Ζητούνται 20 εθελοντές για την κόλαση!..

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgw67mfccaeGusz3PbgG387VvnTsmEo2LKnava4CRFqiHbWYC9Bc85ck8ziuazashWtuzJGnKQSshxG6dFQPM1CEFEThz-C4C8_jm6g4A_hx8cfC_zuYYsymBV2841qG2f0slQYnJqszLFc/s1600/20+boyleytes+gia+proedro.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="418" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgw67mfccaeGusz3PbgG387VvnTsmEo2LKnava4CRFqiHbWYC9Bc85ck8ziuazashWtuzJGnKQSshxG6dFQPM1CEFEThz-C4C8_jm6g4A_hx8cfC_zuYYsymBV2841qG2f0slQYnJqszLFc/s1600/20+boyleytes+gia+proedro.jpg" width="640" /></a></div> <br />      Ζητούνται 20 ''εκλεκτοί'' που θα μπορούν να αντέξουν <b>την προσωπική τους κόλαση,</b><br />      <b>..</b>αλλά και την κόλαση στην οποία <b>θα ρίξουν την κοινωνία.</b><br /> <br />      Που θα μπορούν <b>να δικαιολογήσουν</b> επαρκώς γιατί, για ποιό λόγο, θα αλλάξουν την γνώμη τους στις 23 ή στις 29 του Δεκέμβρη.<br /> <br />      Που θα είναι, αυτοί οι 20, <b>οι ΚΥΡΙΩΣ <u>ΠΙΑ</u> ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ για όλα τα εγκληματικά μέτρα που θα πάρει εναντίον του λαού</b> από δω και πέρα η συγκυβέρνηση συνεργατών-προδοτών.<br />      Που θα βάλλουν <b>το συμφέρον της καρέκλας και της <u>τσέπης</u></b> τους πάνω απ' το συμφέρον της χώρας. <br /> <br />      Που <b>θα αναμετρώνται κάθε μέρα </b>με την λατρεία και<b> τις εκδηλώσεις αγάπης</b> των πολιτών και των ψηφοφόρων τους.<br />      Που θα θυσιάσουν την υπόλοιπη πολιτική τους καριέρα (όσοι έχουν πιά τέτοια), <b>στον βωμό της διάσωσης </b>Ψευταρά και Αυτού Χυδαιότητας.<br />      Που θα κληροδοτήσουν στα παιδιά τους ένα όνομα κατάπτυστο και μισητό, όνομα δωσίλογου και <b>συνεργάτη της Νέας Κατοχής</b>.<br /> <br />      Ζητούνται οι<b> 20 γενναίοι γενίτσαροι,</b><br />      <b>..</b>που <b>ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΟΥΝ ΠΟΤΕ!</b><br />      Ιδού πεδίον πολιτικής αλητείας λαμπρόν!<b>..</b><br />      <br /> <br />      <span style="background-color: white;"><b>Υπενθύμιση </b>(καθημερινή και μέχρι την 29η του Δεκέμβρη)<b>:</b><br />      <b><u>ΟΠΟΙΟΙ ΨΗΦΙΣΟΥΝ</u> ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ,</b><br />     <b> ..</b>και θα ανταμειφθούν ανάλογα!<b>..</b></span><br /> <br /><span style="background-color: white;"><a href="http://mandatoforos.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a></span>

Ζητούνται 20 εθελοντές για την κόλαση!..

     Ζητούνται 20 ''εκλεκτοί'' που θα μπορούν να αντέξουν την προσωπική τους κόλαση,      .. αλλά και την κόλαση στην οπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παράλληλες εποχές…παράλληλα προβλήματα…παράλληλες λύσεις..

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcoT6aLxCTeIVZ-393etKyLdOkAgw2c5jPVhyphenhyphenomptQJNDgAMn31rwBSG_-JhwzGM6rOZtdXr-b4YOZZrIRGsGRbUkM3uEcORfM3maf3Als_m_ijjEho5OGGR1H12w4vsWrG0vkqI8x_BSg/s1600/exodos+apo+euro.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcoT6aLxCTeIVZ-393etKyLdOkAgw2c5jPVhyphenhyphenomptQJNDgAMn31rwBSG_-JhwzGM6rOZtdXr-b4YOZZrIRGsGRbUkM3uEcORfM3maf3Als_m_ijjEho5OGGR1H12w4vsWrG0vkqI8x_BSg/s1600/exodos+apo+euro.jpg" /></a></div> <br /> <strong>1941-1945: 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Κατοχική Ζωή κράτησε 4 χρόνια.</strong><br /> <strong>Σκλαβιά, κατά την διάρκειά της χάθηκαν ανθρώπινες ζωές , διερράγη ο κοινωνικός ιστός, καταληστεύτηκε η Ελληνική οικονομία. Οι αριθμοί είναι γνωστοί.</strong><span id="more-247598"></span><br /> <b><span style="color: #990000;">Ιωάννης Δέμος</span></b><br /> Ελληνικές Κυβερνήσεις που υπεραμυνόντουσαν των παραπάνω και συνεργάζονταν με τις κατοχικές δυνάμεις στον εκφοβισμό του εξαθλιωμένου Ελληνικό Λαού.<br /> Διαπλεκόμενοι κερδοσκόποι και μεγαλοδοσίλογοι λυμαίνονταν, εν τω μεταξύ, τα ελάχιστα ψήγματα εθνικού πλούτου. Ωστόσο ο φόβος δεν επικράτησε, ο πόλεμος τελείωσε βρίσκοντας την χώρα υπερήφανη, αλλά πληγωμένη, την οικονομία κατεστραμμένη, τα κρατικά και ασφαλιστικά ταμεία καταληστευμένα, ανύπαρκτη την κοινωνική πολιτική.<br /> Και όμως η Ελλάς ανέκαμψε μέσα σε μια δεκαετία, έστω και αποψιλωμένη από τις παραγωγικές ηλικίες οι οποίες ξενιτεύτηκαν. Το σχέδιο Marshall, δόθηκε στην χώρα, όχι από συμμαχική υποχρέωση ή ανθρωπιστική ευαισθησία, αλλά από ανάγκη λόγω της θέσης της χώρας, αλλά και για να την ελέγχουν.<br /> <strong>2010-2015: Χρόνια μνημονίου. Κατά την διάρκειά της χάθηκαν και χάνονται ανθρώπινες ζωές, καλλιεργήθηκε έντεχνα κοινωνικός αυτοματισμός , καταληστεύεται η Ελληνική Οικονομία Οι πραγματικοί αριθμοί αποκρύπτονται επιμελώς. Διαπλεκόμενοι κερδοσκόποι, και μεγαλοδοσίλογοι λυμαίνονται τον εναπομείναντα ψήγματα εθνικού πλούτου.</strong><br /> Οι μνημονιακές Ελληνικές Κυβερνήσεις υπεραμύνονται των παραπάνω, και εκφοβίζουν τον εξαθλιωμένο Ελληνικό Λαό. Ο πόλεμος συνεχίζεται, η χώρα ψυχολογικά ερειπωμένη, η οικονομία κατεστραμμένη, τα κρατικά ταμεία καταληστευμένα, ανύπαρκτη κοινωνική πολιτική.<br /> Η προσπάθεια εκφοβισμού γιγαντώθηκε. Προβάλλεται καθημερινά η δήθεν υπεροπλία των δανειστών και ο δήθεν κίνδυνο αντιποίνων.<br /> <strong>Είναι όμως έτσι όπως τα λένε; Κινδυνεύει η Ελλάς;</strong><br /> <strong>Η απάντηση ήλθε από τις ίδιες τις αγορές και είναι αποστομωτική: ΟΧΙ!</strong><br /> Η Ελλάς «φταρνίστηκε» («υπόσχεση» εξόδου της χώρας από το μνημόνιο από τον Α. Σαμαρά, έως και την ανακοίνωση επίσπευσης της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τον ίδιο) και η Παγκόσμια Χρηματαγορά σχεδόν κατέρρευσε, από τον κίνδυνο απώλειας κερδών ύψους άνω των 2,9 τρισεκατομμύρια δολάρια από τον αντιδανεισμό της χώρας. κΚαι τούτο γιατί οι παγκόσμιοι επικυρίαρχοι του χρήματος έχουν προϋπολογίσει περισσότερα από 2,9 τρισεκατομμύρια δολάρια από τον αναδανεισμό της χώρας την επόμενη 20ετία, χωρίς να προϋπολογιστούν και τα επιχειρηματικά κέρδη από μία χώρα που στην πραγματικότητα θα είναι υπόδουλη.<br /> Εξ ου και η πρεμούρα των Ευρωπαίων και των ντόπιων αξιωματούχων, να σκορπίζουν τον φόβο.<br /> Το πραγματικό ερώτημα που τίθεται είναι αν η χώρα θα συνεχίσει με την παρούσα κυβέρνηση η οποία έχει ήδη υπογράψει την παράδοση της χώρας και νέα μνημόνια, ή αν θα συνεχίσει με νέα πολυκομματική κυβέρνηση η οποία τουλάχιστον θα προσπαθήσει να ορθώσει ανάστημα. Αν δεν τα καταφέρει το πολύ-πολύ να επιστρέψει στην εφαρμογή του μνημονίου. Τουλάχιστον η χώρα δεν θα πέσει αμαχητί.<br /> Άλλωστε, είναι σχεδόν βέβαιο ότι αν η Ελληνική Κυβέρνηση, ορθώσει ανάστημα, θα λειτουργήσουν τα θετικά αντανακλαστικά συμμάχων και δανειστών και θα δοθεί λύση προς όφελος όλων.<br /> <strong>Τα περί Grexit στην πραγματικότητα μεταφράζονται σε Eurocrash.</strong><br /> Αλλοίμονο αν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες υπέκυπταν στους εκφοβισμούς των εκάστοτε κατακτητών και των τότε Ελλήνων αξιωματούχων συνεργατών τους, τόσο κατά τον τουρκικό όσο και κατά τον κατοχικό απελευθερωτικό αγώνα. Η Ελλάς θα ήτο ακόμη υπόδουλη.<br /> Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι αν οι σημερινοί Βουλευτές αφ’ ενός έχουν τις απαραίτητες γνώσεις για να διακρίνουν το ψέμα το οποίο αναδεικνύουν πολλά από τα διεθνή ΜΜΕ και οικονομολόγοι με διεθνή αναγνώριση, και αφ’ ετέρου αν το εθνικό επικρατήσει του ατομικού…ή του οικογενειακού συμφέροντος!!!   <br /> <br /> <a href="http://www.hellasforce.com/" target="_blank">πηγή</a>

Παράλληλες εποχές…παράλληλα προβλήματα…παράλληλες λύσεις..

1941-1945: 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Κατοχική Ζωή κράτησε 4 χρόνια. Σκλαβιά, κατά την διάρκειά της χάθηκαν ανθρώπινες ζωές , διερράγη ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Οτσαλάν παραδόθηκε στους Τούρκους για τον Φετουλάχ Γκιουλέν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiptzjmt0Bh3_I1EBjAoMFSHu5rhVRF6onTxiF_hiI9WCUKgaDlyspNTwLf-TaA7M46zJfsA50HMuV-W4GXkf_qN4Jq7-8U5QCT9MwkpyfUAoLFzB_u8bwQoIrqS4egU19SIjBmMCXkRKe8/s1600/otsalan+gkioylen.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="290" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiptzjmt0Bh3_I1EBjAoMFSHu5rhVRF6onTxiF_hiI9WCUKgaDlyspNTwLf-TaA7M46zJfsA50HMuV-W4GXkf_qN4Jq7-8U5QCT9MwkpyfUAoLFzB_u8bwQoIrqS4egU19SIjBmMCXkRKe8/s1600/otsalan+gkioylen.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <b><span style="color: #990000;">Νίκος Χειλαδάκης</span></b><br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2014/12/%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%B13.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="Τουρκικό δημοσίευμα" class="aligncenter size-full wp-image-680" height="320" src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2014/12/%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%B13.jpg" width="253" /></a>29 Φεβρουαρίου 1999. Ο Κούρδος ηγέτης, Αμντουλάχ Οσταλάν, μετά από τις γνωστές περιπέτειες του στο Ναϊρόμπι της Κένυας, την κινηματογραφική σύλληψη και την απαγωγή του, μεταφέρθηκε με πανηγυρικό τρόπο στην Τουρκία. Ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας, Μπουλέντ Ετσεβίτ και μετά από δυο μήνες θριαμβευτής των τουρκικών εκλογών, αφού ανακοινώσε στις τηλεοπτικές κάμερες με θριαμβευτικό τόνο την σύλληψη του Κούρδου ηγέτη και την απαγωγή και μεταφορά του στο τουρκικό έδαφος, εκμυστηρεύτηκε στη συνέχεια στο στενό του κύκλο ότι… δεν είχε καταλάβει την αιτία γιατί οι Αμερικανοί του είχαν παραδώσει «πεσκέσι» τον Κούρδο ηγέτη, τον τότε φόβο και τρόμο της ίδιας της πανίσχυρης υποτίθεται Τουρκίας. Η υπόθεση αυτή είχε καταγραφεί τότε σαν μια μεγάλη δυσφήμηση της Ελλάδας, καθώς από όλους σχεδόν είχε αποδοθεί στην ελληνική πλευρά και στις εντολές της τότε ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, που συμπεριφέρονταν σαν ανδρείκελο των Αμερικανών, η παράδοση του Κούρδου ηγέτη στους άσπονδους τότε εχθρούς του.<br /> Η απορία αυτή του Ετσεβίτ, αλλά και τα πολλά αναπάντητα μέχρι σήμερα ερωτήματα για το ποιες μυστικές υπηρεσίες είχαν πρωτοστατήσει στην σύλληψη και παράδοση του Οτσαλάν στους Τούρκους, απαντήθηκε σχεδόν ένα μήνα μετά, σύμφωνα με τις σημερινές εντυπωσιακές αποκαλύψεις της τουρκικής επιθεώρησης, Aktüel και της τουρκικής εφημερίδας, Vatan. Στις 22 Μαρτίου 1999, ο γνωστός Τούρκος ισλαμιστής ηγέτης, Φετουλάχ Γκιουλέν, που έχει και σήμερα παρά τις συνεχείς διώξεις των οπαδών του από το καθεστώς του Ερντογάν μεγάλη επιρροή στην Τουρκία, φεύγει για τις ΗΠΑ ενώ εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης του από τις τουρκικές αρχές ασφάλειας και του στρατιωτικού κατεστημένου που τον έκρινε σαν απειλή για το τουρκικό καθεστώς. Τότε είχαν γραφεί πολλά γιατί ο Εστεβίτ άφησε τον Γκιουλέν να φύγει στις ΗΠΑ χωρίς να τον συλλάβει, όπως απαιτούσαν τότε οι κεμαλικοί στρατηγοί με τους οποίους ο Ετσεβίτ συντάσσονταν σε γενικές γραμμές.<br /> Ο Φετουλάχ Γκιουλέν έφυγε χωρίς κάνεις να τον εμποδίσει στις ΗΠΑ, αφ’ ενός γιατί κατάλαβε ότι ο κλοιός στενεύει γύρω του και ότι γρήγορα θα βρίσκονταν σε κάποιο σκοτεινό κελί κατά το παράδειγμα του Οσταλάν, αλλά κυρίως γιατί οι Αμερικανοί επέβαλαν στον Ετσεβίτ να μην αντιδράσει στην ουσιαστικά απόδραση του από την Τουρκία. Το αντάλλαγμα της παράδοσης του Οτσαλάν από τους Αμερικανούς στους Τούρκους, ήταν η ανεμπόδιστη αναχώρηση του Φετουλάχ Γκιουλέν για τις ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί από τότε σχεδίαζαν να προβάλλουν ένα δικό τους ισλαμικό μοντέλο στον μουσουλμανικό κόσμο που θα το έλεγχαν απόλυτα μέσω του Φετουλάχ Γκιουλέν, του μεγάλου «Αποστόλου του Ισλάμ», όπως τον έχει χαρακτηρίσει ο αμερικανικός τύπος ενώ έχει βραβευτεί από μια σειρά διάσημων αμερικανικών πανεπιστημίων.<br /> Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι και ο Ερντογάν είχε σχεδιαστεί για να συμβάλλει στο ισλαμικό αυτό μοντέλο του Φετουλάχ Γκιουλέν, made by USA. Έτσι εξηγείται πως τον πρώτο καιρό της ανόδου του Ερντογάν στην εξουσία ο Γκιουλέν και τα ΜΜΕ που ελέγχει τον είχαν στηρίξει καθοριστικά για την πολιτική του επικράτηση. Στη συνέχεια όμως, όταν ο Ερντογάν κατάλαβε ότι ο Γκιουλέν έχει δημιουργήσει ουσιαστικά ένα κράτος εν κράτη στα σώματα ασφαλείας, στον στρατό στα ΜΜΕ και στην εκπαίδευση και όταν κατάλαβε ότι όλα αυτά ήταν εμπόδια στα νεοοθωμανικά του σχέδια και στην ανάδειξη του σαν τον νέο χαλίφη ηγέτη του Ισλάμ, μάλιστα με αντιισραηλινό προφίλ, άρχισε η μεγάλη σύγκρουση Ερντογάν-Γκιουλέν, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα με πολλά επεισόδια και με την λυσσαλέα απαίτηση του Ερντογάν προς τις ΗΠΑ να του εκδώσουν τον Γκιουλέν.<br /> Όλες αυτές οι αποκαλύψεις δίνουν σίγουρα μια άλλη πολύ ενδιαφέρουσα διάσταση στην υπόθεση της σύλληψης και απαγωγής του Κούρδου ηγέτη από την ελληνική πρεσβεία της Κένυας. Μια υπόθεση που είχε τότε συγκλονίσει τον ελληνικό λαό και είχε γραφτεί σαν μια μελανή σελίδα στην σύγχρονη ελληνική ιστορία. Και σίγουρα όλα αυτά δεν απαλλάσσουν από τις ευθύνες την τότε ελληνική πολιτική ηγεσία και όχι μόνο, που είχε συμπεριφερθεί σαν ένας υποτακτικός δορυφόρος των ΗΠΑ για χάριν της Τουρκίας και των μεγαλεπήβολων αμερικανικών νεοταξικών σχεδίων.<br /> <br /> <b> Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος</b><br /> <br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ο Οτσαλάν παραδόθηκε στους Τούρκους για τον Φετουλάχ Γκιουλέν.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 29 Φεβρουαρίου 1999. Ο Κούρδος ηγέτης, Αμντουλάχ Οσταλάν, μετά από τις γνωστές περιπέτειες του στο Ναϊρόμπι τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Πέρασαν με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου την παράταση του Μνημονίου!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEji-s-1laUV6pfMPNbks3bCGyi5mzFu8K250AcM0tH6Wqk2YmByt07IfiOp4QnZBkyIe1YUFYJpDOn9zpyCQBfhErqhHOo2GrYyzLUgAKsB7o3ki7jze2aZ3PkOoQODaKNZSrPP2HPPLtON/s1600/samaras+ponokefalos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEji-s-1laUV6pfMPNbks3bCGyi5mzFu8K250AcM0tH6Wqk2YmByt07IfiOp4QnZBkyIe1YUFYJpDOn9zpyCQBfhErqhHOo2GrYyzLUgAKsB7o3ki7jze2aZ3PkOoQODaKNZSrPP2HPPLtON/s1600/samaras+ponokefalos.jpg" /></a></div> <br /> <br /> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: #f3f3f3; color: #666666; font-size: large;">Πάλι στα παλαιότερα των υποδημάτων τους έγραψαν τη Βουλή. Με το γνωστό αποφασίζομεν και διατάσσομεν πέρασαν με την γνωστή …δημοκρατική επιλογή της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου την παράταση του Μνημονίου!</span></blockquote> Τη λήξη στις 28 Φεβρουαρίου 2015 της περιόδου διαθεσιμότητας της δανειακής διευκόλυνσης του Ευρωπαϊκού Ταμείου<br /> Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) προς την Ελληνική Δημοκρατία και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) προβλέπει Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης.<br /> Πρόκειται για τη δεύτερη τροποποίηση (η πρώτη ήταν στις 12 Δεκεμβρίου 2012) της κύριας σύμβασης χρηματοδοτικής διευκόλυνσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, του EFSF, του ΤΧΣ και της Τράπεζας της Ελλάδος.<br /> Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που τέθηκε από χθες σε ισχύ (17/12) και η οποία αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή μέχρι την προσεχή Δευτέρα προβλέπει τους γνωστούς αυστηρούς όρους εφαρμογής που προέβλεπε και η αρχική σύμβαση (παραίτηση αμετάκλητα και άνευ όρων από οποιαδήποτε ασυλία, παραίτηση ασυλίας για λόγους εθνικής κυριαρχίας, κ.ά.)<br /> Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου αναφέρει χαρακτηριστικά τα εξής:<br /> «Άρθρο 1<br /> Έγκριση του Σχεδίου της δεύτερης Σύμβασης Τροποποίησης της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης και παροχή εξουσιοδοτήσεων για την υπογραφή της<br /> «1. Εγκρίνεται το Σχέδιο της δεύτερης Σύμβασης Τροποποίησης της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης («Master Financial Assistance Facility Agreement») μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε.Τ.Χ.Σ.), της Ελληνικής Δημοκρατίας, ως δικαιούχου κράτους μέλους, του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Τ.ΧΣ.), ως εγγυητή, και της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ), μαζί με τα παραρτήματά της, όπως το Σχέδιο αυτό μαζί με τα δύο (2) παραρτήματα στην αγγλική γλώσσα, ως επίσημη γλώσσα των κειμένων αυτών, και σε μετάφρασή τους στην ελληνική γλώσσα, προσαρτώνται ως Παράρτημα στην παρούσα Πράξη. (Παράρτημα Ι).<br /> »2. α) Παρέχεται στον Υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπήσει την Ελληνική Δημοκρατία και να υπογράψει τη δεύτερη Σύμβαση Τροποποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, καθώς και τα παραρτήματά της, όπου προβλέπεται.<br /> β) Παρέχεται στον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος η εξουσιοδότηση να εκπροσωπήσει την Τράπεζα της Ελλάδος και να υπογράψει τη δεύτερη Σύμβαση<br /> Τροποποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, καθώς και τα παραρτήματά της, όπου προβλέπεται<br /> γ) Παρέχεται στη Διευθύνουσα Σύμβουλο και στον Αναπληρωτή Διευθύνοντα Σύμβουλο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας η εξουσιοδότηση να<br /> εκπροσωπήσουν το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και να υπογράψουν τη δεύτερη Σύμβαση Τροποποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, καθώς και τα παραρτήματά της, όπου προβλέπεται.<br /> Στις ως άνω παρεχόμενες εξουσιοδοτήσεις περιλαμβάνεται και η υπογραφή της δεύτερης Σύμβασης Τροποποίησης της παραγράφου 1, με τις τυχόν αναγκαίες τροποποιήσεις για την αποκατάσταση λαθών ή τη διευκρίνιση ασαφειών του Σχεδίου που εγκρίνεται με την παράγραφο 1.<br /> 3. Η ισχύς της δεύτερης Σύμβασης Τροποποίησης της παραγράφου 1 αρχίζει από την ημερομηνία υπογραφής της από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που ειδικότερα καθορίζονται σε αυτή. Με μέριμνα του Υπουργού Οικονομικών, η δεύτερη Σύμβαση της παραγράφου 1, μετά την υπογραφή της από όλα τα προβλεπόμενα μέρη, διαβιβάζεται στη Βουλή για ενημέρωση».<br /> <a href="http://olympia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Πέρασαν με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου την παράταση του Μνημονίου!

