Δεν μου λές Καραγκιόζη, στρατιωτικές ασκήσεις μέσα σε ΑΟΖ επιτρέπονται;

<strong><a href="http://lh6.ggpht.com/-1suAZXo-4FA/VEOl81wDeZI/AAAAAAABd-c/vp8ch1NNHew/s1600-h/image%25255B4%25255D.png"><img align="left" border="0" height="340" src="http://lh6.ggpht.com/-iGXppmWGrEE/VEOl97XrgdI/AAAAAAABd-k/kGY9U7HJqvg/image_thumb%25255B1%25255D.png?imgmax=800" style="background-image: none; border-width: 0px; display: inline; float: left; margin: 7px 15px 7px 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" width="640" /><br /> <br /> </a>Του Καθηγητή Γ. Ζουγανέλη</strong><br /> Ακούω ανακοινώσεις για στρατιωτικές ασκήσεις που πρόκειται να γίνουν ή γίνονται μέσα στην “ΑΟΖ” της Κύπρου απο τη Τουρκία, τη Ρωσία και το Ισραήλ. Διερωτώμαι αν αυτό επιτρέπεται και υπο ποιές συνθήκες. <br /> Στην ΑΟΖ μιάς χώρας μπορεί μια άλλη χώρα να “δεσμεύσει” περιοχές για στρατιωτικές ασκήσεις, όποια χώρα να είναι αυτή και όσο φιλική και να είναι προς τη πρώτη; Η απάντηση είναι “όχι”. Σε διεθνή ύδατα όμως επιτρέπεται… <br /> <strong>O πολιτικός που δεν υπερασπίζεται και δεν διεκδικεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας του, πώς λέγεται;</strong><br /> ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα Κύπρος και Ελλάδα δεν έχουν. Το μόνο που έχουν και τα δύο κράτη είναι διεθνή ύδατα μετά τα 12 νμ και μετά τα 6 νμ. αντίστοιχα. Η Κύπρος κατ’εξαίρεση έχει στείλει τις γεωγραφικές συντεταγμένες της “ΑΟΖ” της στα νότια και ανατολικά σύνορά της στον ΟΗΕ αλλά αυτό δεν αρκεί. Πρέπει να τις στείλει όλες για να ισχυρίζεται ότι έχει ανακηρύξει ΑΟΖ. Γιατί δεν το κάνει τώρα η κυβέρνησή της και περί άλλων τυρβάζει;<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a> Η Κύπρος δεν έχει ορίσει ακόμη ούτε τα σύνορά της ΑΟΖ της με την Ελλάδα! Αυτό δεν το λένε οι “Ερμήδες” στα ΜΜΕ της προπαγάνδας. Αντί αυτού μιλούν για πατριωτικές αποφάσεις του καθεστώτος κατά των Τουρκικών πρακτικών,  όπως “Επανέρχεται το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου” κοκ. Eίναι ευρηματικοί.<br /> Για να αποδείξει κάποιος ότι είναι “πλούσιος” πρέπει να αποδείξει ότι έχει “λεφτά”. Το ίδιο ισχύει και με μια ΑΟΖ. <br /> Αν κάποιο κράτος έχει ΑΟΖ πρέπει να πεί και ποιά αυτή είναι επακριβώς και εν συνόλω. Αυτό δεν το έχει κάνει ούτε η Ελλάδα ούτε η Κύπρος <u>στον ΟΗΕ</u>. Άρα ΑΟΖ δεν έχει κανένα απο τα δύο αυτά κράτη. Τσάμπα μάγκες είναι.<br /> Υπάρχει όμως και ένα  ακόμη ερώτημα. <br /> <strong>Μπορεί να γίνονται στρατιωτικές ασκήσεις και έρευνες μέσα στην ΑΟΖ ενός κράτους απο ένα άλλο κράτος;</strong> <br /> Όχι. Τότε, κάποιοι Καραγκιόζηδες δουλεύουν τον κόσμο επι χρόνια και μάλιστα χοντρά. <br /> <strong>Προκηρύξεις οικοπέδων σε διεθνή ύδατα έχει δικαίωμα να κάνει η Ελλάδα;</strong> <br /> Όχι. Τότε η Ελλάδα, γιατί τις κάνει; Για να μη φορολογηθούν στην Ελλάδα οι πολυεθνικές και για να υπάρξει συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, νότια του Καστελόριζου, στα σύνορα των υποτιθέμενων ΑΟΖ κλπ χωρίς εμπόδια. Αυτό είναι η εκτίμησή μου.<br /> Σε διεθνή ύδατα καμμία χώρα δεν έχει δικαιώματα απο εταιρεία που φορολογείται αλλού.<br /> <blockquote> <span style="background-color: #cfe2f3;">ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα σημαίνει όρια με γεωγραφικές συντεταγμένες σταλμένες εν συνόλω στον ΟΗΕ. </span></blockquote> Μέσα σε ΑΟΖ στρατιωτικές ασκήσεις άλλου κράτους δεν γίνονται.<br /> Τα λέμε τα ξαναλέμε αλλά έχουμε και τον Καραγκιόζη…<br /> <a href="http://zcode-gr.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Δεν μου λές Καραγκιόζη, στρατιωτικές ασκήσεις μέσα σε ΑΟΖ επιτρέπονται;

Του Καθηγητή Γ. Ζουγανέλη Ακούω ανακοινώσεις για στρατιωτικές ασκήσεις που πρόκειται να γίνουν ή γίνονται μέσα στην “ΑΟΖ” της Κύπρου απο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ηνωμένες Πολιτείες στέλνουν Εκτάκτως Υποβρύχιο στη Σούδα! Ενισχύονται οι φόβοι πως η Τουρκία ετοιμάζει θερμό Επεισόδιο!

<img alt="ypobryxia-bash-soudas" border="0" class="attachment-large wp-post-image" height="372" src="http://i0.wp.com/www.triklopodia.gr/wp-content/uploads/2014/10/ypobryxia-bash-soudas.jpg?fit=1024%2C1024" width="640" /><br /> <br /> <span style="color: #666666; font-size: large;"><b>Σε Κοκκινο Συναγερμο εχει τεθει η Ναυτικη βαση της Σουδας, αλλα και οι Αεροπορικες Βασεις της Πολεμικης Αεροποριας στο νησι ! </b></span><br /> Ο λογος ειναι οτι από σήμερα τίθεται σε ισχύ η τουρκική NAVTEX σύμφωνα με την οποία η “Αγκυρα έχει δεσμεύσει θαλάσσιες περιοχές νοτίως της Κύπρου<br /> από αύριο έως τις 30 Δεκεμβρίου για διενέργεια ερευνών για εντοπισμό υδρογονανθράκων με το ερευνητικό σκάφος «Μπαρμπαρός», το οποίο συνοδεύεται όμως από τουλάχιστον ένα πολεμικό, ενώ άλλα τρία βρίσκονται στην περιοχή.<br /> Την ανησυχια οτι υπαρχει το ενδεχομενο ενος θερμου επεισοδιου ,που θα προκαλεσει το Πολεμικο Ναυτικο της Τουρκιας, Στην θαλασσα της Κυπρου, συμμερίζονται και οι Ηνωμενες Πολιτειες και έτσι εστειλαν στην Βαση της Σουδας εσπευσμενα ενα Υποβρυχιο, Η ανησυχια τον Αμερικανων ειναι διπλη ,αφου στην περιοχή δεν θα γίνονται μόνο ασκήσεις της Τουρκιας ,αλλα στη ίδια περιοχή αρχίζει αύριο και το ρωσικό Ναυτικό, με το «Μόσκβα» να έχει θέσει σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα τα νέα βλήματα επιφανειας-επιφανείας ακτίνας δράσης 500 χλμ. που έχει εφοδιαστεί.<br /> Η Μόσχα έχει δεσμεύσει περιοχή οκτακόσιων τετραγωνικών μιλίων, η οποία αγγίζει εκείνη που έχει δεσμεύσει η Τουρκία. Μαλιστα οπως ειχα προειδοποιησει στα Προηγουμενα Αρθρα μου ,η Τουρκικη προκλητικοτητα και επιθετικοτητα δεν σταματα μονο στο θεμα της Κυπρου, συνεχιζεται με μια νεα επιθετική κίνηση στο Αιγαίο με «σάρωμα» των Εθνικών Χωρικων Υδάτων από μία κορβέτα του τουρκικού Ναυτικού: Η τουρκική κορβέτα TCG Bartın (F-504), προερχόμενη από τον κόλπο Σμύρνης, εισήλθε την 18 Οκτ (23:35) σε Ελληνικά Χωρικά Ύδατα Βορείως Πάρου.<br /> Στη συνέχεια κινούμενη με Νότια πορεία διήλθε Δυτικώς Ν. Φολέγανδρου και κατόπιν κινούμενη με Ανατολική πορεία εξήλθε από τα Ελληνικά Χωρικά Ύδατα την 19 Οκτ (03:00) Αυτη η κινηση της Τουρκιας,στο να στείλει μια κορβετα κοντα στις ακτες της Αθηνας,συμφωνα με κυκλους του Πολεμικου Ναυτικου μεταφραζεται,οτι οι Τουρκοι ενδιαφερονταν να εντοπίσουν το ηχητικο στιγμα του νεου Ελληνικου Υποβρυχιου «Πιπίνος»που καθελκύστηκε προσφατα απο τα ναυπηγεια Σκαραμαγκα! Προσοχη! Γιατι η Τουρκια ψαχνει την Αφορμη και την αιτια,για ενα θερμο επεισοδιο,μεγαλύτερο απο τα ιμια το 1996!<br /> <br /> Σπυρος Πριφτης<br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι Ηνωμένες Πολιτείες στέλνουν Εκτάκτως Υποβρύχιο στη Σούδα! Ενισχύονται οι φόβοι πως η Τουρκία ετοιμάζει θερμό Επεισόδιο!

Σε Κοκκινο Συναγερμο εχει τεθει η Ναυτικη βαση της Σουδας, αλλα και οι Αεροπορικες Βασεις της Πολεμικης Αεροποριας στο νησι ! Ο λογος ειν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η σιωπή της Ευρώπης για το Iσλαμικό Kράτος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz5SQkPpBn7UI7Me4c2YkkLsZIrqIabmGZ7qPPFBSDGZpCeeNKsouWCr9vNI4RLQf4bpAw31NPaSp8rJDLqDWsb3ebXRpJtPD5Yln9-FZhjKfiLRETK66qSvUmyL032IIHkzaDSgxDBrw/s1600/640x392_65555_210234.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="392" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz5SQkPpBn7UI7Me4c2YkkLsZIrqIabmGZ7qPPFBSDGZpCeeNKsouWCr9vNI4RLQf4bpAw31NPaSp8rJDLqDWsb3ebXRpJtPD5Yln9-FZhjKfiLRETK66qSvUmyL032IIHkzaDSgxDBrw/s1600/640x392_65555_210234.jpg" width="640" /></a></div> <span style="color: #990000;"><b><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Στόχος των Βρυξελλών, η εξαφάνιση των φανατικών Κούρδων </span></span></b></span><br /> <br /> <span style="color: #0b5394;"><span style="font-size: medium;">Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως η πολιτική της Ευρώπης ενέχει πολλά ρίσκα. Κατ’ αρχήν θέτει την ίδια τη Γηραιά Ήπειρο στο στόχαστρο της εκδίκησης</span></span><br /> <span style="color: #0b5394;"><span style="font-size: medium;">Ξέχασαν το γεγονός πως οι βίαιες πράξεις, με τις τραγικές εικόνες των δολοφονιών μπροστά στις κάμερες, έστελναν μήνυμα στην Ευρώπη</span></span><br /> <br /> Την ώρα που το Ισλαμικό Κράτος ύψωσε τη μαύρη σημαία του, στο ανατολικό άκρο της πόλης Κομπανί, οι Βρυξέλλες τηρούν σιγήν ιχθύος. Η εκκωφαντική σιωπή της ευρωπαϊκής διπλωματικής πολιτικής επικεντρώνεται στην παράφραση ενός παλαιού ελληνικού ρητού: ο εχθρός του εχθρού μου, ΔΕΝ είναι φίλος μου. Ο στόχος όλων, φαίνεται πως είναι το αιώνιο PKK. Οι φανατικοί Κούρδοι μαχητές δεν διαθέτουν και πολλές συμπάθειες στα ευρωπαϊκά κέντρα. Την ίδια στιγμή, η πέραν της όχθης του Ατλαντικού, διπλωματική πλευρά, μοιάζει να ακολουθεί τις επιταγές του Ερντογάν. Άλλος ένας «εχθρός» που προσώρας μετατρέπεται σε «φίλο».<br /> <br /> «Οι Βρυξέλλες κινούνται με τη λογική του συνδρόμου Φράνκεσταϊν», σημείωνε εμφατικά υψηλόβαθμος παράγοντας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Κοντολογίς, κατά τη δική του εκτίμηση, ακολουθεί την πάγια τακτική του παρελθόντος: ενισχύει τους σκληροπυρηνικούς που, με τη σειρά τους, θα εξαφανίσουν τους φανατικούς Κούρδους, αφήνοντας ανοιχτά τα σενάρια για την επόμενη ημέρα.<br /> <br /> Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως η πολιτική της Ευρώπης ενέχει πολλά ρίσκα. Κατ’ αρχήν θέτει την ίδια την Γηραιά Ήπειρο στο στόχαστρο της εκδίκησης. Συντηρητικός βουλευτής θύμιζε σε συνομιλητές του, την προ ημερών αποκάλυψη του σχεδίου για τρομοκρατική επίθεση στην έδρα της Ευρωπαικής Επιτροπής. «Σαν να λέμε, κάτι ανάλογο με τους δίδυμους πυργους»!!!<br /> <br /> Κατά δεύτερον, η ευρωπαϊκή διπλωματία παίζει τα ρέστα της, πιστεύοντας πως η λογική του Πόντιου Πιλάτου θα ενισχύσει τη διαπραγματευτική της θέση στο μέλλον, ξεχνώντας, όμως, όπως υπογράμμιζε και έμπειρος διπλωματικός παράγοντας, το γεγονός πως «οι βίαιες πράξεις, με τις τραγικές εικόνες των δολοφονιών μπροστά στις κάμερες, έστελναν μήνυμα στην Ευρώπη»...<br /> <br /> Κατά τρίτον οι Βρυξέλλες δείχνουν για μια ακόμη φορά ανίσχυρες ή, όπως εύστοχα παρατηρούσε και στέλεχος των νεοφιλελεύθερων(!), «περιμένουν την αντιδραση του Βερολίνου». Είναι κοινό μυστικό, εξάλλου, πως όλα τα θεσμικά όργανα στην Ευρώπη ακολουθούν τη γερμανική πολιτική. Είτε σε οικονομικό είτε σε διπλωματικό επίπεδο. Σημιεωτεόν πως η φράση του Ιταλού Πρωθυπουργού πως «δεν είμαστε μαθητούδια», αρχίζει να σιγοψιθυρίζεται στους διαδρόμους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.<br /> <br /> Κατά τέταρτον, η Ευρώπη μοιάζει να αδιαφορεί και απέναντι στους νεκρούς της. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που, τις προηγούμενες ημέρες, έθεταν το ζήτημα και στις ακροάσεις των νέων επιτρόπων, επιδιώκοντας να αντιληφθούν τον στόχο της ευρωπαϊκής ηγεσίας.<br /> <br /> Αρκετοί ευρωβουλευτές, απ' όλες τις πολιτικές ομάδες, έδειχναν ενοχλημένοι για τη σιωπηλή έως και ανύπαρκτη αντίδραση του Ευρωκοινοβουλίου. Άλλοι, δεν έδειχναν έκπληκτοι, και υπενθύμιζαν την αντίστοιχη αντίδραση της Ευρώπης, στα γεγονότα της Λωρίδας της Γάζας. Ειρήσθω εν παρόδω πως ευρωβουλευτής είχε ζητήσει να εξομοιωθούν οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ με τις αντάρτικες επιδρομές της Χαμάς. Αν τελικώς ο «εχθρός του εχθρού μου ΔΕΝ είναι φίλος μου», επί του παρόντος, κανείς δεν μπορεί να εξασφαλίσει πως θα εξελιχθεί σε «φίλο», την επομένη. Και όπως σημείωνε με το αγγλικό φλεγματικό του χιούμορ, Βρετανός ευρωβουλευτής: «Μy friend Watson, don't think what will happen, think about what and why happened», χρησιμοποιώντας φράση από τον αγαπημένο του συγγραφέα Sir Arthur Conan Doyle...<br /> <br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η σιωπή της Ευρώπης για το Iσλαμικό Kράτος

Στόχος των Βρυξελλών, η εξαφάνιση των φανατικών Κούρδων Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως η πολιτική της Ευρώπης ενέχει πολλά ρί...

