Διαβάστε με προσοχή αυτό το άρθρο που αφορά τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Απελευθέρωση της Ιεράπολης/Μένπετζ – Σύμπτωση μήπως;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVArFQiLYcRu699MF6nCrmSx0rW-dgymnP-kO533Y1bWuz-ZXe3HXGYAWsPgWQ_tkXtZC5WvojTrUD74cNKkNO1Q3etu4JTIBGm2U95Y6uGG50l7bi2vMk7rwPVPOEWe28BxL1MtBBKgZh/s1600/amerikanotoyrkikes+sxeseis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="354" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVArFQiLYcRu699MF6nCrmSx0rW-dgymnP-kO533Y1bWuz-ZXe3HXGYAWsPgWQ_tkXtZC5WvojTrUD74cNKkNO1Q3etu4JTIBGm2U95Y6uGG50l7bi2vMk7rwPVPOEWe28BxL1MtBBKgZh/s640/amerikanotoyrkikes+sxeseis.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <br /> Του <b>Murat Yetkin</b>, εφ. Hürriyet, 15/8/2016<br /> Μετάφραση: <b>Σάββας Καλεντερίδης</b><br /> <br /> Μην προσπερνάτε έτσι εύκολα την λέξη Ιεράπολις/Μένπετζ. Είναι μια μικρή πλην όμως εξαιρετικής σημασίας πόλη. Έχει ιστορία τεσσάρων χιλιάδων χρόνων και το όνομά της προέρχεται από τα αραμαϊκά, τη γλώσσα του Αβραάμ και του Ιησού· λεγόταν Μάνμπατς, που σημαίνει «Κεφαλόβρυσο».<br /> <br /> <b>Όμως, εκτός από τις πηγές πόσιμου ύδατος, η πόλη αυτή είναι στρατηγικής σημασίας γιατί αποτελεί σταυροδρόμι μεταξύ Ράκκας, Χαλεπίου και Ανατολίας.</b><br /> <br /> Είναι τέτοια η στρατηγική της σημασία, που ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ρωμανός Δ΄ Διογένης πρότεινε στον Αρπ Αρσλάν την Ιεράπολη, αντί του Ματζικέρτ και του Έρτζις, το 1070. Και ο Αρπ Αρσλάν θα δεχόταν την πρόταση που του έκανε ο Ρωμανός, αν δεν χαλούσαν τη συμφωνία οι Βυζαντινοί, για να ακολουθήσει το 1071 η μάχη του Ματζικέρτ.<br /> <br /> Είναι κοινώς αποδεκτό ότι η Ιεράπολη είναι όντως μια ιστορική πόλη. Άλλωστε, γι’ αυτόν το λόγο ήταν σημαντική για τον ISIS, γι’ αυτόν το λόγο οι ΗΠΑ κινητοποιήθηκαν, μαζί με τους συμμάχους τους, για την απελευθέρωσή της.<br /> <br /> Η Ιεράπολις απελευθερώθηκε από τους τζιχαντιστές του ISIS στις 12 Αυγούστου 2016. Εκείνοι που χάρηκαν πιο πολύ από όλους, είναι οι γυναίκες της Ιεράπολης γιατί απαλλάχτηκαν από την εκπόρνευση και από άλλες βαρβαρότητες του ISIS, δηλώνοντας τη χαρά τους με φωτογραφίες που έβγαλαν, καίγοντας τις μπούρκες που τις υποχρέωσαν να φορούν οι τζιχαντιστές.<br /> <br /> Η επιχείρηση για την απελευθέρωσή της ξεκίνησε στις 31 Μαΐου, από την μετωπική οργάνωση «Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας» (SDF), με την υποστήριξη και υπό το συντονισμό της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM).<br /> <br /> Το όνομα «Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας» (SDF) επιλέχτηκε στην ουσία για να μην εξαγριωθεί η Τουρκία και για να λειτουργήσει ως κάλυμμα στη συμμετοχή των Δυνάμεων Λαϊκής Άμυνας (YPG/PYD), που αποτελούν την κύρια δύναμη πυρός, ενώ συμμετέχουν σχεδόν συμβολικά και ένοπλοι από ορισμένες αραβικές φυλές της περιοχής.<br /> <br /> <b>Η όλη διαδικασία άρχισε στις 18 Μαΐου, όταν ο Ομπάμα πήρε τηλέφωνο και συνομίλησε επί 70 λεπτά με τον Ερντογάν.</b><br /> <br /> Ήταν γνωστή η θέση της Τουρκίας, να μην περάσει ο έλεγχος της γραμμής των 98 χλμ που εκτείνεται από την Τζαραμπλούς (Ευρωπός) μέχρι τη Μάρε, στα χέρια του PKK/PYD.<br /> <br /> Οι Αμερικανοί με τη σειρά τους δήλωναν ότι είχαν ανάγκη την υποστήριξη των δυνάμεων του YPG/PYD για να απελευθερώσουν την Ιεράπολη από τον ISIS, και υπόσχονταν ότι μετά την απελευθέρωση οι δυνάμεις των Κούρδων θα υποχωρούσαν ανατολικά του ρου του Ευφράτη.<br /> <br /> Η Τουρκία δεν μπορούσε να κάνει και πολλά. Η πολιτική που ακολούθησε στο θέμα της Συρίας επί μια τετραετία, είχε καταρρεύσει με την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους στις 24 Νοεμβρίου 2015. Είχε γίνει γνωστό ότι θα αποχωρούσε ο Αχμέτ Νταβούτογλου, όμως δεν είχε αναλάβει ακόμα καθήκοντα πρωθυπουργού ο Μπιναλί Γιλντιρίμ.<br /> <br /> Η τουρκική Πολεμική Αεροπορία δεν μπορούσε να προσεγγίσει τον εναέριο χώρο της Συρίας. Το θέμα της Συρίας είχε μείνει πλέον στη δικαιοδοσία της 2ης Στρατιάς, που έχει τομέα ευθύνης τα σύνορα Συρίας, Ιράν και Ιράκ. Η 2η Στρατιά, που έχει έδρα τη Μαλάτεια, δεν είχε πλέον μόνο την ευθύνη φύλαξης των συνόρων, είχε αναλάβει επιπλέον και την αποστολή αντιμετώπισης του ISIS αλλά και των ανταρτών του PKK με τις μονάδες πυροβολικού, τεθωρακισμένων και μηχανοκίνητου πεζικού που διαθέτει.<br /> <br /> <b>Στην περιοχή ευθύνη της η 2η Στρατιά είχε να διαχειριστεί δυο ζητήματα με παγκόσμια στρατηγική σημασία, τη βάση του Ιντζιρλίκ και τα ραντάρ της Αντιπυραυλικής Ασπίδας.</b><br /> <br /> Η τηλεφωνική συνομιλία Ομπάμα-Ερντογάν έγινε με βάση αυτό το παρασκήνιο. Την αμέσως επόμενη μέρα, στις 19 Μαΐου, ο διοικητής της CENCTOM, στρατηγός Τζόζεφ Βότελ, άρχισε τις επαφές με την κυβέρνηση του Ιράκ στη Βαγδάτη και τους Κούρδους αξιωματούχους στην Ερμπίλ, για να αρχίζουν σταδιακά οι επιχειρήσεις Ιεράπολης-Φαλούτζας και Ράκκας-Μοσούλης.<br /> <br /> Ο στρατηγός Βότελ πέρασε στο έδαφος της Συρίας στις 20 Μαΐου. Αν και δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα, συναντήθηκε με Κούρδους αξιωματούχους και με ορισμένους Άραβες ηγέτες τοπικών φυλών στο Κομπάνι, όπου έγινε εκτίμηση της κατάστασης.<br /> <br /> Από εκεί ο Αμερικανός στρατηγός πέρασε στο Ιντζιρλίκ στις 21 Μαΐου, όπου συναντήθηκε με τον Β΄ Αρχηγό ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας, τον στρατηγό Γιασάρ Γκιουλέρ, ο οποίος του υπογράμμισε ότι για την Τουρκία δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ PKK και PYD.<br /> <br /> Το πρωί της 22ας Μαΐου, και ενώ ο στρατηγός Βότελ ήταν ακόμα στην Άγκυρα, οι τουρκικές εφημερίδες είχαν ένα ενδιαφέρον πρωτοσέλιδο. Ο αρχηγός της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, πτέραρχος Αμπιντίν Ουνάλ, ενόσω ο στρατηγός Βότελ βρισκόταν στο έδαφος του Ιράκ, επιβιβάστηκε σε ένα F­16 που απογειώθηκε από την αεροπορική βάση Ακιντζί της Άγκυρας, και αφού επιθεώρησε τις αεροπορικές βάσεις του Μπαλικεσίρ και του Ντιγιάρμπακιρ, συμμετείχε ο ίδιος σε αεροπορικό βομβαρδισμό εναντίον στόχων του PKK, στο όρος Κανδήλι, που βρίσκεται στην επικράτεια του Ιράκ.<br /> <br /> Το μήνυμα ήταν σαφές: Η Τουρκία δεν θα χτυπούσε τους στόχους και τις δυνάμεις του PYD/PKK που είχαν ανάγκη οι ΗΠΑ για την επιχείρηση απελευθέρωσης της Ιεράπολης, θα συνέχιζε όμως να χτυπά τους στόχους και τις δυνάμεις του PKK στο Ιράκ και στην Τουρκία, ανεξαρτήτως αν αυτές θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως ενισχύσεις στην επιχείρηση της Ιεράπολης.<br /> <br /> <b>Στις 23 Μαΐου άρχισε η διακλαδική άσκηση Efes­2016, στην περιοχή της Σμύρνης.</b><br /> <br /> Στην άσκηση συμμετείχαν και τα μέλη του ΝΑΤΟ ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία, Πολωνία, καθώς και οι χώρες Αζερμπαϊτζάν, Σ. Αραβία, Κατάρ και Πακιστάν. Και για πρώτη φορά έγινε άσκηση εναντίον τρομοκρατών που είχαν καταλάβει κατοικημένους τόπους.<br /> <br /> Στις 26 Μαΐου, ενώ ήταν έτοιμη η σύσκεψη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας, το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων δημοσίευσε φωτογραφίες Αμερικανών κομάντο να έχουν στις στολές τους σήματα του στρατού των Κούρδων της Συρίας YPG, και του γυναικείου κλάδου YPJ.<br /> <br /> Η Τουρκία δεν αντέδρασε σ’ αυτήν την πρόκληση. Καταδίκασε τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Τσεχία και τη Σουηδία που επέτρεψαν την πολιτική οργάνωση των Κούρδων της Συρίας PYD να ανοίξει Γραφείο Εκπροσώπησης, όμως δεν είπε τίποτε για τις ΗΠΑ.<br /> <br /> Στις 31 Μαΐου άρχισαν οι απογειώσεις αεροσκαφών για υποστήριξη της επιχείρησης για την απελευθέρωση της Ιεράπολης, με τον όρο να μην συμμετέχουν σε υποστήριξη θέσεων του YPG/PYD.<br /> <br /> <b>Ενώ συνεχιζόταν η επιχείρηση της Ιεράπολης, χωρίς να έχει σημαντικά αποτελέσματα, έλαβαν χώρα δύο εξελίξεις που έμελλε να επηρεάσουν δραματικά την πολιτική που ακολουθούσε η Τουρκία στο θέμα της Συρίας.</b><br /> <br /> Πρώτα ανακοινώθηκε στις 26 Ιουνίου, στη Ρώμη, ότι εξομαλύνονται οι σχέσεις Τουκρίας-Ισραήλ. Την επόμενη μέρα, στις 27 Ιουνίου, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωνε στη Μόσχα ότι δεχόταν την επιστολή συγγνώμης του Ερντογάν, που δήλωνε την απαρχή της εξομάλυνσης των ρωσοτουρκικών σχέσεων. Ο πρόεδρος του Καζακστάν είχε εξασφαλίσει την αποδοχή της επιστολής τις 24 Απριλίου στη σύνοδο των ηγετών της Συνεργασίας της Σαγκάης, στην Τασκένδη.<br /> <br /> Αυτές οι δύο κινήσεις έδειχναν ότι η Τουρκία απαλλασσόταν από τον ασφυκτικό κλοιό που αντιμετώπιζε στη Συρία.<br /> <br /> Την επομένη, στις 28 Ιουνίου, τζιχαντιστές του ISIS σκότωναν 45 άτομα στο αεροδρόμιο Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολης. Δέκα μέρες μετά, στις 8 Ιουλίου, μια άγνωστη μέχρι τότε παράνομη οργάνωση, οι Ταξιαρχίες Tel Hamis, ανακοίνωναν ότι σκότωσαν τον Μπαχόζ Ερντάλ, υψηλόβαθμο στρατιωτικό στέλεχος του PKK. Η πληροφορία αυτή δεν επαληθεύτηκε επακριβώς, αλλά με βάση τις υπηρεσίες πληροφοριών στην Άγκυρα, ο Ερντάλ ήταν σημαντικό πρόσωπο στις επαφές μεταξύ Ροζάβα-Κανδήλι και ίσως ο επικεφαλής της επιχείρησης της Ιεράπολης, που είχε επαφές και συνεργασία με Αμερικανούς αξιωματικούς για το θέμα.<br /> <br /> Στις 15 Ιουλίου, μια ομάδα αξιωματικών μέσα στο στρατό, επιχείρησε αν ανατρέψει την κυβέρνηση. Το πραξικόπημα καταπνίγηκε μετά την αντίδραση του Προέδρου της Δημοκρατίας, των ηγετών των κομμάτων της αντιπολίτευσης και των στελεχών του στρατού και της αστυνομίας που παρέμειναν πιστοί στην κυβέρνηση, με κυρίαρχο το ρόλο του κόσμου που βγήκε στους δρόμους, υποστηρίζοντας την νόμιμη κυβέρνηση.<br /> <br /> <b>Οι πραξικοπηματίες σκότωσαν περίπου 300 ανθρώπους, αλλά ηττήθηκαν. Δεν κατάφεραν να συλλάβουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρωθυπουργό, αλλά συνέλαβαν σχεδόν το σύνολο της στρατιωτικής ηγεσίας.</b><br /> <br /> Ο Β΄ Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Γκιουλέρ, ήταν από κείνους που δέχτηκαν την περισσότερη βία. Ο αρχηγός του ΓΕΑ απήχθη από ένα γάμο, μπροστά στα μάτια της οικογένειάς του.<br /> <br /> Έδρα των πραξικοπηματιών ήταν η αεροπορική βάση Ακιντζί, από την οποία απογειώθηκε ο αρχηγός ΓΕΑ, πτέραρχος Ουνάλ, για να βομβαρδίσει το Κανδήλι. Οι πραξικοπηματίες απογείωσαν F­16 από τις αεροπορικές βάσεις του Ακιντζί και του Ντιγιάρμπακιρ, από την περιοχή ευθύνης της 2ης Στρατιάς, και βομβάρδισαν το Προεδρικό Μέγαρο και το κτήριο της Βουλής της δικής τους χώρας.<br /> <br /> Περίπου 5.000 κομάντο της Στρατοχωροφυλακής, που υπηρετούσαν σε μονάδες της 2ης Στρατιάς για επιχειρήσεις εναντίον του PKK, μεταφέρθηκαν στην Άγκυρα για να βοηθήσουν το πραξικόπημα.<br /> <br /> Ο διοικητής της 2ης Στρατιάς συνελήφθη με την κατηγορία της συμμετοχής στο πραξικόπημα. Το ίδιο και ο διοικητής της βάσης του Ιντζιρλίκ, ο οποίος κατέφυγε σε κτήριο των ΗΠΑ, και ζήτησε άσυλο το οποίο απορρίφθηκε.<br /> <br /> <b>Περίπου 2.000 αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του δεύτερου μεγαλύτερου στρατού του ΝΑΤΟ συνελήφθησαν ή αποστρατεύτηκαν.</b><br /> <br /> Την επόμενη μέρα ο ΓΕΕΘΑ των ΗΠΑ, στρατηγός Τζόζεφ Ντάνφορντ, τηλεφώνησε στον Τούρκο Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, στρατηγό Ακάρ, που μόλις είχε απελευθερωθεί από την ομηρία των πραξικοπηματιών, και αντί να του πει «περαστικά», του ζήτησε το λογαριασμό γιατί κόπηκε το ρεύμα στη βάση του Ιντζιρλίκ και γιατί σταμάτησαν οι πτήσεις αεροσκαφών από εκεί.<br /> <br /> Στην πραγματικότητα, η Άγκυρα ήταν εκνευρισμένη από την πρώτη μέρα. Η Γερμανίδα καγκελάριος, που επισκέφθηκε την Τουρκία τέσσερις φορές μέσα σε έξι μήνες για το θέμα των προσφύγων από τη Συρία, όπως και ο Ομπάμα, τηλεφώνησαν τον Ερντογάν τρεις μέρες μετά το πραξικόπημα, για να του πουν «περαστικά».<br /> <br /> Η κάθε καταδίκη του πραξικοπήματος από τη Δύση συνοδευόταν και από ένα «όμως», για τις διώξεις εναντίον των υπόπτων. Ενώ, αντιθέτως, ο Πούτιν τηλεφώνησε την επόμενη μέρα, δηλώνοντας την αμέριστη συμπαράστασή του στον Ερντογάν.<br /> <br /> Τις επόμενες μέρες παρατηρήθηκαν εξελίξεις που εκνεύρισαν την Άγκυρα. Στις 25 Ιουλίου, την επομένη της δημοσίευσης του άρθρου του συμβούλου του Ερντογάν İbrahim Kalın, με το οποίο απαιτούσε την έκδοση του Γκιουλέν, οι New York Times δημοσίευαν άρθρο το οποίο έλεγε ότι ο Γκιουλέν υπηρέτησε τις αρχές της Δύσης και ότι δεν πρέπει να εκδοθεί.<br /> <br /> <b>Στις 27 Ιουλίου το πρώην στέλεχος της CIA, Γκράχαμ Φούλερ, δήλωνε ότι ο Γκιουλέν δεν είναι δυνατόν να αναμίχθηκε στο πραξικόπημα, και ότι εκφράζει το «μετριοπαθές Ισλάμ», που είναι το Ισλάμ του μέλλοντος.</b><br /> <br /> Στις 28 Ιουλίου ο διοικητής της CENTCOM, στρατηγός Βότελ, που ήταν υπεύθυνος για την επιχείρηση της Ιεράπολης, εξέφρασε το παράπονο ότι η Τουρκία συνέλαβε τους αξιωματικούς με τους οποίους συνεργαζόταν ο ίδιος για της συγκεκριμένη επιχείρηση.<br /> <br /> Επίσης, ο συντονιστής των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ, Τζέιμς Κλάπερ, δήλωνε ότι η Τουρκία φυλάκισε τα στελέχη με τα οποία ήταν σε επαφή οι αμερικανικές υπηρεσίες, εμποδίζοντας τον αγώνα εναντίον του ISIS, σαν να μην είχε γίνει καν απόπειρα πραξικοπήματος, στην οποία συμμετείχαν τα στελέχη αυτά.<br /> <br /> Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ των ΗΠΑ, στρατηγός Ντάνφορντ, επισκέφθηκε την Άγκυρα προσπαθώντας να σώσει την κατάσταση, χωρίς να καταφέρει και πολλά πράγματα.<br /> <br /> Ο Ερντογάν το πρώτο του ταξίδι εκτός Τουρκίας μετά το πραξικόπημα το έκανε στη Ρωσία, στις 9 Αυγούστου. Αυτό είναι σύμπτωση;<br /> <br /> Το PKK, που σταμάτησε τη δράση του μετά το πραξικόπημα, από κείνη τη μέρα ξανάρχισε τις επιθέσεις.<br /> <br /> <b>Στις 12 Αυγούστου, την ημέρα που ο Ιρανός ΥΠΕΞ Τζεβάντ Ζαρίφ δήλωνε στην Άγκυρα ότι καλωσορίζει την προσέγγιση της Τουρκίας με τη Ρωσία, ανακοινώθηκε η απελευθέρωση της Ιεράπολης.</b><br /> <br /> Η Άγκυρα δήλωνε την ευαρέσκειά της, όμως την ίδια στιγμή ζητούσε από τις ΗΠΑ να απομακρύνουν αμέσως το PYD από την Ιεράπολη και να το στείλουν ανατολικά του ρου του Ευφράτη.<br /> <br /> Το ενδιαφέρον αυτή τη φορά ήταν το γεγονός ότι το Πεντάγωνο δήλωνε ότι η Τουρκία μπορεί να έχει δίκιο, αφού η πλειονότητα των κατοίκων της Ιεράπολης είναι Άραβες, με τους Κούρδους και τους Τσερκέζους να αποτελούν μειονότητα.<br /> <br /> Τώρα η Άγκυρα περιμένει δυο πράγματα από τις ΗΠΑ. Το ένα είναι η έκδοση του Γκιουλέν, για να οδηγηθεί στο δικαστήριο και να δικαστεί, και το δεύτερο η μετακίνηση των δυνάμεων του PYD/PKK από την Ιεράπολη σε περιοχές ανατολικά του ρου του Ευφράτη.<br /> <br /> Στις 24 Αυγούστου αναμένεται στην Άγκυρα ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν. Ας δούμε μέχρι τότε ποιες άλλες συμπτώσεις μάς περιμένουν…<br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε με προσοχή αυτό το άρθρο που αφορά τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Απελευθέρωση της Ιεράπολης/Μένπετζ – Σύμπτωση μήπως;

Του Murat Yetkin , εφ. Hürriyet, 15/8/2016 Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης Μην προσπερνάτε έτσι εύκολα την λέξη Ιεράπολις/Μένπετζ. Είν...

