Αλλάζουν “τροπάριο” οι Τουρκοκύπριοι; Μια αιρετική οπτική

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr2eeYU6jFWy9zrZFtyvULVdFI9bwxERD8U935iZSsjzQksccJNC9MiwKxGrp2uOaI-YyP9T2QOXOptsLeHmeC_jueHps4V87ZztwIFlRdEJ0Ue5vlg7Z6pJjFbegc125AAPlHLvmA55p6/s1600/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B6%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD+%25E2%2580%259C%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF%25E2%2580%259D+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25BF%25CE%25BA%25CF%258D%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF%25CE%25B9%253B+%25CE%259C%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%25BF%25CF%2580%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="312" data-original-width="612" height="326" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr2eeYU6jFWy9zrZFtyvULVdFI9bwxERD8U935iZSsjzQksccJNC9MiwKxGrp2uOaI-YyP9T2QOXOptsLeHmeC_jueHps4V87ZztwIFlRdEJ0Ue5vlg7Z6pJjFbegc125AAPlHLvmA55p6/s640/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B6%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD+%25E2%2580%259C%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF%25E2%2580%259D+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25BF%25CE%25BA%25CF%258D%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF%25CE%25B9%253B+%25CE%259C%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%25BF%25CF%2580%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η πρόσφατη αποτυχία να βρεθεί βιώσιμη λύση στο Κυπριακό έχει ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην Τουρκοκυπριακή πλευρά. Ο “προοδευτικός” ηγέτης των Τουρκοκυπρίων <b><a href="http://www.mustafaakinci.com/?lang=en">Μουσταφά Ακιντζί</a> </b>φαίνεται να δέχεται έντονη πίεση από Τουρκοκυπριακά συμφέροντα. Αρκετοί Τουρκοκύπριοι επιχειρηματίες, εδώ και καιρό αποζητούν πιο σταθερές σχέσεις και πιο στενούς δεσμούς με την Ελληνοκυπριακή πλευρά.<br /><br />Ένα άλλο μεγάλο αγκάθι για τον Ακιντζί παραμένουν οι Τούρκοι έποικοι που πλέον αποτελούν ισχυρό παράγοντα στα κατεχόμενα Κυπριακά εδάφη. Η διάσταση απόψεων του Τουρκοκύπριου ηγέτη και του Τούρκου προέδρου Ερντογάν σε μια σειρά ζητημάτων δεν αφήνεται να βγεί εύκολα προς τα έξω. Όμως είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει κοινή γραμμή. Καταβάλλεται μεγάλος κόπος κι από τις δύο πλευρές να κρυφτεί η έλλειψη μιας κοινής αντιμετώπισης των θεμάτων που είναι ανοιχτά.<br /><br />Ο Ερντογάν είναι φανατικός υπέρμαχος του νεοοθωμανισμού και πιστός (;) ισλαμιστής. Ο Ακιντζί μάλλον καλοβλέπει την Κυπριακή Δημοκρατία ως πιο “δικιά του” πλευρά παρά την Τουρκία. Είναι όμως παγιδευμένος μεταξύ της φιλοδοξίας του και των συστηματικών πιέσεων των θεσμών εξουσίας της Τουρκίας.<br /><br />Από την άλλη πλευρά οι αναζητώντες λύση Τουρκοκύπριοι, που δεν θα τους χάλαγαν τα ανοιχτά σύνορα με την ελεύθερη Κύπρο, μάλλον προσανατολίζονται σε ενέργειες που δε θ’ αρέσουν στην Τουρκία. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες αναμένουν τον κατάλληλο χρόνο για να εκδηλωθούν. Πολλοί έχουν ήδη αναπτύξει στενές σχέσεις και κοινές επιχειρηματικές δομές με Ελληνοκύπριους επιχειρηματίες.<br /><br />Οι δυνάμεις κατοχής παρακολουθούν τις εξελίξεις από κοντά και ενίοτε παρεμβαίνουν εναντίον πρωτοβουλιών που έχουν σαν κύριο σκοπό τη επανασύνδεση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Μάλιστα πρόσφατα μια μερίδα Τουρκοκυπρίων στήριξε την πρόταση για τη ΜΗ επιβολή δασμών στην Κυπριακή Δημοκρατία από το ψευδοκράτος.<br /><br />Πρόσφατα διέρρευσε έγγραφο του Τουρκικού ΥΠΕΞ σε εφημερίδα που ανήκει και σε Τουρκοκύπριους επιχειρηματίες και μιλάει για ένωση του ψευδοκράτους με την Τουρκία. Πολλοί Τουρκοκύπριοι πλέον αρχίζουν και αναφέρουν σε ιδιωτικές συζητήσεις (γιατί σε δημόσιες τοποθετήσεις υπάρχουν κυρώσεις) τη λέξη “δημοψήφισμα”. Αλλά δημοψήφισμα για ένωση των κατεχομένων με την ελεύθερη Κύπρο. Το ότι κάποιοι εξ’ αυτών ζήτησαν “προστασία” από τις Ελληνοκυπριακές Αρχές, μάλλον αποδεικνύει του λόγου το αληθές.<br /><br />Η λύση στο Κυπριακό δείχνει να έχει την άκρη του νήματος στη συμφιλίωση των κοινοτήτων, η οποία θα προκαλέσει και άλλες αλυσιδωτές αντιδράσεις. Μια συνεπής πολιτική από την Κυπριακή κυβέρνηση προς την κατεύθυνση αυτή πιθανότατα θα απομονώσει την Τουρκία. Ποιος θα ήθελε να είναι με την Τουρκία κι όχι με την Κυπριακή Δημοκρατία; Στο ερώτημα αυτό πολλοί λίγοι Τουρκοκύπριοι απ’ όσους έχουν ερωτηθεί προτιμούν την Τουρκία. Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τους εποίκους, κι εδώ χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Όπως μεγάλη προσοχή χρειάζεται από την πλευρά της κυπριακής κυβέρνησης το θέμα των βρετανικών βάσεων, σχετικό όπως φαίνεται με τους εποίκους.<br /><br />Η παρουσία ενός δυσανάλογου αριθμού, σε σχέση με το κατεχόμενο έδαφος, Τούρκων στρατιωτών, αστυνομικών και πρακτόρων είναι εκείνος ο παράγοντας που δεν επιτρέπει την αντίδραση να γενικευτεί. Το καθεστώς τρομοκρατίας που επικρατεί στα κατεχόμενα είναι μια πραγματικότητα.<br /><br />Αν η Κυπριακή Κυβέρνηση προχωρήσει στο θέμα της ένταξής της στο ΝΑΤΟ, τότε ενδεχομένως ο κλοιός ν’ αρχίσει να σφίγγει για την Τουρκία. Τα επικοινωνιακά κόλπα του Ερντογάν μάλλον έχουν χάσει την αρχική τους αποτελεσματικότητα και οι ΗΠΑ τον “παίζουν” πιο έξυπνα πλέον.<br /><br /><a href="http://www.armynow.net/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αλλάζουν “τροπάριο” οι Τουρκοκύπριοι; Μια αιρετική οπτική

Η πρόσφατη αποτυχία να βρεθεί βιώσιμη λύση στο Κυπριακό έχει ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην Τουρκοκυπριακή πλευρά. Ο “προοδευτικός” ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προκύρηξη εκλογών στο Κουρδιστάν με αντιδράσεις Άγκυρας και Βαγδάτης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGFZh6jnCtyrQ7ledGKWdnnVSqiqnwRfdATI_fM3bYQhWh12uQ2xmxm_f7xXkD2gBN3ApKAeWxoAnKCHyT4TF2TBxUGPOszXemW2kdmmYVqB2e0iG4OpMxKPuXKQDQOiWi7a33gsU_aX_j/s1600/%25CE%25A0%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BA%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B7%25CE%25BE%25CE%25B7+%25CE%25B5%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CF%258E%25CE%25BD+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CE%25BC%25CE%25B5+%25CE%25B1%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+%25CE%2586%25CE%25B3%25CE%25BA%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%2592%25CE%25B1%25CE%25B3%25CE%25B4%25CE%25AC%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="318" data-original-width="620" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGFZh6jnCtyrQ7ledGKWdnnVSqiqnwRfdATI_fM3bYQhWh12uQ2xmxm_f7xXkD2gBN3ApKAeWxoAnKCHyT4TF2TBxUGPOszXemW2kdmmYVqB2e0iG4OpMxKPuXKQDQOiWi7a33gsU_aX_j/s640/%25CE%25A0%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BA%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B7%25CE%25BE%25CE%25B7+%25CE%25B5%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CF%258E%25CE%25BD+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CE%25BC%25CE%25B5+%25CE%25B1%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+%25CE%2586%25CE%25B3%25CE%25BA%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%2592%25CE%25B1%25CE%25B3%25CE%25B4%25CE%25AC%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Τουρκία ενισχύει τις απειλές της κατά της ιρακινής περιοχής του Κουρδιστάν, καθώς η Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) ανακοίνωσε κοινοβουλευτικές και προεδρικές εκλογές για την 1η Νοεμβρίου.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απείλησε να επιβάλει νέες κυρώσεις στις κουρδικές περιοχές του Ιράκ, αν δεν «ξεπεράσουν στα συναισθήματά τους» μετά την ψηφοφορία του δημοψηφίσματος της περασμένης Δευτέρας για απομάκρυνση από το Ιράκ.<br /><br />«Εφαρμόζουμε προς το παρόν μόνον μερικό εμπάργκο στο βόρειο Ιράκ, αλλά αν δεν κατανοήσουν, αυτό θα συνεχιστεί όλο και περισσότερο», δήλωσε ο Ερντογάν σε κοινοβουλευτική συνάντηση στην Άγκυρα, χθες.<br /><br />«Κάθε συμβάν που συμβαίνει στη Συρία και το Ιράκ δεν είναι ανεξάρτητο από εμάς, συνδέονται άμεσα με τις εγχώριες μας υποθέσεις».<br /><br />Πρόσθεσε ότι το δημοψήφισμα ήταν «μια νέα προσπάθεια να χτυπήσουν την καρδιά της περιοχής μας με ένα στιλέτο».<br /><br />Παρά τις πρώην καλές σχέσεις με το KRG, η Τουρκία έχει επικρίνει ιδιαίτερα το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία, σχετικά με τους αναταράξεις που θα μπορούσε να προκαλέσει<br /><br />Οι Ιρακινοί Κούρδοι έδωσαν μια έντονη ψήφο για την ανεξαρτησία κατά 92,7 τοις εκατό στο μη δεσμευτικό δημοψήφισμα της περασμένης Δευτέρας, το οποίο έχει επίσης εκτοξεύσει τις περιφερειακές εντάσεις.<br /><br />Ο Πρόεδρος της KRG Μασούντ Μπαρζάνι ανακοίνωσε αρχικά το δημοψήφισμα τον Ιούνιο, που προκάλεσε επανειλημμένες εκκλήσεις από τις ΗΠΑ, την ΕΕ και άλλους για ακύρωση ή καθυστέρηση.<br /><br />Την Τρίτη ανακοινώθηκε ότι οι προεδρικές και κοινοβουλευτικές εκλογές για την περιοχή του Κουρδιστάν θα διεξαχθούν την 1η Νοεμβρίου.<br /><br /><b>Προσκολλάται στην εξουσία;</b><br /><br />Το δημοψήφισμα στο Κουρδιστάν θεωρήθηκε από τους αναλυτές ως μέσο για να μπορέσει ο Μπαρζάνι, να παραμείνει στην εξουσία ενισχύοντας το εθνικιστικό κλίμα πριν από τις εκλογές (που κανονικά έπρεπε να έχουν γίνει εδώ κι τέσσερα χρόνια).<br /><br />Ο κληρονόμος μιας δυναστείας που οδήγησε τον κουρδικό αγώνα για ανεξαρτησία για περισσότερο από έναν αιώνα, ο Μπαρζάνι εκλέχτηκε στην προεδρία του ΚΚRG από την ίδρυσή του το 2005, δύο χρόνια μετά την εισβολή που οδήγησε τις ΗΠΑ στην κατάρρευση του Σαντάμ Χουσεΐν.<br /><br />Η θητεία του επεκτάθηκε πέρα ​​από τη δεύτερη θητεία του το 2013, καθώς η νέα αναταραχή έπληξε την περιοχή και το Ισλαμικό Κράτος υπερέβη το ένα τρίτο του Ιράκ το 2014, απειλώντας την κουρδική περιοχή.<br /><br />Παρ’ όλα αυτά, δεν ήταν σαφές εάν ο Μπαρζάνι θα μπορούσε να είναι ξανά υποψήφιος στις εκλογές του Νοεμβρίου, καθώς ο κουρδικός νόμος λέει ότι ένας πρόεδρος δεν μπορεί να παραμείνει στη θέση του για περισσότερους από δύο θητείες.<br /><br />Το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στο κουρδικό κοινοβούλιο, ανακοίνωσε ότι θα προτείνει τον προεδρικό υποψήφιο Μοχαμέντ Τοφίκ Ραχίμ, τον διευθυντή εξωτερικών σχέσεων του κόμματος.<br /><br />Το κόμμα έχει επικίνει εντονότατα το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία των Κούρδων, το οποίο καταδίκασε τον Ιούνιο ως «παράνομο» και κατηγόρησε τον Μπαρζάνι, ότι επιδιώκει να παραμείνει στην εξουσία και να περιθωριοποιήσει τη δημοκρατική αντιπολίτευση στην κουρδική περιοχή.<br /><br />Ούτε το Δημοκρατικό Κόμμα Κουρδιστάν (KDP) του Μπαρζάνι ούτε η Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν (PUK) είχαν δηλώσει υποψηφίους επίσημα, ως την εκπνοή της προθεσμίας δήλωσης την χθες.<br /><br />Παρόλο που το Κουρδιστάν ήταν σε μεγάλο βαθμό αυτόνομο από το 2005, η προοπτική της πλήρους ανεξαρτησίας – και ειδικότερα του μέλλοντος των περιοχών όπως το Κιρκούκ και το Σιντζάρ – προκάλεσε έντονη αντίδραση στη Βαγδάτη.<br /><br />Υπήρξε διαμάχη χθες, καθώς τα κουρδικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι Κουρδοί βουλευτές στη Βαγδάτη, είχαν εμποδιστεί από τη συμμετοχή τους στο Ιρακινό κοινοβούλιο.<br /><br />Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές των μέσων ενημέρωσης, οι βουλευτές του Αραβικού Κόμματος, ζήτησαν από τους κούρδους βουλευτές να ορκιστούν ότι θα υποστηρίξουν ένα ενοποιημένο Ιράκ προκειμένου να παραστούν στην κοινοβουλευτική συνάντηση, την οποία οι Κούρδοι, που κυρίως υποστήριξαν την ανεξαρτησία αρνήθηκαν.<br /><br />Ο ιρακινός πρωθυπουργός Χάιντερ αλ-Αμπάντι διέταξε την αναστολή των διεθνών πτήσεων από και προς το Ιρακινό Κουρδιστάν από την Παρασκευή, σε αντίποινα για τους Κούρδους που ψήφισαν για ανεξαρτησία.<br /><br />Η κουρδική ώθηση για ανεξαρτησία έχει ως στόχο, να αξιοποιήσει τη ουσιαστική συμβολή τους στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), αφού η ομάδα είχε νικήσει τις ιρακινές δυνάμεις το 2014.<br /><br />Η αμερικανική κυβέρνηση, η οποία είχε ενισχύσει τη συμμαχία της με τους Κούρδους του Ιράκ κατά τη διάρκεια της εκστρατείας κατά του ΙΚ, πήρε την πλευρά της Βαγδάτης στην κρίση, αρνούμενη να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος χωρίς όμως να προχωρήσει σε άλλου είδους μέτρα καθώς συνεχίζει σε μεγάλο βαθμό στο Ιράκ και τη Συρία να στηρίζεται στις στρατιωτικές δυνάμεις των Κούρδων.<div> <br /></div> <div> <a href="http://simeioseisexpol.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Προκύρηξη εκλογών στο Κουρδιστάν με αντιδράσεις Άγκυρας και Βαγδάτης

