Ο Δημήτρης Δρούτσας στην Αίγυπτο: Θα τεθεί θέμα ΑΟΖ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-12899" height="300" src="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/04/dhmhtrhs-droytsas-thumb-large.jpg?w=700&h=525" title="dhmhtrhs-droytsas-thumb-large" width="400" /></div><br /> <br /> Ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας μεταβαίνει αύριο στο Κάιρο, όπου θα έχει συναντήσεις με εκπροσώπους του πολιτικού κόσμου της Αιγύπτου.<br /> Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών ο Δ. Δρούτσας «αναμένεται να γίνει δεκτός από τον Πρωθυπουργό Essam Sharaf και θα έχει συναντήσεις με τον Υπουργό Εξωτερικών Nabil El-Araby, και το Γενικό Γραμματέα του Αραβικού Συνδέσμου Amre Moussa».<br /> Εκτός της πολιτικής ηγεσίας της Αιγύπτου ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών θα συναντήσει τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρο Β’, ενώ θα έχει και συνομιλίες με εκπροσώπους της ελληνικής ομογένειας καθώς και μέλη της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας που δραστηριοποιείται στην Αίγυπτο.<br /> Όπως πολύ σωστά αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών, «η Αίγυπτος είναι ένας  σημαντικότατος εταίρος της Ελλάδας και στρατηγικός παράγοντας στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής». Τις δύο δε χώρες τις συνδέουν «στενοί δεσμοί φιλίας και εμπιστοσύνης, που έχουν καλλιεργηθεί μέσα από μακροχρόνια συνεργασία και αλληλοσεβασμό».<br /> Η Ελλάδα, καταλήγει στην ανακοίνωσή του το υπουργείο Εξωτερικών, «βρίσκεται δίπλα στον αιγυπτιακό λαό και στηρίζει τη μεταβατική διαδικασία που είναι σε εξέλιξη στην Αίγυπτο. Η οικοδόμηση ισχυρών δημοκρατικών θεσμών και μιας ανοικτής κοινωνίας των πολιτών θα επιβεβαιώσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Αιγύπτου για τη σταθερότητα στην περιοχή και θα της δώσει τα εφόδια για να επιδιώξει μια δυναμική πορεία ανάπτυξης και προόδου, προς όφελος του Αιγυπτιακού λαού. Στην πορεία αυτή, η Ελλάδα θα σταθεί στο πλευρό της Αιγύπτου».<br /> Από την πλευρά μας δεν έχουμε παρά να προσυπογράψουμε όλα τα παραπάνω αλλά θέτουμε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα το οποίο εάν δεν τεθεί έστω διακριτικά – δεδομένης της μεταβατικής πολιτικής κατάστασης στη χώρα – στις συζητήσεις των δύο πλευρών, τότε όλα τα άλλα χωρίς να είναι απλά λόγια κενά περιεχομένου, δεν θα χρησιμεύουν παρά μόνο για τις εντυπώσεις, χωρίς όμως να τίθενται τα ζητήματα ουσίας που άπτονται του πυρήνα των ελληνικών εθνικών συμφερόντων.<br /> Η Αθήνα, θα πρέπει να καταστήσει σαφές πως η πορεία των σχέσεων του Κάιρο με την Ελλάδα αλλά και την υπόλοιπη την Ευρωπαϊκή Ένωση περνάει από το… Καστελόριζο και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Αθήνας και της Λευκωσίας. Είναι σαφές πως εάν το υπάρχον πολιτικό-στρατιωτικό «σχήμα» έχει κάποια πιθανότητα να επιτύχει τους τιθέμενους στόχους του θα πρέπει να συνεργαστεί με τις δημοκρατικές δυνάμεις της περιοχής οι οποίες και το στήριξαν σε κάθε βήμα του.<br /> Εάν, το Κάιρο αντί της καλής γειτονίας με την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ αποφασίσει πως είναι καλύτερα για αυτό να υποκύψει στα «οθωμανικά» κελεύσματα της Άγκυρας, με την οποία οι σχέσεις ουδέποτε υπήρξαν ειλικρινείς, τότε είναι σαφές πως τα γεγονότα της πλατείας Ταχρίρ θα είναι «παιδική χαρά» μπροστά σε αυτά που θα ακολουθήσουν, αφού η πόλωση στην περιοχή είναι βέβαιο ότι θα οξυνθεί επικίνδυνα και η Δύση δεν πρόκειται να «αστειευθεί» σε ένα θέμα που άπτεται την ενεργειακής της ασφάλειας.<br /> Επιπρόσθετα, αν και η εκλογική τους δύναμη δεν είναι τόσο σημαντική, προς το παρόν, οι Αδερφοί Μουσουλμάνοι, συνεπικουρούμενοι από την Υψηλή Πύλη, θα ενισχυθούν και θα οδηγήσουν τη χώρα στο χάος και την εσωτερική «αντεπανάσταση». Υπενθυμίζουμε δύο απλά γεγονότα:<br /> Πρώτον, είναι τυχαίο πως ο πρόεδρος της Τουρκίας αφίχθη στην Αίγυπτο αμέσως μετά την εναλλαγή της εξουσίας. Τί ακριβώς ήθελε ο Αμπντουλάχ Γκιούλ την περίοδο της απόλυτης αβεβαιότητας στην γη των Φαραώ, μήπως για να θαυμάσει τον… Νείλο και τις Πυραμίδες;<br /> Δεύτερον, η ανάγκη για υποστήριξη από δυνάμεις, όπως η Ελλάδα, οι οποίες δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ανταγωνιστικές προς την Αίγυπτο και θα μπορούσε να υποστηριχτεί πως θα βοηθήσουν την χώρα να ξεπεράσει αυτή τη μεταβατική και επικίνδυνη περίοδο είναι μεγάλη και επιτακτική.<br /> Υπενθυμίζουμε πως ήδη έχουν αρχίσει να πραγματοποιούνται διαδηλώσεις εναντίον της υπάρχουσας «τάξης των πραγμάτων» στην Αίγυπτο. Οι φίλοι Αιγύπτιοι δεν θα πρέπει να λησμονούν ότι η Ελλάδα έχει τη φήμη και… τη «χάρη» χώρας που δεν «έριξε» ποτέ κανένα, όντας προσηλωμένη στη διεθνή νομιμότητα και το διεθνές δίκαιο, μέχρι βαθμού… παρεξηγήσεως!<br /> Η Αίγυπτος, εάν δεν υποστηριχτεί από την Δύση κινδυνεύει να «ιρανοποιηθεί» (στη σουνιτική έκδοση ισλαμικής επανάστασης…) κάτι το οποίο δεν θα έχει κανένα πλεονέκτημα τόσο για τους σημερινούς ηγέτες της όσο και για τους γείτονές της.<br /> Σε κάθε περίπτωση, η Αθήνα θα πρέπει να υπογραμμίσει στο Κάιρο πως εάν ακολουθηθεί η νομιμότητα στον καθορισμό της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου, τα οφέλη θα είναι τεράστια και για τους τρεις ενώ η Δύση θα υποστήριζε ενεργά τη μεταρρύθμιση μιας χώρας που θα έπαιζε με αυτούς τους όρους ενεργό ρόλο στην αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο η οποία βρίσκεται υπό αναδιάταξη.<br /> Εάν όμως  Αίγυπτος αποφασίσει να ακολουθήσει τον δρόμο της περιπέτειας τότε τις δύσκολες στιγμές που έρχονται θα έχει να «ακουμπήσει» μόνο στον «μάγο» νέο-Οθωμανό Αχμέτ Νταβούτογλου. Θα της αρκεί όμως;<br /> <br /> <a href="http://www.defencepoint.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Ο Δημήτρης Δρούτσας στην Αίγυπτο: Θα τεθεί θέμα ΑΟΖ;

Ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας μεταβαίνει αύριο στο Κάιρο, όπου θα έχει συναντήσεις με εκπροσώπους του πολιτικού κόσμου της Αιγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ισραηλινοτουρκικές σχέσεις επηρεάζουν θετικά την Κύπρο;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjqCkiKjz5WK2-CSw7s8vL0D8SfeH_M79CbEMp_49ml2fF7S2MSNh13cw8ih8ZKoknyNkZhjyAUXOj9pGppbszJM0IIp5vourpfCY3fdEs4JdVlFQusxAPfSoM2qGV_QvHYEdXlEhDCmQ/s1600/eu-israel-toyrkia_flag21-458x315.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="220" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjqCkiKjz5WK2-CSw7s8vL0D8SfeH_M79CbEMp_49ml2fF7S2MSNh13cw8ih8ZKoknyNkZhjyAUXOj9pGppbszJM0IIp5vourpfCY3fdEs4JdVlFQusxAPfSoM2qGV_QvHYEdXlEhDCmQ/s320/eu-israel-toyrkia_flag21-458x315.jpg" width="320" /></a></div>«Οι S-300, δεν τοποθετήθηκαν στην Κύπρο όχι λόγω άρνησης της Τουρκίας -αυτό ήταν το επιφαινόμενο- αλλά λόγω άρνησης του Ισραήλ»<br /> Έχει διατυπωθεί η άποψη από έγκυρους διπλωμάτες, ότι δεν είναι η Τουρκία αυτή που κατέχει τη μισή Κύπρο, αλλά αποτελεί το εργαλείο, δια του οποίου ελέγχουν το νησί η Βρετανία και το Ισραήλ. Κάτι παρόμοιο δηλαδή με αυτό που συμβαίνει και στην περίπτωση των Σκοπίων, όπου είναι προφανές ότι ο αντίπαλός μας δεν είναι ο Γκρούεφσκι -αλίμονο, αν είχαμε και μ' αυτόν δυσκολίες-, αλλά οι ισχυροί εμπνευστές της δημιουργίας «Αιγαιακής Μακεδονίας» (Ο χάρτης που κυκλοφορεί, είναι κατασκεύασμα του κ. Φρηντ, συμβούλου του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ επί μακρόν και σε διαφορετικές κυβερνήσεις. Υπήρχε στα σακίδια των Αμερικανών στρατιωτών κατά τους βομβαρδισμούς της Σερβίας).<br /> <br /> Δεν είναι του παρόντος η αναφορά στα συμβάντα του Σεπτεμβρίου 1995, όπου οι Βρετανοί μας «έπεισαν» να νομιμοποιήσουμε το ενδιαφέρον των Τούρκων για τη μεγαλόνησο, που έως τότε ήταν ανύπαρκτο. Δεν θέλει όμως ιδιαίτερη επιχειρηματολογία για να πεισθεί κάποιος, ότι οι Βρετανοί έχουν αποκτήσει και στην Κατεχόμενη Κύπρο αυτά που επιθυμούσαν.<br /> <br /> Πού εμπλέκεται το Ισραήλ; Στο ότι ήταν υπαρκτός ο φόβος του, πως μπορεί να αποτελέσει πηγή δεινών το έδαφός του με τη δράση Αράβων, λόγω της φιλοαραβικής τοποθέτησης του Μακαρίου. Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει, ότι δεν μπορούσε ο Μακάριος να μην έχει στενές σχέσεις με τα αραβικά κράτη, αφού αυτά ήσαν, που μαζί με τις ελεγχόμενες από τη Σοβιετική Ένωση χώρες, έπαιρναν πάντα θετική στάση στα ψηφίσματα του ΟΗΕ για το κυπριακό.<br /> <br /> Έτσι, το Ισραήλ με τη σειρά του είδε με καλό μάτι (αν δεν υποβοήθησε) την τουρκική  κατοχή στη μισή Κύπρο, η οποία άλλαξε τα δεδομένα στο νησί. Η πολιτική του Μακαρίου όμως δεν ήταν μονόδρομος. Άλλη θα ήταν η τύχη της Ελλάδας και της Κύπρου, αν είχε αποδεχθεί την πρόταση -στη δεκαετία του '60- της ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ. Μ' αυτόν τον τρόπο και η βρετανική -αργότερα, αμερικανική- πολιτική θα εξυπηρετούνταν και το Ισραήλ θα ένιωθε ασφαλές.<br /> <br /> Αυτό δεν έγινε. Ο Μακάριος -λόγω υπερβολικής ματαιοδοξίας, υποστήριζαν οι αντίπαλοί του- προκειμένου να παραμείνει αρχηγός κράτους και μάλιστα με ηγετική θέση στον Τρίτο Κόσμο, είχε δώσει πολλά στο ΑΚΕΛ, με το οποίο ουσιαστικά συγκυβερνούσε.<br /> <br /> Έτσι μοιραία οδηγηθήκαμε στη σημερινή κατάσταση, που δείχνει όμως ότι από εδώ κι εμπρός μεταλλάσσεται. Ο π. Γενικός Πρόξενος της Ρωσίας στη Θεσσαλονίκη, ο κ. Βίκτορ Μπόικο, μου αποκάλυψε την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε πριν από την αναχώρησή του, ότι οι S-300, δεν τοποθετήθηκαν στην Κύπρο όχι λόγω άρνησης της Τουρκίας -αυτό ήταν το επιφαινόμενο- αλλά λόγω άρνησης του Ισραήλ. Και τούτο διότι, οι Ρώσοι αξιωματικοί που επέβλεπαν την εγκατάστασή των πυραύλων στο νησί είχαν τη δυνατότητα να εποπτεύουν όλη τη Μέση Ανατολή, λόγω των ισχυρών συστημάτων παρακολούθησης που έχουν. Δεν μπορούσε φυσικό το Ισραήλ να νιώθει ασφαλές σε τέτοιο ενδεχόμενο. Και έβαλαν τους πάντα πρόθυμους, μέχρι πρό;τινος, Τούρκους να εμφανισθούν αυτοί ως διαμαρτυρόμενοι.<br /> <br /> Επομένως, η γεωστρατηγική θέση της Κύπρου και οι οποιεσδήποτε πολιτικές εξελίξεις στο νησί, επηρεάζουν άμεσα και το Ισραήλ. Ο νυν πρόεδρος κ. Χριστόφιας, πιστός πάντα στη βρετανική πολιτική -οι ευφυείς αναγνώστες της voria.gr δεν επηρεάζονται φυσικά από τις «ταμπέλες» που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί- έχει εγκαταλείψει πλήρως την πολιτική του Μακαρίου και έχει προσδεθεί στο ισραηλινοβρετανικό άρμα.<br /> <br /> Μετά την από κοινού με το Ισραήλ εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων της κυπριακής θάλασσας, σύμφωνα με την ακραία τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Βολκάν», ο κ. Χριστόφιας ζήτησε από το Ισραήλ τη δημιουργία στρατιωτικής βάσης στο νησί, όπου θα στρατοπεδεύουν ισραηλινά στρατεύματα! Το ερώτημα είναι εναντίον τίνων θα δράσουν ενδεχομένως οι Ισραηλινοί στρατιώτες και κατά πόσο αυτό θα βρει σύμφωνη τη Βρετανία. Διότι δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και διαφοροποιήσεις στην κοινή κατά άλλα ισραηλινοβρετανική πολιτική, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την Τουρκία, όπου τα βρετανικά συμφέροντα εκεί είναι σημαντικά.<br /> <br /> Βεβαίως, θα αποκτήσει η Κύπρος με αυτόν τον τρόπο ένα ισχυρό σύμμαχο έναντι της Τουρκίας, αλλά μακάρι τα πράγματα στην πολιτική να ήσαν πάντα απλά. Διότι μεταπολεμικά και η Ελλάδα ζήτησε τη βοήθεια των Αγγλοαμερικανών για να ισχυροποιηθεί έναντι των Σοβιετικών, και αποκτήσαμε μεν συμμάχους θεωρητικά, αλλά στην πραγματικότητα βάλαμε στο κεφάλι μας αφεντικά.<br /> <br /> <a href="http://www.voria.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Οι Ισραηλινοτουρκικές σχέσεις επηρεάζουν θετικά την Κύπρο;

«Οι S-300, δεν τοποθετήθηκαν στην Κύπρο όχι λόγω άρνησης της Τουρκίας -αυτό ήταν το επιφαινόμενο- αλλά λόγω άρνησης του Ισραήλ» Έχει διατυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κυπριακό και Αυτοκρατορία - Έλεγχος και διαμόρφωση του στρατηγικού περιβάλλοντος από τους Αμερικανούς

