Εκρηκτική η κατάσταση στην Συρία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://astra.mywebreview.com/assets/modules/ast/articles/9887/images/det_11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://astra.mywebreview.com/assets/modules/ast/articles/9887/images/det_11.jpg" width="400" /></a></div>Εκρηκτική είναι η κατάσταση στη γειτονική Συρία. Δυνάμεις ασφαλείας εισέβαλαν νωρίς σήμερα στο προάστιο Ντούμα της Δαμασκού, ανοίγοντας πυρ εναντίον άοπλων πολιτών. Αυτόπτες μάρτυρες κάνου λόγ για δεκάδες συλλήψεις και τραυματίες. <br /> Την ίδια ώρα πάνω από 3.000 άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας εισέβαλαν με άρματα μάχης στην πόλη Ντεράα της νότιας Συρίας, με αποτέλεσμα να έχουν σκοτωθεί και να έχουν τραυμαστεί δεκάδες άτομα, σύμφωνα με στελέχη οργανώσεων προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br /> Μέλη οργανώσεων εκφράζουν φόβους ότι οι δυνάμεις του Ασαντ ετοιμάζουν επίθεση στην πόλη Νάουα μετά τις πληροφορίες ότι εκσκαφείς και στρατιωτικά οχήματα κατευθύνονται προς τα εκεί. Χιλιάδες κάτοικοι της πόλης ζήτησαν στη διάρκεια της κηδείας διαδηλωτών, την ανατροπή του Σύρου προέδρου.<br /> Σύμφωνα με οργανώσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πάνω από 350 πολίτες έχουν χάσει τη ζωή τους από τότε που άρχισε η λαϊκή εξέγερση, τον περασμένο μήνα. Το ένα τρίτο αυτών σκοτώθηκαν τις τελευταίες τρεις ημέρες καθώς κλιμακώθηκε η λαϊκή εξέγερση κατά του προέδρου της χώρας Μπασάρ αλ-Ασαντ.<br /> <br /> <br /> <a href="http://astra.mywebreview.com/">ΠΗΓΗ</a>

Εκρηκτική η κατάσταση στην Συρία.

Εκρηκτική είναι η κατάσταση στη γειτονική Συρία. Δυνάμεις ασφαλείας εισέβαλαν νωρίς σήμερα στο προάστιο Ντούμα της Δαμασκού, ανοίγοντας πυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήπως εσήμανε η δωδεκάτη ώρα στα Εθνικά Θέματα;

<center><img alt="" class="alignnone size-full wp-image-97981" height="266" src="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/04/pasxa-klop.jpg" title="pasxa klop" width="400" /></center><br /> Πόσο ανησυχητικό ειναι , παραμονές του Πάσχα,<a href="http://elladasimera.blogspot.com/2011/04/blog-post_7564.html" style="color: blue;">Επιστολή Ναυάρχων στον πρωθυπουργό – Η σύγκρουσις με τη Τουρκία θα καταστεί αναπόφευκτος και τότε…</a><br /> <br /> Πόσο πρέπει να ανησυχούμε οταν επτά βαθείς γνώστες ολων των παραμέτρων του ελληνικού αμυντικού προβλήματος, προερχόμενοι ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΑΣΜΑ (μιας και καταντήσαμε να ομιλούμε για «πολιτικό φάσμα» στις Ενοπλες Δυνάμεις…) επισημαίνουν οτι η χώρα είναι στα πρόθυρα της αμυντικής καταρρεύσεως ;<br /> Αμυντική κατάρρευση ΟΧΙ γιατί ηττηθήκαμε στο πεδίο της μάχης, οχι γιατί υστερούν οι Ενοπλες Δυνάμεις μας αλλά γιατί αφήσαμε τραπεζίτες και τοκογλύφους να εχουν λόγο για τα ιερά και τα οσια του Εθνους, γιατί η ψυχολογία ενός ολόκληρου Εθνους εχει αγγίξει το απόλυτο μηδέν και γιατί σε πολύ λίγο δεν θα πετά αεροσκάφος ελλείψη καυσίμων, δεν θα κινείται πλοίο ελλείψη πιστώσεων και κυρίως γιατί οι «ταγοί» υβρίζουν και ευτελίζουν τους Ακρίτες μας σε ξηρά, θάλασσα και αέρα.<br /> Προσωπικώς αισθάνθηκα δέος οταν αντίκρυσα πρώτη – πρώτη στο κείμενο την υπογραφή του «Λεωνίδα » οπως λέγαμε τον Ναύαρχο Λεωνίδα Βασιλικόπουλο. Για πολλούς λόγους, οταν ανησυχεί ο Λεωνίδας, ανησυχώ πολύ, ισως γιατί ο Αρχηγός δεν είναι μεταξύ των κινδυνολογούντων και των διαρκώς και αναιτίως ανησυχούντων.<br /> Οταν ως Αρχηγός της ΕΥΠ περίμενε εξω απο το γραφείο του θλιβερού πρωθυπουργού των Υμίων ,με τους χάρτες και τα σήματα υπό μάλης ενώ συνεσκέπτοντο οι μή δυνάμενοι να σκεφθούν «εκσυγχρονιστές», η «ανώτατη πολιτειακή ηγεσία» , η μπούρδα αυτή της μεταπολιτεύσεως δεν τον πήρε στα σοβαρά. Το μεταπολιτευτικό οργιο καταδεφίσεως θεσμών, δομών και της ιδιας της υποστάσεως της Πολιτείας δεν αφηνε περιθώρια να ακουσθεί η φωνή των Ειδικών Υπηρεσιών, του αυτονόητου συμβούλου της πολιτικής ηγεσίας κάθε ευνομούμενου Κράτους σε καιρό κρίσεως.<br /> Η αριστερή μπουρδολογία περί «ΚΥΠ», «ασφαλιτών», η ταύτιση του Στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας με «αντιλαικούς μηχανισμούς» και αλλα εμφυλιοπολεμικά δηλητηρίασαν την λειτουργία των θεσμών, υπονόμευσαν την Κρατική συνοχή και εκχώρησαν τις λειτουργίες του Κράτους σε «δημοκρατικές διαδικασίες», οπως η περιφορά του ΥΠΕΞ στο κανάλι της διαπλοκής διαρκούσης της πολεμικής κρίσεως η … η live περιγραφή των κινήσεων του Στόλου απο το στρατηγείο του εθνομηδενισμού στο Φάληρο.<br /> Τα αποτελέσματα γνωστά, η πορεία της Χώρας απο τότε εως σήμερα επίσης.<br /> Τώρα ο Λεωνίδας και οι αλλοι Αρχηγοί κρούουν το «σφυριχτράκι» οπως λέγαμε στο Ναυτικό : «Συναγερμός Α/Α», «Αγημα», «Εις τάξιν απάρσεως, στερέωσις υλικού»… Ακούει κανείς ;<br /> Ακούει κανείς οτι οι «αβανταδόρικες» περικοπές στις αμυντικές πιστώσεις για «ξεκάρφωμα» και προστασία της παρασιτικής σπατάλης, η συνεχής απαξίωση των στελεχών και της αποστολής των ΕΔ απο δήθεν «παραγωγικούς» μηδενικής αποδόσεως πολυτελώς διαβιούντες πολιτικούς, ο παραγκωνισμός της Αμυντικής Ισχύος ως διαπραγματευτικού «ατού» στις διεθνείς σχέσεις της χώρας οδηγούν σε μή αναστρέψιμες απώλειες στα εθνικά θέματα ;<br /> Ακούει κανείς οτι οι Τούρκοι συμφώνησαν με την Sikorsky για την συμπαραγωγή 109 μεταγωγικών ελικοπτέρων Τ-70 ; Οι Τούρκοι που διαθέτουν ηδη ικανότητα αερομεταφοράς με ελικόπτερα ενός πλήρως εξοπλισμένου τάγματος σε νησί της επιλογής τους…<br /> Ακούει κανείς οτι οι Τούρκοι με αμυντικά προγράμματα σε εξέλιξη απο το διάστημα (δορυφόρος Gokturk…) εως εγχώρια κατασκευαζόμενα αρματα και αυτοκινούμενα πυροβόλα, κορβέττες και βαλλιστικά βλήματα, stealth αεροσκάφη F-35 και ανεπάνδρωτα εναέρια οχήματα (UAV και UCAV) γίνονται κάθε ημέρα προκλητικότεροι και διεκδικητικότεροι σε Αιγαίο και Α. Μεσόγειο ;<br /> <a href="http://www.antinews.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Μήπως εσήμανε η δωδεκάτη ώρα στα Εθνικά Θέματα;

Πόσο ανησυχητικό ειναι , παραμονές του Πάσχα, Επιστολή Ναυάρχων στον πρωθυπουργό – Η σύγκρουσις με τη Τουρκία θα καταστεί αναπόφευκτος και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πυρ και μανία για την ΑΟΖ μας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.sigmalive.com/files/imagecache/content_image/files/node_images/0/0/8/375008/DSCN1450.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://www.sigmalive.com/files/imagecache/content_image/files/node_images/0/0/8/375008/DSCN1450.JPG" width="400" /></a></div>ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ <br /> <br /> <b>Ο Τούρκος Ειδικός Στρατηγικής Ενέργειας μάς προειδοποιεί με…προβλήματα</b><br /> «Όσοι προβαίνουν σε τέτοιου είδους βήματα, απειλούν την Τουρκία», δηλώνει ο Αχμέτ Νετζντέτ Παμίρ, εκπρόσωπος της Εθνικής Επιτροπής Ενέργειας της Τουρκίας και μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Ενέργειας, σχολιάζοντας στη «Σ» τη συμφωνία Κύπρου - Ισραήλ για τον καθορισμό της ΑΟΖ. Ο Τούρκος Ειδικός Στρατηγικής Ενέργειας υποστηρίζει ότι έχουν κι άλλοι δικαιώματα στο φυσικό πλούτο της ανατολικής Μεσογείου, ενώ όσον αφορά στις... τσάρκες των τουρκικών πλοίων στη Μεσόγειο για έρευνες, τις αποδίδει σε αντίδραση της Τουρκίας απέναντι στην ελληνοκυπριακή συμπεριφορά.<br /> <b><i>Η ένστασή σας στη συμφωνία είναι ότι, από τη στιγμή που δεν έχει λυθεί το πολιτικό πρόβλημα, η Κύπρος δεν μπορεί να καθορίσει ούτε την ΑΟΖ της; </i></b>Ναι. Κατ' αρχάς από τη στιγμή που υπάρχουν πολιτικά προβλήματα η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν θα έπρεπε ποτέ να γίνει μέλος της Ε.Ε. Αυτό είναι ενάντια στους διεθνείς κανόνες. Κι από τη στιγμή που προβαίνεις σε τέτοια βήματα, απειλείς την Τουρκία με διάφορους τρόπους. Από εκεί ξεκινάει το πρόβλημα. Αν όλοι υπάκουαν στους διεθνείς κανόνες, δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Όταν βασίζεσαι σε τέτοια λάθος βήματα, αναγκαστικά παίρνεις μέτρα κατά της Τουρκίας. Δεν είναι δίκαιο. <br /> <b><i>Η συμφωνία καθορισμού ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου - Ισραήλ δεν μπορεί να είναι επωφελής και για τους Τουρκοκύπριους;</i></b>Θα σας δώσω ένα πολύ απλό παράδειγμα ως απάντηση. Το Ιράκ. Υπάρχει μια αυτο-αποκαλούμενη κυβέρνηση στο βόρειο Ιράκ και μια κεντρική κυβέρνηση. Σύμφωνα με το σύνταγμα του Ιράκ, η εξουσία ασκείται από τη Βαγδάτη και -σύμφωνα με το ιρακινό σύνταγμα και πάλι- το πετρέλαιο και ο φυσικός πλούτος όλης της χώρας, συμπεριλαμβανομένου του βόρειου Ιράκ, ανήκει στον ιρακινό λαό, όχι στο βόρειο Ιράκ. Ωστόσο, το βόρειο Ιράκ μέχρι σήμερα έχει υπογράψει κάπου 20-21 συμφωνίες με διεθνείς εταιρείες, προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα δεδικασμένο και μέσω αυτών των διεθνών εταιρειών να πιέζει την κεντρική κυβέρνηση. Και μέχρι σήμερα δεν μοιράζονται ούτε ένα βαρέλι, γιατί δεν θέλουν να μοιραστούν τα κέρδη. Το ίδιο θα συμβεί και στην Κύπρο. Υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα. Οι Ε/κ θα διαχειρίζονται μόνοι τους όλο το εισόδημα. Είναι ξεκάθαρο. Γι’ αυτό λέω ότι θα έπρεπε πρώτα να διευθετηθεί το πολιτικό ζήτημα με σωστό τρόπο, να βρεθούν αμοιβαίες λύσεις. Υπάρχει, δεν υπάρχει πετρέλαιο ή φυσικό αέριο στη Μεσόγειο, θα έχουμε προβλήματα. Ελπίζω βέβαια να βρεθεί κάτι και να δείξουμε πως μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματά μας και στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Θα είναι ενθαρρυντικό. Δεν υπάρχει λόγος να αυξάνεται η ένταση μεταξύ των χωρών.<br /> <b>Ποιος κερδίζει τελικά; Ίσως οι εταιρείες που πουλάνε όπλα. Ποιος άλλος;</b><b><i>Γιατί αντιδρά η Τουρκία κάθε φορά που η Κύπρος προβαίνει σε κάποια κίνηση στη Μεσόγειο, ακόμη κι όταν δεν αφορά την Τουρκία τι κάνει στα ύδατά της;</i></b>Ούτε η Τουρκία έχει καθορίσει την ΑΟΖ της στη Μεσόγειο, αλλά όποτε η ε/κ πλευρά ανοίγεται και προβαίνει σε κινήσεις για την εκμετάλλευση του πλούτου της ανατολικής Μεσογείου με διεθνείς συμφωνίες κτλ., πάντα υπάρχει αντίδραση από την Τουρκία και έτσι δεν έχουμε ποτέ λύση. Τελευταία, μάλιστα, λόγω της επιδείνωσης των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ, η ισραηλινή κυβέρνηση φαίνεται να αναζητεί συμμάχους στην Ελλάδα και τους Ελληνοκύπριους και επιδιώκει διάφορες συνεργασίες. Αλλά έτσι δεν λύνουν το ζήτημα, ίσα-ίσα προκαλούν περισσότερα προβλήματα, γιατί ακόμη κι αν η περιοχή για την οποία έγινε η συμφωνία δεν έχει κάποια σχέση με τη γεωγραφία της Τουρκίας, στο νησί υπάρχουν και Τουρκοκύπριοι και θα έπρεπε να είναι μέρος αυτής της διαπραγμάτευσης. Από τη στιγμή που είναι διμερής, δεν την αποδεχόμαστε. Είτε είναι αποδεκτή είτε όχι, αυτή είναι η θέση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών. Αλλά υπάρχουν και άλλοι παίκτες στην περιοχή, όπως ο Λίβανος, που εξαιτίας του Ισραήλ απειλείται άμεσα και γι’ αυτό αντέδρασε. Και όσο δεν υπάρχει καν μία κυβέρνηση εκεί, είναι ένας άλλος παράγοντας αστάθειας στην περιοχή. Στον καθορισμό της ΑΟΖ σε εκείνη την περιοχή έχει ρόλο κι ο Λίβανος, καθώς έχει κι εκείνος δικαιώματα στα συγκεκριμένα κοιτάσματα. Η άποψή μου είναι ότι όλα τα μεσογειακά κράτη, η Ελλάδα, η Τουρκία, η Αίγυπτος θα πρέπει να μαζευτούμε και να λύσουμε κατ' αρχάς το ζήτημα, όπως έγινε και στη Μαύρη Θάλασσα, κι έπειτα ο καθένας θα είναι ελεύθερος να επενδύσει στο κομμάτι που του ανήκει και δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα. Ένα μεγάλο μέρος του κοιτάσματος που έχει βρεθεί, είναι μέσα στα χωρικά ύδατα του Ισραήλ και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, αλλά ένα άλλο κομμάτι είναι εκτός της κυριαρχίας του, επομένως θα πρέπει να υπολογίσει και τις άλλες γειτονικές χώρες, όπως το Λίβανο.<br /> <b>«Τσάρκες» από αντίδραση </b><b><i>Όταν η Εταιρεία Πετρελαίου της Τουρκίας (ΤΡΑΟ) βγαίνει έξω στο Αιγαίο ή τη Μεσόγειο με το «Πίρι Ρέις» κτλ., για έρευνες στα διεθνή ύδατα, ενώ δεν έχει καθοριστεί η ΑΟΖ, είναι σωστό θεωρείτε;</i></b>Μα το ίδιο κάνουν και οι Ε/κ και η ελληνική πλευρά. Αφού το κάνουν εκείνοι, αυτή είναι η απάντησή μας. Για παράδειγμα, όταν οι Ε/κ προσκάλεσαν κάποιες νορβηγικές εταιρείες να κάνουν σεισμικές έρευνες στη Μεσόγειο, την επόμενη μέρα το τουρκικό ναυτικό έκανε την εμφάνισή του και το σταμάτησε. Το ίδιο θα έκανε και η ελληνική πλευρά.<br /> <b><i>Αλλά από τη στιγμή που η Τουρκία λέει είναι λάθος αυτό, γιατί το κάνει και η ίδια;</i></b>Από αντίδραση. Μια αντίδραση μπορεί να φέρει μία δεύτερη αντίδραση από την άλλη πλευρά και μετά ξανά αντίδραση και ξαφνικά, όπως στα Ίμια, μπορεί να φτάσεις σε ένα σημείο μη αναστρέψιμο. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Δεν μπορώ να πω ότι η ΤΡΑΟ δεν πρέπει να το κάνει. Θα το κάνει, όπως το κάνει και η άλλη πλευρά. <br /> Μα, αυτό δεν είναι λογική...<br /> <b>Όχι, κι αυτό προσπαθώ να πω. Δεν λέω ότι πρέπει να το κάνουν, αλλά όταν η άλλη πλευρά...</b><b><i>Η Ελλάδα, όμως, δεν βγάζει αντίστοιχα πλοία για τέτοιες έρευνες... Άρα σε τι πράγμα αντιδρά η τουρκική πλευρά;</i></b>Στους Ελληνοκύπριους, που κάνουν αντίστοιχες κινήσεις στη Μεσόγειο. Επομένως, αφού το κάνετε εσείς, μπορούμε να το κάνουμε κι εμείς. Δεν υπερασπίζομαι μία τέτοια κατάσταση, αλλά από τη στιγμή που έχουμε να κάνουμε με μία παράλογη αντίδραση, οδηγούμαστε σε μίαν αλυσιδωτή αντίδραση, που πρέπει βέβαια να σταματήσουμε κάποια στιγμή.<br /> <b>Υπάρχουν σημάδια για πετρέλαιο στο Αιγαίο</b><b><i>Υπάρχουν σημάδια στο Αιγαίο ή τη Μεσόγειο, που μαρτυρούν ότι υπάρχει πετρέλαιο; </i></b>Ναι, για παράδειγμα στο Αιγαίο η Ελλάδα έχει ήδη προβεί σε εξορύξεις στην περιοχή του Πρίνου, κοντά στην Καβάλα. Αυτή η περιοχή μάς δείχνει ότι υπάρχει υδροκαρβονική συσσώρευση, όπως και στη Μεσόγειο αντίστοιχα. Οι Ισραηλινοί ήδη ανακάλυψαν ένα πολύ μεγάλο κοίτασμα. Αυτά μας δείχνουν ότι υπάρχει πιθανότητα ύπαρξης κοιτασμάτων. Χρησιμοποιώ με μεγάλη προσοχή τις συγκεκριμένες λέξεις, γιατί δεν μπορούμε να ισχυριστούμε κάτι τέτοιο με απόλυτη βεβαιότητα, χωρίς να έχουμε ως βάση μία επιστημονική μελέτη της περιοχής. Αλλά και το αντίθετο δεν ισχύει. Δηλαδή, αν δεν δοθούν χρήματα και αν δεν προχωρήσουμε σε έρευνες και εξόρυξη πηγαδιών, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε αντίστοιχα ότι δεν υπάρχει πετρέλαιο ή φυσικό αέριο. Ούτε αυτό θα είναι αλήθεια. Όταν πρόκειται για θάλασσα, όπως το Αιγαίο ή η Μεσόγειος, απαιτείται μία τεράστια χρηματοδότηση. Είναι πιο δαπανηρή σε σύγκριση με την ηπειρωτική περιοχή. Αυτήν τη στιγμή δεν έχουμε τίποτα στα χέρια μας, αλλά σημάδια υπάρχουν για πετρέλαιο στο Αιγαίο.<br /> <i><b>Ποιο είναι το εμπόδιο για τις έρευνες;</b></i>Από τη στιγμή που έχουμε συγκεκριμένα προβλήματα με την Ελλάδα σε πολιτικό επίπεδο εξαιτίας των νησιών, εννοώ ότι το Αιγαίο δεν είναι μια κλασική ακτή ή μια κλασική θάλασσα, και οι δύο πλευρές έχουν διεκδικήσεις και διαφορετικές απόψεις, είναι αδύνατο να προχωρήσουμε σε κάποια εξέλιξη, αν δεν λυθούν πρώτα αυτά τα ζητήματα. Γιατί οι άνθρωποι τείνουν να ορίζουν κανόνες, σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Εσείς έχετε αναπτύξει μία θεωρία, που δεν θα έπρεπε να είναι έτσι, σύμφωνα με τις δικές σας πρακτικές ή προσδοκίες. Αυτό που είναι δίκαιο για τον καθένα, δεν μετράει, από τη στιγμή που έχουμε ένα πρόβλημα εδώ. Χρειάζεται συνεργασία, χρειάζεται κεφάλαιο, χρειάζεται τεχνολογία κι εμείς ακόμη τσακωνόμαστε μεταξύ μας. <br /> <a href="http://www.sigmalive.com/simerini/">ΠΗΓΗ</a>