Πάλι στα παλαιότερα των υποδημάτων τους έγραψαν τη Βουλή. Με το γνωστό αποφασίζομεν και διατάσσομεν πέρασαν με την γνωστή …δημοκρατική ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πούτιν. Θα ανακάμψουμε το πολύ σε 2 χρόνια.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-72qHQA7bO07CS5gWNd8ACFgoTNwgcP1w1J_z6mQ2zdsl8_Lc6K0bMd78taSL4hB0pkg1z_Hu2BhRF1Kq9sI3XOzOW5P05ln87zCGENaoY80e9IosWR0CEd7G96Ut2VhIRkuAHGQyfLTh/s1600/poytin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-72qHQA7bO07CS5gWNd8ACFgoTNwgcP1w1J_z6mQ2zdsl8_Lc6K0bMd78taSL4hB0pkg1z_Hu2BhRF1Kq9sI3XOzOW5P05ln87zCGENaoY80e9IosWR0CEd7G96Ut2VhIRkuAHGQyfLTh/s1600/poytin.jpg" /></a></div> <br /> <b><span style="color: #990000;">Η Δύση θέλει να αλυσοδέσει την ρωσική αρκούδα</span></b><br /> Η Ρωσία που περνά την χειρότερη νομισματική κρίση από το 1998 θα ξαναβρεί την οικονομική ανάπτυξη, στη χειρότερη περίπτωση σε διάστημα δύο ετών, δήλωσε κατά την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, στρέφοντας παράλληλα τα βέλη του κατά της Δύσης για τις κυρώσεις που επέβαλε λόγω ουκρανικής κρίσης στην Μόσχα, σε μια προσπάθεια να «αλυσοδέσει και να ξεδοντιάσει την ρωσική αρκούδα» όπως σημείωσε δηκτικά. <br /> <br /> Κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης συνέντευξης Τύπου στο τέλος του έτους ενώπιον 1.000 δημοσιογράφων, ο Πρόεδρος Πούτιν προσπάθησε να καθησυχάσει τους συμπατριώτες του για την πορεία της οικονομίας διαβεβαιώνοντας ότι τα προβλήματα δεν θα συνεχιστούν για περισσότερο από δύο χρόνια.<br /> Μετά από αυτή την περίοδο, «η ανάπτυξη είναι αναπόφευκτη», όπως δήλωσε.<br /> <br /> O Πούτιν παραδέχθηκε ότι η Ρωσία δεν κατάφερε να διαφοροποιήσει την οικονομία της κατά τις δυο τελευταίες δεκαετίες και εξακολουθεί να βασίζεται κατά κύριο λόγο στις εξαγωγές πετρελαίου και αερίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 50% των κυβερνητικών εσόδων προέρχεται από το πετρέλαιο και το αέριο.<br /> Ο Ρώσος πρόεδρος επέμεινε ότι τα συναλλαγματικά αποθέματα ήταν αρκετά για να διατηρήσουν σταθερή την οικονομία, λέγοντας ότι η Κεντρική Τράπεζα της χώρας δεν θα πρέπει να «κάψει» τα αποθέματά της, ύψους 419 δισ. δολαρίων.<br /> «Δεν πιστεύω ότι μπορείς να το αποκαλέσεις κρίση-μπορείς να το αποκαλέσεις όπως θες» υποστήριξε, σημειώνοντας ότι αν επιμείνουν τα οικονομικά προβλήματα, θα πρέπει η κυβέρνηση να μειώσει ορισμένες κοινωνικές δαπάνες. «Θα χρησιμοποιήσουμε τα μέτρα που είχαν επιτυχία το 2008», εξήγησε.<br /> <br /> <strong>Για τις δυτικές κυρώσεις </strong><br /> <br /> Αναφερόμενος στις κυρώσεις της Δύσης κατά της ρωσικής οικονομίας που επεβλήθησαν λόγω της ουκρανικής κρίσης, ο Πούτιν υποστήριξε ότι η Δύση επιχειρεί να αλυσοδέσει και να ξεδοντιάσει την «ρωσική αρκούδα», σημειώνοντας ότι οι κυρώσεις είναι το τίμημα του να είσαι ένα ανεξάρτητο έθνος.<br /> Ερωτηθείς αν πιστεύει ότι οι κυρώσεις είναι αντίποινα για την προσάρτηση της Κριμαίας, ο Πούτιν δήλωσε:<br /> «Δεν είναι αντίποινα για την Κριμαία. Είναι το τίμημα της φυσικής μας επιθυμίας να διατηρήσουμε την Ρωσία ως έθνος, πολιτισμό και κράτος…Ακόμη και αν η ρωσική αρκούδα άρχιζε να κάθεται φρόνιμα και να τρώει βατόμουρα και μέλι» αυτό δεν θα σταματούσε την πίεση που ασκείται στην χώρα.<br /> «Δεν μας αφήνουν ήσυχους. Πάντα θα προσπαθούν να μας αλυσοδέσουν. Και μόλις μας αλυσοδέσουν θα μας βγάλουν νύχια και δόντια...». <br /> Το ρούβλι που έπεσε στις αρχές της εβδομάδας σε χαμηλά επίπεδα-ρεκόρ, έχει χάσει πάνω από 50% της αξίας του από την αρχή του έτους, εξαιτίας των δυτικών κυρώσεων κατά της Μόσχας, αλλά και της πτώσης των τιμών του πετρελαίου.<br /> <br /> <a href="http://www.ethnos.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Πούτιν. Θα ανακάμψουμε το πολύ σε 2 χρόνια.

Η Δύση θέλει να αλυσοδέσει την ρωσική αρκούδα Η Ρωσία που περνά την χειρότερη νομισματική κρίση από το 1998 θα ξαναβρεί την οικονομική α...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι κρύβει η ρωσική στρατηγική στη Μέση Ανατολή;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3H49goTNTaK1C1xdtUn0EMESBCRCiS4dFBnP31xLEUH9vFT8UtMF2VkAxQ5DBiPX0QsTj2lXoqertEJKFSB7m2lAkucK_S9cUmuR8c8PYME1uUP4lBpKD1j6nbxVCb0eZZWg8vogKSRR4/s1600/rwsia+mesi+anatoli.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3H49goTNTaK1C1xdtUn0EMESBCRCiS4dFBnP31xLEUH9vFT8UtMF2VkAxQ5DBiPX0QsTj2lXoqertEJKFSB7m2lAkucK_S9cUmuR8c8PYME1uUP4lBpKD1j6nbxVCb0eZZWg8vogKSRR4/s1600/rwsia+mesi+anatoli.jpg" /></a></div> <br /> Του <b><span style="color: #990000;">Maxim A. Suchkov</span></b><br /> Η Ρωσία, τελευταία, στρέφεται και πάλι προς τη Μέση Ανατολή. Το γεγονός αυτό έχει να κάνει και με τον περιορισμό των ορίων ελιγμών της Ρωσίας στην Ευρώπη, λόγω των πρόσφατων εξελίξεων. Έτσι η Μόσχα αναζητά νέες πολιτικές και οικονομικές ευκαιρίες σε άλλες σημαντικές περιοχές, στις οποίες, ιστορικά, ασκεί επιρροή.<br /> Η φιλοσοφία πίσω από τη νέα ρωσική μεσανατολική πολιτική εκδηλώνεται με μια σειρά τακτικών ελιγμών. Οι σχεδιαστές της ρωσικής πολιτικής δεν επιθυμούν να εμπλακούν πάντως σε επικίνδυνες καταστάσεις, όσον αφορά ειδικά τον τομέα της ασφάλειας και της πολιτικής, στη Μέση Ανατολή, αξιοποιώντας την σοβιετική εμπειρία.<br /> Η Μόσχα όμως επιδεικνύει το ενδιαφέρον της κυρίως σε τρία επίπεδα, πρώτον, μετέχοντας στην ομάδα των 5+1 που διαπραγματεύεται το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, δεύτερον μετέχοντας στις διαπραγματεύσεις Ισραήλ- Παλαιστινίων και τέλος παρακολουθώντας τις εξελίξεις στην Συρία.<br /> Είναι δε ιδιαίτερα σημαντικό για τη Μόσχα να κινείται και στο παρασκήνιο, έχοντας επαφές με τις βαρύνουσες για τις εξελίξεις περιφερειακές δυνάμεις, ώστε να είναι σε θέση να εξισορροπήσει την πίεση που της ασκείται από τις ΗΠΑ. Η Ρωσία φυσικά δεν είναι ξένη στη Μέση Ανατολή και διαθέτει τον μηχανισμό ελέγχου και ανάλυσης των πραγμάτων της περιοχής, όντας ικανή να εκμεταλλεύεται τις αμερικανικές αστοχίες. Έτσι προέκυψε η συνεργασία με την Αίγυπτο και το Μπαχρέιν.<br /> Τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις της Ρωσίας με τι δύο αυτές μη NATOϊκές συμμάχους των ΗΠΑ, έχουν ενισχυθεί. Όσον αφορά την Αίγυπτο οι καλές σχέσεις αποτελούν παλαιά παράδοση. Ήδη οι αμυντικές συμφωνίες ύψους 2 δισ. δολαρίων έχουν υπογραφεί και οι διμερείς σχέσεις έχουν ακόμα περισσότερο συσφιχθεί από την επίσκεψη Σίσι στη Μόσχα, τον Αύγουστο του 2014. Με την επίσκεψη εκείνη ο Σίσι έδωσε και το μήνυμα στις ΗΠΑ ότι η Αίγυπτος μπορεί να βρει και αλλού συμμάχους.<br /> Η ανάπτυξη σχέσεων όμως με το Μπαχρέιν, μια χώρα πιστή σύμμαχο των ΗΠΑ και βάση του αμερικανικού 5ου Στόλου, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα κίνηση, καθώς η Μόσχα θεωρεί πλέον το Μπαχρέιν σημαντικό της εταίρο στον Κόλπο. Στη διμερή ατζέντα κυριαρχούν τα θέματα της ενέργειας και των οικονομικών επενδύσεων. Στα τέλη Οκτωβρίου ο πρόεδρος Πούτιν και ο βασιλιάς αλ Χαλιφά, συναντήθηκαν στο Σότσι και αποφάσισαν να συσφίξουν περαιτέρω τις σχέσεις τους και να συνδέσουν, απευθείας, αεροπορικώς τις χώρες τους.<br /> Είναι φυσικά πολύ πρώιμο να υποθέσουμε ότι η Ρωσία κερδίζει τη θέση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, ωστόσο η δυνατότητά της να επενδύσει τόσο στον τομέα της οικονομίας, όσο και της τεχνογνωσίας, αποτελεί το δυνατό της χαρτί. Η Ρωσία θεωρείται από τους σουνίτες μουσουλμάνους ως προστάτης των σιιτών, λόγω των σχέσεων της με το Ιράν και την Συρία.<br /> Ωστόσο, το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μουσουλμάνων της Ρωσίας είναι σουνίτες είναι ένα χαρτί που η Μόσχα θα εκμεταλλευτεί, σε συνδυασμό με τις καλές σχέσεις που διατηρεί με την Αίγυπτο, τους Παλαιστίνιους και τώρα το Μπαχρέιν. Αν και η ρωσική στρατηγική προσέγγιση στη Μέση Ανατολή έχει ως στόχο συγκεκριμένες χώρες, ο στόχος της είναι τελικά να επιτευχθεί ένα ευρύτερο συστημικό αποτέλεσμα στην περιοχή.<br /> <br /> <strong><a href="http://www.al-monitor.com/">http://www.al-monitor.com/</a>, <a href="http://www.defence-point.gr/" rel="nofollow">http://www.defence-point.gr/</a></strong><br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Τι κρύβει η ρωσική στρατηγική στη Μέση Ανατολή;