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://holylandarchive.com/section_images/419_CyprusMap02.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="270" src="http://holylandarchive.com/section_images/419_CyprusMap02.jpg" width="400" /></a></div><b>Του Μάριου Ευρυβιάδη</b><br /> Ημέσω Wikileaksπρόσφατα αποκαλυφθείσα επίσημη θέση των Αμερικανών στο Κυπριακό διά στόματος της κυρίας Τζέιν Ζίμερμαν, Αμερικανίδας επιτετραμμένης στη Λευκωσία το 2005, ότι «εάν το κυπριακό πρόβλημα δεν μπορεί να “λυθεί”, θα χρειασθεί να βρούμε ένα τρόπο να το διαχειριστούμε πιο αποτελεσματικά», είναι δηλωτική μιας αυτοκρατορικής στρατηγικής που ξεφεύγει από τα στενά όρια του Κυπριακού.<br /> Καμία αυτοκρατορική δύναμη (imperialpower) ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να επιλύσει κανένα «πρόβλημα» μέσα στην επικράτειά της (imperium) ή στο δικό της χώρο επιρροής. Ποτέ δηλαδή μια αυτοκρατορική δύναμη, σήμερα η αμερικανική, χθες η βρετανική κλπ, μέχρι και τη ρωμαϊκή, ποτέ δεν έχει ασχοληθεί με την ουσία οποιουδήποτε προβλήματος αλλά με τη «διαχείρισή» του ώστε να εξυπηρετείται η αυτοκρατορική της πολιτική. Εξ ορισμού, η πολιτική αυτή δεν μπορούσε παρά να ήταν και παραμένει ο ιμπεριαλισμός.<br /> <br /> Στην καρδιά του, ο ιμπεριαλισμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο «έλεγχος» και η διαμόρφωση του στρατηγικού περιβάλλοντος ώστε να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της αυτοκρατορίας (imperium) και της αυτοκρατορικής δύναμης (imperialpower). Και όπως μας αποδεικνύουν και τα πιο πρόσφατα γεγονότα στη Λιβύη, όταν ο έλεγχος αυτός δεν μπορεί να εξασκηθεί με την «εκσυγχρονιστική» του μορφή (το «ανθρώπινο» πρόσωπο του ιμπεριαλισμού - όπως παλιά λέγαμε το «ανθρώπινο» πρόσωπο του σοσιαλισμού) , τότε πέφτουν οι μάσκες και μιλούν τα όπλα.<br /> <br /> Ωστόσο, σε ήσσονος σημασίας προβλήματα, όπως έχει καταλήξει να είναι το Κυπριακό (που δεν ήταν πάντα έτσι) η πιο αποτελεσματική μέθοδος είναι η ατέρμονη «διαχείρισή» του, ακριβώς επειδή είναι μια διαχρονικά δοκιμασμένη μέθοδος. Στην περίπτωση του Κυπριακού η «διαχείρισή» του δεν είναι κάτι το καινούργιο. Και σίγουρα τη μέθοδο αυτή δεν την ανακάλυψε η κ. Ζίμερμαν.<br /> <br /> Η κ. Ζίμερμαν «εισηγείται» στο τηλεγράφημα του 2005 την πιο «αποτελεσματική» διαχείριση του προβλήματος, διότι μετά το 2004, οι διαμορφωτές της αμερικανικής πολιτικής έπρεπε να λάβουν υπόψη και το γεγονός ότι η Κύπρος κατέστη ισότιμο μέλος της ΕΕ. Στη μέχρι τότε πρακτική τής «διαχείρισης», λέει η κ. Ζίμερμαν, θα πρέπει να προστεθούν καινούργιοι τακτικισμοί που να λαμβάνουν υπόψη τους και τις νέες συνθήκες .<br /> <br /> Στην περίπτωση της Κύπρου θα μπορούσε και πριν το 1974 αλλά και μετά να βρεθεί μια λύση που να εξυπηρετούσε τα συμφέροντα όλων των κατοίκων. Πριν το 1974 μια σφαιρική πρότασης επίλυσης του Κυπριακού κατατέθηκε μέσω της διαμεσολάβησης του ΟΗΕ με την έκθεση του τότε διαμεσολαβητή Γκάλο Πλάζα. Η έκθεση αυτή αποτελεί επίσημο κείμενο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (Reportofthe United ΝationsΜediator, ΟfficialRecords, S/6253, Μarch 26, 1965).<br /> <br /> Όμως η έκθεση αυτή έχει κυριολεκτικά εξαφανισθεί. Πολεμήθηκε από την Ουάσιγκτον, από το Λονδίνο και από την Άγκυρα ακριβώς διότι αφορούσε στην «ουσία» του Κυπριακού. Οι προτάσεις Πλάζα προσέφεραν λύση στη βάση της «συνέχισης» της Κυπριακής Δημοκρατίας, κάτι που τότε (όπως και σήμερα) έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την αυτοκρατορική στρατηγική της Ουάσιγκτον.<br /> <br /> Λύση επί της ουσίας του Κυπριακού ήταν επίσης δυνατή, με βάση όλα όσα καταθέτει στο βιβλίο του ο Μartin Ρackard, Getting itWrong: Fragments form a CyprusDiary, 1964, (επίκειται η ελληνική έκδοση από τις εκδόσεις Καστανιώτη εντός του 2011). Όπως και στην περίπτωση της Έκθεσης Πλάζα, η Κυπριακή Δημοκρατία θα συνέχιζε την πορεία της όπως την άρχισε το 1960. Και κάτι τέτοιο ήταν ασύμβατο με τους αυτοκρατορικούς σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.<br /> <br /> ΚΡΑΤΟΣ ΜΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ<br /> Όπως και στην περίπτωση της Έκθεσης Πλάζα, η Κυπριακή Δημοκρατία θα συνέχιζε την πορεία της όπως την άρχισε το 1960. Και κάτι τέτοιο ήταν ασύμβατο με τους αυτοκρατορικούς σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.<br /> <br /> «Χαμένες ευκαιρίες» με ε/κ υπαιτιότητα <br /> Ο πειρασμός εδώ είναι μεγάλος να μην αναφερθώ και σε όλη τη φιλολογία των «χαμένων», δήθεν, «ευκαιριών» επίλυσης του Κυπριακού που παρήλθαν λόγω υπαιτιότητας και μόνον των Ελληνοκυπρίων.<br /> <br /> Οι θιασώτες της σχολής αυτής, ημιμαθείς και ιδεοληπτικοί στην καλύτερη περίπτωση, αγνοούν τόσο την Έκθεση Πλάζα, όπως και όσα λεπτομερώς καταθέτει ο Μartin Ρackard. Και δικαιολογημένα. Αναφορά και στις δυο περιπτώσεις επιβάλλει αναστοχασμό, κάτι απαγορευτικό για την ιδεοληπτική σκέψη. <br /> Μετά το 1974 όπως και πριν, λύση επί της ουσίας που θα εξυπηρετούσε τόσο την αυτοκρατορική πολιτική των ΗΠΑ όσο και την νεοϊμπεριαλιστική των Τούρκων συνεπάγετο τη διάλυση του κράτους. Και επειδή αυτό δεν μπορούσε να επιτευχθεί, αυτό που επιχειρήθηκε ήταν η μετατροπή του ζητήματος σε θέμα «διαδικασίας» (process) ή, αλλιώς, διαχείρισης και σταδιακής απονομιμοποίησης της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /> <br /> Έτσι μετά και την ανεπιτυχή προσπάθεια κατάλυσης του κράτους το 2004 μέσω του κρατοκτονικού σχεδίου Ανάν, οι Αμερικανοί επανήλθαν στη δοκιμασμένη μέθοδο της «διαδικασίας- διαχείρισης», λαμβάνοντας υπόψη και τον παράγοντα ΕΕ. <br /> <br /> Μετά τον τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου (1989) η επί της ουσίας προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού συνεπάγεται μετωπική σύγκρουση της Ουάσιγκτον με την Άγκυρα. Σημαίνει δηλαδή κόστος για την Ουάσιγκτον και των όποιων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών των ΗΠΑ για τον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής, στα οποία η τουρκική συναίνεση θεωρείται απαραίτητη.<br /> <br /> Έτσι καταλήγουμε στη «διαχείριση», τη δημιουργία δηλαδή κατά διαστήματα ενός κλίματος «κινητικότητας», «προόδου» και «ευφορίας», ώστε να εξυπηρετείται μια επικοινωνιακή προπαγανδιστική στρατηγική την οποία ο κάθε πρέσβης ή κάθε επιτετραμμένος των ΗΠΑ στη Λευκωσία καθ’ εκάστην επικαιροποιεί και ευλαβικά υπηρετεί. <b><br /> ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ</b><i><b><br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/">ΠΗΓΗ </a></b></i>

Κυπριακό και Αυτοκρατορία - Έλεγχος και διαμόρφωση του στρατηγικού περιβάλλοντος από τους Αμερικανούς

Του Μάριου Ευρυβιάδη Ημέσω Wikileaksπρόσφατα αποκαλυφθείσα επίσημη θέση των Αμερικανών στο Κυπριακό διά στόματος της κυρίας Τζέιν Ζίμερμαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμφισβήτησαν την αυτοκτονία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://news247.gr/kosmos/news/article830254.ece/ALTERNATES/w620/xitler10411.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="198" src="http://news247.gr/kosmos/news/article830254.ece/ALTERNATES/w620/xitler10411.jpg" width="320" /></a></div>Το FBI θεωρούσε ως σκηνοθετημένη την αυτοκτονία του Αδόλφου Χίτλερ. Διεξήγαγε έρευνες για τον εντοπισμό του ακόμα και δέκα χρόνια μετά το θάνατό του. Μαρτυρίες πρακτόρων σε ένα φάκελο 752 εγγράφων (pic)<br /> Ακόμα και έντεκα χρόνια μετά το θάνατο του Αδόλφου Χίτλερ, το FBI συνέχιζε να τον αναζητά, εκτιμώντας πως είχε σκηνοθετήσει την αυτοκτονία του και είχε διαφύγει στην Αργεντινή.<br /> Σε 752 έγγραφα του FBI που δόθηκαν στη δημοσιότητα αποκαλύπτεται η δυσπιστία των αμερικανικών αρχών αναφορικά με τη δολοφονία του Φίρερ στο καταφύγιό του στο Βερολίνο στις 30 Απριλίου του 1945.<br /> Οι εκθέσεις πρακτόρων του FBI αναφέρουν πως ο Χίτλερ είχε διαφύγει στην Αργεντινή, το Θιβέτ ή τη Δανία, ενώ υπήρχαν και μαρτυρίες πρακτόρων που επισήμαιναν ότι τον είχαν δει με τα μάτια τους.<br /> "Ο Χίτλερ και πενήντα ακόμα από τους στενούς συγγενείς του μετέβησαν δέκα ημέρες μετά την πτώση του Βερολίνου με δύο υποβρύχια στη νότια Αργεντινή. Ο Χίτλερ έχει αφήσει γένια και κρύβεται σε ένα ράντσο", επισημαίνεται σε έγγραφο της 12ης Σεπτεμβρίου του 1945.<br /> <br /> <div class="inlineElementPicture"><img alt="" src="http://news247.gr/kosmos/news/article830253.ece/ALTERNATES/w460/xitler.jpg" title="" /></div>Σε άλλα έγγραφα περιλαμβάνονται οι μαρτυρίες γιατρού που ισχυριζόταν ότι εξέτασε τον Χίτλερ για μια εντερική διαταραχή στο St. Louis και ανθρώπων που ανέφεραν πως τον είδαν να γευματίζει σε εστιατόριο της Ουάσιγκτον το 1946.<br /> Ο J. Edgar Hoover και η ομάδα του διατηρούσε για τριάντα περίπου χρόνια ένα φάκελο με λεπτομερή στοιχεία και κάθε αναφορά που υποδείκνυε ότι ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν ακόμα ζωντανός.<br /> Οι έρευνες των Αμερικανών πρακτόρων συνεχίστηκαν σε όλο το μήκος και πλάτους του πλανήτη μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950, έως ότου επιβεβαιώθηκε χρόνια αργότερα από αρχεία της SMERSH που έδωσαν ουσιαστικά τέλος στις θεωρίες συνωμοσίας.<br /> <a href="http://news247.gr/kosmos/news/mythos_h_aytoktonia_xitler_gia_to_fbi.830251.html">ΠΗΓΗ</a>

Αμφισβήτησαν την αυτοκτονία

Το FBI θεωρούσε ως σκηνοθετημένη την αυτοκτονία του Αδόλφου Χίτλερ. Διεξήγαγε έρευνες για τον εντοπισμό του ακόμα και δέκα χρόνια μετά το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Η κοινή γνώμη, η υπόθεση «Bulgarification», η κρίση στα Ίμια και η παράδοση Οτσαλάν (Β’ Μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-12859" height="333" src="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/04/untitled-119.jpg?w=500&h=333" title="untitled-119" width="500" /></div><br /> <br /> <b>Συνέχεια της ανάρτησης:<a href="http://elladasimera.blogspot.com/2011/04/blog-post_8986.html" style="color: blue;">Ο νέος κόσμος της Τουρκίας: Αλλάζει δυναμικά η εξωτερική της πολιτική (Α’ Μέρος).</a></b><br /> <b>Των Alan Makovsky και Sabri Sayari (Αποσπάσματα από το βιβλίο με τίτλο: Turkey’s New World: Changing Dynamics in Turkish Foreign Policy).</b><br /> Σε μια έρευνα που έγινε στη Τουρκία στα μέσα της δεκαετίας του ‘90 τα αποτελέσματα έδειξαν πως το 57% των τούρκων δεν ενδιαφέρεται για την εξωτερική πολιτική της χώρας τους και μόνο το 23% παρακολουθεί ανελλιπώς τα γεγονότα. Άξιο συζήτησης ωστόσο ήταν το γεγονός πως τα ποσοστά ήσαν αντιστρόφως ανάλογα στη βαθμίδα των ερωτηθέντων που είχαν πτυχίο Πανεπιστημίου. Εκεί, το 62% δήλωσε πως τους ενδιαφέρει πολύ η εξωτερική πολιτική της χώρας τους σε αντίθεση με ένα μόλις 16% που δήλωσε αδιαφορία.<br /> <span id="more-12858"></span><br /> Η συγκεκριμένη έρευνα, αποτέλεσε σημείο αναφοράς όσον αφορά τη τουρκική εξωτερική πολιτική, μιας και έδειξε περίτρανα πως οι πολίτες της χώρας (Τουρκίας) δεν είχαν στραμμένο το βλέμμα τους τόσο πολύ στην εξωτερική πολιτική της χώρας τους, όσο το είχαν οι Έλληνες και οι Κύπριοι, οι οποίοι σε αντίθεση με τους Τούρκους, την εποχή εκείνη έδειχναν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εξωτερική πολιτική των δικών τους χωρών και φανατικοί παρακολουθητές θεμάτων «εθνικής υπερηφάνειας».<br /> <b>Υπόθεση: «Bulgarification»</b><br /> Το 1984, η κοινή γνώμη της Τουρκίας επηρέασε ουσιαστικά στην απόφαση της τότε τουρκικής κυβέρνησης που έπρεπε να αποφασίσει άμεσα στο πως θα «απαντήσει» στην υπόθεση «Bulgarification». «Bulgarification», ονομάστηκε η τότε εκστρατεία της Βουλγαρίας να κλείνει ότι τζαμί υπήρχε και να μετονομάζει οτιδήποτε οθωμανικό είχε απομείνει στη χώρα με σλαβικά προσωνύμια.<br /> Η υπόθεση «Bulgarification» στην αρχή αιφνιδίασε τη τότε κυβέρνηση της Τουρκίας, η οποία αρχικώς με επιφυλακτικότητα δήλωσε πως δεν μπορεί και δεν δύναται να παρεμβαίνει σε εσωτερικές υποθέσεις γειτονικού της κράτους. Η δήλωση αυτή και η συνεχόμενη προβολή της από τα ΜΜΕ έστρεψαν τη κοινή γνώμη εναντίον της τουρκικής κυβέρνησης με συνέπεια η αμηχανία και η επιφυλακτικότητα που επεδείκνυε αρχικά να μετατραπεί σε «καταιγίδα» αντίδρασης με τη Διεθνή Κοινότητα τότε να αναγκαστεί να μεσολαβήσει.<br /> <b>Υποθέσεις: Ίμια & Οτσαλάν</b><br /> Κάτι αντίστοιχο συνέβη και κατά τη διάρκεια της κρίσης των Ιμίων (στο βιβλίο γράφονται ως Ίμια/Καρντάκ), τον Ιανουάριο του 1996, όπου η Τουρκία και η Ελλάδα έφτασαν μια ανάσα από το πόλεμο. Η όλη υπόθεση και η διαφωνία των δύο χωρών «έτρεχε» για περισσότερο από ένα μήνα, αλλά υπογείως. Δεν υπήρχε καν κρίση και κανείς δεν είχε αντιληφθεί το οτιδήποτε.<br /> Ωστόσο μόλις πήραν τη σκυτάλη τα τουρκικά ΜΜΕ, η κινητοποίηση της κοινής γνώμης ήταν τέτοια που δεν άφηνε περιθώρια στη τότε τουρκική κυβέρνηση. Τότε πραγματικά, φάνηκε το πόσο σημαντικός ήταν ο ρόλος των ΜΜΕ στη Τουρκία, αλλά και το πόσο μπορούσε να επηρεάσει τη κοινή γνώμη. Οι εικόνες των τουρκικών πολεμικών πλοίων να κατευθύνονται προς τις βραχονησίδες άλλαξε ουσιαστικά τα μέχρι τότε δεδομένα και ξεκάθαρα περάσαμε στην εποχή της προηγμένης τεχνολογίας. Μιας τεχνολογίας που μπορεί να καθορίσει «κόκκινες» γραμμές και να επηρεάσει άμεσα την εξωτερική πολιτική μιας χώρας.<br /> Ομοίως με την υπόθεση Ιμίων, τα τουρκικά ΜΜΕ επηρέασαν τη κοινή γνώμη αλλά από την αντίθετη πλευρά αυτή τη φορά, στην υπόθεση Οτσαλάν.<br /> Ο απόηχος της σύλληψης του ηγέτη του PKK, Αμπτουλάχ Οτσαλάν και μετά τις αποκαλύψεις πως η Αθήνα τον προστάτευε αλλά και φυγάδευε στο Ναϊρόμπι της Κένυας, έκαναν το τότε αντι-ελληνικό αίσθημα στη Τουρκία να «χτυπήσει» κόκκινο.<br /> Το εκπληκτικό ωστόσο δεν είναι αυτό, μιας και κάτι τέτοιο αναμένονταν, αλλά το πόσο γρήγορα η κατάσταση εξομαλύνθηκε και το πόσο γρήγορα βρέθηκε ο δρόμος της επαναπροσέγγισης. Τα προσκείμενα ΜΜΕ στη τότε τουρκική κυβέρνηση ξεκάθαρα διαχειρίστηκαν τη κοινή γνώμη περίφημα. Τότε πια, επιβεβαιώθηκε πως τα ΜΜΕ στη Τουρκία, θεωρούνται χωρίς αμφιβολία ένα «όπλο» διαχείρισης της κοινής γνώμης.<br /> <strong></strong><strong><a href="http://gdailynews.wordpress.com/2011/04/09/%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%af%ce%b1-%ce%b7-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%ce%ae-%ce%b3%ce%bd%cf%8e%ce%bc%ce%b7-%ce%b7-%cf%85%cf%80%cf%8c%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7-%c2%abbulgarification%c2%bb-%ce%b7/#more-12858">Geopolitics & Daily News</a></strong>