Πυρ και μανία για την ΑΟΖ μας

ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ Ο Τούρκος Ειδικός Στρατηγικής Ενέργειας μάς προειδοποιεί με…προβλήματα «Όσοι προβαίνουν σε τέτοιου είδους βήματα, απε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα ως έδαφος επέκτασης των Ισλαμιστών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://x.pstatic.gr/media/n/i/4/4006/19288.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="292" src="http://x.pstatic.gr/media/n/i/4/4006/19288.jpg" width="400" /></a></div>του Ιωάννη Μιχαλέτου<br /> Η Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) είχε λάβει ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 πληροφορίες ότι τα εξτρεμιστικά Ισλαμιστικά στοιχεία που μετέπειτα απασχόλησαν τη διεθνή κοινή γνώμη ως φορείς πολύνεκρων τρομοκρατικών επιθέσεων, είχαν είτε περάσει είτε εγκατασταθεί για ένα διάστημα στη χώρα.<br /> <br /> Λόγω και της προετοιμασίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, συστηματική παρακολούθηση πυρήνων εξτρεμιστών, κυρίως στην Αθήνα έλαβε χώρα με τουλάχιστον 2.000 υπόπτους ενώ άλλα 50.000 άτομα τέθηκαν σε βάσεις αρχείου λόγω διασυνδέσεων η ενδείξεων για τυχόν μελλοντική δράση. Εκείνη την περίοδο Έλληνες αξιωματούχοι και στελέχη της Ε.Λ.Α.Σ, εκπαιδεύτηκαν σε θέματα ασσύμετρων απειλών και της σύγχρονης τρομοκρατικής δράσης στις ΗΠΑ, Βρετανία, Ισραήλ, Γαλλία και άλλες χώρες ενώ τέθηκε σε εφαρμογή ένα συνεχές σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών που εκ του αποτελέσματος αποδείχθηκε απολύτως επιτυχές.<br /> <br /> Μετά το 2004 και σε συνδυασμό με την ραγδαία αύξηση της λαθρομετανάστευσης από τις Μουσουλμανικές χώρες, οι Ελληνικές Αρχές ατόνησαν, με συνέπεια να δημιουργηθεί μια σχεδόν ανεξέλεγκτη κατάσταση και να αναζωπυρωθούν οι εξτρεμιστικοί πυρήνες στην Αθήνα, όπου σύμφωνα με ασφάλεις πληροφορίες δρουν ομάδες της Χαμάς, Χεζμπολλάχ, Ιρακινών, της Αλ Σαχάμπ της Σομαλίας και η Μουσουλμανική Αδελφότητα.<br /> <br /> Δυστυχώς η Ελληνική Πολιτεία αφιέρωσε λίγους πόρους και στελεχιακό δυναμικό για την παρακολούθηση και αντιμετώπιση της κατάστασης που συνδέεται τόσο με την εθνική όσο και με τη διεθνή ασφάλεια.<br /> <br /> Παρόλα αυτά, οι κρατικές αρχές διατηρούν δίκτυα πληροφοριοδοτών στους κύκλους των ακραίων Ισλαμικών στοιχείων ενώ κατά καιρούς υπάρχει αξιόπιστη ροή πληροφοριών τόσο με τους Νατοϊκούς εταίρους όσο και με τα γειτονικά Βαλκανικά κράτη. Η κατάσταση πάντως σε γενικές γραμμές δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως επαρκής καθότι η διαρκής και ανεξέλεγκτη είσοδος ατόμων στην Ελλάδα από Ισλαμικές χώρες καθιστά την αντιμετώπιση του προβλήματος δυσχερέστατη. Οι Ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμάται λόγου χάρη ότι διατηρούν κλιμάκια συλλογής πληροφοριών όπως και αντικατασκοπείας για τις επιχειρήσεις και οργανισμούς που συντηρούν σε Ελληνικό έδαφος. Η ύπαρξη ενός ικανού αριθμού αντί-καθεστωτικών Ιρανών όπως και της κρατικής τράπεζας εξαγωγών του Ιράν στο κέντρο της Αθήνας (Τράπεζα Σαντεράτ), συνομολογούν σε αυτό το συμπέρασμα. Πιο συγκεκριμένα η Σαντεράτ είναι στη μαύρη λίστα των Αμερικανικών αρχών για ξέπλυμα χρήματος προς τη Χεζμπολλάχ, ενώ ταυτόχρονα αρμόδια επιτροπή του Αμερικανικού Κογκρέσου ήδη από το 2007 έχει συντάξει συλλογικό τόμο για θέματα ασφαλείας όπου καταγράφεται ότι δρα καλά οργανωμένη ομάδα της Χεζμπολλάχ στην Αθήνα που ασχολείτε με λαθρεμπόριο καπνού και ξεπλένει τα χρήματα της στην Αθήνα και τα στέλνει προς ενίσχυση της μητρικής οργάνωσης στη Βυρρητό.<br /> <br /> Στη γειτονική Αλβανία, οι Ιρανοί έχουν αποκτήσει αξιόλογη επιρροή μέσω ιδρυμάτων όπως το Albania – Iran Friendship Association, Kuran Foundation, Saadi College, Saadi Sirazi Cultural Foundation κ.α. Σε αυτό το σημείο πρέπει να σημειωθεί ότι η διείσδυση των Ισλαμικών στοιχείων στην Ελλάδα λαμβάνει χώρα όχι μόνο μέσω των εισερχόμενων λαθρομεταναστών από τη Μέση Ανατολή και την Ασία, αλλά και μέσω των στρατολογημένων από τους Ισλαμικούς κύκλους, Αλβανών, Βούλγαρων, Σκοπιανών και λοιπών Βαλκανικών στοιχείων. Το ζήτημα έχει σαφέστατα διττή όσο και περίπλοκη πλευρά και απαιτεί μια εντελώς διαφορετική αρχιτεκτονική ασφαλείας από αυτή που διέπει τη σημερινή Ελληνική κρατική δομή.<br /> <br /> Ταυτόχρονα πρέπει να θεωρείτε ως δεδομένο ότι ενεργή στον Ελλαδικό χώρο είναι η Πακιστανική υπηρεσία πληροφοριών καθότι η Ελλάδα είναι ο κατεξοχήν πλέον διάδρομος μεταφοράς των υπηκόων του Πακιστάν στην ΕΕ. Παρουσία στην Ελλάδα ακόμα και μέσω Ελλήνων τη καταγωγή διαφαίνεται ότι διατηρούν τα περισσότερα Μουσουλμανικά κράτη όπως η Αίγυπτος, Συρία, Σαουδική Αραβία, Λιβύη κ.α Από τα τέλη Μαΐου του 2009 και την τότε προβοκάτσια εις βάρος του Ελληνικού κράτους με το περιβόητο «σκίσιμο του Κορανίου», αποκαλύφθηκε ότι έχει εμφιλοχωρήσει η υποστήριξη των Ισλαμιστικών κέντρων και σε κλιμάκια του Ελληνικού κράτους αλλά και στα εθνικής εμβελείας ΜΜΕ. Η μαρτυρία ενός Σύριου προαγωγού και εν τη παρούσα φάση καταδικασμένου διαρρήκτη, είχε ως συνέπεια να αποδειχθεί ότι και εσωτερικοί κύκλοι επιθυμούν την πολυδιάσπαση της συνοχής της Ελληνικής κοινωνίας διαμέσου των Ισλαμιστών λαθρομεταναστών. Η δε οργάνωση αυτών κατέστη δυνατή σε ταχύ χρονικό διάστηκα χάρης τη βοήθεια Ελλήνων παραπολιτικών και ακραίων παραγόντων που διατηρούσαν συνδέσμους στις κοινότητες του Μουσουλμάνων και συντόνιζαν τις κινήσεις τους όπως και την προβολή τους στα ΜΜΕ.<br /> <br /> Η Ελλάδα σε γενικές γραμμές θεωρείτε ως σημαντική για την περαιτέρω εξάπλωση του Ισλαμιστικού ρεύματος προς την Ευρώπη ως χώρος τράνσιτ αλλά και λογιστικής υποστήριξης. Το 2008 στην Ιταλία Σουδανός δουλέμπορος συννελήφθη από τις εκεί Αρχές κατηγορούμενος ως συνεργός σε τρομοκρατική ομάδα, ενώ ο ίδιος είχε ζήσει και στην Ελλάδα όπου παράλληλα με το τράφικινγκ λαθρομεταναστών διατηρούσε επαφές με πληθώρα Ισλαμιστικών κύκλων. Η κοινότητα των Σουδανών στην Αθήνα είχε γίνει αντικείμενο προηγούμενης αστυνομικής έρευνας όταν συννελήφθηκαν ανώτερα μέλη της να διακινούν ποσότητες ναρκωτικών στα ίδια τα γραφεία της ένωση τους.<br /> <br /> Τέλος η νεοεισερχόμενη σε ολοένα και αυξανόμενους ρυθμούς κοινότητα των Σομαλών στην Αθήνα, εάν και σχεδόν κατά 100% άνεργη ή άεργη, εμφανίζεται ραγδαίως εμπλεκόμενη στο λιανεμπόριο ναρκωτικών ουσιών αλλά και στη δημιουργία κλειστών γειτονιών τύπου γκέττο με τεμένη και χώρους αποθήκευσης λαθραίων προϊόντων. Εάν και υπάρχουν προς το παρόν ενδείξεις, είναι πολύ πιθανό η πλέον επίφοβη Σομαλική τρομοκρατική οργάνωση Αλ Σαχάμπ να έχει επεκταθεί μέσω αυτών και στην Ελλάδα, καθότι οι Σομαλοί λαθρομετανάστες κατά κύριο λόγο φτάνουν στη χώρα μέσω Σουδάν και με απευθείας πτήσεις στην Κωνσταντινούπολη εν συνεχεία προωθούνται στη χώρα. Τόσο στο Σουδάν όσο και στη Σομαλία η μετακίνηση αυτή των ανθρώπων ελέγχεται ως επί το πλείστον από εξτρεμιστικές οργανώσεις που μετέπειτα ζητούν ανταλλάγματα για την μεταφορά τους στην Ευρώπη είτε αυτό είναι πάσης φύσεως παράνομη δραστηριότητα, είτε συλλογής πληροφοριών και ενδεχομένως και της διάπραξης σοβαρών εγκληματικών πράξεων όπως η προετοιμασία τρομοκρατικής επίθεσης.<br /> <br /> <a href="http://rimse.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Η Ελλάδα ως έδαφος επέκτασης των Ισλαμιστών

