Γυρίζει το παιχνίδι η έχει λήξει ;

<div style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.new-deal.gr/images/stories5/20090218195359-game-over-insert-coin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://www.new-deal.gr/images/stories5/20090218195359-game-over-insert-coin.jpg" width="600" /></a></div><br /> <br /> του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ <br /> <div class="western" style="margin-bottom: 0in; text-align: justify;">Υπάρχει μια τελευταία ευκαιρία για την Ελλάδα και την κυβέρνηση ή το παιχνίδι έχει τελειώσει; Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα θα καθορίσει τις εξελίξεις το προσεχές διάστημα και τις τύχες της χώρας. Τίθεται όμως όχι ρητορικά, αλλά ουσιαστικά, καθώς τα κυβερνητικά στελέχη διαχωρίζονται σε “αισιόδοξους” και “απαισιόδοξους” (οι όροι επιεικείς...), σε εκείνους πως έχουν σηκώσει τα μανίκια και δείχνουν αποφασισμένοι να δώσουν την μάχη και σε εκείνους που έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά και υποδηλώνοντας παραίτηση.</div><div class="western" style="margin-bottom: 0in; text-align: justify;">Το φαινόμενο δεν ξενίζει. Άλλωστε, μιλάμε για ελληνικό DNA. Είναι σαν να βλέπεις μια ελληνικά ομάδα να παίζει στο γήπεδο. Να χάνει με κάποιο σκορ, να υπάρχει ακόμα χρόνος έως ότου ο διαιτητής να σφυρίξει λήξη και η ομάδα να έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια.</div><div class="western" style="margin-bottom: 0in; text-align: justify;">Ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει διάθεση να το παλέψει μέχρι τέλους. Ίσως να αντιλαμβάνεται πως δεν έχει άλλη επιλογή. Αξίωσε να αναλάβει την εξουσία. Προκάλεσε ουσιαστικά ο ίδιος εκλογές για να αναλάβει την πρωθυπουργία και το κόστος μαζί. Παρά τις δυσκολίες, πέτυχε αυτό που ήθελε. Ανέλαβε να κυβερνήσει την Ελλάδα σε μια κρίσιμη για την ιστορία της συγκυρία. Και πρέπει να κυβερνήσει, όσο κι αν ορισμένα κυβερνητικά στελέχη αρνούνται να το κατανοήσουν, αναγνωρίζοντας το ...μάταιο της υπόθεσης.</div><div class="western" style="margin-bottom: 0in; text-align: justify;">Επειδή λοιπόν, η μοιρολατρία δεν είναι νοοτροπία που ξεριζώνεται εύκολα απ' τον εγκέφαλο ενός ανθρώπου, είτε ο Αντώνης Σαμαράς θα πρέπει να απομακρύνει όσους διακατέχονται απ' αυτή, είτε να επιτύχει ένα θετικό γεγονός που θα μεταβάλει συνολικά την ψυχολογία της κυβέρνησης και της χώρας στο σύνολο της.</div><div class="western" style="margin-bottom: 0in; text-align: justify;">Καλώς ή κακώς, το “θετικό” προσδιορίζεται στο περιεχόμενο της νέας έκθεσης της Τρόικας. Η κυβέρνηση αναμένει πως σε αυτήν θα της αναγνωρίζεται η προσπάθεια, ώστε να τη συνεχίσει με μεγαλύτερη θέρμη το επόμενο διάστημα. Αν η έκθεση δεν αποπνέει αυτή την αναγνώριση, τότε οι ενδοκυβερνητικοί κλυδωνισμοί θα είναι μεγάλο. Οι “απαισιόδοξοι” θα ενισχυθούν και θα πολλαπλασιαστούν. Το κυβερνητικό σκάφος θα βρεθεί σε μεγάλη περιδίνηση και το πλήρωμα θα μπει στη λογική ο “σώζων εαυτώ σωθείτο”. Με απλά λόγια, δεν θα κινδυνεύσουν να υπάρξουν νέες παραιτήσεις υπουργών ή υφυπουργών, αλλά και αποσκιρτήσεις βουλευτών που θα κληθούν να ψηφίσουν ονομαστικά το νέο πακέτο σκληρών μέτρων που θα έρθει προσεχώς προς ψήφιση στη Βουλή.</div><div class="western" style="margin-bottom: 0in; text-align: justify;">Για αυτό δεν αρκεί μόνο η προσπάθεια της Ελλάδας να σώσει τον εαυτό της και να διαφυλάξει το μέλλον της Ευρωζώνης. Θα πρέπει και οι Ευρωπαίοι να προσπαθήσουν. Αν κι εφόσον δηλαδή κι αυτοί δεν έχουν σηκώσει τα χέρια αναγνωρίζοντας το ...μάταιο της υπόθεσης.</div><br /> <a href="http://www.new-deal.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a></div>

Γυρίζει το παιχνίδι η έχει λήξει ;

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ Υπάρχει μια τελευταία ευκαιρία για την Ελλάδα και την κυβέρνηση ή το παιχνίδι έχει τελειώσει; Η απάντηση στο παραπά...

Διαβάστε την συνέχεια

Περιμένοντας την καταδικαστική απόφαση των βαρβάρων.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="370" src="http://www.new-deal.gr/images/stories5/afa.jpg" width="600" /></div><br /> <br /> <br /> του<b> ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ </b><br /> Aντίθετα προς το αριστουργηματικό ποίημα του Κ. Καβάφη, ως πολιτική ηγεσία, ως πολίτες παριστάνουμε ότι περιμένουμε τους «βαρβάρους», της «τρόικας», του ΔΝΤ, του 4ου Ράιχ, γνωρίζοντας όμως πολύ καλά ότι οι «βάρβαροι» είναι εδώ και επεξεργάζονται το τελικό κείμενο της οριστικής μας καταδίκης.<br /> Το ΔΝΤ έχει ήδη αποφανθεί ότι το Μνημόνιο ΙΙ εξέπνευσε και καμιά παράταση, καμιά επιμήκυνση, καμιά «ιδιωτικοποίηση» δεν μπορεί να το σώσει. Η «τρόικα» γνωρίζει επίσης ότι ο καταστροφικός της ρόλος ολοκληρώνεται. Η περίφημη «έκθεσή» της έχει ήδη γραφεί από τον Μάρτιο του 2012, οπότε και το δίδυμο Λ. Παπαδήμου - Ευ. Βενιζέλου, με τη συμπαράσταση και συνεργία (έστω και αιδήμονα) του Α. Σαμαρά, επισημοποίησε στην πράξη τη χρεοκοπία της χώρας.<br /> Γιατί όμως «καθυστερεί» η έκθεση της «τρόικας» και μετατίθεται για τον Σεπτέμβριο;<br /> Πρώτον, για να οριστικοποιηθούν και να εκμετρηθούν επακριβώς τα μέτρα των 11,5 + 3 = 14,5 δισ. ευρώ που θα αποφασίσουν και θα νομιμοποιήσουν οι «τρεις ιεράρχες» της συγκυβέρνησης. Η πολιτική της λιτότητας και της «παιδαγώγησης» των απείθαρχων αποτελεί ένα «υπόδειγμα» που επιδεικνύεται προς συνετισμόν των ανήσυχων μεσογειακών πολιτών της Ιταλίας και της Ισπανίας.<br /> Ο δεύτερος και πλέον σημαντικός λόγος οφείλεται στο γεγονός ότι οι πάτρονές μας πρέπει να κερδίσουν λίγο χρόνο για να αποφασίσουν τελικά τι θα κάνουν με την Ελλάδα…<br /> Οι «λύσεις» που συζητούνται την περίοδο αυτή είναι η αποπομπή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και το ευρώ ή μια νέα «αναδιάρθρωση» του χρέους…<br /> Η «εκπαραθύρωση» της Ελλάδας δεν είναι εύκολη απόφαση. Κατά πρώτον, ουδείς μπορεί να ελέγξει μια παγκόσμια αναταραχή. Κατά δεύτερον, η «απομόνωση» και η εκδίωξη της Ελλάδας προϋποθέτουν τη σωτηρία του εκρηκτικού «διδύμου» Ιταλίας-Ισπανίας, που μόνο για το 2013 οι χώρες αυτές έχουν ανάγκη βοήθειας ύψους 800 δισ. ευρώ αθροιστικά… Ποιος θα διαθέσει στον EFSF αυτά τα ποσά; Αυτό είναι το πρώτο βασικό αδιέξοδο της κ. Μέρκελ.<br /> Η λύση της συνολικής αντιμετώπισης του χρέους των χωρών της Ευρωζώνης αποτελεί ένα απαγορευμένο θέμα συζήτησης για τον «σκληρό πυρήνα» της Ευρωζώνης. Η πολιτική της αυστηρής λιτότητας, το δόγμα της δημοσιονομικής πειθαρχίας θεωρούνται απαραβίαστοι όροι. Συνεπώς το στρατηγικό αδιέξοδο επιτείνεται και η διάλυση της Ευρωζώνης αποτελεί τώρα ένα «εναλλακτικό σχέδιο» για τη γερμανική οικονομικοπολιτική ελίτ και τους συμμάχους της.<br /> Η ελληνική κυβέρνηση, και στην πράξη συνολικά οι οικονομικές και πολιτικές ηγετικές ομάδες παρατηρούν τις κρίσιμες αυτές εξελίξεις ως ουδέτεροι παρατηρητές, ως παθητικοί «θεατές» που έχουν παραιτηθεί αυτοβούλως από κάθε είδους παρέμβαση.<br /> «Ποιος θα πληρώσει το πολιτικό κόστος των νέων εξοντωτικών μέτρων;» Αυτό είναι το βασικό ερώτημα που απασχολεί τους τρεις ηγέτες της συγκυβέρνησης και ο τρόπος αντιμετώπισης του ερωτήματος αυτού από τον καθέναν εξ αυτών ερμηνεύει και τη συμπεριφορά του.<br /> Πολλοί αναφέρονται στην εμφάνιση της πρώτης κρίσης στον σύντομο βίο τής νέας κυβέρνησης… Επιεικής εκτίμηση… Η ίδια η σύσταση της κυβέρνησης συνιστά απόδειξη κρίσης, η ίδια η πολιτική ανικανότητα και η υποταγή της προδιαγράφουν μια σύντομη κυβερνητική θητεία, στοιχείο της οποίας θα αποτελούν οι αλληλοδιάδοχες κρίσεις.<br /> Ο Ευ. Βενιζέλος τελεί σε κατάσταση «νευρικής κρίσης». Εξωθεί σε ρήξη τους εσωκομματικούς του αντιπάλους στο ΠΑΣΟΚ, επιδιώκοντας την επιβολή της απόλυτης προσωπικής του εξουσίας σε έναν κομματικό μηχανισμό που συρρικνώνεται και απαξιώνεται από μήνα σε μήνα… Ταυτόχρονα ο Ευ. Βενιζέλος, θεωρώντας τον εαυτό του μοναδική αποδεκτή λύση «σωτηρίας» μετά τον Α. Σαμαρά από το μνημονιακό στρατόπεδο, επιδιώκει να διαφοροποιείται συνεχώς από τον πρωθυπουργό, ώστε να του «χρεώσει» στην τελική φάση τη χρεοκοπία και την επάνοδο στη δραχμή…<br /> Όμως, όταν φθάσει αυτή η ώρα, κανένα επικοινωνιακό τέχνασμα δεν θα μπορεί να αποτρέψει την οριστική καταδίκη και των τριών εταίρων της συγκυβέρνησης. Το πρόβλημα όμως της Ελλάδας δεν είναι η τύχη των κομμάτων αυτών και των ηγεσιών τους, αλλά η επιβίωση του λαού μας, η αξιοπρέπεια και η ανεξαρτησία της χώρας μας.<br /> Η κυβέρνηση και τα κόμματα που τη συναπαρτίζουν αρνούνται να αντιμετωπίσουν την αλήθεια. Αρνούνται όχι μόνο να συζητήσουν σοβαρά με τους εταίρους μας για την απεμπλοκή από το καταστροφικό αδιέξοδο στο οποίο έχουμε οδηγηθεί, αλλά και να εκπονήσουν ένα εναλλακτικό σχέδιο «σωτηρίας», αν αναγκασθούμε τελικώς να οδηγηθούμε εκτός της Ευρωζώνης από τους εταίρους μας.<br /> Οι αδυσώπητοι μηχανισμοί της ύφεσης και της υπερχρέωσης μας οδηγούν εβδομάδα με την εβδομάδα, μήνα με τον μήνα στην ολική καταστροφή. Ίσως αποδειχθεί ότι τη 17η Ιουνίου δεν ψηφίσαμε απλώς «για να κυβερνηθεί ο τόπος», αλλά αποφασίσαμε και για το ίδιο το μέλλον μας…<br /> <a href="http://www.new-deal.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a><br /> <br />

Περιμένοντας την καταδικαστική απόφαση των βαρβάρων.

του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ Aντίθετα προς το αριστουργηματικό ποίημα του Κ. Καβάφη, ως πολιτική ηγεσία, ως πολίτες παριστάνουμε ότι περιμέν...

Διαβάστε την συνέχεια

Κίσινγκερ Καραμανλής αποχαρακτηρισμένη τηλεφωνική συνομιλία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgF6g0RtFO9gSnqHE18U1ZnH64r9XghoxFZHAL8zU5HH6BZpNLYDArKmH0HbubIiyqcCRZMbJDFk2MFFXblslPb9-dbGRZdxSA6BqDQcZkU2rzA6Hx7gfTmv83ogjxIkZocMrFWNAc_yiI/s1600/images+%252849%2529.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Κίσινγκερ Καραμανλής αποχαρακτηρισμένη τηλεφωνική συνομιλία"><img alt="Κίσινγκερ Καραμανλής αποχαρακτηρισμένη τηλεφωνική συνομιλία" border="0" height="365" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgF6g0RtFO9gSnqHE18U1ZnH64r9XghoxFZHAL8zU5HH6BZpNLYDArKmH0HbubIiyqcCRZMbJDFk2MFFXblslPb9-dbGRZdxSA6BqDQcZkU2rzA6Hx7gfTmv83ogjxIkZocMrFWNAc_yiI/s640/images+%252849%2529.jpg" title="Κίσινγκερ Καραμανλής αποχαρακτηρισμένη τηλεφωνική συνομιλία" width="600" /></a></div><br /> Δεκαπενταύγουστος 1974<br /> Kισινγκερ Καραμανλής Τηλ. επικοινωνία Αυγουστος του 1974<iframe class="scribd_iframe_embed" data-aspect-ratio="" data-auto-height="true" frameborder="0" height="600" id="doc_44804" scrolling="no" src="http://www.scribd.com/embeds/102724743/content?start_page=1&view_mode=scroll" width="100%"></iframe><br /> <br /> Νωρίτερα στις 22-7-1974 δυο μέρες μετά την εισβολή την Κύπρο τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ ΥΠΕΞ Μ Βρετανίας Καλαχαν με Χ. Κίσινγκερ. Αποχαραρακτηρισμένο<br /> <br /> <iframe class="scribd_iframe_embed" data-aspect-ratio="" data-auto-height="true" frameborder="0" height="600" id="doc_65853" scrolling="no" src="http://www.scribd.com/embeds/102725116/content?start_page=1&view_mode=scroll" width="100%"></iframe><br /> <a href="http://www.ramnousia.com/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Κίσινγκερ Καραμανλής αποχαρακτηρισμένη τηλεφωνική συνομιλία

