo/s640/us-embassy-jerusalem.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο υπουργός Εξωτερικών της Τσαβούσογλου, υποδεικνύοντας την ορθή κατά τα τουρκικά συμφέροντα λύση… κάλεσε για πρώτη φορά τον ισλαμικό κόσμο, να βοηθήσει τους «Παλαιστινίους αδελφούς» με την αποστολή μιας διεθνούς δύναμης από μουσουλμανικές χώρες με επικεφαλής τον τουρκικό στρατό βέβαια για να… προστατεύσουν όπως λέει… την Ιερουσαλήμ. <br /> <br /> «Τότε το Ισραήλ δεν θα μπορεί επιτίθεται στους αδελφούς μας ανά πάσα στιγμή», τόνισε ο ίδιος. <br /> <br /> » Την απόφαση που πήραν οι ΗΠΑ μπορούμε να την αποδεχτούμε; Ο κόσμος δεν την αποδέχεται και εμείς δεν την αποδεχόμαστε, αλλά δεν είναι όλοι τόσο γενναίοι σαν κι εμάς, δεν μιλάνε σαν εμάς. Πότε θα πούμε τις αλήθειες, μετά θάνατον; Μήπως θα πεθαίνουμε από φόβο κάθε μέρα; Ο άνθρωπος μια φορά πεθαίνει . <br /> <br /> Εάν σιωπήσουμε στο θέμα της Ιερουσαλήμ ποιος θα μιλήσει; Εάν δεν υποστηρίξουμε εμείς τους Παλαιστίνιους αδερφούς μας, ποιος θα το κάνει; Εμπιστεύεστε μήπως τις χώρες της περιοχής; <br /> <br /> «Για αυτό τον λόγο το Ισραήλ θα λογοδοτήσει. Υπάρχει σήμερα η δήλωση του αδερφού μας Παλαιστίνιου υπουργού Εξωτερικών που μετέφερε στον Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, όλα αυτά που έκανε το Ισραήλ. <br /> <br /> Δε θα το αφήσουμε αυτό έτσι. Μέχρι τώρα συνομίλησα με περίπου 50 υπουργούς Εξωτερικών και με επικεφαλείς διεθνών οργανώσεων. Συνομιλώντας με όλο τον κόσμο θα διασφαλίσουμε πως το Ισραήλ θα λογοδοτήσει», κατέληξε ο ίδιος . <br /> <br /> Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών τόνισε όλα ξεκίνησαν μετά την άνομη απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών να αναγνωρίσουν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, από εκεί και μετά τα γεγονότα …τρέχουν. <br /> <br /> «Η Τουρκία δεν πρόκειται να δεχθεί την απόφαση που έλαβαν οι ΗΠΑ αλλά και ο καθένας όπως και πριν», είπε ο Τσαβούσογλου, και συνέχισε είπε: <br /> <br /> «Εδώ είναι η απόφαση της Αμερικής, μπορούμε να αποδεχθούμε την απόφαση που αναγνωρίζει την Ιερουσαλήμ ως επίσημη πρωτεύουσα του Ισραήλ ; <br /> <br /> Ο κόσμος δεν συμφωνεί, αλλά και εμείς δεν δεχόμαστε κανέναν που δεν είναι γενναίος σαν εμάς . Πότε θα πούμε την αλήθεια, όταν πεθάνουμε ; Θα πεθαίνουμε καθημερινά από το φόβο; Όλοι μας πεθαίνουμε μια φορά , όχι χίλιες φορές. <br /> <br /> Ποιος θα βάλει φωνή για την Ιερουσαλήμ. Ποιος θα συμμετάσχει αν δεν πάρουμε το μέρος των Παλαιστινίων αδελφών μας; <br /> <br /> Εμπιστεύεστε τις χώρες της περιοχής; <br /> <br /> Μετά την πρόσφατη αναταραχή, συμμετείχαμε στη Γενική Συνέλευση του Συμβουλίου Ασφαλείας βοηθήσαμε και δεν πέρασε η απόφαση των ΗΠΑ. <br /> <br /> Πολλοί πρεσβευτές μουσουλμανικών χωρών είχαν « βάλει την ουρά στα σκέλια» στη Νέα Υόρκη λόγω της πίεσης και των απειλών των ΗΠΑ. <br /> <br /> Θα τα αφήσουμε όλα αυτά αφήνοντας την Ιερουσαλήμ στην τύχη της ; <br /> <br /> Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Τουρκία θα είναι ισχυρή στον κόσμο, ως έθνος, για όλους τους καταπιεσμένους ανθρώπους στον κόσμο», κατέληξε ο ίδιος. <br /> <br /> «Στην σύνοδο κορυφής στην Κωνσταντινούπολη μέσα σε 72 ώρες παρουσιάσαμε συγκεκριμένες προτάσεις που προέρχονται από το κείμενο που προέκυψε από τη Σύνοδο Κορυφής, και πήραμε συγκεκριμένες αποφάσεις», τόνισε ο Τούρκος ΥΠΕΞ. <br /> <br /> Υπενθυμίζουμε ότι ο Ερντογάν ήταν ένας από τους πιο σκληρούς επικριτές της απόφασης του Αμερικανού προέδρου Ν.Τραμπ να μεταφέρει την πρεσβεία της χώρας του από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, αναγνωρίζοντας έτσι την ιστορική πόλη που επικαλούνται προφητείες τριών θρησκειών ως πρωτεύουσα του Ισραήλ. <br /> <br /> Κλιμακώνοντας την αντιπαράθεση με το Τελ Αβίβ ο Ταγίπ Ερντογάν είχε δηλώσει εδώ μερικούς μήνες στα περί «ρατσιστικής» μεταχείρισης των Παλαιστινίων απ’ το Ισραήλ και είχε καλέσει τους Τούρκους κι άλλους μουσουλμάνους να αποτρέψουν τον «εξ-ιουδαϊσμό» της Ιερουσαλήμ επισκεπτόμενοι συχνότερα την Ιερή Πόλη και να στηρίξουν έτσι τον αγώνα των Παλαιστινίων για ένα ανεξάρτητο κράτος. <br /> <br /> Η «μόνη λύση» στο Μεσανατολικό είναι να δημιουργηθεί «ένα πλήρως κυρίαρχο και ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος με την ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσά του στα όρια του 1967», είπε ο Ερντογάν μιλώντας σε διεθνές συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη, όπου υποστήριξε ότι το ισραηλινό εμπάργκο στη Λωρίδα της Γάζας «δεν έχει θέση στην ανθρωπότητα». <br /> <br /> Το καθεστώς της Ιερουσαλήμ είναι ένα απ’ τα σημεία -κλειδιά της ειρηνευτικής διαδικασίας, καθώς τόσο το Ισραήλ όσο και οι Παλαιστίνιοι τη διεκδικούν ως πρωτεύουσά τους. Ο ΟΗΕ θεωρεί την ανατολική Ιερουσαλήμ ως κατεχόμενο Παλαιστινιακό έδαφος, αλλά ελπίζει ότι μια μέρα η πόλη θα γίνει πρωτεύουσα δύο κρατών του Ισραήλ και της Παλαιστίνης. <br /> <br /> Μολονότι και οι δύο πλευρές ανακήρυξαν ως πρωτεύουσά τους την Ιερουσαλήμ, οι Παλαιστίνιοι συνήθως αναφέρονται στον ανατολικό τομέα της πόλης ως πρωτεύουσα του ανεξάρτητου κράτους τους, υπονοώντας ότι αν μοιραστούν μια μέρα τα δύο κράτη την Ιερουσαλήμ, τότε ο δυτικός τομέας της θα μπορούσε να είναι πρωτεύουσα του Ισραήλ. <br /> <br /> Ωστόσο, το Ισραήλ αρνείται να μοιραστεί την Ιερή Πόλη, που προσάρτησε το 1967. Και με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο ελπίζει ότι οι ΗΠΑ θα είναι η πρώτη μεγάλη δύναμη που θα αναγνωρίσει τις διεκδικήσεις του στην Ιερουσαλήμ και θα εγκαταλείψει την πολιτική να διατηρεί την αμερικανική πρεσβεία στο Τελ Αβίβ.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Θέλουν να «αυτοκτονήσουν» οι Τούρκοι; Καλούν σε πανστρατιά τον ισλαμικό κόσμο – «Το Ισραήλ θα λογοδοτήσει!»

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τσαβούσογλου, υποδεικνύοντας την ορθή κατά τα τουρκικά συμφέροντα λύση… κάλεσε για πρώτη φορά τον ισλαμικό κόσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο συσχετισμός δυνάμεων στο Αιγαίο ανατρέπεται! Επιστημονική μελέτη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwX150jtM0zhWOhIlfJJAt6RwSV1M8Y8l0x2HuU9zSefhXTjYSsfyburnr1pxEpPy1P236iRMFEd-0VDlBUGRUgBHxCcHHhMnMss4Zl9JyeqKyvLHyu8ejBSXD77BteumhfFXF5mrI3sg/s1600/ploio_shadow.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="726" data-original-width="1088" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwX150jtM0zhWOhIlfJJAt6RwSV1M8Y8l0x2HuU9zSefhXTjYSsfyburnr1pxEpPy1P236iRMFEd-0VDlBUGRUgBHxCcHHhMnMss4Zl9JyeqKyvLHyu8ejBSXD77BteumhfFXF5mrI3sg/s640/ploio_shadow.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο Νικόλαος Παούνης Βαλκανιολόγος, Διεθνολόγος M.Sc. και ερευνητής του ΕΚΕΟ, είναι ο συντάκτης μιας ενδελεχούς μελέτης για το τουρκικό εξοπλιστικό πρόγραμμα, καταθέτοντας σκέψεις και προτάσεις για τον επανεξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων. Κάνει ειδική αναφορά στο ενδεχόμενο συνεργασίας με το Ισραήλ. <br /> <br /> Κάνει συγκεκριμένες προτάσεις για την οργάνωση μιας αποτελεσματικής αποτρεπτικής δύναμης και προκαλεί αίσθηση η άποψή του για την πρόσφατη απόφαση αναβάθμισης αεροσκαφών F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας. <br /> <br /> Στην περίληψη της μελέτης του για το ΕΛΙΑΜΕΠ αναφέρει: <br /> <br /> Η εκτράχυνση της τουρκικής προκλητικότητας σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο, σε συνδυασμό με την ολοκλήρωση του μακρόπνοου και μεγαλεπήβολου τουρκικού εξοπλιστικού προγράμματος, θέτει την Ελλάδα ενώπιον πρωτοφανών συνθηκών απειλής κατά των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Παράλληλα οι μεταστροφές που παρατηρήθηκαν σε επίπεδο τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, ενδεχομένως να φέρουν τις δύο χώρες τα αμέσως επόμενα χρόνια προ ενός «θερμού» επεισοδίου, όπως εκτιμούν έγκυροι αναλυτές. Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση που επί 8 συναπτά έτη μαστίζει τη χώρα, και παράλληλα από την πολιτική «αυτοαφοπλισμού» που ακολουθείται διαχρονικά από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, εξαιτίας της σκανδαλολογίας που κυριάρχησε στο πολιτικό προσκήνιο κατά τα παρελθόντα έτη. Νομοτελειακά ο συσχετισμός ισχύος στο Αιγαίο άρχισε να ανατρέπεται, και το παρόν κείμενο καλείται να απαντήσει για το «τι δέον γενέσθαι», προκειμένου να οργανωθεί μια αποτελεσματική αποτρεπτική δύναμη, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των υφιστάμενων περιορισμών σε πόρους και ανθρώπινο δυναμικό. <br /> <br /> Όλη τη μελέτη του Ν.Παούνη μπορείτε να την διαβάσετε <a href="http://www.eliamep.gr/wp-content/uploads/2018/05/93_2018_-WORKING-PAPER-_%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%82-%CE%A0%CE%B1%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%B7%CF%82.pdf">ΕΔΩ</a><br /> <br /> Στο κεφάλαιο για το τουρκικό εξοπλιστικό πρόγραμμα γράφει μεταξύ άλλων: <br /> <br /> “…επισημαίνεται η ενδεχόμενη πρόθεση της γείτονος χώρας να μετεξελιχθεί από συμβατική σε πυρηνική δύναμη. Η συνεργασία με το Πακιστάν σε επίπεδο στρατηγικών εταίρων πιθανόν να περιλαμβάνει και αντίστοιχες πτυχές”. <br /> <br /> Για την ελληνική αποτροπή γράφει: <br /> <br /> “Στην ελληνική περίπτωση ο όρος Αποτροπή συνίσταται σε τρία βασικά στοιχεία: αμυντική επάρκεια, ευέλικτη ανταπόδοση, αμυντική κάλυψη κυπριακής Δημοκρατίας26. Η Ελλάδα δεν κατόρθωσε «εν τοις πράγμασι» να εφαρμόσει αποτελεσματική πολιτική αποτροπής έναντι της τουρκικής απειλής, ενώ στη διάρκεια της κρίσης των Ιμίων η πολιτική αυτή δεν λειτούργησε αποτελεσματικά, σύμφωνα με την εκτίμηση πολλών αναλυτών. <br /> <br /> Η Αποτροπή οφείλει να «οικοδομηθεί» στην κατεύθυνση της επαύξησης των επιθετικών δυνατοτήτων των ενόπλων δυνάμεων, ώστε να αυξηθεί η ικανότητα πρόκλησης συντριπτικού πλήγματος στις υποδομές, στον οικονομικό ιστό και στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του αντιπάλου. Αυτό συνεπάγεται άμεση ενίσχυση των ικανοτήτων κρούσης της Πολεμικής Αεροπορίας, συγκρότηση σύγχρονου συστήματος συλλογής και μετάδοσης πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο, επέκταση του πυραυλικού αποθέματος.” <br /> <br /> Ενδιαφέρον έχει η άποψη που εκφράζει για την αναβάθμιση της Πολεμικής Αεροπορίας και των αεροσκαφών F-16: <br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/04/pilot.jpeg"><img height="409" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/04/pilot.jpeg" width="640" /></a> <br /> <br /> “Προσωπική εκτίμηση αποτελεί η εγκατάλειψη του Προγράμματος Viper, η αναβάθμιση των 124 F-16 στο επίπεδο Advanced Μ CCIP (124 + 30 υπάρχοντα Μ), γεγονός το οποίο θα αποκλιμακώσει το κόστος, η πώληση των 24 Mirage2000-5 (για να γίνει δελεαστικό το πακέτο πώλησης, να συμπεριληφθεί η δωρεάν παραχώρηση των Mirage2000EGM/BGM), και η απόσυρση των F-4E μετά την εκμετάλλευση των εναπομεινάντων ωρών πτήσης. Η είσπραξη από την πώληση των Mirage2000 θα διατεθεί στο πρόγραμμα απόκτησης ΝΜΑ. <br /> <br /> O μελλοντικός στόλος της Π.