του Ιωάννη Μιχαλέτου Η Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) είχε λάβει ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 πληροφορίες ότι τα εξτρεμιστικά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανάλυση για τη Λιβύη:Η κρίση και η διεθνής κοινότητα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/KOSMOS/LIBYA/cache/libyaenoploifreedom-474x316.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/KOSMOS/LIBYA/cache/libyaenoploifreedom-474x316.jpg" width="400" /></a></div>Του υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Λουκόπουλου<br /> Στην παρούσα ανάλυση θα επιχειρηθεί η καταγραφή όλων των πτυχών της κρίσης που δημιουργήθηκε στη Λιβύη, της στάσης των διεθνών οργανισμών και των ενδιαφερομένων κρατών, καθώς επίσης και της παρουσίας της Ελλάδας, αποσκοπώντας σε μία συγκεντρωτική παρουσίαση τόσο σε πολιτικό όσο και στρατιωτικό επίπεδο.<br /> <br /> Η λεκάνη της Μεσογείου και ιδιαίτερα το κεντρικό και ανατολικό αυτής τμήμα έχει διαχρονικά, για συγκεκριμένους λόγους κάθε εποχή, ιδιαίτερη στρατηγική βαρύτητα. Λόγω όμως των ιδιαιτεροτήτων και των εσωτερικών ανταγωνισμών (φυλετικών, θρησκευτικών, κ.λ.π.) κάθε κράτους, του ανταγωνισμού των δύο υπερδυνάμεων κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, των ενεργειακών πόρων και φυσικά του Παλαιστινιακού προβλήματος δεν κατέστη δυνατόν να αναπτυχθεί σταθερό σύστημα περιφερειακής ασφαλείας, παρομοίων των ευρωπαϊκών, που θα εγκαθιστούσε διαρκή ειρήνη. Αυτό μέχρι σήμερα έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχει γεωπολιτικά μία αστάθεια, με άμεσες επιπτώσεις όχι μόνο στην ευρύτερη περιφέρεια αλλά και σε όλο τον κόσμο.<br /> <br /> Η διεθνής κοινότητα και η κρίση στη Λιβύη<br /> Οι πολιτικοί τριγμοί που άρχισαν πριν από τέσσερις περίπου μήνες στην Τυνησία και εξαπλώθηκαν αυξητικά σε ένταση στην ευρύτερη περιφέρεια της Μέσης Ανατολής για διαφορετικούς όμως λόγους σε κάθε περίπτωση, φαίνεται ότι οδηγούν σε «τεκτονικές αλλαγές» του γεωστρατηγικού τοπίου. Με αποκορύφωμα πλέον την κρίση στη Λιβύη οφειλόμενη πρωτίστως στη βίαιη αντίδραση του συνταγματάρχη Καντάφι στις κατ’ αρχήν ειρηνικές-άοπλες διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες της πλειοψηφίας των πολιτών της Λιβύης, η διεθνής κοινότητα ως σύνολο αλλά και πολλές χώρες σε ατομικό – εθνικό επίπεδο, καλούνται να διαχειρισθούν τη μείζονα αυτή υπόθεση.<br /> Κρίνεται σκόπιμο να γίνει μία συνοπτική αναδρομή των εξελίξεων. Μετά από τη διάρκειας δύο εβδομάδων ασταμάτητη βίαιη καταστολή των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στη Βεγγάζη, την Τρίπολη αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Λιβύης, το Συμβούλιο Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ εξέδωσε την 26η Φεβρουαρίου 2011 ομοφώνως το υπ’ αριθμ. 1970 ψήφισμά του, επιβάλλοντας κυρώσεις κατά<br /> της Λιβύης. Μεταξύ άλλων επιβάλλεται εμπάργκο όπλων αλλά και πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων αξιωματούχων του καθεστώτος Καντάφι. Με το ίδιο ψήφισμα, το σημαντικό αυτό όργανο συλλογικής ασφαλείας, καλούσε την πολιτική ηγεσία της Λιβύης να καταβάλει προσπάθειες προκειμένου να τερματιστεί άμεσα η βία στη χώρα. Αξίζει να αναφερθεί ότι το ΣΑ αποφάσισε επίσης να παραπέμψει στο ∆ιεθνές Ποινικό ∆ικαστήριο τη διερεύνηση του ενδεχόμενου διάπραξης εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας.<br /> <br /> <br /> Έτσι είχαμε την πρώτη αντίδραση της ∆ιεθνούς Κοινότητας, με το κύριο θεσμικό της όργανο, τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ). Παράλληλα ακούστηκαν και οι πρώτες προτροπές και «προσκλήσεις» για άμεση παραίτηση του Λίβυου ηγέτη από τους προέδρους των ΗΠΑ, της Γαλλίας αλλά και της Γερμανίδας Καγκελαρίου με την επισήμανση ότι ο Καντάφι «έχει χάσει κάθε ίχνος νομιμότητας». Μέχρι εκείνες τις ημέρες σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών από τις βίαιες συγκρούσεις στη χώρα είχαν χάσει τη ζωή τους περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι.<br /> <br /> <br /> Κατά πάγια τακτική του ΣΑ, το ψήφισμα υπ’ αριθμ. 1970 εκτός των κυρώσεων που περιελάμβανε, αποτελούσε και προειδοποίηση για τον Καντάφι ο οποίος όχι μόνο το αγνόησε παντελώς αλλά έσπευσε να καταστείλει τη μετασχηματισθείσα από απλές διαδηλώσεις σταδιακά σε εξέγερση του σημαντικότερου μέρους των πολιτών του, και επειδή δεν πρέπει να παραλείπουμε και τη φυλετική δομή του κράτους του, που αντιπροσωπεύουν την πλειοψηφία των φυλών που απαρτίζουν το Λιβυκό έθνος. Με την επέκταση και την εντατικοποίηση της καταστολής φαίνεται τελικά ότι πραγματοποίησε την απειλή του για «χωρίς έλεος» συντριβή των μαζών που επαναστάτησαν και την πόρτα–πόρτα εκκαθάριση της χώρας του από «τους γεμάτους ναρκωτικά πράκτορες του εχθρού» ανεβάζοντας τον αριθμό των νεκρών σε κάποιες χιλιάδες. Με τη συντριπτική ισχύ και τη βοήθεια ξένων μισθοφόρων που δρούσαν κυρίως εντός των αστικών περιοχών (στις περισσότερες των περιπτώσεων ως ακροβολιστές που έβαλλαν αδιακρίτως κατά των αμάχων), επέτυχε σε μεγάλο βαθμό την ανακατάληψη και τον έλεγχο των περισσοτέρων πόλεων που είχαν περάσει στον έλεγχο των επαναστατών.<br /> Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω γεγονότα, και κυρίως τον κίνδυνο να καταληφθεί από τις καθεστωτικές δυνάμεις και το προπύργιο των επαναστατών στη Βεγγάζη, όπου εγκαταστάθηκε η έδρα της ήδη αναγνωρισθείσης από τη Γαλλία την 11η Μαρτίου 2011, Εθνικής Μεταβατικής Κυβέρνησης της Λιβύης, το ΣΑ του ΟΗΕ συνεδρίασε εκ νέου μετά από αίτηση του Αραβικού Συνδέσμου και εξέδωσε την 17η Μαρτίου 2011 το υπ’ αριθμ. 1973 ψήφισμα του. Το ψήφισμα αυτό αν και «μεγάλο σε έκταση» εμπεριέχει με σαφή τρόπο τα στοιχεία που απαιτούνται για να δώσει τη νομική βάση για τις περαιτέρω ενέργειες. Από τη ψηφοφορία απείχαν η Κίνα, η Ρωσική Ομοσπονδία, η Γερμανία, η Ινδία και η Βραζιλία (συμπτωματικά ή όχι οι τρεις τελευταίες διεκδικούν θέση μόνιμου μέλους στο ΣΑ) ενώ σημειώνουμε ότι οι τρεις αφρικανικές χώρες, η Γκαμπόν, η Νιγηρία και η Νότια Αφρική (μέλη της Αφρικανικής Ένωσης), που είναι μη μόνιμα μέλη, ψήφισαν υπέρ.<br /> <br /> <br /> ∆ιερμηνεύοντας τα κύρια σημεία του ψηφίσματος προκύπτει ότι η όλη διατύπωση του αναφέρεται στην προστασία του πληθυσμού από επιθέσεις προερχόμενες από την κυβέρνηση της χώρας. Επιπροσθέτως υπάρχει η ειδική μνεία ότι η κατάσταση στη Λιβύη αποτελεί «απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια» γεγονός που δίνει τη νομική βάση για χρήση στρατιωτικής ισχύος σύμφωνα με το Κεφάλαιο VII του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Το ψήφισμα εξουσιοδοτεί τα μέλη του οργανισμού είτε ατομικά σε εθνικό επίπεδο, είτε μέσω των περιφερειακών οργανισμών ασφαλείας, είτε ακόμα μέσω άλλων διευθετήσεων, για τη λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων, για την προστασία των πολιτών που βρίσκονται υπό την απειλή των Λιβυκών κυβερνητικών δυνάμεων ενώ ειδικά και με κατηγορηματικό τρόπο αναφέρεται η Βεγγάζη. Η Ζώνη Απαγόρευσης Πτήσεων (ΖΑΠ) και το εμπάργκο όπλων είναι οι δύο βασικοί πυλώνες για την υλοποίηση των προαναφερθέντων. Ο αποκλεισμός της ξένης κατοχής και ότι είναι μία επιχείρηση με σαφή όρια είναι άλλα δύο άξια μνείας στοιχεία, ενώ στο ψήφισμα τονίζεται ο σημαντικός ρόλος του Αραβικού Συνδέσμου. Με τη συγκεκριμένη διατύπωση εμφανίζεται ότι η αντίδραση στη λιβυκή κρίση δεν είναι απλώς μια δυτική ενέργεια ή μία «σταυροφορία» όπως ισχυρίσθηκε ο Καντάφι, και έσπευσε να αναπαράγει ο Ρώσος πρωθυπουργός Πούτιν (που μετά την παρέμβαση του Ρώσου προέδρου Μεντβέντεφ δεν συνέχισε τη ρητορική αυτή). Τέλος, πρέπει να τονίσουμε ότι η ειδική αναφορά για παύση των εχθροπραξιών και ανακωχή δεν υποδεικνύει απομάκρυνση του Καντάφι έστω και αν κάποιοι δυτικοί ηγέτες ισχυρίζονται το αντίθετο. ∆εν θα παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι ήδη από τον Απρίλιο 2006 το ΣΑ του ΟΗΕ επικύρωσε απόφαση της παγκόσμιας διάσκεψης κορυφής του 2005 που αναφέρεται στην «Ευθύνη Προστασίας», και η οποία εστιάζεται στην πρόληψη και την παύση εγκλημάτων πολέμου, της γενοκτονίας, των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και της εθνοκάθαρσης. Χωρίς να αποτελεί νόμο, η απόφαση είναι δεσμευτική για όλα τα μέλη του ΟΗΕ.<br /> <br /> <br /> Θα πρέπει οπωσδήποτε να αναζητηθούν πέραν των όποιων ιδεαλιστικών λόγων και κάποιοι άλλοι, πιο «πρακτικοί», που συνετέλεσαν στην παρέμβαση. Στην κορυφή του καταλόγου εγγράφεται βέβαια το θέμα του πετρελαίου. Από εκεί και πέρα επισημαίνεται ότι η Γαλλία ανέλαβε την πρωτοβουλία βλέποντας τη σταδιακή απώλεια – υποσκέλιση της πολιτικής και οικονομικής ισχύος της εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) από τη Γερμανία, ενώ παράλληλα σε παγκόσμιο επίπεδο παρατηρεί σταδιακή μείωση της συνολικής της επιρροής. Σημαντικός λόγος της ηγετικής συμπεριφοράς της Γαλλίας ήταν όμως και η «εσωτερική κατανάλωση», καθόσον το σύνολο σχεδόν των πολιτών της είδαν αρνητικά τη μέχρι τελευταία στιγμή παροχή υποστήριξης προς τον πρώην πρόεδρο της Τυνήσιας Μπεν Αλί. Η Γαλλία με τις πρωτοβουλίες της έδειξε στις χώρες της Βόρειας Αφρικής ότι είναι ακόμα παρούσα και ότι είναι η πλέον ισχυρή στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη.<br /> <br /> <br /> Το Ηνωμένο Βασίλειο με γνώμονα πάντοτε τα ενεργειακά του συμφέροντα αλλά και τη δική του αύξηση επιρροής, στάθηκε δίπλα στις γαλλικές πρωτοβουλίες και ηγήθηκε από την αρχή των ενεργειών για την υλοποίηση των αποφάσεων του ΣΑ, χωρίς όμως να είναι στον ίδιο βαθμό επιθετικό.<br /> Αντιθέτως η Γερμανία προσπάθησε να περιορίσει τις βρετανικές και γαλλικές φιλοδοξίες και γι’ αυτό η αποχή της από την ψηφοφορία στο ΣΑ αλλά και η κωλυσιεργία της στη λήψη απόφασης στο ΝΑΤΟ αναφορικά με την ανάληψη της ευθύνης εφαρμογής του ψηφίσματος 1973 του ΣΑ/ΟΗΕ. ∆εν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι ήταν αντίθετη με την ιδέα του προέδρου Σαρκοζί για τη δημιουργία Ευρω – Μεσογειακής ένωσης.<br /> <br /> Η Ιταλία, ανταγωνιστική της Γαλλίας, έχοντας στενές επιχειρηματικές σχέσεις με τη Λιβύη, με ισχυρό συνδετικό παρελθόν αφού η αφρικανική χώρα ήταν στο παρελθόν αποικία της, αλλά και λόγω των δεσμών της οικογενείας Καντάφι με πολλά μέλη του Ιταλικού πολιτικού κόσμου, ήταν διστακτική στην αρχή και είχε αρκετές και σοβαρές επιφυλάξεις, ενώ εξ αρχής προέβαλε τον ρόλο του ΝΑΤΟ και δεν επιθυμούσε να ενεργήσει σε δεύτερο ρόλο υπό τη Γαλλία στον αποκαλούμενο Συνασπισμό.<br /> <br /> Η πολιτική των ΗΠΑ μπορεί να χαρακτηρισθεί μάλλον υποστηρικτική και όχι πολιτική πρώτης γραμμής. Οι ΗΠΑ μπορεί να έχουν συμφέροντα στη συγκεκριμένη περιοχή αλλά όχι τόσο ζωτικά, συγκριτικά με αυτά στην περιοχή του Κόλπου, για να ηγηθούν τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο. <br /> <br /> Παρόλα αυτά υποστήριξαν πολιτικά τις πρωτοβουλίες.<br /> Αξιοσημείωτη είναι η τουρκική προσέγγιση και ο τρόπος αντιμετώπισης της κρίσης. Τονίζεται ότι καταρχήν η Τουρκία δεν επιθυμούσε με κανένα τρόπο την ανάληψη ηγετικού ρόλου από τη Γαλλία και προσπάθησε να κάνει τα αδύνατα δυνατά για να τον υποβαθμίσει. Άλλωστε η μη πρόσκληση της στην σύνοδο του Παρισιού της 19ης Μαρτίου θεωρείται υποβάθμιση ή και ακόμα ως προσβολή για τη χώρα. Μετά την αρχική θέση του πρωθυπουργού Ερντογάν ότι «δεν έχουμε καμία δουλειά στη Λιβύη και η όποια επέμβαση θα είναι αντιπαραγωγική», αλλά και τις καιροσκοπικές αντιδράσεις της στη λήψη απόφασης στο ΝΑΤΟ σχετικά με την ανάληψη της ευθύνης διεξαγωγής της όλης επιχείρησης, φαίνεται ότι η Τουρκία τελικά αποφάσισε να σταματήσει να αποκρύπτει τις φιλοδοξίες της και άρχισε να επιδιώκει ένα πιο αυτόνομο και διαφορετικό ρόλο. Για τον λόγο αυτό απέστειλε στην περιοχή για την εφαρμογή του εμπάργκο όπλων αναλογικά μεγάλη ναυτική δύναμη (τέσσερις φρεγάτες, ένα υποβρύχιο και ένα βοηθητικό πλοίο), αποβλέποντας σε επίδειξη–απόδειξη του ρόλου της ως περιφερειακής ναυτικής υπερδύναμης.<br /> <br /> <br /> Τέλος, σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, κάποιοι στρατηγικοί αναλυτές του αγγλοσαξονικού κατεστημένου για πολλά χρόνια είχαν την τάση να μειώνουν τη στρατηγική της αξία. Τα τελευταία γεγονότα όμως στην γειτονιά μας με αποκορύφωμα την κρίση στην Λιβύη αποδεικνύουν ότι η χώρα μας έχει όντως ισχυρό γεωστρατηγικό «χαρτί» μέσα στην προαναφερθείσα γενικότερη αστάθεια της νότιας Μεσογείου και κάλλιστα μπορεί να το χρησιμοποιήσει προς όφελος των εθνικών της συμφερόντων. Αυτό σημαίνει, χωρίς περίσσια φιλολογία, ότι η χώρα μας έπρεπε να ήταν από την αρχή της κρίσης παρούσα στις διαλαμβανόμενες εξελίξεις, όπως και πραγματικά έπραξε, για να μπορεί πρωτίστως να τις επηρεάσει, και κατόπιν να υπηρετήσει τα εθνικά της συμφέροντα. Η απουσία της συνεπικουρούμενη από οποιοδήποτε καιροσκοπισμό στην παρούσα συγκυρία, μόνο αρνητικές επιπτώσεις θα μπορούσε να έχει. Η όποια παρουσία και συμμετοχή μας, η οποία δεν σημαίνει απαραίτητα και βαθεία στρατιωτική εμπλοκή, είναι και ηθικά νομιμοποιημένη (μετά τις μαζικές σφαγές αμάχων από το καθεστώς Καντάφι) αλλά κυρίως νομικά καλυμμένη από το ψήφισμα υπ’ αριθμ. 1973 του ΣΑ/ΟΗΕ, το οποίο μάλιστα προήλθε ύστερα από πρωτοβουλία του Αραβικού Συνδέσμου.<br /> <br /> <br /> Πάντως παρά τις προσπάθειες της Τουρκίας, αυτή δεν αποκόμισε μέχρι τώρα κάποια οφέλη στην προώθηση των συμφερόντων της, ενώ η Ελλάδα παραμένει στο προσκήνιο και είναι, έστω με περιορισμένες δυνατότητες, ένας έντιμος και αποδεκτός «παίκτης».<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Ανάλυση για τη Λιβύη:Η κρίση και η διεθνής κοινότητα.