Του Maxim A. Suchkov Η Ρωσία, τελευταία, στρέφεται και πάλι προς τη Μέση Ανατολή. Το γεγονός αυτό έχει να κάνει και με τον περιορισμό τω...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πολιτική αστάθεια και το εθνικό διακύβευμα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidspGacmVJM4OCzG9xVvZ5yhVD4ffFTepFxPdAmyfj-1jogLtTZetoPqE2ddEE3T2LdFdKPTsKExpHQRo_xPG2XsMN-cYbVNqC88xrYQwpvbZNZgsjhbhiJUP4aEwDg4iCyLrY2TZ6JEmG/s1600/elliniki+simaia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidspGacmVJM4OCzG9xVvZ5yhVD4ffFTepFxPdAmyfj-1jogLtTZetoPqE2ddEE3T2LdFdKPTsKExpHQRo_xPG2XsMN-cYbVNqC88xrYQwpvbZNZgsjhbhiJUP4aEwDg4iCyLrY2TZ6JEmG/s1600/elliniki+simaia.jpg" /></a></div> <br /> Με την έναρξη της διαδικασίας εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, η Ελλάδα κινδυνεύει να μπει σε περίοδο πολιτικής αστάθειας. Εφ’ όσον δεν συγκεντρωθεί η αναγκαία πλειοψηφία των 180 βουλευτών στην τρίτη ψηφοφορία της 29ης Δεκεμβρίου, η Βουλή κατά το Σύνταγμα θα διαλυθεί και θα προκηρυχθούν εκλογές (με πιθανότερες ημερομηνίες την 25η Ιανουαρίου και την 1η Φεβρουαρίου). Θα ακολουθήσει μετά τις εκλογές η εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας από τη νέα Βουλή και η διαδικασία σχηματισμού νέας κυβέρνησης (με διαδοχικές διερευνητικές εντολές αν κάποιο κόμμα δεν επιτύχει αυτοδυναμία). Όλα τα ανωτέρω συνεπάγονται ένα χρονικό διάστημα τουλάχιστον 40 ημερών (και δυνητικά πολύ μεγαλύτερο), κατά το οποίο η Ελλάδα θα βρίσκεται σε πολιτική αστάθεια.<br /> Η ιστορία διδάσκει ότι οι περίοδοι πολιτικής αστάθειας στην Ελλάδα δημιουργούν στην Τουρκία τον πειρασμό πρόκλησης κρίσεων και γενικότερα αποκόμισης κερδών.<br /> <ul> <li>Τα  «Σεπτεμβριανά» επεισόδια του 1955 που οδήγησαν στον ξεριζωμό και μαρασμό της ελληνικής παροικίας της Κωνσταντινούπολης ενορχηστρώθηκαν από το τουρκικό κράτος σε στιγμή ελληνικής αδυναμίας, καθώς ο πρωθυπουργός Παπάγος ήταν βαριά άρρωστος.</li> <li>Η κρίση του Νοεμβρίου του 1967 που οδήγησε στην απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο ήταν εν μέρει αποτέλεσμα της διεθνούς απομόνωσης της δικτατορικής κυβέρνησης των Αθηνών, καθώς και της εικόνας αδυναμίας που αποκόμισε γι’ αυτήν η τουρκική ηγεσία.</li> <li>Το 1974 ο δρόμος για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο άνοιξε λόγω του ελληνικού πραξικοπήματος εις βάρος του Μακαρίου, δηλ. της κορύφωσης της έριδας μεταξύ «ενωτικών» και μακαριακών, για την οποία φέρουν σοβαρότατη ευθύνη και οι δύο πλευρές .</li> <li>Η κρίση των Ιμίων το 1996 υπήρξε το πλέον πρόσφατο παράδειγμα εκμετάλλευσης της αδυναμίας της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας από την «φίλη και γείτονα», καθώς η μακρόχρονη αποχή του Α. Παπανδρέου από τα καθήκοντα του πρωθυπουργού, η απειρία του νέου πρωθυπουργού Κ. Σημίτη και οι εσωκομματικές έριδες επηρέασαν αρνητικά την ικανότητα της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας να χειριστεί την κρίση.</li> </ul> Σήμερα, η Ελλάδα φαίνεται να οδηγείται για άλλη μια φορά σε επικίνδυνα νερά, καθώς η πολιτική σταθερότητα απειλείται, ενώ κρίσιμα εθνικά θέματα βρίσκονται σε αποφασιστική καμπή.<br /> <span id="more-11498"></span><br /> Το βασικό ζήτημα που βρίσκεται σε εκκρεμότητα είναι η <strong>αξιοποίηση των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Αν. Μεσογείου</strong>, που συνδέεται εμμέσως πλην σαφώς και με την <strong>επίλυση του Κυπριακού</strong>. Η διπλωματική προσέγγιση της Ελλάδας και της Κύπρου με την Αίγυπτο και το Ισραήλ έχει δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για μια συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ των τεσσάρων χωρών, η οποία θα ανταποκρίνεται στα συμφέροντά τους, αλλά ταυτόχρονα θα περιορίζει σημαντικά τις τουρκικές βλέψεις. Το χρονικό προβάδισμα που έχει αποκτήσει η Κυπριακή Δημοκρατία στον τομέα αυτό χάρη στην έγκαιρη σύναψη συμφωνιών με διεθνείς εταιρείες, έχει φέρει σε μειονεκτική θέση την Τουρκία, που προσπαθεί να αμφισβητήσει τα κυπριακά κυριαρχικά δικαιώματα με τις παράνομες έρευνες του «Barbaros», και έχει εξαγγείλει τοποθέτηση ερευνητικής πλατφόρμας (χωρίς προς το παρόν να βρει κατάλληλη προς αγορά, εξ ου και <a href="http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=64106982" sl-processed="1">εξήγγειλε ναυπήγηση νέας</a>, που όμως συνεπάγεται χρονική καθυστέρηση).<br /> Κρίσιμης σημασίας για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων και την γεωπολιτική θέση της Κύπρου είναι η <strong>όδευση που θα επιλεγεί για την διοχέτευση των κυπριακών και ισραηλινών υδρογονανθράκων προς τις αγορές</strong>. Η Τουρκία, ακόμα και δια στόματος Νταβούτογλου, απαιτεί να διοχετευθούν οι υδρογονάνθρακες προς τις αγορές μέσω του εδάφους της. Η λύση αυτή είναι οικονομικότερη, αλλά στρατηγικά ανεπιθύμητη, για ευνόητους λόγους, από την Κύπρο και το Ισραήλ. Οι δύο χώρες, αλλά και η Ελλάδα, <a href="http://www.capital.gr/News.asp?id=2171460" sl-processed="1">προσπαθούν να επιτύχουν τη χρηματοδότηση του υποθαλάσσιου αγωγού EastMed (Ισραήλ – Κύπρος – Κρήτη – Πελοπόννησος – Ιταλί)  από την Ευρωπαϊκή Ένωση</a>. Το κόστος της επένδυσης σε έναν τέτοιο αγωγό είναι μεγάλο και πιθανώς μη αποσβέσιμο από οικονομικής πλευράς, αλλά <strong>η γεωπολιτική συγκυρία ευνοεί τους ελληνικούς, κυπριακούς και ισραηλινούς σχεδιασμούς</strong>. Η στρατηγική αντιπαράθεση με τη Ρωσία και η διολίσθηση της Τουρκίας προς τον ισλαμισμό καθιστούν επιτακτική την ανάγκη διαφοροποίησης των πηγών εφοδιασμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης – και αν αυτός ο στρατηγικός στόχος υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οικονομική βιωσιμότητα του αγωγού θα είναι δευτερεύον κριτήριο.<br /> Είναι σαφές ότι η ολοκλήρωση των διπλωματικών σχεδιασμών Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου απαιτεί χρόνο. Χρόνο απαιτεί επίσης <strong>η προετοιμασία των Ενόπλων Δυνάμεων των τεσσάρων χωρών για το ενδεχόμενο</strong> <strong>θερμής αντιπαράθεσης με την Τουρκία, που πρέπει να θεωρείται πιθανή, δεδομένου του μεγέθους του διακυβεύματος</strong>. Δεν είναι τυχαίες οι πρόσφατες συνασκήσεις του ΠΝ με το αιγυπτιακό ναυτικό στην περιοχή της Κρήτης, ενώ η στρατιωτική συνεργασία της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ έχει πλέον καταστεί ρουτίνα, με συνεχείς ανταλλαγές επισκέψεων πολεμικών μοιρών και παρουσία ισραηλινών συμβούλων στην Κύπρο. Ούτε είναι τυχαία η (επιτέλους)  ενεργοποίηση των υποβρυχίων «Πιπίνος», «Ωκεανός» και (οσονούπω) «Ματρώζος», που εμπεριέχει ρίσκο, τόσο επιχειρησιακό όσο και συμβατικό, για τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία. Τόσο αυτό το γεγονός, όσο και οι προμήθειες πυρομαχικών για τα άρματα μάχης Leopard 2 και κρίσιμων ανταλλακτικών για τα μαχητικά αεροσκάφη της ΠΑ και τις φρεγάτες τύπου S του ΠΝ, δείχνουν ότι <strong>η ελληνική ηγεσία έχει επίγνωση του ενδεχομένου θερμής αντιπαράθεσης με την Τουρκία, που εντείνεται λόγω των διπλωματικών εξελίξεων</strong>.  Το ίδιο δείχνουν και οι πυκνότερες, εσχάτως, κλήσεις εφέδρων…<br /> Υπ’ αυτές τις συνθήκες, <strong>η επερχόμενη πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα παρέχει στην Τουρκία μια σημαντική ευκαιρία πρόκλησης κρίσης, για την πρόωρη ματαίωση των ελληνικών και κυπριακών σχεδιασμών</strong>. Π.χ. ένα αεροναυτικό επεισόδιο στο Αν. Αιγαίο ή η αιφνιδιαστική κατάληψη κατοικημένης μικρονήσου θα παρείχε στην Τουρκία την ευκαιρία να αντιμετωπίσει τις ελληνικές δυνάμεις σε τόπο και χρόνο ευνοϊκό γι’ αυτήν, δηλαδή ξεχωριστά από την Αίγυπτο ή το Ισραήλ και <strong>πριν</strong> οι τέσσερις χώρες διακηρύξουν από κοινού την οριοθέτηση των ΑΟΖ τους (την οποία θα ήτανλογικό να υπερασπίσουν εν συνεχεία από κοινού). Μια ελληνική ήττα ή ταπείνωση σε αυτή την περίπτωση θα εξέθετε την Ελλάδα στην Αίγυπτο και το Ισραήλ ως αναξιόπιστο εταίρο και θα έδινε στην Τουρκία την ευκαιρία να «σπάσει» το εναντίον της διαμορφωμένο «μέτωπο».  Θα μπορούσε κανείς να εικάσει ότι <strong>ιδανικός στόχος</strong> για την Τουρκία θα ήταν το Καστελλόριζο, μετά από μια κατάλληλα σκηνοθετημένη διαφωνία (και ενδεχομένως ναυτικό επεισόδιο) ως προς την επιρροή του στη διαμόρφωση της ΑΟΖ. Θα μπορούσε επίσης να εικάσει κανείς ότι η <strong>ιδανική κατάληξη της κρίσης</strong> για την Τουρκία θα ήταν μια συμφωνία – «πακέτο» για το Κυπριακό που θα συμπεριλάμβανε συνεκμετάλλευση των κυπριακών υδρογονανθράκων και διοχέτευσή τους στη διεθνή αγορά μέσω Τουρκίας. Αλλά όλα αυτά είναι εικασίες, και κανείς δεν γνωρίζει πώς θα συμπεριφερθεί ο δυνητικός αντίπαλος, ειδικά όταν είναι απρόβλεπτος και μεγαλομανής, όπως η σημερινή τουρκική ηγεσία.<br /> Δεν θα αναλυθεί εδώ η καταλληλότητα των διεκδικητών της εξουσίας να αντιμετωπίσουν τέτοιες τουρκικές προκλήσεις, ούτε η ευθύνη ορισμένων κομμάτων για την πιθανή πρόκληση βουλευτικών εκλογών σε μια τέτοια συγκυρία. Θα υπάρξει καταλληλότερος χρόνος για τέτοιες αναλύσεις, και <strong>για την ώρα σημασία έχει η αποφυγή της περιπέτειας των εκλογών στο χρονικό αυτό σημείο</strong>. Ο γράφων θεωρεί ότι είναι ακόμη εφικτή η συναινετική εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας – αλλά το παρόν κείμενο γράφεται με το σκεπτικό της (κατά το δυνατόν) διασφάλισης των εθνικών συμφερόντων, έστω και αν η χώρα μπει στη διαδικασία των εκλογών.<br /> Για να αναλυθεί σωστά το πρόβλημα, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι <strong>το στοιχείο που δίνει στον αντίπαλο την αίσθηση της «ευκαιρίας» είναι η εντύπωση της αδυναμίας σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας</strong>, και όχι Ενόπλων Δυνάμεων. Και ως «αδυναμία» νοείται πρωτίστως, όχι η υποχωρητικότητα αλλά η αναποφασιστικότητα, η ύπαρξη πολλών κέντρων εξουσίας και η απουσία σαφούς πολιτικής κατεύθυνσης. Τέτοια εικόνα θα προκύψει ιδιαίτερα κατά το διάστημα μετά τις (πιθανές) εκλογές, όταν θα εκκρεμεί η σύγκληση της νέας Βουλής, η εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας και στη συνέχεια (αν δεν έχει προκύψει αυτοδυναμία) η διαδικασία των διερευνητικών εντολών σχηματισμού κυβέρνησης.  Το χρονικό αυτό διάστημα είναι επικίνδυνα μεγάλο, ειδικά αν οι διερευνητικές εντολές δεν αποδώσουν κυβέρνηση και η χώρα οδηγηθεί ξανά σε εκλογές με υπηρεσιακή κυβέρνηση, όπως το 2012.<br /> Για να αποφευχθεί η εικόνα πολιτικής παράλυσης και αδυναμίας κατά την περίοδο αυτή, <strong>ο πολιτικός κόσμος θα μπορούσε να μεταδώσει προς το εξωτερικό ένα κοινό μήνυμα αποφασιστικότητας, για να αποθαρρύνει τυχοδιωκτισμούς από πλευράς Τουρκίας</strong>. Εφ’ όσον η χώρα οδηγηθεί σε εκλογές, θα μπορούσε να συγκληθεί σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στην οποία να εξεταστούν τα ανοιχτά ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής και να διακηρυχθεί από κοινού ότι:<br /> <ul> <li>(α) η Ελλάδα παραμένει αταλάντευτα στο πλευρό της Κύπρου και κάθε απειλή κατά της εδαφικής της ακεραιότητας θα προκαλέσει αυτονόητα ελληνική στρατιωτική ανάμειξη</li> <li>(β) το σύνολο του πολιτικού κόσμου υποστηρίζει τις διπλωματικές ενέργειες Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών</li> <li>(γ) οποιαδήποτε ενέργεια κατάληψης κατοικημένου ελληνικού εδάφους συνεπάγεται αυτομάτως γενικευμένο ελληνοτουρκικό πόλεμο</li> <li>(δ) η ελληνική κυβέρνηση, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων, έχει δώσει στις Ένοπλες Δυνάμεις <strong>συγκεκριμένους κανόνες εμπλοκής σύμφωνους με τα ανωτέρω, που θα παραμείνουν σε ισχύ</strong> ως τον σχηματισμό της πολιτικής κυβέρνησης που θα προκύψει από τις εκλογές.</li> </ul> Θεωρούμε ότι μια τέτοια διακήρυξη θα μπορούσε να επιδράσει αποτρεπτικά σε τυχόν επίβουλους σχεδιασμούς κατά την κρίσιμη περίοδο (ειδικά μετά τις τυχόν εκλογές), διαλύοντας παραστάσεις της αντίπαλης πλευράς περί ελληνικής διστακτικότητας και <strong>εισάγοντας ένα στοιχείο αυτοματισμού</strong> στην ελληνική αντίδραση. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να διασφαλιστεί η ασφαλής διάνυση της περιόδου ρευστότητας που αναμφίβολα θα φέρουν οι εκλογές, αν τελικώς γίνουν.<br /> Από εκεί και έπειτα, τον λόγο θα έχουν οι εντολοδόχοι του ελληνικού λαού.<br /> <br /> <a href="http://e-amyna.com/" target="_blank">πηγή</a>

Η πολιτική αστάθεια και το εθνικό διακύβευμα

Με την έναρξη της διαδικασίας εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, η Ελλάδα κινδυνεύει να μπει σε περίοδο πολιτικής αστάθειας. Εφ’ όσον...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ψυχρολουσία της πρώτης ψηφοφορίας δρομολογεί εξελίξεις

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigwKFK1WpW3-g8jN6BV-DbPSDBBKX__VqJZBZClgh0McoRcjV9l84C-NUbt_URvYTfzLuG5seX8upMGRdpoZieKTgp2CVDDh0mEa7zrk5_kEN3i50JSwXakgqh-_Zdm5GGjqUe55dcUHmH/s1600/skakiera.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigwKFK1WpW3-g8jN6BV-DbPSDBBKX__VqJZBZClgh0McoRcjV9l84C-NUbt_URvYTfzLuG5seX8upMGRdpoZieKTgp2CVDDh0mEa7zrk5_kEN3i50JSwXakgqh-_Zdm5GGjqUe55dcUHmH/s1600/skakiera.jpg" /></a></div> <br /> Της <b>Μαρίνας Μάνη</b><br /> «Τώρα αρχίζει το πόκερ» έλεγε κυβερνητικός παράγοντας μετά την ολοκλήρωση της πρώτης ψηφοφορίας για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, που επιφύλαξε ψυχρολουσία για την κυβέρνηση: μόλις πέντε ανεξάρτητοι βουλευτές (σε σύνολο 24) προστέθηκαν στους 127 της ΝΔ και στους 28 του ΠΑΣΟΚ που υπερψήφισαν την υποψηφιότητα του Σταύρου Δήμα.<br /> <br /> Ο αριθμός των 160 «ναι» πυροδότησε σενάρια για πολιτικές πρωτοβουλίες που πρέπει να ληφθούν «άμεσα από τους κυρίους Σαμαρά και Βενιζέλο», όπως δήλωσε μετά την ψηφοφορία η Ντόρα Μπακογιάννη ή για «πολιτικές κινήσεις και διακομματικές ζυμώσεις» που είπε ο Νίκος Δένδιας, ενόψει της τελικής ψηφοφορίας της 29ης Δεκεμβρίου.<br /> <br /> Για «διεργασίες που είναι ήδη σε εξέλιξη για τις οποίες οι περισσότεροι θα τρίβουν τα μάτια τους» έγραψε στο twitter και ο Ευάγγελος Αντώναρος, διευκρινίζοντας με νόημα ότι πρόκειται για δικές του εκτιμήσεις και πληροφορίες που «δεν έχουν καμία σχέση με τον Κώστα Καραμανλή».<br /> <br /> Ποιες «πολιτικές πρωτοβουλίες» έχουν πέσει στο τραπέζι;<br /> <br /> <strong>Μαξίμου: Καθαρές λύσεις, ή Πρόεδρος ή εκλογές</strong><br /> <br /> Το Μαξίμου απορρίπτει την εκδοχή της κυβέρνησης ειδικού σκοπού από την παρούσα Βουλή με άλλα πρόσωπα στο τιμόνι. (Την πρότεινε προ ημερών ο Γιώργος Παπανδρέου, ενώ χθες την έθεσε δημοσίως ο ανεξάρτητος, πρώην ΑΝΕΛ, Γιάννης Κουράκος, ως προϋπόθεση για να ψηφίσει «ναι» στην τρίτη ψηφοφορία).<br /> <br /> Απορρίπτει επίσης μία συναινετική συμφωνία για εκλογή Προέδρου και εκλογές στα τέλη του 2015 – πρόκειται για την πρόταση «των οκτώ» πρώην και νυν βουλευτών της ΔΗΜΑΡ υπό τον Σπύρο Λυκούδη.<br /> <br /> Σύμφωνα με στενό συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά, μία τέτοια πρόταση (σ.σ. εννοεί την δεύτερη, διότι την πρώτη δεν την συζητούν καν...) θα οδηγήσει σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, ενώ οι εκλογές πριν από την εκπνοή του επόμενου έτους θα είναι καταστροφή διότι «θα συμπέσουν με την προετοιμασία για την ολοκλήρωση της γραμμής πιστωτικής στήριξης».<br /> <br /> «Πολιτικές πρωτοβουλίες θα πάρουμε προκειμένου να μεταπεισθούν τουλάχιστον 15 ανεξάρτητοι βουλευτές και άλλοι 10 από τους νυν της ΔΗΜΑΡ και των ΑΝΕΛ», λένε στελέχη του Μαξίμου, εννοώντας (και) ένα κυβερνητικό άνοιγμα «στις ευρωπαϊκές μεταρρυθμιστικές δυνάμεις» εάν επιτευχθεί η Προεδρική εκλογή.<br /> <br /> Εάν όχι; «Καθαρές λύσεις», απαντούν, διευκρινίζοντας ότι «θα πάμε σε εκλογές» το νωρίτερο δυνατό – «στις 25 Ιανουαρίου ή το πολυ την 1η Φεβρουαρίου»...<br /> <br /> <strong>ΠΑΣΟΚ: «Εμείς τουλάχιστον» θέλουμε συναίνεση...</strong><br /> Αντιθέτως, το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται «ανοικτό»  σε οποιαδήποτε πρόταση μπορεί να οδηγήσει σε εκλογή προέδρου και αποτροπή των πρόωρων εκλογών: «μας ενδιαφέρει η εθνική συνεννόηση. Εμείς τουλάχιστον είμαστε ανοιχτοί για να τα συζητήσουμε όλα”, είπε ο Ευ.Βενιζέλος στους βουλευτές του λίγο πριν ξεκινήσει η ψηφοφορία.<br /> <br /> Το “εμείς τουλάχιστον” ήταν αιχμή στην αρνητική απάντηση που φέρεται να του έδωσε λίγο νωρίτερα ο κ.Σαμαράς στις παραπάνω προτάσεις.<br /> <br /> Επιχειρώντας άλλο ένα άνοιγμα στη ΔΗΜΑΡ (και στον ΣΥΡΙΖΑ, κατά ορισμένους) με το βλέμμα στην επόμενη μέρα, ο κ.Βενιζέλος πρόσθεσε με νόημα ότι το κόμμα του “θεωρεί βλαπτικές τις εκλογές αλλά δεν τις φοβάται, λειτούργησε και λειτουργεί ως εγγυητής της σταθερότητας γι΄ αυτό έχει σημασία η ενότητα του χώρου της δημοκρατικής παράταξης»...<br /> <br /> Στελέχη του ΠΑΣΟΚ, πάντως, επιμένουν ότι “η προσφυγή στις κάλπες έχει κριθεί” και ότι αυτή η εξέλιξη “ανακουφίζει” την Χ.Τρικούπη λόγω (και) του ανταγωνισμού της με τον επανεμφανισθέντα Γιώργο Παπανδρέου και το πλαγιοκόπημα του Ποταμιού...<br /> <br /> Είναι ενδεικτικό ότι ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας και στενός συνεργάτης του Ευ. Βενιζέλου, Λεωνίδας Γρηγοράκος, μίλησε δημοσίως σήμερα το πρωί για κυβέρνηση ειδικού σκοπού. <br /> <br /> <strong>Πρώην και νυν της ΔΗΜΑΡ</strong><br /> <br /> Από την πλευρά τους οι προερχόμενοι από τη ΔΗΜΑΡ ανεξάρτητοι αλλά και νυν βουλευτές του κόμματος Κουβέλη, αναμένεται να επανακαταθέσουν την πρόταση “συμφωνία στην εκλογή Προέδρου και στη διεξαγωγή εκλογών εντός του 2015”. Το ότι τρεις εκ των πρώτων (Σπ.Λυκούδης, Γρ.Ψαριανός, Κατερίνα Μάρκου) ψήφισαν χθες τον κ.Δήμα και όχι “παρών” ερμηνεύεται ως “απόδειξη ότι δεν παζαρεύουμε την ψήφο μας”.<br /> <br /> Οι …δεύτεροι υπενθυμίζουν την πρόσφατη διευκρίνιση του κ.Κουβέλη πως δεν θα θεωρήσει αποστάτες ή αργυρώνητους όσους βουλευτές του κόμματος ψηφίσουν θετικά για Πρόεδρο.<br /> <br /> <strong>Κων.Μητσοτάκης με... Π.Καμμένο</strong><br /> <br /> Και μέσα σε όλα, προκύπτει σήμερα συνάντηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με τον Πάνο Καμμένο, μετά από αίτημα που υπέβαλλε ο δεύτερος πριν από δέκα ημέρες.<br /> <br /> Για ποιο λόγο; Κατά μία εκδοχή ο επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ “θα προσπαθήσει να πείσει τον κ.Καμμένο να απελευθερώσει τους βουλευτές των ΑΝΕΛ να ψηφίσουν κατά συνείδηση” καθώς τουλάχιστον τρεις εξ΄αυτών κλίνουν προς το “ναι” στον κ.Δήμα.<br /> <br /> Κατά μία άλλη, θα αναζητήσουν τα περιθώρια σχηματισμού κυβέρνησης ειδικού σκοπού.<br /> <br /> Ο κ.Καμμένος, πάντως, δήλωσε εκ νέου χθες ότι το κόμμα του δεν θα ψηφίσει Πρόεδρο “ούτε τη δεύτερη ούτε την τρίτη φορά, ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι υποψήφιος, ανεξάρτητα ακόμη κι αν παραιτηθεί ο κ. Σαμαράς»…<br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η ψυχρολουσία της πρώτης ψηφοφορίας δρομολογεί εξελίξεις

