Το Δόγμα του Νεο-Οθωμανισμού Σήμερα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmgoqYb8WiVvhpCADVSd2GLk33nRCXAyUUTHnq-ULYwIBtTKc5XMUMr0Are-s9eTZFzWZ-_H_aa9wBFvOZd6bqrWCKa4HCQklZdBicqDlMsxiWhbkyX1XpYBxFIbNNJlbrpCyBw5pKDzA/s1600/i+have+a+dream.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmgoqYb8WiVvhpCADVSd2GLk33nRCXAyUUTHnq-ULYwIBtTKc5XMUMr0Are-s9eTZFzWZ-_H_aa9wBFvOZd6bqrWCKa4HCQklZdBicqDlMsxiWhbkyX1XpYBxFIbNNJlbrpCyBw5pKDzA/s640/i+have+a+dream.jpg" width="640" /></a></div> <h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"> </h3> Στον χάρτη 1 βλέπετε με κόκκινο τα απομεινάρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1900, λίγο πριν την ήττα των Οθωμανών στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) και την κατάρρευση τους.<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvJhlQ9KHu-xQTTsV01f3o-ixcZcNsBdTyx7r3ni1SaXyTcYadUOcnR6T1GXH7w2OFQN9OZH3FOCgrUcRaUFqMOa6zwMazUYP-DBOavcDEbRYxFv8nSlB5P-lH02VbMtehlLs6c4ePb1A/s1600/Ottoman+Empire.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvJhlQ9KHu-xQTTsV01f3o-ixcZcNsBdTyx7r3ni1SaXyTcYadUOcnR6T1GXH7w2OFQN9OZH3FOCgrUcRaUFqMOa6zwMazUYP-DBOavcDEbRYxFv8nSlB5P-lH02VbMtehlLs6c4ePb1A/s640/Ottoman+Empire.JPG" /></a><br /><br />Με ροζ βλέπετε τα τμήματα που έχασαν οι Οθωμανοί την περίοδο 1911-1913. Οι Οθωμανοί έχασαν από τους Ιταλούς την Λιβύη με τον Ιταλό-Τουρκικό Πόλεμο του 1911-1912. Με τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913 οι Οθωμανοί έχασαν επίσης το μεγαλύτερο μέρος από το Ευρωπαϊκό τους τμήμα, από την Ελλάδα, την Σερβία και την Βουλγαρία.<br /><br />Την Συρία, τον Λίβανο, το Ιράκ, την Παλαιστίνη, και το τμήμα της Σαουδικής Αραβίας που κατείχαν οι Οθωμανοί στις αρχές του 20ου αιώνα, τα έχασαν κατά την διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918) από τους Άραβες.<br /><br />Μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Κεμάλ Ατατουρκ δημιούργησε το Τουρκικό κράτος, όπως το γνωρίζαμε μέχρι το 2003, πριν πάρουν την εξουσία οι Ισλαμιστές με επικεφαλής των Ερντογάν. Ο Ατατούρκ δημιούργησε ένα κοσμικό κράτος δυτικού τύπου, και άφησε το Ισλάμ στο περιθώριο. Οι Ερντογάν και Νταβούτογλου, μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και οι δύο, προσπαθούν να αναβιώσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία όπως την γνωρίζαμε πριν τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο και την κατάρρευση της.<br /><br />Μέσω της επιρροής τους στον ISIS, των Σουνιτών δηλαδή Ισλαμιστών της Συρίας και του Ιράκ, οι Τούρκοι Ισλαμιστές έχουν πάλι επιρροή στα Σουνιτικά τμήματα της Συρίας και του Ιράκ (ανοιχτό καφέ στον παρακάτω χάρτη).<br /><br />Χάρτης 2 Σουνιτικά Τμήματα Συρίας και Ιράκ<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5sVUtjRKXdSXzOWPYodWNoCALjzVU-VY0xzqjpVq1ZzywCZwc25xlEOWqpJ2mBawK1wQIAda50_cX0W-AbCheL_ri3-tcI9xZOWr4QP3lyC7VlN4MMtOHq2T51ydoJwPRX3J9mBg6BhM/s1600/Possible+IS+State+1.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5sVUtjRKXdSXzOWPYodWNoCALjzVU-VY0xzqjpVq1ZzywCZwc25xlEOWqpJ2mBawK1wQIAda50_cX0W-AbCheL_ri3-tcI9xZOWr4QP3lyC7VlN4MMtOHq2T51ydoJwPRX3J9mBg6BhM/s640/Possible+IS+State+1.jpg" /></a><br /><br /> Οι Τούρκοι έχουν ήδη δημιουργήσει βάσεις στο Κατάρ, και παίρνουν πάρα πολλά χρήματα και από τους Σαουδάραβες. <br /><br />Στην Αίγυπτο οι Τούρκοι Ισλαμιστές, μαζί με τους Καταριανούς, είχαν καταφέρει να ανεβάσουν στην εξουσία τον Αδελφό Μουσουλμάνο Μοχάμεντ Μόρσι, ο οποίος είχε υποδεχθεί τον Ερντογάν ως Σουλτάνο και όχι ως αρχηγό κράτος. Σαν ροκ σταρ έγραφε το περιοδικό Time. Βλέπε “<a href="http://content.time.com/time/world/article/0,8599,2093090,00.html">Why Turkey's Erdogan Is Greeted like a Rock Star in Egypt</a>”, Σεπτέμβριος 2011<br /><br />Αλλά τελικά ο Μόρσι ανατράπηκε από τους Αιγύπτιους σοσιαλιστές με την βοήθεια της Σαουδικής Αραβίας, και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.<br /><br />Στην Λιβύη η Τουρκία βρίσκεται πίσω από την κυβέρνηση της Δυτικής Λιβύης στην Τρίπολη, ενώ οι Δυτικοί έχουν αναγνωρίσει την κυβέρνηση στην Ανατολική Λιβύη στο Τομπρούκ.<br /><br />Στην Ελλάδα μέσω του εποικισμού της Ελλάδας και της δημιουργίας Μουσουλμανικών πόλεων στα βόρεια σύνορα της χώρας, η Τουρκία αρχίζει να ανακτά το Ευρωπαϊκό της τμήμα, και οι Ευρωπαίοι ετοιμάζονται να μεταφέρουν τα σύνορα της Δύσης από τα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας στα σύνορα Αλβανίας, Σκοπίων Βουλγαρίας. Η Βουλγαρία είναι ήδη μέλος της ΕΕ, η Αλβανία είναι επισήμως υποψήφιο μέλος από το 2014, ενώ εξετάζεται και η συμμετοχή των Σκοπίων στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, την συμμετοχή των οποίων έχει μέχρι τώρα μπλοκάρει η Ελλάδα.<br /><br />Η Τουρκία έχει φτάσει επίσης στην Κασπία Θάλασσα, μέσω της επιρροής της στην Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν, αλλά και μέσω διαφόρων Ισλαμιστικών οργανώσεων που υποστηρίζει και στις υπόλοιπες χώρες της Κεντρικής Ασίας.<br /><br />Επομένως το δόγμα του Νέο-Οθωμανισμού που προωθούν οι Τούρκοι Ισλαμιστές βρίσκεται σε αρκετά προχωρημένο στάδιο. Από την άλλη πλευρά για να εξυπηρετηθεί αυτό το δόγμα η Τουρκία βρίσκεται σε κάποια μορφής πόλεμο με την Ρωσία, τις ΗΠΑ, το Ιράν, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Συρία, με δύο εμφυλίους να σιγοβράζουν στο εσωτερικό της, ανάμεσα στους Ισλαμιστές και τους σοσιαλιστές, και ανάμεσα στους Τουρκους και τους Κούρδους, και με την τουρκική οικονομία να είναι φούσκα.<br /><br />Στην Ευρώπη βλέπετε μία μεγάλη διαφορά για την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία της Αυστρο-Ουγγαρίας, και η Γερμανική Αυτοκρατορία, στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν σύμμαχοι των Οθωμανών. Οι Γερμανοί και οι Οθωμανοί είχαν συμφωνήσει να κατασκευάσουν την Baghdad Railway που θα τους κατέβαζε στον Περσικό Κόλπο μέσω των Αυστριακών και των Οθωμανών.<br /><br />Χάρτης 3 Ευρώπη 1900<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXYHaG97d4QGkSo5SxCpa94NF2zHQZGYBQ-Ro7FYsfKvZU01VYHamxgoA3C__f1QZRq4P4n__PPJMJynXqR6ilguaI48xgKOmtJok8QAFG0HOx33hUfYIHNC_QlEB99UswFw1c0S8aRVw/s1600/Europe+1900.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXYHaG97d4QGkSo5SxCpa94NF2zHQZGYBQ-Ro7FYsfKvZU01VYHamxgoA3C__f1QZRq4P4n__PPJMJynXqR6ilguaI48xgKOmtJok8QAFG0HOx33hUfYIHNC_QlEB99UswFw1c0S8aRVw/s640/Europe+1900.JPG" /></a><br /><br />Τότε οι Γερμανοί ήταν εχθροί με τους Ρώσους, τους Άγγλους και τους Γάλλους, και το Baghdad Railway, που θα κατέβαζε τους Γερμανούς στον Περσικό Κόλπο, έφερνε κοντά τους Γερμανούς, τους Αυστριακούς και τους Οθωμανούς. Τώρα αντιθέτως, υπάρχει η ενεργειακή συμμαχία Ρωσίας-Γερμανίας, και με τον αγωγό Nord Stream 2 οι Ρώσοι έδωσαν ποσοστά και στους Αυστριακούς, τους Άγγλους, τους Ολλανδούς και τους Γάλλους, και ζητάνε ποσοστά και οι Ιταλοί. Επομένως στην Ευρώπη αυτήν την στιγμή οι Τούρκοι έχουν μόνο την Ελλάδα, γι’αυτό και οι Ευρωπαίοι λένε ότι θα μεταφέρουν τα Ευρωπαικά σύνορα από τα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας στα σύνορα Σκοπίων-Ελλάδας. Η Ιταλία που δυσαρεστήθηκε με την ακύρωση του South Stream διευκολύνει την Τουρκία έμμεσα, όχι από πρόθεση να γίνει σύμμαχος της Τουρκίας, αλλά για να κοντράρει την Γερμανία.<br /><br />Χάρτης 4 Ευρώπη 1900<br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh9m3-x6Jgt3msvDTBKMBTS8l5OW17Zym4idnU_BjatQEdHC8eGeveEAeC-C-Sr02KkfMqrvFKxV9MbbgwP2uO9iBcG2l3NSkBKZC7GEs87WrkOwiMpRNYbHTmJY5oX4vEHdbP6Gtym0E/s1600/Europe+1900+part+2.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh9m3-x6Jgt3msvDTBKMBTS8l5OW17Zym4idnU_BjatQEdHC8eGeveEAeC-C-Sr02KkfMqrvFKxV9MbbgwP2uO9iBcG2l3NSkBKZC7GEs87WrkOwiMpRNYbHTmJY5oX4vEHdbP6Gtym0E/s640/Europe+1900+part+2.JPG" /></a><br /><br />O Nord Stream 2 έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την βασική γεωπολιτική επιδίωξη του νεο-οθωμανισμού (Southern Energy Corridor). <br /><br />Το θράσος τους οι Τούρκοι το βασίζουν στο ότι η ΕΕ πρώτον θέλει να μειώσει την εξάρτηση της από το Ρωσικό αέριο, και θέλει τον Southern Energy Corridor, και δεύτερον στο ότι η ΕΕ δεν έχει στρατό. Επίσης οι Οθωμανοί ποντάρουν στην κόντρα των ΗΠΑ με την Ρωσία, κάτι που αναγκάζει τις ΗΠΑ να τάσσονται στο πλευρό των Τούρκων και να στηρίζουν τον Southern Energy Corridor.<br /><br />Το μεγάλο χαρτί όμως των Οθωμανών, που παίζουν εναντίον των ΗΠΑ, είναι ότι αν οι ΗΠΑ κάνουν πως υποστηρίζουν την Ρωσία, οι Οθωμανοί θα στραφούν προς την Ρωσία και θα προωθήσουν τον Turk Stream, τον αγωγό Ρωσίας-Τουρκίας-Ευρώπης. Όπως το βλέπω εγώ η μόνη λύση είναι να βρούνε οι ΗΠΑ και η Ρωσία έναν τρόπο να συνεργαστούν εναντίον της Τουρκίας. Δεν βλέπω άλλη λύση.<br /><br />Βλέπετε τους αριστερούς στην Ελλάδα να σας στρέφουν εναντίον των Σκοπίων, γιατί με τον Μουσουλμανικό στρατό που φτιάχνουν στην Ελλάδα οι Τσίπρας-Ερντογάν, το επόμενο όριο για τους Ερντογάν-Νταβούτογλου είναι Βουλγαρία-Σκόπια-Αλβανία. Βλέπε επίσης “<a href="http://elladasimera.blogspot.gr/2016/03/vs.html">Ελλαδα </a><a href="http://elladasimera.blogspot.gr/2016/03/vs.html">VS</a><a href="http://elladasimera.blogspot.gr/2016/03/vs.html"> </a><a href="http://elladasimera.blogspot.gr/2016/03/vs.html">Αλβανία</a>”<br /><br />Μην παρασύρεστε. Ο Σκοπιανός δεν είναι Μακεδόνας, αλλά 1000 μπράβο του που δεν Ισλαμοποιούν την χώρα τους. Αντί να στήνουμε κώλο στον Ερντογάν και να βρίζουμε τους Σκοπιανούς, όπως μας ζητάνε οι κνίτες των ΜΜΕ, πρέπει να εμπνευστούμε από τους Σκοπιανούς και να βρίζουμε τον Ερντογάν.<br /><br /> <a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το Δόγμα του Νεο-Οθωμανισμού Σήμερα

Στον χάρτη 1 βλέπετε με κόκκινο τα απομεινάρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1900, λίγο πριν την ήττα των Οθωμανών στον Α Παγκόσμιο Π...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σχέση Τουρκίας-Ιράν και ο Νεο-Κεμαλισμός

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWgoscCYkcRhDa6xOamnyKrbIwtawGKHh0jrcsYwZQc2edh2f_TUPQPiGGWJHdL82syf9L2fValqV7iaMx8NoQd4y-ectWrd-1IylEtFlHBvJIlpwJKQdwXjdxMeiPTUW9x6YLHCH8bRQ/s1600/toyrkia+iran.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWgoscCYkcRhDa6xOamnyKrbIwtawGKHh0jrcsYwZQc2edh2f_TUPQPiGGWJHdL82syf9L2fValqV7iaMx8NoQd4y-ectWrd-1IylEtFlHBvJIlpwJKQdwXjdxMeiPTUW9x6YLHCH8bRQ/s1600/toyrkia+iran.jpg" /></a></div> <h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"> </h3> Πολύ ενδιαφέρον άρθρο του American Interest για τις σχέσεις Τουρκίας-Ιράν, και την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας στην Μέση Ανατολή. Το άρθρο αναφέρεται στην πρόσφατη επίσκεψη του Νταβούτογλου στο Ιράν, την πρώτη επίσκεψη υψηλόβαθμου Τούρκου αξιωματούχου μετά από δύο χρόνια.<br /><br />Το American Interest γράφει ότι στην Μέση Ανατολή ο Ερντογάν στρέφεται από μία νεο-Οθωμανική πολιτική, σε μία περισσότερο νεο-Κεμαλική πολιτική, υπό την έννοια ότι δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην εσωτερική ασφάλεια της Τουρκίας, συγκεκριμένα στο Κουρδικό και στο PKK, και μικρότερη στην επιρροή της Τουρκίας στην Μέση Ανατολή. Αυτό δείχνει να ταιριάζει και με την πρόσφατη βελτίωση των σχέσεων Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Την προσπάθεια προσέγγισης Τουρκίας-Ιράν το American Interest την ονομάζει “Kurd-centered”, επειδή οι Κούρδοι της Τουρκίας (PKK) και οι Κούρδοι του Ιράν (KDPI) βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας. Το ότι η Τουρκία βρίσκεται σε πόλεμο με το PKK είναι γνωστό, και τις προάλλες έλεγα ότι οι Κούρδοι του Ιράν είναι έτοιμοι να ξεσηκωθούν.<br /><br />Το άρθρο υπονοεί ότι η Τουρκία θα σταματήσει να πιέζει για την ανατροπή του Άσαντ στην Συρία. Το συμπεραίνω αυτό γιατί κάτι τέτοιο αποτελεί βασική προϋπόθεση για να υπάρξει εξομάλυνση στις σχέσεις Τουρκίας-Ιράν, και να συνεργαστούν οι Τούρκοι και οι Ιρανοί εναντίον των Κούρδων της Τουρκίας και του Ιράν, και να σταματήσουν οι Ιρανοί να κλείνουν το μάτι στους Κούρδους της Συρίας.<br /><br />Αν όντως υπάρξει αυτή η προσέγγιση Τουρκίας-Ιράν, θα πληγούν φυσικά οι σχέσεις Ιράν-Ρωσίας. <br /><br />Πριν μερικές μέρες έλεγα ότι κυκλοφόρησε η είδηση ότι οι Ρώσοι παγώνουν την παράδοση των S-300 στο Ιράν. Βλέπε World Tribune “<a href="http://www.worldtribune.com/following-talks-with-israel-putin-freezes-s-300-sale-to-iran/">Following talks with Israel, Putin freezes S-300 sale to Iran</a>”, Μάρτιος 2016<br /><br />Είναι γνωστό ότι η Ρωσία υποστηρίζει τους Κούρδους του PKK. Βέβαι μία συμφωνία Τουρκίας-Ιράν δεν θα προέβλεπε ότι οι Ιρανοί θα χτυπήσουν το PKK. Η συμφωνία προφανώς θα προβλέπει ότι η Τουρκία αναγνωρίζει στο Ιράν το δικαίωμα να χτυπάει το KDPI, και το Ιράν θα αναγνωρίζει στην Τουρκία το δικαίωμα να χτυπάει το PKK, και φαντάζομαι και ότι το Ιράν θα σταματήσει να κλείνει το μάτι στους Κούρδους της Συρίας.<br /><br />Άλλωστε τους Ιρανούς δεν τους συμφέρει να υπάρξει οποιοδήποτε Κουρδικό κράτος, είτε στο Ιράκ, είτε στην Συρία, είτε στην Τουρκία, γιατί κάτι τέτοιο θα δημιουργήσει ανάλογες απαιτήσεις και στους Κούρδους του Ιράν.<br /><br />Σίγουρα η προσέγγιση Ιράν-Τουρκίας θα έχει και άρωμα πετρελαίου και αερίου, γιατί παρά το δημοσίευμα του American Interest, που μιλάει για Κεμαλισμό και όχι Οθωμανισμό, εγώ δεν πιστεύω ότι η Τουρκία είναι διατεθειμένη να επιτρέψει στο Ιράν να βγάλει αέριο και πετρέλαιο στην Συρία μέσω του διαδρόμου Ιράν-Ιράκ-Συρίας, παρακάμπτοντας την Τουρκία. Άρα για να συμβούν όσα γράφει το American Interest, κατά την γνώμη μου τουλάχιστον, θα πρέπει το Ιράν να έχει δεσμευτεί ότι αν στείλει πετρέλαιο ή αέριο στην Ευρώπη μέσω αγωγών θα το κάνει μέσω Τουρκίας. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει οι Τούρκοι και οι Ιρανοί να έχουν συζητήσει και το θέμα των τιμών, των εκπτώσεων, και των εταιρειών που θα αναλάβουν τέτοια έργα. Προφανώς μιλάμε για την κρατική Ιρανική National Iranian Oil Company (NIOC) και την κρατική Τουρκική BOTAS.<br /><br />Αν όμως συμβούν αυτά, τότε θα μιλάμε για μία ολική ανατροπή στις σχέσεις Ρωσίας-Ιράν, και θα αρχίσει να δημιουργείται ένας άξονας ΗΠΑ-Τουρκίας-Ιράν. Αυτό θα είναι πάλι μία τεράστια γεωπολιτική ανατροπή, και κακά τα ψέματα υπήρχαν οι ενδείξεις ότι κάτι τέτοιο μπορούσε να συμβεί, αλλά οι Ρώσοι και οι Ιρανοί έδειχνα να καταφέρνουν να κρατήσουν την σχέση τους όρθια. Τώρα πάλι δείχνει να πηγαίνει από την άλλη πλευρά. Αλλά εφόσον τα πράγματα αλλάζουν τόσο γρήγορα, δεν μπορείς να ξέρεις ποιες από τις κινήσεις είναι πραγματικές γεωπολιτικές μετατοπίσεις, και ποιες είναι μπλόφες.<br /><br />Να κρατήσω όμως και μία επιφύλαξη, μήπως και πρόκειται πάλι για μία μερική συνεργασία εναντίον των Κούρδων της Τουρκίας και του Ιράν, και κατά τα άλλα οι Τούρκοι και οι Ιρανοί συνεχίσουν να σφάζονται στην Συρία. Το σίγουρο είναι ότι για να πάμε σε μία εξομάλυνση των σχέσεων Τουρκίας-Ιράν η Τουρκία θα πρέπει να πάψει να πιέζει για την αποχώρηση του Άσαντ. Αν όμως η Τουρκία πάψει να πιέζει για την αποχώρηση του Άσαντ για να τα βρει με το Ιράν, η Ρωσία θα τα βρει με τους Άραβες, και θα αρχίσει αυτή να πιέζει για την αποχώρηση του Άσαντ. Και αυτό το γνωρίζουν οι Ιρανοί.<br /><br />“<a href="http://www.the-american-interest.com/2016/03/07/turkey-at-the-turning-point/">Turkey at the Turning Point</a>”, Φεβρουάριος 2016<br /> <a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Σχέση Τουρκίας-Ιράν και ο Νεο-Κεμαλισμός

