Η Συρία πρότεινε στην Ρωσία την δημιουργία μεγαλύτερης ναυτικής βάσης στην Ταρτούς

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://nationalpride.files.wordpress.com/2012/06/tartus.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://nationalpride.files.wordpress.com/2012/06/tartus.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Σύμφωνα με την λιβανέζικη εφημερίδα «An- Nahar» υπάρχουν πληροφορίες από πηγή προσκείμενη στο Σύρο Πρόεδρο Μπασάρ Αλ Άσαντ ότι σε περίπτωση τελικής νίκης του συριακού στρατού επί των ισλαμιστών ανταρτών, «προσφέρεται» στο ρωσικό ναυτικό η δυνατότητα κατασκευής μεγάλης ναυτικής βάσης στην Ταρτούς , αντί των υφιστάμενων Logistics Point service ( E & P ) με χρονική διάρκεια παραμονής τα 100 χρόνια .<br /> Η λιβανέζικη εφημερίδα βασίζεται σε αξιόπιστη πηγή προσκείμενη στην οικογένεια του Σύρου Προέδρου Μπασάρ αλ – Άσαντ .<br /> Στις λεπτομέρειες της πρότασης σύμφωνα με την εφημερίδα αναφέρεται ότι η Συρία είναι έτοιμη να υπογράψει σύμβαση με την Ρωσία διάρκειας 100 χρόνων , και να αποδεσμεύσει μια τεράστια περιοχή ( πιθανότατα στην Ταρτούς ) για την κατασκευή μεγάλης ρωσικής βάσης . Οι πληροφορίες αναφέρουν την πιθανότητα κατασκευής ναυτικής βάσης αναλόγου έκτασης της Σεβαστούπολης έδρας του ρωσικού ναυτικού , η οποία θα προσδώσει στο ρωσικό ναυτικό την ευκαιρία να αναλάβει τον έλεγχο της Μεσογείου και όχι μόνο .<br /> Η νέα στρατιωτική βάση θα έχει πιθανόν και το δικό της στρατιωτικό αεροδρόμιο στο οποίο θα στρατοπεδεύουν πιθανός οι ειδικές αερομεταφερόμενες δυνάμεις δίνοντας την στρατιωτική ικανότητα στην Ρωσία να «βάλει πόδι» στην Μ. Ανατολή για πρώτη φορά .<br /> Σύμφωνα με Ρώσους αναλυτές μια τέτοιας έκτασης και σημασίας στρατιωτική βάση θα δώσει στη Ρωσία την ευκαιρία όχι μόνο να αποκτήσει πρόσβαση στη Μεσόγειο θάλασσα , αλλά να νικήσει και στον ψυχολογικό τομέα με αντίκτυπο στο ηθικό των συμμάχων αλλά και των αντιπάλων της Ρωσίας στην περιοχή .<br /> Ακριβώς η σκέψη ότι οι Ρώσοι στρατιωτικοί βρίσκονται μια ώρα πριν από τις πρωτεύουσες ορισμένων χωρών έχει «παγώσει» στην κυριολεξία το πάθος των διαφόρων εμπόλεμων μοναρχιών ( πιθανόν αναφέρεται σε Σ.Αραβία)!!! .<br /> Στον τύπο το τελευταίο διάστημα υπήρξαν πληροφορίες ότι η Ρωσία πιθανόν να λάμβανε άδεια για την κατασκευή αεροπορικής βάσης στην Κύπρο . Αυτήν τη στιγμή καμία πρόοδος προς αυτή την κατεύθυνση δεν έχει επιτευχθεί αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξει στο μέλλον, καταλήγει το ρωσικό δημοσίευμα .<br /> Σχόλιο : Στην συριακή πρόταση δεν αναφέρονται τα ρωσικά ανταλλάγματα όπως πιθανών τα αντιαεροπορικά συστήματα S- 300 pmu1, αεροσκάφη yak-130, καθώς και ποσότητες φορητού οπλισμού, όλμων και πιθανός πυραυλικών συστημάτων Smerch 9K58 Multiple Launch Rocket με πυραύλους 300mm που ανήκουν στην κατηγορία των θερμοβαρικών όπλων με ότι αυτό συνεπάγεται , και όλα αυτά διότι σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις Ρώσων αξιωματούχων η Συρία είχε πρόβλημα ρευστότητας για την εκτέλεση των υπογραφέντων παραγγελιών .<br /> Είτε με τον ένα είτε με τον άλλον τρόπο η Ρωσία θέλει και απαιτεί να συμμετάσχει στην πίτα δισεκατομμυρίων δολαρίων που « παίζεται» στην ΝΑ Μεσόγειο για τα κοιτάσματα αερίου και πετρελαίου. Η διαδικασία της «μοιρασιάς» μεταξύ μεγάλων δυνάμεων ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων πάντα μια επικίνδυνη περίοδο.<br /> Μία βάση στην Συρία ή στην Κύπρο θα φέρει της Ρωσία μέσα στα γεγονότα και στις εξελίξεις δίνοντας παράλληλα την δυνατότητα δημιουργίας του δικού της μπλοκ χωρών στην πολύπαθη περιοχή της Μ. Ανατολής.<br /> Σε μια τέτοιας έκτασης βάση πιθανόν θα ελλιμενίζονται από μεγάλα πυραυλοφόρα καταδρομικά μέχρι πυρηνικά υποβρύχια τύπου Borei. Επίσης θα σταθμεύουν αεροσκάφη Su-35s , Su30mk καθώς και επιθετικά ελικόπτερα Ka-52 και όλα αυτά συνεπικουρούμενα από άνδρες των αερομεταφερόμενων δυνάμεων και των δυνάμεων πεζοναυτών την ελιτ του ρωσικού στρατού .<br /> Μια τέτοια βάση στην Ταρτούς θα προσδώσει τεράστιες δυνατότητες ελέγχου όχι μόνο της Μεσογείου αλλά και της ΝΑ Μεσογείου με την Τουρκία να βρίσκεται σίγουρα σε «αναμμένα κάρβουνα».<br /> <a href="http://www.drougos.gr/" target="_blank"> πηγή</a>

Η Συρία πρότεινε στην Ρωσία την δημιουργία μεγαλύτερης ναυτικής βάσης στην Ταρτούς

Σύμφωνα με την λιβανέζικη εφημερίδα «An- Nahar» υπάρχουν πληροφορίες από πηγή προσκείμενη στο Σύρο Πρόεδρο Μπασάρ Αλ Άσαντ ότι σε περίπτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – Ισραήλ: Η Οκτωβριανή συνάντηση κορυφής

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.e-afipnisi.gr/img/e2f0a420a4c1a9e8e292761f835e0489ellada-israel.jpg500.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="384" src="http://www.e-afipnisi.gr/img/e2f0a420a4c1a9e8e292761f835e0489ellada-israel.jpg500.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Στις αρχές Οκτωβρίου, πλην απρόβλεπτων εξελίξεων στην Μέση Ανατολή, ο Αντώνης Σαμαράς και 6-7 υπουργοί και εκατό επιχειρηματίες θα βρεθούν στο Τελ Αβιβ για τη συνεδρίαση του Ανώτατου Διακυβερνητικού Συμβουλίου των δύο χωρών. Η συμμετοχή στην αποστολή και περίπου 100 επιχειρηματιών συνδέεται με τις προσπάθειες να κλειστούν επιχειρηματικές συμφωνίες, όπως είχε συμβεί με τις πρωθυπουργικές επισκέψεις στο Κατάρ, στην Κίνα και στην Τουρκία.<br /> <br /> Σε διακυβερνητικό επίπεδο, οι συζητήσεις θα αγγίξουν ένα μεγάλο φάσμα θεμάτων: από την ενέργεια, την άμυνα και την ΑΟΖ, μέχρι την αφαλάτωση του θαλασσινού νερού για τις καλλιέργειες, τις νέες τεχνολογίες και τον ιατρικό εξοπλισμό.<br /> <br /> Η “G tp G” (Government to Government)  συνάντηση αποφασίστηκε στα τέλη Μαρτίου, στο ζενίθ της κυπριακής οικονομικής κρίσης, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία του Αντώνη Σαμαρά με τον Μπέτζαμιν Νετανιάχου.<br /> <br /> Η αρχική ημερομηνία είχε προσδιορισθεί για τα τέλη Ιουνίου, ενώ η χρονική μετάθεση της διαδικασίας αποδόθηκε στην εγχώρια κυβερνητική κρίση με το σπάσιμο της τρικομματικής και τον ανασχηματισμό.<br /> <br /> Καλά πληροφορημένες κυβερνητικές πηγές ωστόσο δίνουν στο «Κ» μία άλλη ερμηνεία: ότι « δεν θα μπορούσε να γίνει πριν... ‘ευλογήσει’ η Ουάσιγκτον το τρίγωνο Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ». Το...  «ευλογήσει» βεβαίως με την έννοια της ανάδειξης της στρατηγικής σημασίας του τριγώνου στην περιοχή μετά (και) την αμερικανική απόφαση για στρατιωτική δράση στη Συρία.<br /> <br /> Η κυβέρνηση Σαμαρά, αμέσως μετά τις περσινές εκλογές, άρχισε να χτίζει με ταχείς ρυθμούς τη συνεργασία με το Τελ Αβίβ – πλήθος υπουργών έχουν μετατρέψει τη διαδρομή ...σε Παγκράτι-Κολιάτσου με πρώτον τον Δημήτρη Αβραμόπουλο όταν είχε την ιδιότητα του υπουργού Εξωτερικών.<br /> <br /> <b>Αγωγός και ΑΟΖ</b><br /> <br /> Ως επιστέγασμα όλων αυτών ήρθε η πρόσφατη συμφωνία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ για την ηλεκτρική σύνδεση της Ασίας με την Ευρώπη (EuroAsia Interconnector), δηλαδή η διασύνδεση των συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας των τριών χωρών, ισχύος 2.000 MW με το έργο, κόστους 1,5-2 δις ευρώ, να εντάσσεται στα «Εργα Κοινού Ενδιαφέροντος» της ΕΕ.<br /> <br /> Καθοριστικής σημασίας ωστόσο για τον ενεργειακό χάρτη της περιοχής (και τη θέση της χώρας σ΄αυτόν) αποτελεί η απόφαση του Ισραήλ να εξάγει το φυσικό του αέριο στην Ευρώπη.<br /> <br /> Τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάδα κινούνται ώστε η μεταφορά να γίνει μέσω αυτών. Εξέλιξη που θα τις καταστήσει «κόμβο δικτύων και μεταφοράς ενέργειας», ενώ θα θέσει σε νέα «στέρεα» βάση τον καθορισμό και διασύνδεση των ΑΟΖ  των τριών χωρών – το «αγκάθι» για την Τουρκία, δηλαδή.  (σ.σ. Κατά τις πληροφορίες, ο νυν υπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης ασχολείται με το σχέδιο του αγωγού το οποιο φέρεται να παρουσίασε ο πρωθυπουργός στον κ.Ομπάμα στη πρόσφατη συνάντησή τους).<br /> <br /> Ειδικά το θέμα της ΑΟΖ έχει συνδεθεί πλήρως με τον ρόλο που καλείται να παίξει το «τρίγωνο» στην περιοχή μετά την απόφαση ΗΠΑ-Μ.Βρετανίας-Γαλλίας (σ.σ. προς το παρόν,πρόθεση) να επέμβουν στρατιωτικά στη Συρία.<br /> <br /> Κι αυτό διότι Ελλάδα-Ισραήλ-Κύπρος αναφέρονται πλέον ως ο “διάδρομος” της Δύσης προς την φλεγόμενη Μ.Ανατολή, οπότε η ενίσχυσή του αφενός καθίσταται αναγκαία από τους συμμάχους και, αφετέρου, φέρεται να αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης (και) από ελληνικής πλευράς.<br /> <br /> <b>Και υψηλή τεχνολογία</b><br /> <br /> Στο “G to G” Συμβούλιο θα επιδιωχθεί υπογραφή συμφωνιών και σε μια σειρά θέματα – και όχι μόνο για τον τουρισμό ή την υγεία, για τα οποία η προεργασία έχει προχωρήσει. Οι προκαταρκτικές συζητήσεις αφορούσαν και συμφωνία για συμπαραγωγή εξοπλιστικού υλικού επί ελληνικού εδάφους σε μία προσπάθεια διάσωσης τμήματος των εγχώριων αμυντικών βιομηχανιών συστημάτων – προσπάθεια που αποκτά άλλες διαστάσεις μετά τις τελευταίες εξελίξεις σ΄αυτό τον χώρο.<br /> <br /> Στην ατζέντα έχει ενταχθεί η συνεργασία σε θέματα τεχνολογιών καθώς το Ισραήλ αναδεικνύεται σε μεγάλο παίκτη στην περιοχή, κυρίως στους τομείς μικροτσιπς και μεταποίησης<br /> <a href="http://www.e-afipnisi.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ελλάδα – Ισραήλ: Η Οκτωβριανή συνάντηση κορυφής

Στις αρχές Οκτωβρίου, πλην απρόβλεπτων εξελίξεων στην Μέση Ανατολή, ο Αντώνης Σαμαράς και 6-7 υπουργοί και εκατό επιχειρηματίες θα βρεθού...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Ανήσυχη για τις εξελίξεις, θυμάται ξανά την Ευρωπαϊκή Ένωση…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/06/EU_Turkey-visa-travel.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-50787" height="377" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/06/EU_Turkey-visa-travel-1024x858.jpg" title="EU_Turkey-visa-travel" width="450" /></a></div> <br /> <strong>Ο γνωστός υπερφίαλος τρόπος συμπεριφοράς της Τουρκίας στις διεθνείς της σχέσεις και η υποτιθέμενη επιθυμία να… πείσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι εκείνη «έχει ανάγκη» την Τουρκία και όχι το αντίθετο, όπως αναφέρουν οι γνωστοί γραφικοί τίπου Εγκεμέν Μπαγκίς, δημιούργησε όπως ήταν φυσικό δυσμενές κλίμα στους κόλπου της ευρωπαϊκής οικογένειας για την Άγκυρα, παρά την αναιμική ενιαία – υποτίθεται – εξωτερική πολιτική που ασκεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.</strong>Η κατάσταση όμως στη διεθνή οικονομία έχει σφίξει και η πλειονότητα των αναλυτών αναφέρει ότι <strong>η κατά τα άλλα δυναμική τουρκική οικονομία είναι χτισμένη πάνω σε «πήλινα πόδια»,</strong> με αποτέλεσμα οι πιέσεις στην τουρκική λίρα και η γενικότερη γεωπολιτική αβεβαιότητα στην περιοχή για την οποία <strong>καίρια ευθύνη φέρει η ισλαμιστική κυβέρνηση του AKP και του Ερντογάν,</strong> να ανησυχούν πολύ τον παραγωγικό τομέα…<br /> <br /> Οι δηλώσεις του προέδρου της <strong>TÜSİAD, της τουρκικής Ένωσης Βιομηχάνων και Επιχειρηματιών</strong> απηχούν την ανησυχία του κόσμου της ιδιωτικής οικονομίας στη γειτονική χώρα. Ο <strong>Μουχάρεμ Γιλμάζ,</strong> ζήτησε η χώρα του να επαναφέρει με κάθε τρόπο την ενταξιακή διαδικασία στην Ένωση στον σωστό δρόμο, εάν επιθυμεί να πετύχει μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη (<strong>ήθελε να πει να καταφέρει να τη συντηρήσει…</strong>) πολιτική σταθερότητα και εκδημοκρατισμό, παρά την αβεβαιότητα στην περιοχή.<br /> Ο αξιωματούχος ευθαρσώς δήλωσε, ότι <strong>η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη παίξει σημαντικό ρόλο στη βελτίωση των οικονομικών μεγεθών της χώρας και τη διαδικασία του εκδημοκρατισμού της,</strong> που αφορά τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες. Με έναν μάλιστα έξυπνο και διπλωματικό τρόπο, ο Γιλμάζ μπορεί να ζήτησε τον καθορισμό ημερομηνίας – στόχου για την ένταξη της Τουρκίας (<strong>πολιτική ορθότητα γαρ</strong>…), αλλά την ίδια στιγμή ανέφερε πως όλες οι αλλαγές, οι πρωτοβουλίες και μεταρρυθμίσεις που επιβάλλεται να υιοθετηθούν, <strong>οφείλουν να προχωρήσουν,</strong> ώστε η νέα διαδικασία να αποκτήσει περισσότερη «<strong>αξιοπρέπεια και πειστικότητα</strong>»…<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/turkey-eu.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-84321" height="320" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/turkey-eu.jpg" title="turkey-eu" width="400" /></a><br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Ο αξιωματούχος εμφανίστηκε πιο Ευρωπαϊστής από τον… Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο, αποκαλώντας το ευρωπαϊκό εγχείρημα ως κεφαλαιώδους σημασίας για την παγκόσμια σταθερότητα, την ειρήνη και την ευημερία, ένα εγχείρημα που αφορά τον ίδιο τον πολιτισμό, το οποίο πρέπει να εμβαθυνθεί και να διευρυνθεί. </strong></span></div> <!-- /metas --> <br /> Εντυπωσιακά λόγια, το ζητούμενο είναι <strong>εάν ο εγωισμός και η ιδιοσυγκρασία του Ερντογάν θα του επιτρέψει ποτέ να αντιληφθεί, ότι όσο και να θεωρεί τη χώρα του και τον εαυτό του ως «αφεντικά», η Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουργεί διαφορετικά,</strong> αφού ακόμα και τα πιο ισχυρά μέλη της δεν διανοούνται να κινηθούν με τον τρόπο που αυτός κινείται στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής…<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία: Ανήσυχη για τις εξελίξεις, θυμάται ξανά την Ευρωπαϊκή Ένωση…