Τουρκία: Η κοινή γνώμη, η υπόθεση «Bulgarification», η κρίση στα Ίμια και η παράδοση Οτσαλάν (Β’ Μέρος)

Συνέχεια της ανάρτησης: Ο νέος κόσμος της Τουρκίας: Αλλάζει δυναμικά η εξωτερική της πολιτική (Α’ Μέρος). Των Alan Makovsky και Sabri Say...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα νέα είδη απειλών και πολεμικών συγκρούσεων: Το αξιόμαχο και η ετοιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-12843" height="265" src="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/04/strategy_chess1.jpg?w=700&h=465" title="strategy_chess1" width="400" /></div><br /> <br /> <b>Νικόλας Στυλιανού</b><br /> Η 11^η Σεπτεμβρίου 2001 εγκαινίασε μία νέα εποχή σε ότι αφορά στον τρόπο που διεξάγονται οι πολεμικές επιχειρήσεις θέτοντας νέα ερωτήματα στις νέες γενιές των στρατηγικών και στρατιωτικών αναλυτών, στις υπηρεσίες Πληροφοριών, στις Ένοπλες Δυνάμεις και κατ’ επέκταση στις πολιτικές ηγεσίες κρατών. Όταν γίνεται λόγος για νέα είδη πολεμικής σύγκρουσης αναφερόμαστε στη μη-συμβατική διεξαγωγή πολέμου και τη χρήση της σκληρής-στρατιωτικής ισχύος ως την κύρια στρατηγική αποτροπής των νέων τύπου απειλών.<br /> Η παρούσα παρέμβαση επιδιώκει να υπογραμμίσει την αδυναμία της Κυπριακής Δημοκρατίας να συμβαδίσει με τις σύγχρονες και παγκόσμιες προκλήσεις στον τομέα της Ασφάλειας και την ανάγκη για δημιουργία και ανάπτυξη νέων υποδομών και θεσμών για την αποτελεσματική εκτίμηση και αντιμετώπιση των προκλήσεων που θα έχουν σκοπό τη διαφύλαξη και θωράκιση της ασφάλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα (κρατικό, κοινωνικό, οικονομικό).<br /> <span id="more-12842"></span><br /> Κατ’ αρχάς, όταν γίνεται λόγος για νέου τύπου απειλές (ασύμμετρες ή υβριδικές) εννοούμε αυτές στις οποίες υπάρχει ασάφεια σχετικά με τον πυρήνα προέλευσής τους και το σημαντικότερο είναι ότι ενέχουν το στοιχείο του αιφνιδιασμού. Σε ότι αφορά στην ασάφεια που σχετίζεται με τον πυρήνα προέλευσης αυτής της απειλής, αυτό συμβαίνει κυρίως λογω της εμπλοκής μη-κρατικών οντοτήτων (non-state actors) στο παγκόσμιο γίγνεσθαι και το στοιχείο του αιφνιδιασμού αποβλέπει στην μεγιστοποίηση της προκληθείσας ζημιάς στηριζόμενο στον χαμηλό βαθμό ετοιμότητας των αρμόδιων κρατικών αρχών. Για να γίνουμε συγκεκριμένοι, οι ασύμμετρες ή υβριδικές απειλές περιλαμβάνουν τα πιο κάτω:<br /> - Τρομοκρατία (διεθνής και εγχώρια),<br /> - Διασπορά Όπλων Μαζικής Καταστροφής (ΟΜΚ, ήτοι Πυρηνικά, Βιοχημικά και Ραδιολογικά όπλα),<br /> - Κυβερνοπόλεμος (Cyberwarfare),<br /> - Λαθρεμπόριο συμβατικών όπλων,<br /> - Οργανωμένο έγκλημα (Λαθρεμπόριο ναρκωτικών και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος),<br /> - Πειρατεία,<br /> - Λαθρομετανάστευση<br /> Εδώ και σχεδόν 37 χρόνια μετά την εισβολή του Αττίλα, η Κυπριακή Δημοκρατία διατηρεί στην κορυφή της πολιτικής της ατζέντας (και ορθώς), τη λύση του Κυπριακού προβλήματος. Τουτέστιν, το Κυπριακό πρόβλημα μονοπωλεί την ατζέντα της Κυβέρνησης, των πολιτικών κομμάτων και του διπλωματικού μηχανισμού. Ακόμα, τα εξοπλιστικά προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων της Κυπριακής Δημοκρατίας σχεδιάζονται υπό το φως της τουρκικής επιθετικότητας και επεκτατισμού. Μέχρι εδώ, όλα καλά. Υπάρχει όμως και μία άλλη πλευρά των πραγμάτων, στην οποία οι κυβερνήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν διαχρονικά αποτύχει να δώσουν την πρέπουσα σημασία. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.<br /> Οι μεγάλοι θεωρητικοί της Ρεαλιστικής Σχολής των Διεθνών Σχέσεων, αρχίζοντας από τον πατέρα της Στρατηγικής, Θουκυδίδη και φθάνοντας μέχρι και στους πιο σύγχρονους, Hans Morgenthau και John Mearscheimer, υπογραμμίζουν την ανάγκη και τη σημασία της αμυντικής θωράκισης ενός κράτους, η οποία αφενός θα ενισχύσει το status του στο διεθνές γίγνεσθαι και αφετέρου θα το βοηθήσει στην προσπάθεια εθνικής και κρατικής του επιβίωσης μέσα στα πλαίσια ενός αναρχικού (κυρίως λόγω της απουσίας ενός παγκόσμιου και υπερ-εθνικού οργάνου λήψης αποφάσεων ή παγκόσμιας κυβέρνησης), διεθνούς πολιτικού συστήματος. Με άλλα λόγια, υπέρτατος στόχος ενός κράτους είναι η φυσική του προστασία και επιβίωση μέσω διαφόρων στρατηγικών όπως είναι μεταξύ άλλων:<br /> - Η αμυντική του θωράκιση,<br /> - Η σύναψη στρατηγικών συμμαχιών με τρίτα κράτη και<br /> - Η συμμετοχή σε συλλογικούς οργανισμούς ασφάλειας.<br /> Συνεχίζοντας, ο γράφων θεωρεί πως η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει εκτιμήσει σωστά την ανάδειξη ενός καινούριου και με εντελώς νέα χαρακτηριστικά περιβάλλοντος ασφαλείας, πάσχοντας από έλλειψη θεσμών και παραγωγή στρατηγικών αντιμετώπισης περιστατικών και εξελίξεων που ανήκουν στα πλαίσια του νέου αυτού περιβάλλοντος. Θεωρώ δηλαδή πως ναι μεν το Κυπριακό πρόβλημα πρέπει και θα αποτελεί την αιχμή της πολιτικο-στρατιωτικής μας ατζέντας, αλλά οφείλουμε σαν κράτος να εκτιμήσουμε σωστά τη νέα εποχή των ασύμμετρων απειλών ούτως ώστε να είμαστε σε θέση να αντιδράσουμε αποτελεσματικά και όχι σπασμωδικά. Διότι η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί κομμάτι της διεθνούς κοινότητας, επηρεάζεται εξίσου από τις διεθνείς εξελίξεις και γεγονότα τα οποία λαμβάνουν χώρα και είναι τουλάχιστον αφελές και επικίνδυνο να θεωρούμε πως θα (παρα)μείνουμε ανεπηρέαστοι σε καιρούς οριακούς και γεμάτους προκλήσεις για τη διεθνή ασφάλεια.<br /> Συνοπτικά: Το διεθνές περιβάλλον είναι δυναμικό και οι εξελίξεις τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να αποκτήσει, μέσω της ίδρυσης θεσμών και υποδομών νέα δυναμική που θα της επιτρέψουν να συμβαδίσει με το σύγχρονο περιβάλλον ασφάλειας. Ένα δυναμικό περιβάλλον ασφάλειας προϋποθέτει δυναμικές στρατηγικές αντιμετώπισης και εξωστρεφή εξωτερική πολιτική.<br /> Αναλυτικά:<br /> -<b> </b><b>Έκδοση σε βάση τριετίας της Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας </b><br /> Είναι τουλάχιστον απαράδεκτο για ένα στοιχειωδώς σοβαρό κράτος να μην εκδίδει εγχειρίδιο της Στρατηγικής Εθνικής του Ασφάλειας. Το εγχειρίδιο αυτό που αποτελεί την Αμυντική Βίβλο για την πλειοψηφία των κρατών της Υφηλίου, καταγράφει τις απειλές για την ασφάλεια του κράτους και τις στρατηγικές αντιμετώπισής τους. Επίσης, δίνει στρατηγικό βάθος και αποτελεί την αιχμή του δόρατος σε ότι αφορά στην στρατιωτική στρατηγική. Τέλος, αποτελεί δείγμα σύγχρονης, δυναμικής και εξωστρεφούς πολιτικής. Η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να εγκαταλείψει το δρόμο της εσωστρέφειας και να ακολουθήσει το παράδειγμα των Ευρωπαϊκών κρατών και Ηνωμένων Πολιτειών στη σύνταξη της Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας.<br /> -<b> </b><b>Ίδρυση Κέντρου Αντιμετώπισης Επείγουσας Κατάστασης </b><br /> Η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να είναι προετοιμασμένη σε ενδεχόμενο επείγουσας κατάστασης (emergency situation) ή αιφνιδιαστικής επίθεσης ασύμμετρου χαρακτήρα. Η εγγύτητα της Μεγαλονήσου στην εκρηκτική περιοχή της Μέσης Ανατολής, σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη μετανάστευση αυξάνουν το ενδεχόμενο εισόδου εξτρεμιστικών στοιχείων στα εδάφη της Δημοκρατίας. Οι κατεχόμενες περιοχές αποτελούν ένα τεράστιο κενό στην ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου η τελευταία εδώ και 37 σχεδόν χρόνια δεν ασκεί ουσιαστικό έλεγχο. Μέσω των κατεχόμενων περιοχών δύνανται να εισέλθουν στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές εξτρεμιστικά στοιχεία με στόχο προβοκατόρικες ενέργειες, όπως είναι για παράδειγμα η έκρηξη ραδιολογικής βόμβας σε κεντρική πλατεία της Λευκωσίας. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει η κατάλληλη υποδομή για την αντιμετώπιση περιστατικών ασύμμετρου χαρακτήρα τη στιγμή που η Μάλτα και το κρατίδιο του Λιχτενστάιν απέχουν δεκαετίες από εμάς σε τεχνογνωσία και στρατηγικές αντιμετώπισης αντίστοιχων περιστατικών. Όντως θεωρείται απομακρυσμένο ενδεχόμενο επίθεσης με ραδιολογικά ή βιοχημικά όπλα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ίσως και απίθανο. Αυτό όμως δε δικαιολογεί την απουσία υποδομών για την αντιμετώπιση ανάλογου χαρακτήρα περιστατικών.<br /> -<b> </b><b>Ίδρυση του θεσμού του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας</b><br /> Η ίδρυση Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας στα πρότυπα του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥ.Σ.Ε.Α) της Ελλάδας, πρέπει να θεωρείται επιτακτική ανάγκη από την Κυπριακή Δημοκρατία. Η απουσία θεσμικού συνδετικού κρίκου μεταξύ της πολιτικής και κομματικής ηγεσίας με τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας αποτελεί τεράστιο μειονέκτημα σε ότι αφορά στη δυναμική της Εθνικής Ασφάλειας, στη χάραξη εθνικής στρατηγικής και ανταλλαγής πληροφοριών με στόχο τον αποτελεσματικό συντονισμό επιχειρήσεων και εφαρμογής στρατηγικών επιλογών.  Το Σ.Ε.Α πρέπει να δρομολογηθεί και θεσμοθετηθεί άμεσα προσφέροντας έτσι στον αποτελεσματικότερο συντονισμό των αρχών της Δημοκρατίας σε σειρά θεμάτων και προσδίδοντας βάθος και συνέχεια στη χάραξη εθνικής στρατηγικής.<br /> Συνοψίζοντας, η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να εκτιμήσει σωστά και να εναρμονιστεί με τις ανάγκες της σύγχρονης εποχής. Πρέπει να βρεθεί η πολιτική βούληση για δρομολόγηση και δημιουργία θεσμών και υποδομών που θα ανταποκρίνονται στο σύγχρονο περιβάλλον ασφάλειας, θωρακίζοντας παράλληλα τους θεσμούς των Ενόπλων Δυνάμεων και Υπηρεσιών Πληροφοριών σε θέματα τεχνογνωσίας και υποδομών. Σε επόμενη τοποθέτηση ο γράφων θα ασχοληθεί με πιο συγκεκριμένα θέματα που άπτονται του εκσυγχρονισμού της Εθνικής Φρουράς και των Υπηρεσιών Πληροφοριών. Αυτό λοιπόν που χρειάζεται είναι όραμα και πολιτική βούληση ούτως ώστε η Κύπρος να καταστεί θεσμικά και ουσιαστικά αντάξια των αυξημένων αναγκών της εποχής.<br /> www.efylakas.com<br /> <a href="http://gdailynews.wordpress.com/">ΠΗΓΗ</a>

Τα νέα είδη απειλών και πολεμικών συγκρούσεων: Το αξιόμαχο και η ετοιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Νικόλας Στυλιανού Η 11 η Σεπτεμβρίου 2001 εγκαινίασε μία νέα εποχή σε ότι αφορά στον τρόπο που διεξάγονται οι πολεμικές επιχειρήσεις θέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο νέος κόσμος της Τουρκίας: Αλλάζει δυναμικά η εξωτερική της πολιτική (Α’ Μέρος).