Του υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Λουκόπουλου Στην παρούσα ανάλυση θα επιχειρηθεί η καταγραφή όλων των πτυχών της κρίσης που δημ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η "εκδίκηση" των Αρμενίων για την Γενοκτονία.Μία άγνωστη ιστορία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/TOURKIA/cache/armenia_sfagi1-474x403.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="340" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/TOURKIA/cache/armenia_sfagi1-474x403.jpg" width="400" /></a></div><b style="font-weight: bold !important;"><br /> ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ</b><br /> <br /> Οι Αρμένιοι δεν έμειναν με τα χέρια δεμένα, σ΄ότι αφορά στη Γενοκτονία. Δεν περίμεναν τη διεθνή κοινότητα για να τιμωρήσει τους σχεδιαστές της. γ Τους τιμώρησαν με τα ίδια τους τα χέρια,σε μια επιχείρηση που θυμίζει το τρόπο που έδρασαν οι ισραηλινοί μετά από τα γεγονότα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου.Γεγονότα που τα είδαμε στην ταινία ΜΟΝΑΧΟ.<br /> <br /> Η ομάδα των αρμένιων τιμωρών δεν ξεπερνούσε τα δέκα άτομα και έδρασε στα πλαίσια μιας μακράς προετοιμασίας. <br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> ΒΕΡΟΛΙΝΟ- Η ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ- ΜΕ ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΑΡΜΕΝΙΟΥ ΗΡΘΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΑΛΑΤ ΠΑΣΑ</b><br /> <br /> Η πρώτη εκτέλεση τούρκου αξιωματούχου πραγματοποιείται στο Βερολίνο και εντάσσεται στα πλαίσια μιας επιχείρησης που πήρε το όνομα της θεάς της εκδίκησης, Νέμεσις, από την ελληνική μυθολογία. Συγκεκριμένα, γύρω στις 11 το πρωί της Τρίτης 15 Μαρτίου 1921, στη συνοικία Σαρλότεμπουργκ, ο Σογομών Τεχλιριάν, μετά από συστηματική παρακολούθηση δέκα ημερών, κρίνει κατάλληλη τη στιγμή να εκτελέσει το σχέδιό του. Στην οδό Χάρντεμπεργκ κάνει ανύποπτος το συνηθισμένο περίπατο, ντυμένος ευρωπαϊκά και ακολουθούμενος σε απόσταση μερικών μέτρων, σύμφωνα με τα μουσουλμανικά έθιμα, από τη σύζυγό του, ο οργανωτής του μεγάλου εγκλήματος, πρώην υπουργός Εσωτερικών και μέλος της τριανδρίας των Νεότουρκων που κυβέρνησε ουσιαστικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του πολέμου, Ταλάτ Πασά.<br /> <br /> Ο Τεχλιριάν ξεκινά από το απέναντι πεζοδρόμιο, διασταυρώνεται με τον Τούρκο, τον προσπερνά και επιβραδύνει το βήμα του. Κατόπιν γυρίζει πίσω. Ο Ταλάτ φαίνεται σαν κάτι να διαισθάνεται, θέλει να λοξοδρομήσει και ν’ αποφύγει τον άγνωστο διαβάτη. Αλλά δεν προλαβαίνει. Ο Τεχλιριάν βγάζει το περίστροφο από την τσέπη του και με μια αστραπιαία κίνηση τον πυροβολεί στο ύψος του κεφαλιού. Μια σφαίρα είναι αρκετή. Ο γιγαντόσωμος Ταλάτ βρίσκεται ξαπλωμένος καταγής. Ο Τεχλιριάν τρέχει να εξαφανιστεί αλλά κάποιος που έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση καταφέρνει να τον συλλάβει.<br /> <br /> Στη δίκη που συγκεντρώνει το παγκόσμιο ενδιαφέρον, ο Τεχλιριάν θα υποστηρίξει ότι ενήργησε μόνος του χωρίς προμελέτη, οδηγούμενος από μια ακαταλόγιστη επιθυμία εκδίκησης των συγγενών του στη θέα του υπ’ αριθμόν 1 δήμιου των Αρμενίων που αναγνώρισε τυχαία σ’ ένα δρόμο του Βερολίνου. Είναι μια μεμονωμένη πράξη που διέπραξε ένας επιζήσας της γενοκτονίας ο οποίος έγινε επιληπτικός και ανίκανος ν’ αντέξει την ιδέα ότι ένας εγκληματίας όπως ο Ταλαάτ μπορεί να ζει ατιμώρητος μετά από τέτοιες φρικαλεότητες υποστηρίζουν οι δικηγόροι του. Πρέπει να δικαιολογήσει την πράξη του ως ένα απερίσκεπτο χτύπημα, επακόλουθο των βασάνων του, για να μπορέσει να υποστηρίξει την αθωότητά του και η δίκη του να γίνει αυτή του θύματός του, αυτού που υπήρξε ο δήμιος των συγγενών του. Επικαλείται τις ταλαιπωρίες από την εκτόπισή του, τις τρεις πληγές του, τις κρίσεις επιληψίας κάθε φορά που θυμόταν τη μητέρα του, τον αδελφό του, τις σφαγμένες μπροστά στα μάτια του αδελφές του. Πρέπει να διαβεβαιώσει ότι δεν γνώριζε καν την παρουσία του Ταλάτ στο Βερολίνο όταν ήλθε να συνεχίσει τις σπουδές του στη Γερμανία: μια μέρα, τον είχε συναντήσει τυχαία στο δρόμο, τον είχε ακολουθήσει από απλή περιέργεια, χωρίς κακό σκοπό. Όμως, δυο εβδομάδες πριν την εκτέλεση, μετακομίζοντας απέναντι από το σπίτι του είχε ξαναδεί στον ύπνο του τους σωρούς των πτωμάτων ανάμεσα στα οποία είχε αναγνωρίσει τα κορμιά των βασανισμένων γονιών του. <br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΑΘΩΩΣΕ ΤΟΝ ΑΡΜΕΝΙΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ </b><br /> <br /> Τρεις μήνες μετά την εκτέλεση, οι ένορκοι του κακουργιοδικείου του Βερολίνου αθωώνουν τον κατηγορούμενο για το έγκλημα εκ προμελέτης. Η αθώωσή του γίνεται δεκτή με ενθουσιώδη χειροκροτήματα από ένα πλήθος συμπατριωτών και συμπαθούντων που είχαν κατακλύσει το δικαστήριο και θεωρείται σαν η τρανή απόδειξη για τα συναισθήματα της πολιτισμένης ανθρωπότητας απέναντι στο τερατώδες έγκλημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων.<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> ΚΩΝ/ΠΟΛΗ -ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ- ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΟΥ ΑΖΕΡΜΠΑΪΤΖΑΝ</b><br /> <br /> Την ίδια τακτική θα ακολουθήσει κι ένας άλλος Αρμένιος τιμωρός, ο Μισάκ Τορλακιάν που θα σκοτώσει στην Κωνσταντινούπολη, τον υπουργό Εσωτερικών του Αζερμπαϊτζάν, Μπεχούντ Χαν Τζιβανσίρ, υπεύθυνο της σφαγής 20.000 Αρμενίων κατά την είσοδο των Τούρκων στο Μπακού το Σεπτέμβρη του 1918. Στις 18 Ιουλίου 1921, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ο αζέρος αξιωματούχος επιστρέφει στο ξενοδοχείο Πέρα Παλάς, συνοδευόμενος από τον αδελφό του και άλλα τέσσερα άτομα μετά από μια οινοποσία σ’ ένα γειτονικό δημόσιο πάρκο.<br /> <br /> Ένας μικρόσωμος άνδρας εμφανίζεται ξαφνικά στην είσοδο του ξενοδοχείου πυροβολώντας μια φορά στα πλευρά του Τζιβανσίρ που τον περνούσε ένα κεφάλι. Ο υπουργός γυρίζει λίγο το σώμα του και καταφέρνει να πιάσει το μπράτσο του θύτη του. Αυτός όμως προλαβαίνει και του φυτεύει δυο σφαίρες στο στήθος. Κι ενώ ο τραυματίας σωριάζεται καταγής, οι συνοδοί του πανικόβλητοι το βάζουν στα πόδια και κρύβονται πίσω από τα αυτοκίνητα. Οι δυο τούρκοι αστυνομικοί της φρουράς που βρίσκονται μπροστά στο ξενοδοχείο εξαφανίζονται. Ο Τορλακιάν στρίβει στη γωνία του δρόμου, αλλά ξαναεμφανίζεται ακούγοντας τις εκκλήσεις του θύματος για βοήθεια. Οι τριάντα περίπου αποσβολωμένοι μάρτυρες δεν τολμούν να επέμβουν, βλέπουν έντρομοι τον εκτελεστή να πλησιάζει και να δίνει τη χαριστική βολή στον τραυματισμένο που θα υποκύψει λίγο αργότερα κατά τη μεταφορά του στο ξενοδοχείο. Ο Τορλακιάν πυροβολεί μια φορά στον αέρα για ν’ απομακρύνει τους αστυνομικούς που έχουν σπεύσει εν τω μεταξύ για να τον αφοπλίσουν και προσπαθούν να τον συλλάβουν. Στη συνέχεια όταν καταφθάνουν οι γάλλοι στρατιωτικοί που ανήκαν στις δυνάμεις κατοχής, ο Τορλακιάν βάζει το όπλο του στη σκεπή ενός αυτοκινήτου και παραδίδεται. Οι στρατιώτες τον συνοδεύουν μέχρι το αστυνομικό τμήμα, ενώ το πλήθος τον ξυλοκοπεΊ μέχρι που λιποθυμάει. Στους Γάλλους και κατόπιν στους Άγγλους αξιωματικούς που τον ανακρίνουν, απαντά ότι η οικογένειά του εξοντώθηκε με διαταγή του Τζιβανσίρ στο Μπακού και δείχνει τις τρεις ουλές που φέρει στο σώμα του ενώ μια σφαίρα είναι σφηνωμένη στο μηρό του απ’ αυτή τη σφαγή.<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ Ο ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ ΑΛΛΑ ΑΠΛΑ ΑΠΕΛΑΘΗΚΕ </b><br /> <br /> Η δίκη του Τορλακιάν αρχίζει στα τέλη Αυγούστου, ενώπιον του βρετανικού στρατιωτικού δικαστηρίου στο κτίριο της παλιάς οθωμανικής σχολής πολέμου. Διαρκεί δυο μήνες και ο συνήγορος υπεράσπισης στηριζόμενος στο πόρισμα του γιατρού-πραγματογνώμονα, υποστηρίζει ότι ο πελάτης του αφού καταλήφθηκε από επιληψία – όπως ο Τεχλιριάν – είχε αντιδράσει όντας σε κατάσταση κρίσης στην ανάμνηση των σφαγών των συγγενών του στο Μπακού, όταν πληροφορείται για την παρουσία του Τζιβανσίρ στην Κωνσταντινούπολη. Στις 20 Οκτωβρίου, ο Τορλακιάν κρίνεται ένοχος χωρίς να του επιβληθεί ποινή λόγω ψυχικής διαταραχής τη στιγμή των γεγονότων. Έτσι αφού θεωρείται ανεύθυνος για τις πράξεις του, απελαύνεται στην Ελλάδα από τις δυνάμεις κατοχής.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> Ο θάνατος του Τζιβανσίρ, όπως και του Ταλαάτ εγγράφεται σε μια σειρά προμελετημένων και επιμελώς προετοιμασμένων πράξεων από ένα κρυφό δίκτυο που σχηματίστηκε στους κόλπους του κόμματος της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας – Τασνακτσουτιούν με σκοπό να καταδιώξει αυτούς τους εγκληματίες πολέμου μέχρι τα πιο μυστικά κρησφύγετά τους και να τους εκτελέσει. Παράλληλα, άλλες ομάδες εκδικητών βρίσκονται στην Ευρώπη και περιμένουν τις κατάλληλες οδηγίες. Το σχέδιο είναι να χτυπήσουν τα επόμενα άτομα της λίστας με τη ρητή εντολή αυτή τη φορά να μην πιαστεί κανένας – δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγίνουν παρόμοιες δίκες – αποφεύγοντας όσο το δυνατόν, τους άσκοπους θανάτους και τα χτυπήματα αθώων. <br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">ΡΩΜΗ- Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΩΝ ΝΕΩΤΟΥΡΚΩΝ ΣΑΙΤ ΧΑΛΙΜ ΠΑΣΑ</b><br /> <br /> Στις 5 Δεκεμβρίου 1921 ο Αρσαβίρ Σιρακιάν θα εκτελέσει στη Ρώμη κατά τρόπο μυθιστορηματικό – κρεμασμένος στο μαρσπιέ της άμαξας που μετέφερε το θύμα – με μια σφαίρα στο κεφάλι, τον πρώην αρχηγό της κυβέρνησης των Νεότουρκων Σαΐντ Χαλίμ μετά από συστηματική παρακολούθηση πέντε μηνών.<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> ΒΕΡΟΛΙΝΟ- ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΠΑΧΑΝΤΙΝ ΣΑΚΙΡ ΚΑΙ ΤΖΕΜΑΛ ΑΖΜΙ. </b><br /> Ο Σιρακιάν μαζί με τον Αράμ Γεργκανιάν θα ξαναχτυπήσουν στο Βερολίνο στις 17 Απριλίου 1922 ταυτόχρονα τον δρ. Μπεχαεντίν Σακίρ, έναν από τους κυριότερους υπεύθυνους της γενοκτονίας και τον πρώην διοικητή της Τραπεζούντας, Τζεμάλ Αζμί. <br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> ΤΙΦΛΙΔΑ - Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΤΖΕΜΑΛ ΠΑΣΑ </b><br /> <br /> Η καταδίωξη του πρώην υπουργού Ναυτικών, Τζεμάλ Πασά, μέλους της τριανδρίας των Νεότουρκων, που έγινε σύμβουλος των Σοβιετικών στις καυκασιανές υποθέσεις, θα οδηγήσει τους αποφασισμένους κομάντος Στεπάν Τζαγικιάν, Μπεντρός Τερ Μπογοσιάν και Αρντασέζ Κεβορκιάν να τον εκτελέσουν στις 25 Ιουλίου 1922, μπροστά στο στρατηγείο της Τσέκα, (πολιτικής αστυνομίας των μπολσεβίκων) στην Τιφλίδα.<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΝΒΕΡ ΠΑΣΑ</b><br /> <br /> Ο Ενβέρ Πασάς, το τρίτο μέλος της τριανδρίας των Νεότουρκων, πρώην υπουργός Πολέμου, που είχε στραφεί προς την κομμουνιστική κυβέρνηση της Μόσχας, θα σκοτωθεί στις 4 Αυγούστου 1922 από μια διμοιρία αρμενίων μπολσεβίκων κοντά στη Σαμαρκάνδη, στα σύνορα του Αφγανιστάν, όντας επικεφαλής μιας ομάδας επαναστατημένων μουσουλμάνων του εμιράτου της Μπουχάρας και <br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΡ. ΝΑΖΙΜ </b><br /> <br /> ο δρ. Ναζίμ, ο τελευταίος που απέμεινε από τη λίστα των εκδικητών, θα εκτελεστεί δι’ απαγχονισμού στην Άγκυρα στις 26 Αυγούστου 1926. Διότι διότι συνωμότησε εναντίον του κεμαλικού καθεστώτος. Η θεία δίκη. <br /> <br /> Έτσι λίγα χρόνια μετά το 1915 δεν έμεινε ούτε ένας επικεφαλής της οργάνωσης της γενοκτονίας των Αρμενίων. Οι ίδιοι οι Αρμένιοι δίκασαν και εκτέλεσαν με το ίδιο νόμισμα. Η επιχείρηση Νεμεσις μόλις είχε ολοκληρωθεί.<br /> Αυτό που ζητούν τώρ οι Αρμένιοι είναι η αναγνώριση της γενοκτονίας απο την ίδια την Τουρκία. <a href="http://www.onalert.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Η "εκδίκηση" των Αρμενίων για την Γενοκτονία.Μία άγνωστη ιστορία.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ Οι Αρμένιοι δεν έμειναν με τα χέρια δεμένα, σ΄ότι αφορά στη Γενοκτονία. Δεν περίμεναν τη διεθνή κοινότητα για να τιμωρή...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στο Βερολίνο, η Κύπρος και οι εκβιασμοί του Νταβούτογλου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://i.imgur.com/TfWLa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="287" src="http://i.imgur.com/TfWLa.jpg" width="400" /></a></div>Toυ Κ. Βοσπορίτη<br /> Σοβαρό φραστικό επεισόδιο έλαβε χώρα μεταξύ του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών και του Τσέχου ομόλογού του κατά την πρόσφατη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βερολίνο. Η στάση που τήρησε ο Τούρκος υπουργός στο θέμα της συμμετοχής της Κύπρου στους ευρω-ατλαντικούς μηχανισμούς, έρχεται να επιβεβαιώσει την πολιτική εκβιασμών που ακολουθεί η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ έναντι χωρών μελών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Την εβδομάδα που πέρασε, πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στο Βερολίνο, όπου συζητήθηκαν τα φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας, όπως η κατάσταση στη Λιβύη, στο Αφγανιστάν κ.λπ. Κατά τη διήμερη σύνοδο οι υπουργοί ασχολήθηκαν ακόμη με το θέμα της ένταξης μη κρατών-μελών του Συμφώνου στις ευρω-ατλαντικές δομές και μηχανισμούς ασφαλείας. Στην κατηγορία αυτή ανήκει και η Κύπρος, η συμμετοχή στους εν λόγω μηχανισμούς της οποίας έχει προσκρούσει στην τουρκική άρνηση και κατά το παρελθόν.<span id="fullpost"><br /> <br /> Στο Βερολίνο ο γ.γ. του ΝΑΤΟ Anders F. Rasmussen έθεσε στο τραπέζι των συζητήσεων την αναγκαιότητα διεξαγωγής των συνόδων ΕΕ-ΝΑΤΟ, η πραγματοποίηση των οποίων δεν κατέστη δυνατή εξαιτίας του τουρκικού βέτο εξαιτίας της εμμονής της Άγκυρας να μην αναγνωρίσει τη Λευκωσία. Στην προσπάθειά του να βρει διέξοδο στο θέμα, ο Rasmussen έκανε μια συμβιβαστική πρόταση στους συμμάχους και συγκεκριμένα στην Άγκυρα, με την οποία φάνηκε να συμφωνεί και η Ύπατη εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας Catherine Ashton. Ο Rasmussen πρότεινε συγκεκριμένα την ικανοποίηση αιτημάτων της Τουρκίας, όπως η συμμετοχή της Άγκυρας στις εργασίες του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας (ΕΟΑ/EDA), με αντάλλαγμα την άρση του τουρκικού βέτο για τη συμμετοχή της Λευκωσίας στην κοινή σύνοδο ΕΕ-ΝΑΤΟ. Η αντίδραση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης περί των προθέσεων της Άγκυρας. Τα όσα διημείφθησαν στους κόλπους του Συμβουλίου είναι αποκαλυπτικά της τουρκικής προσέγγισης στο θέμα.<br /> <br /> Ο Νταβούτογλου ισχυρίστηκε ότι οι Ευρωπαίοι είχαν ήδη υποσχεθεί στην Τουρκία τη συμμετοχή της στις εργασίες του ΕΟΑ, υπόσχεση που, σύμφωνα με τον Νταβούτογλου, οφείλουν να τηρήσουν. Ο Τούρκος υπουργός σημείωσε ακόμη ότι οι Ευρωπαίοι δεν θα πρέπει να αναμένουν καμία υποχώρηση από την Τουρκία στο εν λόγω θέμα, που σε αντίθετη περίπτωση θα συνεπάγετο έμμεση αναγνώριση της Λευκωσίας. Κατά συνέπεια, δήλωσε ο Νταβούτογλου, η Άγκυρα δεν επέτρεπε επ’ ουδενί λόγω τη συμμετοχή της Κύπρου στους θεσμούς στους οποίους συμμετέχει η Τουρκία. Στην περίπτωση δε που επιχειρηθεί να εκπροσωπηθεί η Μεγαλόνησος από τη Λευκωσία, συμπλήρωσε ο Νταβούτογλου, θα καταβληθεί κάθε προσπάθεια εκ μέρους της Άγκυρας να εκπροσωπηθούν και οι Τουρκοκύπριοι. Τέλος, υπογράμμισε ότι είναι αδύνατο να αποδεχτεί η Τουρκία μία τέτοια πρόταση και ότι ήταν λάθος η ένταξη της Λευκωσίας στην ΕΕ προτού επιλυθεί το Κυπριακό (!) («Ακσάμ», 17/4/2011).<br /> <br /> Η τοποθέτηση του Τσέχου υπουργού Εξωτερικών Karel Schwarzenberg όξυνε τα πνεύματα. Ο αριστοκρατικής καταγωγής Schwarzenberg σημείωσε ότι η χώρα του υποστηρίζει την ευρωπαϊκή ένταξη της Τουρκίας, εξέφρασε όμως τη δυσαρέσκειά του για την προσπάθεια μιας χώρας που δεν έχει ενταχθεί ακόμη στην ΕΕ, εννοώντας την Τουρκία, να αναμιγνύεται στις εσωτερικές υποθέσεις της Ένωσης. Η δήλωση του Schwarzenberg προκάλεσε την αντίδραση του Τούρκου υπουργού, ο οποίος οργισμένος του απάντησε: «Όταν θέσατε υποψηφιότητα για ένταξη, μία χώρα, εννοώντας την Ελλάδα, έθεσε βέτο με την αιτιολογία ότι ήταν αδύνατο να εγκριθεί η υποψηφιότητα των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης δίχως προηγουμένως να εγκριθεί η υποψηφιότητα της Κύπρου. Η ΕΕ υπέπεσε στο σφάλμα αυτό για να μπορέσει να σας εντάξει στους κόλπους της. Ήταν ένας εκβιασμός! Την ίδια περίοδο ήρθαν σ’ εμάς και μας είπαν «Θέσετε βέτο στην υποψηφιότητα των εν λόγω κρατών στο ΝΑΤΟ για να ενταχθείτε κι’ εσείς στην ΕΕ». Η Τουρκία, όμως, δεν προσέφυγε σ’ ένα τέτοιο εκβιασμό εξαιτίας των ιστορικών δεσμών και του σεβασμού της προς τις χώρες της περιοχής. Η εν λόγω στάση πηγάζει από την κρατική μας παράδοση (!) […] Κάναμε λάθος τελικά που δεν σας εκβιάσαμε. Πρέπει να αποδεχτείτε ότι στο τραπέζι αυτό δεν θα κάτσει ποτέ η Λευκωσία (!) Γιατί προσπαθήσατε να επιλύσετε τη διαφορά μεταξύ της Κροατίας και της Σλοβενίας; Διότι μια χώρα που έχει συνοριακές διαφορές με όμορες της χώρες δεν μπορεί να ενταχθεί στην ΕΕ (!) Γιατί τότε εντάξατε την Κύπρο στην ΕΕ; Διότι υπήρξε εκβιασμός (!) Κατέχετε θέση αυτήν τη στιγμή στην τράπεζα επειδή σ’ εμάς δεν υπάρχει η κουλτούρα [του εκβιασμού] (!) Εάν δίνετε [πράγματι] σημασία στη σχέση ΕΕ-ΝΑΤΟ ας λύσουμε το Κυπριακό (!) Η Λευκωσία θέτει βέτο στην ένταξή μας. Εσείς περιμένετε ότι θα την επιτρέψουμε να συμμετέχει μαζί μας εδώ ισότιμα; Ούτε καν να το διανοηθείτε. Ποτέ…» («Ακσάμ», 17/4/2011 και «Γιενί Σαφάκ», 18/4/2011).<br /> <br /> Η παρέμβαση του Τούρκου υπουργού αρχικά φάνηκε να κλιμακώνει την ένταση στους κόλπους του Συμφώνου. Ωστόσο, είτε γιατί έτυχε της στήριξης από ορισμένα κράτη είτε γιατί τα μέρη εκείνα που όφειλαν να στηρίξουν τον Τσέχο υπουργό δεν βρήκαν το θάρρος, ο Τούρκος υπουργός ουσιαστικά απέφυγε τις συνέπειες της αντίδρασής του. Τον Τούρκο υπουργό έσπευσε να στηρίξει αμέσως ο άγγλος ομόλογός του William Hague, ο οποίος τον δικαίωσε. Από τη μεριά τους ο γ.γ. του ΝΑΤΟ και η Ύπατη εκπρόσωπος της ΕΕ επέλεξαν να τηρήσουν μια μάλλον κατευναστική στάση απέναντι στον Νταβούτογλου. Η στάση των εν λόγω αξιωματούχων θα μπορούσε να δικαιολογηθεί ενδεχομένως εξαιτίας είτε των εθνικών συμφερόντων που προασπίζουν, είτε λόγω της επισφαλούς θέσης που κατέχουν. Πώς όμως εξηγείτε η μάλλον ανεπαρκής τοποθέτηση του Έλληνα υπουργού, ο οποίος αρκέστηκε στο να δηλώσει ότι το Κυπριακό δεν είναι θέμα του ΝΑΤΟ (!), ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ήδη κράτος-μέλος της Ένωσης, γεγονός που πρέπει να γίνει σεβαστό απ’ όλους, και ότι οι αποφάσεις του ΟΗΕ «απαντούν» στους ισχυρισμούς του Τούρκου υπουργού; Ας σημειώσουμε ότι την τοποθέτηση του Έλληνα υπουργού δεν την έλαβε καν υπόψη του ο Τύπος της γείτονας χώρας!<br /> <br /> Το Κυπριακό αφορά βεβαίως και το ΝΑΤΟ τόσο λόγω των ειδικών γεωπολιτικών συγκυριών όσο και ιστορικών συμφωνιών (1959). Σε κάθε περίπτωση η ένταξη της Λευκωσίας σ’ ένα ακόμη διεθνή θεσμό, όπως το ΝΑΤΟ, δεν θα μπορούσε παρά να θωρακίσει έτι περισσότερο τη διεθνή υπόστασή της και κυρίως την ασφάλειά της απέναντι σε μια Τουρκία που ολοένα και αποθρασύνεται. Γιατί είναι η αναγνώριση της διεθνούς υπόστασής της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία ενισχύθηκε μέσω της ένταξης της Λευκωσίας στην ΕΕ, που αποστρέφεται και καταπολεμά η Άγκυρα με κάθε μέσω! Από την άλλη, η αποφυγή έστω και της ρητορικής αντιπαράθεσης εκ μέρους του Έλληνα υπουργού, ο οποίος δεν ανέφερε το θέμα της απαράδεκτης για σύμμαχο χώρα στάσης της Άγκυρας ενώπιον των υπουργών της συμμαχίας, δεν προδίδει και κάποια ατολμία ή αδυναμία; Δεν θα μπορούσε για παράδειγμα να θέσει υπόψη των συμμάχων τους εκβιασμούς που δέχεται η χώρα μας από τον Νταβούτογλου στο θέμα της επέκτασης των χωρικών της υδάτων για την έστω και τυπική άρση του casus belli από την Άγκυρα; Ή σ’ εκείνο της χάραξης της ελληνικής ΑΟΖ στη Μεσόγειο, μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου ή/και Αιγύπτου; Ή, εν τέλει, στο επείγον ζήτημα της αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Άγκυρα και της διευθέτησης των συνοριακών της διαφορών σύμφωνα με τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου! Πως είναι δυνατό να απαξιώνουμε τέτοιες ευκαιρίες που μας προσφέρονται σε πολυμερείς διεθνείς θεσμούς για να προασπιστούμε τα συμφέροντά μας, τη στιγμή μάλιστα που δεχόμαστε τέτοιες προσβολές από τον Τούρκο υπουργό, ο οποίος «απεμπόλησε» το προσωπείο του και επιδόθηκε στην προσφιλή τακτική της τουρκικής διπλωματίας: την παραποίηση της ιστορικής πραγματικότητας και τους εκβιασμούς;</span><br /> <a href="http://www.enkripto.com/">ΠΗΓΗ</a>

Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στο Βερολίνο, η Κύπρος και οι εκβιασμοί του Νταβούτογλου

Toυ Κ. Βοσπορίτη Σοβαρό φραστικό επεισόδιο έλαβε χώρα μεταξύ του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών και του Τσέχου ομόλογού του κατά την πρόσφατη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος

<center><img alt="Ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος" border="0" height="341" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiH4nrTRgin4cIqj6DXvuatX7eg1Bvf1kp5P-K3P2OCy02EkTQfH-tUUe_bkvUnuRp0FNMPEeNXKEoYjw2uC4qBCnMPNKCndoAWnm36i4iLKB1skHAlIA-2gv5RRXloaxaNJRnOTJxp4LDT/s400/tetartos_pagkosmios_polemos.jpg" title="the forth world war" width="400" /></center><br /> Ο Τέταρτος Παγκόσμιος Πόλεμος για πολλούς έχει ήδη αρχίσει.Οι πολιτικές του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού σε παγκόσμια κλίμακα έχουν διαστάσεις πολεμικής, λένε οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ, και ο «πόλεμος» με πέτρες και ρόπαλα ενάντια σε όσους προσπαθούν να τον επιβάλλουν έχει ήδη αρχίσει. Με αφορμή τις κινητοποιήσεις στο Σιάτλ στο γύρισμα της χιλιετίας οι σκηνοθέτες ακολουθούν τα κινήματα διαμαρτυρίας ανά τον κόσμο και καταγράφουν τις στιγμές σύγκρουσης.<br /> <br /> Για τον κύριο εμπνευστή και σκηνοθέτη της ταινίας Rick Rowley (Η.Π.Α., 2003), οι κοινωνικές συγκρούσεις στο Μεξικό, την Αργεντινή, την Παλαιστίνη, τη Νότια Αφρική και τη Νότια Κορέα, οι μάχες του «Βορρά» στο Κεμπέκ και τη Γένοβα και ο «Πόλεμος ενάντια στην Τρομοκρατία» στη Ν.Υόρκη και το Ιράκ, αποτελούν σημεία ενός ενιαίου και παγκόσμιου κύματος αντίστασης, απέναντι στη βία της καθεστηκυίας οικονομικής και πολιτικής ηγεμονίας. Μια διαμάχη χωρίς συγκεκριμένο εχθρό, πεδίο μάχης, γεωγραφικά όρια και τέλος. Χίλιες εμφύλιες διαμάχες. <br /> <br /> Οι συνταρακτικές εικόνες πόνου και αντίστασης, που χρειάστηκαν πάνω από δύο χρόνια για να συλλεχθούν από όλες τις άκρες του πλανήτη, συντίθενται σε ένα ενιαίο πλαίσιο, μέσω της αφήγησης.<br /> <br /> <h2>Ντοκιμαντέρ: Ο Τέταρτος Παγκόσμιος Πόλεμος</h2><object height="384" width="480"><param name="movie" value="http://www.dailymotion.com/swf/video/xena1z"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://www.dailymotion.com/swf/video/xena1z" width="480" height="384" wmode="transparent" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed></object><br /><a href="http://www.dailymotion.com/video/xena1z_tvxs-gr-y-yyyyyyyy-yyyyyyyyyy-yyyyy_people" target="_blank">tvxs.gr | Ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος</a> <i> by <a href="http://www.dailymotion.com/tvxorissinora" target="_blank">tvxorissinora</a></i><br /> <a href="http://www.ramnousia.com/">ΠΗΓΗ</a>

Ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος

Ο Τέταρτος Παγκόσμιος Πόλεμος για πολλούς έχει ήδη αρχίσει.Οι πολιτικές του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού σε παγκόσμια κλίμακα έχουν διαστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η άγνωστη αντίσταση κατά της δικτατορίας: «Η Ελλάδα στο γύψο»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://content-mcdn.feed.gr/filesystem/images/20110417/engine/assets_LARGE_t_420_52801551_type11878.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="237" src="http://content-mcdn.feed.gr/filesystem/images/20110417/engine/assets_LARGE_t_420_52801551_type11878.jpg" width="400" /></a></div><br /> <br /> <center><object height="322" width="480"><param name="movie" value="http://www.dailymotion.com/swf/video/xiciww"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://www.dailymotion.com/swf/video/xiciww" width="480" height="322" wmode="transparent" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed></object></center><br /> <br /> Το δεύτερο μέρος του αφιερώματος του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα για την αντίσταση στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου.<br /> Οι συνταγματάρχες απαγορεύουν το λόγο ακόμη και στα μικρά παιδιά. Σε ένα δημοτικό σχολείο της Κρήτης, ρωτούν τους μαθητές τι έγινε την 21η Απρίλη. Κανένα από τα παιδιά δεν ήξερε γιατί ο δάσκαλος τους δεν τους είχε μιλήσει. Ένας μαθητής σηκώνει το χέρι του για να πει ότι έγινε δικτατορία και βάζουν τους ανθρώπους στην φυλακή και τους βασανίζουν. Από την επόμενη μέρα στο σχολείο θα αρχίσουν μαθήματα εθνικιστικής διαπαιδαγώγησης.<br /> <br /> Οι πρώτες εκδηλώσεις αντίστασης θα ξεκινήσουν τις πρώτες μέρες μετά την δικτατορία. Ο Γιώργος Βότσης μιλάει για τον πολύγραφο του ΠΑΜ, ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος για τις επιχειρήσεις του ΠΑΚ και ο Α. Γ. Μαγκάκης για τις βόμβες που μετέφεραν μαζί με τον Σημίτη. Οι αγωνιστές που συλλαμβάνονται βασανίζονται φρικτά στην ταράτσα της Ασφάλειας στην οδό Μπουμπουλίνας και ο Μίκης Θεοδωράκης που έχει συλληφθεί κάτω από περιπετειώδεις συνθήκες, γράφει στο κελί του στην ασφάλεια τραγούδια για έναν από αυτούς.<br /> <br /> Ανάμεσα σε αυτούς που οδηγούνται στην ασφάλεια είναι και ο Μανώλης Μητσιάς, μέλος της ομάδας ΠΑΜ Θεσσαλονίκης και του Γιάννη Χαλκίδη, που δολοφονείται από τα όργανα της δικτατορίας στη Θεσσαλονίκη. Η τύχη του Σήφη Βαλυράκη δεν είναι καλύτερη: μετά την πρώτη απόδραση του από την ΕΣΑ συλλαμβάνεται στα σύνορα, ενώ στη δεύτερη καταφέρνει να κολυμπήσει μέχρι την Αλβανία, όπου συλλαμβάνεται ως κατάσκοπος και οδηγείται σε στρατόπεδο καταναγκαστικών έργων.<br /> <br /> Έχοντας καθυστερήσει επειδή για το δικό του πραξικόπημα ήθελε την έγκριση των Αμερικανών, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος επιχειρεί ένα κακοσχεδιασμένο αντικίνημα που θα καταλήξει σε αποτυχία. Ακόμη και η μέρα που επιλέγει (13 Δεκεμβρίου) έχει να κάνει με το γεγονός, εξηγεί ο Αμερικανός διπλωμάτης Ρόμπερτ Κίλι, με το γεγονός ότι θεωρεί το 13 τυχερό αριθμό.<br /> <br /> <object><param name="movie" value="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf?mode=embed&documentId=110422171719-cd98a520a34946c88c3902b270e9169c&documentUsername=tvxorissinora&documentName=elladastogypso&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true" /><param name="allowFullScreen" value="true" /><embed src="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf" type="application/x-shockwave-flash" allowFullScreen="true" style="width:600;height:450" flashvars="mode=embed&documentId=110422171719-cd98a520a34946c88c3902b270e9169c&documentUsername=tvxorissinora&documentName=elladastogypso&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true" /></object> <br /> <a href="http://www.tvxs.gr/news/%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1/%CE%B7-%CE%AC%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82-%C2%AB%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B3%CF%8D%CF%88%CE%BF%C2%BB">ΠΗΓΗ</a>

Η άγνωστη αντίσταση κατά της δικτατορίας: «Η Ελλάδα στο γύψο»

Το δεύτερο μέρος του αφιερώματος του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα για την αντίσταση στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Οι συνταγματάρχες απαγο...

Διαβάστε την συνέχεια

Σφοδρές συμπλοκές στην Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://filologos10.files.wordpress.com/2010/07/contentsegment_15156531w310_h_r0_p0_s1_v1jpg.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://filologos10.files.wordpress.com/2010/07/contentsegment_15156531w310_h_r0_p0_s1_v1jpg.jpg" width="252" /></a></div>ΑΓΚΥΡΑ. Την επίμαχη απόφαση με την οποία απαγορεύτηκε σε ορισμένους ανεξάρτητους Κούρδους υποψήφιους να συμμετάσχουν στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές της Τουρκίας ανέλαβε να επανεξετάσει, χθες, δύο ημέρες μετά τη λήψη της, το Ανώτατο Εκλογοδικείο στην Αγκυρα.<br /> <br /> Οι υποψήφιοι στις γενικές εκλογές της 12ης Ιουνίου κατέθεσαν προσφυγές, αφού το εκλογοδικείο απέρριψε επτά υποψηφιότητες Κούρδων, προσκείμενων στο Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας, BPD, εξαιτίας του ποινικού μητρώου τους. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες τουρκικών ΜΜΕ, η απόφαση επρόκειτο να αναθεωρηθεί για κάποιους μεταξύ των επτά. Η πρώτη, η οποία έσπευσε να καταθέσει προσφυγή, ήταν η Γκιουλτάν Κισανάκ, ήδη μέλος της απερχόμενης Βουλής.<br /> Επίσης, μεταξύ των υποψηφίων που απορρίφθηκαν, είναι η Λεϊλά Ζάνα, η οποία παρέμεινε έγκλειστη για δέκα χρόνια στις τουρκικές φυλακές λόγω της δράσης της υπέρ της κουρδικής εξέγερσης. Tο BDP, η κύρια παράταξη της τουρκικής πολιτικής σκηνής, που εκπροσωπεί άτυπα την κουρδική μειονότητα, απείλησε στη συνέχεια να μποϊκοτάρει τις εκλογές. Στο έλεος των αγεφύρωτων διαφορών, η νοτιοανατολική Τουρκία βιώνει ακόμη συγκρούσεις μεταξύ Κούρδων ανταρτών και δυνάμεων ασφαλείας<br /> <br /> Η απόρριψη της υποψηφιότητας των επτά, αλλά και άλλων πέντε ανεξάρτητων βουλευτών, πυροδότησε σφοδρές συμπλοκές στο Ντιγιαρμπακίρ και άλλες περιοχές στον Νότο. Στην Κωνσταντινούπολη επίσης Κούρδοι διαδηλωτές συγκρούστηκαν με την αστυνομία. Η ιατροδικαστική έκθεση μετά τη νεκροψία ενός Κούρδου διαδηλωτή, ο οποίος συμμετείχε σε συγκέντρωση κατά της απόφασης του εκλογοδικείου, επιβεβαίωσε, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, ότι ο θάνατός του προκλήθηκε από σφαίρα. Ο Ιμπραΐμ Ορούτς, 26 ετών, σκοτώθηκε από σφαίρα που εισήλθε από το αριστερό του μπράτσο, το διαπέρασε, χτύπησε τον κορμό και εξήλθε από το στήθος, ανέφερε η νεκροψία, χωρίς να διευκρινίσει εάν η σφαίρα ήταν της αστυνομίας.<br /> <br /> Αυτόπτης μάρτυρας ανέφερε ότι οι αστυνομικοί επιτέθηκαν αρχικά με πλαστικές σφαίρες και έπειτα με πραγματικές. Στις συγκρούσεις Κούρδων μαχητών με τις δυνάμεις ασφαλείας, σύμφωνα με το πρακτορείο Ανατολή, σκοτώθηκαν τουλάχιστον τρεις Κούρδοι.<br /> <a href="http://geopolitics-gr.blogspot.com/">ΠΗΓΗ</a>

Σφοδρές συμπλοκές στην Τουρκία

ΑΓΚΥΡΑ. Την επίμαχη απόφαση με την οποία απαγορεύτηκε σε ορισμένους ανεξάρτητους Κούρδους υποψήφιους να συμμετάσχουν στις επικείμενες βουλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολιτικό Ισλάμ: Πού οδηγεί την Τουρκία;