Της Μαρίνας Μάνη «Τώρα αρχίζει το πόκερ» έλεγε κυβερνητικός παράγοντας μετά την ολοκλήρωση της πρώτης ψηφοφορίας για την εκλογή Προέδρου...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-Κούβα: Τώρα λήγει ο Ψυχρός Πόλεμος εκεί!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEGuLl8LntR-1I4n_14q6oKyfQm6ELGPyYnDDVuug0VswLzbgjv3coE9Kd3S57II1EAhCgTpNkiBfSLzP0mg9leYpPdi5Tfp_SSqkZgHCgJbpIW4wYPuPNhQqrqRh_4cvAeEA7S0srGiZz/s1600/HPA+koyba.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEGuLl8LntR-1I4n_14q6oKyfQm6ELGPyYnDDVuug0VswLzbgjv3coE9Kd3S57II1EAhCgTpNkiBfSLzP0mg9leYpPdi5Tfp_SSqkZgHCgJbpIW4wYPuPNhQqrqRh_4cvAeEA7S0srGiZz/s1600/HPA+koyba.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και ο Κουβανός ομόλογός του Ραούλ Κάστρο, προέβησαν ταυτόχρονα σε ανακοινωθέντα τεράστιας σημασίας για την ασφάλεια όχι μόνο στην περιοχή, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο…</strong><br /> Ανακοίνωσαν τα βήματα που θα γίνουν στο πλαίσιο εξομάλυνσης των σχέσεων των δυο χωρών. Όσα ακούστηκαν ήταν πράγματι <strong>εντυπωσιακά</strong>. Ο Ομπάμα επαίνεσε τη συμβολή της κοινότητας των <strong>Κουβανών εξόριστων</strong> στις Ηνωμένες Πολιτείες και τόνισε την <strong>αποτυχία της πολιτικής του εμπάργκο</strong> πέντε δεκαετίες μετά την επιβολή του.<br /> Ο Ομπάμα ανακοίνωσε τα σχέδια της αμερικανικής κυβέρνησης για τη <strong>βελτίωση της ροής του εμπορίου και των επενδύσεων </strong>στην Κούβα, την αύξηση των επισκέψεων Αμερικανών αξιωματούχων, ενώ ανακοίνωσε και το<strong> άνοιγμα πρεσβείας </strong>στην Αβάνα.<br /> <br /> <strong>Οι Αμερικανοί θα είναι σε θέση να χρησιμοποιούν κατά τις επισκέψεις τους στην Κούβα πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες. Θα χαλαρώσουν οι περιορισμοί των ορίων αποστολής εμβασμάτων. </strong>Ο δε Ομπάμα δήλωσε πως θα καλωσόριζε την Κούβα κατά τη Σύνοδο Κορυφής της Αμερικής τον Απρίλιο του 2015 μαζί και με τους ηγέτες οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών (Civil Society).<br /> Ο Ραούλ Κάστρο επανέλαβε την αφοσίωσή του στον διάλογο και <strong>είπε ότι ο Ομπάμα αξίζει τον σεβασμό</strong>. Ο Αμερικανός πρόεδρος βέβαια, προειδοποίησε ότι <strong>θα πρέπει να περάσουν νόμοι στο Κογκρέσο</strong> για να αρθεί το εμπάργκο και πως μέχρι την παρούσα φάση μπορούσε να κινείται αυτόνομα.<br /> <!-- /metas --> <br /> Νωρίτερα την ίδια ημέρα, <strong>ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε την ελευθέρωση του πολίτη των ΗΠΑ Άλαν Γκρος,</strong> ο οποίος είχε φυλακιστεί στην Κούβα κατηγορούμενος για κατασκοπεία. Μαζί, ανακοινώθηκε και η ανταλλαγή ενός άλλου κρατουμένου με τρεις φυλακισμένους Κουβανούς.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

ΗΠΑ-Κούβα: Τώρα λήγει ο Ψυχρός Πόλεμος εκεί!

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και ο Κουβανός ομόλογός του Ραούλ Κάστρο, προέβησαν ταυτόχρονα σε ανακοινωθέντα τεράστιας σημασίας για τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι κρύβει από πίσω η ρωσική στρατηγική στη Μέση Ανατολή;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIjFEfbzpOjHF0sXY1f_GTKMYZHRTDjX7-b9ObR4zc7mAS3M1mlaZ0gto9UmSdqwkKRmNcxLTgMPbF0obIBSaUo2D-mAN1WUiGd6Wrnj416meQJ2AXb2B-YptnfGZ5QlptDurMbzmGBpTv/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF763.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIjFEfbzpOjHF0sXY1f_GTKMYZHRTDjX7-b9ObR4zc7mAS3M1mlaZ0gto9UmSdqwkKRmNcxLTgMPbF0obIBSaUo2D-mAN1WUiGd6Wrnj416meQJ2AXb2B-YptnfGZ5QlptDurMbzmGBpTv/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF763.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <span style="color: #444444; font-size: large;">Η Ρωσία, τελευταία, στρέφεται και πάλι προς τη Μέση Ανατολή. Το γεγονός αυτό έχει να κάνει και με τον περιορισμό των ορίων ελιγμών της Ρωσίας στην Ευρώπη, λόγω των πρόσφατων εξελίξεων. Έτσι η Μόσχα αναζητά νέες πολιτικές και οικονομικές ευκαιρίες σε άλλες σημαντικές περιοχές, στις οποίες, ιστορικά, ασκεί επιρροή. </span></blockquote> <strong><span style="color: maroon;">Του</span><span style="color: blue;"> Maxim A. Suchkov</span><br /> <span style="color: maroon;">ΤΙΤΛΟΣ ΑΡΘΡΟΥ:</span> <span style="color: blue;">«What’s behind Russia’s Mideast strategy?»</span><br /> <span style="color: maroon;">ΠΗΓΗ:</span> <a href="http://www.al-monitor.com/">http://www.al-monitor.com/</a></strong><br /> Η φιλοσοφία πίσω από τη νέα ρωσική μεσανατολική πολιτική εκδηλώνεται με μια <strong>σειρά τακτικών ελιγμών</strong>. Οι σχεδιαστές της ρωσικής πολιτικής δεν επιθυμούν να εμπλακούν πάντως σε επικίνδυνες καταστάσεις, όσον αφορά ειδικά τον τομέα της <strong>ασφάλειας </strong>και της <strong>πολιτικής</strong>, στη Μέση Ανατολή, αξιοποιώντας την <strong>σοβιετική εμπειρία</strong>.<br /> Η Μόσχα όμως επιδεικνύει το ενδιαφέρον της κυρίως <strong>σε τρία επίπεδα,</strong> πρώτον, μετέχοντας στην ομάδα των 5+1 που διαπραγματεύεται το πυρηνικό πρόγραμμα του <strong>Ιράν</strong>, δεύτερον μετέχοντας στις διαπραγματεύσεις <strong>Ισραήλ- Παλαιστινίων</strong> και τέλος παρακολουθώντας τις εξελίξεις στην <strong>Συρία</strong>.<br /> <br /> Είναι δε ιδιαίτερα σημαντικό για τη Μόσχα να κινείται και στο παρασκήνιο, <strong>έχοντας επαφές με τις βαρύνουσες για τις εξελίξεις περιφερειακές δυνάμεις,</strong> ώστε να είναι σε θέση να εξισορροπήσει την πίεση που της ασκείται από τις ΗΠΑ. Η Ρωσία φυσικά δεν είναι ξένη στη Μέση Ανατολή και <strong>διαθέτει τον μηχανισμό ελέγχου και ανάλυσης των πραγμάτων της περιοχής,</strong> όντας ικανή να εκμεταλλεύεται τις αμερικανικές αστοχίες. Έτσι προέκυψε η συνεργασία με την <strong>Αίγυπτο </strong>και το <strong>Μπαχρέιν</strong>.<br /> Τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις της Ρωσίας με τι δύο αυτές μη NATOϊκές συμμάχους των ΗΠΑ, έχουν ενισχυθεί. <strong>Όσον αφορά την Αίγυπτο οι καλές σχέσεις αποτελούν παλαιά παράδοση.</strong> Ήδη οι αμυντικές συμφωνίες ύψους 2 δισ. δολαρίων έχουν υπογραφεί και οι διμερείς σχέσεις έχουν ακόμα περισσότερο συσφιχθεί από την επίσκεψη Σίσι στη Μόσχα, τον Αύγουστο του 2014. Με την επίσκεψη εκείνη ο Σίσι έδωσε και το μήνυμα στις ΗΠΑ ότι η Αίγυπτος μπορεί να βρει και αλλού συμμάχους.<br /> <strong>Η ανάπτυξη σχέσεων όμως με το Μπαχρέιν, μια χώρα πιστή σύμμαχο των ΗΠΑ και βάση του αμερικανικού 5ου Στόλου, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα κίνηση, καθώς η Μόσχα θεωρεί πλέον το Μπαχρέιν σημαντικό της εταίρο στον Κόλπο.</strong> Στη διμερή ατζέντα κυριαρχούν τα θέματα της ενέργειας και των οικονομικών επενδύσεων. Στα τέλη Οκτωβρίου ο πρόεδρος Πούτιν και ο βασιλιάς αλ Χαλιφά, συναντήθηκαν στο Σότσι και αποφάσισαν να συσφίξουν περαιτέρω τις σχέσεις τους και να συνδέσουν, απευθείας, αεροπορικώς τις χώρες τους.<br /> <strong>Είναι φυσικά πολύ πρώιμο να υποθέσουμε ότι η Ρωσία κερδίζει τη θέση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, </strong>ωστόσο η δυνατότητά της να επενδύσει τόσο στον τομέα της οικονομίας, όσο και της τεχνογνωσίας, αποτελεί το δυνατό της χαρτί. Η Ρωσία θεωρείται από τους σουνίτες μουσουλμάνους ως <strong>προστάτης των σιιτών,</strong> λόγω των σχέσεων της με το Ιράν και την Συρία.<br /> <!-- /metas --> <br /> Ωστόσο, το γεγονός ότι <strong>η συντριπτική πλειοψηφία των μουσουλμάνων της Ρωσίας είναι σουνίτες</strong> είναι ένα χαρτί που η Μόσχα θα εκμεταλλευτεί, σε συνδυασμό με τις καλές σχέσεις που διατηρεί με την Αίγυπτο, τους Παλαιστίνιους και τώρα το Μπαχρέιν. Αν και η ρωσική <strong>στρατηγική προσέγγιση</strong> στη Μέση Ανατολή έχει ως <strong>στόχο συγκεκριμένες χώρες,</strong> ο στόχος της είναι τελικά να επιτευχθεί ένα ευρύτερο συστημικό αποτέλεσμα στην περιοχή.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τι κρύβει από πίσω η ρωσική στρατηγική στη Μέση Ανατολή;

Η Ρωσία, τελευταία, στρέφεται και πάλι προς τη Μέση Ανατολή. Το γεγονός αυτό έχει να κάνει και με τον περιορισμό των ορίων ελιγμών της Ρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι ζητούν σύλληψη Έλληνα πιλότου Mirage 2000 για κατάρριψη F 16 τους στο Αιγαίο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0RJMfCXqOSB5FGJrUT68F3nMlm1LZZT6VypgmHkVzQZ3Fa1LcY1n_-djE-CI3UjqFHEL43DVQ9lnV97ZI_OPeISD-o7i6p6vUoZZ6BPODc9_rNYhFttsxnTW8x8ZKCGzFPsi3xhHkb7l4/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF762.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0RJMfCXqOSB5FGJrUT68F3nMlm1LZZT6VypgmHkVzQZ3Fa1LcY1n_-djE-CI3UjqFHEL43DVQ9lnV97ZI_OPeISD-o7i6p6vUoZZ6BPODc9_rNYhFttsxnTW8x8ZKCGzFPsi3xhHkb7l4/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF762.jpg" /></a></div> <br /> Επιμέλεια <strong>Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ </strong><br /> <br /> Τη σύλληψη του πιλότου του <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> ελληνικού Μιράζ 2000 που η Τουρκία ισχυρίζεται πλέον επίσημα ότι κατέρριψε τουρκικό F-16 στις 8 Οκτωβρίου <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> 1996 <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> ανοιχτά της Χίου,ζητά ο δικηγόρος της οικογένειας του Τούρκου κυβερνήτη του μαχητικού που σκοτώθηκε όταν το αεροπλάνο του πήρε φωτιά και έπεσε κατά την διάρκεια αερομαχίας με το ελληνικό αναχαιτιστικό.<br /> <br /> Συγκεκριμένα ο δικηγόρος της οικογένειας του πιλότου <strong>Να'ί'λ Ερντογάν, κ. Μεχμέτ Εμίν Κελές</strong>, δήλωσε ότι επιθυμεί να εκδοθεί <strong>απόφαση σύλληψης</strong> για τον Έλληνα πιλότο ( Σ.Σ. αναφέρει το όνομά του ), αλλά και τους Έλληνες στρατιωτικούς αρμοδίους της εποχής- δηλαδή προφανώς την ηγεσία του ΓΕΑ, τον διοικητή της αεροπορικής βάσης που ανήκε το αεροσκάφος κλπ.. Να σημειωθεί ότι η σωρός του πιλότου, παρά τις έρευνες που έγιναν και τότε και σχετικά πρόσφατα δεν έχει βρεθεί - ούτε και συντρίμμια του F-16 έχουν βρεθεί και ανασυρθεί.<br /> <br /> Ο δικηγόρος κ. Κελές υποστηρίζει ότι η θέση του στηρίζεται στο ότι τέσσερα χρόνια μετά το δυστύχημα, ένα ελληνικό περιοδικό, κυκλοφόρησε με άρθρο το οποίο έφερε τον τίτλο ''Η Ελλάδα κατέρριψε τουρκικό πολεμικό αεροσκάφος'' - <strong>(Σ.Σ.άσχετο βέβαια αν όλο το δημοσίευμα ήταν αβάσιμο και είχε χαρακτηρισθεί από αρμόδιες πηγές ως προϊόν φαντασίας).</strong><br /> <br /> Το θέμα παρουσιάζεται σήμερα στην <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Yeni Akit με τίτλο «Αίτημα για σύλληψη του Έλληνα πιλότου και των διοικητών».Σύμφωνα με το δημοσίευμα μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης ενδέχεται να τεθεί θέμα υποβολής αιτήματος αποζημίωσης από την ελληνική κυβέρνηση- άλλωστε με αυτή την διάσταση έχει ξανακάνει την εμφανή την παρουσία του ο δικηγόρος της οικογένειας...<br /> <br /> Τις προάλλες όμως  υπήρξε μια νέα διάσταση που ίσως να δείχνει ότι η υπόθεση εντάσσεται σε κινήσεις κάποιων που επιδιώκουν  η Τουρκία να κλιμακώσει την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /> <br /> Συγκεκριμένα τις προάλλες η τουρκική κυβέρνηση, για πρώτη φορά επισήμως, όπως ανέφερε η τουρκική εφημερίδα Haberturk, απάντησε στην Βουλή ότι το  το τουρκικό F- 16 που έπεσε κατά την διάρκεια αερομαχίας με ελληνικόMirage-2000EGM , πριν από 18 χρόνια,  είχε δήθεν καταρριφθεί από ελληνικό αεριωθούμενο.<br /> <br /> Μάλιστα η εφημερίδα είχε την πληροφορία ότι ο νομικός αγώνας για τον πιλότο του F-16 Nail Erdoğan  αλλάζει  κατεύθυνση και ότι η Εισαγγελία της Τουρκίας , ετοιμάζεται να ξεκινήσει δίκη κατά των Ελλήνων αρμοδίων,  όπως έγινε και στην περίπτωση της υπόθεσης του τουρκικού πλοίου ανθρωπιστικής βοήθειας ''Mavi Marmara'' που χτυπήθηκε από ισραηλινούς κομάντος.<br /> <br /> Να σημειωθεί ότι παλιότερα στον  τουρκικό τύπο έχει γραφεί  ότι η οικογένεια  Ερντογάν προσέφυγε  στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΑΔΑΔ) εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης με αγωγή αποζημίωσης 625.000 ευρώ κλπ κλπ.- ωστόσο ελληνικές πηγές δεν έχουν επιβεβαιώσει  κάτι τέτοιο.<br /> <br /> <img alt="" height="346" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/ELLINOTOYRKIKA/PILOT_ERDOGAN/nail%203.jpg" width="549" /><br /> <br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι Τούρκοι ζητούν σύλληψη Έλληνα πιλότου Mirage 2000 για κατάρριψη F 16 τους στο Αιγαίο!