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/04/14537_10506.jpg?w=700&h=525" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/04/14537_10506.jpg?w=700&h=525" width="400" /></a></div><strong>Των Alan Makovsky και Sabri Sayari (Αποσπάσματα από το βιβλίο με τίτλο: Turkey’s New World: Changing Dynamics in Turkish Foreign Policy).</strong><br /> Κατά τη διάρκεια της διετίας 1997 – 1998 το αμερικανικό Washington Institute διοργάνωσε μια σειρά από σεμινάρια ώστε να εξετασθεί σε βάθος η δυναμική, οι τάσεις και οι όποιες μεταβολές προκύψουν στη μελλοντική για τότε τουρκική εξωτερική πολιτική.<br /> Ο βασικός ωστόσο λόγος που είχαν διοργανωθεί εκείνα τα σεμινάρια τότε, ήταν να κατανοηθεί το πως βαδίζει αλλά και πως σκοπεύει να συνεχίσει να βαδίζει η Τουρκία μετά τη πτώση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.<br /> <strong>Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η τουρκική εξωτερική πολιτική εστιαζόταν στα ακόλουθα βασικά ζητήματα:</strong><br /> <span id="more-12777"></span><br /> - Στην αποτροπή και απάντηση μιας ενδεχόμενης επίθεσης της τότε Σοβιετικής Ένωσης,<br /> - Στη προσπάθεια της να βελτιώσει στο μέγιστο δυνατό βαθμό τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ και…<br /> - Στη προσπάθειά της να προστατέψει τα δικά της συμφέροντά ενάντια στον Ελληνισμό (Ελλάδα και Κύπρο).<br /> <strong>Σε δευτερεύουσα προτεραιότητα τότε έθετε:</strong><br /> - Πως θα ενσωματωθεί στην Ευρωπαϊκή οικογένεια και…<br /> - Πως θα διαφυλάξει τα σύνορά της αλλά και τη συνοχή της από ενδεχόμενες τρομοκρατικές ενέργειες καθώς και από τις όποιες εξελίξεις πιθανόν προέκυπταν στις γειτονικές της χώρες, Συρία, Ιράν και Ιράκ.<br /> Τα πιο πάνω ζητήματα που ήταν έτσι και αλλιώς δυσεπίλυτα έγιναν κάποια στιγμή ακόμη και προβληματικά, από το εμπάργκο όπλων των ΗΠΑ προς τη Τουρκία τη δεκαετία του ’70, των Ελληνοτουρκικών σχέσεων και πόσο μάλλον το Κυπριακό.<br /> Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, ήταν εξωτερική πολιτική υψηλού ρίσκου, και έθεσε σε κίνδυνο μέχρι και την ίδια την ύπαρξή της. Μια ύπαρξη, που δοκιμάστηκε παράλληλα από την μεν απειλή μιας Σοβιετικής πυρηνικής επίθεσης, και από τις δε συγκρούσεις στο εσωτερικό της. Τη δεκαετία του ’70, χιλιάδες τούρκοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια τρομοκρατικών επιθέσεων (τις επιθέσεις του PKK εννοεί) και χρήσης πολιτικής βίας.<br /> Με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η τουρκο-ρωσική φιλία που οικοδομήθηκε από τον Κεμάλ Ατατούρκ και τον Λένιν, πέρασε οριστικά σε μια διαφορετική φάση. Σε αυτήν της ρήξης. Οι αξιώσεις του Στάλιν στα στενά του Βοσπόρου και στη βορειοανατολική Τουρκία ουσιαστικά έκλεισαν το τουρκο-ρωσικό κύκλο φιλίας.<br /> Η υποστήριξη που παρείχαν οι ΗΠΑ στη Τουρκία όλες αυτές τις δεκαετίες ήταν σημαντικότατη. Η ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αποτροπή ενδεχόμενης επίθεσης από τη πρώην Σοβιετική Ένωση. Παράλληλα κράτησε σε χαμηλούς τόνους τις σχέσεις Τουρκίας – Βουλγαρίας και χωρίς προβλήματα στα μεταξύ τους σύνορα.<br /> Την ίδια ώρα, και πρέπει να τονισθεί αυτό, οι «γειτονιές» της Τουρκίας πέρασαν ήσυχα χρόνια, εξαιρουμένου της Μέσης Ανατολής που όπως και σήμερα παραμένει πηγή αστάθειας. Ο Καύκασος ήταν υπό τον πλήρη έλεγχο της Μόσχας, ενώ τα Βαλκάνια ήταν υπό την …πειθαρχία του Τίτο.<br /> <strong>Γιατί η Τουρκία αποτελεί πολύ σημαντικό εταίρο των ΗΠΑ.</strong><br /> Η Τουρκία είχε το σθένος να αναγνωρίσει πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες πριν καλά καταρρεύσει η πρώην κραταιά υπερδύναμη. Θεωρείται από τις ΗΠΑ, η χώρα σταυροδρόμι, μιας και μπορεί να παίξει περιφερειακό ρόλο στη Δυτική Ευρώπη, στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, στο Αιγαίο, στο Καύκασο, στη Κεντρική Ασία, αλλά και τη Μαύρη Θάλασσα. Μετά τη κατάρρευση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης ουσιαστικά χάθηκε μαζί της και η όποια επιρροή ασκούσε στον Αραβικό κόσμο. Αυτομάτως τότε, δόθηκε η ευκαιρία στη Τουρκία αφενός να συνεχίσει να έχει καλές σχέσεις με το Ισραήλ και αφετέρου να οργανώνει και να προγραμματίζει επιθέσεις εναντίον του PKK ακόμη και στα εδάφη του Ιράκ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, απείλησε ανοιχτά τη Συρία με στρατιωτική επέμβαση στη περίπτωση που δεν έδιωχνε από τη χώρα τον ηγέτη του PKK, Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν εύκολο να πραγματοποιηθεί στη περίπτωση που δεν είχε καταρρεύσει η πρώην Σοβιετική Ένωση.<br /> Ο ρόλος της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή αναβαθμίστηκε τη δεκαετία του 1990, όπου σταδιακά αναδεικνυόταν σε περιφερειακή δύναμη. Σε στρατιωτικό επίπεδο, η Τουρκία είχε αποκτήσει τότε κάποια βασικά στοιχεία μια σύγχρονης πολεμικής δύναμης, κυρίως, χάρη στη συμπαραγωγή των μαχητικών F-16 με την αμερικανική εταιρεία Lockheed Martin. Την ίδια ώρα, οι γειτονικές χώρες της Τουρκίας σταδιακά άρχισαν να αποδυναμώνονται.<br /> <strong>Η Ελλάδα και η Τουρκία.</strong><br /> Η <strong>Ελλάδα</strong> τη δεκαετία του 1990 θεωρητικά ήταν η χώρα που μπορούσε να φέρει σε δύσκολη θέση τη Τουρκία. Ωστόσο η Ελλάδα ήταν και παραμένει δημογραφικά πολύ μικρότερη σαν χώρα από τη Τουρκία. Πέρα αυτού, οι δύο χώρες είναι κράτη, μέλη του ΝΑΤΟ. Η σταδιακή ανάπτυξη της Τουρκίας άνοιξε και άλλο τη «ψαλίδα» ανάμεσα στις δύο χώρες, με φυσιολογικό επακόλουθο την αλλαγή στάσης από πλευράς Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και τη προσπάθεια μιας διαφορετικής προσέγγισης που ευοδώθηκε στα τέλη του 1990 (Παπανδρέου – Τζεμ).<br /> <br /> <a href="http://gdailynews.wordpress.com/">ΠΗΓΗ</a>

Ο νέος κόσμος της Τουρκίας: Αλλάζει δυναμικά η εξωτερική της πολιτική (Α’ Μέρος).

Των Alan Makovsky και Sabri Sayari (Αποσπάσματα από το βιβλίο με τίτλο: Turkey’s New World: Changing Dynamics in Turkish Foreign Policy). ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μυστικές διαβουλεύσεις Αθηνών-Σκοπίων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.makthes.gr/filestore/modules/news/71890/skopia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="318" src="http://www.makthes.gr/filestore/modules/news/71890/skopia.jpg" width="400" /></a></div>Της <b>Αγγελικής Σπανού <br /> Τρία ονόματα κατέληξαν στο παρασκηνιακό τραπέζι.<br /> Οι πρωταγωνιστές, η Ουάσιγκτον και οι εκλογές στη γείτονα χώρα.</b><br /> “Republika Severna Makedonija” (Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας), “Republic of Vardar Macedonia” (Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη) και “Gorna Makedonija” (Άνω Μακεδονία) είναι τα τρία ονόματα, τα οποία -σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες- βρίσκονται στο τραπέζι των παρασκηνιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ Αθήνας - Σκοπίων.<br /> <br /> Κατά τις ίδιες πληροφορίες, οι συνομιλίες βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο και είναι θέμα ωρίμανσης της πολιτικής συγκυρίας αν θα σηκωθεί ή όχι η κουρτίνα. Με δεδομένη την προεκλογική κατάσταση στην ΠΓΔΜ και την πολιτική ρευστότητα που φέρνει εδώ η οικονομική κρίση, δεν φαίνεται πιθανόν ότι θα βρεθεί σύντομα έδαφος για κορύφωση της διαδικασίας, η οποία ωστόσο έχει πλήρως εξελιχθεί σε συνθήκες απόλυτης εχεμύθειας. <br /> <br /> Σύμφωνα με πολλές ενδείξεις, ο προσδιορισμός της γλώσσας καταλήγει στο “makedonski jarik (μακεδονική γλώσσα), ενώ για τον προσδιορισμό της υπηκοότητας επιλέγεται η οδός της εποικοδομητικής ασάφειας (citizens of the Republic…/πολίτες της Δημοκρατίας…). <br /> <br /> Οι σοβαρές αυτές διαπραγματεύσεις διεξάγονται με όρους άκρας μυστικότητας και από εξωυπηρεσιακούς παράγοντες που δεν ανήκουν, οργανικά, στο υπουργείο Εξωτερικών. Η ελληνική πλευρά εκπροσωπείται, κυρίως, από έναν άτυπο σύμβουλο του πρωθυπουργού (Α.Ρ.), ο οποίος αξιοποιεί ως μεσολαβητή προς την πλευρά των Σκοπίων έναν υπερδραστήριο Έλληνα (Μ.Μ.) που ζει στα Σκόπια και βιοπορίζεται με αδιευκρίνιστο τρόπο, ενώ η κυβέρνηση Γκρούεφσκι εκφράζεται μέσω δύο αδελφών που εργάζονται ο ένας στις μυστικές υπηρεσίες και ο άλλος στην υπηρεσία τελωνείων (V. και S. M.). <br /> <br /> Τη σκηνοθεσία αυτής της διπλωματικής ταινίας μυστηρίου ελέγχει ο κ. Τόμας Κάουντριμαν, αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών) και παλιός μας γνώριμος από τη θητεία του στην αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας. <br /> <br /> Η Ουάσιγκτον ενδιαφέρεται έντονα για την επίλυση του προβλήματος της ονομασίας της ΠΓΔΜ, γιατί θεωρεί ότι έτσι θα ενισχυθεί η σταθερότητα των Σκοπίων, θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και θα ενισχυθεί η δυναμική προσέγγισης προς τις ευρωπαϊκές δομές. Είναι βέβαιο ότι στο τελευταίο του ταξίδι στην αμερικανική πρωτεύουσα ο κ. Γκρούεφσκι δέχθηκε αφόρητες πιέσεις από την αμερικανική πλευρά να κάνει το βήμα μπροστά και ίσως είναι αυτός ο κυριότερος λόγος για τον οποίο στη συνέχεια πέταξε την μπάλα στην εξέδρα, δρομολογώντας πρόωρες κάλπες. <br /> <br /> Υψηλόβαθμοι παράγοντες της ελληνικής διπλωματίας έχουν εκφράσει σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους την αισιοδοξία ότι μπορεί να αρθεί το αδιέξοδο στο σκοπιανό μετά τις εκλογές στη γειτονική χώρα (οι οποίες θα πραγματοποιηθούν στο τέλος της άνοιξης ή τις αρχές του καλοκαιριού) και πριν να πέσει η αυλαία στη Χάγη με την τελική απόφαση επί της προσφυγής των Σκοπίων που εγκαλούν την Ελλάδα για δήθεν παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας λόγω της απόφασης στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι για μη ένταξη της ΠΓΔΜ. <br /> <br /> Ωστόσο, ο Ν. Γκρούεφσκι έχει αποδείξει ότι είναι απολύτως απρόβλεπτος και έχει αιφνιδιάσει κατ’ επανάληψη ακόμη και ένθερμους συμμάχους της χώρας του με παλινωδίες, αλλαγή στάσης την τελευταία στιγμή και άτακτες υποχωρήσεις από τις αρχικές του θέσεις. <br /> <br /> Με την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης που καλείται να κρίνει εάν η Ελλάδα παραβίασε ή όχι την Ενδιάμεση Συμφωνία ασκώντας το δικαίωμα του βέτο (στο ΝΑΤΟ, για την ένταξη των Σκοπίων) έκλεισε ο βασικός κύκλος της δικαστικής διαδικασίας. Από την πλευρά της ΠΓΔΜ παρουσιάστηκαν δηλώσεις ελλήνων πολιτικών (με πρώτη εκείνη του τέως πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή) που αναφέρονταν ρητά σε βέτο, όπως επίσης σχετικά σχόλια των κομμάτων της αντιπολίτευσης και δημοσιεύματα στον ελληνικό Τύπο. <br /> <br /> Η ελληνική εκδοχή: Δεν κρίνεται στη Χάγη η ονομασία<br /> <br /> Η απάντηση της ελληνικής πλευράς στην προσφυγή των Σκοπίων στη Χάγη ήταν ότι οι αποφάσεις στο εσωτερικό της Συμμαχίας λαμβάνονται με ομοφωνία, όπως αποδεικνύεται από δημόσιες τοποθετήσεις νατοϊκών αξιωματούχων, ακόμη και του ίδιου του γενικού του γραμματέα. Επίσης, από την ελληνική πλευρά τονίστηκε ότι τα Σκόπια έχουν κατακρεουργήσει την Ενδιάμεση Συμφωνία, παραβιάζοντας με την αλυτρωτική τους πολιτική τις βασικές δεσμεύσεις για σειρά ετών. Ήταν απολύτως ενδεικτική, άλλωστε, η αποκάλυψη από αντιπολιτευόμενο κανάλι (Α1) της ΠΓΔΜ ότι κρατικό πανεπιστήμιο χρησιμοποιεί τον Ήλιο της Βεργίνας στα πτυχία που χορηγεί.<br /> <br /> Η Αθήνα δεν εκφράζει ούτε αισιοδοξία ούτε απαισιοδοξία για την έκβαση της διαδικασίας, ενώ αρμόδιοι παράγοντες της ελληνικής διπλωματίας υποστηρίζουν ότι, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, δεν πρόκειται να επηρεαστούν οι διαπραγματεύσεις για το όνομα ούτε η πορεία των ευρωσκοπιανών σχέσεων. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι τυχόν αρνητική απόφαση θα προκαλούσε εθνικό σοκ, γιατί δυο γενιές Ελλήνων έχουν εκπαιδευτεί να αναζητούν τη διπλωματική ευτυχία στην έδρα του Διεθνούς Δικαστηρίου και η κατάρρευση αυτής της προσδοκίας θα είχε σκληρές συνέπειες. <br /> <br /> Η υφαλοκρηπίδα<br /> <br /> Ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας, μιλώντας στην τουρκική εφημερίδα “Χουριέτ”, αποκάλυψε ότι μετά τις τουρκικές εκλογές (12 Ιουνίου) αναμένονται εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά, θέτοντας ευθέως το δίλημμα “ή λύση ή Χάγη” και αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί ότι οι διερευνητικές επαφές για το Αιγαίο δεν θα συνεχιστούν επ’ αόριστον. Με άλλα λόγια, θα συμφωνηθεί ένα χρονοδιάγραμμα και είτε θα υπάρξει διευθέτηση σε διμερές επίπεδο είτε θα συνταχθεί συνυποσχετικό για παραπομπή της διαφοράς σχετικά με την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στη Χάγη. Αν μέχρι χθες το δεύτερο σενάριο ήταν το μόνο ρεαλιστικό, σήμερα δεν είναι αυτονόητο ότι το πρώτο διατυπώνεται απλώς για την οικονομία της συζήτησης. <br /> <a href="http://www.makthes.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Μυστικές διαβουλεύσεις Αθηνών-Σκοπίων