<center><img border="0" height="208" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0ZltHSv_n84knHZFcHInf6PnSZUMPiTmB_pdfVVmw1zB0KmTQXCRmMOAVIQliiOzAVWwNNWKyXpmYa-OvUfLri9eXSE999rMG2wBnn4LKa9XLNILmdPBAHyhfx2MVdOuLgNnVgFlSHemE/s320/diyarbakirda-kutlu-dogum-haftasi-mitingine-on-binlerce-kisi-katildi-119350.jpg" width="320" /></center><br />  To πολιτικό Ισλάμ χρησιμοποιεί η Τουρκία ως υπερόπλο για να λύσει το Κουρδικό και τα άλλα εθνοτικά και θρησκευτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει. Αιχμή του δόρατος η Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων και η σέχτα του Γκιουλέν, ο οποίος φιλοξενείται στις ΗΠΑ. Η φωτογραφία από εκδήλωση ισλαμιστών στο Ντιγιαρμπακίρ, στις 16 Απριλίου 2011.<br /> <b>του Σάββα Καλεντερίδη</b><br /> Ενώ οι επιχειρήσεις στη Λιβύη δείχνουν να παγιώνουν μια κατάσταση που είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει τη χώρα στο διαμελισμό και ενώ η Συρία συγκλονίζεται από διαδηλώσεις που θέτουν σε κίνδυνο το καθεστώς Άσαντ, η Τουρκία περνά μια σχετικά ήρεμη προεκλογική περίοδο, που σκιάζεται από δυο γεγονότα. Το ένα είναι η προσπάθεια του Ερντογάν να προσεταιριστεί τις ψήφους των Κούρδων, χρησιμοποιώντας το υπερόπλο που λέγεται Ισλάμ, και το άλλο είναι η απόπειρα του ερντογανικού πλέον βαθέως κράτους να ‘κόψει’ το δρόμο σε πρόσωπα-σύμβολα του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, όπως η βραβευμένη με το Βραβείο Ειρήνης Ζαχάρωφ Λεϋλά Ζάνα.<br /> Στην πρώτη περίπτωση ο Ερντογάν χρησιμοποιεί την πανίσχυρη Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων (Diyanet İşleri Başkanlığı), η οποία με προϋπολογισμό μεγαλύτερο από τα μισά υπουργεία της Ελλάδος ασκεί αφομοιωτική πολιτική σε όλες τις εθνότητες και τις θρησκευτικές ομάδες που κατοικούν στην Τουρκία, με κύριο στόχο τους Κούρδους και τους Αλεβίτες. Η υπηρεσία αυτή, που είναι στελεχωμένη από τα σκληρότερα και πιο επικίνδυνα ισλαμιστικά-εθνικιστικά στελέχη του κρατικού μηχανισμού, μέσα από δεκάδες χιλιάδες υπαλλήλους της που υπηρετούν στα ισλαμικά τεμένη της Τουρκίας και στα εκατοντάδες τεμένη που έχει αναγείρει η ίδια στην Ευρώπη, ασκεί ασφυκτικό έλεγχο στις λαϊκές μάζες και αποτελεί το ‘μακρύ χέρι’ του τουρκικού κράτους στις κοινωνίες εκείνες που τείνουν να ‘λοξοδρομήσουν’. Ειδικά για τον έλεγχο του Κουρδικού, μόνο τα τελευταία χρόνια αναγείρονται χιλιάδες ισλαμικά τεμένη σε κάθε χωριό και σε κάθε γειτονιά του τουρκικού Κουρδιστάν, με στόχο τον έλεγχο των κουρδικών μαζών δια της θρησκείας και την απομάκρυνσή του από τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα που δίνει τα τελευταία τριάντα χρόνια.<br /> Στην προσπάθεια αυτή, που συντονίζεται από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό Ερντογάν, γέννημα-θρέμμα αυτών των ισλαμο-φασιστικών μηχανισμών, εμπλέκεται με ύπουλο τρόπο και η ισλαμική σέχτα του Γκιουλέν, ο οποίος, όπως διατείνεται, αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και απολαμβάνει ειδικής ...θεραπείας στο Οχάιο των ΗΠΑ, από το 1997! Η σέχτα του Γκιουλέν, που διαθέτει χιλιάδες σχολεία και φροντιστήρια στην Τουρκία και το εξωτερικό και μια (ιδρυματική) περιουσία που ξεπερνά τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια, εκτός από την ισλαμική πίστη, χρησιμοποιεί ως όπλο και την εκπαίδευση, για να αποκτήσουν οι μαθητές και οι οπαδοί του εκτός από ισλαμική και τουρκική εθνική συνείδηση.<br /> Αυτοί οι δυο οργανισμοί, ο ένας κρατικός και ο άλλος -υποτίθεται- μη κρατικός, σε συνεργασία με τοπικές ισλαμιστικές οργανώσεις-παρακλάδια των ανωτέρω, στις 16 Απριλίου 2011 πραγματοποίησαν εκδήλωση στο στάδιο του Ντιγιαρμπακίρ, στα πλαίσια της «Εβδομάδος Ευλογημένης Γέννας», στην οποία συμμετείχαν περισσότερο από 100 χιλιάδες άτομα. Στη συγκέντρωση δόθηκε το βήμα σε τοπικούς Κούρδους θρησκευτικούς ηγέτες, οι οποίοι είχαν ως κεντρικό σύνθημα «Εμείς δεν είμαστε ούτε Τούρκοι ούτε Κούρδοι εθνικιστές, είμαστε όλοι παιδιά του Προφήτη Μωάμεθ». Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος και ο στόχος του εγχειρήματος, τονίζουμε ότι ενώ τα ίδια τα κόμματα δεν έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν συγκεντρώσεις στο τουρκικό Κουρδιστάν, όπου οι συμπαθούντες τον αγώνα των Κούρδων αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, το βαθύ ισλαμικό-φασιστικό τουρκικό κράτος, εκμεταλλευόμενο το συντηρητικό χαρακτήρα των κουρδικών κοινωνιών, χρησιμοποιεί το Ισλάμ για να πετύχει τους στόχους του.<br /> Επειδή εκτός όλων των άλλων, το εγχείρημα αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη στη ‘γειτονιά’ μας και με δεδομένο ότι ο ένας παρτενέρ αυτού του εγχειρήματος ‘φιλοξενείται’ στις ΗΠΑ τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια, κινώντας από αμερικανικό έδαφος τα νήματα του πολύπλοκου δικτύου της τουρκο-ισλαμικής αυτοκρατορίας του, εμείς απλά υπενθυμίζουμε στους αναγνώστες μας και σε όποιον ενδιαφερόμενο ότι το προηγούμενο ανάλογο εγχείρημα χρησιμοποίησης του Ισλάμ για πολιτικούς-γεωπολιτικούς λόγους στο Αφγανιστάν γέννησε το κίνημα των Ταλιμπάν και την Αλ Κάιντα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται όχι μόνο για την περιφερειακή αλλά και για την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια.<br /> Το δεύτερο γεγονός που σκιάζει την -κατά τα άλλα ήρεμη- προεκλογική περίοδο στη γείτονα είναι η απόφαση της Ανώτατης Εκλογικής Επιτροπής της Τουρκίας να απαγορεύσει τη συμμετοχή στις εκλογές σε 12 ανεξάρτητους Κούρδους υποψηφίους, χωρίς να δίνει τη δυνατότητα σε άλλους να αναπληρώσουν τη θέση τους. Το γεγονός αυτό, που θυμίζει τις χειρότερες στιγμές του κεμαλικού-φασιστικού κράτους, στην ουσία αποστερεί το κουρδικό κίνημα από 12 βουλευτές, τη θέση των οποίων θα λάβουν υποψήφιοι του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν.<br /> Οι εκλογές του Ιουνίου είναι κοντά και το πιο πιθανό είναι το κόμμα του Ερντογάν να λάβει ποσοστά που θα του επιτρέψουν το σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης. Το θέμα είναι όμως ότι η παραμονή στην εξουσία των ‘μετριοπαθών’ ισλαμιστών, που κατά τα φαινόμενα έχουν καταφέρει να ελέγξουν το κοσμικό κράτος, μετατρέποντάς το σε ‘μετριοπαθές’ ισλαμο-φασιστικό, μετατρέπουν την Τουρκία σε μια ριζοσπαστική ισλαμιστική χώρα, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή. Άραγε η πορεία των πραγμάτων και το ενδεχόμενο αυτό απασχολεί εκείνους που υποβοήθησαν την πολιτική ανέλιξη του Ερντογάν και συνεχίζουν να παρέχουν ‘φιλοξενία’ στον πνευματικό του πατέρα;<br /> <i>Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ</i><br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/">ΠΗΓΗ</a>

Πολιτικό Ισλάμ: Πού οδηγεί την Τουρκία;

 To πολιτικό Ισλάμ χρησιμοποιεί η Τουρκία ως υπερόπλο για να λύσει το Κουρδικό και τα άλλα εθνοτικά και θρησκευτικά προβλήματα που αντιμ...

Διαβάστε την συνέχεια

<center><img border="0" height="266" src="http://tourkikanea.files.wordpress.com/2011/04/abttfhalit1.jpg?w=630&h=421" width="400" /></center><br /> ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ<br /> Εναλλακτικές επιλογές εξετάζουν οι ακραίοι κύκλοι της μειονότητας, ώστε να έχουν λάβει θέση «μάχης» για ενδεχόμενες απρόβλεπτες εξελίξεις στις οποίες μπορεί να οδηγήσει το ρευστό και αβέβαιο πολιτικό σκηνικό. Οι προβλέψεις ότι οι επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, θα οδηγήσουν σε ένα πολυδιασπασμενο πολιτικό σκηνικό με οριακές στην καλύτερη περίπτωση πλειοψηφίες, ανοίγουν την όρεξη σε όσους ονειρεύονται τη μετατροπή της μειονότητας και των πολιτικών εκπροσώπων της σε ρυθμιστές των πολιτικών εξελίξεων.<br /> Το ΠΑΣΟΚ έχει πετύχει την πολιτική κυριαρχία του στη μειονότητα λόγω και της εμπιστοσύνης και της συμπάθειας που τρέφει η μειονότητα στο πρόσωπο του Γ. Παπανδρέου από την εποχή ακόμη της θητείας του στα υπουργεία Παιδείας και Εξωτερικών. Η αποστολή αυτή διευκολύνεται από την παρουσία του Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία της ΝΔ, καθώς οι δεσμοί του με μεγάλο κομμάτι της μειονότητας έχουν διαρραγεί από το 1990.<br /> <br /> Η ύπαρξη δύο ισχυρών μειονοτικών παραγόντων, όπως είναι ο Α. Χατζηοσμάν (που τυγχάνει και πρόεδρος της λεγόμενης «Συμβουλευτικής Επιτροπής Τούρκων Δυτικής Θράκης»), και ο Τ. Ματατζή, στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, και η πιθανότατη επανεκλογή τους στις επόμενες εκλογές είναι ένα στοιχείο που δεν μπορεί ούτε να μεγιστοποιηθεί ούτε όμως και να αγνοηθεί. Και σε αυτήν τη Βουλή, αλλά με κάθε βεβαιότητα στην επόμενη, όταν αυτή προκύψει, η ύπαρξη δύο βουλευτών που προωθούν μια κοινή ατζέντα μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη ακόμη και σε εθνικό επίπεδο.<br /> <br /> Παρ' όλα αυτά, όμως, τίποτα δεν εγκαταλείπεται στην τύχη του και έτσι προωθείται και η ενίσχυση του κόμματος «Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας» που είχε ιδρύσει ο Σαδίκ και έχει επανασυσταθεί έχοντας στη θέση του πρόεδρου (που μέχρι πρότινος κατείχε ο ίδιος ο κ. Χατζηοσμάν) τον Μουσταφά Αλή Τσάβους.<br /> <br /> <b>Σύλλογος χωρίς άδεια.</b><br /> Καθώς ο ίδιος θεωρείται περιορισμένου βεληνεκούς, ήδη προσέρχονται στο κόμμα νέα στελέχη που εκτός των άλλων διαθέτουν και διεθνή εμπειρία λόγω της ενασχόλησής τους με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.<br /> <br /> Τελευταία στον κατάλογο αυτό ήταν η κ. Περβίν Χαϊρουλάχ, η οποία κατέχει τη θέση της διευθύντριας της «Πολιτιστικής και Εκπαιδευτικής Εταιρείας της Μειονότητας Δυτικής Θράκης», ενός συλλόγου που λειτουργεί μια σειρά από παιδικούς σταθμούς χωρίς τις στοιχειώδεις άδειες που απαιτούνται και με άδηλους πόρους. Η Περβίν Χαϊρουλάχ είναι όμως ιδιαίτερα γνώριμη στους Ελληνες διπλωμάτες, καθώς τα τελευταία χρόνια είναι πανταχού παρούσα σε κάθε λογής διεθνή φόρουμ προκειμένου να προβάλει τις «παραβιάσεις των δικαιωμάτων της τουρκικής μειονότητας στη Θράκη».<br /> <br /> Το να μπορέσει το DEB να διαδραματίσει πολιτικό ρόλο εξαρτάται άμεσα από το πλαφόν του 3%, το οποίο δεν φαίνεται πιθανό να καταργηθεί.<br /> <br /> Η ύπαρξη, όμως, ενός αμιγώς μειονοτικού κόμματος που υιοθετεί τη σκληρή γραμμή θα αποτελεί έναν ακόμη ισχυρό μοχλό πίεσης προς κάθε κόμμα εξουσίας, το οποίο θα πρέπει κάθε φορά να προβαίνει σε «παραχωρήσεις» προκειμένου να μην απολέσει τις πολύτιμες δύο ή και τρεις βουλευτικές έδρες που μπορεί να προσφέρει η συμπαγής μειονοτική ψήφος.　<br /> <br /> <b>Οι μουφτήδες</b><br /> Και ενώ αυτά συμβαίνουν στη Θράκη, η Αθήνα προσφέρει ένα ακόμη «δώρο» στην Αγκυρα, καθώς ξεκινά συζήτηση για το θέμα της ανάδειξης των μουφτήδων, το οποίο επιχειρεί να επιβάλει η τουρκική πλευρά, έχοντας αφήσει σε εκκρεμότητα την υλοποίηση του νόμου για τον διορισμό των ιεροδιδασκάλων στη Θράκη.<br /> <br /> Η αδράνεια της πολιτείας έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο τους ιμάμηδες που περίμεναν από το 2007 τον διορισμό τους και τώρα πλέον που έχουν γίνει γνωστά και τα ονόματά τους (μετά από διαρροή σε μειονοτικό έντυπο) όσοι δεν υπέκυψαν στις απειλές και τους εκβιασμούς των ακραίων κύκλων οδηγούνται στην «αγκαλιά» του προξενείου, το οποίο τουλάχιστον τους διαθέτει τον μηνιαίο μισθό.　<br /> <b>ΕΘΝΟΣ</b><br /> <br /> <div style="color: blue;"><b><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/">ΠΗΓΗ</a></b></div>

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ Εναλλακτικές επιλογές εξετάζουν οι ακραίοι κύκλοι της μειονότητας, ώστε να έχουν λάβει θέση «μάχης» για ενδεχόμενες απρόβλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικό λόμπι: Με… δείπνα ενισχύει την επιρροή του στην Ουάσιγκτον

<center><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-13908" height="518" src="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/04/398px-congressman_mcmahon_official_picture_61105001_std.jpg?w=607&h=518" title="398px-congressman_mcmahon_official_picture_61105001_std" width="607" /></center><br /> Γ.ΣΚΑΦΙΔΑΣ<br /> Σε μια προσπάθεια να ενισχύσει την επιρροή του στην Ουάσιγκτον, το τουρκικό λόμπι (οι οργανώσεις: Τουρκικός Συνασπισμός της Αμερικής TCA και Τουρκικό Πολιτιστικό Ιδρυμα TCF) πραγματοποίησε προ ημερών επίσημη εκδήλωση-δείπνο προς τιμήν του προέδρου της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, του Ρεπουμπλικάνου Τζον Μπόνερ.<br /> Παρουσιαζόμενη από τους Τούρκους ως «ιστορική» η εν λόγω εκδήλωση ήταν η πρώτη στα χρονικά επίσημη συνάντηση μεταξύ της τουρκο-αμερικανικής κοινότητας και της ηγεσίας του Κογκρέσου. Μάλιστα, σύμφωνα με την TCA, το συγκεκριμένο δείπνο (στο οποίο παρακάθισαν, μεταξύ άλλων, η Ιλεάνα Ρος-Λέτινεν, πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών της Βουλής, και ο Μουχτάρ Κεντ, πρόεδρος της Coca-Cola) αποδεικνύει πως το Κογκρέσο αναγνωρίζει στην πράξη τον «ολοένα σημαντικότερο ρόλο» των Τούρκων στις ΗΠΑ.<br /> <span id="more-13907"></span><br /> Πίσω στην Τουρκία, ο Αμερικανός πρέσβης Φράνσις Ριτσαρντόνε (ξανα)εξόργισε την κυβέρνηση Ερντογάν όταν, (ξανα)εξέφρασε την ανησυχία αναφορικά με την ελευθερία του Τύπου στη χώρα. Αμεση υπήρξε η αντίδραση του AKP το οποίο τον κάλεσε (για δεύτερη φορά μέσα σε δύο μήνες) να μην ανακατεύεται στα εσωτερικά της Τουρκίας.<br /> ΕΘΝΟΣ<br /> <br /> <a href="http://gdailynews.wordpress.com/">ΠΗΓΗ</a>

Τουρκικό λόμπι: Με… δείπνα ενισχύει την επιρροή του στην Ουάσιγκτον

Γ.ΣΚΑΦΙΔΑΣ Σε μια προσπάθεια να ενισχύσει την επιρροή του στην Ουάσιγκτον, το τουρκικό λόμπι (οι οργανώσεις: Τουρκικός Συνασπισμός της Αμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μυστικό παιχνίδι του Σόρος στη Μέση Ανατολή.