Δεκαπενταύγουστος 1974 Kισινγκερ Καραμανλής Τηλ. επικοινωνία Αυγουστος του 1974 Νωρίτερα στις 22-7-1974 δυο μέρες μετά την εισβολή την Κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αλλάζει ο χάρτης στην Μέση Ανατολή.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.elkeda.gr/images/stories/middle_east.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="370" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/middle_east.gif" width="600" /></a></div><br /> του <b>Δημήτρη Φάρου</b>*<br /> Πολλαπλή στόχευση φαίνεται να έχει το σχέδιο ενοποίησης των έξι αραβικών χωρών του Κόλπου (Κουβέιτ, Κατάρ, Μπαχρέιν, Σαουδικής Αραβίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Ομάν ), που έχει καταθέσει ο Σαουδάραβας βασιλιάς Αμπντάλα από τον Δεκέμβριο του 2011, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC: Gulf Cooperation Council), και το οποίο, όπως έγινε γνωστό, θα συζητηθεί κατά τη συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών των χωρών αυτών τον Σεπτέμβριο. Καταλύτης για να προχωρήσουν οι έξι αυτές χώρες «στο στάδιο της ένωσης σε μια μόνο οντότητα» πρέπει να αποτέλεσε η κρίση στην Συρία. Η «επόμενη ημέρα» μίας πιθανής ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ, αλλά και οι παρενέργειες που ήδη γεννά στις γεωπολιτικές ισορροπίες της ευρύτερης περιοχής η εκτυλισσόμενη αποσταθεροποίησή του, προκαλούν φόβους και ευκαιρίες. <br /> Φόβους και ευκαιρίες στα συντηρητικά σουνιτικά αυτά καθεστώτα, τα οποία και απαρτίζουν το GCC. Έτσι, νοιώθουν ως εν δυνάμει αντιπάλους τόσο την σιϊτική Τεχεράνη, που βλέπει τη δική της επιρροή στην Δαμασκό να κλονίζεται, όσο και την Άγκυρα, του «ισλαμοδημοκράτη» Ερντογάν, ο οποίος προσπαθεί να μετατρέψει τη Συρία σε τουρκικό προτεκτοράτο, αλλά και να εξαγάγει τη δική του «μετριοπαθή» εκδοχή του πολιτικού Ισλάμ ως μοντέλο για όλην την περιοχή εξάπλωσης της «Αραβικής Άνοιξης» και μέσω αυτής να υλοποιήσει τα μετα-αυτοκρατορικά οράματα του Υπουργού του επί των Εξωτερικών και γεωπολιτικού θεωρητικού του «νέο-οθωμανισμού» Αχμέτ Νταβούτογλου (με το Κουρδικό να παραμένει το μεγάλο ζήτημα που θα κρίνει το στοίχημα της επιτυχίας των μεγαλεπήβολων τουρκικών βλέψεων). Έτσι, με την εξαγγελθείσα «ένωση», οι έξι αυτές χώρες προσδοκούν να αποτελέσουν έναν ενιαίο πόλο, που θα δράσει ως αντίβαρο προς το Ιράν και την Τουρκία.<br /> <br /> Δεν θα πρέπει, επίσης, να ξεχνάμε ότι κάποια από τα έξι αυτά κράτη και ιδιαίτερα το Κατάρ και, λιγότερο ενεργά και εμφανώς, η Σαουδική Αραβία έχουν διαδραματίσει ιδιάζοντα ρόλο στην «Αραβική Άνοιξη» σε ορισμένες εκδηλώσεις της από την έκρηξη της, στις αρχές του 2011. Το Κατάρ – το οποίο, λόγω του πλούτου του και του γεγονότος ότι αποτελεί πλήρως διεθνοποιημένη κοινωνία (ντόπιοι είναι μόνο το 20% του πληθυσμού, ενώ οι υπόλοιποι είναι κατά βάσιν εργαζόμενοι στον πετρελαϊκό τομέα) είναι κάτι ανάμεσα σε Λιχτενστάιν και Σιγκαπούρη της Μέσης Ανατολής – πρωταγωνίστησε στην ανατροπή του Καντάφι, όντας η δεύτερη χώρα, μετά τη Γαλλία, που αναγνώρισε την τότε αντιπολίτευση της Λιβύης ως νόμιμη κυβέρνηση της βορειοαφρικανικής χώρας., ενώ έστειλε και εκατοντάδες «στρατιωτικούς συμβούλους» στους αντικανταφικούς αντάρτες. Να σημειώσουμε, απλώς, μία λεπτομέρεια: η αναγνώριση της λιβυκής τότε αντιπολίτευσης ήρθε μόλις μία μέρα μετά τη δημοσιοποίηση της συμφωνίας της Qatar Petroleum με τους αντάρτες για διάθεση στις αγορές πετρελαίου από πεδία που είχαν περάσει στον έλεγχό τους …<br /> <br /> Συνενώνοντας τις δυνάμεις τους οι έξι αυτές χώρες του Κόλπου θα μπορούσαν να έχουν πολλαπλασιαστικά, όπου σημειώνονται εξεγέρσεις, τα οφέλη που είχε το Κατάρ στη Λιβύη, όπου συμπορεύτηκε με τα δυτικά συμφέροντα. Ήδη εκπρόσωπος του Εθνικού Συριακού Συμβουλίου (SNC), της κυριότερης οργάνωσης της συριακής αντιπολίτευσης, παραδέχθηκε, από το Παρίσι, στις 6 Αυγούστου, ότι το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία -μαζί με τη σημερινή λιβυκή κυβέρνηση – προμηθεύουν με οπλισμό τους αντάρτες που πολεμούν το καθεστώς Άσαντ.<br /> <br /> Από την άλλη, οι έξι χώρες μάλλον θα προσπαθήσουν να αντισταθμίσουν – αν όχι να επηρεάσουν – και την Αίγυπτο, η οποία, λόγω μεγέθους, ιστορικού ρόλου στον αραβικό κόσμο, αλλά και γεωγραφικής θέσης, θα μπορούσε να αποτελέσει αυτόνομο πόλο στο γενικότερο πλαίσιο που διαμορφώνει η «Αραβική Άνοιξη». Ούτε οι στρατιωτικοί ούτε, όμως, και η «Μουσουλμανική Αδελφότητα» της χώρας, από την οποία προέρχεται ο νέος πρόεδρος Μωχάμεντ Μόρσι, θα μπορούσαν εύκολα να δορυφοροποιηθούν από κάποια άλλη αραβική δύναμη (το ίδιο ισχύει, σε μεγαλύτερο, μάλιστα, βαθμό και για τις αντίστοιχες βλέψεις επιρροής της ερντογανικής Άγκυρας επί του Καΐρου).<br /> <br /> Ωστόσο, υπάρχει κι άλλη μία πτυχή, λιγότερο ευδιάκριτη, πίσω από την φιλόδοξη αυτή κίνηση των, κατά κύριο λόγο, «σκληρών» σουνιτικών καθεστώτων του Κόλπου: αυτή της «εσωτερικής ασφάλειάς» τους, ώστε να «στεγανοποιηθούν» απέναντι στην αποσταθεροποιητική επίδραση της «Αραβικής Άνοιξης». Η επέκταση της τελευταίας στια κράτη αυτά, μεταξύ άλλων, θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει τις συντηρητικές τους μοναρχίες, με κύματα ταραχών και διαδηλώσεων που θα είχαν ως αίτημα ριζικές πολιτικές μεταρρυθμίσεις, να οδηγήσει σε εκρηκτικές εκφράσεις την ήδη υπάρχουσα δυσαρέσκεια στο εσωτερικό των χωρών αυτών για τη συμπόρευσή τους με τις ΗΠΑ, οι οποίες στηρίζουν το Ισραήλ (όπως συνέβη, εν πολλοίς, πέρυσι στην περίπτωση της Αιγύπτου), αλλά και να αυξήσει την επιρροή που ασκεί το Ιράν στους σιιτικού δόγματος υπηκόους τους. Έτσι, τα έξι συντηρητικά αραβικά καθεστώτα του Κόλπου προχωρούν στη δική τους «Ιερά Συμμαχία» ενάντια στην «Αραβική Άνοιξη», κατ’ αναλογία των συντηρητικών ελέω Θεού μοναρχιών της Ευρώπης των αρχών του 19ου αι., που στόχο είχαν να ανασχέσουν εσωτερικά τις ανατρεπτικές για την ίδια την ύπαρξή τους ιδέες (συγκεκριμένα τότε τις αστικοδημοκρατικές ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης) και να συγκρατήσουν και να κρατήσουν υποταγμένες εντός των ορίων τους (αλλά και σε άλλες χώρες του περιγύρου τους, όπως π.χ. η Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπου είχαν ζωτικής σημασίας συμφέροντα από τη διατήρηση του status quo) ευρείες εθνικές ομάδες, που την εποχή εκείνη αφυπνίζονταν πολιτικά.<br /> <br /> Αν και πέρυσι οι χώρες αυτές είχαν γενικά μικρές εσωτερικές αναταράξεις, στο Μπαχρέιν η εξέγερση της σιιτικής πλειοψηφίας στην Πλατεία του Μαργαριταριού ενάντια στην σουνιτική κυβερνώσα μειοψηφία βάφτηκε με αίμα. Μάλιστα, σημαδεύτηκε και με την επέμβαση της Σαουδικής Αραβίας με τανκς, η οποία προσέτρεξε προς βοήθειαν της βασιλικής οικογένειας για την καταστολή των αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων, και με στόχο την πρόληψη και ανάσχεση της επιρροής του σιιτικού Ιράν στο αραβικό νησιωτικό κρατίδιο και την Αραβική Χερσόνησο.<br /> <br /> Το Μπαχρέιν, υπήρξε, άρα, η «πρόβα τζενεράλε» αυτής της υπό συζήτησιν «Ιεράς Συμμαχίας» των έξι, όπου εφαρμόστηκε και ένα είδος σουνιτικού «δόγματος Μπρέζνιεφ» εκ μέρους της Σαουδικής Αραβίας.<br /> <br /> Ο κίνδυνος, όμως, δεν φαίνεται να έχει περάσει για τη Σαουδική Αραβία και τη δυναστεία των Σαούντ. Μάλιστα, στα τέλη του φετινού Ιουνίου, αναπτύχθηκαν επιπλέον στρατεύματα στην πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου Ανατολική Επαρχία της και ματαιώθηκαν μερικές άδειες στρατιωτικών. Καθώς είχαν ήδη σημειωθεί ταραχές στους κόλπους της σιιτικής κοινότητας της Σαουδικής Αραβίας, αλλά και λόγω των γενικότερων περιφερειακών εντάσεων, οι αρχές της χώρας φοβήθηκαν επανάληψη των φαινομένων, πιθανόν και με μεγαλύτερη ένταση. Η Σαουδική Αραβία, η οποία αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή, έχει κάθε λόγο να φοβάται δυναμικές κινητοποιήσεις και αντιδράσεις της σιιτικής της κοινότητας σε περίπτωση δυτικής ή ισραηλινής επίθεσης στο Ιράν. Και η ιδέα για ένωσή της με τις υπόλοιπες πέντε συντηρητικές ισλαμικές μοναρχίες του Κόλπου φιλοδοξεί να την θωρακίσει προληπτικά ακόμη πιο πολύ ως προς κάθε είδους «εσωτερικό εχθρό».<br /> <br /> <br /> <br /> *Διεθνολόγος, επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Ενέργειας ΝΑ Ευρώπης (ΙΕΝΕ)<br /> <a href="http://www.elkeda.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Αλλάζει ο χάρτης στην Μέση Ανατολή.

του Δημήτρη Φάρου * Πολλαπλή στόχευση φαίνεται να έχει το σχέδιο ενοποίησης των έξι αραβικών χωρών του Κόλπου (Κουβέιτ, Κατάρ, Μπαχρέιν, Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνέντευξη στην Al Hayat για τις Ελληνο-Ισραηλινές Σχέσεις Συνεργασίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.geostrategy.gr/images/photos/themata/simon%20perez%20in%20gr.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://www.geostrategy.gr/images/photos/themata/simon%20perez%20in%20gr.jpg" width="600" /></a></div><br /> Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη στην Ελλάδα του Ισραηλινού προέδρου, Shimon Peres, η αραβική εφημερίδα Al Hayat φιλοξένησε συνέντευξη του Βασίλη Γιαννακόπουλου για τις ελληνο-ισραηλινές σχέσεις συνεργασίας: <br /> «Από το καλοκαίρι του 2010 ξεκίνησε μια πολυεπίπεδη αναβάθμιση των ελληνο-ισραηλινών σχέσεων συνεργασίας (διπλωματική, αμυντική, τεχνολογική, τουριστική, ενεργειακή, πολιτισμική, κτλ). Ωστόσο, θεωρώ ότι οι κύριοι τομείς <br /> συνεργασίας είναι η άμυνα και η ενέργεια. Στον τομέα της άμυνας, το Ισραήλ επιδιώκει να καλύψει το κενό της Τουρκίας. Λόγω της έλλειψης επαρκούς εναέριου χώρου για τα ισραηλινά αεροσκάφη, διεξάγει κοινές ελληνο-ισραηλινές αεροπορικές ασκήσεις στο FIR Αθηνών. Επίσης, στο προσεχές μέλλον επιδιώκει να πραγματοποιήσει πωλήσεις ισραηλινών οπλικών συστημάτων, κυρίως για την ελληνική πολεμική αεροπορία. Ταυτόχρονα, επιδιώκει να επαναπροσεγγίσει την Τουρκία, καθότι συνιστά μείζονα περιφερειακό δρώντα σε γεωστρατηγικό επίπεδο. Λογικά, μια συνεργασία Τελ Αβίβ-Αθηνών θα αναγκάσει την Άγκυρα να επανεξετάσει και να επισπεύσει τις σχέσεις της με το εβραϊκό κράτος. Στον ενεργειακό τομέα, η ισραηλινο-κυπριακή συνεργασία ‘νομιμοποίησε’ τα κοινά όρια των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών των δύο χωρών. Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται και η μελλοντική ελληνο-ισραηλινή ενεργειακή συνεργασία, η οποία όμως αντιμετωπίζει τη σθεναρή αντίδραση της Άγκυρας. Επιπρόσθετα, ένα από τα πιθανά μεσο-μακροπρόθεσμα σενάρια είναι η μεταφορά του ισραηλινού φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο προς την κεντρική Ευρώπη μέσω αγωγού από την Ελλάδα. Θεωρώ ότι οι ελληνο-ισραηλινές σχέσεις θα φέρουν θετικά αποτελέσματα στην ελληνική πλευρά, μόνο αν βελτιωθούν οι αραβο-ισραηλινές σχέσεις. Ιδιαίτερα, αν σημειωθεί επανέναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας για το παλαιστινιακό, με συμμετοχή των Αθηνών. Προς το παρόν, το Ισραήλ προβληματίζεται σοβαρά για τις εξελίξεις στον αραβικό κόσμο. Μοναδικές του επιλογές είναι η διατήρηση των σχέσεων συνεργασίας με την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία, η αναθέρμανση των σχέσεών του με την Τουρκία και η σύναψη σχέσεων με τις σουννιτικές χώρες του Κόλπου λόγω της κοινής ιρανικής πυρηνικής απειλής». <br /> <br /> <a href="http://www.geostrategy.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Συνέντευξη στην Al Hayat για τις Ελληνο-Ισραηλινές Σχέσεις Συνεργασίας

Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη στην Ελλάδα του Ισραηλινού προέδρου, Shimon Peres, η αραβική εφημερίδα Al Hayat φιλοξένησε συνέντευξη του Β...

Διαβάστε την συνέχεια

Παναγιώτης Κονδύλης: Τα πρόβλεψε… αλλού αναγνωρίστηκε

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/kondylis.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-55690" height="465" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/kondylis-284x300.jpg" title="kondylis" width="460" /></a></div><br /> <br /> Δυστυχώς, ένας από τους κορυφαίους διανοητές της σύγχρονης Ελλάδας, ο φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης στην Ελλάδα του βολέματος και του καθημερινού βιασμού της λογικής δεν μπόρεσε να βρει τη θέση που του άξιζε. Αντιθέτως, το έργο του έχει αναγνωριστεί διεθνώς, ιδίως στη Γερμανία, ενώ του πιστώνεται ότι είχε προβλέψει τη σημερινή κρίση, όταν οι υπόλοιποι κοιμόντουσαν, ή όταν τα παπαγαλάκια του συστήματος προσπαθούσαν να τον αποδομήσουν εξαπολύοντας επιθέσεις εναντίον του… Ακολουθεί το εξαίρετο δημοσίευμα-παρουσίαση του «nooz.gr» που εντόπισε το θέμα στα διεθνή ΜΜΕ.<br /> Στον γερμανοτραφή στοχαστή Παναγιώτη Κονδύλη, ο οποίος είχε «διαβλέψει» την ελληνική κρίση ήδη από το 1998, χρονιά του θανάτου του, είναι αφιερωμένο το τελευταίο τεύχος του διμηνιαίου Γερμανικού Περιοδικού Φιλοσοφίας.<br /> Οι Γερμανοί θυμούνται πάντα και μελετούν ακόμα το έργο του στοχαστή Παναγιώτη Κονδύλη που έφυγε πρόωρα το 1998. Το ελληνικό πανεπιστήμιο τον είχε απορρίψει, στη συνέχεια απέρριψε ο ίδιος το ελληνικό πανεπιστήμιο και την πανεπιστημιακή καριέρα, συνολικά», επισημαίνει η Deutsche Welle.<br /> Ο Παναγιώτης Κονδύλης διέθετε σπάνιο συνδυαστικό ταλέντο, που του επέτρεψε να γράψει σημαντικές φιλοσοφικές συνθέσεις για το διαφωτισμό ή την παρακμή του αστικού πολιτισμού. Οι Γερμανοί εξακολουθούν να αναφέρονται σ’ αυτόν. Το 2007, για παράδειγμα, εκδόθηκε ένας συλλογικός τόμος με τίτλο ‘Διαφωτιστής χωρίς αποστολή’, με μελέτες για τη σκέψη του.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/kondylis_2.jpg"><img alt="" class="alignright size-full wp-image-55691" height="300" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/kondylis_2.jpg" title="kondylis_2" width="233" /></a>Ανάμεσα στα διάφορα κείμενα για την κοινωνική φιλοσοφία του Κονδύλη, το γερμανικό περιοδικό δημοσιεύει μεταφρασμένη στα γερμανικά μια εκτενή συνέντευξη που είχε δώσει ο Έλληνας φιλόσοφος στο Σπύρο Κουτρούλη εκείνη τη, μοιραία, χρονιά του 1998 και είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό «<b>Νέα Κοινωνιολογία</b>». Υπάρχει εκεί ένα σημείο, που μοιάζει προφητικό από τη σημερινή σκοπιά, για το ελληνικό πρόβλημα, το οποίο εντόπισε ο κριτικός της Suddeutsche Zeitung του Μονάχου και το μεταφέρει ασχολίαστο στους αναγνώστες:<br /> «<b>Αν ο Ελληνισμός θέλει να επιβιώσει ως διακεκριμένη ταυτότητα, το πρώτο που θα έπρεπε να κάνει θα ήταν να παράγει όσα τρώει. Δεν εννοώ διόλου κάποιαν οικονομική αυτάρκεια με την παλιά έννοια, αλλά την απαλλαγή από την πολιτική και την πρακτική του παρασιτικού καταναλωτισμού. Ένα βιώσιμο συλλογικό υποκείμενο οφείλει να εξάγει τουλάχιστον τόσα, όσα εισάγει, σ’ έναν ανοικτότερο κόσμο. Ειδάλλως, είναι αναπόφευκτη η πτώση στα κατώτερα σκαλιά του διεθνούς καταμερισμού της εργασίας, η καταχρέωση και η πολιτικοστρατιωτική εξάρτηση. Τις τελευταίες δεκαετίες ο Ελληνισμός προχώρησε γρήγορα προς αυτή την κατεύθυνση. Η αναστροφή της απαιτεί γενναία παραγωγική προσπάθεια, προηγμένη τεχνογνωσία και ριζική θεσμική εξυγίανση, καθώς και ένα εκπαιδευτικό σύστημα εντελώς διαφορετικού επιπέδου</b>».<br /> <b>Ελληνοκεντρισμός και πιθηκισμός</b><br /> Στις λίγες αυτές γραμμές από μια συνέντευξη ο Κονδύλης με λακωνικότητα συμπύκνωσε τις αιτίες που στο μεταξύ οδήγησαν στο ελληνικό αδιέξοδο. Πώς περιγράφει, όμως, τα επιφαινόμενα αυτών των αιτιών;<br /> «Εδώ θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι η συνήθης αντιπαράθεση των εκσυγχρονιστικών τάσεων προς την καλλιέργεια της εθνικής παράδοσης είναι απλουστευτική και παραπλανητική. Μονάχα η ευόδωση της εκσυγχρονιστικής προσπάθειας επιτρέπει την επιτυχή άμιλλα με άλλα έθνη και έτσι χαρίζει την αυτοπεποίθηση εκείνη, η οποία επιτρέπει την απροβλημάτιστη αναστροφή με την εθνική παράδοση και καθιστά ψυχολογικά περιττό τον πιθηκισμό. Αντίθετα, η ανικανότητα ενός έθνους να συναγωνισθεί με άλλα σε ό, τι – καλώς ή κακώς – θεωρείται κεντρικό πεδίο της κοινωνικής δραστηριότητας θέτει σε κίνηση ένα διπλό υπεραναπληρωματικό μηχανισμό: τον πιθηκισμό ως προσπάθεια να υποκαταστήσεις με επιφάσεις ό,τι δεν κατέχεις στην ουσία και την παραδοσιολατρία ως αντιστάθμισμα του πιθηκισμού. Απ’ αυτή την άποψη, ο πτωχοπροδρομικός ελληνοκεντρισμός και ο κοσμοπολιτικός πιθηκισμός αποτελούν μεγέθη συμμετρικά και συναφή, όσο κι αν φαινομενικά εκπροσωπούν δύο κόσμους εχθρικούς μεταξύ τους».<br /> <b>Λίγα λόγια για τον Παναγιώτη Κονδύλη</b><br /> Γεννήθηκε στην Αρχαία Ολυμπία το 1943. Σπούδασε κλασική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Φιλοσοφία, Νεώτερη Ιστορία και Φιλοσοφία στα Πανεπιστήμια της Φρανκφούρτης και της Χαϊδελβέργης, όπου και αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφίας.<br /> Για τις εργασίες του, του απονεμήθηκε το μετάλλιο Γκαίτε και το βραβείο Χούμπολντ. Διετέλεσε εταίρος του Ιδρύματος Ανωτάτων Σπουδών του Βερολίνου και μέχρι το θάνατό του διεύθυνε τη Φιλοσοφική και Πολιτική Βιβλιοθήκη των εκδόσεων «Γνώση», και τη σειρά ο Νεότερος Ευρωπαϊκός Πολιτισμός των εκδόσεων «Νεφέλη».<br /> Πέθανε στην Αθήνα τον Ιούλιο του 1998.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Παναγιώτης Κονδύλης: Τα πρόβλεψε… αλλού αναγνωρίστηκε

Δυστυχώς, ένας από τους κορυφαίους διανοητές της σύγχρονης Ελλάδας, ο φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης στην Ελλάδα του βολέματος και του καθη...