Επιμέλεια  Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ  Τη σύλληψη του πιλότου του ελληνικού Μιράζ 2000 που η Τουρκία ισχυρίζεται πλέον επίσημα ότι κατέρριψε τουρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι θα συμβεί αν η Ρωσία καταρρεύσει οικονομικά;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkSUEpBCSdLA0r2xunKsOO0_Ktix6c9diMUMn2SqZ7jv8QydXQ32HNFZTFfeRSI-bbDpoCXAxe6hmQCFMqY3k4GWrRJmVHu7qYEPM0xCM4WIgNyifnqhcc_C4g7kZ8GgLGJPAv4mJ2L2f_/s1600/RWSIA+OIKONOMIA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkSUEpBCSdLA0r2xunKsOO0_Ktix6c9diMUMn2SqZ7jv8QydXQ32HNFZTFfeRSI-bbDpoCXAxe6hmQCFMqY3k4GWrRJmVHu7qYEPM0xCM4WIgNyifnqhcc_C4g7kZ8GgLGJPAv4mJ2L2f_/s1600/RWSIA+OIKONOMIA.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Του Παντελή Δ Καρύκα<br /> <br /> Η κατάρρευση του ρωσικού εθνικού νομίσματος και η συνεπακόλουθη κρίση της ρωσικής οικονομίας είναι συνέπεια πρωτίστως της πτώσης των τιμών του πετρελαίου, του κύριου δηλαδή εξαγωγικού προϊόντος της Ρωσίας, αλλά και των κυρώσεων που η Δύση έχει επιβάλει στη χώρα αυτή</strong>, συνεπεία της ουκρανικής κρίσης. Η Ρωσία δηλώνει πως αυτή την στιγμή βρίσκεται σε οικονομικό πόλεμο με τη Δύση, αντιμετωπίζει δηλαδή, μια ασύμμετρη επίθεση που απειλεί να συντρίψει όλα τα επιτεύγματα της εποχής Πούτιν.<br /> <br /> <strong>Ο Πούτιν, ως παλαιό στέλεχος της KGB, γνώριζε ότι το ενδεχόμενο να βρεθεί η Ρωσία αντιμέτωπη είτε με μια συγκυριακή πτώση των τιμών του πετρελαίου, είτε με μια έξωθεν προκληθείσα πτώση των τιμών, ήταν πιθανό να συμβεί. Για τον σκοπό αυτό είχε συγκεντρώσει αποθεματικά κεφάλαια ύψους, περί τα 650 δισ. δολάρια, ώστε να μπορεί να κρατήσει ζωντανή τη ρωσική οικονομία για όσο διάστημα θα απαιτείτο. </strong><br /> <br /> <div class="quotes_onalert"> <strong>Ο Πούτιν, ως παλαιό στέλεχος της KGB, γνώριζε ότι το ενδεχόμενο να βρεθεί η Ρωσία αντιμέτωπη είτε με μια συγκυριακή πτώση των τιμών του πετρελαίου, είτε με μια έξωθεν προκληθείσα πτώση των τιμών, ήταν πιθανό να συμβεί</strong></div> <br /> <strong>Ο Πούτιν γνώριζε, επίσης, πως και η </strong><strong>παντοδύναμη Σοβιετική Ένωση</strong><strong>, με τον ίδιο τρόπο κατέρρευσε</strong>, οικονομικά πρώτα και κατόπιν πολιτικά, όταν η τότε αμερικανική ηγεσία, σε συνεργασία με τις συμμάχους χώρες της στον Περσικό Κόλπο, φρόντισαν να πέσουν οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου, μέσω της αύξησης της παραγωγής, ενώ το πρόγραμμα «Πρωτοβουλία Στρατηγικής Άμυνας» (SDI: Strategic Defense Initiative) που έμεινε γνωστό ως «Πόλεμος των Άστρων», οδηγούσε τη Σοβιετική Ένωση σε αλόγιστες εξοπλιστικές – ερευνητικές δαπάνες, σε μια προσπάθεια να μη μείνει πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /> <br /> Τα αποτελέσματα έγιναν γνωστά σε λιγότερο από μια δεκαετία. Η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε και <strong>ο Ψυχρός Πόλεμος έληξε.</strong> Κάτι παρόμοιο δείχνει να συμβαίνει και τώρα, στον τομέα που αφορά τις διεθνείς τιμές των υδρογονανθράκων. Στην πρόσφατη σύνοδο του ΟΠΕΚ, η Σαουδική Αραβία πρωτοστάτησε στον αγώνα για αύξηση της παραγωγής πετρελαίου, παρά την πτώση των τιμών. <strong>Σήμερα όμως υπάρχουν ακόμα περισσότερες παράμετροι που πρέπει να εξεταστούν, σε σχέση με το 1989. </strong><br />  <strong><br /> Η πρώτη αφορά την αύξηση παραγωγής του Ιράν</strong>, το οποίο, αν και βρίσκεται σχετικά κοντά με τη Μόσχα (στη βάση του κοινού εχθρού, των ΗΠΑ, αφού τα συμφέροντα των δύο π.χ. στην Κασπία είναι ανταγωνιστικά), τώρα, χάρη στους τζιχαντιστές, προσέγγισε σημαντικά με τις ΗΠΑ, αφού μοιράζονται τουλάχιστον το κοινό συμφέρον της σταθερότητας στο Ιράκ. Βέβαια η Τεχεράνη δεν αυξάνει την παραγωγή της επειδή αντιπαθεί τη Ρωσία ή συμπαθεί τις ΗΠΑ, αλλά απλώς και μόνο, διότι αν τη μειώσει θα χάσει πολύτιμο για αυτή μερίδιο από την διεθνή αγορά πετρελαίου. Σε κάποιο βαθμό αυτό ισχύει και την Σαουδική Αραβία και τις μικρότερες χώρες του Κόλπου.<br /> <br /> <strong>Η δεύτερη παράμετρος αφορά τη σημερινή θέση της Ρωσίας στο διεθνές σύστημα.</strong> Η κατάρρευση της αποκομμένης από αυτό, εν πολλοίς, Σοβιετικής Ένωσης, δεν επηρέασε αρνητικά τη διεθνή οικονομία. Μάλλον το αντίθετο συνέβη, καθώς οι αγορές αξιολόγησαν θετικά το πέρας του Ψυχρού Πολέμου. Σήμερα όμως, αν η ρωσική οικονομία καταρρεύσει θα παρασύρει πολλούς ακόμα, μαζί της, στην Άβυσσο. Μην ξεχνάμε πως ένας από τους βασικότερους εμπορικούς εταίρους της Ρωσίας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), στο σύνολό της και η Γερμανία ειδικότερα.<br /> <br /> <div class="quotes_onalert"> <strong>Γερμανία και Ρωσία έχουν τόσο αλληλένδετα συμφέροντα που η ρωσική κατάρρευση θα οδηγούσε σε σοβαρούς κλυδωνισμούς τη γερμανική και κατ’ επέκταση την ευρωπαϊκή οικονομία</strong><br /> </div> <strong>Γερμανία και Ρωσία έχουν τόσο αλληλένδετα συμφέροντα που η ρωσική κατάρρευση θα οδηγούσε σε σοβαρούς κλυδωνισμούς τη γερμανική και κατ’ επέκταση την ευρωπαϊκή οικονομία.</strong> Στην σύγχρονη, παγκοσμιοποιημένη οικονομία, το «τσουνάμι» μιας ρωσικής κατάρρευσης θα παρέσυρε, ίσως, ακόμα και αυτούς που θα την έχουν προκαλέσει, των ΗΠΑ περιλαμβανομένων, ενώ η Ουάσιγκτον δεν επιθυμεί να πληγεί η ήδη προβληματική ευρωπαϊκή οικονομία, με τις ΗΠΑ να το ανέχονται ενώπιον του αντικειμενικού σκοπού – στόχου, που είναι η Ρωσία. Ο πρόεδρος Πούτιν, στον οποίο μπορεί ο καθένας να καταλογίσει οτιδήποτε, εκτός από περιορισμένη νοημοσύνη, έχει ήδη αναφερθεί στον κίνδυνο αυτό.<br /> <br /> <strong>Από την άλλη αν οι ΗΠΑ, που προφανώς δεν επιθυμούν την κατάρρευση του διεθνούς οικονομικού συστήματος, φαίνεται πως απλώς επιθυμούν να φτάσουν τη Ρωσία στα όρια της, να τη «γονατίσουν», να την ταπεινώσουν ίσως, για να την πιέσουν να συμβιβαστεί, π.χ. στο ζήτημα της Ουκρανίας, χωρίς όμως να την αφήσουν στο τέλος να καταρρεύσει. Ίσως στο πίσω μέρος του μυαλού των σχεδιαστών πολιτικής στην Ουάσινγκτον να υπάρχει και η σκέψη ανατροπής του Πούτιν, πιο πολύ ως ευσεβής πόθος παρά ως εφικτός στόχος.</strong><br /> <br /> Επ’ αυτού μάλλον δεν θα επιτύχουν, όχι εύκολα τουλάχιστον. Οι Ρώσοι πέραν του ότι έχουν αποδείξει ιστορικά, ότι η αντιμετώπιση δυσκολιών είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, όταν νιώθουν πως απειλείται η εθνική τους επιβίωση, συσπειρώνονται  στο πλευρό των κυβερνώντων τους (βλ. Β’ Παγκόσμιο και Στάλιν), ανεξαρτήτως καθεστώτος.<br /> <br /> Εξάλλου είναι πολύ νωρίς για να λεχθεί ότι το πλήγμα στην ρωσική οικονομία έχει πλήξει καθοριστικά τον απλό Ρώσο πολίτη. Μόλις τώρα έχει φανεί το πρόβλημα με την αύξηση της τιμής εισαγομένων προϊόντων. Θα χρειαστεί ορισμένος χρόνος για κάτι τέτοιο και ο κίνδυνος για το διεθνές σύστημα πάντα θα ελλοχεύει.<br /> <br /> Ο Πούτιν, ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις επιλογές του, είναι αλήθεια ότι εκμεταλλευόμενος τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες, έκανε ξανά τη Ρωσία ισχυρή δύναμη, ξεπερνώντας τον εφιάλτη της μεταβατικής περιόδου Γιέλτσιν, στην οποία βέβαια υπηρέτησε ο σημερινός ηγέτης. Έδωσε ξανά στους Ρώσους αυτοπεποίθηση και τόνωσε την πληγωμένη εθνική τους υπερηφάνεια. Και αυτό οι Ρώσοι θα δυσκολευτούν να το λησμονήσουν.<br /> <br /> Άλλωστε, <strong>η Ρωσία είναι σε θέση να αντιδράσει και αυτή, επιβάλλοντας τις δικές της «κυρώσεις»</strong>. <strong>Σε πρώτη φάση η Μόσχα θα μπορούσε να κατασχέσει τα περιουσιακά στοιχεία των ξένων εταιρειών που δραστηριοποιούνται στη Ρωσία, θα μπορούσε να διακόψει τις εισαγωγές από την ΕΕ και στην έσχατη περίπτωση, να απειλήσει να διακόψει την τροφοδοσία της εξαρτημένης από αυτήν Ευρώπης με φυσικό αέριο.</strong><br /> <br /> <strong>Η Ευρώπη δεν έχει, ακόμα, εναλλακτικές πηγές τροφοδοσίας.</strong> Βέβαια αυτό μπορεί να αλλάξει. Ήδη υπάρχουν επαφές για την προμήθεια ιρανικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη, ενώ αναμένεται, εντός των προσεχών ετών να ανοίξει και η μεσογειακή στρόφιγγα και η αμερικανική, του φτηνού σχιστολιθικού αερίου. Οι λύσεις αυτές όμως χρειάζονται χρόνο για να υλοποιηθούν. Και <strong>χρόνος δεν θα υπάρχει αν μέσα την καρδιά του χειμώνα η Μόσχα κλείσει τις στρόφιγγες, παίρνοντας, ως άλλος Σαμψών, μαζί της τους «αλλοφύλους»</strong>. Τ<strong>ο μόνο, πάντως, δεδομένο είναι πως η Ρωσία δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την Κριμαία, την οποία ήδη ο Πούτιν έχει μετατρέψει σε φρούριο και πρόκειται, μέχρι το 2016, να ενισχύσει ακόμα περισσότερο.<br />  </strong><br /> <strong>Το χειρότερο σενάριο είναι, βέβαια, να εξαναγκαστεί η Ρωσία να περάσει τον Ρουβίκωνα.</strong> Στην πρόσφατη ομιλία του, όπου καθόρισε και την ρωσική οικονομική πολιτική, έως και το 2017, ο πρόεδρος Πούτιν ξεκαθάρισε πως, παρά το γεγονός ότι η ρωσική οικονομία θα εισέλθει σε ύφεση από το 2015, εντούτοις οι δαπάνες για την άμυνα δεν πρόκειται να περικοπούν. Ίσα-ίσα, <strong>η Ρωσία έχει εξαγγείλει ένα τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα. Μόνο το ρωσικό ναυτικό προβλέπεται να ενισχυθεί με 600 νέα πλοία, τα επόμενα χρόνια. Αντίστοιχα θα ενισχυθούν και οι λοιποί κλάδοι των ενόπλων δυνάμεων.</strong><br /> <br /> <strong>Αν λοιπόν η Δύση πιέσει τη Ρωσία, με αφορμή το θέμα της Ουκρανίας, ή επιχειρώντας να εντάξει στο ΝΑΤΟ τη Ουκρανία ή τη Γεωργία, ή εξακολουθήσει τον οικονομικό πόλεμο, ουδείς είναι σε θέση να γνωρίζει πως θα αντιδράσει η Μόσχα στην Οσετία, την Υπερδνειστερία, τη Βαλτική, ακόμα – ακόμα και στην Αν. Ουκρανία. Η προσάρτηση στη Ρωσία αυτών των περιοχών ή η επίδειξη δύναμης της Μόσχας σε κάποια εκ των Βαλτικών δημοκρατιών, ή στη Μαύρη θάλασσα, η οποία μετά την προσάρτηση της στρατηγικής χερσονήσου της Κριμαίας,</strong> <strong>έχει μετατραπεί μεγάλο μέρος της σε «ρωσική λίμνη», θα μπορούσε να είναι μια πιθανή αντίδραση. </strong><br /> <br /> Ωστόσο, η Μόσχα δεν φαίνεται να προωθεί μια νέα δυναμική αναμέτρηση. Ο πρόεδρος Πούτιν γνωρίζει, επίσης, τα όριά του και όλα δείχνουν ότι επιθυμεί να βρει διέξοδο, χωρίς να είναι όμως διατεθειμένος να παραδώσει κάτι από αυτά που καταβάλλοντας το σημερινό κόστος απέσπασε…<br /> <br /> <strong>Η Ρωσία, παρόλα αυτά, έχει το απόλυτο στρατιωτικό πλεονέκτημα στην Ευρώπη και τον Καύκασο και το γνωρίζει καλά. Η Ρωσία διαθέτει και τις τακτικές πυρηνικές δυνατότητες και τις αναγκαίες συμβατικές δυνάμεις για να επικρατήσει. Οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ που έχουν αναπτυχθεί στις Βαλτικές χώρες και την Πολωνία, είναι απλώς συμβολικές και δεν είναι σε θέση, ούτε κατ’ ελάχιστο, να αμφισβητήσουν τη ρωσική υπεροχή</strong>. Απλά λειτουργούν ως «πυροκροτητής» (trigger), παρέχοντας διαβεβαίωση στις χώρες του ΝΑΤΟ, ότι οι ΗΠΑ θα εμπλακούν σε περίπτωση σύγκρουσης, αφού θα πληγούν και οι αμερικανικές δυνάμεις που σταθμεύουν στην περιοχή.<br /> <br /> Αυτό το γνωρίζουν και οι Αμερικανοί και οι λοιποί δυτικοί σύμμαχοί τους. Κατά συνέπεια, αν η «άρκτος» συνεχίσει να δέχεται ασφυκτική πίεση είναι δεδομένο πως θα αντιδράσει, με κάποιο τρόπο. Σημαντική παράμετρος, σε κάθε περίπτωση, είναι ο χρόνος και η αντοχή της Ρωσίας στις δυτικές πιέσεις, σε βάθος χρόνου. <strong>Με απλά λόγια, η όποια τυχόν δυναμική αντίδραση της Μόσχας, στο όποιο επίπεδο, θα είναι πιθανότερο να εκδηλωθεί όταν τα αποθεματικά της κεφάλαια θα τείνουν προς εξάντληση.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, ούτε η Μόσχα είναι «αναμάρτητη». Η δυναμική πολιτική Πούτιν στην Ουκρανία έκλεισε θύρες επικοινωνίας. Αν ο Πούτιν σταματούσε στην προσάρτηση της Κριμαίας και δεν ξεκινούσε τόσο μαζικά το παιχνίδι στην Αν. Ουκρανία, ίσως να είχαν, ήδη, όλα τελειώσει και μάλιστα υπέρ του</strong>, αφού η Κριμαία ελέγχει, όντως, τη Μαύρη θάλασσα και η κατοχή της προσδίδει στη Ρωσία συντριπτικό στρατηγικό πλεονέκτημα στην ευρύτερη περιοχή. Δυστυχώς συνέχισε, μη εμπιστευόμενος τους Δυτικούς και θέλοντας να αποτρέψει κάθε πιθανότητα ΝΑΤΟποίησης της Ουκρανίας.<br /> <strong><br /> Οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, ακολουθώντας τα χνάρια της συγγενούς, πάλαι ποτέ υπερδύναμης Βρετανίας, προωθούν μια νέα πολιτική «ευρωπαϊκής ισορροπίας». Η πολιτική αυτή επιβάλει το «ψαλίδισμα» των φιλοδοξιών της όποιας δύναμης απειλεί να κερδίσει την παγκόσμια κυριαρχία, ηγεμονική θέση στο διεθνές σύστημα, μόνη της ή στο πλαίσιο πλέγματος συμμαχιών</strong>. Οι Αμερικανοί, δύο φορές, άσκησαν αυτή την πολιτική κατά της Γερμανίας, στους δύο παγκόσμιους πολέμους και πριν την Ουκρανία, ήταν προγραμματισμένη να ασκηθεί η ίδια πολιτική και στον Ειρηνικό, με την Κίνα να αποτελεί το αντίπαλο δέος εκεί.<br /> <br /> <div class="quotes_onalert"> <strong>Ακτίνα φωτός, φυσικά υπάρχει. Οι ΗΠΑ διαρρέουν, μέσω διπλωματικών διαύλων, πως αν η Ρωσία επιδείξει «λογική» στην Ουκρανία, όλα μπορούν να αλλάξουν</strong></div> <br /> <strong>Ακτίνα φωτός, φυσικά υπάρχει. Οι ΗΠΑ διαρρέουν, μέσω διπλωματικών διαύλων, πως αν η Ρωσία επιδείξει «λογική» στην Ουκρανία, όλα μπορούν να αλλάξουν.</strong> Η Ρωσία συνεχίζει, από την πλευρά της, να ζητά την ομοσπονδιοποίηση της Ουκρανίας, αν και το περιεχόμενό της παραμένει ασαφές. <strong>Η Μόσχα, όχι άδικα, προβάλει το παράδειγμα του Κοσόβου</strong> (αυθαιρεσία της Δύσης όπου αδιαφόρησε για τις ρωσικές ενστάσεις), ακόμα όμως και του Κεμπέκ στον Καναδά (το επιχείρημα είναι γιατί αρνούνται την ομοσπονδιοποίηση στην Ουκρανία, η οποία αποτελεί εξαιρετικά διαδεδομένο μοντέλο κρατικής οργάνωσης στη Δύση).<br /> <br /> <strong>Το αίτημα της Μόσχας περί ομοσπονδιοποίησης  είναι δυνατό να ικανοποιηθεί από τη Δύση. Το μεγάλο πρόβλημα είναι, πάντως, πλέον η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, καθώς αμφότερες οι πλευρές έχουν – επικοινωνιακά εν πολλοίς, ή λόγω ζωντανών ψυχροπολεμικών στερεοτυπικών πεποιθήσεων – δαιμονοποιήσει την αντίπαλη</strong>. <strong>Σε κάθε περίπτωση η νέα εκεχειρία που επετεύχθη στην Ουκρανία είναι σαφώς καλό σημάδι, ότι ίσως τελικά επικρατήσει η λογική, καθώς ΗΠΑ και Ρωσία έχουν κοινά συμφέροντα και σημεία επαφής σε άλλες, εύφλεκτες, περιοχές του πλανήτη, όπως στη Μέση Ανατολή για παράδειγμα.</strong><br /> <br /> Αυτό είναι και προς το συμφέρον του Ελληνισμού, αφού όταν Μόσχα και Ουάσιγκτον διατηρούν καλό επίπεδο σχέσεων, η γεωστρατηγική σημασία της Τουρκίας κατακρημνίζεται.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τι θα συμβεί αν η Ρωσία καταρρεύσει οικονομικά;