Της Αγγελικής Σπανού Τρία ονόματα κατέληξαν στο παρασκηνιακό τραπέζι. Οι πρωταγωνιστές, η Ουάσιγκτον και οι εκλογές στη γείτονα χώρα. “Re...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κινεζική τραπεζική εισβολή στην Τουρκία, η Ελλάδα και η γεωπολιτική παράμετρος...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://egxoiridio.files.wordpress.com/2009/07/chinese-dragon.jpg?w=450&h=303" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="215" src="http://egxoiridio.files.wordpress.com/2009/07/chinese-dragon.jpg?w=450&h=303" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>Σειρά κινεζικών τραπεζών φέρονται έτοιμες να επιδιώξουν την επέκτασή τους στην Τουρκία!<br /> Μεταξύ αυτών και η Βιομηχανική και Εμπορική Τράπεζα της Κίνας (ICBC), όπως αποκάλυψε Κινέζος αξιωματούχος ο οποίος ταξίδεψε πρόσφατα στην Τουρκία, ο οποίος και προέβη στις σχετικές αποκαλύψεις προς την εφημερίδα «Χουριέτ», πιο συγκεκριμένα στο οικονομικό τμήμα της έγκυρης εφημερίδας, με τον τίτλο «Hurriyet Daily News & Economic Review».<br /> <br /> Ο Κινέζος αξιωματούχος δήλωσε ότι ενθαρρύνει προσωπικά τις κινεζικές τράπεζες να ανοίξουν υποκαταστήματα στην Τουρκία και να επιδιώξουν εκεί την πιστωτική τους επέκταση, ενώ ξεκαθάρισε ότι η παρουσία των κινεζικών τραπεζών θα διευκολύνει την ανάπτυξη των διμερών οικονομικών σχέσεων οι οποίες μπορούν να αποβούν αμοιβαίως επωφελείς.<br /> <br /> Η είδηση αποκαλύπτει το αυξανόμενο γεωπολιτικό ενδιαφέρον της Κίνας για την Τουρκία, μια εξέλιξη η οποία πρέπει να προβληματίσει την Ελλάδα, χωρίς όμως και να την αποτρέψει από την προσπάθεια ανάπτυξης των ελληνο-κινεζικών σχέσεων. Το συγκεκριμένο λάθος η Ελλάδα το είχε πράξει σε άλλες περιπτώσεις διμερών σχέσεων με αποτέλεσμα να κινδυνέψει να λάβει η συνεργασία ανθελληνικό προσανατολισμό...<br /> <br /> Οι σχέσεις των δύο χωρών, Κίνας και Τουρκία, αποτελούν φυσικό επακόλουθο του κινεζικού ενδιαφέροντος για τον έλεγχο εμπορικών οδών μεγάλης σημασίας, αλλά και για δύο ακόμα λόγους: Αφενός διότι η Άγκυρα μπορεί να παίξει – εάν το αποφασίσει – ρόλο στον κατευνασμό του τουρκογενούς πληθυσμού των Ουιγούρων και αφετέρου διότι η εξ ορισμού εμπλοκή της στην περιοχή της Κεντρικής Ασίας επιβάλλει στο Πεκίνο την ανάγκη συνεννόησης ώστε να μην προκύψουν σοβαρές τριβές.<br /> <br /> Η Τουρκία από την πλευρά της, όντας πιεσμένη γεωπολιτικά λόγω της δραματικής επιδείνωσης των σχέσεών της με τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιδιώκει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα – μερικώς τουλάχιστον – μέσω της ανάπτυξης των σχέσεων με σειρά άλλων ισχυρών χωρών. Στην περίπτωση της Κίνας, ήδη υπάρχουν φωνές που ζητούν την επέκταση και εμβάθυνση των σχέσεων και τη δημιουργία κοινών επενδυτικών σχημάτων στους τομείς του ορυκτού πλούτου, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των λιμένων...<br /> <br /> Πόσο άραγε θα αποτελούσε έκπληξη εάν η Τουρκία επιδιώξει για παράδειγμα να αντικαταστήσει τις σχέσεις της με τη Νότια Κορέα στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, αναπτύσσοντας τις σχέσεις της με την Κίνα; Η πρόοδος της Κίνας είναι θεαματική, ενώ η συνεργασία με την τουρκική αμυντική βιομηχανία η οποία διαθέτει τεχνολογία μέσω των διαφόρων προγραμμάτων συμπαραγωγών και μεταφοράς τεχνογνωσίας από εταιρίες της Δύσης, οπότε θα μπορούσε να αποτελέσει ελκυστικό εταίρο για τους Κινέζους και στον αμυντικό τομέα.<br /> <br /> Σε αυτή την περίπτωση βέβαια το πρόβλημα για την Ελλάδα θα ήταν απείρως μεγαλύτερο και οι σχέσεις Αθήνας – Πεκίνου θα μπορούσαν να επηρεαστούν σημαντικά. Ακόμα κι αν η Άγκυρα δεν προμηθευτεί σε μεταγενέστερο στάδιο το κινεζικό μαχητικό πέμπτης γενιάς J-20 όταν και αν αυτό ωριμάσει τεχνολογικά και είναι ανταγωνιστικό, ώστε να μας προβληματίσει στο επίπεδο της ισορροπίας δυνάμεων στο Αιγαίο, ας μην ξεχνούμε ότι η Τουρκία διαθέτει βαλλιστικούς πυραύλους κινεζικής προέλευσης, οι οποίοι ήδη στοχεύουν ελληνικά νησιά...<br /> <br /> Γι’ αυτό και μόνο το λόγο, η στενή παρακολούθηση των σχέσεων Άγκυρας – Πεκίνου πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για τα υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, ώστε η Ελλάδα να έχει τη δυνατότητα παρέμβασης με σκοπό αν όχι την αποτροπή δυσμενών δυνητικά εξελίξεων, την ελαχιστοποίηση της δυνητικής ζημίας...<br /> <br /> <a href="http://www.defencepoint.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Η κινεζική τραπεζική εισβολή στην Τουρκία, η Ελλάδα και η γεωπολιτική παράμετρος...

Σειρά κινεζικών τραπεζών φέρονται έτοιμες να επιδιώξουν την επέκτασή τους στην Τουρκία! Μεταξύ αυτών και η Βιομηχανική και Εμπορική Τράπεζα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ζητείται ένας σύγχρονος φιλελληνισμός

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHS8s7aPoe16DLu0_k4aI3Et8OHwJsZkB0epepEZM1xlTk91qgkha_6ilJ0XlbNEqtqfrUiZ5GCkIKoim7QcAAMFBvTRblUVO8_sfPbHmfyQCvyCy-8JPykFACevthGShIULVTtmEMusu1/s400/filellines.jpg" /></div><br /> <br /> ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ*<br /> Η ΗΜΕΡΑ θανάτου του Λόρδου Βύρωνα (19 Απριλίου 1824) έχει οριστεί «Ημέρα Φιλελληνισμού και Διεθνούς Αλληλεγγύης» από την Ελληνική Πολιτεία (Προεδρικό Διάταγμα 130/2008), ύστερα από προσπάθειες πολλών ετών του Συνδέσμου «Μπάιρον».<br /> Οι φορείς της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης έχουν την ευθύνη των σχετικών εκδηλώσεων, αλλά το ζητούμενο είναι η ευρύτερη λαϊκή συμμετοχή και ένας ουσιαστικός προβληματισμός για το περιεχόμενο ενός σύγχρονου φιλελληνισμού.<br /> Το κίνημα των Φιλελλήνων, που πυροδότησε η Επανάσταση του ΄21, του οποίου κορυφαίος εκπρόσωπος υπήρξε ο Λόρδος Βύρων, ήταν ένα μεγάλο κίνημα διεθνούς αλληλεγγύης αποτελούμενο από ανθρώπους που -σχεδόν στο σύνολό τους- εμπνέονταν από τις ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης. <br /> <br /> Το έργο του Μπάιρον είναι διαποτισμένο με την ιδέα της ελευθερίας σ΄ όλο τον κόσμο. «Μύρια στήθη συνενώνει μία και κοινή αιτία / Δυτικοί και ανατολίτες επαναστατούν με βία», λέει στο ποίημά του «Η εποχή του Ορείχαλκου», ενώ στο «Δον Ζουάν» δηλώνει ότι «θα ξεσηκώσω, αν μπορέσω, και τις πέτρες ακόμα ενάντια στους τυράννους της γης». <br /> <br /> Ας θυμηθούμε, επίσης, ότι η φωνή του Λόρδου Βύρωνα υψώθηκε οργισμένη και κατά του Έλγιν για τη λεηλασία του Παρθενώνα, κυρίως μέσα από το ποίημα «Η Κατάρα της Αθηνάς», από τη συγγραφή του οποίου συμπληρώθηκαν φέτος 200 χρόνια. <br /> <br /> Μια άλλη - άγνωστη στους πολλούς - πτυχή της δράσης του Μπάιρον είναι ότι στην πρώτη ομιλία του στη Βουλή των Λόρδων (27.2.1812), υπήρξε καταπέλτης εναντίον νομοσχεδίου (που μόνο αυτός καταψήφισε), το οποίο προέβλεπε τη θανατική ποινή για τους εξεγερμένους κλωστοϋφαντουργούς του Νόττιγχαμ, οι οποίοι κατέστρεφαν τις μηχανές, που τους οδηγούσαν σε μαζική ανεργία. <br /> Παρότι πέρασαν δύο αιώνες, τα μηνύματα της ποίησης και των αγώνων του Λόρδου Βύρωνα παραμένουν εξαιρετικά επίκαιρα. <br /> <br /> Γιατί και σήμερα κυριαρχεί το δίκαιο των ισχυρών, οι ανισότητες διευρύνονται και τα ανθρώπινα δικαιώματα συνθλίβονται από τις νεοφιλελεύθερες βαρβαρότητες, με τη Μεσόγειο κύριο πεδίο εκδήλωσης των φαινομένων αυτών. <br /> <br /> Η υποκρισία και ο κυνισμός αποτελούν κύρια χαρακτηριστικά ενός διεθνούς συστήματος που βρίσκεται σε βαθειά κρίση, της οποίας τις συνέπειες βιώνει επώδυνα και ο ελληνικός λαός. <br /> <br /> Χρειαζόμαστε και σήμερα τη διεθνή αλληλεγγύη, που για να είναι πραγματική πρέπει να εμπνέεται από τις ίδιες αρχές που οδήγησαν τον Μπάιρον να αγωνιστεί και να θυσιαστεί δίπλα στους «ελεύθερους πολιορκημένους» του Μεσολογγίου. <br /> <br /> Θέλουμε τον Μπάιρον «μπροστάρη» και στον αγώνα για τη διεκδίκηση των Γλυπτών του Παρθενώνα. <br /> <br /> Μπορούμε ξανά να στηριχθούμε σ΄ ένα φιλελληνικό κίνημα στο βαθμό που τα εθνικά μας θέματα θα συνδέονται σταθερά με παναθρώπινες αξίες καθώς και με την διεκδίκηση μιας νέας, πιο δίκαιης, ειρηνικής και αλληλέγγυας διεθνούς τάξης. <br /> <br /> Στη βάση αυτή καθοριστικό ρόλο καλείται να παίξει ο Ελληνισμός της Διασποράς. <br /> <br /> * Περισσότερα για το Σύνδεσμο Μπάιρον: www. byron-greece.org *Ο Πάνος Τριγάζης είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου «ΜΠΑΪΡΟΝ» για τον φιλελληνισμό και τον πολιτισμό. <br /> <br /> Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ<br /> <br /> <a href="http://ellinilatris.blogspot.com/">ΠΗΓΗ</a>

Ζητείται ένας σύγχρονος φιλελληνισμός

ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ* Η ΗΜΕΡΑ θανάτου του Λόρδου Βύρωνα (19 Απριλίου 1824) έχει οριστεί «Ημέρα Φιλελληνισμού και Διεθνούς Αλληλεγγύης» από τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μ.Ανατολή-Β.Αφρική: Οι φλόγες των εξεγέρσεων αναζωπυρώθηκαν.Τι γίνεται ανά χώρα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/KOSMOS/cache/yemenikallitehniki-474x302.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="253" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/KOSMOS/cache/yemenikallitehniki-474x302.jpg" width="400" /></a></div><b>ΛΙΒΥΗ</b><br /> Το ΝΑΤΟ δεν έχει να αντιμετωπίσει πλέον μόνο τις κυβερνητικές δυνάμεις του Καντάφι,αλλά και την οργή των εξεγερμένων, που περίμεναν πολύ πιο δυναμική στήριξη από τη Συμμαχία.<br /> Αντί γι΄ αυτό μετρούν ήδη 25 νεκρούς από "φιλικά" πυρά!<br /> <br /> Το ΝΑΤΟ εκτός από το συγνώμη που ζήτησε με μεγάλη καθυστέρηση ο ΓΓ Ράσμουσεν, σκέφτεται μέσω της Βρετανίας να "εξοπλίσει" τους αντάρτες με 500 δορυφορικά τηλέφωνα ελπίζοντας ότι έτσι θα ελαχιστοποιήσει τα "λάθη" του.<br /> <br /> Επιπλέον το σχέδιο για εκπαίδευση των εξεγερμένων από ιδιωτικές εταιρείες στις οποίες συμμετέχουν πρώην κομάντο SAS, φαίνεται ότι εξετάζεται σοβαρά. Καμμία δυτική χώρα δεν θέλει να "πατήσει πόδι" στο έδαφος ,γνωρίζοντας ότι η απεμπλοκή της θα είναι δύσκολη.<br /> <br /> Αν δει κάποιος τον χάρτη των συγκρούσεων πάντως διαπιστώνει ότι το σενάριο που από την αρχή των επιχειρήσεων συζητιέται,δηλαδή η διχοτόμηση της Λιβύης,είναι εφικτό.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">ΥΕΜΕΝΗ</b><br /> 100.000 διαδήλωσαν στη συγκέντρωση της Παρασκευής,εναντίον του Προέδρου Ali Abdullah Saleh. <br /> Στην πόλη της Taiz, ένας διαδηλωτής σκοτώθηκε και 33 τραυματίστηκαν από πυροβολισμούς. Μάρτυρες μίλησαν για ελεύθερους σκοπευτές που πυροβόλησαν εναντίον των διαδηλωτών. <br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">ΣΥΡΙΑ</b><br /> Το κατακερματισμένο κίνημα της αντιπολίτευσης φαίνεται ότι αποκτά συνοχή και οργάνωση. Παρά τις κινήσεις που έκανε ο Άσαντ, οι διαδηλώσεις και οι ταραχές συνεχίζονται. Τη Παρασκευή 18 διαδηλωτές σκοτώθηκαν από πυρά των δυνάμεων ασφαλείας στη πόλη Νταράς της νότιας Συρίας.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">ΑΙΓΥΠΤΟΣ</b><br /> Η επανάσταση στην Αίγυπτο συνεχίζεται. Μετά τη πτώση Μουμπάρακ οι διαδηλωτές που συγκεντρώθηκαν στην πλατεία-σύμβολο Ταχρίρ ,στο Κάϊρο, εξέφρασαν τη δυσπιστία τους στο στρατό που έχει αναλάβει τη διακυβέρνηση. Ονόμασαν τη συγκέντρωση "Παρασκευή προειδοποίησης". Αντιμετωπίστηκαν με βία και πυρά από τις στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> ΜΠΑΧΡΕΙΝ</b><br /> Ο σεΐχης Σαλμάν μπιν Χαμάντ αλ-Khalifa, διάδοχος του θρόνου του Μπαχρέιν, ανέφερε σε τηλεοπτικό διάγγελμα ότι έχει δεσμευθεί για μεταρρυθμίσεις. Μέσα στον Μάρτιο, η κυβέρνηση του Μπαχρέιν κήρυξε στρατιωτικό νόμο και κάλεσε ξένα στρατεύματα να αναπτυχθούν στο έδαφός του. <br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">ΙΟΡΔΑΝΙΑ</b><br /> Ένας άνθρωπος αυτοπυρπολήθηκε έξω από το γραφείο του πρωθυπουργού στο Αμάν, στην πρώτη ενέργεια τέτοιας μορφής , από τότε που οι πολιτικές διαμαρτυρίες άρχισαν στην Ιορδανία, τον Ιανουάριο. Ο άνδρας λέγεται Μοχάμεντ Αμπντούλ-Καρίμ και είναι σε κρίσιμη κατάσταση με τρίτου βαθμού εγκαύματα στο πρόσωπό του και ένα μεγάλο μέρος του σώματός του, δήλωσε ένας γιατρός στο Νοσοκομείο Μπασίρ. Μια πράξη αυτοθυσίας,που θυμίζει τον πωλητή λαχανικών στην Τυνησία το Δεκέμβριο από τον οποίο άρχισε το κύμα διαμαρτυριών σε όλο τον αραβικό κόσμο.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Μ.Ανατολή-Β.Αφρική: Οι φλόγες των εξεγέρσεων αναζωπυρώθηκαν.Τι γίνεται ανά χώρα.