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο του American Interest για τις σχέσεις Τουρκίας-Ιράν, και την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας στην Μέση Ανατολή. Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ευρωπαίοι φίλησαν τα πόδια του “σουλτάνου” Ερντογάν! Μια φωτογραφία τα λέει όλα

<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDVo_2w2WDTUo2BqpJMVszFh5WAg4n4U6IoG-XlFyEY2_FJYrQmFslE6vjE5pn0_WBjKfYdHIEkE3SCIAuY-zG-d3s6t-bFUo7rY-9HaNoG_T4843N_n8czbOeo1kvtkDf0Yc14ulcuDo/s1600/oi+eurwpaioi+filisan+ta+podia+toy+soyltanoy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDVo_2w2WDTUo2BqpJMVszFh5WAg4n4U6IoG-XlFyEY2_FJYrQmFslE6vjE5pn0_WBjKfYdHIEkE3SCIAuY-zG-d3s6t-bFUo7rY-9HaNoG_T4843N_n8czbOeo1kvtkDf0Yc14ulcuDo/s640/oi+eurwpaioi+filisan+ta+podia+toy+soyltanoy.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <br /> Η φωτογραφία αποτυπώνει πως ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης είδε τα όσα έγιναν στις Βρυξέλλες χθες και μέχρι τα ξημερώματα. Η ΕΕ σκύβει και φιλά τα πόδια του “σουλτάνου” Ερντογάν. <b>Του “σουλτάνου” που συμπεριφέρεται όλο και περισσότερο ως δικτάτορας.</b><br /> <br /> Η Τουρκία μέσω Νταβούτογλου πήγε στις Βρυξέλλες και παζάρεψε με τρόπο αισχρό κι απάνθρωπο. Δισεκατομμύρια σε αντάλλαγμα ανθρώπινων ζωών.<br /> <br /> Η δεύτερη σε κυκολοφορία εφημερίδα του Βελγίου εγραψε χαρακτηριστικά: <b>“ Η Τουρκία πήρε όμηρο την ΕΕ και ζητάει λύτρα”</b>. Έχει απόλυτο δίκιο. Καλό είναι να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε κι εδώ στην Ελλάδα τι συμβαίνει. Ας αφήσουν τα κόμματα τις κοκορομαχίες κι ας καθήσουν να δουν πως θα αντιμετωπίσουμε την κατάσταση που γίνεται όλο και πιο σοβαρή.<br /> <br /> Όσο για την Ενωμένη Ευρώπη; Είναι πλέον στην εντατική ,βαρύτατα άρρωστη. Κι αν δεν βρεθεί θεραπευτική αγωγή ο θάνατός της δεν θα εκπλήξει κανέναν.<br /> <br /> Η Τουρκία ζήτησε ότι ήθελε. Κι όπως φαίνεται θα πάρει αρκετά.<br /> <br /> <a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι Ευρωπαίοι φίλησαν τα πόδια του “σουλτάνου” Ερντογάν! Μια φωτογραφία τα λέει όλα

Η φωτογραφία αποτυπώνει πως ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης είδε τα όσα έγιναν στις Βρυξέλλες χθες και μέχρι τα ξημερώματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι «γκρίζες ζώνες» στη συμφωνία που ετοιμάζουν ΕΕ-Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjMA8s1NqlRm-YvCtwh6JnKY6-FpgvOUDCckEULc1NYqZLQOhvWkroEN0I4F_YemBipWVxK7SMxdcmdMog8CBS4rKSC5l1kLJt4ewM838BLRML_jMaSgDDG9eTrAMrkcPdT4f7Tv6AhrY/s1600/oi+gkrizes+swnes+toy+aigaioy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjMA8s1NqlRm-YvCtwh6JnKY6-FpgvOUDCckEULc1NYqZLQOhvWkroEN0I4F_YemBipWVxK7SMxdcmdMog8CBS4rKSC5l1kLJt4ewM838BLRML_jMaSgDDG9eTrAMrkcPdT4f7Tv6AhrY/s1600/oi+gkrizes+swnes+toy+aigaioy.jpg" /></a></div> <br /> των<b> Alex Barker</b> και <b>Duncan Robinson</b><br /> Πολιτικά εκρηκτική και εξαιρετικά φιλόδοξη η πρόταση για επιστροφή προσφύγων στην Τουρκία και απευθείας μετεγκατάσταση στην ΕΕ. Τα νομικά προβλήματα, οι πολιτικές παραχωρήσεις και η δυσκολία να πειστούν οι πρόσφυγες. <br /> <br /> Από όλες τις εκρηκτικές λύσεις για τη μεταναστευτική κρίση της Ευρώπης, μια συμφωνία που επινοήθηκε από τη Γερμανία και την Τουρκία τη Δευτέρα μπορεί να χαρακτηριστεί ως η <b>πιο φιλόδοξη και πολιτικά εκρηκτική.</b><br /> Το κόνσεπτ είναι μαγευτικά απλό: οποιοσδήποτε οικονομικός μετανάστης ή Σύρος πρόσφυγας που φτάνει σε ελληνικό νησί, θα επιστρέφεται στην Τουρκία. Η πρωτοβουλία επιδιώκει να ανακόψει τη λαθρομετανάστευση. Θα στοχεύσει στον όγκο των 2.000 μεταναστών την ημέρα που φτάνουν στις ελληνικές ακτές.<br /> <br /> Το πολιτικό τίμημα είναι η εγκατάλειψη από την ΕΕ των περιορισμών που έχουν πλαισιώσει τις σχέσεις της με την Τουρκία <b>εδώ και σχεδόν μια δεκαετία</b>. Πρόσβαση στην ευρωπαϊκή βίζα θα μπορούσε να χορηγηθεί στους Τούρκους πολίτες μέχρι τον Ιούνιο, μια δέσμευση που παραβλέπει τους αυστηρούς σχετικούς περιορισμούς. Ενα εδώ και μια δεκαετία κυπριακό μπλόκο στο άνοιγμα κάποιων κεφαλαίων για τη συμμετοχή της Άγκυρας στην ΕΕ θα μπορούσε να αρθεί. Και έξτρα χρηματοδότηση θα είναι διαθέσιμη το 2018, πέραν των τριών δισ. ευρώ που έχουν ήδη εγκριθεί από την ΕΕ.<br /> <br /> Αυτές οι λεπτομέρειες πρέπει ακόμη να επιλυθούν. Αλλά ενδεχομένως το δυσκολότερο απ' όλα είναι για την ΕΕ η μετεγκατάσταση. Για κάθε Σύρο που θα επιστρέφεται στην Τουρκία από την Ελλάδα, ένας άλλος Σύρος θα γίνεται δεκτός στις ευρωπαϊκές χώρες. Είναι ένα πρόγραμμα που πιθανώς περιλαμβάνει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, σε μια περίοδο κατά την οποία η ΕΕ έχει καταφέρει να μετεγκαταστήσει από τον Ιούλιο μόλις 3.407 ανθρώπους στο πλαίσιο του υπάρχοντος συστήματος. Με τον καιρό, ένα πιο μόνιμο καθεστώς θα το αντικαθιστούσε, καλύπτοντας εκατοντάδες χιλιάδες.<br /> Κατασκευασμένο με μια διαρκώς εντεινόμενη πολιτική διαμάχη στο φόντο, το σχέδιο αποτελεί απόπειρα να βρεθεί μια αμυντική λύση και<b> να κλείσει η μεταναστευτική οδός Ελλάδας-Γερμανίας,</b> τουλάχιστον για λίγους μήνες. Έχει σοκάρει πολλούς Ευρωπαίους διπλωμάτες που εργάζονταν επάνω σε μια εναλλακτική την Κυριακή. «Αυτό διέλυσε την κοινή μας προσέγγιση», ανέφερε ένας διπλωμάτης της ευρωζώνης. «Όλα είναι ξανά ανοικτά».<br /> <br /> Ένας χαμογελαστός Αχμέτ Νταβούτογλου, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, βγήκε από μια 12ωρη συνάντηση και δήλωσε: «Υπήρχε ανάγκη για μια σθεναρή λύση». Πρόσθεσε: «Κάναμε κάποιες προσεκτικές προτάσεις».<br /> Παρότι το σχέδιο έχει συμφωνηθεί ευρέως, πρέπει και πάλι να ξεπεράσει πέντε μεγάλα πολιτικά και λογιστικά εμπόδια:<br /> <h3> Τα νομικά προβλήματα που προκύπτουν από τις μαζικές επιστροφές</h3> Μεγάλες νομικές αμφιβολίες επισκιάζουν αυτό το σχέδιο. Οι κανόνες για το άσυλο είναι αρκετά σαφείς: όλες οι αιτήσεις θα πρέπει να περνούν από κατάλληλη επεξεργασία και ένας αιτών ασύλου δεν μπορεί να επιστραφεί σε μια χώρα που δεν προσφέρει προστασία.<br /> Οι επιστροφές σε μια χώρα που δεν αποτελεί πλήρες μέλος της Σύμβασης της Γενεύης, όπως η Τουρκία, πιθανώς <b>θα είναι παράνομες</b>, επιχειρηματολογούν ομάδες προσφύγων.<br /> <br /> Μόνο Σύροι έχουν το δικαίωμα να αιτηθούν κάποιας μορφής διεθνούς προστασίας στην Τουρκία -και ακόμη κι αυτό δεν ισούται με πλήρες status πρόσφυγα. Όμως άλλοι -ακόμη κι εκείνοι που διαφεύγουν από χώρες όπως το Ιράκ, το Αφγανιστάν ή η Ερυθραία- δεν έχουν τέτοια τύχη.<br /> Η ΕΕ θα προσπαθήσει να παρακάμψει αυτό το εμπόδιο, δηλώντας πως η Τουρκία είναι ασφαλής τρίτη χώρα, το οποίο -δεδομένης της κατάστασης του συστήματος ασύλου της- είναι <b>εξαιρετικά αμφιλεγόμενο</b> και φαίνεται να αντιτίθεται στους κανόνες του ίδιου του μπλοκ. Παρά την εύθραυστη νομική φύση της, αυτή η πρόταση θα προσφέρει στην ΕΕ μόνο μια νομική βάση για να επιστρέφει Σύρους στην Τουρκία: δεν θα καλύπτει μη Σύρους αιτούντες ασύλου.<br /> <br /> Αν η συμφωνία τεθεί ενώπιον των ευρωπαϊκών δικαστηρίων, «θα πάλευε για να επιβιώσει», προειδοποιούν δικηγόροι που ασχολούνται με τη μετανάστευση. Οι ηγέτες, ωστόσο, είναι απελπισμένοι. Η οργή των δικαστών στο Στρασβούργο ωχριά μπροστά στους φόβους για όλο και πιο <b>εξαγριωμένους ψηφοφόρους</b>, μπουχτισμένους από μια κρίση που η ΕΕ διαχειρίστηκε με λάθος τρόπο.<br /> <h3> Η δύσκολη πολιτική της υπόσχεσης για μια μετεγκατάσταση ενός προς έναν</h3> Το τίμημα για να δεχθεί η Τουρκία μαζικές επιστροφές παράνομων μεταναστών είναι ένα τεράστιο πρόγραμμα μετεγκατάστασης. Η Ευρώπη θα χρειαστεί να ανοίξει μια νομική οδό για άσυλο, ώστε να πάρει έναν ίσο αριθμό Σύρων απευθείας από την Τουρκία. Αυτό είναι μια εκρηκτική αντίληψη για πολλά ευρωπαϊκά κράτη-μέλη.<br /> <br /> Η Άνγκελα Μέρκελ, η Γερμανίδα καγκελάριος, ήταν πάντα θετική στην ιδέα και, από τον Νοέμβριο, οι αξιωματούχοι της έχουν ανεπίσημα «παίξει» με την ιδέα της υποδοχής 200.000 ή 300.000 προσφύγων <b>σε διμερή βάση</b>. Το Βερολίνο επέμεινε, ωστόσο, πως αυτό θα μπορέσει να γίνει μόνο αν η Τουρκία αποδείξει πως η λαθρομετανάστευση έχει ολοσχερώς σταματήσει.<br /> <br /> Πιο δύσκολο έχει σταθεί το να πειστεί οποιαδήποτε άλλη χώρα της ΕΕ ώστε να εμπλακεί. Ένας «συνασπισμός προθύμων» έχει αποδειχθεί <b>αποφασιστικά μη πρόθυμος.</b> Η Ολλανδία πιθανώς παρέχει στήριξη, όπως και ελάχιστα άλλα μικρά κράτη-μέλη. Αλλά δεν υπάρχουν δεσμεύσεις για συγκεκριμένους αριθμούς. Το να πείσουν υπέρ αυτής της ιδέας στην πράξη ίσως αποδειχθεί δύσκολο για πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες: ανώτατος αξιωματούχος τόνισε πως το κόνσεπτ θα μπορούσε να διαλύσει τη συμφωνία. Κάποιοι διπλωμάτες πιστεύουν ότι μπορεί ακόμη και να χρειαστεί ένα <b>υποχρεωτικό σύστημα ποσοστώσεων</b> -μια κίνηση στην οποία ο Βίκτορ Όρμπαν της Ουγγαρίας έχει υποσχεθεί να ασκήσει βέτο.<br /> <br /> Το βάρος της επίλυσης αυτών των μεγάλων προβλημάτων θα πέσει στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, ο οποίος έχει στη διάθεσή του 10 ημέρες για να βρει μια λύση. Για να λειτουργήσει οποιοδήποτε σχέδιο, η Γερμανία ίσως χρειαστεί να δώσει το παράδειγμα.<br /> <h3> Η δύσκολη πολιτική για βίζα σε 75 εκατ. Τούρκους</h3> Ανώτατοι διπλωμάτες επισημαίνουν πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο πρόεδρος της Τουρκίας, θεωρεί πιο πολύτιμη την πρόσβαση σε βίζα σε σχέση με οτιδήποτε άλλο στο πακέτο. Αποτελεί μια χειροπιαστή εξασφάλιση ψήφων στη χώρα του.<br /> Το πρόβλημα είναι πως ταυτόχρονα κοστίζει ψήφους σε πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι θα επικριθούν από τους δεξιούς της χώρας τους επειδή χορήγησαν σε 75 εκατομμύρια μουσουλμάνους αυτόματη πρόσβαση στη ζώνη ελεύθερης διέλευσης. Ιδιαίτερα η Γαλλία είναι διστακτική στο να προσφέρει σε Τούρκους τέτοιου είδους προνόμια. Στο πλαίσιο ενός προσεκτικά σχεδιασμένου συμβιβασμού με την Τουρκία, που συμφωνήθηκε τον Νοέμβριο, η ΕΕ επεδίωκε να προτείνει μια ελευθέρωση του καθεστώτος θεώρησης βίζα το φθινόπωρο, μόλις η Άγκυρα θα υιοθετούσε μια συμφωνία επανυποδοχής με την ΕΕ. Η Τουρκία έπρεπε να αντεπεξέλθει<b> σε αυστηρούς όρους</b>. Και δεν υπήρχαν εγγυήσεις πως τα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη θα συμφωνούσαν.<br /> <br /> Η εκρηκτική συμφωνία το φέρνει αυτό νωρίτερα, τον Ιούνιο, και, αντί μιας απελευθέρωσης του καθεστώτος, θα μπορούσαν να χορηγηθούν στους Τούρκους πολίτες πλήρη προνόμια για μια βίζα στη Σένγκεν. Για να συμβεί αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα χρειαζόταν να καταστρώσει μια πρόταση μέχρι τον Μάιο. Κάποιοι αξιωματούχοι της ΕΕ θεωρούν πως θα υπάρχει τεράστια πίεση για να εγκαταλειφθούν πράγματι<b> τα τεχνικά κριτήρια</b>. Κάποια μεγάλα πολιτικά ζητήματα θα είναι δύσκολο να επιλυθούν με επιδεξιότητα, ιδιαίτερα η απαίτηση από την Τουρκία να αναγνωρίσει την Κύπρο και την ελληνοκυπριακή κυβέρνηση στη Λευκωσία.<br /> <br /> Ακόμη κι αν η Κύπρος και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες τελικά συναινέσουν σε αυτή την ιδέα, η δέσμευση μπορεί να αποδειχθεί αδύνατο να εφαρμοστεί, ιδιαίτερα εφόσον το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο είναι σε τεράστιο βαθμό σκεπτικό. Τα εμπόδια είναι πάρα πολλά, αλλά οι προσδοκίες έχουν αυξηθεί στην Τουρκία. Η Άγκυρα έχει εδώ και καιρό καταστήσει σαφές πως η προθυμία της να δεχθεί επιστροφές μεταναστών είναι <b>άρρηκτα συνδεδεμένη</b> με την ελευθέρωση της χορήγησης βίζα.<br /> <h3> Η κόντρα Κύπρου και Τουρκίας για τη συμμετοχή στην ΕΕ</h3> Η Άγκυρα επιθυμεί να αναβιώσει τις διαπραγματεύσεις για τη συμμετοχή της στην ΕΕ, ανοίγοντας ξανά το θέμα της προσχώρησης -τις νομικές προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί μια χώρα πριν μπορέσει να μπει στο μπλοκ.<br /> Ένα μέρος της προετοιμασίας έχει ξεκινήσει για τη συζήτηση αυτών των θεμάτων, αλλά η Κύπρος και μια ομάδα άλλων χωρών αρνούνται να ανοίξουν τη διαδικασία μέχρι η Τουρκία να αναγνωρίσει την κυβέρνηση στη Λευκωσία. Είναι ένα ευαίσθητο θέμα σε μια ευαίσθητη περίοδο, με τις εύθραυστες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για μια επίλυση για το διχασμένο νησί να προοδεύουν σημαντικά.<br /> <br /> Πρέπει να ξεπεραστούν τέσσερις δεκαετίες εχθρότητας. Η Τουρκία έχει βάλει στο μάτι τέσσερα σημεία της διαδικασίας προσχώρησης. Αλλά η Άγκυρα πιθανώς περιορίζει τις απαιτήσεις της ώστε να καλύψει δύο συγκεκριμένα: <b>Τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες </b>και τη<b> ρύθμιση των μέσων μαζικής ενημέρωσης</b>. Δύο άλλα, πιο επίμαχα -για το νομικό σύστημα και τη δικαιοσύνη, και για τα θεμελιώδη δικαιώματα- δεν εξετάζονται προσωρινά, ιδιαίτερα εν μέσω μιας καταστολής ομίλων μαζικής ενημέρωσης της αντιπολίτευσης στην Τουρκία. Η έκβαση είναι σε μεγάλο βαθμό συμβολική, κανένα μέλος δεν πιστεύει πως η Τουρκία πλησιάζει να γίνει «υποψήφια χώρα». Αλλά ο πολιτικός συμβολισμός καθιστά δύσκολο τον συμβιβασμό έτσι κι αλλιώς.<br /> <h3> Το πώς θα λειτουργήσει το σχέδιο των επιστροφών</h3> Η μετακίνηση ανθρώπων παρά τη θέλησή τους είναι δύσκολη. Αυτή τη στιγμή, περίπου 2.000 άνθρωποι φτάνουν στις ελληνικές ακτές κάθε μέρα, αφήνοντας τους αξιωματούχους αντιμέτωπους με ένα λογιστικό -καθώς και νομικό- εφιάλτη.<br /> <br /> Έχοντας ξοδέψει μέχρι και 1.000 ευρώ για το ταξίδι, οι αιτούντες ασύλου θα είναι απρόθυμοι να σταλούν πίσω σε μια χώρα όπου πλήρωσαν -και διακινδύνευσαν- τόσα πολλά για να φύγουν. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για το γεγονός πως το νέο θα αντιμετωπιστεί με πολύ άσχημες σκηνές -ιδιαίτερα καθώς αυτοί που επιστρέφονται γνωρίζουν την αμφισβητήσιμη νομική βάση αυτής της απόφασης. Τα νέα ταξιδεύουν γρήγορα σε αυτούς που κάνουν αυτό το ταξίδι.<br /> Η συμφωνία επιπλέον θέτει <b>τεράστια πίεση στην Ελλάδα</b>. Κατά τη διάρκεια του ζενίθ της κρίσης το περασμένο φθινόπωρο, οι Έλληνες αξιωματούχοι έκαναν αγώνα ακόμη και για να πάρουν τα αποτυπώματα και να καταγράψουν τους μετανάστες, οι οποίοι συχνά ήταν ακόμη αναστατωμένοι από το ταξίδι τους. Το να τους στείλουν πίσω είναι μια ακόμη πιο δύσκολη πρόταση. Η μετεγκατάσταση από την Τουρκία είναι επίσης δύσκολη. Οποιοδήποτε σύστημα θα επιβλέπεται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, η οποία έχει φτάσει στα όριά της από την προσφυγική κρίση.<br /> <br /> Ο Vincent Cochetel, ο οποίος επιβλέπει την ανταπόκριση της Αρμοστείας στην κρίση στην Ευρώπη, ανέφερε ότι το σώμα θα μπορούσε να μεταφέρει 100.000 πρόσφυγες μέσα σε δύο εβδομάδες. Αλλά αυτό εξαρτάται από την εφαρμογή των δεσμεύσεων των χωρών να δεχθούν πρόσφυγες –κάτι το οποίο οι χώρες της ΕΕ δεν έχουν, μέχρι στιγμής, καταφέρει να κάνουν.<br /> <br /> <a href="http://www.euro2day.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι «γκρίζες ζώνες» στη συμφωνία που ετοιμάζουν ΕΕ-Τουρκία