Η Τουρκία ενισχύει τις απειλές της κατά της ιρακινής περιοχής του Κουρδιστάν, καθώς η Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) ανακοίν...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτές οι προφητείες του Νοστράδαμου για την Ελλάδα που συγκλονίζουν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKpNVsbDCexTQ5NFY0pwFpN4W07GcRTxHY1fD8SMaMrF8RTyJON2CQyyiYrhpkik0tJga8vEv90TM63_tJwvAH42rEM3C_MBZagoQqOGcjXDuaWuKylPmUrrqWyacyxr8qxoiQ6-IrIyXH/s1600/%25CE%259D%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="316" data-original-width="620" height="326" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKpNVsbDCexTQ5NFY0pwFpN4W07GcRTxHY1fD8SMaMrF8RTyJON2CQyyiYrhpkik0tJga8vEv90TM63_tJwvAH42rEM3C_MBZagoQqOGcjXDuaWuKylPmUrrqWyacyxr8qxoiQ6-IrIyXH/s640/%25CE%259D%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Επιβεβαιώνουν τις προφητείες των πατέρων της εκκλησίας μας!<br /> <br /> Συγκλονίζουν οι προφητείες του Νοστράδαμου για την Ελλάδα.Τα παρακάτω χωρίς αμφισβήτηση έχουν να κάνουν με την τωρινή κατάσταση που βιώνουμε στην Ελλάδα, επιβεβαιώνοντας έτσι και τις προφητείες των πατέρων της εκκλησίας μας (Πατροκοσμά Αιτωλού, Πατέρα Παΐσιου, Ιωσήφ Βατοπεδινού, κ.ά.).<br /> <br /> Ο διασυρμός και χλευασμός της Ελλάδος από τους Δυτικούς. Η Κόρη του Φωτός, από τους φίλους της θα καταδικαστεί. Ότι τάχα το σκότος στη Παλιά Γη έχει φέρει. Θα τη βρίζουν και θα τη χτυπούν, θα λένε ότι αυτή φταίει. Αλλά σύντομα θα καταλάβουν το λάθος τους.<br /> <br /> Ερμηνεία: Η κόρη του φωτός είναι η Ελλάδα (Ελ=φως, ‘λάδα’ εκ του ‘λας’ που σημαίνει γη ή χώρα, δηλαδή Ελλάδα = Χώρα του Φωτός.) Όταν λέει φίλους εννοεί τους Ευρωπαίους οι οποίοι θα γυρίσουν την πλάτη τους στην Ελλάδα επειδή θα νομίζουν ότι αυτή ευθύνεται για την κρίση στην Ευρωζώνη(«ότι τάχα το σκότος στη Παλιά Γη έχει φέρει»). Παλιά Γη είναι η Ευρώπη. Θα την κατηγορούν και θα την χλευάζουν αλλά όταν οι ίδιες τους οι χώρες βρεθούν στην ίδια κατάσταση με την Ελλάδα θα καταλάβουν το λάθος τους (τον διασυρμό της Ελλάδος).<br /> <br /> Αποτυχία επίλυσης της οικονομικής κρίσης Η αρρενωπή γυναίκα θα ασκήσει πίεση στον βορρά. Θα δημιουργήσει δυσφορία σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δύο αποτυχίες θα την θέσουν σε τέτοια έλλειψη ισορροπίας. Ώστε ζωή και θάνατος θα ισχυροποιήσουν τους Ανατολικούς Ευρωπαίους.<br /> <br /> Ερμηνεία: Η αρρενωπή γυναίκα είναι είτε η Μέρκελ είτε η Λαγκάρντ. Οι δύο αποτυχίες είναι η αποτυχία της επίλυσης του προβλήματος της οικονομικής κρίσης. Η πρώτη αποτυχία έχει να κάνει με την κρίση στην Ελλάδα και η δεύτερη με την παγκόσμια κρίση. Μέσα από την κρίση θα ανατείλουν οι για χρόνια αδύναμοι ανατολικοί Ευρωπαίοι, δηλαδή οι ορθόδοξοι (οι οποίοι θα ενισχυθούν από την Ρωσία του Πούτιν.) Οι G20 για την Ελλάδα. <br /> <br /> Θα πουν οι δυνατοί, στο άκρο του Θρόνου, ότι με το δίκιο τους, ο χρυσός της τους ανήκει. Μα δεν θα προφτάσουν στη σκιά της Γης. Τα γεγονότα τρέχουν σε μια μεγάλη πόλη.<br /> <br /> Ερμηνεία: Οι δυνατοί είναι οι G20 και το άκρο του θρόνου είναι η βάση των τραπεζιτών στην Wall Street, στην Νέα Υόρκη, οι οποίοι θα διεκδικήσουν τα μεταλλεύματα και το πετρέλαιο της Ελλάδος μη την δικαιολογία ότι η Ελλάδα χρωστάει πολλά στο ΔΝΤ. Αλλά δεν θα προλάβουν να κάνουν τίποτα (όπως άλλωστε επιβεβαιώνουν οι πατέρες της εκκλησίας μας στις δικές τους προφητείες) επειδή κάτι θα συμβεί, μάλλον πόλεμος, στη Μεγάλη Πόλη που δεν είναι άλλη από την Κωνσταντινούπολη! Η «σκιά της γης» ήταν δύσκολο να ερμηνευθεί, αλλά μάλλον ο Νοστράδαμος αναφέρεται στην Ιερουσαλήμ όπου μάλλον θα γίνει εμπόλεμη σύρραξη και έτσι οι G20 θα ασχοληθούν με τον πόλεμο και θα αφήσουν την Ελλάδα στην άκρη.<br /> <br /> Η πείνα στην Ελλάδα Στις Κυκλάδες, στην Πείρινθο, και στην Λάρισα, στην Σπάρτη και ολόκληρη την Πελοπόννησο, ένας τρομερός λιμός, μια μάστιγα από ψεύτικη σκόνη. Εννιά μήνες θα διαρκέσει δίνοντας μορφή σε όλα.<br /> <br /> Ερμηνεία: Η Ελλάδα θα πεινάσει (όπως είπε και ο Πατροκοσμάς, ο Παΐσιος και ο Ιωσήφ ο Βατοπεδινός) και η πείνα θα διαρκέσει από τρεις μήνες μέχρι ένα χρόνο (όπως προφήτεψε ο Παΐσιος). Ο Νοστράδαμος μας λέει ότι θα διαρκέσει εννιά μήνες. Η πείνα όμως θα είναι «φτιαχτή», ψεύτικη, αλλά θα είναι τόσο έντονη που θα εξαπλωθεί σαν μάστιγα. «Δίνοντας μορφή σε όλα» εννοεί πως οι Έλληνες θα έρθουν πιο κοντά παίρνοντας μορφή, γινόμενοι έτσι πιο ανθρώπινοι. Δηλαδή η κρίση θα τους φέρει πιο κοντά και θα τους ενώσει. Το μέλλον των καταπιεσμένων Οι καταπιεσμένοι, αφέντες θα γίνουν.<br /> <br /> Γιατί ο Θεός τη σειρά αλλάζει. Το φως της, τον κόσμο ξανά θα φέξει. Και τότε όλοι τους θα θυμηθούν ποια είναι Αυτή. Ερμηνεία: (Η προφητεία αυτή δεν έχει σχέση μόνο με την Ελλάδα, αλλά με όλους όσοι ήταν καταπιεσμένοι και θα γίνουν στο τέλος αφέντες.) «Και τότε όλοι τους θα θυμηθούν ποια είναι Αυτή» Όπως είπαν ο Παΐσιος και ο Ιωσήφ ο Βατοπεδινός, η Ελλάδα θα αρχίσει η ίδια να εκμεταλλευτεί τα πετρέλαιά της και θα γίνει υπερδύναμη («Το φως της, τον κόσμο ξανά θα φέξει»), «όλοι οι Έλληνες θα τρώνε με χρυσά κουτάλια.», όπως αναφέρει το metafysika.<br /> <br /> Και όχι μόνο οι Έλληνες αλλά και όλοι οι ορθόδοξοι λαοί Σέρβοι, Ρουμάνοι κτλ. επειδή η προφητεία φέρεται γενικά σε όλους όσοι ήταν καταπιεσμένοι.<br /> <div> <br /> <a href="http://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Αυτές οι προφητείες του Νοστράδαμου για την Ελλάδα που συγκλονίζουν

Επιβεβαιώνουν τις προφητείες των πατέρων της εκκλησίας μας! Συγκλονίζουν οι προφητείες του Νοστράδαμου για την Ελλάδα.Τα παρακάτω χωρίς...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία μεταξύ των εχθρών του Ισραήλ – Σκοτεινιάζει και πάλι η Μέση Ανατολή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8QaYSRKiN40nzaBVZmMVAS_cbcaRG4mEwZrUtRRKbBQ5bFBVylN4MC4UxXtIig9EG7Vuwc654eU7OVGECo1DNhpTXPpTCAsPoYe62Vp6ySlJ3wdiUkFq-4VlO8ZDcgN6AHDlG17zh_TD2/s1600/%25CE%2597+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BE%25CF%258D+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%25B5%25CF%2587%25CE%25B8%25CF%2581%25CF%258E%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25AE%25CE%25BB+%25E2%2580%2593+%25CE%25A3%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25AC%25CE%25B6%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2580%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25B9+%25CE%25B7+%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="318" data-original-width="620" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8QaYSRKiN40nzaBVZmMVAS_cbcaRG4mEwZrUtRRKbBQ5bFBVylN4MC4UxXtIig9EG7Vuwc654eU7OVGECo1DNhpTXPpTCAsPoYe62Vp6ySlJ3wdiUkFq-4VlO8ZDcgN6AHDlG17zh_TD2/s640/%25CE%2597+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BE%25CF%258D+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%25B5%25CF%2587%25CE%25B8%25CF%2581%25CF%258E%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25AE%25CE%25BB+%25E2%2580%2593+%25CE%25A3%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25AC%25CE%25B6%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2580%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25B9+%25CE%25B7+%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Άβιγκντορ Λίμπερμαν ζητά την εμπλοκή των ΗΠΑ εναντίον του Άσαντ στη Συρία και απαριθμεί την Τουρκία μεταξύ των εχθρών που αντιμετωπίζει το Ισραήλ. «Ελπίζουμε οι ΗΠΑ να είναι πιο δραστήριες στη συριακή αρένα και τη Μέση Ανατολή γενικότερα» είπε ο Λίμπερμαν.<br /> <br /> «Είμαστε αντιμέτωποι με τους Ρώσους, τους Ιρανούς, αλλά και τους Τούρκους και τη Χεζμπολάχ, και αυτό δεν είναι απλό θέμα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά».<br /> <br /> Οι δηλώσεις του Ισραηλινού υπουργού δείχνουν ότι το Ισραήλ δεν είναι ικανοποιημένο από τις εξελίξεις στη συριακή κρίση που θα επηρεάσουν ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Ο Λίμπερμαν με λεπτό διπλωματικό τρόπο διατυπώνει ενόχληση και για την αμερικανική πολιτική, που δεν έχει ενεργό παρουσία.<br /> <br /> Ως γνωστόν το Ισραήλ είναι η μόνη χώρα που τάχθηκε ανοικτά υπέρ του δημοψηφίσματος των Κούρδων του Ιράκ, ενώ, σύμφωνα με την ειδησεογραφία των ημερών, η Τουρκία κατηγόρησε τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ ότι βρίσκονται πίσω από το δημοψήφισμα και βοήθησαν στην οργάνωση και διεξαγωγή του.<br /> <br /> Λιγότερο διπλωματικός ο γνωστός γεωπολιτικός αναλυτής του Ισραήλ, καθηγητής Εφραίμ Ιμπάρ, ο οποίος έχει σχέσεις με το βαθύ ισραηλινό κράτος. Σε άρθρο του στην Jerusalem Post ζητά να ασκηθεί βία κατά του Ιράν, με βομβαρδισμό των πυρηνικών του εγκαταστάσεων. Κατά τον Ιμπάρ είναι ο μόνος τρόπος για να αναχαιτιστεί το Ιράν. Στο άρθρο του επισημαίνει πως πολλά κράτη, όπως για παράδειγμα η Γερμανία, ήταν πρόθυμα να ανανεώσουν τις επιχειρηματικές τους σχέσεις με το Ιράν μετά την κατάργηση του καθεστώτος κυρώσεων και να κλείσουν τα μάτια στις αγορές εξοπλισμού διπλής χρήσης από τη χώρα αυτή.<br /> <br /> Το Ιράν –με τα χιλιάδες χρόνια ιστορίας του– είναι υπομονετικό, και βλέπει τη συμφωνία ως μικρή καθυστέρηση στις φιλοδοξίες του.<br /> <br /> Το Ισραήλ δεν μπορεί να βασιστεί στη διεθνή κοινότητα για να σταματήσει την πυρηνική επεξεργασία του Ιράν, τονίζει ο Ιμπάρ. Ομοίως, προσθέτει, η θέσπιση ενός σκληρού καθεστώτος οικονομικών κυρώσεων απαιτεί χρόνια διπλωματικού αγώνα. Ούτε η Ρωσία ούτε η Κίνα έχουν μεγάλο συμφέρον να βοηθήσουν τις ΗΠΑ να εξουδετερώσουν τις δυνατότητες του αντιαμερικανικού Ιράν.<br /> <br /> Ο καθηγητής Ιμπάρ επισημαίνει παρακάτω κάτι που δείχνει κάποια αμερικανοϊσραηλινή απόκλιση στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή: «παρά την αντιιρανική ρητορική», σημειώνει, «οι ΗΠΑ υπό τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να στερούνται της στρατηγικής διεύρυνσης που απαιτείται για να σταματήσει το Ιράν από την επιδίωξη περιφερειακής ηγεμονίας».<br /> <br /> Ο Ιμπάρ σχολιάζει αρνητικά την εμμονή των ΗΠΑ σε σχέση με το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο θεωρεί αντιιρανική δύναμη, και τονίζει πως οι ΗΠΑ προχωρούν μαζί με τη Ρωσία και το Ιράν στη Συρία.<br /> <br /> «Οι ΗΠΑ προτιμούν την ακεραιότητα του Ιράκ», γράφει ο καθηγητής, «έναν ιρανικό δορυφόρο, αντί να υποστηρίξουν ένα κουρδικό κράτος που αντιτίθεται στο Ιράν». Ενδιαφέρον έχουν και οι ακόλουθες επισημάνσεις του: «Οι ΗΠΑ δεν αντιμετώπισαν με σαφήνεια, μαζί με τη Σαουδική Αραβία, την απομόνωση του Κατάρ που ερωτοτροπεί με το Ιράν. Ένα πυρηνικό Ιράν θα είναι ακόμη πιο δύσκολο να περιοριστεί».<br /> <br /> Ο Ιμπάρ θεωρεί ότι η ιρανική πολιτική βολεύει τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> «Τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να πείσει το Ιράν να εγκαταλείψει το πυρηνικό όνειρο. Μόνο η χρήση βίας μπορεί να το εμποδίσει να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες του», εκτιμά ο συντάκτης του άρθρου, και καταλήγει: «Το Ισραήλ είναι μόνο του σ’ αυτό. Κανείς δεν θα ασχοληθεί με ένα Ιράν που πρόκειται να γίνει πυρηνικό. Ως εκ τούτου, το Ισραήλ πρέπει να προετοιμάσει το στρατό του για χτυπήματα κατά των βασικών συνιστωσών της πυρηνικής υποδομής του Ιράν. Αυτό δεν θα επιτευχθεί εύκολα, αλλά είναι εφικτό αν επιδειχθεί αποφασιστικότητα και δημιουργικότητα.<br /> <br /> »Μια επιτυχημένη επίθεση στην πυρηνική υποδομή του Ιράν θα αλλάξει την εξίσωση περιφερειακής εξουσίας και θα αντιστρέψει τις προόδους του Ιράν. Τα περισσότερα κράτη θα ήταν ευτυχισμένα αν το Ισραήλ έκανε τη βρόμικη δουλειά. Αν κρίνουμε από προηγούμενα επιτυχημένα χτυπήματα στους αντιδραστήρες του Ιράκ και της Συρίας ,το θέμα δεν θα ήταν δύσκολο για το Ισραήλ.<br /> <br /> »Το Ιράν έχει τρόπους αντιποίνων αλλά τα αντίποινα αυτά δεν μπορούν να θεωρηθούν ισάξια με τα πυρηνικά όπλα του Ιράν».<br /> <br /> <br /> <b><i>*Ο Εφραίμ Ιμπάρ είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών της Ιερουσαλήμ (JISS), της νέας ομάδας σκέψης για τη συντηρητική ασφάλεια του Ισραήλ. Είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Bar-Ilan και συνεργάτης στο Φόρουμ της Μέσης Ανατολής.</i></b><br /> <br /> <a href="http://www.pontos-news.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία μεταξύ των εχθρών του Ισραήλ – Σκοτεινιάζει και πάλι η Μέση Ανατολή

Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Άβιγκντορ Λίμπερμαν ζητά την εμπλοκή των ΗΠΑ εναντίον του Άσαντ στη Συρία και απαριθμεί την Τουρκία μεταξύ τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί κανείς δεν θα εισβάλει στο Κουρδιστάν: Διότι οι Κούρδοι είναι οι πιο στενοί σύμμαχοι του Τραμπ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpbmSPbTciIv47wtl2GwtwMnwO46sxOV0bcp0eGFUwFN2cFNBwytuGpcJ2LGHNDsViGqj304TIIBZTx76mwcsIFhEkYF6aOqvaJiTOXr14zkhsfIyd3MD2_Hfvwl6zE2CpD3mpnNcXOWDO/s1600/President+of+the+Iraqi+Kurdistan+Region+Masoud+Barzani+with+US+secretaryof+Defense+James+Mattis+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="312" data-original-width="615" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpbmSPbTciIv47wtl2GwtwMnwO46sxOV0bcp0eGFUwFN2cFNBwytuGpcJ2LGHNDsViGqj304TIIBZTx76mwcsIFhEkYF6aOqvaJiTOXr14zkhsfIyd3MD2_Hfvwl6zE2CpD3mpnNcXOWDO/s640/President+of+the+Iraqi+Kurdistan+Region+Masoud+Barzani+with+US+secretaryof+Defense+James+Mattis+.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <b><i>Δρ Σπυρίδων Πλακούδας*</i></b><br /><br /><b>Οι Λεονταρισμοί του Ιράκ</b><br /><br />Προ ολίγων ημερών, το Ιράκ προστέθηκε στην χωρεία των κρατών υπό διάσπαση αφού η Κούρδοι διενήργησαν ένα αναίμακτο δημοφήφισμα – σε πείσμα των απειλών εκ Τουρκίας, Ιράκ και Ιράν και της αντίθεσης των ΗΠΑ. Πρέπει να σημειωθεί, βέβαια, πως το εν λόγω δημοψήφισμα απλώς κυρώνει de jure την ήδη υφιστάμενη de facto ανεξαρτησία του (Ιρακινού) Κουρδιστάν. <br /><br />Με την εξαίρεση του Ισραήλ, οι γείτονες έχουν ήδη εξαγγείλει κυρώσεις και απειλούν με ένοπλη επέμβαση. Τι επίκειται λοιπόν;<br /><br />Σίγουρα πάντως όχι εισβολή του στρατού ή των πολιτοφυλακών του Ιράκ. Παρά την παρουσία μιας ισχυρής εκστρατευτικής δύναμης του Ιράκ πλησίον των συνόρων του Ιρακινού Κουρδιστάν ύστερα από την Μάχη της Μοσούλης, δεν σημειώθηκε η παραμικρή προσπάθεια παρεμπόδισης του αποσχιστικού δημοψηφίσματος στο βόρειο Ιράκ ή έστω το Κιρκούκ – την «Ιερουσαλήμ των Κούρδων» με τα τεράστια κοιτάσματα μαύρου χρυσού στην Μεσοποταμία.<br /><br />Ο ομοσπονδιακός στρατός του Ιράκ απεδείχθη εντελώς ανίκανος να αντιπαρατεθεί κατά μόνας εναντίον του ISIS (βλ. το blitzkrieg των τζιχαντιστών το θέρος του 2014 με αποκορύφωμα την ταχύτατη πτώση της Μοσούλης) παρά την αθρόα υποστήριξη εκ μέρους του Ιράν. Ούτως ή άλλως, το Ιράκ δεν ήταν ικανό να επιβληθεί εναντίον των Κούρδων το 2012 (ήτοι, την προ-ISIS εποχή) όταν εξερράγη μια κρίση διαρκείας περί της διοίκησης της επαρχίας Νινευή. Ίσως να εκδηλωθούν ορισμένες αψιμαχίες μεταξύ των Κούρδων και των Ιρακινών Σιιτών πολιτοφυλάκων, αλλά δεν θα εκραγεί γενικευμένος πόλεμος. Το Ιράκ δεν διαθέτει επί του παρόντος τη στρατιωτική ισχύ ώστε να επιβληθεί. Οπότε, οι επίδοξοι εισβολείς πρέπει να αναζητηθούν στα γειτονικά κράτη.<br /><br /><b>Τα Κουρδικά Αδιέξοδα της Τουρκίας</b><br /><br />Η Τουρκία, πρωτίστως, αισθάνεται προδομένη από τους Κούρδους του Ιράκ. Μα γιατί; Υιοθετώντας τη νεόκοπη μεθοδολογία των «μηδενικών προβλημάτων» του Νταβούτογλου, ο Ερντογάν υπερέβη την «Κουρδοφοβία» των προκατόχων του και άνοιξε την αγκάλη της νεο-Οθωμανικής Τουρκίας το 2011 στον Μπαρζανί ούτως ώστε να εξισορροπήσει τους δύο περιφερειακούς εχθρούς της Άγκυρας: το ΠΚΚ και το Ιράν.<br /><br />Ενδεικτικώς, η Τουρκία συμπεριέλαβε τον Μπαρζανί στην «διαδικασία επίλυσης» (Çözüm süreci) – ήτοι, τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ του ΠΚΚ και της Τουρκίας από το 2013 έως το 2015 – ως αντίβαρο στον Οτσαλάν (τον ιστορικό αντίπαλο του Μπαρζανί). Ως εκ τούτου, η Άγκυρα εν πολλοίς ευθύνεται για την αυτονόμηση των Ιρακινών Κούρδων από τη Βαγδάτη.<br /><br />Πώς θα αντιδράσει, λοιπόν, η Τουρκία; Παρά τους λεονταρισμούς του Ερντογάν, η Τουρκία δεν διαθέτει την ισχύ να κηρύξει έναν πόλεμο εναντίον των Κούρδων του Ιράκ. Γιατί; Πρώτον, οι ΤΕΔ έχουν υποστεί ισχυρότατα πλήγματα εξαιτίας των «προγραφών» του Ερντογάν την επαύριον του αποτυχημένου στρατιωτικού πραξικοπήματος. Όπως απέδειξε περίτρανα η Επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη», οι ΤΕΔ εκπόρθησαν την κωμόπολη Αλ Μπαμπ ύστερα από τρεις μήνες πολιορκίας και βαρύτατες απώλειες (σε έμφυχο και μη υλικό). Οι peshmerga του βορείου Ιράκ εξήλθαν σχεδόν αλώβητοι από το χάος του Ιράκ και, συν τοις άλλοις, απέκτησαν βαρύ οπλισμό εκ της Δύσης για τον αγώνα εναντίον του ISIS. Oπότε, οι peshmerga αποτελούν πλέον μια διόλου ευκαταφρόνητη δύναμη.<br /><br />Δεύτερον, η εισβολή ή επιβολή αποκλεισμού (embargo) στο Ιρακινό Κουρδιστάν θα επιφέρει άμεσα ένα ισχυρότατο πλήγμα στην ασθμαίνουσα Τουρκική οικονομία (παρά τα Turkish Statistics του AKΠ τα τελευταία δύο χρόνια). Το Ιρακινό Κουρδιστάν αποτελεί τον υπ’ αριθμό 3 εμπορικό εταίρο της Τουρκίας και η Άγκυρα δεν διαθέτει την «πολυτέλεια» ενός εμπορικού πολέμου την ίδια ακριβώς εποχή που έχει διαταράξει τις σχέσεις της με τον υπ’ αριθμόν 1 εμπορικό εταίρο της – τη Γερμανία.<br /><br />Τρίτον, οι περιφερειακοί σύμμαχοι της Τουρκίας, το Ιράν (;) και η Ρωσία, ίσως συμφωνήσουν στην επιβολή αποκλεισμού – όχι όμως σε εισβολή. Η Ρωσία δήλωσε μεν την αντίθεσή της στο αποσχιστικό δημοψήφισμα ως μια δύναμη υπέρ του status quo, δεν συγκατάνευσε δε σε στρατιωτική αντίδραση. Μα γιατί; Το Κρεμλίνο, παρά την πρόσφατη εξομάλυνση των σχέσεων της με την Άγκυρα, δεν επιθυμεί την εκμηδένιση των Κούρδων και, ipso facto, την ανεξέλεγκτη ενίσχυση της Τουρκίας. Άλλωστε, η Μόσχα χρησιμοποίησε τους Κούρδους της Συρίας ως μοχλό πίεσης εναντίον της Τουρκίας την περίοδο όξυνσης των διμερών σχέσεών τους.<br /><br />Τέλος, η Τουρκία έχει συνειδητοποιήσει πως η «τριανδρία» των στρατιωτικών (Kelly, Mattis και McCaster) στις ΗΠΑ προτιμά τους Κούρδους ως συμμάχους της έναντι της Τουρκίας με τα «ανατολίτικα παζάρια» (π.χ. οι παλινωδίες της Άγκυρας περί συμμετοχής ή μη στην Μάχη της Ράκκα) και «καψώνια» (π.χ. περί της χρήσης της αεροπορικής βάσης Ιντσιρλίκ από το ΝΑΤΟ). Εξ ου η πρόσφατη προσέγγιση της Άγκυρας με τους δύο άσπονδους ιστορικά εχθρούς της, την Μόσχα και την Τεχεράνη, ως αντίβαρο στη συμμαχία μεταξύ Κούρδων και ΗΠΑ. Προσφάτως, η πρόθεση των ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τους Κούρδους της Συρίας ως σφήνα εναντίον του υπό διαμόρφωση «Σιιτικού Άξονα» (Τεχεράνη, Βαγδάτη, Δαμασκός, Βηρυτός) προκαλεί έτι περαιτέρω ανησυχία στην Τουρκία.<br /><b><br />Η Αινιγματική Στάση του Ιράν</b><br /><br />Πώς θα αντιδράσει το Ιράν όμως; Η Τεχεράνη αντιτίθεται μεν στον αλυτρωτισμό των Κούρδων λόγω της πολυπληθούς Κουρδικής μειονότητας στις δυτικές επαρχίες της, υιοθετεί δε μια ρητορική δίχως τις εμπρηστικές δηλώσεις της Τουρκίας. Μα γιατί; Η Τεχεράνη διατηρεί μακροχρόνιους δεσμούς με τους Κούρδους του Ιράκ – ιδίως με την φιλο-Ιρανική φατρία Ταλαμπανί στο ανατολικό Κουρδιστάν. Ως εκ τούτου, το Ιράν θα επιχειρήσει να διαμορφώσει την πολιτική του νεοσύστατου κρατιδίου εκ των έσω. Ο φιλικά διακείμενος προς την Δύση Μπαρζανί έχει προ πολλού υπερβεί το όριο της θητείας και ίσως το επόμενο διάστημα ένας ηγέτης της αντιπολίτευσης (φίλα διακείμενος προς το Ιράν).<br /><br />Ούτως ή άλλως, η de jure ανεξαρτητοποίηση του Κουρδιστάν δεν αποβαίνει εις βάρος του Ιράν – με μόνο μελανό σημείο την απώλεια του Κιρκούκ. Το Ιράν ενδιαφέρεται πρωτίστως για τη συγκρότηση και χαλύβδωση του «Σιιτικού Άξονα» και οι Κούρδοι του Ιράν δεν εμφανίζονται ούτε πρόθυμοι ούτε ικανοί να εμποδίσουν το εν λόγω σχέδιο. Άλλωστε, οι Κούρδοι του Ιράκ δεν ενδιαφέρονται για επέκταση προς νότον (εις βάρος της Βαγδάτης) ή ανατολάς (εις βάρος της Τεχεράνης) αλλά μόνο για τη διατήρηση των κεκτημένων (Σιντζάρ – Κιρκούκ). Η ενδο-Κουρδικές έριδες ίσως αποτελέσουν τον άσσο στο μανίκι της Τεχεράνης στο εν λόγω ζήτημα.<br /><br />Τέλος, η Τεχεράνη δεν ξεχνά το εξής: το θέρος του 2014 οι ΗΠΑ δεν επενέβησαν να διασώσουν την Βαγδάτη αλλά το Ερμπίλ! Εμμέσως πλην σαφώς, οι ΗΠΑ αποδέχτηκαν έναν «καταμερισμό εργασιών»: η Τεχεράνη θα αναλάμβανε να διασώσει τη Βαγδάτη και η Ουάσινγτον το Ερμπίλ! Τι ειρωνεία της τύχης! Λίγα μόλις χρόνια μετά την εισβολή και κατοχή του Ιράκ, οι ΗΠΑ έτσι απλά «άφησαν» το Ιράκ στην σφαίρα επιρροής του Ιράν. Όμως οι ΗΠΑ δεν αποδεχτούν την ποδηγέτηση των Κούρδων του Ιράκ από την Τεχεράνη. Ούτε το Ισραήλ βέβαια …<br /><br />Eν ολίγοις, οι άμεσα ενδιαφερόμενοι (Ιράκ, Ιράν, Τουρκία) και οι σύμμαχοί του θα επιβάλλουν έναν εμπορικό (ενδεχομένως και ενεργειακό) αποκλεισμό στο νεότευκτο κράτος ο οποίος θα δυσχεράνει τα πρώτα βήματα των Κούρδων. Δεν θα επιτεθούν, όμως, στο Ιρακινό Κουρδιστάν ακόμα και αν εκραγούν αψιμαχίες. Η ένταση και η έκβαση του εμπάργο θα εξαρτηθεί από αρκετούς παράγοντες – ο κυριώτερος εκ των οποίων η προθυμία (ή μη) των ΗΠΑ να υποστηρίξουν τους Κούρδους. Οι ΗΠΑ δεν ήταν πάντοτε φερέγγυοι φίλοι των Κούρδων του Ιράκ. Την δεκατία του 1970 πρόδωσαν τον πατέρα Μπαρζανί και την επαύριον του Πρώτου Πολέμου στον Κόλπο παρακολουθούσαν απαθείς τη σφαγή των Κούρδων από τον ηττημένο και εκδικητικό Σαντάμ Χουσείν. Μόνο κατόπιν εορτής αποφάσισαν να εγκαθυδρύσουν τη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στο βορρά – το προοίμιο της de facto ανεξαρτησίας των Κούρδων.<br /><br />Εκατό χρόνια μετά την ατυχή Συνθήκη Ειρήνης των Σεβρών όπου ο ιδεαλιστής πρόεδρος των ΗΠΑ Ουίλσον οραματίστηκε ένα Κουρδιστάν να αναδύεται από τις στάχτες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Ουάσινγκτον ίσως αποπληρώσει επιτέλους το ιστορικό χρέος της έναντι των Κούρδων.<div> <br /><b><i>*Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικής στο American University in the Emirates και Αντιπρόεδρος ΚΕΔΙΣΑ </i></b><br /><br /><a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Γιατί κανείς δεν θα εισβάλει στο Κουρδιστάν: Διότι οι Κούρδοι είναι οι πιο στενοί σύμμαχοι του Τραμπ

Γράφει ο Δρ Σπυρίδων Πλακούδας* Οι Λεονταρισμοί του Ιράκ Προ ολίγων ημερών, το Ιράκ προστέθηκε στην χωρεία των κρατών υπό διάσπαση αφού η...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μέγα το της θαλάσσης κράτος», τόσο επίκαιρο όσο ποτέ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7dZDagd1uooNrBSis6CvAzqeQoke1zgmkqV3gsRt-_iYcQ4CZwTAwA_xt24VOKolXHz29dg3H2PQgWVLQscbFoqTd9zKNA3bINZaoB-3Afa42JuFzdiLxyol7E44Jh2RK9g4ytGMepcoJ/s1600/%25C2%25AB%25CE%259C%25CE%25AD%25CE%25B3%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25B8%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25BA%25CF%2581%25CE%25AC%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2582%25C2%25BB%252C+%25CF%2584%25CF%258C%25CF%2583%25CE%25BF+%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25AF%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25BF+%25CF%258C%25CF%2583%25CE%25BF+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25AD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7dZDagd1uooNrBSis6CvAzqeQoke1zgmkqV3gsRt-_iYcQ4CZwTAwA_xt24VOKolXHz29dg3H2PQgWVLQscbFoqTd9zKNA3bINZaoB-3Afa42JuFzdiLxyol7E44Jh2RK9g4ytGMepcoJ/s640/%25C2%25AB%25CE%259C%25CE%25AD%25CE%25B3%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25B8%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25BA%25CF%2581%25CE%25AC%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2582%25C2%25BB%252C+%25CF%2584%25CF%258C%25CF%2583%25CE%25BF+%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25AF%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25BF+%25CF%258C%25CF%2583%25CE%25BF+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25AD.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Δημήτρη Τσαϊλά*</b><br /><br />Γνωρίζουμε ότι η γεωπολιτική είναι η διαμόρφωση των διεθνών σχέσεων, βασιζόμενες στην αλληλεπίδραση μεταξύ γεωγραφίας και εθνικής ισχύος. Όμως οι περισσότερες γεωπολιτικές ερμηνείες, διακρίνουμε, ότι κυριαρχούνται από την ηπειρωτική οπτική. Στις μεν γερμανικές επιρροές γεωγράφων, αναγνωρίζεται η αξία της ηπειρωτικής διάστασης δίνοντας έμφαση σε αναλυτικές έννοιες, όπως, τον γεωγραφικό χώρο εκκίνησης, τον γεωγραφικό χώρο προορισμού και τη μεταξύ τους απόσταση. Υποστηρίζουν ότι τα σύνορα μεταξύ των κρατών δεν αποτελούν χαράξεις νομικής φύσεως, αλλά στρατηγικούς στόχους ύπαρξης σε έναν περιορισμένης έκτασης πλανήτη. Ότι τα σύνορα μπορούν να διαστέλλονται και να συστέλλονται ανάλογα με την ισχύ του κάθε κράτους. Επίσης, βασίζονται σε πολιτισμική διαίρεση της υδρογείου. Εμπεριέχουν την έννοια του ζωτικού χώρου και καταλήγουν στη διαίρεση του κόσμου ανάλογα με τον πολιτισμό.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, οι αγγλοσαξονικές μελέτες δίνουν βαρύτητα στον αυστηρό και υπολογιστικό επιστημονικό χαρακτήρα της γεωπολιτικής ανάλυσης. Τα συμπεράσματα τους προκύπτουν από μια σύνθεση παραγόντων, τα οποία έχουν προέλθει από μια επιστημονική, ολοκληρωμένη και ενδελεχή μελέτη του φυσικού γεωγραφικού και ανθρωπογενούς χώρου. Βασίζονται στο θέμα της ασφάλειας. Εφαρμόζουν γεωγραφική διαίρεση της υδρογείου. Η «περιοχή της καρδιάς» (Heartland) είναι η κεντρική και πιο σημαντική περιοχή της Ευρασίας, όποιος την κατέχει μπορεί να ελέγξει τον κόσμο, αναφέρει ο Mackinder. Επίσης, ότι η περίμετρος της Ευρασίας (Rimland) είναι πιο σημαντική μας αντιτείνει ο Spykman. Αυτή δε η θεωρεία απετέλεσε και τον προάγγελο της ευρωατλαντικής συμμαχίας (ήταν το δόγμα του ΝΑΤΟ στον ψυχρό πόλεμο).<br /><br />Διακρίνουμε λοιπόν, σαφέστατα, την ηπειρωτική αντίληψη, καθώς ασχολούνται με τα ηπειρωτικά σύνορα, τα εδάφη, τις εθνότητες και τις μειονότητες. Κύριο μέλημά τους ο πολιτικός χάρτης, ενώ ο θαλάσσιος χώρος αντιμετωπίζεται ως απλή προέκταση της ξηράς, με περιορισμένη αυτονομία. Παρά του ότι από την αυγή του πολιτισμού, οι θάλασσες προΐστανται σε μέγα μέρος της ανθρώπινης ιστορίας. Καθώς στις θάλασσες άνθισε το εμπόριο, η εξάπλωση των ιδεών, ακόμη και πόλεμοι που διαμόρφωσαν τον κόσμο όπως τον γνωρίζουμε. Αν μη τι άλλο, η ναυτική ιστορία, μας δίνει τα αποτελέσματα από τη μεγάλη ναυμαχία της Σαλαμίνας και της Ναυπάκτου για τον Ελληνισμό, όπως στο Τραφάλγκαρ, τη Μάχη του Ατλαντικού, και τις υποβρύχιες συγκρούσεις του Ψυχρού Πολέμου. Είναι επίσης έντονοι οι φόβοι για μεγάλες ναυτικές συγκρούσεις, ιδιαίτερα στον Αρκτικό Ωκεανό, την Ανατολική Μεσόγειο και τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Πράγματι, όμως, όταν κάποιος σκέφτεται τη γεωγραφία, συνήθως τη συνδέει με τα χαρακτηριστικά στην ξηρά και τις επιπτώσεις της στην ανθρωπότητα. Ωστόσο, οι θάλασσες έχουν διαδραματίσει πολύ μεγαλύτερο ρόλο, δεδομένου ότι είναι φυσικοί διάδρομοι επικοινωνίας (θαλάσσιες γραμμές μεταφοράς) και συνδέουν τις μακρινές χώρες και τους ανθρώπους μεταξύ τους.<br /><br />Οι διώρυγες και όπου οι θαλάσσιες περιοχές παρουσιάζουν εγγύτητα ξηράς (περάσματα), αποτελούν στρατηγικής άποψης, προσβάσεις γνωστές ως “σταθμοί ελέγχου” (check points) για τα έθνη που τα ελέγχουν και επωφελούνται. Όπως είναι τα Στενά Βοσπόρου και Δαρδανελλίων, οι διώρυγες του Σουέζ και του Γιβραλτάρ, για τη Θαλάσσια περιοχή της Μεσογείου που είναι και ζωτικός χώρος της πατρίδας μας. Αδιαφιλονίκητη άποψη και όχι διότι είναι μέρος της καριέρας μου στο Πολεμικό Ναυτικό, η ιστορία των θαλασσών του πλανήτη επηρεάζει την ανθρωπότητα, και μέρος της σύγχρονης γεωπολιτικής ανάλυσης που επηρεάζει τις εξωτερικές σχέσεις, την παγκόσμια οικονομία και την στρατιωτική στρατηγική. Πεποίθηση μου είναι ότι τις περισσότερες φορές, η μοίρα της ανθρωπότητας κρίθηκε στη θάλασσα, αυτό θα συμβεί και στο μέλλον.<br /><br />Χαρακτηριστική η φράση του Περικλή "Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος" που διαβάζουμε στον Θουκυδίδη, και αποδίδει την ερμηνεία ότι η «θαλάσσια ισχύς» στηρίζεται σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά όπως η γεωγραφία, το ανάπτυγμα της ακτογραμμής και το χαρακτήρα του λαού. Από την εποχή των Αρχαίων Ελλήνων και των Περσών που συγκρούσθηκαν, η θαλάσσια ισχύς έχει καθοριστεί ως παγκόσμια δύναμη. Η γεωγραφία των θαλασσών έχει διαμορφώσει τη μοίρα των εθνών, και η ναυτική ισχύς έχει μια πραγματική αίσθηση χάραξε τον κόσμο στον οποίο ζούμε σήμερα και θα διαμορφώσουν τον κόσμο στον οποίο θα ζούμε αύριο. Βασιζόμενη σε αυτή την αρχή η Ελλάδα διαθέτει τα παραδοσιακά συγκριτικά πλεονεκτήματα για την απόκτηση της θαλάσσιας ισχύος. Επιπλέον, ευνοείται από τις πρόσφατες τάσεις και εξελίξεις. Η διεθνοποίηση της θαλάσσιας δράσης και η εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα προσδίδουν σημαντικό ρόλο στην ελληνική ιδιαιτερότητα, αφού οι Έλληνες κατέχουν επίσης τον πρώτο παγκοσμίως εμπορικό στόλο.<br /><br />Το πλεονέκτημα του Ελληνισμού, είναι ότι πρέπει να δούμε κυρίως την Ανατολική Μεσόγειο με μια στρατηγική αίσθηση αναπτύσσοντας την ουσία της ναυτικής δύναμης ως συνδετική δύναμη της ενότητας των θαλασσών στα παγκόσμια κοινά, καθώς υπάρχουν ιστορικές, πολιτιστικές, πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές αιτίες για να σκεφτούμε για το καθένα ξεχωριστά αλλά και για όλα μαζί με στρατηγική άποψη στην περιοχή μας. Ο ελληνισμός βρίσκεται σε όλο και πιο περίπλοκο περιβάλλον ασφαλείας που περιγράφεται από την επίμονη διαταραχή, στο λειτουργικό περιβάλλον της Ανατολικής Μεσογείου. Οπότε καλούμαστε να αναπτύξουμε μια στρατηγική για τη διατήρηση του γεωπολιτικού ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος σε σχέση με τον Τούρκο αμφισβητία, αφού οι Τούρκοι δεν στέκονται στην αδράνεια, όταν πρόκειται για θαλάσσια ισχύ, καθώς έχουν αυξήσει τις επενδύσεις τους στη ναυτικές δυνατότητές τους. <br /><br />Υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι για τους οποίους η εθνική μας στρατηγική είναι σήμερα υποχρεωμένη να έχει προ οφθαλμών ένα ευρύτατο φάσμα πιθανών εξελίξεων και σεναρίων, εντελώς απλοϊκά πρέπει να γίνει απώτερος σκοπός της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ο πλήρης έλεγχος των θαλάσσιων δρόμων της ευρύτερης νοτιοανατολικής Μεσογείου. Στο πλαίσιο αυτής της κατεύθυνσης είναι αναπόφευκτο πως θα υπάρξουν στιγμές έντασης από τους βασικότερους παίκτες στη περιοχή δράσης.<br /><br />Παρά την αναγκαιότητα, της μείωσης του ελλείμματος που δεν είναι το μόνο ή ακόμα και το πιο σημαντικό πράγμα σε σχέση πάντα με την εθνική μας ασφάλεια, δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τον σταθεροποιητικό ρόλο στο Αιγαίο, παραμελώντας τη στρατιωτική ισορροπία, καθώς και να αρνηθούμε την παραίτηση από εθνικές θέσεις που είναι πλήρως ταυτισμένες με την επιβίωση μας. Μόνο η θαλάσσια ισχύς θα συγκρατήσει τις επερχόμενες τεκτονικές ανακατατάξεις μεταξύ των εθνών της Μεσογείου. Κρίμα, αν παραμελήσουμε τη θαλάσσια ισχύ μας.<br /><br /><b><i>* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.</i></b><br /><br /><a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Μέγα το της θαλάσσης κράτος», τόσο επίκαιρο όσο ποτέ