ΛΙΒΥΗ Το ΝΑΤΟ δεν έχει να αντιμετωπίσει πλέον μόνο τις κυβερνητικές δυνάμεις του Καντάφι,αλλά και την οργή των εξεγερμένων, που περίμεναν π...

Διαβάστε την συνέχεια

Σεξουαλικη εκμετάλευση παιδιών στην Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-5120" height="268" src="http://tourkikanea.files.wordpress.com/2011/04/ceb5cebacebcceb5cf84ceaccebbcebbceb5cf85cf83ceb7.jpg?w=197&h=132" title="εκμετάλλευση" width="400" /></div><br /> <br /> <b>Κάθε 4 ώρες στην Τουρκία ένα παιδί , πέφτει θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης</b><br /> Μετά την αποκάλυψη ότι από τα τρία παιδιά που δολοφονήθηκαν στην Καισάρεια το ένα είχε βιαστεί, άρχισαν να εμφανίζονται παρόμοιες ειδήσεις από διάφορες περιοχές της Τουρκίας. Αυτό αποκαλύπτει ότι τα περιστατικά ήταν περισσότερα από ότι νομιζόταν.<br /> Σχεδόν κάθε μέρα στους δρόμους που κατοικούμε και στις συνοικίες, αμέτρητα παιδιά χάνονται ή πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Ούτε μαθαίνουμε για αυτά τα παιδιά, ούτε ακούγεται πουθενά η φωνή τους…Η Τουρκία άρχισε να αντιμετωπίζει για μια ακόμη φορά την πραγματικότητα των παιδιών που αγνοούνται και υπόκεινται σε σεξουαλική εκμετάλλευση, μετά την φρίκη που βιώθηκε στην Καισάρεια.<br /> Στις 21 Σεπτεμβρίου 2009 (δεύτερη μέρα του Μπαιραμιού) τα αδέρφια Ντιλρούμπα (7), Αχμέτ Τουνάν Τεκίν (8) και Τουρκάν Αγί (11) βγήκαν να μαζέψουν καραμέλες και χάθηκαν. Μετά από 1,5 χρόνο αποκαλύφθηκαν τα πτώματα τους. Βρέθηκε ότι τα σκότωσε πνίγοντας τα ο παιδόφιλος Ουγούρ Βελή Γ, ενώ βίασε και ένα από αυτά. Και παλιότερα υπήρχαν παρόμοια περιστατικά. Το περιστατικό όμως στην Καισάρεια δείχνει ότι πρέπει να αναπτυχθούνε νέες πολιτικές γύρω από το παιδί, και οι γονείς να είναι πιο ευαίσθητοι. Διότι αν εξετάσουμε τα περιστατικά εμφανίζεται μια φρικτή αλλά απροσδιόριστη εικόνα. Έτσι, στην Τουρκία κάθε 4 ώρες ένα παιδί βιώνει σεξουαλική εκμετάλλευση. Η Τουρκία στην εκμετάλλευση των παιδιών (ιδιαίτερα στην σεξουαλική) είναι τρίτη στον κόσμο. Αν και δεν υπάρχει κάποια σίγουρη πηγή πληροφοριών για το θέμα. Διότι τα στοιχεία που βγαίνουν από έρευνες που κάνουν ιδιωτικοί φορείς, πανεπιστήμια ή κρατικές υπηρεσίες είναι αλληλοσυγκρουόμενα και δεν παρουσιάζουν μια αξιόπιστη εικόνα. Ένας άλλος παράγοντας είναι ότι είτε τα παιδιά δεν το καταγγέλλουν είτε παραμένει εντός της οικογενείας. Έτσι υπό αυτή την κατάσταση τα περιστατικά δεν καταγράφονται επίσημα.<br /> Όμως ο ερευνητής Τουντζέρ Γκιουνάι που ετοιμάζει ένα βιβλίο, ερευνώντας όλες τις επίσημες πηγές και τις εφημερίδες πέτυχε να εμφανίσει μια εικόνα. Όσο και αν ο χώρος του Γκιουνάι είναι η τρομοκρατία, από λόγους συνείδησης ερεύνησε για χρόνια αυτό το θέμα. Έτσι συγκέντρωσε δεδομένα τα οποία είναι πολύ περισσότερα από αυτά των επίσημων φορέων. Ο Γκιουνάι δεν αρκέστηκε στην καταμέτρηση των περιστατικών, αλλά εξέτασε και τις καταθέσεις των παιδιών που είχαν υποστεί εκμετάλλευση.<br /> Ποια είναι λοιπόν η εικόνα των παιδιών ; 50 χιλιάδες παιδιά ζούνε στους δρόμους. Πιστεύεται πως τα 30 χιλιάδες από αυτά έχουν υποστεί σεξουαλική εκμετάλλευση και βιασμό. Εξ αυτών τα 5 χιλιάδες προσέφυγαν στην αστυνομία. Το 75 % των παιδιών που ζούνε στον δρόμο έχουν εμπλοκή σε δικογραφίες που σχημάτισε η αστυνομία σχετικά με κλοπές, ληστείες, τραυματισμούς και βιασμούς. Μέσα στο 2010 4 χιλιάδες παιδιά καταδικάστηκαν για κλοπές και στάλθηκαν σε αναμορφωτήρια. Στα τελευταία 5 χρόνια, 250 είναι τα περιστατικά βιασμών που έγιναν σε φυλακές ανηλίκων και έφτασαν στα δικαστήρια. Ο αριθμός των περιστατικών παιδιών που είτε στους παιδικού σταθμούς, είτε στα δημοτικά με κρεβάτια, υπέστησαν σεξουαλική εκμετάλλευση είτε από το προσωπικό είτε από άλλους, και το θέμα έφτασε στα ΜΜΕ και στα δικαστήρια, μόνο μέσα στο 2009 ήταν περίπου 200. Τα περιστατικά βιασμού παιδιών που το έτος 2001 ήταν περίπου 2000 κάθε έτος αυξάνονταν. Έτσι αυτό το νούμερο κατά το έτος 2010 έφτασε στα 7.000. Πιστεύεται όμως πως το πραγματικό νούμερο είναι πολύ υψηλότερο καθώς τα θύματα και οι οικογένειες για λόγους που έχουν να κάνουν με απειλές, εκβιασμούς, κατηγορίες για ανηθικότητα και αυξημένο αίσθημα ντροπής, τείνουν να κρατάνε κρυφά τα περιστατικά σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Ο αριθμός των παιδιών που έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης κατά τα τελευταία 10 χρόνια είναι περίπου 250 χιλιάδες.<br /> <br /> <a href="http://tourkikanea.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Σεξουαλικη εκμετάλευση παιδιών στην Τουρκία

Κάθε 4 ώρες στην Τουρκία ένα παιδί , πέφτει θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης Μετά την αποκάλυψη ότι από τα τρία παιδιά που δολοφονήθηκαν στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμερικανικό ράπισμα στη Τουρκία από έκθεση του ΥΠΕΞ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://tourkikanea.files.wordpress.com/2011/04/imagescai5v9e6.jpg?w=284&h=177" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://tourkikanea.files.wordpress.com/2011/04/imagescai5v9e6.jpg?w=284&h=177" /></a></div><strong></strong><br /> <strong>Αναφορά δηλητήριο από τις ΗΠΑ για την Τουρκία</strong><br />  Το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ ανακοίνωσε την αναφορά ανθρωπίνων δικαιωμάτων του 2010 για την Τουρκία.<br /> Η αναφορά βγάζει δηλητήριο για την Τουρκία. <b style="font-weight: bold !important;">Η 46 σελίδων αναφορά έχει τις πιο βαριές κατηγορίες στα θέματα της ανεξαρτησίας των δικαστηρίων και στο θέμα της ελευθερίας του τύπου. Να τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της αναφοράς.</b><br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Εξωδικαστικές εκτελέσεις.</b> Πέρσι οι δυνάμεις ασφαλείας στην Τουρκία πραγματοποίησαν εξωδικαστικές εκτελέσεις, και τα περιστατικά αυτά δεν ερευνήθηκαν επαρκώς. Στο πανεπιστήμιο των Μούγλων στις 11 Μάιου ο αστυνομικός Γκιουλτεκίν Σαχίν πυροβόλησε και σκότωσε τον Σερζάν Κούρτ.<br /> Βασανιστήρια. Τα περιστατικά βασανιστηρίων συνεχίστηκαν. Στις 5 Ιανουαρίου γονείς των 32 παιδιών που κρατούνται στις φυλακές των Αδάνων, σε συνέντευξη τύπου που έδωσαν, ανέφεραν πως οι δεσμοφύλακες δέρνουν τα παιδιά τους και στις πληγές τους ρίχνουν αλάτι.<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> Προβλήματα στις φυλακές</b>. Οι συνθήκες στις φυλακές δεν βελτιώθηκαν επαρκώς..Το Ίδρυμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 10 Οκτωβρίου ανακοίνωσε πως στις φυλακές πέθαναν 32 φυλακισμένοι και 5 προσωρινά κρατούμενοι.<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> Παραβιάσεις Δικαιωμάτων</b>. Παρά το ότι αναφέρεται στον νόμο, οι ύποπτοι δεν συναντιούνται άμεσα με τους δικηγόρους τους. Κάποιοι παρατηρητές <br /> βλέπουν την υπόθεση Βαριοπούλα όπως και την Εργκενέκον ως δύο πολιτικές δίκες, ενώ τις βλέπουν ως κάτι δίκαιο για αυτούς που προσπάθησαν να ανατρέψουν την κυβέρνηση.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Δίκαιη δίκη:</b> Κάποιες ανακοινώσεις μελών της κυβέρνησης και κάποιων αξιωματούχων επηρέασαν την δικαστική ανεξαρτησία.<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> Ελευθερία έκφρασης :</b> Η κυβέρνηση στηριζόμενη στο σύνταγμα και σε κάποιους νόμους περιόρισε την ελευθερία έκφρασης.<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> Ελευθερία τύπου.</b> Η ελευθερία τύπου οπισθοδρόμησε. Στις 26 Φεβρουαρίου ο πρωθυπουργός Ερντογάν δήλωσε πως θα πρέπει τα αφεντικά των ΜΜΕ να διώχνουν αυτούς που με τα γραπτά τους κάνουν κακό στην οικονομία. Στις 2 Δεκεμβρίου το Ανώτατο Δικαστήριο, πάγωσε μεγάλο μέρος του προστίμου που είχε επιβληθεί στον εκδοτικό όμιλο Ντογάν<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> Βία κατά γυναικών:</b>Οι δολοφονίες για λόγους τιμής και οι βιασμοί συνέχισαν να είναι μεγάλα προβλήματα. Στην γραμμή έκτακτης ανάγκης που ίδρυσε η κυβέρνηση στις 27 Οκτωβρίου κατέφυγαν 8.704 γυναίκες.<br /> <b style="font-weight: bold !important;"><br /> <br /> Ομοφοβία.</b> Η υπουργός Αλιγιέ Καβάφ στις 7 Μαρτίου είχε πει πως η ομοφυλοφιλία είναι αρρώστια. Στις 16 Μαΐου 300 άτομα στο κέντρο της Άγκυρας διαδήλωσαν ενάντια στην ομοφοβία.<br /> <a href="http://tourkikanea.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Αμερικανικό ράπισμα στη Τουρκία από έκθεση του ΥΠΕΞ.