Α. θα διαθέτει περίπου 150 F-16 σε επιθετικούς ρόλους και αποστολές αναγνώρισης (DB-110), και 40-50 ΝΜΑ σε ρόλους Αναχαίτισης-Αεροπορικής Υπεροχής, ενώ θα δοθεί προτεραιότητα και στην απόκτηση μεταχειρισμένων UAV’s/UCAV’s (Heron, Harop κ.α.) ώστε να μπορεί να εφαρμοστούν αποτελεσματικά αποστολές «Δικτυοκεντρικού Πολέμου». Κατά συνέπεια θα ανανεωθεί ο στόλος άμεσα με σύγχρονα αεροσκάφη, και παράλληλα θα επιτευχθεί μέγιστος βαθμός ομοιοτυπίας με πολλαπλά οφέλη σε επίπεδο λογιστικής υποστήριξης. <br /> <br /> Όσον αφορά τα ΝΜΑ μπορούν να αποκτηθούν με διεθνούς εμβέλειας διαγωνισμό και με όρους διαφάνειας, ενώ η επιλογή θα γίνει με κριτήρια i) οικονομικά, ii) επιχειρησιακά, iii) ύψους αντισταθμιστικών ωφελημάτων. Απαραίτητο επιχειρησιακό κριτήριο θα πρέπει να είναι η ενσωμάτωση ραντάρ κατηγορίας AESA και συστήματος παθητικής κατόπτευσης στόχων IRTS, ώστε με τις κατάλληλες τακτικές, να δύναται να εντοπιστεί στόχος χαμηλής Η/Μ ακτινοβολίας (π.χ. F-35). Για παράδειγμα η απόκτηση του Σουηδικού Gripen NG (E/F)28, πέραν του χαμηλού κόστους απόκτησης/λειτουργίας, στα Α/Ω θα μπορούσε να ενταχθεί και η υποχρέωση της κατασκευάστριας SAAB να «διασυνδέσει» με αρτηρία μεταφοράς δεδομένων τα υπό απόκτηση μαχητικά με τα υπάρχοντα ιπτάμενα ραντάρ EMB-145 Erieye AEW/C. <br /> <br /> Παράλληλα η SAAB υπόσχεται τη μεταφορά υποκατασκευαστικού έργου στον υποψήφιο αγοραστή, όπερ μεθερμηνευόμενον εστί, μεταφορά τεχνογνωσίας και δημιουργία θέσεων εργασίας. Τα ΝΜΑ θα κληθούν να «σηκώσουν» το βάρος των αναχαιτίσεων τα επόμενα έτη, ενώ για απειλές χαμηλού κόστους (τουρκικά drones/UAV’s), η Π.Α. μπορεί να εξετάσει την περίπτωση των T-6 Texan”. <br /> <br /> Για το Πολεμικό Ναυτικό γράφει:<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/03/elikoptero_night.jpg"><img height="427" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/03/elikoptero_night.jpg" width="640" /></a> <br /> <br /> “Το Πολεμικό Ναυτικό οφείλει να προσαρμοστεί προς μια νέα πραγματικότητα που αφορά τον υπερεξοπλισμό της εν δυνάμει απειλής σε σημείο μη ανταγωνιστικό, τη δημιουργία μικτού στόλου, με την ένταξη σκαφών μικρότερου εκτοπίσματος αλλά με σύγχρονα όπλα μεγάλου όγκου πυρός (π.χ Κορβέτες), την απόκτηση ικανότητας πραγματοποίησης επιθέσεων κατά στόχων εδάφους, ώστε να υπάρξει αγαστή συνεργασία με την Π.Α. σε περίπτωση ανάληψης δράσης, συνεπώς μεγιστοποίηση του αποτελέσματος ενός πλήγματος. Γενικά επιβάλλεται ο εκσυγχρονισμός των 4 MEKO200HN, η απόσυρση των Φρεγατών “S” ηλικίας 40 και πλέον ετών, και η ένταξη μικρού αριθμού Κορβετών με ικανότητες Κρούσης, Ανθυποβρυχιακές και Αεράμυνας περιοχής (έκασται από 2, στο σύνολο 6). Βέλτιστη επιλογή η ισραηλινή stealth “Sa’ar 6”36, της οποίας η επιλογή θα μπορούσε να συνδυαστεί με το μέλλον των Ελληνικών Ναυπηγείων, και γενικότερα της εμπλοκής των Ισραηλινών στα μελλοντικά προγράμματα εκσυγχρονισμού του Στόλου. Η ικανότητα μεταφοράς πυραύλων Barak 8 και συστήματος C-Dome, καθιστά το σκάφος ικανή πλατφόρμα ως πλοίο αεράμυνας περιοχής, ικανότητα απαραίτητη για την κάλυψη των επιχειρήσεων του Στόλου σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. <br /> <br /> Κατά τη διάρκεια σύνταξης της παρούσας, υπήρχαν συγκεχυμένες πληροφορίες (διαρροή και διάψευση από τη γαλλική πλευρά) για το ενδεχόμενο απόκτησης Φρεγατών FREMM με καθεστώς ενοικίασης. Τυχόν ένταξη των σκαφών FREMM αλλάζει άρδην τα επιχειρησιακά δεδομένα, όπως και τις προτάσεις της παρούσας ανάλυσης σε σχέση με τη μελλοντική διάρθρωση του Π.Ν. <br /> <br /> Επίσης κρίσιμο επιχειρησιακό στοιχείο, η μεταφορά «σύσσωμης» της 32 ΤΑΞ.ΠΝ πλησίον των αποβατικών σκαφών και η ενίσχυση της αντιαεροπορικής προστασίας των Ναυστάθμων (ο αριθμός των 2 Crotale NG θεωρείται ανεπαρκής).” <br /> <br /> Στρατός Ξηράς <br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/01-03/arma_maxis.jpg"><img height="426" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/01-03/arma_maxis.jpg" width="640" /></a> <br /> <br /> Στο Στρατό Ξηράς θα πρέπει να υπάρξει χωροταξική και επιχειρησιακή αναδιάρθρωση βάσει της υφιστάμενης απειλής, ανεξαρτήτως τοπικιστικών κριτηρίων. <br /> <br /> Οργανωτικά προτείνεται η διατήρηση 3 μειζόνων Σχηματισμών i) Δ’Σ.Σ. (δυτική Θράκη-Ανατολική Μακεδονία) με Τ/Θ και Μ/Κ Ταξιαρχίες ii) ΑΣΔΕΝ (Νησιά Αιγαίου) iii) 1 Σώμα Στρατού Στρατηγικής Εφεδρείας (κεντρική και ανατολική Μακεδονία), με αποστολή την επέμβαση ανά τον ελλαδικό χώρο, σύμφωνα με τις εκάστοτε επιχειρησιακές απαιτήσεις. Στο Σώμα αυτό θα υπαχθούν το σύνολο των Ειδικών Δυνάμεων, της Αεροπορίας Στρατού, καθώς επίσης 32η ΤΑΞ ΠΝ και 71η Α/Μ ΤΑΞ. Στο ίδιο Σώμα θα υπάγεται 1 Μ/Κ ΤΑΞ σε ρόλο άμεσης επέμβασης δια τούτο θα διατίθεται και μεγάλο μέρος αρματοφορέων. <br /> <br /> Για τη βελτίωση της επάνδρωσης προτείνεται η ολιγόμηνη αύξηση της στρατιωτικής θητείας και η σε εθελοντική βάση στράτευση των γυναικών, γεγονός καταλυτικό για την αύξηση των επιπέδων ασφαλείας των στρατιωτικών εγκαταστάσεων, την αύξηση των επιπέδων ετοιμότητας και τη μείωση του λειτουργικού κόστους. Χρήσιμη θα θεωρούνταν και η συγκέντρωση των οργανικών μονάδων της εκάστοτε Ταξιαρχίας σε ένα στρατόπεδο, για τους προαναφερόμενους λόγους. Τούτο συνεπάγεται μείωση των διατιθέμενων στρατιωτικών εγκαταστάσεων κατά τουλάχιστον 40% με ευεργετικές συνέπειες προς την κατεύθυνση εξοικονόμησης πόρων. <br /> <br /> Επίσης προς την κατεύθυνση μείωσης του λειτουργικού κόστους, συστήνεται η διατήρηση 2 μεγάλων Κέντρων Εκπαιδεύσεως, ενός Όπλων (π.χ. υπάρχουσες εγκαταστάσεις στον Αυλώνα Βοιωτίας), και ενός Κέντρου Εκπαιδεύσεως Σωμάτων (π.χ. Ήπειρος ή Δυτική Μακεδονία). <br /> <br /> Σε επίπεδο εξοπλισμού, για τα άρματα μάχης προτείνεται η ενσωμάτωση APS (π.χ. Trophy) ειδικά μετά τα διδάγματα των δυο τουρκικών επιχειρήσεων στη Συρία. Σε περίπτωση υψηλού κόστους απαιτείται η ενσωμάτωση αρχικά στα Leopard2A6HELL και εν συνεχεία στα ομοιότυπα Α4. Στις σημαντικές ελλείψεις του Σ.Ξ. συγκαταλέγονται η απουσία ΤΟΜΑ και η παλαιότητα των ΤΟΜΠ (Μ-113). Δεδομένης της παρούσης οικονομικής κατάστασης θα πρέπει να αναζητηθούν οι λύσεις «απορρόφησης» μεταχειρισμένου πολεμικού υλικού, όπως τα 400 διαθέσιμα M-1A1 Abrams, 70 περίπου οβιδοβόλα Pzh- 2000, εκτοξευτές MLRS κτλ. Παράλληλα προτείνεται η άμεση απόσυρση του πεπαλαιωμένου υλικού του Σ.Ξ (M-113, M-48A5 MOLF κ.α.), ώστε να μειωθούν οι λειτουργικές δαπάνες. <br /> <br /> Ένα μεγάλο μειονέκτημα του Σ.Ξ. παραμένει η αδυναμία μαζικής αερομεταφοράς δυνάμεων με ελικόπτερα ελιγμού καθώς τα υπέργηρα Huey αγγίζουν κατά μέσο όρο τα 50 έτη σε υπηρεσία. Απαιτείται η ολοκλήρωση των παραλαβών των ΝΗ-90 και το ενδεχόμενο απόκτησης 15-20 μεταχειρισμένων UH-60.”<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο συσχετισμός δυνάμεων στο Αιγαίο ανατρέπεται! Επιστημονική μελέτη

Ο Νικόλαος Παούνης Βαλκανιολόγος, Διεθνολόγος M.Sc. και ερευνητής του ΕΚΕΟ, είναι ο συντάκτης μιας ενδελεχούς μελέτης για το τουρκικό ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι επιδιώκει ο Ερντογάν τι μπορεί να καταφέρει και τι όχι! Ανάλυση

<iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" src="https://www.youtube.com/embed/MFyTi0Tq034" width="650"></iframe><br /> <br /> του <b>Β.Κοψαχείλη </b><br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι χωρίς αμφιβολία ένας παίκτης στην περιοχή ,που μας επηρεάζει άμεσα… Από την προκήρυξη των πρόωρων εκλογών και μετά ανεβάζει διαρκώς τους τόνους της αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και σε κάθε ευκαιρία, ο ίδιος ή οι στενοί του συνεργάτες προκαλούν την Ελλάδα.<br /> <br /> Έχει την δύναμη να συνεχίσει αυτή την πολιτική της αντιπαράθεσης; Μπορεί να αντέξει του κλυδωνισμούς της οικονομίας του, με την τουρκική λίρα να κατρακυλά μέρα με τη μέρα; Είναι ικανός να ισορροπεί μεταξύ Δύσης, Μόσχας και Τεχεράνης; Είναι ικανός να κερδίσει όσα θέλει στη Συρία; Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του; <br /> <br /> Ο διεθνολόγος Βασίλης Κοψαχείλης μιλά και αναλύει τα πάντα εξηγώντας απλά και κατανοητά τι συμβαίνει και κυρίως τι μπορεί να συμβεί με τον γείτονα Ταγίπ Ερντογάν.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τι επιδιώκει ο Ερντογάν τι μπορεί να καταφέρει και τι όχι! Ανάλυση

του Β.Κοψαχείλη Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι χωρίς αμφιβολία ένας παίκτης στην περιοχή ,που μας επηρεάζει άμεσα… Από την προκήρυξη των πρόωρων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το υπόγειο παιχνίδι της Βουλγαρίας! Γιατί συμφώνησε η Σόφια με το Ίλιντεν – Πρώτα αυτονομία και μετά προσάρτηση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfWgqWwlJlF7gdD-u01lSiW4shb_hoQKilZ0J_1ln5k8PaBQ8cvWFvYnpyccKNuLIE89atfyFbGA2yL69_wE1wN2cGKw3xPtCUFWOW_bHLEkph4WJqe9W0_HaeNyK9GWC-gvn9vwgPE1k/s1600/to-ypogeio-paichnidi-tis-voylgarias-giati-symfonise-i-sofia-me-to-ilinten-prota-aytonomia-kai-meta-prosartisi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="640" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfWgqWwlJlF7gdD-u01lSiW4shb_hoQKilZ0J_1ln5k8PaBQ8cvWFvYnpyccKNuLIE89atfyFbGA2yL69_wE1wN2cGKw3xPtCUFWOW_bHLEkph4WJqe9W0_HaeNyK9GWC-gvn9vwgPE1k/s640/to-ypogeio-paichnidi-tis-voylgarias-giati-symfonise-i-sofia-me-to-ilinten-prota-aytonomia-kai-meta-prosartisi.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γιατί συμφώνησε η Σόφια με το Ίλιντεν – Μου είχε κάνει εντύπωση η ιστορία που διηγούνταν σε μια συνέντευξή του ο Γιάνης Βαρουφάκης. Τον πρώτο καιρό της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ο τότε υπουργός Οικονομικών είχε συνομιλήσει με τον Αλέξη Τσίπρα για τη θέση θα τηρούσε σε μια συνάντησή του ως πρωθυπουργός. Για λόγους προφανείς πλέον, ο Τσίπρας πήρε άλλη θέση. <br /> <br /> Του <b>Παντελή Σαββίδη</b><br /> <br /> Καθώς βγήκε από τη συνεδρίαση, ο Βαρουφάκης τον ρώτησε τι είπε.<br /> Η απάντηση τον εξέπληξε, ο Τσίπρας αντιλαμβάνεται το λάθος που έκανε, και με μεγάλη ευκολία του λέει: Μην ανησυχείς.<br /> Θα αλλάξουμε τη θέση μας. <br /> <br /> Το γεγονός δείχνει πολλά για την νοοτροπία της ομάδας που κυβερνά την Ελλάδα σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές της ιστορίας της.<br /> Εκεί που χρειαζόταν ένας Ελευθέριος Βενιζέλος, προέκυψε ο Τσίπρας. <br /> <br /> Ο σημερινός πρωθυπουργός αισθάνεται μια επικίνδυνη άνεση, ακόμη και με θέματα τα οποία δεν γνωρίζει ή ακούει για πρώτη φορά.<br /> Έχει κανείς αμφιβολία ότι για το Ίλιντεν άκουσε πρώτη φορά;<br /> <br /> Αποδέχθηκε καταρχήν την πρόταση του Ζόραν Ζάεφ, στον οποίο επίσης η ιδέα δόθηκε από τον Νίκολα Ντιμιτρόφ, υπουργό Εξωτερικών της γειτονικής χώρας.