Θα επιβιώσουν της διαμάχης οι Τουρκία-ΕΕ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinyY7H6tepqC2dmY0rIfYhiTiCRcXg6mEZhwc25Z2ExT4Pvg902L8b2EpfyeR3TV9M0XRgQC6B4r6rxRNY5Gi-_fPpLPe89PQagz_RKo-9-BRwaLxt9vqlTKyuWMLf3nLA9kEbgNeE9yWm/s1600/toyrkia+flag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinyY7H6tepqC2dmY0rIfYhiTiCRcXg6mEZhwc25Z2ExT4Pvg902L8b2EpfyeR3TV9M0XRgQC6B4r6rxRNY5Gi-_fPpLPe89PQagz_RKo-9-BRwaLxt9vqlTKyuWMLf3nLA9kEbgNeE9yWm/s1600/toyrkia+flag.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>του Marc Pierini</b><br /> <br /> Ο τωρινός τόνος μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας -ορισμένοι έχουν μιλήσει ακόμη και για έναν πόλεμο των λέξεων- αντανακλά μια ασυμβατότητα μεταξύ των πολιτικών επιλογών του προέδρου Recep Tayyip Erdogan στο εσωτερικό μέτωπο και των οικονομικών χρηματοπιστωτικών και συμφερόντων ασφαλείας της Τουρκίας στη διεθνή σκηνή.<br /> <br /> Η κατάσταση δεν πρόκειται να ηρεμήσει σύντομα.<br /> <br /> Είναι πιθανό ο Τούρκος πρόεδρος -ο πρώτος που εξελέγη άμεσα από τους ψηφοφόρους- να παραμείνει δυναμικά στη διεθνή σκηνή, καθώς αυτή εξυπηρετεί τον ίδιο και το κόμμα του στην κάλπη.<br /> Οι δυτικοί σύμμαχοι της Τουρκίας θα συνεχίσουν να εκπλήσσονται, και κάποιες φορές να εξοργίζονται, από μια τουρκική αφήγηση που φαίνεται να βρίσκεται σχεδόν τέλεια σε αντίθεση με τις υπάρχουσες συνεργασίες της χώρας, συμπεριλαμβανομένου του ΝΑΤΟ, και της φιλοδοξίας της, για ένταξη στην ΕΕ.<br /> <br /> Αυτή η θλιβερή κατάσταση θα δώσει δικαιολογία σε ορισμένους εχθρούς της Τουρκίας στη Δύση, να την επικαλεστούν ότι να διευρυνθεί η απόσταση μεταξύ αυτών και του συγκεκριμένου, “ανήσυχου” εταίρου των.<br /> <br /> Ωστόσο, αυτό θα σήμαινε ότι όλοι ξεχνούν πολύ γρήγορα τους πολλούς Τούρκους πολίτες που ελπίζουν σε αληθινή δημοκρατική διαδικασία και σεβασμό της διαφορετικότητας, καθώς και το στρατηγικό συμφέρον της ΕΕ σε μια σταθερή και δημοκρατική Τουρκία.<br /> <br /> Δεδομένου του ισχύοντος διεθνούς τοπίου, η ΕΕ είναι πιθανό να γίνει όλο και περισσότερο διεκδικητική με την Τουρκία, σε τρία τουλάχιστον σημεία.<br /> <br /> <br /> <ul> <li>ΘΑ συνεχίσει να υπερασπίζεται τις θεμελιώδεις ελευθερίες και το κράτος δικαίου.</li> </ul> <br /> <br /> <ol> <li>Θα συνεχίσει να πιέζει για την απαίτηση να κλείσουν τα σύνορα Τουρκίας-ISIS και να προωθηθεί η αντιτρομοκρατική συνεργασία ενάντια σε μια απειλή για την κοινή ασφάλεια.</li> </ol> <br /> <br /> <ul> <li>Τέλος, θα δρλασει για την υπεράσπιση ενός υγιούς προτύπου οικονομικής ανάπτυξης στην Τουρκία, διότι και οι δύο έχουν συμφέρον σε μια υγιή τουρκική οικονομία, μία που είναι ήδη πλήρως ενσωματωμένη στην ΕΕ σε ό,τι αφορά την βιομηχανική παραγωγή και παραμένει μια μεγάλη και δυναμική αγορά.</li> </ul> <br /> <br /> Οι ισχυρισμοί σχετικά με κατηγορίες για διαφθορά, καταστολή των αντιφρονούντων ή “μαθήματα ελευθερίας”, δεν θα κρύψουν τα θεμελιώδη: η τουρκική οικονομική άγκυρα είναι και θα παραμείνει η ΕΕ, ενώ η αγκυρά της στην ασφάλεια είναι και θα παραμείνει το ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Όλες οι προσπάθειες να ταξιδέψει σε μια άλλη κατεύθυνση στη διάρκεια των περασμένων ετών, έχει οδηγήσει σε αδιέξοδα. Η νέα ρητορική για μια οικονομική συνεργασία Τουρκίας-Ρωσίας, είναι απίθανο να κρατήσει πολύ επίσης.<br /> <br /> Υπάρχουν πέντε βασικοί τομείς όπου η ΕΕ και η Τουρκία μπορούν να εργαστούν από κοινού για να διατηρήσουν σε τροχιά τη σχέση τους.<br /> <br /> <ul> <li>Πρώτον, η συνεργασία στην αντιτρομοκρατία πρέπει να παραμείνει μια απόλυτη προτεραιότητα, ιδιαίτερα αναφορικά με τους ευρωπαίους τζιχαντιστές και τους λαθρέμπορους πετρελαίου (οι ΗΠΑ είναι επίσης μέρος αυτής της προσπάθειας).</li> <li>Δεύτερον, η ΕΕ και η Τουρκία θα πρέπει να εκσυγχρονίσουν την τελωνειακή ένωση και να κοιτάξουν τρόπους σύνδεσης της Τουρκίας υπό τις κατάλληλες συνθήκες, με την Διατλαντική Εμπορική και Επενδυτική Συνεργασία (ΤΤΙΡ).</li> <li>Τρίτον, οι όποιες κινήσεις προς τα εμπρός θα πρέπει να γίνονται στη βάση της διαδιακσίας διευκόλυνσης παροχής visa και εφαρμογής της συμφωνίας επανεισδοχής που καλύπτει τους παράτυπους μετανάστες από τρίτες χώρες.</li> <li>Τέταρτον, τόσο η Τουρκία όσο και η ΕΕ θα πρέπει να συνεργαστούν πλήρως για την άμβλυνση της τραγωδίας των προσφύγων της Συρίας και του Ιράκ, συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος των ημί-μόνιμων επανεγκαταστάσεων.</li> </ul> <br /> Για το λόγο αυτό, η ΕΕ και η Τουρκία θα πρέπει να προωθήσουν την σύγκληση ενός διεθνούς συνεδρίου μαζί με την UNHCR, ύστερα από την γερμανική πρωτοβουλία τον Οκτώβριο.<br /> <br /> Τέλος, ενώ η διαδικασία ένταξης της Τουρκίας είναι ουσιαστικά σε αναμονή μέχρι η χώρα να επιστρέψει σε μια φυσιολογική αρχιτεκτονική του κράτους δικαίου, μια σημαντική εξαίρεση θα μπορούσε να γίνει από την ΕΕ (δηλαδή από την Κύπρο) να αφήσει τις συζητήσεις για τα κεφάλαια 23 και 24 (που αφορούν το κράτους δικαίου) να προχωρήσουν, με αμοιβαίο συμφέρον.<br /> <br /> Αυτό δεν είναι μια επανάσταση της πολιτικής της ΕΕ και είναι κάτι λιγότερο από μια αποστασιοποίηση από την Τουρκία.<br /> <br /> Πρόκειται για μια αναδιάταξη των προτεραιοτήτων που απαιτείται από την τρέχουσα διεθνή κατάσταση, συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικών προβλημάτων της Τουρκίας και των συμφερόντων εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ. Μια πιο δυναμική σχέση με την Τουρκία βρίσκεται κάπου κρυμμένη. Και η αυτοπεποίθηση είναι και από τις δύο πλευρές.<br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Θα επιβιώσουν της διαμάχης οι Τουρκία-ΕΕ

του Marc Pierini Ο τωρινός τόνος μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας -ορισμένοι έχουν μιλήσει ακόμη και για έναν πόλεμο των λέξεων- αντανακλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι θέλει στ΄ αλήθεια η Ρωσία στο Ιράν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1mSt5X4OdwOeVPgQvGR2dBG4kvK8riOZh9tkY_zWUclENp30oXNM5gvCq11Efe058cr7Ieq4ohEqZhC5LmBhd7ayZBQHvAfruehn1I1gkVWTGnU08ePkM71l7vfLFqA1gC5A8BMSzV-Gp/s1600/rwsia+iran.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1mSt5X4OdwOeVPgQvGR2dBG4kvK8riOZh9tkY_zWUclENp30oXNM5gvCq11Efe058cr7Ieq4ohEqZhC5LmBhd7ayZBQHvAfruehn1I1gkVWTGnU08ePkM71l7vfLFqA1gC5A8BMSzV-Gp/s1600/rwsia+iran.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>του<span style="color: #990000;"> Petr Topychkanov</span></b><br /> <br /> Μια σειρά αντικρουόμενων εκτιμήσεων αναφορικά με τον ρόλο της Ρωσίας στις διαπραγματεύσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, έχουν ανακύψει τις τελευταίες ημέρες. Ορισμένοι εμπειρογνώμονες δηλώνουν ότι η Ρωσία έπαιξε έναν σημαντικό ρόλο, ενώ άλλοι θεωρούν πως ήταν παθητικός. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η Ρωσία ενδιαφέρεται στο να παρατείνει τις διαπραγματεύσεις, άλλοι υποστηρίζουν ότι θέλει να ολοκληρωθούν, ενώ άλλη μια ομάδα εκτιμά πως το Κρεμλίνο θέλει να τις εκτροχιάσει. Αυτές είναι οι απόψεις που εκφράζονται από Ρώσους, Ιρανούς και Δυτικούς αναλυτές.<br /> <br /> Η συζήτηση για τον ρωσικό ρόλο σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, ορισμένες φορές παραβλέπει τα κατεστημένα συμφέροντα της Ρωσίας.<br /> <br /> <ul> <li>Πρώτον, δεν είναι προς το συμφέρον της Ρωσίας να αποκτήσει το Ιράν πυρηνικά όπλα ή την ικανότητα να τα αναπτύξει.</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>Δεύτερον, η Ρωσία έχει γνώση των απειλών που τίθενται από την πιθανή εμπλοκή του Ιράν στην διάδοση πυρηνικών τεχνολογιών και υλικών.</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>Τρίτον, η Ρωσία αντιτίθεται κατηγορηματικά στην χρήση βίας για την επίλυση του ιρανικού πυρηνικού προβλήματος. Είτε μέσω αεροπορικών ή πυραυλικών επιθέσεων, σαμποτάζ, κυβερνοεπιθέσεων ή άλλν μέσων.</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>Τέταρτον, η Ρωσία δεν υποστηρίζει μονομερείς ή πολυμερείς κυρώσεις εναντίον του Ιράν και θα ήθελε να τις έβλεπε να αίρονται.</li> </ul> <br /> Με λίγα λόγια, τα συμφέροντα της Ρωσίας βρίσκονται στο να ενισχύσει το καθεστώς μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων, να προάγει την περιφερειακή σταθερότητα και να αναπτύξει την πολύπλευρη συνρργασία με το Ιράν. Ωστόσο, η προηγούμενη εμπειρία αποδεικνύει ότι ενώ αυτές οι ομάδες μπορεί να επηρεάζουν την θέση της Μόσχας αναφορικά με το Ιράν, δεν την καθορίζουν. Εκτός αυτού, η Ρωσία πρέπει να αναλογιστεί τα συμφέροντα άλλων περιφερειακών παικτών, κυρίωςσ του Ισραήλ, με το οποίο, όπως το έθεσε ο Ρώσος πρόεδρος. η Ρωσία δεσμεύεται με “ισχυρούς δεσμούς φιλίας”.<br /> <br /> Η προκληθείσα από την Ουκρανία κρίση στις σχέσεις της Ρωσίας με την Δύση επηρέασε την στάση του Κρεμλίνου στο Ιράν; Ασφαλώς και το έκανε, αλλά όχι στο βαθμό που φοβούνταν πολλοί. Η ωσία δεν προστάτεψε το Ιράν, ούτε το έκανε να δράσει ως spoiler στις διαπραγματεύσεις. Αυτή η συμπεριφορά εξηγεί την δυτική ικανοποίηση και την ανοιχτή δυσαρέσκεια του Ιράν και την ποιότητα της ρωσικής συμμετοχής στις διαπραγματεύσεις.<br /> <br /> Η Ρωσία δεν έχει εγκαταλείψει τα συμφέροντά της αναφορικά με το Ιράν ως αποτέλεσμα της τρέχουσας γεωπολιτικής κρίσης. Αλλά η κρίση έχει γίνει ένας από τους δύο λόγους για την ανάπτυξη τόσο διμερών όσο και πολυμερών πρωτοβουλιών συνεργασίας με την Ισλαμική Δημοκρατία.<br /> <br /> Η πιο πολυσυζητημένη εξέλιξη στις διμερείς σχέσεις ήταν η επέκταση της συνεργασίας για την ειρηνική χρήση της ατομικής ενέργειας. Στις 11 Νοεμβρίου, η Ρωσία και το Ιράν υπέγραψαν το πρωτόκολλο διακρατικής συμφωνίας του 1992, το οποίο περιλαμβάνει την συνεργασία για την κατασκευή οκτώ WWER εργοστάσιων πυρηνικών αντιδραστήρων, καθώς και ένα συμβόλαιο για τη δημιουργία του β΄ σταδίου του εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας Bushehr, μεταξύ 2-4 αντιδραστήρων. Η Ρωσία διευρύνει επίσης τη συνεργασία της με το Ιράν σε άλλους τομείς όπως το εμπόριο, οι μεταφορές, η εξερεύνηση διαστήματος και η στρατιωτική τεχνολογία.<br /> <br /> Ο δεύτερος λόγος για την ανάπτυξη της ρωό-ιρανικής συνεργασίας είναι η επικείμενη ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για το ιρανικό πυρηνικό πρόβλημα. Προφανώς, η Μόσχα αντιλαμβάνεται ότι οι κυρώσεις εναντίον του Ιράν μπορεί να αρθούν στο εγγύς μέλλον. Η Ρωσία επομένως προσπαθεί να ενισχύσει στο μέγιστο τη θέση της στην ιρανική αγορά πριν από την εμφάνιση νέων παικτών στην σκηνή.<br /> <br /> Η τρέχουσα κατάσταση που περικλείει το Ιράν, μοιάζει με την κατάσταση στην Ινδία πριν από αρκετά χρόνια. Όταν, με τη βοήθεια της κυβέρνησης του George W. Bush, η Ινδία άρχισε να αναδύεται από τη μερική διεθνή απομόνωση που δημιουργήθηκε ύστερα από τις δοκιμές για πυρηνικά όπλα το 1998, η Ρωσία ενέτεινε τις ήδη ενεργές επαφές της με την Ινδία. Ως αποτέλεσμα, οι ρωσικές επιχειρήσεις ήταν σε θέση να υπογράψουν σειρά συμβολαίων με την Ινδία, αμέσως μετά τη συμφωνία του 2008 με την ΙΑΕΑ.<br /> <br /> Η ρωσική συμμετοχή στις συνομιλίες για τα πυρηνικά έχει αποδείξει ότι παρά το βάθος της ουκρανικής κρίσης και τις υπάρχουσες διαμάχες μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης, δεν υπάρχουν λόγοι για να θεωρήσει την Ρωσία μια καθαρά καταστροφική δύναμη που είναι αποφασισμένη να πλήξει την Δύση. ΤΑ τρέχοντα ζητήματα στην παγκόσμια πολιτική και οικονομική σκηνή έχουν υποχρεώσει τη Ρωσία να υιοθετήσει μια πιο πραγματιστική θέση, αν και καλυμμένη κάτω από τον μανδύα της προπαγανδιστικής ρητορικής. Αυτή η θέση επιδιώκει να αποτρέψει μια περαιτέρω κλιμάκωση των διαφωνιών σε μια ακόμη πιο έντονη αντιπαράθεση με τη Δύση. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, η Ρωσία προσπαθεί να αναπτύξει μεγάλης κλίμακας συνεργασία με άλλες παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων και το Ιράν.<br /> Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: <span style="color: #990000;"><b><a href="http://carnegie.ru/eurasiaoutlook/?fa=57571">http://carnegie.ru/eurasiaoutlook/?fa=57571</a></b></span><br /> <br /><span style="color: #990000;"></span> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τι θέλει στ΄ αλήθεια η Ρωσία στο Ιράν;