Διαβάστε την συνέχεια

Το νέο στρατηγικό δόγμα του Ερντογάν λέγεται «Ισλαμική Ένωση – Παγκόσμια Δύναμη»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0-LP88l8nx2XR_AiCqIeWjUQMHZ8N_5FomYKbHjehNG8xfgshyphenhyphenx4stjYaOgDhNMsxaRVBFJ36CCEQp8vmg1hw8VUpytYjvioHb3_me_OQNxR2bU_NrHoLEuiWsxoRkgX8QvpNe4sIkePf/s1600/fwto+0001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="344" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0-LP88l8nx2XR_AiCqIeWjUQMHZ8N_5FomYKbHjehNG8xfgshyphenhyphenx4stjYaOgDhNMsxaRVBFJ36CCEQp8vmg1hw8VUpytYjvioHb3_me_OQNxR2bU_NrHoLEuiWsxoRkgX8QvpNe4sIkePf/s640/fwto+0001.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Yusuf Kaplan</b>,* εφ. Yeni Şafak<br /> Μετάφραση: <b>Σάββας Καλεντερίδης</b><br /> <br /> Όταν είπα ότι «Με τη Ρωσία δεν κόβονται οι σχέσεις, η Ρωσία είναι χώρα άξονας για την Τουρκία. Για να μην μείνουμε μόνοι μας αύριο, αν έχουμε προβλήματα με τη Δύση, πρέπει να ελαττώσουμε τους εχθρούς μας, να αυξήσουμε τους συμμάχους μας, και γι’ αυτό θα πρέπει να ακολουθήσουμε στρατηγική ισορροπιών», ορισμένοι άρχισαν να με πυροβολούν.<br /> <br /> Όμως, δυστυχώς, και η Συρία και οι τουρκικές δημοκρατίες είναι η πίσω αυλή της Ρωσίας. Γι’ αυτόν το λόγο η επιρροή που ασκεί η Ρωσία και στη Συρία και τις τουρκικές δημοκρατίες είναι πολύ μεγαλύτερη και βαθύτερη απ’ όσο εμείς νομίζουμε.<br /> <br /> Για το λόγο αυτόν το πρόβλημα της Συρίας θα λυθεί από τούδε και στο εξής... Επίσης, το δίκτυο της τρομοκρατικής οργάνωσης του Γκιουλέν, που είχε στηθεί για να αλώσει τις τουρκικές δημοκρατίες, θα το εξαρθρώσουν.<br /> <br /> Και θα ανοίξει ο δρόμος για την Τουρκία... Επιτέλους.<br /> <br /> Η πρώτη μεγάλη Ισλαμική Ένωση πραγματοποιήθηκε με την ένωση των Σελτζούκων με τους Οθωμανούς.<br /> <br /> Το μακροπρόθεσμο σχέδιο της Τουρκίας, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι η επίτευξη της Ισλαμικής Ένωσης. Η Ισλαμική Ένωση τώρα μπορεί να φαντάζει σαν όνειρο, όμως το μοναδικό κλειδί που μπορεί να εξασφαλίσει όχι μόνο στη χώρα μας και την περιοχή μας, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο, ειρήνη, ασφάλεια και σταθερότητα, είναι η Ισλαμική Ένωση.<br /> <br /> Αυτά δεν είναι κούφια λόγια. Το αντίθετο, είναι μια πραγματικότητα που μας την επιβεβαιώνει η ίδια η ιστορία. Με τις ηγετικές ικανότητες του Melikşah, την ευφυΐα του βεζίρη Nizamülmülk και την ορμητικότητα του Gazâlî, σε ένα τέταρτο του αιώνα σπάρθηκε ο σπόρος, με αποτέλεσμα, σε τρεις ηπείρους, με επίκεντρο τη δική μας περιοχή, να εξασφαλιστεί σε εύρος, συνέχεια, όραμα, και με έναν τρόπο που δεν υπάρχει παρόμοιος στην ιστορία, η Ισλαμική Ένωση.<br /> <br /> Αυτή η απίθανη ένωση που πέτυχαν από κοινού οι Σελτζουκίδες, οι Γκαζνελίδες και οι Εγιουπίδες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, έβαλε τα θεμέλια για τη μεγαλύτερη και πιο μακρόχρονη ένωση στην ιστορία.<br /> <br /> Η συγκρότηση της ραχοκοκαλιάς της Ένωσης άλλαξε το ρου της ιστορίας της ανθρωπότητας<br /> Με άλλα λόγια, η μετάβαση από τους Σελτζουκίδες στους Οσμανλίδες, που έγινε μέσω της ένωσης όλων των μουσουλμανικών ομάδων, αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της μεγάλης Ισλαμικής Ένωσης, μια πολιτισμική εκτόξευση που δεν άλλαξε μόνο την ιστορία του Ισλάμ, αλλά ολόκληρης της ανθρωπότητας.<br /> <br /> Αυτή η μεγαλειώδης πολιτισμική εκτόξευση, που άρχισε επί Σελτζουκιδών και έφθασε στο απόγειό της επί Οσμανλίδων, για πρώτη και τελευταία φορά στην ιστορία χάρισε επί χίλια χρόνια την πραγματική ειρήνη και την ευημερία σε μια περιοχή που εκτεινόταν σε τρεις ηπείρους. Και το σημαντικότερο, πραγματοποίησαν ένα πολιτισμικό θαύμα το οποίο δεν έχει γίνει αντιληπτό και δεν έχει ξεπεραστεί μέχρι σήμερα, αφού κατάφεραν να αποδείξουν πως είναι δυνατόν να συμβιώνουν ειρηνικά και αγαπημένα διαφορετικές θρησκείες και πολιτισμοί, σε αντίθεση με τη Δύση, που θέλει να καταστρέφει ό,τι διαφορετικό!<br /> <br /> Όσον αφορά εκείνους τους ανιστόρητους διανοούμενους που εμφορούνται από τις ξοφλημένες εκσυγχρονιστικές ιδέες και μας καλούν σήμερα να ακολουθήσουμε ως μοναδικό δρόμο, για να μπορέσουν να συμβιώσουν ειρηνικά διαφορετικές θρησκείες και πολιτισμοί το κοσμικό κράτος, τους καλώ να μελετήσουν γονατιστοί αυτή την υπέροχη ιστορία των χιλίων χρόνων της Ισλαμικής Ένωσης.<br /> <br /> Ο εκκοσμικισμός είναι ένας χαλινός, έχουμε ανάγκη από μια ψυχική ανάταση που θα θηλάζει άγιο γάλα από τη Μεδίνα<br /> <br /> Πρέπει να είναι μια ψυχική ανάταση που θα στηρίζεται σε πνεύμα και αρχές που θα είναι στον αντίποδα και θα διαχωρίζονται από την εμπειρία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, από την εμπειρία του πολιτισμού της Κίνας και της Ινδίας, αλλά και από τον πολιτισμό της Δύσης, ο οποίος επικρατεί στον κόσμο επί τέσσερις αιώνες και πίνει το αίμα του κόσμου, ενώ ταυτοχρόνως καταστρέφει όλους τους πολιτισμούς. Μια πελώρια και υπέροχη ψυχική ανάταση που θα τρέφεται και θα τρέφει όλους τους πολιτισμούς<br /> <br /> Γι’ αυτόν το λόγο κανείς να μη μας λέει φορτικά ότι «ο εκκοσμικκισμός είναι εκ των ων ουκ άνευ, ότι τον χρειαζόμαστε για να προστατέψουμε τη διαφορετικότητα». Ας ερευνήσουν σε βάθος αυτή την ψυχική και πνευματική ανάταση που λέμε, η οποία περιμένει να την ανακαλύψουμε ξανά, να την ανανεώσουμε και να την διευρύνουμε.<br /> <br /> Και δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ποτέ το εξής:<br />  Ο εκκοσμικισμός είναι ένας χαλινός που μας τον πέρασαν στο λαιμό μας και έχει ως στόχο να φρενάρει αυτή την ψυχική και πνευματική ανάταση των χιλίων χρόνων.<br /> <br /> Εμείς δεν μπορούμε να πάμε πουθενά με τον εκκοσμικισμό. Αν επιμείνουμε στον εκκοσμικισμό, δεν θα έχουμε καταφέρει τίποτε άλλο από το να καταστρέψουμε το πνεύμα και την ψυχή που δίνει στο λαό μας το Ισλάμ, το οποίο μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργούμε εμείς την Ιστορία· ο εκκοσμικισμός δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ξεραίνει τις ρίζες και τις πηγές αυτού του πνεύματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να απασχολούμε το λαό με επίπλαστα προβλήματα, φρενάροντας με τον τρόπο αυτόν την πορεία του προς την Ιστορία.<br /> <br /> Ο εκκοσμικισμός δεν είναι μια εμπειρία που ανήκει σ’ εμάς. Είναι ένα πρότζεκτ που έχει εισαχθεί ειδικά διαμορφωμένο από το εξωτερικό, μια έννοια που αμφισβητείται ακόμα και στη Δύση. Και δεν υπάρχει κάποιο παράδειγμα από το παρελθόν που να δείχνει ότι μπορείς να γράψεις Ιστορία με εισαγόμενα πρότζεκτ.<br /> <br /> Πρώτα θα «σπάσουμε το κύμα» και μετά θα δημιουργήσουμε εμείς το δικό μας κύμα<br /> Πρέπει να αντιληφθούμε την κατάσταση. Εδώ και δυο αιώνες ο ισλαμικός κόσμος δεν είναι ανεξάρτητος, είναι δούλος των Δυτικών. Πρώτα θα πρέπει η Τουρκία να βρει την τροχιά που της αξίζει στην Ιστορία και να οδηγήσει τον ισλαμικό κόσμο στην ανεξαρτησία.<br /> <br /> Θα πρέπει να υλοποιήσουμε, βήμα προς βήμα, εκείνες τις βραχυπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες στρατηγικές που θα επιτρέψουν στην Τουρκία να βρει και να καθήσει στην ιστορική της τροχιά, να ισχυροποιηθεί πνευματικά, πολιτικά και οικονομικά, για να μπορέσει να απελευθερώσει τον ισλαμικό κόσμο από τα δεσμά.<br /> <br /> Το ερώτημα είναι το εξής: Τι θα πρέπει να γίνει και πώς θα πρέπει να κινηθούμε σ’ αυτήν την μεταβατική περίοδο;<br /> <br /> Θα το εξηγήσουμε εν ολίγοις. Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να αναπτύξουμε μια φιλοσοφία της Ιστορίας, η οποία θα είναι ριζοσπαστική και οικουμενική. Η βασική αρχή μιας τέτοιας φιλοσοφίας, που ανέπτυξα, με κεντρικό άξονα το Ισλάμ και τη σουνιτική πίστη, είναι η εξής:<br /> <br /> Πρώτα θα σπάσουμε το κύμα που έρχεται κατά πάνω μας, και θα ξεκαθαρίσουμε την ήρα από το στάρι. Αυτή είναι η περίοδος της Μέκκας.<br /> <br /> Μετά θα δημιουργήσουμε το δικό μας κύμα και θα βάλουμε τους ακρογωνιαίους λίθους του οικοδομήματος. Αυτή θα είναι η περίοδος της Μεδίνας.<br /> <br /> Μόνον αφού ολοκληρώσουμε αυτές τις δυο πορείες, θα μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε ένα πολιτισμικό άλμα, για να μπορέσουμε στη συνέχεια να κάνουμε τα βήματα που θα εξασφαλίσουν την ενότητα και την ανεξαρτησία του ισλαμικού κόσμου.<br /> <br /> Ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ, που ακολούθησε την στρατηγική των ισορροπιών, ήταν ελεγχόμενος από τους ξένους;<br /> Φυσικά και δεν εμπιστευόμαστε ποτέ εξ ολοκλήρου τη Ρωσία και τους Δυτικούς. Όμως το να χαρακτηρίζει κανείς την ανάπτυξη των σχέσεων με τη Ρωσία ως πολιτική υποτελούς, είναι λάθος.<br /> Ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ ήταν ελεγχόμενος από τους ξένους; Ήταν ένας σοφός στην πολιτική των ισορροπιών. Όλα αυτά είναι ανοησίες. Παρακαλώ, να βάλουμε επιτέλους το μυαλό μας να δουλέψει.<br /> <br /> Η Τουρκία είναι ένα κοσμικό κράτος. Το ξαναλέω. Ο εκκοσμικισμός είναι ένα χαλινάρι, ένα καπίστρι στο λαιμό της Τουρκίας. Γι’ αυτό επί έναν αιώνα σέρνουν από τη μύτη ένα ολόκληρο έθνος.<br /> Γι’ αυτό λέω ότι τώρα ξαναδίνουμε έναν αγώνα ανεξαρτησίας. Για να απαλλαγούμε από τα χαλινάρια και από τα καπίστρια με τα οποία μας σέρνουν από τη μύτη.<br /> <br /> Η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει στρατηγική ισορροπιών μέχρι να βρει και να καθήσει στην ισλαμική της ιστορική τροχιά και να ισχυροποιηθεί από κάθε άποψη.<br /> <br /> Γι’ αυτό οι σχέσεις που αναπτύχθηκαν πρόσφατα, στα πλαίσια της στρατηγικής των ισορροπιών με τη Ρωσία, θα μας δώσουν τη δυνατότητα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα να βρεθούμε σε μια τέτοια θέση και να αποκτήσουμε τη δυνατότητα να διαμορφώσουμε εμείς τις ισορροπίες που θα καθορίζουν την ιστορική πορεία της περιοχής αλλά και ολόκληρου του κόσμου.<br /> <br /> Συμπερασματικά, εκείνοι που αντιτίθενται σε όσα αναφέρω στο παρόν άρθρο, δεν μπορεί να είναι «διανοούμενοι», είναι «σκοτεινά χαλινάρια και καπίστρια», που φράσσουν την πορεία αυτής της χώρας προς το μέλλον.<br /> <br /> *Ο Γιουσούφ Καπλάν είναι πολιτικός διανοούμενος ισλαμικής απόκλισης, από τους ανθρώπους που επεξεργάζονται τη νέα πολιτικοθρησκευτική ιδεολογία της Τουρκίας, που αποτελεί στοιχείο του νέου στρατηγικού δόγματος.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το νέο στρατηγικό δόγμα του Ερντογάν λέγεται «Ισλαμική Ένωση – Παγκόσμια Δύναμη»