των Alex Barker και Duncan Robinson Πολιτικά εκρηκτική και εξαιρετικά φιλόδοξη η πρόταση για επιστροφή προσφύγων στην Τουρκία και απευ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς αλλάζουν οι μεταναστευτικές ροές

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5Ul8IoETkJ3SvxbDtRFx6JQNxo_iOImGQNeLN-KUAVO0DuhAp3riBm1XAlRfN4S1Zqvfu4EsCb9BOTiLOZ-iZGVH64QzhGhHtzIQ6XmHO6Ui4CZN5j56JH420C3XNjfQYDTWtxiXDlTc/s1600/mia+eurwpi+perimenei+to+neyma+toy+soyltanoy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5Ul8IoETkJ3SvxbDtRFx6JQNxo_iOImGQNeLN-KUAVO0DuhAp3riBm1XAlRfN4S1Zqvfu4EsCb9BOTiLOZ-iZGVH64QzhGhHtzIQ6XmHO6Ui4CZN5j56JH420C3XNjfQYDTWtxiXDlTc/s1600/mia+eurwpi+perimenei+to+neyma+toy+soyltanoy.jpg" /></a></div> <br /> <br /><a href="http://www.ecfr.eu/article/commentary_how_migration_flows_are_changing" target="_blank"><span style="color: #990000;"><b>European Council on Foreign Relation</b></span></a><br />Του<b> Mattia Toaldo</b><br /><br />Η μετανάστευση από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική στην Ευρώπη, έχει διάφορες αιτίες, αλλά οι συγκρούσεις σε αυτό το τμήμα του κόσμου έχουν την μεγαλύτερη "ευθύνη" για τις ροές. Το 85% εκείνων που έφθασαν στην Ευρώπη μέσω της Μεσογείου από την 1η Ιανουαρίου, είναι από τρεις χώρες: την Συρία, το Αφγανιστάν, και το Ιράκ. Αυτές είναι μεταξύ των πλέον θανατηφόρων συγκρούσεων που περικλείουν την Ευρώπη.<br /><br />Οι ροές από την περιοχή στην Ευρώπη, περνούν μέσα από δύο πύλες: την Τουρκία και την Λιβύη. Η βαλκανική οδός από την Τουρκία στη Γερμανία αρχικά χρησιμοποιήθηκε σχεδόν αποκλειστικά από Σύριους, αλλά χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο από Ιρακινούς και Αφγανούς, και από άλλες εθνικότητες που είναι λιγότερο ξεκάθαρα αναγνωρίσιμες ως πρόσφυγες, όπως οι Πακιστανοί. Αυτή η διαδρομή είναι μακράν η πιο δημοφιλής σήμερα, με περισσότερες από 100.000 αφίξεις από την αρχή του έτους.<br /><br />Η αναρχία και η βία στη Λιβύη έχουν ενισχύσει τον ρόλο της χώρας ως πύλη εισόδου στην Ευρώπη για μετανάστες και πρόσφυγες από δύο βασικές περιοχές της Αφρικής. Το Κέρας της Αφρικής είναι η μία –μετανάστες από αυτή την περιοχή, ήταν παραδοσιακά ως επί το πλείστον από την Ερυθραία και προσπαθούσαν να φύγουν μακριά από μια εκ των σκληρότερων δικτατοριών παγκοσμίως, και οι Σομαλοί που φεύγουν μακριά από διαδεδομένη βάση και αναρχία. Η επίδραση του πολέμου στην Υεμένη πάνω στις ροές των Σομαλών, οι οποίοι συνήθιζαν να διασχίζουν τα στενά του Άντεν για να αναζητήσουν καταφύγιο αλλά που τώρα βρίσκουν άλλον έναν πόλεμο, δεν έχουν ακόμη καταμετρηθεί.<br /><br />Η Δυτική Αφρική είναι η άλλη κύρια πηγή των ροών διαμέσου της Λιβύης. Σύμφωνα με τους αριθμούς από την 1η Ιανουαρίου, η Νιγηρία, η Γκάμπια, η Γουινέα και η Σενεγάλη είναι οι χώρες καταγωγής για το 49% εκείνων που φθάνουν στην Ιταλία. Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει ένα δυσδιάκριτο μείγμα προσφύγων, οικονομικών μεταναστών και "επιβιωσάντων μεταναστών" που προσπαθούν να ξεφύγουν από την εκτεταμένη βία ή την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Για την τελευταία κατηγορία, γενικώς δεν υπάρχει υποχρέωση με βάση τη διεθνή νομοθεσία για να τους αποδεχθεί η Ευρώπη, ωστόσο συχνά έχουν την ίδια αίσθηση του επείγοντος με εκείνους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο ή τις διώξεις. Ο αριθμός των Νιγηριανών αυξάνεται σταθερά, αλλά είναι δύσκολο να πούμε εάν αυτό είναι μέρος των εδραιωμένων προτύπων οικονομικής μετανάστευσης στην Ευρώπη ή το αποτέλεσμα βίας και των δραστηριοτήτων της ισλαμικής τρομοκρατικής οργάνωσης Boko Haram.<br /><br />Ένα σημαντικό μέρος αυτών των μεταναστευτικών ροών από τη Δυτική Αφρική συνήθως παρέμενε εντός της Οικονομικής Κοινότητας της Δυτικής Αφρικής (ECOWAS), καθώς οι άνθρωποι έκαναν χρήση της ζώνης χωρίς βίζα για να μετακινηθούν σε γειτονικές χώρες. Όλο και περισσότερο ωστόσο, αυτές οι ροές ανακατευθύνονται προς την Ευρώπη λόγω της επιδείνωσης των συνθηκών ασφάλειας και των οικονομικών συνθηκών καθώς και της δυναμικής του κλάδου εμπορίου ανθρώπων, ο οποίος έχει συμφέρον στην προώθηση πιο μακριών και πιο επικίνδυνων ταξιδιών με κλειστά σύνορα.<br /><br />Συνολικά οι δημογραφικές και οικονομικές συνθήκες έχουν μια περιορισμένη επίδραση στις έντονες πρόσφατες ροές. Η συντριπτική πλειοψηφία εκείνων που φθάνουν στην Ευρώπη διαμέσου της Μεσογείου, προσπαθούν να ξεφύγουν από συγκρούσεις στην Ανατολή και στο Αφγανιστάν, περνώντας διαμέσου της Ελλάδας και της Τουρκίας.<br /><br />Ωστόσο τίποτα δεν είναι οριστικό για τις μεταναστευτικές ροές: η έντασή τους και η κατεύθυνσή τους μπορεί να αλλάξει δραματικά και πολύ γρήγορα: μόλις πριν από ένα χρόνο, οι περισσότεροι Σύριοι συνήθιζαν να πηγαίνουν στην Ευρώπη διαμέσου της Λιβύης, αλλά σε λίγους μήνες άλλαξαν πορεία και ταξιδεύουν σε πολύ μεγαλύτερους αριθμούς μέσω της Τουρκίας και της Ελλάδας.<br /><br /><b>Πώς θα μπορούσαν να αλλάξουν οι μεταναστευτικές ροές</b><br /><br />Διάφοροι παράγοντες θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ένταση και την κατεύθυνση αυτών των ροών. Πρώτον, Σύριοι πρόσφυγες αποτελούν ένα τεράστιο τμήμα της τρέχουσας προσφυγικής κρίσης, και πιθανώς θα μπορούσαμε να γίνουμε μάρτυρες μιας εντελώς διαφορετικού μεγέθους κρίσης χωρίς τον πόλεμο. Άλλη μία κλιμάκωση των συγκρούσεων θα μπορούσε να κάνει την ροή των προσφύγων ακόμη μεγαλύτερη. Από την άλλη πλευρά, οι περισσότερες χώρες της βαλκανικής οδού (ξεκινώντας με την Αυστρία και τελειώνοντας με τα Σκόπια), κλείνουν τις πόρτες τους στους πρόσφυγες και μετανάστες, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις στους Σύριους επιτρέπεται η διέλευση.<br /><br />Η εγκατάλειψη της γερμανικής πολιτικής ανοιχτών θυρών για τους πρόσφυγες, θα προκαλούσε περαιτέρω απρόβλεπτες αλλαγές σε αυτή την διαδρομή: δεδομένης της επιδείνωσης της κατάστασης στην Συρία, οι ροές είναι απίθανο να σταματήσουν, αλλά μάλλον θα εκτραπούν –είτε στα Βαλκάνια είτε αλλού στη Βόρεια Αφρική.<br /><br />Η κατάσταση που εξελίσσεται στην Λιβύη είναι άλλος ένας παράγοντας που θα μπορούσε να αλλάξει την ένταση και την κατεύθυνση των ροών. Για τους Σύριους, θα ήταν τώρα δύσκολο να χρησιμοποιήσουν αυτή τη διαδρομή καθώς οι περισσότερες γειτονικές της Συρίας χώρες, απαιτούν τώρα βίζα. Ωστόσο, μια κλιμάκωση των συγκρούσεων στη Λιβύη ή μια κατάρρευση της εθνικής οικονομίας θα μπορούσε να καταστήσει πιο ευνοϊκό για τους λαθρέμπορους το περιβάλλον, πιέζοντας παράλληλα εκτός της Λιβύης τους πολυάριθμους οικονομικούς μετανάστες από άλλες χώρες που ζουν ακόμη εκεί.<br /><br />Οι αλλαγές στις χώρες προέλευσης μπορεί επίσης να έχουν μια επίδραση, είτε αυξάνοντας είτε μειώνοντας τις αιτίες της μετανάστευσης –ιδιαίτερα στη δυτική Αφρική. Οι ροές θα μπορούσαν επίσης να κατευθυνθούν εκτός Ευρώπης, αποσταθεροποιώντας περαιτέρω κάποιες αφρικανικές χώρες. Για παράδειγμα, η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που έφυγαν από την Λιβύη από το 2011, έχουν βρει καταφύγιο είτε στην Τυνησία είτε στην Αίγυπτο.<br /><br /><b>Προκλήσεις πολιτικής για την Ευρώπη</b><br /><br />Από το ξέσπασμα της κρίσης πριν από ένα χρόνο, η Ευρώπη έπρεπε να έχει διπλό focus σε αυτή την αντίδρασή της. Από την μία πλευρά είναι η ενίσχυση της πλευράς "υπουργείου Εσωτερικών" πολιτικής- ενισχύοντας τους ελέγχους στα σύνορα, καταγράφοντας τους πρόσφυγες και παρέχοντας διαμονή και έγγραφα σε όσους το έχουν ανάγκη. Από την άλλη πλευρά, το ξέσπασμα της προσφυγικής κρίσης την άνοιξη του 2015 έχει ωθήσει το θέμα αυτό στην πρώτη γραμμή της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, με τη συμμετοχή ορισμένων εκ των μεγαλύτερη κρατών-μελών, όπως η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιταλία.<br /><br />Στους επόμενους μήνες πιθανότατα θα υπάρξει μια ενίσχυση της τρέχουσας τάσης προς το κλείσιμο των συνόρων, την κατασκευή φραχτών ή την εισαγωγή πλαφόν στον συνολικό αριθμό των προσφύγων που θα δέχονται ορισμένες χώρες. Προς το παρόν, η πολιτική της ΕΕ φαίνεται να εστιάζει στην εφαρμογή αυτών που έχουν συμφωνηθεί στους περασμένους μήνες, αντί να αναζητούνται νέες λύσεις.<br /><br />Μαζί με τα θέματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, οι φορείς χάραξης πολιτικής που είναι λιγότερο επιρρεπείς στην εφαρμογή περιοριστικών πολιτικών (μία διαρκώς συρρικνούμενη μειοψηφία) θα πρέπει να κοιτάξουν για ευρύτερα ερωτήματα. Αυτά περιλαμβάνουν το εάν θα διαπραγματευτούν μια πιο αποτελεσματική συμφωνία με την Τουρκία για την επανεισδοχή (ή τις υποχρεωτικές επιστροφές) εκείνων που έρχονται παράνομα στην Ελλάδα με ένα σχέδιο για την επανεγκατάσταση των προσφύγων από την Τουρκία στις ευρωπαϊκές χώρες. Ωστόσο φαίνεται να υπάρχει λίγη διάθεση για αυτού του είδους τις πολιτικές.<br /><br />Τέλος, σχετικά με την μετανάστευση από την Αφρική, η Ευρώπη υποτίθεται ότι θα εφαρμόσει το δικό της μέρος της συμφωνίας που επιτεύχθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της Βαλέτα το Νοέμβριο του 2015: να δημιουργήσει ένα trust fund για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης, την ενθάρρυνση των εθελοντικών επιστροφών στις χώρες προέλευσης, την μείωση των προμηθειών σχετικά με τα εμβάσματα που στέλνουν οι μετανάστες, και να ξεκινήσει projects για την απασχόληση των νέων και τις μικροπιστώσεις στις χώρες προέλευσης.<br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Πώς αλλάζουν οι μεταναστευτικές ροές