<br /> Ο Ντιμιτρόφ, κατά πληροφορίες, είχε εκτεταμένες συνομιλίες με τη βουλγαρική διπλωματία η οποία και του συνέστησε την πρόταση: «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν». <br /> <br /> Με την πρόταση αυτή, βεβαίως, οι Βούλγαροι δεν έχουν πρόβλημα διότι θεωρούν το Ίλιντεν (ημέρα της γιορτής του Προφήτη Ηλία), ως δική τους εξέγερση. Τώρα, αν είναι και «μακεδονική» και τι σχέση είχαν οι τότε εξεγερθέντες με τη Βουλγαρία είναι μια άλλη ιστορία –την οποία εν τάχει θα διηγηθούμε–, αλλά το ζήτημα είναι: ο Αλέξης Τσίπρας όταν διαπραγματεύεται έχει γνώση του αντικειμένου, συνοδεύεται από τους κατάλληλους συμβούλους και έχει διαμορφωμένη τακτική που θα ακολουθήσει, ή βρισκόμαστε ακόμη στο «έλα μωρέ, δεν βαριέσαι, και οι άλλοι τα ίδια έκαναν»; <br /> <br /> Οι ζώνες επιρροής στη Μακεδονία <br /> <br /> Το ζήτημα της διαμόρφωσης των ζωνών επιρροής στη Μακεδονία από Ελλάδα και Βουλγαρία ήταν από τα πρώτα που ετέθησαν μετά την ύπουλη προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας. <br /> <br /> Η εμπειρία της Ανατολικής Ρωμυλίας αποτελούσε ένα καλό παράδειγμα και για τη Μακεδονία.<br /> Πρώτα αυτονομία και μετά προσάρτηση.<br /> Σταθερή λοιπόν βουλγαρική πολιτική ήταν η αυτονομία της Μακεδονίας.<br /> Μετά βλέπουμε.<br /> <br /> Ο τότε Βούλγαρος πρωθυπουργός Στέφαν Σταμπόλοφ επιχειρούσε να διαμορφώσει καλές σχέσεις με την Υψηλή Πύλη ώστε να πετύχει βουλγαρική διείσδυση στη Μακεδονία μέσω της έκδοσης σουλτανικών βερατιών για Βούλγαρους επισκόπους.<br /> Ήξερε ότι το παιχνίδι θα παιζόταν στη βάση της πληθυσμιακής σύνθεσης και της θρησκευτικής επιρροής στους πληθυσμούς της περιοχής.<br /> Κατάφερε το 1890 οι Βούλγαροι να αποκτήσουν εξαρχικούς επισκόπους στα Σκόπια και την Αχρίδα, γι’ αυτό απέρριπτε κάθε πρόωρη επαναστατική ενέργεια που θα επιδείνωνε τις σχέσεις της Βουλγαρίας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. <br /> <br /> Τα πράγματα δεν ήταν γραμμικά.<br /> Οι Βούλγαροι Μακεδόνες είχαν διαμορφώσει μια δική τους προσέγγιση, και οι βουλγαρομακεδονικοί κύκλοι είχαν επιρροή στη βουλγαρική πολιτική.<br /> Ένα σημαντικό τμήμα των αξιωματικών του βουλγαρικού στρατού προερχόταν από τη Μακεδονία και αποτελούσε μια ισχυρή ομάδα πίεσης στη χάραξη της βουλγαρικής εξωτερικής πολιτικής. <br /> <br /> Μετά το θάνατο του Σταμπόλοφ, οι βουλγαρομακεδονικοί κύκλοι στήριζαν τις ελπίδες τους για μια επαναστατική λύση του Μακεδονικού κυρίως στη Ρωσία.<br /> Οι Ρώσοι, όμως, μετά το 1896 ήταν απασχολημένοι με τις εκκρεμότητες που είχαν με την Ιαπωνία στην Άπω Ανατολή και δεν ήθελαν αναταραχές στα Βαλκάνια. Ήθελαν να παγώσουν τις εξελίξεις. <br /> <br /> Το βουλγαρομακεδονικό λόμπι ωστόσο είχε άλλη άποψη.<br /> Υπήρχαν δύο ομάδες Βουλγαρομακεδόνων που μερικές φορές ήταν και ανταγωνιστικές μεταξύ τους. Η μία ήταν το «Ανώτατο Μακεδονικό Κομιτάτο» της Σόφιας, τα μέλη του οποίου ονομάζονταν και «βερχοβιστές», που βρισκόταν υπό την άμεση κηδεμονία της βουλγαρικής αυλής και του υπουργείου Πολέμου, και η άλλη η VMRO στη Θεσσαλονίκη, η οποία υπερφαλαγγίστηκε από την πρώτη.<br /> <br /> Για να διευρύνει τη βάση της, η VMRO το 1902 άλλαξε το καταστατικό της, απέβαλε τον στενό βουλγαρικό χαρακτήρα και κάλεσε σε συστράτευση όλα τα δυσαρεστημένα στοιχεία, ανεξαρτήτως εθνότητας, σε έναν επαναστατικό αγώνα με σκοπό την πολιτική αυτονομία της Μακεδονίας.<br /> Αλλά και οι βερχοβιστές είχαν επιλέξει την οδό της υπόθαλψης εξεγέρσεων στη Μακεδονία, ώστε να διεθνοποιηθεί το Μακεδονικό Ζήτημα και να επέμβουν οι Μεγάλες Δυνάμεις. <br /> <br /> Σε συνέδριό της στη Θεσσαλονίκη, τον Ιανουάριο του 1903, η VMRO αποφάσισε μια ένοπλη εξέγερση, παρά τις περί του αντιθέτου συμβουλές του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών.<br /> Η εξέγερση πραγματοποιήθηκε την ημέρα της γιορτής του Προφήτη Ηλία (Ίλιντεν), 20 Ιουλίου 1903, και το αποτέλεσμά της είναι γνωστό.<br /> Οι εξεγερθέντες κατάφεραν να καταφύγουν στα βουνά και, σκοπίμως, την ενέργειά τους «πλήρωσαν» Έλληνες και Βλάχοι της περιοχής.<br /> Οι Οθωμανοί κατέστειλαν άγρια την εξέγερση με βαρβαρότητες κατά του άμαχου πληθυσμού. <br /> <br /> Αρχή «εθνογένεσης» <br /> <br /> Είναι η εξέγερση που οι Σλαβομακεδόνες θεωρούν αρχή της εθνογένεσής τους.<br /> Και όπως είναι γνωστό, η προσπάθεια που κατέβαλαν από τότε και οι ίδιοι και η Βουλγαρία ήταν η κατάκτηση των εδαφών σε ολόκληρη τη Μακεδονία.<br /> Αυτή την ημέρα με τον –υποτίθεται αλυτρωτικό– συμβολισμό που περικλείει, θέλησε να συζητήσει ο Τσίπρας ως λύση στο πρόβλημα της ονομασίας.<br /> Δεν πρόκειται βεβαίως περί αλυτρωτισμού, και κακώς συζητούμε περί αυτού.<br /> Δεν υπάρχουν Βούλγαροι ή «Μακεδόνες» σε ελληνικά εδάφη τα οποία κάποιες δυνάμεις θα απελευθερώσουν από την ελληνική σκλαβιά.<br /> Ας είμαστε προσεκτικοί σ” αυτό. <br /> <br /> Γνώριζε ο Τσίπρας;… <br /> <br /> Το ερώτημα τώρα που προκύπτει είναι με ποια λογική ο πρωθυπουργός αποδέχθηκε, έστω καταρχήν, και έφερε προς συζήτηση την πρόταση «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν». <br /> <br /> Αλλά προκύπτει και ένα άλλο ζήτημα. Γνώριζαν ο Τσίπρας και η ελληνική αντιπροσωπεία στις συνομιλίες που διεξήγε ο πρωθυπουργός αυτό το ιστορικό φορτίο στην πρόταση που του έγινε;<br /> Συνοδεύεται ο πρωθυπουργός από το καλύτερο διπλωματικό και επιστημονικό προσωπικό που διαθέτει η χώρα, ή «λύση να βρούμε και όποια βρούμε»;<br /> <br /> Έχουμε συνείδηση των επιπτώσεων μιας αρνητικής και βιαστικής λύσης;<br /> Αφού υπήρξε κάποια σύγκλιση των πολιτικών δυνάμεων σε κάποιες από τις προτάσεις Νίμιτς, γιατί η ελληνική κυβέρνηση, και μάλιστα σε επίπεδο πρωθυπουργού, συζητά άλλες προτάσεις που δεν περιλαμβάνονται στο πακέτο του διαπραγματευτή; Γνωρίζει η κυβέρνηση ότι εκτός από τα Σκόπια έχει απέναντί της και τις μεθοδεύσεις της βουλγαρικής διπλωματίας;<br /> Διότι η Βουλγαρία έχει σαφείς επιδιώξεις στα Σκόπια. <br /> <br /> Ο ρόλος της Αγγλίας <br /> <br /> Υπάρχει όμως και ιστορική συνέχεια που μπορεί να παραλληλιστεί με το σήμερα.<br /> Δύναμη της εποχής ήταν η Αγγλία, η οποία ενδιαφερόταν για την υπονόμευση της οθωμανικής πολιτικής στη Μακεδονία και ευνοούσε την αυτονόμησή της. <br /> <br /> Μετά τη σφαγή –κυρίως Ελλήνων– στο Ίλιντεν, και οι δύο πλευρές, ελληνική και «βουλγαρομακεδονική» (στην ουσία βουλγαρική), κατέφυγαν στο Λονδίνο για να προβάλουν τα αιτήματά τους.<br /> Οι μεν Βούλγαροι για να ζητήσουν την αυτονομία της Μακεδονίας και στη συνέχεια την προσάρτησή της, όπως και στην περίπτωση της Ανατολικής Ρωμυλίας, οι δε Έλληνες για να προβάλουν τις διώξεις των ομοεθνών τους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να ζητήσουν τη βοήθεια της διεθνούς κοινότητας. <br /> <br /> Το θέμα απασχόλησε και τη Βουλή των Κοινοτήτων, στην οποία ο Βρετανός πρωθυπουργός Άρθουρ Τζέιμς Μπάλφουρ απέδωσε τις ταραχές στην τουρκική κακοδιοίκηση και στην αβελτηρία της Ευρώπης να εισαγάγει μεταρρυθμίσεις στη Μακεδονία, όπως προέβλεπε η Συνθήκη του Βερολίνου. <br /> <br /> Εντυπωσιακή ήταν η θέση των φιλελευθέρων σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε: θεώρησαν λάθος τη μη εφαρμογή της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (1878), η οποία δημιουργούσε τη Μεγάλη Βουλγαρία!<br /> Το επίμαχο όμως σημείο της ομιλίας του Βρετανού πρωθυπουργού ήταν η αναφορά του στη σαφή πληθυσμιακή υπεροχή των Βουλγάρων στην περιοχή, έναντι των άλλων εθνοτήτων.<br /> Η ελληνική κυβέρνηση αντέδρασε έντονα και έδωσε οδηγίες στην πρεσβεία στο Λονδίνο να δραστηριοποιηθεί προς την κατεύθυνση της απόδειξης της ελληνικής πληθυσμιακής υπεροχής στη Μακεδονία, με στοιχεία που χορήγησε το υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας. <br /> <br /> Βλέπετε, λοιπόν, πως τα πράγματα στις διεθνείς σχέσεις και εξελίξεις δεν είναι τόσο γραμμικά όπως θέλουμε να τα εκλαμβάνουμε και να τα αντιμετωπίζουμε. Χρειάζεται προσοχή, ετοιμότητα και λεπτομερής διαμόρφωση πολιτικής.<br /> Υπάρχει; <br /> <br /> Αλλαγή πολιτικής και Μακεδονικός Αγώνας <br /> <br /> Και κάτι τελευταίο. <br /> <br /> Η τότε ελληνική κυβέρνηση διαπίστωσε πως ενώ η ίδια αντιμετώπιζε το ζήτημα της Μακεδονίας και τις σχέσεις της με τους γειτονικούς λαούς και τις δυνάμεις της εποχής στη βάση μιας ήπιας και πολιτισμένης προσέγγισης με αναφορές (και τότε) στη λογική του Δικαίου, οι άλλες πλευρές, βουλγαρική και τουρκική, ήταν άκρως επιθετικές στη συμπεριφορά τους – σε βαθμό βαρβαρότητας. <br /> <br /> Η διαπίστωση αυτή οδήγησε στο συμπέρασμα πως με τέτοια τακτική η υπόθεση της Μακεδονίας είναι χαμένη.<br /> Και άρχισαν οι προετοιμασίες για τον Μακεδονικό Αγώνα. <br /> <br /> Μήπως και σήμερα δεν επαρκεί η ήπια και πολιτισμένη προσέγγιση βασισμένη μόνο στο Διεθνές Δίκαιο και χρειάζεται και η διαμόρφωση μιας πολιτικής προβολής σκληρής ισχύος;<br /> Όχι προς τα Σκόπια, από τα οποία ο κίνδυνος είναι άλλου επιπέδου, αλλά προς την Τουρκία η οποία έχει δεδηλωμένες επιθετικές διαθέσεις απέναντι στην Ελλάδα;<br /> <br /> <a href="https://hellas-now.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το υπόγειο παιχνίδι της Βουλγαρίας! Γιατί συμφώνησε η Σόφια με το Ίλιντεν – Πρώτα αυτονομία και μετά προσάρτηση

Γιατί συμφώνησε η Σόφια με το Ίλιντεν – Μου είχε κάνει εντύπωση η ιστορία που διηγούνταν σε μια συνέντευξή του ο Γιάνης Βαρουφάκης. Τον π...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μεγάλη ευκαιρία: Τι εννοεί ο Πομπέο όταν ομιλεί για «στρατηγικό διάλογο» με την Αθήνα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbPubUq2JuOS3gOsVBY4Y3tbWEkjbR1t9_77jks7PXpvrBP_5nkbXUxDPqBtfjhziDifQLhPRB2hmD0-EzpjUs5VtTy1fz0NR_ejd34uYyRFSTqLPyowlHXcO39iXpabioKsYtLH613-s/s1600/KOTZIAS-STATE-DEPARTMENT.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="329" data-original-width="750" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbPubUq2JuOS3gOsVBY4Y3tbWEkjbR1t9_77jks7PXpvrBP_5nkbXUxDPqBtfjhziDifQLhPRB2hmD0-EzpjUs5VtTy1fz0NR_ejd34uYyRFSTqLPyowlHXcO39iXpabioKsYtLH613-s/s640/KOTZIAS-STATE-DEPARTMENT.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Μιχάλη Ιγνατίου</b><br /> Την απάντηση στο ερώτημα που θέσαμε χθες, εάν η Ελλάδα θα μπορούσε να αντικαταστήσει στρατηγικά την Τουρκία στην ευρύτερη γειτονιά μας, την γνωρίζουν πλέον ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς και όσοι εκ των συνεργατών του παραβρέθηκαν στη συνάντηση του με τον Αμερικανό ομόλογό του, Μάικ Πομπέο. <br /> Ήταν μία πολύ καλή συνάντηση σε εξαιρετικό κλίμα, όπως είπαν αξιωματούχοι, μία θέση που διατυπώνεται και στο επίσημο ανακοινωθέν του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Βεβαίως, όπως πάντα, οι αναλυτές -ακόμα και ένας του οποίου εκτιμώ τη γνώμη- χλεύασαν την ανακοίνωση και ειδικά το σημείο που αναφέρεται στον στρατηγικό διάλογο. Και αυτό παρά το γεγονός ότι γνωρίζουν πως ο Μάικ Πομπέο άρχισε ήδη να φέρνει τα κάτω-πάνω στην αμερικανική εξωτερική πολιτική.