Του Yusuf Kaplan ,* εφ. Yeni Şafak Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης Όταν είπα ότι «Με τη Ρωσία δεν κόβονται οι σχέσεις, η Ρωσία είναι χώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Vladimir όπως Νικόλαος: Η νέα ιστορική φάση του "Πουτινισμού"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiob0jGMSE62TjYA9CpmB6CabXRlnA55Ui6Mk2c5Ovi3vW2WJwIYYjFXonddNGXq6_mORNUvjttQPrJBLbqQpZQCrZKLAcoEfHgCl3WK3HV3T9eV5jiL5xIltzNMigV7h36QvD7u8VBSF3I/s1600/poutin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="392" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiob0jGMSE62TjYA9CpmB6CabXRlnA55Ui6Mk2c5Ovi3vW2WJwIYYjFXonddNGXq6_mORNUvjttQPrJBLbqQpZQCrZKLAcoEfHgCl3WK3HV3T9eV5jiL5xIltzNMigV7h36QvD7u8VBSF3I/s640/poutin.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του<b> Mark Galeotti</b><br /><br />Στο τέλος του Ιουλίου, o ανασχηματισμός των ανώτερων αξιωματικών ειδικά στην περιφερειακή διοίκηση της Ρωσίας - με περισσότερες μετακινήσεις στον ορίζοντα -ήταν ενδεικτικός για τις τρέχουσες ανησυχίες και προτεραιότητες του Προέδρου Πούτιν. Επισημαίνει επίσης και μια νέα ιστορική αλληγορία. Ο Πούτιν είναι εντατικός μελετητής της ιστορίας και έχει κατ' επανάληψη παραλληλίσει τον εαυτό του με σκληρούς μεταρρυθμιστές, από τον εκσυγχρονιστή τσάρο Πέτρο τον Μέγα ως τον πρωθυπουργό Peter Stolypin, που αποτελούσε ίσως την τελευταία ελπίδα της αυτοκρατορικής Ρωσίας. Αντ 'αυτού, όμως, ο Πούτιν φαίνεται τώρα να μετουσιώνει τον Τσάρο Νικόλαο Ι, τον άκαμπτο δικτάτορα που αντιμετώπιζε το λαό με περιφρόνηση και καχυποψία, και κέρδισε τον τίτλο "Χωροφύλακας της Ευρώπης" για τις προσπάθειές του για να ανακόψει την εξάπλωση των φιλελεύθερων και δημοκρατικών ιδεωδών.<br /><br />Ο ανασχηματισμός, που περιγράφεται από τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου, Dmitri Peskov ως "η συνήθης κυκλική εναλλαγή" περιελάμβανε τόσο συνταξιοδοτήσεις όσο και απολύσεις, αλλά και μία σειρά προαγωγών και εσωτερικών μετακινήσεων. Για πολλούς, το κεντρικό θέμα ήταν "η άνοδος των ανδρών με επωμίδες", καθώς τις θέσεις κατέλαβαν βετεράνοι των υπηρεσιών ασφαλείας, ιδιαίτερα της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Φρουράς (FSO), οι προσωπικοί δηλαδή σωματοφύλακες του Putin.<br /><br />Τούτο είναι ωστόσο υπερβολή. Δύο από τους αξιωματούχους που αντικαταστάθηκαν ήταν επίσης "siloviki” όπως είναι το ρωσικό ιδίωμα, και δύο από τις θέσεις (αναπληρωτής διοικητής της Εθνικής Φρουράς και επικεφαλής της τελωνειακής υπηρεσίας) ήταν "κλεισμένες” για υποψηφίους με εμπειρία από στην ασφάλεια ή την αστυνομία.<br /><br />Ωστόσο, ο Πούτιν έχει μια τάση για την προώθηση των siloviki, των πρώην σωματοφυλάκων του. Όχι τόσο επειδή κάνουν ενεργό lobbying στο αφεντικό - είναι εμφανώς αντίθετος στο να τον "διαχειρίζονται" - τόσο πολύ που ο Πούτιν ψάχνει ανθρώπους που να είναι πιστοί, αποδοτικοί και ειλικρινείς, σε μια εποχή που υποπτεύεται όλο και περισσότερο το μεγαλύτερο μέρος της ελίτ, ακόμα και κάποιους από τους παλιούς φίλους του.<br /><br />Και εδώ έγκεινται οι ενδιαφέροντες συνειρμοί με τον Νικόλαο Ι, ο οποίος βασίλεψε το 1825-1855. Ο Νικόλαος δεν αναμενόταν να κερδίσει το αξίωμα του τσάρου (είχε δύο μεγαλύτερα αδέλφια), και αντ 'αυτού έγινε στρατιώτης. Όταν ανέβηκε στο θρόνο, έφερε τη στρατιωτική νοοτροπία, πιστεύοντας στην ιεραρχία και την αποδοτικότητα. Ήρθε στην εξουσία μέσα σε αναταραχή και εξεγέρσεις στη χώρα, τις οποίες συνέτριψε με χαρακτηριστικό σθένος και έκανε το ίδιο σε όλη την Ευρώπη, καθώς οι επαναστάσεις του 1848 έφεραν μια εποχή αλλαγής καθεστώτος.<br /><br />Όπου μπορούσε, ο "Χωροφύλακας της Ευρώπης" εναντιώθηκε αποτελεσματικά σε αυτές τις πρωτόλειες επαναστάσεις, συνθλίβοντας την εξέγερση στην Πολωνία, προσφέροντας στρατεύματα για να βοηθήσουν τους Αψβούργους να καταστείλουν μια άλλη στην Ουγγαρία, και γενικά φερόμενος ως σημαιοφόρος για το status quo.<br /><br />Στο εσωτερικό, "έπιασε” την ανάγκη για ριζική μεταρρύθμιση, αλλά φοβόταν τις συνέπειες της απελευθέρωσης που ταυτόχρονα θα κινητοποιούσε τις μάζες και θα αποξένωνε την ελίτ. Αντ 'αυτού, στράφηκε προς την παγίωση της επίσημης ιδεολογίας - "Επίσημη Ιθαγένεια", με βάση την "Ορθοδοξία, την απολυταρχία, και τον Εθνικισμό" - και σκληρή λογοκρισία και την καταστολή.<br /><br />Παρ 'όλα αυτά, ο ίδιος γνώριζε καλά τις χαλαρές και διεφθαρμένες πρακτικές της ελίτ και των συνεπειών τους για τη Ρωσία. Έτσι, έψαξε αλλού για αξιόπιστους μπράβους, πάνω απ 'όλα τους στρατιώτες (61% από τους υπουργούς του ήταν πρώην ναύαρχοι ή στρατηγοί), και αριστοκράτες της γερμανικής Βαλτικής, ξένους προς την αυτοκρατορική αυλή.<br /><br />Ο Πούτιν, αναμφισβήτητα, βρίσκει τον εαυτό του σε μια παρόμοια θέση. Όπως ο Νικόλαος, είναι είναι εθνικιστής και μιλιταριστής και ήρθε στην εξουσία σε μια εποχή που ένα κύμα αλλαγών καθεστώτος στην γειτονιά του ήρθε να θέσει υπό αμφισβήτηση το μέλλον του, όπως και το σύστημα διακυβέρνησης στο οποίο πιστεύει.<br /><br />Όπως και ο Νικόλαος, έτσι και ο Βλαντιμίρ βλέπει τον εαυτό του σαν επαγγελματία, και έναν ξένο προς την αυλή. Πράγματι, ένα μεγάλο μέρος της κυριότητάς του ήταν εξαρτημένο από το παραπάνω καθεστώς - όπως ο Νικόλαος - και όχι της ελίτ, όσο αληθινό μπορεί να είναι αυτό. Όπως ο Νικόλαος, έχει ένα βαθύ φόβο απέναντι στην αστάθεια. Μοιάζει να συνειδητοποιεί ότι η Ρωσία χρειάζεται μεταρρύθμιση - το έχει ακούσει αρκετά από το φίλο του, πρώην υπουργό Οικονομικών Alexei Kudrin - αλλά δεν μπορεί να φέρει ο ίδιος βαθιές, συστημικές αλλαγές που ξέρει πως θα υπονομεύσουν τον κεντρικό έλεγχο.<br /><br />Φόβοι για "χρωματιστές επαναστάσεις" συνωμοσιών της ελίτ είναι ήδη ορατοί σε μέτρα όπως η δημιουργία μιας νέας Εθνικής Φρουράς και κάτι που αποτελεί από πολλές απόψεις μια κρατική ιδεολογία που θυμίζει "Επίσημη Ιθαγένεια", αν και χωρίς το εθνοτικό ρωσικό στοιχείο. Συνδυάζει μια προσεκτικά επιμελημένη εκδοχή της ρωσικής ιστορίας, μια πικρή αίσθηση των αδικιών που έχει δεχτεί η Ρωσία από τη Δύση, και μια "λαϊκιστική απολυταρχία" που νομιμοποιείται από την προσωπική σχέση του μονάρχη με το λαό. Ο επικεφαλής της επιτροπής ερευνών Alexander Bastrykin μάλιστα έχει κάνει έκκληση για μια "ιδεολογική πολιτική του κράτους”, αν και είναι απίθανο να δοθεί τέτοια επίσημη ιδιότητα.<br /><br />Ο Πούτιν φέρεται επίσης να τρέχει μια ήσυχη εκστρατεία για την έστω χλιαρή αντιμετώπιση της διαφθοράς και του ερασιτεχνισμού στην καρδιά του συστήματος. (Παρά το γεγονός ότι σε αντίθεση με το Νικόλαο, δημιούργησε πραγματικά το διεφθαρμένο σύστημα που τώρα είναι δικό του πρόβλημα.) Από την απόλυση του φίλου του, του πολυεκατομμυριούχου επικεφαλής των ρωσικών σιδηροδρόμων Vladimir Yakunin το 2015, υπήρξε μια σειρά από συλλήψεις και απολύσεις φαινομενικά με τον ομολογουμένως μετριοπαθή στόχο να πάρει ανθρώπους που κάνουν τη δουλειά τους λίγο καλύτερα, με λίγο λιγότερη διαφθορά.<br /><br />Μη εμπιστευόμενος το μεγαλύτερο κομμάτι της ελίτ, ο Putin στρέφεται προς στελέχη που θεωρεί ότι είναι ομοϊδεάτες και πιστοί. Ο Νικόλαος είχε στραφεί στους στρατιώτες, ο Putin στους αξιωματικούς ασφάλειας. Αυτό είναι πιθανώς μόνο εν μέρει λόγω της πίστης στις ικανότητές τους. Άλλωστε, ο ίδιος προωθεί σχετικά λίγους από τους στρατιωτικούς, ακόμη κι αν φαίνεται να έχουν αυτές τις ικανότητες. Απλώς, αυτοί είναι οι άνθρωποι που ξέρει. Ένας κυβερνήτης που αποσύρεται όλο και περισσότερο από την καθημερινότητα της διακυβέρνησης και ακόμη και το Κρεμλίνο - προτιμά να μένει στο παλάτι του στο Odintsovo - θα βρει φυσιολογικά τον κύκλο του να συρρικνώνεται μόνο σε σωματοφύλακες και βοηθούς, σε παλιούς φίλους και νέους πελάτες που οι τελευταίοι του συστήνουν.<br /><br />Ακόμα και οι παλιοί κολλητοί του, όπως ο Yakunin και φρεσκοαπολυθείς επικεφαλής των τελωνείων Andrei Belyaninov δεν είναι πλέον ασφαλείς. Αντ' αυτού, ο Πούτιν φαίνεται να ρίχνει δίχτυα για μια νέα ευρύτερη ελίτ. Μερικοί, όπως ο Oleg Belaventsev, o νέο προεδρικός πληρεξούσιος στο Βόρειο Καύκασο, και ο σιβηριανός ομόλογός του Sergei Menyailo, φαίνονται να έχουν επαινεθεί σε αυτόν από τον υπουργό Άμυνας Sergei Shoigu. O Dmitri Ovsyannikov, ο νέος κυβερνήτης της Σεβαστούπολης, μπορεί ακόμη και να θεωρηθεί πελάτης του πρωθυπουργού Dmitri Medvedev. Με άλλα λόγια, αυτό φαίνεται να είναι μέρος ενός γενικότερου προγράμματος για τη δημιουργία μιας καινούργιας, νεότερης, (ελαφρώς) πιο ειλικρινούς, (ελπίζω) πιο αποτελεσματικής, και (προφανώς) πιο πιστής ελίτ, τουλάχιστον σε περιφερειακό επίπεδο, όπως ακριβώς ο Νικόλαος είχε προσπαθήσει να ανακαινίσει την τσαρική μηχανή της κυβέρνησης.<br /><br />Προφανώς, υπάρχουν αυστηρά όρια στη χρήση της ιστορίας ως εργαλείο πρόβλεψης. Ο Vladimir δεν είναι Νικόλαος, και τα 10s δεν είναι 1850. Παρ' όλα αυτά, αν o "πουτινισμός” εισέρχεται στη "νικολαϊνή" του φάση, πρέπει να αναμένονται ορισμένες ανησυχητικές συνέπειες για το μέλλον. Ο αυταρχισμός του Νικόλαου έβαλε τη Ρωσία σε επικίνδυνες ξένες περιπέτειες, συμπεριλαμβανόμενου ενός πολέμου στην Κριμαία με ζοφερή κατάληξη. Η απροθυμία του να αντιμετωπίσει τα θεμελιώδη οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα τα επιδείνωσε, και ο διάδοχός του, ο Αλέξανδρος ΙΙ, αναγκάστηκε να εφαρμόσει τη μεταρρύθμιση γρήγορα και περιεκτικά. Το αποτέλεσμα ήταν ένα χάος, το οποίο - όπως ο Νικόλαος φοβόταν - που δημιούργησε αντίδραση από τις μάζες (οι οποίες θεωρούσαν ότι δεν έκανε αρκετά) και η ελίτ (που νόμιζε ότι παραέκανε πολλά).<br /><br />Ο τσάρος πέθανε εν ενεργεία, και ακόμα δεν γνωρίζουμε τι θα συμβεί με τον πρόεδρο. Παρ' όλα αυτά, εκτός αν Βλαντιμίρ δείξει - σε αντίθεση με τις παρούσες ενδείξεις - ότι είναι πρόθυμος να είναι πολύ πιο αποφασιστικός και τολμηρός στην αντιμετώπιση των προκλήσεων που σαφώς αναγνωρίζει και ο ίδιος, τα αποτελέσματα για τους διαδόχους τους μπορεί να αποδειχθούν καταθλιπτικά παρόμοια.<br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Vladimir όπως Νικόλαος: Η νέα ιστορική φάση του "Πουτινισμού"

Του Mark Galeotti Στο τέλος του Ιουλίου, o ανασχηματισμός των ανώτερων αξιωματικών ειδικά στην περιφερειακή διοίκηση της Ρωσίας - με περι...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην Μάμπιντζ κρίνονται και οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3TowzYCkr_C-_k8E47yAcSTVETWcEDIts-PAFjOlrT_ag6LohI-4otKYTpnAlLKkmYxWJw5RTFTgjL83FDpLCtdidmfgF4CIjGfclENatdU8uWLSfPD5PssOHbzAEURL7cc54j2hQLhQC/s1600/usa_toyrkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="292" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3TowzYCkr_C-_k8E47yAcSTVETWcEDIts-PAFjOlrT_ag6LohI-4otKYTpnAlLKkmYxWJw5RTFTgjL83FDpLCtdidmfgF4CIjGfclENatdU8uWLSfPD5PssOHbzAEURL7cc54j2hQLhQC/s640/usa_toyrkia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Του Κώστα Ράπτη</b><br /> <br /> Τα νέα της απελευθέρωσης την Παρασκευή της συριακής πόλης Μάνμπιτζ (της αρχαίας Ιεραπόλεως), προκάλεσαν διεθνή, αλλά όχι καθολική, συγκίνηση.<br /> <br /> Η επικοινωνιακή μηχανή του Κόμματος Δημοκρατικής Ενότητας (PYD), ήτοι της αδελφής οργάνωσης του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (PKK) στη Συρία, διέδωσε μέσω Διαδικτύου ανά την υφήλιο τις συγκλονιστικές εικόνες των ανταρτισσών που σφιχταγκαλιάζονταν με τις κατοίκους της πόλης, προτού αυτές ρίξουν στη φωτιά το νικάμπ, που υποχρεώνονταν να φορούν κατά την προηγούμενη περίοδο, οπότε το Μάνμπιτζ κατεχόταν από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους.<br /> <br /> Στην Άγκυρα, πάλι, ο εκνευρισμός ήταν εμφανής.<br /> <br /> Η προώθηση των κουρδικών πολιτοφυλακών, με αμερικανική υποστήριξη, πολύ δυτικότερα του Ευφράτη, παρά την "κόκκινη γραμμή” που είχε θέσει η τουρκική ηγεσία, αποτελεί δραστική αλλαγή του χάρτη των εχθροπραξιών στην βόρεια Συρία και προδικάζει μιαν επόμενη μέρα στην οποία η Άγκυρα δεν προβλέπεται να έχει λόγο.<br /> <br /> Η τύχη της Μάνμπιτζ αποτελεί το φόντο που ερμηνεύει πολλές από τις πολιτικοδιπλωματικές εξελίξεις των τελευταίων μηνών.<br /> <br /> Ήδη ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Mevlüt Çavuşoğlu δήλωσε ότι η χώρα του αναμένει, εφόσον εκδιώχθηκαν οι τζιχαντιστές, την αποχώρηση των κουρδικών πολιτοφυλακών από τη Μάνμπιτζ. Σημείωσε δε ότι η Ουάσινγκτον είχε διαβεβαιώσει την τουρκική πλευρά πως την εν λόγω επιχείρηση θα αναλάβουν κατά κύριο λόγο Σύροι αντάρτες αραβικής καταγωγής.<br /> <br /> Άλλωστε, η Μάνμπιτζ αποτελεί πόλη με πληθυσμό κυρίως αραβικό – η δε στρατηγική της θέση ανάμεσα στα αυτοανακηρυχθέντα κουρδικά "καντόνια” του Κομπάνι και του Αφρίν ελέγχει έναν δυνάμει διάδρομο που η κατάληξή του οδηγεί ως τη Μεσόγειο.<br /> <br /> Οι Αμερικανοί ιθύνοντες δεν κατέβαλαν ιδιαίτερη προσπάθεια, πέρα από μια κάποια τήρηση των προσχημάτων, να ανταποκριθούν στις τουρκικές ανησυχίες. Σε αμερικανική ενθάρρυνση αποδίδεται ακριβώς η συγκρότηση των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, ήτοι του μετώπου που συγκαλύπτει τον καθοριστικό ρόλο των κουρδικών Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG), με την μάλλον δειγματοληπτική προσθήκη Ασσυρίων Χριστιανών ενόπλων και μερικών αραβικών σουνιτικών φυλών.<br /> <br /> Οι σχετικές ζυμώσεις Άγκυρας - Ουάσιγκτον χρονολογούνται από τις 18 Μαϊου, οπότε το θέμα κυριάρχησε στην 70λεπτη τηλεφωνική συνομιλία Obama-Erdoğan. Ωστόσο η συνέχεια υπήρξε ασφαλώς απογοητευτική για την Τουρκία.<br /> <br /> Μόλις την επομένη ο διοικητής της CENTCOM, ήτοι της αμερικανικής διακλαδικής στρατιωτικής διοίκησης για την Μέση Ανατολή, στρατηγός Joseph Vottel εγκαινίασε περιοδεία η οποία τον έφερε στη Βαγδάτη και το Αρμπίλ (πρωτεύουσα του αυτόνομου ιρακινού Κουρδιστάν), και κατόπιν στο εμβληματικό Κομπάνι, την πόλη της τουρκοσυριακής μεθορίου που υπερασπίστηκαν οι δυνάμεις του YPG απέναντι στους τζιχαντιστές, προτού καταλήξει για διαβουλεύσεις στην Άγκυρα.<br /> <br /> Οι αεροπορικές επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού εναντίον θέσεων του ΡΚΚ στα δύσβατα όρη Καντίλ του βόρειου Ιράκ στις 22 Μαΐου και η έναρξη της άσκησης Efes 2016 την επομένη, με τη συμμετοχή ΝΑΤΟϊκών και μη συμμάχων και με σενάριο την απόκρουση τρομοκρατικής επίθεσης, ήταν το μήνυμα της Άγκυρας ότι διατηρεί για τον εαυτό της το δικαίωμα να πλήττει τους Κούρδους αυτονομιστές, όσο και αν ανέχεται, λόγω των αμερικανικών προτεραιοτήτων, τη δράση του συριακού τους κλάδου.<br /> <br /> Σύμφωνα με τη σύνοψη του αρθρογράφου της Hurriyet Daily News, Murat Yatkin, η συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας στις 26 Μαΐου ήταν αφιερωμένη στις εξελίξεις περί τη Μάνμπιτζ και στο άνοιγμα γραφείων του ΡΚΚ σε ευρωπαϊκές χώρες. Η αμερικανική στάση δεν βρισκόταν στην ατζέντα, αλλά η ανησυχία για το αν όντως θα υπάρξει απόσυρση των κουρδικών πολιτοφυλακών μετά την κατάληψη της στρατηγικής σημασίας πόλης ήταν διάχυτη.<br /> <br /> Ακολούθησε, σε φρενήρη διαδοχή, η ανακοίνωση της αποκατάστασης των τουρκο - ισραηλινών σχέσεων στις 26 Ιουνίου, η απολογητική επιστολή Erdoğan προς Putin στις 27 Ιουνίου και η τρομοκρατική επίθεση με 45 νεκρούς στο διεθνές αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιουνίου.<br /> <br /> Στις 8 Ιουλίου έγινε γνωστή η δολοφονία κοντά στο Καμισλί της Συρίας, από την πρωτοεμφανιζόμενη συριακή οργάνωση "Ταξιαρχίες του Τελ Χαμίς” του Bahoz Erdal, ηγετικού στρατιωτικού στελέχους του ΡΚΚ που φέρεται να συντόνιζε την "πορεία προς την Μάνμπιζ” με τα "κεντρικά” στα όρη Καντίλ.<br /> <br /> Το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου (με τη συμμετοχή και 5.000 καταδρομέων της 2ης Στρατιάς, μέχρι τότε απασχολημένων με τον αγώνα κατά του ΡΚΚ) έφερε την "ανταλλαγή μηνυμάτων” μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας σε ανώτερο επίπεδο.<br /> <br /> Ο Vottel εξέφρασε δημοσίως την ανησυχία του για το ότι οι Τούρκοι στρατιωτικοί με τους οποίους συνομιλούσε συνελήφθησαν ως πραξικοπηματίες. Ομοίως ο επικεφαλής των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών James Clapper δήλωσε ότι οι εκκαθαρίσεις στο τουρκικό στράτευμα πλήττουν τον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους. Η αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ, όπου σταθμεύουν οι αμερικανικές δυνάμεις που επιχειρούν στις γειτονικές χώρες, βρέθηκε χωρίς ρεύμα, οι διοικητής της συνελήφθη, ενώ μία εβδομάδα αργότερα περικυκλώθηκε από Τούρκους αστυνομικούς, εν μέσω φημών για νέες πραξικοπηματικές κινήσεις.<br /> <br /> Προφανώς, η επίσκεψη Erdoğan στην Αγία Πετρούπολη στις 9 Αυγούστου και η υποδοχή του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Javad Zarif στην Άγκυρα στις 12 του μηνός, εντάσσονται στο ίδιο "παιχνίδι” της Τουρκίας με τη Δύση, μέχρι να υλοποιηθούν οι περιπόθητες εγγυήσεις για την τύχη της Μάνμπιτζ<br /> <br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στην Μάμπιντζ κρίνονται και οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις

Του Κώστα Ράπτη Τα νέα της απελευθέρωσης την Παρασκευή της συριακής πόλης Μάνμπιτζ (της αρχαίας Ιεραπόλεως), προκάλεσαν διεθνή, αλλά όχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Spiegel δικαιώνει την Ελλάδα και τον Προκόπη Παυλόπουλο για τις Γερμανικές αποζημιώσεις!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNUBBMVdSJ1EeBCHlr6YGfjtv5bqGRa8QyOsowZxs-6t4kl7zVbWnOwUnya9PwiRJ_DAInsaqcx4PvPSgckT7HT6QAW1pe8iyksv2A7b8ti_TfZuiUEYpCgSHw6hQEAJpcQHvsSmaVbav-/s1600/oi+germanoi+stin+akropoli.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="290" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNUBBMVdSJ1EeBCHlr6YGfjtv5bqGRa8QyOsowZxs-6t4kl7zVbWnOwUnya9PwiRJ_DAInsaqcx4PvPSgckT7HT6QAW1pe8iyksv2A7b8ti_TfZuiUEYpCgSHw6hQEAJpcQHvsSmaVbav-/s640/oi+germanoi+stin+akropoli.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Το Γερμανικό Spiegel σε κύριο άρθρο του όχι μόνον δικαιώνει την Ελλάδα στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, αλλά υιοθετεί πλήρως και την ακαδημαϊκή, πολιτική και ηθική προσέγγιση του ΠτΔ, την οποία έχει εκφράσει πολλάκις και ως απλός βουλευτής και ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας. </strong><br /> <br /> <strong>Όταν η τεκμηρίωση του ΠτΔ γίνεται αποδεκτή από το μεγαλυτερο γερμανικό έντυπο, πόσο έκθετοι πρέπει να νιώθουν οι πολιτικοί αρλεκίνοι του μαύρου μετώπου που πλειοδοτούσαν σε δοσιλογισμό, αλλά και πόσο υπόλογοι πρέπει να αισθάνονται οι...τερατολόγοι ψευτοπατριώτες, νεοναζί και κόκκινες προβιές, που με τις άναρθρες κραυγές τους στην ουσία υπηρετούσαν τα γερμανικά συμφέροντα.</strong><br /> <br /> Η εθνική πολιτική λοιπόν γίνεται με πίστη και τεκμηρίωση. Πλέον και οι Γερμανοί αναγνωρίζουν αυτό που έχει αποδείξει πολλάκις ο Προκόπης Παυλόπουλος: Οι Γερμανικες αποζημιωσεις ειναι ηθικώς επιβεβλημένες και νομικά επιδιώξιμες.<br /> <br /> «H καταβολή των γερμανικών αποζημιώσεων είναι μια νόμιμη και ηθική επιταγή» τονίζει η έκθεση των 77 σελίδων, συνεχίζει το δημοσίευμα. Όπως αναφέρει το περιοδικό, μία τέτοια κίνηση αποτελεί «την καλύτερη βάση για μια ειλικρινή και ήρεμη σχέση ανάμεσα στους Γερμανούς και τους Έλληνες».<br /> <br /> Η έκθεση περιγράφει και τον οδικό χάρτη για τις γερμανικές αποζημιώσεις. Όχι μόνο σε διπλωματικό επίπεδο αλλά και σε νομικό «εφόσον χρειαστεί». «Αν και δεν περιγράφεται στην έκθεση αλλά σε μια αδημοσίευτη νομική προσθήκη, σύμφωνα με πληροφορίες του Spiegel, το πρώτο βήμα για την Αθήνα να είναι να απευθύνει μια ρηματική διακοίνωση – μια ανυπόγραφη διπλωματική επικοινωνία – στο Βερολίνο ζητώντας την έναρξη των διαπραγματεύσεων για τη διευθέτηση του ζητήματος των αποζημιώσεων. Αν η διπλωματία αποτύχει, η Ελλάδα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ένδικα μέσα που περιλαμβάνουν την προσφυγή στο Δικαστήριο που προβλέπεται από τη Συμφωνία του Λονδίνου το 1953 για το γερμανικό εξωτερικό χρέος και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης».<br /> <br /> Συνεχίζοντας ο συντάκτης του Spiegel αναφέρει πως και τα ελληνικά δικαστήρια θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την επιστροφή του αναγκαστικού δανείου, παρά το δόγμα κρατικής ασυλίας. «Το δόγμα θα μπορούσε να παρακαμφθεί, σύμφωνα με την έκθεση, με τον ισχυρισμό ότι το δάνειο δεν ήταν μια πράξη της κυβέρνησης (acta jure imperii), αλλά μια εμπορική του δραστηριότητα του κράτους (acta jure gestionis)».<br /> <br /> Παράλληλα, το δημοσίευμα σημειώνει πως αν και ούτε η έκθεση ούτε η ψηφοφορία στη Βουλή (που θα γίνει στις 5 Σεπτεμβρίου) είναι δεσμευτικές «βουλευτές είπαν στο Spiegel ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να ενεργήσει με βάση την έκθεση. Η αποτυχία να το πράξει θα έχει πολιτικό κόστος για τον Τσίπρα».<br /> <br /> Παράλληλα, το Spiegel υποστηρίζει πως σύμφωνα με πληροφορίες του, «οι βουλευτές της επιτροπής έλαβαν εντολή από την κυβέρνηση να διερευνήσουν το θέμα με πλήρη ελευθερία. Αλλά επίσης κατάλαβαν ότι η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να ανοίξει το θέμα με το Βερολίνο πριν η νέα συμφωνία διάσωσης και η θέση της Ελλάδας στην ευρωζώνη καταστούν ασφαλείς. Λέγεται ότι ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς αρνήθηκε να εμφανιστεί ενώπιον της επιτροπής προκειμένου να αποφύγει να λάβει θέση που θα μπορούσε να δηλητηριάσει τις σχέσεις της χώρας με τη Γερμανία».<br /> <br /> <a href="http://www.thepressroom.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Spiegel δικαιώνει την Ελλάδα και τον Προκόπη Παυλόπουλο για τις Γερμανικές αποζημιώσεις!

Το Γερμανικό Spiegel σε κύριο άρθρο του όχι μόνον δικαιώνει την Ελλάδα στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, αλλά υιοθετεί πλήρως και την...

Διαβάστε την συνέχεια

Stratfor: Η Ελλάδα, η Γαλλία και οι περιορισμοί μιας Νοτιοευρωπαϊκής Συμμαχίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWEwVSq-xJTjsAsILpWhEgiV8JSpoif27Fl_lsJrC06iSqQ3ueJ1lG6K_BEJw0yacsWPnLZkeLC4Ngondl37InMV4QH4R_i0Y1669OA-_539YxB4gJ64p2L5SU3ldBI2cqhHCMVu-Sxlx4/s1600/The+Limits+of+a+Southern+European+Alliance.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="372" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWEwVSq-xJTjsAsILpWhEgiV8JSpoif27Fl_lsJrC06iSqQ3ueJ1lG6K_BEJw0yacsWPnLZkeLC4Ngondl37InMV4QH4R_i0Y1669OA-_539YxB4gJ64p2L5SU3ldBI2cqhHCMVu-Sxlx4/s640/The+Limits+of+a+Southern+European+Alliance.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Το Stratfor, η αμερικανική «δεξαμενή σκέψης» που συχνά αποκαλείται «σκιώδης CIA», δημοσίευσε μια ενδιαφέρουσα ανάλυση, με τίτλο «<a href="https://www.stratfor.com/analysis/limits-southern-european-alliance" target="_blank">The Limits of a Southern European Alliance</a>» και θέμα τις ελληνικές προσπάθειες για τη διοργάνωση συνόδου νοτιοευρωπαϊκών χωρών στις αρχές του Νοεμβρίου, λίγο πριν την προγραμματισμένη σύνοδο της Ε.Ε. στη Μπρατισλάβα.<br /> <br /> <div> Όπως αναφέρει η αμερικανική ανάλυση, μέχρι τώρα, η Ελλάδα έχει στείλει προσκλήσεις στους ηγέτες της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Κύπρου και της Μάλτας, με τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία – όπως αναφέρει το Stratfor – να αποτελεί ένδειξη μιας τάσης που δείχνει να αναδεικνύεται στην Ευρώπη μετά τη νίκη του Brexit στη Βρετανία, η οποία δημιούργησε ερωτηματικά για το μέλλον της ένωσης. «Τα μέλη της στρέφονται στους γείτονες, όχι στις Βρυξέλλες, για απαντήσεις.</div> <div> <br /></div> <div> Χώρες στην κεντρική Ευρώπη- τα μέλη της Ομάδας Βίζεγκραντ, η Πολωνία, η Ουγγαρία, η Σλοβακία και η Τσεχία- πραγματοποίησαν τη δική τους σύνοδο τον Ιούλιο προκειμένου να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις του δημοψηφίσματος και να συντάξουν προτάσεις για μεταρρυθμίσεις στην ΕΕ. Οι λύσεις τους, τις οποίες θα παρουσιάσουν στη Μπρατισλάβα, μάλλον θα επικεντρωθούν σε ένα αίτημα για επιστροφή κάποιων εξουσιών στις εθνικές κυβερνήσεις από τις Βρυξέλλες. Ως εκ τούτου, η ελληνική πρωτοβουλία θα είναι η δεύτερη προσπάθεια μιας ευρωπαϊκής περιοχής να παρουσιάσει μια κοινή θέση πριν τη σύνοδο της ένωσης τον Σεπτέμβριο- μία ένδειξη που δημιουργεί προβληματισμούς για τη δυνατότητα της ηπείρου να επιτυγχάνει ομοφωνία όσον αφορά στα θέματα που απειλούν την ύπαρξή της» αναφέρεται στην ανάλυση.<br /> <br /> Όπως σημειώνει το Stratfor, γενικά μιλώντας, η Ελλάδα και οι άλλες νότιες χώρες μοιράζονται σε γενικές γραμμές παρεμφερείς απόψεις για το ποιον δρόμο θα έπρεπε να ακολουθήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. «Όλες στηρίζουν την ευρωπαϊκή ενοποίηση, αν αυτό σημαίνει χρηματοδότηση της γεωργίας, αναπτυξιακές επιδοτήσεις και διαμοιρασμό του κινδύνου για τις τράπεζες και το δημόσιο χρέος, και στηρίζουν την επεκτατική νομισματική πολιτική της ΕΚΤ για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας. Οι περισσότερες νότιες χώρες, έχοντας βρεθεί στο επίκεντρο της οικονομικής κρίσης της Ευρώπης και έχοντας εφαρμόσει δυσάρεστα στους πολίτες μέτρα λιτότητας, επίσης θέλουν οι Βρυξέλλες να δώσουν μεγαλύτερο περιθώριο στις κυβερνήσεις να ξοδεύουν και να δανείζονται όπως κρίνουν αυτές».<br /> <br /> Οι νοτιοευρωπαϊκές χώρες, συμπληρώνεται, έχουν συμφέροντα επίσης όσον αφορά στα τεκταινόμενα στη Μεσόγειο: Η αστάθεια στη βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή τις προβληματίζει, καθώς επηρεάζονται από την προσφυγική κρίση, και υποστηρίζουν την πρόταση κατανομής των προσφύγων ανά την ήπειρο. Για τις χώρες της Μεσογείου, σημειώνεται, το Brexit δημιούργησε μια ευκαιρία να προωθήσουν τα συμφέροντά τους, παίρνοντας τον έλεγχο των πολιτικών διαδικασιών της ΕΕ: Όταν η Μ. Βρετανία βγει από την ένωση, η ΕΕ θα χάσει ένα φιλικό προς τις αγορές και τις μεταρρυθμίσεις μέλος, που ιστορικά υποστήριζε τους πιο «αυστηρούς» προϋπολογισμούς και την προστασία της εσωτερικής του αγοράς έναντι της δημιουργίας μια πιο ομοσπονδιακού χαρακτήρα Ευρώπης. Η Γερμανία μία από τις πιο σημαντικές της συμμάχους ως προς τον έλεγχο των δαπανών της ΕΕ και την αντιστάθμιση των τάσεων προστατευτισμού της νότιας Ευρώπης. Ακόμη, χώρες της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης που δεν είναι μέλη της Ευρωζώνης, οι οποίες επί μακρόν αντιστέκονταν στην παραχώρηση περισσότερων εξουσιών στις Βρυξέλλες, χάνουν έναν από τους πιο σημαντικούς συμμάχους τους.<br /> <br /> Το πρόβλημα ωστόσο για τη νότια Ευρώπη, συμπληρώνεται στην ανάλυση, είναι πως οι κοινές θέσεις σε ζητήματα της ΕΕ δεν επαρκούν για να αμφισβητηθεί το status quo. Πολλές από τις χώρες της περιοχής αυτής αντιμετωπίζουν εσωτερικά ζητήματα που έχουν αποδυναμώσει τις θέσεις τους στην ένωση, όπως η Γαλλία, όπου η δημοτικότητα της σοσιαλιστικής κυβέρνησης έχει καταβαραθρωθεί, η Ιταλία, όπου το πολιτικό μέλλον της κυβέρνησης συνδέεται με ένα δημοψήφισμα τον Νοέμβριο που μπορεί να χάσει, και η Ισπανία όπου υπάρχει ακόμα αδιέξοδο όσον αφορά στη δημιουργία κυβέρνησης. Τα πράγματα δεν είναι καλύτερα για την Ελλάδα και την Πορτογαλία, λόγω των μικρών οικονομιών τους- και αντίστοιχα είναι τα δεδομένα για τη Μάλτα και την Κύπρο.<br /> <br /> Επίσης, οι χώρες της νότιας Ευρώπης σίγουρα θα αντιμετωπίσουν σκληρή αντίσταση από άλλες χώρες της ΕΕ σε προτάσεις για ουσιώδεις μεταρρυθμίσεις: Η βόρεια Ευρώπη χωρίς αμφιβολία θα αντισταθεί σε μέτρα που θα μεταφέρουν πλούτο στον νότο, και η κεντρική και η ανατολική Ευρώπη είναι μάλλον απίθανο να αντιμετωπίσουν θετικά την παραχώρηση περισσότερων εξουσιών στις Βρυξέλλες. Οπότε, κατά τη σύνοδο στη Μπρατισλάβα, και τον επόμενο χρόνο αυτό στο οποίο μπορεί να προσβλέπει η νότια Ευρώπη κυρίως είναι μικρές «τακτικές» νίκες, περιορισμένων επιπτώσεων.<br /> <br /> <b>Το δίλημμα της Γαλλίας</b><br /> <br /> Όπως εκτιμάται στην ανάλυση, ουσιώδεις μεταρρυθμίσεις μπορούν να λάβουν χώρα στην ΕΕ μόνο αφού η Γαλλία και η Γερμανία κάνουν τις εκλογές τους το 2017- αλλά ακόμα και τότε, η νότια Ευρώπη θα δυσκολεύεται να επιβάλει τις απόψεις της. «Η μεγαλύτερη γεωπολιτική επιταγή της Γαλλίας είναι να συγκρατεί τη Γερμανία. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτό σήμαινε διατήρηση στενών πολιτικών και οικονομικών δεσμών με το Βερολίνο, μέσω της δημιουργίας της ΕΟΚ. Μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1990, η δημιουργία ενός κοινού νομίσματος είχε αποτέλεσμα να συνδεθούν ακόμα πιο στενά η Γερμανία και η Γαλλία, κάτι που τις αναγκάζει να συντονίζουν πολιτικές και να επιδιώκουν συμβιβασμούς».<br /> <br /> Αυτό ωστόσο, όπως αναφέρεται στην ανάλυση, δεν σημαίνει πως η Γαλλία είναι ικανοποιημένη με την κατάσταση στην Ευρώπη, καθώς η Γερμανία έχει αναδειχθεί και πάλι στον πιο ισχυρό «παίκτη» της Ευρωζώνης, αλλά το Παρίσι δεν είναι ακόμα έτοιμο να συνταχθεί με τους πολιτικούς και οικονομολόγους που έχουν παρουσιάσει την ιδέα της διάσπασης της Ευρωζώνης σε δύο κομμάτια: ενός βορείου υπό τη Γερμανία και ενός νοτίου υπό τη Γαλλία. Μια τέτοια κίνηση, καθαρά οικονομικά μιλώντας, θα είχε λογική για τη Γαλλία, αναφέρεται στην ανάλυση, καθώς θα επέτρεπε στο Παρίσι υποτίμηση του νομίσματός του, αύξηση της ανταγωνιστικότητας και αντιστροφή του εμπορικού ελλείμματος. Αλλά γεωπολιτικά, οι συνέπειες θα ήταν πολύ επικίνδυνες- πιο επικίνδυνες από διάλυση της Ευρωζώνης, καθώς, ακόμα και αν η γαλλογερμανική συμμαχία δεν έσπαγε, η Γερμανία θα επικεντρωνόταν στους εταίρους της στα βόρεια, και μακροπρόθεσμα θα προέκυπτε αμοιβαία έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο χωρών. </div> <br /> <div> Παράλληλα, η Γαλλία θα «φορτωνόταν» τις οικονομικά ευάλωτες χώρες του νότου, που πιθανότατα θα χρειαστούν και άλλη στήριξη. Το δίλημμα αυτό σε γενικές γραμμές αντικατοπτρίζεται στην αντιπαράθεση εν όψει των προεδρικών εκλογών. Αξίζει να σημειωθεί πως ούτε καν το FN, με τις ευρωσκεπτικιστικές του θέσεις, έχει προτείνει αντικατάσταση της γαλλογερμανικής συμμαχίας με μια ένωση μεσογειακών χωρών. Κατά την άποψή του, η συνεργασία στην Ευρώπη θα έπρεπε να γίνεται μεταξύ κυρίαρχων κρατών, όχι μεταξύ μελών μιας ομοσπονδίας, ακόμα και αν τα μέλη της μοιράζονται τους ίδιους στόχους.<br /> <br /> Στα προσεχή χρόνια η Γαλλία θα συνεχίσει να βασίζεται στη σύμπραξη με τις νοτιοευρωπαϊκές χώρες για να επηρεάζει την πολιτική της ΕΕ και να ασκεί πίεση στη Γερμανία, ωστόσο αυτή η στρατηγική έχει τα ρίσκα της, καθώς στη Γερμανία υπάρχουν δυνάμεις που θέλουν το Βερολίνο να ακολουθήσει γραμμή απομονωτισμού, συνεργαζόμενο με «έμπιστους» εταίρους στον βορρά. Αυτό θα δημιουργήσει δυσκολίες για το Παρίσι, που θα προσπαθεί να προσεταιρίζεται τον νότο χωρίς να αποξενώνεται από τη Γερμανία. Παράλληλα, καταλήγει η ανάλυση, ο ευρωσκεπτικισμός κερδίζει έδαφος σε Γαλλία και Γερμανία, οπότε η αποφυγή ενός ρήγματος στις γαλλογερμανικές σχέσεις θα γίνεται όλο και πιο δύσκολη.<br /> <br /> «Ενώ οι μεγαλύτεροι παίκτες της Ευρώπης προσπαθούν να διατηρήσουν τις όλο και πιο δύσκολες σχέσεις τους, οι εντάσεις μεταξύ των βορείων και των νοτίων χωρών θα αυξάνονται. Και η Γαλλία, τόσο βορειοευρωπαϊκή όσο και μεσογειακή χώρα, θα είναι παγιδευμένη στη μέση».</div> <br /> <a href="http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Stratfor: Η Ελλάδα, η Γαλλία και οι περιορισμοί μιας Νοτιοευρωπαϊκής Συμμαχίας