Διαβάστε την συνέχεια

Κύπρος: Νέα συνταρακτικά έγγραφα για την εισβολή! (Βίντεο)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://efylakas.files.wordpress.com/2009/07/kyprioi-syllifthentes-19741.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://efylakas.files.wordpress.com/2009/07/kyprioi-syllifthentes-19741.jpg" width="600" /></a></div><br /> Συνταρακτικά έγγραφα παρουσίασε ο Πρόεδρος της Επιτροπής για τον Φάκελο της Κύπρου, Μαρίνος Σιζόπουλος, στον κυπριακό τηλεοπτικό σταθμό Sigma Live. Λόγω και της σημερινής επετείου της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής, τα έγγραφα είναι σημαντικά.<br /> Το πρώτο έγγραφο είναι πρακτικό της συνάντησης που είχε η ελλαδική χούντα, με τον Αμερικανό Υφυπουργό Εξωτερικών, Τζόζεφ Σίσκο, στις 19 Ιουλίου 1974. Σε αυτά φαίνεται ξεκάθαρα ότι η αμερικανική πλευρά ανέφερε ότι η Τουρκία επιθυμούσε επέκταση των τουρκοκυπριακών θυλάκων, ώστε να αποκτήσουν πρόσβαση στη θάλασσα. Το γεγονός αυτό δεν το απέτρεψε η χούντα, η οποία συμφώνησε να υπάρξει διευθέτηση του ζητήματος μέσω του ΟΗΕ.<br /> Αυτό έρχεται να προστεθεί στα όσα ανέφερε ο Βρετανός Ακόλουθος Άμυνας, της Βρετανικής Ύπατης Αρμοστείας στην Κύπρο. Σε παλαιότερο έγγραφο υπήρχαν οι πληροφορίες για το πως θα υλοποιηθεί η τουρκική εισβολή, τι στρατεύματα θα χρησιμοποιηθούν και ποιοι θα είναι οι κύριοι και αντικειμενικοί σκοποί.<br /> <br /> Το δεύτερο έγγραφο που παρουσιάζεται στην εκπομπή, είναι μελέτη του 2ου Επιτελικού Γραφείου του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού της Ελλάδας, που υλοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1974. Σε αυτήν καταγράφονται όλες οι πληροφορίες που είχαν στα χέρια τους οι ελληνικές δυνάμεις, πριν την έναρξη της τουρκικής εισβολής. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι στις 23 Μαΐου 1974, Τούρκοι αξιωματικοί είχαν επισκεφθεί την Κύπρο, στο πλαίσιο μελέτης για την ΤΟΥΡΔΥΚ. Όμως, οι πληροφορίες των ελληνικών δυνάμεων ανέφεραν ότι οι Τούρκοι στρατιωτικοί συζήτησαν ζητήματα δικτύου τηλεπικοινωνιών, ενώ εγκαταστάθηκε και σταθμός ασύρματων τηλεπικοινωνιών, που στόχο είχαν να υποβοηθήσουν την τουρκική εισβολή!<br /> Με λίγα λόγια, αποδεικνύεται από τα έγγραφα ότι η τουρκική εισβολή προετοιμαζόταν αρκετό καιρό πριν. Οι ελλαδικές και κυπριακές δυνάμεις είχαν τις πληροφορίες στα χέρια τους, αλλά η πολιτική ηγεσία προτίμησε να… κωφεύσει.<br /> Ακολουθεί το άρθρο και το βίντεο του <b>Sigma Live Κύπρου</b>.<br /> Νέα έγγραφα σχετικά με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, παρουσίασε ο Πρόεδρος της Επιτροπής για το Φάκελο της Κύπρου, Μαρίνος Σιζόπουλος, στις Τομές Στα Γεγονότα. Τα έγγραφα, από πρακτικά συναντήσεων της Χούντας με τους Αμερικανούς, δείχνουν ξεκάθαρα την επιδίωξη των Τούρκων για δημιουργία θυλάκων που θα επικοινωνούσαν με τη θάλασσα.<br /> <b>Sigma Live Κύπρος</b><br /> <iframe allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="366" src="http://www.youtube.com/embed/irWX-n8nrgQ" width="600"></iframe><br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Κύπρος: Νέα συνταρακτικά έγγραφα για την εισβολή! (Βίντεο)

Συνταρακτικά έγγραφα παρουσίασε ο Πρόεδρος της Επιτροπής για τον Φάκελο της Κύπρου, Μαρίνος Σιζόπουλος, στον κυπριακό τηλεοπτικό σταθμό Sig...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιδού παραδείγματα πως προκύπτουν οι εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/05/oil-rig-NOBLE-Israel1.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-45500" height="360" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/05/oil-rig-NOBLE-Israel1.jpg" title="oil rig NOBLE Israel" width="600" /></a></div><br /> Εκατοντάδες χιλιάδες είναι οι θέσεις εργασίας που περιμένουν τις στρατιές των Ελλήνων… νεοανέργων σε περίπτωση που η χώρα μας προχωρήσει στο αυτονόητο, δηλαδή στην ανάπτυξη του ενεργειακού δυναμικού της χώρας μας, στα σημεία που η διεθνής αγορά, η στοιχειώδης λογική και η γεωπολιτική πραγματικότητα υπαγορεύουν.<br /> <br /> Η χώρα μας λοιπόν θα δημιουργήσει εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας τόσο στο πρωτογενή όσο και στο δευτερογενή τομέα εάν και εφόσον αναπτύξει τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στις περιοχές νότια της Κρήτης, και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> Στους συστηματικούς φίλους και αναγνώστες μας θα υπενθυμίσουμε τις ανά τακτά χρονικά διαστήματα δημοσιεύσεις μελετών και αναλύσεων τόσο στο www.defence-point.gr όσο και στο περιοδικό «ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ», με τη συνεργασία των Δρ. Η. Κονοφάγου και καθ. Α. Φώσκολου αναφορικά με το ζήτημα της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας. Σε συγκεκριμένο δε άρθρο υποστηρίζεται ότι περί τις 300.000 θέσεις εργασίας αναμένουν το ελληνικό εξειδικευμένο δυναμικό το οποίο μένει αναξιοποίητο στη χώρα μας ή προσπαθεί να βρει εργασία στο εξωτερικό.<br /> <br /> Το να εντρυφήσει κάποιος περεταίρω στο συγκεκριμένο θέμα δεν αποτελεί πλεονασμό αφού η συγκεκριμένη παράμετρος άπτεται της επιβίωσης του έθνους και της επούλωσης των πληγών της ελληνικής κοινωνίας. Έτσι, αξίζει να σημειώσουμε πως πέραν των 300.000 περίπου θέσεων εργασίας που αναμένεται να δημιουργηθούν -σταδιακά φυσικά- το εισόδημα που πρόκειται να δημιουργηθεί αλλά και τα έσοδα που πρόκειται να λάβει το κράτος από φόρους (και στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι προφανές πως περιπτώσεις φοροδιαφυγής δεν πρόκειται να σημειωθούν) θα είναι τάξης δισεκατομμυρίων.<br /> Υπενθυμίζεται, πως για 4 δισεκατομμύρια η χώρα για ακόμα μία φορά ετοιμάζεται να κρεμαστεί επί ξύλου, και όλοι (;) κάνουν τον σταυρό τους για την αποφυγή από τον Σεπτέμβριο κοινωνικής αναταραχής, με αφορμή τα εξαγγελλόμενα μέτρα. Ταυτοχρόνως η χώρα μας από κέντρο δημιουργίας… μεταναστών πρόκειται να μετατραπεί σε ένα κέντρο δημιουργίας θέσεων εργασίας που θα προσελκύσουν όχι μόνο την μορφωμένη νεολαία, η οποία αυτή τη στιγμή εγκαταλείπει όπως-όπως τη χώρα, αλλά και εξειδικευμένο προσωπικό και από το εξωτερικό, αναβαθμίζοντας την οικονομική και πολιτική αξία της Ελλάδας ακόμα περισσότερο.<br /> Είναι προφανές πως εάν η διαδικασία για την ΑΟΖ, την οικοπεδοποίηση και τους γύρους παραχώρησης είχε ξεκινήσει το 2009 ή το 2010, τώρα δεν θα χρειαζόμασταν να παίξουμε την ύπαρξη του κράτους μας σε μία ζαριά, επειδή έτσι θέλει η Τρόικα. Είναι προφανές πως εάν η διαδικασία εκμετάλλευσης είχε ξεκινήσει δύο-τρία έτη πριν, τώρα οι «αγορές» δεν θα επιτίθονταν στην Ελλάδα για να τη χρεοκοπήσουν, αλλά θα «επιτίθονταν» στην χώρα μέσω προσφορών για μία μερίδα από τη πίττα στον ορυκτό πλούτο μας. Ας είναι, ας ελπίσουμε πως δεν είναι πλέον αργά. Το κύριο λοιπόν μήνυμα που θα πρέπει να περάσει είναι το εξής: Ανεξαρτήτως το τι έχει ή –κυρίως- δεν έχει συμβεί στην χώρα μας τα τελευταία δεκαπέντε (αναφορικά με το θέμα της ΑΟΖ) ή τριάντα (αναφορικά με το θέμα των υδρογονανθράκων) έτη το σημαντικότερο είναι η Ελλάδα να ξεκινήσει με τις απαραίτητες διαδικασίες τώρα χωρίς καμία περαιτέρω καθυστέρηση. Δηλαδή η Αθήνα θα πρέπει μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα να ΑΝΑΚΗΡΥΞΕΙ ΑΟΖ και να προχωρήσει στην άμεση «οικοπεδοποίηση» από το Ιόνιο έως τα σύνορα με την ΑΟΖ της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο. Ταυτοχρόνως η Αθήνα θα πρέπει να καλέσει όλες τις χώρες με τις οποίες συνορεύει (Αλβανία, Ιταλία, Λιβύη, Αίγυπτος, Τουρκία, Κύπρος) να προχωρήσουν στην ακριβή οριοθέτηση των αντιστοίχων ζωνών, έτσι όλοι κάνοντας χρήση του διεθνούς δικαίου και συνθηκών να απολαύσουν τα οφέλη των θαλασσών μας.<br /> Ας δούμε λοιπόν πως ακριβώς μεταφράζεται η ύπαρξη υδρογονανθράκων σε άλλες χώρες και σε περιπτώσεις λίγο ως πολύ συμβατές με τη δική μας. Το ακριβές κείμενο με τίτλο «ΑΟΖ και θέσεις εργασίας» (<b><a href="http://www.lygeros.org/articles?n=9905&l=gr">http://www.lygeros.org/articles?n=9905&l=gr</a></b>) έχει ως εξής:<br /> «Ένας τρόπος έμμεσος για να αντιληφθούμε την αξία της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης είναι να εξετάσουμε τις επιπτώσεις της στον αριθμό των θέσεων εργασίας. Για να γίνει αυτή η μελέτη επί του πρακτέου μπορούμε να αναλύσουμε αληθινούς αριθμούς του τομέα του φυσικού αερίου που έχουν αντίκτυπο στην γενική οικονομία των ΗΠΑ μέσω των θέσεων εργασίας. Το φυσικό αέριο στην Αμερική υποστηρίζει σχεδόν 3 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Αυτό είναι σε γενικό επίπεδο, αλλά είναι προτιμότερο να εξετάσουμε αυτό τον αριθμό με αναλυτικά δεδομένα. Έτσι αν μετρήσουμε τις θέσεις εργασίας το 2006, το 2007 και το 2008 βρίσκουμε: 517.233, 586.501, 622.411 για τις άμεσες, 620.061, 693.957, 723.102 για τις έμμεσες και 1.282.248, 1.412.041, 1.482.801 για τις δευτερεύουσες και συνολικά έχουμε: 2.419.542, 2.692.499 και 2.828.314. Αυτά τα νούμερα όχι μόνο δεν είναι εξωπραγματικά, αλλά υποστηρίζουν επί του πρακτέου ένα ευκολότερο τομέα της οικονομίας.<br /> Ένας άλλος έμμεσος τρόπους ανάλυσης των δεδομένων είναι η εξέταση της οικονομικής μελέτης που έκανε το Ινστιτούτου Κοινωνικών και Οικονομικών Ερευνών του Πανεπιστημίου της Αλάσκας για την εκμετάλλευση των περιοχών: Beaufort Sea, Chukchi Sea και North Aleutian Basin.<br /> Για τα επόμενα 50 χρόνια, εκτιμούν ότι θα υπάρχουν 6.000 θέσεις εργασίας ανά έτος, σε άμεσο επίπεδο, με μία κορυφή το 2038 με 9.500 θέσεις εργασίας. Και για την ίδια περίοδο, αν βάλουμε μαζί όλες τις θέσεις εργασίας, τότε έχουμε 35.000 ανά έτος και μία κορυφή πάλι το 2038 με συνολικά 50.000 θέσεις εργασίας. Βέβαια η μελέτη είναι ακόμα πιο αναλυτική και εξετάζει ακόμα και τις θέσεις εργασίας ανά γεωγραφική περιοχή. Ο δικός μας ο στόχος όμως είναι απλώς να αναδείξουμε την τάξη μεγέθους, όταν μιλούμε για έρευνες που γίνονται offshore, που είναι το ανάλογο από τις έρευνες που θα γίνουν στην ελληνική ΑΟΖ.<br /> Θα μπορούσαμε βέβαια να δώσουμε και το παράδειγμα της Alberta, όπου εργάζονται 11.000 μηχανικοί κοιτασμάτων, 9.000 γεωλόγοι πετρελαίου και 440 εταιρείες πετρελαίου, αλλά όπως είπαμε το θέμα είναι διαφορετικό. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι στην Ελλάδα μέσω της ΑΟΖ μας μπορούμε να δημιουργήσουμε πραγματικές θέσεις εργασίας αξίας και σταθερές. Διότι ο στόχος μας για την πατρίδα μας είναι πάντα βέβαια οι άνθρωποι. Η εξόρυξη και η εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στην ελληνική ΑΟΖ θα επιτρέψει τη μείωση της εξάρτησης μας, τη μείωση των εξόδων μας και την αύξηση των θέσεων εργασίας. Αυτό είναι το νοητικό σχήμα που πρέπει να έχει στο μυαλό του κάθε βουλευτής, όταν θα ψηφίσει το νομοσχέδιο της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ».<br /> Και μία τελευταία παρατήρηση: H Ελλάδα ως πρότυπο για το πώς επωφελείται η κοινωνία από την ανάπτυξη των υδρογοναθράκων θα πρέπει να έχει τη Νορβηγία και τον Καναδά και όχι τη Νιγηρία! Με αυτό δεν θέλουμε να ψέξουμε του Νιγηριανούς σε τίποτα, απλά εννοούμε πως ο πλούτος που πρόκειται να δημιουργηθεί θα πρέπει -μέσω του σαφούς κυβερνητικού ελέγχου, της χρηστής διοίκησης αλλά και του κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου- να μετατραπεί σε κοινωνικό κράτος, σε εθνική ασφάλεια σε δημόσιο πλούτο και σε ικανοποιητικό αποθεματικό έτσι ώστε η χώρα να μπορέσει να επουλώσει τις πληγές της και να προοδεύσει.<br /> Εάν δεν ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Νορβηγίας ή του Καναδά, και για άλλη μία φορά δούμε τους… φεουδάρχες να κυριαρχούν, τότε τίποτα από τα παραπάνω δεν θα έχει νόημα. Το σίγουρο όμως είναι πως αξίζει ως έθνος να προσπαθήσουμε.<br /> <b>Των Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη, Νίκου Λυγερού, Δρ. Ηλία Κονοφάγου και καθηγητή Αντώνη Φώσκολου</b><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Ιδού παραδείγματα πως προκύπτουν οι εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας

Εκατοντάδες χιλιάδες είναι οι θέσεις εργασίας που περιμένουν τις στρατιές των Ελλήνων… νεοανέργων σε περίπτωση που η χώρα μας προχωρήσει στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προκαλούν! Ο Τούρκος αντιπρόεδρος στη Θράκη για να προσευχηθεί!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/ISLAM/cache/islam_prosefxi_polloi1-474x156.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/ISLAM/cache/islam_prosefxi_polloi1-474x156.jpg" width="600" /></a></div><br /> <h3 style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000;">Φόβοι για επεισόδια με τη Χρυσή Αυγή</span></h3>Επίσκεψη στην Δυτικά Θράκη θα πραγματοποιήσει ο Αντιπρόεδρος της Τουρκικής Κυβέρνησης κ. Μπεκίρ Μποζντάγ με αφορμή την προσευχή του Μπαϊραμίου μεταξύ 17-19 Αυγούστου . Όπως γράφει Vatan θα κάνει τηνπροσευχή του με τους <<ομογενείς>> στο χωριό Εχινος κοντά στην Κομοτηνή.<br /> <br /> Η εφημερίδα γράφει ότι ο Μποζντάγ ο οποίος είναι υπεύθυνος και για τους τούρκους του εξωτερικού στις 17 Αυγούστου θα μεταβεί στην Κομοτηνή όπου θα συναντηθεί με τους <<ομογενείς>> - έτσι λένε οι Τούρκοι συλλήβδην όλους τους μουσουλμάνους της περιοχής, Πομάκους ,Τσιγγάνους- και θα επισκεφθεί τους Συνδέσμους που ίδρυσαν . Στην συνέχεια θα κάνει το γεύμα Ιφτάρ μαζί με τους <<ομογενείς>> στο χωριό Φιλλύρα (Σιρκελί ) . Στις 18 Αυγούστου θα μεταβεί στην Ξάνθη όπου θα έχει επαφές και θα επισκεφθεί το Δήμο Μ'ηκης (Μουσταφτσοβα ) όπου θα γευματίσει μαζί με τους <<ομογενείς>> στο χωριό Κένταυρος .<br /> <br /> Ο κ. Μποζντάγ στις 19 Αυγούστου θα κάνει την προσευχή του Μπαϊραμίου στο χωριό Εχινος.Στην συνέχεια θα λάβει μέρος σε ζωντανή εκπομπή της ΤRΤ Τurk . Στη επίσκεψη Μποζντάγ στην Δυτική Θράκη αναμένεται να λάβουν μέρος οι βουλευτές του ΑΚΡ που κατάγονται από την Δυτική Θράκη, Μεχμέτ Μουεζίνογλου και Χακάν Τσαβούσογλου, καθώς επίσης ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Τούρκων του Εξωτερικού και Συγγενικών Κοινωνιών , Κεμάλ Γιουρτάς και ο Πρόεδρος του ΤΙΚΑ (Δ/νση Συνεργασίας και Ανάπτυξης) Σερντάρ Τσάμ .<br /> <br /> Η εφημερίδα γράφει - άγνωστο με τι στοιχεία- ότι κατά την επίσκεψη του κ. Μποζντάγ στην Δυτική Θράκη θα ληφθούν δρακόντεια μέτρα ασφάλειας <<έναντι πιθανών διαμαρτυριών της φασιστικής ομάδας της Χρυσής Αυγής>> .<br /> <br /> Στο μεταξύ γεύμα Ιφτάρ παρατέθη κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα με συμμετοχή μουσουλμάνων Δυτικής Θράκης και Τούρκων, γράφει η Yeni Safak.<br /> <br /> Με τον τίτλο «Ιφτάρ αδελφοσύνης στο μηδενικό σημείο» γράφει ότι ο «Σύνδεσμος Αλληλεγγύης «Τούρκων» Δυτικής Θράκης» οργάνωσε πρόγραμμα Ιφτάρ ( γεύμα μετά την διακοπή της καθημερινής νηστείας κατά την διάρκεια του Ραμαζανίου» , στην Κεσάνη που είναι κοντά στο μηδενικό σημείο των ελληνοτουρκικών συνόρων. Στο γεύμα έλαβαν μέρος 800 άτομα από την Δυτική Θράκη και από διάφορες πόλεις της Τουρκίας.<br /> <br /> Στο γεύμα Ιφτάρ παρέστησαν οι «μουφτήδες» της μειονότητας από την Δυτική Θράκη Ιμπραχήμ Σερίφ και Αχμέτ Μετέ καθώς επίσης οι βουλευτές Αϊχάν Καραγιουσούφ και Αχμέτ Χατζηοσμάν , ο Γενικός Πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή Ιλχάν Σενέρ , οι βουλευτές του ΑΚΡ Χακάν Τσαβούσογλου και Μεχμέτ Μουεζίνογλου και ο βουλευτής του CHP Κεμάλ Ντεγιρμένντερελί.<br /> <br /> Ο Ιμπραχήμ Σερίφ κατά την ομιλία του αναφέρθηκε στην ευφορία του μήνα του Ραμαζανίου και χαρακτήρισε ως πλούτο και ευφορία την συμμετοχή 500 ατόμων από την Δυτική Θράκη στο γεύμα Ιφτάρ. Ο Σερίφ είπε αν αυτό ήταν κανονικό γεύμα ίσως να μην ερχόταν ούτε 50 άτομα .<br /> <a href="http://www.onalert.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Προκαλούν! Ο Τούρκος αντιπρόεδρος στη Θράκη για να προσευχηθεί!