Του Παντελή Δ Καρύκα Η κατάρρευση του ρωσικού εθνικού νομίσματος και η συνεπακόλουθη κρίση της ρωσικής οικονομίας είναι συνέπεια πρωτίσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όλοι έχουν παραιτηθεί από την μάχη της αξιοπρέπειας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZf_vy6SoeApF3SoV8FKqqQE-Vniw__kC8MdVCT24KnqAHk-dLYA2b7-2O4U6LTxurhRHZ9yT7WUkVX4VsM_Fm_FfiPrjoMAGVL8b9xxal9DGNc1tkHSBzrpk1jgtNJOVV684EMT8gp1_T/s1600/politiki+axioprepeia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZf_vy6SoeApF3SoV8FKqqQE-Vniw__kC8MdVCT24KnqAHk-dLYA2b7-2O4U6LTxurhRHZ9yT7WUkVX4VsM_Fm_FfiPrjoMAGVL8b9xxal9DGNc1tkHSBzrpk1jgtNJOVV684EMT8gp1_T/s1600/politiki+axioprepeia.jpg" /></a></div> <b><br /> </b> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <span style="background-color: #f3f3f3; color: #666666; font-size: large;">Η Ελλάδα, δε θα χρησιμοποιηθεί αύριο ως το παράδειγμα προς αποφυγήν μιας χώρας που ξεστράτισε και την έφαγαν για παραδειγματισμό των υπολοίπων...</span></blockquote> Η Ελλάδα χρησιμοποιείται ήδη σήμερα ως το παράδειγμα μιας χώρας, που όσο υποτάσσεται και προσκυνά, τόσο πιο βαθειά βυθίζεται στο τέλμα της αναξιοπρέπειας και της απόλυτης υποταγής στα κελεύσματα του Γκεσταπίτικου Σουλτανάτου.<br /> <b><u>του <span style="color: #990000;">Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ</span></u></b><br /> Στο ρυθμό του απόλυτου εξευτελισμού χορεύει και επίσημα πλέον από σήμερα ολόκληρη η χώρα.<br /> Υποτίθεται πως τα ακριβοπληρωμένα της ανδρείκελα θα κληθούν να ψηφίσουν <b>«κατά συνείδηση»</b> για τον επόμενο αχυράνθρωπο που θα συνεχίσει να προσυπογράφει - προσδίδοντας σ αυτά ελληνοπρέπεια - τα κατοχικά διατάγματα που θα του προσκομίζουν οι κλητήρες της Βουλής.<br /> Πρόκειται για ένα <b>«κατά συνείδηση»</b> που στην ουσία του έχει καταρρεύσει και τυπικά, από την ημέρα που η πολιτική συμμορία του Καστελόριζου δε συνελήφθη πάνω στο ίδιο το νησί, για το ολέθριο εθνικό έγκλημα που επιτέλεσε σε βάρος της χώρας.<br /> Πρόκειται για ένα <b>«κατά συνείδηση» </b>που έχει γίνει περίγελος των αγορών, των υπαλλήλων και των συμμοριών, <b>που όλες αυτές τις μέρες σπεύδουν να θυμίσουν στους πάντες... </b><br /> <b>ποιος είναι τα αφεντικό, σε ποιόν οφείλουν όρκο υποταγής και αιώνιας ταπείνωσης, ποιος και ποιους έχει στο χέρι.</b><br /> Μέσα σ αυτό το ζοφερό σκηνικό, το πολιτικό σύστημα έχασε ήδη την πρώτη του μάχη.<br /> Πρόκειται για τη <span style="color: #999999;">μάχη της αξιοπρέπειας</span> που δε την έδωσε καν. Παραιτήθηκε άνευ όρων από την αυτονόητη υποχρέωσή του να τη δώσει τιμώντας έτσι το ρόλο του αλλά και την πατρίδα που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί.<br /> <b>Ο απόλυτα ξεφωνημένος πρωθυπουργός</b> της χώρας, αντί να σταθεί όρθιος απέναντι στις προκλήσεις Γιούνγκερ, ξένων κέντρων, οίκων και ΜΜΕ που ταπεινώνουν απροκάλυπτα τη χώρα του και τη Δημοκρατία, επέλεξε ενοχικός και άτολμος, όχι να αντισταθεί στην επιχειρούμενη εθνική ταπείνωση, αλλά να την επικαλείται ως θέσφατο για να υπηρετήσει την προσωπική του ματαιοδοξία.<br /> <b>Ο «άνετος» και κατά τα λοιπά λαλίστατος πρόεδρος της Βουλής</b>, δεν τόλμησε να βγει με μια ανακοίνωση – δήλωση και να υπερασπιστεί το κύρος του θεσμού στον οποίο προεδρεύει, αποστομώνοντας τους ελεεινούς  για τις πρωτοφανείς παρεμβάσεις του.<br /> <b>Το γηρασμένο ανταρτόπουλο</b> που προσυπέγραψε τα πάντα στη θλιβερή του θητεία, δεν τόλμησε να βγει με δήλωσή του και να υπερασπίσει το θεσμό του οποίου υπήρξε καλοπληρωμένος (αν και κατοχικός) υπηρέτης.<br /> <b>Όσο για το ΣΥΡΙΖΑ,</b> προτίμησε να αντιπαραβάλει στην απροκάλυπτη θρασύτητα την γλώσσα του καθωσπρεπισμού και της «διπλωματίας» - έτσι για την τιμή των όπλων – αντί να πει με τρόπο ξεκάθαρο: «Ως εδώ… Τα ανδρείκελα που σας υπηρέτησαν αποκαθηλώνονται. Το δωσιλογικό καθεστώς που στήσατε θα αποδομηθεί ολοκληρωτικά. Και απέναντί σας δε θα έχετε πλέον την πουτανίτσα που γνωρίσατε, αλλά μια περήφανη χώρα που ξέρει να σέβεται μονάχα όσους την τιμούν»…<br /> <b>Και φυσικά δεν κάλεσε το λαό στο Σύνταγμα προκειμένου να υπερασπιστεί το δικαίωμά του στην αξιοπρέπεια και στη Δημοκρατία.</b><br /> <b>Ας μην παραμυθιαζόμαστε λοιπόν μ επικοινωνιακά πυροτεχνήματα…</b>Στην Ευρώπη και στο θέατρο που λέγεται «ΕΛΛΑΣ», το 4^ο Ράιχ «χτίζει» την Ηπειρωτική πολιτική της επόμενης μέρας. «Χτίζει»…<br /> Γεωγραφικούς χώρους χωρίς κυριαρχία…<br /> Πολιτικούς υπηρέτες χωρίς αξιοπρέπεια…<br /> Κοινωνίες χωρίς βούληση και αυτοπεποίθηση…<br /> Κατοχικούς θεσμούς με ψευδεπίγραφες εθνικές ταυτότητες…<br /> Υποταγμένα προτεκτοράτα στο μελλοντικό χάρτη της ντροπής.<br /> <b>Η Ελλάδα, δε θα χρησιμοποιηθεί αύριο</b> ως το παράδειγμα προς αποφυγήν μιας χώρας που ξεστράτισε και την έφαγαν για παραδειγματισμό των υπολοίπων.<br /> <b>Η Ελλάδα χρησιμοποιείται ήδη σήμερα</b> ως το παράδειγμα μιας χώρας, που όσο υποτάσσεται και προσκυνά, τόσο πιο βαθειά βυθίζεται στο τέλμα της αναξιοπρέπειας και της απόλυτης υποταγής στα κελεύσματα του Γκεσταπίτικου Σουλτανάτου<br /> Καμία Ευρώπη λοιπόν και κανέναν ΣΥΡΙΖΑ δεν τρέμει, γιατί απλούστατα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη φροντίσει να ενστερνιστεί όλα εκείνα που του υπαγόρευσαν οι συμμορίες που σφετερίζονται εξουσίες και νέμονται το μέλλον των λαών  της Ευρώπης.<br /> Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ με τα άσφαιρα επικοινωνιακά τσαλίμια του, όσο και η συγκυβέρνηση του αίσχους με την απόλυτη δουλικότητά της, χρησιμοποιούνται απλώς σαν εργαλεία χρήσιμα σ αυτή τη χορογραφία της ταπείνωσης, με στόχο την αξιοπρέπεια, την αυτοπεποίθηση και τη συνείδηση του λαού, και από αυτήν ακριβώς τη φυλακή υποχρεούμαστε να αποδράσουμε πριν χαθεί οριστικά το παιχνίδι.<br /> <br /> <a href="http://ellinikoforoum.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Όλοι έχουν παραιτηθεί από την μάχη της αξιοπρέπειας

Η Ελλάδα, δε θα χρησιμοποιηθεί αύριο ως το παράδειγμα προς αποφυγήν μιας χώρας που ξεστράτισε και την έφαγαν για παραδειγματισμό των υ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σκληρή κριτική Μενέντεζ στον Ταγίπ Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgb5DCa9lTol2NMEBZaDO_qrayBbW9J4f5YYm5Yq9EUO3i6v9b2gNsMXEuDS755OAJRo41FxnmNIFxXoSdAkfTayvEgmXK9c3XC6mSN_GfJmzVHJeWsVNTcj9fpH-O6xK8zdQt5HTt9Zy0B/s1600/menentez+HPA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgb5DCa9lTol2NMEBZaDO_qrayBbW9J4f5YYm5Yq9EUO3i6v9b2gNsMXEuDS755OAJRo41FxnmNIFxXoSdAkfTayvEgmXK9c3XC6mSN_GfJmzVHJeWsVNTcj9fpH-O6xK8zdQt5HTt9Zy0B/s1600/menentez+HPA.jpg" /></a></div> <br /><br /><blockquote class="tr_bq"> <span style="background-color: #eeeeee; font-size: large;">Δριμύ κατηγορώ κατά της Τουρκίας εξαπέλυσε σήμερα ο πρόεδρος της επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, Ρόμπερτ Μενέντεζ, καταγγέλλοντας...</span></blockquote> <div>  τη συνεχιζόμενη για 40 χρόνια κατοχή μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας και τις παραβιάσεις της κυπριακής ΑΟΖ, αλλά και τις πρόσφατες αντιαμερικανικές τοποθετήσεις του Ταγίπ Ερντογάν, που δεν αρμόζουν στον ηγέτη συμμάχου των ΗΠΑ.<br /><br />Παίρνοντας το λόγο στην ολομέλεια της αμερικανικής Γερουσίας κι έχοντας πίσω του το χάρτη που δείχνει τις κινήσεις του «Μπαρμπαρός» και των τουρκικών πολεμικών στην κυπριακή ΑΟΖ, ο πρόεδρος της επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων εξέφρασε την έντονη ανησυχία του «για την εισβολή της Τουρκίας στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη Κύπρου».<br /><br />“Στις 20 Οκτωβρίου, η Τουρκία έστειλε ένα ερευνητικό σκάφος, το Barbaros, στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου – για να σταματήσει την κυβέρνηση της Κύπρου από την άσκηση του νομίμου και κυριαρχικού δικαιώματός της να διερευνήσει για φυσικό αέριο εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης. Τις ημέρες που ακολούθησαν, η Τουρκία απέστειλε πολεμικά πλοία για την υποστήριξη του Barbaros στις παράνομες δραστηριότητές του, τα οποία παραμένουν έως σήμερα. Το περιστατικό αυτό είναι απλώς η τελευταία μιάς μακράς σειράς παραβιάσεων από την πλευρά της Τουρκίας σε βάρος του κυριαρχικού δικαιώματος της Κύπρου να εξερευνήσει και να εκμεταλλευτεί τους φυσικούς πόρους της, στη δική της Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Η Τουρκία, βέβαια, επίσης, κατέχει παράνομα με 40.000 τουρκικών στρατευμάτων το βόρειο τμήμα του νησιού και έχει εδώ και σαράντα χρόνια αποτρέψει οποιαδήποτε ουσιαστική προσπάθεια συμφιλίωσης».<br /><br />Υπογράμμισε επίσης ότι οι φυσικοί πόροι που έχουν ανακαλυφθεί στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελούν ένα ισχυρό κίνητρο προς τους Ε/Κ και του Τ/Κ για να καταλήξουν σε συμφωνία και αν η συμφωνία επιτευχθεί η Κύπρος θα μπορούσε να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην περιφερειακή ενεργειακή ασφάλεια.<br /><br />Επιδεικνύοντας το χάρτη με τις τουρκικές παραβιάσεις, ο γερουσιαστής Μενέντεζ είπε πως δεν έχει καμία αμφιβολία ότι οι ενέργειες της Τουρκίας έχουν θέσει σε κίνδυνο τις ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, που άρχισαν τον Φεβρουάριο με ένα κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε, από τις δύο κοινότητες.<br /><br />«Αυτό το ανακοινωθέν δεσμεύει για την εξεύρεση μιας βιώσιμης λύσης βασισμένης σε μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα. Όμως, λόγω της τακτικής εκφοβισμού της Τουρκίας, οι ειρηνευτικές συνομιλίες είναι τώρα σε αναμονή».<br /><br />Ο κ. Μενέντεζ υποστήριξε ότι για να αρχίσουν οι ειρηνευτικές συνομιλίες, η Τουρκία πρέπει να αποσύρει αμέσως τα πλοία της που δραστηριοποιούνται μέσα και γύρω από την Κύπρο.<br /><br />«Η διεθνής κοινότητα έχει υποστηρίξει με απόλυτη σαφήνεια τον Κύπριο Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα της Κύπρου να διεξάγει έρευνα για φυσικούς πόρους εντός της Οικονομικής Ζώνης της και καταδικάσει την Τουρκία για αυτήν την κατάφωρη παραβίαση».<br /><br />Ο φιλέλληνας αμερικανός γερουσιαστής αναφέρθηκε στο ψήφισμα που ενέκρινε στις 13 Νοεμβρίου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καταδικάζοντας σθεναρά τις παράνομες και προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου, τονίζοντας ότι« η Δημοκρατία της Κύπρος έχει την πλήρη και κυριαρχικό δικαίωμα εξερεύνησης των φυσικών πόρων εντός της ΑΟΖ της» και πρόσθεσε ότι οι πρόσφατες αυτές ενέργειες είναι μόνο ένα παράδειγμα των εμπόλεμης και πολεμοχαρούς ρητορικής της και της υπαναχώρησής της για την ειρήνη και τη δημοκρατία.<br /><br />«Τις τελευταίες εβδομάδες, ο Πρόεδρος Ερντογάν και η κυβέρνησή του έχουν χρησιμοποιήσει ασυνήθιστα πολεμική και αντιδυτική ρητορική για να επιτεθούν στη Δύση», είπε ο γερουσιαστής Μενέντεζ, διαβάζοντας σχετικά αποσπάσματα, όπου ο Τούρκος πρόεδρος δηλώνει ότι «οι Αμερικανοί μοιάζουν με φίλους αλλά μας θέλουν νεκρούς, θέλουν να δουν τα παιδιά μας να παθαίνουν» και άλλα όπου επιτίθεται κατά των γυναικών.<br /><br />«Έφτασε μάλιστα στο σημείο να πει ότι οι μουσουλμάνοι ανακάλυψαν την Αμερική κι όχι ο Κολόμβος. Έχει ορκιστεί να γίνονται υποχρεωτικά τα μαθήματα οθωμανικής γλώσσας στην αραβική αλφάβητο σε γυμνάσια και λύκεια, μια άκρως συμβολική κίνηση που εξόργισε τους κοσμικούς οι οποίοι υποστηρίζουν ότι ακολουθεί μια όλο και πιο εξτρεμιστική ατζέντα».<br /><br />Με όλα τα πιο πάνω, ο Ρόμπερτ Μενέντεζ εκτίμησε πως υπάρχει μία δραματικά κλιμακούμενη μετατόπιση της Τουρκίας μακριά από τη δημοκρατία και τους εταίρους της στη Δύση, που κατά την άποψή του απαιτεί μια άμεση και δυναμική απάντηση.<br /><br />«Οι Κύπριοι χρειάζονται μια ισχυρή φωνή για το θέμα αυτό. Χρειάζονται εμείς να προτρέψουμε τον Πρόεδρο Ερντογάν να αποσυρθεί αμέσως από την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου, ώστε οι συνομιλίες για την επανένωση να επαναληφθούν.<br /><br />Ο γερουσιαστής Μενέντεζ συνεχάρη την ηγεσία της Κύπρου για τις προσπάθειες που καταβάλλει για αλλαγή της δυναμικής, αλλά και γιατί είναι σύμμαχος και υποστηρικτής των αμερικανικών συμφερόντων.<br /><br />«Ο ενεργός ρόλος της Κύπρου στην υποστήριξη των προσπαθειών καταπολέμησης της τρομοκρατίας, της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας και την απομάκρυνση των χημικών όπλων από τη Συρία δεν έχουν περάσει απαρατήρητες. Η Κύπρος έχει σαφώς αναδειχθεί ως ένα τμήμα της δυτικής αρχιτεκτονικής για την ασφάλεια και αποτελεί πηγή, συνήγορο και σύμμαχο στα συμφέροντά μας. Αυτές οι εξελίξεις οδήγησαν το Λευκό Οίκο να διαδραματίσει ενεργό ρόλο για λογαριασμό της Κύπρου. Και ήμουν πολύ ευχαριστημένος από την επίσκεψη του πρώην συναδέλφου μου αντιπροέδρου Μπάιντεν τον Μάιο και τη δέσμευσή του για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος».<br /><br />Ο κ. Μενέντεζ είπε ότι συμμερίζεται την υποστήριξη του αντιπροέδρου Μπάιντεν στα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης για την Αμμόχωστο, τα οποία θα ωφελήσουν και τις δύο πλευρές και θα επιταχύνουν την πρόοδο προς μια οριστική διευθέτηση, με την οποία οι Κύπριοι θα ορίζουν τη μοίρα τους και το έδαφός τους και που στο τέλος η διευθέτηση θα είναι από το λαό Κύπρου για το λαό της Κύπρου και μόνο αυτόν.<br /><br />«Για το σκοπό αυτό, έστειλα πρόσφατα επιστολή προς τον Πρόεδρο Ομπάμα προτρέποντας τη συνεχή δέσμευση του για το θέμα της επανένωσης του νησιού και την αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους τους πολίτες του. Επίσης, έγραψε στην μόνιμο αντιπρόσωπο στον ΟΗΕ, πρέσβη Σαμάνθα Πάουερ, προτρέποντας την ενεργό συμμετοχή της στην ανανέωση της ειρηνευτικής επιχείρησης του ΟΗΕ στη νήσο και χάρηκα όταν η ανανέωση επισημοποιήθηκε στα τέλη του Ιουλίου».<br /><br />Καταλήγοντας ο γερουσιαστής Μενέντεζ ευχήθηκε πως τώρα που ο Ερντογάν έχει τελειώσει με την εκλογή του στην προεδρία, θα χρησιμοποιήσει αυτή την ευκαιρία για να παίξει ένα ανανεωμένο ρόλο στην εξεύρεση μιας δίκαιης λύσης. «Όλοι μας εκτιμούμε πως οποιαδήποτε πρόοδος θα εξαρτηθεί από μια πραγματική δέσμευση των Τούρκων στην ειρηνευτική διαδικασία».<br /><br />ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΖΟΥΠΑΝΙΩΤΗΣ, ΚΥΠΕ-CNA</div> <div> <br /><a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a></div>

Σκληρή κριτική Μενέντεζ στον Ταγίπ Ερντογάν

Δριμύ κατηγορώ κατά της Τουρκίας εξαπέλυσε σήμερα ο πρόεδρος της επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, Ρόμπερτ Μενέντεζ, καταγγέλλο...