Διαβάστε την συνέχεια

Κοιτάζοντας πίσω από την ιδιότυπη σχέση Ρωσίας και Ιράν…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://ceregreece.org/wp-content/uploads/2010/11/38963.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="350" src="http://ceregreece.org/wp-content/uploads/2010/11/38963.jpg" width="640" /></a></div> <strong><br /> </strong> <strong>Η τέταρτη σύνοδος κορυφής των κρατών της Κασπίας (1), που πραγματοποιήθηκε στη ρωσική πόλη Αστραχάν (29.9-1.10), έτσι κι αλλιώς επισκιασμένη από τις ραγδαίες εξελίξεις σε Συρία και Ιράκ, δεν έδωσε ειδήσεις. Εντούτοις, μια προσεκτικότερη ματιά σε όσα έγιναν μας αποκαλύπτει ένα ενδεχομένως ενδιαφέρον ζήτημα με δύο μεγάλους παίκτες –της Ρωσίας και του Ιράν- των οποίων η στάση θα μπορούσε να αποδειχθεί κρίσιμη, εάν το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) επεκταθεί περαιτέρω και απαιτηθεί αποστολή χερσαίων δυνάμεων.</strong><br /> <strong><span style="color: maroon;">Του Μαξίμ Σουσκώφ</span> <span style="color: blue;">(ερευνητής στο Ινστιτούτο Στρατηγικών Σπουδών στο Πιατιγκόρσκ του Β. Καυκάσου, Ρωσία)</span><br /> <span style="color: maroon;">ΠΗΓΗ:</span> <a href="http://www.al-monitor.com/">http://www.al-monitor.com/</a>, <span style="color: #666699;">9.10.14</span><br /> <span style="color: maroon;">Απόδοση στα ελληνικά:</span> <span style="color: blue;">Σωτήρης Δημόπουλος</span></strong><br /> Ο Ιρανός πρόεδρος Χασσάν Ρουχανί, καταφθάνοντας από την Νέα Υόρκη στο Αστραχάν, για τη σύνοδο κορυφής, η οποία ασχολήθηκε κυρίως <strong>με το νομικό καθεστώς της Κασπίας θάλασσας,</strong> διεξήγαγε παράλληλα<strong> ιδιωτικές συνομιλίες με τον Ρώσο πρόεδρο Βλάδιμιρ Πούτιν</strong>. Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες, στην ατζέντα των συνομιλιών <strong>κυριάρχησαν τα ενεργειακά σχέδια</strong>.<br /> Οι δύο ηγέτες είχαν συναντηθεί και στο παρελθόν – πρώτη φορά ανεπίσημα το Σεπτέμβριο του 2013 στην Κιργιζία, στο πλαίσιο του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης, και αργότερα στην Κίνα, το Μάιο του 2014.<strong> Ωστόσο, καθώς η Ρωσία αντιμετωπίζει τώρα τις δυτικές κυρώσεις, επιθυμεί να διασφαλίσει ότι θα παραμείνει κορυφαίος προμηθευτής ενέργειας προς την Ευρώπη και κάνει ότι είναι δυνατό να δεσμεύσει το Ιράν σε αυτό τον τομέα πριν αυτό συμμετάσχει σε πιθανούς εναλλακτικούς δρόμους ενεργειακού εφοδιασμού.</strong><br /> <strong><br /> </strong> Χρήσιμη για τη Ρωσία μπορεί να είναι και <strong>η εμπειρία του Ιράν στην αντιμετώπιση των μαζικών κυρώσεων</strong>. Παρά το σοβαρό πλήγμα που επέφεραν οι κυρώσεις στην ιρανική οικονομία, η χώρα έδειξε ότι, ακόμη και αν βρίσκεται σε «πολύπλευρη σύγχυση και ταραχή», εντούτοις <strong>δεν έχει πέσει σε κατάθλιψη και απόγνωση</strong> – στόχο που και η Ρωσία επεξεργάζεται την επίτευξή του.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>Ιστορικά, οι σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και του Ιράν δεν υπήρξαν ποτέ ομαλές. Αλλά η νέα πραγματικότητα των κυρώσεων ωθεί τη Ρωσία να αναθεωρήσει και να ανανεώσει τις σχέσεις της με τους, κάποτε, ορκισμένους εχθρούς της. Στην περίπτωση του Ιράν, υπάρχουν, ασφαλώς, και μερικά σημεία αμοιβαίου συμφέροντος. </strong></span><br /> Αυτή τη στιγμή υφίστανται <strong>τέσσερεις κύριες διαστάσεις στις διμερείς σχέσεις Μόσχας-Τεχεράνης</strong>. Εκτός από τα ζητήματα της <strong>ενέργειας</strong>, σε αυτές περιλαμβάνονται το <strong>πυρηνικό πρόγραμμα</strong> του Ιράν, η σταθεροποίηση του <strong>Αφγανιστάν </strong>– και γενικότερα, η ασφάλεια της <strong>Κεντρικής Ασίας</strong> – και τα δραματικά γεγονότα στη <strong>Συρία</strong>, στο <strong>Ιράκ </strong>και στην <strong>ευρύτερη Μέση Ανατολή</strong>.<br /> Η Ρωσία και το Ιράν εκφράζουν <strong>παρόμοιες ανησυχίες για την ξένη παρέμβαση, υπό αμερικανική ηγεσία, στην καταπολέμηση του ΙΚ</strong> στη Συρία. Υποστηρίζουν ότι αυτό μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα και να πυροδοτήσει την εμφάνιση περισσότερων τρομοκρατικών οργανώσεων. Εν τω μεταξύ,<strong> Ρώσοι και Ιρανοί εμπειρογνώμονες καθώς και ΜΜΕ</strong> προχωρούν περισσότερο, εικάζοντας πως η όλη εκστρατεία εναντίον των τζιχαντιστών στη Συρία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως<strong> πρόσχημα για εισβολή στη χώρα</strong>.<br /> Η Ρωσία και το Ιράν μοιράζονται <strong>κοινό στρατηγικό όραμα για τον Νότιο Καύκασο</strong>: μια ζώνη απαλλαγμένη από συγκρούσεις και μια περιφέρεια αδιαπέραστη στη ξένη παρουσία (δηλ. για τη Δύση και το Ισραήλ). Το πλέον σημαντικό για τη Μόσχα είναι ότι, <strong>η Τεχεράνη ήταν ένα από τα λίγα μουσουλμανικά κράτη που υποστήριξαν την κρατική ακεραιότητα της Ρωσίας κατά τη διάρκεια των δύο τσετσενικών πολέμων</strong> και συμμεριζόταν την άποψη του Κρεμλίνου πως τα ισλαμιστικά κινήματα τροφοδοτούνταν από το εξωτερικό και κυρίως από τα κράτη του κόλπου.<br /> Την ίδια στιγμή, το Ιράν δεν έχει αυταπάτες για τις μεθόδους και το πολιτικό σχέδιο πίσω από αυτό που ονομάζεται «<strong>εγχώρια εξέγερση</strong>» την οποία μάχεται η Ρωσία. <strong>Το Ιράν κατανοεί απόλυτα τον ρωσικό Καύκασο με το περίπλοκο εθνο-πολιτικό και κοινωνικο-θρησκευτικό του μωσαϊκό</strong> και σιωπηλά προβάλλει την ήπια ισχύ του σε κοινωνίες με ιστορικούς και πολιτισμικούς δεσμούς με τους Πέρσες (ειδικά στη <strong>Βόρεια Οσσετία</strong>).<br /> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <strong><i><span style="color: #666666;">Επιπλέον, δεν έχει παραιτηθεί από την ιδέα να καταστεί ισχυρή δύναμη επιρροής και στον Νότιο Καύκασο (στμ. Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία). Οι Ιρανοί δεν κάνουν θόρυβο, τουλάχιστον σε υψηλό επίπεδο, όταν κάποιες ρωσικές ενέργειες τους εκνευρίζουν (από την απαγόρευση του βιβλίου «Η τελευταία επιθυμία και η Διαθήκη του Χομεϊνί», που το 2008 συμπεριελήφθη στα εξτρεμιστικά έντυπα, έως την ακύρωση της παράδοσης των πυραύλων S-300). Η Τεχεράνη σίγουρα δεν τα συγχώρεσε αυτά αλλά και άλλα «παραπτώματα».</span></i></strong></blockquote> Οι Ρώσοι, <strong>ακόμη θυμούνται</strong> τι συνέβη στο διάσημο διανοούμενο, θεατρικό συγγραφέα και <strong>πρέσβη της Ρωσίας στην Περσία,</strong> Αλέξανδρο Γκριμπογιέντωφ (1794-1829), ο οποίος <strong>σκοτώθηκε από τον εξαγριωμένο όχλο στη Τεχεράνη το 1829</strong>.<br /> Μέχρι σήμερα, το επεισόδιο αυτό για τους Ρώσους πολιτικούς χρησιμεύει ως <strong>προειδοποίηση να παίζουν ήρεμα και έξυπνα με τη Τεχεράνη</strong>. Άλλωστε, η πασίγνωστη δήλωση του Χομεϊνί ότι <strong>οι ΗΠΑ είναι ο «μεγάλος σατανάς»</strong> προβάλλει επίσης την ιδέα ότι <strong>η ΕΣΣΔ ήταν ο «μικρότερος σατανάς»</strong> – μια αλληγορία που θεωρείται από πολλούς αναλυτές ότι αντανακλά το στρατηγικό όραμα του Ιράν και προς τη σύγχρονη Ρωσία.<br /> Είναι ενδιαφέρον ότι <strong>σε επίπεδο ρωσικής κοινής γνώμης, η επιφυλακτικότητα απέναντι στο Ιράν είναι ακόμη μεγαλύτερη</strong>. Δημοσκόπηση του 2013 έδειξε ότι <strong>το 40% των Ρώσων</strong> πιστεύουν ότι η επιρροή του Ιράν στα ζητήματα παγκοσμίου ενδιαφέροντος είναι αρνητική, και <strong>μόνο 10% θετική</strong>.<br /> Έτσι, παρά τη διαδεδομένη άποψη πως εκτός Μέσης Ανατολής, η Ρωσία είναι ο κύριος υποστηρικτής του Ιράν, η φύση των σχέσεών τους ταιριάζει μάλλον στο κλασικό ανατολίτικο παιχνίδι των χαμηλών τόνων, των σιωπηρών διαφωνιών και των παρασκηνιακών συμφωνιών σε ζητήματα αμοιβαίου μακροπρόθεσμου συμφέροντος, ακόμη και όταν τα άμεσα συμφέροντα αποκλίνουν (όπως στο ζήτημα της αντιμετώπισης του ΙΚ και την παραμονή του Άσαντ στην εξουσία).<br /> Η συνεργάτιδα του Al-Monitor Μπάρμπαρα Σλάβιν, έχει περιγράψει τη σχέση ΗΠΑ-Ιράν ως «<strong>πικροί φίλοι, επιστήθιοι εχθροί</strong>». Οι ρωσο-ιρανικές σχέσεις έχουν μια πολύ μεγαλύτερη ιστορία και από πολλές απόψεις μια ατζέντα με πολύ περισσότερες αποχρώσεις. Αλλά εάν κάποιος θα ήθελε να επινοήσει έναν <strong>συνοπτικό ορισμό</strong> των σημερινών σχέσεών τους θα μπορούσε άνετα να πει ότι είναι «<strong>εξαναγκασμένοι αντίπαλοι, πραγματιστικά φιλαράκια</strong>».<br /> <!-- /metas --> <br /> <span style="color: red;"><strong>(1) </strong></span><strong><em><span style="color: #333399;">Στη σύνοδο συμμετείχαν εκτός από τον Βλ. Πούτιν, ο Τουρκμένος πρόεδρος Gurbanguly Berdymukhammedov, ο Αζέρος Ιλχάμ Αλίγιεφ, ο Καζάχος Νουσουρλτάν Ναζαρμπάγιεφ και ο Ιρανός Χασσάν Ροχανί. Οι συμφωνίες που ακόμη διέπουν το νομικό καθεστώς της Κασπίας είναι αυτές του 1921 και 1940, τις οποίες τα κράτη που ιδρύθηκαν μετά το 1991 (Αζερμπαϊτζάν, Καζαχστάν και Τουρκμενιστάν δηλώνουν ότι δεν τα δεσμεύει. Η διαφωνία που έχει ενσκύψει είναι αν η Κασπία πρέπει να αντιμετωπισθεί νομικά ως λίμνη ή ως θάλασσα.</span></em></strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Κοιτάζοντας πίσω από την ιδιότυπη σχέση Ρωσίας και Ιράν…

Η τέταρτη σύνοδος κορυφής των κρατών της Κασπίας (1), που πραγματοποιήθηκε στη ρωσική πόλη Αστραχάν (29.9-1.10), έτσι κι αλλιώς επισκιασ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκαλεί “τρομοκράτες” τους Κούρδους ο Ερντογάν, επιδιώκει εξαφάνισή τους

<img alt="Αποκαλεί “τρομοκράτες” τους Κούρδους ο Ερντογάν, επιδιώκει εξαφάνισή τους" class="attachment-588x330" height="340" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/10/Erdogan-Afganistan01-19october2014.jpg" title="Αποκαλεί “τρομοκράτες” τους Κούρδους ο Ερντογάν, επιδιώκει εξαφάνισή τους" width="640" /><br /> <br /> Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέρριψε τις εκκλήσεις προς τη χώρα του να προμηθεύσει με όπλα τους Κούρδους μαχητές στη Συρία, κατηγορώντας το Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης (PYD), το ισχυρότερο συριακό κουρδικό κόμμα, ότι είναι «τρομοκρατική οργάνωση» μετέδωσε το Γαλλικό Πρακτορείο (AFP).<span id="more-41700"></span><br /> Σύμφωνα με τον Ερντογάν το κόμμα αυτό είναι πανομοιότυπο με το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK, εκτός νόμου στην Τουρκία), το οποίο διεξάγει ανταρτοπόλεμο εναντίον των τουρκικών δυνάμεων τα τελευταία 30 χρόνια διεκδικώντας αυτονομία στα νοτιοανατολικά.<br /> <strong>Σύμφωνα με πληροφορίες της ιστοσελίδας μας, ο Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα τηλεφώνησε στον Ερντογάν και του ζήτησε να επιτρέψει ανεφοδιασμό των Κούρδων της Συρίας, για να λάβει αρνητική απάντηση.</strong><br /> Ο ένοπλος βραχίονας του PYD, οι Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG), έχει εμπλακεί σε σφοδρές μάχες τις τελευταίες εβδομάδες με τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), προσπαθώντας να αποκρούσει την έφοδο των τζιχαντιστών στην πόλη Κομπάνι.<br /> «Ετέθη ζήτημα παράδοσης όπλων στο PYD για να σχηματισθεί ένα μέτωπο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Για εμάς, το PYD είναι πανομοιότυπο με το PKK, πρόκειται για μια τρομοκρατική οργάνωση», είπε ο Ερντογάν επί του αεροσκάφους με το οποίο επέστρεψε μετά την ολιγόωρη επίσημη επίσκεψή του στο Αφγανιστάν.<br /> «Θα ήταν λάθος» να περιμένει κανείς «ότι θα πούμε “ναι” στους Αμερικανούς συμμάχους μας στο NATO», όσον αφορά το αίτημα «να προσφέρουμε υποστήριξη αυτού του είδους» στους Σύρους Κούρδους αντάρτες, επέμεινε ο Ερντογάν, σύμφωνα με το τουρκικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή.<br /> Ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ εκτίμησε την περασμένη Τρίτη ότι η Τουρκία θα έπρεπε να έχει «ανοίξει εντελώς» τα σύνορά της με τη Συρία, ώστε να επιτρέψει να φθάσει βοήθεια στους Κούρδους υπερασπιστές της Κομπάνι και να αρθεί η πολιορκία της πόλης αυτής από τους εξτρεμιστές του ΙΚ.<br /> Το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ αποκάλυψε εξάλλου την περασμένη Πέμπτη πως Αμερικανοί αξιωματούχοι συναντήθηκαν το περασμένο Σαββατοκύριακο για πρώτη φορά με Σύρους Κούρδους του PYD.<br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Αποκαλεί “τρομοκράτες” τους Κούρδους ο Ερντογάν, επιδιώκει εξαφάνισή τους

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέρριψε τις εκκλήσεις προς τη χώρα του να προμηθεύσει με όπλα τους Κούρδους μαχητές στη Συρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι παίζει με τους Τούρκους στην κυπριακή ΑΟΖ;

<img alt="Τι παίζει με τους Τούρκους στην κυπριακή ΑΟΖ;" class="attachment-588x330" height="415" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/10/Noble_Energy01.jpg" title="Τι παίζει με τους Τούρκους στην κυπριακή ΑΟΖ;" width="640" /><br /> <strong>Του Γιώργου Π. Παμπορίδη </strong><br /> Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) αποτελεί μία σχετικά νέα έννοια στο Διεθνές Δίκαιο, που έχει τις ρίζες της στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, του 1982. Μια Σύμβαση που βρήκε καθολική απήχηση σε ολόκληρη την οικουμένη, με πέραν των 160 κρατών να την έχουν επικυρώσει.<span id="more-41673"></span><br /> Ειδικότερα η έννοια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη βρήκε απήχηση ακόμα και μεταξύ εκείνων των ελαχίστων κρατών που δεν επικύρωσαν την εν λόγω Σύμβαση, καθιστώντας την έτσι αναπόσπαστο μέρος και του Εθιμικού Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.<br /> Για κακή μας τύχη, αρκετές από αυτές τις ελάχιστες παγκοσμίως χώρες που δεν έχουν επικυρώσει την εν λόγω Σύμβαση βρίσκονται στη δική μας γειτονιά. Σαν να μη μας έφταναν τα προβλήματα που μας μαστίζουν. Από τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, η Ελλάδα, η Κύπρος, ο Λίβανος και η Αίγυπτος έχουν επικυρώσει την Σύμβαση, ενώ η Τουρκία, ο Ισραήλ, η Συρία και η Λιβύη αρνούνται να την επικυρώσουν. Ωστόσο η Τουρκία έχει αποδεχθεί την έννοια της ΑΟΖ, ανακηρύσσοντας δική της Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στη Μαύρη Θάλασσα, ενώ και το κράτος του Ισραήλ, με τη συνομολόγηση της οριοθέτησης της ΑΟΖ του με την Κύπρο ενστερνίζεται το γεγονός ότι η έννοια της ΑΟΖ αποτελεί μέρος του Εθιμικού Διεθνούς Δικαίου.<br /> Όταν η Τουρκία προέβαινε στην ανακήρυξη δικής της ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα δεν ανέμενε ότι σε λίγα χρόνια θα έβρισκε μπροστά της τη μικρή Κύπρο να σηκώνει ανάστημα και να ερευνά για υδρογονάνθρακες. Ήταν όμως ήδη αργά. Για άλλη μια φορά η τουρκική εξωτερική πολιτική δεν κατάφερε να αναγνώσει σωστά την εξέλιξη των πραγμάτων και εμφορούμενη από την υπεροψία του ισχυρού (που κακά τα ψέματα της είχε βγει σε καλό στη διένεξή της με την Αθήνα για τα χωρικά ύδατα) περιφρόνησε τις κινήσεις της Λευκωσίας για περιχαράκωση των δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ της.<br /> Ξαφνικά η Άγκυρα αντιλαμβάνεται ότι στερείται νομικών επιχειρημάτων στην περίπτωση της κυπριακής ΑΟΖ. Δεν αντέχει στη λογική ότι η Τουρκία μπορεί να διεκδικεί δικαιώματα σε θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κύπρου. Οι επιτελείς της Άγκυρας λοιπόν επινόησαν ένα εναλλακτικό θεώρημα, πως δεδομένου ότι η Κύπρος ανήκει στις δύο κοινότητες, καμιά δραστηριότητα στην ΑΟΖ δεν μπορεί να γίνεται «μονομερώς» από την ελληνοκυπριακή κοινότητα αποκλειομένων των Τουρκοκυπρίων. Στο Διεθνές Δίκαιο, υποκείμενα δικαίου είναι κυρίως τα κράτη. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να ήταν διαφορετικά. Ως εκ τούτου, στην Κύπρο υπάρχει και λειτουργεί η Κυπριακή Δημοκρατία, που αναγνωρίζεται από όλα τα λοιπά υποκείμενα του Διεθνούς Δικαίου, τα κράτη της υφηλίου και τους διεθνείς οργανισμούς.<br /> Όσο η Άγκυρα και τα ανδρείκελά της στα κατεχόμενα εμμένουν στην εικονική πραγματικότητα που μόνοι τους έχτισαν και μέσα στην οποία μόνοι τους ζουν, θα συνεχίσουν να παραμένουν εγκλωβισμένοι στις αμαρτίες τους. Παραβίασαν κάθε αρχή νομιμότητας εισβάλλοντας στην Κύπρο, και επιζητώντας την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας ίδρυσαν ένα κρατίδιο διά της βίας. Αξιούν δε ολόκληρη η διεθνής κοινότητα να πάψει να αντιλαμβάνεται τα πράγματα όπως έχουν και να υιοθετήσει την οπτική γωνία της Άγκυρας. Αλλά ακόμα και αν αυτό γινόταν ως διά μαγείας, δεν θα μπορούσε να νομιμοποιηθεί το status quo, αφού έτσι όπως έφεραν τα πράγματα, αν περάσουν οι λεγόμενες «πραγματικότητες» του κ. Έρογλου, θα αλλάξουν κάθε έννοια δικαίου στο παγκόσμιο, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου για κάθε βάρβαρο που επιθυμεί να επιβάλει τη βούλησή του επί κάποιου πιο αδύνατου. Έτσι, λοιπόν, όπως τα έκαναν οι γείτονες μαζί με το «σύνοικο στοιχείο» δεν έχουν καμία ελπίδα νομιμοποίησης των παρανομιών τους παρά μόνο – και αυτό πρέπει να γίνει απόλυτα αντιληπτό – αν εμείς ως οι μόνοι νόμιμοι εκπρόσωποι της Κυπριακής Δημοκρατίας συναινέσουμε και συνδράμουμε την προσπάθειά τους αυτή. Προσοχή, λοιπόν, μην παρασυρθούμε ποτέ από την εικονική πραγματικότητα των νεο-Οθωμανών.<br /> <strong>Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ – <a href="http://www.philenews.com/" rel="nofollow">http://www.philenews.com</a></strong><br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Τι παίζει με τους Τούρκους στην κυπριακή ΑΟΖ;