Φόβοι για επεισόδια με τη Χρυσή Αυγή Επίσκεψη στην Δυτικά Θράκη θα πραγματοποιήσει ο Αντιπρόεδρος της Τουρκικής Κυβέρνησης κ. Μπεκίρ Μποζντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φάκελος "Υδρογονάνθρακες & ορυκτά" σε Α.Σαμαρά - Θα αλλάξουν τη μοίρα της χώρας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://nationalpride.files.wordpress.com/2011/11/oil3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://nationalpride.files.wordpress.com/2011/11/oil3.jpg" width="600" /></a></div><br /> <b>To "χαρτί" των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και του ορυκτού πλούτου στον ελληνικό χώρο ετοιμάζεται να παίξει η κυβέρνηση μέχρι το τέλος του έτους στην προσπάθειά της να αλλάξει το οικονομικό κλίμα, τόσο από το εξωτερικό προς το εσωτερικό, αλλά κυρίως σε ότι αφορά την εσωτερική αγορά η οποία πάσχει από "οικονομική κατάθλιψη". </b><br /> <b>Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς θεωρεί ότι κάποια "καλά νέα" από το μέτωπο των ερευνών υδρογονανθράκων σε Κρήτη και Ιόνιο (τα οποία "καλά νέα" πιθανολογούνται με ποσοστό 80% σε ότι αφορά τις αξιοποιήσιμες ποσότητες, θα μπορούσε να μεταβάλει προς το θετικότερο το οικονομικό κλίμα έναντι της Ελλάδας. </b><br /> <b> </b>Σύμφωνα με τα στοιχεία φακέλου που βρίσκεται το πρωθυπουργικό γραφείο, στον Πατραϊκό Κόλπο, τα Ιωάννινα και το Κατάκολο και ανοιχτά της Κέρκυρας στις περιοχές «Αχιλλέας» και «Πύρρος» <b>υπάρχουν βεβαιωμένα κοιτάσματα πετρελαίου 300 με 500 εκατ. βαρέλια, ενω συνολικά υπολογίζεται ότι μπορούν να φτάσουν τα 2,5 δισ. βαρέλια. Υπάρχουν αναφορές αμερικανικών κέντρων για δεκαπλάσιες ποσότητες, αλλά καλό είναι να κρατάμε "μικρό καλάθι" έτσι ώστε αντί της εθνικής ανάτασης να μην υπάρξει "εθνική απογοήτευση".</b><br /> <br /> Τα βεβαιωμένα κοιτάσματα αναφέρεται στο φάκελο, μπορούν να δώσουν για τα επόμενα 20 με 25 χρόνια στο δημόσιο έσοδα 15 με 20 δισ. δολάρια (με τιμές βαρελιού 80 έως 100 δολάρια). Υπολογίζεται δε, ότι μετά το 2015 οι τιμές του πετρελαίου θα εκτιναχθούν μόνιμα επάνω από τα 100 δολ. το βαρέλι. <br /> Στο Ιόνιο Πέλαγος λόγω ύπαρξης ασβεστολιθικών κοιτασμάτων αναμένεται η ύπαρξη κυρίως πετρελαίου με πιθανότητες 80%. Για τα κοιτάσματα ανοικτά της Κέρκυρας, τον Πύρρο και τον Αχιλλέα οι εκτιμήσεις είναι από συγκριτικές αναλογίες των κοιτασμάτων πετρελαίου που έχουν βρεθεί στην Απούλια, γεωλογική Λεκάνη που βρίσκεται στα Αππένινα Όροι της Νότιας Ιταλίας και εκτείνεται μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος (Κεφαλονιά και Ζάκυνθο) περνώντας μέσα από το κόλπο του Τάραντα. <br /> Αντίθετα οι ψαμμίτες στην περιοχή της νότιας Κρήτης δείχνουν ότι έχουμε μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου σε ποσοστό 80%. <br /> <b>Στο ίδιο φάκελο υπάρχει και αναφορά για τον ορυκτό πλούτο που υπολογίζεται η αξία του στα 28 δισ. ευρώ μόνο για τα εντοπισθέντα κοιτάσματα χρυσού, χαλκού, μόλυβδου, ψευδάργυρου, άργυρου, αντιμονίτης κλπ ..<br /> <br /> Μόνο ο μεταλλευτικός χώρος της περιοχής Βάθης - Γερακαρίου στον νομό Κιλκίς, έχει βέβαια απολήψιμα αποθέματα 1,5 δισ. ευρώ και αναμενόμενα αποθέματα αξίας 7 δισ. ευρώ.</b><br /> <b> <br /> Στις περιοχές Πολυκάστρου - Σκρα στο Κιλκίς και του Καλλυντηρίου στη Ροδόπη. Η συνολική αξία των βέβαιων αποθεμάτων είναι 1 δισ. ευρώ και των αναμενόμενων στα 3 δισ. ευρώ. Δηλαδή στα μεταλλεία Βάθης - Γερακαρίου, Πολυκάστρου - Σκρα και Καλλυντηρίου τα βέβαια αποθέματα είναι 2,5 δισ. ευρώ και τα αναμενόμενα 10 δισ. ευρώ.</b><br /> <br /> <b>Στην ευρύτερη περιοχή του Λαυρίου έχουν εντοπιστεί 366 διαφορετικά ορυκτά που την κατατάσσουν στην τέταρτη θέση παγκοσμίως, ενώ μόνο στη Χαλκιδική τα κοιτάσματα είναι αξίας άνω των 12 δισ. ευρώ.</b><br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Φάκελος "Υδρογονάνθρακες & ορυκτά" σε Α.Σαμαρά - Θα αλλάξουν τη μοίρα της χώρας;

To "χαρτί" των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και του ορυκτού πλούτου στον ελληνικό χώρο ετοιμάζεται να παίξει η κυβέρνηση μέχρι το...

Διαβάστε την συνέχεια

Άραγε μετά τη Συρία ποιος έχει σειρά;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://images.newsnow.gr/18/182747/to-rkk-pros-sygkrotisi-kyvernisis-tou-mpotan-stous-nomous-xakkiari-kai-sirnak-1-315x236.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://images.newsnow.gr/18/182747/to-rkk-pros-sygkrotisi-kyvernisis-tou-mpotan-stous-nomous-xakkiari-kai-sirnak-1-315x236.jpg" width="600" /></a></div><h3><span style="color: #cc0000;"><b> Το ΡΚΚ κινείται προς συγκρότηση "Κυβέρνησης του Μπόταν", στους νομούς Χακκιάρι και Σίρνακ </b></span></h3><br /> Του Σάββα Καλεντερίδη<br /> Τη στιγμή που η Τουρκία προσπαθούσε να ξεπεράσει το σοκ από την επικράτηση του PYD (Partiya Yektiye Demokratik, Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας) στις έξι μεγαλύτερες πόλεις του Δυτικού Κουρδιστάν (Βόρεια Συρία), καλείται να αντιμετωπίσει ένα δεύτερο, μεγαλύτερο σοκ, αυτό της ευθείας αμφισβήτησης της κυριαρχίας της σε δυο κουρδικούς νομούς που ανήκουν -τουλάχιστον μέχρι τώρα- στη δική της επικράτεια. <br /> Πρόκειται για τους νομούς <b>Χακιάρι </b>και <b>Σίρνακ</b>, όπου το ΡΚΚ, αρχής γενομένης από την κωμόπολη Σεμντίνλι, άρχισε επιχείρηση ελέγχου εκτεταμένων περιοχών από τους αντάρτες του, με το στρατό να ελέγχει μόνο τα στρατόπεδα, ορισμένα φυλάκια και τα κέντρα των πόλεων. Εδώ και δεκαπέντε ημέρες που άρχισε η επιχείρηση των ανταρτών του ΡΚΚ, σχεδόν το σύνολο του οδικού δικτύου είναι υπό τον έλεγχο των ανταρτών, ενώ ο στρατός και το κράτος ελέγχουν μόνο τις κύριες αρτηρίες, στις οποίες στρατιωτικά και κρατικά αυτοκίνητα κινούνται αυστηρά μόνο υπό το φως της μέρας, ενώ τη νύχτα κυριαρχούν παντού οι αντάρτες.<br /> Για όσους από τους φιλομαθείς αναγνώστες μας αναρωτιούνται ποιος είναι στόχος των ανταρτών, να τους ενημερώσουμε ότι το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, πριν δώσει εντολή στους αντάρτες να κυριαρχήσουν στην περιοχή των δυο προαναφερθέντων νομών, οι οποίοι βρίσκονται στα σύνορα με το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία και έχουν συνολική έκταση 16.700 τετραγωνικά χλμ και πληθυσμό 710 χιλιάδες κατοίκους, είχε φροντίσει να δημιουργήσει τα τελευταία δυο χρόνια να δημιουργήσει μια παράλληλη κρατική οργάνωση στις περιοχές αυτές. Σύμφωνα με το σχεδιασμό, όταν θα είχαν ωριμάσει οι συνθήκες και όταν θα εθεωρείτο πολιτικά ορθό, οι αντάρτες θα περικύκλωναν στρατόπεδα και πόλεις, με στόχο να περιορίσουν την παρουσία και την επιρροή του κράτους στο ελάχιστο, να πολιορκήσουν το στρατό και να τον αναγκάσουν να αποχωρήσει από τις περισσότερες περιοχές των δυο αυτών νομών.<br /> Τη ίδια στιγμή, το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα θα αύξανε την επιρροή του στην περιοχή, θα έπαιρνε σταδιακά την νομοθετική, δικαστική και εκτελεστική εξουσία στα χέρια του, <b>συγκροτώντας την Κυβέρνηση του Μπόταν</b>, όπως αποκαλείται η περιοχή που καλύπτουν οι δυο προαναφερθέντες νομοί.<br /> <b>Η πολιορκία των δυνάμεων των ανταρτών στις στρατιωτικές μονάδες και φυλάκια της επαρχίας Σεμντίνλι καθώς και της ίδιας της κωμόπολης, όπως και η πολύνεκρη επίθεση των ανταρτών σε φυλάκιο της κωμόπολης Τσουκούρτζα, η οποία επίθεση σήμανε την έναρξη της επιχείρησης ελέγχου ολόκληρης της ομώνυμης επαρχίας από τους αντάρτες, μα δίνει το δικαίωμα να πούμε ότι ίσως το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα έχει αρχίσει να θέτει σε εφαρμογή το προαναφερθέν σχέδιο</b>.<br /> Όσον αφορά την αντίδραση του τουρκικού κράτους, παρ’ ότι φαίνεται ότι διαθέτει κάποιες πληροφορίες για το όλο σχέδιο αλλά και για τις επί μέρους πτυχές του, μέχρι στιγμής φαίνεται ότι αδυνατεί να αντιμετωπίσει τους αντάρτες και να σταματήσει την εφαρμογή του, γιατί πολύ απλά δεν διαθέτει τη λαϊκή νομιμοποίηση. <b>Με άλλα λόγια, δεν τους θέλουν οι Κούρδοι, οι οποίοι φυσικά, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, στηρίζουν το δικό τους εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα. Ιδιαίτερα οι δυο συγκεκριμένοι νομοί, σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις και δημοψηφίσματα, δίνουν ποσοστά πάνω από 90% στα κόμματα που πρόσκεινται στο απελευθερωτικό κίνημα, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό είναι ψήφοι στρατιωτών και δημοσίων υπαλλήλων</b>.<br /> Εν όσω συνεχίζεται ο σκληρός αγώνας του τουρκικού κράτους να κρατηθεί στην περιοχή, περιμένοντας απλά την επόμενη μεγάλης κλίμακος επιχείρηση των ανταρτών, και ενώ ο απόστρατος στρατηγός <b>Παμούκογλου</b>, που υπηρέτησε στην Ταξιαρχία Ορεινών Καταδρομών του Χακιάρι, δήλωσε την Πέμπτη σε τουρκικό τηλεοπτικό σταθμό ότι «<b>Το Χακκιάρι χάθηκε για την Τουρκία</b>», προκαλώντας τη σφοδρή αντίδραση του ίδιου του πρωθυπουργού Ερντογάν, είναι χρήσιμο να δούμε το σκηνικό πάνω στο οποίο εξελίσσεται αυτό το παιχνίδι.<br /> Η Τουρκία μέρα με τη μέρα χώνεται στον αγνώστου βάθους «βάλτο» της Συρίας, αφού πλέον, ως αποτέλεσμα των μέχρι τώρα επιλογών της να δεχτεί πρόσφυγες, ο αριθμός των οποίων έχει ξεπεράσει τις 50 χιλιάδες, και να φιλοξενήσει το Εθνικό Συμβούλιο της Συρίας και τον λεγόμενο Ελεύθερο Συριακό Στρατό, ο οποίος εκπαιδεύεται στο τουρκικό έδαφος και προμηθεύεται όπλα και πυρομαχικά από τις τουρκικές «αρμόδιες» υπηρεσίες, την έχει καταστήσει μέρος του προβλήματος. <b>Με άλλα λόγια, η Τουρκία, εγκαταλείποντας την πολιτική των μηδενικών προβλημάτων, έχει εμπλακεί ενεργά στα εσωτερικά μιας γειτονικής χώρας, χωρίς να είναι σαφή τα όποια κέρδη της επόμενης ημέρας, ενώ είναι πολύ σαφή τα σοβαρότατα προβλήματα αυτής της πολιτικής της</b>.<br /> Το πρώτο πρόβλημα είναι η ίδρυση ενός δεύτερου αυτόνομου κουρδικού κράτους, κατά τα πρότυπα της ίδρυσης του αυτόνομου κράτους του Νοτίου Κουρδιστάν (Βορείου Ιράκ), το οποίο μάλιστα θα ιδρυθεί με ενεργό συμμετοχή της ίδιας της Άγκυρας. Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, γιατί έχουμε κάνειήδη σχετικές αναφορές σε άλλα άρθρα μας.<br /> Απλά να υπενθυμίσουμε ότι το κράτος αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί περισσότερο από βέβαιο ότι θα επιταχύνει τη διεθνή νομιμοποίηση του ΡΚΚ μέσω σπόντας (PYD). Και αυτό δυσχεραίνει αφάνταστα τους σχεδιασμούς της Άγκυρας, η οποία παραμένει εγκλωβισμένη στις πολιτικές άρνησης των Κούρδων και του Κουρδικού (<i>όρα φωτογραφία</i>), θύμα της φασιστικής προπαγάνδας που έγινε επί δεκαετίες στην τουρκική κοινή γνώμη,<b> η οποία δεν φαίνεται διατεθειμένη να αποδεχτεί την πραγματικότητα που δημιουργείται μέσα και γύρω από την Τουρκία</b>.<br /> Το δεύτερο πρόβλημα που δημιουργείται εξ αιτίας της πολιτικής Ερντογάν-Νταβούτογλου, είναι η επιδείνωση των σχέσεων της Τουρκίας με την κυβέρνηση της Βαγδάτης -<b>λίγο έλειψε να συλληφθεί ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών πριν λίγες ημέρες που επισκέφθηκε παράνομα το Κιρκούκ</b>- αλλά και με την κυβέρνηση της Τεχεράνης.<br /> <b>Δεν ανοίγουμε περισσότερο το θέμα, όπως για παράδειγμα η επιδείνωση των σχέσεων με το Ισραήλ και τη Ρωσία, για να μη χαθούμε στα γεωπολιτικά. Απλά να πούμε και να υπογραμμίσουμε ότι οι χειρισμοί της Άγκυρας «έλυσαν τα χέρια» της Δαμασκού και της Τεχεράνης, οι οποίες φέρονται να χρησιμοποιούν σε τακτικό επίπεδο το «χαρτί» του ΡΚΚ, και μάλιστα στοχευμένα.</b><br /> Η μεν Δαμασκός το κάνει στην περιοχή του Δυτικού Κουρδιστάν, που καλύπτει το μαλακό υπογάστριο της Νότιας Τουρκίας, αλλά και στο νομό Σίρνακ, με τον οποίο συνορεύει, η δε Τεχεράνη στην περιοχή του νομού Χακιάρι, όπου η Τουρκία αντιμετωπίζει το πρόβλημα με τη δράση των ανταρτών του ΡΚΚ στο Σεμντίνλι και την Τσουκούρτζα σήμερα και αύριο ποιος ξέρει σε ποια επαρχία του νομού αυτού.<br /> Αφού σημειώσουμε ότι περισσότεροι από τους μισούς αντάρτες που επιτέθηκαν στο Σεμντίνλι και την Τσουκούρτζα εκπαιδεύτηκαν σε στρατόπεδο που βρίσκεται σε ιρανικό έδαφος, στο Ανατολικό Κουρδιστάν, να κλείσουμε το σημερινό μας σημείωμα με την προειδοποίηση του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων του Ιράν, στρατηγού <b>Hasan Firuzabadi</b>, ο οποίος, επικρίνοντας την ενεργό ανάμειξη της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ και της Τουρκίας στον εσωτερικό πόλεμο που έχει ξεσπάσει στη Συρία, έκανε την ακόλουθη δήλωση την παρελθούσα Τετάρτη:<br /> «<b>Η βοήθεια που προσφέρουν στα πολεμικά σχέδια του Μεγάλου Σατανά (ΗΠΑ) οι γειτονικές χώρες της Συρίας, δεν είναι μια σωστή βάση. Αν αυτές οι χώρες κινούνται σ’ αυτήν τη βάση, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι την επόμενη φορά θα έλθει η σειρά της Τουρκίας και των άλλων χωρών</b>»<br /> Άραγε το «έπιασε» το υπονοούμενο η Άγκυρα;<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Άραγε μετά τη Συρία ποιος έχει σειρά;