Του Δημήτρη Τσαϊλά* Γνωρίζουμε ότι η γεωπολιτική είναι η διαμόρφωση των διεθνών σχέσεων, βασιζόμενες στην αλληλεπίδραση μεταξύ γεωγραφίας...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνθλίβουν τους εγκλωβισμένους της Καρπασίας και ονειρεύονται να γίνουν Μονακό, οι Τουρκοκύπριοι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJidFRXfTwH1heMYpuiOQ6P31Em-yQL0ZjgDC5J0TamG5ntaFoZQNjs1QHM4mThdfsTkKgB7KfnjsKqI8UsZy3J9UNEUyJ3EevRn2kPZXa4rRN59uCUMaY351CENyragM5a1I1SU2OUgRn/s1600/%25CE%25A3%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25B8%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2582+%25CE%25B5%25CE%25B3%25CE%25BA%25CE%25BB%25CF%2589%25CE%25B2%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B5%25CF%258D%25CE%25BF%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CE%25B3%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD+%25CE%259C%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%258C%252C+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25BF%25CE%25BA%25CF%258D%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF%25CE%25B9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="309" data-original-width="600" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJidFRXfTwH1heMYpuiOQ6P31Em-yQL0ZjgDC5J0TamG5ntaFoZQNjs1QHM4mThdfsTkKgB7KfnjsKqI8UsZy3J9UNEUyJ3EevRn2kPZXa4rRN59uCUMaY351CENyragM5a1I1SU2OUgRn/s640/%25CE%25A3%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25B8%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2582+%25CE%25B5%25CE%25B3%25CE%25BA%25CE%25BB%25CF%2589%25CE%25B2%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B5%25CF%258D%25CE%25BF%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CE%25B3%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD+%25CE%259C%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%258C%252C+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25BF%25CE%25BA%25CF%258D%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF%25CE%25B9.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Σε μια πρωτοφανή πρόκληση με θύματα τους εγκλωβισμένους Ελληνοκυπρίους και Μαρωνίτες της Καρπασίας, που δυναμιτίζει το κλίμα, προχώρησε το κατοχικό καθεστώς κόβοντας ουσιαστικά την τροφοδοσία τους με βασικά προϊόντα, υπό τις ευλογίες της Τουρκίας, παρακάμπτοντας ακόμη και τον «πρόεδρο» Mustafa Akinci.<br /><br />Την ίδια στιγμή ο «υπουργός εξωτερικών» του ψευδοκράτους, εκτόξευσε απειλές εναντίον της Κύπρου, δηλώνοντας ότι η μόνη λύση είναι η συνομοσπονδία και ότι η εναλλακτική της λύσης είναι να γίνουν τα Κατεχόμενα… Μονακό, υπό την αιγίδα της Τουρκίας!<br /><br />Το κατοχικό καθεστώς είχε προαναγγείλει τις προηγούμενες ημέρες ότι θα επιβάλει δασμούς στα προϊόντα καθημερινής ανάγκης που μεταφέρονται με πρωτοβουλία της Κυπριακής κυβέρνησης, μέσω της UNFICYP στους εγκλωβισμένους της Καρπασίας, μια πρακτική που συνεχίζεται εδώ και σαράντα χρόνια.<br /><br />Όπως ήταν φυσικό η Λευκωσία απέρριψε αυτή την κίνηση που παραπέμπει ουσιαστικά σε δύο κράτη και παραβιάζει κατάφωρα τις Συμφωνίες της Βιέννης ΙΙΙ και κατήγγειλε τις τουρκικές προκλήσεις στον ΟΗΕ και στους διεθνείς οργανισμούς. Τα Κατεχόμενα από την 1η Οκτωβρίου εφαρμόζουν την απόφαση αυτή και έτσι χθες δεν επέτρεψαν σε ένα από τα τρία οχήματα της UNFICYP που μετέφεραν φάρμακα και άλλα εφόδια στους εγκλωβισμένους να προχωρήσει προς την Καρπασία, επιτρέποντας μόνο την διέλευση ιατρικού υλικού.<br /><br />Πέραν της διχοτομικής λογικής της κίνησης αυτής, η Τουρκική πλευρά επιδιώκει να εξαφανίσει την υπόθεση της Καρπασίας και των εγκλωβισμένων που μαρτυρικά κρατούν ζωντανή την ελπίδα της απελευθέρωσης έστω ενός τμήματος της χερσονήσου από τις κατοχικές δυνάμεις, με το επιχείρημα ότι πλέον εάν επιθυμούν μπορούν να περάσουν στις ελεύθερες περιοχές από τις διαβάσεις που άνοιξαν το 2003 και συνεπώς δεν μπορεί να διεκδικούν το καθεστώς του εγκλωβισμένου. <br /><br />Ο Νίκος Αναστασιάδης με δηλώσεις του επεσήμανε ότι «όλα αυτά τα μέτρα τα οποία είναι παντελώς παράνομα, αλλά και κατ’ αντίθεση με συμφωνίες που έχουν επιτευχθεί, δημιουργούν την επιπλέον μόλυνση του καλού κλίματος που θέλαμε και προσπαθούμε να καλλιεργήσουμε με κάθε τρόπο..».<br /><br />Ο κύπριος πρόεδρος μάλιστα ανέφερε ότι υπάρχουν μια σειρά ακόμη μέτρων που υπονομεύουν το κλίμα, όπως η απαγόρευση (θρησκευτικής) λειτουργίας, τα προσκόμματα για την εκπαίδευση των εγκλωβισμένων παιδιών, η μη αποδοχή κάποιων καθηγητών..».<br /><br />Αρνητική εντύπωση πάντως προκαλεί το γεγονός ότι η UNFICYP κράτησε ίσες αποστάσεις εμφανίζοντας το πρόβλημα σαν να αφορά τις δυο πλευρές και στην ανακοίνωση της ανέφερε ότι είναι έτοιμη να βοηθήσει «τις πλευρές να επιτύχουν μια αμοιβαία αποδεκτή λύση έχοντας υπόψη τα συμφέροντα των επηρεαζόμενων κοινοτήτων» κάνοντας μάλιστα αναφορά σε «τουρκοκυπριακή διοίκηση».<br /><br />Αίσθηση όμως έχει προκαλέσει η ομολογία του ίδιου του Akinci ότι έχει περιθωριοποιηθεί από την «κυβέρνηση» του ψευδοκράτους, καθώς όπως είπε δεν λήφθηκε καν το αίτημα του προς τον «πρωθυπουργό» για αναβολή της εφαρμογής της συγκεκριμένης απόφασης που θεωρεί ότι φορτίζει αρνητικά το κλίμα και πλήττει τα ίδια τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων.<br /><br />Ο κ. Akinci (αν και υιοθέτησε το επιχείρημα ότι δεν υπάρχουν πια εγκλωβισμένοι) απέδωσε την κίνηση αυτή στον «ΥΠΕΞ» Tahsin Ertugruloglu τον οποίο κατηγόρησε ότι «ανοίγει πληγές που δύσκολα κλείνουν».<br /><br />Ο κ. Ertugruloglu σε ομιλία του στην Ουάσιγκτον την Τρίτη (International Republican Institute -IRI) παρουσίασε την εναλλακτική πρόταση του για το ενδεχόμενο μη επίλυσης του Κυπριακού, λέγοντας ότι το ψευδοκράτος θα γίνει ένα «τύπου Μονακό» αυτόνομο σύστημα, εξαρτημένο στρατιωτικά και διπλωματικά από την Άγκυρα, στα πρότυπα των Μονακό -Γαλλία και Γιβραλτάρ - Βρετανία.<br /><br />«Είναι η ώρα να επιδιώξουμε τη διεθνή αναγνώριση» είπε, προσθέτοντας ότι η ιδέα της ομόσπονδης Κύπρου έχει πεθάνει.<br /><br />«Ο μοναδικός στόχος μπορεί να είναι η Συνομοσπονδία, όχι η Ομοσπονδία. Για εμάς η Ομοσπονδία έχει βγει από το τραπέζι, καθώς πρόκειται για μια αποτυχία πενήντα χρόνων. Για εμάς η Συνομοσπονδία είναι πλέον στο τραπέζι. Στο εξής μπορεί να υπάρξει Συνομοσπονδία δύο κρατών».<br /><br />Και κλιμακώνοντας το κρεσέντο αυτό, ο Τουρκοκύπριος αξιωματούχος απείλησε ότι οι Τουρκοκύπριοι «εάν χρειασθεί θα πυροβολήσουν τα πλοία τα οποία κάνουν έρευνες για λογαριασμό των Ελληνοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο»…<br /><br />Ν.Μ.<br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Συνθλίβουν τους εγκλωβισμένους της Καρπασίας και ονειρεύονται να γίνουν Μονακό, οι Τουρκοκύπριοι