European Council on Foreign Relation Του Mattia Toaldo Η μετανάστευση από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική στην Ευρώπη, έχει διάφορες αιτί...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωστρατηγικό bullying – Τουρκία: Ελλάδα, ένα γιγαντιαίο… Ναούρου;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7VIlC_vKk6YQdsT2FhksvLc4BdbWV5iU1oc_huhcOyBepc1IgYc6z9vWfswnEmkU2CExh2C8alaPSy3ZStuWaCne-_oQSi_fAvSMbb4Gd0gc8sTLddZrTfN-Ke5oFcqkRAInYKMSTjFw/s1600/ntaboyntogloy+stin+EE.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="394" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7VIlC_vKk6YQdsT2FhksvLc4BdbWV5iU1oc_huhcOyBepc1IgYc6z9vWfswnEmkU2CExh2C8alaPSy3ZStuWaCne-_oQSi_fAvSMbb4Gd0gc8sTLddZrTfN-Ke5oFcqkRAInYKMSTjFw/s640/ntaboyntogloy+stin+EE.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <i><b>Ένα ιδιότυπο πλην όμως εξαιρετικώς αποτελεσματικό γεωστρατηγικό bullying (σ.σ. εκφοβισμός) ασκείται από την Άγκυρα με στόχο την Ελλάδα αλλά και την ΕΕ. Η χρήση των προσφυγικών και των λαθρομεταναστευτικών ροών ως εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής, έχει προκαλέσει πολλαπλά αρνητικά αποτελέσματα στον ευρωπαϊκό χώρο, καθώς εναρμονίζεται με το στρατηγικό πλαίσιο της νέο-οθωμανικής γεωστρατηγικής σχεδίασης. </b></i><br /> <br /> <b>Γράφει ο Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος</b><br /> <b>Δημοσιογράφος – Αμυντικός αναλυτής</b><br /> Η Τουρκία αντιμετωπίζει τη ναυτική γεωγραφία του Αιγαίου ως εμπόδιο, η άμυνα του οποίου βασίζεται στις υδάτινες μάζες που λειτουργούν αποτρεπτικώς ανά τους αιώνες για τον κάθε λογής εισβολέα που χρησιμοποιεί ως βατήρα εξόρμησης την χερσόνησο της Ιωνίας / Ανατολίας.<br /> Για να εξουδετερώσει το ελληνικό γεωστρατηγικό πλεονέκτημα, το καθεστώς των παραϊσλαμιστών (σ.σ. ο γράφων έχει εισάγει τον συγκεκριμένο όρο που υποδηλώνει «αυτόν που δρα παράλληλα με τον ισλαμιστή» τον οποίον θεωρεί ότι ανταποκρίνεται πληρέστερα στον τρόπο δράσης) νέο-οθωμανών Ερντογάν και Νταβούτογλου, αποτόλμησε να εφαρμόσει μια μέθοδο-ύβρι στην Ανθρωπότητα. Χρησιμοποιεί τις μάζες των ανθρώπων για να «επιχωματώσει» την αιγιακή γεωστρατηγική τάφρο και να ανοίξει μέσω αυτών διάπλατα τις πύλες του ελληνικού οχυρού.<br /> <br /> <b>Το Bullying κατά της Ελλάδας ασκεί πίεση σε δύο επίπεδα: α) κατά του κράτους ως διοικητικό σύστημα και β) κατά της εθνικής κυριαρχίας. Οι δομές δοκιμάζονται καθώς η οικονομική δυσκολία εξασθενίζει εκ των προτέρων την αντοχή τους. Η κυριαρχία σφυροκοπιέται εμμέσως και αμέσως, μέσω του αδειάσματος χιλιάδων ανθρώπων με σαφή προοπτική εγκλωβισμού εντός των συνόρων, γεγονός που μέσο-μακροπρόθεσμα θα προσβάλλει την εθνική ομοιογένεια και τον πολιτισμικό χαρακτήρα της Ελληνικής Δημοκρατίας.</b><br /> <br /> Στο Ak Saray όμως τρέφουν και άλλες ελπίδες. Μέσα από την κατάρρευση της πολιτικής των μηδενικών προβλημάτων (σ.σ. ίσως και αυτός να ήταν και ο απώτερος στόχος του Νταβούτογλου) αναδύεται το καθαρό πρόσωπο της επιθετικής νέο-οθωμανικής γεωστρατηγικής. Τέρψη γεμίζει τους Τούρκους ιθύνοντες όταν ολόκληρος ο δυτικός-χριστιανικός κόσμος τους παρακαλεί, τους καλοπιάνει, τους θωπεύει, τους ικανοποιεί…<br /> Μια γεωπολιτική λαγνεία φαίνεται να έχει καταλάβει το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου που αδυνατώντας να προωθήσει τα σχέδιά του στην Συρία, τώρα έχει αναλάβει να προκαλέσει την ΕΕ, την τραυματισμένη Ελλάδα και να ανασύρει ιστορικές μνήμες προς όφελος των γεωστρατηγικών της οραμάτων.<br /> <br /> <i>Πράγματι τα κατάφερε, καθώς μια σειρά χώρες, οι οποίες δοκιμάστηκαν από την οθωμανική κατοχή (π.χ. Ουγγαρία: 1541-1669) και υπήρξαν οι κύριοι αντίπαλοι των Οθωμανών αναχαιτίζοντας την προέλασή τους στην Κεντρική Ευρώπη, με επίκεντρο τα κράτη του Visegrad (σ.σ. Από την ομώνυμη ουγγρική πόλη όπου υπεγράφη το 1335 συμφωνία μεταξύ Ουγγαρίας, Πολωνίας, Βοημίας/Τσεχίας), αφυπνίστηκαν και αντέδρασαν.</i><br /> <br /> Πολωνοί, Ούγγροι, Τσέχοι, Αυστριακοί, Σλοβένοι, Σλοβάκοι θυμήθηκαν πως το προσφυγικό-μεταναστευτικό έχει και άλλες παραμέτρους, οι οποίες δεν συζητούνται και απέχουν παρασάγγας από τις αριστερές και αριστερόστροφες ιδεολογικοπολιτικές αντιλήψεις. Σέρβοι, Κροάτες, Σλοβένοι και Σκοπιανοί όλα τέκνα της πρώην Γιουγκοσλαβίας, διαβιούν μαζί με τον δυναμικό επίσης αναθεωρητικό ισλαμο-αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό.<br /> Αλβανία, Κόσσοβο και Βοσνία-Ερζεγοβίνη, αποτελούν εν δυνάμει θύλακες επώασης του νέο-οθωμανισμού στρώνοντας μεθοδικώς το χαλί για την επανάκαμψή του .<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/03/FRONTEX.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-148081" height="333" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/03/FRONTEX.jpg" title="FRONTEX" width="500" /></a><br /> <i>Όλοι ανησυχούν για το μέλλον, όλοι τους κατηγορούνται για ξενοφοβία. Φοβόμαστε ότι δεν γνωρίζουμε και τα Βαλκάνια γνωρίζουν καλύτερα από τον οποιονδήποτε τι σημαίνει Ισλάμ, τι οθωμανική κατοχή και ποιο είναι το αληθινό πρόσωπό τους.</i><br /> <br /> Το προηγούμενο Σάββατο (05/03) πραγματοποιήθηκε στο Hilton ημερίδα με θέμα «Η Ευρώπη αντιμέτωπη με την μεταναστευτική πρόκληση» (συνδιοργάνωση του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής και του Konrad Adenauer Stiftung) όπου καταγράφηκαν ορισμένες άκρως ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις.<br /> <br /> Για παράδειγμα, ο επικεφαλής του Γραφείου Ελλάδας του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, Δανιήλ Εσδράς ανέφερε ότι ζητήθηκε από την Τουρκία να επαναφέρει το καθεστώς θεωρήσεων Visa για μια σειρά χωρών της Ασίας και της Αφρικής. Συγκεκριμένα τονίστηκε, πως με ένα απλό φθηνό αεροπορικό εισιτήριο μπορεί εύκολα όποιος επιθυμεί να μεταβεί σε τουρκικό αεροδρόμιο και στη συνέχεια να επιχειρήσει να περάσει παράνομα στην ΕΕ μέσω Ελλάδας.<br /> <br /> <i>Η Άγκυρα ωστόσο αρνήθηκε να το πράξει θεωρώντας ότι θίγονται τα τουριστικά της συμφέροντα! Είναι σαφές πως η τουρκική κυβέρνηση δεν επιθυμεί να συνεργαστεί, παρότι αναγνωρίζει και αντιλαμβάνεται σαφέστατα πως «κερδίζει» από την απαράδεκτη ανοχή την οποίαν επιδεικνύει σε ένα ζωτικής σημασίας ζήτημα, επιτρέποντας τα τελευταία χρόνια τις «αθώες» ψευδοτουριστικές αφίξεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων από χώρες της ισλαμικής και της νέο-οθωμανικής σφαίρας επιρροής.</i><br /> <br /> Επισημαίνουμε ότι παρότι έχει ζητηθεί μέσω ΟΗΕ και ΕΕ από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, την Λατινική Αμερική να φιλοξενήσουν πρόσφυγες, σιγή ιχθύος τηρείται για την συμμετοχή της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Κουβέιτ, του Ομάν, του Μπαχρέιν, ορισμένες από τις οποίες ευθύνονται για την έναρξη και τη συνέχιση του συριακού σφαγείου.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/03/map_nauru.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-148079" height="235" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/03/map_nauru-300x235.jpg" title="map_nauru" width="300" /></a> Η Αυστραλία μετά από συνεννόηση με την κυβέρνηση του Ναούρου, ένα νησιωτικό σύμπλεγμα βορειοανατολικά της Ινδονησίας, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την αυστραλιανή ήπειρο, δημιούργησε εκεί ένα κέντρο κράτησης λαθρομεταναστών. Εκεί αποστέλλονται όσοι εισέρχονται παρανόμως στην χώρα, στο πλαίσιο της αποτρεπτικής πολιτικής.<br /> <br /> <div style="text-align: left;"> <i>Δεν θα ήταν υπερβολή να προειδοποιήσουμε ότι η Τουρκία ενεργεί με σκοπό την μετατροπή της ελληνικής επικράτειας, σε ένα γιγαντιαίο Ναούρου, γεγονός το οποίο θίχτηκε από τον Gerald Knaus προέδρου της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Σταθερότητας στο πλαίσιο της ημερίδας.</i></div> <div style="text-align: left;"> <br /></div> Εντύπωση προκάλεσε στο ακροατήριο η τοποθέτηση του Επιτρόπου για την Μετανάστευση Δημήτρη Αβραμόπουλου, ο οποίος μίλησε για βραχυπρόθεσμο μελλοντικό έλλειμμα σε εργατικά χέρια στην ΕΕ, λόγω γήρανσης του πληθυσμού, το οποίο θα πρέπει να καλυφθεί από μετανάστες.<br /> <br /> <b>Συμπερασματικά, το νέο-οθωμανικό γεωστρατηγικό bullying στοχεύει:</b><br /> <b>α)</b> Στην άτακτη υποχώρηση της ελληνικής κυβερνήσεως ώστε να αποδεχθεί τον εγκλωβισμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, η οποία στηρίζει την ιδεοληπτική θέση ότι τα εθνικά συμφέροντα είναι υποδεέστερα και έπονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,<br /> <b>β)</b> Στην λήψη αποφάσεων εκ μέρους της ΕΕ με στόχο το κλείσιμο των χερσαίων συνόρων στα βόρεια της χώρας και την μετατροπή της ελληνικής επικράτειας σε ένα εκτεταμένο χώρο – hot spot – τύπου Ναούρου,<br /> <b>γ)</b> Στην έναρξη επιθετικών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, το ΝΑΤΟ αλλά και την Ελλάδα, όπου θα επαναπροβληθούν και θα επικαιροποιηθούν όλες οι τουρκικές αναθεωρητικές θέσεις και διεκδικήσεις,<br /> <b>δ)</b> Στην οριστική μεταφορά όλων ανεξαιρέτως όσων δηλώνουν πρόσφυγες στην χώρα μας – χωρίς δικαίωμα επιστροφής/επαναπροωθήσεώς τους – μέτρο το οποίο επικοινωνιακώς προβάλλεται ως προσωρινής φύσεως, αλλά δυστυχώς είναι μεσομακροπρόθεσμου αποτελέσματος.<br /> <br /> <b>Η τουρκική κυβέρνηση διαθέτει και ένα άλλο χαρτί, το οποίο θα το εμφανίσει την κατάλληλη στιγμή και συγκυρία. Η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων είναι μουσουλμάνοι. Ο νέο-οθωμανισμός και η παραϊσλαμιστική ηγεσία των Ερντογάν – Νταβούτογλου έχουν ταχθεί ως προστάτες των απανταχού διωκόμενων μουσουλμάνων εν είδει νέου Χαλιφάτου.</b><br /> Ήδη ζητούν από την κυβέρνηση την δραστηριοποίηση του διαβόητου TIKA (σ.σ. Ο οποίος σημειωτέον εμφανίζεται χέρι-χέρι με τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις) και μάλιστα με έδρα εντός της τουρκικής πρεσβείας. Ιδανικό περιβάλλον επώασης πολλών και διαφορετικών αποστολών «αυγών».<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/03/Turkey-barbed-wire-refugee-camp.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-148083" height="213" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/03/Turkey-barbed-wire-refugee-camp.jpg" title="Turkey barbed wire refugee camp" width="320" /></a><br /> Όλες αυτές οι μάζες των χιλιάδων εγκλωβισμένων κινδυνεύουν να πέσουν θύματα σειράς ΜΚΟ με πάτρωνες και χρηματοδότες ακραία ισλαμιστικά, τουρκικά και μη κέντρα. Ποιος θα τους προστατέψει όταν η δράση των ΜΚΟ είναι ανεξέλεγκτη ακόμη και σήμερα, καθώς δεν έχει ούτε καν δημιουργηθεί το σχετικό μητρώο;<br /> <br /> <i>Με ποιους τρόπους η χώρα μας θα αντιμετωπίσει την αναμενόμενη «επίθεση φιλίας» της Άγκυρας, η οποία εκμεταλλεύεται μια πρώτης τάξεως ιστορική ευκαιρία να προκαλέσει ανήκεστο βλάβη στον Ελληνισμό;</i><br /> <br /> Πως μπορούμε νομικώς να αποτρέψουμε από σήμερα κιόλας, την εμφάνιση μετά από μερικά χρόνια «πρότασης» περί απόδοσης ιθαγένειας στους πρόσφυγες, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη ότι εκλεκτά κυβερνητικά στελέχη έχουν ταχθεί υπέρ της αξιοποιήσεώς τους προς όφελος της επιλύσεως του δημογραφικού προβλήματος;<br /> <br /> Το γεωστρατηγικό bullying της Τουρκίας φαίνεται ότι οδηγεί στην αποσταθεροποίηση και την αυτοφινλανδοποίηση της χώρας. Λυπούμαι, αλλά αδυνατώ να προβώ σε μια αισιόδοξη πρόβλεψη για την εξέλιξη της καταστάσεως τα επόμενα χρόνια. Μεταξύ 2021 και 2023 Ελλάδα και Τουρκία θα εορτάσουν την συμπλήρωση 200 και 100 ετών από τις ημερομηνίες της συγχρόνου εθνογενέσεώς τους.<br /> <div style="text-align: left;"> <i>Ας αγωνιστούμε όλοι όσοι αντιλαμβανόμαστε τα ιστορικά μορφογενετικά, πλην όμως αποσταθεροποιητικά γεγονότα και τη δυναμική τους, ώστε τότε να μην καταστούμε μελλοντικώς απλοί πολίτες παρατηρητές σε μια χώρα-χώρο υποχείριο της νέο-οθωμανικής γεωστρατηγικής, απόβλητοι από την ΕΕ, βορά στον τουρκικό παραϊσλαμισμό. Η κλεψύδρα του χρόνου ήδη μετρά αντίστροφα.</i></div> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γεωστρατηγικό bullying – Τουρκία: Ελλάδα, ένα γιγαντιαίο… Ναούρου;