Το Stratfor, η αμερικανική «δεξαμενή σκέψης» που συχνά αποκαλείται «σκιώδης CIA», δημοσίευσε μια ενδιαφέρουσα ανάλυση, με τίτλο « The Lim...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωγμές στην Αυτοκρατορία

<h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"> </h3> <div class="post-body entry-content" id="post-body-403522011296811021" itemprop="description articleBody"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUge6WXgpk-7O6hQt5HPryfk3ykRFaacwO4Uy4idt0jgGU6gZC2VOjRxoo0xMY2Jbsa-JDmGQlQ1sS0MlDlM94j1bBNngqVjNMdbudFnqPoi7JhpSgaUggJdbGymcK0wf7wTeTrjoHqrcd/s1600/to+agalma+tis+eleytherias.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUge6WXgpk-7O6hQt5HPryfk3ykRFaacwO4Uy4idt0jgGU6gZC2VOjRxoo0xMY2Jbsa-JDmGQlQ1sS0MlDlM94j1bBNngqVjNMdbudFnqPoi7JhpSgaUggJdbGymcK0wf7wTeTrjoHqrcd/s640/to+agalma+tis+eleytherias.jpg" width="640" /></a></div> <div dir="ltr" style="text-align: left;"> <b> </b></div> <div dir="ltr" style="text-align: left;"> <b>Paul Craig Roberts </b><br /><br /><b>Αν αναρωτιέστε ποιοι είναι οι λόγοι για όλες αυτές τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία και τη Γερμανία, εδώ είναι η απάντηση.</b><br /><br />Η Ουάσιγκτον έβαλε το τίμημα για να είναι κανείς μέλος της αυτοκρατορίας της υπερβολικά υψηλό. Τα υποτελή κράτη, όπως η Γαλλία και η Γερμανία έχουν αρχίσει να δημιουργήσουν μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική έναντι της Ρωσίας. Βλέποντας την αυτοκρατορία της να ραγίσει, η Ουάσιγκτον αποφάσισε να τρομοκρατήσει τους υποτελείς της, για να τους φέρει πάλι στο σωστό δρόμο. Έτσι, οι τρομοκρατικές επιθέσεις των οποίων είμαστε μάρτυρες στη Γαλλία και τη Γερμανία είναι πολύ πιθανώς να είναι επαναλήψεις της Επιχείρησης Gladio.<br /><br />Η πολιτική της Ουάσιγκτον απέναντι στη Ρωσία, την οποία η Ουάσιγκτον έχει επιβάλει σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, δεν ωφελεί κανέναν, εκτός από μια χούφτα Αμερικανών ιδεολόγων γνωστών ως νεοσυντηρητικούς (neocons). Οι νεοσυντηρητικοί είναι ψυχοπαθείς σε προχωρημένο στάδιο, οι οποίοι είναι τελείως πρόθυμοι να καταστρέψουν τον πλανήτη, στην προσπάθειά τους για την αμερικανική υπεροχή.<br /><br />Μια αντιπροσωπεία μελών της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης και της Γερουσίας επισκέφθηκε στις 28 Ιουλίου 2016 στην Κριμαία, για να συμμετάσχει στην Ημέρα του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού. Ο Thierry Mariani, Γάλλος βουλευτής ο οποίος ηγούταν της αντιπροσωπείας, έδωσε μια ομιλία του ενώπιον του Κοινοβουλίου της Κριμαίας, και εξήγησε ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος η Γαλλία να εξακολουθεί να υποστηρίζει τις παράνομες κυρώσεις που επιβάλλονται στη Ρωσία από την Ουάσιγκτον.<br /><br />Όπως περιγράφεται στο Strategic Culture Foundation, πρόκειται για «ένα ρεύμα που ξεκινάει στην Ευρώπη».<br /><br />«Στις 8 Ιουνίου, η γαλλική Γερουσία ψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία να ζητήσει από την κυβέρνηση μια σταδιακή μείωση των οικονομικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, υπό το πρίσμα των αυξανόμενων αντιστάσεων σε όλη την Ευρώπη σε αυτά τα κατασταλτικά μέτρα. Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση ψήφισε στα τέλη Απριλίου υπέρ της άρσης των κυρώσεων».<br /><br />Πολιτικοί άνδρες στην Ιταλία, το Βέλγιο και τη Κύπρο είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν την ίδια πορεία. Πολιτικοί στην Ελλάδα και την Ουγγαρία αρχίζουν, επίσης, να αμφισβητούν την εγκυρότητα αυτών των κυρώσεων.<br /><br />Ο Donald Trump παίρνει τον ίδιο δρόμο, γι 'αυτό το λόγο ο αμερικανικός εκδιδόμενος τύπος (presstitude) προσπαθεί να τον δυσφημίσει και να τον εξαλείψει από τη κούρσα για την προεδρία των ΗΠΑ.<br /><br />Ιστοσελίδες των Δημοκρατικών διαδίδουν φήμες σύμφωνα με τις οποίες ο Trump δεν είχε ποτέ τη πρόθεση να κερδίσει το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων. Ότι ο στόχος του ήταν να φτάσει δεύτερος στους καταλόγους. Ότι η εκστρατεία του δεν ήταν παρά μόνο μια εκστρατεία δημοσίων σχέσεων στην υπηρεσία της προσωπικής φήμης του, για να την βοηθήσει στις επιχειρήσεις του. Αλλά ότι ο ίδιος και οι σύμβουλοί του υποτίμησαν την απογοήτευση του αμερικανικού εκλογικού σώματος για την παραδοσιακή ελίτ, και ότι ο Trump κέρδισε το χρίσμα, παρά τη θέληση του.<br /><br />Αυτές οι ίδιες ιστοσελίδες των Δημοκρατικών εξηγούν ότι σήμερα ο Trump προσπαθεί να γίνει μη δημοφιλής κατακρίνοντας τις οικογένειες των μουσουλμάνων Αμερικανών ηρώων πολέμου, και τις γυναίκες που επιλέγουν την έκτρωση, για να μπορεί να αποχωρήσει από τον αγώνα, επιτρέποντας με αυτό τον τρόπο στην Εθνική Ρεπουμπλικανική Συνέλευση να επιλέξει έναν άλλο υποψήφιο, ο οποίος μπορεί να σταθεί κατά της Hitlery Clinton, και να είναι ένας υποψήφιος αποδεκτός από τους ολιγάρκες της εξουσίας και από τον εκδιδόμενο τύπο (presstitude).<br /><br />Δεδομένου του προχωρημένου σταδίου εκφύλισης της Αμερικής, τέτοιες ανοησίες είναι δυνατές.<br /><br />Αλλά για την ώρα, έχομε την υποχρέωση να το αμφιβάλλουμε και να το βάλουμε στο λογαριασμό της εκτεταμένης προσπάθειας να εκτροχιαστούν ο Trump και οι ψηφοφόροι του. Το Κακό που κυβερνά την Αμερική καθορίζεται από την προσπάθεια του να τοποθετήσει έναν από τους πιστούς υπηρέτες του στο Λευκό Οίκο, και αυτός ο υπηρέτης είναι σήμερα η Hitlery Clinton.<br /><div class="MsoNormal" style="background: white; mso-line-height-alt: 11.2pt;"> <b><span style="color: #222222; font-family: "bookman old style" , "serif"; font-size: 13.0pt;"><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US; text-decoration: none; text-underline: none;"></span></span></b></div> </div> </div> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br />  Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ρωγμές στην Αυτοκρατορία

  Paul Craig Roberts Αν αναρωτιέστε ποιοι είναι οι λόγοι για όλες αυτές τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία και τη Γερμανία, εδώ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Φτύσιμο” στην “δικαιοσύνη” Ερντογάν από έναν δημοσιογράφο

<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdkoAvPrAUC1Ub_-1t_za5Rj1UDiYdsHvS5qn3GfJtVtM_v7udykPP75Map2ja58HZrTZ7dRTr2QHetKBMCh_tQF25IwllHFfZrOhGSm2lesFqn86l_1yUNovUv1cq4KZmt3uNeuTAAWCS/s1600/efimerida+Cumhuriyet.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdkoAvPrAUC1Ub_-1t_za5Rj1UDiYdsHvS5qn3GfJtVtM_v7udykPP75Map2ja58HZrTZ7dRTr2QHetKBMCh_tQF25IwllHFfZrOhGSm2lesFqn86l_1yUNovUv1cq4KZmt3uNeuTAAWCS/s640/efimerida+Cumhuriyet.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο διευθυντής της τουρκικής εφημερίδας Cumhuriyet Τζαν Ντιουντάρ ανακοίνωσε σήμερα την παραίτησή του, εξηγώντας ότι δεν πιστεύει πλέον, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, στην τουρκική δικαιοσύνη, η οποία θα εξετάσει την έφεση που έχει υποβάλλει σε προηγούμενη καταδικαστική απόφαση που είχε εκδοθεί εναντίον του στο πλαίσιο μιας αμφιλεγόμενης δικαστικής υπόθεσης.<br /> <br /> <br /> Τον Μάιο ο Τζαν Ντιουντάρ είχε καταδικαστεί από πρωτοβάθμιο δικαστήριο σε κάθειρξη πέντε ετών και δέκα μηνών για αποκάλυψη κρατικών απορρήτων, στο πλαίσιο μιας υπόθεσης που είχε προκαλέσει την οργή του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /> <br /> <br /> Στον Ντιουντάρ είχε επιτραπεί να είναι ελεύθερος εν αναμονή της απόφασης του Εφετείου για την υπόθεσή του.<br /> <br /> <br /> Σε άρθρο του που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα Cumhuriyet ο ίδιος γνωστοποιεί ότι δεν θα παρουσιαστεί ενώπιον της δικαιοσύνης, σημειώνοντας ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που επιβλήθηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, του αφαιρεί το δικαίωμα να έχει μια δίκαιη δίκη.<br /> <br /> <br /> Ο δημοσιογράφος ανακοινώνει επίσης ότι παραιτείται από τη θέση του διευθυντή της εφημερίδας, στην οποία θα συνεχίσει ωστόσο να γράφει άρθρα γνώμης ως αρθρογράφος.<br /> <br /> <br /> Υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για μια περίοδο απουσίας δικαίου, σημειώνει ο Τζαν Ντιουντάρ, ο οποίος υπογραμμίζει ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης χρησιμοποιείται από την τουρκική κυβέρνηση για να ελέγξει τη δικαιοσύνη με αυθαίρετο τρόπο.<br /> <br /> <br /> “Το να δείξω εμπιστοσύνη σε μια τέτοια εξουσία θα ήταν σα να έβαζα το κεφάλι μου στην λαιμητόμο”, προσθέτει στο άρθρο του αυτό που φέρει τον τίτλο “Ήρθε η ώρα να πω αντίο”.<br /> <br /> <br /> “Εφεξής δεν θα αντιμετωπίζουμε τη δικαιοσύνη, αλλά την κυβέρνηση. Κανένα ανώτερο δικαστήριο δεν θα μπορεί να αντιταχθεί στην απουσία δικαίου που εγκαθιδρύεται”, υπογραμμίζει.<br /> <br /> <br /> “Κατά συνέπεια αποφάσισα να μην παρουσιαστώ ενώπιον της δικαιοσύνης για όσο καιρό θα υπάρχει κατάσταση έκτακτης ανάγκης”, η οποία επιβλήθηκε στις 20 Ιουλίου.<br /> <br /> <br /> Ο Ντιουντάρ, συγγραφέας πολλών βιβλίων, είχε διοριστεί διευθυντής της Cumhuriyet τον Φεβρουάριο του 2015. Την ίδια χρονιά το μέσο αυτό ενημέρωσης είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο και ένα σχετικό βίντεο που γνωστοποιούσαν παραδόσεις όπλων την προηγούμενη χρονιά από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες σε ισλαμιστές αντάρτες στη Συρία.<br /> <br /> <br /> “Θα το πληρώσουν ακριβά”, είχε διαμηνύσει τότε ο πρόεδρος της χώρας Ερντογάν, προσφεύγοντας και προσωπικά κατά του Ντιουντάρ και του επικεφαλής του γραφείου της Cumhuriyet στην Άγκυρα Ερντέμ Γκιούλ.<br /> <br /> <br /> Η Τουρκία καταλαμβάνει την 151η θέση όσον αφορά την ελευθερία του Τύπου στον πιο πρόσφατο κατάλογο 180 χωρών που κατήρτισαν οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα.<br /> <br /> <br /> Σύμφωνα την ίδια ώρα με τα επίσημα στοιχεία, περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι έχουν συλληφθεί μέχρι σήμερα στο πλαίσιο του κύματος διώξεων στο οποίο έχουν προβεί οι αρχές μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά το οποίο έχασαν τη ζωή τους 273 άνθρωποι.<br /> <br /> <br /> Εντάλματα σύλληψης έχουν εκδοθεί επίσης κατά 42 δημοσιογράφων, ενώ στο πλαίσιο της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, οι αρχές έχουν κλείσει περισσότερα από 100 μέσα ενημέρωσης που ήταν επικριτικά για την κυβέρνηση.<br /> <br /> <a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Φτύσιμο” στην “δικαιοσύνη” Ερντογάν από έναν δημοσιογράφο