<center><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-13922" height="249" src="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/04/f0e2390b0897d4bfd2c9c7c0d3fcadf7.jpg?w=700&h=436" title="F0E2390B0897D4BFD2C9C7C0D3FCADF7" width="400" /></center><br /> Τηλεγραφήματα του Wikileaks αποκαλύπτουν τον διπλό ρόλο των ΗΠΑ σε αραβικά καθεστώτα, τα οποία ωστόσο στηρίζουν πολιτικά. Στο βάθος ενός λαβύρινθου χορηγιών που ενισχύουν τους απανταχού αντιφρονούντες, δεσπόζει η «σκιά» του αμφιλεγόμενου επενδυτή.<br /> Το διπλό αμερικανικό παιχνίδι στη Μέση Ανατολή αποκαλύπτει το Wikileaks. Διαίρει και βασίλευε: οι ΗΠΑ, ενώ στήριζαν πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά τα τυραννικά καθεστώτα της περιοχής (εξαιρείται η Συρία), συγχρόνως υποστήριζαν το στήσιμο οργανώσεων αντιφρονούντων.<br /> Η παροχή της υποστήριξης γινόταν μέσω ινστιτούτων και των δύο αμερικανικών κομμάτων, Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών, τα οποία, με τη σειρά τους, λαμβάνουν χρηματοδότηση από το National Endowment for Democracy, ένα ταμείο-θεσμό που αντλεί 100 εκατ. δολάρια ετησίως από το Κογκρέσο και έχει κατηγορηθεί σαν το “μακρύ χέρι” της Ουάσιγκτον στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο αρκετών κρατών, από την Κεντρική Ασία έως τα Βαλκάνια και τη Λατινική Αμερική.<br /> <span id="more-13919"></span><br /> Αυτό ίσχυε μέχρι το 2005, όταν με πρωτοβουλία της κυβέρνησης Μπους, μετά ίσως και από το πείραμα που έγινε στον Λίβανο την ίδια χρονιά, οι πόροι άρχισαν να ρέουν απευθείας προς τις πολιτικές οργανώσεις. Το γεγονός προκάλεσε τριβές με την κυβέρνηση Μουμπάρακ, όπως επίσης αποκαλύπτει το Wikileaks, με αναφορές συγκεκριμένα στη δράση του Freedom House, ΜΚΟ που χρηματοδοτείται και από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών και από τον Τζορτζ Σόρος (μέσω του Ιδρύματος Open Society). Οι αποκαλύψεις αυτές έρχονται να προσθέσουν αβεβαιότητα στο, έτσι κι αλλιώς, θολό σκηνικό που αναδύεται από το ντόμινο των εξεγέρσεων στον αραβικό κόσμο.<br /> Απόλυτα σχετική με τα παραπάνω είναι και η μαρτυρία του Ρανί Αλ Ρατζί, 34χρονου αρχιτέκτονα, συγγραφέα, καλλιτέχνη και d.j. από τον Λίβανο.<br /> Τον συναντήσαμε στην Κωνσταντινούπολη να δουλεύει το σενάριο μιας πολυεθνικής συμπαραγωγής που αντλεί σημαντικό μέρος του υλικού της από τη δραματική ιστορία της χώρας του. Παρά τη νεαρή ηλικία του (ή ίσως και εξαιτίας αυτής) ο Αλ Ρατζί είχε ενεργό ρόλο στη διοργάνωση των μεγάλων διαδηλώσεων του 2005 που ακολούθησαν τη δολοφονία του Ραφίκ Αλ Χαρίρι, πρωθυπουργού του Λιβάνου, και τελικά οδήγησαν στην αποχώρηση του συριακού στρατού από τη χώρα έπειτα από δεκαετίες.<br /> <b>Η δράση του. </b><br /> Η γνωριμία του με τον πολιτικό, δημοσιογράφο και πανεπιστημιακό Σαμίρ Κασίρ μέσω ενός κοινού γνωστού, του Ελληνο-λιβανέζου Μισέλ Χατζηγεωργίου, ήταν καθοριστική για να εισέλθει στον στενό κύκλο των ανθρώπων που προετοίμασαν το “Κίνημα της 14ης Μαρτίου”, ονομασία που πήρε από την ημέρα που έγινε ίσως η μεγαλύτερη μαζική διαμαρτυρία στον Λίβανο, το 2005. Ο Κασίρ, που δολοφονήθηκε τον Ιούνιο του ίδιου έτους, ήταν μέλος του ΚΚ του Λιβάνου παλαιότερα και ένας από τους συνιδρυτές του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς. Το παγκόσμιο κοινό τον γνώρισε από τα άρθρα του στη “Le Monde Diplomatique”, ενώ το λιβανέζικο από τις στήλες του στις εφημερίδες “L”Orient-Le Jour” και “Αl Nahar”, καθώς και από τη μηνιαία πολιτική επιθεώρηση “L”Orient Express” που εξέδιδε.<br /> Οπως διηγείται ο Αλ Ρατζί, προσκλήθηκε από τον Κασίρ να συμμετάσχει σε κάποιες κλειστές συναντήσεις και κατόπιν σε συναθροίσεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σε κλίμα συνωμοτικότητας. Ουσιαστικά επρόκειτο για εντατικά σεμινάρια, που δίδασκαν στον ίδιο και σε άλλα -30 περίπου- νεαρής ηλικίας άτομα την τεχνογνωσία του καθοδηγητή του πλήθους κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων. “Μας μάθαιναν τι να λέμε, πώς να το λέμε, πώς να φερόμαστε, ποια να είναι η γλώσσα του σώματός μας. Ολα ήταν προσεκτικά μελετημένα, τίποτε αυθόρμητο.<br /> Η τεχνογνωσία προερχόταν από τις χρωματιστές επαναστάσεις στην πρώην ΕΣΣΔ και τη Σερβία. Τα άτομα που μας μιλούσαν είχαν στήσει προηγουμένως την ΟΤΠΟΡ, την οργάνωση πίσω από τις διαδηλώσεις που ανέτρεψαν τον Μιλόσεβιτς. Αργότερα έμαθα ακόμα ότι ο Κασίρ, ο οποίος είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, είχε προσληφθεί από μια αμερικανική διαφημιστική εταιρεία με μισθό 5.000 δολ. μηνιαίως, τη Saatchi&Saatchi”. Δεν επρόκειτο για μια κανονική δουλειά, ισχυρίζεται ο Αλ Ρατζί, αλλά για τη γραμμή χρηματοδότησης του Κασίρ από τον Σόρος.<br /> “Ο Κασίρ κάθε μήνα πήγαινε στη Γερμανία, όπου είχε συναντήσεις σε αμερικανική βάση έξω από τη Φρανκφούρτη για την προετοιμασία της επανάστασης-εκδίωξης των Σύρων. Παράλληλα προπαγάνδιζε τις ιδέες που θα συμπυκνώνονταν στα σλόγκαν της 14ης Μαρτίου στο Πανεπιστήμιο της Βηρυτού όπου δίδασκε”.<br /> <b>Απογοήτευση. </b><br /> Οσα -σχετικά γρήγορα- ανακάλυψε ο Αλ Ρατζί τον απογοήτευσαν: “Κατάλαβα πως δεν επρόκειτο για τίποτε άλλο παρά για την εξέγερση του πλούσιου -χριστιανικού κυρίως- 10%, καθοδηγούμενη μάλιστα από τον αμερικανικό παράγοντα, προκειμένου να περιθωριοποιηθεί η Χεζμπολάχ. Αυτά που μ” ενοχλούσαν στο πολιτικό σύστημα όχι μόνο δεν θα άλλαζαν, αλλά θα επανανομιμοποιούνταν μέσω και της δικής μου συμμετοχής”.<br /> Δεν ήταν μόνο ο Αλ Ρατζί που άρχισε να παίρνει αποστάσεις. Ο ίδιος ο Κασίρ προβληματιζόταν. “Είχα δει τον Κασίρ λίγες μέρες πριν από τη δολοφονία του και ήταν αναστατωμένος. Μου είπε ότι τα πράγματα πάνε λάθος και πως αφού κάναμε την επανάσταση πρέπει τώρα να κάνουμε άλλη μία εναντίον της”. Λίγο καιρό αργότερα, ο Σαμίρ Κασίρ ανατιναζόταν μέσα στο αυτοκίνητό του. Για τη δολοφονία του, όπως και άλλων δύο διανοουμένων που υποστήριξαν το “Κίνημα της 14ης Μαρτίου” και την “Επανάσταση του Κέδρου”, όπως ονομάστηκε, όλοι κατηγόρησαν τη Συρία. Ο Ρανί Αλ Ρατζί όχι. Ηταν μάλιστα ένας από τους λόγους που πήρε αποστάσεις από το Κίνημα.<br /> Μία μέρα πριν δολοφονηθεί, όπως λέει ο Αλ Ρατζί, ο Κασίρ είχε γράψει ένα επικριτικό άρθρο για τις συμφωνίες που γέννησαν τελικά τη δυτικόφιλη “Συμμαχία της 14ης Μαρτίου”, η οποία κυβερνά σήμερα τον Λίβανο. “Και οι τρεις προβεβλημένοι διανοούμενοι υποστηρικτές της “Επανάστασης του Κέδρου” -συμπτωματικά, όλοι ελληνορθόδοξοι- δολοφονήθηκαν μόλις έπαψαν να είναι χρήσιμοι. Οτι όλοι κατηγόρησαν τη Συρία ήταν τόσο αναμενόμενο που θεωρώ ηλίθιο να ευθύνεται πράγματι για τις δολοφονίες αυτές”, εξηγεί τη δυσπιστία του ο Αλ Ρατζί.　<br /> Μέχρι το”2005<br /> <b>Πώς γινόταν η χρηματοδότηση</b><br /> Τα αμερικανικά χρήματα έφταναν στους αποδέκτες με διάφορους τρόπους. Στην περίπτωση της Συρίας η ροή τους διοχετεύθηκε σε οργανώσεις εξόριστων αντικαθεστωτικών για το στήσιμο ενός δορυφορικού τηλεοπτικού δικτύου (Barada TV) και, με αρκετή μυστικότητα, αφού η συριακή υπηρεσία πληροφοριών βρισκόταν σε εγρήγορση, προς το εσωτερικό.<br /> Σε χώρες “φιλικές” προς τις ΗΠΑ, δηλαδή σε Αίγυπτο, Μπαχρέιν και Υεμένη, ανοικτά δραστηριοποιούνταν διάφορες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Παρείχαν χρήματα και εκπαίδευση σε αντιπολιτευτικές οργανώσεις.<br /> Το ανεκτικό κλίμα οφείλεται στο ότι αρχικά η χρηματοδότηση για τη “δημοκρατική” εκπαίδευση διοχετευόταν σε ελεγχόμενα από το καθεστώς κανάλια, τουλάχιστον στην Αίγυπτο. 　<br /> Ρανί Αλ Ρατζί<br /> <b>Δάκτυλος ΗΠΑ στην εξέγερση της Αιγύπτου” </b><br /> Χρόνια μετά τις διαδηλώσεις της Βηρυτού, ο Ρανί Αλ Ρατζί βρέθηκε στην Πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου το βράδυ εκείνο που οι καθεστωτικοί παρακρατικοί εφορμούσαν με σπαθιά, καμήλες και άλογα εναντίον του πλήθους.<br /> Σε αυτό το σκηνικό αρχαϊκής μάχης ήταν που θα μάθαινε πως ο Ιβάν, ένας Βάσκος-μέλος της ΟΤΠΟΡ, τον οποίο γνώρισε στις συναντήσεις της Βηρυτού, είχε πιάσει δουλειά στο “Κίνημα της 6ης Απριλίου” – ημερομηνία δολοφονίας από ασφαλίτες ενός μπλόγκερ, του Χαλίντ Σαΐντ.<br /> Η διαπίστωση που έκανε ο Ρανί επιβεβαιώνεται και από το ρεπορτάζ που διενέργησαν οι “New York Times” επιχειρώντας να διασταυρώσουν τα στοιχεία του Wikileaks. Μέλη της “6ης Απριλίου” σε συνεντεύξεις τους παραδέχονται ότι έλαβαν χρηματοδότηση και εκπαίδευση από αμερικανικές MKO, πράγμα που τους παραξένεψε, εφόσον οι Αμερικανοί εκπαίδευαν ταυτόχρονα και τους διώκτες τους, και τους έκανε στόχους κριτικής από αρκετούς που τους θεώρησαν “πουλημένους”.<br /> Ο Ρανί Αλ Ρατζί συγκρίνει τις εξελίξεις στην Αίγυπτο με αυτές στη χώρα του. “Κατά τη γνώμη μου, και στην Αίγυπτο λαμβάνει χώρα μια αστική επανάσταση ή μάλλον μια επανάσταση καθοδηγούμενη από το πλούσιο 10% του πληθυσμού. Η διαφθορά του καθεστώτος είχε αρχίσει να ενοχλεί πολύ την τοπική πλουτοκρατία.<br /> <b>Το κοινό μοτίβο. </b><br /> Η οικογένεια Μουμπάρακ είχε γίνει υπερβολικά άπληστη, διεκδικούσε το 30% των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων, το γνωρίζω από τον αντιπρόσωπο της Nissan. Η αστική τάξη λοιπόν κινητοποίησε τις μάζες, οι οποίες αναμφίβολα είχαν χιλιάδες λόγους για να εξεγερθούν”.<br /> Σύμφωνα με τον Ρανί Αλ Ρατζί υπάρχει ένα κοινό μοτίβο που ακολουθούν οι άνθρωποι της ΟΤΠΟΡ. Η χρήση του Διαδικτύου (Facebook, Twitter και διάφορων μπλογκ) είναι κάτι που έχει ήδη επισημανθεί. “Δείτε τις λεπτομέρειες στις καλοστημένες ιστοσελίδες: τα ίδια σύμβολα, μια γροθιά, κινήματα με ονόματα ημερομηνιών και ”επαναστάσεις” λουλουδιών, δέντρων και χρωμάτων (σ.σ.: των Ρόδων στη Γεωργία, του Κέδρου στον Λίβανο, της Τουλίπας στο Κιργιστάν, η Πορτοκαλί Επανάσταση στην Ουκρανία), η ίδια –εξαιρετική– γραφιστική τεχνική στις ιστοσελίδες”.<br /> Πράγματι, υπάρχει οφθαλμοφανής ομοιότητα. Το Wikileaks αποκάλυψε ότι πολλοί από τους αντιφρονούντες έλαβαν εκπαίδευση για τη χρήση της τεχνολογίας των νέων μέσων, παρακολουθώντας, για παράδειγμα, σχετικό σεμινάριο το 2008 στη Νέα Υόρκη, στο οποίο χορηγοί ήταν, μεταξύ άλλων, η Google, το Facebook και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.<br /> <b>www. προπαγάνδα.com</b><br /> Ο Ρανί Αλ Ρατζί μάς δείχνει επίσης το nowlebanon.com. ιστοσελίδα που, όπως λέει, χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από τον Τζορτζ Σόρος.<br /> <ul><li>Πρόκειται για ένα site ενημερωτικού χαρακτήρα που φιλοξενεί άρθρα στα αραβικά και στα αγγλικά και θεματολογία από τον Λίβανο και τη Συρία.</li> <li>“Γνώρισα στη Βηρυτό μια Ρουμάνα δημοσιογράφο που δουλεύει στην ιστοσελίδα. Είναι υπερφιλόδοξη και θρασύτατη. Μόλις κατέβηκε από το αεροπλάνο άρχισε να γράφει επιθετικά πολιτικά άρθρα για θέματα που αγνοεί. Προφανώς όμως γνωρίζει πολύ καλά τι θέλει να γράφει”.</li> </ul>Βαλκάνια<br /> <b>Η “παιδική χαρά” ενός μεγιστάνα</b><br /> Η ΝΑ Ευρώπη και τα Βαλκάνια υπήρξαν για πολύ καιρό η αγαπημένη “παιδική χαρά” του γεννημένου στη γειτονιά (Βουδαπέστη) Τζορτζ Σόρος. Μέσω του πλούσιου ταμείου του Ιδρύματος Open Society, το οποίο έχει παρακλάδια στις περισσότερες χώρες της περιοχής, ο Σόρος έχει καταστεί ένας ξεχωριστός παράγοντας εξελίξεων. Αξιοποιώντας χορηγίες, ο Σόρος φαίνεται να ασκεί σημαντική επιρροή στην επίσημη αμερικανική εξωτερική πολιτική. Ο 80χρονος Κροίσος είχε λόγο και στις πολιτικές εξελίξεις εντός των κρατών που δημιουργήθηκαν μετά τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας. Ο Σόρος ενεπλάκη στο πολιτικό σκηνικό της ΠΓΔΜ και στο διπλωματικό πόκερ με το θέμα του ονόματός της, πράγμα που έκανε με τον αντιφατικό τρόπο που χαρακτηρίζει γενικά τις πολιτικές του τοποθετήσεις. Ετσι, ο Σόρος, ενώ αρχικά ταυτιζόταν με τις θέσεις της τότε κυβέρνησης Γκλιγκόροφ, αργότερα ήρθε σε αντιπαράθεση μαζί της, όταν προσπάθησε να διαμεσολαβήσει ώστε να υιοθετηθεί το όνομα Σλαβομακεδονία, κάνοντάς το όμως με έναν τρόπο που τορπίλισε όποια συμφωνία θα μπορούσε να επιτευχθεί. Σταδιακά ο Σόρος απομακρύνθηκε από τη θέση που είχε εκφράσει ότι η ΠΓΔΜ είναι το μόνο πολυεθνικό κράτος της περιοχής, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα των μειονοτήτων γίνονται σεβαστά και ενίσχυσε τις αποσχιστικές τάσεις των Αλβανών στο Τέτοβο. Σήμερα το Ιδρυμα Open Society στην ΠΓΔΜ έχει εξελιχθεί σε βραχνά για την κυβέρνηση Γκρούεφσκι.<br /> <b>ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΟΥΡΙΔΑΚΗΣ – ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ: ΕΘΝΟΣ</b> <br /> <a href="http://www.blogger.com/goog_2019581301"><br /> </a><br /> <div style="color: blue;"><b><a href="http://gdailynews.wordpress.com/">ΠΗΓΗ</a></b></div>

Το μυστικό παιχνίδι του Σόρος στη Μέση Ανατολή.

Τηλεγραφήματα του Wikileaks αποκαλύπτουν τον διπλό ρόλο των ΗΠΑ σε αραβικά καθεστώτα, τα οποία ωστόσο στηρίζουν πολιτικά. Στο βάθος ενός ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τούρκος τραπεζίτης Ερόλ Ουσέρ στο “ΘΕΜΑ”: “Οι Τούρκοι θέλουν να αγοράσουν ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ και Ελληνικό χρέος”