Διαβάστε την συνέχεια

Θερμά επεισόδια και ειρήνη στο Αιγαίο. Η ισορροπία ισχύος με την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBxP2sthei1pnX2Xq4n-uU_FwWh5jOpQfDAeUUqCzlkmss2uU0DAEY6eMtT6ajFUafEGT_NikzoV5lKX3Wb5A645O1jPI8gVgaohx6i06lKtqjSjONn1T0hevzmOUfGcDQ5EtmCifnV1My/s1600/aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBxP2sthei1pnX2Xq4n-uU_FwWh5jOpQfDAeUUqCzlkmss2uU0DAEY6eMtT6ajFUafEGT_NikzoV5lKX3Wb5A645O1jPI8gVgaohx6i06lKtqjSjONn1T0hevzmOUfGcDQ5EtmCifnV1My/s1600/aigaio.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Η σημερινή Τουρκία είναι αποτέλεσμα αιώνων και διαφόρων σταθμών: Οι νομάδες που ξεκίνησαν από την κεντρική Ασία έγιναν έθνος που έφτασε μέχρι τις καστρόπορτες της Βιέννης, και από την Οθωμανική Αυτοκρατορία (με την σπουδαία της κουζίνα, τα χαρέμια της και τους αρωματοποιούς της) ανασυντέθηκε ως σύγχρονο κράτος κάτω από την γροθιά τού σημαντικού Κεμάλ Ατατούρκ. Ίσως ήταν ο σπουδαιότερος πολιτικός ηγέτης του 20ού αιώνα, αν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος. Τώρα βέβαια, η ιστορία έχει φέρει στο προσκήνιο τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και πλέον μιλάμε για ερντογανική Τουρκία. [1] <br /> <br /> <b>Γράφει ο <span style="color: #990000;">Δημήτρης Ελέας</span></b><br /> <br /> Ο Ερντογάν διατέλεσε 4 χρόνια δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης (1994-1998), 11 χρόνια πρωθυπουργός (2003-2014) και τώρα Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας. Είναι παντοδύναμος και δεν έχει χάσει καμία εκλογική αναμέτρηση, και στην ιστορία καταγράφονται τέτοιες αλυσιδωτές νίκες. Βρίσκεται στην κορυφή τής χώρας, την στιγμή που η ίδια έχει αυξήσει κατά 350% το ΑΕΠ της στα χρόνια από το 2002 μέχρι το 2013, σε περίπου 820 δισ. δολάρια. Σε λίγο καιρό θα αγγίξει το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια! Η Τουρκία πλέον είναι ένας γίγαντας, ικανός να ασκεί οικονομική και στρατιωτική διπλωματία. Και κάθε γίγαντας έχει και τα ψυχολογικά του προβλήματα και, από καιρού εις καιρόν κατάθλιψη. Τι έχει συμβεί στην Ελλάδα τα χρόνια που η Τουρκία υπό τον Ερντογάν μεγαλουργεί, είναι γνωστό. Κάνει, όμως, κάτι κακό η Τουρκία για το μέγεθός της; <br /> <br /> Η Τουρκία προβάλλει ισχύ, όπως κάνει κάθε χώρα που σέβεται τον εαυτό της. Η ιστορία του κόσμου και των διεθνών σχέσεων, είναι σχέσεις ισχύος και συμφερόντων. Η Τουρκία δυναμώνει, είναι ηγεμονική και έχει ξεπεράσει τα όρια της ύβρεως στις μέρες μας, αλλά το έκανε και στο παρελθόν: Το 1974 το έκανε στην Κύπρο, το 1976 είχαμε την κρίση στο Αιγαίο με το «Χόρα», όπως και το 1987 με το «Σισμίκ». Η Τουρκία σαν κρατική οντότητα, σε κάνει να καλοσυλλογιστείς αυτό που είπε ο Βίτγκενσταϊν για τις διεθνείς σχέσεις και το δίκαιο, ότι είναι «σχέσεις λύκου με πρόβατα» και τότε, έρχεται στο μυαλό η σκέψη πως «θερμό επεισόδιο, ή και πόλεμος ακόμη, είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα». Δηλαδή, τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα; Πώς μπορεί να διαβάσει «τα τελευταία γεγονότα»; Πώς μπορεί να διαβάσει τις γεωπολιτικές προκλήσεις και να χαράξει στρατηγική;<br /> <br /> Η Τουρκία για μερικούς αναλυτές, ίσως βρίσκεται στην πιο δύσκολη θέση των τελευταίων 100 ετών. Έχει παντού εχθρούς: Από την Ελλάδα μέχρι την Συρία και το Ιράν και το ότι είναι οικονομικά παντοδύναμη, εξελίσσεται και σε εμμονή (εξ ου και το μεγαλοπρεπές προεδρικό παλάτι). Η Κύπρος από την άλλη, έχει αποτελέσει ένα «προηγούμενο» και πρέπει να μείνει ως τέτοιο. Η Ελλάδα είναι πολύ αδύνατη πλέον σε όλους τους τομείς. Πρέπει κάπως να απαγκιστρωθεί με την όλη κατάσταση στην κυπριακή Α.Ο.Ζ. Οι Τούρκοι ίσως πιο πολύ ψυχολογικά θέλουν να αντιδράσουν παρά να αντλήσουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην κυπριακή Α.Ο.Ζ. Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι: Τι θα γίνει αν μια μέρα στείλουν το Barbaros και για έρευνες στο Αιγαίο; Τι κάνουμε οι Έλληνες τότε; Θα είναι αυτό αιτία θερμού επεισοδίου;<br /> <br /> Η Ελλάς –τουλάχιστον μερικές φορές– είναι ηρωική στα λόγια και μόνο: Ας θυμηθούμε τα Ίμια, την μη ανακήρυξη της ελληνικής Α.Ο.Ζ. (casus belli για την γείτονα), την μη τοποθέτηση των ρωσικών S-300 στην Κύπρο για όπου και αγοράστηκαν και τελικά έφτασαν στην Κρήτη (casus belli και πάλι). Στο Αιγαίο η Ελλάδα θα πρέπει να αντιδράσει και, σε κάποιο βαθμό, η Ελλάδα μπορεί να ελέγξει καλά ένα θερμό επεισόδιο. Μπορεί το θερμό επεισόδιο να εξελιχθεί σε πολεμική σύρραξη; Μια τέτοια πιθανότητα είναι πολύ μικρή. Τι θα γίνει, όμως, αν οι Τούρκοι καταλάβουν δύο-τρία μικρά νησιά; Τότε, η Ελλάδα, χωρίς δεύτερη κουβέντα, πρέπει να καταλάβει ισόποσο έδαφος στην Ευρωπαϊκή Τουρκία ή και αλλού, στον συμπαγή τουρκικό γεωγραφικό όγκο [2]. Η Ελλάδα μπορεί να το κάνει αυτό, ταυτόχρονα, όμως, η ήδη καταπονημένη οικονομία της θα γυρίσει στο 1960. Το ίδιο, βέβαια, θα πάθει και η Τουρκία, σε μικρότερη κλίμακα και ίσως χωράει στο τραπέζι η σκέψη πως ο Ερντογάν δεν θα ήθελε να καταστρέψει το «μπουκωμένο» οικονομικό θαύμα. <br /> <br /> Υπάρχει άλλος τρόπος; Υπήρξε άλλος τρόπος; Ας απαντήσουμε πρώτα στο δεύτερο ερώτημα: Υπήρξε η ευκαιρία που χάθηκε, η Ελλάδα να αγοράσει κομμάτια τής οικονομίας τής Τουρκίας, να «κατακτήσει» δηλαδή οικονομικά την Τουρκία και, να μετουσίωνε έτσι την οικονομική επιρροή σε πολιτική ειρήνης και καλής γειτονίας. Για να επιστρέψουμε στο πρώτο ερώτημα, το Υπουργείο Εξωτερικών να κινητοποιήσει κάπως τις δυνάμεις που αντιπαλεύουν την Τουρκία. Πρέπει αυτές τις δυνάμεις κάπως να τις συντονίσει. Η Ελλάδα να αρχίσει το γρηγορότερο να κάνει και στρατιωτική διπλωματία, να μπορεί δηλαδή να στηρίζει το δίκαιό της. Ειρήνη δια της ισχύος και μόνο δια της ισχύος. Ένα πιθανό Δόγμα στο οποίο θα περιλαμβάνονται Κύπρος και Ισραήλ είναι κατανοητό, αλλά η περίπτωση «συμμαχίας» με την Αίγυπτο ίσως δεν έχει μέλλον, και με στρατηγούς σε πολιτικά αξιώματα, είναι μόνο συμβολισμός και τίποτα παραπάνω. Το μεγάλο πρόβλημα είναι πως ο ευφυής κατά τα άλλα Ευάγγελος Βενιζέλος είναι κύρια απασχολημένος με την πολιτική του επιβίωση και μόνο, όσο και αν προσπαθεί ο ίδιος με το πομπώδες ύφος που τον διακρίνει να πείσει για το αντίθετο. <br /> <br /> Παρατηρούμε πως η Τουρκία έχει ξεπεράσει τα όρια της ύβρεως και αν κάνει κάποιο μεγάλο λάθος, θα βρει όλον τον κόσμο απέναντί της. Αν η Ελλάδα απαγκιστρωθεί τώρα, προσπεράσει δηλαδή το παγόβουνο στην κυπριακή Α.Ο.Ζ., ίσως μετά από πέντε ή δέκα χρόνια, θα είναι σε καλύτερη θέση ισχύος να χειριστεί τα θέματα αυτά, που είναι και ψυχολογικά προβλήματα «ενός ανερχόμενου γίγαντα». Ταυτόχρονα είναι αξιοσημείωτο πως, όταν όλη η Ελλάδα άκουσε τον πιλότο από το κόκπιτ του F 16 να λέει: «Ψηλά το κεφάλι», έγινε μια γροθιά από ατσάλι. Ας ελπίσουμε ότι το Barbaros δεν θα σταλεί για έρευνες και στο Αιγαίο! Η όποια πιθανότητα θερμού επεισοδίου μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, πρέπει πάντα να αναβάλλεται για το μέλλον. Θα μας δίνει μεγάλη βεβαιότητα, «ένα ιδιόρρυθμο, αλλά ελκυστικό ιστορικό παράδειγμα», να ξέρουμε πως, ο μεγάλος στρατιωτικός νους Τρότσκι, εκτοπίστηκε τόσο εύκολα από τον αγρότη Στάλιν. Έτσι, και «ο τουρκικός στρατιωτικός νους», έχει να φοβάται τον αγρότη γείτονα, «το θεριό του Λόγου και του Χάους, που εδώ και 2.500 χρόνια γαλουχήθηκε μέσα στο Αιγαίο με το νεύρο: Ουχ ελληνικόν το προσκυνείν, και χώρισε δικαίως τον κόσμο σε Έλληνες και Βαρβάρους [3]». <br /> <br /> Παραπομπές:<br /> <br /> [1] Βλ. Αχμέτ Νταβούτογλου: «Το Στρατηγικό Βάθος: H διεθνής θέση της Τουρκίας» (Ποιότητα, Αθήνα 2010). «Ακαδημαϊκός εκπρόσωπος» της ερντογανικής Τουρκίας είναι ο Αχμέτ Νταβούτογλου με το «νεο-οθωμανικό στρατηγικό του βάθος», το οποίο πιστά ακολουθεί πλέον και ο ίδιος ως πολιτικός και νυν πρωθυπουργός. Κοντολογίς, είναι αυτό που ουσιαστικά γύρισε το κεμαλικό τιμόνι από Δυσμάς προς Ανατολάς, ως χώρο άσκησης διπλωματίας και επιρροής τής σύγχρονης Τουρκίας, που πρωτίστως περιλαμβάνει και αυτό που ήταν κάποτε η Οθωμανική Αυτοκρατορία με τις διάφορες επαρχίες της. <br /> <br /> [2] Παναγιώτης Κονδύλης: «Θεωρία τού Πολέμου» (Θεμέλιο, Αθήνα 1997). Το βιβλίο «Theorie des Krieges. Clausewitz-Marx-Engels-Lenin» πρωτοκυκλοφόρησε το 1988 στη Στουτγάρδη. Όταν ο ίδιος ο Κονδύλης, το μετέφρασε για να κυκλοφορήσει και στην ελληνική γλώσσα, έγραψε και πρόσθεσε στο τέλος ένα επίμετρο με τίτλο, που δηλώνει από μόνος του πολλά: «Γεωπολιτικές και στρατηγικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου». Και ακόμη ανέπτυξε, στις σελίδες αυτές, τα περί «του πρώτου πλήγματος» και βέβαια, δεν εννόησε ΠΟΤΕ ότι πρέπει η ανήμπορη Ελλάδα (αλίμονο αν την έβλεπε και σήμερα) να ξεκινήσει πόλεμο με την Τουρκία, αλλά αν ο πόλεμος αυτός, αρχίζει με de facto ευθύνη τής Τουρκίας, τότε η Ελλάδα a priori θα πρέπει να είναι ικανή να καταφέρει ένα πρώτο συντριπτικότατο και καθοριστικότατο πλήγμα, που θα αποβεί καταλυτικό στην έκβαση του πολέμου. Σαφώς, ο έξοχος κονδύλιος νους, γνώριζε σε βάθος και τους στρατιωτικούς συσχετισμούς μεταξύ των δύο χωρών (όπως και τους πληθυσμιακούς): Η Τουρκία έχει αδιαμφισβήτητη αριθμητική υπεροχή στο Πεζικό και την Αεροπορία, και η Ελλάδα, κάπως τα καταφέρνει να την εξισορροπεί στο Ναυτικό, δεδομένης και της ναυτικής μας κληρονομιάς, αλλά και εν γνώσει του γεγονότος ότι το Πολεμικό Ναυτικό δεν έχει υποστείλει ποτέ τη σημαία του! Οι συσχετισμοί αυτοί δεν έχουν αλλάξει. <br /> <br /> [3] Φρίντριχ Νίτσε: «Η Γέννηση της Τραγωδίας», 1872, μτφ. Ζήσης Σαρίκας (εκδόσεις Βάνιας, Θεσσαλονίκη 2008). Γράφει ο Νίτσε στο κεφ. 15 «Κι έτσι, κάθε τόσο ξεσπάει μια βαθιά οργή εναντίον αυτού του αλαζονικού μικρού λαού, που είχε την τόλμη να χαρακτηρίζει «βάρβαρο» ό,τι δεν ήταν δικό του γέννημα θρέμμα». <br /> <br /> Copyright © 2002-2012 by the Council on Foreign Relations, Inc.<br /> <br /> All rights reserved.<br /> <br /> <a href="http://www.foreignaffairs.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Θερμά επεισόδια και ειρήνη στο Αιγαίο. Η ισορροπία ισχύος με την Τουρκία