Του Γιώργου Π. Παμπορίδη  Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) αποτελεί μία σχετικά νέα έννοια στο Διεθνές Δίκαιο, που έχει τις ρίζες της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Οσμή ισλαμιστικού εμφυλίου, Ερντογάν κατά Νταβούτογλου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.hellasforce.com/wp-content/uploads/2014/08/%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85-620x412.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="340" src="http://www.hellasforce.com/wp-content/uploads/2014/08/%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85-620x412.jpg" width="640" /></a></div> <strong><br /> </strong> <strong>Η καθυστέρηση στον διορισμό υψηλόβαθμων στελεχών στον τουρκικό κρατικό μηχανισμό, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες οφείλεται στις αντιρρήσεις του προέδρου της χώρας Ερντογάν, αποτελεί ίσως το πρώτο σημάδι της υποβόσκουσας διαμάχης του με τον πρωθυπουργό Νταβούτογλου, η οποία ενδέχεται να φουντώσει στο άμεσο μέλλον.</strong><br /> Σύμφωνα με την τουρκική <strong>εφημερίδα «Ζαμάν», </strong>εδώ και ένα μήνα η θέση του<strong> γραμματέα του πρωθυπουργικού γραφείου </strong>παραμένει κενή, όπως και η θέση του <strong>γραμματέα οικονομικών</strong> του πρωθυπουργικού γραφείου. Πληροφορίες αναφέρουν ότι <strong>ο Νταβούτογλου δεν μπορεί </strong>να τοποθετήσει στις θέσεις αυτές άτομα της επιλογής του.<br /> Ο Ερντογάν, αν και πρόεδρος χωρίς πραγματικές, βάσει του υπάρχοντος συντάγματος αρμοδιότητες, <strong>δεν εννοεί να αφήσει τον πραγματικό έλεγχο της εξουσίας,</strong> προκαλώντας <strong>προβλήματα </strong>στις σχέσεις του με τον διορισμένο από τον ίδιο πρωθυπουργό του.<br /> Σύμφωνα πάντως με πολιτικούς κύκλους στην Τουρκία, <strong>η διαφωνία των δύο ανδρών σχετικά με τον διορισμό των γραμματέων δεν είναι παρά μόνο η αρχή της επερχόμενης σύγκρουσης,</strong> καθώς ο Νταβούτογλου ζητά τον καθορισμό των ορίων της αρμοδιότητάς του.<br /> <br /> Φυσικά <strong>οι αρμοδιότητες του πρωθυπουργού καθορίζονται από το σύνταγμα</strong>. Ο Ερντογάν όμως δεν δείχνει αποφασισμένος να αφήσει την εξουσία από τα χέρια του, όπως φάνηκε από τις κινήσεις του ακόμα και μέσα στο ίδιο του το κόμμα, πριν την εκλογή του στην προεδρία. Για αυτό άλλωστε <strong>διόρισε πρωθυπουργό τον Νταβούτογλου, θεωρώντας ότι θα μπορεί να τον ελέγχει</strong>.<br /> Ο Ερντογάν αν και έπαψε να είναι, θεωρητικά, <strong>αρχηγός του κόμματος ΑΚΡ, στην πραγματικότητα συνεχίζει να δρα ως κομματάρχης</strong>. Ακόμα κι αν ο Ερντογάν συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως κομματάρχης και ο Νταβούτογλου αποδεχτεί τον ρόλο του σκιώδους πρωθυπουργού, υπάρχουν<strong> κάποια σημεία που δεν επιδέχονται της κηδεμονίας του</strong>.<br /> Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Ανγκίν Αλτάι, <strong>ο Νταβούτογλου αποδέχτηκε, αρχικά, τον ρόλο της μαριονέτας, σταδιακά όμως θα προχωρήσει προς την κατεύθυνση της ανάκτησης των πραγματικών του εξουσιών</strong>.<br /> «Ο Ερντογάν χτυπά το τύμπανο και ο Νταβούτογλου χορεύει. Ο Νταβούτογλου επιθυμεί να αλλάξει αυτό, αλλά ο Ερντογάν δεν το επιτρέπει. <strong>Αν ο Νταβούτογλου συνεχίσει να επιθυμεί την αλλαγή, δεν θα παραμείνει για πολύ πρωθυπουργός</strong>», είπε ο Αλτάι.<br /> Ωστόσο, τελευταία υπάρχει διάχυτη η φήμη ότι <strong>αν ο Νταβούτογλου δεν ενεργήσει σε κοινή γραμμή με τον Ερντογάν, ο τελευταίος θα τον απομακρύνει</strong>. Η διαμάχη των δύο ανδρών όμως μπορεί να εξελιχθεί σε <strong>ανοικτή σύγκρουση</strong>. Ο Νταβούτογλου επιθυμεί να διορίσει προσωπικό του γραμματέα τον Κεμάλ Μαγκντένογκλου, <strong>νυν γραμματέα του υπουργείου Ανάπτυξης</strong>. Ο Ερντογάν όμως δεν εγκρίνει τον διορισμό του, προτείνοντας, αντίθετα, <strong>άλλα ονόματα</strong>.<br /> <!-- /metas --> <br /> Ωστόσο, η καθυστέρηση στους διορισμούς προκαλεί <strong>ανησυχία στην Άγκυρα,</strong> καθώς δεν μπορούν να προχωρήσουν οι σχεδιαζόμενες από τον <strong>Νταβούτογλου </strong>και τον αναπληρωτή πρόεδρο της κυβέρνησης Αλί <strong>Μπαμπατζάν </strong>αλλαγές.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία: Οσμή ισλαμιστικού εμφυλίου, Ερντογάν κατά Νταβούτογλου

Η καθυστέρηση στον διορισμό υψηλόβαθμων στελεχών στον τουρκικό κρατικό μηχανισμό, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες οφείλεται στις αντιρρή...

Διαβάστε την συνέχεια

Μεταξύ Δύσης και Ανατολής

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.hellasforce.com/wp-content/uploads/2014/07/11743-620x412.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="424" src="http://www.hellasforce.com/wp-content/uploads/2014/07/11743-620x412.jpg" width="640" /></a></div><br /> Η κρίση που έχει πλήξει την Ελλάδα έχει στρέψει αναγκαστικά την πολιτική δραστηριότητα προς την Ευρώπη. Η προσοχή, η σκέψη, οι σχέσεις, ακόμη και οι βαρυγκόμιες εκεί κατευθύνονται. Εντούτοις, η γεωγραφική θέση της Ελλάδος και το ιστορικό υπόστρωμα την τοποθετούν στο νοτιοανατολικό άκρο της ηπείρου, σε επαφή και γειτονία με τα Βαλκάνια, τη Μαύρη Θάλασσα, τη Μικρά Ασία, τη Μέση Ανατολή. Ο,τι συμβαίνει εκεί μάς αφορά.<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> Ισως μάλιστα οι αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με τους μη Ευρωπαίους γείτονες αποτελούν ένα συγκριτικό γεωπολιτικό πλεονέκτημα της χώρας στην παρούσα συγκυρία, κατά την οποία η Ελλάδα, παρότι δοκιμάζεται από την κρίση, είναι στρατηγικά σταθερή σε μια περιοχή υπό μετασχηματισμό.<br /> <br /> Η συνεχιζόμενη και κλιμακούμενη αναταραχή στη Μέση Ανατολή επηρεάζει πολλαπλώς την Ελλάδα, και πολύ αμεσότερα την Κύπρο. Η πάντα επίμων και συχνά απειλητική γείτων Τουρκία παίζει ένα ριψοκίνδυνο διπλωματικό και γεωπολιτικό παιχνίδι στα νότια σύνορά της: επιδιώκει να εξουδετερώσει ταυτοχρόνως τους Κούρδους και το καθεστώς Ασαντ, χρησιμοποιώντας την τζιχαντιστική επέλαση, αλλά και ζητώντας στρατηγικά ανταλλάγματα εφόσον αναχαιτίσει τους τζιχαντιστές. Ενα από τα ανταλλάγματα πιθανότατα θα είναι η αυξημένη επιρροή της στην Κύπρο. Η ρήξη των κυπριακών συνομιλιών δεν σημαίνει διόλου ότι η Τουρκία υποχωρεί, το αντίθετο.<br /> <br /> Την ίδια ώρα στα Βαλκάνια ο εθνικισμός αναζωπυρώνεται. Η ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας ερεθίζει τη Σερβία, αποσταθεροποιεί την ΠΓΔΜ, επηρεάζει δυνητικά και την Ελλάδα. Επιπλέον, στις μουσουλμανικές μειονότητες των Βαλκανίων γίνεται όλο και δημοφιλέστερος ο μαχητικός σουνιτισμός, στοιχείο που μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία μιας άτυπης θρησκευτικής ενδοχώρας στο μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης.<br /> <br /> Η Ελλάδα ιστορικά είχε την ευμενή αποδοχή ή τη φιλία πολλών γειτονικών χωρών. Το ίδιο και η Κύπρος. Μεταξύ άλλων, Ιράν, Αίγυπτος, Συρία, Λίβανος, Ισραήλ, με διαφορετικούς τρόπους και για διαφορετικούς λόγους, ήταν και είναι δυνητικοί εταίροι. Ας αναζητηθούν και πάλι.<br /> <br /> <b>Νίκος Ξυδάκης</b><br /> <a href="http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή</a>

Μεταξύ Δύσης και Ανατολής

Η κρίση που έχει πλήξει την Ελλάδα έχει στρέψει αναγκαστικά την πολιτική δραστηριότητα προς την Ευρώπη. Η προσοχή, η σκέψη, οι σχέσεις, ακό...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην κυπριακή ΑΟΖ το τουρκικό ερευνητικό Μπαρμπαρός

<a href="http://s.kathimerini.gr/resources/2014-10/barbbr-thumb-large.jpg"><img alt="" data-caption="" height="399" src="http://s.kathimerini.gr/resources/2014-10/barbbr-thumb-large.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Ανοικτά του ακρωτηρίου Κάβο Γκρέκο βρίσκεται το τουρκικό ερευνητικό πλοίο Barbaroς, σύμφωνα με την ιστοσελίδα marinetraffic.<br /> Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος βρισκόταν πριν από λίγο ανατολικά του Κάβο Γκρέκο, συνοδεύεται από τα υποστηρικτικά πλοία M/V Bravο και M/V Deep Supporter και πλησιάζει την περιοχή των τεμαχίων 2 και 3.<br /> Τα σκάφη αυτά περιλαμβάνονταν στην οδηγία Navtex που εξέδωσε η Άγκυρα. Τόσο το Barbaros όσο και τα πλοία που το συνοδεύουν βρίσκονται ακόμη εκτός της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.<br /> Το σκάφος είχε ξεκινήσει από το λιμάνι της Μερσίνης.<br /> Με την έκδοση της οδηγίας προς ναυτιλομένους (Navtex), η Τουρκία δέσμευσε από σήμερα και μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου περιοχές για τη διενέργεια σεισμογραφικών ερευνών. Η οδηγία καλύπτει μέρος τόσο του τεμαχίου 9 όσο και των τεμαχίων 2 και 3, τα οποία έχουν παραχωρηθεί στην ιταλοκορεατική κοινοπραξία ENI/KOGAs.<br /> <strong>Επιβεβαιώνει ο Φωκαΐδης</strong><br /> <br /> Την πληροφορίες επιβεβαίωσε με δηλώσεις του πρίν από λίγο ο Υπουργός Αμυνας Χριστόφορος Φωκαϊδης.<br /> Σύμφωνα με τον ΥΠΑΜ, το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Μπαρπαρός βρίσκεται, συνοδευόμενο από δύο ή τρία υποστηρικτικά σκάφη, από τις 06:30 στην θαλάσσια περιοχή που έχει δεσμεύσει η Τουρκία, με οδηγία προς ναυτιλομένους.<br /> Πρόκειται, είπε ο κύριος Φωκαϊδης για μια προκλητική και παράνομη ενέργεια και κατάφορη παραβίαση του διεθνούς και ευρωπαίκού δικαίου, ενώ ταυτόχρονα υπονομεύει την ασφάλεια και σταθερότητα στην περιοχή.<br /> Ο κύριος Φωκαϊδης ανέφερε ότι μετά την εξέλιξη αυτή η Λευκωσία είναι υποχρεωμένη να κλιμακώσει τις αντιδράσεις της.<br /> <br /> <strong>Συνεδριάζει στις 10:00 το Εθνικό Συμβούλιο</strong><br /> <br /> Υπό τη σκιά της συνέχισης των τουρκικών παραβιάσεων επί τις κυπριακής ΑΟΖ, με την Άγκυρα να κινείται προς υλοποίηση των απειλών της για ενεργοποίηση της οδηγίας NAVTEX, συνέρχεται σήμερα το Εθνικό Συμβούλιο, υπό την Προεδρία του Προέδρου Αναστασιάδη.<br /> Κατά τη συνεδρία που αρχίζει στις 10:00 στο Προεδρικό Μέγαρο, το Σώμα αναμένεται να ενημερωθεί από τον ΠτΔ για τις επαφές πού είχε στο Μιλάνο με Ευρωπαίους ηγέτες και αρχηγούς ασιατικών κρατών, με τα κόμματα να καταθέτουν τις θέσεις και προτάσεις τους για το πώς προχωρά η Κυπριακή Δημοκρατία.<br /> Η ατζέντα της συνεδρίας του Εθνικού Συμβουλίου, που ήταν προγραμματισμένο πριν τις τουρκικές προκλήσεις για να συνέλθει για να συζητήσει πάνω στο Κυπριακό, θα διαφοροποιηθεί καθώς η συζήτηση αναμένεται να επικεντρωθεί στο πώς θα ενεργήσει η Κυπριακή Δημοκρατία σε περίπτωση που η Τουρκία υλοποιήσει τις απειλές της.<br /> Η Λευκωσία παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και κινείται σε διπλωματικό επίπεδο ενώ έχει ανοικτά κανάλια επικοινωνίας με διάφορες χώρες.<br /> Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Νίκο Χριστοδουλίδη, αν κριθεί αναγκαίο η συνεδρία θα συνεχισθεί και αύριο.<br /> <br /> <a href="http://www.kathimerini.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Στην κυπριακή ΑΟΖ το τουρκικό ερευνητικό Μπαρμπαρός

Ανοικτά του ακρωτηρίου Κάβο Γκρέκο βρίσκεται το τουρκικό ερευνητικό πλοίο Barbaroς, σύμφωνα με την ιστοσελίδα marinetraffic. Το τουρκικό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το εκκρεμές του εθνικισμού στα Βαλκάνια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.onalert.gr/image/?w=630&src=/files/Image/NewOnAlert/BALKANIA/BALKANS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://www.onalert.gr/image/?w=630&src=/files/Image/NewOnAlert/BALKANIA/BALKANS.jpg" width="640" /></a></div> <br /> 20-10-2014<br /> ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ<br /> Δεν πρέπει να εξεπλάγη κανείς στα Βαλκάνια από την κατάληξη (την αναγκαστική διακοπή) του ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ των εθνικών ομάδων της Σερβίας και της Αλβανίας στο Βελιγράδι την περασμένη Τρίτη. Μπορεί να έχουν γίνει βήματα προς την ομαλοποίηση της κατάστασης μεταξύ των χωρών που προέκυψαν από τη βίαιη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, αλλά, όπως σημείωσε ο έμπειρος Σταύρος Τζίμας στην «Καθημερινή» της Πέμπτης, «κάτω από τις στάχτες του πολέμου εξακολουθούν να σιγοκαίνε εθνικισμοί». Γιατί δεν ησυχάζουν τα Βαλκάνια;<br /> <br /> Η άμεση απάντηση είναι ότι πολλές διενέξεις βρίσκονται ακόμη σε εκκρεμότητα. Το Κοσσυφοπέδιο (όπου οι Αλβανοί κήρυξαν την ανεξαρτησία τους το 2008, μετά την παρέμβαση του ΝΑΤΟ υπέρ τους στον πόλεμο του 1999), είναι ενδεικτικό της εύφλεκτης επικάλυψης των γεωγραφικών διεκδικήσεων και της ιστορικής μνήμης των διαφόρων εθνοτήτων που μοιράζονται την περιοχή. Ενώ το Κοσσυφοπέδιο ήταν κομμάτι της Σερβίας για αιώνες, για πολλά χρόνια Αλβανοί αποτελούσαν την πλειονότητα του πληθυσμού του. Οταν το 1989, με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας να διαφαίνεται στον ορίζοντα, ο Σέρβος ηγέτης Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς θέλησε να επιβεβαιώσει την υπεροχή των Σέρβων στο Κόσοβο, ακύρωσε την αυτονομία του, χτίζοντας το προφίλ του ως εθνικιστή ηγέτη και εξοργίζοντας τους Αλβανούς. Οι τριβές οδήγησαν στον πόλεμο του 1999 και την κήρυξη της ανεξαρτησίας.<br /> <br /> Οι Σέρβοι είχαν την ιστορική «ιδιοκτησία» της περιοχής, οι Αλβανοί, όμως, είχαν αποκτήσει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης (μέσω χρησικτησίας, θα μπορούσαμε να πούμε) και δεν δέχονταν να τη χάσουν. Η παρέμβαση των ΗΠΑ και άλλων μελών του ΝΑΤΟ φάνηκε να λύνει το πρόβλημα οριστικώς προς όφελος των Αλβανών. Η Σερβία, φυσικά, δεν αποδέχεται την αλλαγή συνόρων και την απώλεια σημαντικού τμήματός της, πόσο μάλλον όταν υπάρχει μια σερβική μειονότητα στο βόρειο Κοσσυφοπέδιο, η οποία θέλει να παραμείνει μέρος της Σερβίας. Ετσι, παρόλο που το Βελιγράδι πιέζεται από την Ε.Ε. (στην οποία θέλει να ενταχθεί) το πρόβλημα παραμένει άλυτο. Οπως συμβαίνει με τόσες άλλες διενέξεις στην περιοχή, οι εμπλεκόμενοι προτιμούν να ζουν με την εκκρεμότητα (και την ελπίδα της τελικής επικράτησης εναντίον των εχθρών τους) παρά να αποδεχτούν μια ειρήνη που θα τους δεσμεύει σε λύση συναινετική που απέχει από την απόλυτη νίκη.<br /> <br /> Πέρα από την επικάλυψη των γεωγραφικών διεκδικήσεων και την απαίτηση του κάθε λαού να είναι κυρίαρχος στη μεγαλύτερη δυνατή περιοχή, σημαντικός παράγοντας στις διενέξεις είναι η «σύμπηξη του χρόνου», όπου οι εμπλεκόμενοι δεν μπορούν να διαχωρίσουν το παρελθόν από το παρόν. Για τους Σέρβους, π.χ., το Κοσσυφοπέδιο είναι το ίδιο σημαντικό σήμερα, και έχει την ίδια συμβολική αξία, όσο ήταν τις ημέρες της ηρωικής μάχης εναντίον Οθωμανών εισβολέων το 1389. Για τους Αλβανούς, με τον ζωηρό αλυτρωτισμό τους, το Κόσοβο είναι μόνο μέρος μιας σειράς εδαφικών διεκδικήσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη. Γι’ αυτό η σημαία της «Μεγάλης Αλβανίας» που εμφανίστηκε στο γήπεδο του Βελιγραδίου προκάλεσε τέτοια οργή στη Σερβία, τόση ευφορία στην Αλβανία και βίαιες διαδηλώσεις εναντίον μελών της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία - για να μη ξεχνά κανείς ότι και η Ελλάδα είναι στόχος αλυτρωτισμού.<br /> <br /> Οι ακραίοι εθνικισμοί, που βάζουν το πάθος της στιγμής πάνω από το μακροχρόνιο συμφέρον της συνύπαρξης με τους γείτονες, αποκαλύπτουν κοινωνίες σε παλινδρόμηση, ανασφαλείς και αγχωμένες με την ανάγκη να επιβληθούν σε εχθρούς. Δείχνουν, επίσης, ότι αυτοί οι λαοί δεν εμπιστεύονται τους διεθνείς κανόνες -τον νόμο- και ότι δεν τους πτοούν οι πραγματικές συνέπειες των πράξεών τους. Με τη φαντασίωση ότι μπορούν να επιβάλουν τις διεκδικήσεις τους στους άλλους (πάντα οπλισμένοι με τα ιστορικά τους «δίκια»), αδιαφορούν για το γεγονός ότι ίσως δεν έχουν τα εφόδια ή τις αντοχές για πόλεμο. Ισως ξέχασαν τον πόνο και τον κίνδυνο, μέσα στον ενθουσιασμό και τον ατομικό και ομαδικό ναρκισσισμό που τους θέλει πάντα νικητές. Πολλοί λαοί στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή και σε άλλες περιοχές, επιδεικνύουν τέτοια συμπεριφορά, με αποτέλεσμα οι εθνικισμοί να είναι έτοιμοι να φουντώσουν με την ελάχιστη αφορμή.<br /> <br /> Η μόνη πραγματική λύση είναι η ενσωμάτωση τέτοιων ευαίσθητων περιοχών σε υπερεθνικές οντότητες που μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια και την ευημερία των ατόμων, των ομάδων και των εθνών χωρίς να έχει πια τόση σημασία η «ιδιοκτησία» του γεωγραφικού χώρου. Αυτή ήταν η υπόσχεση και η επιτυχία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ας μην το ξεχνάμε στις Βρυξέλλες, στο Παρίσι, στο Βερολίνο. Ούτε στα Βαλκάνια.<br /> <br /> <a href="http://www.kathimerini.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το εκκρεμές του εθνικισμού στα Βαλκάνια