<center><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-13916" height="488" src="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/04/eroluserun2222.jpg?w=650&h=488" title="ERolUSerUN2222" width="650" /></center><br /> <b> Συζητάμε με κάποιες τράπεζες το όνομα των οποίων δεν μπορώ να αποκαλύψω.</b><br /> <strong>ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ: ΘΕΜΑ</strong><br /> <strong>- Πιστεύετε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να προχωρήσει στην αναδιάρθρωση ή στην επιμήκυνση του χρέους της;</strong><br /> Αυτό που συζητείται προς το παρόν ως προτεινόμενη λύση είναι να υπάρξει αναδιάρθρωση του χρέους της χώρας σας. Ωστόσο η αναδιάρθρωση από μόνη της δεν θα λύσει το πρόβλημα της Ελλάδας. Πρέπει να δείτε συνολικά το ζήτημα, να προχωρήσετε σε μεγάλες περικοπές δαπανών και ίσως και σε αυξήσεις φόρων. Η απλή επιμήκυνση θα βοηθήσει αλλά δεν θα εξαλείψει τα πρόβλημα. Εάν δεν προσέξετε τον τρόπο της αναδιάρθρωσης, τότε είναι δυνατόν -με δεδομένο ότι έχετε μόνο ελλείμματα- να δημιουργηθεί μεγάλο ζήτημα με τις ελληνικές τράπεζες τους μισθούς και τις συντάξεις.<br /> <span id="more-13915"></span><br /> <strong>- Θεωρείτε πιθανό το ενδεχόμενο η Τουρκία να βοηθήσει την Ελλάδα αγοράζοντας μέρος του χρέους με ελληνικά ομόλογα;</strong><br /> Νομίζω ότι αυτό είναι πολύ πιθανό. Ναι, η Τουρκία θα ήταν διατεθειμένη να βοηθήσει τη χώρα σας καθώς το κράτος αλλά και τράπεζες  και επιχειρηματίες είναι σε θέση να αγοράσουν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου.<br /> <div align="left">Ταυτόχρονα μπορούν οι δύο πλευρές να συμφωνήσουν τους όρους αποπληρωμής προς όφελος και των δύο χωρών. Με την Ελλάδα να διψάει για κεφάλαια και ρευστότητα, είναι πιθανό ότι κάποια οικονομικά επωφελής συνεργασία μέσω των κρατικών ομολόγων μπορεί να υπάρξει μεταξύ μας.</div><div align="left"><strong>- Υπάρχει ενδιαφέρον από τουρκικά τράπεζες για το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα; </strong></div><div align="left">Ναι, υπάρχει ενδιαφέρον για τις ελληνικές τράπεζες, ειδικά τώρα που οι αποτιμήσεις είναι σε χαμηλά επίπεδα. Η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση και οι Τούρκοι τραπεζίτες, όπως άλλωστε και άλλοι από την Ευρώπη, αναζητούν ευκαιρίες. Συζητούν με κάποιες τράπεζες το όνομα των οποίων δεν μπορώ να αποκαλύψω. Άλλωστε μην ξεχνάτε ότι οι Ελληνικές τράπεζες έχουν επενδύσει στη Τουρκία. Πράγματι η Εθνική και η Eurobank έχουν αποκτήσει τράπεζες στη χώρα μας. Αν και πρέπει να σας πω πως στην αρχή δεν είδαμε με καθόλου καλό μάτι της κινήσεις αυτές των Ελλήνων. Σήμερα έχουμε αποδεχτεί πλήρως την όλη κατάσταση.</div><div align="left"><strong>- Υπάρχουν σήμερα τουρκικές τράπεζες που θέλουν να επενδύσουν στην Ελλάδα;</strong></div><div align="left">Πάντα αναζητούμε ευκαιρίες για να βελτιώσουμε την αποδοτικότητα των κεφαλαίων μας. Για παράδειγμα σας αποκαλύπτω ότι η Ziraat Bankasi είναι ένα τέλειο παράδειγμα που είναι πρόθυμη και σε θέση να επεκτείνει τις δραστηριότητές της στην Ελλάδα αν της δοθεί η ευκαιρία, αν και μαθαίνω ότι αντιμετωπίζεται εχθρικά από μερίδα του Ελληνικού λαού και κάποιους βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Υπάρχουν και άλλες τράπεζες που θέλουν να επενδύσουν στην Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν συνομιλίες μεταξύ Ελληνικών και Τουρκικών τραπεζών αλλά λόγω της φύσης της συναλλαγής καταλαβαίνετε ότι δεν μπορώ να πω περισσότερα.</div><div align="left"><strong>- H Ελλάδα μέσα στα επόμενα χρόνια θα προχωρήσει στην πώληση κρατικής περιουσίας ύψους 50 δις. ευρώ. Υπάρχει ενδιαφέρον από την τουρκική πλευρά για την εξαγορά εταιρειών όπως η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, ο ΟΠΑΠ;</strong></div><div align="left">Νομίζω ότι οι επενδύσεις αυτές θα είναι ιδιαίτερα προσοδοφόρες για τους Τούρκους επιχειρηματίες. Η Toυρκία δεν θα έλεγε «όχι» να αποκτήσει μια σειρά από ελληνικές επιχειρήσεις αν και υπάρχουν τα γνωστά προβλήματα με τις σχέσεις των δύο χωρών. Ωστόσο, ο πρόεδρος του Τουρκο-Ελληνικού Επιχειρηματικού Συμβουλίου Sclim Egeli ανέφερε ότι όπως ακριβώς οι ελληνικές τράπεζες είχαν επενδύσει στον χρηματοοικονομικά τομέα της Τουρκίας, έτσι και οι Τούρκοι επενδυτές θα πρέπει να αναζητήσουν πιθανές επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα, παρά τις σοβαρές οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα. Η κρίση θα πρέπει να μετατραπεί σε ευκαιρία για την περαιτέρω βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ των επιχειρηματιών των δύο χωρών. Ωστόσο υπάρχουν κάποια ζητήματα που παρεμποδίζουν την επιχειρηματικότητα – και κυρίως η γραφειοκρατία.</div><div align="left"><strong>- Ο ρυθμοί ανάπτυξης της Τουρκίας βρίσκεται ήδη σε υψηλά επίπεδα, περιττού 6%-8%, όταν περίπου 10 χρόνια πριν αντιμετωπίζατε και εσείς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πώς κατάφερε η χώρα σας να περάσει στην ανάπτυξη;</strong></div><div align="left">Όπως ξέρετε και η Τουρκία αντιμετώπισε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο βοήθησε την Τουρκία στην τριετία 1999-2002. Οι λύσεις που δόθηκαν ήταν κυρίως τέσσερις: δημοσιονομική λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις, μεγάλης κλίμακας απολύσεις σε δημόσιες επιχειρήσεις, κατάργηση κάθε μορφής επιδοτήσεων. Ύστερα από σχεδόν 3 χρόνια σπαρτιάτικης λιτότητας η χώρα μας κατάφερε να ανακτήσει μια ομαλή πορεία στην οικονομία. Τα μέτρα που ελήφθησαν τότε μας βοήθησαν να μην υποστούμε συνέπειες από τη κρίση της τελευταίας διετίας.</div><strong>Εφημερίδα: ΘΕΜΑ</strong><br /> <a href="http://gdailynews.wordpress.com/">ΠΗΓΗ</a>

Ο Τούρκος τραπεζίτης Ερόλ Ουσέρ στο “ΘΕΜΑ”: “Οι Τούρκοι θέλουν να αγοράσουν ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ και Ελληνικό χρέος”

Συζητάμε με κάποιες τράπεζες το όνομα των οποίων δεν μπορώ να αποκαλύψω. ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ: ΘΕΜΑ - Πιστεύετε ότι η Ελλάδα θα πρέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρήτη: Το σταθερό αεροπλανοφόρο.

<center><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-13925" height="176" src="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/04/800px-crete_nasa1.jpg?w=700&h=309" title="800px-Crete_Nasa" width="400" /></center><br /> <b>Του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ</b>      <br /> <b>Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΞΑΝΑ ΤΗ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΥ</b><br /> <div id="post-description">Από την ενίσχυση της άμυνάς του, επί Ουίνστον Τσόρτσιλ, και το αμερικανικό σχέδιο «Pincher», την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, μέχρι σήμερα, το νησί δεσπόζει ανάμεσα σε τρεις ηπείρους</div>Η Κρήτη είναι ένα ελληνικό νησί με ιδιαίτερη γεωστρατηγική σημασία. Δεσπόζει μεταξύ τριών ηπείρων στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής.<br /> Κάποιες περιοχές της νότιας Κρήτης βρίσκονται πιο κοντά στη Λιβύη, χώρα της βόρειας Αφρικής, παρά στην Αθήνα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι με τα πρόσφατα πολεμικά γεγονότα χιλιάδες ξένοι εργαζόμενοι στη Λιβύη μεταφέρθηκαν διά θαλάσσης σε κρητικά λιμάνια.<br /> <span id="more-13924"></span><br /> Ενα από τα αρχαιότερα λίκνα του παγκόσμιου πολιτισμού, η Κρήτη έγινε το μήλον της έριδος πολλών ξένων κατακτητών, όπως των Ρωμαίων, των μουσουλμάνων πειρατών, των Βενετσιάνων, των Τούρκων. Οι Βυζαντινοί επίσης είχαν μια μακρόχρονη παρουσία.<br /> Στο τέλος του 19ου αιώνα, μέσα σ’ ένα επαναστατικό κλίμα η Κρήτη κέρδισε την αυτονομία της και στις αρχές του νέου αιώνα ενώθηκε με τη μητέρα πατρίδα. Η Κρήτη πρόσφερε στην Ελλάδα τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που επηρέασε αποφασιστικά τις ελληνικές πολιτικές εξελίξεις από πολλές απόψεις και είχε σημαντική παρουσία και στη διεθνή σκηνή.<br /> Καθώς άρχισε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος οι Βρετανοί ανησυχούσαν ιδιαίτερα για τη ναυτική τους θέση στην Ανατολική Μεσόγειο και για το αν η Ελλάδα, που ήταν υπό την επιρροή τους, καταλαμβάνετο από μια ξένη δύναμη και κυρίως η Κρήτη που ήταν πολύ κοντά στα Δωδεκάνησα που κατέχονταν από τους Ιταλούς του Μουσολίνι.<br /> Η φασιστική Ιταλία ανταγωνιζόταν τότε την Αγγλία στην Ανατολική Μεσόγειο. Η βρετανική ηγεσία ανέπτυξε τη θέση ότι είχε «ιδιαίτερα μεγάλη σημασία να μην πέσει η Κρήτη» στα χέρια των Ιταλών, οπότε θα ήλεγχαν μια στρατηγική περιοχή όπου θα μπορούσαν να εγκαταστήσουν μια ναυτική και αεροπορική βάση με αρνητικές συνέπειες για τη βρετανική επιρροή στη νοτιοανατολική Μεσόγειο (Αίγυπτο κ.ά.).<br /> Περισσότερο και από την κυρίως Ελλάδα ο βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ ενδιαφερόταν για την άμυνα της Κρήτης.<br /> Ο Τσόρτσιλ πρότεινε τη μετατροπή του κόλπου της Σούδας σε βάση ανεφοδιασμού σε καύσιμα του βρετανικού στόλου και την ενίσχυση της αντιαεροπορικής άμυνας του νησιού.<br /> Η βρετανική πολιτική σε ηγετικό επίπεδο ήταν ότι έπρεπε από κάθε άποψη να ενισχυθεί η άμυνα της Κρήτης από τους Ελληνες και τους Αγγλους συμμάχους τους.<br /> Ακόμα και η επιλογή του νέου έλληνα πρωθυπουργού Εμμανουήλ Τσουδερού, που ήταν Κρητικός και βενιζελικός, δεν υπήρξε τυχαία.<br /> Οι Βρετανοί σκεπτόμενοι τη μεταφορά της ελληνικής κυβέρνησης στην Κρήτη, όπως και του βασιλιά Γεωργίου, σε περίπτωση κατάληψης της κυρίως Ελλάδας, στόχευαν στη δημιουργία ενός κλίματος θετικής αποδοχής της κυβέρνησης μέσα στον κρητικό λαό, που διαπνεόταν μάλιστα από ένα ισχυρό αντιμοναρχικό και αντιδικτατορικό συναίσθημα. Και σ’ αυτό μπορούσε να βοηθήσει η επιλογή Τσουδερού. Τελικά δεν επιτέθηκαν οι Ιταλοί, αλλά οι γερμανοί αλεξιπτωτιστές κατέλαβαν, ύστερα από σκληρές μάχες, την Κρήτη.<br /> Μετά το τέλος του Παγκόσμιου Πολέμου στα μάτια των δυτικών Μεγάλων Δυνάμεων η Κρήτη απέκτησε και νέα στρατηγική σημασία, όχι μόνο σαν ένα «παρατηρητήριο» προς τις πετρελαιοφόρες περιοχές της Εγγύς και Μέσης Ανατολής αλλά και σαν βάση παρακολούθησης των κινήσεων του σοβιετικού στόλου από τη Μαύρη Θάλασσα στο Αιγαίο και γενικότερα στην ανατολική Μεσόγειο.<br /> Ο αμερικανός πρεσβευτής στην Αγκυρα πίστευε ότι μια ρωσική ναυτική βάση στα Στενά δεν εξασφάλιζε την ελευθερία διέλευσης, γιατί «μία αεροπορική δύναμη έχοντας ως βάση για παράδειγμα την Κρήτη», μπορούσε να αποτρέψει «την αποτελεσματική χρησιμοποίηση των Στενών από τη Ρωσία».<br /> Μετά το τέλος της σύγκρουσης του Δεκέμβρη η βρετανική ηγεσία σκεπτόταν σοβαρά την εγκαθίδρυση ναυτικών και αεροπορικών βάσεων στην Ελλάδα. Είχαν ιδιαίτερη προτίμηση «για την εγκατάσταση βάσεων στην Κρήτη», αλλά ο Τσόρτσιλ έκρινε ότι θα ήταν καλύτερα να συζητηθεί το θέμα των βρετανικών βάσεων στην Ελλάδα με μια εκλεγμένη κυβέρνηση μετά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών.<br /> Καθώς ο ψυχρός πόλεμος απλωνόταν στη διεθνή πολιτική σκηνή, οι τρεις πρώην σύμμαχοι (ΗΠΑ, ΕΣΣΔ, Αγγλία) σκέφτονταν τώρα την πιθανότητα ενός νέου παγκοσμίου πολέμου.<br /> Στα μάτια των Δυτικών η στρατηγική σημασία της Κρήτης, ως ενός σταθερού «αεροπλανοφόρου» στην καρδιά της νοτιοανατολικής Μεσογείου, ναυτική και αεροπορική βάση, όπως και βάση παρακολούθησης στρατηγικών σημείων τριών ηπείρων, αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη σημασία.<br /> «Σε περίπτωση παγκοσμίου πολέμου -υπέδειξε η βρετανική στρατιωτική ηγεσία- είναι πολύ αμφίβολο αν θα μπορέσουμε να υπερασπίσουμε την κυρίως Ελλάδα, αν και πρέπει να κάνουμε το παν για να κρατήσουμε τα σπουδαιότερα ελληνικά νησιά, ιδιαίτερα την Κρήτη».<br /> Την πιθανότητα να ξεσπάσει ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος την εξέταζαν επίσης οι Αμερικανοί και οι Σοβιετικοί που εκπονούσαν πολεμικά σχέδια.<br /> Ενα από αυτά ήταν και το αμερικανικό σχέδιο «Pincher» κατά το 1946 (βλ. «Η Επανάσταση στην Ελλάδα», σ. 245-246), που ασχολήθηκε με «την κοινή δράση των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ εναντίον της ΕΣΣΔ, σε περίπτωση που μια παρόμοια δράση απαιτηθεί τα επόμενα χρόνια».<br /> Αν και το σχέδιο «Pincher» προέβλεπε τρεις εναλλακτικές λύσεις για την εκδήλωση μιας χερσαίας αμερικανικής επίθεσης «εναντίον της βιομηχανικής καρδιάς της Ρωσίας», υπέδειξε ότι «η κύρια προσπάθεια που θα ξεκινούσε από τη Μεσόγειο, διαμέσου των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής», πρόσφερε τις μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας. Μεταξύ των κεντρικών βάσεων εκκίνησης της αμερικανικής επίθεσης εθεωρείτο η Αίγυπτος, που «μαζί με την Κύπρο και πιθανώς την Κρήτη επιτρέπουν μεγάλης κλίμακας αεροπορική επίθεση εναντίον των σοβιετικών πετρελαιοπηγών στον Καύκασο…».<br /> Οι πρόσφατες πολεμικές εξελίξεις στη Λιβύη δείχνουν τη μεγάλη στρατηγική σημασία των στρατιωτικών βάσεων της Κρήτης στις εξελίξεις της Εγγύς και Μέσης Ανατολής.<br /> Αλλά και η οικονομική πλευρά της εληνικής μεγαλονήσου δεν είναι μικρής σημασίας, καθώς λέγεται ότι στα ελληνικά χωρικά ύδατα στην περιοχή της Κρήτης υπάρχει ένας πολύ σημαντικός υπόγειος ορυκτός πλούτος, ανάλογος μ’ εκείνον της βόρειας Αφρικής.<br /> <br /> ΠΗΓΗ

Κρήτη: Το σταθερό αεροπλανοφόρο.

Του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ        Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΞΑΝΑ ΤΗ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΥ Από την ενίσχυση της άμυνάς του,...

Διαβάστε την συνέχεια

ΓΥΜΝΗ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΣΑΝ ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΩΣΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ.

<center><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-13929" height="533" src="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/04/sedes_11.jpg?w=700&h=533" title="sedes_11" width="700" /></center><br /> Γυμνή παραμένει η χώρα στο κρίσιμο εθνικό τομέα της έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο, την ώρα που η Τουρκία έχει σύγχρονη υποδομή και προβάλλοντας αυτό ως πλεονέκτημα διεκδικεί να πάρει την ευθύνη της διάσωσης και έρευνας που έτσι και το καταφέρει θα έχει κάνει ένα άλλο σημαντικό βήμα στα σχέδια για συνδιοίκηση στο Αιγαίο.<br /> Και η ευθύνη βέβαια θα ανήκει σε εμάς αφού η αναβάθμιση της έρευνας και διάσωσης, ενώ ξεκίνησε πριν από το 2004, έχει έκτοτε μέχρι σήμερα κολλήσει.<br /> Ο διαγωνισμός που έγινε για τη προμήθεια νέων πομπών εντοπισμού πιλότων, που έχουν τη δυνατότητα αμφίδρομης επικοινωνίας και ενεργοποιούνται αμέσως εκπέμποντας κωδικοποιημένο σήμα που δεν μπορεί να «δει» ο αντίπαλος κατακυρώθηκε εδώ και πολλά χρόνια στην εταιρία ΤΕΟΤΕΚ του Ομίλου Θεοχαράκη, αλλά το Υπουργείο Άμυνας, άγνωστα για ποιον λόγο, αρνείται να παραλάβει τους πομπούς. Τη στιγμή μάλιστα που η εταιρία προσέφυγε στα Διαιτητικά Δικαστήρια δικαιώθηκε.<br /> <span id="more-13928"></span><br /> Και ενώ το Υπουργείο κινδυνεύει να πληρώσει τεράστιες αποζημιώσεις ξανά προκηρύσσει διαγωνισμό για τους ίδιους τους πομπούς (ήδη σχέδιο προκήρυξης υπογράφηκε εσπευσμένα από τον Υπαρχηγό της Πολεμικής Αεροπορίας) και γύρευε έπειτα από πόσα χρόνια και καιρούς θα τελειοποιήσουμε το σύστημα έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο. Κι’ αυτά φυσικά είναι βούτυρο στο ψωμί της Άγκυρας. Αν βέβαια υπάρχει πρόβλημα στους πομπούς που έχει προσφέρει η εταιρία, καλά κάνει το Υπουργείο Άμυνας να πάει στο διαγωνισμό.<br /> Όμως γιατί η επιτροπή κατακύρωσε το διαγωνισμό σ’ αυτήν; Στο Διαιτητικό Δικαστήριο δεν προβλήθηκαν οι ενστάσεις από το Υπουργείο Άμυνας, αν και η εταιρία δικαιώθηκε.<br /> Και εν πάση περίπτωση, σημασία δεν έχει η πλευρά της εταιρίας αλλά κύριε Υπουργέ, το ότι εξακολουθούμε να παραμένουμε γυμνοί στο τομέα έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο. Και αυτό δεν είναι καθόλου καλό για την εθνική μας κυριαρχία…<br /> <strong>ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ: ΠΑΡΟΝ</strong> <br /> <br /> <a href="http://gdailynews.wordpress.com/">ΠΗΓΗ</a>

ΓΥΜΝΗ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΣΑΝ ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΩΣΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ.

Γυμνή παραμένει η χώρα στο κρίσιμο εθνικό τομέα της έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο, την ώρα που η Τουρκία έχει σύγχρονη υποδομή και προβ...

Διαβάστε την συνέχεια