Σε μια πρωτοφανή πρόκληση με θύματα τους εγκλωβισμένους Ελληνοκυπρίους και Μαρωνίτες της Καρπασίας, που δυναμιτίζει το κλίμα, προχώρησε τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα ενώσει τους Κούρδους, η τακτική Ερντογάν κατά του Μπαρζανί;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPtF0KymruPSjr9ce_c5dW1h8fhMGKtHtY_LPJe3f042ntMvkL8MCKyFxfXK7D9Dq21sdXxqyiLruA9EBFoZ-V_CyCAXnlxcTPS7o569VplJc1esUJkUDR_u6yn-RyaUOnHe5yHrUw_TyW/s1600/%25CE%2598%25CE%25B1+%25CE%25B5%25CE%25BD%25CF%258E%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2582%252C+%25CE%25B7+%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AC+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B6%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AF%253B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="315" data-original-width="618" height="326" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPtF0KymruPSjr9ce_c5dW1h8fhMGKtHtY_LPJe3f042ntMvkL8MCKyFxfXK7D9Dq21sdXxqyiLruA9EBFoZ-V_CyCAXnlxcTPS7o569VplJc1esUJkUDR_u6yn-RyaUOnHe5yHrUw_TyW/s640/%25CE%2598%25CE%25B1+%25CE%25B5%25CE%25BD%25CF%258E%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2582%252C+%25CE%25B7+%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AC+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B6%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AF%253B.jpg" width="640" /></a></div> <br />O Μπαρζανί φαίνεται για τα καλά στριμωγμένος στη γωνία μετά το δημοψήφισμα της ανεξαρτησίας. Η Άγκυρα είναι παραπάνω από ευτυχής για αυτό και ιδιαίτερα ευχαριστημένη που η διεθνής κοινότητα απέρριψε την κουρδική κίνηση.<br /><br />Του <a href="http://www.al-monitor.com/pulse/home.html"><b>Semih Idiz</b></a><br /><br />Ωστόσο το δημοψήφισμα απελευθέρωσε το κουρδικό τζίνι από το λυχνάρι και η Τουρκία πρέπει να χειριστεί το ζήτημα με λεπτούς διπλωματικούς χειρισμούς ώστε να μην της προκύψει άλλο ένα καταστροφικό αποτέλεσμα. Έμπειροι διπλωμάτες πάντως, συνυπολογίζοντας τα σφάλματα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής από το 2011, βλέπουν νέα προβλήματα για την Τουρκία.<br /><br />Ένας κίνδυνος είναι η επιθετική προσέγγιση της Άγκυρας να ενώσει τους διασπασμένους, κατά τα άλλα, Κούρδους του Ιράκ και της Συρίας εναντίον της. Κάτι τέτοιο θα επηρεάσει και τους Κούρδους της Τουρκίας και θα αποτελεί σοβαρή απώλεια για τον Ερντογάν και το κόμμα του για τις προεδρικές εκλογές του 2019.<br /><br />Όπως και στην κρίση του Κατάρ, η κουρδική κρίση βρήκε την Τουρκία απροετοίμαστη. Η επιθυμία του Μπαρζανί να κάνει δημοψήφισμα ήταν γνωστή στην Άγκυρα. Όμως ο Ερντογάν δεν πίστευε ότι θα το αποτολμούσε.<br /><br />Το σφάλμα αυτό προκάλεσε την οργή του έναντι του Μπαρζανί ο οποίος μέχρι πρόσφατα αποτελούσε τον στενότερο περιφερειακό του φίλο. Η αποκάλυψη της περιπλεγμένης κατάστασης και τα όρια του τι μπορούσε η Άγκυρα να πράξει για να σταματήσει τον Μπαρζανί φαίνεται πως υποχρέωσαν τον Ερντογάν να ρίξει τους τόνους.<br /><br />Έτσι ο ίδιος δήλωσε πως αν η κουρδική διοίκηση διορθώσει το λάθος της θα απολαμβάνει και πάλι της τουρκικής υποστήριξης. Παρόλα αυτά εξακολουθεί να παίζει το χαρτί της στρατιωτικής επέμβασης, παρά τα μεγάλα εμπόδια για την πραγματοποίηση μιας τέτοιας κίνησης.<br /><br />Ο βετεράνος Τούρκος διπλωμάτης Οσμάν Κοροτούρκ όμως δήλωσε, όχι άδικα, πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναιρεθεί ένα ποσοστό 92,7% υπέρ της ανεξαρτησίας. Ο ίδιος τόνισε ότι ήταν λάθος να απειληθεί στρατιωτικά η κουρδική διοίκηση, αλλά και να απομονωθεί η κυβέρνηση Μπαρζανί. Ο Κοροτούρκ θεωρεί πως μόνο η διπλωματία μπορεί να επιλύσει την κρίση και πως ανάληψη στρατιωτικής δράσης θα έχει αβέβαια αποτελέσματα και θα αποσταθεροποιήσει εντελώς την περιοχή.<br /><br />Επίσης, ο Τούρκος υπουργός Οικονομικών δήλωσε πως τυχόν οικονομικές κυρώσεις κατά των Κούρδων θα προκαλέσουν σοβαρές οικονομικές απώλειες και στην Τουρκία, καθώς η κουρδική αυτόνομη περιοχή αποτελεί τον τρίτο καλύτερο εμπορικό εταίρο της Τουρκίας.<br /><br />Στο μεταξύ η Άγκυρα λαμβάνει υπόψη την στάση ΗΠΑ και Ρωσίας που δεν είναι αρνητική έναντι των Κούρδων, παρά την απογοήτευση αμφοτέρων για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος. Τα όσα Ουάσινγκτον και Μόσχα ανέφεραν περί εδαφικής ακεραιότητας του Ιράκ είναι ταυτόσημα με τις τουρκικές θέσεις.<br /><br />Όμως, παρά τις διαφορές τους, θα εναντιώνονταν σε τυχόν στρατιωτική δράση της Τουρκίας κατά των Κούρδων του Ιράκ. Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλερσον είπε ότι οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν το κουρδικό δημοψήφισμα, αλλά πρόσθεσε πως η Ουάσινγκτον θα ζητήσει από όλες τις πλευρές, να απορρίψουν κάθε δυναμική ενέργεια.<br /><br />Ο Κοροτούρκ επίσης προειδοποιεί την Άγκυρα να μη βασίζεται και πολύ στην Ουάσινγκτον επί του προκειμένου. «Βασική σκέψη των ΗΠΑ είναι ότι ο πόλεμος κατά του Ισλαμικού Κράτους δεν έχει ακόμα τερματισθεί. Δεν γνωρίζω τι θα κάνουν οι Αμερικανοί όταν ο πόλεμος τελειώσει και αμφιβάλω αν τότε οι ΗΠΑ θα είναι αντίθετες στη δημιουργία μιας κουρδικής κρατικής οντότητας», είπε.<br /><br />Η ανταποκριτής της εφημερίδας Χουριέτ στις ΗΠΑ επίσης αναφέρει ότι Ουάσινγκτον και Άγκυρα δεν βρίσκονται κοντά στο κουρδικό. «Η βασική αντίρρηση των ΗΠΑ ως προς το δημοψήφισμα αφορούσε τον χρόνο διεξαγωγής του, ενώ για την Τουρκία κάθε δημοψήφισμα αποτελεί υπαρξιακή κρίση», αναφέρει η Κανσού Τσαμλιμπέλ.<br /><br />«Οι σχεδιαστές της αμερικανικής πολιτικής πιστεύουν ότι είναι σημαντικό να μην χαλάσουν τις σχέσεις τους με τους Κούρδους, αν και κάποιες φορές χρειάζεται ένα ταρακούνημα», αναφέρει η ίδια προσθέτοντας ότι η Ουάσινγκτον, το πιθανότερο, θα εναντιώνονταν σε κινήσεις της Τουρκίας όπως το κλείσιμο των συνόρων, ή τη λήψη στρατιωτικών μέτρων.<br /><br />«Οι ΗΠΑ τηρούν ασαφή στάση ώστε να έχουν το πάνω χέρι στις σκληρές διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν για το μέλλον του Ιράκ. Ίσως η Άγκυρα να υιοθετούσε μια ανάλογη στάση αντί να δεσμεύσει εαυτόν στην αδύνατη αποστολή της εξάλειψης των κουρδικών πόθων από προσώπου γης», τονίζει.<br /><br />Η Τουρκία δεν είναι επίσης καθόλου ευχαριστημένη με την στάση της Ρωσίας παρά το γεγονός ότι Πούτιν και Ερντογάν συμφώνησαν επί του προκειμένου, με τη Μόσχα να ανακοινώνει την προσήλωσή της στην εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ, αλλά παράλληλα να σέβεται τους εθνικούς πόθους των Κούρδων.<br /><br />Ούτε η Ουάσινγκτον, ούτε η Μόσχα αποκλείουν το ενδεχόμενο αυτονομίας για τους Κούρδους σε Συρία και Ιράκ. Οι Κούρδοι, αντίθετα με τις εξτρεμιστικές σουνιτικές ομάδες, που ακόμα πιστεύουν πως θα υποστηριχθούν από την Τουρκία, είναι προτιμότεροι για Ρώσους και Αμερικανούς.<br /><br />Η δήλωση του Σύρου ΥΠΕΞ ότι η αυτονομία για τους Κούρδους της Συρίας είναι διαπραγματεύσιμη, απλώς προσθέτει στην πολυπλοκότητα της κατάστασης για την Τουρκία. Η Άγκυρα φαίνεται πως παραμέρισε τις μεγάλες τις διαφορές με την Τεχεράνη και τη Βαγδάτη προτείνοντας συνεργασία κατά των Κούρδων.<br /><br />Ο Ερντογάν συζήτησε με τον Ιρακινό πρωθυπουργό Αμπάντι και επισκέφτηκε την Τεχεράνη όπου είχε επαφές με τον Ιρανό ομόλογό του Ρουχανί. Προηγουμένως ο Τούρκος αρχηγός ενόπλων δυνάμεων, στρατηγός Ακάρ, είχε συζητήσεις με τον Ιρανό ομόλογό του. Ωστόσο κοινή στρατιωτική δράση κατά των Κούρδων είναι απίθανη λόγω των αντιρρήσεων ΗΠΑ και Ρωσίας.<br /><br />Επίσης η Ουάσινγκτον θα αποτρέψει τη Βαγδάτη από το να συμμαχήσει με την Άγκυρα κατά των Κούρδων. Κατά συνέπεια, παρά τις προειδοποιήσεις Ερντογάν, ο Μπαρζανί κατέστρεψε τα σχέδια του Τούρκου προέδρου, προσθέτοντας έναν ακόμα περιφερειακό πονοκέφαλο στον Τούρκο ηγέτη.<div> <br /><a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Θα ενώσει τους Κούρδους, η τακτική Ερντογάν κατά του Μπαρζανί;

O Μπαρζανί φαίνεται για τα καλά στριμωγμένος στη γωνία μετά το δημοψήφισμα της ανεξαρτησίας. Η Άγκυρα είναι παραπάνω από ευτυχής για αυτό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από που προετοιμάζουν οι Κούρδοι τον ... γενικό ξεσηκωμό.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjowxoQyezgZiaZS6tHE5MU1PU6cmUjzxn_G5MW1bzzaKy_TZiu_-iHCjA0JWF_Wl6ZVMEr_fUskB47Iic0zarzhO9wlSxbgnd2qyB_JN3zXJAsAI6CT0VxwriEoxtm_BdCkYeOhFZHQdV/s1600/%25CE%2591%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25BC%25CE%25AC%25CE%25B6%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD+...+%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C+%25CE%25BE%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25B7%25CE%25BA%25CF%2589%25CE%25BC%25CF%258C..jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="318" data-original-width="610" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjowxoQyezgZiaZS6tHE5MU1PU6cmUjzxn_G5MW1bzzaKy_TZiu_-iHCjA0JWF_Wl6ZVMEr_fUskB47Iic0zarzhO9wlSxbgnd2qyB_JN3zXJAsAI6CT0VxwriEoxtm_BdCkYeOhFZHQdV/s640/%25CE%2591%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25BC%25CE%25AC%25CE%25B6%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD+...+%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C+%25CE%25BE%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25B7%25CE%25BA%25CF%2589%25CE%25BC%25CF%258C..jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης<br /> <br /> Ο ξεσηκωμός των Κούρδων δεν θα ξεκινήσει από την νοτιοανατολική Τουρκία, η οποία θεωρείται δεδομένη, αλλά από πιο πέρα, στις δυικές και νότιες περιοχές της Τουρκίας.<br /> <br /> Σύμφωνα με την τουρκική φιλοκυβερνητική εφημερίδα Yeni Şafak, το κουρδικό ΡΚΚ με την στόχευση να επεκτείνει τις πολεμικές του επιχειρήσεις σε όλη την έκταση της Τουρκίας έχει οργανώσει ήδη σε δεκατέσσερις επαρχίες ολόκληρα κρυφά οπλοστάσια, τα κρησφύγετα των οποίων ερευνά η τουρκική Στρατοχωροφυλακή. Μάλιστα σύμφωνα με την εφημερίδα Sabah, στα οπλοστάσια αυτά βρίσκονται 80.000 όπλα.<br /> <br /> Οι περιοχές αυτές είναι Άγκυρα, Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Άδανα, Ντενιζλί, Εσκήσεχίρ, Μούγλα, Ικόνιο, Σανλίούρφα, Αττάλεια, Μαγνησία και Μερσίνα, δηλαδή απλώνονταν σε όλη την έκταση της χώρας και όπως αναφέρεται στις πόλεις αυτές κρύβονται μεγάλες ποσότητες οπλικών συστημάτων και πολεμοφοδίων που θα είναι προς χρήση από τους αντάρτες του ΡΚΚ στις προσεχείς τους επιχειρήσεις κατά του τουρκικού καθεστώτος.<br /> <br /> <img src="https://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2017/10/80-bin-silah.jpg" /><br /> <br /> Μάλιστα όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες για την καλύτερη κινητοποίηση του ΡΚΚ έχουν ήδη σταλεί στην Τουρκία από το εξωτερικό 287 πολύ καλά εκπαιδευμένοι αντάρτες για πόλεμο των πόλεων και αναμένονται επιθέσεις στα μεγάλα αστικά κέντρα με όλες τις συνέπειες αυτής της εξέλιξης.<br /> <br /> Στην Άγκυρα ανησυχούν για εκδήλωση νέων επιθέσεων και ειδικά στην Κωνσταντινούπολη καθημερινά σχεδόν γίνονται επιχειρήσεις της τουρκικής αστυνομίας και Στρατοχωροφυλακής για την ανακάλυψη και εξάρθρωση των κρησφύγετων, ενώ σε πολλές λαϊκές συνοικίες γίνονται ένοπλες συγκρούσεις που δεν φαίνονται πολύ από τα τουρκικά ΜΜΕ.<br /> <br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Από που προετοιμάζουν οι Κούρδοι τον ... γενικό ξεσηκωμό.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Ο ξεσηκωμός των Κούρδων δεν θα ξεκινήσει από την νοτιοανατολική Τουρκία, η οποία θεωρείται δεδομένη, αλλά από...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενόψει δραματικών εξελίξεων: Η ιστορία της Καταλονίας – Όταν οι Καταλανοί μισθοφόροι εισέβαλαν και ρήμαξαν την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3NN3pg3PES843uhhCcdEDyHp7KoJqaNZseTodPEFULy1-_DK6B154H11T6LwA9l76sJazce46pwAlkEwMiLfXiCo2iPITb5Qj5uAAL4Aa9rmn4F_ZTMT-0ACMoq6T9b9kyuYBsUc4aQZC/s1600/%25CE%2597+%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25E2%2580%2593+%25CE%258C%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25AF+%25CE%25BC%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B8%25CE%25BF%25CF%2586%25CF%258C%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25AD%25CE%25B2%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2581%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="313" data-original-width="621" height="322" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3NN3pg3PES843uhhCcdEDyHp7KoJqaNZseTodPEFULy1-_DK6B154H11T6LwA9l76sJazce46pwAlkEwMiLfXiCo2iPITb5Qj5uAAL4Aa9rmn4F_ZTMT-0ACMoq6T9b9kyuYBsUc4aQZC/s640/%25CE%2597+%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25E2%2580%2593+%25CE%258C%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25AF+%25CE%25BC%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B8%25CE%25BF%25CF%2586%25CF%258C%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25AD%25CE%25B2%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2581%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Eνόψει πολύ δραματικών εξελίξεων στον Ισπανικό χώρο και γενικά στον ευρωπαϊκό, ας δούμε κάποια από τα στοιχεία της Ιστορίας της Καταλονίας. Το επόμενο χρονικό διάστημα οι εξελίξεις αναμένονται καταιγιστικές… Το χτεσινό διάγγελμα του Βασιλιά Φιλίππου του 6ου μόνο λάδι έριξε στη φωτιά..<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, με τις εξελίξεις στην Καταλονία να βρίσκονται στην επικαιρότητα, αξίζει να αναφερθεί κανείς πως η ιστορία των Καταλανών σε κάποια φάση της διασταυρώθηκε με την ελληνική- και τα αποτελέσματα δεν ήταν καθόλου θετικά για τους κατοίκους του ελλαδικού χώρου.<br /><br /><b>Η Καταλανική Εταιρεία</b><br /><br />Ο λόγος για την φοβερή και τρομερή Καταλανική Εταιρεία (compagnia), έναν εξαιρετικά ισχυρό μισθοφορικό στρατό του 14ου αιώνα: Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Ροζέ ντε Φλορ, πρώην μέλος του τάγματος των Ναϊτών Ιπποτών. Επρόκειτο για ένα μισθοφορικό σώμα από Καταλανούς και Αραγονέζους (Αλμογάβαρους, όπως ήταν γνωστοί συλλογικά), το οποίο προσέλαβε ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος μετά την ήττα του από τους Οθωμανούς στη μάχη του Βαφέως στη Μικρά Ασία.<br /><br />Οι σκληροτράχηλοι Αλμογάβαροι πολεμιστές (σύμφωνα με τον Καταλανό χρονογράφο της Κομπανίας, Ραμόν Μουντανέρ, 1.500 ιππότες, 4.000 ελαφρύ πεζικό και άλλοι 1.000 πεζικάριοι) κατέφθασαν στη Μικρά Ασία και αποδείχτηκαν αποτελεσματικοί εναντίον των Οθωμανών εισβολέων, ωστόσο σύντομα τέθηκαν εκτός ελέγχου, με τον ντε Φλορ να σχεδιάζει τη δημιουργία δικού του πριγκηπάτου και τους πολεμιστές του να διαπράττουν λεηλασίες και βιαιότητες σε βάρος αυτοκρατορικών πληθυσμών. Επίσης ο Ανδρόνικος αδυνατούσε να τους πληρώσει, οπότε και οι Καταλανοί επιτέθηκαν στην Καλλίπολη για να τον αναγκάσουν να τους καταβάλει τα οφειλόμενα. Μετά από διαπραγματεύσεις, ο αυτοκράτορας έδωσε στον ντε Φλορ τίτλους και ο αρχηγός της Κομπανίας παντρεύτηκε Ελληνίδα- ωστόσο λίγο αργότερα, το 1305, δολοφονήθηκε στην Ανδριανούπολη.<br /><br />Οι μισθοφόροι, ανεξέλεγκτοι, ρήμαξαν τη Θράκη και πέρασαν στη Μακεδονία (προσπαθώντας να καταλάβουν τη Θεσσαλονίκη, χωρίς επιτυχία) και μετέπειτα στη νότια Ελλάδα, ενώ επιτέθηκαν και στα μοναστήρια του Άθω.<br /><br />Ο τελευταίος δούκας των Αθηνών, Γκωτιέ ντε Μπριέν, επιδιώκοντας να αποκτήσει εδάφη, προσπάθησε να τους πάρει στην υπηρεσία του και χρησιμοποίησε την Κομπανία για τους σκοπούς του, ωστόσο και αυτός δεν κατέβαλε την οφειλόμενη αμοιβή, οπότε και οι Καταλανοί στράφηκαν εναντίον του, τσάκισαν τον στρατό του και κατέλυσαν το κρατίδιό του, ιδρύοντας το δικό τους δουκάτο στην περιοχή των Αθηνών και Θηβών. Η καταλανική παρουσία διήρκεσε 77 χρόνια- το δουκάτο καταλύθηκε το 1388.<br /><br /><b>Οι μνήμες και η συγγνώμη</b><br /><br />Παρά τη σχετικά μικρή του διάρκεια, το πέρασμα των Καταλανών μισθοφόρων από τον ελλαδικό χώρο χαρακτηρίστηκε από πρωτοφανή βαρβαρότητα: Στη μνήμη των ελληνικών πληθυσμών έμειναν ως άγριοι και βρώμικοι, όπως αποτυπώνεται σε εκφράσεις και τραγούδια που επιβίωναν για αιώνες μετά. Επίσης έμεινε ιδιαίτερα έντονη στις μνήμες του Αγίου Όρους, φτάνοντας μέχρι τη σημερινή εποχή: Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της «Καθημερινής», στη δεκαετία του 1990 ο τροβαδούρος Τζουζέπ Τέρο δεν έγινε δεκτός από την αρχοντάρη κάποιας αγιορείτικης μονής επειδή ήταν Καταλανός.<br /><br />Ο Τέρο διαπίστωσε πως για τους ελληνικούς προσκυνηματικούς οδηγούς οι Καταλανοί είχαν εξαιρετικά κακή φήμη- και όταν ο φίλος του, ποιητής Κάρλες Ντουάρτε, ανέλαβε την πολιτική θέση του γενικού γραμματέα της Τζενεραλιντάντ, ο Τέρο του εμπειρία, ρίχνοντας του, παρουσιάζοντας την ιδέα μιας καταλανικής επανόρθωσης, μέσω αναστήλωσης ενός αγιορείτικου μνημείου. Ο Ντουάρτε προώθησε την ιδέα στον τότε πρόεδρο Πουγιόλ και ακολούθησε νομοσχέδιο που υπερψηφίστηκε στο καταλανικό κοινοβούλιο. Οι τελευταίες λεπτομέρειες του σχεδίου, κόστους 240.000 ευρώ, που προέβλεπε τη χρηματοδότηση της αποκατάστασης ενός ιστορικού κτιρίου του 16ου αιώνα στη Μονή Βατοπαιδίου, ρυθμίστηκαν τον Νοέμβριο του 2003.<br /><br /><b>Οι δεσμοί με την Ελλάδα</b><br /><br />Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα της «Καθημερινής», το καταλανικό δουκάτο Αθηνών και Θηβών στην ελληνική ιστορία περνάει ως μία απλή παρένθεση, για τους Καταλανούς όμως αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο: «Στη συνείδηση των Καταλανών η εκλεκτική συγγένεια των δύο λαών αποκτά μια σαφέστερη μορφή μετά την κατάρρευση του φρανκικού καθεστώτος (1975), όταν με το δημοψήφισμα του 1979 η Καταλωνία ανακηρύσσεται αυτόνομη διοικητική περιοχή και αρχίζει να διεκδικεί την εθνική της ταυτότητα. Χαρακτηριστικό της νέας εποχής είναι μία έντονη στροφή προς τη Μεσόγειο και ιδιαίτερα προς την Ελλάδα, ως αναβίωση και συνέχεια μιας σημαντικής πολιτιστικής κίνησης (τέλη 19ου – αρχές 20ου αιώνα) προσανατολισμένης στη μελέτη και τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού. Αλλωστε, στην Ελλάδα οι σημερινοί Καταλανοί εντοπίζουν τις δικές τους ρίζες, που τους διαφοροποιούν από τις υπόλοιπες ιβηρικές εθνότητες, θεωρώντας ότι η ίδρυση, περί το 600 π.Χ., του Εμπορίου (Empurias), αποικίας των μασσαλιωτών Φωκαέων βορειοανατολικά της Βαρκελώνης, μπόλιασε τον ντόπιο πληθυσμό με ελληνικό πνεύμα και αίμα».<br /><br />Το αυτονομιστικό κίνημα στην Καταλονία τον 19ο αιώνα – Η ανακήρυξη της Καταλανικής Δημοκρατίας – Η κατάργηση του κράτους από τον Φράνκο<br /><br />Η Καταλονία έχει μακρά ιστορία όπως και το ζήτημα της αυτονομίας – ανεξαρτησίας της. Ας δούμε μερικά ενδιαφέροντα, πιστεύουμε, στοιχεία γι’ αυτήν.<br /><br /><b>Καταλονία – Γεωγραφικά Στοιχεία</b><br /><br />Η Καταλονία (ή Καταλωνία), βρίσκεται στο Β.Α. τμήμα της Ισπανίας και συνορεύει βόρεια με τη Γαλλία και την Ανδόρα. Έχει έκταση 32.114 τ.χλμ. και πληθυσμό, γύρω στα 7.350.000 κατοίκους. Πρωτεύουσα της είναι η Βαρκελώνη. Η Καταλονία χωρίζεται σε 4 επαρχίες που έχουν ως πρωτεύουσες τις μεγαλύτερες πόλεις της: Βαρκελώνη, Λέ(ρ)ιδα, Ταραγόνα και Ζιρόνα (ή Χιρόνα).<br /><br />Η ιστορία της Καταλονίας<br /><br />Η Καταλονία, ήταν μία από τις πρώτες ρωμαϊκές κτήσεις στην Ισπανία. Τον 5ο αιώνα καταλήφθηκε από τους Γότθους, το 712 από τους Μαυριτανούς και στα τέλη του 8ου αιώνα από τον Καρλομάγνο που την ενέταξε στο βασίλειό του ως παραμεθόρια περιοχή διοικούμενη από κόμη. Η κυριαρχία των Φράγκων στην Καταλονία, τελείωσε στα χρόνια της βασιλείας του κόμη Μπορέλ (ο οποίος πέθανε το 991).<br /><br />Η Καταλονία, ενώθηκε με την Αραγόνα, υπό τον ίδιο βασιλιά, το 1137. Το Generalitat de Catalunya, που ιδρύθηκε το 1289, υπερασπίστηκε τις παραδοσιακές καταλανικές ελευθερίες. Οι Καταλανοί, κυριαρχούσαν στην ένωση με την Αραγόνα ως το 1410. Η αραγονική δυναστεία Τρασταμάρα που ανέβηκε στον θρόνο, αντιμετώπισε τη μεγάλη δυσαρέσκεια των Καταλανών.<br /><br />Αποκορύφωμά της, ήταν μια μεγάλη αλλά αποτυχημένη εξέγερση, στη διάρκεια της βασιλείας του Ιωάννη Β’ (1462 – 1472). Με τον γάμο του Ιωάννη Β’ με την Ισαβέλα της Καστίλης, η Ισπανία ενοποιήθηκε και η Καταλονία συμπεριλήφθηκε σ’ αυτή. Ωστόσο, μεταξύ 1640 και 1653, διακήρυξε την ανεξαρτησία της και εντάχθηκε στο κράτος των Αψβούργων, μετά από εγγυήσεις που έλαβε για την αυτονομία της. Όμως, η αυτονομία της καταργήθηκε με βασιλικό διάταγμα του 1716.<br /><br />Το αυτονομιστικό κίνημα στην Καταλονία, αναθερμάνθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα και ενισχύθηκε μετά το 1876, όταν η Εκκλησία οδηγήθηκε σε υποστήριξή του. Νέο δυναμισμό, απόκτησε ο καταλανικός εθνικισμός με τη νίκη (1901) του νέου, τότε, κόμματος Lliga Regionalista. Ως το 1913, είχε κατακτηθεί μικρός βαθμός αυτοδιάθεσης. Η εμφάνιση του Πρίμο δε Ριβέρα στην πολιτική σκηνή (1923), οδήγησε στον σχηματισμό της αριστερής συμμαχίας Esquerra Republicanna, η οποία θριάμβευσε στις δημοτικές εκλογές του 1931.<br /><br />Αμέσως μετά, ο Πρίμο δε Ριβέρα, ανακήρυξε την Καταλανική Δημοκρατία. Ακολούθησαν συμβιβαστικές διαβουλεύσεις με την κεντρική κυβέρνηση και τον Σεπτέμβριο του 1932, αναγνωρίστηκε με νόμο του ισπανικού κράτους η αυτονομία της Καταλονίας, Ο Φράνκο, κατάργησε τη Δημοκρατία της Καταλονίας το 1938. Η καταλανική κυβέρνηση, εξόριστη πλέον, είχε έδρα στο Παρίσι (1945-1947) και αργότερα στο Μεξικό.<br /><br />Μετά τον θάνατο του Φράνκο (1975) και την επάνοδο της Ισπανίας στη δημοκρατία, με το Σύνταγμα του 1978, η Καταλονία ανέκτησε τη δική της πολιτιστική και πολιτισμική ταυτότητα.<br /><br />Το 2006, τροποποιήθηκε το Σύνταγμα του 1978, μετά από διαπραγματεύσεις με την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας και επικύρωσή του με δημοψήφισμα.<br /><br />Η κυβέρνηση της Καταλονίας έχει σημαντικές αρμοδιότητες σε 33 τομείς. Το Καταλανικό Κοινοβούλιο αποτελείται από 135 βουλευτές, ενώ ο πρόεδρος της Καταλονίας (σήμερα τη θέση αυτή κατέχει ο Κάρλες Πουτζδεμόν) εκλέγεται από το Κοινοβούλιο.<br /><br />Να αναφέρουμε τέλος, τρία έργα, το «Χρονικό» του Bernat Desclot που γράφτηκε κατά το β’ μισό του 13ου αιώνα και τα «Lo Crestia» και «Regiment de la Cosa Publica» του Fransesc Eixemenis (περ. 1327-1409), τα οποία έχουν παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του καταλανικού εθνικισμού.<br /><br />Και να μην ξεχνάμε, τη φοβερή Καταλανική Εταιρεία, με έντονη δράση και παρουσία στο Βυζάντιο και, κυρίως, στη Νότια Ελλάδα, μετά τη μάχη της Κωπαΐδας το 1311.<div> <br /></div> <div> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ενόψει δραματικών εξελίξεων: Η ιστορία της Καταλονίας – Όταν οι Καταλανοί μισθοφόροι εισέβαλαν και ρήμαξαν την Ελλάδα