του Petr Topychkanov Μια σειρά αντικρουόμενων εκτιμήσεων αναφορικά με τον ρόλο της Ρωσίας στις διαπραγματεύσεις για το ιρανικό πυρηνικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς το 1204 μ.Χ. "προφητεύει" το ...μέλλον μας!...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiitIN4gun-EXMmYWuqlyqV031MhW3fmoJtoBy3ILHITi0UZLF8vyQn4nbgDtJxYQfasOuCzZGxhL-NPKCxIDEWKUW3jGW9x3-nysSAZPkC48Vyzj5_ZxF4V_Dku8W8imR0EkR0dUI1yMIL/s1600/1204+kai+simera.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiitIN4gun-EXMmYWuqlyqV031MhW3fmoJtoBy3ILHITi0UZLF8vyQn4nbgDtJxYQfasOuCzZGxhL-NPKCxIDEWKUW3jGW9x3-nysSAZPkC48Vyzj5_ZxF4V_Dku8W8imR0EkR0dUI1yMIL/s1600/1204+kai+simera.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: #f3f3f3; color: #666666; font-size: large;">Αν κανείς διαβάσει, τί προηγήθηκε πριν την απόλυτη καταστροφή του 1204 στην Κωνσταντινούπολη από τους προγόνους των σημερινών δυτικοευρωπαίων, θα ανατριχιάσει από τις ομοιότητες του σήμερα...</span></blockquote> <b>Γράφει ο <span style="color: #990000;">Γιώργος Θαλάσσης</span></b><br /> <br /> Μέσα από την έρευνα μας εντοπίσαμε ομοιότητες, που μόνο τυχαίες δεν είναι. Πραγματικά οι εχθροί του Γένους μας στερούνται φαντασίας, αφού το ίδιο ακριβώς σχέδιο των προγόνων τους εφαρμόζουν για τον αφανισμό μας.<br /> <br /> Την ώρα, που αυτοί εκτελούν επιτυχώς τα σχέδιά τους, εμείς κακώς επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη των Βυζαντινών πατέρων μας του 1204.<br /> <br /> Τότε, οι Βυζαντινοί πρόγονοί μας, προκειμένου να λυτρωθούν από την τυρρανική εξουσία του πρωτοσέβαστου Αλεξίου, έστρεψαν τις ελπίδες τους στον λάθος άνθρωπο, που κατέστρεψε το Βυζάντιο και που ο βίος του ταιριάζει τρομακτικά με αυτόν του Ανδρέα Παπανδρέου.<br /> <br /> Ο Ανδρόνικος Κομνηνός εκμεταλλεύτηκε την οργή του λαού κατά των πλουσίων, της αριστοκρατίας και του κρατικού (δεξιού θα λέγαμε στη εποχή του Παπανδρέου) κατεστημένου και με λαϊκιστικά συνθήματα και υποσχέσεις πρωτόγνωρες στα Βυζαντινά χρονικά υπέρ του λαού και κατά της Δύσης (ΕΟΚ και ΝΑΤΟ θα λέγαμε στην εποχή του Παπανδρέου), πήρε την εξουσία και μέσα σε 2 χρόνια αποσάθρωσε την κρατική, στρατιωτική και κοινωνική δομή του Βυζαντίου. Μία - μία οι Βυζαντινές επαρχίες άρχισαν να ανεξαρτητοποιούνται και άλλες να χάνονται από τους εχθρούς (Θεσσαλονίκη), αφού οι ένδοξοι Βυζαντινοί στρατηγοί, που θα μπορούσαν να αμυνθούν με αποτελεσματικότητα, είχαν δολοφονηθεί ή φυλακιστεί από τον Ανδρόνικο, που φοβόταν μην τυχόν και χάσει το θρόνο από τον στρατό.<br /> <br /> Όταν τελικά ο λαός εξεγέρθηκε απηυδισμένος από τις εθνικές συμφορές και τις πολιτικές δολοφονίες για παραδειγματισμό (δεν χρειαζόταν η 17Ν ή άλλα προσχήματα για να υπάρχει φόβος στους πολιτικούς αντιπάλους) και η βασιλεία του Ανδόνικου Κομνηνού έλαβε τέλος φρικτότερο από του Καντάφι, ο λαός έκανε το ίδιο λάθος ξανά και σαν τους σημερινούς νεοέλληνες της μεταπολίτευσης, που μία πίστευαν το ΠΑΣΟΚ μία τη ΝΔ, στήριξαν τις ελπίδες τους και έστεψαν Αυτοκράτορα τον πρώτο, που βρήκαν διαθέσιμο αντίπαλο του Ανδρόνικου, χωρίς να αναρωτηθούν τί άνθρωπος είναι ή αν έστω είναι κατ' ελάχιστο ικανός.<br /> <br /> Ο Ισαάκιος Άγγελος, ο νέος Αυτοκράτορας, αποδείχτηκε άσχετος και παντελώς ανίκανος. Στις μέρες του η καταστροφή, που είχε επιφέρει ο προκάτοχός του, έφερε καρπούς(ό,τι ακριβώς συνέβει στην σημερινή μας δεκαετία του '90 και την μετά-Ανδρέα εποχή). Οι Ρωμιοί άλλαξαν, ο στρατός το ίδιο.<br /> <br /> Τώρα πια δεν υπήρχε η μαχητικότητα, η αγωνιστικότητα και η γενναιότητα στον λαό και στον στρατό. Επιπλέον ο λαός με τα παραδείγματα των αρχόντων του κυλίστηκε στην αμαρτία, μιμούμενος την ανηθικότητά τους (ο Ανδρόνικος, όπως και Ανδρέας, ήταν τρομερά γυναικάς) και μέσα σε λίγα χρόνια μεταμορφώθηκε στην χειρότερη ίσως ποιότητα λαού, που γέννησε το Έθνος μας.<br /> <br /> Η ανικανότητα του Ισαάκιου Άγγέλου έδωσε την αφορμή στον ίδιο τον αδερφό του, τον Αλέξιο Άγγελο, να κλέψει τον θρόνο και αφού τυφλώσει τον αδερφό του Ισαάκιο να τον κλείσει στην φυλακή μαζί με τον μικρό του γιο και διάδοχο του θρόνου.<br /> <br /> Αν ο Ισαάκιος υπήρξε άσχετος, ο Αλέξιος Γ' Άγγελος, ο νέος Αυτοκράτορας,αποδείχτηκε ο χειρότερος Βυζαντινός βασιλιάς όλων των εποχών. Στην εποχή του τα σκάνδαλα και η αποδόμηση του πριν από λίγο ισχυρότερου κράτους του κόσμου γιγαντώθηκαν.Τώρα πια το μόνο, που ενδιέφερε τους κρατικούς αξιωματούχους και την αλλοτριωμένη (εκσυγχρονισμένη θα λέγαμε) κοινωνία, ήταν η υλική ευμάρεια, ο πλουτισμός και οι αρπαχτές απο τα σκάνδαλα. <br /> <br /> Όπως έλεγε και ο αγαπημένος μας Γέροντας Παΐσιος... Θέλετε να χαλάσετε έναν λαό; Δώστε στο λαό πλούσια τα υλικά αγαθά και θα ξεχάσουν και τον Θεό και τα πάντα...<br /> <br /> Τί και αν φώναζαν οι λιγοστοί και οι ικανοί Πατριώτες της εποχής εκείνης για τον επερχόμενο κίνδυνο, η κρατική εξουσία της εποχής εκείνης (όπως και αυτή της μεταπολίτευσης) θεωρούσε τις φωνές αυτές γραφικές...<br /> <br /> Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αντίδραση του Αλεξίου Γ' Αγγέλου στις ικεσίες ενός πατριώτη αξιωματικού, που τον παρακαλούσε να δοθεί άδεια ξυλείας προκειμένου να φτιαχτούν μεγάλα πολεμικά πλοία για την άμυνα της Πόλης.<br /> <br /> Ο εγκληματικός αυτός Αυτοκράτορας με δυσκολία έδωσε τελικά την άδεια, αλλά την πήρε πίσω, όταν ο δασάρχης της περιοχής διαμαρτυρήθηκε, ότι θα ζημιωθεί το κυνήγι της περιοχής!<br /> <br /> Χαρακτηριστικό παράδειγμα οικονομικού σκανδάλου, που θα το ζήλευε και ο Τσοχατζόπουλος και που ταιριάζει με το σύγχρονο σκάνδαλο των υποβρυχίων, είναι αυτό του Βυζαντινού αρχιναύαρχου, που παίρνοντας την εντολή (μετά από πιέσεις στον Αλέξιο των λίγων πατριωτών) να σουλουπώσει κάπως τα εναπομείνατα μεγάλα πολεμικά του άλλοτε πανίσχυρου στόλου, κατάκλεψε το κράτος αποδομώντας τα εξαρτήματα από διάφορα πλοία με σκοπό να τα αναπληρώσει σε άλλα.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα ήταν:<br /> <br /> 1ον. Να απομείνουμε μόνο με δυο-τρία αξιόπλοα πλοία, που παρατημένα στα ναυπηγεία του Κεράτιου (σαν και τα σημερινά υποβρύχια) δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν σε καμμία περίπτωση τα πολυάριθμα και νεότερα βενετσιάνικα.<br /> <br /> 2ον. Οι τσέπες του ...Τσοχατζόπουλου της εποχής εκείνης να φουσκώσουν απότομα, αφού κάποια εξαρτήματα πλοίων πουλήθηκαν κρυφά επιφέροντας στον Αρχιναύαρχο, παράνομο πλουτισμό εις βάρος της Πατρίδος...<br /> <br /> <b>Σημείωση Ιστολογίου</b>: Η συνέχεια είναι λίγο-πολύ γνωστή στους περισσότερους Ελληνες... Η απόλυτη παρακμή και στο τέλος η κατάληψη της Κων.πολης απο τους Σταυροφόρους Φράγκους, οι οποίοι και ...βρήκαν την απίστευτη γι αυτούς ευκαιρία να καταλάβουν (εκτός των άλλων) και την Πόλη των Πόλεων με απίστευτη ευκολία (χωρίς να ανοίξει...μύτη!), μιας και δεν υπήρχε πλέον ουτε στρατός, ούτε στόλος, ούτε τίποτα! Να το υπενθυμίσω για άλλη μια φορά ή θα με πούν πάλι γραφικό;<br /> <br /> <a href="http://yiorgosthalassis.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a>

Πώς το 1204 μ.Χ. "προφητεύει" το ...μέλλον μας!...

Αν κανείς διαβάσει, τί προηγήθηκε πριν την απόλυτη καταστροφή του 1204 στην Κωνσταντινούπολη από τους προγόνους των σημερινών δυτικοευρω...

Διαβάστε την συνέχεια

Κεμάλ, ο εμπνευστής του Χίτλερ… λέει Γερμανός συγγραφέας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLKLrYhHpSyt86bMxdMKVQs4CMk_DrEPXl2Ug1Yp2RVlEG2WcO5LS2Xr_NRbHA6pzSgnhAJmDQyACCbpwSASZ6abFVSlA4K1ssNb1gYELZTgCwUgwqhdhbW2H06C_qqoOl_P2F9ntz1cZt/s1600/KEMAL+XITLER.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="516" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLKLrYhHpSyt86bMxdMKVQs4CMk_DrEPXl2Ug1Yp2RVlEG2WcO5LS2Xr_NRbHA6pzSgnhAJmDQyACCbpwSASZ6abFVSlA4K1ssNb1gYELZTgCwUgwqhdhbW2H06C_qqoOl_P2F9ntz1cZt/s1600/KEMAL+XITLER.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Οργή έχει προκαλέσει στην Τουρκία ένα νέο βιβλίο Γερμανού συγγραφέα Στέφαν Ίχριγκ, που κυκλοφόρησε από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, με τίτλο «Ο Ατατούρκ, στη φαντασία των Ναζί». Στο βιβλίο του συγγραφέας, όχι άδικα μάλλον, υποστηρίζει πως ο διαβόητος Κεμάλ υπήρξε πηγή έμπνευσης για τον άλλο μεγάλο εγκληματία του περασμένου αιώνα, τον Χίτλερ. </strong><br /> Ο συγγραφέας υποστηρίζει πως <strong>ο Χίτλερ είχε μελετήσει τη δράση του Κεμάλ κατά τον Μικρασιατικό πόλεμο</strong> και είχε επηρεαστεί δραματικά από τον τρόπο με τον οποίο ο σφαγέας του Ελληνισμού – και όχι μόνο – <strong>«καθάρισε» κάτι ενοχλητικές μειονότητες</strong> που ζούσαν, επί δεκάδες αιώνες στα εδάφη που σήμερα ανήκουν στην Τουρκία. Όπως αναφέρει ο συγγραφέας <strong>Χίτλερ και Γκέμπελς θαύμαζαν τον Κεμάλ</strong> για την ικανότητά του να καταστήσει πραγματικότητα το «εθνικιστικό όνειρο».<br /> Οι <strong>στενοί στρατιωτικοί δεσμοί μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο,</strong> έπαιξαν επίσης τον ρόλο τους, όπως και η κοινή μοίρα των ηττημένων που υπέστη τόσο η Γερμανία, όσο και η Τουρκία, μετά το πέρας του πολέμου αυτού.<br /> Έτσι στα μάτια των υπέρ-εθνικιστών Γερμανών, η νίκη των Τούρκων κατά των Ελλήνων και η τακτική της εθνοκάθαρσης που ακολούθησε ο Κεμάλ, αποτελούσαν οδηγό, <strong>καθοδήγηση για το πώς και αυτοί όφειλαν να κινηθούν</strong> στην προσπάθεια αποκατάστασης του πρότερου μεγαλείου.<br /> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <strong><span style="background-color: #f3f3f3; color: #666666;">Η ναζιστική εφημερίδα «Völkischer Beobachter», έγραφε το 1921: «Σήμερα οι Τούρκοι είναι το πιο ζωντανό έθνος. Το γερμανικό έθνος δεν έχει άλλη επιλογή από το να αντιγράψει τις τουρκικές μεθόδους, μια μέρα». «Έτσι», αναφέρει ο συγγραφέας, «οι Γερμανοί άρχισαν να λένε, αφού αν ανατράπηκε η Συνθήκη των Σεβρών γιατί δεν μπορεί να ανατραπεί και η Συνθήκη των Βερσαλλιών;».</span> </strong></blockquote> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> Ένα δε από τα πολλά σημεία σύγκρισης Χίτλερ και Κεμάλ ήταν<strong> η θεωρία της φυλετικής καθαρότητας </strong>και η εκκαθάριση των «παρασιτικών» μειονοτήτων. Ο <strong>Χίτλερ </strong>δεν έκρυψε ποτέ τον θαυμασμό του για την <strong>γενοκτονία </strong>των Αρμενίων και των Ελλήνων της Ιωνίας και του Πόντου που διέπραξαν οι Τούρκοι.</blockquote> Όχι τυχαία, ο συγγραφέας <strong>μελετά συγκριτικά τις γενοκτονίες </strong>που διέπραξαν οι Τούρκοι, με πρωτεργάτη τον Κεμάλ, με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων από τον Χίτλερ και <strong>καταλήγει στο συμπεράσματα πως τα κοινά σημεία είναι υπερβολικά πολλά </strong>για να αγνοηθούν.<br /> Επίσης, <strong>ο Κεμάλ αποτέλεσε τον πρώτο «φύρερ» του 20ου αιώνα,</strong> πριν καν ο Χίτλερ φανταστεί, καν, πως θα μπορούσε να φέρει τον τίτλο. Ο ίδιος έλαβε τον τίτλο ατατούρκ (πατέρας των Τούρκων), ο οποίος είναι σαφώς <strong>παραπλήσιος </strong>με τους αντίστοιχους τίτλους του Χίτλερ και του Μουσολίνι.<br /> Ο ίδιος ο Χίτλερ, μιλώντας στις αρχές της δεκαετίας του 1920, περιγράφει τον Κεμάλ ως ένα «<strong>φωτεινό αστέρι στο σκοτάδι της εποχής μας</strong>». Το 1938 έλεγε: «Ο Κεμάλ ήταν ο δάσκαλος. Ο Μουσολίνι ήταν ο πρώτος του μαθητής και εγώ ο δεύτερος».<br /> <!-- /metas --> <br /> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <strong><span style="background-color: #f3f3f3; color: #666666;">Ο Γερμανός καθηγητής δεν σφάλει καθόλου στα συμπεράσματά. Ο 20ος αιώνας είδε πράγματι τέσσερις μεγάλους εγκληματίες, τον Χίτλερ, τον Στάλιν, τον Πολ Ποτ και τον Κεμάλ. Αυτό είναι γεγονός αναμφισβήτητο, είτε αρέσει στους Τούρκους, είτε όχι. </span></strong></blockquote> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Κεμάλ, ο εμπνευστής του Χίτλερ… λέει Γερμανός συγγραφέας