20-10-2014 ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ Δεν πρέπει να εξεπλάγη κανείς στα Βαλκάνια από την κατάληξη (την αναγκαστική διακοπή) του ποδοσφαιρικού α...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι βομβάρδισαν την Κομπάνι (φωτογραφίες)

<img alt="ΕΚΤΑΚΤΟ: Οι Τούρκοι βομβάρδισαν την Κομπάνι (φωτογραφίες)" class="attachment-showbig wp-post-image" height="400" src="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/10/kobane-tourkoi-7-630x400.jpg" title="ΕΚΤΑΚΤΟ: Οι Τούρκοι βομβάρδισαν την Κομπάνι (φωτογραφίες)" width="630" /><br /> <br /> Μπροστά σε μια πρωτοφανή εξέλιξη βρίσκεται η παγκόσμια κοινότητα την τελευταία ώρα, αφού σύμφωνα με πολλούς μάρτυρες από την <strong>Κομπάνι </strong>και τα σύνορα <strong>Τουρκίας </strong>και Συρίας όσο και από τους πολίτες που παρακολουθούσαν το Livestream από την εφημερίδα Telegraph, οι Τούρκοι στρατιώτες έριξαν όλμους στην πλευρά των Κούρδων.<br /> Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, την ώρα που ήταν σε εξέλιξη η μάχη Κούρδων – Τζιχαντιστών ενώ ταυτόχρονα βομβάρδιζαν τα αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη ένα βλήμα έσκασε κοντά σε φυλάκιο του τουρκικού στρατού σε ύψωμα πάνω στα σύνορα.<br /> Αμέσως καταγράφτηκε έντονη κινητικότητα στο φυλάκιο των Τούρκων και στην συνέχεια έριξαν όλμους κατά των Κούρδων.<br /> Οι φωτογραφίες και οι μαρτυρίες στο twitter είναι ενδεικτικές.<br /> Η κατάσταση είναι έκρυθμη και φυσικά το σενάριο της προβοκάτσιας των Τούρκων σε συνεργασία με το <strong>Ισλαμικό Κράτος</strong> να είναι η πιο ισχυρή.<br /> Αφού μόνο αυτοί έχουν κέρδος από μια «αιτιολογημένη» αντίδραση των Τούρκων που θα μπορούν «δικαιολογημένα»πλέον, κατά τους ιδίους πάντα, να πολεμήσουν τους Κούρδους.<br /> <a href="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/10/kobane-tourkoi-1.jpg"><img alt="kobane tourkoi 1" class="aligncenter size-full wp-image-82888" height="319" src="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/10/kobane-tourkoi-1.jpg" width="572" /></a><br /> <a href="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/10/kobane-tourkoi-2.jpg"><img alt="kobane tourkoi 2" class="aligncenter size-full wp-image-82889" height="320" src="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/10/kobane-tourkoi-2.jpg" width="575" /></a><br /> <a href="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/10/kobane-tourkoi-3.jpg"><img alt="kobane tourkoi 3" class="aligncenter size-full wp-image-82890" height="331" src="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/10/kobane-tourkoi-3.jpg" width="589" /></a><br /> <a href="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/10/kobane-tourkoi-4.jpg"><img alt="kobane tourkoi 4" class="aligncenter size-full wp-image-82892" height="628" src="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/10/kobane-tourkoi-4.jpg" width="532" /></a><br /> <br /> <a href="http://www.tribune.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι Τούρκοι βομβάρδισαν την Κομπάνι (φωτογραφίες)

Μπροστά σε μια πρωτοφανή εξέλιξη βρίσκεται η παγκόσμια κοινότητα την τελευταία ώρα, αφού σύμφωνα με πολλούς μάρτυρες από την Κομπάνι και τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην πρίζα η Λευκωσία, ο Σαμαράς στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.skai.gr/files/temp//C3D81DF15D8404808729B27CBDC94ED8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="328" src="http://www.skai.gr/files/temp//C3D81DF15D8404808729B27CBDC94ED8.jpg" width="640" /></a></div> <strong><br /></strong> <strong>Του Κώστα Βενιζέλου</strong><br /> Στις επόμενες τουρκικές κινήσεις στην περιοχή νοτίως της Κύπρου είναι στραμμένη η προσοχή όλων, καθώς από αύριο Δευτέρα και μέχρι την 30^η Δεκεμβρίου, η Άγκυρα έχει δεσμεύσει περιοχές για σεισμικές έρευνες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, στη θαλάσσια περιοχή νοτίως του νησιού.<span id="more-41657"></span><br /> Το γεγονός ότι όλοι οι διεθνείς παίκτες, προς τους οποίους η Λευκωσία έχει απευθυνθεί σημειώνουν πως «ο Ερντογάν είναι απρόβλεπτος μετατρέποντας την Τουρκίας σε ένα αστάθμητο παράγοντα», δημιουργεί εκ των πραγμάτων εύλογες ανησυχίες στη Λευκωσία. Ακόμη και χώρες που έχουν μόνιμο κανάλι επικοινωνίας με την Τουρκία, δεν είναι σε θέση να προβλέψουν πως θα ενεργήσει σε σχέση με τις εξαγγελίες της. Είναι, ωστόσο, προφανές πως Ερντογάν και Νταβούτογλου δεν φαίνεται να εξετάζουν το ενδεχόμενο αναθεώρησης των προθέσεων τους και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις θα προχωρήσουν στην εφαρμογή των σχεδιασμών τους. Το ερώτημα είναι πότε θα πράξουν τούτο.<br /> Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η Άγκυρα θα επιχειρήσει να διατηρήσει το κλίμα έντασης και πρωτίστως να έχει τη Λευκωσία στην πρίζα, για το χρόνο που θα στείλει το «Μπαρμπάρος» στη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κύπρου. Να βρίσκεται, δηλαδή, η Λευκωσία σε στάση αναμονής μέχρι να κάνει την εμφάνισή του το τουρκικό ερευνητικό σκάφος, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω χθες κινείτο βορειοανατολικά της χερσονήσου της Καρπασίας, σε μεγάλη σχετικά απόσταση. Σύμφωνα με αυτές εκτιμήσεις, το ερευνητικό σκάφος δεν θα σταλεί αυτή την εβδομάδα, ενδεχομένως ούτε και στις επόμενες λίγες. Άλλωστε βρίσκεται εν ενεργεία και δεν έχει ακυρωθεί η προηγούμενη NAVTEX, που είχε εκδώσει η Άγκυρα και αφορούσε έρευνες βορείως της Κύπρου μέχρι την 15^η Νοεμβρίου.<br /> Το θέμα, βέβαια, δεν εξαντλείται στο χρόνο που θα επιλέξει η Τουρκία να κάνει τη νέα εισβολή της στη θαλάσσια περιοχή της χώρας μας, αλλά η προσοχή είναι στραμμένη στην απόφασή της να εφαρμόσει αυτούς τους σχεδιασμούς. Είναι πρόδηλο πως οι Ερντογάν και Νταβούτογλου, αξιοποιούν και τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή και το γεγονός ότι οι ισχυροί διεθνείς παίκτες φλερτάρουν με την Τουρκία για να ενισχύσει το μέτωπο κατά των τζιχαντιστών. Συνεπώς υπό το φως αυτών των δεδομένων, δεν έχουν κανένα λόγο να διαφοροποιήσουν τους σχεδιασμούς τους, αντίθετα θεωρούν τη συγκυρία κατάλληλη για να προχωρήσουν. Είναι σαφές πως η Άγκυρα επιχειρεί να αποτρέψει κυπριακές κινήσεις στο πεδίο της ενέργειας και προπαντός τη δημιουργία τετελεσμένων ( πώληση αερίου, νέες συμφωνίες κλπ) και θα τραβήξει το σχοινί. Εκτός κι εάν άλλες συγκυρίες αναδιαμορφώσουν το σημερινό σκηνικό και δημιουργήσουν νέα δεδομένα. Τούτο, όμως, επί του παρόντος ως ευχή διατυπώνεται, παρά ως ένα πιθανό σενάριο.<br /> Ενόψει, λοιπόν, των κρίσιμων, όπως έχουν χαρακτηριστεί εξελίξεων, εξετάζονται διάφορα σενάρια αλλά και ενδεχόμενα από πλευράς της Λευκωσίας, που επενδύει πρωτίστως στις παρεμβάσεις τρίτων προς την Άγκυρα, παρόλο που μέχρι στιγμής αυτές κρίνονται ως αναποτελεσματικές. Αύριο θα συνέλθει σε ολοήμερη συνεδρίαση το Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο βέβαια δεν αναμένεται να παράξει ούτε αυτή τη φορά οποιοδήποτε αποτέλεσμα.<br /> <strong>Καμπανάκι για Τουρκία η ήττα</strong><br /> ΤΑ πολλά προβλήματα που προκαλεί η Τουρκία με χώρες της περιοχής, αλλά και η στάση της στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, είχε ως αποτέλεσμα να ηττηθεί στις εκλογές για τη θέση του μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η Άγκυρα επένδυσε στην εκλογή αυτή, ανάλωσε δυνάμεις και χρήματα και θεωρούσε μέχρι και την υστάτη σίγουρη τη νίκη της. Όμως, το αποτέλεσμα αυτό, όχι μόνο ενόχλησε σφόδρα την κυβέρνηση της Άγκυρας, αλλά κτύπησε καμπανάκι στην Τουρκία, η οποία το Σεπτέμβριο είχε χάσει και μια μάχη στην Οργάνωση Ισλαμικής Συνεργασίας, όταν απέτυχε να προωθήσει τις θέσεις της για το Κυπριακό. Αίγυπτος και Σαουδική Αραβία κινήθηκαν, όπως πληροφορούμαστε, δραστήρια για να αποτρέψουν την εκλογή της Τουρκίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας και τα κατάφεραν.<br /> <strong>Ο Σαμαράς στη Λευκωσία καθοδόν προς το Κάιρο</strong><br /> Ο ΕΛΛΗΝΑΣ Πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς θα επισκεφθεί τελικά την Κύπρο. Αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», διαμήνυσε προς τη Λευκωσία η Αθήνα. Παρόλο που δεν έχει οριστικοποιηθεί η ημερομηνία, φαίνεται πως μάλλον ο Πρωθυπουργός Σαμαράς θα έλθει στο νησί καθοδόν προς το Κάιρο, όταν στις 8 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί η τριμερής συνάντηση Ελλάδος, Κύπρου και Αιγύπτου. Δηλαδή, κατά πάσα πιθανότητα, ο κ. Σαμαράς θα επισκεφθεί την Κύπρο στις 7 Νοεμβρίου. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είχε καλέσει τον Αντώνη Σαμαρά να έλθει στην Κύπρο, αμέσως μόλις εκδόθηκε από την Τουρκία η οδηγία προς ναυτιλλόμενους, με την οποία εξήγγειλε έρευνες εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός είχε αναφέρει πως δεν μπορούσε, τότε, να ταξιδεύσει στη Λευκωσία.<br /> Πάντως, είναι σαφές πως Αθήνα και Λευκωσία προσεγγίζουν με διαφορετικό τρόπο την κρίση με την εισβολή του «Μπαρμπάρος» στην κυπριακή ΑΟΖ. Η ελληνική κυβέρνηση προτάσσει τη θέση πως θα ήταν λάθος να στρατικοποιηθεί η κρίση, αν και η Τουρκία το πράττει τούτο ήδη. Παράλληλα, από την πρώτη στιγμή στα ψηλά δώματα της ελληνικής κυβέρνησης το μήνυμα ήταν σαφές: Να υποβαθμιστεί το γεγονός και να τύχει διπλωματικού χειρισμού χωρίς πολλές δημόσιες τοποθετήσεις. Η Λευκωσία προσεγγίζει τη νέα πρόκληση της Άγκυρας διαφορετικά, καθώς θεωρεί πως εάν δεν γίνουν αποτρεπτικές κινήσεις, με μέτρα που θα έχουν κόστος για την Άγκυρα, τότε στη συνέχεια δύσκολα θα μπορούν να εφαρμοστούν οι κυπριακοί σχεδιασμοί για την ενέργεια.<br /> Αυτό που φοβάται η Ελλάδα είναι μια κρίση όπως αυτή που βίωσαν Αθήνα και Άγκυρα, το Μάρτιο του 1987, με την έξοδο του Σισμίκ για έρευνες στο Αιγαίο. Η κρίση που έφερε πολύ κοντά σε πόλεμο τις δυο χώρες εκτονώθηκε, μέσα ωστόσο από την τακτική που ακολούθησε ο τότε Πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου. Επιστρατεύοντας την προσέγγιση του ελεγχόμενου ρίσκου, έπαιξε μέχρι τέλους το χαρτί των ενόπλων δυνάμεων, τις οποίες κινητοποίησε. Το μήνυμα εντός ( προς τη στρατιωτική ηγεσία της Ελλάδος) και προς την Τουρκία, ήταν πώς το Σισμίκ θα εμποδιζόταν εάν επιχειρούσε έρευνα στην υφαλοκρηπίδα, «με ή χωρίς τη χρήση βίας». Η σύγκρουση αποφεύχθηκε και η κρίση εκτονώθηκε.<br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Στην πρίζα η Λευκωσία, ο Σαμαράς στην Κύπρο

Του Κώστα Βενιζέλου Στις επόμενες τουρκικές κινήσεις στην περιοχή νοτίως της Κύπρου είναι στραμμένη η προσοχή όλων, καθώς από αύριο Δευτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν, Τουρκία, Ισραήλ και ειρήνη στη Μέση Ανατολή