Ο γνωστός υπερφίαλος τρόπος συμπεριφοράς της Τουρκίας στις διεθνείς της σχέσεις και η υποτιθέμενη επιθυμία να… πείσουν την Ευρωπαϊκή Ένωσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο διχοτόμησης της Κύπρου ήδη από το 1948!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" class="aligncenter" height="340" src="http://www.sigmalive.com/application/cache/default/images/news/615x340/cyprus-map-1955.jpg" width="615" /></div> <br /> <br /> <br /> <strong>Πότε διατυπώθηκε η ιδέα της διχοτόμησης στην Κύπρο; Το 1948! Τότε η εφημερίδα «Χουριέτ» έριξε πρώτη την ιδέα, απηχώντας τις απώτερες βλέψεις της Τουρκικής πολιτικής τάξης: «…Εάν ποτέ ήθελε μεταβληθεί το σημερινόν καθεστώς της νήσου, να δοθεί η αυτή λύσις η οποία εδόθη εις το ζήτημα της Ιρλανδίας, δηλαδή να χωρισθεί εις δύο τομείς, τουρκικόν και ελληνικόν, με αυτονομία υπό την προστασίαν των δύο κρατών, της Ελλάδας και της Τουρκίας». Η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάϊμς» έγινε ακόμη πιο σαφής δημοσιεύοντας και τον χάρτη της γραμμής Αττίλα, ήδη από τις 13 Οκτωβρίου του 1956! Η μόνη διαφορά με τη γραμμή Αττίλα του 1974 είναι πως παρουσιάστηκε με κάθετη γραμμή, κόβοντας την Κύπρο σε δυτική και ανατολική ζώνη…</strong><br /> <div style="float: right; margin-left: 10px;"> <div id="div-gpt-ad-1363945873394-4"> <iframe frameborder="0" height="70" id="google_ads_iframe_/45099537/News_inline_ads_0" marginheight="0" marginwidth="0" name="google_ads_iframe_/45099537/News_inline_ads_0" scrolling="no" style="border: 0px currentcolor; vertical-align: bottom;" width="200"></iframe> </div> </div> <ul> <li> Toυρκοκύπριοι:Από το περιθώριο στο συνεταιρισμό (1925- 1960 )».</li> <li>Βιβλίο μελέτης για το πώς η μειοψηφία … πλειοψήφισε    </li> </ul> Αυτά και άλλα στοιχεία υπάρχουν στο βιβλίο «Τουρκοκύπριοι- Από το περιθώριο στο συνεταιρισμό, 1923- 1960», του ελληνοκύπριου ερευνητή Σώτου Κτώρη, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση. Με καταγωγή από το Ριζοκάρπασο και την Αγία Τριάδα Γιαλούσας, απόφοιτος του Εσπερινού Γυμνασίου Λάρνακας, πτυχιούχος Τουρκικών Σπουδών , κάτοχος μάστερ στην τουρκική ιστορία και στις διεθνείς σχέσεις από το Πανεπιστήμιο Κύπρου και το Λευκωσίας αντιστοίχως , έχοντας διδακτορικό στις Τουρκικές και Μεσανατολικές Σπουδές του Πανεπιστημίου Κύπρου, δίνει σε 755 σελίδες το αιματηρό πανόραμα της ελληνοτουρκικής σύγκρουσης στο νησί της Αφροδίτης στην περίοδο της ύστερης Αγγλοκρατίας.<br /> <br /> Ανήκοντας στη νεότερη γενιά και επιδιώκοντας να συμβάλει στην κατανόηση του κυπριακού ζητήματος όχι αφοριστικά αλλά μέσα από την συνεχή παράθεση δηλώσεων και γεγονότων, που είναι προϊόν έρευνας σε ελληνικά, τουρκικά, βρετανικά και αμερικανικά αρχεία, επιχειρεί να δει το φλέγον θέμα από την οπτική γωνία της διεκδίκησης των Τουρκοκυπρίων για να υποστηρίξει την άποψή ότι: «Η ανάπτυξη του τουρκοκυπριακού εθνικισμού υπήρξε άμεση αντίδραση στον ελληνοκυπριακό εθνικισμό - πρώτα με την απαίτηση για επιστροφή της Κύπρου στην Τουρκία και μετά, με τη βρετανική ενθάρρυνση, στη διεκδίκηση της διχοτόμησης». Ο μελετητής εξηγεί πως αυτός ο τουρκοκυπριακός εθνικιστικός … αυτοματισμός τροφοδοτήθηκε, εν πολλοίς, από το λεγόμενο τότε «σύνδρομο της Κρήτης», τη «φοβία» δηλαδή που καλλιέργησε ο τουρκοκυπριακός τύπος ότι αν η Κύπρος ενσωματωνόταν στον εθνικό κορμό της Ελλάδας ,θα ακολουθούσε ο διωγμός της μουσουλμανικής μειονότητας.<br /> <br /> Ο μελετητής απομυθοποιεί βασικά στερεότυπα που έχουν αποτυπωθεί στην κρατούσα ελληνική ιστοριογραφία. Το πρώτο και… καλύτερο, για όσους βολεύονται με την μετάθεση όλων των ευθυνών στους ξένους, είναι ότι οι βρετανοί ανέμειξαν την Τουρκία στο Κυπριακό ζήτημα. Όπως προκύπτει από τα συμβάντα , η τουρκοκυπριακή μειονότητα προηγήθηκε της εμπλοκής της Τουρκίας, γιατί η Άγκυρα, ενταγμένη στο ΝΑΤΟ και κοιτάζοντας προς τη Δύση, καθώς είχε πουλήσει στο Βρετανική βασίλειο το 1878, δεν ήθελε να διαταράξει την αντικομουνιστική συμμαχία των ΗΠΑ. Γι΄ αυτό στη δεκαετία του 1940 οι τουρκικές κυβερνήσεις δεν ανταποκρίνονταν στις εκκλήσεις της τουρκοκυπριακής ελίτ για επιστροφή του νησιού στην «Μητέρα Πατρίδα». Η Άγκυρα ανέλαβε την υπεράσπιση της μειονότητάς της στο βαθμό που αναπτυσσόταν ο μαχητικός αγώνας της ελληνοκυπριακής πλειοψηφίας με αποκορύφωμα τον αντάρτικο πόλεμο της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) το 1955-1959,με ίδρυση της ΤΜΤ ( της Τουρκοκυπριακής Οργάνωσης Αντίστασης ), που καθοδηγείτο από το Γραφείο Ειδικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου. Μάλιστα, για πολλές δεκαετίες από τη χρονιά που το νησί έγινε αποικία του Στέμματος, το 1925, ο αποικιακός κυβερνήτης αρνιόταν ακόμη και τη διαχείριση των θρησκευτικών κτημάτων από εκπροσώπους των τουρκοκυπρίων.<br /> <br /> Ένα παρεπόμενο στερεότυπο, που αποδομεί ο συγγραφέας ,αφορά την μορφή του τουρκοκυπριακού εθνικισμού. Ενώ ο κυρίαρχος ισχυρισμός είναι ότι η αποικιακή εξουσία , ενόψει της ριζοσπαστικοποίησης του ελληνοκυπριακού εθνικού κινήματος, υπέθαλπε, μετά το1948, την τουρκικότητα της μουσουλμανικής μειονότητας, παρέχοντάς τους θέση συνεταίρου, η αλήθεια που παρουσιάζει ο ερευνητής είναι ότι: Το Λονδίνο αναγκάστηκε, από ένα σημείο και πέρα, να αποδεχθεί τις απαιτήσεις της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, αφού ο τουρκοκυπριακός εθνικός παροξυσμός πήρε αυτοτελείς διαστάσεις βασιζόμενος στον ανθελληνισμό, στον αντικομουνισμό, προσλαμβάνοντας παράλληλα και αντιαποικιακό περιεχόμενο.<br /> <br /> Επίσης,ο μύθος που ήθελε το κομουνιστικό ΑΚΕΛ (Ανορθωτικό Κόμμα του Εργαζόμενου Λαού) να έχει πρόσβαση στους τουρκοκύπριους διαλύεται μιας και, σύμφωνα με στοιχεία, οι συμπάθειες σε τοπικό επίπεδο ανάμεσα σε συνδικαλιστικά στελέχη του ΑΚΕΛ και σε τουρκοκύπριους πολιτικούς παράγοντες της περιόδου 1940- 1950 αλλά και η ένταξη πολλών τουρκοκυπρίων σε συνδικάτα ελεγχόμενα από το ιδιόμορφο αυτό κομουνιστικό κόμμα, δεν φαίνεται να οδήγησαν στη «μεγάλη νίκη της φτωχολογιάς ενάντια στην πλουτοκρατία», σύμφωνα με ανακοινώσεις του ΑΚΈΛ στις δημοτικές εκλογές του 1946.<br /> <br /> Όσον αφορά την αντιπροσωπευτικότητα του ενωτικού δημοψηφίσματος υπέρ της Ένωσης, αναδιφώντας το Ιστορικό Μουσείο Αγώνα της ΕΟΚΑ, ο Κτωρής εντόπισε έγγραφο που αναφέρει ότι στις αρχαιρεσίες της 13ης Ιουλίου του 1948 υπέγραψαν υπέρ μόλις… 47 Τουρκοκύπριοι σε σύνολο 80.000. Δια του λόγου το αληθές, παραθέτει τον ονομαστικό κατάλογο των μουσουλμάνων ψηφοφόρων κατά… ενορία. Παρ΄ όλα αυτά, η ελληνική ιστοριογραφία επέμενε πως οι Τουρκοκύπριοι όχι μόνο δεν αντιτάχθηκαν αλλά συμμετείχαν στο δημοψήφισμα!<br /> <br /> Από την πληθώρα των στοιχείων ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να μάθει παραστατικά γεγονότα που δείχνουν το κλίμα της εποχής:<br /> <br /> -Το 1957 η εθνικιστική υστερία στην Τουρκία είχε φθάσει σε τέτοιο σημείο ώστε 12.000 φοιτητές εισέφεραν από μία σταγόνα αίμα για να βαφτεί σημαία με το σχήμα της Κύπρου και να παραχωρηθεί στους Τουρκοκύπριους σε ειδική τελετή στη Λευκωσία.<br /> <br /> - Ενώ οι νεκροί και στις δύο κοινότητες στις συγκρούσεις του Αυγούστου 1958 έφθαναν τους 59, οι Τουρκοκύπριοι ανήγγειλαν την απόφασή τους για δημιουργία των πρώτων αμιγών δημοτικών τους συμβουλίων και οι εργαζόμενοι μουσουλμάνοι στους λειτουργούντες δήμους υποχρεώθηκαν να υποβάλλουν τις παραιτήσεις τους για να στελεχώσουν τους νεοσύστατους διχοτομικούς δήμους.<br /> <br /> - Εκμεταλλευόμενοι αριστοτεχνικά τις ακρότητες μερίδας της ελληνοκυπριακής πλευράς ,ο Φεϊζάλ και ο Ντεκτάς, σε συνάντησή τους με τον (Βρετανό ) υπουργό Αποικιών τον Δεκέμβριο του 1958, ζήτησαν δικά τους… νοσοκομεία επικαλούμενος έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους ελληνοκύπριους γιατρούς.<br /> <br /> Στο κεφάλαιο με τίτλο «Η επιβράβευση» ο συγγραφέας παραθέτει τα βασικά διχοτομικά άρθρα των μοιραίων για τη νήσο Συμφωνιών της Ζυρίχης που υπέγραψε, κατόπιν πιέσεων από την κυβέρνηση Καραμανλή, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος τον Φεβρουάριο του 1959, με διαφωνούντα τον αρχηγό της ΕΟΚΑ στρατηγό Γρίβα και πανηγυρίζοντα τον Τούρκο Πρωθυπουργό Μεντερές, αφού η Τουρκία, όπως και η Ελλάδα και η Βρετανία βέβαια, έπαιρνε το δικαίωμα επέμβασης και την άδεια εγκατάστασης τουρκικής στρατιωτικής δύναμης σε ισορροπία προς την ελληνική δύναμη Κύπρου.<br /> <br /> Τελικά, ο μελετητής επισημαίνει ότι η βίαιη εθνοτική αντιπαράθεση και ο κίνδυνος διάρρηξης της νατοϊκής συμμαχίας οδήγησε σε ένα κράτος υπό την κηδεμονία των τριών εγγυητριών δυνάμεων.<br /> <br /> Το συμπέρασμα από τη μελέτη των 755 σελίδων του εν λόγω πονήματος είναι ότι η διαλεκτική του μίσους, αργά ή γρήγορα, οδηγεί σε νεκρούς και από τα δύο αντιμαχόμενα μέρη. Και από κει στην τραγωδία…<br /> <a href="http://www.sigmalive.com/" target="_blank">πηγή</a>

Σχέδιο διχοτόμησης της Κύπρου ήδη από το 1948!

Πότε διατυπώθηκε η ιδέα της διχοτόμησης στην Κύπρο; Το 1948! Τότε η εφημερίδα «Χουριέτ» έριξε πρώτη την ιδέα, απηχώντας τις απώτερες ...

Διαβάστε την συνέχεια

Guardian: Η Χρυσή Αυγή πάει την Ελλάδα σε εμφύλιο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" height="309" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/KOMMATA/XRYSHAYGH/mixaloliakos_xairetismos.jpg" width="600" /></div> <br /> Σε δημοσίευμα της η βρετανική εφημερίδα αναφέρεται εκτενώς στην επίθεση  εναντίων μελών του ΚΚΕ στο Πέραμα την οποία <strong>χαρακτηρίζει δολοφονική.</strong><br /> <br /> Στην επίθεση που δέχθηκαν τα μέλη του ΚΚΕ και στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που την ακολούθησαν αναφέρεται με εκτενές ρεπορτάζ ο <strong>Guardian. 

</strong><br /> <br /> Η βρετανική εφημερίδα χαρακτηρίζει την επίθεση ως την πιο βίαιη από την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή.<br /> <br /> Όπως σημειώνει <strong>“με το Κομμουνιστικό Κόμμα να ετοιμάζεται για το φεστιβάλ νεολαίας στις επόμενες ημέρες , η επίθεση τα μεσάνυχτα της Πέμπτης έρχεται εν μέσω αυξανόμενων φόβων ότι η ακροδεξιά προσπαθεί να καλλιεργήσει ένα κλίμα εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. </strong><br /> <br /> Άλλωστε, προβεβλημένα μέλη της Χρυσής Αυγής, έχουν προβλέψει πως η χτυπημένη από την κρίση χώρα οδηγείται σε εμφύλιο πόλεμο”.

Η εφημερίδα δημοσιεύει δηλώσεις αναλυτών που υποστηρίζουν πως <strong>“η επίθεση των μελών της Χρυσής Αυγής αποδεικνύει την αυτοπεποίθηση τους και την ικανότητα τους να εξαπλώνουν την επιρροή τους και στοχεύουν στις γειτονιές της μεσαίας τάξης των Αθηνών”.

</strong><br /> <br /> Στο τέλος του άρθρου ο Guardian αναφέρει πως “σχολιαστές έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται εάν η συντηρητική κυβέρνηση θα έπρεπε να συνεργαστεί με την Χρυσή Αυγή, καθώς οι απόψεις τους σε θέματα δημόσιας τάξης, είναι ενοχλητικά ίδιες”.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Guardian: Η Χρυσή Αυγή πάει την Ελλάδα σε εμφύλιο

Σε δημοσίευμα της η βρετανική εφημερίδα αναφέρεται εκτενώς στην επίθεση  εναντίων μελών του ΚΚΕ στο Πέραμα την οποία χαρακτηρίζει δολοφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μεσαίωνας της Συρίας: Αντικαθεστωτικοί αποκεφαλίζουν στρατιώτες - Οι φωτό της ντροπής

<img alt="" height="419" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/WORLD/MIDDLEEAST/SYRIA/EKTELESEIS/cache/11-2-630x419.jpg" width="630" /><br /> <br /> Κάθε μέρα η Δύση “ανακαλύπτει” ότι στη Συρία δεν είναι μόνο οι κυβερνητικές δυνάμεις που ευθύνονται για αγριότητες. Οι λεγόμενοι αντικαθεστωτικοί είναι το πραγματικό πρόβλημα. Η αγριότητα με την οποία εκτελούν όποιον δεν είναι μαζί τους ευτυχώς αρχίζει να προβάλεται από τα δυτικά ΜΜΕ .<br /> Τα περιοδικά Time και Paris Match δημοσίευσαν μερικές συγκλονιστικές φωτογραφίες από εκτελέσεις στην Συρία κοντά στα σύνορα με την Τουρκία. <br /> Ελεύθερος συνεργάτης του οποίου το όνομα δεν ανακοινώθηκε, έδωσε στο TIME φωτογραφίες που τράβηξε στις 31 Αυγούστου στην περιοχή Κεφεργκάν στο Χαλέπι. <br /> <br /> <strong>Ο ίδιος περιγράφει: </strong><br /> <br /> “Έφεραν τον νεαρό στην πλατεία με δεμένα μάτια. Ήταν η τέταρτη εκτέλεση σε μία μέρα... Ο κόσμος άρχισε να κραυγάζει. Όλοι ήταν χαρούμενοι. Εάν επενέβαινα θα με έπαιρναν και μένα, αλλά ήξερα πως η εκτέλεση θα γινόταν. Είδα μια εικόνα απόλυτης σκληρότητας. Τον έβαλαν να γονατίσει. Τα χέρια του ήταν δεμένα. Είχε παγώσει. Δύο μέλη της αντιπολίτευσης του ψιθύρισαν κάτι στο αυτί. Ο νέος άνθρωπος με αθώο και θλιβερό τρόπο απάντησε. Καθώς δεν ξέρω αραβικά δεν κατάλαβα τι έλεγαν. Αντιστάθηκε. Του κόψανε το λαιμό. Οι στιγμές εκείνες στην Συρία ήταν στιγμές μεσαίωνα”.<br /> Οι φωτογραφίες που δημοσίευσε το γαλλικό περιοδικό Paris Match τραβήχτηκαν στις 31 Αυγούστου στο χωριό Αζάζ κοντά στην Τουρκία. Άτομο της φιλικής στον Άσαντ πολιτοφυλακής Σεμπιχά, εκτελέστηκε με σπαθί από τους της αντιπολίτευσης.<br /> <strong><br /> ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ TIME ΚΑΙ ΤΟ PARIS MATCH<br /> <br /> <img alt="" height="346" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/WORLD/MIDDLEEAST/SYRIA/EKTELESEIS/1-9.jpg" width="520" /><br /> <br /> <img alt="" height="346" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/WORLD/MIDDLEEAST/SYRIA/EKTELESEIS/3-5.jpg" width="520" /><br /> <br /> <img alt="" height="346" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/WORLD/MIDDLEEAST/SYRIA/EKTELESEIS/4-4.jpg" width="520" /><br /> <br /> <img alt="" height="320" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/WORLD/MIDDLEEAST/SYRIA/EKTELESEIS/21436822.jpg" width="570" /></strong><br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/">Πηγή</a>

Ο Μεσαίωνας της Συρίας: Αντικαθεστωτικοί αποκεφαλίζουν στρατιώτες - Οι φωτό της ντροπής