Οργή έχει προκαλέσει στην Τουρκία ένα νέο βιβλίο Γερμανού συγγραφέα Στέφαν Ίχριγκ, που κυκλοφόρησε από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, με τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYTxjRT6vzgOqLx4fUvUBWDRfgKNhdClr2XuoPFCkCPYu7TfNdM3mpCmAh2A_uHTkvu0Nk_d3gaj4WZNBhxFDs6WAmTVUoRU4C1sa0OR9aaav20rQJWkYKeuvifg6L84uMG6jlzp_r_1Hf/s1600/to+brwmiko+1989.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYTxjRT6vzgOqLx4fUvUBWDRfgKNhdClr2XuoPFCkCPYu7TfNdM3mpCmAh2A_uHTkvu0Nk_d3gaj4WZNBhxFDs6WAmTVUoRU4C1sa0OR9aaav20rQJWkYKeuvifg6L84uMG6jlzp_r_1Hf/s1600/to+brwmiko+1989.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <br /> Έχει μείνει στην ιστορία ως το "Βρώμικο '89". Ταιριαστός τίτλος, όχι όμως για τον λόγο που δόθηκε αλλά για την πραγματικότητα. Το σκάνδαλο της Τράπεζας Κρήτης, που έμεινε στην ιστορία ως "Σκάνδαλο Κοσκωτά", ήταν η τελευταία ευκαιρία της Ελλάδας να γλιτώσει την καταστροφή. Σε αυτή την μάχη, λίγοι ήταν αυτοί που στάθηκαν όρθιοι.<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> <b>Γράφει ο <span style="color: #990000;">Β. Αποστολίδης</span></b><br /> <br /> Όρθιοι απέναντι στις απειλές, στις συκοφαντίες, στον διωγμό από μία κουστωδία συνεργών στην διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και τέλος από ολόκληρο το πολιτικό σύστημα που αποφάσισε ότι η συγκάλυψη θα βοηθούσε στην διατήρηση ενός σάπιου εξουσιαστικού συστήματος που θα πλούτιζε εις βάρος της χώρας.<br /> <br /> Είχαν απόλυτο δίκιο, το ζει σήμερα κάθε Έλληνας στο πετσί του.<br /> <br /> Δεκαοκτώ χρόνια μετά (το 2008), αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά όλη η αλήθεια, από έναν άνθρωπο που έζησε από κοντά όλο το παρασκήνιο της δίκης και περιγράφει με σαφήνεια τα γεγον ότα, όπως ακριβώς συνέβησαν εκείνη την περίοδο, τόσο πρίν, όσο και μετά την δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο.<br /> <br /> Πρόκειται για έναν ανώτατο δικαστικό, ο οποίος ήταν μέλος του Ειδικού Δικαστηρίου που δίκασε τον Ανδρέα Παπανδρέου και τους τρείς συγκατηγορούμενούς του υπουργούς Τσοβόλα, Πέτσο και Κουτσόγιωργα. Ο ίδιος άνθρωπος ήταν συγχρόνως και ο ανακριτής που είχε ορισθεί για την υπόθεση αυτή από τον τότε Πρόεδρο του Αρείου Πάγου.<br /> <br /> Είναι ο αρεοπαγίτης (επίτιμος σήμερα) κ. Σπυρίδων Σπύρου που σε ένα ογκώδες βιβλίο, με τίτλο:ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΑΘΩΩΘΗΚΕ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και ΓΙΑΤΙ ΧΡΕΩΚΟΠΗΣΕ Η ΕΛΛΑΔΑ αποτελούμενο από 624 σελίδες, περιγράφει με αδιαμφισβήτητη καθαρότητα όλα τα γεγονότα αλλά και το πολιτικό, δικαστικό και δημοσιογραφικό παρασκήνιο της εποχής, χωρίς κανένα δισταγμό, ενώ συγχρόνως δίνει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που μέχρι σήμερα κανένα ΜΜΕ δεν έφερε στην δημοσιότητα για ευνόητους λόγους.<br /> <br /> Στις ιστορικές στιγμές του βιβλίου είναι πασιφανές με ποιο τρόπο και για ποιους λόγους όλοι οι άμεσα και έμμεσα εμπλεκόμενοι έκαναν πίσω. Για τις απειλές, τα αργύρια, το συμβιβασμό.<br /> <br /> Όλοι, εκτός από έναν. Τον Ηρακλή Σηφακάκη, 28χρονο υπεύθυνο ασφαλείας του Κοσκωτά. Ένα παιδί από την Κρήτη που προσπάθησε να πάρει όλη την Ελλάδα στους ώμους του, υπογράφοντας την καταδίκη των επίορκων παρά το έντονο κλίμα τρομοκρατίας, προς έκπληξη ακόμα και του ίδιου του εισαγγελέα.<br /> <br /> Χαρακτηριστική η ερώτηση που του απηύθυνε: "Παιδί μου", του είπε αμέσως μετά την κατάθεσή του. "Με αυτή την κατάθεση, στέλνεις έναν πρωθυπουργό και ισχυρούς ανθρώπους στην φυλακή. Αυτό μπορεί να το πληρώσεις πολύ ακριβά. Είσαι σίγουρος ότι θέλεις να το υπογράψεις;"<br /> <br /> Το παλικάρι από τον Ψηλορείτη έκλεισε τα μάτια. Μετά από λίγες στιγμές, κοίταξε σταθερά τον εισαγγελέα και τον ρώτησε με την αφέλεια της αλήθειας: "Μα είναι αλήθεια αυτά που λέω κύριε εισαγγελέα. Εάν πω την αλήθεια τι θα πάθω; Την αλήθεια πρέπει να πω".<br /> <br /> Ο εισαγγελέας σιώπησε. Ο σύγχρονος "Ηρακλής" υπέγραψε για να καθαρίσει τους κόπρους του Αυγεία και ο εισαγγελέας συγκινημένος, ακούμπησε πατρικά στον ώμο του και του είπε σαν σε μελλοθάνατο "Τώρα παιδί μου, εύχομαι να σε βοηθήσει ο Θεός".<br /> <br /> Ήξερε πολύ καλά τι έλεγε. Από τότε, το σύστημα της διαπλοκής δεν συγχώρησε ποτέ αυτή την υπογραφή και επιστρατεύοντας κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο προσπαθεί μέχρι σήμερα να “εξοντώσει” έναν ήρωα των καιρών μας. Έπρεπε να παραδειγματίσει σκληρά όποιον θα σκεφτόταν να σπάσει την ομερτά των διεφθαρμένων.<br /> <br /> Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και ο Άκης ο Τσοχατζόπουλος στην απολογία του στο ελληνικό κοινοβούλιο, είπε: “Λυπάμαι, γιατί το ΠΑΣΟΚ σήμερα επαναλαμβάνει τα λάθη των άλλων. Ξεχάσατε τόσο εύκολα, ιδιαίτερα οι παλαιότεροι σε αυτή την αίθουσα, ότι με τις ψευδομαρτυρίες του Σηφακάκη έστειλαν το βρώμικο ʼ89 τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο; Επειδή εγώ γνωρίζω ποια είναι η αλήθεια, όσον αφορά στο πρόσωπό μου, σας λέω: Χτυπήσατε λάθος πόρτα. Ψάξτε αλλού για μίζες. Όλα αυτά δεν με αφορούν, δεν με αγγίζουν".<br /> <br /> Σήμερα ο ίδιος είναι φυλακή. Οι "συνάδελφοι" του τότε γλίτωσαν. Η επιταγή των 2,5 εκ. δολαρίων στο όνομα του Γιώργου Παπανδρέου θεωρήθηκε πλαστή. Τα Πάμπερς, έγιναν πάλι πάνες. Ο Κουτσόγιωργας "πέθανε" γλιτώνοντας όλο το πολιτικό σύστημα.<br /> <br /> Ας δούμε όμως, μερικά από τα ερωτήματα, στα οποία απαντά με στοιχεία ο συγγραφέας:<br /> <br /> 1) Τί περιείχε ο ογκώδης φάκελος του Κοσκωτά την πρώτη ημέρα της δίκης του και γιατί δεν τον άνοιξε ποτέ ενώπιον του δικαστηρίου; Ποιοί τον εμπόδισαν να το κάνει;<br /> <br /> 2) Γιατί όταν επανήλθε ο Κοσκωτάς την επόμενη φορά και μέχρι το τέλος της δίκης δεν έφερε μαζί του ποτέ άλλοτε τον συγκεκριμένο φάκελλο;<br /> <br /> 3) Πόσο «τυχαία» ήταν εκείνη την ημέρα η απεργία που κήρυξε ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών με πρόεδρο τον πασοκογενή αείμνηστο Τάκη Παππά που είχε σαν αποτέλεσμα να αναβληθεί η δίκη από την πρώτη συνεδρίαση του Ειδικού Δικαστηρίου;<br /> <br /> 4) Γιατί δέχθηκε ο ίδιος ο Κοσκωτάς να παρουσιάσει στο δικαστήριο μία πλαστή επιστολή προς τον Ανδρέα Παπανδρέου για ένα άσχετο θέμα με το σκάνδαλο της Τράπεζας Κρήτης που είχε σαν αποτέλεσμα να θεωρηθεί ως αναξιόπιστος μάρτυς ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου;<br /> <br /> 5) Γιατί η τότε κυβέρνηση Μητσοτάκη με ειδικό νόμο που έφερε στην Βουλή, λίγο πριν την έναρξη της δίκης, δεν επέτρεψε στο Δικαστήριο να λάβει υπόψη του μαγνητοφωνημένα αποσπάσματα από συνομιλίες του Κοσκωτά με τον Ανδρέα Παπανδρέου;<br /> <br /> 6) Γιατί η υπεράσπιση των κατηγορουμένων δεν υπέβαλε στο Δικαστήριο αίτημα διεξαγωγής πραγματογνωμοσύνης από ειδικούς γραφολόγους σχετικά με τον γραφικό χαρακτήρα του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν ο Κοσκωτάς παρουσίασε επιστολή του πρώην πρωθυπουργού προς αυτόν, ενώ την ίδια χρονική περίοδο το συγκρότημα Λαμπράκη με δική του πρωτοβουλία δημοσίευσε ανάλογη πραγματογνωμοσύνη που διεξήχθη στο εξωτερικό από, κατά δήλωσή τους γραφολόγους, για να αποδείξει ότι ο γραφικός χαρακτήρας στην εν λόγω επιστολή δεν ήταν του Ανδρέα Παπανδρέου;<br /> <br /> 7) Πόσο ...συμπτωματικός ήταν ο θάνατος του Αγαμέμνονα Κουτσόγιωργα, επιστήθιου φίλου του Ανδρέα Παπανδρέου κατά την διάρκεια της διεξαγωγής της δίκης, λίγο καιρό μετά τη δήλωσή του σε μερίδα του τύπου ότι ήταν διατεθειμένος να αποκαλύψει την αλήθεια για την υπόθεση Κοσκωτά;<br /> <br /> 8) Ποιός ήταν ο ρόλος των Αμερικανών στην υπόθεση Κοσκωτά;<br /> <br /> 9) Γιατί ο αείμνηστος Χαρίλαος Φλωράκης ως Γενικός Γραμματέας την εποχή εκείνη του ΚΚΕ δεν επέτρεψε την παραπομπή σε δίκη του Ανδρέα Παπανδρέου για την υπόθεση της αγοραπωλησίας των αεροπλάνων ΜΙΡΑΖ 2000 που σύσσωμος ο τύπος είχε κατονομάσει ως την “αγορά του αιώνα” μαζί με πολλά υπονοούμενα για την υπόθεση αυτή;<br /> <br /> 10) Γιατί ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προσπαθούσε με επιμονήνα απαλλαγεί ο Ανδρέας Παπανδρέου από τις κατηγορίες για τις οποίες παραπέμφθηκε συγκαλώντας για τον σκοπό αυτό τότε την κυβερνητική επιτροπή και τι διεμήνυσε προς τούς δικαστές του Ειδικού Δικαστηρίου;<br /> <br /> 11) Γιατί ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλήςδιεμήνυσε πρός το Δικαστήριο, μέσω ενός δικαστή μέλους του Ειδικού Δικαστηρίου, ο οποίος τον επισκεπτόταν συχνά και τον ενημέρωνε για την πορεία της δίκης, πως σε περίπτωσης καταδίκης του Ανδρέα Παπανδρέου έστω και για μία ώρα την ίδια στιγμή θα του έδινε χάρη;<br /> <br /> 12) Ποιός δικαστής, μέλος του Ειδικού Δικαστηρίου, που ψήφισε να αθωωθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου διορίσθηκε μετά το πέρας της δίκης με παχυλή αμοιβή στο Δημόσιο;<br /> <br /> 13) Πόσο τυχαίο είναι ότι ο εν λόγω δικαστής, κατά την διάρκεια της δίκης, επισκεπτόταν συχνά το ξενοδοχείο ΧΙΛΤΟΝ των Αθηνών και ενημέρωνε διάφορους οικονομικούς και άλλους παράγοντες της χώρας για την πορεία της δίκης;<br /> <br /> 14) Πόσο συμπτωματικό είναι το γεγονός, ότι ο γιός του εν λόγω δικαστή, επίσης δικηγόρος, έχει υπερασπισθεί μέχρι σήμερα κατ' επανάληψη στελέχη του ΠΑΣΟΚ ενώπιον της Δικαιοσύνης;<br /> <br /> 15) Γιατί μετά την απαλλαγή του Ανδρέα Παπανδρέου για το σκάνδαλο Κοσκωτά φούντωσε απότομα η διαφθορά ορισμένων πολιτικών και γιατί το πολιτικό σύστημα θορυβημένο έσπευσε να τροποποιήσει τον νόμο περί ευθύνης των υπουργών, με πρωτεργάτη τον Ευάγγελο Βενιζέλο, θέτοντας τέτοιες προϋποθέσεις που να καθιστούν πολύ δύσκολη έως αδύνατη την παραπομπή στο μέλλον πολιτικών προσώπων ενώπιον της δικαιοσύνης;<br /> <br /> 16) Γιατί μέχρι σήμερα, 18 χρόνια μετά την δίκη Κοσκωτά, δεν έχει παραπεμφθεί ούτε ένας πολιτικός από κανένα κόμμα ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου, ενώ έχουν συμβεί σκάνδαλα που δύσκολα μπορούν να δικαιολογηθούν ενώπιον της ελληνικής κοινωνίας;<br /> <br /> Σε όλα αυτά τα ερωτήματα καθώς και σε πολλά άλλα, δίνει κατατοπιστικές απαντήσεις στο βιβλίο του ο αρεοπαγίτης κ. Σπ. Σπύρου.<br /> <br /> Αξίζει να αναφερθεί εδώ μία παράγραφος από τον επίλογο του εν λόγω βιβλίου, όπως την αναφέρει, επί λέξει ο κ. Σπύρου και που αποτελεί τον πρόλογο του βιβλίου του που βρίσκεται στο οπισθόφυλλό του:<br /> <br /> Η διαφθορά των πολιτικών στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, είναι "Συνταγματικά κατοχυρωμένη" και δεν πρόκειται να εκλείψει, αν δεν αλλάξει το Σύνταγμα. Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα, ενώ, με το άρθρο 4 του Συντάγματος αυτής, καθιερώνεται η ισότητα όλων των Ελλήνων ενώπιον του Νόμου και, με το άρθρο 26 αυτού, καθιερώνεται η διάκριση των κρατικών λειτουργών σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική, από τις οποίες η τελευταία ασκείται από τα δικαστήρια, τα οποία, κατά το άρθρο 87 του εν λόγω Συντάγματος, συγκροτούνται από τακτικούς δικαστές, που απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία, υποκείμενοι μόνο στο Σύνταγμα και στους συνάδοντες με αυτό νόμους, με τα άρθρα 61, 62 και 86 του ίδιου Συντάγματος, τίθενται ορισμένοι φραγμοί στην ανεξαρτησία αυτή των δικαστών, όταν αυτοί πρόκειται να κρίνουν ποινικά αδικήματα των βουλευτών και των υπουργών...<br /> <br /> Η πιο πάνω "Συνταγματική κατοχύρωση" της διαφθοράς των πολιτικών επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι, μετά την κατά το έτος 1992 εκδοθείσα απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου, με την οποία αθωώθηκε (για τους λόγους που αναφέρονται στο κείμενο του παρόντος βιβλίου) ο πρώην Πρωθυπουργός, κ. Ανδρέας Παπανδρέου για τη συμμετοχή του στο σκάνδαλο της Τράπεζας Κρήτης, ούτε το εν λόγω Δικαστήριο συγκροτήθηκε για να δικάσει κάποιον εν ενεργεία ή πρώην υπουργό ή υφυπουργό, ούτε άλλο κοινό δικαστήριο δίκασε κάποιον εν ενεργεία ή πρώην βουλευτή μέχρι το τρέχον έτος 2009, παρά το ότι, κατά το μεσολαβήσαν χρονικό διάστημα των 18 ετών, αποκαλύφθηκαν πολλά σκάνδαλα πολιτικών...<br /> <br /> Άραγε, όλα αυτά τα χρόνια, που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα, πόσα κεφάλαια έχουν κάνει «φτερά» από τα δημόσια ταμεία με την σύμπραξη ενδεχομένως πολιτικών προσώπων, με αποτέλεσμα να εκτοξευτεί στα ύψη το δημόσιο χρέος της χώρας; Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.<br /> <br /> <a href="http://www.newsbomb.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Πως η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία.

Έχει μείνει στην ιστορία ως το "Βρώμικο '89". Ταιριαστός τίτλος, όχι όμως για τον λόγο που δόθηκε αλλά για την πραγματικότ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Η τύχη των στρατηγών στα χέρια του πρωθυπουργού…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfiqWYRic7yYejN6zGFA2wjOEDlZx8plobfCc1ht0ELf98MaF8E3TP5IxODjqQAziX7E_hUpEjcX92LjuV4tNk47MHMa7XnaiexcAIrr9DsT0qlKMCpRcY-f8fpMAia0DFhIEEMdzZ_Yok/s1600/erdogan+stratigoi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfiqWYRic7yYejN6zGFA2wjOEDlZx8plobfCc1ht0ELf98MaF8E3TP5IxODjqQAziX7E_hUpEjcX92LjuV4tNk47MHMa7XnaiexcAIrr9DsT0qlKMCpRcY-f8fpMAia0DFhIEEMdzZ_Yok/s1600/erdogan+stratigoi.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Όσο και να έχει πάρει η πολιτική εξουσία «τον αέρα» στους στρατιωτικούς, οι νομοθετικές παρεμβάσεις που γίνονται κατά καιρούς, στόχο έχουν να ενισχύσουν τον έλεγχο ώστε να αποφευχθούν μελλοντικά «παρατράγουδα»…</strong><br /> Όπως μεταδίδει η «<strong>Χουριέτ</strong>», σύμφωνα με νόμο που εστάλη στο τουρκικό Κοινοβούλιο για ψήφιση, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας θα έχει τον τελευταίο λόγο για να αποφασίσει, <strong>εάν ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων θα δικαστεί από πολιτικό ή στρατιωτικό δικαστήριο,</strong> για υποθέσεις που αφορούν περιστατικά ή αποφάσεις που σχετίζονται με τη θέση του.<br /> Σε μια πρώτη ανάγνωση, ο αρχηγός <strong>προστατεύεται </strong>από την άσκηση δίωξης από την πλευρά των πολιτικών δικαστηρίων, αφού για λόγους «εθνικού συμφέροντος» αποκτά ασυλία και μόνο με πρωθυπουργική εντολή θα μπορεί να διενεργηθεί έρευνα και να ακολουθήσει δίωξη.<br /> Με τον τρόπο όμως αυτό και <strong>πάντα με βάση τις ειδικές συνθήκες στις σχέσεις πολιτικών και στρατιωτικών που επικρατούν στην Τουρκία,</strong> η τύχη του αρχηγού θα εξαρτάται ουσιαστικά από τις σχέσεις του με την πολιτική εξουσία…<br /> <br /> Ο νόμος είναι παρόμοιος επί της ουσίας με αυτόν που <strong>προστατεύει τον αρχηγό της μυστικής υπηρεσίας MIT,</strong> παρέχοντας ειδική ασυλία, ένας νόμος που πέρασε όταν οι δικαστικοί επιχείρησαν να διενεργήσουν έρευνα και να ασκήσουν δίωξη <strong>για τις συζητήσεις με «τρομοκράτες»,</strong> αναφερόμενοι στις μυστικές διαβουλεύσεις του τουρκικού κράτους, <strong>δια της MIT με τον Οτζαλάν και το PKK</strong>.<br /> Η ειδική ασυλία αυτή εκτείνεται και στους διοικητές της <strong>Στρατοχωροφυλακής </strong>και της <strong>Ακτοφυλακής</strong>. Για να διενεργηθεί έρευνα και να ασκηθεί δίωξη από την πολιτική Δικαιοσύνη, θα πρέπει να ληφθεί <strong>ειδική άδεια από τον υπουργό Εσωτερικών</strong>. Για το υπόλοιπο στρατιωτικό προσωπικό, η δίωξή του από πολιτικά δικαστήρια απαιτεί την <strong>άδεια του υπουργείου Άμυνας</strong>.<br /> Ενδιαφέρον έχει και το ότι ο υπουργός Άμυνας θα προεδρεύει του <strong>συμβουλίου των στρατοδικών,</strong> που θα αποτελείται από τέσσερις στρατοδίκες που <strong>θα επιλέγει ο πρωθυπουργός,</strong> με βάση τις προτάσεις που θα του υποβάλλονται από τον υπουργό Άμυνας.<br /> <!-- /metas --> <br /> Τέλος, ο νόμος προβλέπει ουσιαστικά τη<strong> μετατροπή της «θανατικής ποινής»</strong> που προβλέπεται στον στρατιωτικό ποινικό κώδικα, σε «<strong>ενισχυμένα ισόβια δεσμά</strong>», ποινή που θα επιβληθεί με αυστηρότητα, χωρίς δυνατότητα δηλαδή αποφυλάκισης.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία: Η τύχη των στρατηγών στα χέρια του πρωθυπουργού…