<img alt="Ιράν, Τουρκία, Ισραήλ και ειρήνη στη Μέση Ανατολή" class="attachment-588x330" height="330" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/10/ROUHANI-OBAMA01-18OCTOBER2014.jpg" title="Ιράν, Τουρκία, Ισραήλ και ειρήνη στη Μέση Ανατολή" width="640" /><br /> <br /> <strong>Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ</strong><br /> Οι πολιτικές σχέσεις του Ισραήλ και της Τουρκίας βρίσκονται στο ναδίρ. Αλλά και οι δυό συμφωνούν απόλυτα σε τούτο: προτιμούν να έχουν ως γείτονες τους τζιχαντιστές του λεγόμενου Ισλαμικού  (Χαλιφάτου) Κράτους στον αναμεταξύ τους γεωγραφικό χώρο που είναι η Συρία, παρά το καθεστώς Άσσαντ το οποίο, με τα όποια προβλήματα του, παραμένει κοσμικό.<span id="more-41625"></span><br /> Ναι, το Ισραήλ, που αυτοπροσδιορίζεται ως το “μόνο” δημοκρατικό καθεστώς στην Μέση Ανατολή αλλά και η Τουρκία, που κατά το συντάγματα της είναι “κοσμικό” κράτος, προτιμούν τους τζιχαντιστές, παρά τον Άσσαντ. Ο λόγος είναι ότι και οι δυό θεωρούν ως μεγαλύτερο εχθρό και ως στρατηγική απειλή το Ιράν, το οποίο είναι και ο πιό σημαντικος στρατηγικός σύμμαχος της Συρίας στην περιοχή.<br /> Το Ιράν δεν βρίσκεται στο στόχαστρο Ιερουσαλήμ και Άγκυρας μόνο. Είναι και στο στόχαστρο των  Αμερικανών και των (περισσοτέρων) δυτικών τους συμμάχων. Εναντίον των Ιρανών έχουν επίσης στοιχισθεί η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ και τα περισσότερα απο τα υπόλοιπα εμιράτα της περιοχής. Όλοι επιδιώκουν την ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος ή, στη καλύτερη περίπτωση των Δυτικών και των Ισραηλινών, επιδιώκουν τη ποδηγέτηση της Τεχεράνης.<br /> Το ιρανικό καθεστώς σήμερα, όπως και μεταπολεμικά την εποχή του φίλο-δυτικού καθεστώτος του Σάχη, κατέχει γεωγραφικά και ελέγχει στατηγικά το πιο σημαντικό σημείο του πλανήτη. Το σημείο αυτό  είναι ο Περσικός Κόλπος. Είναι μέσω του Περσικού Κόλπου που το μεγαλύτερο μέρος του ενεργειακού πλούτου της περιοχής διοχετεύεται στις παγκόσμιες αγορές. Επιπλέον στη άλλη γεωγραφική έξοδο του ενεργειακού πλούτου της περιοχής, αυτή της Ερυθράς Θάλασσας, φίλο-ιρανικές σιιτικές επαναστατικές δυνάμεις στη Υεμένη ( Άδεν) κερδίζουν τον εκεί εμφύλιο πόλεμο. Αυτό σημαίνει ότι και στη έξοδο της Ερυθράς Θάλασσας θα έχει λόγο η Τεχεράνη.<br /> Με επίκεντρο ανάλυσης το Ιράν και με οδηγό τις ανίερες συμμαχίες εναντίον του, μπορούν να εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα για τα κατακλυσμικά γεγονότα και το ασταμάτητο μακελειό που λαμβάνει χώρα, κυριολεκτικά, στην γειτονιά μας. Και υπογραμμίζω ότι τα γεγονότα αυτά εξελίσσονται στην γειτονιά μας διότι για τους στρατηγικούς σχεδιασμούς των αμερικανών κυρίως (αλλά και των Ισραηλινών) Μεσόγειος και Μέση Ανατολή αποτελούν ένα ενιαίο πολιτικο-στρατηγικό θέατρο. Όταν κάποτε και μετά απο ποταμούς αίματος ισορροπήσουν τα πράγματα, το ποιός συνασπισμός θα ελέγχει τις θαλάσσιες εξόδους της Λεβαντίνης (σημερινή Συρία και Λίβανος) θα έχει καταλυτικές συνέπειες στη Μεσόγειο- στην γειτονιά μας. Θα τις ελέγχει ο αντί-ιρανικός συνασπισμούς ή ο φιλο- ιρανικός; Και μέχρι τότε εξίσου σημαντικό θα είναι και κατά πόσο το Ιράν θα παραμένει, όπως σήμερα, “δαιμοποιημένο”, ή θα είναι ένα  Ιράν με το οποίο τα δυτικά κέντρα εξουσίας, συμπεριλαμβανομένου και το Ισραήλ, θα έχουν βρεί μια χρυσή τομή συνύπαρξης.<br /> Η Τουρκική πολιτική στη περιοχή έχει αποκαλυφθει σε όλο της το μεγαλείο απο το ισλαμικό δίδυμο εξουσίας Ερντογάν-Νταβούτογλου. Επιθυμούν οι ηγέτες της ισλαμικής Τουρκίας την δημιουργία ένος ηγεμονικού συστήματος ελέγχου στην περιοχή που θα έλκει την νομιμότητα του απο τον Σουννιτικό ή αλλιως ορθόδοξο Ισλάμ, όπως τους παλιούς καλούς καιρούς τη Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Τότε η κυριαρχία του Σουλτάνου στην μουσουλμανική Μέση Ανατολή νομιμοποιούνταν απο την διττή ιδιότητα του Οθωμανού ηγέτη ως Σουλτάνου και ως Χαλίφη, δηλαδή ως νόμιμου εκπροσώπου του Μωάμεθ. Μόνο σε μια περιοχή δεν ασκούσαν εξουσία οι Οθωμανοί. Στο Ιράν. Και οι λόγοι ηταν δυό. Το Ιράν, που έχει δική του εθνική ταυτότητα και μακρόχρονη ιστορία δεν κατακτήθηκε ποτέ απο τους Οθωμανούς. Και ακολουθούσε όχι το πλειοψηφικό Σουννιτικό δόγμα του Ισλάμ αλλά το Σιιτικό. Ο Σιιτισμός θεωρεί ολους τους Χαλίφηδες του Ισλάμ, μετα τον τέταρτο, τον ανιψιό του Μωάμεθ, Άλι, σφετεριστές και παράνομους. Σιίτης σημαινει οπαδός του Άλι. Κατα τους σιίτες μόνο από τη γενιά του Άλι μπορει να προκύψουν νόμιμοι Χαλίφηδες.<br /> Ιστορικά ο Σιιτισμός βρισκόταν στο περιθώριο και υπήρξε αντικαθεστωτικός. Καταδιώχθηκε αλύπητα απο το καθεστωτικό Ισλάμ αλλά επιβίωσε σε διάφορες εκδοχές σ´ολη την Μέση Ανατολή. Και ταυτίσθηκε με το Ιράν. Ο Σιιτισμός απέκτησε ισχύ μετα το 1979 όταν κυριάρχησε πολιτικά στο Ιράν με την ανατροπή του Σάχη. Ακριβώς επειδή ο Σιιτισμός αμφισβητούσε την νομιμότητα των Σουννιτικών καθεστώτων, το Σιιτικό Ιράν άρχισε να καταπολεμάται απο όλα τα Σουννιτικά καθεστώτα. Πέραν του θρησκευτικού ή, αλλιώς, σεχταριστικού παράγοντα, υπήρχε και ο εθνοτικός. Οι Ιρανοί δεν είναι Άραβες. Είναι Πέρσες.<br /> Για να αντισταθμίσει τους εχθρούς του το Ιράν καλλιέργησε και ενίσχυσε όλες τις σιιτικές μειονότητες στην περιοχή. Η πιο σημαντική απο αυτές είναι σήμερα αυτή του Λιβάνου που εκφράζεται μέσω της πολιτικο-στρατιωτικής οργάνωσης Χεζπολάχ, που εκπροσωπείται και στο Κοινοβούλιο του Λιβάνου. Απο πλευράς κρατών ο πιό σημαντικός σύμμαχος του Ιράν είναι το Αλαουΐτικό καθεστώς του Ασσάντ στη Σύρια.Οι Αλαουΐτες είναι έκφανση του Σιιτισμού. Μετά τη ανατροπή του κοσμικού καθεστώτος του Σαντάμ  Χουσέιν στο Ιράκ το 2003 απο τους αμερικανούς, τον κρατικό έλεγχο στο Ιράκ απέκτησαν οι σιίτες που ανέκαθεν αποτελούσαν την πλειοψηφία στο Ιράκ. Και αυτοί είναι σύμμαχοι του Ιράν.<br /> Σήμερα, σε περιφερειακό και σεχταριστικό επίπεδο στη Μέση Ανατολή, βρίσκονται σε θανάσιμη αντιπαράθεση οι Σιίτες με άξονα Ιράν-Συρια-Χεζμπολάχ-Ιράκ και οι Σουννίτες υπο την ηγεσία, κυρίως, Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας-Κατάρ. Το λεγόμενο Χαλιφάτο έχει ως σημαία του τον Σουννιτισμό και είναι ουσιαστικά δημιούργημα των Σουννιτικών καθεστώτων. Είναι το εργαλείο τρόμου που έχει εξαπολυθεί για  να ανατράπουν τα σιιτικά και φίλο-ιρανικά καθεστώτα στην περιοχή, με απώτερο στόχο το καθεστώς της  Τεχεράνης.<br /> Για το Ισραήλ, το Ιράν είναι στόχος διότι μόνο αυτό μπορει δυνητικά να το απειλήσει. Κάποτε απειλές για το Ισραήλ ήταν και το Ιράκ κα η Συρία. Όχι πλέον. Το Ιράν παραμένει ένα συγκροτημένο κράτος που έχει την δυνατότητα να αποκτήσει  και πυρηνικά όπλα. Το πιό σημαντικό πλεονέκτημα κατοχής πυρηνικών όπλων είναι αυτό της αποτροπής και του αποκλεισμού εκβιασμών. Το Ισραήλ θα χάσει το μονοπωλιακό του πλεονέκτημα στην περιοχή, αν το Ιράν γίνει πυρηνική δύναμη.  Στρέφεται λοιπόν το Ισραήλ εναντίον του Ασσαντ διοτι πιστεύει ότι η ανατροπή του θα αποδυνάμωσει στρατηγικά τη Τεχεράνη και ίσως οδηγήσει και στην ανατροπή του Ιρανικού καθεστώτος. Τους τζιχαντιστές στα σύνορα τους οι Ισραηλινοί πιστεύουν ότι μπορούν να τους διαχειριστούν. Το καθεστώς Άσσαντ, και την Χεζπολλάχ , με σύμμαχο το Ιραν, όχι.<br /> Τέλος οι αμερικάνοι,  με τους δυτικούς συμμάχους τους, στοχεύουν το Ιράν για το ίδιο λόγο που η Ουάσιγκτον  ανέτρεψε τον Σαντάμ Χουσέιν το 2003. Ο Περσικός Κόλπος  είναι ζωτικής σημασίας για την Δύση και κανείς δεν επιτρέπεται να τον ηγεμονεύει παρά οι Αμερικανοί. Αυτό εξάλλου επιτάσσει το Δόγμα Κάρτερ του 1980, το πιό σημαντικο αμερικάνικο δόγμα μετά απο αυτό του Τρούμαν (1947). Μόνο που εδώ, όπως και στη περίπτωση της Συρίας, εμπλέκονταν και τα πλανητικά συμφέροντα Ρωσίας και Κίνας. Αυτά λειτουργούν αποτρεπτικά στους σχεδιασμούς αυτών που ανήκουν στον αντι-ιρανικό συνασπισμό.<br /> Στη Μέση Ανατολή θα αρχίσει η εκτόνωση και θα τερματισθεί το μακελειό, μόνο  όταν τερματισθεί η δαιμονοποίηση του Ιράν. Και αυτό μπορεί να γίνει απο αυτούς  που την άρχισαν το 1979, όταν “χάθηκε” ο σύμμαχος τους ο Σάχης. Για να υπάρξει ειρήνη στη Μέση Ανατολή πρέπει να συμφιλιωθούν Ούασινκτον και Τεχεράνη. Όταν προκύψει αυτό όλοι οι υπόλοιποι και μαζί και οι Τούρκοι, θα βρεθούν αντιμέτωποι με τους περιορισμούς τους. Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι στην Ουάσιγκτον όπως και στη Τεχεράνη έχει ωριμάσει η σκέψη για συμφιλίωση, με  καταλύτη τον σουννιτικό εξτρεμισμό. Ουδέν κακό αμιγές καλού.<br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Ιράν, Τουρκία, Ισραήλ και ειρήνη στη Μέση Ανατολή

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ Οι πολιτικές σχέσεις του Ισραήλ και της Τουρκίας βρίσκονται στο ναδίρ. Αλλά και οι δυό συμφωνούν απόλυτα σε τούτο: π...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρώτα η Bαγδάτη, μετά το Kίεβο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.crashonline.gr/wp-content/uploads/2014/08/obama_putin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="298" src="http://www.crashonline.gr/wp-content/uploads/2014/08/obama_putin.jpg" width="640" /></a></div> <span style="color: #990000;"><b><br /></b></span> <span style="color: #990000;"><b> Γιώργος Καπόπουλος </b></span><br /> Tα όσα προέκυψαν στην προχθεσινή συνάντηση Kέρι - Λαβρόφ στο Παρίσι κάθε άλλο παρά αυτονόητα είναι.<br /> H σύγκρουση στην Oυκρανία δημιουργούσε εκ των πραγμάτων τη δυνατότητα υπονόμευσης της Pωσίας μέσω της ενίσχυσης ακραίων φονταμενταλιστών μουσουλμάνων στον Bόρειο Kαύκασο στην Tσετσενία και το Nταγκεστάν, μια πρακτική που μέχρι πρόσφατα εφάρμοζαν οι HΠA με τη χρηματοδότηση της Σαουδικής Aραβίας.<br /> Άλλωστε, σωρεία αναλύσεων στις HΠA τον τελευταίο χρόνο δίνουν στον Kαύκασο βαρύνουσα σημασία, στο πλαίσιο μιας συνολικής πολιτικής περικύκλωσης της Pωσίας, όπου προσδιορίζεται σημαντικός ρόλος για το Aζερμπαϊτζάν.<br /> Eύλογα τίθεται το ερώτημα πώς είναι δυνατόν, την ώρα που το Στέιτ Nτιπάρτμεντ προσπαθεί με κάθε δυνατό τρόπο να αποτρέψει άρση των κυρώσεων σε βάρος της Pωσίας από την E.E., οι δύο χώρες να βρίσκουν κοινό παρονομαστή στον πόλεμο κατά των Tζιχαντιστών.<br /> H απάντηση είναι απλή: Στη Mέση Aνατολή, στο Iράκ και στη Συρία διακυβεύονται πολύ πιο σημαντικά και ζωτικά συμφέροντα από ό,τι στην Oυκρανία.<br /> Oι HΠA, πρώτον, πολύ δύσκολα θα μπορούσαν να παίξουν το «ισλαμικό χαρτί» στον Kαύκασο χωρίς τη συνεργασία της Tουρκίας, η οποία σε όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης στην Oυκρανία κράτησε ευμενή ουδετερότητα υπέρ της Pωσίας.<br /> Δεύτερον, χρειάζονται τη συνεργασία της Mόσχας τόσο στην ενθάρρυνση της Tεχεράνης να υπογράψει αποδεκτή για τον Λευκό Oίκο συμφωνία για τα πυρηνικά αλλά και ως ενδιάμεσο στην de facto σιωπηρή συμμαχία με τη Δαμασκό, που καμιά από τις δύο πλευρές δεν θέλει αυτή τη στιγμή να επισημοποιήσει.<br /> Tι σημαίνουν τα παραπάνω; Πρώτα από όλα μια ακόμη παραδοχή στο ότι η διακήρυξη Oμπάμα περί ενίσχυσης της μετριοπαθούς αντιπολίτευσης κατά του Aσαντ είναι ρητορική, χωρίς αντίκρισμα, κάτι που επιβεβαίωσε άλλωστε και ο αντιπρόεδρος Mπάιντεν όταν είπε ότι δεν υπάρχει μετριοπαθής αντικαθεστωτική οργάνωση. Mόνον με τον Aσαντ η Mόσχα μπορεί να αισθάνεται ότι διατηρεί μια συμμαχική σχέση με μια χώρα της Mέσης Aνατολής, αλλά και τη μοναδική ναυτική της βάση στη Mεσόγειο στο Tαρτούς.<br /> Eνας άλλος παράγων που αυξάνει τη σημασία της συνεργασίας HΠA - Pωσίας στη Mέση Aνατολή είναι η αποτροπή της Tουρκίας του Eρντογάν από μονομερείς επεμβατικές κινήσεις στη Συρία και στο Iράκ.<br /> Aν ο Eρντογάν μπορεί και διαχειρίζεται τον Ψυχρό Πόλεμο με την Oυάσιγκτον, το κόστος θα ήταν πολλαπλάσιο αν ταυτόχρονα άνοιγε μέτωπο με τη Mόσχα, που είναι ένας σημαντικός εμπορικός και ενεργειακός εταίρος της Aγκύρας.<br /> Mετά το 1945 η ύφεση ή η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στις HΠA και την EΣΣΔ στην Eυρώπη και αλλού είχε άμεση αντανάκλαση στη Mέση Aνατολή.<br /> Σήμερα βλέπουμε την αντίστροφη δυναμική, τα κοινά συμφέροντα HΠA - Pωσίας στην Eυρύτερη Mέση Aνατολή να θέτουν σε δεύτερο πλάνο στην οπτική του Λευκού Oίκου τη σύγκρουση με το Kρεμλίνο στην Oυκρανία.<br /> H σύγκλιση στοχεύσεων Oυάσιγκτον - Mόσχας στη Mέση Aνατολή άρχισε πριν από έναν χρόνο, τον Σεπτέμβριο του 2013, όταν ο Λαβρόφ μεσολάβησε ώστε το καθεστώς Aσαντ στη Δαμασκό να αποδεχθεί την παράδοση και καταστροφή του χημικού οπλοστασίου της Συρίας και έτσι να ματαιωθούν οι επικείμενοι βομβαρδισμοί κυβερνητικών δυνάμεων από τις HΠA.<br /> H συνεργασία άντεξε την ακραία κλιμάκωση, που δεν περιορίσθηκε στην Oυκρανία αλλά οδήγησε σε ένα σκηνικό ακραίας έντασης, με τις δύο χώρες να δοκιμάζουν η μία την ετοιμότητα της αεράμυνας της άλλης, όπως τον παλιό καλό καιρό του Ψυχρού Πολέμου.<br /> Tα παραπάνω ευνοούν την αναζήτηση συμβιβασμού στην Oυκρανία με άγνωστη παράμετρο τον χρονικό ορίζοντα.<br /> <strong>O παράγων Tουρκία</strong><br /> <!-- ARTICLE PHOTOS SERVER BIG/ --> <!-- ARTICLE PHOTOS SERVER SMALL/><article PHOTOS SERVER SMALL MULTI/ --> <br /> Eνας άλλος παράγων που αυξάνει τη σημασία της συνεργασίας HΠA - Pωσίας στη Mέση Aνατολή είναι η αποτροπή της Tουρκίας του Eρντογάν από μονομερείς επεμβατικές κινήσεις στη Συρία και το Iράκ. Aν ο Eρντογάν μπορεί και διαχειρίζεται τον Ψυχρό Πόλεμο με την Oυάσιγκτον, το κόστος θα ήταν πολλαπλάσιο αν ταυτόχρονα άνοιγε μέτωπο με τη Mόσχα, που είναι ένας σημαντικός εμπορικός και ενεργειακός εταίρος της Aγκύρας.<br /> <a href="http://www.imerisia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Πρώτα η Bαγδάτη, μετά το Kίεβο