 Το ΡΚΚ κινείται προς συγκρότηση "Κυβέρνησης του Μπόταν", στους νομούς Χακκιάρι και Σίρνακ Του Σάββα Καλεντερίδη Τη στιγμή που η...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αραβική Άνοιξη έφερε... τον Χειμώνα στον Χριστιανισμό

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://images.newsnow.gr/18/182916/i-araviki-anoixi-efere-ton-xeimona-ston-xristianismo-arthro-1-315x236.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://images.newsnow.gr/18/182916/i-araviki-anoixi-efere-ton-xeimona-ston-xristianismo-arthro-1-315x236.jpg" width="600" /></a></div><br /> <h3><span style="color: #cc0000;">Η αλήθεια που μας κρύβουν Διαβάστε το συγκλονιστικό άρθρο του William Dalrymple στο RealCrearWorld.com για όλα όσα πραγματικά συμβαίνουν στη Συρία, αλλά και τη Μέση Ανατολή, γενικότερα, γύρω από τη μεθοδευμένη προσπάθεια των ισλαμιστών να εκδιώξουν μια και καλή τους Χριστιανούς Σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή, η «αραβική άνοιξη» έχει μετατραπεί σε «χριστιανικό χειμώνα».</span></h3><a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a>Τα τελευταία χρόνια ήταν καταστροφικά για τα 14 εκατομμύρια των ταλαιπωρημένων Χριστιανών της περιοχής.<br /> Στην Αίγυπτο, η ανάδυση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας συνοδεύτηκε από διαδηλώσεις εναντίον των Κοπτών, καθώς και πυρπολήσεις ναών. Στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, οι Χριστιανοί φεύγουν για να μη βρεθούν στα διασταυρούμενα πυρά μεταξύ της οικιστικής πολιτικής του Benjamin Netanyahu και των όλο και πιο ριζοσπαστικών Σουνιτών γειτόνων τους, που υποστηρίζουν την Χαμάς.<br /> Η χειρότερη περίπτωση όμως, είναι αυτή του Ιράκ, όπου τα 2/3 των Χριστιανών (250.000) έχουν ήδη φύγει, από τότε που ανετράπη ο Σαντάμ. Οι περισσότεροι κατέφυγαν στην Συρία.<br /> Όποιος επισκέπτονταν την Δαμασκό τα τελευταία χρόνια, έβλεπε παντού, στους δρόμους και στα πάρκα, Χριστιανούς πρόσφυγες από το Ιράκ. Πρώην τραπεζικοί υπάλληλοι, μηχανικοί, φαρμακοποιοί και επιχειρηματίες, που αναγκάστηκαν να γίνουν πρόσφυγες, ζώντας με τις οικογένειά τους σε μικρά διαμερίσματα, εξαρτώμενοι από την ελεημοσύνη της εκκλησίας ή τις όποιες αποταμιεύσεις τους.<br /> Όπως μου ανέφερε ένας απ’ αυτούς, «πριν από τον πόλεμο δεν υπήρχε διαχωρισμός Χριστιανών και Μουσουλμάνων. Με τον Σαντάμ κανένας δεν μας ρωτούσε για το θρήσκευμά μας, ενώ όλοι ήμασταν ελεύθεροι να λατρεύουμε ότι θέλαμε. Τώρα, το 75% των Χριστιανών έχει φύγει…», λέει.<br /> Σήμερα, οι πρόσφυγες από το Ιράκ αντιμετωπίζουν μια δεύτερη φυγή, αφού οι Σύριοι οικοδεσπότες τους, κινδυνεύουν κι αυτοί. Ήδη έχουν στηθεί προσφυγικοί καταυλισμοί και κατασκηνώσεις στη κοιλάδα Μπεκά του Λιβάνου, ενώ πολλοί μετακινούνται προς την Ιορδανία.<br /> Οι περισσότερες επιθέσεις στη Συρία σημειώνονται προς το παρόν μεταξύ Σουνιτών και Αλεβιτών Μουσουλμάνων. Άρχισαν όμως να σημειώνονται και αιματηρές επιθέσεις εναντίον της χριστιανικής μειοψηφίας. Σε μια περιοχή (Qusayr), υπήρξε εθνοκάθαρση των ντόπιων Χριστιανών, τους οποίους οι τζιχαντιστές κατηγόρησαν ως συνεργάτες του συριακού καθεστώτος. Η εν λόγω κοινότητα, που αποτελεί το 10% του πληθυσμού της περιοχής είναι τώρα τρομοκρατημένη.<br /> Τα τελευταία 100 χρόνια, πολύ πριν έρθουν στην εξουσία οι Άσαντ, η Συρία αποτελούσε ασφαλές καταφύγιο για τους Χριστιανούς της Μ. Ανατολής. Η χώρα φιλοξένησε τους Αρμένιους, που ήταν θύματα της γενοκτονίας των Νεότουρκων το 1915, καθώς και τους Χριστιανούς Παλαιστίνιους που εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές εστίες τους το 1948, με την ίδρυση του Ισραήλ. Στις δεκαετίες του 1970 και 1980, η Συρία αποτέλεσε καταφύγιο για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς και Μαρονίτες, που προσπαθούσαν να γλιτώσουν από τις θρησκευτικές αναταραχές του Λιβάνου.<br /> Μπορεί το καθεστώς του Άσαντ να ήταν ένα μονοκομματικό κατασταλτικό καθεστώς, που περιόριζε τα πολιτικά δικαιώματα, επέτρεπε όμως τις πολιτισμικές και θρησκευτικές ελευθερίες. Για αυτό και οι συριακές θρησκευτικές μειονότητες της Συρίας απολάμβαναν ασφάλεια και σταθερότητα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι αλλού. Και αυτό ίσχυε κυρίως για τις αρχαίες χριστιανικές μειονότητες. Ο λόγος είναι πως οι Άσαντ είναι Αλεβίτες, μια σιιτική μειονότητα που θεωρείται αιρετική, και μάλιστα τα μέλη της χαρακτηρίζονται υποτιμητικά ως Nusayris, ή «μικροί Χριστιανοί». Μάλιστα οι λειτουργίες τους μοιάζουν πολύ με χριστιανικές. Οι Αλεβίτες αποτελούν μόλις το 12% του πληθυσμού της Συρίας, και οι Άσαντ κατάφεραν να κρατήσουν την εξουσία δημιουργώντας ένα σύμπλεγμα συμμαχιών με τις διάφορες μειονότητες, ως αντίβαρο στην πλειοψηφία των Σουνιτών Μουσουλμάνων.<br /> Στην Συρία του Άσαντ οι χριστιανικές γιορτές ήταν συγχρόνως και εθνικές. Οι Χριστιανοί εξαιρούνταν από την εργασία τα πρωινά της Κυριακής, ενώ οι ναοί και τα μοναστήρια (όπως και τα τζαμιά) είχαν δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ τους παρέχονταν και δωρεάν γη για την κατασκευή νέων ναών. Γενικά, η ελευθερία που ζούσαν οι Χριστιανοί στην Συρία, δεν συναντιόνταν πουθενά αλλού στην ευρύτερη Μ. Ανατολή. Αυτό όμως το θρησκευτικό μωσαϊκό κινδυνεύει σήμερα με διάλυση.<br /> Όπως και στην Αίγυπτο, έτσι και στη Συρία, οι χριστιανικές εκκλησίες στοιχήθηκαν πίσω από το καθεστώς, με το που εκδηλώθηκε η αραβική άνοιξη.<br /> Αρχικά, πολλοί πιστοί δεν συμφώνησαν με αυτή την επιλογή. Μάλιστα κάποιοι νεαροί Χριστιανοί ενώθηκαν με όλους αυτούς που ήθελαν την ανατροπή του καθεστώτος, ελπίζοντας για περισσότερη ελευθερία, ανθρώπινα δικαιώματα και δημοκρατία. Ένα χρόνο μετά είναι πλέον πολύ δύσκολο να βρεθεί κάποιος Χριστιανός ο οποίος να συνεχίζει να υποστηρίζει την επανάσταση.<br /> Υπάρχουν αναφορές για μαχητές της Αλ Κάιντα που πολεμούν δίπλα στους αντάρτες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, ενώ η στήριξη που παρέχει η Τουρκία στο Συριακό Εθνικό Συμβούλιο τρομοκρατεί τους Αρμένιους της χώρας.<br /> Σχεδόν σε κάθε περιοχή της Συρίας, ακόμη και εκεί όπου δεν διεξάγονται συγκρούσεις, η εγκληματικότητα κυριαρχεί για τα καλά. Και όσο το καθεστώς μοιάζει να πλησιάζει στο τέλος του, τόσο οι Χριστιανοί ανησυχούν πως θα έχουν κι αυτοί την τύχη που είχαν οι αντίστοιχοι του Ιράκ.<br /> Και όπως πάντα, οι Χριστιανοί απορούν με την στάση της (χριστιανικής) Αμερικής. Όταν ο George W. Bush εισέβαλλε στο Ιράκ, είχε την αφέλεια να πιστεύει πως ο Σαντάμ θα αντικατασταθεί από μια ειρηνική, φιλοαμερικανική αραβική δημοκρατία, που θα επεδίωκε την στήριξη της χριστιανικής Δύσης. Στην πραγματικότητα όμως, εννιά χρόνια αργότερα, αυτό που δημιουργήθηκε είναι ένα ριζοσπαστικό και ασταθές φιλοϊρανικό θρησκευτικό πεδίο μάχης. Τώρα η Αμερική στηρίζει κάποιες αντιπολιτευτικές ομάδες, οι οποίες είναι πολύ πιθανό να κάνουν τα ίδια στις μειονότητες της Συρίας.<br /> Όπως και στη δεκαετία του ‘80, μια κοινή επιχείρηση μεταξύ της CIA και των σαουδαραβικών μυστικών υπηρεσιών, μπορεί να καταλήξει στην αντικατάσταση του σκληρού κοσμικού κράτους της Συρίας, από ένα σκληροπυρηνικό καθεστώς Σαλαφιστών. Αν συμβεί κάτι τέτοιο και στη Συρία, τότε θα ζήσουμε το οριστικό τέλος της αρχαίας χριστιανικής μειονότητας στη Μ. Ανατολή.<br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Η Αραβική Άνοιξη έφερε... τον Χειμώνα στον Χριστιανισμό

Η αλήθεια που μας κρύβουν Διαβάστε το συγκλονιστικό άρθρο του William Dalrymple στο RealCrearWorld.com για όλα όσα πραγματικά συμβαίνουν σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αξία της Κύπρου για την Ρωσία παραμενει υψηλή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.elkeda.gr/images/stories/elkeda/politicians/poutin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/elkeda/politicians/poutin.jpg" width="600" /></a></div><br /> Στην προηγηθείσα τηλεφωνική επικοινωνία Χριστόφια-Πούτιν, όντως οι δύο Πρόεδροι συζήτησαν και το μέγα θέμα του ρωσικού δανείου προς την Κύπρο. «Δεν πρόκειται για απλό θέμα», είπε ο Δ. Χριστόφιας, «αλλά για ζήτημα με πολλές πτυχές». Δηλαδή; Ποιες είναι αυτές οι «πολλές πτυχές»; Δεν διευκρίνισε. Όμως είναι εύκολο να ερμηνευθεί σε ποιες αναφέρεται. Είναι εμφανής η προσπάθεια του Κρεμλίνου και ειδικά του Προέδρου Πούτιν να επαναφέρει τον ρωσικό στόλο και τη χώρα του στη Μεσόγειο. Από καιρό είχε διασαλπίσει δημόσια ότι επιθυμεί να ξαναδώσει στη Ρωσία την παλιά αίγλη και, κυρίως, την ισχύ που είχε προηγουμένως. Η Μόσχα δεν μένει αδιάφορη για τα συμβαίνοντα στη Μέση Ανατολή, στον Καύκασο και στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. <br /> Η ανακάλυψη φυσικού αερίου στα θαλάσσια τεμάχια της Κύπρου και του Ισραήλ αναδιέταξε τα γεωπολιτικά δεδομένα για τις δύο χώρες. Όμως, υπάρχει μια τεράστια διαφορά: Το Ισραήλ είναι το ισχυρότερο κράτος στη Μέση Ανατολή και η Κύπρος το πιο αδύναμο. Η Ρωσία διαθέτει μόνο μία ναυτική βάση στη Μεσόγειο και αυτή βρίσκεται στη σπαρασσόμενη από συγκρούσεις Συρία. Η Κύπρος παρουσιάζει το οξύμωρο: Να είναι πλούσια σε φυσικό αέριο, αλλά με μιαν οικονομία σκουπίδια, που ζητιανεύει χρήματα για να λειτουργήσει. Άρα, η Κύπρος βρίσκεται σε έκδηλα μειονεκτική θέση έναντι των Ρώσων, τους οποίους έχει απελπιστικά ανάγκη.<br /> Ξένα ΜΜΕ ισχυρίζονται ότι η κυπριακή οικονομία είναι ήδη υποτελής και εν πολλοίς ελεγχόμενη από τη Μόσχα, αφού το 25% των καταθέσεων σε κυπριακές τράπεζες και το ένα τρίτο των επενδύσεων είναι ρωσικές, χώρια οι χιλιάδες υπεράκτιες ρωσικές εταιρείες. Με το δάνειο των 2,5 δισεκ. του Ιανουαρίου και το πιθανό νέο δάνειο των 5-6 ή και περισσότερων δισεκ., που η Ρωσία ενδέχεται να παραχωρήσει στην Κύπρο, είναι εμφανές ότι η κυπριακή οικονομία θα εξαρτάται από τα κέφια και τις προθέσεις της Μόσχας.<br /> Γιατί η Ρωσία ενδιαφέρεται τόσο πολύ για την Κύπρο; Οι λόγοι είναι περισσότερο γεωπολιτικοί:<br /> Πρώτον, η κατάσταση στη Συρία, που όσο πάει και χειροτερεύει, με απρόβλεπτες εξελίξεις για την περιοχή και στο συσχετισμό ισχύος μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Ισραήλ,<br /> που επιβάλλουν στη Μόσχα να αναζητήσει μια εναλλακτική λύση, σε περίπτωση πτώσης του Άσαντ. Η Κύπρος είναι μέλος της ΕΕ, έχει εμπειρίες με θέματα διαχείρισης συγκρούσεων, όπως, π.χ. με τον Λίβανο και διατηρεί, από το 1960, άριστες σχέσεις με το Κρεμλίνο. Πληροφορίες και δημοσιεύματα που έφεραν την Κυβέρνηση Χριστόφια να επιτρέπει τη λειτουργία ρωσικής στρατιωτικής βάσης, διαψεύστηκαν από την Υπουργό Εξωτερικών κ. Μαρκουλλή, κατά τη συνάντησή της με τον Ρώσο ομόλογό της, στις 25/7/2012. Ο κ. Λαβρόφ αρκέστηκε σε ένα πλατύ χαμόγελο. Δεύτερον, η Λευκωσία θεωρεί τη Μόσχα ως ισχυρό αντίβαρο πρώτα προς το ΝΑΤΟ, έναντι του οποίου η απέχθεια του Δ. Χριστόφια είναι διαχρονική. Δεύτερον, έναντι της Τρόικας, διότι επιδιώκει να αντισταθμίσει τους όρους και απαιτήσεις της με το ρωσικό δάνειο, αν το πάρει. Τρίτον, φαίνεται ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας, λαμβάνοντας υπόψη τη νέα γεωπολιτική δυναμική της Κύπρου, εξαιτίας του φυσικού αερίου, θέλει να το παίζει πολύπορτο: Με τους Αμερικανούς, τους Άγγλους, την ΕΕ, το Ισραήλ και τη Μόσχα, χωρίς να παραβλέπονται η Γαλλία, η Γερμανία και η Κίνα.<br /> <a href="http://www.elkeda.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Η αξία της Κύπρου για την Ρωσία παραμενει υψηλή

Στην προηγηθείσα τηλεφωνική επικοινωνία Χριστόφια-Πούτιν, όντως οι δύο Πρόεδροι συζήτησαν και το μέγα θέμα του ρωσικού δανείου προς την Κύπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Απαγωγή Τούρκου βουλευτή απο το ΡΚΚ. Πως έμαθε το δρομολόγιο του !

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/TURKISH/KOURDOI/cache/kourdoiantartes-474x239.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="366" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/TURKISH/KOURDOI/cache/kourdoiantartes-474x239.jpg" width="600" /></a></div><br /> To Facebook ''πρόδωσε'' το δρομολόγιο του αντιπολιτευόμενου βουλευτή του Τουρκικού κόμματος CHP κ. Χουσεϊν Αϊγκιούν που απήχθη από το ΡΚΚ στην ΝΑ Τουρκία. <br /> <br /> 'Οπως αναφέρει η Hurriyet ο κ. Αϊγκιούν είχε δημοσιεύσει στον λογαριασμό του στο Facebook την επίσκεψη του στο Τούντζελι, ενώ η Cumhuriyet αναφέρει ότι θύμα απαγωγής θα μπορούσε να ήταν και η σύζυγος του επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ.Κιλιτσντάρογλου _(CHP) που θα επισκέπτονταν το Τούντζελι μαζί με τον κ. Αϊγκιούν , αλλά επέστρεψε χθες το πρωί στην Αγκυρα.<br /> Ο τύπος - που προβάλλει με πρωτοσέλιδα την χθεσινή απαγωγή - αναφέρει ότι τα μέλη του ΡΚΚ σταμάτησαν το αυτοκίνητο του Αϊγκιούν που κατευθυνόταν στο Τούντζελι, κοντά στην πόλη Οβατζικ απήγαγαν τον ίδιο και άφησαν ελεύθερα δύο μέλη της συνοδείας του. Όταν γνωστοποιήθηκε η απαγωγή το τουρκικό ΥΠΕΣ συνέστησε ομάδα διαχείρισης κρίσης και ότι ο ΥΠΕΣ Σαχίν δήλωσε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας ξεκίνησαν αμέσως έρευνες για την απελευθέρωση του Αϊγκιούν.<br /> <br /> Ολος ο τύπος κάνει λόγο για σόκ της Τουρκίας από την απαγωγή καθώς αποτελεί άνευ προηγουμένου γεγονός η απαγωγή μέλους της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης από το ΡΚΚ το οποίο με αυτό τον τρόπο προέβη σε επίδειξη δύναμης. <br /> <br /> Ο Τούρκος Πρόεδρος κ. Γκιούλ και ο Πρόεδρος της Βουλής της Τουρκίας κ. Τσιτσέκ τηλεφώνησαν στον κ. Κιλιτσντάρογλου τονίζοντας ότι θα κάνουν ότι μπορούν για την απελευθέρωση του Αϊγκιούν και εξέφρασαν την συμπαράστασή τους. Εξάλλου ο πρωθυπουργός κ. Ερντογάν σε χθεσινή του δήλωση καταδίκασε το γεγονός και είπε ότι το συμβάν αυτό δείχνει σε ποιο σημείο έχει φθάσει το ΡΚΚ . Ο Πρόεδρος Γκιούλ κατά την τηλεφωνική του συνομιλία με τον Κιλιτσντάρογλου , χαρακτήρισε «άκρως σημαντικό» το γεγονός της απαγωγής. <br /> <a href="http://www.onalert.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Απαγωγή Τούρκου βουλευτή απο το ΡΚΚ. Πως έμαθε το δρομολόγιο του !