Όσο και να έχει πάρει η πολιτική εξουσία «τον αέρα» στους στρατιωτικούς, οι νομοθετικές παρεμβάσεις που γίνονται κατά καιρούς, στόχο έχου...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Έλληνες δεν έχουν τ'ιποτα πλέον να χάσουν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2BYT2vbtTbRwj8VNBx1MJeH1m69aWtrVlwsAL0RLvL9o_MEl3jJMsqw0sfV0tWR9rVl6mBlS6oPINAqUjT1gREOj-ltcawho_11oGfXmAWv6NFAgCNyxBRuDCww3oiru02fH37Xrn_cO5/s1600/oi+ellines+den+exoyn+tipota+na+xasoyn.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="558" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2BYT2vbtTbRwj8VNBx1MJeH1m69aWtrVlwsAL0RLvL9o_MEl3jJMsqw0sfV0tWR9rVl6mBlS6oPINAqUjT1gREOj-ltcawho_11oGfXmAWv6NFAgCNyxBRuDCww3oiru02fH37Xrn_cO5/s1600/oi+ellines+den+exoyn+tipota+na+xasoyn.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Ευρώπη είτε δεν καταλαβαίνει το μέγεθος της καταστροφής που προκάλεσε το πρόγραμμα λιτότητας, είτε δεν ενδιαφέρεται, αναφέρει εμφατικά η Justine Frangouli-Argyris σε άρθρο γνώμης στη HUFFINGTON POST, με τίτλο «Beware of Greeks in Despair!», σημειώνοντας ότι η απελπισία των Ελλήνων είναι πλέον σε τέτοιο βαθμό που δεν φοβούνται ούτε τις αντιδράσεις των αγορών, ούτε μια ενδεχόμενη χρεοκοπία, ούτε την επιστροφή στη δραχμή. Η πλειοψηφία των Ελλήνων, όπως επισημαίνεται, έχει χάσει τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων του αυτοσεβασμού, της υπερηφάνειας και πάνω απ’ όλα την αισιοδοξία ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, με μια ξαφνική κίνηση, την προηγούμενη εβδομάδα, ανακοίνωσε την επίσπευση της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, από την προγραμματισμένη ημερομηνία του Φεβρουαρίου, με ενδεχομένως απρόβλεπτα αποτελέσματα για το μέλλον της Ελλάδας και της Ευρωζώνης.<br /> <br /> Από την ανάληψη της εξουσίας το 2012 ο επικεφαλής του συντηρητικού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, που κυβέρνησε σε συνεργασία με τον σοσιαλιστή εταίρο του, Ευάγγελο Βενιζέλο, συνέχισε να ασκεί πιέσεις στο υπερχρεωμένο εκλογικό σώμα της Ελλάδας με ένα μίγμα περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, με αύξηση της φορολογίας και άλλα σκληρά μέτρα. Το αποκαλούμενο «μνημόνιο» λιτότητας βύθισε την ελληνική οικονομία σε πενταετή ύφεση, αύξησε την ανεργία στο μεγαλύτερο ποσοστό της Ευρώπης, ενώ αφάνισε σχεδόν την μεσαία τάξη της χώρας. Το αποτέλεσμα ήταν να παγιδευτεί ο κ. Σαμαράς σε ένα πολιτικό αδιέξοδο, να επισπεύσει την εκλογή ΠτΔ και ενδεχομένως να εξαναγκασθεί στην προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών στην περίπτωση που το Κοινοβούλιο δεν θα μπορέσει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας.<br /> Η κυβερνητική συμμαχία Σαμαρά-Βενιζέλου δεν διέθετε πολλές επιλογές, καθώς ανέμενε μια επίδειξη στήριξης από τους Ευρωπαίους εταίρους από τη στιγμή που η χώρα είχε περιορίσει δραστικά το δημοσιονομικό της έλλειμμα και παρουσίαζε μια αναπτυσσόμενη οικονομία. Αντίθετα η Τρόικα συνεχίζει να επιμένει σε νέα μέτρα για την κάλυψη ενός ασήμαντου και αμφισβητούμενου δημοσιονομικού κενού 2 δις ευρώ για το δημοσιονομικό έτος 2015, όταν το συνολικό χρέος της χώρας προσεγγίζει τα 350 δις ευρώ.<br /> Στην πραγματικότητα η Γερμανία εξωθεί την Ελλάδα σε ένα νέο «μνημόνιο» για να δεσμεύσει την όποια μελλοντική κυβέρνηση, κυρίως το ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα ΣΥΡΙΖΑ. Πρόθεση είναι να δεσμευθεί ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, που βρίσκεται μπροστά στις δημοσκοπήσεις και τάσσεται κατά της λιτότητας, σε μια συνέχιση του status quo, αφαιρώντας την όποια ενδεχόμενη διαπραγματευτική δυνατότητα θα του παρείχε το εκλογικό σώμα. Οι κκ Σαμαράς και Βενιζέλος ανέτρεψαν τα σχέδια των Ευρωπαίων ηγετών με την επίσπευση της προεδρικής εκλογής, εξαναγκάζοντας ενδεχομένως τους Γερμανούς σε απευθείας διαπραγματεύσεις με τον κ. Τσίπρα, ο οποίος διαμόρφωσε το προφίλ του με την υπόσχεση ότι θα απαλλάξει τη χώρα, με οποιοδήποτε κόστος, από το καταστροφικό «μνημόνιο».<br /> Δυστυχώς όμως η Ευρώπη δεν κατανοεί το μέγεθος της καταστροφής του προγράμματος λιτότητας ή απλά δεν ενδιαφέρεται. Οι διάφοροι Ευρωπαίοι ηγέτες που επισκέφθηκαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρωθυπουργό, κάτω από αυξημένα μέτρα ασφαλείας, δεν βρήκαν τον χρόνο να περπατήσουν στους δρόμους της Αθήνας για να αποκτήσουν μια ιδέα από πρώτο χέρι για το μέγεθος της πείνας και της φτώχιας. Δεν έχουν ίσως ιδέα για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η μεσαία τάξη, μετά την περικοπή μισθών και συντάξεων και την αύξηση των φόρων. Δεν επισκέφθηκαν επίσης, πιθανότητα, τα ορφανοτροφεία και τους βρεφονηπιακούς σταθμούς όπου αφήνουν οι γονείς τα παιδιά τους καθώς δεν μπορούν να τα προσφέρουν τροφή, ούτε περπάτησαν στις πλατείες της Αθήνας για να δουν άνεργους απόφοιτους πανεπιστημίων να περιφέρονται άσκοπα. Δεν είδαν επίσης τους χιλιάδες πολίτες που τοποθέτησαν όλες τους τις οικονομίες σε ένα σπίτι και κινδυνεύουν να το χάσουν, ούτε επισκέφθηκαν τις γειτονιές όπου εκατοντάδες άστεγοι Έλληνες και μετανάστες ζουν στους δρόμους, τρεφόμενοι από τις σούπες που διανέμει η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία.<br /> Οι Έλληνες είναι απελπισμένοι, υποφέροντας για χρόνια χωρίς καμιά ελπίδα. Δεν φοβούνται πλέον ούτε τις αναταράξεις των αγορών, ούτε την αύξηση των spreads, ούτε την χρεοκοπία, ούτε την επιστροφή στη δραχμή. Στην πλειοψηφία τους έχουν χάσει τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων του αυτοσεβασμού, της υπερηφάνειας και πάνω απ’ όλα την αισιοδοξία ότι κάτι θα μπορούσε να αλλάξει.<br /> Αυτό εξηγεί γιατί, εάν δεν εκλεγεί ΠτΔ, θα ψηφίσουν τον Αλέξη Τσίπρα και το κόμμα του: Όχι γιατί πιστεύουν στις εξαγγελίες του, αλλά γιατί δεν τους έμεινε τίποτα να χάσουν. Κατά συνέπεια οι Ευρωπαίοι θα υποχρεωθούν σύντομα να διαπραγματευτούν απευθείας με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενός κόμματος το οποίο δεν διαθέτει ένα σαφές οικονομικό και πολιτικό πρόγραμμα, πέρα από την άρνησή του στη συνέχιση της λιτότητας. Θα βρεθούν δηλαδή αντιμέτωποι με την ελληνική πραγματικότητα και την αγανάκτηση ενός λαού...<br /> <br /> <a href="http://www.elkeda.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι Έλληνες δεν έχουν τ'ιποτα πλέον να χάσουν.

Η Ευρώπη είτε δεν καταλαβαίνει το μέγεθος της καταστροφής που προκάλεσε το πρόγραμμα λιτότητας, είτε δεν ενδιαφέρεται, αναφέρει εμφατικά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο «Δευκαλίων» έβαλε βόμβα!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEje8AFBCctJxS4WcDut0a7qjesnV1eeh9v-6u4kJofO5LoSxDEd2k-awBqWOpwPybC46D79ZQfv31RBzRkp4XwyCJUz6V41_sBQ7TwdeOfCout7MzywAawPGBy3azm3QQwVnp-NHK9d7iVC/s1600/eklogi+proedroy+dimas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="496" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEje8AFBCctJxS4WcDut0a7qjesnV1eeh9v-6u4kJofO5LoSxDEd2k-awBqWOpwPybC46D79ZQfv31RBzRkp4XwyCJUz6V41_sBQ7TwdeOfCout7MzywAawPGBy3azm3QQwVnp-NHK9d7iVC/s1600/eklogi+proedroy+dimas.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: #f3f3f3; color: #666666; font-size: large;">Μέσα σε σκηνικό δυσωδίας ετοιμάζεται να προχωρήσει η Βουλή, εκτός απροόπτου, στη δεύτερη ψηφοφορία της προεδρικής εκλογής το μεσημέρι της Τρίτης. Οι καταγγελίες του Π. Χαϊκάλη για απόπειρα χρηματισμού του έχουν επιβαρύνει δραματικά το κλίμα και, πέραν των δικαστικών εξελίξεων, επηρεάζουν άμεσα τις διαδικασίες για την ανάδειξη νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.</span></blockquote> <br /> Αν κάτι πρέπει να θεωρείται σίγουρο, είναι ότι ο σχηματισμός προεδρικής πλειοψηφίας, ακόμη και αν υπήρχαν έως προχθές κάποιες ελπίδες, καθίσταται ανέφικτος. Ηδη φρόντισαν να ρίξουν σκιές στους ανεξάρτητους βουλευτές που ψήφισαν «ναι» από την πρώτη ψηφοφορία οι συμπορευόμενοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Οδυσσέας Βουδούρης και Θεόδωρος Παραστατίδης, καλώντας τους να απόσχουν από τις άλλες δύο και προκαλώντας τη σκληρή αντίδραση του Σπ. Λυκούδη που τους αποκάλεσε «πολιτικά σκουλήκια».<br /> <br /> Ανάλογα με την τροπή που θα λάβει η υπόθεση και τα νέα στοιχεία που μπορεί να έρθουν στο φως, ορισμένοι δεν αποκλείουν και το ενδεχόμενο να υπάρξει επίσπευση των εκλογών, δίχως να γίνει καν η τρίτη ψηφοφορία. Κάτι τέτοιο, βέβαια, θα αποτελούσε συνταγματική παραδοξότητα, αλλά η ρευστότητα που επικρατεί αφήνει χώρο να αναπτύσσεται κάθε είδους σενάριο.<br /> <br /> Στην πιο «ομαλή» εκδοχή, πάντως, ούτε στην ψηφοφορία της Τρίτης αναμένεται να ξεπεράσουν τα 161 (εφόσον ψηφίσει θετικά, όπως προανήγγειλε, και ο Παν. Μελάς) τα «ναι» υπέρ του κ. Σταύρου Δήμα. Στην πρώτη ψηφοφορία, πέραν των 155 βουλευτών της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, είχαν υπερψηφίσει οι ανεξάρτητοι Σπύρος Λουκούδης, Γρηγόρης Ψαριανός, Γιώργος Νταβρής, Κατερίνα Μάρκου και Χρήστος Αηδόνης. Αντίθετα, στα «παρών» -με την έννοια της αρνητικής ψήφου- πρόκειται να προστεθούν οι Βύρων Πολύδωρας και Βασίλης Καπερνάρος. Ετσι τα «όχι» ανέρχονται στα 133 και μένουν οι ανεξάρτητοι Γιώργος Κασαπίδης, Γιάννης Κουράκος, Κώστας Γιοβανόπουλος και Βασίλης Οικονόμου, καθώς και οι προερχόμενοι από τη Χρυσή Αυγή ανεξάρτητοι Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος και Στάθης Μπούκουρας, οι οποίοι κατά την πρώτη ψηφοφορία απουσίαζαν.<br /> <br /> Με τα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται περιπλέκεται και το σενάριο της κυβέρνησης ειδικού σκοπού. Εκτός του ότι το Μέγαρο Μαξίμου έχει ήδη διαμηνύσει ότι δεν το δέχεται, διότι θα σήμαινε αλλαγή κυβέρνησης και πρωθυπουργού, η πρωτοβουλία αυτή, η οποία έχει ξεκινήσει από τους ανεξάρτητους βουλευτές, δείχνει να ναυαγεί και από αριθμητικής πλευράς. Πριν ξεσπάσει το θέμα Χαϊκάλη, είχε αποκλείσει ένα τέτοιο σενάριο και ο Π. Καμμένος, ενώ ούτε στον ΣΥΡΙΖΑ η εσωτερική ισορροπία δυνάμεων επιτρέπει την αποδοχή συμφωνίας που θα περιλάμβανε τη μετάθεση των εκλογών έστω για τις 10 Μαΐου, όπως προβλέπει η ύστατη συμβιβαστική γραμμή.<br /> <br /> Θεωρητικά μόνο τυχόν απρόβλεπτες εξελίξεις έως τις 29 Δεκεμβρίου θα μπορούσαν να μεταβάλουν την κατάσταση και να οδηγήσουν σε μια συμφωνία. Προς το παρόν υπάρχουν μόνο η πίεση από κορυφαία στελέχη και βουλευτές της Ν.Δ. (ορισμένοι εκ των οποίων έχουν και προσωπικούς λόγους) αλλά και η διαφοροποίηση του ΠΑΣΟΚ που -και διά του κ. Βενιζέλου- εμφανίζεται διατεθειμένο να τα συζητήσει όλα, έχοντας το βλέμμα στραμμένο και στην επόμενη μέρα.<br /> <br /> Στην πράξη, όλοι ετοιμάζονται για τις εκλογές, οι οποίες (ανάλογα με τις εκτιμήσεις που θα επικρατήσουν για τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου) τοποθετούνται είτε στις 25 Ιανουαρίου είτε, το αργότερο, την 1η Φεβρουαρίου. Εκτός από τη δυναμική που αποκτούν οι εξελίξεις, φαίνεται ότι οι κάλπες αποτελούν πλέον την κύρια παράμετρο και όλων των κομματικών στρατηγικών.<br /> <br /> Εφόσον δεν σχηματιστεί την τελευταία στιγμή άλλη κυβέρνηση και διαλυθεί η παρούσα Βουλή σε λίγες ημέρες, η Ν.Δ. θα βαδίσει στις εκλογές υπό την ηγεσία του Αντ. Σαμαρά, αφήνοντας για την επόμενη κυβέρνηση το βάρος υπογραφής της νέας συμφωνίας με την τρόικα. Και αν επαληθευτούν οι σχεδιασμοί περί «μικρής διαφοράς», εκτιμάται ότι το πολιτικό παιχνίδι στη συνέχεια θα είναι πιο σύνθετο. Ενα επιπρόσθετο στοιχείο συνδέεται με το αν οι κάλπες δώσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση καθώς και αν προκηρυχθούν εντός μηνός νέες εκλογές, στην περίπτωση που το πρώτο κόμμα δεν συγκεντρώσει 151 βουλευτές. Επειδή τα σενάρια που πλάθονται για το μετεκλογικό τοπίο είναι πολλά, η επικρατούσα άποψη στο Μέγαρο Μαξίμου είναι ότι ο κ. Σαμαράς δεν πρέπει να εγκαταλείψει το τιμόνι, ακόμη και αν δεν επιβεβαιωθεί η εκτίμηση περί «αριστερής παρένθεσης».<br /> <br /> Το σχέδιο για δεύτερες εκλογές, μάλιστα, συνεχίζει να υπάρχει στην Κουμουνδούρου και σε μεγάλο βαθμό θα εξαρτηθεί από τη σύνθεση της νέας Βουλής. Αν στον ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν βέβαιο ότι θα είναι πρώτο κόμμα, δεν γνωρίζουν ποιοι θα είναι οι εταίροι τους, αν σχηματιστεί κυβέρνηση (μικρότερης ή ευρύτερης) συνεργασίας. Για τους ΑΝ.ΕΛ., που μετά τις τελευταίες εξελίξεις ενισχύονται οι πιθανότητες εισόδου τους στη Βουλή, επικρατεί ούτως ή άλλως καχυποψία, ενώ για το ΠΑΣΟΚ η επικείμενη δημιουργία κόμματος από τον Γ. Παπανδρέου επαυξάνει την αβεβαιότητα.<br /> <br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ο «Δευκαλίων» έβαλε βόμβα!