 Γιώργος Καπόπουλος  Tα όσα προέκυψαν στην προχθεσινή συνάντηση Kέρι - Λαβρόφ στο Παρίσι κάθε άλλο παρά αυτονόητα είναι. H σύγκρουση σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισλάμ και ο επιλεκτικός ανθρωπισμός των τουρκοφρόνων της Θράκης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEkT4ngwpNrRBL_XOcQc0XPUjC5cMam3VtqWaM4xqzvAq-dG0DHr5eoYOw4fibvApqgAyxw7l4Fk-b-juz8ynTmAQsfJJUY0scWXhxBrYjWqp-jU6ABxpBMoFVmAhe7R5onQzBRHTd09A/s1600/DIADHLOSH4.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEkT4ngwpNrRBL_XOcQc0XPUjC5cMam3VtqWaM4xqzvAq-dG0DHr5eoYOw4fibvApqgAyxw7l4Fk-b-juz8ynTmAQsfJJUY0scWXhxBrYjWqp-jU6ABxpBMoFVmAhe7R5onQzBRHTd09A/s1600/DIADHLOSH4.jpg" width="640" /></a></div> <span style="color: #990000;"><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Το Ισλάμ του τουρκισμού, οι σκοπιμότητες και η ομερτά των ψευτομουφτήδων </span></span></span><br /> <span style="color: #0b5394;"><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: large;">Ο ανθρωπισμός και η πίστη στον Αλλάχ μόνο με... "προϋποθέσεις" τουρκικών συμφερόντων </span></span></span><br /> <br /> <span style="color: #990000;"><b>Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής </b></span><br /> <span style="color: #990000;"><b>Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"</b></span><br /> <br /> <br /> Κατ' αρχήν θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως οι Έλληνες μουσουλμάνοι είναι κατά πολύ διαφορετικοί από τους μουσουλμάνους της Τουρκίας, των αραβικών χωρών και της εν γένει Μέσης και Εγγύης Ανατολής. Και η διαφορά τους έγκειται, κυρίως, στο ότι οι Έλληνες ζούνε σε μία χώρα που διέπεται από δημοκρατικές αρχές (ακόμη και στο χειρότερο σημείο που βρίσκεται σήμερα λόγω των μνημονίων) και φυσικά σέβεται και υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMf3cB_LXMdByeBKK3CDQ4vEsujnCaCQJ6TZU29OdbuBGDwLipEMjiSiGzXs8MZwI5WzVYWFx0R8gD5Qjc1meVLNtUXkB-GhQn4NnBvf2cgsFCdT7PQAJgO13IBRgWvxpnjzZU5-KGKuk/s1600/2014-07-25-14.54.12.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="179" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMf3cB_LXMdByeBKK3CDQ4vEsujnCaCQJ6TZU29OdbuBGDwLipEMjiSiGzXs8MZwI5WzVYWFx0R8gD5Qjc1meVLNtUXkB-GhQn4NnBvf2cgsFCdT7PQAJgO13IBRgWvxpnjzZU5-KGKuk/s1600/2014-07-25-14.54.12.jpg" width="320" /></a></div> Το ζήτημα (ή πρόβλημα) εστιάζεται στον φανατισμό των ιμάμηδων που είναι "διορισμένοι" από τους ψευτομουφήδες και, άρα, απολύτως ελεγχόμενοι από την Τουρκία, αφού είναι γνωστή η λατρεία των ψευτομουφτήδων (Ξάνθης και Κομοτηνής) προς την "μητέρα πατρίδα". Οι Έλληνες μουσουλμάνοι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της τουρκοποίησής τους (μέσω ψυχολογικής άσκησης πίεσης που γίνεται από τους φίλα προσκείμενους ιμάμηδες), ενώ ταυτόχρονα γίνονται θύματα αλλά και άτυποι πρωταγωνιστές ενός υποβόσκοντα τουρκικού εθνικισμού που έχει την τάση να αποκτήσει εξτρεμιστικά στοιχεία.<br /> Έτσι, μέσω της θρησκείας, δηλαδή του Ισλάμ, οι Έλληνες μουσουλμάνοι γίνονται κυριολεκτικά αντικείμενα χρήσης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής προκειμένου να ασκηθεί ικανή πίεση από την πλευρά της Τουρκίας προς την Ελλάδα και πάντα προς την κατεύθυνση ικανοποίησης των τουρκικών (και όχι των Ελλήνων μουσουλμάνων) συμφερόντων.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhv-ktZq2SWf9wwXiMWII9PRL1xp8t_Rzimj_2_i_28yzkEf7FbtpfRXJRIsSeuarNoko0Vq8uRhCkB3Ynux9nzw20LcSHAfHkzQ-i2YAiQWwBP-Vx7P1e2t_31KxBLQw9XasDZP3_cHs0/s1600/tromaktiko14791.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhv-ktZq2SWf9wwXiMWII9PRL1xp8t_Rzimj_2_i_28yzkEf7FbtpfRXJRIsSeuarNoko0Vq8uRhCkB3Ynux9nzw20LcSHAfHkzQ-i2YAiQWwBP-Vx7P1e2t_31KxBLQw9XasDZP3_cHs0/s1600/tromaktiko14791.jpg" width="320" /></a></div> Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι η πορεία - διαδήλωση συμπαράστασης που έγινε από τους Έλληνες μουσουλμάνους το καλοκαίρι, υπέρ των Παλαιστίνιων κατά τη διάρκεια της τελευταίας Ισραηλινής επίθεσης στη Λωρίδα της Γάζας. Ήταν μία κραυγή συμπαράστασης μέσα από μία πρωτοφανή στα χρονικά εμφάνιση μουσουλμάνων της Θράκης, που αν και δεν είχε όγκο, εντυπωσίασε με την σιωπή της! Ήταν η πρώτη φορά που οι μπροστάρηδες ψευτομουφτήδες κινήθηκαν δημόσια υπέρ ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων. <br /> <br /> <b>Στην πορεία αυτή συμμετείχαν και κάποιοι έλληνες εποχούμενοι διεθνιστές, υπέρ της πολυεθνικότητας και της κατάργησης των συνόρων που χωρίζουν τους λαούς, <span style="color: #990000;">οι γνωστοί αδιάφοροι για το εάν αύριο η Θράκη ονομάζεται Trakyanistan (Τρακιανιστάν) ή Starxidistan (Σταρχιδιστάν)...</span></b><br /> <br /> Στις ημέρες που διανύουμε, κι ενώ σφάζονται ανηλεώς σε καθημερινή βάση δεκάδες και εκατοντάδες άνθρωποι, ενώ μέχρι στιγμής έχουν υπάρξει περισσότερες από 300.000 θύματα των τζιχαντιστών, οι ψευτομουφτήδες της Θράκης δεν φαίνεται να συγκινούνται από την ανθρωποσφαγή και την γενοκτονία και δεν πραγματοποιούν καμία πορεία συμπαράστασης προς τους λαούς της Μέσης και της Εγγύς Ανατολής, οι οποίοι ως επί το πλείστον αποτελούνται από μουσουλμάνους!<br /> <br /> Γιατί συμβαίνει αυτό; Η απάντηση είναι απλή. Επειδή δεν έδωσε εντολή το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, επειδή δεν έχει προχωρήσει σε κάποια τέτοια κίνηση ο πρόεδρος Ερντογάν, ο οποίος ως πρωθυπουργός της Τουρκίας είχε καταδικάσει την επίθεση του Ισραήλ στην Λωρίδα της Γάζας...<br /> Δηλαδή, η ανθρώπινη συμπαράσταση, η ανθρωπιστική κραυγή των ψευτομουφτήδων (και των μουσουλμάνων της Θράκης που έχουν καταστεί υποχείρια και εργαλεία των τουρκοπροσκυνημένων) υπάρχει μόνο έαν δώσει εντολή ο... "μέγας σουλτάνος".<br /> Δεν ενδιαφέρει τους μουσουλμάνους θρησκευτικούς ψευτοηγέτες της Θράκης, το εάν σφάζονται μουσουλμάνοι, εάν βιάζονται γυναίκες, εάν αποκεφαλίζονται κάθε Παρασκευή δεκάδες ομόθρησκοί τους, εάν οι άνθρωποι έχουν γίνει εμπόρευμα στα χέρια των τζιχαντιστών. Δεκάρα τσακιστή δεν δίνουν οι ψευτομουφτήδες για όσα συμβαίνουν, αφού ο Ερντογάν σιωπά...<br /> Οι Κούρδοι του Κομπάνι είναι μουσουλμάνοι, αλλά ο Μετέ δεν έχει προσευχές γι αυτούς, ούτε πορείες και διαδηλώσεις, επειδή είναι Κούρδοι και αποτελούν εχθρό της Τουρκίας. Η θρησκευτική εντολή των ψευτομουφτήδων είναι η σιωπή, η ομερτά απέναντι στο έγκλημα που διαπράττεται από τους τζιχαντιστές και την εγκληματική - δολοφονική - γενοκτονική ολοκληρωτική συνεργασία του "σουλτάνου" Ερντογάν με τους εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας (όπως χαρακτηρίστηκαν από τον ΟΗΕ οι τζιχαντιστές).<br /> Η θρησκευτικότητα, η πίστη, των τουρκόφιλων ψευτομουφτήδων (και των υπόλοιπων μουσουλμάνων "πολιτικών παραγόντων") της Θράκης, δεν καλύπτει τους Κούρδους (σήμερα) και τους Αλεβίτες (αύριο). Η θρησκευτικότητα και ο ανθρωπισμός υπάρχουν εάν ο "σουλτάνος" Ερντογάν δώσει την εντολή...<br /> <br /> Ίσως βέβαια, με το συγκεκριμένο θέμα, δηλαδή της ενημέρωσης για την αδράνεια των ψευτομουφτήδων, θα έπρεπε να ασχοληθεί τοπικός τηλεοπτικός σταθμός της Ξάνθης, που κατήργησε το δελτίο ειδήσεων στην Πομακική γλώσσα (λόγω οικονομικής δυσχέρειας και μη εύρεσης χορηγών - διαφημίσεων) και πραγματοποιεί δελτία ειδήσεων στην τουρκική γλώσσα (προφανώς βρέθηκαν χορηγοί και διαφημιζόμενοι για δελτίο ειδήσεων στα τουρκικά...). Ίσως, θα έπρεπε, λοιπόν, ο συγκεκριμένος τοπικός τηλεοπτικός σταθμός να κάνει ένα ρεπορτάζ στην τουρκική γλώσσα, όπου θα ενημερώνει τι κάνουν οι τζιχαντιστές, τι δεν κάνει ο Ερντογάν και πόσοι άνθρωποι δολοφονήθηκαν και δολοφονούνται καθημερινά, πόσες γυναίκες πουλιούνται ή γίνονται σκλάβες του σεξ από τους τζιχαντιστές...<br /> Ένα τέτοιο ρεπορτάζ, στην τουρκική γλώσσα, ίσως να δικαιολογούσε όχι μόνο την δημοσιογραφική αντικειμενικότητα, αλλά και την λειτουργία του δελτίου ειδήσεων στα τουρκικά.<br /> <br /> Όσο για τους ψευτομουφτήδες και τα πολιτικά ανδείκελα (βλ. Ζεϊμπέκ κ.α.) είπαμε... Εάν δεν "πέσει σύρμα" από την Τουρκία, η αγάπη που διδάσκει το Ισλάμ, πετιέται στον κάλαθο των αχρήστων και στα σκουπίδια της σκοπιμότητας...<br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το Ισλάμ και ο επιλεκτικός ανθρωπισμός των τουρκοφρόνων της Θράκης

Το Ισλάμ του τουρκισμού, οι σκοπιμότητες και η ομερτά των ψευτομουφτήδων  Ο ανθρωπισμός και η πίστη στον Αλλάχ μόνο με... "προϋποθέσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία-ΟΗΕ: Αλλάχ… γιοκ, ιδού γιατί στο τέλος την πάτησαν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYPDTsCo4P1t7eNa4ANh99Hd6RA63OxMpbnB6LTiyYTEMjuiuPH5DQ2lsMvRMvVQ3bstlW1em2Rrle79ZlBDCI6AZe8B38vgAJmIc4U7l6TfURq_hxU1HMavPZ860D7qr9u0zN67HPwGEP/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF629.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYPDTsCo4P1t7eNa4ANh99Hd6RA63OxMpbnB6LTiyYTEMjuiuPH5DQ2lsMvRMvVQ3bstlW1em2Rrle79ZlBDCI6AZe8B38vgAJmIc4U7l6TfURq_hxU1HMavPZ860D7qr9u0zN67HPwGEP/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF629.jpg" /></a></div> <strong><br /></strong> <strong>Η Τουρκία απέτυχε να ψηφιστεί μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ, στην ψηφοφορία της 16ης Οκτωβρίου. Η τουρκική ηγεσία ήλπιζε σοβαρά να κερδίσει τη θέση αυτή, που θα της εξασφάλιζε αυξημένη επιρροή στη Μέση Ανατολή. Το αποτέλεσμα όμως ήταν απογοητευτικό για τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν, τον πρωθυπουργό Νταβούτογλου και την πολιτική τους.</strong><br /> <strong><span style="color: maroon;">Του</span><span style="color: blue;"> SEMIH IDIZ</span><br /> <span style="color: maroon;">ΠΗΓΗ:</span> <a href="http://www.al-monitor.com/">http://www.al-monitor.com/</a><br /> <span style="color: maroon;">ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:</span> <span style="color: blue;">Παντελής Καρύκας</span></strong><br /> Στους δύο τελικούς γύρους η Τουρκία έχασε από την Ισπανία, <strong>με την υποψηφιότητά της να λαμβάνει μόνο 60 ψήφους, έναντι 132 που έλαβε η Ισπανία</strong>. Παρά το αρνητικό κλίμα, ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Τσαβούσογλου, πριν την ψηφοφορία, εμφανιζόταν <strong>υπεραισιόδοξος</strong>.<br /> «Όλοι γνωρίζουν τον ρόλο που η Τουρκία διαδραματίζει στους διεθνείς οργανισμούς και στα Ηνωμένα Έθνη. <strong>Πιστεύουμε ότι όλη η ωραία μας προσπάθεια, με τη βοήθεια του Αλλάχ, θα αποτυπωθεί στην κάλπη.</strong> Φυσικά σε μια ψηφοφορία όλα είναι πιθανά, ωστόσο, πιστεύουμε, <strong>Αλλάχ επιτρέποντος,</strong> ότι θα πετύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα», είπε ο Τσαβούσογλου.<br /> Η αισιοδοξία αυτή αποδείχτηκε εσφαλμένη. <strong>Το 2008, στην ανάλογη ψηφοφορία, η Τουρκία είχε λάβει 151 ψήφους και είχε εκλεγεί στο ΣΑ</strong>. Εκείνη την εποχή το κύρος της Τουρκίας βρισκόταν ψηλά, όχι μόνο ανάμεσα στις μουσουλμανικές χώρες, αλλά και σε χώρες της Ασίας, της Αφρικής, μέχρι και της Καραϊβικής. Ωστόσο, το 2014, η κίνηση μια χώρας να επιδιώξει και πάλι την εκλογή της στο ΣΑ, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, <strong>δεν αποτελεί ιδιαίτερα σοφή κίνηση</strong>.<br /> <br /> Ακόμα και <strong>έμπειροι Τούρκοι διπλωμάτες επιχείρησαν να πείσουν τον Ερντογάν να μην προχωρήσει στο βήμα αυτό</strong>. Γιατί λοιπόν η Τουρκία προχώρησε, παρά τις προειδοποιήσεις τους; «<strong>Η υπεραισιοδοξία της κυβέρνησης δεν έχει λογική εξήγηση.</strong> Ίσως να περίμενε υποστήριξη από τις χώρες της Μέσης Ανατολής, κάποιες αραβικές και ευρωπαϊκές χώρες και ειδικά από αφρικανικές χώρες, την οποία όμως τελικά δεν έλαβε», ανέφερε ο έμπειρος Τούρκος διπλωμάτης <strong>Βολκάν Βουράλ</strong>.<br /> Ο ίδιος αναφέρθηκε και στη <strong>ζημιά που προκάλεσε στην τουρκική επιρροή στις αφρικανικές, ειδικά, χώρες, η διαμάχη του Ερντογάν με τον Γκιουλέν</strong>. «Η κυβέρνηση συνεργαζόταν με το κίνημα του Γκιουλέν στο παρελθόν, με αποτέλεσμα την εξάπλωση της τουρκικής επιρροής στις χώρες αυτές. <strong>Η διαμάχη κυβέρνησης Γκιουλέν είχε ως αποτέλεσμα την εξασθένιση της τουρκικής επιρροής στην Αφρική», είπε ο Βουράλ. </strong><br /> Επίσης τη Τουρκία δεν μπορούσε πλέον να ελπίζει στην υποστήριξη χωρών της Μέσης Ανατολής που την είχαν στο παρελθόν στηρίξει, όπως η <strong>Αίγυπτος</strong>. «Δεν μπορείς να ελπίζεις στην υποστήριξη των Αράβων όταν<strong> οι σχέσεις σου με μια τόσο σημαντική αραβική χώρα είναι τόσο άθλιες, </strong>για να μη μιλήσουμε για τον εκνευρισμό που έχει προκαλέσει η τουρκική υποστήριξη στη <strong>Μουσουλμανική Αδελφότητα</strong> σε χώρες του Κόλπου», είπε ο Βουράλ.<br /> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <span style="color: maroon;"><strong><i>Σύμφωνα με αναλυτές, το 2010 ήταν το σημείο καμπής της τουρκικής επιρροής. Από τότε άρχισε η τουρκική πτώση, η οποία είναι αποτέλεσμα της πολιτικής Νταβούτογλου. Τα υπεραισιόδοξα σχέδια του Νταβούτογλου να καταστήσει την Τουρκία βασικό παίκτη στη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια έστρεψε, τελικά, τον νεοθωμανισμό του εναντίον του. Σήμερα πολλές χώρες της Μέσης Ανατολής καταγγέλλουν τον τουρκικό νεοθωμανισμό, λόγω της πολιτικής της, έναντι της Αιγύπτου, του Ιράκ, της Συρίας, αλλά και του δεσμού της με τη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, ο οποίος διατάραξε την σταθερότητα της περιοχής.</i></strong></span></blockquote> Οι περισσότεροι δρώντες στη Μέση Ανατολή σήμερα, <strong>καταλογίζουν στην Τουρκία την έκρηξη της θρησκευτικής διαμάχης σουνιτών – σιιτών, λόγω της υποστήριξης που παρείχε σε ακραίες σουνιτικές ομάδες,</strong> όπως το η αλ Νούσρα και το Ισλαμικό Κράτος.<br /> <br /> Άλλος λόγος που οδήγησε στην τρώση του τουρκικού κύρους είναι και <strong>η καταπάτηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, όπως εκφράστηκε με τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων στο πάρκο Γκεζί,</strong> το 2013. Η βιαιότητα της καταστολής προκάλεσε διεθνή κατακραυγή και είχε επίπτωση στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας.<br /> Το 2008, όταν η Τουρκία κέρδισε τη θέση του μέλους στο ΣΑ, <strong>είχε υποσχεθεί να εργαστεί για την ειρηνική διευθέτηση των περιφερειακών συγκρούσεων και είχε επίσης υποσχεθεί να διαδραματίσει ρόλο μεσάζοντα για την άμβλυνση των θρησκευτικών συγκρούσεων</strong> στην περιοχή.<br /> <strong>Τώρα, η Τουρκία έχει καταστρέψει κάθε γέφυρα επικοινωνίας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, αλλά και με τις άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, του Ιράν περιλαμβανομένου.</strong> Στο μεταξύ ο Ερντογάν συνεχίζει να ασκεί κριτική στον ΟΗΕ για τη Γάζα και την Συρία και συνεχίζει να επιδιώκει την αναμόρφωση του ΣΑ στα μέτρα του, ζητώντας τον περιορισμό της επιρροής των μονίμων μελών του.<br /> <!-- /metas --> <br /> Ο Τσαβούσογλου, μετά την παταγώδη αποτυχία, σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους είπε ότι<strong> ορισμένοι δεν είναι ευχαριστημένοι με την «ανεξάρτητη τουρκική εξωτερική πολιτική…</strong> Εμείς δεν πρόκειται να αλλάξουμε την πολιτική μας για χάρη των ψήφων. Θα συνεχίζουμε να αποτελούμε <strong>τη φωνή και την συνείδηση των χωρών που μας το ζητούν</strong>», κατέληξε.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία-ΟΗΕ: Αλλάχ… γιοκ, ιδού γιατί στο τέλος την πάτησαν

Η Τουρκία απέτυχε να ψηφιστεί μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ, στην ψηφοφορία της 16ης Οκτωβρίου. Η τουρκική ηγεσία...