Ο διευθυντής της τουρκικής εφημερίδας Cumhuriyet Τζαν Ντιουντάρ ανακοίνωσε σήμερα την παραίτησή του, εξηγώντας ότι δεν πιστεύει πλέον, μ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Να ζητήσει συγγνώμη η Τουρκία για την Γενοκτονία των Ποντίων”!Επιτέλους το είπε ο Παυλόπουλος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggFzwpByPf2Uqr5UqNpVyfVKqXGmAP2p6w90DAVAUPgppsda-CN0XG_BlamE0CbUSdBJjVzUWZ09I-w5exPrLpVhuT2W5EFo4ScPtI77Ff-H14x-v9k7CA14T7aFMAiFtxc13LT8lwD84d/s1600/o+proedros+tis+dimokratias+stin+panagia+tin+soymela+sto+bermio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggFzwpByPf2Uqr5UqNpVyfVKqXGmAP2p6w90DAVAUPgppsda-CN0XG_BlamE0CbUSdBJjVzUWZ09I-w5exPrLpVhuT2W5EFo4ScPtI77Ff-H14x-v9k7CA14T7aFMAiFtxc13LT8lwD84d/s640/o+proedros+tis+dimokratias+stin+panagia+tin+soymela+sto+bermio.jpg" width="640" /></a></div> <br /><div class="entry"> <div class="pf-content"> <div class="p1"> <span class="s1">Την αξίωση της Ελλάδας να ζητήσει η Τουρκία «ειλικρινή συγγνώμη» για τη Γενοκτονία σε βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού προέβαλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ενώ χαρακτήρισε «αυθαιρεσία» των τουρκικών Αρχών το γεγονός ότι δεν επέτρεψαν να τελεστεί σήμερα η Πατριαρχική Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα, λέγοντας ότι δεν πρόκειται να κάμψει το θρησκευτικό φρόνημα και την ιστορική μνήμη των Ελλήνων.</span></div> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> <span class="s1"><b>«Δίνουμε ιερή υπόσχεση ότι δεν ξεχνούμε τη θυσία τους και θ’ αγωνιζόμαστε ως την τελική τους δικαίωση. Δηλαδή ως την γενική αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και την έκφραση, τουλάχιστον, μιας ειλικρινούς συγνώμης από τους απογόνους των θυτών, την Τουρκία»</b>, δήλωσε, αναφερόμενος στα θύματα της Γενοκτονίας, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, από την Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά, στην Καστανιά Βερμίου, όπου παρέστη στις εορταστικές εκδηλώσεις του Δεκαπενταύγουστου.</span></div> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> <span class="s1">Ταυτόχρονα ο κ. Παυλόπουλος σημείωσε: «Μ’ αυτή την ευκαιρία καθιστούμε σαφές και το εξής: Μιας και η αυθαιρεσία των τουρκικών Αρχών δεν επέτρεψε να τελεσθεί η Πατριαρχική Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά του Πόντου, από εδώ, το Βέρμιο, η Παναγία Σουμελά ταξιδεύει σήμερα εορτάζουσα και στην Τραπεζούντα. Διότι καμία απαγόρευση, απ’ οπουδήποτε κι αν προέρχεται, δεν πρόκειται να κάμψει το θρησκευτικό φρόνημα και την ιστορική μνήμη του Έθνους των Ελλήνων».</span></div> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> <span class="s1">Ολόκληρη η δήλωση του προέδρου της Δημοκρατίας έχει ως εξής:</span></div> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> <span class="s1">«Γιορτάζουμε σήμερα την Κοίμηση της Θεοτόκου, το Πάσχα του καλοκαιριού.</span></div> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> <span class="s1">Εδώ, στο Βέρμιο, στον ιερό χώρο της Παναγίας Σουμελά αυτή η γιορτή αποκτά κι έναν ιδιαίτερο, λαμπρό, εθνικό συμβολισμό: Η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι, επιπλέον, και γιορτή μνήμης για τον Πόντο και τον Ποντιακό Ελληνισμό. Διότι όπως έχει λεχθεί, το 1930, από τον τότε υπουργό του Ελευθερίου Βενιζέλου, Λεωνίδα Ιασωνίδη, μαζί με την Ιερή Εικόνα της Παναγίας Σουμελά ήλθε στην Ελλάδα και ο Πόντος.</span></div> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> <span class="s1">Σήμερα λοιπόν, και κάθε Δεκαπενταύγουστο, τελούμε εδώ, στην Παναγία Σουμελά, και ιερό μνημόσυνο στις ψυχές εκείνων που αφανίσθηκαν κατά τη στυγερή Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Ταυτοχρόνως, δίνουμε επίσης ιερή υπόσχεση ότι δεν ξεχνούμε τη θυσία τους και θ’ αγωνιζόμαστε ως την τελική τους δικαίωση. Δηλαδή ως την γενική αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και την έκφραση, τουλάχιστον, μιας ειλικρινούς συγνώμης από τους απογόνους των θυτών, την Τουρκία.</span></div> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> <span class="s1"> Μ’ αυτή την ευκαιρία καθιστούμε σαφές και το εξής: Μιας και η αυθαιρεσία των τουρκικών Αρχών δεν επέτρεψε να τελεσθεί η Πατριαρχική Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά του Πόντου, από εδώ, το Βέρμιο, η Παναγία Σουμελά ταξιδεύει σήμερα εορτάζουσα και στην Τραπεζούντα. Διότι καμία απαγόρευση, απ’ οπουδήποτε κι αν προέρχεται, δεν πρόκειται να κάμψει το θρησκευτικό φρόνημα και την ιστορική μνήμη του Έθνους των Ελλήνων».</span></div> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> <span class="s1">Ο πρόεδρος του Ιδρύματος «Παναγία Σουμελά» Γιώργος Τανιμανίδης ανακοίνωσε ότι το Ίδρυμα και τα ποντιακά σωματεία που συμμετέχουν σε αυτό, αποφάσισαν να τιμήσουν τον κ. Παυλόπουλο με τον Μεγάλο Σταυρό της Παναγίας Σουμελά και την απονομή έκανε ο μητροπολίτης Βεροίας Παντελεήμων. Παραλαμβάνοντας τη διάκριση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι είναι μεγάλη η τιμή που του γίνεται και αυτή ανήκει στον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας και όχι στο πρόσωπό του και τον καθιστά θεματοφύλακα όλων των παραδόσεων που εκπροσωπεί ο ιερός τόπος στον οποίον βρίσκεται η μονή της Παναγίας Σουμελά. Μίλησε επίσης για την ανάγκη να δικαιωθούν οι αγώνες για την αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.</span></div> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> <span class="s1">Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέδωσε τιμητικό έπαινο στον αριστούχο μαθητή Λυκείου από το Μακροχώρι Ημαθίας Δημήτρη Αμανατίδη, ο οποίος έβγαλε βαθμό 19,9. Ο έπαινος αυτός έχει θεσμοθετηθεί από το ίδρυμα «Παναγία Σουμελά» στη μνήμη των μαθητών από το Μακροχώρι που έχασαν τη ζωή τους στο τροχαίο δυστύχημα στα Τέμπη.</span></div> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> <span class="s1">Μετά τη Θεία Λειτουργία ο κ. Παυλόπουλος κατέθεσε στεφάνι στην προτομή του Αλέξανδρου Υψηλάντη και συμμετείχε ως παραστάτης στη λιτάνευση της ιεράς εικόνας της Παναγίας Σουμελά.</span></div> <div class="p1"> <span class="s1">Στις εκδηλώσεις, την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Τρύφωνας Αλεξιάδης, το προεδρείο της Βουλής η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Φρόσω Καρασαρλίδου, τη ΝΔ ο βουλευτής του κόμματος Απόστολος Βεσυρόπουλος και παραβρέθηκαν οι βουλευτές Κώστας Γκιουλέκας, Ανδρέας Λυκουρέντζος, Γεώργιος Κατσιαντώνης, ο δήμαρχος Βέροιας Κώστας Βοργιαζίδης και άλλοι.</span></div> </div> </div> <br /> <a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Να ζητήσει συγγνώμη η Τουρκία για την Γενοκτονία των Ποντίων”!Επιτέλους το είπε ο Παυλόπουλος

Την αξίωση της Ελλάδας να ζητήσει η Τουρκία «ειλικρινή συγγνώμη» για τη Γενοκτονία σε βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού προέβαλε ο Πρόεδρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκρηκτικές δηλώσεις του Κινέζου Προέδρου : Στρατιωτική Ένωση Ρωσίας - Κίνας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikHeCGVpBqfJrL_8aBVM0huba2J0V0kH7g8zodVKSjqdzUIQM-Zc03pZBq0mhyphenhyphenqWe3jZxny-TsWthln5gfbzNbpvL_x_NA1fA47ICmlZP2Wcw7wDljIriw-41EWxe8csl2s_hNhHWxvjTn/s1600/stratiwtiki+enwsi+kinas+rwsias.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikHeCGVpBqfJrL_8aBVM0huba2J0V0kH7g8zodVKSjqdzUIQM-Zc03pZBq0mhyphenhyphenqWe3jZxny-TsWthln5gfbzNbpvL_x_NA1fA47ICmlZP2Wcw7wDljIriw-41EWxe8csl2s_hNhHWxvjTn/s640/stratiwtiki+enwsi+kinas+rwsias.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <br /> <br /> Δηλώσεις πέρα από την πεπατημένη, που μπορούν να χαρακτηριστούν άκρως εκρηκτικές στις σχέσεις μεταξύ Κίνας και Αμερικής έκανε ο Πρόεδρος της Κίνας, Xi Jinping, μιλώντας κατά την 95η επέτειο από την ίδρυση του κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος.<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> <br /> Οι δυτικοί αναλυτές μιλούν ευθέως για μια εμπρηστική ομιλία, η οποία έχει σκοπό την συσπείρωση του Κινεζικού λαού, ενώ ακόμα και το κάλεσμα του για <b>"στρατιωτική ένωση με τη Ρωσία, η οποία θα καταστήσει το ΝΑΤΟ ανίκανο και θα βάλει τέλος στις ιμπεριαλιστικές επιθυμίες της Δύσης"</b> είναι στο ίδιο κλίμα,<br /> <br /> Οι σκληρές δηλώσεις έρχονται σε μια στιγμή που τόσο το Πεκίνο, όσο και η Μόσχα  ασκούν όλο και πιο επιθετική εξωτερική πολιτική ενάντια των ΗΠΑ και που έχουν ως αποτέλεσμα ο πλανήτης να ζει μια νέα εποχή ψυχρού πολέμου και έχει οδηγήσει σε μια σειρά από τεράστια παιχνίδια πολέμου στο κατώφλι των δύο χωρών. Φυσικά όλο αυτό το κλίμα ξεκίνησε με την τοποθέτηση της πυραυλικής ασπίδας τόσο στην Ανατολική Ευρώπη, όσο και σε χώρες όπως η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και οι Φιλιππίνες που αποτελούν στρατηγικά σημεία και μπορούν να περιορίσουν  την ικανότητα τόσο της Ρωσίας όσο και της Κίνας να αμυνθούν σε περίπτωση σύγκρουσης όποτε αυτή προκύψει.<br /> <br /> <b>"Ο κόσμος βρίσκεται στα πρόθυρα της ριζικής αλλαγής. </b><b>Βλέπουμε πώς η Ευρωπαϊκή Ένωση σταδιακά καταρρέει, όπως και  η οικονομία των ΗΠΑ", </b>δήλωσε ο  Κινέζος πρόεδρος.<br /> <br /> Η ρητορική φαίνεται να εστιάζει κυρίως στο εσωτερικό της Κίνας και κυρίως στις διαφωνίες μερικών με την πολιτική συστράτευσης με την Ρωσία. Πάντως ο Πρόεδρος της Κίνας κάλεσε  τους πολίτες να είναι σε επαγρύπνηση για αντικυβερνητική προπαγάνδα και πρακτορικά χτυπήματα και μεθοδεύσεις από μυστικούς  πράκτορες της Δύσης, ιδιαίτερα τώρα που υπάρχει αύξηση της έντασης λόγω της ανάμιξης των ΗΠΑ  στη διαμάχη της Νότιας Θάλασσας της Κίνας.<br /> <br /> Χάνοντας η Κίνα την περιοχή  της Νότιας Θάλασσας θα αποτελέσει σημαντικό πλήγμα για τις οικονομικές φιλοδοξίες του Πεκίνου υπό το πρίσμα του γεγονότος ότι πάνω από το 40% του παγκόσμιου ναυτικών εμπορίου ταξιδεύει μέσα από την περιοχή. Όπως έχουμε αναφέρει η περιοχή έχει ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /> <br /> Ο Πρόεδρος Xi Jinping ζήτησε την στήριξη των συμπατριωτών και δήλωσε ότι  "<b>τίποτα δεν θα είναι  όπως ήταν πριν. Σε 10 χρόνια θα έχουμε μια νέα παγκόσμια τάξη με την οποία το κλειδί θα είναι η ένωση της Κίνας και της Ρωσίας."</b><br /> <br /> <a href="http://www.e-koutsobola.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Εκρηκτικές δηλώσεις του Κινέζου Προέδρου : Στρατιωτική Ένωση Ρωσίας - Κίνας

Δηλώσεις πέρα από την πεπατημένη, που μπορούν να χαρακτηριστούν άκρως εκρηκτικές στις σχέσεις μεταξύ Κίνας και Αμερικής έκανε ο Πρόεδρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα θα υπάρχει, όσο υπάρχουν τέτοιοι μάγκες…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYfFoYC_JCQwlq9jsCRx3oE_qnx3mQ8v2OgnqX2zhMZwkqCoL6veaWnXaFUM-P81fwUntDTusykJ7OrvJiP_9kq7YYQ_6vuFY3XWiV4ld5sK9q5MsVkcvZRu3d39Fsv4peCfPSpY78capz/s1600/h+thisia+toy+solwmoy+solwmoy+1996.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYfFoYC_JCQwlq9jsCRx3oE_qnx3mQ8v2OgnqX2zhMZwkqCoL6veaWnXaFUM-P81fwUntDTusykJ7OrvJiP_9kq7YYQ_6vuFY3XWiV4ld5sK9q5MsVkcvZRu3d39Fsv4peCfPSpY78capz/s640/h+thisia+toy+solwmoy+solwmoy+1996.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Ο Νίκος Συρίγος γράφει για τον Σολωμό Σολωμού που «έφυγε» πριν από 20 χρόνια από το όπλο ενός Τούρκου, ο οποίος κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερος…</b><br /> <br /> 20 χρόνια. 20 ολόκληρα χρόνια κι ακόμη τίποτα…. Ήταν 14 Αυγούστου του 1996 όταν ένας γενναίος Κύπριος, ένας γενναίος Έλληνας, προσπάθησε να κάνει αυτό που δεν μπορούν όλοι αυτοί οι τύποι που μας κυβερνούν. Προσπάθησε να ελευθερώσει την πατρίδα του. Να κατεβάσει τη σημαία του κατακτητή. Να στείλει μήνυμα σε όλους αυτούς που κάνουν ότι δεν βλέπουν και δεν ακούν, που ξεχνάνε και θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε, που ξεπουλάνε σημαίες, πατρίδες και ανθρώπους, που δεν έχουν Θεό, που πιστεύουν μόνο στο χρήμα, ότι η Κύπρος είναι ανοικτή πληγή.<br /> <br /> <a href="http://adserver.adtech.de/?adlink/1370/5933567/0/170/AdId=-3;BnId=0;itime=167444151;" target="_blank"><img rel="prettyPhoto" src="https://aka-cdn-ns.adtech.de/images/AT170_300x250_4.gif" /></a><br /> Μια πατρίδα που αιμορραγεί από μια μαχαιριά στα σπλάχνα… Ο Σολωμός Σολωμού δεν άντεχε άλλο την σκλαβιά. Δεν άντεχε άλλο να τον κοροϊδεύουν… Δεν άντεχε άλλο να είναι γελασμένος. Προτιμούσε να φύγει γελαστός… Να τιμήσει τον ξάδελφο, τον φίλο του, Τάσο Ισαάκ που είχαν σκοτώσει λίγες μέρες πριν κάποιοι άλλοι Τούρκοι…<br /> <br /> Ναι, ναι οι «φίλοι» μας… Αυτοί που χορεύουμε ζεϊμπέκικα παρέα, αυτοί που σφιχταγκαλιάζουν οι πρωθυπουργοί μας, αυτοί που για να μην θιχτούν βαφτίσαμε τη σφαγή «συνωστισμό» και την γενοκτονιά «εθνοκάθαρση»… Αυτοί που 20 χρόνια μετά τη δολοφονία του Σολωμού αφήνουν τον δολοφόνο του να κυκλοφορεί ελεύθερος…<br /> <br /> Στην Ελλάδα του 1996 ο Σολωμός ήταν ένας τρελός τύπος που σκοτώθηκε για ένα πανί. Στην Ελλάδα του 2016 είναι ένας ξεχασμένος, τρελός τύπος που σκοτώθηκε για ένα πανί. Μην σου πω και… κρυφοφασίστας. Όπως βαφτίζουμε τους πατριώτες οι νέοελληνες. Ναι αυτοί που μεγαλώσαμε με μπάλα, τσόντα και καράτε, που ντρεπόμασταν να μιλάμε για σκλαβωμένες πατρίδες, για την Πόλη, για την Κύπρο για την Ίμβρο και την Τένεδο…<br /> <br /> Που σου κόλλαγαν την ταμπέλα «γραφικός» και πήγαιναν παρακάτω… Που προτιμούν να ξεχνάς… Να ξεχνάς τύπους όπως ο Σολωμού… Που σε μεγαλώνουν με… συνωστισμούς. Που σου λένε ψέματα… Που πρέπει να μην σε πειράζει αν ο άπλυτος καίει τη σημαία από… αντίδραση. Το… πανί που λέγαμε.<br /> <br /> Για να τελειώνουμε…<b> Ελλάδα θα υπάρχει, όσο υπάρχουν τέτοιοι μάγκες όπως ο Σολωμού. Τύπου που δεν γουστάρουν να ζουν γελασμένοι… Που ονειρεύονται μια Κύπρο ελεύθερη… Που πεθαίνουν ακόμη για μια σημαία… Για ένα πανί…</b><br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ελλάδα θα υπάρχει, όσο υπάρχουν τέτοιοι μάγκες…