Μέσα σε σκηνικό δυσωδίας ετοιμάζεται να προχωρήσει η Βουλή, εκτός απροόπτου, στη δεύτερη ψηφοφορία της προεδρικής εκλογής το μεσημέρι τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Βόμβα από τη Μόσχα: "Συμφωνία Ελλάδας-Ρωσίας για ανταλλακτικά όπλων παρά τις κυρώσεις"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiKlBfm8szGA9Uo9WlXkqYG3_qHI24ljDP6y8UM5v8a2oLoCkTsNpvEAOHN791brU7CIEUbY0jbL39Qj3yNwiGUaozJwISH8tFINJqd6SoVEILZCLIKiCVQuFGIH7phFCZ9EB_Y-TgbPA8/s1600/tor+m1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="410" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiKlBfm8szGA9Uo9WlXkqYG3_qHI24ljDP6y8UM5v8a2oLoCkTsNpvEAOHN791brU7CIEUbY0jbL39Qj3yNwiGUaozJwISH8tFINJqd6SoVEILZCLIKiCVQuFGIH7phFCZ9EB_Y-TgbPA8/s1600/tor+m1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Οι Ρώσοι υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα παρά τις κυρώσεις της Δύσης εναντίον της υπέγραψε συμβόλαιο για την προμήθεια ανταλλακτικών για τα αντιαεροπορικά συστήματα <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> TOR-M1 και OSA-AKM.<br /> Την πληροφορία μεταδίδει το ρωσικό Πρακτορείο Ειδήσεων RIA Novosti επικαλούμενο  στρατιωτική πηγή στην Αθήνα.<br /> ''Πρόκειται για ένα συμβόλαιο που προβλέπει την παράδοση ανταλλακτικών που προορίζονται για TOR-M1 και OSA-AKM που υπογράφτηκε μέσα στην εβδομάδα'' ανέφερε ο συνομιλητής του ειδησεογραφικού πρακτορείου χωρίς να αναφέρει το ποσό του συμβολαίου.<br /> <br /> «Αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι η Ελλάδα έκρινε τις αμυντικές της ικανότητες πιο σημαντικές από τις τιμωρίες κατά της Ρωσίας.Για την Ελλάδα αυτό το συμβόλαιο είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί της επιτρέπει να διατηρήσει την αεράμυνά της σε ένα επαρκές επίπεδο » υπογράμμισε η ίδια πηγή.<br /> <br /> Η συμφωνία πάντως δεν περιλαμβάνει και τους S 300. <br /> <br /> Πρέπει να επισημανθεί ότι από τον Απρίλιο το NATO έχει "παγώσει" κάθε στρατιωτική συνεργασία με την Ρωσία.Κι αυτό ήταν ένα πρόβλημα για την Ελλάδα που διαθέτει σημαντικά οπλικά συστήματα από την Ρωσία.<br /> <strong><br /> Αναλυτικά το ρεπορτάζ του ρωσικού πρακτορείου:<br /> <br /> <br /> RIA Novosti, Gennady Melnik </strong>H Eλλάδα και η Ρωσία υπέγραψαν συμβόλαιο για την προμήθεια ανταλλακτικών των αντιαεροπορικών συστημάτων TOR-M1 και OSA-AKM ανέφερε στο ρωσικό Πρακτορείο Ειδήσεων RIA Novosti  στρατιωτική πηγή στην Αθήνα, όπως  μετέδωσε το ίδιο.<br /> <br /> ''Πρόκειται για ένα συμβόλαιο που προβλέπει την παράδοση ανταλλακτικών που προορίζονται για TOR-M1 και OSA-AKM που υπογράφτηκε μέσα στην εβδομάδα'' ανέφερε ο συνομιλητής του ειδησεογραφικού πρακτορείου χωρίς να αναφέρει το ποσό του συμβολαίου.<br /> «Αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι η Ελλάδα έκρινε τις αμυντικές της ικανότητες πιο σημαντικές από τις τιμωρίες κατά της Ρωσίας.Για την Ελλάδα αυτό το συμβόλαιο είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί της επιτρέπει να διατηρήσει την αεράμυνά της σε ένα επαρκές επίπεδο » υπογράμμισε η ίδια πηγή.<br /> <br /> Πάντα σύμφωνα με τον ίδιο το συμβόλαιο δεν αφορά τα αντιαεροπορικά ρωσικά συστήματα S-300. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα μέλος του ΝΑΤΟ που διαθέτει αυτούς τους πυραύλους. ( RIA Novosti 21/12/2014)<br /> <br /> Στις αρχές Απριλίου του τρέχοντος έτους οι υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, δήλωσαν ότι αναστέλλουν  την  στρατιωτική συνεργασία μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας.<br /> Παρά το γεγονός ότι  Ελλάδα δεν αγοράζει νέα ρωσικά όπλα, αποκτά ανταλλακτικά για τα υπάρχοντα  ρωσικά σύστημα με έμφαση στην ετοιμότητα τους και τη διατήρησή τους σε ένα κατάλληλο επίπεδο.<br /> <br /> Το πρακτορείο αναφέρει ότι η Ελλάδα ενδιαφέρεται για τον εκσυγχρονισμό των οπλικών συστημάτων, αλλά στο σημερινό περιβάλλον, με ελάχιστη χρηματοδότηση, τα έργα αυτά, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι απίθανο. Οι τακτικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από την Τουρκία πιέζει τους Έλληνες να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στα συστήματα αεράμυνας και την εξασφάλιση του εναέριου χώρου της.<br /> <br /> Στον τομέα των αντιαεροπορικών  όπλων και πυραύλων η Ελλάδα έχει όχι μόνο συστήματα από χώρες του ΝΑΤΟ, αλλά και ρωσικά. Αυτά τα  συστήματα είναι τα   "TOR-M1" ,τα  Osa-AKM" και τα S-300. Αρκετά "Τor" βρίσκονται στην Κρήτη, όπου καλύπτουν το S-300.<br /> <br /> Απαντώντας σε ερωτήσεις, η πηγή είπε στο RIA Novosti ότι η σύμβαση δεν αφορά τα S-300.<br /> <br /> Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα του ΝΑΤΟ που έχει οπλίσει ρωσικών συστημάτων αεράμυνας S-300. Το πρακτορείο θυμίζει ότι τα συστήματα αυτά αγοράστηκαν από την Κύπρο στα μέσα της δεκαετίας του 1990, αλλά λόγω της έντονη αντίδραση της Τουρκίας, σε συμφωνία με την Αθήνα τα συστήματα  εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη και στη συνέχεια μεταφέρθηκε η κυριότητα στην Ελλάδα. Στις 13 Δεκεμβρίου  2013 η Ελλάδα έκανε την πρώτη βολή από  S-300.<br /> <br /> Η βολή  έλαβε χώρα στην Κρήτη κατά τη διάρκεια των ασκήσεων "White Eagle 2013"  και στόχος χτυπήθηκε σε απόσταση 30 χιλιομέτρων και σε υψόμετρο μικρότερο των 2.000 μέτρων κατά την εκτέλεση ελιγμών αποφυγής. Στη συνέχεια, αναφέρει το Ria Novosti, όλοι οι εμπειρογνώμονες σημείωσαν την υψηλή αξιοπιστία των πυραύλων, οι οποίοι παραδόθηκαν πριν από 10 χρόνια.<br /> <br /> Σύμφωνα με τον ελληνικό Τύπο, το S-300 ήταν  να συμμετάσχει  στη στρατιωτική παρέλαση της 25ης Μαρτίου  στην Αθήνα φέτος, μεταφέρθηκε στην Αθήνα, αλλά δεν πήρε μέρος - το πρακτορείο απέδωσε την ακύρωση στην επιδείνωση της κατάστασης με την Ουκρανία. Σύμφωνα με το RIA Novosti, η απόφαση έγινε τόσο γρήγορα που το S-300 παρέμεινε στο πρόγραμμα με το σενάριο/πρόγραμμα της  παρέλασης που διανέμεται στους επισκέπτες στην εξέδρα.(Σ.Σ. Η Αθήνα επιμένει ότι ο λόγος  της ακύρωσης της συμμετοχής των ρ ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικών στην παρέλαση ήταν τεχνικός και συγκεκριμένα ότι σε ένα σημείο της διαδρομής τα ηλεκτροφόρα σύρματα των τρόλεϊ ήταν χαμηλά και δεν χωρούσε το S-300)<br /> <br /> Στην υπηρεσία των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδα είναι επίσης ρωσικά συμπλέγματα πυραύλων αντι-αρματικό  "Cornet" και Fagot , και τέσσερα αερόστρωμνα σκάφη ZUBR.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Βόμβα από τη Μόσχα: "Συμφωνία Ελλάδας-Ρωσίας για ανταλλακτικά όπλων παρά τις κυρώσεις"

Οι Ρώσοι υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα παρά τις κυρώσεις της Δύσης εναντίον της υπέγραψε συμβόλαιο για την προμήθεια ανταλλακτικών για τα αντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κυπριακό. Η οδυνηρή επιλογή και το τέλος της Ουτοπίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiSbT5tAvqX9m6zNZr9udpKZTxlm0ClFYZNgPyuD95b2UY1yp37BH8IkXY52m2foYbIU4dG3hUvJOdR2iF4FGYTkj4UJaJ5QQRyQisPnxajkk2RMKK4dKnY6jGwcDMRxEIEdo9ECNk6uk3/s1600/attilas+1974.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="422" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiSbT5tAvqX9m6zNZr9udpKZTxlm0ClFYZNgPyuD95b2UY1yp37BH8IkXY52m2foYbIU4dG3hUvJOdR2iF4FGYTkj4UJaJ5QQRyQisPnxajkk2RMKK4dKnY6jGwcDMRxEIEdo9ECNk6uk3/s1600/attilas+1974.jpg" width="640" /></a></div> <em><br /></em> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <em><span style="background-color: #f3f3f3; color: #666666; font-size: large;">Με αφετηρία τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό και διάφορες απόψεις που διατυπώνονται περί της ύπαρξης ή όχι κινδύνου διχοτόμησης, μια ανάλυση με αφορμή την σχετικά πρόσφατη υπογραφή του κοινού ανακοινωθέντος Αναστασιάδη-Έρογλου γίνεται ξανά επίκαιρη.</span></em></blockquote> <strong><br /> Εδώ και σειρά ετών με συνδέουν ιδιαίτερες, προσωπικές και βαθιές σχέσεις με την Κύπρο. Οι σκέψεις, λοιπόν, που θα καταγράψω πιο κάτω βγαίνουν με ιδιαίτερη δυσκολία και προκαλώντας μου μεγάλο πόνο, αλλά -όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται αυτό- και Ελπίδα…</strong><br /> <strong><br /></strong> <b>Του <span style="color: #990000;">Παναγιώτη Α. Καράμπελα</span>* </b><br /> <br /> Υπό άλλες συνθήκες η τελευταία ανακίνηση του Κυπριακού θα μπορούσε να είναι μια θετική εξέλιξη μετά από 10 χρόνια απραξίας. Όμως, δεδομένου ότι έχει προηγηθεί η προσπάθεια ολοκλήρωσης του αντικειμενικού σκοπού των επιχειρήσεων «Αττίλας» 1 και 2 μέσω του Σχεδίου Ανάν το 2004, καθώς και η ανάληψη της διακυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον θερμότερο υποστηρικτή του, τον κ. Αναστασιάδη, οι επικείμενες διαπραγματεύσεις μας φέρνουν πιο κοντά από ποτέ στην ολοκλήρωση με το χειρότερο τρόπο μιας τραγωδίας που ξεκίνησε πριν 40 χρόνια.<br /> <br /> Τι ακριβώς εννοούμε, όμως, όταν μιλάμε για «ολοκλήρωση της τραγωδίας»; Εν αντιθέσει με αυτό που μπορεί να έχει στο μυαλό του ο απλός πολίτης, η ολοκλήρωση της τραγωδίας ΔΕΝ είναι η διχοτόμηση! Η ολοκλήρωση της τραγωδίας είναι η τελική πραγματοποίηση του αρχικού σχεδίου της Άγκυρας, δηλαδή, η πλήρης κατάκτηση/απορρόφηση (ή οποιοδήποτε συνώνυμο επιθυμείτε), της Κύπρου από την Τουρκία. Η ενσωμάτωση και υποταγή της Κύπρου στη σφαίρα επιρροής της γείτονος.<br /> <br /> Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά τους. Δύο τρόποι υπάρχουν να λυθεί το Κυπριακό: ή με τα όπλα ή με τη διπλωματία. Με τα όπλα σημαίνει η επανέναρξη των εχθροπραξιών με σκοπό να ρίξουμε τα Τουρκικά στρατεύματα κατοχής στη θάλασσα. Μη ξεχνάμε ότι η Πράσινη Γραμμή είναι γραμμή «κατάπαυσης του πυρός» και όχι σύνορα. Έχουμε, δηλαδή, μια εκεχειρία που διαρκεί 40 χρόνια. Είναι κάτι τέτοιο εφικτό; Όσο κι αν θα προτιμούσα αυτή τη λύση, δυστυχώς, ΌΧΙ δεν είναι. Το σύνολο των Ελληνικών δυνάμεων στη Μεγαλόνησο δεν επαρκούν για ένα τέτοιο εγχείρημα. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, θα σήμαινε έναν πλήρους εύρους Ελληνοτουρκικό πόλεμο (total war κατά Clausewitz) σε όλα τα μέτωπα, Κύπρο-Αιγαίο-Έβρο, με πιθανά δύο ακόμα μέτωπα, ένα εσωτερικό -ελέω πολυπολιτισμού- και ένα κοντά στα Ελληνοαλβανικά σύνορα, όχι ανοιχτά με τις Αλβανικές Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά με κυρίως μονάδες του UCC και λοιπούς συνεργαζόμενους... Η δυνατότητα ενίσχυσης των δυνάμεων στη Κύπρο θα ήταν αδύνατη. Το κυριότερο, μάλιστα, είναι ότι δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ειδικά στο μέτωπο της Κύπρου δεν θα είχαμε τα ακριβώς αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα… Αλλά ακόμα κι αν από στρατιωτικής απόψεως ήταν εφικτή μια τέτοια απόπειρα, είναι θλιβερά προφανές ότι δεν έχουμε πολιτικές ηγεσίες ούτε στην Ελλάδα ούτε στη Κύπρο έστω και για να σκεφτούν μια τέτοια επιλογή… Επομένως, μένουμε με τις επιλογές που μπορεί να μας παράσχει η διπλωματία.<br /> <br /> Εφόσον, λοιπόν, πάμε για ειρηνική λύση, θα πρέπει απαραιτήτως να γίνει στη βάση μιας ελάχιστης τουλάχιστον συμφωνίας όλων των πλευρών, για να είναι βιώσιμη. Όμως, ακόμα και στο βέλτιστο για εμάς σενάριο, τι μπορούμε να περιμένουμε; Τα ουσιαστικά ζητούμενα για εμάς είναι:<br /> <br /> <div style="text-align: justify;"> <ol> <li> Να φύγουν τα στρατεύματα κατοχής.</li> <li> Να φύγουν οι έποικοι.</li> <li> Να επιστρέψουν οι πρόσφυγες στις περιουσίες τους, όπου είναι εφικτό ή έστω να πάρουν άλλη γη στον τόπο τους σαν αντάλλαγμα, και μόνο σαν έσχατη λύση, αν δεν γίνεται αλλιώς, μια δίκαιη αποζημίωση.</li> <li>Να υπάρξει ξανά κάποιας μορφής ουσιαστικός και κυρίαρχος έλεγχος/διακυβέρνηση (άρα πραγματική επανένωση) στα κατεχόμενα εδάφη μας υπό ενιαία διοίκηση και ως συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας.</li> <li>Η ανεύρεση των αγνοουμένων ή μάλλον -δυστυχώς- των σωρών τους.</li> </ol> </div> <div> Ας τα πιάσουμε με τον απαιτούμενο ρεαλισμό ένα-ένα. Και με την πιο ευνοϊκή έκβαση έχουμε σαν δεδομένα ότι:<br /> <li>Η Τουρκία δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να δεχθεί την πλήρη απόσυρση των κατοχικών στρατευμάτων από το νησί. Στην καλύτερη περίπτωση θα μειωθεί απλά ο αριθμός τους. Τόσο απλά.</li> <br /> <li>Η Τουρκία δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να δεχθεί να φύγουν όλοι οι έποικοι. Το πολύ-πολύ να μειωθεί κι εδώ ο αριθμός τους, αλλά σε καμία περίπτωση δε θα φύγουν περισσότεροι από το 25-30% το μέγιστο. Δεν υπάρχει περίπτωση να θελήσει η Άγκυρα να δυσαρεστήσει τους δικούς της ανθρώπους όταν ταυτόχρονα θα προσπαθεί να περάσει το επικοινωνιακό μήνυμα του θριάμβου, όπως θα επιθυμεί. Άλλωστε, δεν τους έφερε ως μέσον πίεσης. Τους έφερε για να μείνουν!</li> <br /> <li>Η Τουρκία δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να παρουσιάσει σαν λύση στους δικούς της κάτι που θα περιλαμβάνει το «ξεσπίτωμα/ξεριζωμό» (έτσι θα το λένε αυτοί…) των εποίκων κυρίως, αλλά και των τουρκοκυπρίων που κατοικούν σε καταπατημένες περιουσίες, για να εγκαταστήσει ξανά…ελληνοκυπρίους! Εκτός κι αν θέλει να ζήσει σκηνικό...Ουκρανίας στα Κατεχόμενα και όχι μόνο! Ακόμα, όμως, και αν τεθεί θέμα αποζημιώσεων, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι θα κληθούμε κι εμείς να πληρώσουμε για τουρκοκυπριακές περιουσίες στο ελεύθερο κομμάτι, κάτι που εν μέσω της οικονομικής κρίσης θα είναι δυσβάσταχτο ή εναλλακτικά, μιας και οι τουρκοκυπριακές περιουσίες έχουν διατηρηθεί σχεδόν ανέπαφες όλα αυτά τα χρόνια, να δεχθούμε να επιστρέψουν οι τελευταίοι σε αυτές. Αν γίνει έτσι, οι τουρκοκύπριοι θα έχουν γυρίσει πίσω στα σπίτια τους, ενώ οι ελληνοκύπριοι όχι! Για τους ελληνοκύπριους τα σπίτια τους και τα χωριά τους, θα είναι για πάντα Κατεχόμενα…</li> <br /> <li>Και στην καλύτερη δυνατή λύση για εμάς, διοικητικά κουμάντο στο βόρειο κομμάτι του νησιού θα κάνουν πλέον οι Τούρκοι μέσω των τουρκοκυπρίων. Ότι μορφή διακυβέρνησης κι αν συμφωνηθεί και με όποια ονομασία -ομοσπονδία, συνομοσπονδία, χαλαρή ή μη κτλ.- ενιαία διοίκηση δεν θα ασκείται επί της ουσίας χωρίς την άμεση ή έμμεση έγκριση πρακτικά της τουρκοκυπριακής συνιστώσας κρατικής Αρχής…</li> <br /> <li>Για τους αγνοούμενους απλά δεν μπορούμε να περιμένουμε καμία περισσότερη βοήθεια από την μηδενική που μας προσφέρουν. Δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να παραδεχθούν τα λάθη τους, πολύ περισσότερο δε τα εγκλήματά τους.  Πόσο μάλλον να χτίσουν το καινούργιο τους «κράτος» πάνω σε μια τέτοια παραδοχή και με τις επικοινωνιακά καταστροφικές εικόνες εκταφών ομαδικών τάφων...</li> <br /> <br /> Τι μένει, λοιπόν; Ποια είναι η διαφορά με την πραγματική διχοτόμηση; Η διαφορά είναι ότι με μια λύση σε αυτές τις βάσεις, ο μόνος που έχει παραχωρήσει κάτι είναι η Ελληνική πλευρά. Απλά θα έχει νομιμοποιηθεί η εισβολή και τα αποτελέσματά της. Ο εποικισμός, οι καταπατήσεις, ο διωγμός. Θα έχουμε παραχωρήσει κομμάτι εξουσίας/διακυβέρνησης, θεσμικό ρόλο και υπόσταση αλλά, κυρίως, έδαφος όχι στους τουρκοκυπρίους -που εν πάση περιπτώσει είναι ΚΑΙ δικό τους νησί- αλλά στη Τουρκία που ουσιαστικά καταδυναστεύει και αυτούς… Θα έχουμε δεχθεί τον ενταφιασμό όλων των Ψηφισμάτων του Ο.Η.Ε. που με τόσο κόπο είχαμε καταφέρει να εκδοθούν υπέρ μας και που περιέγραφαν το τι είχε πράγματι πράξει η Τουρκία, φέρνοντάς την ενώπιον των ευθυνών της. Θα την έχουμε βγάλει από την γωνία! Ο αγώνας για τη μη αναγνώριση των Κατεχομένων ως κράτος, απλά θα έχει παραχωρήσει τη θέση του στη με κάθε επισημότητα αναγνώρισή τους, έστω και αρχικά σαν «συνιστών κράτος». Η κεντρική διοίκηση, πέραν της δυσλειτουργικότητας που διαγράφεται στον ορίζοντα βάσει του κοινού ανακοινωθέντος (που εύκολα θα μπορέσει να οδηγήσει σε μια de facto αυτονόμηση/ανεξαρτητοποίηση, αλλά αυτή τη φορά με ευνοϊκότερους όρους και προϋποθέσεις διεθνούς αναγνώρισης) επί της ουσίας θα είναι, εν δυνάμει, ο δάσκαλος που προσπαθεί να επιβάλει τη πειθαρχία σε μια τάξη εκτός ελέγχου, όπου κανένας μαθητής δεν τον προσέχει και κανείς δεν τον σέβεται…<br /> <br /> Όλες οι προσπάθειες των ελληνοκυπρίων όλα αυτά τα χρόνια για να δημιουργήσουν τη σημερινή σύγχρονη Κύπρο -παρά τα όποια οικονομικά προβλήματα τώρα- θα έχουν χάσει το νόημά τους. Όλες οι προσπάθειες για εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και τα τεράστια οικονομικά τους οφέλη, η στρατηγικής σημασίας συμμαχία με το Ισραήλ, ο αγώνας για τη γεωστρατηγική αναβάθμιση του Ελληνισμού μέσω της ενοποίησης των ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου, η προσπάθεια να μην περάσει ο αγωγός από την Τουρκία αλλά να ακολουθήσει τη πορεία του άξονα Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα θα έχουν χαθεί, για ένα κύριο λόγο: Η πληθυσμιακή αύξηση και η οικονομική εξάπλωση των πάντα σχολαστικών και υπομονετικών τούρκων, θα φέρει το νησί αργά ή γρήγορα από τον εξασφαλισμένο μερικό έλεγχο που τους προσφέρει μια τέτοια λύση, στον πλήρη έλεγχό του μεσο-μακροπρόθεσμα. Οι όποιες αποφάσεις θα παίρνει το κράτος κεντρικά, θα είναι πλέον «νοθευμένες» με μπόλικη δόση από Τουρκία… Όχι από τουρκοκυπρίους, αλλά από Τουρκία! Δηλαδή, θα έχουμε δώσει ΤΑ ΠΑΝΤΑ, χωρίς να έχουμε πάρει επί της ουσίας ΤΙΠΟΤΑ! Αντιθέτως, θα έχουμε χάσει και όσα κρατήσαμε, αλλά και όσα πετύχαμε με κόπο τόσα χρόνια...<br /> <br /> Δυστυχώς, λοιπόν, κάποια στιγμή θα πρέπει να δεχθούμε πως τα Κατεχόμενα, ότι και να γίνει θα παραμείνουν Κατεχόμενα... Οι τουρκοκύπριοι στην πλειοψηφία τους πλέον δεν έχουν ζήσει ούτε μια ημέρα μαζί με τους ελληνοκυπρίους. Σημεία επαφής δεν υπάρχουν πολλά πλέον. Ούτε γλωσσικά (πόσοι ελληνοκύπριοι ξέρουν τουρκικά και πόσοι τουρκοκύπριοι ξέρουν ελληνικά, άραγε;…), ούτε κοινωνικά, ούτε καν σε κάποιο ελάχιστο προσωπικό επίπεδο… Και η καλύτερη δυνατή για εμάς λύση δεν θα αλλάξει αυτά τα αδιαμφισβήτητα δεδομένα. Όποια μορφή κι αν πάρει η οποιαδήποτε «λύση», τα εδάφη αυτά -επαναλαμβάνω, ΔΥΣΤΥΧΩΣ- θα είναι Κατεχόμενα…<br /> <br /> Όμως, το προαναφερθέν αίσθημα της Ελπίδας το οποίο νοιώθω εκπορεύεται από την μια και τελευταία ευκαιρία για διέξοδο που μας έχει απομείνει. Μια διέξοδο που μας εξασφαλίζει πολλά. Περισσότερα από όσα συνειδητοποιούμε ότι θα χάσουμε! Τη προσπάθεια να φροντίσουμε, τουλάχιστον, να μην μας πάρουν και τα υπόλοιπα! Μπορούμε να διασώσουμε και να διατηρήσουμε αυτά που με κόπο κατακτήσαμε σε αυτό το κομμάτι Ελλάδας ο Ελληνισμός και κυρίως ο κυπριακός Ελληνισμός. Να συνεχίσει ο κυπριακός Ελληνισμός τη πορεία του ως ένα αναγνωρισμένο κράτος, με όλες τις αρετές που το διέκριναν όλα αυτά τα χρόνια μετά την εισβολή. Όσο άσχημο κι αν ακούγεται μετά από τόσα χρόνια ελπίδας για ένα θαύμα(;), δυστυχώς αυτό που προβάλει σαν η μόνη ορθολογιστική, ρεαλιστική και βιώσιμη λύση, ίσως να είναι ο «δαίμονας» που όλοι φοβόμασταν ακόμα και το όνομά του να προφέρουμε: Η διχοτόμηση.<br /> <br /> Η μόνη λογική και αξιοπρεπής στάση, που υπακούει στο βασικό ένστικτο της αυτοσυντήρησης, υπαγορεύει την καταψήφιση στο επικείμενο δημοψήφισμα του νέου Σχεδίου Ανάν που επί της ουσίας μας σερβίρουν με ωραία λογάκια 10 χρόνια μετά τη πρώτη τους προσπάθεια. Αυτό, φυσικά, θα φέρει ένα εξ ίσου λογικό αποτέλεσμα. Όχι, καμία εισβολή, όπως απειλούσε ο Σημίτης το 2004. Ούτε την διεθνή απομόνωση, ούτε κάποια άλλη...μεταφυσική καταστροφή. Θα επιφέρει κατά πάσα πιθανότητα την οριστική λήξη των προσπαθειών επίλυσης του Κυπριακού μέσω της επανένωσης του νησιού και με τη σειρά της την διχοτόμηση, μέσω της αναπόφευκτης σταδιακής αναγνώρισης των Κατεχομένων από τη διεθνή κοινότητα. Αυτή, όμως, ακριβώς είναι η λύση, δυστυχώς Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ, στο Κυπριακό που είναι προς το συμφέρον των ελληνοκυπρίων και του ευρύτερου Ελληνισμού, έτσι όπως έχουν φτάσει τα πράγματα σήμερα!<br /> <br /> Δεν είναι ανάγκη καν να περιμένουμε το αποτέλεσμα των συνομιλιών. Με δεδομένες τις προαναφερθείσες πάγιες θέσεις της Τουρκίας, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις διαπραγματεύσεις. Αυτές δεν έπρεπε καν να ξεκινήσουν αν δεν είχε ολοκληρωθεί κυρίως η στρατιωτική διάσταση της συμμαχίας με το Ισραήλ, αν δεν είχε γίνει έστω η έναρξη των εργασιών για τον αγωγό Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα ή για το σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου, αν δεν είχαμε εξασφαλίσει τη θέση ισχύος που μπορούσαμε. Τώρα, είναι αργά. Ο κύβος ερρίφθη... Οποιαδήποτε άλλη πρόταση πλην της αυτόνομης και ανεξάρτητης πορείας είναι στο τραπέζι, με τους όρους που περιγράφονται στο κοινό ανακοινωθέν, μόνο νέα δεινά μπορεί να «προσφέρει»… Και από δεινά χορτάσαμε! Πρέπει κάποτε να πούμε: «Κύριοι, ότι πήρατε, πήρατε! Τέλος!...»<br /> <br /> Εύχομαι απλώς τα γεγονότα να με διαψεύσουν...<br /> *  <em>Ο Παναγιώτης Α. Καράμπελας είναι Στρατηγικός και Πολιτικός Αναλυτής με εξειδίκευση στην Διαχείριση Κρίσεων, συνεργάτης του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Αναλύσεων (ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.). </em><br /> <br /> <a href="http://www.defencenews.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Κυπριακό. Η οδυνηρή επιλογή και το τέλος της Ουτοπίας