Ένα ιδιότυπο πλην όμως εξαιρετικώς αποτελεσματικό γεωστρατηγικό bullying (σ.σ. εκφοβισμός) ασκείται από την Άγκυρα με στόχο την Ελλάδα αλ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Υβριδική" πρόκληση το προσφυγικό για τη χώρα μας - Ποιος το λέει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDSfb7Pk_pm2Ibv3UVPnKEymrjLfiHXGbZ3I1okqXo94aIiu98ix8TqorLwN9-kzmaS1v5zAYxmIXzcqJFK4QsKljMQB0yp1h_pad3ajSc9tNNgjFN2i-Gxol54JWH43kzkzrVe1DgzsA/s1600/toyrkika+ploia+sto+aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="274" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDSfb7Pk_pm2Ibv3UVPnKEymrjLfiHXGbZ3I1okqXo94aIiu98ix8TqorLwN9-kzmaS1v5zAYxmIXzcqJFK4QsKljMQB0yp1h_pad3ajSc9tNNgjFN2i-Gxol54JWH43kzkzrVe1DgzsA/s640/toyrkika+ploia+sto+aigaio.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο<b style="font-weight: bold !important;"> Δημήτρης Στεργίου </b><br /> Γεωοικονομικός Αναλυτής - <b style="font-weight: bold !important;"><a href="http://www.idis.gr/?p=3701" target="_blank">Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (Ι.Δ.Ι.Σ) του Παντείου Πανεπιστημίου</a></b><br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">«Συγνώμη, αλλά θα ανοίξουμε τις πόρτες και θα πούμε ‘αντίο’ στους πρόσφυγες». Με την απειλή αυτή, ο πρόεδρος της γείτονος εξέφρασε την αγανάκτηση του ισχυριζόμενος ότι η Ευρώπη δεν κάνει αρκετά για να βοηθήσει την Τουρκία να ανταποκριθεί στην προφανή μεταναστευτική και προσφυγική κρίση. Μία κρίση η οποία έχει οδηγήσει από την αρχή του έτους 100.000 πρόσφυγες στον παράνομο διάπλου της Μεσογείου, εκ των οποίων 413 έχουν χαθεί στην προσπάθεια. </b><br /> <br /> Σύμφωνα με το<a href="http://www.iiss.org/en/iiss%20voices/blogsections/iiss-voices-2016-9143/february-df45/nato-aegean-odyssey-88d1" target="_blank"> International Institute of Strategic Studies (IISS)</a>, ένα βρετανικό think tank, το πολιτικό κίνητρο για την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση της κρίσης ήταν η πρόθεση της Γερμανίδας Καγκελαρίου κ. Merkel να βοηθήσει την Ελλάδα και την Τουρκία να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, ιδιαίτερα μετά την πρόσφατη επίσκεψη της (Φεβρουάριος 2016, η δεύτερη μέσα σε τρεις μήνες) στην Τουρκία . Διπλωματικές ενέργειες και πιέσεις κυρίως της Τουρκίας και της Γερμανίας οδήγησαν στις 11 Φεβρουαρίου 2016, τους 28 υπουργούς άμυνας του ΝΑΤΟ να συμφωνήσουν στην αποστολή της Standing Maritime Group 2 (SMG2) η οποία εδρεύει στην Κύπρο, στο Ανατολικό Αιγαίο.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Η Αποστολή</b><br /> <br /> Τα κύρια σημεία της σχετικής ανακοίνωσης του ΓΓ του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg, που αφορούν στην επιχείρηση την οποία θα διεξάγει η SMG2 είναι:<br /> <ul> <li>Στόχος της είναι “η συμμετοχή στις διεθνείς προσπάθειες στον τερματισμό της παράνομης διακίνησης ανθρώπων και της παράνομης μετανάστευσης στο Αιγαίο».</li> <li>Θα αναπτυχθεί με σκοπό : α. την εκτέλεση αναγνώρισης, παρατήρησης και παρακολούθησης (reconnaissance, monitoring and surveillance) της παράνομης διέλευσης στο Αιγαίο πέλαγος σε συνεργασία με τις σχετικές αρχές και β. την αποκατάσταση απευθείας συνδέσμου, με την ευρωπαϊκή υπηρεσία διαχείρισης συνόρων Frontex.</li> <li>Το ΝΑΤΟ θα συνεισφέρει με κρίσιμες πληροφορίες και παρακολούθηση προκειμένου να παρέξει αρωγή στην αντιμετώπιση της παράνομης διακίνησης ανθρώπων και των εγκληματικών δικτύων.</li> <li>Ως μέρος της συμφωνίας οι Ελληνικές και οι Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δεν θα επιχειρήσουν στα εθνικά χωρικά ύδατα και στον εναέριο χώρο της Τουρκίας και της Ελλάδας αντίστοιχα.</li> <li>Θα υπάρξει συνεργασία με τις εθνικές ακτοφυλακές.</li> <li>Η επιχείρηση δεν αφορά «στο σταμάτημα ή την απώθηση των πλοιαρίων των προσφύγων».</li> </ul> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Οι Υβριδικές Απειλές απαιτούν Υβριδική Στρατηγική από τη Συμμαχία.</b><br /> Η Γερμανική διπλωματία υποστηρίζει όμως ότι πρόκειται ουσιαστικά για την απόκτηση «καθαρής εικόνας για τα τεκταινόμενα στα παράλια της Τουρκίας» και προκειμένου να ελεγχθούν οι αιτιάσεις για έμμεση ωφέλεια των τοπικών τουρκικών αρχών από την δραστηριότητα των δικτύων.<br /> <br /> Αναφορικά με την επαναπροώθηση των διασωθέντων από την SMG2, στην αρχική του δήλωση ο ΓΓ του ΝΑΤΟ απέφυγε να τοποθετηθεί, όμως πληροφορίες θέλουν την Τουρκία να έχει αποδεχτεί την επιστροφή στα παράλια της. Σύμφωνα με τον σχετικό Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου (Άρθρο 10) οι διασωθέντες πρέπει να αποβιβάζονται σε «ασφαλές μέρος». Η Τουρκία σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία δεν έχει ακόμα χαρακτηριστεί ως «ασφαλής χώρα προέλευσης», παρά τη σχετική πρόταση Ευρωπαϊκού Κανονισμού η οποία όμως δεν έχει ψηφιστεί. Επ’αυτού η Γερμανίδα Υπουργός Άμυνας κ. Ursula von der Leyen, καθώς και πολιτικοί παράγοντες στο Βερολίνο υποστηρίζουν ότι η Τουρκία θεωρείται «ασφαλής χώρα» και ως εκ τούτου θα πρέπει να επιτραπεί στα πλοία της Συμμαχίας να επαναπροωθούν τους πρόσφυγες στα παράλια της. Αντίθετα η εκπρόσωπος της Frontex, Ewa Moncure δήλωσε ότι η Frontex ποτέ δεν έχει επιβιβάσει πρόσφυγες στην Τουρκία και ότι προς το παρόν δεν τίθεται τέτοιο θέμα .<br /> <br /> Το Στρατηγικό Δόγμα του ΝΑΤΟ ορίζει ότι προκειμένω η Συμμαχία να εξασφαλίσει την ασφάλεια του εδάφους και των πληθυσμών των μελών της, οφείλει να εκπληρώσει 3 βασικούς κεντρικούς σκοπούς: α. Συλλογική Άμυνα η οποία αφορά στο Άρθρο 5 της Συνθήκης της Ουάσιγκτον β. Διαχείριση Κρίσεων η οποία αφορά σε περιόδους πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από συγκρούσεις και γ. Συνεργατική Ασφάλεια η οποία αφορά έλεγχο εξοπλισμών, αφοπλισμό και αποδοχή νέων μελών στη Συμμαχία. Σε όλο το κείμενο σε ένα μόνο σημείο (Παρ. 11) αναφέρεται η παράνομη διακίνηση προσώπων, εμμέσως ως απειλή για τη Συμμαχία. Κατόπιν των παραπάνω, η συγκεκριμένη επιχείρηση στην οποία θα εμπλακεί για πρώτη φορά στην ιστορία της, μόνο αόριστα και γενικά θα μπορούσε να ενταχθεί στο ισχύων αυτό δόγμα.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Ιστορικό και θεσμικό πλαίσιο</b><br /> <br /> Ο ισχυρισμός ότι δεν υφίστανται θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο και ότι εάν ακόμα αυτά υφίστανται δεν δύναται να «φυλαχτούν» είναι αφενός μεν ανυπόστατος αφετέρου δε ζημιογόνος για τη διεθνή θέση της Ελλάδος. Η θέση του ΥΠΕΞ είναι σαφής και βασίζεται στο άρθρο 15 της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και σε μία σειρά Συνθηκών και Πρωτοκόλλων. Η μη ύπαρξη θαλασσίων συνόρων στο Αιγαίο αποτελεί θέση της Τουρκίας. Σύμφωνα με το ν. 3922/2011 (ΦΕΚ Α 35/2011) αποστολή του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής (ΛΣ-ΕΛΑΚΤ) είναι μεταξύ άλλων «η λήψη μέτρων για την παρακολούθηση, την άσκηση αστυνόμευσης και τον έλεγχο των θαλάσσιων συνόρων» η οποία περιλαμβάνει « α. Την οργάνωση μέτρων αστυνόμευσης και ελέγχου των θαλάσσιων συνόρων για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης και τη συνεργασία με άλλες αρμόδιες αρχές και υπηρεσίες της χώρας για το σκοπό αυτόν και β. Τη συμμετοχή και τη συνεργασία με αρμόδιες υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τρίτων χωρών και διεθνών οργανισμών για το σχεδιασμό και την υλοποίηση κοινών επιχειρησιακών δράσεων, αναφορικά με την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης και την προστασία των θαλάσσιων συνόρων της χώρας». Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διαχωριστεί η «φύλαξη» η οποία αναφέρεται κυρίως σε χερσαία σύνορα και ο «έλεγχος» ο οποίος ασκείται στην περίπτωση των θαλασσίων συνόρων. Εξάλλου και η Frontex έχει συγκροτηθεί ως υπηρεσία «διαχείρισης» (management) των συνόρων. Επομένως στην ελληνική νομοθεσία γίνεται ρητά η ανάθεση της υποχρέωσης του ελέγχου των θαλασσίων συνόρων.<br /> <br /> Στις 18 Οκτωβρίου 2013 η Ιταλία ανταποκρινόμενη στο δράμα το οποίο είχε αρχίσει να εξελίσσεται στα θαλάσσια σύνορα της στην κεντρική Μεσόγειο ξεκίνησε την ‘’Mare Nosrtum”, μία επιχείρηση αμιγώς του ιταλικού πολεμικού ναυτικού και η οποία ανεστάλει τον Οκτώβριο του 2014. Με προϋπολογισμό 12 εκατομμύρια ευρώ το μήνα, στους 12 μήνες ανάπτυξης τους τα μέσα του ιταλικού ΠΝ κατάφεραν να διασώσουν περισσότερες από 130.000 ζωές , αλλά παρόλα αυτά δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τον χαμό 3.300 ναυαγών. Από την 1 Νοεμβρίου 2014 βρίσκεται σε εξέλιξη η επιχείρηση της Frontex “Triton” για την προστασία των ευρωπαϊκών θαλασσίων συνόλων στην κεντρική Μεσόγειο. Την διοίκηση της “Triton” έχει το πολεμικό ναυτικό της οποίας ο αρχικός προϋπολογισμός των 2,9 εκατομμυρίων ευρώ το μήνα τριπλασιάστηκε. Για τη συγκεκριμένη επιχείρηση μάλιστα η Καγκελάριος της Γερμανίας κ. Μέρκελ, είχε δηλώσει ότι « Για τη Γερμανία μπορώ να προσθέσω : Εάν αποδειχτεί ότι τα χρήματα δεν επαρκούν, θα χρειαστεί να το ξανασυζητήσουμε. Σε αυτή την περίπτωση τα χρήματα δεν πρέπει να αποτελούν εμπόδιο (!)» Στις 22 Ιουνίου 2015 ξεκίνησε η στρατιωτική επιχείρηση της ΕΕ EUNAVFOR MED (Επιχείρηση SOPHIA) στη Νότια Κεντρική Μεσόγειο με σκοπό «την ανάληψη συστηματικών προσπαθειών για την ταυτοποίηση, κατάληψη και εξουδετέρωση πλοίων και άλλων μέσων χρησιμοποιούμενων ή ύποπτων για μελλοντική χρησιμοποίηση από διακινητές και λαθρέμπορους» προκειμένου να συμβάλει: «α. στην ανατροπή του επιχειρηματικού μοντέλου των δικτυών των διακινητών (human smuggling and trafficking) και β. στην μείωση της περαιτέρω απώλειας ζωών στη θάλασσα». Στη συγκεκριμένη επιχείρηση συμμετέχει και η Ελλάδα με ένα Α/Φ Διοικήσεως και Ελέγχου Εmbraer EMB-145H. Σύμφωνα όμως με ο πρακτορείο Deutsche Welle, η σχεδιαζόμενη επιχείρηση στο Αιγαίο δεν θα είναι παρόμοια με την επιχείρηση «SOPHIA». Την παρούσα χρονική περίοδο, η Frontex στο πλαίσιο της επιχείρησης Poseidon Rapid Intervention έχει αναπτυγμένα στο Αιγαίο 775 αξιωματούχους και βοηθητικό προσωπικό καθώς και 15 σκάφη.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Διαπιστώσεις</b><br /> <br /> Το πλέον σημαντικό στοιχείο μίας στρατιωτικής επιχείρησης είναι η ξεκάθαρη διατύπωση του σκοπού της καθώς και των αποστολών των συμμετεχόντων τμημάτων. Ιδιαίτερα όταν αυτή είναι μη-πολεμική και τύπος που αναλαμβάνεται για πρώτη φορά από την εμπλεκόμενη δύναμη, οι απολύτως ξεκάθαροι κανόνες εμπλοκής είναι ζωτικής σημασίας.<br /> <br /> Το στοιχείο το οποίο ο ΓΓ του ΝΑΤΟ στη διατύπωση της αποστολής ανέφερε ξεκάθαρα είναι το τι δεν είναι (σταμάτημα ή απώθηση των πλοιαρίων των προσφύγων). Κατ’ ουσίαν εντασσόμενη στην αποστολή της Συμμαχίας κατά των εγκληματικών δικτύων, αποτελεί μία «ελαφριά» επιχείρηση παρατήρησης και παροχής πληροφοριών.<br /> <br /> Ο Ανώτατος Διοικητής των ΝΑΤΟικών δυνάμεων στην Ευρώπη Πτέραρχος Breedlove δήλωσε ότι το επιτελείο του προσπαθεί να προσδιορίσει τους κανόνες εμπλοκής της επιχείρησης και πως θα γίνει ο χειρισμός των πλοιαρίων των προσφύγων τα οποία θα αναχαιτιστούν: « Η αποστολή κυριολεκτικά διατυπώθηκε μέσα σε 20 ώρες και ανέλαβα τώρα να επιστρέψω και να προσδιορίσω την αποστολή. Είχαμε πολύ ταχεία λήψη αποφάσεων και τώρα θα πρέπει να πάμε στο πεδία και να ενεργήσουμε στρατιωτικά»[10]. Η έναρξη μίας στρατιωτικής επιχείρησης για κέρδος χρόνου, χωρίς να έχει διατυπωθεί σαφώς η αποστολή και τα επιμέρους έργα είναι δυνατή, όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση η λεπτομερής σχεδίαση είναι απολύτως απαραίτητη, πριν την ουσιαστική εμπλοκή της δύναμης.<br /> <br /> Σε τακτικό επίπεδο τι ακριβώς μπορούν να προσφέρουν τα μέσα του ΝΑΤΟ; Έχουν εκφραστεί φόβοι ότι<b style="font-weight: bold !important;"> θα χρησιμοποιηθεί «σφύρα για να σπάσει καρύδι»</b>. Η SMG2 αυτή τη στιγμή (3 Μαρτίου 2016) αποτελείται από 3 φρεγάτες και ένα πλοίο διοικήσεως. Για την αναγνώριση, παρατήρηση και παρακολούθηση φουσκωτών λέμβων, κεκαλυμμένων διακινητών και εξαθλιωμένων προσφύγων απαιτούνται ισχυρά ατομικά κιάλια, εναέρια παρατήρηση και καταγραφή, δυνατότητες για τις οποίες τα συγκεκριμένα πλοία είναι κατά πολύ ‘overqualified’!<br /> <br /> Σε πολιτικό επίπεδο και σε επίπεδο διεθνών σχέσεων, η παρουσία δυνάμεως του ΝΑΤΟ σε μία περιοχή τόσο διπλωματικά φορτισμένη συνιστά σημαντικότατη δήλωση. Το ΝΑΤΟ προσεκλήθη να καλύψει μία αδυναμία της ΕΕ. Η συνεργασία των 2 αυτών υπερεθνικών οργανισμών με την αλληλοδιάθεση μέσων και προσωπικού κάθε άλλο παρά μη θεμιτή είναι, όπως άλλωστε ορίζουν μία σειρά συνθήκες και συμφωνίες (π.χ αποστολές Petersberg, Συνθήκη της Λισσαβόνας).<br /> <br /> Όμως στην προκείμενη περίπτωση αφενός μεν η ΕΕ δεν έχει εμπλακεί (ακόμα) στη σχεδίαση, εκτέλεση και διοίκηση των επιχειρήσεων, αφετέρου δε η διαχείριση των μεταναστευτικών ροών αποτελεί ζήτημα το οποίο αφορά στο πυρήνα του ευρωπαϊκού σχεδιασμού. Εύλογο επίσης το ερώτημα γιατί δεν ενεπλάκει (ακόμα) η Στρατιωτική Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUMC) στο πλαίσιο της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ). Της EUMC προΐσταται μάλιστα διακεκριμένος Έλληνας Στρατηγός με πλούσια εμπειρία στη διακλαδική σχεδίαση και σε μη-πολεμικές στρατιωτικές επιχειρήσεις (military operations other than war). Επιπρόσθετα και κατ ‘ουσίαν, η συμμαχική δύναμη είναι προς το παρόν μία Ελληνική, μία Τουρκική και μία Καναδική Φρεγάτες, υπό τη διοίκηση ενός Γερμανικού πλοίου διοικήσεως. Συνεπώς ο μόνος τρόπος να συνεργαστούν το Ελληνικό και το Τουρκικό πολεμικό ναυτικό είναι υπό γερμανική διοίκηση και έλεγχο από το ΝΑΤΟ; Αποτελεί μήπως επίσης έναν απόλυτα ομαλό και κοινά αποδεκτό τρόπος για να αποκτήσουν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ρόλο στην μεταναστευτική κρίση στο Αιγαίο;<br /> <br /> Έτερος προβληματισμός είναι η αντίδραση των διακινητών και των προσφύγων. Για τη σύλληψη, κράτηση και παραπομπή στη δικαιοσύνη των πρώτων θα πρέπει το νομικό πλαίσιο να είναι απολύτως ξεκάθαρο στους διοικητές της ΝΑΤΟικής δύναμης, δεδομένου ότι αυτοί είναι μέλη ενόπλων δυνάμεων και όχι των σωμάτων ασφαλείας. Οι πρόσφυγες από την άλλη, έχοντας υποστεί ήδη την μέγιστη ταλαιπωρία και εκμετάλλευση (καταβάλλοντας χιλιάδες ευρώ στα δίκτυα των διακινητών), σε περίπτωση κατά την οποία αντιληφθούν ότι θα οδηγηθούν πίσω στα τουρκικά παράλια, πιθανότατα θα αντιδράσουν ανθρώπινα αντιστεκόμενοι σθεναρά.<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> Η Ελλάδα διαθέτει ένα σημαντικότατο επιχειρησιακό εργαλείο, το οποίο εφόσον αξιοποιηθεί σωστά θα μπορέσει να προσφέρει τα μέγιστα στον εθνικό σκοπ</b>ό. Το ΛΣ-ΕΛΑΚΤ σύμφωνα με τον ν. 3922/2011 (Άρθρο 4) αποτελεί «ένοπλο Σώμα ασφαλείας, στρατιωτικώς οργανωμένο, το ένστολο προσωπικό του οποίου έχει την ιδιότητα του στρατιωτικού σύμφωνα με το Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα (Σ.Π.Κ.)». Το ΛΣ-ΕΛΑΚΤ θα πρέπει να συμμετάσχει ενεργά σε όλες τις φάσεις της αποστολής, όπως άλλωστε έχει προβλεφτεί και από την δήλωση της αποστολής από τον ΓΓ του ΝΑΤΟ.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Η αντιμετώπιση των παράνομων προσφυγικών ροών αποτελεί μία ιδιαίτερα πολυδιάστατη, «υβριδική» πρόκληση ή οποία απαιτεί αντίστοιχη αντιμετώπιση</b>. Ο συνδυασμός στρατιωτικών, πολιτικών και οικονομικών μέσων κατάλληλα προσαρμοσμένων στην ιδιαιτερότητα της κάθε περίπτωσης μπορεί να δώσει σταδιακά σημαντικά αποτελέσματα.<br /> <br /> Η Ισπανία αντιμετώπισε το πρόβλημα (σημαντικά μικρότερο αφού στην κορύφωση του το 2007 δέχτηκε στις Κανάριες Νήσους «μόλις» 32.000 μετανάστες) με συνεργασία και χρηματοδότηση των παράκτιων κρατών της Αφρικής (Μαρόκο, Μαυριτανία και Σενεγάλη), με παρουσία ισπανικής συνοριακής αστυνομίας στο Αφρικανικό έδαφος αλλά και με ψηλούς φράχτες και κλειστά κέντρα «φιλοξενίας» στους ισπανικούς θύλακες στην Ceuta και στη Malilla στην περιοχή του Γιβραλτάρ. Άλλο παράδειγμα αποτελεί το «οχυρό» Μάλτα, όπου ακόμα και όταν γίνεται διάσωση από Μαλτέζικο πλοίο, οι διασωθέντες οδηγούνται στην Ιταλία. Στην πρόσφατη σύσκεψη ΕΕ- Αφρικής, αποφασίστηκε ότι αφρικανικές χώρες οι οποίες θα συλλαμβάνουν διακινητές, ή θα δέχονται πίσω πρόσφυγες στους οποίους δεν έγινε δεκτή η αίτηση ασύλου τους, θα λαμβάνουν από την ΕΕ 1,8 δις ευρώ, πρόσβαση στις ευρωπαϊκές αγορές και visas για τους πολίτες τους.<br /> <br /> Συμπερασματικά, η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Ανατολικό Αιγαίο αποτελεί ειλημμένη πολιτική απόφαση στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο. Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις συμπεριλαμβανομένου και του ΛΣ-ΕΛΑΚΤ μέσω της ενεργής τους συμμετοχής στη σχεδίαση και διεξαγωγή της συγκεκριμένης επιχείρησης, οφείλουν και δύνανται να διασφαλίσουν τα μέγιστα δυνατά συγκριτικά πλεονεκτήματα για το Ελληνικό Κράτος σε τακτικό, επιχειρησιακό και στρατηγικό επίπεδο.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