<br /> <br /> <br /> Εκτός των αναλυτών είχαμε και δημοσιογράφους που ανακάλυψαν σχεδόν «καυγά» μεταξύ των δύο υπουργών. Είναι φρικτό το θέαμα της προσβολής της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, καθώς στη νέα εποχή που ζούμε, ο καθένας γράφει την βλακεία του, και όταν πιέζεται από τα ίδια τα γεγονότα, λέει πως πηγή του είναι π.χ. ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα! Ο οποίος αποκλείεται να έδωσε την ανύπαρκτη «πληροφορία» ότι ο Έλληνας υπουργός, λίγο-πολύ, έφαγε …ξύλο από τον Αμερικανό ομόλογό του.<br /> <br /> Η βασική συζήτηση αφορούσε την κατάσταση στην ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, όπου διακυβεύονται τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και έγινε ένας εποικοδομητικός διάλογος για τις δυνατότητες που υπάρχουν ώστε να βοηθήσει η Ελλάδα, μαζί με άλλες χώρες της περιοχής, που θα ηγηθούν του νέου αμερικανικού «μετώπου». Επίσης έγινε ανταλλαγή απόψεων για τα ενεργειακά θέματα, με δεδομένο ότι το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Κύπρος, θα μπορούσαν να εξελιχθούν από κοινού και πολύ σύντομα σε ενεργειακές δυνάμεις σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> <br /> Η ασφάλεια της ανατολικής Μεσογείου, στην πολύ πιθανή περίπτωση που κατασκευαστεί και ο αγωγός East Med, είναι το πιο βασικό στοιχείο της συνεργασίας αυτής, που θα εξυπηρετήσει αφάνταστα και την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Ισραήλ είναι διατεθειμένο να αναλάβει αυτό τον νευραλγικό τομέα και η συνεργασία της Αμερικής είναι σίγουρα απαραίτητη.<br /> Οπωσδήποτε, η Ελλάδα δεν δύναται από μόνη της σηκώσει αυτό το βάρος της ασφάλειας, αλλά θα μπορεί να συμμετέχει στο «μέτωπο» του οποίου θα ηγηθεί το Ισραήλ. Άλλωστε, επειδή τα συμφέροντα θα αφορούν την ίδια την Αμερική και τους «άκαπνους» της Ευρώπης, που τα θέλουν όλα έτοιμα στο πιάτο, το αμερικανικό Πεντάγωνο έχει σημαντικό ρόλο να παίξει.<br /> <br /> Θα είναι μεγάλο κέρδος για τη χώρα μας η εδραίωση του στρατηγικού διαλόγου με τις Ηνωμένες Πολιτείες και πρέπει η κυβέρνηση να τολμήσει στο ζήτημα αυτό. Κόστος δεν θα έχει, αντίθετα τα οφέλη θα είναι πάρα πολλά και θα βοηθηθεί και η ταλαιπωρημένη ελληνική οικονομία.<br /> <br /> Όταν ο κ. Πομπέο ομιλεί επίσημα και δημόσια, μέσω της ανακοίνωσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, για τον ηγετικό ρόλο που πρέπει να αναλάβει η Ελλάδα, έχει ιδιαίτερη σημασία. Ούτε Τζον Κέρι είναι, ο οποίος θα μείνει στην ιστορία για το ασήμαντο έργο του, ούτε ο Ρεξ Τίλερσον, ο οποίος ενώ ήταν ο πιο τολμηρός τεχνοκράτης στην Αμερική, στο υπουργείο Εξωτερικών τον χαρακτήριζε η ατολμία. Ο νέος υπουργός Εξωτερικών είναι οδοστρωτήρας.<br /> <br /> Η Αμερική βρίσκεται στο στάδιο των μεγάλων αποφάσεων για τη γειτονιά μας. Περιμένει με αγωνία το αποτέλεσμα των εκλογών στην Τουρκία και απ’ εκεί και πέρα θα δράσει, ιδιαίτερα αν νικητής είναι ο Ταγίπ Ερντογάν. Είναι κάτι που απεύχονται οι Αμερικανοί, αλλά δεν το φωνάζουν για να μην χρησιμοποιηθεί στον προεκλογικό αγώνα.<br /> Εάν ο κ. Ερντογάν δεν αλλάξει και συνεχίσει να προκαλεί με χυδαίο τρόπο την Αμερική και το ΝΑΤΟ, αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται δράσεις. Και η καλύτερη δράση για τις ΗΠΑ είναι ένα μέτωπο των χωρών που διατηρούν φιλικές σχέσεις με την Ουάσιγκτον, και οι οποίες θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν χωρίς κανένα κόστος την προβληματική Τουρκία.<br /> <br /> Ο βασικός συνομιλητής της Αμερικής είναι το Ισραήλ, αλλά και η Αίγυπτος, χώρες με τις οποίες η Ελλάδα και η Κύπρος διατηρούν τις καλύτερες των σχέσεων. Με δεδομένο ότι η Ουάσιγκτον χάνει και το Λίβανο, ο οποίος εξελίσσεται σε «όργανο» και «εργαλείο» του Ιράν, οι Αμερικανοί είναι υποχρεωμένοι να κάνουν τα κουμάντα τους για να προστατεύσουν τα στρατηγικά τους συμφέροντα, και το Ισραήλ, το οποίο αντιμετωπίζει θανάσιμο κίνδυνο από το Ιράν.<br /> <br /> Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και τα «γεράκια» του, θα κοντράρουν άγρια την Τεχεράνη και περί αυτού ας μην έχουμε την παραμικρή αμφιβολία. Άλλωστε εκφράζει και δημόσια τα «αισθήματά» του για το Ιράν ο πλανητάρχης. Δεν χρειάζεται να τα ακούμε από τους «διαδρομιστές» και τους αναλυτές των Αθηνών. Ομιλούν από μόνα τους τα γραφόμενα του στις επίσημες ανακοινώσεις και στο προσφιλές του Twitter.<br /> <br /> Από τη δημόσια ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, θα κρατήσω και αυτό:<br /> «Οι δύο άντρες (Σ.Σ.: ο κ. Πομπέο και ο κ. Κοτζιάς) συμφώνησαν να παραμείνουν σε στενή επαφή για όλα αυτά και για άλλα διμερή, περιφερειακά και διεθνή ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος και θα συνεργαστούν στενά το επόμενο διάστημα για να διασφαλίσουν την σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο».<br /> <br /> ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Θα είναι αφελής κανείς να πιστεύει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα σταματήσουν τις προσπάθειες να επαναφέρουν στο δυτικό «μαντρί» την Τουρκία. Θα συνεχίσουν ελπίζοντας πως μετά τις τουρκικές εκλογές τα πράγματα θα αλλάξουν. Όμως, την ίδια στιγμή, μία υπερδύναμη σαν την Αμερική, δεν θα περιμένει επ’ άπειρον τον κ. Ερντογάν… Θα προχωρήσει στη σύμπτυξη και ανάπτυξη άλλων συμμαχιών στη γειτονιά μας… Αυτό εξάγεται από την πληροφόρηση που είχα μετά τη συνάντηση του κ. Πομπέο με τον Έλληνα ομόλογό του…<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η μεγάλη ευκαιρία: Τι εννοεί ο Πομπέο όταν ομιλεί για «στρατηγικό διάλογο» με την Αθήνα

Του Μιχάλη Ιγνατίου Την απάντηση στο ερώτημα που θέσαμε χθες, εάν η Ελλάδα θα μπορούσε να αντικαταστήσει στρατηγικά την Τουρκία στην ευρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι δυνατή η ειρήνη γύρω από το Ισραήλ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNAGQh-u9CVAzrUS79LVnWYDR34IV-lnwiEhLrk1mIzDy2qS5eRluS9XUOgeA2cDKqmKEPo46HuR-jlqa7HgixYJ82X4gcomZB6eYq9DxpkNwD58qv2UdB9amXYv6lXo1HKDbkbXl7Lj0/s1600/Voltairenet-org_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="300" data-original-width="400" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNAGQh-u9CVAzrUS79LVnWYDR34IV-lnwiEhLrk1mIzDy2qS5eRluS9XUOgeA2cDKqmKEPo46HuR-jlqa7HgixYJ82X4gcomZB6eYq9DxpkNwD58qv2UdB9amXYv6lXo1HKDbkbXl7Lj0/s640/Voltairenet-org_.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο Τζάρετ Κούσνερ έχει ήδη επιλύσει το ζήτημα της υποστήριξης στους τζιχαντιστές και της διαδοχής στη Σαουδική Αραβία. Ο πρόεδρος Τραμπ αναμένεται να αποκαλύψει προσεχώς τις λεπτομέρειες του σχεδίου του για ειρήνη γύρω από το Ισραήλ. <br /> <br /> <b>Τιερί Μεϊσάν </b><br /> Ενώ τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης αντιμετωπίζουν τα γεγονότα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή ως αποσπασματικά γεγονότα, ο Τιερί Μεϊσάν τα ερμηνεύει ως διαδοχικά χτυπήματα στην ίδια σκακιέρα. Κατανοεί τις συγκρούσεις γύρω από το Ισραήλ ως ένα οργανικό σύνολο και αμφισβητεί τις δυνατότητες του προέδρου Τραμπ να επιτύχει μια περιφερειακή ειρήνη. <br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <b>Δίκτυο Βολταίρος</b> | Δαμασκός (Συρία) | 22 Μαΐου 2018 </div> <div style="text-align: center;"> <a href="http://www.voltairenet.org/article201198.html">عربي</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article201205.html">DEUTSCH</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article201203.html">ΕΛΛΗΝΙΚΆ</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article201199.html">ENGLISH</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article201196.html">ESPAÑOL</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article201177.html">FRANÇAIS</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article201202.html">ITALIANO</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article201204.html">PORTUGUÊS</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article201200.html">РУССКИЙ</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article201201.html">TÜRKÇE</a> </div> <br /> Η Μέση Ανατολή είναι μια περιοχή όπου πολλά συμφέροντα διασταυρώνονται και αλληλεπιδρούν. Η μετακίνηση ενός κομματιού μπορεί να προκαλέσει αντίδραση στο άλλο άκρο της σκακιέρας. Οι προσπάθειες του Ντόναλντ Τραμπ να σπάσει τη στρατηγική του ναύαρχου Cebrowski [ <a href="http://www.voltairenet.org/article201177.html?var_mode=preview#nb1">1</a> ] και να ειρηνεύσει μια ιδιαίτερα τραυματισμένη περιοχή προκαλούν για την ώρα αντιφατικές συνέπειες που τον εμποδίζουν να πετύχει. <br /> <br /> Δεν είναι ρεαλιστικό να αντιμετωπίσουμε προβλήματα τέτοιας πολυπλοκότητας σε όρους συνάφειας και εχθρότητας, ενώ ο κάθε πρωταγωνιστής παλεύει για την επιβίωση του. Αντίθετα, πρέπει να καταλάβουμε τον καθένα και να μην ξεχνάμε κανέναν. <br /> <br /> Όπως και οι προκάτοχοί του, Ρέιγκαν και Μπους πατέρας, ο πρόεδρος Τραμπ παρεμβαίνει ενάντια στο Ιράν ενοχλώντας τους "μεταρρυθμιστές" (ως τη δυτική έκφραση) υπέρ των "συντηρητικών" (δηλ. υποστηρικτών του ιμάμη Χομεϊνί). Ωστόσο, οι τελευταίοι αντιδρούν γράφοντας πόντους στη Συρία, το Λίβανο και τη Γάζα, γεγονός που, με τη σειρά του, εμποδίζει τις προσπάθειες του συμμάχου τους στο Λευκό Οίκο στην Παλαιστίνη. <br /> <br /> Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την απόσυρση των ΗΠΑ από τη συμφωνία JCPoA, ο πρόεδρος Ροχανί (μεταρρυθμιστής, ήτοι κατά της εξάπλωσης της αντιιμπεριαλιστικής επανάστασης στους γείτονες) αντέδρασε αρχικά από τη μια πλευρά καλώντας τους Ευρωπαίους και, αφετέρου, απειλώντας ορισμένους από αυτούς να εκθέσει τη διαφθορά τους [ <a href="http://www.voltairenet.org/article201177.html?var_mode=preview#nb2">2</a> ]. Ωστόσο, είναι ελάχιστο πιθανό οι Βρυξέλλες να τηρήσουν την υπογραφή τους. Αντίθετα, όλα υποδηλώνουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ενεργήσει όπως το 2012 και θα συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του αμερικανού κυρίαρχου της. <br /> <br /> Εν τω μεταξύ, οι Φρουροί της Επανάστασης αντέδρασαν πείθοντας τον Σύρο σύμμαχό τους θα ηγηθεί της επιχείρησης ενάντια στις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών στο κατεχόμενο Γκολάν, στη συνέχεια, βάζοντας την Χεζμπολά να ανακοινώσει ότι αυτή η επιχείρηση σηματοδοτούσε μια αλλαγή της περιφερειακής στρατηγικής, και τελικά να πιέζοντας τη Χαμάς να διοργανώσει διαδήλωση στα ισραηλινά σύνορα ασφαλείας της Γάζας. <br /> <br /> Αν η δυτική κοινή γνώμη δεν καταλάβει τη σχέση μεταξύ αυτών των τριών γεγονότων, το Ισραήλ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Φρουροί της Επανάστασης ήταν έτοιμοι να επιτεθούν ταυτόχρονα από τη Συρία, το Λίβανο και τη Γάζα. <br /> <br /> Η στρατηγική των Φρουρών της Επανάστασης έχει αποδώσει καρπούς, αφού οι αραβικός, περσικός και ο τουρκικός λαοί καταδίκασαν ομόφωνα την καταστολή των Παλαιστινίων διαδηλωτών (πάνω από 60 νεκρούς και 1400 τραυματίες). Ο Αραβικός Σύνδεσμος - του οποίου πολλά μέλη υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας διατηρούν στενές ανεπίσημες σχέσεις με το Τελ Αβίβ - ξανάρχισε ξαφνικά την αντι-σιωνιστική ρητορική του. <br /> <br /> Στο ιρανικό εσωτερικό μέτωπο, οι Φρουροί της Επανάστασης έδειξαν ότι η συμφωνία JCPoA που υπέγραφε ο σεΐχης Χασάν Ροχανί ήταν ένα αδιέξοδο, και ότι μόνο η πολιτική τους γραμμή λειτουργεί: εγκαταστάθηκαν αποτελεσματικά στο Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και στη Γάζα, καθώς και στην Υεμένη, τη Σαουδική Αραβία και το Μπαχρέιν. <br /> <br /> Δεν θα είναι δυνατό για τον Ντόναλντ Τραμπ να διαπραγματευτεί την ειρήνη γύρω από το Ισραήλ χωρίς τη βοήθεια των Φρουρών της Επανάστασης. <br /> <br /> Πρέπει να θυμηθούμε ότι κατά τη διάρκεια των 70 χρόνων της ισραηλινής σύγκρουσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ήταν σε θέση να διαπραγματευτούν ειρήνη μεταξύ όλων των πρωταγωνιστών παρά μόνο μία φορά. Ήταν το 1991, μετά από την επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου». Ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους πατέρας και ο Σοβιετικός ομόλογός του, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, συγκέντρωσαν στη Μαδρίτη το Ισραήλ, τους Παλαιστίνιους (αλλά όχι ως ΟΑΠ), την Αίγυπτο, την Ιορδανία, το Λίβανο και τη Συρία. <br /> <br /> Ο Τζορτζ Μπους είχε προηγουμένως δεσμευτεί εγγράφως για την επιστροφή στα σύνορα του 1967 και να εγγυηθεί την ασφάλεια του Ισραήλ, να μην δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος και να αναγνωρίσει την εξουσία της Παλαιστινιακής Αρχής στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα. Θεωρούσε ότι είναι δυνατόν να αναγκάσει όλους να αποδεχθούν τη λύση αυτή, σύμφωνη με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, βασιζόμενος στην εξουσία του συνεταίρου του Χαφέζ αλ-Άσσαντ. Το Συνέδριο της Μαδρίτης πέτυχε. Θεσπίστηκε μια διαδικασία διαπραγμάτευσης και ένα χρονοδιάγραμμα για την προοδευτική επίλυση των πολλών διαφορών. Αλλά οι επόμενες συναντήσεις απέτυχαν επειδή το Λικούντ διεξήγαγε μια εκστρατεία στις Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του υπουργού Εξωτερικών James Baker και κατάφερε να αποτρέψει την επανεκλογή του προέδρου Μπους πατέρα. Τελικά, το Ισραήλ συνέταξε χωριστά στις Συμφωνίες του Όσλο μόνο με τον Γιάσερ Αραφάτ. Σχεδίασαν να λύσουν μόνο τα προβλήματα των Παλαιστινίων. Δεν έγιναν ποτέ αποδεκτά από τους άλλους πρωταγωνιστές και επομένως δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. <br /> <br /> Στη συνέχεια, ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον προσπάθησε να διεξαγάγει διμερείς διαπραγματεύσεις με τη Συρία διοργανώνοντας τις διαπραγματεύσεις Μπαράκ-αλ-Άσαντ. Αποτύγχαναν εξαιτίας της αντιστροφής του Ehud Barak, αλλά δεν θα μπορούσαν ούτε να λύσουν το σύνολο των προβλημάτων λόγο της απουσίας των άλλων πρωταγωνιστών. <br /> <br /> 27 χρόνια αργότερα, η κατάσταση είναι ακόμα πιο περίπλοκη. Οι Παλαιστίνιοι χωρίζονται σε δύο στρατόπεδα, οι κοσμικοί της Δυτικής Όχθης και οι ισλαμιστές στη Γάζα. Το Ιράν είναι ένας νέος πρωταγωνιστής που υποστηρίζει τη Χαμάς από τώρα και στο εξής. Τέλος, οι Ηνωμένες Πολιτείες του Μπους του νεώτερου αναγνώρισαν τις προσαρτήσεις του Ισραήλ μετά το 1967, κατά παράβαση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας. <br /> <br /> Οι συγκρούσεις γύρω από το Ισραήλ δεν συνοψίζονται επομένως μόνο στο παλαιστινιακό ζήτημα και δεν έχουν καμία σχέση με την φιτνά μεταξύ σουνιτών και σιιτών. <br /> <br /> Το σχέδιο του Τζάρετ Κούσνερ δεν σκοπεύει παρά μόνο να σταματήσει την ισραηλινή εδαφική εξάπλωση, περισσότερο να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και, επομένως, να επιστρέψει στα σύνορα του 1967. Υποθέτει ότι οι Άραβες αποδέχονται αυτό που θα γινόταν οι «προηγούμενες ήττες» τους. Είναι ελάχιστο πιθανό. <br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Είναι δυνατή η ειρήνη γύρω από το Ισραήλ;

Ο Τζάρετ Κούσνερ έχει ήδη επιλύσει το ζήτημα της υποστήριξης στους τζιχαντιστές και της διαδοχής στη Σαουδική Αραβία. Ο πρόεδρος Τραμπ αν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα "μυστικά μνημόνια": Η αρπαγή της ελληνικής γεωπολιτικής υπεραξίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_a0deQAtG-oo2mteSNmat0_iQ-dcAZQinLGEsNdgOOrTYR41SydB1gxEJCJmb2qB1Zhsx_YIVt9fM-bwvJK7L6IZJi7jzyJB0_qoxzqJds4FnOl0ZAxY_VV1MSBl2Kjdf-J9uJ1ImoaE/s1600/ELADA_KIPROS_ANATOLIKI_MESOGIOS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="384" data-original-width="621" height="394" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_a0deQAtG-oo2mteSNmat0_iQ-dcAZQinLGEsNdgOOrTYR41SydB1gxEJCJmb2qB1Zhsx_YIVt9fM-bwvJK7L6IZJi7jzyJB0_qoxzqJds4FnOl0ZAxY_VV1MSBl2Kjdf-J9uJ1ImoaE/s640/ELADA_KIPROS_ANATOLIKI_MESOGIOS.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του <b>Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου *</b><br />Το 2013, ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στην Αμερική. Δύο χρόνια αργότερα, το 2015, ζήσαμε, φοβούμαι, το αποτέλεσμα αυτού του ταξιδιού, την αξιοθρήνητη, αναξιοπρεπή συνθηκολόγηση της κυβέρνησής του και την ποδοπάτηση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου. (1)<br /><br />Τέσσερα χρόνια μετά, το 2017, ως Πρωθυπουργός πλέον, ο Τσίπρας ξαναπήγε στην Αμερική. Αυτή τη φορά τα αποτελέσματα κινδυνεύουν να είναι ακόμα πιο τραγικά από την πρώτη, όπως θα επιχειρήσουμε να δείξουμε στη συνέχεια αυτού του άρθρου.<br /><br />Μετά από το «οικονομικό» μπαίνει τώρα σε εφαρμογή και το «γεωπολιτικό» μνημόνιο. Άλλωστε, όπως έχουμε εξηγήσει πολλάκις, και η πραγματικότητα δυστυχώς το μόνο που κάνει είναι να μας επιβεβαιώνει επί οκτώ χρόνια, είναι ότι οι πολιτικές που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα δεν είναι απλώς σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Είναι πολιτικές καταστροφής του ελληνικού λαού, της δημοκρατίας, του ελληνικού έθνους και αρπαγής του ελληνικού κράτους. Πολύ λογικά, η γεωπολιτική, η δημογραφία, η ψυχολογία και το ηθικό των Ελλήνων, ο πολιτισμός τους (βλ. π.χ. τους ουρανοξύστες στο Ελληνικό και τα Mall στην Ακαδημία του Πλάτωνα), έρχονται να συμπληρώσουν αυτό που άρχισε από την οικονομία και την κοινωνία.<br /><br />Κι αν το οικονομικό Μνημόνιο οδήγησε σε μια από τις μεγαλύτερες οικονομικο-κοινωνικές καταστροφές και λεηλασίες, όχι μόνο στη δική μας ιστορία, αλλά στην ιστορία όλου του καπιταλισμού (σε ειρηνικές τουλάχιστο περιόδους) το γεωπολιτικό μνημόνιο μπορεί να οδηγήσει κατ΄ ελάχιστο σε σοβαρές απώλειες των κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού, κατά μέγιστο σε πόλεμο.<br /><br />Μια πρώτη γεύση πήραμε στα Ίμια, στην Κύπρο και στη Μακεδονία. Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα που καλά-καλά δεν αναφέρονται πια από τα μέσα ενημέρωσης και δεν συζητούνται, παρά ελάχιστα και αν. Από την αποδοχή εγκατάστασης πυρηνικών όπλων στον ‘Αραξο έως την συνειδητή καταστροφή των ελληνορωσικών σχέσεων, από τη δημιουργία αμερικανικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη, που προορίζεται να γίνει η Σούδα της Βόρειας Ελλάδας, εμπλέκοντάς μας, ως χώρα πρώτης γραμμής, σε τυχόν αυριανή πυρηνική σύρραξη, έως την θεαματική αναβάθμιση των αμερικανικών βάσεων στην Κρήτη και τη δημιουργία νέων στην Κάρπαθο.<br /><br />Η Ελλάδα μετετράπη σε οικονομική αποικία της Γερμανίας και της ΕΕ (μαζί τους βέβαια, να μην το ξεχνάμε και η «Διεθνής του Χρήματος», οι μεγάλες διεθνείς τράπεζες δηλαδή και το ΔΝΤ, εμμέσως δηλαδή οι ΗΠΑ).<br /><br />Τώρα μεταβάλλεται, καλύτερα ολοκληρώνει τη μεταβολή της, σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Το κεντρικό δόγμα αυτής της κυβέρνησης είναι «Όλα στις ΗΠΑ (και το Ισραήλ)». (Τα αυτά ισχύουν και για την Κύπρο).<br /><br />Αν ήταν αυτό μια επιλογή πολιτικής θα μπαίναμε στον πειρασμό να τη συζητήσουμε. Αλλά δεν είναι παρά επιλογή υποταγής, άνευ ανταλλάγματος και πλήρης κινδύνων για τη χώρα, αλλά με αντάλλαγμα για τους πολιτικούς της. Τουλάχιστον έτσι νομίζουν, γιατί είναι γνωστό ότι οι Αμερικανοί δεν έχουν καμιά δυσκολία να πετάξουν σαν στυμμένη λεμονόκουπα, όποιον χρησιμοποιήσουν, όταν ολοκληρώσει τη δουλειά για την οποία τον προορίζουν (2).<br /><br />Αυτή η πολιτική της τυφλής υποταγής στους ξένους δοκιμάστηκε και στο παρελθόν και είναι υπεύθυνη όλων των εθνικών καταστροφών που σημειώθηκαν στη νεώτερη ελληνική ιστορία. Γι’ αυτό και θεωρήσαμε σκόπιμο, στο τέλος αυτού του κειμένου, να υπενθυμίσουμε τις πιο μεγάλες καταστροφές που υπέστη η Ελλάδα όταν οι πολιτικές δυνάμεις της ακολούθησαν τυφλά τους ξένους, όταν η χώρα δεν είχε δικό της μυαλό, δικές της επιδιώξεις, δικό της σχέδιο, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα.<br /><br />Τι θέλουν οι Αμερικανοί από την Ελλάδα και την Κύπρο<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση <br />Να συνδράμει στην ταχεία μετατροπή της Κύπρου σε αποικία, όπερ και ήδη πράττει με την αποδοχή και τη συμμετοχή της στις διασκέψεις της Γενεύης και του Κραν Μοντανά. Οι διασκέψεις αυτές απέτυχαν μεν προς το παρόν να καταλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία, αυτό όμως έγινε μόνο και μόνο γιατί υπάρχει διαφωνία μεταξύ Αμερικανών, Ισραηλινών και Τούρκων ως προς τα δικαιώματα που θα διατηρήσει η Άγκυρα επί της μελλοντικής αποικίας.<div> <br /> Μπορεί σε αναγνώστες μη εξοικειωμένους με τις λεπτομέρειες του κυπριακού να φαίνεται ως υπερβολικός ο όρος αποικία που χρησιμοποιήσαμε, τους διαβεβαιώνουμε όμως ότι τον χρησιμοποιούμε κατ’ απόλυτη κυριολεξία. Το σχέδιο προβλέπει την εξίσωση πλειοψηφίας και μειοψηφίας που, εκτός από κατάργηση της δημοκρατίας, οδηγεί αναγκαστικά στην εισαγωγή ξένων δικαστών, αξιωματούχων, μεσολαβητών κλπ. που θα παίρνουν αναγκαστικά τις αποφάσεις. Τον ίδιο σκοπό εξυπηρετεί ο αφοπλισμός του νησιού και η υπαγωγή του στον έλεγχο διεθνούς αστυνομικής δύναμης. Όσο για την πενταμερή (παράνομη) διάσκεψη για το κυπριακό, επιβλήθηκε από την αμερικανίδα αν. Υπουργό Εξωτερικών Νούλαντ, έγινε δεκτή από Λευκωσία και Αθήνα και μονιμοποιήθηκε ως θεσμός με πρόταση του κ. Κοτζιά, προκειμένου να παρακαμφθεί η υποχρέωση τυχόν λύση του κυπριακού να τύχει της έγκρισης του κυπριακού λαού σε δημοψήφισμα (4).<br /> Τυχόν εφαρμογή παρόμοιου σχεδίου, η αφαίρεση δηλαδή της κυριαρχίας στην Κύπρο και των «τίτλων ιδιοκτησίας» του νησιού από τον κυπριακό λαό (82% του οποίου είναι Ελληνοκύπριοι), οδηγεί με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια σε μια νέα, «Κυπριακή Καταστροφή» και στο τέλος της παρουσίας πολλών χιλιετηρίδων των Ελλήνων στην Κύπρο. Πιθανότατα θα αποτελέσει και χαριστική βολή στην ήδη παραπαίουσα Ελλάδα. </div> <div> <br />Στα ελληνοτουρκικά, η πολιτική της Ουάσιγκτων είναι σχιζοφρενής (εδώ αντανακλάται ενδεχομένως και ο «εμφύλιος πόλεμος» που έχει ξεσπάσει στον πυρήνα της Αυτοκρατορίας, μεταξύ δυνάμεων τύπου Ομπάμα, Μακρόν, Μέρκελ και δυνάμεων τύπου Τραμπ και Νετανιάχου).