Η σημερινή Τουρκία είναι αποτέλεσμα αιώνων και διαφόρων σταθμών: Οι νομάδες που ξεκίνησαν από την κεντρική Ασία έγιναν έθνος που έφτασε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ενεργειακή διπλωματία τού ρεαλισμού. Οι επιδιώξεις και οι δυνατότητες τής Ελλάδας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsXpX5EtP-KWoTSYI7Bh1_UgFRyZ0PYzM_qq0Lzgz2I4hmVVgkp18QI03x6_1BjIi96QyCiD-zyTv5L4XbhBySpGl0vZbthlK8Q0badxlDrXKGIoTgXQOa6Wuu-nKVYu6aULHq_7-xSGV7/s1600/south+stream+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsXpX5EtP-KWoTSYI7Bh1_UgFRyZ0PYzM_qq0Lzgz2I4hmVVgkp18QI03x6_1BjIi96QyCiD-zyTv5L4XbhBySpGl0vZbthlK8Q0badxlDrXKGIoTgXQOa6Wuu-nKVYu6aULHq_7-xSGV7/s1600/south+stream+1.jpg" /></a></div> <br /> Γράφει <b><span style="color: #990000;">ο Βασίλης Σιταρά</span></b><span style="color: #990000;"><b>ς</b></span><br /> <br /> Τα τελευταία χρόνια, διαβάζουμε πληθώρα αναλύσεων σχετικά με την ακολουθητέα «ενεργειακή διπλωματία» τής Ελλάδας. Πρόκειται κατεξοχήν για κείμενα πολιτικής (policy papers), τα οποία επιχειρούν να υποδείξουν στην κυβέρνηση το πώς θα ενισχύσει την ενεργειακή μας ασφάλεια και, επιπλέον, την γεωπολιτική θέση τής χώρας. Φαίνεται πως τα διεθνή ενεργειακά θέματα έχουν καταστεί πλέον «του συρμού», ιδίως λόγω των διαδοχικών κρίσεων Ρωσίας-Ουκρανίας και των ανακαλύψεων στην λεκάνη τής Αν. Μεσογείου.<br /> <br /> Όλα τα παραπάνω κείμενα είναι καταρχήν ευπρόσδεκτα σε μια δημοκρατική κοινωνία ως συμβολή στο δημόσιο διάλογο, ασχέτως από πού προέρχονται. Εντούτοις, πέρα από συγκεκριμένα πρόσωπα και θέσεις, η ανά χείρας μελέτη θα επιθυμούσε να οριοθετήσει τα πράγματα μέσα στο πλαίσιο μιας ρεαλιστικής και πραγματιστικής οπτικής γωνίας. Επιχειρεί να διασκεδάσει ορισμένες εντυπώσεις οι οποίες ενίοτε αναφύονται στον παραπάνω δημόσιο διάλογο, θέτοντας ως βάση προβληματισμού τρεις ομάδες ερωτημάτων:<br /> <br /> Πρώτον, πόσο σημαντικός είναι σήμερα ο ρόλος τού εθνικού κράτους (και, άρα, τα μη οικονομικά κριτήρια λήψης αποφάσεων) στις διεθνείς ενεργειακές σχέσεις [1]; Μήπως ακόμη και η θετική απάντηση εμπεριέχει συγκεκριμένες προϋποθέσεις, οι οποίες εν πολλοίς απουσιάζουν στην ελληνική περίπτωση;<br /> <br /> Δεύτερον, πόσο σημαντική είναι η έννοια του «ενεργειακού κόμβου», την οποία ακούμε εδώ και μια δεκαετία ως τον βασικό στρατηγικό στόχο τής ενεργειακής μας διπλωματίας; Είναι τα κράτη διέλευσης (transit states) «παίκτες» στο διεθνές σύστημα και, ειδικά ως προς την γείτονα, πρέπει να μας απασχολεί ιδιαίτερα η Τουρκία ως ανερχόμενο κράτος διέλευσης; <br /> <br /> Τρίτον, είναι σε θέση η ενεργειακή διπλωματία τής σύγχρονης Ελλάδας να συμβάλει με αποφασιστικό τρόπο στην επίτευξη πολύ ευρύτερων -πλην της stricto sensu ενεργειακής ασφάλειας- εθνικών στοχεύσεων στην περιοχή της, λ.χ. μέσω της κατασκευής των επονομαζόμενων «αγωγών ειρήνης»;<br /> <br /> <b>ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ: ΠΟΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ</b><br /> <br /> Είναι γεγονός ότι στο Foreign Affairs, The Hellenic Edition (τεύχος 22) του περασμένου Φεβρουαρίου, είχε γίνει λόγος για «ολική επαναφορά» τού έθνους-κράτους στις διεθνείς ενεργειακές σχέσεις, με έμφαση στους υδρογονάνθρακες, οι οποίοι εξακολουθούν να κυριαρχούν στο παγκόσμιο ενεργειακό μείγμα (με ποσοστό 82%). Εντούτοις, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει παντού και πάντα. Κύριο «όχημα» της κρατικής ανάμιξης αποτελούν οι κρατικές πετρελαϊκές εταιρείες (National Oil Companies/NOC) σε χώρες-παραγωγούς που πιστεύουν στον «εθνικισμό των φυσικών πόρων» (resource nationalism). Χώρες-κάτοχοι φυσικών πόρων, επιθυμώντας να μεγιστοποιήσουν την ισχύ τους μέσα στο άναρχο διεθνές σύστημα, συχνά υποκύπτουν στον πειρασμό να χρησιμοποιούν τις NOC ως «βραχίονες» της εξωτερικής πολιτικής τους, με κλασικό παράδειγμα την Ρωσία επί Πούτιν και την OAO Gazprom [2]. Επομένως, σε χώρες-καταναλωτές όπως η Ελλάδα, η κατάσταση είναι διαφορετική, ακόμη κι αν ο ενεργειακός κλάδος τελεί ακόμη υπό κρατικό έλεγχο.<br /> <br /> Αλλά ακόμη και αυτή η δυνατότητα άσκησης διπλωματίας μέσω των NOC προϋποθέτει την ύπαρξη σιδερένιου ελέγχου από την πολιτική ηγεσία επί του ΔΣ της εταιρείας και, τελικά, «περιστρεφόμενες πόρτες» (revolving doors): Οι ίδιοι αξιωματούχοι να εναλλάσσονται μεταξύ κυβερνητικών θέσεων και του ΔΣ της NOC. Υπάρχουν, όμως, και NOC στις οποίες κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει: Η Statoil Hydro, π.χ., στην οποία το ποσοστό τού νορβηγικού Δημοσίου είναι σημαντικά μεγαλύτερο από εκείνο του ρωσικού Δημοσίου στην OAO Gazprom (67% έναντι 50,1%), είναι επί της ουσίας ανεξάρτητη, καθώς κανένα μέλος τού ΔΣ δεν είναι διορισμένο από το κράτος: Τα 7 από τα 10 είναι ανεξάρτητοι τεχνοκράτες και τα 3 εκπρόσωποι των εργαζομένων. Συνεπώς, δεν πρέπει να νομίζουμε ότι όλες οι NOC έχουν σήμερα τον ίδιο βαθμό εξάρτησης από τις αντίστοιχες κυβερνήσεις. Υπάρχουν οι περιπτώσεις πλήρους εξάρτησης, οι περιπτώσεις σχετικής αυτονομίας και οι περιπτώσεις πραγματικής ελευθερίας κινήσεων. Τέλος, όπως έχουμε ήδη επισημάνει, ακόμη και οι ελεγχόμενες από το κράτος NOC δέχονται πιέσεις από τον ανταγωνισμό των ιδιωτικών (IOC) «majors» και «super majors», επομένως αναγκάζονται να γίνουν πιο αποδοτικές, προσλαμβάνοντας περισσότερους τεχνοκράτες ως στελέχη και βελτιώνοντας τις εν γένει οικονομικές επιδόσεις τους, ιδίως, δε, την κερδοφορία. Αυτό σημαίνει, τελικά, ότι τα πολιτικά κριτήρια λήψης αποφάσεων εκτοπίζονται σιγά-σιγά από τα τεχνικά και οικονομικά, επομένως η ειδοποιός διαφορά NOC-IOC καθίσταται λιγότερο εμφανής. Μια ακόμη διάκριση στο σημείο αυτό είναι αναγκαία: Οι πάρα πολύ μεγάλες NOC, όπως η OAO Gazprom στο αέριο και η Saudi Aramco στο πετρέλαιο, έχουν την πολυτέλεια να προβαίνουν και σε μη ορθολογικές, από οικονομικής πλευράς, κινήσεις σε ορισμένες αγορές-στόχους, αντισταθμίζοντας την απώλεια εσόδων από αλλού [3]. Τέτοια, όμως ενεργειακή διπλωματία ελάχιστες χώρες μπορούν να ασκήσουν, καθώς πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά πολλές προϋποθέσεις, από την φύση τού πολιτικού καθεστώτος που ελέγχει τη NOC μέχρι τα ανεξάντλητα κοιτάσματα. Άρα, το ρωσικό παράδειγμα δεν είναι καλός σύμβουλος για τους θιασώτες μιας «δυναμικής» ενεργειακής διπλωματίας, καθώς δεν αφορά τον κανόνα, αλλά μια εξαιρετική περίπτωση.<br /> <br /> <br /> <b>Ο Δρ ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΙΤΑΡΑΣ είναι ενεργειακός αναλυτής, απόφοιτος, μεταξύ άλλων, του Baku Summer Energy School και του Harvard Black Sea Security Program. Όλες οι απόψεις που εκφράζονται στο παρόν άρθρο (το οποίο αποτελεί προδημοσίευση από ένα βιβλίο που θα εκδοθεί το 2015) είναι αυστηρά προσωπικές.</b><br /> <b><br /></b> <b><span style="color: #990000;">Δειτε το πλήρες άρθρο <a href="http://www.foreignaffairs.gr/articles/70113/basilis-sitaras/i-energeiaki-diplomatia-toy-realismoy" target="_blank">εδώ</a></span></b><br /> <br /> <a href="http://www.foreignaffairs.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η ενεργειακή διπλωματία τού ρεαλισμού. Οι επιδιώξεις και οι δυνατότητες τής Ελλάδας

Γράφει ο Βασίλης Σιταρά ς Τα τελευταία χρόνια, διαβάζουμε πληθώρα αναλύσεων σχετικά με την ακολουθητέα «ενεργειακή διπλωματία» τής Ελλά...

Διαβάστε την συνέχεια

Θράκη: Ανάμεσα στις Συμπληγάδες του Τουρκικού Εθνικισμού και της Αδιαφορίας της Ελλάδας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPuQy8yOkZeATX5_p2sAFfXf1QazNyBiLaWjzrqhthVI9bYMSJgUq7aXpZVbZjAWDd5-0ZgkACDsXB03oo2C3qC6AKxKhaao5217hT-XzfPPF_EbnY7z8mrqK4k4zPeVPa6W26-7P_o8kv/s1600/THRAKI+MALKIDIS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPuQy8yOkZeATX5_p2sAFfXf1QazNyBiLaWjzrqhthVI9bYMSJgUq7aXpZVbZjAWDd5-0ZgkACDsXB03oo2C3qC6AKxKhaao5217hT-XzfPPF_EbnY7z8mrqK4k4zPeVPa6W26-7P_o8kv/s1600/THRAKI+MALKIDIS.jpg" /></a></div> <b><br /> </b> <b>Γράφει ο Φάνης Μαλκίδης </b><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="background: rgb(255, 255, 255);">Οι (συνεχείς) πρωτοβουλίες της Τουρκίας για τη Θράκη ( κινήσεις ψευτομουφτήδων και “συμβουλευτικών επιτροπών”, επενδύσεις, “φεστιβάλ”, κ.ά ), οι επισκέψεις των Τούρκων, πρωθυπουργών, υπουργών, βουλευτών - χαρακτηριστική η επίσκεψη στην παράνομη “Τουρκική Ένωση Ξάνθης” την 3η Αυγούστου μίας επιτροπής 30 περίπου  Τούρκων διπλωματών με επικεφαλής την Πρόεδρο της Διπλωματικής Ακαδημίας του τουρκικού ΥΠΕΞ, Μπουρτζού Τσεβίκ, συνοδεία του Προξένου Οσμάν Ιλχάν Σενέρ και του “ψευδομουφτή” Αχμέτ Μέτε»-  και η επίσκεψη Νταβούτογλου- Τσαβούσογλου, και  οι πρόσφατες εκλογές για το ευρωπαικό κοινοβούλιο, επιβεβαίωσαν για ακόμη μία φορά την πολιτική της γειτονικής χώρας για την  Θράκη. Μάλιστα αν  συνδυαστεί και με το γεγονός ένας σημαντικός </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">κλάδος της παρακρατικής οργάνωσης της τουρκικής πολιτικής και </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">στρατιωτικής δομής «Εργκενεγκόν» είχε σαν στόχο τη Θράκη, τότε οι</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">παρακάτω επισημάνσεις αποκτούν πρακτικό και ουσιαστικό πλέον </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">περιεχόμενο.</span></span><br /> <br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="background: rgb(255, 255, 255);">1. Είναι γεγονός ότι μέχρι σήμερα η τουρκική πρακτική για την ελληνική</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">Θράκη έχει περάσει κάθε διπλωματική, πόσο μάλλον την “ηθική” οδό και </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">κινείται σε παρακρατικές και τρομοκρατικές λεωφόρους. Οι </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">δραστηριότητες του προξενείου της Τουρκίας στην Κομοτηνή, η οργάνωση </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">«Εργκενεγκόν» και οι μέχρι τώρα αποκαλύψεις για τη δραστηριότητά της, </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">έδωσαν την ευκαιρία σε όσους είχαν αυταπάτες και ψευδαισθήσεις για τον </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">τουρκικό ρόλο στη Θράκη να κατανοήσουν και στην πράξη ότι οι δομές του</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">τουρκικού μηχανισμού, κράτος, στρατός, παρακράτος, λειτουργούν σε </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">πλήρη αρμονία και καθολική συνεργασία έχοντας σαν στόχους όχι μόνο </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">μέσα στην τουρκική επικράτεια, αλλά και εκτός. </span><br /> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">Μάλιστα η Θράκη δεν αποτελεί έναν περιφερειακό στρατηγικό στόχο για το</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">κράτος-παρακράτος- τρομοκράτη, αλλά κεντρική επιλογή με διακριτές και </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">ουσιαστικές στοχεύσεις. Εναντίον προσώπων και κινήσεων που παλεύουν </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">για την ανάδειξη του τουρκικού επεκτατισμού και εθνικισμού στη Θράκη.</span></span><br /> <div align="LEFT"> <br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="background: rgb(255, 255, 255);">2. Η Τουρκία προσπαθεί εδώ και χρόνια να αμφισβητήσει την ύπαρξη και </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">άλλων συνιστωσών μέσα στους κόλπους των μουσουλμάνων, τόσο θρησκευτικά </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">όσο και εθνοτικά. Για αυτήν υπάρχουν μόνο σουνίτες και μόνο Τούρκοι, </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">υπάρχει μόνο “τουρκική μειονότητα”. Μάλιστα με ενέργειές της προσπαθεί </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">να επιβάλλει αυτήν την ρατσιστική και εθνικιστική πραγματικότητα. Τα </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">όργανά της είτε με τον έναν τρόπο (ψευδομουφτήδες) είτε με τον άλλο </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">(εκπαίδευση στην τουρκική γλώσσα, μετά την υπογραφή των</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">ελληνοτουρκικών μορφωτικών συμφώνων), πιέζουν για να υλοποιηθεί ο πιο </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">πάνω στόχος.</span><br /> <br /> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">3. Η συνεχή υπονόμευση και αμφισβήτηση με κάθε μέσο της ελληνικής</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">κυριαρχίας στην ελληνική Θράκη, γιατί περί αυτού πρόκειται για όσους </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">δεν έχουν κατανοήσει το μέγεθος του ζητήματος, και αυτή η επισήμανση </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">γίνεται πλέον και με αποδείξεις, αποκτά υπερτουρκικό χαρακτήρα και </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">μορφή. Οι εντεινόμενες εσχάτως κινήσεις από την Αλβανία και τα Σκόπια </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">που μιλούν και πράττουν για μειονότητες που καταπιέζονται, περιουσίες</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">και ιθαγένειες που πρέπει να αποδοθούν, για προσφυγές σε διεθνή </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">δικαστήρια ακόμη και για γενοκτονίες, αποτελούν μέρος ενός γνωστού </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">σχεδίου που ήδη εξυφαίνεται εδώ και δεκαετίες στη Θράκη από την </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">Τουρκία.</span><br /> <br /> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">4. Έχει επίσης μεγάλη σημασία να δούμε και το ζήτημα της συμμετοχής</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">του Κόμματος Ισότητας και Φιλίας (DEB) στις πρόσφατες ευρωεκλογές. Το </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">Κόμμα το οποίο είχε ιδρύσει ο Αχμέτ Σαδίκ, αποφάσισε μετά την εντολή </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">που έλαβε από την Τουρκία να μετρήσει (;) δυνάμεις του. Το αποτέλεσμα, </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">42.500 ψήφοι, που δέν εἶναι διόλου ευκαταφρόνητο, ειδικά για μιά </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">προσπάθεια πού δέν είχε κανέναν χειροπιαστό στόχο: ούτε υπήρχε ποτέ</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">πιθανότητα νά εκλέξει ευρωβουλευτή, ούτε και πρόκριμα γιά εθνικές </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">εκλογές μπορεί να θεωρηθεί, αφού κι εκεί τό όριο του 3% για είσοδο </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">κόμματος στο ελληνικό κοινοβούλιο – στην Τουρκία είναι 10%- είναι </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">απαγορευτικό. Αναφερόμαστε συνεπώς μόνο για εθνικιστική πολιτική, </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">συσπείρωση δυνάμεων καί δημιουργία (διεθνών και εθνικών) εντυπώσεων.</span><br /> <br /> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">5. Η νέα μορφή εθνικιστικής πολιτικής της Τουρκίας στη Θράκη είναι η </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">οικονομία. Με δεδομένη λοιπόν την κατάσταση στην Ελλάδα και ιδιαιτέρως </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">στην Θράκη, οι τουρκικές επενδύσεις και σχετικές οικονομικές </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">επενδύσεις αυξάνονται και εντείνονται. Μάλιστα σε ένα “γάμο” που </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">περιέχει Γερμανούς πολιτικούς, επιχειρηματίες και τραπεζίτες, αλλά και</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">τον Τούρκο πρόξενο (!) προωθείται η Ειδική Οικονομική Ζώνη, ως </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">αναπτυξιακή πρόταση. Το δυστύχημα είναι ότι στο γάμο αυτό, κουμπάροι </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">είναι από την ελληνική πλευρά.....</span><br /> <br /> <u><b><span style="background: rgb(255, 255, 255);">Το συμπέρασμα: </span></b></u><span style="background: rgb(255, 255, 255);">Η Θράκη είναι ανάμεσα σε συμπληγάδες. Από τη μία η</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">αδιάφορη Ελλάδα που αγνοεί τη Θράκη και τα προβλήματά της και που έχει </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">μείνει με την πολύχρονη φλυαρία περί «ενσωμάτωσης» ή «ένταξης» της </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">μειονότητας στην ελλαδική κοινωνία, χωρίς να βλέπει τον επεκτατισμό </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">της Τουρκίας και την καταπίεση Ελλήνων πολιτών, χριστιανών και </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">μουσουλμάνων, Πομάκων, Τσιγγάνων και τουρκόφωνων. Από την άλλη πλευρά </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">δρα ανενόχλητα ένας πολυποίκιλος εθνικισμός που έχει οικονομικές,</span> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">θρησκευτικές, εκπαιδευτικές και δεκάδες άλλες παραμέτρους.</span><br /> <br /> <span style="background: rgb(255, 255, 255);">Η κατάσταση στη Θράκη δεν αποτελεί ούτε κυνήγι μαγισσών, ούτε </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">φαντασμάτων. Είναι μία πραγματικότητα την οποία όσοι την αντιληφθούν </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">μπορούν να κατανοήσουν το κυριότερο μέρος του προβλήματος, που δεν </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">είναι άλλο από τη δράση του τουρκικού κράτους, το οποίο επισήμως έχει </span><span style="background: rgb(255, 255, 255);">και δομή παρακράτους.</span></span></div> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="340" src="//www.youtube.com/embed/8i1TnVzEfvg" width="600"></iframe><br /> <br /> <b><i>Μέρος των ομιλιών στις εκδηλώσεις για τη Θράκη, που οργάνωσαν η ομάδα πολιτών των Ιωαννίνων “ΕΥΤΟΠΙΑ” και οι "Αρτινοί Πολίτες" στην Άρτα.</i></b><br /> <br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Θράκη: Ανάμεσα στις Συμπληγάδες του Τουρκικού Εθνικισμού και της Αδιαφορίας της Ελλάδας

Γράφει ο Φάνης Μαλκίδης  Οι (συνεχείς) πρωτοβουλίες της Τουρκίας για τη Θράκη ( κινήσεις ψευτομουφτήδων και “συμβουλευτικών επιτροπ...

Διαβάστε την συνέχεια