"Υβριδική" πρόκληση το προσφυγικό για τη χώρα μας - Ποιος το λέει

Γράφει ο Δημήτρης Στεργίου  Γεωοικονομικός Αναλυτής - Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (Ι.Δ.Ι.Σ) του Παντείου Πανεπιστημίου «Συγνώμη, αλλά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία και Ευρωπαϊκή Ένωση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigUXwNxys5ydxbmvRG0Xaa4zNfD2kLG0BeIEfFrLThB9joGUGfjZF1Ojut23y56dJi4adJvxYHmWqzl76xekYvaK6DxPSVvnjv63fvoGXUReLBOzW0Bxd1o6mwmu4r5I7vJhmeyTpTx6Y/s1600/rwsika+ploia+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigUXwNxys5ydxbmvRG0Xaa4zNfD2kLG0BeIEfFrLThB9joGUGfjZF1Ojut23y56dJi4adJvxYHmWqzl76xekYvaK6DxPSVvnjv63fvoGXUReLBOzW0Bxd1o6mwmu4r5I7vJhmeyTpTx6Y/s640/rwsika+ploia+.jpg" width="640" /></a></div> <br />Η Τουρκία παρασύρει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ σε έναν πόλεμο κόντρα στη Ρωσία που μπορεί να εξελιχθεί σε Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο. Χθες, στη Σύνοδο Κορυφής, πέραν των πολλών αξιώσεων που έθεσε προκειμένου να δεχθεί να συγκρατήσει τις ροές λαθρομεταναστών και προσφύγων ήταν να δημιουργηθεί ζώνη ασφαλείας στη Συρία. Και το πιο ανησυχητικό είναι πώς οι Ευρωπαίοι, αντί να το απορρίψουν με τη μία, δέχθηκαν να το συζητήσουν. <br /><br />Η αξίωση αυτή μεταξύ συνολικά έξι που έθεσε ο Τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου στα παζάρια που έκανε στις Βρυξέλλες δείχνει και ποιος πραγματικά είναι ο λόγος της παρουσίας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Τα περί αντιμετώπισης των μεταναστευτικών ροών είναι αστεία. Ο πραγματικός λόγος είναι η Ρωσία που έχει πλέον πατήσει γερά το πόδι της στη Συρία και κατεβαίνει στη Μεσόγειο και στο Αιγαίο.<br /><br />Οι Τούρκοι, οι Αμερικανοί και πολλοί Ευρωπαίοι δεν το θέλουν αυτό και όπως όλα δείχνουν εμπνεύστηκαν τις μεταναστευτικές ροές προκειμένου να φέρουν τη Συμμαχία όσο πιο κοντά γίνεται στο πεδίο της Ρωσίας.<br /><br />Το ζήτημα όμως είναι πώς, η Ρωσία και η Συρία έχουν απορρίψει εδώ και πολύ καιρό τα σχέδια περί ζώνης απαγόρευσης πτήσεων ή ζώνης ασφαλείας. Γιατί θεωρούν ότι θα αποτελέσει "θερμοκοιτίδα" για την δημιουργία τουρκομανικού κράτους στην βορειοδυτική Συρία.<br /><br /><i>Αν λοιπόν οι Ευρωπαίοι κατεβάσουν τα βρακιά και στην απαίτηση αυτή της Άγκυρας τότε σημαίνει πώς βάζουν πλάτη σε Τουρκία και Σαουδική Αραβίας, συνεπώς και στα υπόλοιπα μέλη της σουνιτικής Συμμαχίας να μπουν στη Συρία.</i><br /><br />Αυτό σημαίνει πόλεμος, αφού η Μόσχα σε καμία περίπτωση δεν δείχνει διατεθειμένη να επιτρέψει εντός των συριακών εδαφών να δημιουργηθεί ένας θύλακας τουρκομάνων με έξοδο προς τη θάλασσα όταν μέχρι πρότινος τους βομάρδιζε. Αν συμβεί αυτό είναι σαν να αποδέχεται πώς έχει χάσει το παιχνίδι.<br /><br />Μένει λοιπόν να δούμε πώς θα χειριστεί η Ε.Ε. το ζήτημα της ζώνης απαγόρευσης στη Συρία, όπως και στις ενστάσεις του Αλέξη Τσίπρα στο άνοιγμα κεφαλαίων για ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. εν όσο αυτή διατηρεί το casus belli σε βάρος της Ελλάδας στο Αιγαίο.<br /><br />Η Άγκυρα λοιπόν στη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής ζήτησε:<br /><br /> • Την επιστροφή όλων των παράτυπων μεταναστών που πέρασαν από τη Τουρκία στην Ελλάδα πίσω στη Τουρκία.<br /><br />• Την εφαρμογή του σχεδίου για απελευθέρωση των θεωρήσεων βίζα για τους Τούρκους πολίτες.<br />• Την εκταμίευση των 3 δις και επιπλέον χρηματοδότηση για τους Σύρους πρόσφυγες.<br />• Το άνοιγμα ενταξιακών κεφαλαίων της Τουρκίας.<br />• Την πιθανότητα δημιουργίας ζώνης ασφαλείας στη Συρία.<br />• Την μετεγκατάσταση προσφύγων από τη Τουρκία στην ΕΕ με τη φόρμουλα «ένας προς ένα».<br /><br />Και μπορεί να προκλήθηκαν αντιδράσεις από τις αξιώσεις της Τουρκίας, αλλά ο πρόεδρος Ντόναλντ Τούσκ, αυτός που έσπευδε το πρωί χθες να υιοθετήσει το προσχέδιο της Συνόδου Κορυφής λέγοντας πως ο δρόμος των Βαλκανικών χωρών κλείνει για τους λαθρομετανάστες και τους πρόσφυγες, έσπευσε να πει πώς “τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. υποδέχθηκαν τις προτάσεις της Τουρκίας και δεσμεύτηκαν για εργασία”.<br /><br />Για να μην ξεχνιόμαστε ο Πολωνός Τουσκ είναι ο άνθρωπος των Αμερικανών στην Ε.Ε. Είναι αυτός που το περασμένο καλοκαίρι είπε στον Αλέξη Τσίπρα δεν βγαίνει κανείς από αυτή την αίθουσα αν δεν υπογραφεί συμφωνία. Και η συμφωνία βέβαια ήταν το τρίτο μνημόνιο.<br /><br />Λίγο πριν ο Α. Νταβουτογλου είχε πει ότι "η παρέμβαση της Ρωσίας στη Συρία δε βοηθάει, καθώς μέχρι στιγμής η ρωσική παρουσία και η στρατιωτική δραστηριότητα δε γίνεται ενάντια στο ISIL αλλά πιο πολύ ενάντια σε αμάχους, γεγονός που αναγκάζει τον κόσμο να εγκαταλείπει τη Συρία για να έρθει στην Τουρκία”.<br /><br />Πρόσθεσε πως “θέλουμε ακόμα πιο ισχυρή παρουσία του ΝΑΤΟ στα σύνορά μας έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένας αποτρεπτικός παράγοντας για εκείνους που μπορεί να έχουν την πρόθεση να δοκιμάσουν τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ”.<br /><br />“Πρόκειται για μια ανθρωπιστική επιχείρηση και όχι μια στρατιωτική επιχείρηση, αλλά χρειαζόμαστε το ΝΑΤΟ, προκειμένου να αποτραπεί η δημιουργία νέων κυμάτων προσφύγων, παιδιών που πεθαίνουν σε τέτοια ταξίδια".<br /><br />Υπάρχει λοιπόν καμία αμφιβολία για το ποιους σκοπούς εξυπηρετεί η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο με μία δύναμη την οποία η Μεγάλη Βρετανία έσπευσε να δηλώσει πώς θα ενισχύσει με τρία πλοία; Αν η Τουρκία ήθελε να περιορίσει τις μεταναστευτικές ροές προς τα ελληνικά νησιά χρειαζόταν την παρουσία του ΝΑΤΟ για να το πράξει;<br /><br />Είναι προφανές πώς οι Ρώσοι έχουν αντιληφθεί το παιχνίδι που παίζεται (η ελληνική κυβέρνηση είναι ερώτημα αν το έχει καταλάβει) και γι' αυτό κατεβάζουν το αεροπλανοφόρο "Αντμιραλ Κουζνετσόφ" στη Μεσόγειο. Επίσης, η Μόσχα ετοιμάζεται να κάνει ρελάνς στο Αιγαίο χρησιμοποιώντας τα τρία αγκυροβόλια που διαθέτει σε Λήμνο, κεντρικό Αιγαίο και Αστυπάλαια.<br /><br />Ανακοίνωσε μάλιστα η Ρωσία πώς τα καταδρομικά «Pyotr Velikii» και «Admiral Nakhimov», τύπου Kirov, θα εξοπλιστούν με τους υπερηχητικούς πυραύλους επιφανείας-επιφανείας 3M22 Zircon, και την ίδια στιγμή εντάσσει στο Στόλο της τις νεότευκτες κορβέτες κατευθυνόμενων βλημάτων, κλάσης Buyan-M, που φέρουν τους θανατηφόρους πυραύλους κρουζ Kalibr, που μπορούν να πλήξουν στόχους στην ξηρά με υπερηχητική ταχύτητα από αποστάσεις έως 2.000 χιλιόμετρα.<br /><br />Δεν αποκλείεται το επόμενο διάστημα να δούμε κάποια από αυτά τα ρωσικά πλοία να δένουν στο Αιγαίο απέναντι από τη ΝΑΤΟϊκή δύναμη που θα περιπολεί για τους... λαθρομετανάστες και του πρόσφυγες. Η κατάσταση γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη και πλέον από τη γειτονιά της Ελλάδας έχει φτάνει στην καρδιά του Αιγαίου.<br /> <a href="http://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία και Ευρωπαϊκή Ένωση

Η Τουρκία παρασύρει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ σε έναν πόλεμο κόντρα στη Ρωσία που μπορεί να εξελιχθεί σε Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο. Χθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια Ευρώπη περιμένει το νεύμα του Σουλτάνου

<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiodb82Inn72hLC29N3tyjPCLT_RkUfEridZ43pMqywCzi1Q8IfoQypOm2ulMVF6O5EHCfNO5uRNYzwEQXvSVU56Q17nUQXnAwxxNeRWWFB7Vh4q1sB6xl7sL1fBz7yehQwiBjyWcg1R-M/s1600/mia+eurwpi+perimenei+to+neyma+toy+soyltanoy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiodb82Inn72hLC29N3tyjPCLT_RkUfEridZ43pMqywCzi1Q8IfoQypOm2ulMVF6O5EHCfNO5uRNYzwEQXvSVU56Q17nUQXnAwxxNeRWWFB7Vh4q1sB6xl7sL1fBz7yehQwiBjyWcg1R-M/s1600/mia+eurwpi+perimenei+to+neyma+toy+soyltanoy.jpg" /></a></div> <br /> <i><b>Για πρώτη φορά ίσως στην σύγχρονη ιστορία της, η Ευρώπη δείχνει τόσο εξαρτημένη από τις διαθέσεις της Τουρκίας, καθώς η εξασφάλιση της συνδρομής του «Σουλτάνου» στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος είναι καθοριστική.</b></i><br /><br />Το πολιτικό μέλλον της Α. Μέρκελ, που το επόμενο Σαββατοκύριακο αντιμετωπίζει μια κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση σε τρία κρατίδια, η οποία έχει πάρει μορφή δημοψηφίσματος για την χαλαρή μεταναστευτική πολιτική της, η σταθερότητα των Δυτικών Βαλκάνιων αλλά και της Ελλάδας, η κλυδωνιζόμενη ενότητα της Ευρώπης αλλά και η τύχη δεκάδων χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων, κρίνονται στην σημερινή Σύνοδο Κορυφής Ε.Ε. –Τουρκίας.<br /><br />Η προσδοκία του κ. Τσίπρα αλλά και της Γερμανίδας Καγκελαρίου είναι ότι θα υπάρξει συμφωνία για μια μεγάλης κλίμακας επιστροφή στην Τουρκία χιλιάδων παράτυπων μεταναστών που από το έδαφός της έχουν περάσει στην Ελλάδα. Φυσικά τέτοιου είδους συμφωνίες με την Τουρκία, έχουν ένα αγλαό πρόβλημα: την εφαρμογή τους…<br /><br />Εσπευσμένα το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε συμφωνία Ελλάδας-Τουρκίας για την επέκταση της δραστηριοποίησης της Νατοϊκής Δύναμης εκτός των διεθνών υδάτων, στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας και της Ελλάδας, κατόπιν συνεννόησης και συνεργασίας με τις δυο χώρες.<br /><br />Η ρύθμιση αυτή (που την παρουσίασαν ως Συμφωνία) θεωρητικά επιτρέπει στα νατοϊκά σκάφη να πλέουν και να επιτηρούν και πιο κοντά στις τουρκικές ακτές ώστε να εντοπίζονται εγκαίρως οι διακινητές. Όμως παραμένει αναπάντητο το ερώτημα του τι ακριβώς θα πράττει η Νατοϊκή Δύναμη εντός των... ελληνικών χωρικών υδάτων, όπου πλέον δεν μπορεί ούτε απώθηση των βαρκών να γίνει, παρά μόνο Έρευνα και Διάσωση, όπως γίνεται ακριβώς μέχρι σήμερα και χωρίς την συνδρομή του ΝΑΤΟ…<br /><br />Φυσικά η... Συμφωνία την οποία έσπευσε να ανακοινώσει με δήλωση του ο γ.γ. της Συμμαχίας, κ. Στόλτεμπεργκ, δεν λύνει καμία από τις εκκρεμότητες που παραμένουν ανοικτές από την πρώτη στιγμή και ειδικά μετά την απαίτηση από την Τουρκία να νομιμοποιηθεί μέσω της Νατοϊκής Αποστολής όλο το πλαίσιο των διεκδικήσεών της εναντίον της χώρας μας.<br /><br />Το δημοσίευμα της Καθημερινής της Κυριακής ήταν αποκαλυπτικό και, παρά την δήλωση του Υπουργείου Εξωτερικών ότι το υπόμνημα των 17 σημείων απορρίφθηκε από την Ελλάδα, κανείς από την Αθήνα δεν μπορεί να δώσει την απάντηση στο τι θα συμβεί εάν αύριο το Νατοϊκό στρατηγείο δώσει σήμα ότι υπήρξε εντοπισμός ανθρώπων σε κίνδυνο στα Ίμια, ποιος θα αναλάβει την διάσωση, ούτε φυσικά εάν τα πλοία της νατοϊκής δύναμης θα ελλιμενιστούν σε κάποιο από Δωδεκάνησα, ή εάν τα νατοϊκά πτητικά μέσα θα ενημερώνουν τις ελληνικές αρχές όταν πετούν στο τμήμα του ελληνικού εναερίου χώρου μεταξύ των 6 και 10 ν.μ., το οποίο η Τουρκία (και οι ΗΠΑ) δεν αναγνωρίζουν ως ελληνικό.<br /><br />Η Α. Μέρκελ δεν έχει πολλές επιλογές. Το ευρωπαϊκό-ηγετικό προφίλ της δεν μπορεί να αντέξει το κλείσιμο των συνόρων, η εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Γερμανία αλλά και η σχέση με γειτονικές χώρες δεν αντέχουν τις ανεξέλεγκτες ροές, η ίδια δεν μπορεί να αποδεχθεί εύκολα την επιβολή των ανώτατων αριθμητικών ορίων στην υποδοχή προσφύγων. Όλα αυτά τουλάχιστον μέχρι τις 13 Μαρτίου, όταν θα έχουν κλείσει οι κάλπες στα τρία κρατίδια.<br /><br />Για όλα αυτά έχει ανάγκη την σύμπραξη με την Τουρκία, αλλά και την συνεργασία με την Ελλάδα, ώστε η χώρα μας να αποτελέσει για όσο διάστημα απαιτηθεί την ζώνη ασφαλείας που θα συγκρατεί τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές.<br /><br />Χθες ο κ. Νταβουτογλου λίγο πριν συναντηθεί στις Βρυξέλλες με την Α. Μέρκελ και τον Ολλανδό πρωθυπουργό και προεδρεύοντα της Ε.Ε., Μ. Ρούτε, υποστήριξε όπως ήταν αναμενόμενο την πρόταση του Τ. Ερντογάν για δημιουργία μιας πόλης στην Βόρεια Συρία για την εγκατάσταση των προσφύγων. Ο Τούρκος πρωθυπουργός μάλιστα είπε συγκεκριμένα ότι η πόλη αυτή θα πρέπει να φτιαχτεί στην περιοχή μεταξύ Αζαζ και Τζαραμπλούς, εκεί ακριβώς που επιδιώκουν οι Κούρδοι της Συρίας να «ενώσουν» τα τρία κουρδικά καντόνια της Συρίας δημιουργώντας μια ενιαία περιοχή, που αποτελεί έναν από τους μεγάλους εφιάλτες της Τουρκίας.<br /><br />Η Τουρκία ζητά εκτός από οικονομική βοήθεια και την απελευθέρωση των θεωρήσεων για τους Τούρκους πολίτες, αλλά και απελευθέρωση Κεφαλαίων των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, κάτι που απορρίπτει κατηγορηματικά η Λευκωσία, παρά τις σκέψεις που είχαν υπάρξει αρχικά στην Αθήνα για άρση του κυπριακού βέτο.<br /><br />Η Ελλάδα δυστυχώς από αυτό το μεγάλο παγκόσμιων διαστάσεων παιγνίδι, μόνο χαμένη μπορεί να βγει. Ακόμη κι αν σήμερα υπάρξει απόλυτη συμφωνία με την Τουρκία και ακόμη κι αν η Τουρκία αρχίσει να εφαρμόζει από σήμερα τις συμφωνίες επανεισδοχής των παράτυπων οικονομικών μεταναστών, η Ελλάδα θα συνεχίσει να κατακλύζεται από χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες.<br /><br />Όσο παραμένει «ζωντανή» η ελπίδα υποδοχής προσφύγων στην Γερμάνια και στις άλλες χώρες χωρίς αριθμητικά όρια, όλο και περισσότεροι πρόσφυγες και μετανάστες θα φθάνουν στην Ελλάδα, περιμένοντας να ανοίξουν τα σύνορα. Μέχρι ότου η Τουρκία ελέγξει αποτελεσματικά τις μεταναστευτικές ροές και λειτουργήσει το σύστημα επανεισδοχης παράτυπων μεταναστών από την Ελλάδα στην Τουρκία, και μέχρι ότου οι ευρωπαϊκές χώρες συμφωνήσουν σε ένα σύστημα κατανομής των προσφύγων, η Ελλάδα θα αποτελέσει την «αποθήκη ψυχών» την οποία ο κ. Τσίπρας δήλωνε ότι δεν θα επιτρέψει ποτέ να δημιουργηθεί στην Ελλάδα.<br /><br />Ο Αυστριακός καγκελάριος Β. Φάιμαν, συνεπής σε μια πολιτική που τείνει πλέον να γίνει εθνική πολιτική για την Αυστρία, κάλεσε την Γερμανία να ορίσει και η ίδια ανώτατο όριο στον αριθμό προσφύγων που μπορεί να υποδεχθεί. Ο κ. Φάιμαν και ορθά, δηλώνει ότι όσο η Γερμανία δεν καθορίζει αυτό το όριο, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι θα έρχονται στην Ευρώπη, με την ελπίδα φυσικά ότι θα βρεθεί και γι αυτός μια θέση σε κάποια Βορειοευρωπαϊκή χώρα.<br /><br />Η Αυστρία τίθεται εναντίον της «ελεύθερης διέλευσης» και θα επιμείνει στο κλείσιμο της Βαλκανικής Διαδρομής, στην ελεγχόμενη μεταφορά προσφύγων από την Τουρκία, την Ιορδανία και τον Λίβανο.<br /><br />Στην Σλοβακία η είδηση από τις χθεσινές εκλογές δεν ήταν ότι βγήκε πρώτο το κόμμα του πρωθυπουργού Φίτσο, που προκαλεί συχνά-πυκνά την Ελλάδα με τις απαράδεκτες δηλώσεις του, αλλά ότι έχασε ψήφους προς την πλευρά του ακροδεξιού και σχεδόν φιλοναζιστικού κόμματος της χώρας που συγκέντρωσε 8%. Έτσι η Σλοβακία γίνεται ακόμη πιο ακραία στο μεταναστευτικο.<br /><br />Ο άλλος ηγέτης, ο πρόεδρος της Τσεχίας Μίλος Ζέμαν, γνωστός για τις συχνές επιθέσεις του εναντίον της Ελλάδας, δήλωσε χθες ότι η Ελλάδα μπορεί να μειώσει το χρέος της με την οργάνωση κέντρων απέλασης μεταναστών διευκολύνοντας έτσι την Ευρώπη.<br /> <div style="text-align: justify;"> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Μια Ευρώπη περιμένει το νεύμα του Σουλτάνου