Διαβάστε την συνέχεια

ΒΒC: Τα πέντε διδάγματα από την πολιορκία στο Κομπάνι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://asset.tovima.gr/vimawebstatic//EC27B9A79513CA81277087DB9694B155.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEifrsuEAE3ltADXPE0tsxiquvlw2d0NhTTJD44trLFKXVA2bOnuJQyLcbfCvVsq__QsQHZNOburJWz09cVm9ivyOyouQRzl52eesB6sGaQkTaw43xsvx0MtHN_LbnXzZ49DlHf2B0Bo4foviHSMrS0V7OCth3DBW4u6uO9mBcPt1kZCWdvCgigDSDc=" width="640" /></a></div> <br /> <span style="color: #666666; font-size: large;"><b>Οι Κούρδοι υποστηρίζουν ότι το Ισλαμικό Κράτος έχει σχεδόν υποχωρήσει</b></span><br /> <br /> Ύστερα από μάχες ενός μηνός, οι Κούρδοι υποστηρίζουν ότι το Ισλαμικό Κράτος έχει σχεδόν υποχωρήσει από το Κομπάνι. Τι διδαχθήκαμε λοιπόν; Πέντε «διδάγματα» για τη Δύση διακρίνει σε άρθρο του ο βρετανός δημοσιογράφος Μαρκ Ερμπαν, συντάκτης του BBC για θέματα διπλωματίας και άμυνας.<a href="https://www.blogger.com/null"></a><br /> <br /> <b>1. Το Κομπάνι δεν έχει μεγάλη στρατηγική σημασία</b><br /> <br /> Τουλάχιστον όχι με την κλασική έννοια. Δεν θα κρίνει την έκβαση του συριακού εμφυλίου ούτε την εκστρατεία του Λευκού Οίκου κατά του ISIS. Η κυριότερη σημασία του Κομπάνι είναι ότι επηρεάζει τη σχέση των Κούρδων με την Τουρκία. Η μάχη έχει επίσης επιδεινώσει τις σχέσεις της Τουρκίας με τους συμμάχους της.<br /> <br /> <b>2. Τόσο το ISIS όσο και το Πεντάγωνο επέλεξαν να πολεμήσουν στο Κομπάνι για λόγους προπαγάνδας</b><br /> <br /> Για τις ΗΠΑ, προέχει το Ιράκ έναντι της Συρίας. Γιατί λοιπόν τόσες αμερικανικές αεροπορικές επιθέσεις γύρω από το Κομπάνι; Επειδή αν κέρδιζε τη μάχη το ISIS, θα το εκμεταλλευόταν για προπαγανδιστικούς λόγους και το Πεντάγωνο θέλησε να του στερήσει αυτή την ευκαιρία. Ασχέτως του αν πέσει ή όχι το Κομπανί, οι ΗΠΑ το μεταχειρίστηκαν σαν ευκαιρία για να δείξουν αλληλεγγύη προς τους Κούρδους και να πλήξουν τον κοινό τους εχθρό.<br /> <br /> <b>3. Η γεωγραφία έπαιξε ρόλο</b><br /> <br /> Το ότι το Κομπάνι βρίσκεται πάνω στα τουρκικά σύνορα απέτρεψε την πολιορκία του από τους τζιχαντιστές. Η θέση του αυτή ευνόησε την παγκόσμια δημοσιότητα γιατί οι δημοσιογράφοι μπορούσαν να στέκονται στους λόφους στην τουρκική πλευρά των συνόρων και να παρακολουθούν τις μάχες. Η γεωγραφική θέση του Κομπάνι βοήθησε την αμερικανική συμμαχία να πλήξει επιτυχώς πολλούς στόχους των τζιχαντιστών.<br /> <br /> <b>4. Το ISIS συγκεντρώθηκε σε μια περιοχή, δίνοντας την ευκαιρία στους εχθρούς του να το πλήξουν</b><br /> <br /> Το Πεντάγωνο υποστηρίζει ότι σκότωσε «εκατοντάδες» τζιχαντιστές. Η αμερικανική συμμαχία κατά του ISIS δυσκολεύεται γενικώς να συλλέξει κατάλληλες πληροφορίες για πιθανούς στόχους. Αυτό και η ανάμειξη των τζιχαντιστών με τους αμάχους προκαλούν την ματαίωση του 90% των βομβαρδισμών. Αλλά όταν οι μαχητές του ISIS συγκεντρώνονται για επίθεση, δημιουργούνται ευκαιρίες για να τους πλήξουν τα αμερικανικά αεροπλάνα.<br /> <br /> <b>5. Συμφέρει την αμερικανική συμμαχία να συνεχιστεί η μάχη στο Κομπάνι γιατί αποσπάει το</b><br /> <b>ISIS από τις μάχες στο δυτικό Ιράκ</b><br /> <br /> Η προέλαση των τζιχαντιστών στην ιρακινή επαρχία Ανμπάρ ανησυχεί τους Αμερικανούς. Έδειξε την αδυναμία του ιρακινού στρατού και έριξε στα χέρια του ISIS τις τελευταίες σουνιτικές φυλές που συμμαχούσαν με τη Βαγδάτη. Οι Αμερικανοί στέλνουν αεροπλάνα στο Κομπάνι, μακριά από το δυτικό Ιράκ, για να αποσπάσουν τζιχαντιστές και άρματα μάχης από την Ανμπάρ.<br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fasset.tovima.gr%2Fvimawebstatic%2F%2FEC27B9A79513CA81277087DB9694B155.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEifrsuEAE3ltADXPE0tsxiquvlw2d0NhTTJD44trLFKXVA2bOnuJQyLcbfCvVsq__QsQHZNOburJWz09cVm9ivyOyouQRzl52eesB6sGaQkTaw43xsvx0MtHN_LbnXzZ49DlHf2B0Bo4foviHSMrS0V7OCth3DBW4u6uO9mBcPt1kZCWdvCgigDSDc=" -->

ΒΒC: Τα πέντε διδάγματα από την πολιορκία στο Κομπάνι

Οι Κούρδοι υποστηρίζουν ότι το Ισλαμικό Κράτος έχει σχεδόν υποχωρήσει Ύστερα από μάχες ενός μηνός, οι Κούρδοι υποστηρίζουν ότι το Ισλαμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Financial Times: Τελευταία ευκαιρία για τον Ερντογάν να συνάψει ειρήνη με τους Κούρδους

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://stopdebankiers.nl/wp-content/uploads/2014/10/CHP-Leader-K1310l1310ccedildaro11F0lu-Erdo11F0an-Sent-Weapons-To-ISIS-08778isise_zps394eae88.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="298" src="http://stopdebankiers.nl/wp-content/uploads/2014/10/CHP-Leader-K1310l1310ccedildaro11F0lu-Erdo11F0an-Sent-Weapons-To-ISIS-08778isise_zps394eae88.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>19-10-2014</b><br /> <span style="color: #666666; font-size: large;"><b>Μέσα στην όλη αντάρα που μαστίζει τη Μέση Ανατολή, η Τουρκία πάντα επιζητούσε να είναι μια άγκυρα σταθερότητας, ένας φάρος του μετριοπαθούς και εκσυγχρονιζόμενου Ισλάμ στον αραβικό κόσμο της ταραχής.</b></span><br /> <span style="color: #666666; font-size: large;"><b><br /></b></span> Δεν ισχύει πια. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος κυριάρχησε στην Τουρκία ως πρωθυπουργός για μία δεκαετία και έχει αναλάβει την προεδρία, κινδυνεύει να βυθίσει τη χώρα του σε κρίση και να θάψει την, πολλά υποσχόμενη κάποτε, πρωτοβουλία ειρήνευσης με την κουρδική μειονότητα της Τουρκίας.<br /> Ο άμεσος λόγος είναι η πολιορκία του Κομπάνι, της κουρδικής πόλης της Συρίας που βρίσκεται δίπλα στα νότια σύνορα της Τουρκίας και πολιορκείται από το Ισλαμικό Κράτος. Οι Κούρδοι της Τουρκίας είναι έξαλλοι γιατί τα τουρκικά τανκς παρακολουθούν αδρανή αυτούς τους φανατικούς να προωθούνται για να σφαγιάσουν τους φτωχά εξοπλισμένους ομοεθνείς τους στη Συρία.<br /> Δεκάδες έχουν πεθάνει σε διαδηλώσεις στη Νοτιοανατολική Τουρκία, όπου η κυβέρνηση της Άγκυρας έχει κατεβάσει τα τανκς στους δρόμους των πόλεων όπου κατοικούν Κούρδοι. Η κατάπαυση του πυρός που κήρυξε το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν PKK προ 18 μηνών, στο πλαίσιο συνομιλιών για τη λήξη του τριακονταετούς πολέμου με το τουρκικό κράτος, κλονίζεται. Τουρκικά αεροσκάφη έπληξαν στόχους του ΡΚΚ στα σύνορα με το Ιράκ.<br /> Η αρχική ιδέα του Ερντογάν ήταν να δώσει στους Κούρδους στη νοτιοανατολική Τουρκία κάποια επίπεδα αυτόνομης διακυβέρνησης, προσελκύοντας την ημιανεξάρτητη περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν, του βορείου Ιράκ και τα απελευθερωμένα κουρδικά εδάφη της βόρειας Συρίας, σε μία τουρκική σφαίρα επιρροής.<br /> Πέρσι, οι σύμμαχοι της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ φοβούνταν ότι έτσι θα κινδύνευε η ενότητα της Συρίας και του Ιράκ. Φέτος, μετά τον διαμελισμό των δύο αυτών χωρών και την έκρηξη του Χαλιφάτου που κάλυψε το κενό, προτρέπουν την Τουρκία να βοηθήσει τους Κούρδους και να φέρει τη σταθερότητα στην περιοχή.<br /> Είναι κατανοητό η Τουρκία να αποφεύγει να προσφέρει τα στρατεύματα που δεν παρέχουν οι σύμμαχοί της. Και ο Ερντογάν δεν σφάλλει όταν καταδεικνύει την ασυναρτησία της δυτικής στρατηγικής έναντι του Ισλαμικού Κράτους. Έχει όμως κάνει και υπερφίαλες δηλώσεις και επιπλέον αποτρέπει άλλους από την αποστολή όπλων στο Κομπάνι.<br /> Ο Ερντογάν προκάλεσε το δόγμα του τουρκικού εθνικισμού όταν τόλμησε να ανοίξει διάλογο με τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν, τον έγκλειστο ηγέτη του ΡΚΚ, με στόχο να λήξουν οι δεκαετίες εχθρότητας μεταξύ Τούρκων και Κούρδων. Όμως την περασμένη εβδομάδα εξίσωσε το ΡΚΚ με το Ισλαμικό Κράτος, πείθοντας τους Κούρδους για δύο πράγματα: Ότι δεν έχει πρόβλημα να αφήσει το Κομπάνι να πέσει, γιατί οι υπερασπιστές του προέρχονται κυρίως από το Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης PYD, που ουσιαστικά είναι η συριακή κουρδική διακλάδωση του ΡΚΚ. Και ότι προτιμά επέκταση των εδαφών που ελέγχει το Χαλιφάτο από μια άλλη ελεύθερη κουρδική περιοχή στα σύνορα της Τουρκίας.<br /> Η σύγκριση του ΡΚΚ με το Χαλιφάτο είναι τερατώδης. Παρά την αγριότητά του, το ΡΚΚ οφείλει τη φήμη του κυρίως στην άρνηση του τουρκικού κράτους να παραχωρήσει βασικά δικαιώματα στους Κούρδους. Δεν αποκεφαλίζει, δεν σφαγιάζει, δεν βασανίζει και δεν φυλακίζει όπως το Ισλαμικό Κράτος, ούτε επιθυμεί να εξαφανίσει τις μειονότητες «απίστων», όπως οι σιίτες και οι χριστιανοί.<br /> Οι Τούρκοι που παρακολουθούν στενά το κουρδικό ζήτημα -πολύ πριν παραδεχτεί ξεκάθαρα ο Ερντογάν ότι η Τουρκία έχει κουρδικό πρόβλημα- σχολιάζουν ότι αυτή είναι η τελευταία γενιά ηγετών των Κούρδων της Τουρκίας με τους οποίους η Άγκυρα θα μπορούσε να κάνει συμφωνία.<br /> Οι ηγέτες των Κούρδων του Ιράκ, επιπλέον, έχουν δουλέψει για την επίτευξη ειρήνευσης στην Τουρκία, πιστεύοντας ότι θα αποτελέσει ιστορική καμπή για όλους τους Κούρδους. Η εναλλακτική είναι ένα καζάνι από ριζοσπαστική απελπισία.<br /> Ο Ερντογάν παίζει με τη φωτιά. Ίσως φοβήθηκε ότι η ειρηνευτική του πρωτοβουλία θα γίνει αφετηρία για τη δημιουργία ενός πανκουρδικού κράτους. Όποια κι είναι όμως τα κίνητρά του, προκαλεί τον διχασμό στην Τουρκία. Έως το ένα πέμπτο του πληθυσμού είναι Κούρδοι και περίπου το ένα πέμπτο των Τούρκων είναι αλεβίτες, που έχουν αλαφιαστεί με τα ρατσιστικά σουνιτικά σχόλιά του και το νεοϊσλαμικό κόμμα του, καθώς και την απολυταρχική συμπεριφορά του.<br /> Αν δεν κινηθεί πολύ προσεκτικά, αυτός ο ηγέτης με τη μεγάλη αυτοπεποίθηση μπορεί να ανοίξει τις πύλες της Τουρκίας στον ανεμοστρόβιλο του σεχταρισμού σε όλη την περιοχή.<br /> <br /> <a href="http://www.avgi.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Financial Times: Τελευταία ευκαιρία για τον Ερντογάν να συνάψει ειρήνη με τους Κούρδους

19-10-2014 Μέσα στην όλη αντάρα που μαστίζει τη Μέση Ανατολή, η Τουρκία πάντα επιζητούσε να είναι μια άγκυρα σταθερότητας, ένας φάρος το...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ουγγαρία αναγνώρισε το ψευδοκράτος της Βορείας Κύπρου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://i1.wp.com/www.triklopodia.gr/wp-content/uploads/2014/10/%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%B1-24.jpg?fit=1024%2C1024" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://i1.wp.com/www.triklopodia.gr/wp-content/uploads/2014/10/%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%B1-24.jpg?fit=1024%2C1024" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <b><span style="color: #990000;">Νίκος Χειλαδάκης</span></b><br /> <br /> Άλλη μια δυσάρεστη είδηση πιάνει κυριολεκτικά στον ύπνο το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών σχετικά με το Κυπριακό. Αυτή την φορά το «χτύπημα» έρχεται μέσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς μια χώρα της Ενωμένης Ευρώπης, η Ουγγαρία, προχώρησε σε αναγνώριση του ψευδοκράτους της βόρειας Κύπρου και μάλιστα επέτρεψε το άνοιγμα πρεσβείας του ψευδοκράτους στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη.<br /> Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Sabah, στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας και μάλιστα στον κεντρικό δρόμο, Andrassy street και στο νούμερο 118, έγιναν στις 16 Οκτωβρίου με επίσημη τελετή τα εγκαίνια της πρεσβείας του ψευδοκράτους. Τα εγκαίνια έγιναν παρουσία του «υπουργού Εξωτερικών» του ψευδοκράτους, Ozdil Nami, του πρέσβη της Τουρκίας στην Ουγγαρία, Şakir Fakılı, του πρέσβη του Αζερμπαϊτζάν στην Ουγγαρία, Vilayat Guliyev, του προέδρου της τουρκικής κοινότητας Ουγγαρίας, Suat Karakuş, του αντιπρόεδρου του Τουρκοουγγρικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, Naci Ceylan, του αντιπροσώπου της Ένωσης Τούρκων Επιχειρηματιών, MUSIAD, Fadı Başar, καθώς και πολλών εκπροσώπων τουρκικών κοινοτήτων της Ευρώπης, συνολικά 150 άτομα παρευρέθησαν στην μεγαλοπρεπή όπως αναφέρεται τελετή. Ο «υπουργός Εξωτερικών» του ψευδοκράτους σε ομιλία του στα εγκαίνια της πρεσβείας του ψευδοκράτους στη ουγγρική πρωτεύουσα, τόνισε πως αυτό είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη και ευχαρίστησε την ουγγρική κυβέρνηση για την κίνηση της να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος και να επιτρέψει το άνοιγμα πρεσβείας στην Βουδαπέστη. Μάλιστα ανέφερε πως αυτό είναι μια πολύ σημαντική κίνηση για την …επίλυση του Κυπριακού προβλήματος. Στην συνέχεια μιλήσει ο νέος «πρέσβης» του ψευδοκράτους στην Ουγγαρία, Arıf Altay, ο οποίος επίσης ευχαρίστησε την ουγγρική κυβέρνηση και προανήγγειλε την προώθηση των οικονομικών και εμπορικών συναλλαγών της Ουγγαρίας με το ψευδοκράτος της βόρειας Κύπρου. Και οι υπόλοιποι ομιλητές τόνισαν την μεγάλη σημασία αυτής της εξέλιξης, δηλαδή την αναγνώριση από την Ουγγαρία που είναι και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης του ψευδοκράτους και προανήγγειλε και άλλες αναγνωρίσεις και από άλλα μελη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /> Σίγουρα αυτή η εξέλιξη είναι χαστούκι προς την ελληνική πλευρά και την ελληνική διπλωματία που κυριολεκτικά πιάνεται στον ύπνο, καθώς για πρώτη φορά μετά από σαράντα χρόνια της τουρκικής εισβολής και κατοχής του βορείου τμήματος της Κύπρου ένα κράτος και μάλιστα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προχώρησε σε επίσημη αναγνώριση του ψευδοκράτους και επέτρεψε το άνοιγμα μιας ψευδοπρεσβείας στην πρωτεύουσα του Βουδαπέστη.<br /> Άραγε το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ή Εξωτικών όπως το αναφέρουν πολλοί, θα λάβει κάποια μέτρα και θα υπάρξει επίσημη αντίδραση σε αυτό το πολύ δυσάρεστο για το Κυπριακό γεγονός ; Ας ελπίσουμε αν και δεν το βλέπουμε με μια κυβέρνηση όπως αυτή που κυβερνά σήμερα την χώρα μας και έχει παραδώσει την εθνική κυριαρχία μας σε ξένα κέντρα.<br /> <br /> Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος<br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Ουγγαρία αναγνώρισε το ψευδοκράτος της Βορείας Κύπρου

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Άλλη μια δυσάρεστη είδηση πιάνει κυριολεκτικά στον ύπνο το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών σχετικά με το Κυπρια...