<br /> Σε περίπτωση που Αμερική και Ισραήλ τα βρουν με την Τουρκία, η Ελλάδα θα κληθεί να πληρώσει τμήμα του λογαριασμού, με μεγάλες παραχωρήσεις σε Αιγαίο και Θράκη. Προς αυτή την κατεύθυνση ήδη κινείται και προετοιμάζεται ο Νίκος Κοτζιάς, που ετάχθη ήδη υπέρ της παραπομπής των ελληνοτουρκικών «διαφορών» στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, κάτι που, αν γίνει, θα οδηγήσει πιθανότατα σε απώλεια ελληνικής κυριαρχίας σε ορισμένα νησιά ή βραχονησίδες. Διότι η Τουρκία διεκδικεί ελληνικά εδάφη και όχι η Ελλάδα. Είναι απίθανο μια διεθνής δικαστική απόφαση να δώσει δίκηο 100% στην Ελλάδα και, επιπλέον, είναι αδιανόητο να θέσει η Ελλάδα την εδαφική της ακεραιότητα στην κρίση διεθνούς δικαστηρίου.</div> <div> <br /> Να σημειώσουμε ότι ο κ. Κοτζιάς επανέφερε ως συμβούλους του στο Υπουργείο όλο το τημ της εξωτερικής πολιτικής Σημίτη υπό τον κ. Ροζάκη. Στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Σημίτη, θυμίζουμε, χρωστάμε, μεταξύ άλλων, τη συμφωνία μη άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων στα Ίμια, την ακύρωση της προμήθειας ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων S-300 από την Κύπρο, την αναγνώριση μη νομίμων αλλά ζωτικών δικαιωμάτων στην Τουρκία με τη συμφωνία της Μαδρίτης, την απαγωγή και παράδοση του ηγέτη των Κούρδων Οτσαλάν στην Τουρκία, το σχέδιο Ανάν για την Κύπρο. Ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών υπήρξε σύμβουλος του Υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη και διετέλεσε επικεφαλής της κύριας δεξαμενής σκέψης, του ΙΣΤΑΜΕ, του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, προτού γίνει Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ.</div> <div> <br /> Σε περίπτωση όμως που δεν τα βρουν, η Ελλάδα θα κληθεί να παίξει τον ρόλο «χρήσιμου ηλίθιου» για να ανοίξει δεύτερο μέτωπο προς δυσμάς στον Ερντογάν. Από το 2011 επιχειρείται να στηθεί μηχανισμός πρόκλησης σύρραξης με την Τουρκία με προβοκάτσια (όπως η ανακήρυξη ΑΟΖ που δεν προσφέρει απολύτως κανένα πλεονέκτημα στην Ελλάδα, από πλευράς εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, μπορεί όμως να αποτελέσει καταλύτη κρίσης στις σχέσεις με την Τουρκία και ίσως είναι, λόγω ανοήτων δηλώσεων κυβερνητικών στελεχών, μία από τις κύριες αιτίες αύξησης της τουρκικής επιθετικότητας τους τελευταίους μήνες. Διότι όταν έρχεται ο Βίτσας και όχι ο Καμμένος να μιλήσουν για ΑΟΖ, τότε η Τουρκία εκτιμά ότι είναι ο Τσίπρας που έχει προσχωρήσει στην υπέρ της ΑΟΖ άποψη, εν γνώσει του ότι δεν προσφέρει τίποτα εκτός από κινδύνους για την Ελλάδα. Μωραίνει όμως ο Κύριος ον βούλεται απωλέσει). </div> <div> <br />Στα Βαλκάνια, η Ελλάδα καλείται να λύσει επειγόντως και όπως-όπως το πρόβλημα του ονόματος με τα Σκόπια ώστε η χώρα αυτή, κεντρικής σημασίας για τον έλεγχο των Βαλκανίων, να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και ολόκληρη η χερσόνησος να μετατραπεί σε μια ζώνη στενά ελεγχόμενων προτεκτοράτων, με σκοπό την περικύκλωση και ενδεχομένως και τον πόλεμο ακόμα κατά της Ρωσίας. Η Αθήνα καλείται επίσης να προχωρήσει στην επίλυση των διαφορών της με την Αλβανία (πιθανότατα εις βάρος της), ώστε να προχωρήσει και η διεύρυνση της ΕΕ στα Βαλκάνια, ως παραπλήρωμα της ΝΑΤΟϊκής διεύρυνσης, όπως άλλωστε έχει μέχρι τώρα λειτουργήσει πρακτικά. Και η διεύρυνση του ΝΑΤΟ και η διεύρυνση της ΕΕ με τους όρους που γίνεται είναι πολιτικές που στρέφονται ευθέως εναντίον ζωτικών ελληνικών συμφερόντων, αλλά και των συμφερόντων της Ευρώπης και της παγκόσμιας ειρήνης, χωρίς μάλιστα να προσφέρουν τίποτα καλό στους λαούς των υπό ένταξη χωρών. </div> <div> <br />Το σύνολο του ελλαδικού και κυπριακού χώρου καλείται να γίνει μια προωθημένη βάση για τα εξαιρετικά επικίνδυνα, τυχοδιωκτικά πολεμικά σχέδια των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν και της Ρωσίας, αν χρειαστεί και κατά της Τουρκίας. <br />Ελλάδα και Κύπρος καλούνται να καταστρέψουν οριστικά τις σχέσεις τους με οποιοδήποτε εναλλακτικό πόλο του διεθνούς συστήματος, όπως ήδη πράττουν συστηματικά από το 1996 και μετά. <br /><br />Οσάκις οι Έλληνες πολιτικοί χρειάστηκαν να υπερασπίσουν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, που κυρίως απειλήθηκαν από τους υποτιθέμενους «εταίρους και συμμάχους», αναγκάστηκαν να στραφούν σε άλλες κατευθύνσεις. Το έκανε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Ντε Γκωλ κι ο ανηψιός του με τον Πούτιν, τo ‘κανε ο Μακάριος με τους Σοβιετικούς, τους Άραβες και τους Αδέσμευτους, τo ‘kανε ο Ανδρέας Παπανδρέου και με τους Σοβιετικούς, και με την Πρωτοβουλία των Έξι και με τον Αραφάτ, με τους Κούρδους, με τους Αρμένιους και με τους Τριτοκοσμικούς, για να αναφέρουμε μερικούς μόνο.<br /><br />Τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας να εκδίδουν ανακοινώσεις διεκδικώντας το καθένα ποιο εκφράζει καλύτερα τη σκέψη του Αμερικανού Πρέσβη στην Αθήνα.<br /><br />«Μια μικρή χώρα πρέπει να είναι απρόβλεπτη», διακήρυξε στην πρώτη συνέντευξη που έδωσε ως Πρωθυπουργός στο αμερικανικό Time ο Ανδρέας Παπανδρέου περιγράφοντας την ανάγκη η Αθήνα να μπορεί να στηριχτεί κι αλλού, εκτός παραδοσιακών συμμάχων.<br /><br />Ποτέ η Ελλάδα δεν ήταν τόσο απομονωμένη όσο σήμερα, έχοντας η ίδια καταστρέψει, με τρόπο συχνά αναξιοπρεπή και απάδοντα προς τους αγώνες, την αξιοπρέπεια και την παράδοση της χώρας μας, τις σχέσεις με τους Ρώσους, με τους Κούρδους, με τους Ιρανούς, με μεγάλο τμήμα των Αράβων. Όμως δεν είδαμε τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να εκδίδουν έστω και μια ανακοίνωση βρε αδερφέ, όταν η Τουρκία απαγόρευσε στην ΕΝΙ να κάνει γεωτρήσεις, ή όταν οι δυνάμεις της εμβόλισαν ένα ελληνικό σκάφος, ή όταν έγινε η επίθεση κατά των κυπριακών τραπεζών. Τι χρειαζόμαστε άραγε τους φίλους αν εξαφανίζονται σε ώρα ανάγκης (αν δεν είναι και οι ίδιοι πίσω από τις επιθέσεις;)<br /><br />Στη Ρωσία, τη Γαλλία και την Κίνα στηριζόμαστε μια ζωή για να υπερασπιστούμε την Κυπριακή Δημοκρατία όχι μόνο από την Τουρκία, αλλά προπάντων από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία που την επιβουλεύονταν σε όλη της τη ζωή. Στους Άραβες και τους Ιρανούς τρέχαμε μια ζωή για να αποτελέσουν αυτοί ανάχωμα στην Τουρκία στην Ισλαμική Διάσκεψη. Στην ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων συνεισέφερε πολύ περισσότερο το όνομα της Ελλάδας, απ’ ότι το C4I που δεν δούλευε.<br /><br />Με αυτά που κάνουμε, κάποια στιγμή θα τους χρειαστούμε και απλά δεν θα υπάρχουν.<br /><br />Ακόμα και τον ίδιο τον ξάδερφο του Πρωθυπουργού, τον Γιώργο Τσίπρα, που είχε πάρει ορισμένες πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη οικονομικών σχέσεων με την Ευρασιατική Ένωση και με το Ιράν, τον ξωπέταξαν πέρυσι χωρίς πολλές «τζιριτζάτζουλες» από το Υπουργείο Εξωτερικών. Ο κ. Τσίπρας το δέχτηκε αυτό.<br /><br />Την επαύριο της δολοφονίας Λαμπράκη, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναρωτήθηκε «Ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο;». Αυτό, το κεντρικό ερώτημα όλης της νεώτερης ελληνικής ιστορίας, αποκτά στις μέρες μας υπαρξιακή πλέον σημασία για τον ελληνικό λαό και για τα δύο κράτη του.<br /><br />«Τελειώστε τους Έλληνες!»<br /><br />Όλα αυτά θα μπορούσαμε να τα θεωρήσουμε ως απλές εκδηλώσεις μιας απεχθούς έστω και βλαπτικής για τους Έλληνες και τα εθνικά τους συμφέροντα, κλασικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής; Η απάντηση είναι όχι, όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω. Δυστυχώς, δεν χρειάζεται να είναι κανείς fun των θεωριών συνωμοσίας, αρκεί να διαθέτει κοινή λογική και απλή αριθμητική για να καταλάβει ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα τμήμα ευρύτερου σχεδίου που αποσκοπεί στην αρπαγή του ελληνικού και του κυπριακού κράτους και, προοπτικά, σε μια «Ελλάδα και Κύπρο χωρίς Έλληνες».<br /><br />‘Όχι μόνο η Ελλάδα, όλες οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης πλην της Γαλλίας υπήρξαν, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, προτεκτοράτα των ΗΠΑ, όπως σημειώνει και ο πολύς Μπρζεζίνσκι, μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συμπεριφορά όμως της ΕΕ και του ΔΝΤ (δηλαδή των ΗΠΑ) στην οικονομική πολιτική, τα σχέδια των ΗΠΑ σε ότι αφορά την εξωτερική και την αμυντική πολιτική πάνε πιο πέρα από τον συνήθη έλεγχο του Ηγεμόνα στα προτεκτοράτα του, είναι σχέδια καταστροφής του ελληνικού κράτους, ως ελληνικού και της ελληνικής δημοκρατίας, κοινωνικής και ηθικής εξασθένισης και δημογραφικής συρρίκνωσης του ελληνικού λαού. Το υπαινίχθηκε άλλωστε ο Τζωρτζ Φρίντμαν, του think tank Stratfor το 2010, όταν έγραψε ότι οι Ελληνες δεν κατάλαβαν ότι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν τους χρειαζόμαστε. (Κάτι που δεν είναι ακριβές. Τους χρειάζονται και τους παραχρειάζονται, μόνο όμως αν κινδυνεύσουν να τους χάσουν!)<br /><br />Ας εξετάσουμε το παράδειγμα του Μνημονίου και των Δανειακών. ‘Όταν μια μέρα ρώτησα τον Ράιχενμπαχ, τον επικεφαλής του European Task Force, γιατί στην Πορτογαλία δεν είχαμε τα προβλήματα που είχαμε στην Ελλάδα, μου έδωσε μια απλούστατη και σαφέστατη απάντηση: «Στην Ελλάδα αφαιρέσαμε τρεις φορές παραπάνω ζήτηση απ’ ότι στην Πορτογαλία».<br /><br />Δεν επρόκειτο περί λάθους, αλλιώς θα το είχαν διορθώσει. Επρόκειτο περί εγκλήματος. Η πορτογαλική εκδοχή του προγράμματος ήταν σκληρός νεοφιλελευθερισμός. Η ελληνική ήταν καταστροφή χώρας.<br /><br />Ήταν πολύ φυσικό στην Γερμανία και στην ΕΕ, είτε μας αρέσει και συμφωνούμε, είτε όχι, να επιβάλλει ένα πρόγραμμα σκληρών νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων. Αυτό που δεν ήταν φυσικό είναι να προκαλέσουν μια πτώση του ελληνικού ΑΕΠ κατά 27%. Δεν ήταν καθόλου φυσικό η ΕΕ να λειώσει κυριολεκτικά, να τσακίσει ένα μέλος της!<br /><br />‘Ένα τέτοιο ποσοστό πτώσης του ΑΕΠ είναι συγκρίσιμο με αυτό του Μεγάλου Κραχ του 1929 στις Ηνωμένες Πολιτείες και της μεγάλης οικονομικής κρίσης στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1929-33), που οδήγησε στην άνοδο του Χίτλερ. Υπερβαίνει ως ποσοστό τις απώλειες της Γαλλίας ή της Γερμανίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ελλάδα γνώρισε περίπου μια δεκαετή ύφεση, που είναι απόλυτο ρεκόρ στην ιστορία του καπιταλισμού παγκοσμίως, εδώ και τρεις αιώνες.<br /><br />Και όλα αυτά έγιναν γιατί υποτίθεται ότι η Ελλάδα χρωστούσε πολλά, το δημόσιο χρέος της είχε φτάσει το 110% του ΑΕΠ. Τώρα, ως αποτέλεσμα του «προγράμματος βοήθειας» που της επιβλήθηκε, χρωστάει το 185% του ΑΕΠ της και έχει πολλαπλασιαστεί και το δημόσιο χρέος προς Έλληνες ιδιώτες και το ιδιωτικό χρέος. Οι ελληνικές τράπεζες, από τις οποίες όλα ξεκίνησαν, συνεχίζουν να είναι προβληματικές, μόνο που πλέον δεν είναι ελληνικές. Ολόκληρη σχεδόν η δημόσια και πλέον και η ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων λεηλατείται.