Αναφορά δηλητήριο από τις ΗΠΑ για την Τουρκία  Το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ ανακοίνωσε την αναφορά ανθρωπίνων δικαιωμάτων του 2010 για την Τουρκία. Η ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο φως τα πρακτικά του κατοχικού δανείου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://content-mcdn.feed.gr/filesystem/images/20110407/engine/assets_LARGE_t_420_52159585_type11495.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="347" src="http://content-mcdn.feed.gr/filesystem/images/20110407/engine/assets_LARGE_t_420_52159585_type11495.jpg" width="640" /></a></div>ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ <br /> Το «Εθνος της Κυριακής» παρουσιάζει τα ντοκουμέντα της σύμβασης με την οποία Ιταλοί και Γερμανοί επέβαλαν στην Ελλάδα να χρηματοδοτήσει τη διαβίωση των στρατευμάτων τους <br /> Η Ελλάδα διατηρεί κάθε δικαίωμα διεκδίκησης για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο που υποχρεώθηκε να καταβάλει στους δυνάστες της. Το θέμα του κατοχικού δανείου παραμένει πάντα ανοικτό και σήμερα το ύψος της οφειλής ανάγεται σε αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ, αναλόγως του τρόπου υπολογισμού. Μόνο από την πρώτη αποτίμηση που έγινε αμέσως μετά τον πόλεμο, από την Τράπεζα της Ελλάδος, φαίνεται ότι το ποσό αντιστοιχούσε σε 4,5 εκατ. χρυσές λίρες Αγγλίας.<br /> <img alt="Στο φως τα πρακτικά του κατοχικού δανείου" border="0" src="http://content-mcdn.feed.gr/filesystem/images/20110407/engine/assets_LARGE_t_420_52159588_type11104.jpg" />Πρόκειται για τα πρακτικά της δανειακής σύμβασης όταν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί στη Συνδιάσκεψη της Ρώμης μόνοι τους αποφάσισαν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να τους δανείσει... για τη διαβίωση των στρατευμάτων τους.<br /> Μια ακόμα ιδιαίτερα σημαντική πτυχή είναι η επίσημη αναγνώριση του δανεισμού από τις ίδιες τις κατοχικές αρχές οι οποίες είχαν ξεκινήσει την αποπληρωμή... καταβάλλοντας μάλιστα τις πρώτες 19 δόσεις, όπως προκύπτει από έγγραφα που παρουσιάζει κ. Τάσος Ηλιαδάκης, πολιτειολόγος και καθηγητής Σχολής Εθνικής Ασφάλειας, τα οποία αποτυπώνουν με λεπτομέρειες τη διαδικασία του αναγκαστικού δανεισμού.<br /> <b>Το ξέχασαν</b><br /> Το δάνειο υπεγράφη με όλους τους τύπους, η Ελλάδα πλήρωνε αναγκαστικά αλλά και οι Γερμανοί σύμφωνα με την πρόβλεψη άρχισαν να ξεπληρώνουν τις οφειλές τους. Υστερα βέβαια το χρέος... έπεσε στη λήθη της ιστορίας και το κατοχικό δάνειο ουδέποτε αποπληρώθηκε.<br /> «Από το 1941 η Ελλάδα βίωνε έναν τρομακτικό λιμό. Ακόμα και ο διαβόητος υπουργός προπαγάνδας των ναζί ο Γκέμπελς έγραφε στο ημερολόγιό του για την Ελλάδα όπου '' πείνα έχει καταστεί ενδημική νόσος.<br /> Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση''. Το Λονδίνο είχε κηρύξει την Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα με στόχο να πλήξει την οικονομία του Αξονα, αλλά και να υποκινήσει στην Ελλάδα την αντίσταση.<br /> Ο υποσιτισμός απασχολούσε τους Γερμανούς στο μέτρο που αυτός μπορούσε να υποκινήσει λαϊκές αναταραχές. Παράλληλα και ο Μουσολίνι πίεζε τον Χίτλερ να μειώσει τις δαπάνες κατοχής στην Ελλάδα και η κυβέρνηση Τσολάκογλου διαμαρτυρόταν για τα υπέρογκα έξοδα κατοχής» σημειώνει ο κ. Τάσος Ηλιαδάκηςν συγγραφέας αποκαλυπτικών έργων και βιβλίων για τα γεγονότα της εποχής.<br /> «Το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλογερμανική Δημοσιονομική Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων στη Ρώμη, από τα μέσα Ιανουαρίου μέχρι τον Μάρτιο του 1942. Ο οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ' Αγκοστίνι, πρότεινε τη συμβιβαστική λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέραν των εξόδων κατοχής, αναλήψεις των Δυνάμεων Κατοχής να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο αυτής προς τη Γερμανία και την Ιταλία».<br /> Στις 14.3.1942 τερματίζεται η Συνδιάσκεψη της Ρώμης με την υπογραφή και του κατοχικού δανείου. Τη σύμβαση υπέγραψαν οι πληρεξούσιοι της Ιταλίας και της Γερμανίας στην Ελλάδα, αντίστοιχα Γκίτζι και Αλτενμπουργκ. Στους άμεσα ενδιαφερόμενους, στην Ελλάδα δηλαδή, η συμφωνία ανακοινώθηκε εννέα ημέρες μετά.<br /> Σύμφωνα με αυτήν:<br /> <ul><li> Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ., ποσό το οποίο θα κατανέμεται εξίσου μεταξύ των δύο Δυνάμεων Κατοχής (άρθρο 2).</li> <li> Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται ως δάνειο στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας σε δραχμές άτοκες (άρθρο 3).</li> <li> Η επιστροφή των δανειακών αναλήψεων θα γίνει αργότερα (άρθρο 4).</li> <li> Η συμφωνία ισχύει αναδρομικά από 1.1.1942 (άρθρο 5).</li> </ul>Η πρώτη τροποποίηση<br /> <b>Οταν το 1,5 δισ. δρχ. τον μήνα έγινε 8 δισ. εν μία νυκτί</b><br /> «Ηταν συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας, που επιβάλλεται στην Ελλάδα. Δηλαδή είναι αναγκαστικό δάνειο. Υπόχρεος καταβολής του είναι η Ελληνική Κυβέρνηση και όχι η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ). Επομένως ο νόμιμος διεκδικητής του είναι η ελληνική κυβέρνηση. Το ύψος των συνολικών αναλήψεων και πότε αυτές θα σταματήσουν δεν προσδιορίζονται. Οι αναλήψεις γίνονται κατά μήνα και δεν προσδιορίζεται ούτε το ύψος των άνω του 1,5 δισ. δρχ. ποσού ούτε το για πόσους μήνες θα έπαιρναν αυτά οι Αρχές Κατοχής» εξηγεί ο κ. Ηλιαδάκης. «Η χρέωση θα γίνεται σε δραχμές. Οι δραχμές όμως αυτές αντιστοιχούσαν σε εντελώς καθορισμένο ποσό μάρκων που ήδη είχαν απαιτήσει οι Γερμανοί από την ΤτΕ η οποία υποχρεώνεται ''όπως ρυθμίζει κατά τοιούτον τρόπον την επάρκειαν του χαρτονομίσματος εις δραχμάς ώστε να εξασφαλισθή μηνιαίως, διά τας ανάγκας του γερμανικού στρατού, ποσόν 25 εκ. μάρκων''. Επομένως η απαίτηση είναι σε μάρκα και το 1,5 δισ. δρχ. της συμφωνίας της Ρώμης δεν είναι τίποτα άλλο παρά τα 25 εκ. μάρκα».<br /> Ο αδηφάγος πληθωρισμός όμως εξανέμιζε το ποσό του 1,5 δισ. δρχ. και τελικά η συμφωνία από 2 Δεκεμβρίου 1942 θα τροποποιηθεί «κοινή συναινέσει». Ετσι το 1,5 δισ. δρχ. θα γίνει 8 δισ., τα οποία θα αναπροσαρμόζονται με κινητή τιμαριθμική κλίμακα από τα αγαθά που κατονομάζει. Επομένως τα άνω των 8 δισ. δρχ. ποσά, όπως αυτά προσδιορί­ζονται από την τροποποίηση, θα χρεώνονται ως δάνειο. Τα δανειακά ποσά που ήδη είχαν πάρει, όπως και αυτά που θα πάρουν μέχρι την 31.3.1943, θα αρχίσουν να εξοφλούνται από τον Απρίλιο του 1943 με δόσεις.<br /> Συνεπώς το αρχικό αναγκαστικό δάνειο μεταπίπτει σε κανονικό συμβατικό δάνειο και τα ποσά είναι σε σταθερό νόμισμα. «Τα δανειακά ποσά σταματούν την 1.4.1943, οπότε αρχίζει η άτοκος επιστροφή τους. Επειδή οι δανειακές αναλήψεις δεν σταμάτησαν, αν και πραγματοποίησαν δέκα εννέα επιστροφές (19), οπότε και σταμάτησαν την καταβολή των υπολοίπων. Από τότε το δάνειο καθίσταται έντοκο λόγω υπερημερίας», υπογραμμίζει ο κ. Ηλιαδάκης για την περίοδο που οι ναζί πλήρωναν μεν τις δόσεις του χρέους τους, αλλά έπαιρναν αναγκαστικά όλο και περισσότερα.<br /> Η 2η τροποποίηση<br /> <b>386,4 δισ. δρχ. οικειοποιήθηκαν οι κατακτητές</b><br /> Οπως λέει ο κ. Ηλιαδάκης, ακολούθησε και δεύτερη τροποποίηση που έγινε 18-5- 1943. «Οι αρχές Κατοχής επανήλθαν στις δίχως όριο αναλήψεις προκαταβο­λών και ο πρωθυπουρ­γός Ι. Ράλλης θα διαμαρτυρηθεί και θα ζητήσει να σταματήσει η έκδοση χαρτονομί­σματος. Εξι ημέρες μετά οι Αρχές Κατοχής προχώρησαν σε δεύτερη αναπροσαρμογή σύμφωνα με την οποία καταργείται ο περιορισμός του ανώτατου ορίου των προκαταβολών, δηλαδή των 8 δισ. δρχ. κατά μήνα και αλλάζει η βάση της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των εξόδων κατοχής», υπογραμμίζει ο κ. Ηλιαδάκης και συνεχίζει: «Με την κατάργηση του ορίου οι Αρχές Κατοχής μπορούσαν κατά βούληση να χαρακτηρίζουν το μεγαλύτερο μέρος ως έξοδα κατοχής και το μικρότερο ως δάνειο. Τόσο η δεύτερη όσο και η τρίτη τροποποίηση που θα ακολουθήσει επιτείνουν τη μετατροπή του δανείου από αναγκαστικό σε συμβατικό, που ήδη είχε γίνει με την πρώτη τροποποίηση». Το διάστημα αυτό οι κατακτητές θα πάρουν από την Τράπεζα της Ελλάδας 386,4 δισεκατομμύρια δραχμές και μετά τον Σεπτέμβριο του '43 όταν συνθηκολόγησε η Ιταλία, οι Γερμανοί θα αυξήσουν τις αναλήψεις των δανειακών προκα­τα­βολών κατά το μερίδιο της Ιταλίας, το οποίο βεβαίως οικειοποιούνται...<br /> Η επιστροφή των οφειλόμενων<br /> <b>Η Γερμανία αποφεύγει να κάτσει στο τραπέζι</b><br /> Το αναγκαστικό δάνειο που κατέβαλε η Ελλάδα αποτελεί μια ξεχωριστή πτυχή εκτός από τις γενικές επανορθώσεις που διεκδικεί η χώρα μας, τη λεηλασία προσωπικών περιουσιών και την αποζημίωση για το ολοκαύτωμα χιλιάδων χωριών. Το δάνειο, δηλαδή, δεν αποτελεί ούτε επανόρθωση ούτε αποζημίωση.<br /> «Πολύ ορθώς η Ελλάδα εξ αρχής και συνεχώς, διαχώριζε το κατοχικό δάνειο από τις επανορθώσεις-αποζημιώσεις και ως εκ τούτου η διεκδίκησή του δεν πρέπει να εμπλέκεται μ' αυτές», λέει ο κ. Ηλιαδάκης.<br /> «Οι ναζί ουδέποτε αμφισβήτησαν το δάνειο. Αντιθετα το αναγνώριζαν ως συμβατικό δάνειο και άρχισαν την αποπληρωμή του. Σύμφωνα με τον Ξ. Ζολώτα, ο ίδιος ο Χίτλερ το είχε αναγνωρίσει. Επίσης, τόσο ο Γερμανός οικονομικός πληρεξούσιος Νέστλερ όσο και ο γενικός πληρεξούσιος Αλτενμπουργκ το αναγνώριζαν ως δανειακή οφειλή και έδωσαν το, κατά άποψή τους, ύψος της.<br /> <b>Η απαίτηση</b><br /> Η Ελλάδα εξαρχής απαίτησε την επιστροφή του, το οποίο διαχώριζε από τις επανορθώσεις. Αυτή η θέση πρόβαλλε σταθερά από το 1945 τόσο σε διεθνείς διασκέψεις όσο και απευθείας προς τη Δ. Γερμανία και μετά το 1990 την Ομοσπονδιακή Γερμανία. Συνολικά το διεκδίκησε 12 φορές ή περίπου κάθε πέντε χρόνια.<br /> Η Γερμανία μετακατοχικά ουδέποτε το αμφισβήτησε, όπως δε προκύπτει από διπλωματικά έγγραφα, ο καγκελάριος Ερχαρντ είχε δεσμευθεί για την επαναδιαπραγμάτευση μετά την επανένωση της Γερμανίας. Ομως συστηματικά απέφυγε και αποφεύγει με την ανοχή των ελληνικών κυβερνήσεων να το συζητήσει».<br /> Στα γερμανικά επιχειρήματα περιλαμβάνονται:<br /> <ul><li> Το δάνειο εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου του 1953 (αναστέλλει την καταβολή των επανορθώσεω αποζημιώσεων μέχρι την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης από τη Γερμανία).</li> <li> Από το δάνειο παραιτήθηκε το 1958 ο Καραμανλής. Ο τελευταίος το διέψευσε και η γερμανική πρεσβεία με ρηματική της διακοίνωση τον Μάρτιο του 1967 αναίρεσε το? επιχείρημα. Παρ' όλα αυτά η Γερμανία το επανέλαβε μετά το 1990.</li> <li> Υστερα από 50 χρόνια δεν μπορεί να εγείρονται τέτοιες απαιτήσεις. Ομως μετά το 1990 απέδιδε αποζημιώσεις στη Ρωσία, στην Πολωνία και το 1997 στην Τσεχοσλοβακία.</li> </ul>«Το μόνο που δηλώνουν τα επιχειρήματα αυτά είναι η έλλειψη επιχειρημάτων. Πολύ δε περισσότερο όταν η κατοχική Γερμανία, παρόμοιο με το ελληνικό είχε πάρει από τη Γιουγκοσλαβία και την Πολωνία και στις οποίες το επέστρεψε το 1956 και το 1971.<br /> Σύμφωνα με την πρώτη τροποποίηση, οι δανειακές αναλήψεις των Δυνάμεων Κατοχής έπρεπε να αρχίσουν να επιστρέφονται από τον Απρίλιο του 1943. Πράγματι η Γερμανία από τον Αύγουστο του 1943 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 1944 κατέβαλε δεκαεννιά (19) επιστροφές για το κατοχικό δάνειο, συνολικού ποσού 85,09 τρισ. δρχ.» αποκαλύπτει ο κ. Ηλιαδάκης. «Τα δανειακά ποσά που διεκδίκησε η Ελλάδα, όπως κι αυτά που αναφέρει η ΤτΕ, είναι καθαρή δανειακή οφειλή, δηλαδή από τις συνολικές δανειακές αναλήψεις έχουν αφαιρεθεί οι επιστροφές.<br /> Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το δάνειο από άτοκο μετέπεσε σε έντοκο λόγω υπερημερίας και επομένως έχουμε ανατοκισμό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης οτι για την επανόρθωση της κατοχικής ζημιάς η Ελλάδα θα χρειαζόταν 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946... Μετά την κατοχή αυτό το ποσό θα αναζητούσε σε εξωτερικό... δανεισμό για να κλείσει τις πληγές του πολέμου».<br /> Επανορθώσεις<br /> <b>«Να δώσουμε μάχη για τη δικαίωση των θυμάτων»</b><br /> Είναι ανάγκη να κινητοποιηθεί η Ελληνική Πολιτεία, κυβέρνηση, κόμματα, οργανώσεις για το εθνικό θέμα των επανορθώσεων, μέχρι την τελική δικαίωση των θυμάτων και της πατρίδας». Αυτό ήταν το μήνυμα που απέστειλαν τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, στο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα. «Το θέμα παραμένει ανοικτό» σημειώνει το μέλος του Συμβουλίου Δαμιανός Βασιλειάδης που έχει οργανώσει δίκτυο υποστηρικτών του ελληνικού αιτήματος και στην ίδια τη Γερμανία.<br /> Σύμφωνα με εισήγηση του κ. Βασιλειάδη, εκτός του κατοχικού δανείου οι οφειλές της Γερμανίας αφορούν τις επανορθώσεις για τις καταστροφές των υποδομών κατά τη διάρκεια της κατοχής που ανέρχονται σε 7.1 δισ. δολάρια του 1938.<br /> «Αυτές, σύμφωνα με επίσημο έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδας, υπολογίζονται έως τον Μάρτιο του 2010 στο ποσό των 108,43 δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς τους νόμιμους τόκους (με το ελάχιστο επιτόκιο του 3% σε τιμές του 1938 υπερβαίνουν σήμερα το 1 τρισ. ευρώ, τρεις φορές περίπου πάνω από το δημόσιο χρέος)», σημειώνει ενδεικτικά. Ανοικτή πληγή παραμένουν οι αποζημιώσεις στα θύματα 100 Ολοκαυτωμάτων από τα οποία έχουν αναγνωριστεί τα 89 με 56.225 νεκρούς.<br /> <b>Εκκρεμότητα</b><br /> Στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με αφορμή το Δίστομο, εκκρεμεί η διένεξη Γερμανίας και Ιταλίας για το προνόμιο της ετεροδικίας, εάν δηλαδή τα ιταλικά δικαστήρια έχουν το δικαίωμα να επιδικάζουν αποζημιώσεις σε θύματα της ναζιστικής θηριωδίας.<br /> Στην Ιταλία κατέφυγαν και δικαιώθηκαν τα θύματα του Διστόμου προκειμένου να εκτελεστεί η απόφαση του Αρείου Πάγου που προβλέπει κατάσχεση γερμανικών περιουσιακών στοιχείων. Η Γερμανία επιθυμεί να μην εκδικάζονται ανάλογες υποθέσεις στα κράτη που υπέστησαν τη λαίλαπα των ναζί παρά μόνα αρμόδια να είναι τα γερμανικά δικαστήρια...<br /> Στις αρχές του 2011 η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε αίτημα παρέμβασης στη δίκη με την προοπτική να εκθέσει τα επιχειρήματά της αναφορικά με την υπόθεση και το θέμα της ετεροδικίας με σκοπό τη δικαίωση των θυμάτων.<br /> «Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει αποζημιωθεί από τη Γερμανία, ενώ όλες οι άλλες χώρες έχουν αποζημιωθεί» σημειώνει ο κ. Βασιλειάδης που δεν παραλείπει να κάνει αναφορά για αρχαιολογικούς θησαυρούς που λεηλατήθηκαν από μουσεία και παράνομες ανασκαφές και δεν έχουν επιστραφεί.<br /> <br /> ΠΗΓΗ