Κάθε μέρα η Δύση “ανακαλύπτει” ότι στη Συρία δεν είναι μόνο οι κυβερνητικές δυνάμεις που ευθύνονται για αγριότητες. Οι λεγόμενοι αντικαθεσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αρχή του τέλους της G20 έγινε στην Αγία Πετρούπολη;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.e-afipnisi.gr/img/8d1d4829b2e801ba4e41ba48f5a549d4g20.jpg500.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="http://www.e-afipnisi.gr/img/8d1d4829b2e801ba4e41ba48f5a549d4g20.jpg500.jpg" width="600" /></a></div> <br /> Η «οικονομική ατζέντα» δεν αγγίχτηκε επί της ουσίας. Η πολιτική, όμως, και κυρίως η κρίση στη Συρία, είχε την τιμητική της. Σε πολύ υψηλούς τόνους μάλιστα, όπως όταν ο Πούτιν –εμμέσως πλην σαφέστατα- αποκάλεσε τον αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, «ψεύτη».<br /> <br /> Την προηγούμενη εβδομάδα η Σύνοδος Κορυφής των χωρών- μελών της Ομάδας των Είκοσι (G2)0) στην Αγία Πετρούπολη προκάλεσε μεγαλύτερο παγκόσμιο ενδιαφέρον από το αναμενόμενο, κυρίως λόγω της όξυνσης της κατάστασης στη Συρία. Και, παρ’ ότι εκτιμάτο ότι η Ρωσία θα δυσανασχετούσε επειδή η «πολιτική ατζέντα» παραγκώνισε την «οικονομική ατζέντα» της Συνόδου, που τόσο σχολαστικά είχε προετοιμάσει η Ρωσία, ως οικοδεσπότης, μάλλον συνέβη το αντίθετο. Αλλωστε, το ύφος του ρώσου προέδρου κάθε άλλο παρά στενοχώρια έδειχνε.<br /> <br /> Οσον αφορά τις τοποθετήσεις Πούτιν στο φλέγον θέμα της Συρίας, τόσο τις παραμονές όσο και στη διάρκεια της Συνόδου, ο Ρώσος πρόεδρος ύψωσε θεαματικά τους τόνους, κατηγορώντας ευθέως  τις ΗΠΑ για την σχεδιαζόμενη στρατιωτική επέμβαση κατά του καθεστώτος Άσαντ. Ενδεικτικό ήταν το σχόλιό του για τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι, για τον οποίο είπε ότι «ψεύδεται, και το γνωρίζει ότι ψεύδεται». Μια βαρύτατη δήλωση, την οποία έκανε ο Β.Πούτιν, όταν η αμερικανική πλευρά διέρρευσε την «πληροφορία» ότι η Ρωσία θα παράσχει πιθανώς τη στήριξή της σε στρατιωτικά πλήγματα εναντίον της Συρίας, εφόσον κατατεθούν πειστικές αποδείξεις για ενοχή του Άσαντ σχετικά με την τελευταία πολύνεκρη επίθεση με χημικά όπλα στη Συρία.<br /> <br /> Η συγκεκριμένη στάση και το ύφος του Πούτιν, πρόσθεσαν μερικές νέες πινελιές στην αρκετά γνώριμη στη Δύση εικόνα του Ρώσου προέδρου, ως ενός οξύ στη γλώσσα ηγέτη, ο οποίος έχει έναν αδιαμφισβήτητο προσανατολισμό προς την προστασία των εθνικών συμφερόντων, αλλά ταυτόχρονα ρεαλιστή και πρόθυμο για συμβιβασμούς. Ωστόσο, όσο άνετα και αν αισθανόταν ο Πούτιν ως οικοδεσπότης της Συνόδου, και όσο επιτυχείς κι αν ήταν οι κατηγορίες του κατά της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης του Μπαράκ Ομπάμα η οποία έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο, στους παρατηρητές δεν θα μπορούσε να μην σχηματιστεί η εντύπωση ότι η G20, που τα τελευταία δυο χρόνια είχε δημιουργήσει πολλές ελπίδες ως ένα θετικό σχήμα διεθνούς διαλόγου, μετατρέπεται σε έναν ακόμη «άνευ νοήματος φορέα», όπου η εικόνα υπερισχύει του περιεχομένου.<br /> <br /> <b>Δεν ασχολήθηκαν με την οικονομική κρίση</b><br /> <br /> Εξωτερικά, όλα έδειχναν πολύ καλά. Μάλιστα, στη διακήρυξη της Αγίας Πετρούπολης οι μετέχοντες συμπεριέλαβαν αρκετές σημαντικές κατευθύνσεις κοινής δράσης με σκοπό την επίλυση των παγκόσμιων οικονομικών προβλημάτων. Όμως, οι περιστάσεις υπό τις οποίες διεξήχθη η συνάντηση της G20, δεν προσέδωσαν καμία βεβαιότητα για την υλοποίηση των στόχων αυτών.<br /> <br /> Μπορεί να αποτελεί σύμπτωση, αλλά τα περασμένα «χρυσά χρόνια» της G20 συνέπεσαν με την «επανεκκίνηση» των ρωσοαμερικανικών σχέσεων, όσο κι αν επικρίθηκε ως ελλιπής και αναποτελεσματική. Η ατμόσφαιρα της -έστω περιορισμένης- εμπιστοσύνης, και της πρόθεσης συνεργασίας που προέκυψε μεταξύ Ομπάμα και Μεντβέντιεφ, σε συνδυασμό με την απειλή για παγκόσμια χρηματοπιστωτική κατάρρευση, επέτρεψαν το διάστημα 2009-2011, όχι μόνο να συμφωνηθούν κοινές δράσεις στο πλαίσιο των Είκοσι, αλλά και να διασφαλιστεί η τήρηση των συμφωνιών που είχαν επιτευχθεί.<br /> <br /> Θα ήταν μεγάλη υπερβολή ίσως, να ισχυριστεί κανείς ότι η επιτυχία της G20, που περιλαμβάνει τις είκοσι πιο ανεπτυγμένες οικονομίες του πλανήτη, εξαρτάται μόνο από τη Μόσχα και την Ουάσιγκτον και συνδέεται με το momentum στο οποίο βρίσκονται οι ρωσοαμερικανικές σχέσεις. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να υποτιμάται αυτός ο πολύ σημαντικός παράγοντας. Η G20 προσπαθεί σήμερα να διεκδικήσει το ρόλο ενός νέου σημαντικού κόμβου στο σύστημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης, ενός φορέα που θέτει τους κανόνες του παιχνιδιού στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Όπως έδειξε η ρωσική προεδρία στον Οργανισμό αυτό, η Μόσχα εκλαμβάνει την G20 με σοβαρότητα και είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει ένα νέο μηχανισμό για την επίλυση των πολλών και διαφόρων ζητημάτων.<br /> <br /> Ωστόσο, η συγκυρία που επέβαλε τη συριακή κρίση πάνω από την οικονομική ατζέντα, κατέδειξε παράλληλα ότι η επιτυχία της G20 είναι ελάχιστα πιθανή. Και η αιτία είναι το βαθύ πολιτικό χάσμα μεταξύ των μελών της. Πόσο μάλλον, αφού η υλοποίηση των στόχων που έχουν εκπονηθεί στο πλαίσιο της G20, επαφίεται στην καλή πρόθεση των εμπλεκόμενων κυβερνήσεων. Να σημειωθεί πάντως, ότι οι φωνές που ακούστηκαν υπέρ και κατά της επίθεσης στη Συρία μοιράστηκαν περίπου ισομερώς. Από τη μεριά της, η Ρωσία ηγήθηκε ξεκάθαρα της τάσης ενάντια στα επιθετικά σχέδια της κυβέρνησης Ομπάμα. Ακόμη και η Κίνα, η οποία διαθέτει και αυτή το δικαίωμα άσκησης βέτο στο ΣΑ του ΟΗΕ, όπως και η Ρωσία, προτίμησε να μην προβάλλει τα δικά της επιχειρήματα και απλώς συμφώνησε με τις θέσεις Πούτιν.<br /> <br /> <b>Αντιαμερικανισμός και στο βάθος επανεκκίνηση</b><br /> <br /> Θα έπρεπε οι Ρώσοι να είναι χαρούμενοι με αυτή την εξέλιξη; Η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα δεν είναι εύκολη. Η αποτελεσματική εναντίωση απέναντι στις ΗΠΑ αυξάνει το κύρος της Ρωσίας και του προέδρου της στα μάτια πολλών ανθρώπων. Για ένα αρκετά μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας, η προβολή της εικόνας της Ρωσίας ως μιας υπερδύναμης, έστω και μόνο σε φραστικό επίπεδο, αποτελεί ένα ιδιότυπο «ψυχολογικό ντοπάρισμα» που είναι απαραίτητο για να ξεπεραστεί η μελαγχολία για το χαμένο μεγαλείο. Και ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος κατ’ επανάληψη έχει ξυπνήσει τα αντανακλαστικά της νοσταλγίας για τη σοβιετική εποχή, εκτελεί πρόθυμα τα καθήκοντα ψυχοθεραπευτή για εκείνους τους ψηφοφόρους που νοσταλγούν την «Αυτοκρατορία».<br /> <br />  Όπως και κάθε ναρκωτικό, ωστόσο, έτσι και αυτός ο αυτοκρατορικού τύπου αντιαμερικανισμός έχει το τίμημά του και μπορεί να προκαλέσει αρνητικές επιπτώσεις στην G20. Η επιτυχία της G20, για την οποία πειστήκαμε στην Αγία Πετρούπολη ότι ενδιαφέρεται πολύ η Ρωσία, μπορεί να καταστεί ένα από τα θύματα της υπέρμετρης αφοσίωσης στη συγκρουσιακή ρητορική.<br /> <br /> Παρότι τους τελευταίους μήνες γίναμε επανειλημμένα μάρτυρες του ότι η Μόσχα κλίνει στις σχέσεις της με την Ουάσιγκτον σε συγκρουσιακά σενάρια, η ανάγκη για συνεργασία στα θέματα της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης μπορεί -υπό ευνοϊκές συγκυρίες- να αποτελέσει την αφορμή για αλλαγή του προτύπου των σχέσεων που έχει διαμορφωθεί. Κάποιες ελπίδες δημιουργεί το γεγονός ότι σχεδόν ταυτόχρονα με το νέο κύμα σκληρής κριτικής με αποδέκτη τις ΗΠΑ, από το Κρεμλίνο ήχησαν και κάποιες φωνές για την υποθετική δυνατότητα μιας νέας επανεκκίνησης στις σχέσεις Ρωσίας και ΗΠΑ. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτό συνέβη τις ημέρες των εργασιών της συνόδου της G20.<br /> <br /> <span style="font-size: xx-small;"><i>*Ο Ιβάν Τσβετκόφ είναι καθηγητής της έδρας αμερικανικών σπουδών της Σχολής Διεθνών Σχέσεων του Κρατικού Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης. Είναι ειδικός στον τομέα της ιστορικής επιστήμης και της σύγχρονης αμερικανικής πολιτικής, καθώς και στις ρωσοαμερικανικές σχέσεις. Από το 2003 είναι δημιουργός και διαχειριστής της επιμορφωτικής ιστοσελίδας «Η ιστορία των ΗΠΑ: Εκπαιδευτικό υλικό» (http://ushistory.ru).</i></span><br /> <br /> <a href="http://www.e-afipnisi.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η αρχή του τέλους της G20 έγινε στην Αγία Πετρούπολη;

Η «οικονομική ατζέντα» δεν αγγίχτηκε επί της ουσίας. Η πολιτική, όμως, και κυρίως η κρίση στη Συρία, είχε την τιμητική της. Σε πολύ υψηλο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά τη Συρία έρχεται τώρα η σειρά της Τουρκίας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.wfdy.org/wp-content/uploads/2012/10/turkey_and_syria_20121006115532_320_2401.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="http://www.wfdy.org/wp-content/uploads/2012/10/turkey_and_syria_20121006115532_320_2401.jpg" width="600" /></a></div> <br /> Μελετώντας τα κείμενα, τις αναλύσεις και τα άρθρα που γράφονται διεθνώς αυτές τις μέρες, μετά την πρόταση της Ρωσίας για έλεγχο του χημικού οπλοστασίου της Συρίας από τη διεθνή κοινότητα, με σκοπό την αποφυγή του στρατιωτικού κτυπήματος, ένας όρος ή ακριβέστερα μια θεωρία μάς τράβηξε την προσοχή. Πρόκειται για τη «θεωρία του ελεγχόμενου χάους», την οποία επικαλέστηκε ο Ρώσος δημοσιογράφος Βίκτορ Καμένεβ, για να εξηγήσει την πολιτική που ασκούν οι ΗΠΑ, υποστηριζόμενες από το Ισραήλ, λέμε εμείς, στην περιοχή της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής και εν προκειμένω στη Συρία.<br /> <br /> Ο Ρώσος δημοσιογράφος στο άρθρο του αναφέρει ότι, αφού διαμελιστεί η Συρία, ως αποτέλεσμα της ακολουθούμενης πολιτικής, θα έλθει η σειρά της Τουρκίας -και όχι του Ιράν- να γευθεί τα «φρούτα» της πολιτικής του ελεγχόμενου χάους, αφού θα έχει συσσωρευθεί στην περιοχή μια δυναμική αστάθειας, η οποία θα εξαχθεί προς την Τουρκία, όπου υπάρχουν και είναι ώριμες οι αντικειμενικές συνθήκες για κάτι τέτοιο. Το Κουρδικό και ο τριακονταετής πόλεμος με τους αντάρτες του ΡΚΚ, σε συνδυασμό με τα άλλα ζητήματα εθνοτικής και θρησκευτικής ανομοιογένειας που ενυπάρχουν στην Τουρκία, την καθιστούν υποψήφια και της δίνουν προτεραιότητα να είναι αυτή το επόμενο «θύμα» αυτής της πολιτικής.<br /> <br /> Οσον αφορά την πολυετή συμμαχική σχέση της Αγκυρας με την Ουάσινγκτον, σύμφωνα πάντα με τον Ρώσο αρθρογράφο, η Τουρκία έχει ολοκληρώσει την αποστολή της και από τούδε και στο εξής θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα καλύτερα διαμελισμένη παρά ενωμένη!<br /> <br /> Συμβάλλοντας κι εμείς με τη σειρά μας στην ως άνω προσέγγιση, να προσθέσουμε ότι, όσον αφορά τη Συρία, ο στρατηγικός ελιγμός της Ρωσίας να προτείνει τον έλεγχο του χημικού οπλοστασίου της Συρίας από τη διεθνή κοινότητα, πέραν του ότι δίνει διέξοδο στις ίδιες τις ΗΠΑ, εξασφαλίζει την εκπλήρωση ενός μείζονος σημασίας στρατηγικού στόχου του Τελ Αβίβ. Είναι γνωστό ότι ένα από τα σοβαρά ζητήματα που θα είχε να αντιμετωπίσει το Ισραήλ σε περίπτωση πολέμου με το Ιράν είναι η απειλή από το χημικό οπλοστάσιο της Συρίας, που μπορεί να στοιχίσει τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινών πολιτών. Τώρα, με την εξουδετέρωση από τη μια πλευρά της απειλής αυτής, αφού δεν θα υφίσταται πλέον χημικό οπλοστάσιο, και τη διάλυση των στρατιωτικών και λοιπών κρατικών δομών λόγω του εμφυλίου που θα συνεχιστεί για αρκετό διάστημα από την άλλη, η απειλή από τη Συρία θα υποβαθμιστεί για το Ισραήλ, το οποίο θα μπορεί πλέον να επιδοθεί απερίσπαστο στην αντιμετώπιση της απειλής που ακούει στο όνομα Ιράν.<br /> <br /> Να συμπληρώσουμε και να πούμε ότι και η απειλή που ακούει στο όνομα Χεζμπολάχ θα υποβαθμιστεί κι αυτή, αφού η κρατική υπόσταση της Συρίας, που δεν θα υφίσταται πλέον τουλάχιστον στη μορφή που είχε μέχρι τώρα, ήταν απαραίτητη για τον εξοπλισμό και τη συντήρηση της πολεμικής μηχανής της σιιτικής οργάνωσης, που έφερε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση το Ισραήλ τα προηγούμενα χρόνια.<br /> <br /> Κοιτώντας αντικειμενικά την εικόνα και την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη Συρία και κρίνοντας τις πιθανές εξελίξεις, μπορούμε να πούμε με σχετική ασφάλεια ότι ο εμφύλιος στη Συρία θα συνεχιστεί, οδηγώντας στην πλήρη εξάντληση τα αντιμαχόμενα μέρη, ενώ σε κάθε περίπτωση ο σίγουρος κερδισμένος θα είναι ο κουρδικός παράγοντας, που ήδη κινείται με οργανωμένο τρόπο και σταθερά βήματα προς τη θεσμοθέτηση των κρατικών δομών που υπάρχουν από τον Ιούλιο του 2012 στη βόρεια Συρία, αυτό που οι ίδιοι αποκαλούν Ροζάβα ή Δυτικό Κουρδιστάν.<br /> <br /> Φυσικά, για να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο η Αγκυρα, εξοπλίζει και υποστηρίζει με κάθε τρόπο την ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση Αλ Νούσρα, παρακλάδι της Αλ Κάιντα, που δρα στη Συρία, την οποία στρέφει εναντίον των Δυνάμεων Λαϊκής Αμυνας, που δεν είναι τίποτε άλλο από τον στρατό των 20-25 χιλιάδων ανδρών και γυναικών που έχουν ιδρύσει οι στρατιωτικές δομές του ΡΚΚ, με έδρα το Κανδήλι.<br /> <br /> Το ζήτημα είναι ότι η Τουρκία με την κίνησή της αυτή όχι μόνο δεν λύνει το πρόβλημα, αφού οι εμπειροπόλεμοι αντάρτες του ΡΚΚ, που αποτελούν τον πυρήνα των Δυνάμεων Λαϊκής Αμυνας, αντιμετωπίζουν με σχετική ευκολία τους «αφιονισμένους» ισλαμιστές τρομοκράτες της Αλ Κάιντα, αλλά επιβαρύνει τη θέση της για την επόμενη μέρα, αφού η παρουσία ισλαμιστικών τρομοκρατικών ομάδων στην περιοχή και στο έδαφός της και ευνοεί και της δίνει... προτεραιότητα στην εφαρμογή της πολιτικής του ελεγχόμενου χάους.<br /> <br /> Α, να υπογραμμίσουμε ότι η εσπευσμένη δήλωση που έκανε ο Νταβούτογλου την 11η Σεπτεμβρίου, ότι «η Τουρκία δεν έχει καμία σχέση με την Αλ Νούσρα», δεν διορθώνει την κατάσταση, γιατί εκείνοι που πρέπει έχουν και φωτογραφίες και άλλα ντοκουμέντα για την εμπλοκή της Αγκυρας και της κυβέρνησης Ερντογάν στην ισλαμική τρομοκρατία!!!<br /> <br /> Οπότε...<br /> <br /> Σάββας Καλεντερίδης<br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Μετά τη Συρία έρχεται τώρα η σειρά της Τουρκίας;