Eνόψει πολύ δραματικών εξελίξεων στον Ισπανικό χώρο και γενικά στον ευρωπαϊκό, ας δούμε κάποια από τα στοιχεία της Ιστορίας της Καταλονία...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολύ σοβαρό άρθρο: Οι στρατιωτικές επιλογές της Τουρκίας στο Ιράκ και τη Συρία εξαρτώνται από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrc6MKzMCuIGn4PUIutMfMWvfrY1q89uSpNvdnnWirLOV85ih_by6niq-EmcpTUPbtimsfEzxqwuSfZuQZmsLNaPYlcQdWy2UB0aOYKANvlSz-oe_yuc6iPLqMzXPi4_11ied2Q-WvBuQw/s1600/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AD%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CF%258E%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2582+%25CE%2597%25CE%25A0%25CE%2591+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="368" data-original-width="640" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrc6MKzMCuIGn4PUIutMfMWvfrY1q89uSpNvdnnWirLOV85ih_by6niq-EmcpTUPbtimsfEzxqwuSfZuQZmsLNaPYlcQdWy2UB0aOYKANvlSz-oe_yuc6iPLqMzXPi4_11ied2Q-WvBuQw/s640/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AD%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CF%258E%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2582+%25CE%2597%25CE%25A0%25CE%2591+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Της <b>Amberin Zaman</b><br /> Μετάφραση: Στέργιος Σεβαστιάν<br /> <br /> Κάθε τουρκική στρατιωτική κίνηση στο βόρειο Ιράκ και στη βόρεια Συρία μοιάζει εξαιρετικά απίθανη δίχως την αμερικανική ή ρωσική συναίνεση.<br /> <div> <br /> «Θα μπορούσαμε να πάμε ξαφνικά μια νύχτα» ήταν η κοινή επικεφαλίδα των πρωτοσέλιδων αρκετών τουρκικών εφημερίδων στις 26 Σεπτεμβρίου. Ομόφωνα, οι εφημερίδες διακήρυξαν την προειδοποίηση για στρατιωτική δράση, που ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε εκτοξεύσει στην ιρακινή περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) την προηγούμενη ημέρα κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας. Ο τουρκικός στρατός είχε ήδη ξεκινήσει ελιγμούς κοντά στο σημείο διέλευσης των συνόρων Habur με την KRG, που περιλάμβανε τεθωρακισμένες και μηχανοκίνητες μονάδες, υποστηριζόμενες από επιθετικά ελικόπτερα T-129 από αέρος.<br /> <br /> Οι συνεχιζόμενοι ελιγμοί έχουν πλέον εξελιχθεί σε πλήρη στρατιωτική άσκηση, ενώ οι ιρακινές αντιτρομοκρατικές ομάδες συμμετείχαν στην τρίτη φάση της στις 26 Σεπτεμβρίου, σηματοδοτώντας τις πρώτες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις μεταξύ των δύο χωρών εδώ και χρόνια. Είναι αυτή η στρατιωτική αναταραχή προάγγελος μιας επερχόμενης τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης στο βόρειο Ιράκ;<br /> <div> <br /> Το ερώτημα ανέκυψε καθώς τα τουρκικά μέσα μαζικής ενημέρωσης συνταρράσονται από την προοπτική μιας μεγάλης κλίμακας στρατιωτικής επιχείρησης στο Αφρίν, την περιοχή που ελέγχεται από τους Κούρδους στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία, περίπου 500 χιλιόμετρα δυτικά του Habur. Ο τουρκικός στρατός έχει μεταφέρει άρματα και τεθωρακισμένα οχήματα από τη βορειοδυτική χώρα στην συνοριακή επαρχία Kilis, η οποία βρίσκεται απέναντι από το Afrin, καθώς και από το Hatay (Αντιόχεια), που βρίσκεται στα δυτικά του Afrin. Η Άγκυρα βλέπει τις Μονάδες Προστασίας του Κουρδικού Λαού (YPG), οι οποίες ελέγχουν το Afrin, ως παρακλάδι του Κόμματος Εργατών του Κουρδιστάν (PKK), της ένοπλης ομάδας που πολεμά με την Άγκυρα για περισσότερο από τρεις δεκαετίες και θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από την Τουρκία και πολλά κράτη της διεθνούς κοινότητας. Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Yeni Safak ισχυρίστηκε ακόμη ότι 25.000 Τούρκοι στρατιώτες θα εισέλθουν στη Συρία από τις περιοχές Yayladagi και Reyhanli του Hatay στις αρχές Οκτωβρίου και θα διανύσουν τουλάχιστον 35 χιλιόμετρα (22 μίλια) προς το Idlib.<br /> Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, μια επιχείρηση που στοχεύει στο Αφρίν μπορεί να επίκειται. Θα μπορούσε η Τουρκία να δοκιμάσει μια επιχείρηση σε επίπεδο στρατευμάτων, παρόμοια με την επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη;</div> <div> <br /> Με την ψηφοφορία για την ανεξαρτησία της KRG να περιπλέκει περαιτέρω την περιοχή, η Τουρκική στρατιωτική επιλογή έναντι του βόρειου Ιράκ και της βόρειας Συρίας αξίζει να αναλυθεί.<br /> Αρχικά, το σημαντικότερο μάθημα της επιχείρησης Euphrates Shield - η οποία ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2016 και έληξε τον Μάρτιο - είναι ότι μια διασυνοριακή επιχείρηση δεν πρέπει ποτέ να ξεκινά χωρίς αεροπορική υποστήριξη. Κατά τη διάρκεια της πορείας της Eufrates Shield, ειδικά στο στάδιο των τελευταίων 100 ημερών προς κατάληψη της al-Bab, η έλλειψη εγγύς αεροπορικής υποστήριξης από αεροσκάφη και επιθετικά ελικόπτερα και εναέριας προστασίας από επιθετικά ελικόπτερα σε προσωρινά στρατιωτικά φυλάκια, όπως και αποστολών για εκκένωση τραυματιών και παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης, σημάδεψαν σημαντικά την εκστρατεία. Έτσι, ο τουρκικός στρατός είναι απίθανο να κάνει μια κίνηση της κλίμακας της Ασπίδας του Ευφράτη στη βόρεια Συρία ή στο βόρειο Ιράκ χωρίς αεροπορική υποστήριξη.</div> <div> <br /> Αυτό σημαίνει ότι η κατάσταση στον αέρα και όχι στο έδαφος πρέπει να αποτελεί τον κύριο δείκτη για την εκτίμηση της πιθανότητας νέων στρατιωτικών εκστρατειών της Τουρκίας. Στο πλαίσιο αυτό, η πρώτη προϋπόθεση για μια επιχείρηση στο βόρειο Ιράκ θα ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βαγδάτη να ανοίξουν προσωρινά τον εναέριο χώρο της περιοχής σε τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα, επιθετικά ελικόπτερα και drones για αποστολές εγγύς αεροπορικής υποστήριξης, αναγνώρισης, επιτήρησης, αεροπορικής εκκένωσης τραυματιών και παροχής υλικοτεχνικής υποστήριξης. Ομοίως, θα ήταν απαραίτητη η συγκατάθεση της Ρωσίας, για τη χρήση του συριακού εναέριου χώρου δυτικά του ποταμού Ευφράτη.</div> <div> <br /> Εν ολίγοις, αν τα μέσα ενημέρωσης αρχίσουν να αναφέρουν γεγονότα παραβιάσεων από τα τουρκικό μαχητικά του ιρακινού ή του συριακού εναερίου χώρου, αυτό θα είναι ένδειξη ότι η πρόθεση της Άγκυρας για στρατιωτική επέμβαση είναι σοβαρή και ότι άρχισε η διαδικασία αξιολόγησης δυναμικών και σταθερών στόχων. Ο τρόπος με τον οποίο οι Αμερικανοί και Ρώσοι αξιωματούχοι θα αντιδράσουν σε τέτοιες αναφορές θα είναι κρίσιμος. Η απουσία αρνητικής αντίδρασης θα σήμαινε ότι η εν λόγω χώρα έδωσε στην Τουρκία το πράσινο φως.</div> <div> <br /> Όσον αφορά το Idlib, γνωρίζουμε ήδη ότι τουρκικά μηχανήματα κατασκευών και τεθωρακισμένα οχήματα πέρασαν πρόσφατα προς τον θύλακα του Euphrates Shield, που ελέγχει η Τουρκία στη Συρία και ξεκίνησε έντονη στρατιωτική εργασία μηχανικού, σε περιοχές κοντά στο Idlib.</div> <div> <br /> Από τις πρώτες μέρες της συριακής κρίσης, το Idlib φιλοξενεί τις ομάδες σαλαφιστών με επικεφαλής την Jabhat Fatah al-Sham (πρώην Jabhat al-Nusra). Η περιοχή έχει έναν πυκνό πληθυσμό αμάχων, πράγμα που σημαίνει ότι στρατιωτικές επιχειρήσεις που υποστηρίζονται από αέρος, όπως αυτές στο Χαλέπι, θα ήταν μάλλον δύσκολες, εξαιτίας του κινδύνου ανθρωπιστικής τραγωδίας. Ως εκ τούτου, τόσο η Ρωσία όσο και ο συριακός στρατός φαίνονται απρόθυμοι να συμμετάσχουν σε οδομαχίες μηνών, όπως αυτές στο Χαλέπι. Αντ 'αυτού, ο στόχος της Ρωσίας είναι να επιδιώξει μια σύντομη λύση μέσω των διαπραγματεύσεων, με τουρκική βοήθεια για το σκοπό αυτό. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος ύπαρξης της ζώνης αποκλιμάκωσης στο Idlib, την οποία συμφώνησαν η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν στην Αστάνα στις 14-15 Σεπτεμβρίου. Οι τρείς «εγγυήτριες δυνάμεις» δήλωσαν ότι θα αναπτύξουν στρατεύματα στην περιοχή. Σε συνέντευξή του στο Reuters, στις 21 Σεπτεμβρίου, ο Ερντογάν επιβεβαίωσε ότι η Τουρκία θα στείλει στρατεύματα στο Idlib.</div> <div> <br /> Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο περιλαμβάνει την ανάπτυξη 300-500 τούρκων στρατιωτών στην πόλη Idlib, κάτι το οποίο θα επέτρεπε στις ρωσικές δυνάμεις και τις δυνάμεις του καθεστώτος να διαπραγματευτούν γειτονιά με γειτονιά, υπό την Τουρκική διαμεσολάβηση και συντονισμό, καθώς προχωρούν προς το κέντρο του Idlib. Οι αναφορές από την περιοχή, ωστόσο, δείχνουν ότι οι συγκρούσεις με την Hayat Tahrir al-Sham, πρώην θυγατρική της Αλ Κάιντα, θα ήταν αναπόφευκτες, καθώς θα εισέρχονταν προς εσωτερικές περιοχές.</div> <div> <br /> Αυτό που παράγει η Τουρκία στο Idlib θα μπορούσε να είναι κρίσιμο για τα σχέδιά της στον Afrin. Η Μόσχα θα ήταν ικανοποιημένη, εάν η Τουρκία κατάφερνε να διαχωρίσει τους μετριοπαθείς από τους ριζοσπάστες της ένοπλης αντιπολίτευσης, να βοηθήσει τις δυνάμεις του καθεστώτος που υποστηρίζονται από τη Ρωσία να καταλάβουν το Idlib με το λιγότερο στρατιωτικό κόστος, να εκκενώσουν τους ένοπλους μαχητές και τις οικογένειές τους προς τον θύλακα του Euphrates Shield και διατηρώντας τους εκεί απομονωμένους και υπό έλεγχο. Έτσι, το Κρεμλίνο θα μπορούσε να δώσει τη συγκατάθεσή του για μια τουρκική επιχείρηση-τανάλια στο Αφρίν, όπου τα τουρκικά στρατεύματα θα μετακινηθούν στην περιοχή από το νότο, προχωρώντας από τις δύο πλευρές - από τον θύλακα της Ασπίδας του Ευφράτη προς τα δυτικά και από την επαρχία Hatay της Τουρκίας προς ανατολάς.</div> <div> <br /> Το Αφρίν, το οποίο συνορεύει με την Τουρκία τόσο προς τα βόρεια όσο και προς τα δυτικά, έχει απομονωθεί από τα δύο άλλα κουρδικά καντόνια, το Κομπάνι και το Τζαζίρα, τα οποία βρίσκονται στην ανατολική πλευρά του Ευφράτη. Οι Ρώσοι επεδίωξαν να ενεργήσουν ως ένα είδος προστάτη για τους Κούρδους του Afrin, γεγονός που τους δίνει μεγάλη δύναμη στον έλεγχο του YPG, καθώς η ομάδα συνεργάζεται με τις Ηνωμένες Πολιτείες στην ανατολική πλευρά του Ευφράτη.</div> <div> <br /> Οι δυνάμεις YPG, υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ, συμμετέχουν επί του παρόντος σε εκστρατείες για την επανακατάληψη των Raqqa και Deir ez-Zor. Αν το Κρεμλίνο αποφασίσει ότι οι Σύριοι Κούρδοι δεν παίζουν το διπλωματικό παιχνίδι σύμφωνα με τον οδικό χάρτη της Ρωσίας και της Δαμασκού και έχουν περάσει υπερβολικά υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ, είναι πιθανό να δώσει στην Άγκυρα το πράσινο φως για μια στρατιωτική κίνηση στο Αφρίν, κάτι που έχει επιφυλαχθεί μέχρι στιγμής να κάνει. Με άλλα λόγια, η Μόσχα φαίνεται να χρησιμοποιεί την κάρτα Afrin για να κρατήσει την Άγκυρα στο πλευρό της, κρατώντας το Afrin όμηρο, για να εμποδίσει τους Σύριους Κούρδους να εμβαθύνουν τους δεσμούς τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να αποτρέψουν την πιθανότητα υπερβολικού ελέγχου αυτών από τις ΗΠΑ.</div> <div> <br /> Από τις 28 Σεπτεμβρίου τα ρωσικά και συριακά αεροπλάνα διεξάγουν αεροπορικές επιδρομές στα δυτικά και νοτιοδυτικά του Idlib, σε περιοχές πολύ κοντά στα τουρκικά σύνορα. Μη επιβεβαιωμένες αναφορές από τοπικές πηγές υποστηρίζουν ακόμη ότι τα αεριωθούμενα αεροπλάνα χρησιμοποιούν τον τουρκικό εναέριο χώρο για τις επιθέσεις τους. Αξίζει να σημειώσουμε, ότι αυτό είναι το ίδιο σημείο των συνόρων όπου η Τουρκία κατέρριψε ένα ρωσικό αεριωθούμενο αεροπλάνο τον Νοέμβριο του 2015, με το αιτιολογικό ότι παραβίασε τον τουρκικό εναέριο χώρο.</div> <div> <br /> Τέλος, η Ουάσιγκτον δεν πρέπει να είναι πολύ ευχαριστημένη από το γεγονός ότι η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία συνάπτουν και εφαρμόζουν συμφωνίες εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα, χωρίς τη συμμετοχή και τη συγκατάθεση των ΗΠΑ. Οι ζώνες αποκλιμάκωσης που δημιούργησε το τρίο, έχουν ωθήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες εκτός παιχνιδιού. Ως εκ τούτου, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να δοκιμάσει διάφορους τρόπους για να διαρρήξει αυτό το τριμερές μέτωπο, μεταξύ άλλων προσφέροντας στην Τουρκία - τον «πιο αδύναμο κρίκο» - ένα πολύτιμο «καρότο». Αυτό που μπορεί να είναι το καρότο, είναι ένα θέμα από μόνο του, αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είναι κάτι σχετικό με το ΡΚΚ</div> <div> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div> </div>