To Facebook ''πρόδωσε'' το δρομολόγιο του αντιπολιτευόμενου βουλευτή του Τουρκικού κόμματος CHP κ. Χουσεϊν Αϊγκιούν που απή...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην ΜΙΤ χρεώνουν την ήττα οι Τούρκοι!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/TOURKIA/cache/MIT_TURKEY-474x197.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/TOURKIA/cache/MIT_TURKEY-474x197.jpg" width="600" /></a></div><br /> Στην ΜΙΤ τα ρίχνει το τουρκικό ''σύστημα'' για την αρχική ήττα του τουρκικού στρατού στην περιοχή Σεμντιλί .<br /> <br /> Η εφημερίδα Turkiye αναφέρει ότι οι δυνάμεις του ΡΚΚ κατόρθωσαν αρχικά να σημειώσουν κάποια πρόοδο γιατί η τουρκική Μυστική Υπηρεσία , δεν ειδοποιήθηκε από την ιρανική Μυστική Υπηρεσία ''Σαβάκ ''η οποία γνώριζε τα σχέδια του ΡΚΚ . Η εφημερίδα αναφέρει ότι η επικοινωνία με τις Μυστικές Υπηρεσίες των δύο χωρών είχε διακοπεί λόγω των διαφωνιών Αγκυρας και Τεχεράνης για το θέμα της Συρίας- έμμεσα όμως αυτό αποτελεί καρφί κατά της ΜΙΤ η οποία θα όφειλε - υπονοεί το δημοσίευμα- να έχει τις πληροφορίες της από αλλού. <br /> <br /> Υπάρχει όμως και μια εξήγηση από άλλους αναλυτές για την διαρροή αυτή: Οτι ρίχνονται οι ευθύνες στην ΜΙΤ για να σκεπαστεί το φιάσκο των στρατιωτικών που τελευταία πι'αστηκαν στον υπνο όχι μόνο στο Σεμντιλί αλλά και αλλού...<br /> <br /> Πάντως το τουρκικό συστημα επιχειρεί να εμφανίσει την υπόθεση τελειωμένη :Ο τύπος αναφέρει ότι την περασμένη Παρασκευή, ο κυβερνήτης του Χακκάρι ανακοίνωσε την ολοκλήρωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του ΡΚΚ στο Σεμντιλί που διήρκησαν 19 μέρες. Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι το ΡΚΚ απέτυχε να εφαρμόσει τα σχέδιά του στο Σεμντιλί και ότι κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων σκοτώθηκε μεγάλος αριθμός τρομοκρατών του ΡΚΚ, (χωρίς ωστόσο να δοθεί συγκεκριμένος αριθμός) . Αναφέρεται επίσης ότι την περασμένη εβδομάδα το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών είχε ανακοινώσει ότι 115 τρομοκράτες του ΡΚΚ και 2 στρατιώτες έχασαν την ζωή τους κατά τις επιχειρήσεις.<br /> <br /> Η Sabah κάνει λόγο για 180 νεκρούς τρομοκράτες του ΡΚΚ και υποστηρ'ιζει ότι άλλοι 150 κατόρθωσαν να διαφύγουν στα στρατόπεδα του ΡΚΚ σε βόρειο Ιράκ και Ιράν και ότι ομάδα 700 τρομοκρατών που συγκεντρώθηκαν στα σύνορά και ετοίμαζαν νέα επίθεση, τελικά απωθήθηκαν από τον τουρκικό στρατό.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Στην ΜΙΤ χρεώνουν την ήττα οι Τούρκοι!

Στην ΜΙΤ τα ρίχνει το τουρκικό ''σύστημα'' για την αρχική ήττα του τουρκικού στρατού στην περιοχή Σεμντιλί . Η εφημερίδα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιδού γιατί ΔΕΝ θα πλήξουν το Ιράν, ή μήπως…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/Bushehr-Iran-Nuclear-power-plant.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-55556" height="361" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/Bushehr-Iran-Nuclear-power-plant.jpg" title="Bushehr-Iran-Nuclear-power-plant" width="600" /></a></div><br /> Η πιθανότητα μιας στρατιωτικής επίθεσης του Ισραήλ εναντίον πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Ιράν βρίσκεται και πάλι στα πρωτοσέλιδα του ισραηλινού Τύπου, μετά τις δηλώσεις του υπουργού Άμυνας της χώρας Εχούντ Μπαράκ ο οποίος χαρακτήρισε το ενδεχόμενο επείγον. Ο Τύπος αφενός αναφέρει ότι ο στενός πυρήνας της ισραηλινής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας παραμένει επί της ουσίας αναποφάσιστος για τον χρόνο –πόσο μάλλον για το αν θα γίνει η επίθεση.<br /> Από την άλλη πλευρά πρέπει να ζυγιστούν με πολύ προσοχή και οι αντιδράσεις του Ιράν με μία πιθανή επίθεση στις ισραηλινές εγκαταστάσεις όπως τον πυρηνικό σταθμό της Ντιμόνα.<br /> <br /> <b>Ποια είναι όμως η λογική βάσει της οποίας θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι δεν υπάρχει περίπτωση εκδήλωσης στρατιωτικού πλήγματος εναντίον του Ιράν και όλοι όσοι το αντιμετωπίζουν ως δεδομένο, είναι καταδικασμένοι να πέσουν έξω για μια ακόμη φορά; Πολύ απλά, εάν σκοπεύεις να προβείς σε τέτοιας εμβέλειας στρατιωτική ενέργεια, το άλφα και το ωμέγα της επιτυχίας, είναι το να πετύχεις στρατηγικό αιφνιδιασμό. Και είναι λογικό να συνάγει κανείς ότι λέγοντάς του «έρχομαι» μάλλον κακή υπηρεσία προσφέρεις.</b><br /> <b>Επειδή όμως αυτή είναι μια λογική σκέψη την οποία δεν κάνουμε μόνο εμείς αλλά κατά πάσα βεβαιότητα και οι Ιρανοί, μήπως σε αυτό ακριβώς το σημείο κρύβεται το τρικ του αιφνιδιασμού; Η λογική είναι η εξής: Εάν σκεφτούν οι Ιρανοί «δεν πρόκειται να επιτεθούν διότι αν σκόπευαν να το πράξουν θα μιλούσαν λιγότερο», σε αυτό ακριβώς το σημείο θα έχει ανοίξει το παράθυρο ευκαιρίας για τον αιφνιδιασμό τους… </b><br /> Ας δούμε τώρα ορισμένα χαρακτηριστικά δημοσιεύματα στον ισραηλινό Τύπο:<br /> Η εφημερίδα Yedioth Ahronoth τονίζει ότι Νετανιάχου και Μπαράκ είναι αποφασισμένοι να επιτεθούν στο Ιράν το φθινόπωρο. Σύμφωνα με τον Νάχουμ Μπάρνεα και τον Σιμόν Σίφερ, γνωστούς αρθρογράφους της εφημερίδας, αν ο Νετανιάχου και ο Μπαράκ μπορούσαν να αποφασίσουν μόνοι τους θα εξαπέλυαν μια επίθεση στις αρχές του φθινοπώρου, ακόμη και πριν τις αμερικανικές εκλογές, που θα γίνουν στις 6 Νοεμβρίου.<br /> Η εφημερίδα Haaretz αναφέρει χαρακτηριστικά: «Το μαχαίρι κάτω από τον λαιμό μας είναι τώρα πιο ακονισμένο απ’ ό,τι ήταν πριν τον Πόλεμο των Έξι Ημερών». Στην ίδια εφημερίδα τίθεται το ζήτημα των πιθανών ιρανικών αντιποίνων. Ο ισραηλινός πυρηνικός σταθμός της Ντιμόνα είναι ένας από τους πιθανούς στρατηγικός και συμβολικός στόχους.<br /> Η εφημερίδα Maariv, από την πλευρά της, δημοσιεύει στην πρώτη σελίδα της μια δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποία το 37% των Ισραηλινών πιστεύει ότι ένα πυρηνικό Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα δεύτερο Ολοκαύτωμα.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Ιδού γιατί ΔΕΝ θα πλήξουν το Ιράν, ή μήπως…

Η πιθανότητα μιας στρατιωτικής επίθεσης του Ισραήλ εναντίον πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Ιράν βρίσκεται και πάλι στα πρωτοσέλιδα του ισραηλι...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξόρυξη κοιτασμάτων: To κράτος ο εγγυητής της εκτέλεσης των εργασιών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/%CE%91%CE%9F%CE%96.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-55579" height="360" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/ΑΟΖ.jpg" title="ΑΟΖ" width="600" /></a></div><br /> Σε κοινή παρέμβασή τους ο Δρ. Ηλίας Κονοφάγος και ο Νίκος Λυγερός ξεκαθαρίζουν τον κομβικό εποπτικό ρόλο του κράτους στο ζήτημα της εξόρυξης υδρογονανθράκων, ενώ δίνουν με επιστημονική ακρίβεια έναν ακόμα λόγο γιατί οι εταιρίες αλλά και η χώρα μας θα πρέπει να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Κρήτη και όχι στην ΑΟΖ της λίμνης των… Ιωαννίνων.<br /> Το defence-point.gr είναι στην ευχάριστη θέση να ενημερώσει τους φίλους αναγνώστες του πως ενώνει τις δυνάμεις του με το ιστοχώρο και του Νίκου Λυγερού (www.lygeros.org), σε μία προσπάθεια ακόμα πιο ολοκληρωμένης ενημέρωσης του απαιτητικού αναγνώστη ο οποίος θα είναι σε θέση πλέον να λαμβάνει εξειδικευμένη ενημέρωση στις διαδικασίες εξόρυξης και εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων της χώρας μας από τους πλέον ειδικούς στον χώρο. Όπως θα έχει γίνει πλέον κατανοητό στον κάθε ένα και στην κάθε μία, οι γεωπολιτικές και αμυντικές εξελίξεις στη περιοχή μας αλλά και παγκοσμίως πάνε χέρι-χέρι με τα τεκταινόμενα στο ενεργειακό παίγνιο και τον σκληρό ανταγωνισμό για «μία θέση στον Ήλιο» των… υδρογονανθράκων…<br /> <br /> <br /> Έτσι, πέραν των ειδικευμένων αναλύσεων στον τομέα της Άμυνας της Ασφάλειας και της Γεωπολιτικής το defence-point.gr μέσω της συνεργασίας του με τους πλέον εγνωσμένης αξίας επιστήμονες του χώρου της ενέργειας, κάθε υπόμνηση στον Καθηγητή Αντώνη Φώσκολο και τον Δρ. Ηλία Κονοφάγο, ξεκινάει τη συνεργασία του και με τον στρατηγικό αναλυτή Νίκο Λυγερό σε μία προσπάθεια να προσφέρει την πλέον ολοκληρωμένη ενημέρωση στους φίλους αναγνώστες οι οποίοι μας τιμούν με την εμπιστοσύνη τους.<br /> Μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο και όπως προαναφέρθηκε το defence-point.gr αναδημοσιεύει από τον ιστοχώρο του Νίκου Λυγερού (www.lygeros.org) μία σύντομη αλλά ενδιαφέρουσα και διαφωτιστική ανάλυση για τους λόγους που η Αθήνα θα πρέπει να αποτελεί τον απόλυτο κυρίαρχο του παιγνίου της εξόρυξης –σε απάντηση φυσικά όλων εκείνων οι οποίοι θεωρούν πως η Ελλάδα θα έχει ρόλο προτεκτοράτου σε μία τέτοια διαδικασία- αλλά και για το γιατί οι εταιρίες πρόκειται να έρθουν «τρέχοντας» για τη Κρήτη και την Ανατολική Μεσόγειο, κάτι το οποίο θα συμβεί πολύ δύσκολα για τη περίπτωση του Ιονίου.<br /> Το κείμενο με τίτλο: «Στρατηγική διαχείριση κοιτασμάτων στην ελληνική ΑΟΖ» (http://www.lygeros.org/articles?n=9887&l=gr) έχει ως εξής:<br /> “Το θέμα του πορώδους περιλαμβάνεται στη διαχείριση του κοιτάσματος (Reservoir Management, gestion du réservoir). Και γι’ αυτό το λόγο είναι σημαντικό, όχι μόνο στον εντοπισμό και στην εκτίμηση του μεγέθους του κοιτάσματος, αλλά και στην εκμετάλλευσή του που είναι βέβαια η πιο κερδοφόρα. Διότι μόλις βρεθεί κοίτασμα (π.χ. Πρίνος) το Κράτος είναι υποχρεωμένο να συνεργαστεί με την Εταιρεία και να την ελέγξει σε όλα τα επόμενα βήματα Ανάπτυξης και Παραγωγής, ώστε η εκμετάλλευση να γίνει σύμφωνα με την διεθνή καλή πρακτική (Good Oil Field Practice, bonne pratique pétrolière). Έτσι η σύμβαση προβλέπει αυτό το γεγονός και ο έλεγχος του Κράτους έχει την έννοια να μη γίνει αρπακτική εκμετάλλευση. Με άλλα λόγια, η εταιρεία να μην βγάλει γρήγορο και μεγάλο κέρδος και να σηκωθεί να φύγει τη στιγμή που πρέπει. Διότι αυτή είναι μία απαράδεκτη κίνηση και για το περιβάλλον, αλλά και για την εκμετάλλευση του κοιτάσματος.<br /> Πιο συγκεκριμένα, η αρπακτική εκμετάλλευση μπορεί να καταστρέψει το κοίτασμα για πάντα, διότι κατά τη διάρκεια της εκμετάλλευσης ο στόχος είναι να ανακτηθούν στην επιφάνεια όσο περισσότερα αποθέματα μπορούμε και αυτό σημαίνει επί του πρακτέου ότι το νερό που βρίσκεται κάτω από το πετρέλαιο ή αέριο πρέπει να ανέβει προς τα επάνω ομοιόμορφα, αντικαθιστώντας ομαλά το πετρέλαιο ή το αέριο που αδειάζει. Εάν δεν τηρηθεί η παραπάνω διαδικασία, τότε υπάρχει κίνδυνος το νερό να προσπεράσει (By-Pass, contournement) το πετρέλαιο ή το αέριο μέσα από τις ρωγμές του πετρώματος, δηλαδή να μη σαρώσει το πετρέλαιο ή το αέριο και να το αφήσει πίσω του οριστικά. Πρέπει να τονίσουμε ότι η διαχείριση κοιτάσματος είναι μία εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση ακόμη και σε κανονικές συνθήκες (Normal Exploitation, exploitation normale). Έτσι μπορεί σε κοιτάσματα Ασβεστόλιθου (Limestone, calcaire) να έχουμε παράκαμψη (Βy-Pass, contournement) γι’ αυτό το λόγο, οι πετρελαϊκές εταιρείες προτιμούν περισσότερο αναμενόμενους στόχους κοιτασμάτων Ψαμμιτών (δηλ. Άμμου, Sandstone, grès), όπως είναι η Λεκάνη Ηροδότου και η Λεκάνη Λεβαντίνης και λιγότερο υποψήφια κοιτάσματα Ασβεστόλιθου, όπως βρίσκουμε στο Ιόνιο Πέλαγος. Άρα ο ρόλος της διαχείρισης του κράτους είναι στρατηγικά πολύ σημαντικός για τις επιλογές που θα κάνει.<br /> Όταν η πετρελαϊκή εταιρεία (ανάδοχος του Κράτους) ανακαλύψει κάποιο κοίτασμα, το κοίτασμα αυτό θα μπορούσε να έχει τα χαρακτηριστικά του κοιτάσματος Tamar στο Ισραήλ, δηλαδή να είναι εξαιρετικά υψηλό πορώδες (porosity, porosité) 25% (το αέριο βρίσκεται μέσα στους πόρους του πετρώματος) και διαπερατότητα (permeability, perméabilité δηλ. ευκολία ροής μέσα στο πέτρωμα) 1 Darcy, που είναι από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, αλλά βέβαια θα μπορούσε να έχει και χειρότερα χαρακτηριστικά, οπότε η διαχείριση θα ήταν πολύ πιο δύσκολη. Στην περιοχή του Ηροδότου αναμένονται παρόμοια κοιτάσματα με το κοίτασμα Tamar, αλλά η θάλασσα πιο βαθιά και οι γεωτρήσεις πιο βαθιές στο πέτρωμα. Το σημαντικό όμως είναι ότι έχουμε να κάνουμε με Ψαμμίτες (δηλ. Άμμοι και μάλιστα Γιγαντιαίοι) που προτιμούν οι πετρελαϊκές εταιρείες. Στο Ιόνιο Πέλαγος περιμένουμε σχεδόν αποκλειστικά κοιτάσματα Ασβεστολίθων, όπως είναι οι στόχοι κοιτασμάτων Πύρρος και Αχιλλέας. O Αχιλλέας που παρ’ ότι είναι πολύ μεγαλύτερος από την Αφροδίτη αναμένεται να έχει πορώδες από 2% μέχρι και το πολύ 9% και με πιθανότατα για πετρέλαιο 80%. Για το Πύρρο και τον Αχιλλέα οι εκτιμήσεις είναι από συγκριτικές αναλογίες των κοιτασμάτων πετρελαίου που έχουν βρεθεί στην Απούλια, γεωλογική Λεκάνη που βρίσκεται στα Αππένινα Όροι της Νότιας Ιταλίας και εκτείνεται μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος (Κεφαλονιά και Ζάκυνθο) περνώντας μέσα από το κόλπο του Τάραντα. Ενώ Νότια της Κρήτης περιμένουμε κατά 80% αέριο”<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/oil-platform-sea.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-55578" height="276" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/oil-platform-sea.jpg" title="oil platform sea" width="460" /></a><br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Εξόρυξη κοιτασμάτων: To κράτος ο εγγυητής της εκτέλεσης των εργασιών

Σε κοινή παρέμβασή τους ο Δρ. Ηλίας Κονοφάγος και ο Νίκος Λυγερός ξεκαθαρίζουν τον κομβικό εποπτικό ρόλο του κράτους στο ζήτημα της εξόρυξη...