Για πρώτη φορά ίσως στην σύγχρονη ιστορία της, η Ευρώπη δείχνει τόσο εξαρτημένη από τις διαθέσεις της Τουρκίας, καθώς η εξασφάλιση της σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα στο επίκεντρο μιας ενεργειακής δίνης!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRhTAKi94qKwMegnNGvQ_-f2U48pNclzdUTOPNhazyRUAuS3duQDNrgeGrV66JXkqRX5akrExRaHX7ZdfxpbiKmC7CBvpt3BkbDAHyX5TFnwelQdy8dNxHS8IAH-u5ZYBQ9xT2GvSOVaY/s1600/h+ellada+sto+epikentro+energeiakis+dinis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRhTAKi94qKwMegnNGvQ_-f2U48pNclzdUTOPNhazyRUAuS3duQDNrgeGrV66JXkqRX5akrExRaHX7ZdfxpbiKmC7CBvpt3BkbDAHyX5TFnwelQdy8dNxHS8IAH-u5ZYBQ9xT2GvSOVaY/s1600/h+ellada+sto+epikentro+energeiakis+dinis.jpg" /></a></div> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> Του <strong>Ραφαήλ Ρεκουνιώτη</strong></div> <div class="p4"> <span class="s1">«<i>Τα έθνη χρειάζονται μεγαλύτερες ποσότητες ενέργειας και πρώτων υλών για να στηρίξουν την ανάπτυξη και να διατηρήσουν ένα πλεονέκτημα στη παγκοσμιοποιημένη αγορά. Οι περιορισμένοι φυσικοί πόροι και τα τρωτά σημεία της διακίνησης αυτών, σε συνδυασμό με την άνιση κατανομή κατανάλωσης της ενέργειας και των πόρων, θα αυξήσουν τη πιθανότητα συγκρούσεων μεταξύ των εισαγωγέων, των εξαγωγέων και των χωρών διέλευσης, ιδίως σε πολιτικά ασταθείς περιοχές. Κάθε έθνος που κατέχει σημαντικές ποσότητες υδρογονανθράκων, ή ορυκτά σπάνιων γαιών και άλλα στρατηγικά υλικά μπορεί να αξιοποιήσει τη θέση του, τόσο για πολιτικούς όσο και οικονομικούς σκοπούς». <strong>(</strong></i><strong>Γ.Ε.ΕΘ.Α. Στρατηγική Ανάλυση εξελίξεων για την Ελλάδα μετά το 2030)</strong></span></div> <div class="p4"> <span class="s1"><strong> </strong><i> </i></span></div> <div class="p4"> <span class="s1">Τα τελευταία χρόνια, ο δημόσιος διάλογος στην Ελλάδα, απασχολείται πολλές φορές με την ύπαρξη<strong> ενεργειακών κοιτασμάτων</strong> εντός των ελληνικών συνόρων καθώς και με την ανάπτυξη αγωγών που θα μεταφέρουν αυτά τα κοιτάσματα <strong>(αν και πότε ανακαλυφθούν)</strong>, αλλά κυρίως θα λειτουργούν ως μία αναβάθμιση της γεωπολιτικής θέσης της χώρας μας. Το σύγχρονο ρευστό γεωπολιτικό τοπίο έχει επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο με τον εμφύλιο στη Συρία καθώς και με τη τεταμένη ατμόσφαιρα μεταξύ <strong>Ρωσίας-Τουρκίας</strong>. Ωστόσο, αυτό που έχει μείνει σταθερό είναι η <strong>αυξημένη έλλειψη πόρων στον ενεργειακά «πεινασμένο» δυτικό κόσμο</strong>. Ειδικότερα, στο χώρο των Βαλκανίων λαμβάνει χώρα ένα είδος νεο-ψυχροπολεμικής έντασης με διακύβευμα τον έλεγχο της διανομής των πόρων στη Κεντρική και Δυτική Ευρώπη. <strong>Στη μέση αυτής της σύγκρουσης βρίσκεται η Ελλάδα, η οποία έχει ταλαιπωρηθεί –ειδικά στα χρόνια της οικονομικής κρίσης- από ακούσματα μεγαλεπήβολων σχεδίων, ακυρώσεων και λανθασμένων φανταστικών εκτιμήσεων.</strong></span></div> <div class="p4"> <br /></div> <div class="p4"> <span class="s1"><b>Το αιώνιο γεωπολιτικό δίπολο</b></span></div> <div class="p4"> <br /></div> <div class="p4"> <span class="s1">Εάν θέλουμε να ορίσουμε, με λίγα λόγια, την έννοια της Γεωπολιτικής, θα μπορούσαμε να πούμε ότι εκφράζει «<i>την αλληλεπίδραση και τις ιδιαίτερες σχέσεις ανάμεσα στο φυσικό γεωγραφικό χώρο και τον ανθρώπινο πολιτισμό»</i>(Λουκάς, 2000). Μέσα από αυτήν την αλληλεπίδραση, επιδιώκεται από ένα κράτος, η απόκτηση Ισχύος. Στη κλασσική γεωπολιτική θεωρία, υπάρχουν δύο κυρίαρχες και αντικρουόμενες προσεγγίσεις: αυτή των χερσαίων ή ηπειρωτικών δυνάμεων και των ναυτικών ή θαλάσσιων δυνάμεων. Ηπειρωτικές δυνάμεις είναι αυτές που κατέχουν μεγάλες ηπειρωτικές μάζες και εύκολη πρόσβαση σε διώρυγες και σημαντικά θαλάσσια στενά. Σαν μία κυρίαρχη Ηπειρωτική δύναμη μπορούμε να κατατάξουμε τη Ρωσία. Από την άλλη, Ναυτικές δυνάμεις καλούνται τα έθνη που έχουν άμεση πρόσβαση στη θάλασσα και ναυτικό ικανό και επαρκές για προβολή ισχύος και παρουσία σε όλο τον κόσμο. <strong>Μέσω της ναυτικής δύναμης, ελέγχονται σημαντικοί θαλάσσιοι οδοί, οι οποίοι αποτελούν ένα σημαντικό μέσο οικονομικού πλούτου. Η γεωπολιτκή κατεύθυνση των ΗΠΑ, αποτελεί το κυριώτερο παράδειγμα μιας ναυτικής δύναμης. </strong></span></div> <div class="p4"> <br /></div> <div class="p4"> <span class="s1">Όσον αφορά το θέμα μας, λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας της Ευρώπης με τη Ρωσία, οι ΗΠΑ-σαν γεωγραφικά απομακρυσμένες με την Ευρασία- επιθυμούν, εδώ και χρόνια, την ενεργειακή απεξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία μέσω της εγκατάστασης συμμαχιών σε περιφερειακές χώρες της ηπείρου, που χαρακτηρίζονται από αντι-ρωσικά αισθήματα (π.χ. Γεωργία, Βαλτικές χώρες) επιδιώκοντας την ανάσχεση των ρωσικών στρατηγικών επιδιώξεων για πρόσβαση στις επονομαζόμενες «θερμές θάλασσες».</span></div> <div class="p4"> <br /></div> <div class="p4"> <span class="s1"><b>Οι αγωγοί ως προβολές ισχύος</b></span></div> <div class="p4"> <br /></div> <div class="p4"> <span class="s1">Ακολουθώντας τη λογική που αναφέραμε, <strong>η Ρωσία σχεδίασε δύο αγωγούς</strong> προς την Ευρώπη: τον αγωγό<strong> Nord Stream</strong>, που βρίσκεται ήδη σε λειτουργία, συνδέοντας υποθαλάσσια τη Ρωσία με τη Γερμανία, παρακάμπτοντας τις «προβληματικές» χώρες όπως τα Βαλτικά κράτη και τη Πολωνία, και τον <strong>South Stream</strong> που είχε σχεδιαστεί να περάσει και από την Ελλάδα, τροφοδοτώντας τη Κεντρική και Δυτική Ευρώπη. Όμως, οι πολιτικές ήττες των πρωθυπουργών Βουλγαρίας και Ελλάδας, <strong>Σ.Στάνισεφ και Κ.Καραμανλή</strong> αντίστοιχα -φιλικά διακείμενων στη κατασκευή του αγωγού- ουσιαστικά ακύρωσαν την κατασκευή του αφού οι κυβερνήσεις που τους διαδέχθηκαν, ήταν αντίθετες στην υλοποίηση του έργου.</span></div> <div class="p4"> <br /></div> <div class="p4"> <span class="s1">Φυσικά οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, που δεν ήθελαν την πραγματοποίηση των δύο αγωγών, είχαν ανάγει σε μείζον ζήτημα την εξεύρεση εναλλακτικών διαδρομών μεταφοράς ενέργειας. Έτσι σχεδιάστηκε ο αγωγός Nabucco, σαν προτεινόμενη λύση για τη μεταφορά φυσικού αερίου από το Ερζερούμ της Τουρκίας στο Baumgarten της Αυστρίας (Χάρτης 1). Ωστόσο μετά από αρκετά χρόνια προσπαθειών, η κατασκευή του ακυρώθηκε το 2013, δίνοντας τη θέση του στον <strong>TAP (Trans-Adria-Pipeline)</strong> για μεταφορά ενέργειας από το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη, ο οποίος βρίσκεται υπό κατασκευή.</span></div> <div class="p4"> <br /></div> <div class="p4"> <a href="http://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/03/energeiakos_xartis1.png" rel="attachment wp-att-5034"><img alt="energeiakos_xartis1" class="alignnone size-full wp-image-5034 tie-appear" height="426" src="http://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/03/energeiakos_xartis1.png" width="556" /></a></div> <div class="p7"> Λίγο αργότερα, το Κρεμλίνο ανακοίνωσε το σχεδιασμό ενός νέου έργου, του Τουρκικού Αγωγού <strong>(ITGI)</strong> ο οποίος θα προμήθευε φυσικό αέριο στην Τουρκία και από εκεί, σε Ελλάδα και Ιταλία (Χάρτης 2). Τελικά, η Ρωσία ακύρωσε το έργο λόγω της πρόσφατης κατάρριψης του ρωσικού Sukhoi από τη Τουρκία.</div> <div class="p7"> <a href="http://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/03/energeiakos_xartis2.png" rel="attachment wp-att-5035"><img alt="energeiakos_xartis2" class="alignnone size-full wp-image-5035 tie-appear" height="347" src="http://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/03/energeiakos_xartis2.png" width="574" /></a></div> <div class="p7"> <b>Η στάση της Γερμανίας</b></div> <div class="p4"> <span class="s1">H Γερμανία, με αφορμή την οικονομική και πολιτική κρίση στην Ευρώπη, έχει αναδειχθεί σε ηγετική δύναμη στην Ένωση καθορίζοντας, τις περισσότερες φορές, τις γεωπολιτικές κατευθύνσεις, όπως φάνηκε με τη στάση της στον πόλεμο της Ουκρανίας, την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού και το ζήτημα του προσφυγικού. Ωστόσο, διαφαίνονται δύο αντίπαλες τάσεις στη γεωπολιτική θεώρηση του Βερολίνου: η μία επιθυμεί την απαγκίστρωση από την Ουάσιγκτον και την ανάπτυξη μιας στενότερης συνεργασίας με τη Ρωσία, ενώ η άλλη έβλεπε πάντα ως επικίνδυνη την επέκταση της Μόσχας μέσω των αγωγών. Ενδεικτικά παραδείγματα των δύο τάσεων αποτελούν ο πρώην Καγκελάριος Γ. Σρέντερ, που σήμερα είναι πρόεδρος του συμβουλίου της Gazprom και ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Γ. Φίσερ, ο οποίος ήταν σύμβουλος στην κατασκευή του αγωγού Nabucco. Από επίσημης πλευράς, ο αντικαγκελάριος και ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, στη διάρκεια επίσκεψής τους στη Μόσχα δήλωσε ότι είναι δυσαρεστημένος με τη στάση της Ευρώπης εναντίον της Ρωσίας και με τη θλιβερή κατάσταση που επικρατεί στις γερμανο-ρωσικές σχέσεις<a href="http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/?fa=62243"><span class="s2">.</span><span class="s3">(πηγή)</span></a></span></div> <div class="p4"> <span class="s1"><span class="s3"> </span><i> </i></span></div> <div class="p4"> <span class="s1"><b>Η Ελλάδα στη μέση της ενεργειακής δίνης</b></span></div> <div class="p4"> <br /></div> <div class="p4"> <span class="s1">Η στάση της Ελλάδας απέναντι στους εκάστοτε αγωγούς, έχει αλλάξει όσες φορές αλλάζουν οι κυβερνήσεις της. Προηγουμένως αναφερθήκαμε στο «πάγωμα» του South Stream από τη κυβέρνηση Γ.Παπανδρέου, ώσπου επήλθε και η «χαριστική βολή» από τη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, μιας και είχε υιοθετηθεί το σχέδιο της κατασκευής του αγωγού TAP. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είχε στραφεί, αρχικά, στην επέκταση του Τουρκικού Αγωγού (ITGI), με επισκέψεις του έλληνα πρωθυπουργού και του τότε υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας στη Ρωσία.</span></div> <div class="p4"> <span class="s1">Ωστόσο η ακύρωση του αγωγού καθώς και η συνδρομή των ΗΠΑ υπέρ της Ελλάδας στο σχέδιο της Γερμανίας περί Grexit, φαίνεται ότι «έγειραν» την χώρας μας με το μέρος της Ουάσιγκτον. Η πρόσφατη επίσκεψη του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι συμπίπτει με την επιτάχυνση των διαδικασιών υλοποίησης του TAP. Επιπλέον, οι επισκέψεις του Α. Τσίπρα στο Ισραήλ και του αιγύπτιου προέδρου Σίσι στην Αθήνα, δείχνουν μια τάση για ενεργή αξιοποίηση των πρόσφατα ανακαλυφθέντων κοιτασμάτων σε Κύπρο και Αίγυπτο, με αποκορύφωμα το σχεδιασμό του αγωγού φυσικού αερίου East Med Pipeline <a href="http://eboulevard.gr/2015/10/27/paihnidi-tis-energeias-stin-mesogeio"><span class="s3">(πηγή)</span></a>. </span></div> <div class="p4"> <br /></div> <div class="p4"> <span class="s1">Η υλοποίηση αυτών των σχεδιών, θα απομονώσει γεωπολιτικά την Άγκυρα, η οποία ενδεχομένως να αντιδράσει προκλητικά εναντίον της Ελλάδας. Η πρόσφατη στήριξη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στην κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού καθώς και η συνεχιζόμενη εθελοτυφλία της Δύσης στη στήριξη του ISIS από τη Τουρκία, αποδεικνύει ότι η γείτονα δεν έχει χάσει τα γεωπολιτικά της ερείσματα.</span></div> <div class="p4"> <br /></div> <div class="p4"> <span class="s1">Η νέα χρονιά αναμένεται να είναι πιο καθοριστκή σε πολλά ζητήματα, απ’ ότι το 2015. Η πολυπλοκότητα της περιοχής της νοτιο-ανατολικής Μεσογείου, χρειάζεται μια σταθερή γεωπολιτική κατεύθυνση με άξονα τα εθνικά συμφέροντα. Η ενεργειακή αναβάθμιση της Ελλάδας, σε μια εποχή του μαστίζεται από την οικονομική κρίση, μόνο πλεονεκτήματα θα έχει. Ωστόσο, δεν πρέπει να θεωρείται τίποτα δεδομένο και ο εφησυχασμός σε ένα σχέδιο είναι εγκληματικός, αφού οι ισορροπίες συνεχώς αλλάζουν. Πρέπει όλες οι πολιτικές δυνάμεις να συσπειρωθούν κάτω από ένα κοινό εθνικό πλαίσο στρατηγικού σχεδιασμού, δηλαδή μια γεωπολιτική σταθερά, που να μην μεταβάλλεται υπέρ κομματικών σκοπιμοτήτων της εκάστοτε κυβέρνησης, ούτε υπέρ των σκοπιμοτήτων των οποιονδήποτε δανειστών ή χωρών, μιας και πρέπει να θυμόμαστε ότι η γεωπολιτκή πίεση σε ένα έθνος μπορεί να πάρει πολλά «πρόσωπα».</span></div> <br /> <a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Ελλάδα στο επίκεντρο μιας ενεργειακής δίνης!