Με αφετηρία τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό και διάφορες απόψεις που διατυπώνονται περί της ύπαρξης ή όχι κινδύνου διχοτόμησης, μι...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι ανακτούν τα πολύτιμα «αρχαία», Ελληνικής προέλευσης.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiR4Y6W1cyhdhZaRdE4j5uNEdvqJvmja-MRXRfxC9iEjLJ6AbeucxrOV6FYgraSZCpsicmmm6HaqLsVrVi0piJ3xnlIEZZIA1Jvz6PsKRPm80ycf5IBs47Gg3VTJJlfhkthb-f5S3WeHv8f/s1600/episrtofi+ellinikwn+arxaiwn+stin+toyrkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiR4Y6W1cyhdhZaRdE4j5uNEdvqJvmja-MRXRfxC9iEjLJ6AbeucxrOV6FYgraSZCpsicmmm6HaqLsVrVi0piJ3xnlIEZZIA1Jvz6PsKRPm80ycf5IBs47Gg3VTJJlfhkthb-f5S3WeHv8f/s1600/episrtofi+ellinikwn+arxaiwn+stin+toyrkia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b><a href="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2014/12/%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%B16.jpg"></a>Γράφει ο <span style="color: #990000;">Νίκος Χειλαδάκης</span></b><br /> Μια μεγάλη εκστρατεία της Τουρκιάς επιστροφής όλων των αρχαίων και βυζαντινών κειμηλίων, από τα οποία πολλά είναι μεγάλης αξίας και τα οποία εκλάπησαν κατά καιρούς κυρίως την εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, είναι σε εξέλιξη με άκρως επιτυχή αποτελέσματα σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, ενώ εμείς ακόμα… παρακαλάμε για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα χωρίς κανένα «φως» για το ζήτημα αυτό στον ορίζοντα.<br /> Σύμφωνα με ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, άλλα 65 μεγάλης πολιτιστικής, ιστορικής και αρχαιολογικής αξίας αντικείμενα που είχαν κλαπεί από την Μικρά Ασία, επιστραφήκαν πρόσφατα στην… «πατρίδα» τους την Τουρκία. Συνολικά μέσα στο 2014 ογδόνταένα αντικείμενα που βρίσκονταν στο εξωτερικό, κυρίως σε ξένα μουσεία, κατόπιν πρωτοβουλιών και έντονης πίεσης της τουρκικής πλευράς επεστράφησαν πίσω και τώρα φιγουράρουν σε τουρκικά μουσεία ενώ οι Τούρκοι τρίβουν τα χέρια τους από την τουριστική εκμετάλλευση τους που αναμένεται να τους φέρει άφθονο συνάλλαγμα στα ταμεία τους. Όπως ανέφερε το τουρκικό προξενείο της Νέας Υόρκης, 48 αρχαία βέλη, ένα πολύτιμης αξίας δαχτυλίδι, μια χάλκινη ζώνη βυζαντινής εποχής και δεκαπέντε αρχαία νομίσματα, τα οποία φυσικά έχουν ελληνικές επιγραφές, είναι το τελευταίο απόκτημα της Τουρκίας καθώς παραδόθηκαν ήδη στις τουρκικές αρχές.<br /> Τα περισσότερα από αυτά τα αντικείμενα που έχουν κλαπεί και έχουν μεταφερθεί στο εξωτερικό και σήμερα διεκδικεί συχνά με επιτυχία η Τουρκία, είναι ή αρχαιοελληνικής ή βυζαντινής προέλευσης. Τα πιο φημισμένα από αυτά είναι τα εξής πασίγνωστα αντικείμενα : 1) Στην Γερμανία : α) ο Βωμός του Διός από την Πέργαμο. β) Το περίφημο και περίτεχνο άγαλμα σύμπλεγμα της Αφροδίτης και του Γέρου Ψαρά. γ) Τμήμα των θησαυρών της Τροίας. 2) Στην Ρωσία. α) Οι θησαυροί της Τροίας. 3) Στην Αυστρία. α) Το άγαλμα της τριπλής Εκάτης. 4) Στις ΗΠΑ. α) Το άγαλμα του Ηρακλή.<br /> Να επισημάνουμε πως η αρχαιοκαπηλία στην Τουρκία έχει μακρά παράδοση και ήδη από την περίοδο του 1906-1912, όπως τονίζετε στην ανακοίνωση το τουρκικού υπουργείου Τουρισμού, οι Γερμανοί, που κυριαρχούσαν τότε στην Οθωμανική αυτοκρατορία, είχαν βρει την ευκαιρία να επιδοθούν με επιτυχία σε αυτό το «σπορ». Έτσι Γερμανοί είχαν σηκώσει δυο φημισμένες σφήγκες και περίπου 10 χιλιάδες γραπτές αρχαίες επιγραφές, οι περισσότερες ελληνικής προέλευσης και τις είχαν μεταφέρει στα γερμανικά μουσεία. Μετά απο απογραφή που έγινε το 1987 από Τούρκους, που είχαν επισκεφτεί για αυτόν τον λόγο τα γερμανικά μουσεία, είχαν βρεθεί 7.400 αρχαίες επιγραφές που είχαν κλαπεί από τουρκικό ή οθωμανικό έδαφος και είχαν μεταφερθεί παράνομα στην Γερμανία. Οι Γερμανοί είχαν μεγαλη επίδοση στην μεταφορά αρχαίων από την Τουρκία και από το 1868 είχαν αρχίσει να γεμίζουν το μουσεία του Βερολίνου με τα μνημεία της αρχαίας Περγάμου. Το περίφημο αρχαιοελληνικό άγαλμα του Ψαρά, που βρίσκεται στο μουσείο του Βερολίνου, προσελκύει κάθε χρόνο πολλούς επισκέπτες και τώρα οι Τούρκοι το διεκδικούν με αξίωση να επιστραφεί στο μουσείο της Περγάμου, όπου σύμφωνα με το τουρκικό υπουργείο τουρισμού ανήκει. Ένα άλλο μεγάλο θέμα υπάρχει με τα γνωστά αρχαία της Τροίας, που ανακαλύφθηκαν όπως είναι γνωστό απο τον Γερμανό Ερρίκο Σλήμαν την περίοδο 1871-1890. Σήμερα στην Γερμανία υπάρχουν 17 ομάδες από αρχαία μνημεία της Τροίας και όπως καταμετρήθηκαν μετά το 1991 από τους Τούρκους που ενδιαφέρθηκαν για την τύχη τους, περίπου 480 αντικείμενα από την αρχαία πόλη της Τροίας εκτίθενται στο γερμανικό μουσείο.<br /> Εκτός όμως από την Γερμανία, αρχαία της Τροίας υπάρχουν και στο μουσείο της Μόσχας. Οι Ρώσοι όταν κατέλαβαν το Βερολίνο θεώρησαν χρήσιμο να τα μεταφέρουν από την γερμανική πρώτευσα, στο μουσείο του Πέτεσμπουργκ. Το περίφημο άγαλμα του Ηρακλή της Περγάμου, σήμερα είναι στις Ηνωμένες Πολιτείες και εκτίθεται στο μουσείο της Βοστόνης, ενώ η κυριότητα του ανήκει στην μεγάλη συλλογή των Λέων Λεβί, όπως ανακοινώθηκε από το τουρκικό υπουργείο Τουρισμού, που διεκδικεί τώρα την κυριότητα και την επιστροφή του μνημείου στον φυσικό του χώρο.<br /> Οι Τούρκοι όμως έχουν προχωρήσει και σε διεκδικήσεις αρχαίων κυρίως μνημείων που εκλάπησαν κατά καιρούς από την Μικρά Ασία εναντίον της Δανίας, Αγγλίας, Σουηδίας. Στα μουσεία των χωρών αυτών υπάρχει μεγάλος αριθμός μνημείων αρχαιοελληνικής προέλευσης από την Μικρά Ασία που εκτίθενται στους επισκέπτες. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για το άγαλμα του αρχαίου Διόνυσου, που βρίσκεται στην Αγγλία, ενώ ιδιαίτερη αναφορά γίνετε για τα κομμάτια του αγάλματος της Λυδίας που έχουν σκορπιστεί σε διάφορα μουσεία. Ο Τούρκος υπουργός Πολιτισμού και τουρισμού, Ömer Çelik, σε δηλώσεις του στον τουρκικό τύπο τόνισε ότι τα μνημεία αυτά ανήκουν στην Τουρκία, (!!!) και τα περισσότερα είναι, αντικείμενα κλοπής που έγινε κατά καιρούς από τουρκικό έδαφος. «Η Τουρκία θα διεκδικήσει…την αρχαία κληρονομιά της και για τον σκοπό αυτό θα κάνουμε ότι είναι δυνατόν να επιστρέψουν τα μνημεία αυτά πίσω στον φυσικό τους χώρο».<br /> Να δούμε εμείς τι θα κάνουμε!!<br /> <br /> Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος<br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι Τούρκοι ανακτούν τα πολύτιμα «αρχαία», Ελληνικής προέλευσης.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Μια μεγάλη εκστρατεία της Τουρκιάς επιστροφής όλων των αρχαίων και βυζαντινών κειμηλίων, από τα οποία πολλά εί...

Διαβάστε την συνέχεια

Οπλικά συστήματα laser αποκτά η Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEig9foBkGpkG8g5GjfJUMW7IHdpdnUjlvNraNRfakgnjCURkCBIrnQ60pgkMXhnff_1NzUd7W5Kj4B5B7B9Ly_Ub-JK5xItZ_r020TvhHdOBkK-xSAowUrwKpoxHmBZuUwUTANnQYpOVR1g/s1600/%CE%9F%CF%80%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AC+%CF%83%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1+laser+%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%AC+%CE%B7+%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="352" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEig9foBkGpkG8g5GjfJUMW7IHdpdnUjlvNraNRfakgnjCURkCBIrnQ60pgkMXhnff_1NzUd7W5Kj4B5B7B9Ly_Ub-JK5xItZ_r020TvhHdOBkK-xSAowUrwKpoxHmBZuUwUTANnQYpOVR1g/s1600/%CE%9F%CF%80%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AC+%CF%83%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1+laser+%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%AC+%CE%B7+%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b><a href="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2014/12/%CF%83%CE%AC%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B70002.jpg"></a>Γράφει ο <span style="color: #990000;">Νίκος Χειλαδάκης</span></b><br /> Ενώ συνεχίζεται η ξέφρενη εξοπλιστική κούρσα της Τουρκίας, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσιογραφικές πληροφορίες η γειτονική χώρα προχωρεί στην απόκτηση και μάλιστα μέσω των δικών της πολεμικών βιομηχανιών, τα πρώτα οπλικά συστήματα Lazer, τα οποία όπως επισημαίνεται, θα χρησιμοποιηθούν και στα τρία όπλα, δηλαδή στον στρατό ξηράς, στο ναυτικό και στην αεροπορία.<br /> Σύμφωνα με δημοσιεύματα των τουρκικών εφημερίδων, Milliyet και Yeni Şafak, βρίσκεται σε εξέλιξη και στο τελικό στάδιο η τελειοποίηση των πρώτων οπλικών συστημάτων Lazer, με την συνεργασία των μεγαλύτερων τουρκικών πολεμικών βιομηχανιών, ASELSAN και TÜBİTAK, υπό την άμεση εποπτεία του τουρκικού υπουργείου Άμυνας. Συγκριμένα, στην κατασκευή των οπλικών συστημάτων Lazer μετείχαν το Κέντρο Τεχνολογικών Ερευνών της TÜBİTAK, το Κέντρο Ερευνών του πανεπιστήμιου Marmara, το Εθνικό Ινστιτούτο Μετεωρολογίας, «UME» και το Κέντρο Ερευνών Νανοτεχνολογίας του πανεπιστημίου Bilkent. Το αρχικό project για το «Σύστημα Lazer Υψηλής Δυναμικότητας», «YGLS», όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες, ανέρχεται στο ποσό των 120 εκατομμυρίων τουρκικών λιρών.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2014/12/%CF%83%CE%AC%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B70002.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="284" src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2014/12/%CF%83%CE%AC%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B70002.jpg" width="320" /></a></div> <br /> Η πρώτη φάση του project αναμένεται με μεγάλη επιτάχυνση να είναι έτοιμη σε έξη μήνες, ενώ η ολοκληρωτική παραγωγή των σύγχρονων οπλικών συστημάτων Lazer καθώς και η τελειοποίηση τους, αναμένεται να ολοκληρωθεί σε χρονικό διάστημα έξη ετών και δυο μηνών σύμφωνα με τα προγράμματα των πολεμικών βιομηχανιών. Οι εντολές από το υπουργείο Άμυνας είναι να δοθεί μεγάλη προτεραιότητα και να επιταχυνθούν το δυνατό περισσότερο οι διαδικασίες τελειοποίησης, έτσι ώστε να είναι διαθέσιμα στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις το δυνατόν συντομότερο.<br /> Η νέα αυτή αναγγελία για τα οπλικά συστήματα με τα οποία προμηθεύονται οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, είναι άλλη μια προώθηση της εξοπλιστικής κούρσας στην οποία έχει αποδυθεί η Τουρκία τα τελευταία χρόνια με ξέφρενους ρυθμούς που δύσκολα μπορεί κανείς να τους παρακολουθήσει. Το «καυτό» ερώτημα είναι γιατί οι γείτονες έχουν δώσει τόσο μεγάλη σημασία στην δημιουργία μια τεράστιας στρατοκρατικής μηχανής ξοδεύοντας υπέρογκα ποσά, την ίδια ώρα που η τουρκική οικονομία έχει αρχίσει να παρουσιάζει κάποια σημεία ύφεσης με αυξανόμενο πληθωρισμό και με την ανεργία να ανεβαίνει επικίνδυνα.<br /> Όλα αυτά και οι συνεχείς εξοπλισμοί της Τουρκίας σίγουρα δεν διαγράφουν ένα ευοίωνο πεδίο, την ίδια περίοδο που αυξάνεται η τουρκική προκλητικότητα, οι τουρκικές διεκδικήσεις σε βάρος της εθνικής μας ακεραιότητας μεγαλώνουν συνεχώς, με τελευταίο κρούσμα στο Καστελόριζο και από την άλλη πλευρά η μεγάλη οικονομική κρίση της Ελλάδας έχει καθηλώσει σε μεγάλο βαθμό την δυναμικότητα, λόγω οικονομικών προβλημάτων, των ένοπλων δυνάμεων της χώρας μας.<br /> Ας όψονται αυτοί που μας έριξαν σε αυτή την οδυνηρή δίνη και ας αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους απέναντι σε μια Τουρκία που συνεχώς εξοπλίζεται και συνεχώς κοιτάζει «αλλήθωρα» προς την δική μας πλευρά.<br /> <br /> Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος<br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οπλικά συστήματα laser αποκτά η Τουρκία

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Ενώ συνεχίζεται η ξέφρενη εξοπλιστική κούρσα της Τουρκίας, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσιογραφικές πληροφορί...