Μελετώντας τα κείμενα, τις αναλύσεις και τα άρθρα που γράφονται διεθνώς αυτές τις μέρες, μετά την πρόταση της Ρωσίας για έλεγχο του χημικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρώσος ιστορικός: τα μεγάλα κράτη δεν υπολογίζουν τη τύχη ολόκληρων λαών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://m.ruvr.ru/2013/09/13/1207484974/41iskenderov.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="книга Сербия, Черногория и албанский вопрос в начале ХХ века Петр Искендеров" border="0" class="w100" itemprop="image" src="http://m.ruvr.ru/2013/09/13/1207484974/41iskenderov.jpg" title="Ρώσος ιστορικός: τα μεγάλα κράτη δεν υπολογίζουν τη τύχη ολόκληρων λαών " /></a></div> <br /> Το βιβλίο «Η Σερβία, το Μαυροβούνιο και το αλβανικό ζήτημα στις αρχές του 20ου αιώνα» είναι αφιερωμένο στην έρευνα της ουσίας των εθνοτικών αντιδικιών στο παράδειγμα της Βαλκανικής. Προσπάθησα επίσης, να αναλύσω τους πιθανούς τρόπους διευθέτησής τους. Το βιβλίο αυτό είναι το αποτέλεσμα πολυετούς εργασίας με έγγραφα αρχεία της Ρωσίας, της Σερβίας, του Μαυροβούνιου και της Αλβανίας, καθώς επίσης και από την Αυστρία, την Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η ιστορική ανάλυση μου επέτρεψε να καταλήξω σε ορισμένα συμπεράσματα, τα οποία αφορούν στη σημερινή κατάσταση στη Βαλκανική χερσόνησο.<br /> Η σημερινή κατάσταση αποδεικνύει πως η εξέλιξη της ιστορίας, ιδίως στα Βαλκάνια ακολουθεί μια σπειροειδή κίνηση. Πάρα πολλά γεγονότα, τα οποία σήμερα παρατηρούνται στις χώρες της Βαλκανικής και τα οποία θέτουν εν αμφιβόλω την υπάρχουσα νομική τάξη και μάλιστα τα υπάρχοντα σύνορα, έχουν συμβεί πριν από εκατό χρόνια ακριβώς, σε αυτή την περιοχή. Η μη επίλυση των ζητημάτων δεν έκανε κανένα καλό. Σήμερα βλέπουμε ότι τα ευρωπαϊκά κράτη και η διεθνής κοινή γνώμη συνολικά, αρχίζουν να υποτιμούν το δυναμικό της βαλκανικής πυριτιδαποθήκης, το οποίο έχει τη συνήθεια να εκρήγνυται μια φορά κάθε εκατό χρόνια.<br /> <br /> Είναι γνωστή η άποψη του γερμανού καγκελάριου Γκέρχαρτ Σρέντερ, ότι η υποστήριξη από τη Γερμανία των αλβανών του Κοσσυφοπεδίου, επέτρεψε στη Γερμανία να διαδραματίσει πιο ενεργό ρόλο στην ιρακινή κρίση και πολύ περισσότερο να ταχθεί εναντίον των ΗΠΑ. Αυτό είναι ένα παράδειγμα για το πώς η θεωρία της μετριοπάθειας και των ισοδύναμων, η οποία έχει γεωπολιτικό χαρακτήρα, επιτρέπει στις μεγάλες δυνάμεις να πετύχουν τους στόχους τους, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους καθόλου τη μοίρα ολόκληρων λαών.<br /> Στη μονογραφία διαλύονται ορισμένοι μύθοι. Λόγος γίνεται, από τη μία πλευρά, για τον υποτιθέμενο αρχικό προγραμματισμό του προβλήματος του Κοσσυφοπεδίου, για τις ιστορικά αναπόφευκτες αντιθέσεις μεταξύ των Σέρβων και των Αλβανών στο πνεύμα της γνωστής θεωρίας της σύγκρουσης των πολιτισμών. Στον ένα πόλο βρίσκονται πολυάριθμες έρευνες, οι οποίες διεξήχθηκαν, κατά κύριο λόγο, στη Δυτική Ευρώπη και τις ΗΠΑ, οι οποίες εν γένει αρνούνται ότι υπάρχει οποιαδήποτε απειλή εκ μέρους του αλβανικού παράγοντα. Την ίδια στιγμή, κατηγορούν τη σερβική πλευρά και δεν βλέπουν τίποτα το παράξενο στην αυτοανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου.<br /> Βασικό συμπέρασμα, κατά την άποψη μου, είναι ότι οι εθνοτικές συγκρούσεις, όπως αυτή του Κοσσυφοπεδίου, και συνολικά οι αντιθέσεις μεταξύ των σέρβων και των αλβανών, μπορούν να επιλυθούν με τη βοήθεια διαφόρων μοντέλων ολοκλήρωσης, αν οι βαλκανικοί λαοί μπορούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους, χωρίς έξωθεν εμπόδια.<br /> <a href="http://greek.ruvr.ru/" target="_blank">πηγή</a>

Ρώσος ιστορικός: τα μεγάλα κράτη δεν υπολογίζουν τη τύχη ολόκληρων λαών

Το βιβλίο «Η Σερβία, το Μαυροβούνιο και το αλβανικό ζήτημα στις αρχές του 20ου αιώνα» είναι αφιερωμένο στην έρευνα της ουσίας των εθνοτικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Για τις εθνικές διεκδικήσεις των γειτόνων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.elora.gr/portal/images/stories/2012/11/megali-albania-berisha.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="http://www.elora.gr/portal/images/stories/2012/11/megali-albania-berisha.jpg" width="600" /></a></div> <br /> Κύριοι, διάβασα το άρθρο του κ.Τζώρτζη στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» με τίτλο «Πραγματική και 'φυσική' Αλβανία» και όλα όσα κάνουν οι Αλβανοί εις βάρος της Ελλάδας, τις βλέψεις για μια «Μεγάλη Αλβανία» που τώρα ονομάζουν «φυσική» και θα περιλαμβάνει και την Ηπειρο κ.λπ. Απ' ότι βλέπω και διαβάζω, δεν είναι μόνο η Αλβανία· Σκόπια, Βουλγαρία, Τουρκία, όλοι θέλουν να πάρουν ένα κομμάτι της Ελλάδας λέγοντας το παραμύθι ότι "είναι δικό τους", ότι τα σύνορά τους φθάνουν ώς εδώ και ώς εκεί κ.λπ. Και διερωτήθηκα: Μα, η Ελλάδα γιατί ποτέ δεν κάνει τα ίδια ή και περισσότερα; <br /> Δηλαδή: <br /> * να βγαίνουν κάθε τρεις και πέντε ανακοινώσεις που θα ζητάνε μέρη της Αλβανίας, των Σκοπίων, της Τουρκίας, της Βουλγαρίας να επιστραφούν στην Ελλάδα, διότι γεωγραφικά, ιστορικά, πολιτισμικά, ανθρωπολογικά κ.λπ. είναι ελληνικά, <br /> * να δημοσιεύονται σε περιοδικά και σε εφημερίδες χάρτες όπου περιοχές αυτών των χωρών εμφανίζονται ως ανήκουσες στην Ελλάδα, <br /> * να γίνονται με αρμοδίους διαλέξεις και συζητήσεις με την ίδια θεματολογία, <br /> * να δημοσιεύονται, να αναδημοσιεύονται και να προβάλλονται βιβλία που μιλούν για αρπαγή ελληνικών περιοχών και για την υποχρέωση επιστροφής τους στην Ελλάδα, <br /> * να βγαίνουν στην τηλεόραση και να διεκδικούν τα ελληνικά δικαιώματα, ώστε να τους ακούν και οι ξένοι. <br /> Να γίνονται όμως όλα αυτά, και άλλα ακόμη ενδεχομένως, συστηματικά και όχι να κάθονται οι Ελληνες απλώς να διαμαρτύρονται για τις "κακοήθειες" των γειτόνων και να κλαίγονται γι' αυτούς τους κακούς γείτονες που δεν σέβονται την ελληνική ιστορία! <br /> Ο,τι κάνουν οι άλλοι να ανταποδίδεται στο πολλαπλάσιο, διότι νομίζω πως μόνο έτσι θα σταματήσουν μια μέρα να λένε τις βλακείες τους. Την ανεκτικότητα της ελληνικής πλευράς τη θεωρούν αδυναμία και έλλειψη ατού. <br /> Οι σαχλές διπλωματικές διαμαρτυρίες και "επεμβάσεις" είναι ό,τι πιο στείρο θα μπορούσε να γίνει με τέτοιους γείτονες. Θα πρέπει κάποτε εδώ να το βάλουν αυτό για τα καλά στο μυαλό τους». <br /> <strong>Κρεσέντσιο Σαντζίλιο</strong><br /> <a href="http://www.enet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Για τις εθνικές διεκδικήσεις των γειτόνων

Κύριοι, διάβασα το άρθρο του κ.Τζώρτζη στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» με τίτλο «Πραγματική και 'φυσική' Αλβανία» και όλα όσα κά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η φλόγα του Ελληνισμού από τα έγκατα της κυπριακής ΑΟΖ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjP0DHJ-rylLCTBHPif-RZz8ufa8g7YLhc7cYCVRNNEmqfHZ7AthyXVkvcOJWA9HyzfuKOm-0KKg0VE54K5oD7K96X5FZhuMgSNwFEENl7Cl66lRDgQZVJoCZRPRBwfQwil7W0P4aLUKycO/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF394.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjP0DHJ-rylLCTBHPif-RZz8ufa8g7YLhc7cYCVRNNEmqfHZ7AthyXVkvcOJWA9HyzfuKOm-0KKg0VE54K5oD7K96X5FZhuMgSNwFEENl7Cl66lRDgQZVJoCZRPRBwfQwil7W0P4aLUKycO/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF394.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Μια νέα εποχή ξεκινά για τον Ελληνισμό: Το κυπριακό φυσικό αέριο είναι πολύ καλής ποιότητες και το κοίτασμα ανταποκρίνεται στις μέχρι στιγμής προβλέψεις σε ότι αφορά τον όγκο του. </strong><br /> Αυτό δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα της επιβεβαιωτικής γεώτρησης στο Βυθοτεμάχιο 12 που έγινε πριν δύο ημέρες. Η πίεση, το χρώμα της φλόγας και ορισμένα άλλα στοιχεία συντείνουν στο ότι το κοίτασμα ίσως και να ξεπερνά τις αρχικές προβλέψεις χωρητικότηττάς του.<br /> Προκειμένου να ξεκινήσει διαδικασία τιτλοποίησης (δηλαδή προπώλησης των κοιτασμάτων δεν αποκλείεται να υπάρξει και δεύτερη γεώτρηση, αλλά αυτό έχει μικρή σημασία αφού οι λόγοι είναι περισσότερο τεχνικοί, καθώς λόγω της τεράστιας έκτασης του κοιτάσματος<strong> (έχει εμβαδόν 40 τετραγωνικά μίλια μεγαλύτερο από το ισραηλινό Ταμάρ) </strong>παρατηρήθηκαν ορισμένα ρήγματα που διαχωρίζουν το κοίτασμα και ίσως χρειαστεί να υπάρξει γεώτρηση κι σε δεύτερο τομέα του.<br /> <strong>Το τι σημαίνει αυτή η φλόγα είναι δύσκολο να το αντιληφθεί κάποιος που αγνοεί το τι σημαίνει να είσαι στο κλαμπ τον χωρών παραγωγής φυσικής ενέργειας.</strong><br /> <strong>Ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα προχωρήσει και στην Ελλάδα η διαδικασία εύρεσης υδρογονανθράκων, αν και δεμένοι στα δεσμά των Μνημονίων είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν η χώρα θα μπορέσει να αξιοποιήσει προς όφελός της τα κοιτάσματα (όλα τα μέχρι στιγμής στοιχεία δείχνουν ότι είναι μεγαλύτερα απότα κυπριακά) και αν η διαδικασία που θα βγούμε κερδισμένοι και όχι χαμένοι.</strong><br /> Προσέξτε το αρχικό άναμμα της φλόγας και τον "έκρηξη" φωτιάς που προκαλεί το φυσικό αέριο έρχεται από <strong>τα έγκατα του βυθού</strong> της κυπριακής ΑΟΖ...<br /> <strong>Είναι η φλόγα του μέλλοντος του Ελληνισμού...</strong><br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="//www.youtube.com/embed/yYoX7pZQ20M" width="480"></iframe><br /> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η φλόγα του Ελληνισμού από τα έγκατα της κυπριακής ΑΟΖ