Διαβάστε την συνέχεια

Έτοιμη για εισβολή στη Συρία η Τουρκία: «Ο γεωπολιτικός ανόητος» της περιοχής μας…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/Syria-Turkey.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-55615" height="360" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/Syria-Turkey.jpg" title="Syria Turkey" width="600" /></a></div><br /> Το μήνυμα ήταν καθαρό: H Τουρκία πρόκειται να εισβάλει στη Συρία μονομερώς για να δημιουργήσει δήθεν «ζώνες ασφαλείας» στη Συρία. H Άγκυρα είναι μία ανάσα από το να διασχίσει τον Ρουβικώνα της Μέσης Ανατολής και να θέσει σε λειτουργία το ντόμινο μίας διαδικασίας η οποία ουδείς γνωρίζει που θα καταλήξει ενώ το μόνο σίγουρο είναι πως θα έχει «ανοίξει τις πόρτες του τρελοκομείου» στην Ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνο.<br /> <br /> Η Τουρκία ως ένας καλός… Σαμαρείτης της περιοχής μας επικαλείται την ανθρωπιστική κρίση στη Συρία, για την οποία έχει εν πολλοίς συμβάλει για να δημιουργηθεί, και προσπαθεί να νομιμοποιήσει μία διαδικασία η οποία θα φέρει στο νου του Ελληνισμού την… ειρηνευτική επιχείρηση της Κύπρου το 1974.<br /> Σύμφωνα λοιπόν με διπλωματικούς κύκλους του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, η χώρα έχει εκπονήσει ένα σχέδιο το οποίο θα εκτυλιχθεί σε δύο στάδια.<br /> Το πρώτο στάδιο θα είναι η Άγκυρα να πιέσει το Συμβούλιο Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ να περάσει μία απόφαση για τη δημιουργία «θυλάκων προστασίας» (protective enclaves) μέσα στη Συρία με σκοπό τη προστασία των προσφύγων. Η απόφαση αυτή πρόκειται να συνοδευτεί με στρατιωτικά μέτρα στα οποία θα υιοθετηθούν όπως η δημιουργία μίας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, καθώς και μία απαγόρευση της μετακίνησης των στρατευμάτων της Δαμασκού σε συγκεκριμένες περιοχές – οι οποίες θα είναι στην ουσία πλησίον των συνόρων με τη Τουρκία.<br /> Στο φυσικό ερώτημα το τι ακριβώς θα συμβεί εάν η Ρωσία και η Κίνα μπλοκάρουν μία τέτοια απόφαση του ΣΑ του ΟΗΕ η απάντηση των Τούρκων είναι πως η «Άγκυρα θα προσχωρήσει με τον δικό της σχεδιασμό, ανεξαρτήτως των αποφάσεων» του ΣΑ, πάντα όμως «υποστηριζόμενη από τους συμμάχους της στη Δύση και στα Αραβικά κράτη».<br /> Η Άγκυρα υποστηρίζει πως τα τεκταινόμενα στη Συρία δεν έχουν να κάνουν μόνο με την έννοια της «στρατιωτικής ασφάλειας» αλλά η συνεχής ροή προσφύγων προς το έδαφός της, θα δημιουργήσει αργά ή γρήγορα ζήτημα «εθνικής ασφαλείας». Στο ερώτημα για το νούμερο των προσφύγων το οποίο θα την ενεργοποιήσει προς τη κατεύθυνση της εκπλήρωσης του… θεάρεστου έργου της σωτηρίας αυτών μέσω της εισβολής, δεν υπάρχει απάντηση φυσικά.<br /> Είναι προφανές πως η Άγκυρα έχει λάβει το «πράσινο φως», ή εν πάση περιπτώσει, εκτιμά πως έχει πάρει την έγκριση από την Ουάσιγκτον για το δέον γενέσθαι αφού οι εκτιμήσεις είναι πως οι ΗΠΑ σταδιακά θα εμπλακούν πολύ πιο ενεργά στη σύγκρουση.<br /> Είναι επίσης προφανές πως η Τουρκία αναφορικά με τη μετα-Ασαντική Συρία έχει δύο «κόκκινες γραμμές»:<br /> Πρώτον, την οικειοποίηση των «ζωνών ασφαλείας» που πρόκειται να δημιουργήσει στη περιοχή – εάν πατήσει τουρκική ξιφολόγχη σε έδαφος άντε βγάλε την μετά μέσω… διαπραγματεύσεων.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/Syria-protests.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-55616" height="306" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/Syria-protests.jpg" title="Syria protests" width="500" /></a><br /> Δεύτερον, την κατά τα άλλα συνοχή της μετα-Ασαντικής Συρίας αφού σε κάθε άλλη περίπτωση, μία διάσπαση της χώρας αυτής θα οδηγούσε στη δημιουργία ενός νέου Κουρδικού κράτους στη περιοχή, τύπου Βορείου Ιράκ. Το δεύτερο πλεονέκτημα που θα έχει μία ενωμένη Συρία μετά τον Άσαντ, θα είναι πως η σταθερότητά της θα εξαρτάται απολύτως από την Άγκυρα, αφού η όποια νέα ηγεσία θα χρωστάει την ύπαρξή της στη δραστηριότητα της Τουρκίας.<br /> Αυτό φυσικά που ουδείς φαίνεται έτοιμος να απαντήσει είναι το πώς ακριβώς η Τουρκία σκοπεύει να αποσβέσει τους τριγμούς στις Τουρκορωσικές σχέσεις, σε περίπτωση που γράψουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις… ανησυχίες της Μόσχας. Η προφανής απάντηση στο ερώτημα αυτό έχει να κάνει με την υποστήριξη της χώρας ως μέλους του ΝΑΤΟ από τα υπόλοιπα κράτη-μέλη, και άρα στη λογική εκτίμηση πως η Ρωσία δεν πρόκειται να ρισκάρει έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο για τη Συρία.<br /> Το δεύτερο ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί έχει να κάνει με το κατά πόσο έχει εκτιμηθεί η αντίδραση του Ιράν στη συγκεκριμένη περίπτωση, η οποία το μόνο σίγουρο είναι πως δεν πρόκειται να κάτσει με τα χέρια σταυρωμένα σε περίπτωση που δει έναν… σύμμαχο να επιτίθεται στο… υποκατάστημά του στη Μεσόγειο, αφού γνωρίζει πως ο επόμενος στόχος θα είναι το ίδιο. Μήπως η Τουρκία να θεωρεί πως η Δύση θα την υπερασπιστεί και απέναντι στη Ρωσία και απέναντι στο Ιράν; Και εάν… ρωτάμε εάν… η Δύση έχει έρθει σε κάποιου είδους συμφωνία με τη Ρωσία αναφορικά με τη Συρία αλλά η Μόσχα να έχει θέσει κάποιου είδους κόκκινη γραμμή αναφορικά με μία επέμβαση στο Ιράν.<br /> Πόσο περίπλοκη πρόκειται να γίνει μετά η κατάσταση για τη περιοχή αλλά και τη παγκόσμια ειρήνη; Το καλύτερο φυσικά για ολόκληρο τον πλανήτη θα ήταν να μη φτάσουμε στο σημείο ώστε να δούμε εάν έχουμε δίκιο ή όχι στη συγκεκριμένη επισήμανση.<br /> Το τρίτο ερώτημα έχει να κάνει με την απορία αναφορικά με την σιγουριά που δείχνει η Άγκυρα στις ένοπλες δυνάμεις της και στην ικανότητά τους να κατισχύσουν επί των Συριακών και να καταλάβουν εδάφη της χωράς χωρίς να… ανοίξει ρουθούνι… Δηλαδή τι ακριβώς θα συμβεί εάν η Συρία αποφασίσει να πολεμήσει μέχρις εσχάτων, ή εάν μέσω μίας αντεπίθεσης στη νοτιοανατολική Τουρκία στην ουσία δημιουργήσει μία «ζώνη ασφαλείας» για τους… Κούρδους του ΡΚΚ; Μήπως τα τεκταινόμενα στο Χακάρι και στο Σιρνάκ δεν προϊδεάζουν για σκηνές… αποκάλυψης μέσα στην νεοθωμανία;<br /> Τέλος υπενθυμίζουμε προς κάθε κατεύθυνση πως αυτό που κάνει η Τουρκία στη περιοχή είναι στην ουσία το να παίζει την ύπαρξή της αλλά και τη τοπική και παγκόσμια ειρήνη σε μία ζαριά αφού οι περιπλοκές που πρόκειται να δημιουργηθούν από μία τέτοια πρωτοβουλία, δεν πρόκειται να παραμείνουν μέσα στα όρια της Συρίας. Η επιλογή δε της ανατίναξης στον αέρα ολόκληρης της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου, γίνεται από την Τουρκία με πλήρη συνείδηση του τι ακριβώς κάνει, και δεν έχει καμία σχέση με αυτό που η Δύση θέλει να επιτύχει στη περιοχή, μέσω της εμπλοκής της Τουρκίας στη συγκεκριμένη διαδικασία, και εξηγούμαστε:<br /> Από τη μία η Δύση έχει βρει στο πρόσωπο της Τουρκίας τον… «χρήσιμο ηλίθιο» για να «βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά» (αυτό ακριβώς δεν είναι που υποστηρίζει η Τουρκική αντιπολίτευση του Κιλιντζάρογλου;), αφού μία ευρεία χερσαία εισβολή στη Συρία από δυτικούς δεν μπορεί να συμβεί για οικονομικούς (να το αναπτύξουμε περισσότερο;) και κοινωνικούς λόγους (πως θα δικαιολογηθούν οι «απώλειες» στη κοινή γνώμη;). Η Τουρκική όμως κοινωνία συνηθισμένη σε πιο… μεσαιωνικές καταστάσεις, μπορεί να αποδεχτεί απώλειες και καταστροφές χάριν του… Οθωμανικού μεγαλείου. Άρα για τη Δύση η Άγκυρα είναι πολύτιμος… σύμμαχος.<br /> Η Τουρκία από την άλλη, δέχεται να λάβει τον ρόλο του… ηλίθιου για έναν και μόνο πρακτικό λόγο: Ο σοβαρός παραγκωνισμός της τα τελευταία χρόνια από τους δυτικούς σχεδιασμούς, ιδιαιτέρως σε ότι έχει να κάνει με τους ενεργειακά σχέδια της Ανατολικής Μεσογείου, την έχουν κάνει να αντιληφθεί που ακριβώς βρίσκονται τα όρια της «υπερήφανης» και «ανεξάρτητης» πολιτικής. Δηλαδή, η Άγκυρα βλέπει να δημιουργείται ο άξονας Ελλάδας/Κύπρου-Ισραήλ με τη βοήθεια των ΗΠΑ και αυτή να βρίσκεται εκτός. Ο μόνο λοιπόν τρόπος για να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού είναι να επιδώσει για ακόμα μία φορά εχέγγυα νομιμοφροσύνης, έτσι ώστε να αποδείξει τη διαχρονική της χρησιμότητα στη Δύση… έστω και τη χρησιμότητα του… ηλιθίου.<br /> Παρατήρηση που μας οδηγεί και στο τελευταίο σημείο της σύντομης αυτής ανάλυσης το οποίο έχει να κάνει με το γιατί χαρακτηρίζουμε τη Τουρκίας ως έναν… «γεωπολιτικό ηλίθιο»: Η απάντηση είναι πως η Τουρκία πρόκειται να δημιουργήσει ένα δεύτερο Ιράκ στα σύνορά της, με την ελπίδα όμως αυτή τη φορά να το ελέγξει αφού θα συμμετάσχει ενεργά στη διάλυση του τωρινού καθεστώτος. Με άλλα λόγια η Τουρκία δεν θέλει να έχει το ρόλο του παρατηρητή όπως είχε το 2003 και εντεύθεν στο Ιράκ όταν αρνήθηκε να ανοίξει για τις ΗΠΑ το βόρειο μέτωπο κατά τη διάρκεια της εισβολής, με αποτέλεσμα τον ρόλο της Τουρκίας να τον αναλάβουν οι Κούρδοι του βορείου Ιράκ, με τη κατάληξη δέκα σχεδόν έτη μετά να είναι γνωστή, τη δημιουργία μίας σχεδόν ανεξάρτητης Κουρδικής οντότητας ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗΣ από τη ίδια τη Τουρκία.<br /> Είναι προφανές πως η Άγκυρα παίζει την ύπαρξή της σε μία ζαριά διότι:<br /> <b>ΕΚΤΙΜΑ πως ο Ασκός του Αιόλου που θα ανοίξει στη Συρία θα ελεγχθεί τελικά από την ίδια, οπότε δεν πρόκειται να δημιουργηθεί καμία Κουρδική ημιανεξάρτητη οντότητα – που θα ενωθεί με αυτή του Βορείου Ιράκ και όχι μόνο…</b><br /> <b>ΕΛΠΙΖΕΙ πως μία εισβολή στη Συρία από την ίδια θα καταλήξει σε έναν «υγιεινό περίπατο», δηλαδή θα δράσει μόνη της (με περιορισμένη εμπλοκή της Δύσης) χωρίς καμία αντίδραση ή/και επιπλοκή από τη Ρωσία ή/και το Ιράν, ενώ οι Κούρδοι θα κάτσουν να θαυμάσουν τις οθωμανικές δυνάμεις να προελαύνουν προς το Χαλέπι και τη Δαμασκό. Το θέμα δε των Συριακών ενόπλων δυνάμεων φαίνεται πως είναι για τους Τούρκους μία «τεχνική λεπτομέρεια» – μένει να το δούμε.</b><br /> <b>ΑΔΥΝΑΤΕΙ τέλος να αντιληφθεί πως ο «λάκκος που σκάβει» για τους άλλους το πλέον πιθανό είναι να αποτελέσει τη δικιά της… κατοικία αφού το παίγνιο είναι τόσο περίπλοκο, και μεγάλο ώστε τέτοιου είδους φιλοδοξίες από δρώντες που υπερεκτιμούν τις δυνατότητές τους και υποτιμούν τον αντίπαλο ή τις δικές τους εγγενείς αδυναμίες να αποτελούν τα συστατικά ολοκληρωτικής καταστροφής. Επιπροσθέτως σε περιοχές με μεγάλη γεωπολιτική αξία οι οποίες βρίσκονται και στο στάδιο τεραστίων αλλαγών κανένας δεν χωνεύει τα μεγάλα… μαντρόσκυλα… ακόμα και εάν έως ένα σημείο του κάνουν τη βρώμικη δουλεία…</b><br /> <b>Με άλλα λόγια ο «Αττίλας» που ετοιμάζεται για τη Συρία μάλλον θα αποτελέσει και τη ΠΡΟΤΕΛΕΥΑΙΑ πράξη του δράματος του Ανατολικού Ζητήματος, το ερώτημα βέβαια είναι για το που θα παιχτεί… ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ είναι ρητορικό…</b><br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/Syria-free.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-55617" height="240" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/Syria-free.jpg" title="Syria free" width="360" /></a><br /> <br /> <br /> Του <b>Δρ. Γεωργίου Κ. Φϊλη</b><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Έτοιμη για εισβολή στη Συρία η Τουρκία: «Ο γεωπολιτικός ανόητος» της περιοχής μας…

Το μήνυμα ήταν καθαρό: H Τουρκία πρόκειται να εισβάλει στη Συρία μονομερώς για να δημιουργήσει δήθεν «ζώνες ασφαλείας» στη Συρία. H Άγκυρα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ελληνικό προλεταριάτο σε αφασία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.thermopilai.org/sites/www.thermopilai.org/files/images/ellenike_semaia_skhismene.preview.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://www.thermopilai.org/sites/www.thermopilai.org/files/images/ellenike_semaia_skhismene.preview.jpg" width="600" /></a></div><br /> του <b>Παναγιώτη Π'' γαρυφάλλου</b>* <br /> Όπως είναι γνωστό εδώ και ενάμισι αιώνα, η θεωρία του ιστορικού και διαλεκτικού υλισμού, με πυρήνα τη μαρξική θεωρία, διδάσκει ότι σε περιόδους οικονομικών κρίσεων δίνεται η ευκαιρία στο επαναστατημένο προλεταριάτο να κάνει τη μεγάλη επέλαση και ν’ ανατρέψει το εκφυλισμένο κεφαλαιοκρατικό-αστικό καθεστώς (Για το ζήτημα των οικονομικών κρίσεων και το αναπόφευκτο της προλεταριακής επανάστασης βλ. το έργο μου: «Η Κομμουνιστική Ουτοπία» εκδ. «Κάδμος», 2010, σελ. 287 επ. όπου το κεφάλαιο «Η συγκέντρωση της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής και οι οικονομικές κρίσεις ως αιτία της επανάστασης»). Ενώ, λοιπόν, η Ευρώπη μαστίζεται από πρωτοφανή οικονομική κρίση εδώ και χρόνια, τίποτα δεν φαίνεται στον ορίζοντα ότι το προλεταριάτο σαλεύει. Το γεγονός είναι πιο έκδηλο στην Ελλάδα... <br /> Στην Ελλάδα, όπου παρά το ενάμισι εκατομμύριο ανέργων, την πείνα εκατομμυρίων Ελλήνων, τον ανασκαλοπισμό του κοινωνικού κράτους και την ασύνορη σήψη του συμμοριακού πολιτικού συστήματος, το προλεταριάτο –ποιο προλεταριάτο;- βρίσκεται σε αφασία!<br /> <br /> Στέκει στις ουρές των συσσιτίων και ψηφίζει τα δύο κοινωνιοκτόνα κόμματα που του επέβαλαν τα «Μνημόνια»! 40% των ανασκολοπισμένων Ελλήνων ψήφισαν Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ, που αποτελούν τους εθνικούς νεκροθάφτες, μαζί και με τους μπάτλερ της ΔΗ.ΜΑΡ. Αντίθετα, το ΚΚΕ, σε συνθήκες απόλυτης και πολυεπίπεδης εξαθλίωσης του «κυρίαρχου» λαού, μετά βίας άνοιξε την πόρτα του χαλκείου της διαφθοράς που χάριν συνήθειας ονομάζεται Βουλή.<br /> <br /> Μήπως, μετά από δεκαετίες πολιτικής και ιδεολογικής αρλουμπολογίας ήρθε ο καιρός να συζητηθούν σοβαρά κάποια θεμελιώδη κοσμοθεωρητικά ζητήματα; Μήπως π.χ. ήρθε ο καιρός να ιδωθεί ο ρόλος του συγχρόνου προλεταριάτου υπό το φως των νέων κοινωνικών εξελίξεων; (Για το ζήτημα των ταξικών αγώνων και τον μειωμένο ρόλο της εργατικής τάξης στις σύγχρονες κοινωνίες βλ. το πιο πάνω έργο μου σελ. 421 όπου το κεφάλαιο: «Η μαρξική θεωρία για την πάλη των τάξεων και τον πρωτοποριακό ρόλο του προλεταριάτου». Πρβλ. και Δαμ. Βασιλειάδη: «Ο Μαρξ, ο Λένιν, ο Γκράμσι και η πολιτισμική ηγεμονία της αριστεράς» εκδ. «ΚΨΜ», Αθήνα, 2011).<br /> <br /> Φυσικά, αυτό το καθήκον πέφτει στους ώμους εκείνων οι οποίοι και τολμούν, και γνωρίζουν και δεν παύουν ν’ αναζητούν, ν’ αμφισβητούν και ν’ απορρίπτουν. Οι καιροί δεν επιτρέπουν συνέχεια της πνευματικής οκνηρίας.<br /> * Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων<br /> <a href="http://www.elkeda.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Το Ελληνικό προλεταριάτο σε αφασία