Διαβάστε την συνέχεια

Η συνεργασία Ιταλο-Γερμανών με τους Αλβανούς, κατά της Ελλάδας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNofBCmGY91Ns0GphVGIS5E85RLolWgP8JtfoB5vkuxjGTqEqi4sv28U7mTQIObISQaWZ5ntedMoEtdU5oSpiF91Wb8dkQ_4W4cxpI8eS92DCXAO3rO9uEfMnYyn43Xp5z6gdZVAExLuwS/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF628.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNofBCmGY91Ns0GphVGIS5E85RLolWgP8JtfoB5vkuxjGTqEqi4sv28U7mTQIObISQaWZ5ntedMoEtdU5oSpiF91Wb8dkQ_4W4cxpI8eS92DCXAO3rO9uEfMnYyn43Xp5z6gdZVAExLuwS/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF628.jpg" /></a></div> <br /> <br /> <span style="color: #666666; font-size: large;"><b>Η συγκάλυψη πραγματικών περιστατικών, αλλά και η διαστρέβλωσή τους, το μόνο που κάνει είναι να επαυξάνει την επιθετική βουλιμία λαών.</b></span><br /> <span style="color: #666666; font-size: large;"><b><br /> </b></span> Δεν το κρύβω, ότι με ενοχλεί η απουσία κάθε αντίδρασης στις ιταμές <strong>προκλήσεις </strong>των <strong>Αλβανών </strong>και ακόμη περισσότερο η προσπάθεια συγκάλυψης των εχθρικών κατά της Ελλάδας ενεργειών τους, από δήθεν φιλειρηνικούς κύκλους, οι οποίοι διαστρέφοντας την ιστορία αποπροσανατολίζουν τον ελληνικό λαό, κατά τις επιταγές της Νέας Τάξης Πραγμάτων (όπου τα «πράγματα» είμαστε εμείς).<br /> <br /> Είναι προφανές, πως θα ήμουν ανόητος εάν δεν ήθελα να υπάρχουν ειρηνικές σχέσεις μεταξύ των λαών της βαλκανικής, για να μπορέσουν να ζήσουν τα παιδιά μας χωρίς να γνωρίσουν τα τραγικά γεγονότα που γνώρισαν οι πατεράδες και οι παππούδες μας.<br /> <br /> Η συγκάλυψη όμως πραγματικών περιστατικών, αλλά και η διαστρέβλωσή τους, το μόνο που κάνει είναι να επαυξάνει την επιθετική βουλιμία λαών, που αν τους αντιμετωπίζαμε εξ αρχής όπως ταιριάζει σε Έλληνες, οι μεταξύ μας διαφορές δεν θα είχαν την σημερινή όξυνση. Επειδή θα γνώριζαν, ότι δεν θα επιτρέψουμε καμία βλάβη των εθνικών μας συμφερόντων. Με την απαράδεκτη υποχωρητικότητά μας όμως, τους επιτρέπουμε να μας θέτουν συνεχώς σε απολογία, ενώ είμαστε τα θύματα.<br /> Οι Αλβανοί πολέμησαν εναντίον μας στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Αυτός είναι και ο λόγος που διατηρείται ακόμη η «εμπόλεμη κατάσταση». Ο όρος μιλά από μόνος του, ότι είχαμε πόλεμο μεταξύ μας, που δεν έληξε, αφού δεν υπογράψαμε Συνθήκη Ειρήνης. Και η Ελλάδα έχει σοβαρούς λόγους να μη υπογράφει.<br /> <br /> Δεν συναντήσαμε μόνον ένοπλα τμήματα του αλβανικού στρατού να συμπολεμούν με τους Ιταλούς εναντίον μας, αλλά και στο εσωτερικό της χώρας συνεργάστηκαν οι Τσάμηδες με τον στρατό Κατοχής, επιφέροντας πλήγματα κατά του ελληνικού λαού. Να μου επιτραπεί να παραθέσω αποσπάσματα από επιστολή του ηγέτη των Αλβανο-Τσάμηδων, Νουρή Ντίνο Μπέη προς τον Μουσολίνι, όπου καταδεικνύεται πλήρως η προδοτική τους συμπεριφορά, εφόσον ήσαν Έλληνες πολίτες.<br /> <br /> Γράφει ο Νουρή Ντίνο Μπέη: «Η αφοσίωσή μου και οι από πλέον των 40 ετών παρασχεθείσες υπηρεσίες στην Ιταλία με υποχρεώνουν να σας αναφέρω όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην Τσαμουριά, Ελλάδα και Νότια Αλβανία (σημ.: εννοεί την Βόρειο Ήπειρο) όπου έτυχα μάρτυς και θύμα μιας ύπουλης επίθεσης, που κόστισε την ζωή και αρκετών Ιταλών στρατιωτών.<br /> <br /> » (…) Αυτοί που τον τελευταίο καιρό είχαν την εξουσία στην Αλβανία αποδείχθηκαν αδύναμοι και συμβιβαστικοί προς τους [Έλληνες] αντάρτες προς μεγάλη ζημιά της Ιταλίας και της Αλβανίας. Σήμερα θα χρειαζόταν να διαλέξουμε κατάλληλα άτομα που μπορούν να αναλάβουν την αποστολή και την ευθύνη της απόλυτης καταστολής αυτών των σκοτεινών κινημάτων.<br /> <br /> » Αυτά τα άτομα πρέπει να είναι πιστοί και δοκιμασμένοι φίλοι της Ιταλίας, από πατριωτισμό και όχι από χρηματισμό, να κατέχουν όλη την απαραίτητη ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα, χωρίς φόβο να εμπλακούν με σκοπό να διεξαγάγουν ένα ανηλεές κυνηγητό στους αντάρτες και τους φίλους των και εν ανάγκη να καταστρέψουν τις εστίες τους και τα χωριά που τους βοηθούν αρχίζοντας από το Curvelesi.<br /> <br /> » Εάν δεν θεωρηθεί σκόπιμο να γίνει αυτό από μέρους των Ιταλικών δυνάμεων, δεν θα είναι δύσκολο να πετύχουμε τον σκοπό με τον σχηματισμό των 6.000 εθελοντών Τσαμουριωτών και Κοσοβάρων που είναι πραγματικοί φίλοι της Ιταλίας επειδή γνωρίζουν τι τους περιμένει εάν αυτή τους εγκαταλείψει.<br /> <br /> » Εμείς ελπίζαμε να ελευθερωθούμε από την Ελλάδα, αλλά δυστυχώς μας κόβεται η ανάσα, βλέποντας ότι εμείς και η χώρα μας είμαστε εγκαταλελειμμένοι στα χέρια των διωκτών μας της Αθήνας, όταν στα νησιά του Ιονίου οι Έλληνες που δεν έκαναν τίποτα, για να το αξίζουν από την Ιταλία, χαίρουν μιας απόλυτης δικαιοσύνης και ασφάλειας με μια τέλεια πολιτική και οικονομική Ιταλική διοίκηση, κάτω από τη συνετή διεύθυνση ενός ανθρώπου έξυπνου σωστού και τιμημένου.<br /> <br /> » Όλοι οι Έλληνες είναι οπλισμένοι, και μέρα με τη μέρα περιμένουν την πολυπόθητη άφιξη των Άγγλων, απευθύνοντας μας συχνά απειλητικά υπονοούμενα. Οι Τσαμουριώτες εν τω μεταξύ μου έχουν συχνά απευθύνει την ερώτηση: «Η Ιταλία πολέμησε την Ελλάδα για την Τσαμουριά, γιατί τώρα δεν υπολογίζει την πίστη μας και μας αφήνει στο έλεος των κοινών μας εχθρών;».<br /> <br /> » Όλοι [οι Τσαμουριώτες] φοβούνται ότι η Ιταλία θα αποσυρθεί αφήνοντάς τους σε μια κατάσταση πολύ χειρότερη από εκείνη του 1917 και παρακαλούν οι οικογένειές τους να επιτραπεί να μπουν στην Αλβανία, και στους άνδρες να επιστραφούν τα όπλα που παρέδωσαν στις στρατιωτικές αρχές. Αυτός ο κόσμος οπλισμένος δυνατός και γενναιόδωρος θα μπορούσε να υπερασπιστεί τη γη του, και να πεθάνει για την αφοσίωσή του στην Ιταλία».<br /> <br /> Αυτοί είναι οι Τσάμηδες, με τους οποίους δήθεν προοδευτικοί στην Ελλάδα, επιζητούν την φιλία.<br /> <br /> Ο Μακεδών<br /> <br /> <a href="http://www.voria.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η συνεργασία Ιταλο-Γερμανών με τους Αλβανούς, κατά της Ελλάδας

Η συγκάλυψη πραγματικών περιστατικών, αλλά και η διαστρέβλωσή τους, το μόνο που κάνει είναι να επαυξάνει την επιθετική βουλιμία λαών. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα ανατροπή στις σχέσεις Ιράν και Σαουδικής Αραβίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicxKuV6YNOexU3_YFK0IOt5pcW0-uoxFuGcgmJzFjyH8uyjU5WqmVIOJaHo3jEOBUZR06CEQsziujAlF3vwd8x_MLqrJBq88Mx2btGocHPrqZJ4ltbV-sG35Tisxwwj5eXsP0LyUtdbRbT/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF627.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicxKuV6YNOexU3_YFK0IOt5pcW0-uoxFuGcgmJzFjyH8uyjU5WqmVIOJaHo3jEOBUZR06CEQsziujAlF3vwd8x_MLqrJBq88Mx2btGocHPrqZJ4ltbV-sG35Tisxwwj5eXsP0LyUtdbRbT/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF627.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Οι σχέσεις Σαουδικής Αραβίας – Ιράν δεν βρίσκονται στο καλύτερό τους σημείο, εδώ και καιρό. Πρόσφατα υπήρξε μια προσπάθεια προσέγγισης. Ο Σαουδάραβας υπουργός Εξωτερικών μάλιστα, ο πρίγκιπας Σαούντ αλ Φαϊζάλ, μετά από συνάντηση με τον Ιρανό ομόλογό του, εμφανίστηκε αισιόδοξος, μιλώντας για το άνοιγμα ενός νέου κεφαλαίου στις διμερείς σχέσεις, αναφέροντας χαρακτηριστικά, ότι τα λάθη του παρελθόντος πρέπει να αποφευχθούν στο μέλλον.</strong><br /> <strong><span style="color: maroon;">Του</span> <span style="color: blue;">Fouad al-Ibrahim,</span> <span style="color: #666699;">15 Οκτωβρίου 2014</span><br /> <span style="color: maroon;">ΠΗΓΗ:</span> <a href="http://www.mintpressnews.com/">http://www.mintpressnews.com/</a></strong><br /> <strong><span style="color: maroon;">ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:</span> <span style="color: blue;">Παντελής Καρύκας</span></strong><br /> Ανάλογες δηλώσεις έκανε και ο Ιρανός υπουργός Τζαβάντ Ζαρίφ, ο οποίος είπε πως <strong>η αναθέρμανση των διμερών σχέσεων θα έχει θετικό αντίκτυπο σε όλη τη Μέση Ανατολή,</strong> διασφαλίζοντας τα συμφέροντα όλων των μουσουλμανικών χωρών. Παράλληλα συμφωνήθηκε ο Ιρανός υπουργός να επισκεφτεί την Σαουδική Αραβία.<br /> <strong>Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν έγινε.</strong> Η αναθέρμανση των σχέσεων έμεινε στα λόγια και η επίσκεψη δεν πραγματοποιήθηκε. Αντί αυτού, νέες εξελίξεις στην περιοχή προκάλεσαν <strong>νέα προσκόμματα</strong> στη μεταξύ των δύο χωρών σύγκλιση.<br /> Το πρώτο σημαντικό πρόβλημα που ανέκυψε είναι<strong> οι εξελίξεις στην Υεμένη, όπου η επηρεαζόμενη από την Σαουδική Αραβία κυβέρνηση έπεσε και αντικαταστάθηκε από φιλοϊρανική κυβέρνηση</strong>. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την άμεση αντίδραση της Σαουδικής Αραβίας, όπως εκφράστηκε στην συνάντηση υπουργών των κρατών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου.<br /> Εκεί η Σαουδική Αραβία προώθησε κοινή δήλωση που<strong> καταγγέλλει την ανάμιξη «ξένων δυνάμεων» (βλ. Ιράν) στην Υεμένη,</strong> μια χώρα που η Σαουδική Αραβία θεωρεί πως οφείλει να βρίσκεται εντός της δικής της <strong>ζώνης επιρροής</strong>.<br /> Ακολούθησε <strong>επίθεση κατά του Ιράν, μέσω του απόλυτα ελεγχόμενου Τύπου της Σαουδικής Αραβίας,</strong> ο οποίος κατηγόρησε την Τεχεράνη ότι επιχειρεί να επιβάλει ένα <strong>καθεστώς τύπου Μάλικι</strong> (σ.σ. το προηγούμενο στο Ιράκ) στην Υεμένη, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι αυτού του τύπου τα καθεστώτα εξέθρεψαν την τρομοκρατία και προκάλεσαν, τελικά, την <strong>έκρηξη φυλετικών και θρησκευτικών συγκρούσεων</strong>. Η απειλή των Σαουδαράβων είναι, κατά συνέπεια, σαφής. Ή είστε μαζί μας ή έρχεται και για σας ένα Ισλαμικό Κράτος.<br /> <strong>Υπάρχει όμως και το θρησκευτικό σκέλος της διαμάχης, με φανατικούς σουνίτες Σαουδάραβες ιμάμηδες να κηρύσσουν ιερό πόλεμο κατά των σιιτών Χούτις της Υεμένης, από τους οποίους προέρχεται η νέα κυβέρνηση</strong>. Και η προτροπή τους φάνηκε να αποδίδει άμεσα, αφού στις 9 Οκτωβρίου βομβιστές αυτοκτονίας σκόρπισαν τον θάνατο στην Υεμένη.<br /> Πέραν της Υεμένης όμως,<strong> Σαουδική Αραβία και Ιράν έχουν εμπλακεί σε μια σύγκρουση ισχύος, σε πολλά επίπεδα, με έπαθλο τη Μέση Ανατολή</strong>. Η Σαουδική Αραβία απαιτεί, κατ’ ελάχιστο από το Ιράν την απόσυρση των δυνάμεων ή τον περιορισμό της επιρροής του σε Υεμένη, Λίβανο, Ιράκ και Συρία.<br /> Ουσιαστικά δηλαδή, <strong>το Ριάντ απαιτεί από την Τεχεράνη την άτακτη υποχώρησή της σε όλη την περιοχή, κάτι που προφανώς το Ιράν δεν πρόκειται να αποδεχθεί</strong>. Με τον τρόπο αυτό όμως η Σαουδική Αραβία κλείνει κάθε δρόμο επαναπροσέγγισης με το Ιράν. Η Σαουδική Αραβία φαίνεται <strong>αποφασισμένη να πολεμήσει εναντίον του Ιράν σε κάθε διαθέσιμο πεδίο, του ενεργειακού περιλαμβανομένου</strong>.<br /> <strong></strong>Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι όπως δείχνουν. <strong>Η πολιτική της Σαουδικής Αραβίας έναντι του Ιράν αποτελεί εν πολλοίς, προσωπική επιλογή του υπουργού, πρίγκιπα αλ Φαϊζάλ, στον δικό του αγώνα εξουσίας έναντι του βασιλιά Αμπντουλάχ</strong> και του περιβάλλοντός του. Ο Αμπτουλάχ ασθενεί και <strong>ο αγώνας για τη διαδοχή</strong> του έχει ήδη ξεκινήσει.<br /> Ο γιος του Σαουδάραβα βασιλιά, πρίγκιπας Αμπντέλ Αζίζ είχε συνάντηση με τον Ιρανό αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Αμπντέλ Λαχιάν στη Σενεγάλη, πριν λίγους μήνες. <strong>Η συζήτηση των δύο ανδρών αναπτύχθηκε γύρω από τη στάση του πρίγκιπα αλ Φαϊζάλ, ο οποίος σαμποτάριζε την επαναπροσέγγιση των δύο πλευρών.</strong> Ο Αμπντέλ Αζίζ διαβεβαίωσε τον Ιρανό αξιωματούχο ότι ο πατέρας του, βασιλιάς, <strong>θα διευθετήσει το πρόβλημα</strong> και τον κάλεσε να επισκεφτεί την Σαουδική Αραβία.<br /> Ο αλ Φαϊζάλ πληροφορήθηκε τα της συνάντησης αυτής και <strong>περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να δράσει</strong>. Η συνάντησή του με τον Ζαρίφ στη Νέα Υόρκη είχε προετοιμαστεί εδώ και καιρό, κατ’ απαίτηση του βασιλιά Αμπντουλάχ. <strong>Μετά όμως, ο αλ Φαϊζάλ, προφασιζόμενος λόγους υγείας, εξαφανίστηκε από την σκηνή, ώστε να σταματήσει η διαδικασία επαναπροσέγγισης με το Ιράν,</strong> την οποία επεδίωκε ο βασιλιάς θείος του. Ο αλ Φαϊζάλ περίμενε μια ευκαιρία για να τορπιλίσει οριστικά τις διμερείς επαφές και αυτή <strong>ήρθε με την αλλαγή καθεστώτος στην Υεμένη</strong>.<br /> Αμέσως ο αλ Φαϊζάλ προέβη σε επίσημη δήλωση, <strong>κατηγορώντας το Ιράν ότι ασκεί κατοχή σε αραβικές χώρες</strong>. Οι Ιρανοί αρκέστηκαν να απαντήσουν, ότι αυτή η δήλωση του Σαουδάραβα υπουργού <strong>οφείλεται στο προχωρημένο της ηλικίας του</strong> και δεν θα έπρεπε να γίνεται από εκπρόσωπο χώρας που <strong>στηρίζει την τρομοκρατία σε Ιράκ και Συρία</strong> και επεμβαίνει στρατιωτικά στο γειτονικό <strong>Μπαχρέιν</strong>.<br /> «<strong>Η Σαουδική Αραβία είναι κατοχική δύναμη</strong>», ήταν η επίσημη απάντηση της Τεχεράνης. «Ακόμα και οι ΗΠΑ, ο υπ’ αριθμό 1 αντίπαλός μας, αναγνωρίζουν τον <strong>εποικοδομητικό ρόλο</strong> που διαδραματίζει η χώρα μας στην Μέση Ανατολή, προς επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων. <strong>Χωρίς το Ιράν δεν υπάρχει λύση</strong>», κατέληγε η ιρανική δήλωση.<br /> <!-- /metas --> <br /> Είναι λοιπόν φανερό, ότι πέραν των υπαρκτών προβλημάτων,<strong> η καμαρίλα του σαουδαραβικού καθεστώτος, υπονομεύει την επαναπροσέγγιση Σαουδικής Αραβίας – Ιράν,</strong> με τις όποιες συνέπειες το γεγονός αυτό μπορεί να έχει για την ειρήνη στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Νέα ανατροπή στις σχέσεις Ιράν και Σαουδικής Αραβίας

Οι σχέσεις Σαουδικής Αραβίας – Ιράν δεν βρίσκονται στο καλύτερό τους σημείο, εδώ και καιρό. Πρόσφατα υπήρξε μια προσπάθεια προσέγγισης. Ο...

Διαβάστε την συνέχεια