Μια νέα εποχή ξεκινά για τον Ελληνισμό: Το κυπριακό φυσικό αέριο είναι πολύ καλής ποιότητες και το κοίτασμα ανταποκρίνεται στις μέχρι στι...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήπως καλύτερα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μια ώρα αρχύτερα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/aganaktisame-varethikame.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-84210" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/aganaktisame-varethikame.jpg" title="aganaktisame-varethikame" /></a></div> <br /> <strong>Τις τελευταίες ώρες, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των τελευταίων δημοσκοπήσεων που φέρνουν τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει οριακή πλειοψηφία έναντι της Νέας Δημοκρατίας, οι συζητήσεις στα μέσα ενημέρωσης για την ερμηνεία των αποτελεσμάτων, η πολιτική συζήτηση στη χώρα έχει λάβει μια άγρια… ασχήμια.</strong><br /> <span style="color: blue;"><strong>Του Μιχαήλ Βασιλείου</strong></span><br /> Η εκρηκτική ανεργία με το εφιαλτικό 28% στις πιο κρίσιμες ηλικίες, βάζει φωτιά στο πολιτικό σκηνικό και <strong>είναι φυσιολογικό εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών να πιστεύουν ότι είναι ανοικτό το ενδεχόμενο να μη βρουν ποτέ ξανά δουλειά στη ζωή τους.</strong> Την ίδια στιγμή, νέοι, μορφωμένοι, καλλιεργημένοι, με φιλοδοξίες και όνειρα, αντιλαμβάνονται ότι <strong>ποτέ δεν θα μπορέσουν να δημιουργήσουν, να ανεξαρτητοποιηθούν από τις οικογένειές τους, να δημιουργήσουν οικογένειες,</strong> έστω κι αν κάποια στιγμή στο μέλλον μπορέσουν να απορροφηθούν σε δουλειές όμως που καμία σχέση δεν θα έχουν με τα προσόντα τους.<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έτσι θα γίνει, σημαίνει όμως ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή, αυτή είναι η πεποίθηση που επικρατεί σε αυτή την κατηγορία πολιτών και ενδεχομένως να συμβάλλει στο να καθιστά ελκυστικά, είτε την «αντισυστημική» ρητορική είτε ακόμα και τα κηρύγματα μίσους που στρέφουν την οργή και τη δυνητική εκτόνωσή της ακόμα και στις πιο ακραίες και απάνθρωπες μορφές.</strong></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong></strong></span></div> Η «<strong>θεωρία των δύο άκρων</strong>» που θέλει τη<strong> Χρυσή Αυγή </strong>και τον <strong>ΣΥΡΙΖΑ </strong>τα δύο άκρα του πολιτικού συστήματος τα οποία ενισχύονται έχει τεθεί στο απόσπασμα. Η κυβέρνηση, ή για την ακρίβεια, <strong>στελέχη της ΝΔ, φέρονται να «κλείνουν το μάτι» στη Χρυσή Αυγή για να αποτραπεί υποτίθεται η εκτροπή της χώρας σε «αριστερά χέρια», </strong>παρότι ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, συνεχώς επαναλαμβάνει ότι πρόκειται για ένα «ναζιστικό μόρφωμα» με το οποίο δεν υπάρχει περίπτωση να προκύψει μετεκλογική συνεργασία.<br /> Ευελπιστώντας να συνεισφέρουμε στον δημόσιο διάλογο <strong>και επειδή στο παρελθόν έχει υποστηριχτεί σε αναλύσεις του παρόντος διαδικτυακού χώρου ότι «τα άκρα τροφοδοτούν το ένα το άλλο», να διευκρινίσουμε ότι άλλο ήταν το δικό μας σκεπτικό και άλλες οι συνθήκες</strong> υπό τις οποίες υποστηρίχτηκε.<br /> Το επιχείρημα ήταν σαφές: Ο «<strong>χαζοχαρούμενος</strong>», όπως είχε χαρακτηριστικά αποκληθεί, τρόπος με τον οποίον ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αντιμετωπίσει <strong>π.χ. το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης,</strong> με την εθελοτυφλία που οδήγησε στην αντίδραση των χιλιάδων πολιτών που πλήττονταν, <strong>έδωσε χώρο για τη δυναμική είσοδο της Χρυσής Αυγής στο πολιτικό σκηνικό</strong>. Αυτό είχε εννοηθεί τότε και τίποτε παραπάνω.<br /> Αυτή τη στιγμή τα πράγματα έχουν αλλάξει. <strong>Η κρισιμότητα των στιγμών που περνάει η χώρα καθιστά άκρως επικίνδυνα τα παραδοσιακά πολιτικά παιχνίδια και τους γελοίους πολιτικούς ελιγμούς</strong> με σκοπό τη διαιώνιση του ενός ή του άλλου κόμματος στην εξουσία. <strong>Εξοργίζουν τους πολίτες και φέρνουν το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα,</strong> τροφοδοτώντας εκ νέου την άνοδο των εντός ή εκτός εισαγωγικών ακραίους.<br /> Άρα, η κυβέρνηση θα πρέπει να κατανοήσει εγκαίρως, ότι <strong>η περαιτέρω «αξιοποίηση» της… τρομολαγνικής ρητορικής είναι αυτή που θα διχάσει τη χώρα και θα οδηγήσει σε περαιτέρω ενίσχυση της Χρυσής Αυγής</strong>. Είτε αρέσει είτε όχι. Ανεξαρτήτως των συνεπειών που θα έχει αυτό στην πορεία της χώρας και όλοι ας αναλάβουν τις ευθύνες τους.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/05/samaras-maximou.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-75551" height="187" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/05/samaras-maximou-300x187.jpg" title="samaras-maximou" width="300" /></a><strong>Η Νέα Δημοκρατία αδυνατεί να πιάσει τον σφυγμό της κοινωνίας και την απελπισία που αυτή βιώνει, παρότι γι’ αυτό δεν είναι δίκαιο να ψέξει κανείς τον πρωθυπουργό</strong> και πρόεδρό της, Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος είναι βουτηγμένος ολημερίς και ολονυχτίς στα προβλήματα του τόπου προσπαθώντας να βρει τις όποιες λύσεις, ώστε το «καράβι» να αποφύγει την «ξέρα». <strong>Ευθύνη έχουν οι ανεξαρτήτως ηλικίας παλαιοκομματικής νοοτροπίας φελλοί που έχουν μαζευτεί γύρω από την εξουσία,</strong> όπως άλλωστε πάντα συνέβαινε.<br /> Θα προχωρήσουμε στην υποβολή μιας <strong>ριζοσπαστικής και αντισυμβατικής για τα δεδομένα της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας πρότασης,</strong> καθώς είμαστε βαθύτατα πεπεισμένοι ότι πρώτιστο μέλημα για όλους θα πρέπει να είναι η αποφυγή του διχασμού της ελληνικής κοινωνίας. Για να γίνει αποδεκτή, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό, ότι η αναδιαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού στη χώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη, δεν θα ξεκαθαρίσει <strong>όσο σέρνεται μια κατάσταση στην οποία υπάρχει περιθώριο από τη μία ανάπτυξης θεωριών του απόλυτου χάους και από την άλλη υποσχέσεις κάθε είδους και «αντιστασιακής» ρητορικής χωρίς περιεχόμενο</strong>.<br /> Για να ξεκαθαρίσει η κατάσταση η χώρα ίσως και να χρειάζεται εκλογές. Να πάει ο λαός στην κάλπη, όμως, όχι υπό την απειλή των δύο ακραίων τοποθετήσεων που αναφέρθηκαν παραπάνω. Ο Σαμαράς πρέπει να κάνει την πραγματική υπέρβαση. Αφήνοντας κατά μέρος τα περί καταστροφής της χώρας σε περίπτωση που χρειαστεί να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να δηλώσει δημοσίως «<strong>εμείς απλώς προειδοποιούμε ότι όσα διακηρύσσονται είναι ανεδαφικά, μη εφαρμόσιμα και θα οδηγήσουν τη χώρα σε μεγάλες περιπέτειες, εάν όμως ο ελληνικός λαός θέλει να το δοκιμάσει, είναι ελεύθερος να το πράξει</strong>».<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/Samaras_Tsipras.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-84211" height="187" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/Samaras_Tsipras-300x187.jpg" title="Samaras_Tsipras" width="300" /></a>Παράλληλα, <strong>να τονίσει ξανά δεσμεύοντας την αξιοπιστία του,</strong> ότι η Χρυσή Αυγή δεν μπορεί να αποτελέσει πολιτικό εταίρο της Νέας Δημοκρατίας, <strong>βάζοντας έτσι τελεία στις εσωκομματικές παραφωνίες</strong> που δίνουν την ευκαιρία αύξησης της δυναμικής του κόμματος του Νίκου Μιχαλολιάκου, που βρίσκει την ευκαιρία να επιτεθεί στο… σύστημα.<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Το επιχείρημα εδώ είναι, ότι ο Σαμαράς θα πρέπει να δείξει δημοσίως ότι ΔΕΝ μπορεί να είναι πλέον «ταμπού» η αναρρίχηση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, αλλά μέρος του δημοκρατικού παιχνιδιού. Και ο πραγματικά μεγάλος πολιτικός συνδυάζει την ορθολογική διαχείρηση μιας δεδομένης οικονομικής κατάστασης με την κατανόηση των ορίων της κοινωνίας, αφού η εξόντωση της θα ακυρώσει στην πράξη τις όποιες επιτυχίες στον τομέα του δημοσιονομικού εξορθολογισμού.</strong></span></div> Από τη στιγμή που διάφοροι στη Νέα Δημοκρατία υποστηρίζουν – όχι αστήρικτα – ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα στο οποίο <strong>έχουν συρρεύσει τα «ορφανά του ΠΑΣΟΚ» περιμένοντας να ακολουθήσουν όσα είχαν γίνει μετά την πρώτη επικράτηση του Ανδρέα Παπανδρέου στις εκλογές,</strong> ο μοναδικός τρόπος να πατηθεί φρένο στην – κατά τη Νέα Δημοκρατία – εκτός πραγματικότητας ρητορική και την υιοθέτηση των «αιτημάτων» κάθε κοινωνικής ή επαγγελματικής τάξης, είναι <strong>η απότομη προσγείωση στην πραγματικότητα</strong>, κάτι που θα γίνει μόνο εάν αναληφθεί η εξουσία από τον ΣΥΡΙΖΑ.<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Εάν όντως στη Νέα Δημοκρατία πιστεύουν ότι θα σημειωθεί φυγή κεφαλαίων, θα κλείσουν περισσότερες επιχειρήσεις και η χώρα θα περιέλθει ταχύτατα σε αδιέξοδο και άλλα παρόμοια (εμείς δεν το θεωρούμε απίθανο), ας σταματήσουν να δαιμονοποιούν τον ΣΥΡΙΖΑ, ας τον αντιμετωπίσουν με πολιτικούς όρους, συνεχίζοντας να αρθρώνοντας το δικό τους πολιτικό μήνυμα. Η πραγματικότητα είναι αυτή που θα προσγειώσει απότομα τις ανεδαφικές προσδοκίες των ψηφοφόρων αλλά και τις ιδεοληψίες – ψευδαισθήσεις των στελεχών, αυτό θα αντικατοπτριστεί και στα ποσοστά του κόμματος μετεκλογικά.</strong></span></div> Δεν είναι δυνατόν <strong>το επιχείρημα-σύνθημα της «πολυσυλλεκτικότητας»</strong> από την άκρα αριστερά μέχρι το κέντρο να είναι βιώσιμη στρατηγική για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μόνο τότε θα διαφανεί εάν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μετατραπεί σε ένα γνήσιο κόμμα εξουσίας, να διατηρήσει δηλαδή την εκλογική του «πελατεία», <strong>ή θα υπάρξουν διαρροές με τον σχηματισμό κάποιον κομμάτων είτε στα αριστερά του πολιτικού συστήματος είτε στο κέντρο</strong>.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/Merkel_Samaras.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-84212" height="299" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/Merkel_Samaras.jpg" title="Merkel_Samaras" width="450" /></a><br /> Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να αντιληφθεί ότι <strong>στη συγκεκριμένη πολιτική μάχη έχει το απόλυτο μειονέκτημα,</strong> αφού είναι παγιδευμένη στις επιταγές των ξένων δανειστών, αφού αυτή είναι η επιλογή που έχει κάνει και γι’ αυτήν θα κριθεί. <strong>Εφόσον στον ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος και η Νέα Δημοκρατία εμμένει στη θέση της, η πολιτική ισορροπία θα αποκατασταθεί μόνο εάν δοκιμαστούν στον πολιτικό στίβο οι ανέξοδες πολιτικές διακηρύξεις. </strong><br /> Όσον αφορά το κυβερνών κόμμα βέβαια, <strong>η μειονεκτική στρατηγικά θέση στην οποία έχει περιέλθει αποτελεί και τη νέμεση,</strong> αφού εξακολουθούν να ρίχνουν τα πάντα στο ΠΑΣΟΚ, αρνούμενοι να αναλάβουν <strong>μέρος της πολιτικής ευθύνης που τους αναλογεί</strong> για τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση αυτού του τόπου.<br /> <strong>Ας αλλάξουν λοιπόν το παλαιοκομματικό τους τροπάριο που ίσως κάποια χρόνια νωρίτερα είχε νόημα και ας σταματήσουν να αντιμετωπίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως την μία πλευρά του νομίσματος, με την άλλη να έχει τη Χρυσή Αυγή.</strong> Δεν προσφέρουν καλές υπηρεσίες στη δημοκρατία, ούτε όμως και στη μακροπρόθεσμη επιβίωση του δικού τους κόμματος. Ο κόσμος θα συνεχίσει να βλέπει τα τραγικά ποσοστά ανεργίας, τις απολύσεις και την απελπισία στις οικογένειες, ενώ <strong>οι υποσχέσεις που δίνονται για την οικονομία αφορούν προς το παρόν μόνο τα νούμερα, όχι τους ανθρώπους</strong>.<br /> Εν ολίγοις, με τη στρατηγική που ακολουθούν σήμερα, σκάβουν τον πολιτικό τους λάκκο… Εκτός κι αν αποφασίσουν – θα πρέπει πρώτα να το συνειδητοποιήσουν – <strong>ότι η κοινωνία δεν αντέχει άλλο</strong> και πάνε στους εταίρους και δανειστές με μια τελείως διαφορετική πρόταση η οποία θα περιλαμβάνει και την πιθανότητα εκλογών, με το επιχείρημα ότι <strong>η κυβέρνηση δεν μπορεί να βλέπει τη χώρα να οδηγείται στον διχασμό λόγω της εμμονής της Μέρκελ στη λιτότητα</strong>. Το ότι όλοι αναγνωρίζουν πως σε αυτόν τον τομέα έχει σημειωθεί θεαματική πρόοδος είναι ένα σημαντικό όπλο.<br /> <!-- /metas --> <br /> Έχει έρθει η ώρα <strong>να απαιτηθούν μέτρα ανακούφισης της κοινωνίας,</strong> έχει έρθει η ώρα ίσως ο πρωθυπουργός να απευθυνθεί στο <strong>Ευρωκοινοβούλιο</strong>, αλλά και να συναντήσει έναν-έναν <strong>τους ηγέτες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης</strong> εξηγώντας την κατάσταση και να προειδοποιήσει για <strong>την επικίνδυνη τροπή που λαμβάνουν οι ισορροπίες στην ελληνική κοινωνία</strong>. Χρόνος δεν υπάρχει. <strong>Την επόμενη των γερμανικών εκλογών η καμπάνια πρέπει να αρχίσει…</strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Μήπως καλύτερα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μια ώρα αρχύτερα;

Τις τελευταίες ώρες, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των τελευταίων δημοσκοπήσεων που φέρνουν τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει οριακή πλειοψηφία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί γίνεται ένας πόλεμος; Και ποιος τον πληρώνει; Ένα κείμενο προσπαθεί να απαντήσει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/WAR_GENIKOS/olmos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/WAR_GENIKOS/olmos.jpg" width="600" /></a></div> <br /> Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί απόσπασμα συγγράμματος  που διδάσκεται στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου. Το εντόπισε η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση και τα στοιχεία τα οποία αναφέρονται σ΄ αυτό έχουν μεγάλο ενδιαφέρον για όποιον έχει το ερώτημα:<br /> <br /> <strong>Γιατί γίνεται ένας πόλεμος;</strong><br /> <br /> Το κείμενο:<br /> <br /> <strong>Τα παρασκήνια της αμερικανικής επίθεσης στο Ιράκ το 1991</strong><br /> <br /> Μέρος ύλης από το μάθημα «Κατασκευή μοντέλων και διαχείριση Φυσικών Πόρων 1», στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου.<br /> <br /> <br /> Τα έξοδα για τον πόλεμο του κόλπου 40 δισεκατομμύρια δολάρια, Δηλαδή 38 δισεκατομμύρια ευρώ<br /> <strong><br /> Μα ποιος τα πλήρωσε;</strong><br /> Ενστικτωδώς μας έρχεται να πούμε πως τα 40 δις $ τα πλήρωσαν οι Η.Π.Α.<br /> <br /> Αυτό αληθεύει μερικώς: πράγματι: 40 δις $<br /> <br /> <strong>• Το 25% των εξόδων πληρώθηκε από τις ΗΠΑ (10 δις $)</strong><br /> <strong>• Το 75% των εξόδων πληρώθηκε από τα Αραβικά κράτη, συγκεκριμένα από Κουβέιτ και Σαουδική Αραβία (30 δις $)</strong><br /> <br /> <br /> <strong>Μα που τα βρήκαν τα χρήματα;</strong><br /> <strong>Η τιμή του πετρελαίου πριν τον πόλεμο ήταν περίπου 15$ το βαρέλι</strong>... αλλά με τον Πόλεμο του Κόλπου ανέβηκε μέχρι τα 42 $ το βαρέλι, δημιουργώντας ένα επιπλέον κέρδος υπολογιζόμενο γύρω στα 60 δις $<br /> <br /> <strong><br /> Σε ποιόν πήγε αυτό το κέρδος;</strong><br /> <br /> <br /> Στα Αραβικά Κράτη ισχύει ο νόμος του<strong> fifty - fifty: 50% στο εκάστοτε κράτος και 50% στην πολυεθνική που ελέγχει το κοίτασμα. </strong>Έτσι έχουμε...<br /> <br /> • Καθαρά κέρδη από την αύξηση του πετρελαίου: 60 δις $<br /> <br /> • 30 δις $ στις πετρελαϊκές εταιρίες<br /> <br /> • 30 δις $ στις κυβερνήσεις των αραβικών κρατών (Κουβέιτ + Σαουδική Αραβία)<br /> <br /> <strong>Ποιανού είναι οι πετρελαϊκές εταιρίες;</strong><br /> <br /> <strong>Στη Μέση Ανατολή η εξόρυξη και το εμπόριο του πετρελαίου είναι κυριολεκτικά στα χέρια των 7 Αδελφών (Shell, Tamoil, Esso...), όλες αμερικάνικες, από τις οποίες πέντε (5) είναι κρατικές. Άρα, 30 δις $:</strong><br /> <br /> • Περίπου 21 δις $ στο αμερικανικό κράτος<br /> <br /> • Περίπου 9 δις $ σε ιδιώτες αμερικάνους<br /> <br /> <strong><br /> Μερικοί υπολογισμοί</strong><br /> <img alt="" height="171" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/PINAKES/polemos.png" width="544" /><br /> <br /> <strong>Τώρα όλα είναι ξεκάθαρα... οι ΗΠΑ κέρδισαν 20 δις $ από τον πόλεμο! Ενώ κραύγαζαν: ελευθερώστε το Κουβέιτ, ήθελαν μόνο να φάνε το «τυρί»!</strong><br /> <br /> <br /> <strong>Πού πήγαν τα 40 δις $ που ξοδεύτηκαν για τα οπλικά συστήματα;</strong><br /> Στην πολεμική βιομηχανία, που όλως τυχαίως είναι όλη σχεδόν... ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ!<br /> Όμως δεν τελείωσε ακόμα...<br /> <br /> Δηλαδή οι ΗΠΑ, από την αύξηση της τιμής του πετρελαίου και από τα κέρδη από το οπλικό σύστημα κέρδισαν...<br /> <strong>• 21-10= 11 δις $ άμεσα,</strong><br /> <strong>• 49 δις $ από τα οπλικά συστήματα!</strong><br /> <br /> <br /> <strong>Τελικά ποιος πλήρωσε τον πόλεμο του ’91 στο Ιράκ;</strong><br /> <strong>Αυτοί που χρησιμοποιούν το πετρέλαιο... δηλαδή εμείς!</strong><br /> <br /> <strong><br /> Τελευταίοι συλλογισμοί</strong><br /> Είναι πλέον εύκολο να υποθέσουμε ότι ο Πόλεμος του Κόλπου, το 1991, έγινε κυρίως για αυτά τα οικονομικά αίτια, και όχι για κάποιο ‘ανθρωπιστικό’ σκοπό ή για το ‘δικαίωμα της ελευθερίας’.<br /> <br /> Τώρα όμως είναι εύκολο να καταλάβουμε άλλα δυο επίκαιρα γεγονότα: τ<strong>ο γιατί του πολέμου στο Αφγανιστάν και του πολέμου στο Ιράκ.</strong><br /> <br /> • Ο πόλεμος στο Afghanistan είχε ως κύριο σκοπό την ίδρυση μιας υποχείριας κυβέρνησης που θα ήταν σύμφωνη με την κατασκευή ενός πετρελαιαγωγού (αμερικάνικης ιδιοκτησίας) μήκους 2.500 km που θα διέσχιζε το έδαφος του. 
Αυτός ο πετρελαιαγωγός, στρατηγικής σημασίας, έχει ως μοναδική εναλλακτική λύση, την κατασκευή ενός άλλου πετρελαιαγωγού, μήκους 5.500 km, πολύ πιο ακριβού στην κατασκευή και στη συντήρηση, λόγω των φόρων που θα επέβαλαν στις ΗΠΑ τα κράτη που θα τους διέσχιζε.
Πολύ πιο εύκολο λοιπόν, να κάνεις ‘σκόνη’ μια χώρα ήδη βασανισμένη από έναν 30χρονο πόλεμο και να την κάνεις ‘παράρτημα’, με την δυνατότητα της κατασκευής και της διαχείρισης του πετρελαιαγωγού από τον πιο σύντομο δρόμο με όλη την άνεση.<br /> <br /> • Για να καταλάβουμε πως ο Bush jr. επιτέθηκε και πάλι στο Iraq πρέπει να ξέρουμε πως οι ΗΠΑ ‘πλέουν’ μαζί με τους κυριότερους προμηθευτές πετρελαίου της Μέσης Ανατολής: την Σαουδική Αραβία. Ωστόσο, μεταξύ τους παρουσιάζεται μία ρήξη. 
Η ρήξη γίνεται αγιάτρευτη, διότι η Σαουδική Αραβία είναι ένα από τα αναμεμιγμένα κράτη με την τρομοκρατία του Bin Laden, και γιατί η Διεθνής δημόσια γνώμη παρατάσσεται ενάντια αυτού του κράτους λόγω της έλλειψης σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα. 
Για την κυβέρνηση Bush δημιουργήθηκε λοιπόν ένας στόχος: η εύρεση ενός εναλλακτικού πετρελαϊκού προμηθευτή εκτός από την Σαουδική Αραβία στην Μέση Ανατολή. 
Ο πιο εύκολος τρόπος, φυσικά, είναι ένας πόλεμος στο Ιράκ και η ίδρυση μιας κυβέρνησης ‘μαριονέτα’ υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ.<br /> <br /> <strong>Η ερώτηση που μας έρχεται αυθόρμητα είναι: γιατί το Ιράκ; Για 3 απλούς λόγους: </strong><br /> <br /> • Είναι μια χώρα που δεν μπορεί να αμυνθεί (η φτώχια προερχόμενη από το εμπάργκο θανατώνει λόγω υποσιτισμού 300.000 μωρά το χρόνο).<br /> <br /> • Το Ιράκ προσφέρεται για μια εύκολη δικαιολογία (η παρουσία ανύπαρκτων όπλων μαζικής καταστροφής, που φτιάχνονται μόνο με την υψηλή τεχνολογία και ξοδεύοντας πολλά χρήματα, δυο πράγματα που το Ιράκ δεν διαθέτει) για να δικαιολογήσουν την επίθεση στην διεθνή κοινότητα που δεν γνωρίζει τίποτα για τον έλεγχο των πετρελαϊκών κοιτασμάτων.<br /> <br /> • Μέχρι στιγμής, το Ιράκ δεν έχει την υπεράσπιση κανενός ισχυρού κράτους, που να είναι σε θέση να αντισταθεί αποφασιστικά σε μια αμερικάνικη εχθρική απειλή.<br /> <br /> • Εκτός αυτού, τα τελευταία 3 χρόνια, έγινε στη Βενεζουέλα μια κοινωνική επανάσταση, λόγω των δραματικών συνθηκών διαβίωσης των πολιτών, παρακινούμενη από τις αμερικάνικες πετρελαϊκές πολυεθνικές. 
Η Βενεζουέλα είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής πετρελαίου των ΗΠΑ. 
Για την κυβέρνηση Bush έπρεπε λοιπόν να βρεθεί μια εναλλακτική λύση εκτός της Σαουδικής Αραβίας και της Βενεζουέλας.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γιατί γίνεται ένας πόλεμος; Και ποιος τον πληρώνει; Ένα κείμενο προσπαθεί να απαντήσει