του Παναγιώτη Π'' γαρυφάλλου * Όπως είναι γνωστό εδώ και ενάμισι αιώνα, η θεωρία του ιστορικού και διαλεκτικού υλισμού, με πυρήνα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κύπρος θυσία στα στρατηγικά σχέδια των ΑγγλοΑμερικάνων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.elkeda.gr/images/stories/contentsegment_12875614w800_h_r0_p0_s1_v1jpg.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/contentsegment_12875614w800_h_r0_p0_s1_v1jpg.jpg" width="600" /></a></div><br /> του <b>Σπύρου Κουτρούλη</b>*<br /> Το Δελτίο Φίλων Νέων Χωρών (Κίνηση Αντιαποικιακής Αλληλεγγύης) δημιουργήθηκε από τον ιστορικό Νίκο Ψυρούκη και ορισμένους νέους που προέρχονταν από την πλέον ριζοσπαστική πτέρυγα της νεολαίας της ΕΔΑ. Όλοι οι συνεργάτες, για ευνόητους λόγους, έγραφαν με ψευδώνυμα. Όπως αποκαλύπτει και ο τίτλος της, η κίνηση ΦΝΧ, είναι επηρεασμένη από τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα της μεταπολεμικής περιόδου και ιδιαίτερα την κινέζικη επανάσταση. Από το πρώτο τεύχος της είναι σταθερή η αναφορά στον αγώνα του κυπριακού ελληνισμού για Αυτοδιάθεση – Ένωση, και στην ανάδειξή του ως του κορυφαίου εθνικού μας ζητήματος. Στα πλαίσια αυτά δεν καταδικάζονται μόνο οι φιλοδυτικές ηγεσίες για εγκατάλειψη της Κύπρου, αλλά και οι ηγεσίες του ΑΚΕΛ και της ΕΔΑ. <br /> Το αρτιότερο κείμενο για το Κυπριακό είναι του Νίκου Ψυρούκη –το οποίο υπογράφει ως Ε. Νικητάκος– και δημοσιεύεται τον Ιανουάριο του 1965, στις σελίδες 5-20, με τον τίτλο «Το Κυπριακό: Tο οξύτερο εθνικό μας ζήτημα». Αφού αναδεικνύεται η κορυφαία σημασία της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο και στη διαμόρφωση του διεθνούς συσχετισμού δυνάμεων, καθορίζονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του: «Το Κυπριακό είναι πρώτα απ’ όλα πρόβλημα εθνικοαπελευθερωτικό. Προκλήθηκε από την αποικιακή καταπίεση στο Νησί, καταπίεση που νομοτελειακά έφερε και την εθνικοαπελευθερωτική πάλη των καταπιεζομένων. Ο ελληνικός εθνολογικός χαρακτήρας της Κύπρου καθόρισε και την ιθαγένεια της εθνικοαπελευθερωτικής της πάλης. Ο αγώνας στην Κύπρο είναι εθνικός αγώνας όλου του ελληνικού λαού. Και επειδή οι καταπιεστές υπήρξαν και είναι οι κηδεμόνες της οικονομικής και πολιτικής ζωής της Ελλάδας, η πάλη για την συντριβή τους παίρνει βαθύτερο και καθολικότερο χαρακτήρα. Είναι αγώνας που κλονίζει τα θεμέλια της εθνικής υποτέλειας».<br /> Μάλιστα, για όσους μαρξιστές υποτιμούν το εθνικό ζήτημα, ο Ψυρούκης αντιτείνει τη συμβουλή του Ένγκελς προς τους Πολωνούς σοσιαλιστές: «Μέχρι να λυθεί το εθνικό πρόβλημα της πατρίδας τους έχουν όχι μόνο δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση να είναι πρώτα απ’ όλα εθνικιστές και ύστερα διεθνιστές».<br /> Η βρετανική αποικιοκρατία επιχείρησε να δημιουργήσει κοινωνικά στρώματα που να έχουν ταυτίσει την τύχη τους μαζί της και να έχουν, κατά συνέπεια, συνείδηση ανθενωτική, ενώ έντεχνα χρησιμοποιούσε τους Τουρκοκύπριους κατά των Ελληνοκυπρίων.<br /> Ο Ψυρούκης θεωρεί ότι η πορεία της εθνικής διαμόρφωσης του κυπριακού ελληνισμού ταυτίζεται με την εθνογενετική εξέλιξη όλων των Ελλήνων. Την πορεία αυτή δεν θα την αντιμετωπίσει στενά οικονομίστικα, αλλά θα δει τον δραστικό ρόλο που έχουν παράγοντες όπως η κοινότητα του εδάφους, η γλωσσική ενότητα, η ψυχοσύνθεση. Γι’ αυτό, για να κατανοήσουμε το εθνικό ζήτημα, «δεν αρκεί να γνωρίζουμε πώς σχηματίστηκε η οικονομική κοινότητά του. Πρέπει να γνωρίζουμε τον ρόλο που έπαιξαν όλες οι σχέσεις που συγκροτούν ένα έθνος και που αντανακλώνται στην εθνική συνείδηση». Η εθνογενετική εξέλιξη του ελληνισμού θα ξεκινήσει από τους Πελασγούς και του Κρήτες και θα συνεχίσει να συγκροτείται ως ιδιαίτερη ταυτότητα ως τους νεώτερους χρόνους. Οι διάφοροι κατακτητές, Ενετοί, Οθωμανοί, Άγγλοι, δεν θα καταφέρουν να καταστείλουν την ελληνική ταυτότητα, αλλά θα προκαλέσουν, ως αντίδραση, την ενίσχυσή της.<br /> Ο Ν. Ψυρούκης μνημονεύει τη δήλωση του νομοθετικού σώματος της Κύπρου το 1903: «Τον κυπριακό λαό ούτε τα πλούτη της Προστάτριας θαμβούσιν, ούτε η πενία της Ελλάδος τον φοβίζει. Ο μόνος πόθος, το μόνον αυτού όνειρον, είναι η μετά της μητρός Ελλάδος ένωσις». Θα διαπιστώσει ότι οι πολλαπλές εξαρτήσεις και κηδεμονίες του νεότευκτου ελληνικού κράτους θα εμποδίσουν τη λύση του εθνικού ζητήματος, ώστε «το κράτος αυτό ακολούθησε την πολιτική των φιλικών σχέσεων με τον σουλτάνο και έφτασε να καταδιώκει και τους αγωνιστές της Κρήτης».<br /> Σε κάθε ιστορική περίοδο, το κυρίαρχο αίτημα για την Κύπρο είναι η Ένωση. Η συμφωνία της Ζυρίχης είναι για τον Ν.Ψυρούκη προδοσία. Η εξήγηση είναι ότι ήδη από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο η ελληνική άρχουσα τάξη «είναι κοσμοπολίτικη και βρίσκεται σε άμεση σύνδεση και συνεργασία με τα παγκόσμια μονοπώλια των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων». Ιδιαίτερο ρόλο στη διαμόρφωση αυτών των χαρακτηριστικών θα παίξει ο χρηματοοικονομικός και εφοπλιστικός κλάδος, οπότε ο ηρωικός αγώνας της ΕΟΚΑ το 1955-1959 και οι θυσίες και τα μαρτύρια των αγωνιστών δεν θα έχουν το προσδοκώμενο αποτέλεσμα της εθνικής ολοκλήρωσης. Επίσης, η προσπάθεια να αναδειχθεί ως κύριο πρόβλημα η σχέση ανάμεσα στους Έλληνες και Τούρκους της Κύπρου, απομειώνει και συγκαλύπτει την κύρια πλευρά του κυπριακού ζητήματος, το οποίο θα λυθεί μόνο με την «ένωση της Κύπρου με μια αντιμπεριαλιστική Ελλάδα».<br /> Βεβαίως, όπως επισημάναμε, αναφορές στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του κυπριακού ελληνισμού υπάρχουν στα περισσότερα τεύχη. Στο τεύχος 2 του 1964 παρατίθεται άρθρο των Νιου Γιόρκ Τάιμς, όπου αναφέρεται ότι το σύνθημα της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα είναι «δηλητήριο» που εκθέτει σε κίνδυνο την ειρήνη και ότι «η απαγόρευση της Ένωσης έχει την ίδια θέση στο διεθνές δίκαιο, όπως η απαγόρευση ενός αυστριακού Άνσλους στη Γερμανία». Στο τεύχος 3/1964 αναφέρονται δηλώσεις του Β. Λυσσαρίδη για την Ένωση. Στο τεύχος 4/1964 επισημαίνεται ότι η Ελλάδα ήταν «υποχρεωμένη να θυσιάζει τα εθνικά μας συμφέροντα, την υπόθεση της Κύπρου, για να ικανοποιεί τις απαιτήσεις και να εξυπηρετεί τα αποικιακά στρατηγικά σχέδια των Αγγλοαμερικάνων».<br /> Στο τεύχος 6/1964 αναφέρεται ψήφισμα από συγκέντρωση των Φ.Ν.Χ. για την Κύπρο, στις 12.8.1964, που τονίζεται: «Μία είναι η λύση του κυπριακού προβλήματος: η Ένωση με την Ελλάδα, και θ’ αγωνιστούμε μέχρι την τελική επιβολή της. Δεν υπάρχει κυπριακός λαός και ανεξάρτητο κυπριακό κράτος. Υπάρχει ελληνικός λαός, στην Ελλάδα και την Κύπρο, ελληνικό έθνος και ελληνικό κράτος. Δεν μπορούν να υπάρχουν δύο Ελληνικά κράτη, το Ελληνικό έθνος κομματιασμένο, επειδή έτσι θέλουν οι οποιοιδήποτε μεγάλοι «Σύμμαχοι και Φίλοι» και οι οποιοιδήποτε αφελείς συνθηκολόγοι», ενώ καλεί την ελληνική κυβέρνηση να ενισχύσει ένοπλα τους Ελληνοκύπριους «στο ξεκαθάρισμα όλου του νησιού απ’ τις ένοπλες συμμορίες των Τουρκοκυπρίων», και θα καταλήξει με το σύνθημα «Ζήτω η Κύπρος – πρωτοπορία του εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα, Ζήτω η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, Ζήτω η αδέσμευτη αντιιμπεριαλιστική Ελλάδα».<br /> Με την παρέλευση δεκαετιών και τη μεσολάβηση τραγικών ιστορικών γεγονότων, η απελευθέρωση της Κύπρου και η ενοποίηση του γεωπολιτικού χώρου Ελλάδας- Κύπρου είναι αναγκαία συνθήκη επιβίωσης του ελληνισμού, που προϋποθέτει όμως τη χειραφέτηση από διεθνείς δεσμεύσεις και δουλείες...<br /> <a href="http://www.elkeda.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Η Κύπρος θυσία στα στρατηγικά σχέδια των ΑγγλοΑμερικάνων

του Σπύρου Κουτρούλη * Το Δελτίο Φίλων Νέων Χωρών (Κίνηση Αντιαποικιακής Αλληλεγγύης) δημιουργήθηκε από τον ιστορικό Νίκο Ψυρούκη και ορισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ευρωπαϊκή ύφεση made in Germany… και συνεχίζουμε

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/no_hope.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-55508" height="360" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/no_hope-300x187.jpg" title="no_hope" width="600" /></a></div><br /> <br /> Η ευρωπαϊκή οικονομία συρρικνώθηκε το δεύτερο τέταρτο του έτους, επηρεασμένη από την απότομη επιβράδυνση της γερμανικής ανάπτυξης. Οι αναλυτές προβλέπουν πως τα στατιστικά στοιχεία που θα παρουσιάσει η Eurostat την ερχόμενη Τρίτη θα αναφέρουν πως η Ευρωζώνη παρουσιάζει ύφεση κατά 0,2%.<br /> Η γερμανική οικονομία επίσης εισέρχεται σε τροχιά ύφεσης. Τα στοιχεία αναμένεται να επιβεβαιώσουν πως η κρίση χρέους, την οποία η πολιτική Μέρκελ αρνήθηκε να αντιμετωπίσει στη ρίζα της, έχει αγγίξει και τη γερμανική οικονομία, καθώς η διολίσθηση των αντίστοιχων δεικτών καταδεικνύει πως οι εργοστασιακές παραγγελίες, η βιομηχανική παραγωγή και το εμπόριο υποχωρούν. <br /> Τα στοιχεία που πρόκειται να δημοσιοποιηθούν θα αναζωπυρώσουν εκ νέου τις ανησυχίες στην Ευρώπη για την απόδοση της σκληρής πολιτικής λιτότητας, καθώς η ανεργία στο σύνολο της Ευρωζώνης έχει ανέλθει στο 11,2%. Πτώση παρουσιάζει και η εν γένει επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ευρώπη. Τα στοιχεία για την βιομηχανική παραγωγή καταγράφουν πτώση κατά 0,2% τον Ιούνιο, έπειτα από την άνοδο 0,7% που είχε σημειωθεί τον Μάιο.<br /> Πέρα από την Ιταλία και την Ισπανία, που βρίσκονται στο επίκεντρο της κρίσης, εάν επαληθευθούν οι πρώτες εκτιμήσεις της Κεντρικής Τράπεζας της Γαλλίας για υποχώρηση κατά 0,1% της οικονομίας της χώρας στο τρίμηνο έως τον Σεπτέμβριο, η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης θα διανύσει δύο διαδοχικά τέταρτα του έτους σε συνθήκες οικονομικής συστολής, που σε τεχνικούς όρους είναι ομώνυμο με ύφεση. Η βιομηχανική παραγωγή στη Γαλλία παρέμεινε αποτελματωμένη τον Ιούνιο, έπειτα από υποχώρηση 2,1% που κατέγραψε τον Μάιο.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Ευρωπαϊκή ύφεση made in Germany… και συνεχίζουμε

Η ευρωπαϊκή οικονομία συρρικνώθηκε το δεύτερο τέταρτο του έτους, επηρεασμένη από την απότομη επιβράδυνση της γερμανικής ανάπτυξης. Οι αναλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προελαύνει ο Άσαντ στο Χαλέπι: Τι θα κάνει η Δύση;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/Syrian_Troops.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-55478" height="360" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/08/Syrian_Troops.jpg" title="Syrian_Troops" width="600" /></a></div><br /> Οι αντικαθεστωτικοί του Ελεύθερου Συριακού Στρατού φέρονται να έχουν υποχωρήσει ολοκληρωτικά από τη περιοχή του Χαλεπίου, Σαλαχεντίν – μάλλον πρόκειται για περιοχή η οποία έχει λάβει το όνομα από τον Κούρδο ηγέτη και κατακτητή της Ιερουσαλήμ από τους Σταυροφόρους Σαλαντίν (Σαλαχαντίν στα Αραβικά).<br /> Σύμφωνα με τους αντικαθεστωτικούς οι δυνάμεις του Μπασάρ Αλ-Άσαντ φαίνεται να προελαύνουν στη πόλη. «Τακτική υποχώρηση» την χαρακτηρίζουν οι αντικαθεστωτικοί αφού πλέον η περιοχή είναι «τελείως άδεια από τους επαναστάτες». Οι δυνάμεις των αντικαθεστωτικών βρίσκονται στις περιοχές Μασχάντ και Σαίφ-Αλ-Ντάουλα (για τους συστηματικούς αναγνώστες του «<b>defence-point.gr</b>» να υπενθυμίζουμε πως το δεύτερο όνομα ανήκει στον εμίρη του Χαλεπίου ο οποίος κατατροπώθηκε από τον Αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά, λίγο πριν καταλάβει τον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως, κατά τη διάρκεια εκστρατείας του στο Χαλέπι.<br /> <br /> Αφήνοντας την ιστορική παραδρομή στην ιστορική αυτή πόλη, επανερχόμαστε στη σκληρή πραγματικότητα, παρατηρώντας πως η «τακτική υποχώρηση» των επαναστατών έχει να κάνει με τη συστηματική προπαρασκευή πυρός των κυβερνητικών δυνάμεων, οι οποίες δεν τους άφησαν κανένα περιθώριο αντίδρασης. Η Δαμασκός χρησιμοποιεί πλέον πυροβολικό αλλά και την αεροπορία σε βαθμό ώστε η περιοχή του… Σαλαντίν να έχει καλυφτεί από ένα πυκνό σύννεφο σκόνης.<br /> Σύμφωνα με τους αντικαθεστωτικούς, οι δυνάμεις τους έως τη Πέμπτη το βράδυ είχαν πλήρη έλεγχο της περιοχής αλλά αυτό που συνέβη τη Παρασκευή «δεν έχει ξανασυμβεί» αφού ο βομβαρδισμός ήταν σκληρός, ακριβής και δεν άφηνε κανένα περιθώριο αντίδρασης. Η αποχώρηση από τη περιοχή δεν σημαίνει βέβαια πως οι αντικαθεστωτικοί εγκαταλείπουν το Χαλέπι αλλά «δεν είναι σε θέση να δημοσιοποιήσουν τα σχέδιά τους για τις επόμενες κινήσεις τους».<br /> <b>Υπενθυμίζεται, πως γύρω από το Χαλέπι έχουν συγκεντρωθεί περί τους 20.000 άντρες πιστοί στη Δαμασκό, ενώ στις αρχές των μαχών για τη πόλη, οι αντικαθεστωτικοί έλεγχαν το 50% περίπου αυτής.</b><br /> <b>Για ακόμα μία φορά να επαναλάβουμε πως το Χαλέπι είναι πολύ πιθανό να αποτελέσει το Στάλιγκραντ ή το Σεράγεβο για τη Δυτική κοινή γνώμη, έτσι ώστε να δικαιολογηθεί μία επέμβαση στη Συρία. Οι εξελίξεις θα πρέπει να συνδυαστούν με τα όσα δραματικά συμβαίνουν αυτή τη στιγμή το Χακάρι της Τουρκίας όπου η Άγκυρα προχωράει σε κανονική πολεμική επιχείρηση για να καταλύσει τον θύλακα των Κούρδων σε μία τεράστια περιοχή η οποία στην ουσία είχε, για την ώρα, αποσχισθεί από τον κορμό της χώρας.</b><br /> <b>Είναι προφανές πως ολόκληρη η περιοχή με επίκεντρο το δίδυμο Τουρκία-Συρία να είναι έτοιμη να εκραγεί. Η «μάχη του Χαλεπίου» στη Συρία, και η «μάχη του Χακάρι» στη Τουρκία είναι πιθανό να δώσουν το έναυσμα… χωρίς να μετράμε το τι μπορεί να συμβεί μεταξύ του Ιράν και του Ισραήλ. </b><br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Προελαύνει ο Άσαντ στο Χαλέπι: Τι θα κάνει η Δύση;

Οι αντικαθεστωτικοί του Ελεύθερου Συριακού Στρατού φέρονται να έχουν υποχωρήσει ολοκληρωτικά από τη περιοχή του Χαλεπίου, Σαλαχεντίν – μάλλ...

Διαβάστε την συνέχεια