Διαβάστε την συνέχεια

Naomi Klein: Ελληνες σας εκπαιδεύουν να νοιώθετε ένοχοι!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEireMVW70u4xTH8cSeAf1Lr0QG91vp24AgKTABF32bOc8KnO4X4OrKKJaJuIvm3Ph_tNs58ZvPNdHDOAUK7mpMcri1j9y04wmMrS1cGl_YVQqLSYigW-UQT8Ml6MshgnvEHvL-qIjNTGHtS/s1600/Naomi+Klein++%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82+%CF%83%CE%B1%CF%82+%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CF%85%CE%BD+%CE%BD%CE%B1+%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CF%8E%CE%B8%CE%B5%CF%84%CE%B5+%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%87%CE%BF%CE%B9!.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="362" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEireMVW70u4xTH8cSeAf1Lr0QG91vp24AgKTABF32bOc8KnO4X4OrKKJaJuIvm3Ph_tNs58ZvPNdHDOAUK7mpMcri1j9y04wmMrS1cGl_YVQqLSYigW-UQT8Ml6MshgnvEHvL-qIjNTGHtS/s1600/Naomi+Klein++%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82+%CF%83%CE%B1%CF%82+%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CF%85%CE%BD+%CE%BD%CE%B1+%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CF%8E%CE%B8%CE%B5%CF%84%CE%B5+%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%87%CE%BF%CE%B9!.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: #f3f3f3; color: #666666; font-size: large;">«Η Ελλάδα θυσιάστηκε για να σωθεί η ευρωζώνη. Και για να γίνει, σας εκπαιδεύουν να αισθάνεστε ένοχοι γι΄ αυτό που είστε. Εχουν ήδη διαγνώσει ότι είστε άρρωστοι».</span></blockquote> Η κυρία Κλάιν μένει μόνιμα στο Τορόντο του Καναδά, μαζί με τον σύζυγό της Αβι Λιούις. Σε λίγο καιρό θα κυκλοφορήσει στην ελληνική γλώσσα το τελευταίο βιβλίο της με τίτλο «Το δόγμα του σοκ» («Τhe Shock Doctrine»), το οποίο αποτελεί μια σκληρή πολεμική εναντίον του «καπιταλισμού της καταστροφής», όπως η ίδια τον αποκαλεί.<br /> <br /> Στο βιβλίο «Το δόγμα του σοκ» της Ναόμι Κλάιν υπάρχει μια λεπτομερέστατη καταγραφή της δράσης του ΔΝΤ σε διάφορες χώρες την τελευταία 30ετία, όπου αποτυπώνονται οι δραματικές επιπτώσεις της παρέμβασής του, κυρίως στη Λατινική Αμερική (Αργεντινή, Βολιβία), αλλά επίσης στη Ρωσία.<br /> <br /> «Παρακολουθώ από πολύ κοντά την ελληνική κρίση και φυσικά την παρέμβαση της τρόικας του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας» λέει στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Βήμα» η κυρία Κλάιν. «Αυτό που με εντυπωσίασε» σημειώνει, «ιδιαίτερα στην αρχή της κρίσης, ήταν ότι οι Ελληνες αντιστάθηκαν στα όσα πήγαιναν να τους επιβληθούν. Οταν μάλιστα και στις Ηνωμένες Πολιτείες είχαμε την κρίση με τις τράπεζες, επεσήμαινα το γεγονός αυτό σε αμερικανούς συνομιλητές μου».<br /> <br /> Μετά βέβαια το κλίμα σταδιακά άλλαξε. «Οταν τα πράγματα δυσκόλεψαν, άρχισε η “εκπαίδευση”. Κατ΄ αρχάς, το ΔΝΤ διέγνωσε ότι είστε άρρωστοι, ότι ο χαρακτήρας των Ελλήνων είναι άρρωστος. Και τώρα σας εκπαιδεύουν να αισθάνεστε ένοχοι γι΄ αυτό που είστε. Πρόκειται για μια τακτική κοινωνικής παθολογίας η οποία δεν περιορίζεται στην Ελλάδα.<br /> <br /> Επεκτείνεται και στις υπόλοιπες χώρες του μεσογειακού Νότου».«Πρόκειται» τονίζει η γνωστή συγγραφέας «για μια κλασική περίπτωση όπου οι κυβερνήσεις βρίσκουν το κατάλληλο άλλοθι. Αφού εμείς είμαστε ανίκανοι να τα καταφέρουμε μόνοι μας, ας φέρουμε κάποιους άλλους να το κάνουν για εμάς».<br /> <br /> Κατά μία έννοια, «η περίπτωση της Ελλάδας είναι εμβληματική. Στην πορεία, ο στόχος από την παρέμβαση της τρόικας άλλαξε» υπογραμμίζει. «Αν το δει κανείς σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν μιλάμε πλέον απλώς για την ιδιωτικοποίηση μεγάλων τομέων της οικονομίας. O σκοπός είναι η απενοχοποίηση των τραπεζών, η μεταφορά του βάρους της αποτυχίας από τους ώμους των ελίτ σε εκείνους των απλών ανθρώπων» λέει η κυρία Κλάιν.<br /> <br /> <b>«Σώσατε το ΔΝΤ από τη χρεοκοπία»</b><br /> <div> <br /> «Στην Ουάσιγκτον υπάρχουν ορισμένα θέματα ταμπού και ο Ομπάμα δεν μπόρεσε να το ξεπεράσει αυτό» λέει η κυρία Κλάιν για τον αμερικανό πρόεδρο.</div> <div> <br /> «Γιατί το κοστούμι του ΔΝΤ δεν προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε χώρας και είναι ίδιο για όλες;» ήταν μία από τις ερωτήσεις προς την κυρία Κλάιν. «Πραγματικά δεν μπορώ να σας δώσω ξεκάθαρη απάντηση» παραδέχεται με μια μικρή δόση ενοχής. «Είναι απορίας άξιο πώς δεν κατάλαβαν ας πούμε ότι, καθώς η Ελλάδα δεν μπορούσε να προχωρήσει σε υποτίμηση, ο πληθωρισμός λογικά θα ανέβαινε.<br /> <br /> Υπάρχει επίσης και κάτι άλλο» προσθέτει. «Μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης το 2008, οι περισσότεροι ανέμεναν ότι το ΔΝΤ θα άλλαζε μυαλά. Περιμέναμε ότι το ευρωπαϊκό μοντέλο θα υπερίσχυε του αμερικανικού. Τώρα γιατί δεν έγινε κάτι τέτοιο παραμένει άγνωστο. Ισως οι άνθρωποι του ΔΝΤ να έχουν πέσει όλα αυτά τα χρόνια σε μια ιδεολογική παγίδα».<br /> <br /> Ωστόσο, όπως εξηγεί η κυρία Κλάιν, μετά και την εμπειρία της Αργεντινής, «το ΔΝΤ ήταν έτοιμο κυριολεκτικά να χρεοκοπήσει, τόσο ιδεολογικά όσο και χρηματικά. Σε αυτό είχε βοηθήσει και η οικονομική κρίση μετά το 2008. Μην ξεχνάτε ότι το ΔΝΤ είχε αναγκαστεί να πουλήσει ακόμη και χρυσό από τα αποθέματά του.<br /> <br /> Και βέβαια η εικόνα του στον αναπτυσσόμενο κόσμο ήταν τόσο κακή που οι ηγεσίες των χωρών αυτών δεν ήθελαν να το δουν μπροστά τους». «Τώρα όμως» επισημαίνει «το ΔΝΤ βρήκε μια νέα “αγορά”: την Ευρώπη. Κατά έναν περίεργο τρόπο, σώσατε το ΔΝΤ από τη χρεοκοπία».<br /> <br /> <b>Τι λέει για τον Ομπάμα</b><br /> <br /> «Οι νέοι άνθρωποι έχουν χάσει πλέον τον ενθουσιασμό που είχαν για τον Μπαράκ Ομπάμα» δηλώνει η κυρία Κλάιν. «Ο Ομπάμα ήταν εκπληκτικός στην προεκλογική εκστρατεία του. Εκανε τους Αμερικανούς να αισθάνονται ότι μπορούν να γίνουν καλύτεροι. Ωστόσο, στην Ουάσιγκτον υπάρχουν ορισμένα θέματα που είναι ταμπού, όπως η Γουόλ Στριτ ή το Ισραήλ.<br /> <br /> Και ο Ομπάμα δεν μπόρεσε να το ξεπεράσει αυτό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι Δημοκρατικοί να χάσουν την εμπιστοσύνη της βάσης τους. Πάρτε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Τώρα που έφυγε από τον Λευκό Οίκο ο Λάρι Σάμερς οι φήμες λένε ότι θα τον αντικαταστήσει ένα στέλεχος της Γουόλ Στριτ. Ολα αυτά θα κριθούν στις επικείμενες εκλογές για το Κογκρέσο» καταλήγει.<br /> <br /> <b>Η «Πασιονάρια» του κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης</b><br /> <br /> «Δεν αποφάσισα εγώ να γράψω αυτό το βιβλίο. “Εκείνο” το αποφάσισε για μένα» λέει για το «Το δόγμα του σοκ» η Ναόμι Κλάιν. Οταν ήταν μικρή, η Ναόμι Κλάιν συνήθιζε να ψωνίζει συνέχεια. Ποιος να φανταζόταν ότι αρκετά χρόνια αργότερα θα έγραφε ένα βιβλίο που από πολλούς χαρακτηρίστηκε η «Βίβλος» κατά των πολυεθνικών. Το «Νo Logo: Νo Space, no choice, no jobs: Η βίβλος του αντι-εταιρικού ακτιβισμού», που εκδόθηκε το 2000, τη μετέτρεψε ουσιαστικά σε «πασιονάρια» του κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης.<br /> <br /> Γεννηθείσα το 1970 στο Μόντρεαλ από αριστερή οικογένεια που μετανάστευσε το 1967 από τις ΗΠΑ στον Καναδά λόγω αντίθεσης στον πόλεμο στο Βιετνάμ, η νεαρή Ναόμι μεγάλωσε σε ένα πολιτικοποιημένο περιβάλλον. Σήμερα ερευνά μανιωδώς διάφορα θέματα και προσφέρει μια εναλλακτική ματιά στα πράγματα.<br /> <br /> Το 2007 εκδόθηκε «Το δόγμα του σοκ» και, όπως λέει η ίδια, «δεν αποφάσισα εγώ να γράψω αυτό το βιβλίο.“Εκείνο” το αποφάσισε για μένα. Είχα πάει στο Ιράκ όταν ο Πολ Μπρέμερ διοικούσε τη χώρα αμέσως μετά τον πόλεμο. Οι Αμερικανοί είχαν αποφασίσει να εφαρμόσουν την τακτική του “σοκ και δέους” με την οποία κέρδισαν τον πόλεμο και στην οικονομία. Αδιαφόρησαν πλήρως για το τι συνέβαινε στο Ιράκ και ήθελαν να ιδιωτικοποιήσουν αμέσως τα πάντα.<br /> <br /> Να φανταστείτε ότι ο διερμηνέας μου δεν γνώριζε να υπάρχει λέξη για την ιδιωτικοποίηση στα ιρακινά. Ετσι άρχισα να γράφω για τον καπιταλισμό της καταστροφής γνωρίζοντας από πρώτο χέρι και την εμπειρία της Αργεντινής».<br /> <br /> Το νέο βιβλίο της θα έχει θέμα την κλιματική αλλαγή και έχει ήδη αρχίσει έρευνα. Για αυτό και έχει περιορίσει τις διαλέξεις της ανά τον κόσμο αλλά προλαβαίνει να γράφει άρθρα για έντυπα όπως η βρετανική εφημερίδα «Guardian» και το αμερικανικό περιοδικό «Τhe Νation».<br /> <br /> <i>Η Naomi Klein, είναι καναδή δημοσιογράφος, από τις πιο μαχητικές της εποχής μας, με μεγάλη απήχηση στην αμερικάνικη Αριστερά. Έχει γράψει βιβλία τα οποία έγιναν best sellers. Το καινούργιο της βιβλίο αφορά στην κλιματική αλλαγή του πλανήτη.</i><br /> <i><br /> </i> Άγγελος Αθανασόπουλος , εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ».<br /> <br /> <a href="http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή</a></div>

Naomi Klein: Ελληνες σας εκπαιδεύουν να νοιώθετε ένοχοι!