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί απόσπασμα συγγράμματος  που διδάσκεται στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου. Το εντόπισε η Αντιπολεμική Διεθνιστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παιχνίδια πολέμου και ειρήνης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzAVwz5VzM2iTiSrUN41cN7pobynX7CSACsrVv5LJx6tMBAhVmmCpp5yF-iVafx6JRkewg9BYjgp0hVifle6ciSkezKohpT9qeilvY1fPiQCCytq55qbjxfn65SlWUfgKdiSeClHwvXToP/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF393.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzAVwz5VzM2iTiSrUN41cN7pobynX7CSACsrVv5LJx6tMBAhVmmCpp5yF-iVafx6JRkewg9BYjgp0hVifle6ciSkezKohpT9qeilvY1fPiQCCytq55qbjxfn65SlWUfgKdiSeClHwvXToP/s640/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF393.jpg" width="600" /></a></div> <br /> <span style="color: #990000; font-family: Verdana, sans-serif;">“<i>Ο πόλεμος είναι η περιοχή του συμπτωματικού,  του απρόβλεπτου, του τυχαίου – αφού συνεχώς βρίσκει κανείς τα πράγματα εντελώς διαφορετικά, από αυτό που περιμένει</i>” </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">,</span> είχε πει χαρακτηριστικά ο Clausewitz.<br /> <br /> <div style="text-align: justify;"> Στο ίδιο μήκος κύματος με τον Πρώσο στρατιωτικό, ο ναύαρχος των Η.Π.Α. K. Dempsey έγραψε το εξής πριν μερικές εβδομάδες: “<i>Όταν αναλάβουμε δράση στη Συρία, θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τα επόμενα βήματα. Είναι πολύ δύσκολο να αποφευχθεί η βαθύτερη εμπλοκή μας</i>”.</div> <div style="text-align: justify;"> Από την άλλη πλευρά, ο υπουργός εξωτερικών των Η.Π.Α. προσδιόρισε τι ακριβώς απασχολεί την υπερδύναμη, με τη φράση του “<i>Εάν δεν επιτεθούμε στη Συρία, θα χάσουμε την αξιοπιστία μας σε ολόκληρο τον πλανήτη</i>”. Η απάντηση, εκ μέρους μίας Αμερικανίδας καθηγήτριας (A. Simons), ήλθε σχεδόν αμέσως μετά: “<i>Δεν κινδυνεύει η αξιοπιστία των Η.Π.Α., αλλά αυτή του προέδρου της. Πριν από ένα χρόνο τράβηξε με «ελαφρότητα» μία κόκκινη γραμμή, όσον αφορά τη χρήση χημικών όπλων – τώρα, προσπαθεί να διασώσει το κύρος του</i>”.</div> <br /> Περαιτέρω, σύμφωνα με πολλούς ειδικούς, ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία δεν θα τελείωνε μετά από μία μικρή ή μεγάλη στρατιωτική επίθεση των Η.Π.Α. – αντίθετα, θα επεκτεινόταν στη γύρω περιοχή, αφού το συριακό καθεστώς θα προσπαθούσε να εκδικηθεί το Ισραήλ, την Τουρκία και το Λίβανο. Εκτός αυτού, τα αποτελέσματα τέτοιου είδους ενεργειών στο Ιράκ, στο οποίο μαίνεται ήδη ο πόλεμος, θα ήταν μάλλον καταστροφικά.<br /> <br /> Όσον αφορά δε ολόκληρη την «κρατική αρχιτεκτονική» της Μέσης Ανατολής (η οποία «οικοδομήθηκε» μετά τον 1ο παγκόσμιο Πόλεμο από τους Βρετανούς και τους Γάλλους, σαν πύργος στην αραβική άμμο, αφού δεν δόθηκε καμία σημασία στις φυλετικές και θρησκευτικές διαφορές των εκεί λαών), θα μπορούσε άμεσα να καταρρεύσει – δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στον πλανήτη.<br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση, κανένας δεν καταλαβαίνει γιατί ο Αμερικανός πρόεδρος ενδιαφέρεται για τους 1.492 θανάτους από χημικά όπλα, τα οποία πουλήθηκαν στη Συρία από τις «ηθικότατες» βρετανικές επιχειρήσεις και όχι για τα πάνω από 110.000 θύματα του εμφυλίου πολέμου.<br /> <br /> <a href="http://www.analyst.gr/wp-content/uploads/2013/09/%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BA%CE%B5%CE%BB.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://www.analyst.gr/wp-content/uploads/2013/09/%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BA%CE%B5%CE%BB.jpg" /></a><br /> Από την άλλη πλευρά η Γερμανίδα καγκελάριος, η οποία θεωρείται ως η ισχυρότερη γυναίκα του πλανήτη, βίωσε, δυστυχώς για τη χώρα της, έναν ολοκληρωτικό εξευτελισμό στην Αγία Πετρούπολη – παρά το ότι μπορούσε να μιλάει στα ρωσικά με τον οικοδεσπότη.<br /> <br /> Αφού αρνήθηκε να υποστηρίξει τον κ.Obama, παρά το ότι συμφώνησαν μαζί του όλες οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης (Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία), τασσόμενη με τη Ρωσία, την επόμενη ημέρα υπαναχώρησε άτακτα – αναδεικνύοντας τις τεράστιες αδυναμίες της, όσον αφορά την εξωτερική πολιτική.<br /> <br /> Αμέσως μετά, σε μία συνέντευξη της, άσκησε κριτική (!) στις κυβερνήσεις της Ρωσίας και της Κίνας, λέγοντας πως “Είναι λυπηρό το ότι τόσο η Ρωσία, όσο και η Κίνα αρνούνται να υιοθετήσουν μία κοινή στάση με τους υπόλοιπους στο συριακό ζήτημα – γεγονός που «αδυνατίζει» το ρόλο του ΟΗΕ”. Την ίδια στιγμή όμως τόνισε ότι, η Γερμανία δεν πρόκειται να συμμετέχει σε στρατιωτικές επιχειρήσεις<br /> <br /> Αν και είναι γνωστό πως η καγκελάριος αποφεύγει πάντοτε τις σαφείς, καθαρές απαντήσεις, αφήνοντας ανέκαθεν «εξόδους κινδύνου» σε όλα όσα λέει, σε θέματα που αφορούν την παγκόσμια ειρήνη οφείλει προφανώς να είναι απολύτως σαφής – όπως, για παράδειγμα, ο αρχηγός της γερμανικής αντιπολίτευσης, ο οποίος είπε χαρακτηριστικά ότι, “Όσο τραγικό και αν ακούγεται, δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να φανταστώ καμία δράση, με τη βοήθεια της οποίας θα μπορούσε η διεθνής κοινότητα να σταματήσει το δράμα του συριακού λαού, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα”.<br /> <br /> Ολοκληρώνοντας, ο κ.Obama αυτοπαγιδεύτηκε, με την ατυχή έκφραση του περί κόκκινης γραμμής. Αυτή τη στιγμή προσπαθεί λοιπόν να ξεφύγει από την παγίδα με τεχνάσματα – όπως με τη δήθεν «ρητορική αναφορά» του υπουργού εξωτερικών στην καταστροφή των χημικών από τη Συρία, την οποία υιοθέτησε αμέσως η Ρωσία, βοηθώντας τον.<br /> <br /> Για να τα καταφέρει όμως πραγματικά να ξεφύγει, χωρίς υποτιμητικά τεχνάσματα, χωρίς να ενισχύει ανόητα τη Ρωσία, καθώς επίσης χωρίς να χάσει εντελώς το κύρος του, χρειάζεται την εμπιστοσύνη της Δύσης.<br /> <br /> Τη εμπιστοσύνη όμως αυτή την έχουν χάσει οι Η.Π.Α., από τα ψέματα του G.Bush, ο οποίος οδήγησε δόλια τη δύση στον πόλεμο του Ιράκ. Έκτοτε, είναι όλοι πάρα πολύ προσεκτικοί, όταν οι αμερικανικές υπηρεσίες αναφέρονται σε αποδείξεις – τόσο η διεθνής κοινότητα, όσο και οι ίδιοι οι πολίτες της υπερδύναμης.<br /> <a href="http://www.analyst.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Παιχνίδια πολέμου και ειρήνης

“ Ο πόλεμος είναι η περιοχή του συμπτωματικού,  του απρόβλεπτου, του τυχαίου – αφού συνεχώς βρίσκει κανείς τα πράγματα εντελώς διαφορετικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επόμενη ημέρα της σχέσης Αθήνας – Ουάσιγκτον