Πολύ σοβαρό άρθρο: Οι στρατιωτικές επιλογές της Τουρκίας στο Ιράκ και τη Συρία εξαρτώνται από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία

Της Amberin Zaman Μετάφραση: Στέργιος Σεβαστιάν Κάθε τουρκική στρατιωτική κίνηση στο βόρειο Ιράκ και στη βόρεια Συρία μοιάζει εξαιρετι...

Διαβάστε την συνέχεια

Περηφάνια ή σκυφτό κεφάλι; Ο καθένας διαλέγει! Το 1974 “έλειπαν” τα F16 και (ορθά) τους “βρίζαμε”. Τώρα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6TpPbmLO5bW4xnQDVZiuHI0GAmNKSsDwteChAdIL9JFYqf_FVY20WcyvDGohX4QdSNVmgMQsNy3ojwjrqXb9hd9kogIHb1063g3INVc-vRVieV-YfrGDl3_c9MgURLt3vbCx9MCfyUf_w/s1600/%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25B7%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B1+f-16.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="311" data-original-width="618" height="322" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6TpPbmLO5bW4xnQDVZiuHI0GAmNKSsDwteChAdIL9JFYqf_FVY20WcyvDGohX4QdSNVmgMQsNy3ojwjrqXb9hd9kogIHb1063g3INVc-vRVieV-YfrGDl3_c9MgURLt3vbCx9MCfyUf_w/s640/%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25B7%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B1+f-16.jpg" width="640" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <i>Ελληνικά μαχητικά F-16 πάνω από την Κύπρο. Φωτογραφία υπουργείο Εθνικής Άμυνα</i>ς</div> <br />Του Νίκου Αντωνιάδη* – Νέα Υόρκη<br /><br />Ομολογουμένως, φέτος, για μένα, ήταν πιο έντονα τα συναισθήματα βλέποντας την παρέλαση της ελλιπούς (δυστυχώς ακόμη) ανεξαρτησίας μας, μιας και είχα την χαρά και την τιμή να δω το καμάρι μου να παρελαύνει, υπηρετώντας την πατρίδα μας<a href="http://mignatiou.com/2017/07/prasini-karta-i-prasini-grammi-ethniki-sinidisi-i-prosopiki-vlakia-proigite-i-patrida/"> (αντί να έρθει άμεσα για σπουδές εδώ στις ΗΠΑ)</a>! <br /><br />Και από ότι άκουσα, είδα, διάβασα, μαζί με μένα, κάποιοι άλλοι επίσης φορτίστηκαν, ειδικά βλέποντας τα ελληνικά F16 να διασχίζουν τον Κυπριακό ουρανό. Οι περισσότεροι με συγκίνηση και κάποιοι με “θυμό”!<br /><br />Και αρχίζω να διερωτώμαι!<br /><br />Όταν το 1974, με την χούντα των Αθηνών, την χούντα της Κύπρου και την ΕΟΚΑ Β, το καλοστημένο αγγλικό σχέδιο “ανεξαρτησίας” μας και την “ενεργό” συμμετοχή των ΗΠΑ, πουλήθηκε η πατρίδα μας για να εισβάλει με τη βία των όπλων η Τουρκία και να κατέχει τη μισή μας πατρίδα, μέχρι και σήμερα, ορθά (δεν) “βρίζαμε” την μάνα Ελλάδα που δεν μας προστάτευσε; Ναι, μας πούλησε, ναι μας πρόδωσε, ναι στάθηκε αδύναμη και ανήμπορη να σταματήσει την καταιγίδα που είχε ξεκινήσει από πριν την μέρα της “ανεξαρτησίας” μας. Όμως, είτε μας αρέσει, είτε όχι, οι εγγυήτριες δυνάμεις παραμένουν εδώ και εκτός της Ελλάδας, οι άλλες δυο οτιδήποτε άλλο από το “καλό” μας θέλουν.<br /><br />Μακάρι τα πράγματα να ήταν αλλιώς. Μακάρι να μην χρειαζόμασταν εγγυητές να μας προσέχουν (εννοείται, ούτε και την Ελλάδα). Όμως αυτά είναι τα δεδομένα σήμερα. Δεδομένα που σίγουρα δεν έχουν σχέση με το 1974. Ναι μεν η Ελλάδα είναι εξουθενωμένη οικονομικά αλλά ο Τούρκος θα σκεφτεί πέντε και δέκα φορές πριν κάνει οτιδήποτε, μιας και τα μέτωπα που έχει γύρω του είναι πολλά και σοβαρά (από ότι το 1974) και δεν σηκώνει απώλειες με τους Κούρδους, τους Σύριους, τους Αρμένιους, κ.ο.κ. γύρω της! Μακάρι επίσης να μην χρειαζόμασταν τον Νίκο Κοτζιά να βγάλει το φίδι από την τρύπα του (Βλέπε Κράν Μοντανά) και να αναγκάσει τον Τσαβούσογλου να παραδεχτεί πως “αν χρειαστεί θα χρησιμοποιήσουν τα στρατεύματα τους στην Κύπρο”!<br /><br />Η άμυνα ενός κράτους δεν είναι παιχνίδι. Είναι δικαίωμα και υποχρέωση του κάθε κράτους και εδικά της ελλιπούς αλλά περήφανης Κυπριακής Δημοκρατίας και του ταλαιπωρημένου λαού της. Και οι “φωνές” για μη ανάγκη των Ελληνικών F16, οι φωνές για τον “κακό Κοτζιά” που δεν θέλει λύση, οι “φωνές” για να συσπειρωθεί ένα μάλλον μονοψήφιο ποσοστό κόσμου, μόνο λύπη προκαλούν. Δικαίωμα του καθενός να φωνάζει. Δικαίωμα του καθενός να λέει την άποψη του. Δικαίωμα του καθενός να έχει όποια μυαλά θεωρεί ως “ορθά”. Όμως κανείς δεν έχει δικαίωμα να “εξασθενεί” την φωνή της κατεχόμενης πατρίδας μας και την περηφάνια ενός ολόκληρου λαού. Διαφορετικά, όσοι (ορθότατα) κατηγορούν την ΕΟΚΑ Β για εσχάτη προδοσία, ας αναλογιστούν πιθανές ομοιότητες!<br /><br />Ο “φόβος” των συμπατριωτών μας δεν μπορεί να γίνεται μπαλάκι στις επιπόλαιες διακηρύξεις παλαιολιθικών πολιτικών (στρατηγικών). Και η περηφάνεια ενός λαού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα της άμυνας του και την έπαρση που καλλιεργείται από την ίδια την Πολιτεία, συμβάλλοντας στην ανύψωση της ψυχολογίας του. Αν τα F16 και τα όποια F16 καταφέρνουν να τονώσουν την ψυχολογία αυτού του ταλαιπωρημένου λαού, τότε μπράβο σε όσους το έπραξαν και κρίμα για όσους το “έκραξαν”!<br /><br />Ο καθένας κάνει την επιλογή του! Πεφηφάνια ή σκυφτό κεφάλι;<br /><br /><a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Περηφάνια ή σκυφτό κεφάλι; Ο καθένας διαλέγει! Το 1974 “έλειπαν” τα F16 και (ορθά) τους “βρίζαμε”. Τώρα;