Του Ραφαήλ Ρεκουνιώτη « Τα έθνη χρειάζονται μεγαλύτερες ποσότητες ενέργειας και πρώτων υλών για να στηρίξουν την ανάπτυξη και να διατ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Κατάκτηση» της Αφρικής από τον Ερντογάν: Μύθος ή πραγματικότητα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9uoAtKGIOztBE-QTsCoXUXGDmMQNqL12fnsIaXiDMajCCVbLtx4gd6CqwXxjpFsgaA644OHvK-uLVz_g-MoJ5t1zuGqsEt0XPkqwScwYBc_KS8CVLOq4dmi7jY6x8gnUfHQQF6Xjtqx0/s1600/o+erdogan+stin+afriki.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="422" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9uoAtKGIOztBE-QTsCoXUXGDmMQNqL12fnsIaXiDMajCCVbLtx4gd6CqwXxjpFsgaA644OHvK-uLVz_g-MoJ5t1zuGqsEt0XPkqwScwYBc_KS8CVLOq4dmi7jY6x8gnUfHQQF6Xjtqx0/s640/o+erdogan+stin+afriki.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Χρήστου Μηνάγια</b><br /> Κατά την πρόσφατη περιοδεία του Τούρκου προέδρου <b>Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν</b> στη Δυτική Αφρική, από 28 Φεβρουαρίου μέχρι 04 Μαρτίου 2016, που περιελάμβανε επισκέψεις στην <b>Ακτή Ελεφαντοστού, τη Γκάνα, τη Νιγηρία και τη Γουινέα</b>, υπήρξαν δημοσιεύματα αναφορικά με τη <b>στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας</b> στο στρατηγικό <b>Κέρας της Αφρικής, τη Σομαλία. </b><br /> <br /> Μάλιστα, <b>τα δημοσιεύματα</b> αυτά, τα οποία ως επί το πλείστον είναι <b>καθοδηγούμενα από το καθεστώς Ερντογάν</b>, ανέφεραν ότι, η Νέα Τουρκία εξαπλώνεται σε τέσσερις ηπείρους, καθώς επίσης η εξέλιξη αυτή θα καταστήσει την Τουρκία ως την πέμπτη ξένη χώρα που θα έχει στρατιωτική παρουσία στην Αφρική, μαζί με τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /> <br /> <span class="s1">Ας σημειωθεί ακόμη ότι, <b>η κυβέρνηση της Σομαλίας αιτήθηκε από την Άγκυρα την αποστολή μιας τουρκικής στρατιωτικής αποστολής</b>, η οποία θα εκπαιδεύσει τον εθνικό στρατό για να αντιμετωπίσει την τρομοκρατική οργάνωση <b>al-Shabab</b>, η οποία το 2013 πραγματοποίησε βομβιστική επίθεση στην τουρκική πρεσβεία στο Μογκαντίσου. Στο ίδιο πλαίσιο, η Τουρκία θα παράσχει στρατιωτική εκπαίδευση σε ό,τι έχει να κάνει με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, την ασφάλεια των συνόρων, την προστασία κρισίμων εγκαταστάσεων και τη διεξαγωγή επιχειρήσεων μικρής κλίμακας. Ενδεικτικό της πολιτικής της Τουρκίας για τη Σομαλία αποτελούν οι ακόλουθες δηλώσεις του Ταγίπ Ερντογάν κατά την έναρξη των εργασιών του 6</span><span class="s4">^ου</span><span class="s1"> Forum Υψηλού Επιπέδου Συνεργασίας Τουρκίας-Σομαλίας που πραγματοποιήθηκε στις 23-02-2016 στην Κωνσταντινούπολη, πέντε ημέρες πριν την περιοδεία του Τούρκου προέδρου στην Αφρική:</span><br /> <br /> <span class="s1"> «<i>Όπως όλοι γνωρίζετε, η Σομαλία διέρχεται μια κρίσιμη περίοδο. Σε αυτή τη δύσβατη πορεία, οφείλουμε να στηρίξουμε τη Σομαλία και να μην αφήσουμε ποτέ τους Σομαλούς στη μοίρα τους. Πιστεύω ότι, οι παρεμβάσεις που θα κάνουμε ώστε να διευκολύνουμε τη καθημερινή ζωή των Σομαλών αδερφών μας και να αυξήσουμε την ευημερία τους θα συμβάλλει επίσης να απαλλαχτεί η χώρα από το πρόβλημα της τρομοκρατίας. Επίσης, αναμένουμε από τους διεθνείς οργανισμούς να υποστηρίξουν τη Σομαλία τηρώντας την ίδια στάση με εμάς. Θα συνεχίσουμε το έργο μας μέχρι η Σομαλία να βρει ηρεμία και να γίνει μια ειρηνική και σταθερή χώρα με τη συνεργασία διεθνών οργανισμών και περιφερειακών χωρών. <b>Η Σομαλία έχει γίνει το σύμβολο της προοπτικής της Τουρκίας για την Αφρική και τις σχέσεις που θέλει να έχει με τους Αφρικανούς.</b> Η Τουρκία παρείχε στη Σομαλία περισσότερα από 400 εκατ. δολάρια στη μεγαλύτερη εκστρατεία βοήθειας προς τη χώρα αυτή, προκειμένου να καταπολεμηθεί η πείνα. Οι προσπάθειες της Τουρκίας, με τις διμερείς συμφωνίες που έχουν υπογραφεί μεταξύ των δύο χωρών και τις πτήσεις των τουρκικών αερογραμμών (ΤΗΥ) προς την πρωτεύουσα Μογκαντίσου απέδωσαν καρπούς. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί που άρχισαν να αμφισβητούν την εμπλοκή της Τουρκίας στη Σομαλία.</i>»</span><br /> <br /> <div class="p3"> <span class="s1">Το ενδιαφέρον της Τουρκίας για την Αφρική δεν είναι κάτι νέο, αν λάβουμε υπόψη ότι από το 2005 η Μαύρη Ήπειρος κατέστη ένας από τους κύριους πυλώνες της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, με την Άγκυρα να κηρύττει το έτος αυτό ως «Έτος της Αφρικής». Επιπλέον, το 2005, για πρώτη φορά Τούρκος πρωθυπουργός επισκέφθηκε την Αιθιοπία και τη Νότια Αφρική, ενώ στις 12 Απριλίου του ίδιου έτους, η Αφρικανική Ένωση χορήγησε στη Τουρκία το καθεστώς του παρατηρητή.</span></div> <div class="p3"> <span class="s1">Στη συνέχεια, τον Αύγουστο του 2008, διοργανώθηκε στην Κωνσταντινούπολη η <b>Σύνοδος Κορυφής Τουρκίας-Αφρικής</b>, με τη συμμετοχή υψηλόβαθμων αξιωματούχων από 49 χώρες της Αφρικής. Εν τω μεταξύ, η σύνοδος αυτή, πέραν του οικονομικού οφέλους,<span class="Apple-converted-space">  </span>παρείχε στην Τουρκία σημαντική στήριξη ώστε αυτή να εκλεγεί μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ την περίοδο 2009-2011, αφού οι 51 από τις 53 χώρες της Αφρικής ψήφισαν υπέρ αυτής.</span><br /> </div> <div class="p3"> <span class="s1">Ακολούθως, τον Νοέμβριο του 2014, έξι χρόνια μετά την πρώτη Σύνοδο Κορυφής Τουρκίας-Αφρικής, η Ισημερινή Γουινέα φιλοξένησε μια παρόμοια συνεδρίαση στο Μαλάμπο, όπου ο Ερντογάν συναντήθηκε με τους ηγέτες 30 αφρικανικών χωρών και διαβουλεύτηκαν τη δυνατότητα συνεργασίας σε νέα πεδία δράσης. Συγκεκριμένα, το εν λόγω σχέδιο αφορούσε σε δράσεις στον τομέα της εκπαίδευσης, της υγείας, των υποδομών και της ενέργειας, οι οποίες θα τεθούν σε εφαρμογή την περίοδο 2015-2019. Η τρίτη σύνοδος κορυφής έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στην Κωνσταντινούπολη το 2019.</span><br /> </div> <div class="p3"> <span class="s1"><b>Ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ Τουρκίας και Αφρικής παρουσιάζει συνεχή αύξηση, αν λάβουμε υπόψη ότι, το 2002 αυτός ανήλθε σε 3 δισ. δολάρια, ενώ τώρα υπερβαίνει τα 25 δισ. ετησίως.</b> Όμως, πέραν του εμπορίου, ο Τουρκικός Οργανισμός Συνεργασίας και Ανάπτυξης υλοποιεί προγράμματα ανθρωπιστικής βοήθειας, με προτεραιότητα στον τομέα της υγείας. Ειδικότερα, η Τουρκία έχει υπογράψει συμφωνίες συνεργασίας για την υγεία με 20 χώρες της Αφρικής. Όσον αφορά στην εκπαίδευση, το πρόγραμμα χορήγησης υποτροφιών από την Τουρκία προσελκύει χιλιάδες φοιτητές πανεπιστημίων της Αφρικής. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι, για το εκπαιδευτικό έτος 2015-2016, δήλωσαν συμμετοχή 29.000 άτομα.</span><br /> </div> <div class="p3"> <span class="s1"><b>Μετά το 2012, η προσέγγιση της Άγκυρας προς την Αφρική παρουσίασε μια πιο δυναμική μορφή.</b> Για παράδειγμα, τον Οκτώβριο του 2014, η Διοίκηση της Τουρκικής Ναυτικής Ομάδας Επέμβασης <b>(Türk Deniz Görev Grubu)</b>, η οποία υπάγεται<span class="Apple-converted-space">  </span>στη Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων και έχει ως αποστολή την υλοποίηση του ειδικού επιχειρησιακού σχεδίου <b>«Barbaros»</b>, έπλευσε κατά μήκος του συνόλου των αφρικανικών ακτών, καταπλέοντας σε 25 λιμάνια σε 24 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Σομαλίας, 19 εκ των οποίων για πρώτη φορά. <b>Με την αποστολή αυτή, που ήταν η πιο σημαντική της ιστορίας του τουρκικού πολεμικού ναυτικού μετά από 148 χρόνια,</b> η Τουρκία για πρώτη φορά χρησιμοποίησε τη ναυτική ισχύ ως μέσο ενάσκησης της εξωτερικής της πολιτικής. Το σχέδιο «Barbaros»<i> </i>έχει ως αποστολή την επίδειξη της ναυτικής παρουσίας στις περιοχές ενδιαφέροντος της Τουρκίας και την προβολή των δυνατοτήτων του τουρκικού πολεμικού ναυτικού σε ό,τι αφορά στη διαφύλαξη των συμφερόντων της χώρας, στη διεξαγωγή επιχειρήσεων μεγάλης διάρκειας και τέλος στην κάλυψη των αναγκών ασφαλείας σε διεθνές επίπεδο. </span><span class="s5">Υπόψη ότι, η εν λόγω αποστολή διήρκεσε 142 ημέρες και συμμετείχαν 781 άτομα με επικεφαλής τον αρχιπλοίαρχο <b>Ali Murat Dede</b>, καθώς επίσης δύο φρεγάτες, μια κορβέτα, ένα πλοίο λογιστικής υποστήριξης, τρία ελικόπτερα, τέσσερεις ομάδες αποβατικών επιχειρήσεων και πέντε ομάδες βατραχανθρώπων. Πέραν των παραπάνω, οι Τούρκοι υπουργοί Άμυνας και Εξωτερικών πραγματοποίησαν ταυτόχρονες επίσημες επισκέψεις στα κράτη διέλευσης της ομάδος </span><span class="s1">Barbaros</span><span class="s5">, ενώ στην τουρκική αποστολή συμμετείχαν υπηρεσιακά στελέχη του υφυπουργείου Αμυντικής Βιομηχανίας SSM που προέβαλαν τα συστήματα που κατασκευάζει η τουρκική αμυντική βιομηχανία, καθώς επίσης στελέχη του Τουρκικού Οργανισμού Συνεργασίας και Ανάπτυξης (TİKA) που αποτελεί το βασικό εργαλείο προβολής της στρατηγικής της «ήπιας ισχύος» της Άγκυρας, μέσω προγραμμάτων οικονομικής, εμπορικής, τεχνολογικής, πολιτιστικής, κοινωνικής και εκπαιδευτικής συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένης και της τουρκολογίας. Επιπρόσθετα, στο πολεμικό στρατηγείο της τουρκικής Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων στην Άγκυρα έχει συγκροτηθεί και λειτουργεί, από το 2006, ένα επιτελείο με την κωδική ονομασία «Barbaros» το οποίο συντονίζει τον ομώνυμο επιχειρησιακό σχεδιασμό. (βλ. Βιβλίο Απόρρητος Φάκελος Τουρκία-Η Εθνική Στρατηγική της Τουρκίας, Χρ. Μηνάγιας, σελ. 227-229)</span><br /> </div> <div class="p3"> <b><span class="s1">Όμως τι σημαίνουν όλα αυτά;</span></b><br /> </div> <div class="p3"> <span class="s1">Κατά την άποψη μας, οι εν λόγω ενεργητικές κινήσεις της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής τυγχάνουν της αποδοχής τόσο της πολιτικής όσο και της στρατιωτικής εξουσίας στην Τουρκία.</span></div> <div class="p3"> <span class="s1">Της πολιτικής εξουσίας, διότι τα ανοίγματα αυτά στην εξωτερική πολιτική έχουν λάβει τη μορφή ενός σημαντικού εργαλείου για τις πολιτικές ηγεσίες της χώρας και εν προκειμένω για το κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ, με το οποίο προσελκύονται ψηφοφόροι της εθνικιστικής συντηρητικής βάσης, οι οποίοι έχουν δύο βασικά συνθήματα: «Το Έθνος Στρατιώτη» και «Για μια Νέα Μεγαλύτερη Τουρκία». Επιπλέον, αυτές οι πρωτοβουλίες της εξωτερικής πολιτικής επιτρέπουν στην κυβέρνηση του ΑΚΡ να «πάρει μια ανάσα» από τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν λόγω της συριακής κρίσης, τις συνεχόμενες συγκρούσεις στα νοτιοανατολικά με τους Κούρδους και τις διεργασίες (εμφανείς και αφανείς) που γίνονται προκειμένου να αλλάξει το Σύνταγμα και το πολίτευμα της χώρας από προεδρευόμενη σε μια μορφή προεδρικής ή ημιπροεδρικής δημοκρατίας.</span><br /> </div> <div class="p4"> <span class="s1"><b>Της στρατιωτικής εξουσίας, διότι με τις αποστολές που αυτή αναλαμβάνει στο εξωτερικό θα μπορέσει να προβάλει την ισχύ της στην τουρκική κοινωνία</b>. Επίσης, με τις διεθνείς αποστολές, που αναλαμβάνουν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις αποκτούν πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία σε θέματα διακλαδικότητας και επιχειρήσεων υποστήριξης της ειρήνης, </span><span class="s6">εκκένωσης πληθυσμού (όχι μαχόμενων δυνάμεων) </span><span class="s1">και </span><span class="s6">θαλάσσιας ασφάλειας όπως: επίγνωση της ναυτικής κατάστασης, ελεύθερη ναυσιπλοΐα, θαλάσσιος έλεγχος, αποτροπή εξάπλωσης των όπλων μαζικής καταστροφής, διαφύλαξη κρίσιμων υποδομών, καθώς επίσης αποτροπή της πειρατείας και της τρομοκρατίας.</span></div> <div class="p4"> <span class="s1">Συνακόλουθα δε, μετά το 2010, η στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα, στις διακρατικές και πολυεθνικές συνεργασίες προκειμένου να αυξήσει την παρουσία της στην παγκόσμια σκηνή. Συγκεκριμένα, έχουν υπογραφεί συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας με 68 χώρες και βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή συμφωνιών με άλλες 41 χώρες. </span><br /> <br /> <span class="s1"><b>Επιπρόσθετα, το 2009 φοίτησαν σε στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας 1.278 αλλοδαποί στρατιωτικοί, ενώ το 2015, ο αριθμός αυτών ανήλθε σε 3.355, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 270%. Παράλληλα, το 2009, η Τουρκία είχε 53 στρατιωτικούς ακολούθους στο εξωτερικό, ενώ το 2014 αυτοί ανήλθαν σε 81, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 52%. Με την ίδια διαδικασία σκέψης, οι εξαγωγές της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας αυξήθηκαν κατά 98%, από 832 εκατ. δολάρια το 2009 σε 1,65 δισ. το 2014.</b></span></div> <div class="p4"> <span class="s1">Περαιτέρω θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, τα ανοίγματα της εξωτερικής πολιτικής με στρατιωτικό προσανατολισμό, παρέχουν μακροπρόθεσμες ευκαιρίες στα υπουργεία Εξωτερικών, Υγείας και Εκπαίδευσης για αμοιβαία πεδία συνεργασίας και εμπορίου με άλλες χώρες. Συνεπώς, η θέσπιση της στρατιωτικής παρουσίας στο εξωτερικό και των στρατιωτικών συνεργασιών με άλλα κράτη αποτελούν σημαντικά εργαλεία προβολής της στρατηγικής της «ήπιας ισχύος» της Άγκυρας. Φυσικά, η εν λόγω πολιτική προσδίδει και γεωστρατηγικά οφέλη, τη στιγμή μάλιστα που εδώ και ένα χρόνο, η Άγκυρα βρίσκεται υπό την πολιτική, στρατιωτική και οικονομική πίεση της συμμαχίας μεταξύ Ρωσίας, Αρμενίας, Ιράν, Ιράκ και Συρίας.</span></div> <br /> <a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a>

«Κατάκτηση» της Αφρικής από τον Ερντογάν: Μύθος ή πραγματικότητα;

Του Χρήστου Μηνάγια Κατά την πρόσφατη περιοδεία του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Δυτική Αφρική, από 28 Φεβρουαρίου μέχρι ...

Διαβάστε την συνέχεια