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.e-afipnisi.gr/img/eea5b3bd1bd5d5c62a1d22f78d3ba263ameriki-ellada.jpg500.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="384" src="http://www.e-afipnisi.gr/img/eea5b3bd1bd5d5c62a1d22f78d3ba263ameriki-ellada.jpg500.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Του Αλέξανδρου Μαλλιά,  πρώην Πρέσβη της Ελλάδος στη Ουάσιγκτον (2005-2009)</b><br /> <br /> Η επίσκεψη εργασίας του Πρωθυπουργού της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον  και οι συναντήσεις που είχε με τον Πρόεδρο Ομπάμα και τον Υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρρυ έρχονται να συμπληρώσουν ένα κενό. Την απουσία δηλαδή τακτικών υψηλού επιπέδου συναντήσεων και διαβουλεύσεων μεταξύ των δύο συμμάχων. Συνεπώς η επίσκεψη του κ. Σαμαρά στο Λευκό Οίκο έπρεπε να γίνει. Ευτυχώς, έγινε  έστω με μια καθυστέρηση. Για τη οποία δημιουργήθηκαν εντυπώσεις που θα μπορούσαν να βλάψουν την εικόνα του Πρωθυπουργού και της χώρας.<br /> <br /> Ας όψονται εκείνοι, βασιλικότεροι του βασιλέως, που είχαν σπεύσει  να αναγγείλουν τη παρουσία του κ. Αντώνη Σαμαρά στο Αμερικανό-Εβραϊκό Συνέδριο στις 4 Ιουνίου ,σε συνδυασμό με την -μη  καθορισμένη όπως τελικά αποδείχθηκε- συνάντηση του με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Είναι ακόμη και σήμερα όλοι στις θέσεις τους. Το κενό αυτό είχε προσπαθήσει να καλύψει, σε κάποιο βαθμό βέβαια, ο υπουργός Δημήτρης Αβραμόπουλος τόσο με τη σημερινή του ιδιότητα όσο και με τη προηγούμενη του πρώην Υπουργού Εξωτερικών και Άμυνας. Είναι ο υπουργός, που έχει πραγματοποιήσει τις περισσότερες  σε αριθμό και ουσιαστικότερες σε περιεχόμενο επισκέψεις στις ΗΠΑ.<br /> <br /> Δεν είμαι οπαδός αμφιβόλου άλλωστε αποτελεσματικότητας πολιτικών αυτοματισμών και των συνακολούθων  διπλωματικών συνειρμών. Δεν πιστεύω, συνεπώς, ότι στο πρώτο μήνα της θητείας του ο εκάστοτε Έλληνας πρωθυπουργός πρέπει να επισκέπτεται την Ουάσιγκτον. Ταυτόχρονα όμως οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ είναι πολύ σοβαρές για την Ελλάδα. Είναι επίσης σοβαρές για τη Ουάσιγκτον, καθόσον δεν αναλύονται αποκλειστικά και μόνο μέσα από το πρίσμα διμερών εκκρεμοτήτων και δράσεων. Επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό -σε πολύ μεγαλύτερο απ’ ότι μπορούμε να φαντασθούμε- από τις ευρωπαϊκές εξελίξεις, την κρίση στην ευρωζώνη, τις εν δυνάμει επιπτώσεις της στις ευρω-ατλαντικές οικονομικές σχέσεις και στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.<br /> <br /> Επιπλέον, κατά τη τελευταία τριετία, η Ελλάδα τόσο ως σύμμαχος στο ΝΑΤΟ όσο και ως χώρος -υπογραμμίζω τη λέξη χώρος- έχει αποκτήσει  ιδιαίτερη επιχειρησιακή σημασία λόγω των απρόβλεπτων και πρωτοφανών σε έκταση και σε μελλοντικό χρονικό βάθος εξελίξεων στην Μέση Ανατολή και Βόρειο Αφρική. Από το Γιβραλτάρ μέχρι και  τον Περσικό Κόλπο.<br /> <br /> Με κίνδυνο να φανώ αιρετικός, εκτός από ενοχλητικός, ριψοκινδυνεύω την εκτίμηση ότι η αξία των πάσης φύσεως διευκολύνσεων που παρέχονται στις πάσης φύσεως βάσεις (με συγχωρείτε «διευκολύνσεις») στη Σούδα και αλλού, έχει αποκτήσει το τελευταίο καιρό μη υπολογισμένη, τη στιγμή της υπογραφής των σχετικών συμφωνιών, υπεραξία . Τέτοιας μορφής που να επιτρέπει στη σημερινή Ελληνική κυβέρνηση -εάν υπάρχει βούληση και σχέδιο- να αντιπαρέρχεται χωρίς πολιτικό ή διπλωματικό κόστος τις ποικιλόμορφες ενθαρρύνσεις, προτροπές και νουθεσίες της Ουάσιγκτον για την πολιτική και θέση μας στο ”άλφα” ή ”βήτα” υψηλής για τα δικά μας συμφέροντα -όπως εμείς τα προσδιορίζουμε- θέμα. Επιπλέον, πριν από την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης για την επέκταση των εγκαταστάσεων στη Σούδα, η ελληνική πλευρά – που αναμφίβολα διευκολύνεται από τη περιφερειακή συγκυρία- μπορεί και δικαιούται να ζητήσει  επιπλέον πολιτικά, οικονομικά και εξοπλιστικά ανταλλάγματα. Τα πολιτικο-οικονομικά είναι στη παρούσα συγκυρία πιο αναγκαία και απαραίτητα.<br /> <br /> Ρίχνω απλά μια ιδέα. Ενθυμείται κανείς τις επιστολές του Χένρυ Κίσινγκερ προς τονΔημήτριο Μπίτσιο; Προϊόν μιας συστηματικής, σταθερής ως προς τον στόχο και αξιοπρεπούς πολιτικής που ακολούθησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έναντι της Ουάσιγκτον στα μεταπολιτευτικά χρόνια; Πρόσφατα ξαναδιάβασα τα πρακτικά μιας σημαντικής  -στη κυριολεξία- συνομιλίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον Πρόεδρο Τζέραλντ Φόρντ στις Βρυξέλλες, τον Μάιο 1975, στο περιθώριο της Συνάντησης Κορυφής του ΝΑΤΟ. Αξίζει να την μελετήσουν οι σημερινοί πολιτικοί μας ταγοί για να μαθαίνουν τι σημαίνει αξιοπρεπής στάση και πάνω απ’ όλα κύρος, σθένος και διαπραγματευτική δεινότητα. Θυμίζω μόνο ότι τα πράγματα και την εποχή εκείνη κάθε άλλο παρά ρόδινα ήσαν. Εκτός των άλλων, η Ελλάδα με προσωπική απόφαση του Πρωθυπουργού είχε αποχωρήσει από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Για την Ουάσιγκτον, λοιπόν, η Σούδα είναι θεμελιώδες ζήτημα συμφέροντος  και προτεραιοτήτων. Δεν αντιλαμβάνομαι το λόγο για τον οποίο δεν ισχύει το ίδιο και για την Ελλάδα. Ναι, πιστεύω ότι η Σούδα εξυπηρετεί και τα ελληνικά συμφέροντα και σταθερά αναβαθμίζει τη θέση της στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής  Βόρειας Αφρικής (ΜΕΝΑ). Δεν θα ήθελα στο σημείο αυτό να αρχίσω ενα δημόσιο διάλογο για το περιεχόμενο και το χαρακτήρα των παρεχομένων  ”διευκολύνσεων”. Αν κάποιος επιμένει να αμφισβητεί τη στρατηγική τους σημασία και το τακτικό επιχειρησιακό χαρακτήρα τους, ας αρκεσθεί να αναζητήσει τα στοιχεία εμπλοκής τους όχι πολύ μακριά, αλλά στη διάρκεια της Λιβυκής κρίσης. Ας αναζητήσει επίσης τα στοιχεία για τη χρήση τους στο Αφγανιστάν και από τις αρχές του 2003 στο Ιράκ.<br /> <br /> Δεν διεκδικώ την αποκλειστικότητα της πατρότητας αυτής της επισήμανσης. Πρόκειται άλλωστε και για πρόσφατη δημόσια παραδοχή με επίσημη ανακοίνωση του Αμερικανικού Πενταγώνου, αναρτημένη ακόμη και σήμερα στην ιστοσελίδα του, για το περιεχόμενο των σημαντικών συνομιλιών των Υπουργών Άμυνας Τσακ Χέηγκελ καιΔημήτρη Αβραμόπουλου στο Πεντάγωνο στις 31 Ιουλίου 2013. Λίγες μέρες πριν την επίσκεψη του κ. Πρωθυπουργού στο Λευκό Οίκο.<br /> <br /> <b>Το σχετικό απόσπασμα της ανακοίνωσης έχει ως εξής :</b><br /> <br /> ”…Secretary Hagel thanked Minister Avramopoulos  for Greece’s continued hosting of U.S. forces at Naval Support Activity at Souda Bay. Souda Bay is a key enabler of US Strategic  objectives in the region ,the importance  of which became apparent during  the Operation United Protector in Libya…”.<br /> <br /> Ιδού και η  μετάφραση: «Ο Υπουργός  Χέηγκελ ευχαρίστησε τον Υπουργό Αβραμόπουλο για τη συνεχιζόμενη φιλοξενία της (…) στη Σούδα. Ο Κόλπος της Σούδας είναι  ένας συντελεστής-κλειδί για τους αμερικανικούς στρατηγικούς στόχους στη περιοχή, η σημασία της οποίας κατέστη εμφανής κατά την Επιχείρηση στη Λιβύη».<br /> <br /> Δεν με εκπλήσσει ή συναρπάζει το γεγονός ότι αυτή η περικοπή αποσιωπήθηκε ως δια μαγείας στην Ελλάδα. Το ίδιο άλλωστε συνέβη και χθες, το ίδιο και προχθές. Στη τακτική μας να αποφεύγουμε να αξιοποιούμε με σύνεση, σχέδιο και πάνω από όλα με συνέπεια, τη σημασία και την αξία της Σούδας έχω ήδη επισημάνει και σε παλιότερο μου κείμενο.<br /> <br /> Κάτι ακόμη: το ελάχιστο που έχουν να κάνουν καθημερινά οι διακόσιες περίπου πρεσβείες στη Ουάσιγκτον είναι να καταγράφουν τις δηλώσεις και ανακοινώσεις του Λευκού Οίκου, του Στέητ Ντιπάρτμεντ και του Υπουργείου Άμυνας. Ό,τι εμείς σκοπίμως διαχρονικά υποβαθμίζουμε, εκείνες το συγκρατούν. Άρα, προς ποία κατεύθυνση η διαχρονική δική μας «αιδήμων σιωπή»; Αν όχι μόνο για λόγους εσωτερικούς;<br /> <b><br /> Η ανάλυση μου είναι η ακόλουθη: </b><br /> <br /> Εκτιμώ ότι η Σούδα είναι η σημαντικότερη αμερικανική βάση σε ολόκληρη τη περιοχή με στρατηγικό και τακτικό επιχειρησιακό χαρακτήρα. Δεν είναι ορθό να τη συγκρίνουμε με τη αεροπορική βάση στο Ινσιρλίκ (Τουρκια). Η Σούδα είναι ταυτόχρονα ναυτική και αεροπορική .<br />     <br /> Η διόλου ευκαταφρόνητη σημασία του Ινσιρλίκ (επίσης με  μανδύα ΝΑΤΟ), αναδείχθηκε κυρίως κατά τις επιχειρήσεις στο Ιράκ. Η Σούδα είναι πιο κοντά στο σύνολο των εστιών ανάφλεξης, ανασφάλειας και ανατροπής (τα τρία ΑΛΦΑ ) στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής (MENA). Είναι βάση -κλειδί.<br />     <br /> Ουδείς γνωρίζει σήμερα ποία θα είναι η κατάληξη των ανακατατάξεων στη περιοχή της ευρύτερης γειτονιάς μας και σε ποιό βάθος χρόνου θα μπορούμε και πάλι να μιλάμε για προβλέψιμες εξελίξεις. Με σημερινά δεδομένα, από την Τυνησία μέχρι και τον Κόλπο είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να γίνουν ασφαλείς προβλέψεις. Πάντως, θα χρειασθούν περισσότερο από δύο δεκαετίες. Οι εκτιμήσεις  αποτελούν  περισσότερο ευχές και λιγότερο επιλογές πολιτικής. Αυτό ισχύει και για τις ΗΠΑ. Πριν δύο χρόνια ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ακολούθησε τον Ταγίπ Ερντογάν στο δημόσιο αίτημα-ευχή να φύγει ο Μπουμπάρακ.                        <br /> <br /> Πολύτιμο βοήθημα και οδηγός για όποιον θέλει να πληροφορηθεί τι ακριβώς καιΕξώφυλλοκυρίως γιατί τα πάντα αλλάζουν στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής αποτελεί το πρόσφατο βιβλίο του Στρατηγού Ιωάννη Παρίση «Η ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ  ΘΑΛΑΣΣΑ» (Εκδόσεις Λιβάνη). Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Είναι το πληρέστερο σχετικό βιβλίο που έχω υπόψη μου.<br /> <br /> Άρα, η Ελλάδα τόσο σαν σύμμαχος του ΝΑΤΟ όσο και σαν χώρος -χρησιμοποιώ εσκεμμένα τον όρο, παρά το γεγονός οτι προκαλεί αντιδράσεις- ανεξάρτητα από τη περιδίνηση της στη βαθειά κρίση, είναι ένας πολύτιμος γεωστρατηγικός εταίρος. Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, γεωγραφικά και επιχειρησιακά ίσως μάλιστα είναι ο πολυτιμότερος. Παρά τη κρίση και τις αδυναμίες της.<br /> <br /> Δεν χρειάσθηκε να περιμένουμε την λεγόμενη «Αραβική Άνοιξη» για να διαπιστώσουμε πόσο ασύνδετες και βαθειά διχασμένες είναι οι αραβικές χώρες. Λυπάμαι αν στενοχωρήσω η απογοητεύσω κάποιους αλλά αυτό που κάποτε αποκαλούσαμε «αραβικός κόσμος» είναι μια παράπλευρη, πιθανόν οριστική, απώλεια του σημερινού κύκλου εξεγέρσεων , επεμβάσεων και ανακατατάξεων. Ανακατατάξεις, που ενώ έχουν επί του παρόντος πολιτικό και πολιτειακό χαρακτήρα και εκφάνσεις, πιθανολογώ ότι θα μπορούσαν να οδηγήσουν και σε αλλαγές συνόρων στη Μέση Ανατολή, κυρίως αλλά  και στη Βόρειο Αφρική.<br /> <br /> Η ανάλυση που γίνεται  σήμερα για τη Αίγυπτο ή τη Συρία, για τη Λιβύη ή για τοΙράκ, αναδεικνύουν ολοένα και περισσότερο τις εθνοφυλετικές και θρησκευτικές διαφορές μέσα σε κάθε χώρα. Απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά η συγκολλητική ουσία που λέγεται «άραβας» και «αραβικός κόσμος». Η οποία βέβαια ποτέ δεν υπήρχε σε σχέση με τους Κούρδους. Η μέρα εκπλήρωσης τω ιστορικών τους στόχων δεν είναι μακριά. Η ανακάλυψη η μάλλον η αποκάλυψη όλων αυτών των εθνο-θρησκευτικών ομάδων εμφανίζεται ξαφνικά ως ερμηνεία και γενεσιουργός αιτία των αναφλέξεων, επαναστάσεων, ανατροπών και κρίσεων. Αναλόγως της περίπτωσης μιλάμε με όρους εμφυλίων συρράξεων, εθνικών ή θρησκευτικών εκκαθαρίσεων, ακόμη και γενοκτονίας (περιπτώσεις Ιράκ και Συρίας). Μας θυμίζει κάτι αυτό; Εμένα πάντως μου θυμίζει τις εξελίξεις της δεκαετίας  του 1990, που οδήγησαν στη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας και σε συγκεκριμένες περιοχές μόνιμης ανάφλεξης στο Καύκασο. Μου θυμίζει έντονα νεόκοπους προσδιορισμούς εθνοτικών ομάδων π.χ. τωνbosniacs. Σήμερα για παράδειγμα παρακολουθώντας την ανάλυση και την ειδησεογραφία βλέπω ολοένα και συχνότερα να χρησιμοποιείται για παράδειγμα ο όρος syriacs (οι ομιλούντες τη συριακή χριστιανοί της Μεσοποταμίας ή απλά οι Ασσύριοι χριστιανοί της Μεσοποταμίας). Δεν είναι νέος. <br /> <br /> Χρησιμοποιείται όμως με ασυνήθιστα μεγαλύτερη συχνότητα το τελευταίο δίμηνο-τρίμηνο σε σχέση με το παρελθόν ως φυλετικό-θρησκευτικός προσδιορισμός. Συμβουλεύτηκα πρόσφατα τη Wikipedia. Είδα αμέσως τι προσπάθεια γίνεται για την «εγκόλπωση» τους. Ας συγκρατήσουμε τον όρο. Θα τον βρίσκουμε μπροστά μας.<br /> <br /> Επιστρέφω στη ανάλυση των πλεονεκτημάτων της στρατηγικής θέσης της Ελλάδος. Ναι, η Σούδα και το σύνολο των διευκολύνσεων στη Κρήτη αναβαθμίζουν τη στρατηγική θέση της Ελλάδος . Η νέα φάση των σχέσεων μας με το Ισραήλ, που σημειωτέον  δρομολογήθηκε κυρίως από το Ισραήλ, χωρίς μεγάλη προσπάθεια από την Αθήνα, αρχίζει τώρα να αποκτά ουσία και περιεχόμενο. Όμως, αξίζει να σημειώσω ότι ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές στο παρελθόν των σχέσεων της Αθήνας με το Ισραήλ, δεν αντηλλάγησαν τόσο βαριές κατηγορίες και χαρακτηρισμοί όπως αυτοί που εκτοξεύονται τη τελευταία τετραετία από την Άγκυρα και το Τελ-Αβίβ. Μεταξύ δηλαδή των «στρατηγικών εταίρων» στη Μέση Ανατολή. Η οξύτητα και πάνω από όλα το θρησκευτικό-πολιτικό βάθος της αντιπαλότητας προς το Ισραήλ που καλλιεργεί η κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν έχει «δηλητηριάσει» μεγάλο τμήμα της τουρκικής κοινής γνώμης. Επίσης, έχει πια διαπεράσει και τις λεγόμενες «μόνιμες δομές» στη Τουρκία (Ένοπλες Δυνάμεις, Διπλωματική Υπηρεσία, ΜΙΤ). Με άλλα λόγια, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι αύριο θα υπάρξει μια ενδεχόμενη αποκατάσταση σχέσεων στη κορυφή, δύσκολα, μα πολύ δύσκολα θα γίνει δεκτή και από τη τουρκική κοινή γνώμη. Επιπλέον, η κρίση των σχέσεων της Άγκυρας με το Κάιρο -που οφείλεται  και πάλι στο θρησκευτικο-πολιτικό πλέγμα της κυβέρνησης Ερντογάν και την απέχθεια του στη παρεμβατική πολιτική του στρατού στην Αίγυπτο και στην Τουρκία -αφαιρεί κάθε δυνατότητα στη Τουρκία να διαδραματίσει πρώτο ρόλο στο Παλαιστινιακό. Πέραν του γεγονότος, δηλαδή, ότι η Κυβέρνηση του Ισραήλ βλέπει, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, ως τη καλλίτερη δυνατή εξέλιξη την επέμβαση του στρατού στην Αίγυπτο. Προσωπικά θεωρώ ότι αρμόζει ο όρος «πραξικόπημα».<br /> <br /> Πιστεύω ότι θα ήταν σκόπιμο και χρήσιμο ο κ. Πρωθυπουργός ή έστω ο κ. Υπουργός Εξωτερικών, να περιλάβουν στις συναντήσεις τους και τη πανίσχυρη Αmerican Israeli Public Affairs Committee (AIPAC). Ανεξαρτήτως Προέδρων και Administration, το Αμερικανικό Κογκρέσο παραμένει η άτρωτη ασπίδα και ο πολιορκητικός κριός του Ισραήλ και των συμφερόντων του στην Ουάσιγκτον. Είναι αρκετά συνηθισμένο το φαινόμενο το Κογκρέσο -χάρις στην αποτελεσματικότητα και την εμβέλεια της ΑIPAC- να αναιρεί, αμβλύνει και ενδεχόμενα να ακυρώνει στη πράξη αποφάσεις η προθέσεις του εκάστοτε Προέδρου. Όταν αυτές δεν αρέσουν στο Ισραήλ. Επιπλέον, το Κογκρέσο  -τόσο η Γερουσία  όσο και η Βουλή των Αντιπροσώπων- αποτελούν αυτό που αποκαλώ την «υπεραξία» η «προστιθέμενη αξία» της Ελλάδος στην αμερικανική πρωτεύουσα. Σε βαθμό μάλιστα δυσανάλογα μεγάλο της εμβέλειας της χώρας μας. Δυστυχώς -να γιατί συνεχώς επισημαίνω την απουσία συνέχειας, θεσμικής οργάνωσης ανεξάρτητης από πρόσωπα και υπουργούς- τα τελευταία χρόνια περιορίσθηκε ή απέκτησε πυροσβεστικό χαρακτήρα μια σημαντική προσπάθεια που είχε γίνει τη τετραετία 2005 -2009 για τη παρουσίαση των θεμάτων μας και δη του ζητήματος των Σκοπίων στο Κογκρέσο. Η συμμετοχή και συμβολή της οργανωμένης Ομογένειας και μεμονωμένων προσωπικοτήτων ήταν καταλυτική. Κάτι ακόμη: Η διαχρονικά σταθερή στήριξη από πλευράς συγκεκριμένων εκπροσώπων του αμερικανικού λαού στη Γερουσία και στη Βουλή των θέσεων της Αθήνας και της Λευκωσίας πρέπει να ιδωθεί μέσα από το πρίσμα της εξαιρετικής δουλειάς που κάνουν συγκεκριμένοι επιφανείς ομογενείς της Ελλαδικής και Κυπριακής ομογένειας. Σημειώνω ότι η Κυπριακή Ομογένεια, καίτοι ολιγάριθμη, είναι καλλίτερα οργανωμένη και αναμφίβολα πιο αποτελεσματική. Αν μη τι άλλο, οι περί τον κύριο Πρωθυπουργό θα αντελήφθησαν πώς πρέπει να κινούμαστε για να πετύχουμε το στόχο μας. Η γραπτή παρέμβαση και το κύρος ενός Γερουσιαστή, του Robert Menendez, προς τον Πρόεδρο Ομπάμα είχε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από τόσες συναντήσεις στο Στέητ Ντιπάρτμεντ και με την Αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα. Θέλω να ελπίζω ότι η Κυβέρνηση, και το Υπουργείο Εξωτερικών θα επαναφέρουν τις επαφές μας με το Κογκρέσο στη πρώτη προτεραιότητα. Επειδή πρόσφατα πάλι άκουσα το επιχείρημα για έλλειψη χρημάτων κλπ., θα ήθελα απλά να σημειώσω ότι η ετήσια δαπάνη που απαιτείται για τις υπηρεσίες συγκεκριμένης εταιρείας με άριστες προσβάσεις στο Κογκρέσο, είναι μικρότερη της δαπάνης που απαιτήθηκε για να «ξαναστηθεί» το γραφείο ενός Υπουργού. Η της δαπάνης για ενοικίαση αυτοκίνητων το 2011, για μια επίσκεψη στη Ουάσιγκτον. Αλλά στη σημερινή Ελλάδα και αυτά ακούγονται περίεργα. Κυρίως όμως ενοχλητικά.<br /> <br /> Με βάση τις πολύτιμες εμπειρίες από τη κρίση του Λίβανου το 2006, και της Λιβύης το 2011, η Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει ο κόμβος για επιχειρήσεις MEDEVAC(έκτακτες περιπτώσεις διάσωσης ασθενών και τραυματιών). Επίσης, ο «πλωτός ανθρωπιστικός διάδρομος» για τη μεταφορά αμάχων σε τρίτες χώρες.<br /> Επίσης η Αθήνα έχει κάθε συμφέρον να συζητήσει με το Ισραήλ σχέδια και πολιτικές συνέργειες στα Βαλκάνια και δη στην Αλβανία και στο Κόσοβο. Τόσο η σκοπιμότητα όσο και η χρησιμότητα είναι προφανείς. Η συνεργασία με το Ισραήλ θα αμβλύνει σε μεγάλο βαθμό αν δεν θα εξουδετερώσει την εμβέλεια των νέο-οθωμανικών επιρροών και επεμβάσεων και δη σε θέματα άμεσου ελληνικού ενδιαφέροντος.<br /> <br /> Τέλος, είναι καθόλα  σκόπιμο να  πραγματοποιηθεί μια επίσημη  επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Λευκό Οίκο. Θυμίζω ότι έχουν σχεδόν περάσει πάνω από δεκαπέντε χρόνια -είμαστε κοντά στα είκοσι- από τη τελευταία επίσκεψη του π. Προέδρου Κωστή Στεφανόπουλου στην Ουάσιγκτον (Μάιος 1996).<br /> <a href="http://www.e-afipnisi.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η επόμενη ημέρα της σχέσης Αθήνας – Ουάσιγκτον