<br /><br />Εδώ λοιπόν αγγίζουμε τον πυρήνα του προβλήματος. Δεν είμαστε μπροστά σε μια απλή κρίση του συστήματος ή στην ακραία έστω εκδήλωση των αρνητικών του τάσεων. Είμαστε μπροστά στη μεταβολή του, στο πέρασμα από τον Νεοφιλελευθερισμό στον Καπιταλισμό της Καταστροφής, που ίσως θα τον περιγράφαμε καλύτερα ως μια μεταμοντέρνα, τεχνο-νέο Φεουδαρχία του Χρήματος. Μια Ολοκληρωτική Αυτοκρατορία αναδεικνύεται και αυτή προκαλεί το διαρκές μακελειό στη Μέση Ανατολή (όπου περάσαμε από τον ιμπεριαλισμό της κατάκτησης στον ιμπεριαλισμό της… κατεδάφισης), αυτή οδηγεί στη σύγκρουση με τη Ρωσία στην Ουκρανία, αυτή απειλεί την Κορέα (και εμμέσως πλην σαφώς την Κίνα) με πυρηνικό πόλεμο!<br /><br />Η Ολοκληρωτική Αυτοκρατορία της Παγκοσμιοποίησης (του παγκόσμιου, διεθνοποιημένου Χρηματιστικού Κεφαλαίου και των εθνών που το ελέγχουν), είναι που πειραματίζεται εδώ. Γι’ αυτό αφού αφαίρεσε όλα σχεδόν τα στοιχεία κυριαρχίας στην οικονομική πολιτική, αλλά και τα στοιχεία ιδιοκτησίας και εθνικής ισχύος, συνεχίζει το καταστροφικό της πείραμα επιχειρώντας τώρα να αποσπάσει τα στοιχεία του «σκληρού πυρήνα» της κρατικής κυριαρχίας, το δικαίωμα των Ελλήνων να ασκούν κυριαρχία στην Κύπρο, στο Ανατολικό Αιγαίο, στη Βόρειο Ελλάδα, στην Κρήτη. Μιλάμε για ένα εξαιρετικά φιλόδοξο, ολοκληρωμένο πρόγραμμα καταστροφής ενός έθνους, όχι όμως με βομβαρδισμούς και εισβολές, αλλά με οικονομικά και με ιδεολογικά μέσα. Θέλουν να μας κάνουν να αυτοκτονήσουμε, να ζητήσουμε μόνοι μας να μας δώσουν την χαριστική βολή, όπως ο Κύριος Κ. στην κλασική Δίκη του Φραντς Κάφκα.<br /><br />Το γεωπολιτικό είναι μόνο ένα από τα «μυστικά» μνημόνια. Τα άλλα αφορούν τη δημογραφία, τον πολιτισμό και την ψυχολογία μας. Θα χρειαστεί να επανέλθουμε. Κυρίως όμως, αυτό που πρέπει να γίνει είναι ο ελληνικός λαός, αποκτώντας συνείδηση του τι συμβαίνει και τι μπορεί να του συμβεί, να αναπτύξει εκείνα τα κοινωνικά και πολιτικά εργαλεία αποτελεσματικής αντίστασης, που λείπουν τόσο πολύ, ιδίως μετά την ολοκληρωτική ηθική προπάντων κατάρρευση της δήθεν «Αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ.<br /><br />Τα συλλαλητήρια για το μακεδονικό απέδειξαν ότι αν το ελληνικό δέντρο έχει σήμερα ξεραθεί, η ρίζα του, ο κορμός του, παραμένει ζωντανός. Αλλά δεν έχει τις ηγεσίες, τις οργανώσεις, τις ιδέες που του χρειάζονται για να οργανώσει τον αγώνα του και είναι ακόμα πολύ μακριά από το να έχει ξεπεράσει το συντριπτικό ηθικό και ψυχολογικό χτύπημα που δέχτηκε το 2015.<br /><br />Αθήνα, 21.2.2017 <br /><br /> <br /><br />ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ<br /><br />Μερικά παραδείγματα εθνικών καταστροφών λόγω Ξενοκρατίας <br />Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας τον μετέτρεψαν σε εμφύλιο διχασμό, ενεργώντας για λογαριασμό των Γερμανών οι μεν, των Βρετανών οι δε, <br />Καθ’ υπόδειξιν των Αγγλογάλλων η Αθήνα αρνήθηκε τα ανοίγματα του Λένιν και πήγαμε στην Ουκρανία να πολεμήσουμε τους Μπολσεβίκους και στον Σαγγάριο να εμποδίσουμε τον Κεμάλ να πάρει τη Μοσούλη. Σε αντάλλαγμα πήραμε την Μικρασιατική Καταστροφή, <br />Το ΕΑΜ, η μεγαλύτερη, αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας, αντιστασιακή οργάνωση σε όλη την Ευρώπη, που ήλεγχε πρακτικά την Ελλάδα στα τέλη του 1944, πήρε εντολή από τη Μόσχα (που είχε συμφωνήσει σχετικά με το Λονδίνο) να παραδώσει την εξουσία στους Άγγλους και το έπραξε, χωρίς να εξασφαλίσει τουλάχιστον ότι δεν θα οδηγούσε σε σφαγή τους οπαδούς του. Αφού υπέγραψε συμφωνία αφοπλισμού του το 1944, όταν ήταν παντοδύναμο, έκανε εμφύλιο το 1947, όταν ήταν μειοψηφική δύναμη και τον σταμάτησε μόνο του, πιθανώς κατόπιν εντολών πάλι, μετατρέποντας τον ανταρτικό στρατό του σε τακτικό και οδηγώντας τον σε σφαγή στον Γράμμο και στο Βίτσι. Σε μια σύσκεψη αργότερα, ο Ζαχαριάδης θα πει στους συντρόφους του, που τον εγκαλούσαν για την πολιτική του, ότι όλα τα έκανε για το συμφέρον της μεγάλης πατρίδας του σοσιαλισμού <br />Οι Αμερικανοί κάλεσαν τον Σοφούλη το 1946 στην Ουάσιγκτων και του ‘δωσαν εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής ενότητας και να οργανώσει την πλήρη εκκαθάριση της χώρας από τους κομμουνιστές, γεγονός που οδήγησε την Ελλάδα σε έναν από τους αγριότερους εμφύλιους πολέμους στην Ευρώπη, αφήνοντάς την όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ηθικά σμπαραλιασμένη, κάτι που πληρώνει μέχρι τα σήμερα. <br />Πήγαμε στην άλλη άκρη του κόσμου, στην Κορέα, να πολεμήσουμε τον κομμουνισμό και κάναμε στην Κύπρο ότι ήθελαν από μας να κάνουμε οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί. Σε αντάλλαγμα πήραμε το πογκρόμ των Ελλήνων της Πόλης, καθ’ υπόδειξιν και με συνδρομή στον σχεδιασμό των Βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, τη δικτατορία του 1967 και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. <br />Οι κυβερνήσεις Σημίτη και Παπανδρέου έκαναν ότι τους είπαν οι Ευρωπαίοι στην οικονομία να κάνουν και ως αποτέλεσμα η χώρα καταστράφηκε <br />Κύπρος και Ελλάδα έβαλαν όλα τα αυγά τους στο καλάθι των Αμερικανών και των Ισραηλινών για να δουν τώρα αμφότερους να μην κάνουν τίποτα για να εμποδίσουν τις πολεμικές επιχειρήσεις της Τουρκίας στις θάλασσες της Κύπρου και στα Ίμια. <br /><br />Σημειώσεις<br /><br />(1) Αντιμέτωπος, μετά το 2011, με ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα, τι να κάνει με την Ελλάδα των Μνημονίων και των Δανειακών, εξαιτίας των οποίων ήρθε στην εξουσία υποσχόμενος να τα σκίσει, ο ΣΥΡΙΖΑ (και οι Αν.Ελλ.) δεν ασχολήθηκαν με το πως θα το αντιμετωπίσουν. Πήγαν στον Θείο Σαμ από την Αμερική, πήγαν στους Σαχς, τους Σόρος, τους Πέρες και πήραν καθοδήγηση και ορμήνειες. Οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν την Ελλάδα εναντίον της Γερμανίας, την εμπόδισαν να κινηθεί προς τη Ρωσία και τελικά «αποσυναρμολόγησαν», χωρίς να σκάσει μύτη, τη δυνητική «βόμβα» της ελληνικής ριζοσπαστικής εξέγερσης. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης ευχαρίστησε μάλιστα δημοσίως την αμερικανική κυβέρνηση για τη συνδρομή της στη συνθηκολόγηση. Ούτε να παραδοθούμε μόνοι μας δεν μπορούμε!<br /><br />Η ελληνική υπόθεση είχε προδοθεί εξ αρχής. Μάχη δεν δόθηκε ποτέ. Ήδη από τις 25.2.15, ένα μήνα μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, ο Γιάνης Βαρουφάκης έστειλε ένα γράμμα στο Γιούρογκρουπ, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά τη νομιμότητα του ελληνικού χρέους και των συμφωνιών που είχαν υπογράψει οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Στη διάρκεια της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης βγήκε και δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν θα ζητήσει ποτέ δάνειο από τη Ρωσία. Η Καθημερινή δημοσίευσε στις 15.9.2015 ένα τηλεγράφημα του Έλληνα Πρέσβη στην Ουάσιγκτων, που δεν άφηνε καμμιά αμφιβολία για την έκταση και το βάθος της «καθοδήγησης» της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ από τους Αμερικανούς.<br /><br />Η «διαπραγμάτευση» είχε τελειώσει προτού καλά-αρχίσει. Τώρα ο Βίζερ δηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο πιο πιστός εφαρμοστής των Μνημονίων. Η χώρα λεηλατείται, οι συνταξιούχοι της ρίχνονται στην αθλιότητα, οι νέοι εκπατρίζονται ή ψάχνουν για δουλειές σκλάβου, χωρίς κανένα δικαίωμα, των 300 ή 400 ευρώ, κατάσχονται τα σπίτια των ανθρώπων, για να εξυπηρετηθεί το «εξαιρετικά μη βιώσιμο χρέος» (κατά το ΔΝΤ). Οι ελληνίδες μανάδες, οι πιο υπερπροστατευτικές σε όλη την Ευρώπη, που θέλουν τα αγόρια τους μια ζωή στο διπλανό διαμέρισμα, τώρα ονειρεύονται να τα δουν να σταδιοδρομούν στη Μαύρη Αφρική, την Αυστραλία, τα Εμιράτα ακόμα, όπου τέλος πάντως θα μπορέσουνε να βρούνε μια δουλειά.<br /><br />Με σκοτωμένη την ελπίδα του, ο ελληνικός λαός βαδίζει και παραμιλά. Οι αριστεροί που αγωνίστηκαν, που πίστεψαν στην ιδεολογία τους, σκύβουν το κεφάλι και προτιμάνε να μη λένε τίποτα για μια τέτοια ντροπή που ποτέ δεν μπορούσαν στη ζωή τους να φανταστούν.<br /><br />Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της επίσκεψης Τρίπρα στην Ουάσιγκτων το 2013. Ο Τσίπρας ξαναπήγε όμως το 2017. Και τα αποτελέσματα αυτής της επίσκεψης, αν δεν τα σταματήσει ο ελληνικός λαός, θα είναι ακόμα χειρότερα, κινδυνεύουν να είναι απολύτως τραγικά, όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια.<br /><br />Ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ έκανε στον κ. Τσίπρα την (αμφίβολη) τιμή να δώσει μαζί του συνέντευξη στο προαύλιο του Λευκού Οίκου. Τέτοια μεταχείριση δεν είχαν ποτέ επιφυλάξει οι Αμερικανοί σε άλλο Πρωθυπουργό της Ελλάδας.<br /><br />Γιατί άραγε ο περισσότερο ακροδεξιός, παρανοϊκός, πολεμοχαρής και φιλοϊσραηλινός πρόεδρος στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών συμπάθησε ξαφνικά τον αρχηγό της ελληνικής «Ριζοσπαστικής Αριστεράς»; Τι του προσέφερε απλόχερα ο Έλληνες Πρωθυπουργός για να αξίζει μια τέτοια μεταχείριση;<br /><br />(2) Την απόδειξη μας την ξαναπροσκόμισαν με τη συνδρομή του FBI στη θρυλούμενη υπόθεση διαφθοράς της Νοβάρτις, ανεξαρτήτως του κατά πόσον οι κατηγορίες ευσταθούν ή όχι. Η Ουάσιγκτων δεν δίστασε ούτε μια στιγμή να «δώσει» φιλοαμερικανούς πολιτικούς, προφανώς για να εξυπηρετήσει δικές της σκοπιμότητες που εκτιμά ως υπέρτερες και πιθανώς σχετίζονται με το μακεδονικό. Το να θεωρήσει κανείς ότι αυτά γίνονται μόνο από διάθεση συνδρομής στις έρευνες των ελληνικών δικαστικών αρχών πρέπει να θεωρηθεί εξαιρετικά αφελές.<br /><br />(3) Την περιγραφή της επιδιωκόμενης λύσης στο κυπριακό την κάνει με μεγάλη σαφήνεια ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς στη συνέντευξη που έδωσε στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων DPA τον Ιανουάριο 2017. Στο βιβλίο μας «Η Κύπρος στο Στόχαστρο» (εκδ. Ινφογνώμων) δημοσιεύουμε και μια γνωμοδότηση του κορυφαίου ‘Ελληνα συνταγματολόγου Γιώργου Κασιμάτη για τον παράνομο χαρακτήρα της Πενταμερούς Διάσκεψης για το Κυπριακό.<br /><br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τα "μυστικά μνημόνια": Η αρπαγή της ελληνικής γεωπολιτικής υπεραξίας