«Η Ελλάδα θυσιάστηκε για να σωθεί η ευρωζώνη. Και για να γίνει, σας εκπαιδεύουν να αισθάνεστε ένοχοι γι΄ αυτό που είστε. Εχουν ήδη διαγν...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκαλυπτική έρευνα για την Ελλάδα, την Τουρκία και τη μεταξύ τους σχέση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiayF3YumyF9mqmmU_Hjtb4OOmyIAurA91aR0j_TfeU0rHnpYMhZyH3fQ_m3YN3gK-r_scwOtp8KAfXzyGYFqDj8mEylf1pN2yGLljR08FgAYFtOm-M0vVDDoYgp2-itbaB0FR-pkd_yWwM/s1600/ellada+toyrkia+flag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="306" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiayF3YumyF9mqmmU_Hjtb4OOmyIAurA91aR0j_TfeU0rHnpYMhZyH3fQ_m3YN3gK-r_scwOtp8KAfXzyGYFqDj8mEylf1pN2yGLljR08FgAYFtOm-M0vVDDoYgp2-itbaB0FR-pkd_yWwM/s1600/ellada+toyrkia+flag.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <br /> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: #f3f3f3; color: #666666; font-size: large;">Mπορεί η Ελλάδα, ένα "μικρό έθνος", μέλος της Ε. Ε και του ΝΑΤΟ, να επηρεάσει τη διεθνή πολιτική με την ποιότητα των ιδεών της και την προσήλωσή της στο διεθνές δίκαιο;</span><span style="background-color: #f3f3f3; color: #666666; font-size: large;">Μειώθηκε μετά το 2010 και πόσο, το κύρος και η επιρροή της χώρας εξαιτίας της οικονομικής κρίσης;</span></blockquote> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #0b5394; font-size: large;">Τι πιστεύει η Ελληνική ελίτ.</span></div> <em><strong>Γράφει: <span style="color: #990000;">Βάσω Μιχοπούλου</span></strong></em><br /> Επιθυμούν οι έλληνες πολίτες μια ενεργή εξωτερική πολιτική που να μην περιορίζεται στα «συνήθη» ζητήματα (Ελληνοτουρκικές σχέσεις, Κυπριακό, Σκοπιανό κ. λ. π) και σε ποιό βαθμό την απασχολούν παγκόσμια προβλήματα (Αφγανιστάν, Συρία, Υποσαχάρια Αφρική κ. λ. π.);<br /> Πρέπει η Ελλάδα να συνεχίσει να υποστηρίζει σταθερά την ένταξη της Τουρκίας στην Ε. Ε και κατά πόσο η μεγάλη οικονομική ανάπτυξη της γειτονικής χώρας αποτελεί απειλή για αυτήν;<br /> <div class="positionPHOTO_2"> <a href="http://content-mcdn.imerisia.gr/filesystem/images/20141220/low/imerisia_LARGE_t_1061_43922299.JPG" rel="lightbox-group1" title="O καθηγητής Κώστας Υφαντής"><img alt="O καθηγητής Κώστας Υφαντής" border="0" src="http://content-mcdn.imerisia.gr/filesystem/images/20141220/engine/imerisia_LARGE_t_1061_43922299_type12128.jpg" /></a><br /> <div class="photoscaption"> O καθηγητής Κώστας Υφαντής</div> </div> <strong>Πόσο σημαντική είναι η επίλυση του Κυπριακού</strong> για τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και πόσο πιθανό θεωρείται ένα θερμό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας την επόμενη πενταετία και με ποιο επίκεντρο κρίσης;<br /> Σε αυτά και σε περισσότερα ερωτήματα κλήθηκαν να απαντήσουν ακαδημαϊκοί, επιχειρηματίες, διπλωμάτες, πολιτικοί, στρατιωτικοί και δημοσιογράφοι, που συνιστούν την "επίσημη" και την "άτυπη" ελίτ της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής (δηλ. oμάδες του ελληνικού πληθυσμού που λόγω της επαγγελματικής τους ιδιότητας, εμπλέκονται με έναν τρόπο στη διαδικασία χάραξης της), σε έρευνα με τίτλο: " National Role and Foreign Policy: A Descriptive Study of Greek Elites" Perceptions towards Turkey, που διενεργήθηκε από το ελληνικό παρατηρητήριο του London School of Economics (LSE), από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο του 2014.<br /> <div class="positionPHOTO_1"> <a href="http://content-mcdn.imerisia.gr/filesystem/images/20141220/low/imerisia_LARGE_t_1061_43922300.JPG" rel="lightbox-group1" title="O καθηγητής Δ. Τριανταφύλλου"><img alt="O καθηγητής Δ. Τριανταφύλλου" border="0" src="http://content-mcdn.imerisia.gr/filesystem/images/20141220/engine/imerisia_LARGE_t_1061_43922300_type12128.jpg" /></a><br /> <div class="photoscaption"> O καθηγητής Δ. Τριανταφύλλου</div> </div> <em>"Τρείς ήταν οι θεματικές ενότητες που απασχόλησαν τους ερωτηθέντες. <strong>Η πρώτη</strong> αφορούσε την αποσαφήνιση του τρόπου με τον οποίο η "ελίτ" της εξωτερικής πολιτικής αντιλαμβάνεται τη θέση της Ελλάδας στο γεωπολιτικό χάρτη, καθώς και τις δυνατότητές της να επηρεάζει τόσο τις περιφερειακές εξελίξεις, όσο και την παγκόσμια πολιτική και <strong> η δεύτερη εστίασε στη Τουρκία </strong>και εξέτασε ιδιαίτερα τις αντιλήψεις των ερωτηθέντων ελλήνων για την εξωτερική και εσωτερική πολιτική της γειτονικής χώρας, αλλά και το ρόλο της στη διεθνή σκακιέρα των πολιτικών εξελίξεων. Το θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων ήταν το θέμα της τρίτης ομάδας του ερωτηματολογίου, όπου οι εκπρόσωποι των έξι κατηγοριών κλήθηκαν να αξιολογήσουν το σημερινό επίπεδο των σχέσεων μεταξύ των δυο γειτονικών χωρών, τις "απειλές ή τις "ευκαιρίες" που παρουσιάζονται από τη χώρα, αλλά και το βαθμό στον οποίο η τρέχουσα σχέση έχει επηρεαστεί από την παρατεταμένη οικονομική κρίση της Ελλάδας."</em>, εξηγεί ο ένας από τους δύο υπεύθυνους για την έρευνα, <strong>ο Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο "</strong><strong>Kadir </strong><strong>Has" της Κωνσταντινούπολης Κώστας Υφαντής. Ο άλλος είναι ο Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο "</strong><strong>Kadir </strong><strong>Has" της Κωνσταντινούπολης Δημήτρης Τριανταφύλλου.</strong><br /> <br /> <strong>Ανομοιογένεια αλλά και σύγκλιση απόψεων…</strong><br /> Η Ελλάδα μπορεί να είναι μια μικρή χώρα ( σύμφωνα με το 57,1% των ερωτηθέντων), αλλά διαθέτει μια δυσανάλογα μεγάλη ικανότητα να επηρεάζει αποτελεσματικά τις διεθνείς εξελίξεις ( κατά το 59,8%) και μπορεί να διαδραματίσει μια σειρά από πιο σημαντικούς και πιο ενεργούς ρόλους, με πρώτον αυτόν του "περιφερειακού ηγέτη". Συνολικά οι ερωτηθέντες συμφωνούν σε ποσοστό 73%, στο ότι η Ελλάδα αποτελεί μια "θετική" μονάδα του διεθνούς συστήματος με την έννοια ότι τηρεί τις διεθνείς δεσμεύσεις της, υπερασπίζεται και προωθεί τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Η πλειοψηφία των διπλωματών (65,4%) και των πολιτικών (52%), υποστηρίζουν επίσης ότι η αντίληψη διεθνώς για τον ρόλο της χώρας έχει «κάπως» επηρεαστεί, ενώ το 71,7% των ακαδημαϊκών, το ίδιο ποσοστό των αξιωματικών, αλλά και το 65% των δημοσιογράφων, καθώς και το 63,3% των επιχειρηματιών δείχνουν ότι η οικονομική κρίση έπληξε το κύρος της («πάρα πολύ» ως «πολύ») και την εξέθεσε στο διεθνές περιβάλλον.<br /> <em>"Αναφορικά με την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν μια έντονη δυσπιστία και μια βαθιά ριζωμένη αντίληψη για τη γειτονική χώρα ως "απειλή", η οποία δείχνει να είναι το αποτέλεσμα της ακτιβίστικης εξωτερικής πολιτικής της, αλλά και της ισχυρής οικονομικής ανάπτυξης και της αύξησης του κύρους της σε μια εποχή που η Ελλάδα, λόγω κρίσης, υφίσταται σημαντική στασιμότητα σε διεθνές επίπεδο, αν όχι οπισθοδρόμηση.",</em> λέει ο Καθηγητής Δημήτρης Τριανταφύλλου.<br /> <strong>Οι ερωτηθέντες επίσης συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η Τουρκία,</strong> παρότι διατηρεί ενισχυμένους δεσμούς με τις Η. Π. Α (68,5% το πιστεύει), απομακρύνεται από τη Δύση και επαναπροσδιορίζει τη θέση και το ρόλο της στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Σχετικά με το ερώτημα αν η οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας την τελευταία δεκαετία έχει ενισχύσει την διαδικασία εκδημοκρατισμού της, οι ερωτηθέντες διχογνωμούν (41,5% είναι θετικοί και 37,9% αρνητικοί), παρότι αναγνωρίζουν (κατά 67,6% ) κάποιες αλλαγές στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, που οφείλονται στις θρησκευτικές πεποιθήσεις του τούρκου Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και της κυβέρνησης του<em>. "Την ίδια στιγμή, μέσω του ερωτηματολογίου, εκφράζεται μια αδιαφορία σχετικά με τις στρατηγικές της γειτονικής χώρας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, αντίδραση που δεν δικαιολογείται σε περιόδους που η σχέση της Τουρκίας με το Ισραήλ και το Ιράν επιδεινώνονται, ενώ την ίδια στιγμή οι σχέσεις του Ισραήλ με την Κύπρο και την Ελλάδα αναβαθμίζονται"</em>, συμπληρώνει ο Καθηγητής Τριανταφύλλου.<br /> <strong>Στο επίπεδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, </strong>η ελληνική "ελίτ" συμφωνεί με την στρατηγική προσέγγισης με την Τουρκία που εφαρμόζει από το 1999 η Ελλάδα, αν και δεν συναινεί στην ένταξη της Τουρκίας στην Ε. Ε , γεγονός που οφείλεται στην έλλειψη εμπιστοσύνης, καθώς η κουλτούρα της σύγκρουσης και του ανταγωνισμού δεν αλλάζει εύκολα. Είναι ενδιαφέρον ωστόσο το γεγονός ότι η ανάπτυξη της τουρκικής οικονομικής δύναμης δεν θεωρείται απειλή για τους Έλληνες ( ένα 40% των ερωτηθέντων υποστηρίζει πως η οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας δεν είναι αντιφατική προς τα ελληνικά συμφέροντα, ενώ σε μια παρόμοια ερώτηση σχετικά με το εάν τουρκικές επενδύσεις στην Ελλάδα συνιστούν απειλή για τα ελληνικά συμφέροντα, και ως εκ τούτου, θα πρέπει να αποκλειστεί, περισσότερο από το <strong>60% των ερωτηθέντων</strong> υπέδειξε ότι «διαφωνεί πλήρως» ή «μάλλον διαφωνεί»). Επίσης μια κρίση με την Τουρκία δεν θεωρείται πιθανή για την επόμενη πενταετία (και αν συμβεί θα έχει κατά 59,4% επίκεντρο το Αιγαίο), αν και η συντριπτική πλειοψηφία (πάνω από το 70%) θεωρεί ότι η επίλυση του Κυπριακού αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων. <em>"Αυτό δείχνει και μια ισχυρή προσήλωση στις ρίζες της σύγκρουσης (ιστορικά Κύπρος υπήρξε ο καταλύτης για τις ελληνοτουρκικές κρίσεις σε διάφορες χρονικές στιγμές, όπως του 1955, της περιόδου 1959-1960, του 1974, κ. λ. π).</em><br /> <em>Από τις απαντήσεις του τελευταίου ερωτήματος που ζητά από τους ερωτηθέντες να αναφέρουν ποιό θέμα, κατά τη γνώμη τους, μπορεί να αποτελέσει αιτία για μια μελλοντική κρίση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, εντύπωση προκαλεί πως η Κύπρος δεν επιλέγεται ούτε από τους αξιωματικούς, αλλά ούτε και από τους δημοσιογράφους ως επίκεντρο κρίσης.", συμπληρώνει ο <strong>Καθηγητής Υφαντής.</strong></em><br /> <strong>Οι απόψεις της ελληνικής "ελίτ"… </strong><br /> Σε γενικές γραμμές, <strong>οι διπλωμάτες</strong> αξιολογούν πολύ θετικά το ρόλο και τις δυνατότητες της Ελλάδας στη διεθνή πολιτική, είναι μάλλον διχασμένοι στην εκτίμηση ότι η Ελλάδα είναι ένα «μικρό» έθνος, αλλά όλοι συμφωνούν στο ότι ο ρόλος της ως "περιφερειακής ηγετικής δύναμης" έχει "κλονιστεί" από την οικονομική κρίση. Οι ίδιοι είναι πολύ δύσπιστοι ως προς τη διαδικασία του τουρκικού εκδημοκρατισμού και καχύποπτοι ως προς το <strong>«Δόγμα Νταβούτογλου».</strong><br /> Η ομάδα διχάζεται (με περισσότερες τις αρνητικές απαντήσεις) στο αν θα πρέπει η Ελλάδα να υποστηρίξει σταθερά την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ στη πλειοψηφία της, συμφωνεί με την στρατηγική προσέγγισης που εφαρμόζει από το 1999 η χώρα με τη Τουρκία. Ωστόσο, οι διπλωμάτες είναι μια από τις ομάδες που θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να εμπιστεύεται την Τουρκία και κατατάσσει τη ελληνοτουρκική σχέση σε ένα μεσαίο επίπεδο ( "ούτε καλή, ούτε κακή").<br /> Προβλέψιμοι ως προς την αρνητική προδιάθεσή τους απέναντι στην Τουρκία είναι <strong>οι στρατιωτικοί, </strong>οι οποίοι ως ομάδα είναι αρκετά ομοιογενής. Η γειτονική χώρα θεωρείται από την πλειοψηφία των στρατιωτικών ως ένας πολύπλοκος και αναξιόπιστος γείτονας, και κατά 55% διαφωνεί με την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και με τη στήριξη αυτής της ένταξης από την Ελλάδα. Ωστόσο, το ερώτημα που φαίνεται ότι έχει διχάσει την ομάδα είναι αν η εξωτερική πολιτική της χώρας υπό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει πραγματικά αλλάξει. Οι στρατιωτικοί διαφοροποιούνται σε σύγκριση με άλλες ομάδες εξαιτίας της διαφωνίας τους με την στρατηγική επαναπροσέγγισης της Τουρκίας που υιοθέτησε η Ελλάδα μετά το 1999, αλλά και λόγω της πεποίθησής τους ότι η οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας δεν είναι επωφελής για την Ελλάδα.<br /> Στους <strong>Πολιτικούς</strong>, το διαφορετικό ιδεολογικό υπόβαθρο δίνει περιθώρια για διαφορετικές αντιλήψεις και ερμηνείες των γεγονότων και των καταστάσεων, παρότι στο παρελθόν τα κόμματα έχουν καταλήξει σε συμφωνίες σε σχέση με τον προσανατολισμό της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και των προνομίων της χώρας. Το γενικό συμπέρασμα για αυτήν την ομάδα είναι μια αόριστη ομοιομορφία στις απαντήσεις των περισσότερων ερωτήσεων (του τύπου "ούτε συμφωνώ, ούτε διαφωνώ"). Οι πολιτικοί δίνουν αρκετά διαφορετικές απαντήσεις στα ερωτήματα που σχετίζονται με την Ελλάδα και την ικανότητά της να επηρεάσει τη διεθνή πολιτική, αλλά όλοι συναινούν στο ότι ο" περιφερειακός ηγετικός ρόλος" της χώρας τέθηκε σε κίνδυνο (σε διάφορους βαθμούς) από την οικονομική κρίση.<br /> Αναφορικά με την Τουρκία είναι σαφές ότι η ελληνική πολιτική συμφωνεί με την ένταξη της στην ΕΕ, αν και μια <strong>σημαντική μειονότητα (36%)</strong> διαφωνεί, ενώ η ομάδα των πολιτικών δείχνει αξιοσημείωτη ομοιογένεια ως προς την κατανόηση του «Δόγματος Νταβούτογλου».<br /> Στο ζήτημα της εμπιστοσύνης, η αντίληψη της απειλής που απορρέει από τις δράσεις της Τουρκίας κρίνεται ως μέτρια και ως προς την εκτίμηση αναμονής μιας κρίσης μεταξύ των δύο χωρών στο εγγύς μέλλον, οι πολιτικοί διαφοροποιούνται, αν και τείνουν να συμφωνούν στο ότι στην περίπτωση που συμβεί θερμό επεισόδιο θα σχετίζεται με το Αιγαίο <strong>(οριοθέτηση, ΑΟΖ, ενέργεια κλπ).</strong><br /> <br /> <strong>Τι λένε οι δημοσιογράφοι ….</strong><br /> Οι δημοσιογράφοι αποτελούν την ομάδα με τη λιγότερη συνοχή στις απαντήσεις και όπως δείχνουν τα αποτελέσματα της έρευνας, οι διαφορές σε αρκετές από αυτές είναι σημαντικές, όπως σημαντική είναι και η σύγκλιση των απόψεων σε ορισμένα θέματα.<br /> Όσον αφορά την Ελλάδα, <strong>η ελίτ των μέσων μαζικής ενημέρωσης</strong> αμφιβάλλει αν μπορεί να επηρεάσει τη διεθνή πολιτική, είτε μέσω συμμαχιών, ή με την ποιότητα των ιδεών της.<br /> Σχετικά με την Τουρκία, οι δημοσιογράφοι δεν αποκλίνουν στις απόψεις τους πολύ από τις άλλες ομάδες, αν και οι διχάζονται σχετικά με το θέμα της ένταξης της στην Ε. Ε, καθώς και με τα περισσότερα από τα ζητήματα που αφορούν τόσο στην εσωτερική πολιτική της Τουρκίας, όσο και στον προσανατολισμό της εξωτερικής της πολιτικής. Για παράδειγμα, το 44% συμφωνεί και το 30% διαφωνεί με το αν η οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας μπορεί να επιταχύνει τη διαδικασία εκδημοκρατισμού του της, ενώ το 47,5% συμφωνεί και άλλο τόσο διαφωνεί με την άποψη ότι η Τουρκία μπορεί να καταστεί γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης.<br /> <strong>Η ελίτ των ΜΜΕ</strong> αποτελεί τη δεύτερη ομάδα (μετά από τους ακαδημαϊκούς) που στηρίζει τη διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά απρόθυμη να αποδεχτεί τη θέση ότι η Ελλάδα θα πρέπει να εμπιστεύεται την Τουρκία, αν και η αντίληψή της περί απειλής από τη γειτονική χώρα, είναι σε αρκετά χαμηλό επίπεδο σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ομάδες. Είναι πάντως, αξιοσημείωτο το γεγονός πως οι δημοσιογράφοι δεν θεωρούν απίθανη μια κρίση μέσα στην επόμενη πενταετία, γεγονός που αν συμβεί θα έχει το Αιγαίο ως εστιακό σημείο.<br /> <br /> <strong>Η άποψη των ακαδημαϊκών και των επιχειρηματιών…</strong><br /> <br /> Οι <strong>επιχειρηματίες </strong>είναι η μόνη ομάδα της οποίας οι αρνητικές απαντήσεις είναι περισσότερες από τις θετικές (60% έναντι 40%). Παρότι η ελληνική επιχειρηματική κοινότητα, μέσω της συνολικής βελτίωσης της οικονομικής και εμπορικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών τα τελευταία 15 χρόνια , έχει ωφεληθεί, θα περίμενε κάποιος ότι θα υποστήριζε την περαιτέρω προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών και ότι θα ήταν πιο θετικά προδιατεθειμένη απέναντι στην Τουρκία.<br /> <strong>Οι περισσότεροι Έλληνες επιχειρηματίες έχουν μια πολύ θετική άποψη (85% )</strong> για τις δυνατότητες της Ελλάδας και για την αποτελεσματική συμβολή της στην διεθνή πολιτική. Αναφορικά με την Τουρκία, οι επιχειρηματίες διστάζουν να την εμπιστευτούν, ωστόσο δεν την αντιλαμβάνονται ως απειλή, και, επιπλέον, υποστηρίζουν την άποψη ότι η οικονομική ανάπτυξη της θα μπορούσε να ωφελήσει και την Ελλάδα. Οι <strong>Τουρκικές άμεσες επενδύσεις στη Ελλάδα </strong>(πχ. Τουρισμός) δεν αποτελούν, κατά τη γνώμη των επιχειρηματιών, απειλή για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα και δεν θα πρέπει να εμποδιστούν, ενώ οι ίδιοι βλέπουν μάλλον ως απίθανη μια ελληνοτουρκική κρίση μέσα στην επόμενη πενταετία.<br /> Όσον αφορά το σημαντικό ζήτημα της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία θα έχει καταλυτικό ρόλο για το ελληνοτουρκικό εμπόριο, οι επιχειρηματίες εντελώς απροσδόκητα, φαίνεται, να αντιτίθενται σε μια τέτοια εξέλιξη με ποσοστό<strong> 53,4% </strong>που υποδηλώνει ότι «διαφωνούν απόλυτα» ή «μάλλον διαφωνούν ».<br /> Η <strong>ακαδημαϊκή </strong>ελίτ αντιπροσωπεύει μια πολύ ξεχωριστή ομάδα με σημαντικές διαφορές απόψεων σε σχέση με τις υπόλοιπες και παρουσιάζει και μια σημαντική συνοχή στις θέσεις της.<br /> Η ομάδα διατηρεί μακράν, την πιο θετική στάση απέναντι στην Τουρκία και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ενώ έρχεται σε σαφή αντίθεση με τις απαντήσεις των στρατιωτικών. Οι ακαδημαϊκοί συμφωνούν, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ομάδα, στο ότι η Τουρκία πρέπει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση <strong>( 50% «συμφωνώ απόλυτα» και «μάλλον συμφωνώ»), </strong>όπως επίσης συναινούν στην εκτίμησή οτι έχει αλλάξει η τουρκική εξωτερική πολιτική υπό τον <strong>R.T. Erdogan</strong>. Την ίδια ώρα, σχεδόν τρείς στους τέσσερις πανεπιστημιακούς θεωρούν το "Δόγμα Νταβούτογλου" ως μια προσπάθεια δημιουργίας μιας σφαίρας επιρροής της Τουρκίας (την ίδια στιγμή ένα ποσοστό 17%, το υψηλότερο μεταξύ των ομάδων της ελίτ, το αντιλαμβάνεται ως «μηδενικό πρόβλημα» αναφορικά με την εξωτερική πολιτική των γειτόνων).<br /> Η ομάδα των ακαδημαϊκών είναι η μοναδική που εκτιμά μια σημαντική βελτίωση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και <strong>κατά 81,1% περιγράφει την τρέχουσα κατάσταση μεταξύ των δύο χωρών θετική</strong>. Επιπλέον, σχεδόν τρεις στους τέσσερις ακαδημαϊκούς (71,7%) υποστηρίζει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίσει να στηρίζει την υποψηφιότητα της Τουρκίας στην ΕΕ., ενώ θεωρεί μια επερχόμενη κρίση ως τη λιγότερο πιθανή εξέλιξη, ωστόσο, συγκλίνει με τις άλλες ομάδες στην άποψη πως αν ένα τέτοιο γεγονός συμβεί, θα συνδέεται με το Αιγαίο.<br /> <br /> <strong>Δείτε ολόκληρη την έρευνα στο </strong><strong>PDF</strong><br /> <br /> <br /> <div class="multim"> <img border="0" src="http://engine.feed.gr/?imgid=1650788&catid=26509&srcid=1061&type=3" /><a href="http://content-mcdn.imerisia.gr/pegasus/Multimedia/pdf/Ifantis-Triantafylloy-(PROJECT-REPORT)_id3368652.pdf" target="_new"><span style="color: #990000;">Η ΕΚΘΕΣΗ</span></a><br /> <br /></div> <a href="http://www.imerisia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Αποκαλυπτική έρευνα για την Ελλάδα, την Τουρκία και τη μεταξύ τους σχέση

Mπορεί η Ελλάδα, ένα "μικρό έθνος", μέλος της Ε. Ε και του ΝΑΤΟ, να επηρεάσει τη διεθνή πολιτική με την ποιότητα των ιδεών...

Διαβάστε την συνέχεια