Του Αλέξανδρου Μαλλιά,  πρώην Πρέσβη της Ελλάδος στη Ουάσιγκτον (2005-2009) Η επίσκεψη εργασίας του Πρωθυπουργού της Ελλάδος στην Ουάσι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική Δημοκρατία Δυτικής Θράκης – Υπερβολή ή πραγματική απειλή;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://freepen.gr/wp-content/uploads/2012/11/thraki.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://freepen.gr/wp-content/uploads/2012/11/thraki.jpg" /></a></div> <br /> <b>Κώστα Πικραμένου* </b><br /> <br /> <i>«</i><b><i>Με τη βοήθεια του Αλλάχ, τη Μοσουλη και το Κιρκούκ (στο Ιράκ) και τα νησιά του Αιγαίου πίσω θα πάρω… Τη Θεσσαλονίκη και τη Δυτική Θράκη εντός των Τουρκικών συνόρων θα συμπεριλάβω</i></b><i>»</i><br /> <b><i>Mustafa </i></b><b><i>Kemal </i></b><b><i>Atat</i></b><b><i>ü</i></b><b><i>rk</i></b>Κι ενώ η μνημονιακή Κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα μείνει στην σύγχρονη Ιστορία ως αυτή που έκλεισε την (<i>έστω και καχεκτική</i>) Κρατική Αμυντική Βιομηχανία, δίνοντας τη χαριστική βολή στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, οι Τούρκοι πραγματοποίησαν την προηγούμενη εβδομάδα (30-31/8) <b>δύο εκδηλώσεις μνήμης έντονου συμβολικού χαρακτήρα.</b> <a href="http://www.blogger.com/null" name="more"></a>Όπως όλοι γνωρίζουμε η 30^η Αυγούστου έχει καθιερωθεί ως εθνική εορτή καθώς τιμάται η ήττα του Ελληνικού Στρατού στην Ιωνία της Μικράς Ασίας, το καλοκαίρι του 1922, από τον τακτικό και άτακτο (τσέτες) στρατό των Κεμάλ – Ινονού…<br /> Την ίδια στιγμή φέτος «εορτάζονται» τα 100 χρόνια από την ίδρυση της «Τουρκικής Δημοκρατίας Δυτικής Θράκης» η οποία επιβίωσε για 59 ημέρες (<i>Αυγουστος – Οκτωβριος 1913</i>).<br /> <b>Ιστορικό Πλαίσιο</b><br /> Με την αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού από τη Δυτική Θράκη, σε εφαρμογή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου (10 Αυγούστου 1913) που παραχώρησε την περιοχή στη Βουλγαρία, ο τοπικός πληθυσμός (<i>Έλληνες, Αρμένιοι, Εβραίοι και Μουσουλμάνοι</i>) επαναστάτησε (<i>μεταξύ 16 και 19 Αυγούστου</i>) και κατέλαβε τις πόλεις της Κομοτηνής (<i>31 Αυγούστου</i>) και Ξάνθης (<i>1η Σεπτεμβρίου</i>), καθώς και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολη (<i>3 Σεπτεμβρίου 1913</i>).<br /> Τότε ανακηρύχθηκε η Προσωρινή και αργότερα Αυτόνομη Κυβέρνηση της Δυτικής Θράκης με πρωτεύουσα τη Κομοτηνη.  Η Προσωρινή Κυβέρνηση απετελείτο από τους στρατιωτικούς Hadji Selim Samy Bey και Suleiman Askeri Bey, τους πολίτες Reshid Bey, Raif Effendi και Hafous Salih Effendi (<i>αργότερα γερουσιαστή της Ελληνικής Δημοκρατίας</i>), τον Έλληνα αρχιερατικό επίτροπο Μαρωνείας Νικόδημο (<i>μετέπειτα μητροπολίτη Γρεβενών</i>), τον Αρμένιο Migirditch Tabakian και τον Εβραίο Yaka Cassavi.  Γενικός Γραμματέας της ορίσθηκε ο Hafous Gali (<i>αργότερα μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου</i>), ενώ η στρατιωτική διοίκηση δόθηκε στον Eshref Bey Kushchubasi.<br /> Η υπογραφείσα μόνο από τη Βουλγαρία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία Συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως (29 Σεπτεμβρίου), ήρε και τα τελευταία εμπόδια και ο Βουλγαρικός Στρατός εισήλθε στην περιοχή (25-30 Οκτωβρίου 1913), θέτοντας τέλος στην Αυτόνομη Κυβέρνηση της Δυτικής Θράκης.<br /> <a href="http://www.news4all.gr/site/images/gnwmh/pikramenos/shmaia_tddth.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="shmaia tddth" border="0" class="alignleft" height="204" src="http://www.news4all.gr/site/images/gnwmh/pikramenos/shmaia_tddth.jpg" width="277" /></a>Για τον Τουρκικό εθνικισμό (Misak-ı Millî) η Δυτική Θράκη θεωρείται «χαμένο έδαφος». Με βάση τις αποφάσεις της τελευταίας ολομέλειας του Οθωμανικού Κοινοβουλίου (12/2/1920) το οποίο μετά την κατάληψη της Πόλης από τις Συμμαχικές Δυνάμεις  μετακόμησε στην Άγκυρα, το μέλλον της Δυτικής Θράκης πρέπει να αποφασιστεί με τοπικό δημοψήφισμα. Αυτό καταγράφεται στο Misak-ı Millî (<i>Εθνικός Όρκος</i>) και χρησιμοποιήθηκε ως το κύριο επιχείρημα της Τουρκικής Αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις της Συνθήκης της Λωζάνης (1922-1923).<br /> <br /> <b>Η επίσημη σημαία της εφήμερης Τ.Δ.Δ.Θ</b><br /> <a href="http://www.news4all.gr/site/images/gnwmh/pikramenos/gkergkerioglou.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="gkergkerioglou" border="0" class="alignright" height="131" src="http://www.news4all.gr/site/images/gnwmh/pikramenos/gkergkerioglou.jpg" width="99" /></a><b>Η εκδήλωση στο </b><b>Yildiz</b><b>Park</b>Η εκδήλωση για τα «100 χρονια από την ανακύρηξη της ΤΔΔΘ» έλαβε χώρα σε κεντρικό ξενοδοχείο της Κων/πολης και διοργανώθηκε από το «Κέντρο Στρατηγικών Ερευνών Ευρασία», (ASAM). Στην εκδήλωση. συμμετείχαν πολιτικοί, καθηγητές πανεπιστημίων, συγγραφείς, δημοσιογράφοι, πολιτικοι επιστήμονες και μέλη Ινστιτούτων Στρατηγικών Μελετών οι οποίοι εν ολίγοις εξέφρασαν τις γνωστές «αλυτρωτικές» απόψεις για τη Μεγάλη Τουρκία από την Αδριατική μέχρι τη Κασπία Θάλασσα. Πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα η συμμετοχή του μυστικοσυμβούλου (γεωπολιτικής) του Τούρκου Πρωθυπουργου κ. Μουχαμετ Ταχα Γκεργκερλίογλου, γεγονός που προσθέτει ειδικό θεσμικό βάρος στην εν λόγω εκδηλωση.<br /> <b>Γεωπολιτική αξία</b><br /> Η παρουσία μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη σε συνδυασμό με τον αραγή τουρκόφωνο πληθυσμό της Νότιας Βουλγαρίας (σε γεωγραφική συνέχεια) λειτουργεί ως η εμπροσθοφυλακή της νεο-οθωμανικής στρατηγικής για τα Βαλκάνια. Άλλωστε ο Τούρκος ΥΠΕΞ Αχμέντ Νταβούτογλου στο βιβλίο του “<b><i>Στρατηγικό Βάθος: Η θέση της Τουρκίας στον Κόσμο</i></b>” περιγράφει γλαφυρά το μουσουλμανικό τόξο που εκτείνεται από τη Βοσνία στο Σαντζακ της Σερβίας και το Κόσοβο, καλύπτει τους Τούρκους των Σκοπίων αλλά και τους Τουρκόφωνους της Ν Βουλγαρίας και ολοκληρώνεται με τους Μουσουλμάνους της Δ.Θράκης <b>ως τη ζωτική αρτηρία της Τουρκικής επιρροής στα Βαλκάνια.</b><br /> Για τους Τούρκους η Θράκη (Δυτική και Ανατολική) αποτελεί την έσχατη γραμμή άμυνας για την ασφάλεια της Κων/πολης. Η απόσταση <b>Κήποι Έβρου – Κων/πολη</b> καλύπτεται μόνο σε 3 ώρες καθώς η πεδιάδα της Ανατολικής Θράκης αποτελεί ιδανικό θέατρο επιχειρήσεων για τις τεθωρακισμένες και μηχανοκίνητες ταξιαρχίες του Δ Σώματος του ΕΣ.<br /> <b> </b><img alt="map tddth" height="246" src="http://www.news4all.gr/site/images/gnwmh/pikramenos/map_tddth.jpg" width="373" /><b></b><br /> <b>Σχεδιαγραμμα επιθετικής διαταξης των ΤΕΔ </b><b>με βάση το σχέδιο Βαριοπούλα</b><br /> <b>Καταληψη Έβρου – Θράκης</b><br /> Το σχέδιο Βαριοπούλα που ήρθε πριν από 2 χρόνια στο φως της δημοσιότητας προβλέπει επέλαση των Μ/Κ Ταξιαρχιών της 1ης Στρατιάς των ΤΕΔ με κατεύθυνση τον Βόρειο Έβρο από Ανδριανούπολη μέχρι Μεγάλο Δέρειο.<br /> Τα ορεινά χωριά της Ροδόπης και της Ξάνθης θα μπορούν να διαδραματήσουν ρόλο αερογέφυρας σε Τουρκικές μονάδες ειδικών δυνάμεων οι οποίες θα μετακινηθούν με μεταγωγικά αεροπλάνα (μοιρες αλεξιπτωτιστών) ή μεταφορικά ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού (καταδρομείς) προκείμενου να ανακόψουν την ενίσχυση των χερσαίων δυνάμεων του Δ’ ΣΣ με έδρα την Ξάνθη…<br /> Η Κοσοβοποίηση της Δυτικής Θράκης θα συνεχίζεται για όσο καιρό το Αθηναϊκό Κράτος συμμετέχει σε Συμβούλια Στρατηγικής Συνεργασίας με τους Νεο-οθωμανούς του Νταβούτογλου.<br /> Ευτυχώς προς το παρόν η Δυτική Θράκη βρίσκεται εκτός των απαιτήσεων του Μνημονίου.  Οψόμεθα…<br /> <br /> <!-- Post Meta --> <br /> <b>*Ο Κώστας Πικραμένος είναι σύμβουλος εξαγωγικών επιχειρήσεων – ειδικός σε θέματα economic intelligence. Συγγραφέας και αρθρογράφος</b><br /> <a href="http://freepen.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκική Δημοκρατία Δυτικής Θράκης – Υπερβολή ή πραγματική απειλή;

Κώστα Πικραμένου*  « Με τη βοήθεια του Αλλάχ, τη Μοσουλη και το Κιρκούκ (στο Ιράκ) και τα νησιά του Αιγαίου πίσω θα πάρω… Τη Θεσσαλονίκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξεχάσαμε τους Έλληνες της Συρίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://olympiada.files.wordpress.com/2012/06/syrian-damascus-touma-13_n.jpg?w=400&h=299" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="http://olympiada.files.wordpress.com/2012/06/syrian-damascus-touma-13_n.jpg?w=400&h=299" width="600" /></a></div> <br /> <b><i>Δρ. Ευάγγελος Βενέτης</i></b><br /> <b><i>Υπεύθυνος Ερευνητικού Προγράμματος Μέσης Ανατολής – ΕΛΙΑΜΕΠ, </i></b><br /> Αλήθεια είναι ότι μέσα στον ορυμαγδό των ειδήσεων για την οικονομική κρίση, αδιαφορούμε σε κάθε επίπεδο για το τι συμβαίνει εκτός Ελλάδας, και ιδιαίτερα στην γειτονιά μας, λ.χ. την Μέση Ανατολή. Βέβαια αυτό συνέβαινε και προ κρίσης, οπότε η οικονομία σήμερα δεν αποτελεί δικαιολογία. <br /> Απλώς αδιαφορούμε, εμείς οι Έλληνες, για διαφόρους λόγους (ας μην τους αναλύσουμε επί του παρόντος). Το ίδιο ισχύει και για την περίπτωση της Συρίας. Επηρεασμένοι από την ξένη ειδησεογραφία για το θέμα αναλύουμε τις τρέχουσες εξελίξεις αλλά ξεχνούμε ότι στην Συρία σήμερα ζουν αδελφοί Έλληνες οι οποίοι χειμάζονται από τον εμφύλιο. Μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί καμία αναφορά ή έκταση από τα ελληνικά ΜΜΕ στο θέμα, πέραν ίσως της απαγωγής των δύο επισκόπων προ μερικών μηνών, απόρροια της διεθνούς ειδησεογραφίας για το θέμα. Δικαιούμαστε να ξεχνούμε, λοιπόν, τους Έλληνες της Συρίας; Σε καμία περίπτωση.<br /> Ως «Έλληνες» της Συρίας καθορίζονται οι κάτοικοι οι οποίοι α) Χριστιανοί Ορθόδοξοι ή άλλου δόγματος ομιλούντες ελληνικά, β) σουνίτες ή μπεκτασήδες μουσουλμάνοι δίγλωσσοι ομιλούντες ελληνικά (κρητική διάλεκτο) και αραβικά, και γ) αραβόφωνοι Χριστιανοί οι οποίοι έχουν ελληνική καταγωγή και χρησιμοποιούν εν μέρει την ελληνική ως γλώσσας λειτουργίας τους ναούς. Εν ολίγοις, στην Συρία σήμερα υπάρχουν πληθυσμοί οι οποίοι παρουσιάζουν ένα από τα δύο βασικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου Νεοέλληνα, δηλ. την ελληνική γλώσσα και την χριστιανική ορθόδοξη θρησκεία.<br /> Σύμφωνα με το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών, υπάρχουν στη Συρία σήμερα 1200 Έλληνες με ελληνικά διαβατήρια, οι περισσότεροι μέλη της ελληνικής κοινότητας από το 1913. Ο αριθμός όμως των Ελλήνων χωρίς ελληνικά διαβατήρια είναι πολλαπλάσιος χωρίς να υπάρχουν σαφή στοιχεία. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, ο αριθμός των Ελληνόφωνων Μουσουλμάνων των γνωστών ως «Τουρκοκρητικών» της Συρίας ανέρχεται σε 3.000-4.000 ενώ των Αραβόφωνων Χριστιανών είναι συγκεχυμένος.<br /> Ο ελληνικός πληθυσμός είναι διασκορπισμένος στα διάφορα αστικά κέντρα της χώρας, δηλ. την Δαμασκό, το Χαλέπι, την Λατάκεια, την Ταρτούς, την Χομς και την Χάμαα. Δεδομένου του ότι οι πόλεις αυτές είναι το κύριο θέατρο των πολεμικών επιχειρήσεων, καθίσταται σαφές ότι οι ανωτέρω πληθυσμοί είναι σε άμεσο κίνδυνο και χρειάζονται την ανθρωπιστική στήριξη της Ελλάδας τόσο της ελληνικής κυβέρνησης όσο και της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας και των ιδιωτών σε επίπεδο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Παράλληλα τα ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης χρειάζεται αναδείξουν το θέμα προκειμένου να ευαισθητοποιηθούν οι υπεύθυνοι και η ελληνική κοινή γνώμη.<br /> Το ελληνικό ΥΠΕΞ δεν έχει δεχθεί, επί του παρόντος, αιτήματα επαναπατρισμού από τους κατόχους ελληνικών διαβατηρίων. Ωστόσο το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει κλείσει, για πολιτικούς λόγους, την διπλωματική της αντιπροσωπεία στη Συρία, και αντιπροσωπεύεται πλέον μέσω γηγενών άμισθων προξένων, καθιστά την θέση της ελληνικής πολιτείας εξαιρετικά δυσχερή στο ενδεχόμενο ουσιώδους υποστήριξης των ελληνικών και χριστιανικών πληθυσμών της Συρίας. Γι’αυτό ο ρόλος της Εκκλησίας και των ΜΚΟ καθίσταται σημαντικός.<br /> Λόγω της κρίσιμης και επικίνδυνης κατάστασης στο εσωτερικό της Συρίας η ελληνική πολιτεία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η Αρχιεπισκοπή Ελλάδας σε συνεργασία με τα συναρμόδια Ορθόδοξα Πατριαρχεία, χρειάζεται να συντονίσουν και να βοηθήσουν την δράση ελληνικών ΜΚΟ σε επίπεδο ανθρωπιστικής βοήθειας (υγείας και διατροφής) για τους κατοίκους των περιοχών αυτών. Ο μικτός (διγενής) χαρακτήρας των κατοίκων της περιοχής αλλά και το γεγονός ότι οι Έλληνες της Συρίας διαβιούν σε κοινά χωροταξικά σύνολα με τους λοιπούς κατοίκους της Συρίας εγγυάται το ότι αποδέκτες μίας τέτοιας βοήθειας θα είναι όχι μόνο οι ελληνικοί και χριστιανικοί πληθυσμοί της Συρίας αλλά και ευρύτερα ο συριακός πληθυσμός ανεξαρτήτως φυλής ή θρησκείας. Με αυτό τον τρόπο η Ελλάδα, ως έθνος κράτος καλείται, να αποδείξει ότι δεν ξεχνάει τα οικουμενικά παιδιά της αλλά και ότι είναι σε θέση να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο για την σταθεροποίηση της Συρίας σε επίπεδο ήπιας ισχύος. Το εγχείρημα δύσκολο αλλά ο στόχος εφικτός.<br /> <br /> <i>*Συγγραφέας του Ο Ελληνισμός στο Σύγχρονο Ιράν (1837-2010), Αθήνα 2011. ISBN: 978-960-7498-85-1.</i><br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ξεχάσαμε τους Έλληνες της Συρίας

Δρ. Ευάγγελος Βενέτης Υπεύθυνος Ερευνητικού Προγράμματος Μέσης Ανατολής – ΕΛΙΑΜΕΠ, Αλήθεια είναι ότι μέσα στον ορυμαγδό των ειδήσεων...

Διαβάστε την συνέχεια

Γερμανικό σχέδιο Μάρσαλ προτείνει για την Ευρώπη ο Πέερ Στάινμπρουκ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://asset.tovima.gr/vimawebstatic//263357657ADB79B1093D68FAF1CA6144.jpg" imageanchor="1" style="background-color: transparent; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" height="330" src="http://asset.tovima.gr/vimawebstatic//263357657ADB79B1093D68FAF1CA6144.jpg" width="600" /></a></div> <br /> <b>Προεκλογικό κατηγορώ του υποψήφιου καγκελαρίου κατά της Μέρκελ</b><br /> Βολές κατά της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ ότι αποκρύπτει από τους Γερμανούς τον βαθμό της κοινής ευθύνης που φέρει και η Γερμανία για το χρέος των χωρών της Ευρωζώνης, απηύθυνε ο <strong>Πέερ Στάινμπρουκ</strong>, ο υποψήφιος του Σοσιαλ<b>Προεκ</b>δημοκρατικού Κόμματος για την καγκελαρία.<a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a>Ο Στάινμπρουκ επέκρινε την Μέρκελ για την πολιτική της όσον αφορά την επίλυση της κρίσης στην Ευρωζώνη και δήλωσε ότι η Γερμανία πρέπει να βοηθήσει τις ασθενέστερες χώρες.<br /> <br /> Στην διάρκειας 75 λεπτών προεκλογική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ στο πλαίσιο της τηλεοπτικής εκπομπής Wahlarena ("Εκλογική Αρένα") που μεταδόθηκε σε εθνική εμβέλεια και κατά την οποία ο υποψήφιος του SPD εκλήθη να απαντήσει σε ερωτήσεις πολιτών, ο Πέερ Στάινμπρουκ δήλωσε ότι η Γερμανία μπορεί να βοηθήσει τους γείτονές της στην Ευρωζώνη υπό το πνεύμα του αμερικανικού σχεδίου Μάρσαλ, το οποίο συνέβαλε στην ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης Γερμανίας μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /> <br /> «Βρισκόμαστε προ πολλού σε μια ένωση κοινής ευθύνης. Από το πρώτο ομόλογο της ελληνικής κυβέρνησης που αγοράστηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η συμμετοχή της Γερμανίας αντιστοιχεί στο 27%. Συνεπώς γιατί οι Γερμανοί πρέπει να βοηθούν (τους Έλληνες); Θέλω να σας υπενθυμίσω ότι υπήρξαν φορές που εκείνοι βοήθησαν εμάς. Υπήρξε το σχέδιο Μάρσαλ και υπήρξαν χώρες που μας έτειναν το χέρι της φιλίας, μόλις λίγα χρόνια μετά τον πόλεμο», τόνισε.<br /> Ο Στάινμπρουκ εξέφρασε την απογοήτευσή του για τη γνωμάτευση της νομικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έγινε γνωστή από διαρροές, σύμφωνα με την οποία ο φόρος επί των χρηματοοικονομικών συναλλαγών δεν μπορεί να επιβληθεί εντός νομίμου πλαισίου. «Θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει ένα σχέδιο Μάρσαλ για τις χώρες αυτές», δήλωσε.<br /> ΒΗΜΑ<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γερμανικό σχέδιο Μάρσαλ προτείνει για την Ευρώπη ο Πέερ Στάινμπρουκ

Προεκλογικό κατηγορώ του υποψήφιου καγκελαρίου κατά της Μέρκελ Βολές κατά της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ ότι αποκρύπτει από τους Γερμα...

Διαβάστε την συνέχεια