Ο Νίκος Συρίγος γράφει για τον Σολωμό Σολωμού που «έφυγε» πριν από 20 χρόνια από το όπλο ενός Τούρκου, ο οποίος κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανάλυση: Η στρατηγική του τουρκικού πολεμικού ναυτικού και η αναφορά σε Ελλάδα και Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0QmAsWix9c-UtR4EYTIN4x9hsWIQ-1lRvlcZxktXf3tirco0dvLAOsFTLyJvpJvFET4wg1SJap0LL9rifCYfEdBeiecWcBioQcu42MOjSZ0Qw_AHOOWTAFwo5mC_CajiH3zieDz_dCSb0/s1600/h+stratigiki+toy+toyrkikoy+naytikoy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="372" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0QmAsWix9c-UtR4EYTIN4x9hsWIQ-1lRvlcZxktXf3tirco0dvLAOsFTLyJvpJvFET4wg1SJap0LL9rifCYfEdBeiecWcBioQcu42MOjSZ0Qw_AHOOWTAFwo5mC_CajiH3zieDz_dCSb0/s640/h+stratigiki+toy+toyrkikoy+naytikoy.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Σύμφωνα με χθεσινή  <a href="http://www.milscint.com/tr/analiz-turk-deniz-kuvvetleri-stratejisi" target="_blank">δημοσίευση</a> σε τουρκικό περιοδικό παρουσιάζεται επίσημα η  «στρατηγική του τουρκικού πολεμικού ναυτικού»  για το επόμενο διάστημα, την οποία  και  αφιερώνουμε σε όλους αυτούς που εκτιμούν  ότι με τον  Ερντογάν στην εξουσία,  ίσως είναι καλύτερα για την Ελλάδα, σε σχέση με τους κεμαλικούς<br /> .<br /> <i><b><br /></b></i> <i><b>« Καλός Τούρκος κακός Τούρκος …….το ίδιο είναι ».</b></i><br /> <br /> <a href="https://cdn-pentapostagma.pressidium.com/wp-content/uploads/2016/08/strateji-siteye.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="strateji-siteye" border="0" class="aligncenter wp-image-4212071 size-full" height="400" src="https://cdn-pentapostagma.pressidium.com/wp-content/uploads/2016/08/strateji-siteye.jpg" width="364" /></a><b>Η «Τουρκική Στρατηγική Ναυτικών Δυνάμεων , είναι μια προσεκτικά προετοιμασμένη στρατηγική ανάλυση για την αποστολή  του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, από τον Οκτώβριο του 2015, γεμάτη με στρατιωτικές απειλές , τόσο λόγω της Συρίας όσο και λόγω της επικίνδυνης κατάστασης στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο.</b><br /> <br /> Αυτό το ολοκληρωμένο έγγραφο είναι «ανοικτό» στο ευρύ κοινό,  έχοντας σκοπό την δημοσιοποίηση των τουρκικών εθνικών συμφερόντων, όσο και την ευαισθητοποίηση σχετικά με τους όρους της τουρκικής θαλάσσιας στρατηγικής  σε περιοχές  ζωτικής σημασίας για την Άγκυρα .<br /> <br /> Συγκεκριμένα αναφέρει : «Η Πατρίδα πρέπει να γίνει ένα ασφαλές ισχυρό κράτος και στη θάλασσα,  να έχει  λόγο σε όλο τον  κόσμο,  σε όλες τις θαλάσσιες, και να έχει παρουσία παντού  . Αυτό αποτελεί τον πυλώνα της τουρκικής ναυτικής στρατηγικής για τα επόμενα χρόνια.<br /> <br /> Οι τουρκικές ναυτικές δυνάμεις οφείλουν να προσφέρουν ασφάλεια στο τουρκικό εμπορικό στόλο . Σύμφωνα με αυτήν την προοπτική:<br /> <br /> Α. Οι θαλάσσιες μεταφορές είναι σήμερα η πλέον προτιμώμενη μορφή της μεταφοράς στον κόσμο.<br /> <br /> Β. Η εμπορική ανταγωνιστικότητα των χωρών είναι ανάλογη με την θέση τους να επωφεληθούν από το σύστημα των διεθνών θαλάσσιων μεταφορών.<br /> <br /> Γ. Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα θαλάσσια δρομολόγια  μεταφορών είναι  ένα μέσο μεταφοράς  ενέργειας και είναι ένα σημαντικό στοιχείο του  γεωπολιτικού  ανταγωνισμού. Σήμερα, ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της στρατηγικής του ανταγωνισμού αποτελούν οι  θαλάσσιες μεταφορές .<br /> <br /> Δ. Ο παγκόσμιος  όγκος συναλλαγών που αφορά  το 80% της αξίας (δολάρια) αφορά αποκλειστικά την μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου  που μεταφέρονται δια θαλάσσης.<br /> <br /> <img alt="lst_1" class="aligncenter wp-image-4212074 size-full" height="403" src="https://cdn-pentapostagma.pressidium.com/wp-content/uploads/2016/08/lst_1.jpg" width="550" /><br /> <br /> Κατάσταση Ασφάλειας<br /> Η Τουρκική στρατηγική των Ναυτικών Δυνάμεων, στον τομέα της ασφαλείας συνοψίζεται ως εξής:<br /> <b>Στο Αιγαίο, υπάρχουν βαθιά ιστορικά  προβλήματα, τα οποία  διατηρούν την σοβαρότητά τους, όπως πάντα. Η ευαισθησία της Τουρκίας στο θέμα αυτό και οι σχετικές αποφάσεις της  τουρκικής Εθνοσυνέλευσης έχουν  ανακοινωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο.</b><br /> <br /> Στην Μέση Ανατολή, η «Αραβική Άνοιξη» έχει ωθήσει  την περιοχή σε μια εύθραυστη γεωπολιτική μεταμόρφωση.<br /> <b> Το ιστορικό βάθος, διατηρώντας παράλληλα τη σοβαρότητα των προβλημάτων στο Αιγαίο, ο περιορισμός των θαλάσσιων περιοχών δικαιοδοσίας στην ανατολική Μεσόγειο έχει γίνει ο κύριος λόγος για μια σημαντική περιφερειακή σύγκρουση.</b><br /> <br /> Οι περιοχές της Τουρκίας στις οποίες υπάρχει  θαλάσσια δικαιοδοσία, με έκταση μεγαλύτερη από το ήμισυ της επιφάνειας της χώρας, και τα όρια αυτού του πεδίου  καθορίζονται ΣΑΦΩΣ ΜΟΝΟ  από τη συμφωνία για την Μαύρη Θάλασσα, (όχι για το Αιγαίο Πέλαγος) .<br /> <br /> <img alt="OPRange06" class="aligncenter wp-image-4212080 size-large" height="327" src="https://cdn-pentapostagma.pressidium.com/wp-content/uploads/2016/08/OPRange06-700x358.jpg" width="640" /><br /> <br /> Το πεδίο αντιπαράθεσης για την χρήση των υποθαλασσίων πόρων στις χώρες της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας καθώς και η δικαιοδοσία υπόκεινται σε πρόσθετους περιορισμούς κάθε χρόνο. Για αυτό ορίζεται  ως θεματοφύλακας των συνόρων  η ενίσχυση του ρόλου του τουρκικού πολεμικού ναυτικού.<br /> <br /> Μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, οι πρωτοβουλίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για μια νέα  αρχιτεκτονική ασφάλειας άρχισαν να αμφισβητούνται και πάλι.<br /> <br /> <b>Η ελληνοκυπριακή διοίκηση (GCA), το 2007, κήρυξε ΑΟΖ σε  ορισμένες περιοχές στο νότιο τμήμα του νησιού της Κύπρου,οι οποίες  ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ  εν μέρει εντός της δικαιοδοσίας της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο θάλασσα. </b><br /> <br /> <b>Η στάση της ελληνοκυπριακής πλευράς  έχει προκαλέσει μια σύγκρουση συμφερόντων λόγω του μεγάλου αριθμού των παρόχθιων χωρών της περιοχής.</b><br /> <br /> <b>Η προστασία των υφιστάμενων υπεράκτιων κοιτασμάτων στο Αιγαίο εξακολουθούν να είναι ζωτικής σημασίας για την Τουρκία. Από την άλλη πλευρά, οι συγκρούσεις στην Ανατολική Μεσόγειο συνεχίζουν να αυξάνονται, ανερχόμενες  σε επίπεδα που θα μπορούσε να οδηγήσουν  σε πολύ σοβαρές συνέπειες.</b><br /> <br /> Στόχοι Εξωτερικής Πολιτικής<br /> Το τουρκικό ναυτικό αποτελεί ένα απαραίτητο εργαλείο της εξωτερικής πολιτικής.<br /> «Το ενδιαφέρον της Τουρκίας και η δυνατότητα πρόσβασης σε όλους τους τομείς της δραστηριότητας τονίζει  την παρουσία  του Πολεμικού Ναυτικού, ως  ένα απαραίτητου «εργαλείου» της εξωτερικής πολιτικής.»<br /> <br /> <b>Τα δικαιώματά της Τουρκίας στο Αιγαίο  απορρέουν από την συνθήκη της  Λωζάννης, την αρχή της ελευθερίας των θαλασσών, ενώ τα υπεράκτια δικαιώματα  αναγνωρίζονται από το διεθνές δίκαιο, την αρχή της αμοιβαιότητας και τις σχέσεις καλής γειτονίας και συμμαχίας.</b><br /> <br /> Ο ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ διεξάγουν  πολυεθνικές επιχειρήσεις οι οποίες βασίζονται στην συμμετοχή και την στήριξη της Τουρκίας.<br /> Ινδικός Ωκεανός, Αφρική, Περσικός Κόλπος παρακολουθούνται στενά όλες οι  εξελίξεις, όπως και στην  περιοχή  Ασίας-Ειρηνικού  γύρω από την ανάπτυξη την δυνατότητα εφοδιασμού και την χωρητικότητα των λιμένων.<br /> <br /> Στο πλαίσιο της υποστήριξης της στρατηγικής της Συμμαχίας στη Θάλασσα:<br /> Απαιτείται η  συμμετοχή σε όλες τις δραστηριότητες του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Ομάδας Εργασίας του ΝΑΤΟ,καθώς  και η συνέχιση της συνεργασίας με το Αρχηγείο του ΝΑΤΟ για την ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο αυτό.<br /> <br /> <b>Το τουρκικό πολεμικό ναυτικό είναι μια μέτριου μεγέθους παγκόσμια δύναμη με παρουσία σε όλο τον κόσμο , έχοντας σκοπό να προωθεί τα τουρκικά συμφέροντα συνεχώς και παντού», καταλήγει όσο αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο η τουρκική στρατηγική για το πολεμικό ναυτικό .</b><br /> <br /> Όπως γίνεται κατανοητό ολοκληρωτική ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο οι Τούρκοι δεν αναγνωρίζουν σε καμία περίπτωση ενώ θεωρούν μέρος των κυπριακών κοιτασμάτων ως τουρκικά.<br /> Μπορεί να είναι γνωστά αυτά , αλλά επίσημα και δημοσιοποιημένα έγραφα σε ΝΑΤΟ , ΕΕ εκ μέρους της Άγκυρας   αποδεικνύουν περίτρανα τι μας αναμένει σε σχέση με τους «γείτονες», όποιος και να κυβερνάει την Τουρκία.<br /> <a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank"><br /> </a> <a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ανάλυση: Η στρατηγική του τουρκικού πολεμικού ναυτικού και η αναφορά σε Ελλάδα και Κύπρο

Σύμφωνα με χθεσινή   δημοσίευση  σε τουρκικό περιοδικό παρουσιάζεται επίσημα η  «στρατηγική του τουρκικού πολεμικού ναυτικού»  για το επό...

Διαβάστε την συνέχεια

Που βρίσκομαι;Στο Βερολίνο η στο Ερζερούμ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheiUNKGQz9CGnQoUkI_HF8sKX4qOheDFH8A5Kyc8u4tFAxK5Ie7IHbi2ZQeh9r44YUBZn5j85XFL60_ErslVR7c9w83V5zTsBiIoItEyoHAmZcroyGfu_U2lAlZpiAfXveNV_86ukfTbba/s1600/poy+briskome%252Csto+berolino+h+sto+erzeroym.....jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="354" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheiUNKGQz9CGnQoUkI_HF8sKX4qOheDFH8A5Kyc8u4tFAxK5Ie7IHbi2ZQeh9r44YUBZn5j85XFL60_ErslVR7c9w83V5zTsBiIoItEyoHAmZcroyGfu_U2lAlZpiAfXveNV_86ukfTbba/s640/poy+briskome%252Csto+berolino+h+sto+erzeroym.....jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη<br /> Η πικρή μαρτυρία μιας Καναδέζας που επισκέφτηκε την Γερμανία, γροθιά στο στομάχι της πολυπολιτισμικότητας. «Νόμιζα ότι ήμουν στη Γερμανία, αλλά κανείς δεν μιλoυσε εδώ γερμανικά».<br /> Η Lauren Cherie Southern, είναι μια Καναδέζα συντηρητική ακτιβίστρια, πολιτική σχολιάστρια και συγγραφέας της καναδικής εταιρίας The Rebel Media. Εδώ στην επίσκεψη της στη Γερμανία εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά της καθώς και τους προβληματισμούς της.<br /> <br /> <br /> «Σε ορισμένες περιοχές της Γερμανίας οι Τούρκοι έχουν επιβάλλει την παρουσία τους. Μουσουλμάνοι μετανάστες στη Γερμανία που δείχνουν την αποτυχία της ενσωμάτωσης και της αφομοίωσης τους στις χώρες όπου ήρθαν.<br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="325" src="https://www.youtube.com/embed/7cyFp4EV_zA" width="620"></iframe><br /> <br /> »Η πολυπολιτισμικότητα δεν έχει τίποτα να κάνει με την αφομοίωση καθώς οι μουσουλμάνοι μετανάστες δημιουργούν παράλληλες κοινωνίες όπου μπορούν και επιβάλλουν τα ισλαμικά τους πρότυπα ενώ το Ισλάμ κοντεύει να γίνει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα της χώρας».<br /> <br /> <b>«Περπατώντας στο δρόμο»</b>, λέει η κοπέλα, <b>«δεν συνάντησα κανέναν να μιλά γερμανικά όλοι μιλούσαν μόνο τούρκικα».</b><br /> <br /> »Αυτοί οι άνθρωποι φαίνονται ότι δεν θέλουν να αφομοιωθούν αλλά να κάνουν την Γερμανία Τουρκία, κάτι το οποίο επέτυχαν σε μεγάλο βαθμό όλα αυτά τα χρόνια, διότι το Βερολίνο λέγεται πλέον <b>“Μικρή Ιστανμπούλ”</b>.<br /> <br /> »Το ερώτημα είναι όταν λατρεύεις τόσο πολύ την πατρίδα και την θρησκεία σου, γιατί δεν μένεις εκεί, γιατί πηγαίνεις σε ξένες χώρες και επιβάλλεις τα έθιμα και την πιστή σου. Η Γερμανία πλέον αλλάζει κυριολεκτικά πολιτισμικά και σίγα σίγα θα χάσει την ταυτότητα της.<br /> »Αυτό είναι και το σχέδιο της Νέας Τάξης παντού σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες».<br /> <img alt="islam-2" class="aligncenter wp-image-17163 lazy-loaded" data-lazy-type="image" data-src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/08/islam-2.jpg" height="307" src="https://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/08/islam-2.jpg" width="429" /><noscript><img class="aligncenter wp-image-17163" src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/08/islam-2.jpg" alt="islam-2" width="429" height="307" /></noscript><br /> <br /> Ενας ειλικρινής μουσουλμάνος στη Βρετανία μιλά ανοιχτά στην κάμερα. «Πρώτη επιδίωξη των μουσουλμάνων στο Ηνωμένο Βασίλειο ειναι να επιβάλλουν το νόμο της Σαρίας σε ολόκληρο τον κόσμο και όποιος λέει το αντίθετο είναι εκτός πραγματικότητας και δεν θέλει να παραδεχτεί την αλήθεια η όποια εξαπλώνεται και το Κορανι θα καθορίζει τους νομους».<br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="325" src="https://www.youtube.com/embed/Vt2WwZtNx7M" width="620"></iframe><br /> <br /> Ο κύριος Golding ρωτά τον μουσουλμανο στη συνέχεια, αν πιστεύει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα γίνει τελικά μια χώρα με μουσουλμανική Σαρία. «Εκατό δισεκατομμύρια τοις εκατό», απαντήσε ο μουσουλμανος. «Σίγουρα, δεν θέλω τίποτα περισσότερο από αυτό», συνεχίζει. «Στο Ισλάμ, σαν θρησκεία, λέει ότι Σαρία θα αναλάβει ολόκληρο τον κόσμο, τελικά» συνεχίζει. Όπως άλλωστε είναι και το όνειρο κάθε μουσουλμάνου.<br /> <br /> <img alt="CgOc6ARWEAA1BOf" class="aligncenter wp-image-17162 lazy-loaded" data-lazy-type="image" data-src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/08/cgoc6arweaa1bof.jpg" data-srcset="" height="640" src="https://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/08/cgoc6arweaa1bof.jpg" width="640" /><noscript><img class="aligncenter wp-image-17162" src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/08/cgoc6arweaa1bof.jpg" alt="CgOc6ARWEAA1BOf" width="409" height="409" srcset="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/08/cgoc6arweaa1bof.jpg 600w, http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/08/cgoc6arweaa1bof-160x160.jpg 160w" sizes="(max-width: 409px) 100vw, 409px" /></noscript><br /> <br /> Μπορείτε να διακρίνετε κάποιον τρομοκράτη ανάμεσα σε όλους αυτούς στην φωτογραφία; Όχι φυσικά, έτσι και οι κυβέρνησεις σας δεν μπορούν να διακρίνουν κανέναν. Αλλά τους φέρνουν όλους εδώ μέσα στις χώρες μας.<br /> <br /> Τέλος, έχουμε το ξέσπασμα μιας νεαρής Γερμανίδας την Γιούλια, η οποία αγανακτισμένη από όλη αυτήν την κατάσταση με την ανεξέλεγκτη εισβολή των μουσουλμάνων με την καταπίεση του επιβαλλόμενου εκ του άλλου πολυπολιτισμού που καταστρέφει το κοινωνικό ιστό, βγήκε στους δρόμους και άρχισε να κηρύττει ενάντια σε όλα αυτά θέλοντας να προκαλέσει την λαϊκή αντίδραση πριν είναι πολύ αργά.<br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="325" src="https://www.youtube.com/embed/9xl8c3aCjE8" width="620"></iframe><br /> <br /> Το εντυπωσιακό, η κοπέλα είναι μόλις 24 χρονών και παρόλο που δεν είναι άντρας αποφάσισε να συμπεριφερθεί σαν άντρας, αγανακτισμένος πολίτης, για όλα όσα συμβαίνουν σήμερα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.<br /> <br /> Δεν διστάζει να μιλήσει παρά το ότι απειλείται ακόμα και με φυλάκιση, θέλοντας να δώσει το παράδειγμα της αντίστασης.<br /> <br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Που βρίσκομαι;Στο Βερολίνο η στο Ερζερούμ;

Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη Η πικρή μαρτυρία μιας Καναδέζας που επισκέφτηκε την Γερμανία, γροθιά στο στομάχι της πολυπολιτισμικότητας. «...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι μαγειρεύουν πάλι στά ...«σκοτεινά» ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizduPLKMqjtgbRTHBbZDlL8Xc6fxVv3Owi5Vfgeeh0je-aYPZwIsCU_RCmIsCzoiI80UpRP7IVxrEclG2uxW-hhlp-N6nOQpiiZyAywKDVFpzYoIVL4x7FddF5CnNi8zGEk7ut-yxGV4dd/s1600/oi+prwin+swtires....jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="374" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizduPLKMqjtgbRTHBbZDlL8Xc6fxVv3Owi5Vfgeeh0je-aYPZwIsCU_RCmIsCzoiI80UpRP7IVxrEclG2uxW-hhlp-N6nOQpiiZyAywKDVFpzYoIVL4x7FddF5CnNi8zGEk7ut-yxGV4dd/s640/oi+prwin+swtires....jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης<br /> Άρχισαν πάλι τα μυστικά δείπνα και τα σκοτεινά μαγειρέματα, ενώ η χώρα περνά ασυνήθιστα δύσκολες στιγμές και το μέλλον της ευρύτερης περιοχής γίνεται όλο και πιο κρίσιμο ?<br /> <br /> Το εντυπωσιακό είναι πως επανέρχονται οι «σωτήρες», αυτοί που κατεδάφισαν τα πάντα και έστειλαν τον τόπο στο ατελείωτο μαρτύριο των μνημονίων.<br /> <br /> Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, άλλος ένας «μυστικό δείπνος» έλαβε χώρα πριν λίγες μέρες. Στο σπίτι πρέσβη ισχυρής χώρας, φιλικά προσκείμενης στη δική μας οι κοι Σαμαράς, Καραμανλής, Παπανδρέου, Βενιζέλος, Παπαδήμος και Πικραμμένος συνέφαγαν ώστε να συζητήσουν τα τρέχοντα και μελλοντικά γεγονότα.<br /> <br /> Το πρώτο θέμα συζήτησης ήταν η άνοδος της ακροδεξιάς στη Γερμανία και την Ευρώπη γενικότερα.<br /> Το δεύτερο είναι η μη τήρηση της συμφωνίας Ε.Ε-Τουρκίας, από την πλευρά της δεύτερης. Συζητήθηκαν θέματα αντιμετώπισης του ζοφερού μέλλοντος που επίκειται να έρθει.<br /> <br /> Τρίτον και βασικότερον, συζητήθηκε η κάκιστη εικόνα των ελληνικών οικονομικών μεγεθών. Οι πληροφορίες θέλουν τον πρέσβη να είπε τα εξής : «Η χώρα σας οδηγείται στο απόλυτο ΧΑΟΣ…Πρέπει να αναλάβετε πρωτοβουλίες πριν είναι αργά, πολύ αργά. Πρέπει να γίνουν όλα εντός του 2016 και μάλιστα πριν τις εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες…»<br /> <br /> Όλοι δήλωσαν έτοιμοι να αναλάβουν ευθύνες σε μελλοντική κυβέρνηση… Εθνικής Σωτηρίας!<br /> <br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τι μαγειρεύουν πάλι στά ...«σκοτεινά» ;