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου * Το 2013, ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στην Αμερική. Δύο χρόνια αργότερα, το 2015, ζήσαμε, φοβούμαι, το αποτέλεσμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα αγκάθια στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPRhejvNt_gpBO5mJpDK9o6igA3E_uF6cpMSE7DNiay8Iy-YDrzWSHVxr9BHLiQKGuZLxHk58Se1o-ahyphenhyphen786mklLwVS7ncMDAQA7Frm9b0yvnSRFsSGjJGk3_6G_C3-PPmgPnjzmHx7A0/s1600/USA-TOYRKIA+FLAG.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPRhejvNt_gpBO5mJpDK9o6igA3E_uF6cpMSE7DNiay8Iy-YDrzWSHVxr9BHLiQKGuZLxHk58Se1o-ahyphenhyphen786mklLwVS7ncMDAQA7Frm9b0yvnSRFsSGjJGk3_6G_C3-PPmgPnjzmHx7A0/s640/USA-TOYRKIA+FLAG.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Της <b>Αντωνίας Δήμου*</b><br /> Η Τουρκία έχει απωλέσει την ελκυστικότητα της ως χώρα ήπιας ισχύος (soft power) λόγω των απολυταρχικών πολιτικών της τουρκικής ηγεσίας ιδιαίτερα έπειτα από την επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης ως απόρροια του αποτυχημένου πραξικοπήματος το 2006 καθώς και των αμφιλεγόμενων προτεραιοτήτων στην εξωτερική της πολιτική. Το περίφημο δόγμα για μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες έχει de facto αντικατασταθεί από την πραγματικότητα που καταδεικνύει την ύπαρξη προβλημάτων με όλους τους γείτονες. Παράλληλα, οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία εκτιμάται ότι διανύουν μία δύσκολη περίοδο τη στιγμή που γεωστρατηγικοί σχεδιασμοί διαμορφώνουν νέα δεδομένα στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. <br /> <br /> Βασικά ζητήματα που προκαλούν τριβές στις σχέσεις των δύο χωρών αποτελεί η υπόθεση παραβίασης εκ μέρους της τουρκικής ηγεσίας των αμερικανικών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν, η δίκη αμερικανού προτεστάντη πάστορα στην Τουρκία, η μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ, η τουρκική αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400, και η τουρκική στρατιωτική εισβολή στην πόλη Αφρίν της βόρειας Συρίας. <br /> <br /> Η παραβίαση των αμερικανικών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν με πρωταγωνιστές τον τουρκο-ιρανό επιχειρηματία Ρεζέ Ζαράμπ και τον πρώην τραπεζίτη Χάκαν Αττίλα που διατηρούσε στενές σχέσεις με την τουρκική προεδρεία οδήγησε στη διεξαγωγή δίκης σε ομοσπονδιακό δικαστήριο του Μανχάταν δημιουργώντας τριβή στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας. Και τούτο διότι οι ανωτέρω Τούρκοι πολίτες αποδείχθηκε ότι μετείχαν σε σχέδιο λαθραίας μεταφοράς τουρκικού χρυσού έναντι ιρανικού πετρελαίου που τελούσε υπό την υψηλή εποπτεία της τουρκικής ηγεσίας η οποία φαίνεται να επέβαλε σε δύο τουρκικές τράπεζες να συμμετάσχουν στην υλοποίηση αυτού. O Τούρκος μάλιστα τραπεζίτης καταδικάστηκε σε 32 μήνες φυλάκισης, ενώ ο έτερος επιχειρηματίας συνεργαζόμενος με τις αμερικανικές αρχές στην αποκάλυψη του σχεδίου παραβίασης των αμερικανικών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν δήλωσε ένοχος για τις κατηγορίες της απάτης, της συνωμοσίας και του ξεπλύματος χρήματος. Η συγκεκριμένη υπόθεση έχει δημιουργήσει τριβή στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας καθώς έχει εκληφθεί από την τουρκική πλευρά ως επιχείρηση στοχοποίησης και πολιτικής υπονόμευσης του Προέδρου Ερντογάν. <br /> <br /> Η ένταση στις διμερείς σχέσεις έχει ενισχυθεί έτι περαιτέρω από την απαγγελία κατηγοριών για συμμετοχή στην αποτυχημένη απόπειρα του τουρκικού πραξικοπήματος του αμερικανού προτεστάντη πάστορα Αντριου Μπράνσον ο οποίος διέμενε στη Σμύρνη για περισσότερο από δύο δεκαετίες και βρίσκεται αντιμέτωπος με τον κίνδυνο κάθειρξης 35 ετών. Εκτιμάται ότι η δίκη του Αμερικανού πάστορα αποτελεί μοχλό πίεσης για την ανταλλαγή και έκδοση του ιμάμη Φετχουλλάχ Γκιουλέν ο οποίος από το 1999 ζει στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ και ηγείται του κινήματος των Νουρτζού, τουτέστιν του κινήματος των Πεφωτισμένων, που διαθέτει εκτεταμένο δίκτυο υποστηρικτών τόσο εντός της Τουρκίας όσο και εκτός σε χώρες όπως το Πακιστάν, η Γερμανία κ.α.<br /> <br /> Στο πλαίσιο του επανασχεδιασμού των γεωπολιτικών συσχετισμών στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, η Τουρκία εμφανίζεται να αναδιατάσσει τον προσανατολισμό της απομακρυνόμενη από τις ΗΠΑ και προσεγγίζοντας στρατιωτικά την Ρωσία όπως εμφαίνεται στη υπογραφείσα συμφωνία για αγορά του αντιπυραυλικού συστήματος S-400. Η απόκτηση του εν λόγω συστήματος από την Τουρκία το 2020 ή και νωρίτερα εγείρει ανησυχίες στα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ σχετικά με τις επιπτώσεις που δύναται να ανακύψουν στη διαλειτουργικότητα με την Συμμαχία δεδομένου ότι το σύστημα S-400 δεν είναι συμβατό με τις νατοϊκές και αμερικανικές υποδομές που βρίσκονται επί τουρκικού εδάφους και ως εκ τούτου θα πρέπει να λειτουργήσει σε αυτόνομη βάση. <br /> <br /> Επίσης εξίσου ανησυχητική είναι η πιθανότητα ανταλλαγής διαβαθμισμένων πληροφοριών μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας όσον αφορά τον τρόπο που το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας S-400 λειτουργεί έναντι των μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς F-35. Η ανταλλαγή διαβαθμισμένων πληροφοριών εκ μέρους της Τουρκίας προς την Ρωσία είναι άκρως απαγορευτική για τις ΗΠΑ καθώς η Μόσχα αξιοποιώντας τις όποιες πληροφορίες είναι δυνατόν να αναπτύξει τεχνολογίες τόσο για την αντιμετώπιση μαχητικών αεροσκαφών 5ης γενιάς όσο και για την παραγωγή αντίστοιχων οπλικών συστημάτων.<br /> <br /> Η αντίδραση των ΗΠΑ στην αγορά των S-400 υπήρξε πολυεπίπεδη αναδεικνύοντας τη διάρρηξη της εμπιστοσύνης με την Τουρκία. Υπό το συγκεκριμένο πρίσμα εξηγείται η εισαγωγή στις 26 Απριλίου 2018 στην επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της αμερικανικής γερουσίας (US Senate) νομοσχεδίου από τους γερουσιαστές Λάνκφορντ, Σαχίν και Τίλλις που εστιάζει στην αναστολή της μεταφοράς μαχητικών αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία. Ειδικότερα το νομοσχέδιο επιτάσσει την μη απόδοση χρηματικών ποσών και γενικότερων δαπανών για τη μεταφορά ή/και τη διευκόλυνση μεταφοράς αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία, και απαγορεύει ρητά την μεταβίβαση τεχνικών δεδομένων που σχετίζονται με τη συντήρηση ή την τεχνική υποστήριξη του μαχητικού αεροσκάφους F-35.<br /> <br /> Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, ο αμερικανός πρόεδρος δύναται να παραιτηθεί από τους προβλεπόμενους περιορισμούς μόνο έπειτα από γραπτή πιστοποίηση προς το κογκρέσο που να αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση της Τουρκίας δεν έχει λάβει μέτρα που υποβαθμίζουν τη διαλειτουργικότητα του ΝΑΤΟ, δεν εκθέτει τα αμυντικά μέσα του NATO σε εχθρικές χώρες, δεν υποβαθμίζει την γενικότερη ασφάλεια νατοϊκών χωρών, δεν επιδιώκει την εισαγωγή ή αγορά αμυντικού υλικού από ξένη χώρα στην οποία έχουν επιβληθεί αμερικανικές κυρώσεις, και δεν προβαίνει σε παράνομη κράτηση ενός ή περισσότερων αμερικανών πολιτών. Είναι πασιφανές ότι καμία εκ των προϋποθέσεων που θέτει το νομοσχέδιο για άρση των περιορισμών μεταφοράς των μαχητικών F-35 δεν απαντάται από την Τουρκία.<br /> <br /> Σε ταυτόχρονη τροχιά, εισήχθη εκ νέου στις 16 Μαΐου 2018 στην επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της αμερικανικής βουλής (US House)παρόμοιο σχέδιο νόμου που απαγορεύει την πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία με την αιτιολογία ότι η τελευταία υποβαθμίζει τη διαλειτουργικότητα του ΝΑΤΟ και την γενικότερη ασφάλεια των νατοϊκών χωρών. Το σχέδιο νόμου εισήχθη από τον βουλευτή Ντέϊβιντ Σίσιλιν και υποστηρίχθηκε διακομματικά από τους Ρεπουμπλικάνους Τεντ Γιόχι, Γκας Μπιλιράκη και Ρόμπερτ Άντερολτ καθώς και από τους Δημοκρατικούς Τζων Σαρμπάνη, Φράνκ Παλόουν Τζούνιορ και Τζιμ Μακγκόβερν.<br /> <br /> Την ίδια στιγμή, η τουρκική στρατιωτική εισβολή στην πόλη Αφρίν έχει φέρει τα τουρκικά στρατεύματα σε απόσταση αναπνοής από τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στα βόρεια και βορειοανατολικά της Συρίας. Παρότι η Τουρκία εμφανίσθηκε θορυβημένη από την αμερικανική στήριξη για τη δημιουργία σώματος συνοριοφυλακής 30 χιλιάδων ανδρών που θα περιλάμβανε μαχητές της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG κατά μήκος των κοινών συρο-τουρκικών συνόρων, η απόφαση για στρατιωτική εισβολή στην βόρεια Συρία επιβλήθηκε από την de facto κατάργηση των συνόρων Syckes Pickot η οποία ενισχύει το περίφημο σύνδρομο της Συνθήκης των Σεβρών που διακατέχει την Άγκυρα.<br /> <br /> Ειδικότερα, η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι οι τρέχουσες γεωπολιτικές συνθήκες προσομοιάζουν με την περίοδο υπογραφής της Συνθήκης των Σεβρών που προέβλεπε τη δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους και ως εκ τούτου θεωρεί ότι οφείλει να κινηθεί προς την κατεύθυνση αποτροπής του εν λόγω ενδεχόμενου. Το δε τουρκικό σύνδρομο της Συνθήκης των Σεβρών επιβάλλεται από τον υφιστάμενο θαλάσσιο αποκλεισμό της Τουρκίας λαμβάνοντας υπόψη ότι τα τρία κύρια λιμάνια της Κωνσταντινούπολης, της Μερσίνης και της Σμύρνης δεν εξασφαλίζουν τη ναυτική της διασύνδεση με την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και την Δύση μετατρέποντας την ουσιαστικά σε χώρα/κράτος που ασκεί κυριαρχία επί χερσαίου εδάφους.<br /> <br /> Έχοντας λοιπόν ως εφαλτήριο τη Συρία που έχει χωριστεί σε τέσσερις σφαίρες επιρροής, η Τουρκία αντιστρατεύεται τις ΗΠΑ ως προς την πιθανότητα δημιουργίας ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στην βόρεια Συρία, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει να αποτελέσει υπολογίσιμο παίκτη που στην επαύριο της συριακής κρίσης θα πάρει μερίδιο από τα «λάφυρα» του πολέμου.<br /> Στο γαϊτανάκι των γεγονότων που οξύνουν την ένταση ΗΠΑ-Τουρκίας κορυφαία θέση κατέχει η πρόσφατη απόφαση για μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ. Η αμερικανική απόφαση έρχεται να αποτελέσει βούτυρο στο ψωμί του Τούρκου προέδρου ο οποίος παράλληλα με το νεοθωμανικό οικοδομεί εντέχνως το ισλαμικό προφίλ της Τουρκίας τόσο στο εξωτερικό επιδιώκοντας να αποτελέσει ηγέτιδα δύναμη στον μουσουλμανικό κόσμο όσο και στο εσωτερικό με τη δημιουργία στο υπουργείο Εξωτερικών της χώρας μίας νέας τάξης μη-κεμαλικών πρεσβευτών, οι οποίοι επελέγησαν στη βάση των ισλαμικών-οθωμανικών τους προσόντων, καθώς και μίας παράλληλης επετηρίδας ειδικών για προξενικά θέματα με επίκεντρο τα πολιτιστικά και θρησκευτικά ζητήματα, πάντοτε σε αγαστή συνεργασία με την εκάστοτε πρεσβεία. <br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση, ο επαναπροσδιορισμός των σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας είναι προ των πυλών με τον εκτεταμένο αντιαμερικανισμό εντός της τουρκικής επικράτειας να καθιστά όλο και πιο δυσχερή την αποκατάσταση κλίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης και συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Ο ασκός του Αιόλου φαίνεται να έχει ανοίξει με πρωτοβουλία της Τουρκίας σηματοδοτώντας μία νέα εποχή με απρόβλεπτες συνέπειες για την ίδια και την θέση της στο περιφερειακό και διεθνές στερέωμα.<br /> <br /> <b><i>* Η Αντωνία Δήμου είναι επικεφαλής του Τομέα Μέσης Ανατολής και Περσικού Κόλπου στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Άμυνας και Ασφάλειας (ΙΑΑΑ), Εταίρος στο Κέντρο για την Ανάπτυξη της Μέσης Ανατολής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, Λος Άντζελες, και στο Κέντρο Στρατηγικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Ιορδανίας.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τα αγκάθια στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ

Της Αντωνίας Δήμου* Η Τουρκία έχει απωλέσει την ελκυστικότητα της ως χώρα ήπιας ισχύος (soft power) λόγω των απολυταρχικών πολιτικών της...

Διαβάστε την συνέχεια