Ελληνικά μαχητικά F-16 πάνω από την Κύπρο. Φωτογραφία υπουργείο Εθνικής Άμυνα ς Του Νίκου Αντωνιάδη* – Νέα Υόρκη Ομολογουμένως, φέτος, γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διλήμματα και προκλήσεις στη Μέση Ανατολή, μετά το Δημοψήφισμα των Κούρδων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjis14F2duvqXaJKhqyHOkXcPgHbaKNtcKDi9oFdejAHVMG3dMzav6mgLOPENsbzcBuVXxyPCkbUYC9F33RVOiNpykyATT9R54GRTVU8pMWqR6rhIlPY3d6YyFLFUnoTnjg6xaSOqpuEqus/s1600/%25CE%2594%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE%252C+%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25AC+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%2594%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2588%25CE%25AE%25CF%2586%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B4%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjis14F2duvqXaJKhqyHOkXcPgHbaKNtcKDi9oFdejAHVMG3dMzav6mgLOPENsbzcBuVXxyPCkbUYC9F33RVOiNpykyATT9R54GRTVU8pMWqR6rhIlPY3d6YyFLFUnoTnjg6xaSOqpuEqus/s640/%25CE%2594%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE%252C+%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25AC+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%2594%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2588%25CE%25AE%25CF%2586%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B4%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του<b> Νίκου Μελέτη </b><br />Η επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος αποδεικνύεται βήμα στο κενό για τους Κούρδους, καθώς για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι σε κρίσιμες αποφάσεις έχουν καθοριστικό ρόλο και το timing και οι συμμαχίες.<br /><br />Η επιλογή του Masoud Barzani να προχωρήσει στην πραγματοποίηση του Δημοψηφίσματος αποδεικνύεται καταστροφική, εάν ο πραγματικός στόχος ήταν η υλοποίηση της ετυμηγορίας των Κούρδων του Ιράκ, δηλαδή η ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας.<br /><br />Όμως ακόμη κι αν ο στόχος του Barzani, ήταν να βελτιώσει την θέση του σε μια μελλοντική διαπραγμάτευση με την κεντρική κυβέρνηση του Ιράκ για περαιτέρω διεύρυνση της αυτονομίας της KRG - που ίσως θα έφθανε μέχρι και την χαλαρή ομοσπονδιακή δομή του κράτους - φαίνεται ότι έκανε λάθος υπολογισμούς.<br /><br />Η υποστήριξη που δέχονται οι Κούρδοι από την Ουάσιγκτον, η στήριξη από την Μόσχα, η ενθάρρυνση από το Ισραήλ, ίσως δημιούργησαν λανθασμένη εικόνα στο Αρμπίλ, καθώς οι «συμμαχίες» αυτές έχουν άλλα κίνητρα και άλλο υπόβαθρο.<br /><br />Το Ισραήλ είναι προφανές ότι έχοντας παραδοσιακά καλούς δεσμούς με τους Κούρδους έχει κάθε λόγο να στηρίζει την ύπαρξη ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, που θα αποτελεί ανάχωμα στην προσπάθεια διείσδυσης του Ιράν στην Μέση Ανατολή. Συγχρόνως θα αποδυναμώσει δυνάμεις όπως η Συρία και το Ιράκ στην μετά-ISIS εποχή και θα συνεχίσει να διατηρεί ανοικτό μέτωπο στην απρόβλεπτη και προβληματική Τουρκία.<br /><br />Η Ρωσία παραδοσιακά στηρίζει τους Κούρδους ενώ ακόμη και τώρα επισήμως δεν αποκήρυξε το δικαίωμα τους στην επιδίωξη της εθνικής ολοκλήρωσης. Επέμεινε, όμως, στην ανάγκη διατήρησης της ακεραιότητας των χωρών της περιοχής.<br /><br />Χωρίς να αποκηρύξει τους Κούρδους, η Μόσχα είναι σαφές ότι δεν θα ήθελε στην παρούσα φάση να ανοίξει θέμα αλλαγής συνόρων στην περιοχή, καθώς ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η προσπάθειά της για εξασφάλιση μόνιμης στρατιωτικής παρουσίας της στη Συρία.<br /><br />Για τους Αμερικανούς κορυφαία προτεραιότητα είναι η εξόντωση του ISIS. Στο πλαίσιο αυτό η ανακήρυξη ανεξάρτητου κουρδικού κράτους εκτιμάται ότι θα διασπούσε το ενιαίο μέτωπο εναντίον των τζιχαντιστών. Συγχρόνως όμως θα άνοιγε τον δρόμο για μια νέα «επέλαση» του Ιράν στην περιοχή με πρόσχημα την ενίσχυση και στήριξη των Σιϊτών του Ιράκ.<br /><br />Η αναβάθμιση του ρόλου των Κούρδων είναι πραγματική καθώς οι μεγάλοι «παίκτες» στην Μέση Ανατολή έβλεπαν ως αξιόπιστη δύναμη τους Πεσμεργκά στο Βόρειο Ιράκ και τις δυνάμεις του YPG στην βόρειο Συρία στον αγώνα εναντίον του ISIS.<br /><br />Tο timing όμως κάθε άλλο παρά ήταν ευνοϊκό ώστε ο κ. Barzani να εξαργυρώσει αυτόν τον ρόλο με την ικανοποίηση ενός αιτήματος εκατό χρόνων, και την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας.<br /><br />Τώρα ο κ. Barzani δεν είναι σε θέση να υλοποιήσει την απόφαση του δημοψηφίσματος και συγχρόνως βρίσκεται υπό την ασφυκτική πίεση των άσπονδων… φίλων του, με πρώτο την Ιρακινή κυβέρνηση.<br /><br />Όλοι τώρα έχουν την ευκαιρία να τον «γονατίσουν» αναγκάζοντάς τον να «καταπιεί» το δημοψήφισμα, το οποίο τουλάχιστον οι ΗΠΑ τού έδωσαν μέχρι και την τελευταία στιγμή την ευκαιρία για να το αναβάλλει.<br /><br />Με πρωταγωνιστές κυρίως την Άγκυρα και τη Βαγδάτη εκδηλώνεται μια προσπάθεια να ξαναμπεί βαθιά στο αρχείο, κάθε συζήτηση για ανεξάρτητο κουρδικό κράτος, να περιορισθεί το εύρος αυτονομίας των Κούρδων στο Β. Ιράκ και να μην αφεθεί περιθώριο διεκδίκησης αυτονομίας από τους Κούρδους της Βόρειας Συρίας.<br /><br />Η Τουρκία έχει έναν ακόμη λόγο για παραδειγματική «τιμωρία» του άλλοτε συμμάχου της στον αγώνα εναντίον του ΠΚΚ, Μ. Barzani, καθώς ήδη στην Συρία σε ένα παιχνίδι που γνωρίζει ότι κινείται όχι μόνο από τις ΗΠΑ αλλά και από την Ρωσία, άνοιξε παράθυρο για αυτόνομη Κουρδική περιοχή . Κάτι που δεν απέκλεισε η Συριακή κυβέρνηση, η οποία σαφώς εκφράζει και την θέση της Μόσχας.<br /><br />Προς το παρόν όλα δείχνουν ότι δεν θα χρειασθεί καν η στρατιωτική επιλογή για να ασκηθεί πίεση στον Barzani και τελικά να απενεργοποιήσει ο ίδιος το Δημοψήφισμα.<br /><br />Η απειλή κλεισίματος των συνόρων και της τροφοδοσίας με προϊόντα καθημερινής χρήσης, το κλείσιμο της στρόφιγγας του αγωγού που μέσω Τουρκίας εξάγει το πετρέλαιο της η KRG - και αποτελεί το μοναδικό έσοδο για το Αρμπίλ - η διακοπή της αεροπορικής σύνδεσης με τον έξω κόσμο και κυρίως η απουσία ισχυρού συμμάχου στο εγχείρημα της Ανεξαρτησίας, οδηγούν σε πολιτική ήττα τους Κούρδους του Ιράκ.<br /><br />Βεβαίως αυτή η εξέλιξη θα πυροδοτήσει την ριζοσπαστικοποίηση των Κούρδων και σε Τουρκία αλλά κυρίως σε Ιράκ και Συρία, όμως θα προσγειώσει και τις διεκδικήσεις που έχει το YPG για την μεταπολεμική Συρία. Η διεκδίκηση ενός καθεστώτος διευρυμένης αυτονομίας ή ομόσπονδου κρατιδίου θα είναι ένας ρεαλιστικός στόχος, που θα οδηγήσει σε νέα αναπροσαρμογή των συμμαχιών στην περιοχή, καθώς για την Τουρκία είναι κόκκινη γραμμή η δημιουργία κουρδικής οντότητας στα σύνορα της με την Συρία.<br /><br />Σε αυτή την διαδικασία έχουν χάσει έναν άλλοτε ισχυρό υποστηρικτή, το Ιράν το οποίο πλέον με αφορμή τις εξελίξεις στο Ιράκ έρχεται πιο κοντά στην Τουρκία. Και η σημασία της στάσης του Ιράν είναι ξεχωριστή. <br /><br />Το 1946 οι Κούρδοι του Ιράν και του Ιράκ ίδρυσαν ένα βραχύβιο ανεξάρτητο κράτος που έγινε γνωστό ως «Δημοκρατία του Mahabad» με ηγέτη τον Mustafa Barzani (πατέρας του σημερινού ηγέτη του KRG Masoud Barzani). Περιελάμβανε εδάφη κυρίως του Ιράν και το κράτος αυτό που υποστηρίχθηκε από την Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε σε λιγότερο από έναν χρόνο.<br /><br />Πριν την ισλαμική επανάσταση του 1979 ο Σάχης προσέφερε στήριξη στους Κούρδους του Ιράκ, καθώς σε συνεργασία με το Ισραήλ και τους Αμερικανούς υποστήριζαν την κουρδική εξέγερση εναντίον της κυβέρνησης al-Bakr στο Ιράκ. Η Τεχεράνη χρησιμοποιούσε τους Κούρδους για δύο σκοπούς: Αφενός λόγω του φόβου επέκτασης της σοβιετικής επιρροής στην Μέση Ανατολή (κυρίως προς την Βαγδάτη), αφετέρου ο Σάχης ήθελε να δημιουργήσει προβλήματα στο Ιράκ.<br /><br />Το Ιράκ διατηρούσε εδαφικές βλέψεις κυρίως στον ποταμό που χωρίζει τις δυο χώρες, μια διαφορά που οδήγησε τελικά στον πόλεμο του 1980 ο οποίος οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς. Στον πόλεμο οι Κούρδοι βρέθηκαν στην πλευρά του Ιράν, με αποτέλεσμα να στοχοποιηθούν από τον Σαντάμ Χουσεΐν.<br /><br />Τώρα και πάλι οι Κούρδοι του Ιράκ είχαν βρεθεί στην ίδια πλευρά του μετώπου εναντίον του ISIS με το Ιράν και τους Φρουρούς της Επανάστασης, έχοντας επίσης συνεργασία με τις υποστηριζόμενες από το Ιράν ένοπλες ομάδες των Σιϊτών.<br /><br />Αυτή η στρατηγική σύμπλευση του Ιράν με τους Κούρδους του Ιράκ οδηγείται στο τέλος της καθώς το αίτημα για Ανεξαρτησία αποτελεί πλέον απειλή για το ίδιο το Ιράν, το οποίο στις δυτικές επαρχίες του έχει έναν συμπαγή κουρδικό πληθυσμό 7 εκατομμυρίων ανθρώπων.<br /><br />Είναι πάντως κρίσιμο για τη Μέση Ανατολή, να μην επιτρέψει η Ουάσιγκτον στην Βαγδάτη, στην Τουρκία και στο Ιράν να συνθλίψουν την KRG γιατί απλώς θα οδηγηθεί σε έκρηξη ολόκληρη η περιοχή, θα υπονομευθεί πλήρως η ενότητα του Ιράκ και θα ανοίξει ίσως η όρεξη της Τουρκίας και του Ιράν να βάλουν πόδι στο Ιράκ, με απρόβλεπτες συνέπειες.<br /><br />Ο Βarzani κατόρθωσε παρά τα λάθη του να φέρει στο προσκήνιο το θέμα του Κουρδικού Κράτους, και αυτό είναι ένα κέρδος για το Κουρδικό Έθνος. Απομένουν όμως πολλά να γίνουν για να αποκτήσει αυτό το «κέρδος» ουσιαστικό περιεχόμενο και να μην γίνει μπούμερανγκ για τις προσδοκίες του μόνου Έθνους που έχει απομείνει χωρίς πατρίδα στην Μέση Ανατολή. <br /><br /><a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διλήμματα και προκλήσεις στη Μέση Ανατολή, μετά το Δημοψήφισμα των Κούρδων

Του Νίκου Μελέτη Η επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος αποδεικνύεται βήμα στο κενό για τους Κούρδους, καθώς για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Δημοψήφισμα στην Καταλονία, η ΕΕ και η Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL5WZBUidBCErxvssx6PUJWVhm7OiintvcAzFMoOWpd08fBzBeogVGQJWexzx1GxnFFg8g4S7nk1-ANI8xt3ZaDi0EvK5Tvm2559_q4G1HjOOXlwfL6ekO544_43yQ-mWwui6mj3UnIj-E/s1600/%25CE%2598%25CE%25B1+%25CF%2580%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CE%25B7+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2595%25CE%25B8%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%253B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="309" data-original-width="601" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL5WZBUidBCErxvssx6PUJWVhm7OiintvcAzFMoOWpd08fBzBeogVGQJWexzx1GxnFFg8g4S7nk1-ANI8xt3ZaDi0EvK5Tvm2559_q4G1HjOOXlwfL6ekO544_43yQ-mWwui6mj3UnIj-E/s640/%25CE%2598%25CE%25B1+%25CF%2580%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CE%25B7+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2595%25CE%25B8%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%253B.jpg" width="640" /></a></div> <br /><div class="info"> <span class="name fn">Ανδρέας Μπανούτσος</span> *<span class="teaser"><br /></span></div> Το Δημοψήφισμα της Κυριακής 1ης Οκτωβρίου 2017 που έλαβε χώρα στην Καταλονία με θέμα την ανεξαρτησία-απόσχιση της αυτόνομης περιοχής από την Ισπανία, δυστυχώς βάφτηκε με αίμα με απόλυτη ευθύνη της κεντρικής κυβέρνησης της Μαδρίτης και προσωπικά του πρωθυπουργού κ.Μαριάνο Ραχόι. Το δημοψήφισμα που διεξήχθη την περασμένη Κυριακή μπορεί να ήταν παράνομο σύμφωνα με την απόφαση του Ισπανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου δεν αλλάζει όμως το γεγονός ότι η ψηφοφορία σε ένα δημοψήφισμα αποτελεί μία κορυφαία δημοκρατική διαδικασία που διασφαλίζει την ελευθερία της έκφρασης των πολιτών. <br /><br />Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος που ανακοίνωσε η Καταλανική περιφερειακή κυβέρνηση 2,3 εκατ. ψηφοφόροι (42,3%) ψήφισαν εκ των οποίων το 90% ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας. Κάποιοι αναλυτές έσπευσαν να παρατηρήσουν ότι πέρα από την αντισυνταγματικότητα του δημοψηφίσματος το γεγονός ότι προσήλθαν στις κάλπες λιγότεροι από το 50% των πολιτών με δικαίωμα ψήφου το καθιστά άκυρο. Προφανώς αγνοούν το γεγονός ότι χωρίς την πρωτοφανή για χώρα μέλος της ΕΕ άσκηση βίας από τα σώματα ασφαλείας του Ισπανικού κράτους κατά φιλήσυχων ψηφοφόρων, ο αριθμός των πολιτών που θα προσέρχονταν στις κάλπες θα ξεπερνούσε κατά πολύ το 50%. <br /><br />Δυστυχώς, όπως αποδείχτηκε η κυβέρνηση του κ.Ραχόι «κατάφερε», γιατί περί κατορθώματος πρόκειται, να στρέψει ακόμα και τους πολίτες της Καταλονίας που ήταν κατά της ανεξαρτησίας μέχρι και πριν λίγες εβδομάδες (49% σύμφωνα με δημοσκόπηση του Αυγούστου) υπέρ της απόσχισης από το Ισπανικό κράτος. Σαν να μην έφτανε η βίαιη καταστολή των δυνάμεων ασφαλείας την μέρα της ψηφοφορίας, την επόμενη μέρα υπουργοί της κυβέρνησης Ραχόι έριξαν «λάδι στη φωτιά» τασσόμενοι υπέρ της ενεργοποίησης του άρθρου 155 του Ισπανικού συντάγματος που δίνει τη δυνατότητα αφαίρεσης ακόμα και του καθεστώτος αυτονομίας που προβλέπεται για την Καταλονία από το Σύνταγμα του 1978, σε περίπτωση που η Καταλανική περιφερειακή κυβέρνηση προχωρήσει σε μονομερή ανακήρυξη της ανεξαρτησίας. <br /><br />Ευτυχώς, ο Πρόεδρος της Καταλανικής κυβέρνησης κ.Κάρλες Πουτζντεμόν αποδεικνύεται πολύ πιο υπεύθυνος από τον κ. Ραχόι και την κυβέρνησή του καθώς δήλωσε ότι «δεν επιθυμεί μια τραυματική ρήξη, αλλά μια νέα κατανόηση με το Ισπανικό κράτος» και προς την κατεύθυνση αυτή ζήτησε την μεσολάβηση της ΕΕ ώστε να υπάρξει διάλογος με τη Μαδρίτη.<div> <br /></div> <div>  Θα αναρωτηθεί βέβαια κανείς αν είναι αφελής ο Πρόεδρος της Καταλανικής κυβέρνησης να πιστεύει ότι η σημερινή ΕΕ θα μπορούσε να παίξει τον οποιονδήποτε διαμεσολαβητικό ρόλο όταν απέφυγε να καταδικάσει απερίφραστα την αστυνομική καταστολή του Ισπανικού κράτους ακόμα και κατά ηλικιωμένων ψηφοφόρων την ημέρα που υποτίθεται πως γιορτάζεται ως η παγκόσμια ημέρα των ηλικιωμένων. Σε άλλες βέβαια περιπτώσεις η ΕΕ είναι λαλίστατη και σπεύδει να καταδικάσει την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν αυτή λαμβάνει χώρα εκτός ΕΕ (π.χ Βενεζουέλα). Στην περίπτωση όμως της Ισπανικής κυβέρνησης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δια στόματος του εκπροσώπου της κ.Μαργαρίτη Σχοινά πήρε επάξια τον τίτλο του σύγχρονου «Πόντιου Πιλάτου». Είναι προφανές ότι αυτή η στάση θα ενισχύσει τα φαινόμενα ευρωσκεπτικισμού όχι μόνο στην Καταλονία αλλά ανάμεσα και στους πολίτες των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών.<br /><br />Αναφορικά τώρα με τις αρνητικές επιπτώσεις για την Ελλάδα από μία πιθανή ανεξαρτητοποίηση της Καταλονίας, όπως έσπευσαν να διατυπώσουν διάφοροι Έλληνες αναλυτές αναφερόμενοι στον κίνδυνο ενός domino effect και την ενδεχόμενη απόσχιση σε μελλοντικό χρόνο της Δυτικής Θράκης, η γνώμη του γράφοντος είναι η εξής:<div> <ul> <li> α) αν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος σίγουρα την αρχή δεν την έκανε η Καταλονία αλλά η εγκληματική πολιτική του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας το 1999 που οδήγησε αρχικά στην αυτονόμηση και ύστερα στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου (2008). Βέβαια κάποιοι θα ισχυριστούν ότι οι Αλβανοί του Κοσόβου λόγω της καταπίεσης από το καθεστώς Μιλόσεβιτς είχαν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση σύμφωνα και με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ. Αν όμως είχαν οι Αλβανοί του Κοσόβου αυτό το δικαίωμα τότε το είχαν και οι Ρώσοι της Κριμαίας το 2014 και οι Καταλανοί σήμερα. </li> </ul> <br /><b>Δεν γίνεται να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. </b><br /><br />Επομένως το «κουτί της Πανδώρας» δεν το άνοιξε η Καταλονία το 2017 αλλά το ΝΑΤΟ το 1999, </div> <div> <ul> <li>β) η περίπτωση της Δυτικής Θράκης είναι εντελώς διαφορετική από το Κόσοβο, την Κριμαία και την Καταλονία για τον απλούστατο λόγο ότι στη Δυτική Θράκη έχουμε θρησκευτική μειονότητα (Μουσουλμανική σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923) και όχι εθνική όπως στις περιπτώσεις που προαναφέρθηκαν. </li> </ul> Επίσης ακόμα και αν κάνουμε την υπόθεση εργασίας ότι το σύνολο των Μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης (πράγμα άτοπο δεδομένου ότι οι Τουρκογενείς αποτελούν το 50% της Μουσουλμανικής μειονότητας και το υπόλοιπο 50% είναι Πομάκοι και Ρομά) σύμφωνα με το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού δηλώσουν Τούρκοι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις διεκδίκησης αυτονομίας πόσο μάλλον ανεξαρτησίας για τον απλούστατο λόγο ότι αποτελούν μειοψηφία (40%) του πληθυσμού στη Δυτική Θράκη. </div> <div> <br /></div> <div> Στις περιπτώσεις του Κοσόβου, της Κριμαίας και της Καταλονίας οι Αλβανοί, οι Ρώσοι και οι Καταλανοί αντίστοιχα αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού της επικράτειας που διεκδίκησε (Κόσοβο, Κριμαία) και διεκδικεί (Καταλονία) την ανεξαρτησία. Στην περίπτωση της Κριμαίας βέβαια ύστερα από δημοψήφισμα οι πολίτες επέλεξαν την ενσωμάτωση στη Ρωσική Ομοσπονδία και όχι την ανεξαρτησία από την Ουκρανία. </div> <div> <br /></div> <div> Θα αντιτείνει ενδεχομένως κάποιος καλοπροαίρετα ότι μελλοντικά θα μπορούσαν οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης αυτοπροσδιοριζόμενοι ως Τούρκοι να αποτελέσουν την πλειοψηφία και να διεκδικήσουν την αυτονομία και ενδεχομένως και την ένωση με την Τουρκία (κατά τα πρότυπα της Κριμαίας). Οπωσδήποτε αυτός ο κίνδυνος θεωρητικά υπάρχει. Είναι όμως στο χέρι του Ελληνικού κράτους να αποτρέψει ένα τέτοιο μελλοντικό ενδεχόμενο δίνοντας κίνητρα σε Έλληνες ανέργους (Χριστιανούς Ορθόδοξους το θρήσκευμα) να εγκατασταθούν στη Δυτική Θράκη ενισχύοντας την πληθυσμιακή σύνθεση της περιοχής υπέρ των Ελληνικών εθνικών συμφερόντων.<br /><div> <br /></div> <div> <b><i>*Ιδρυτής και Προέδρος Δ.Σ. Κέντρου Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων, Υποψήφιος Διδάκτωρ σε θέματα Πληροφόρησης και Ασφάλειας</i></b></div> <div> <br /></div> <div> πηγή<br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div> </div> </div>

Το Δημοψήφισμα στην Καταλονία, η ΕΕ και η Ελλάδα

Ανδρέας Μπανούτσος  * Το Δημοψήφισμα της Κυριακής 1ης Οκτωβρίου 2017 που έλαβε χώρα στην Καταλονία με θέμα την ανεξαρτησία-απόσχιση της ...

Διαβάστε την συνέχεια