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Άρχισαν πάλι τα μυστικά δείπνα και τα σκοτεινά μαγειρέματα, ενώ η χώρα περνά ασυνήθιστα δύσκολες στιγμές και τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσία - Τουρκία: Ποιος ωφελείται και πώς από τη νέα προσέγγιση;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgICfJ1FxSKynRwFT6EiBIfcebu9twplompRb-TmWB_KNoR6XPHtlnP1_6EDkJ_T_VdBFzsBLO42ai797gGjB9ljwp206rx6b6-EFBpnLszojcwlyz3CazbnJW_hnK9Sil0orRD17af1FHY/s1600/rwsia+toyrkia.+pios+kerdizei+apo+tin+epanasyndesi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgICfJ1FxSKynRwFT6EiBIfcebu9twplompRb-TmWB_KNoR6XPHtlnP1_6EDkJ_T_VdBFzsBLO42ai797gGjB9ljwp206rx6b6-EFBpnLszojcwlyz3CazbnJW_hnK9Sil0orRD17af1FHY/s640/rwsia+toyrkia.+pios+kerdizei+apo+tin+epanasyndesi.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης*</b><br /> <br /> <b style="font-weight: bold!important;"> Η αδιέξοδη ανεστραμμένη εφαρμογή της τουρκικής πολιτικής των «μηδενικών προβλημάτων» με τις γειτονικές χώρες δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και η ενισχυμένη ηγεσία της Άγκυρας προσανατολίζεται σε μια επανεκκίνηση των σχέσεων με ορισμένες εξ αυτών ενώ παράλληλα εκφράζει τη δυσαρέσκεια της προς τη στάση των δυτικών «συμμάχων» της. </b><br /> Η στροφή αυτή, που προηγήθηκε της εκδήλωσης του πραξικοπήματος, υπήρξε αποτέλεσμα των οικονομικών δυσκολιών αλλά και της πολιτικής απομόνωσης και αδιεξόδων που βιώνει η Άγκυρα εξ αιτίας των συγκρουσιακών επιλογών της και της αλαζονικής συμπεριφοράς.<br /> <br /> Στο πλαίσιο αυτής της νέας τακτικής, καθόσον <b style="font-weight: bold!important;">η στρατηγική της ανάδειξης της Τουρκίας σε περιφερειακή ισλαμική δύναμη δεν έχει μεταβληθεί,</b> εντάσσεται και η επίσημη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου στην Αγία Πετρούπολη και συνάντηση του με το Ρώσο ομόλογο του στις 09 Αυγούστου (σύμφωνα με τους New York Times η συνάντηση έλαβε χώρα στο Greek sitting room αναπαλαιωμένου τσαρικού παλατιού) . <br /> <br /> Η συνάντηση δρομολογήθηκε από τα τέλη Ιουνίου μετά και την έγγραφη εκδήλωση απολογίας του Ερντογάν για την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους το Νοέμβριο του 2015. Ακολουθεί μάλιστα και την πρόσφατη προσεκτική επανεκκίνηση των σχέσεων της Άγκυρας με το Ισραήλ μετά από 5 χρόνια έντασης.<br /> <br /> Στο στόχαστρο Τουρκίας και Ρωσίας είναι η αποκατάσταση των οικονομικών σχέσεων με έμφαση στα ενεργειακά προγράμματα, το διμερές εμπόριο, τις κατασκευές και τον τουρισμό. Η κρίση στις σχέσεις των δύο χωρών μείωσε κατά 40% περίπου την αξία των εμπορικών σχέσεων ενώ η εκατέρωθεν τουριστική κίνηση κατακρημνίστηκε. Σημαντικά ενεργειακά προγράμματα όπως η κατασκευή πυρηνικού σταθμού από την ρωσική κρατική εταιρεία Rosatom και ο επικαλούμενος Turkish Stream υποθαλάσσιος ενεργειακός αγωγός της Gazprom «πάγωσαν» ως συνέπεια της διακοπής των σχέσεων.<br /> <br /> Τις μέρες που προηγήθηκαν της συνάντησης, ο Τούρκος Πρόεδρος με δηλώσεις του στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων ΤΑSS τόνισε την ανάγκη στενής συνεργασίας των δύο χωρών και οικοδόμησης των σχέσεων σε σταθερή βάση ενώ επαίνεσε το Ρώσο Πρόεδρο για τη στάση του κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος. Παραπλήσιες και οι δηλώσεις άλλων Τούρκων αξιωματούχων με τη ρωσική πλευρά να ακολουθεί σε πιο χαμηλούς όμως τόνους. Αρκετά όμως και τα «αγκάθια» στις προσπάθειες αναθέρμανσης των σχέσεων με το θέμα της Συρίας να κατέχει υψηλή θέση.<br /> <br /> Η Μόσχα, πλέον της ενεργειακής τροφοδοσίας της Τουρκίας και του ρόλου της ως τρίτου εμπορικού εταίρου της, διατηρεί σημαντική δυνατότητα πίεσης μέσω της ενίσχυσης του κουρδικού εθνικισμού. Κυκλοφορούν μάλιστα εκτιμήσεις ότι η Άγκυρα θα υιοθετήσει μια πιο διαλλακτική πολιτική στο συριακό πρόβλημα ενώ το τελευταίο μήνα έχει περιοριστεί η υποστήριξη που κατευθύνεται από τα τουρκικά σύνορα στις αντικαθεστωτικές δυνάμεις. Αντίστοιχα, ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι «γραφείο» της κουρδικής οργάνωσης YPG στη Μόσχα οδηγήθηκε στην αναστολή της λειτουργίας του ως ένδειξη καλής θελήσεως. Η Ρωσία, δήλωσε ότι θεωρεί μια αλλαγή της τουρκικής πολιτικής για τη Συρία ως προϋπόθεση για την πλήρη εξομάλυνση των διμερών σχέσεων.<br /> <br /> Στην αμοιβαία υψηλής προβολής συνάντηση των δύο Προέδρων, συμφωνήθηκε η σταδιακή αποκατάσταση των διμερών σχέσεων με έμφαση στη δρομολόγηση του Turkish Stream, τη συνέχιση κατασκευής του πυρηνικού εργοστασίου και την επιστροφή των Ρώσων τουριστών στην Τουρκία χωρίς όμως να υπάρξουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις και χρονοδιαγράμματα. Παράλληλα εκφράστηκαν ευχές για την ταχεία επαναφορά των διμερών σχέσεων στην πρότερη κατάσταση και την επίτευξη του στόχου εμπορικών συναλλαγών ετήσιας αξίας 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /> <br /> Αναμφίβολα οι δύο ηγέτες θα προβάλουν την επιτευχθείσα επαναπροσέγγιση ως σημαντική επιτυχία στα εσωτερικά τους ακροατήρια επιδεικνύοντας αντίστοιχα προς τις δυτικές πρωτεύουσες τις εναλλακτικές λύσεις που αμφότεροι διαθέτουν. Ειδικά ο Ερντογάν αναμένεται για άλλη μια φορά να στρέψει τα βέλη του κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβάλλοντας μια πολλά υποσχόμενη «στρατηγική» σχέση με τη Ρωσία ως αναγκαστική επιλογή για την ευρωπαϊκή «απόρριψη» και «ασυνέπεια» έναντι της χώρας του.<br /> <br /> Οι μεταξύ των δύο χωρών σχέσεις, μετά τη σύντομη διακοπή των περίπου εννέα μηνών, σταδιακά αποκαθίστανται και επαναδρομολογούνται. Άγκυρα και Μόσχα αναμένεται να ωφεληθούν οικονομικά και πολιτικά από αυτήν την κίνηση. <b style="font-weight: bold!important;">Η νέα όμως σχέση δεν θα είναι ισοβαρής και η πλάστιγγα θα γέρνει υπέρ της ισχυρότερης και της σε πλεονεκτικότερη θέση ευρισκόμενης Ρωσίας</b>. <br /> <br /> Την ανισσοροπία αυτή την αντιλαμβάνεται ο Ερντογάν αλλά αναγκαστικά εκ θέσεως αδυναμίας, την αποδέχεται προσωρινά, προσδοκώντας σε μελλοντικά οφέλη ίσως και σε διαπραγματευτικά κέρδη από την ανήσυχη Δύση. Υπό αυτές τις συνθήκες μια παρόμοια συνεργασία θα είναι ευκαιριακή και υποκείμενη σε τριβές με δεδομένη μάλιστα και τη ύπαρξη αντικρουόμενων εθνικών φιλοδοξιών και τις αυταρχικές προσωπικότητες των δύο ηγετών.<br /> <br /> Για άλλη μια φορά η Άγκυρα θα προσπαθήσει να ισορροπήσει μεταξύ Ανατολής και Δύσεως εκμεταλλευόμενη τη στρατηγική της θέση, τις ενεργειακές διαδρομές, το οικονομικό και πληθυσμιακό μέγεθος της και την επιρροή της στην περιοχή. <br /> <br /> Αυτή όμως τη φορά στην προσπάθεια εξισορρόπησης εισέρχεται και ο παράγοντας μιας ισλαμοποίησης της τουρκικής κοινωνίας που ενδέχεται να καταστεί μη ελέγξιμη και να ωθήσει σε επιλογές και συμμαχίες μη προβλέψιμες με βάση τις τουρκικές εμπειρίες και διαπραγματευτικές διελκυστίνδες (τουρκικά «παζάρια») των περασμένων δεκαετιών. <br /> <br /> Η παρούσα απόλυτη κυριαρχία του «σουλτάνου» καθιστά μη πιθανή την τελευταία περίπτωση αλλά ας μη ξεχνάμε ότι η ανατολή ήταν πάντα ο χώρος της επικράτησης του απρόβλεπτου και του μη αναμενόμενου.<br /> <b><i><br /></i></b> <b><i>* Υποστράτηγος (εα)</i></b><br /> <b><i>Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου</i></b><br /> <b><i>Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο</i></b><br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ρωσία - Τουρκία: Ποιος ωφελείται και πώς από τη νέα προσέγγιση;

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης*  Η αδιέξοδη ανεστραμμένη εφαρμογή της τουρκικής πολιτικής των «μηδενικών προβλημάτων» με τις γειτονικές...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τουρκικές ακροβασίες μεταξύ Ανατολής-Δύσης και η επαναπροσέγγιση με τη Μόσχα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMRKikubhQl_ARICyTWZ7WfRh_fQ3xucBQGDS_rh1eUHB4brglYvB9ZP6hCZRfgmUQj2lQvQuYjacxVGmJc3i5B_pb5tikzoa_nGOjSVva_mz6QTT3pCd_oGhvVp_xgJa-AjZRHN1fxlhc/s1600/poytin_erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMRKikubhQl_ARICyTWZ7WfRh_fQ3xucBQGDS_rh1eUHB4brglYvB9ZP6hCZRfgmUQj2lQvQuYjacxVGmJc3i5B_pb5tikzoa_nGOjSVva_mz6QTT3pCd_oGhvVp_xgJa-AjZRHN1fxlhc/s640/poytin_erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"></a>Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη*<br /><br />Η αδιέξοδη ανεστραμμένη εφαρμογή της τουρκικής πολιτικής των «μηδενικών προβλημάτων» με τις γειτονικές χώρες δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και η ενισχυμένη ηγεσία της Άγκυρας προσανατολίζεται σε μια επανεκκίνηση των σχέσεων με ορισμένες εξ αυτών ενώ παράλληλα εκφράζει τη δυσαρέσκεια της προς τη στάση των δυτικών «συμμάχων» της. Η στροφή αυτή, που προηγήθηκε της εκδήλωσης του πραξικοπήματος, υπήρξε αποτέλεσμα των οικονομικών δυσκολιών αλλά και της πολιτικής απομόνωσης και αδιεξόδων που βιώνει η Άγκυρα εξ αιτίας των συγκρουσιακών επιλογών της και της αλαζονικής συμπεριφοράς.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτής της νέας τακτικής, καθόσον η στρατηγική της ανάδειξης της Τουρκίας σε περιφερειακή ισλαμική δύναμη δεν έχει μεταβληθεί, εντάσσεται και η επίσημη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου στην Αγία Πετρούπολη και συνάντηση του με το Ρώσο ομόλογο του στις 09 Αυγούστου (σύμφωνα με τους New York Times η συνάντηση έλαβε χώρα στο Greek sitting room αναπαλαιωμένου τσαρικού παλατιού). Η συνάντηση δρομολογήθηκε από τα τέλη Ιουνίου μετά και την έγγραφη εκδήλωση απολογίας του Ερντογκάν για την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους το Νοέμβριο του 2015. Ακολουθεί μάλιστα και την πρόσφατη προσεκτική επανεκκίνηση των σχέσεων της Άγκυρας με το Ισραήλ μετά από 5 χρόνια έντασης.<br /><br />Στο στόχαστρο Τουρκίας και Ρωσίας είναι η αποκατάσταση των οικονομικών σχέσεων με έμφαση στα ενεργειακά προγράμματα, το διμερές εμπόριο, τις κατασκευές και τον τουρισμό. Η κρίση στις σχέσεις των δύο χωρών μείωσε κατά 40% περίπου την αξία των εμπορικών σχέσεων ενώ η εκατέρωθεν τουριστική κίνηση κατακρημνίστηκε. Σημαντικά ενεργειακά προγράμματα όπως η κατασκευή πυρηνικού σταθμού από την ρωσική κρατική εταιρεία Rosatom και ο επικαλούμενος Turkish Stream υποθαλάσσιος ενεργειακός αγωγός της Gazprom «πάγωσαν» ως συνέπεια της διακοπής των σχέσεων.<br /><br />Τις μέρες που προηγήθηκαν της συνάντησης, ο Τούρκος Πρόεδρος με δηλώσεις του στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων ΤΑSS τόνισε την ανάγκη στενής συνεργασίας των δύο χωρών και οικοδόμησης των σχέσεων σε σταθερή βάση ενώ επαίνεσε το Ρώσο Πρόεδρο για τη στάση του κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος. Παραπλήσιες και οι δηλώσεις άλλων Τούρκων αξιωματούχων με τη ρωσική πλευρά να ακολουθεί σε πιο χαμηλούς όμως τόνους. Αρκετά όμως και τα «αγκάθια» στις προσπάθειες αναθέρμανσης των σχέσεων με το θέμα της Συρίας να κατέχει υψηλή θέση.<br /><br />Η Μόσχα, πλέον της ενεργειακής τροφοδοσίας της Τουρκίας και του ρόλου της ως τρίτου εμπορικού εταίρου της, διατηρεί σημαντική δυνατότητα πίεσης μέσω της ενίσχυσης του κουρδικού εθνικισμού. Κυκλοφορούν μάλιστα εκτιμήσεις ότι η Άγκυρα θα υιοθετήσει μια πιο διαλλακτική πολιτική στο συριακό πρόβλημα, ενώ τον τελευταίο μήνα έχει περιοριστεί η υποστήριξη που κατευθύνεται από τα τουρκικά σύνορα στις αντικαθεστωτικές δυνάμεις. Αντίστοιχα, ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι «γραφείο» της κουρδικής οργάνωσης YPG στη Μόσχα οδηγήθηκε στην αναστολή της λειτουργίας του ως ένδειξη καλής θελήσεως. Η Ρωσία, δήλωσε ότι θεωρεί μια αλλαγή της τουρκικής πολιτικής για τη Συρία ως προϋπόθεση για την πλήρη εξομάλυνση των διμερών σχέσεων.<br /><br />Στην αμοιβαία υψηλής προβολής συνάντηση των δύο Προέδρων, συμφωνήθηκε η σταδιακή αποκατάσταση των διμερών σχέσεων με έμφαση στη δρομολόγηση του Turkish Stream, τη συνέχιση κατασκευής του πυρηνικού εργοστασίου και την επιστροφή των Ρώσων τουριστών στην Τουρκία χωρίς όμως να υπάρξουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις και χρονοδιαγράμματα. Παράλληλα εκφράστηκαν ευχές για την ταχεία επαναφορά των διμερών σχέσεων στην πρότερη κατάσταση και την επίτευξη του στόχου εμπορικών συναλλαγών ετήσιας αξίας 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br /><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194"></a>Αναμφίβολα οι δύο ηγέτες θα προβάλουν την επιτευχθείσα επαναπροσέγγιση ως σημαντική επιτυχία στα εσωτερικά τους ακροατήρια επιδεικνύοντας αντίστοιχα προς τις δυτικές πρωτεύουσες τις εναλλακτικές λύσεις που αμφότεροι διαθέτουν. Ειδικά ο Ερντογκάν αναμένεται για άλλη μια φορά να στρέψει τα βέλη του κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβάλλοντας μια πολλά υποσχόμενη «στρατηγική» σχέση με τη Ρωσία ως αναγκαστική επιλογή για την ευρωπαϊκή «απόρριψη» και «ασυνέπεια» έναντι της χώρας του.<br /><br />Οι μεταξύ των δύο χωρών σχέσεις, μετά τη σύντομη διακοπή των περίπου εννέα μηνών, σταδιακά αποκαθίστανται και επαναδρομολογούνται. Άγκυρα και Μόσχα αναμένεται να ωφεληθούν οικονομικά και πολιτικά από αυτήν την κίνηση. Η νέα όμως σχέση δεν θα είναι ισοβαρής και η πλάστιγγα θα γέρνει υπέρ της ισχυρότερης και της σε πλεονεκτικότερη θέση ευρισκόμενης Ρωσίας. Την ανισορροπία αυτή την αντιλαμβάνεται ο Ερντογκάν αλλά αναγκαστικά εκ θέσεως αδυναμίας, την αποδέχεται προσωρινά, προσδοκώντας σε μελλοντικά οφέλη ίσως και σε διαπραγματευτικά κέρδη από την ανήσυχη Δύση. Υπό αυτές τις συνθήκες μια παρόμοια συνεργασία θα είναι ευκαιριακή και υποκείμενη σε τριβές με δεδομένη μάλιστα και τη ύπαρξη αντικρουόμενων εθνικών φιλοδοξιών και τις αυταρχικές προσωπικότητες των δύο ηγετών.<br /><br />Για άλλη μια φορά η Άγκυρα θα προσπαθήσει να ισορροπήσει μεταξύ Ανατολής και Δύσεως εκμεταλλευόμενη τη στρατηγική της θέση, τις ενεργειακές διαδρομές, το οικονομικό και πληθυσμιακό μέγεθος της και την επιρροή της στην περιοχή. Αυτή όμως τη φορά στην προσπάθεια εξισορρόπησης εισέρχεται και ο παράγοντας μιας ισλαμοποίησης της τουρκικής κοινωνίας που ενδέχεται να καταστεί μη ελέγξιμη και να ωθήσει σε επιλογές και συμμαχίες μη προβλέψιμες με βάση τις τουρκικές εμπειρίες και διαπραγματευτικές διελκυστίνδες (τουρκικά «παζάρια») των περασμένων δεκαετιών. Η παρούσα απόλυτη κυριαρχία του «σουλτάνου» καθιστά μη πιθανή την τελευταία περίπτωση αλλά ας μη ξεχνάμε ότι η ανατολή ήταν πάντα ο χώρος της επικράτησης του απρόβλεπτου και του μη αναμενόμενου.<br /><br />Επιγραμματικά για την ελληνική εξωτερική πολιτική: ψυχραιμία με διαρκή εγρήγορση, κατανόηση της πολυπλοκότητας αλλά και μεταβλητότητας των διεθνών σχέσεων, σταθερότητα και συνέπεια στην εξωτερική πολιτική και δεσμεύσεις μας, αποχή από άστοχες καιροσκοπικές ενέργειες και από φοβικά σύνδρομα και λελογισμένη επίδειξη αποφασιστικότητας.<br /> <br /> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <em><strong>*Ο κ. Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Υποστράτηγος (εα)</strong></em></div> <div style="text-align: justify;"> <em><strong>- Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου</strong></em></div> <div style="text-align: justify;"> <em><strong>- Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο</strong></em></div> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι τουρκικές ακροβασίες μεταξύ Ανατολής-Δύσης και η επαναπροσέγγιση με τη Μόσχα

Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη* Η αδιέξοδη ανεστραμμένη εφαρμογή της τουρκικής πολιτικής των «μηδενικών προβλημάτων» με τις γειτονικές χώρες δεν...

Διαβάστε την συνέχεια