Στο φως τα πρακτικά του κατοχικού δανείου

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ Το «Εθνος της Κυριακής» παρουσιάζει τα ντοκουμέντα της σύμβασης με την οποία Ιταλοί και Γερμανοί επέβαλαν στην Ελλάδα ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Πυρ και μανία οι Λίβυοι επαναστάτες με τη Τουρκία

<img alt="" class="size-full wp-image-95679" height="362" src="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/04/brega_009.jpg" title="LIBYA/" width="600" /><br /> <div class="wp-caption-text"><span style="font-size: x-small;">Έξω από την Μπρέγκα.   </span></div>Οι επαναστάτες της Λιβύης, εξοργισμένοι από τη διακοπή των αεροπορικών επιδρομών του ΝΑΤΟ, ρίχνουν το φταίξιμο στη Τουρκία, που αποτελεί τη μόνη μουσουλμανική χώρα της Συμμαχίας.<br /> Νωρίτερα, οι επαναστάτες είχαν γυρίσει πίσω ένα τουρκικό πλοίο που μετέφερε τρόφιμα και φάρμακα στη Βεγγάζη, ενώ τη περασμένη Τετάρτη επιτέθηκαν εναντίον του Τούρκου πρόξενου στη πόλη.<br /> Όπως λέει ο εκπρόσωπος του Εθνικού Συμβουλίου στο Λονδίνο Guma el-Gamaty. «Η  Τουρκία μπλοκάρει τις Νατοϊκές επιθέσεις… έβαλε βέτο».<br /> Η Τουρκία όμως κάνει προσπάθειες να επιτευχθεί εκεχειρία μεταξύ των δυο πλευρών. Πριν μερικές ημέρες, πραγματοποιήθηκε συνάντηση στην Άγκυρα μεταξύ του ΓΓ του ΝΑΤΟ Anders Fogh Rasmussen και του υπουργού Εξωτερικών του Καντάφι Abdulati Obeidi,  που διαδέχθηκε τον Musa Kusa που αυτομόλησε στο Λονδίνο.<br /> Ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Bulent Arinc δήλωσε πως η χώρα του επιδιώκει την ειρήνευση στη Λιβύη, ενώ παραδέχθηκε πως ακόμη δεν πάγωσε τις καταθέσεις και τα περιουσιακά στοιχεία του λιβυκού καθεστώτος, όπως έχει αποφασίσει το Σ.Α., και όπως έχουν ήδη κάνει η ΕΕ, οι ΗΠΑ, η Ρωσία, και η Ελβετία.<br /> Ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου των επαναστατών στις ΗΠΑ, Α. Aujali, κατηγόρησε τη Τουρκία για παλινωδίες. «Δεν έχουμε δει σταθερότητα στις δηλώσεις της. Τώρα οι Τούρκοι παριστάνουν τους διαμεσολαβητές…».<br /> Εν τω μεταξύ ο ομόλογος του στο Λονδίνο ανέφερε πως υπάρχουν πληροφορίες ότι η Τουρκία πουλάει καύσιμα στον Καντάφι. Άλλες πηγές θέλουν φορτία πετρελαίου από τη Τουρκία να έχουν ήδη φτάσει στην Az Zawiyah  και στη Τρίπολη.<br /> Στη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας, οι σχέσεις της Τουρκίας με τους αντικαθεστωτικούς έχουν κλυδωνιστεί. Οι επαναστάτες  έδιωξαν πλοίο με τουρκική βοήθεια, ισχυριζόμενοι πως η Τουρκία εμποδίζει το ΝΑΤΟ να τους βοηθήσει στρατιωτικά. Όπως λένε, δεν γνωρίζουν το λόγο για αυτή τη στάση της Τουρκίας.<br /> Από τη πλευρά τους, οι Τούρκοι διαψεύδουν κάτι τέτοιο. Όπως ανέφερε ο σύμβουλος του Τούρκου πρωθυπουργού Ibrahim Kalin, «Η χώρα μας συμμετέχει ενεργά στην αποστολή του ΝΑΤΟ, και είναι η μόνη χώρα σήμερα που παρέχει ανθρωπιστική και ιατρική βοήθεια στη Βεγγάζη και στη Μισουράτα».<br /> Στην αρχή, η Τουρκία ήταν απρόθυμη να στηρίξει τις αεροπορικές επιχειρήσεις στη Λιβύη, και όπως είχε πει ο Erdogan, «δεν θα στρέψουμε ποτέ τα όπλα εναντίον του λαού της Λιβύης».<br /> Σε πρόσφατη δήλωσή του στο Λονδίνο, ο Erdogan απέρριψε την ιδέα εξοπλισμού των επαναστατών, λέγοντας πως κάτι τέτοιο «θα βοηθούσε τη τρομοκρατία».<br /> Washington Times<br /> <br /> <a href="http://www.antinews.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Πυρ και μανία οι Λίβυοι επαναστάτες με τη Τουρκία

Έξω από την Μπρέγκα.   Οι επαναστάτες της Λιβύης, εξοργισμένοι από τη διακοπή των αεροπορικών επιδρομών του ΝΑΤΟ, ρίχνουν το φταίξιμο στη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα βρώμικα παιχνίδια των ΗΠΑ στον αραβικό κόσμο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignnone size-full wp-image-95732" height="400" src="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/04/uncle_sam_55275.jpg" title="uncle_sam_55275" width="334" /></div><br /> <br /> Εσείς εισβάλλετε στο Μπαχρέιν, κι εμείς θα διώξουμε τον Καντάφι. Αυτή είναι εν ολίγοις η συμφωνία μεταξύ του Ομπάμα και της ηγεσίας της Σαουδικής Αραβίας.<br /> Διπλωματικές πηγές στον ΟΗΕ, επιβεβαίωσαν πως η Ουάσιγκτον, μέσω της Hillary Clinton, έδωσε το πράσινο φως στους Σαουδάραβες να καταπνίξουν την δημοκρατική εξέγερση στο Μπαχρέιν, με αντάλλαγμα τη θετική ψήφο του Αραβικού Συνδέσμου στην επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη.<br /> Η αποκάλυψη έγινε από δυο διαφορετικούς διπλωμάτες, ένας εκ των οποίων δήλωσε πως «Αυτός είναι και ο λόγος που δεν στηρίξαμε την απόφαση 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Εμείς πιστεύουμε πως οι περιπτώσεις της Λιβύης, της Υεμένης, και του Μπαχρέιν είναι ολόιδιες…».<br /> Η στήριξη του Αραβικού Συνδέσμου στην απόφαση του Σ.Α. είναι μύθος. Από τα 22 μέλη του, μόλις 11 ήταν παρόντα στη ψηφοφορία. Έξι   από αυτά είναι μέλη του Gulf Cooperation Council (GCC), που στηρίζεται από την Αμερική και στο οποίο η Σ. Αραβία έχει τον κυρίαρχο ρόλο.<br /> Η Συρία και η Αλγερία ήταν αντίθετες, και έτσι οι Σαουδάραβες χρειάστηκε να πείσουν μόνο τρία άλλα μέλη του Συνδέσμου. Έτσι, ουσιαστικά, μόνο 9 από τα 22 μέλη του Συνδέσμου στήριξαν την επέμβαση στη Λιβύη.<br /> Βασικό ρόλο έπαιξε ο Γ.Γ, του Συνδέσμου Amr Moussa, που θέλει να τα έχει καλά με τη Ουάσιγκτον, προκειμένου να γίνει ο επόμενος πρόεδρος της Αιγύπτου. <b>Για αυτό λοιπόν, την μεγάλη αραβική επανάσταση διαδέχθηκε η Σαουδαραβική αντεπανάσταση.</b><br /> Πολλοί «ανθρωπιστές» θα πουν πως αυτά είναι θεωρίες συνομωσίας. Αυτό όμως δεν αλλάζει τη βρώμικη πραγματικότητα. Οι παίκτες που παίζουν στη Λιβύη είναι το πεντάγωνο μέσω της Africom, το ΝΑΤΟ, η Σ. Αραβία, ο Amr Moussa του Αραβικού Συνδέσμου, το Κατάρ, η δυναστεία al-Khalifa του Μπαχρέιν, οι πανταχού παρόντες έμποροι όπλων, και τα νεοσυντηρητικά κοράκια που επιδιώκουν την ιδιωτικοποίηση των πάντων στη Λιβύη, ακόμη και του νερού. Τέλος, να μη ξεχνάμε τα όρνια της Δύσης, που έχουν βάλει στο μάτι το πετρέλαιο και το αέριο της Λιβύης.<br /> Μια παρενέργεια της μεγάλης αμερικανικής υποκρισίας είναι πως ο Λευκός Οίκος κάνει ότι μπορεί ώστε το ζήτημα του Μπαχρέιν να θαφτεί από τα αμερικανικά ΜΜΕ.<br /> Παράλληλα έχουμε τον εμίρη του Κατάρ Hamad bin Khalifa al Thani να βγαίνει στο al-Jazeera και να υποστηρίζει τις επιδρομές στη Λιβύη, προκειμένου «να σωθούν οι πολίτες». Κανένας όμως δεν τον ρώτησε αν θα έστελνε τα Μιράζ του για να σώσει και το λαό της Παλαιστίνης από τους Ισραηλινούς.<br /> <b>Στο μέτωπο της Λιβύης έχουμε μια περίεργη εξέλιξη. Το ΝΑΤΟ μοιάζει να αφήνει τις δυνάμεις του Καντάφι να προελαύνουν ανενόχλητες. Προφανώς, ο σκοπός είναι να εξασφαλίσουν πολιτικές και οικονομικές παραχωρήσεις από τους όχι και τόσο καθαρούς ηγέτες των επαναστατών, ένας εκ των οποίων είναι ο μέχρι πρότινος κάτοικος της </b><b>Virginia</b><b>, και πράκτορας της </b><b>CIA</b><b> </b><b>Khalifa</b><b> </b><b>Hifter</b><b>.</b><br /> Η Λιβύη του Καντάφι πρέπει να εξαφανιστεί, ώστε η άλλοτε Mare Nostrum Μεσόγειος των Ρωμαίων, να μετατραπεί σε λίμνη του ΝΑΤΟ. Η Λιβύη είναι η μόνη βορειοαφρικανική χώρα που δεν υποδουλώθηκε στην Africom , στην  Centcom, η σε οποιαδήποτε από τις πάμπολλες οργανώσεις συνεργασίας του ΝΑΤΟ. Οι μόνες άλλες χώρες της Αφρικής που επίσης δεν συμμετέχουν στα αμερικανικά φόρα, είναι η Ερυθραία, η Ζιμπάμπουε, το Σουδάν, και η Αραβική Δημοκρατία του Σαουαχίρι.<br /> Επιπλέον, δυο μέλη της Νατοϊκής «Πρωτοβουλίας Συνεργασίας της Κων/πολης», το Κατάρ και τα ΗΑΕ, πολεμούν δίπλα δίπλα στα πλαίσια των Africom και NATO, για πρώτη φορά. Δηλαδή το ΝΑΤΟ και οι εταίροι του στον Περσικό Κόλπο, πολεμάνε μαζί στην … Αφρική. Μα το ΝΑΤΟ δεν είναι για την Ευρώπη;<br /> Έτσι σύμφωνα με την υποκριτική πολιτική του Ομπάμα, οι δικτάτορες που είναι συνεργάσιμοι, όπως αυτοί του Μπαχρέιν και της Υεμένης, μπορούν να χαλαρώσουν. Μπορούν να κάνουν ότι θέλουν χωρίς κανένα φόβο. Όσο για αυτούς που δεν συνεργάζονται, όπου κι αν βρίσκονται, ας προσέχουν. Το ΝΑΤΟ θα τους ξετρυπώσει.<br /> <b>S.A. από Asia Times</b><br /> <br /> <a href="http://www.antinews.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Τα βρώμικα παιχνίδια των ΗΠΑ στον αραβικό κόσμο

Εσείς εισβάλλετε στο Μπαχρέιν, κι εμείς θα διώξουμε τον Καντάφι. Αυτή είναι εν ολίγοις η συμφωνία μεταξύ του Ομπάμα και της ηγεσίας της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια ανάσα πριν από νέα σύγκρουση στη Λωρίδα της Γάζας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.globalresearch.ca/articlePictures/GazaMap.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://www.globalresearch.ca/articlePictures/GazaMap.gif" width="322" /></a></div>Απορροφημένοι από τη Λιβύη και τις άλλες εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο, λίγοι δείχνουν να κατανοούν ότι η Λωρίδα της Γάζας απέχει ελάχιστα από μια πολύ καταστρεπτικότερη από το 2008 σύγκρουση…<br /> Το Ισραήλ πλήττει όπου μπορεί στρατιωτικούς διοικητές της Χαμάς σε μια προφανή προσπάθεια να αποδιοργανώσει την ικανότητα διεξαγωγής στρατιωτικών επιχειρήσεων, κάτι που παραπέμπει στην έναρξη εχθροπραξιών… Ας ελπίσουμε ότι θα επικρατήσουν πιο ψύχραιμες φωνές ώστε να μην έχουμε επανάληψη του σκηνικού του 2008. Η Χαμάς και οι άλλες οργανώσεις στη Γάζα ευθύνονται για την εξαπόλυση πολλαπλών πληγμάτων εναντίον πόλεων του Ισραήλ, σε μια απόδειξη ότι τα συμφέροντα κάποιων πλευρών, δυστυχώς, εξυπηρετούνται την παρούσα συγκυρία από τη σύγκρουση, όχι την ειρήνη.<br /> <br /> Μπορεί η Χαμάς να ανακοίνωσε την κατάπαυση πυρός με το Ισραήλ, έπειτα από συνεννόηση που είχε με τις υπόλοιπες ένοπλες φράξιες στη Γάζα φοβούμενη ξαφνική πολεμική σύγκρουση, ο κίνδυνος όμως δεν έχει παρέλθει.<br /> <br /> Την ίδια ώρα, η Ισραηλινή Αεροπορία εκτελούσε αεροπορικές προσβολές καταστρέφοντας, με βάση τις ισραηλινές πηγές, ένα κτήριο που χρησιμοποιούνταν για τρομοκρατικές ενέργειες, και τρία τούνελ από τα οποία περνούσαν όπλα εντός της Γάζας.<br /> <br /> Νωρίτερα την ίδια μέρα, σε μια ενέργεια η οποία αν είχε συμβεί οπουδήποτε αλλού θα είχε αυτομάτως θεωρηθεί ως μία από τις απεχθέστερες τρομοκρατικές ενέργειες, η στρατιωτική πτέρυγα της Χαμάς ανέλαβε την ευθύνη εκτόξευσης αντιαρματικού πυραύλου ρωσικής προέλευσης «Kornet E» εναντίον σχολικού λεωφορείου, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά ένας 16χρονος μαθητής, ο οποίος νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση, και να τραυματιστεί ελαφρύτερα ο οδηγός.<br /> <br /> Η απάντηση των ισραηλινών δυνάμεων ήταν άμεση, με προσβολές από μαχητικά αεροσκάφη και βολές πυροβολικού από την περιοχή που έγινε η εκτόξευση του αντιαρματικού. Σύμφωνα με παλαιστινιακές πηγές, σκοτώθηκαν πέντε Παλαιστίνιοι και τραυματίστηκαν τριάντα τρεις.<br /> <br /> Η παρουσία των συγκεκριμένων – άκρως αποτελεσματικών, τουλάχιστον πριν την εμφάνιση του συστήματος αυτοπροστασίας αρμάτων «Trophy» – αντιαρματικών πυραύλων στο οπλοστάσιο της Χαμάς, αποτελούν τη… συνεισφορά της Συρίας στην περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα. <br /> <br /> Το σύστημα πλέον βρίσκεται στα χέρια των μαχητών της Χαμάς, αφού πρώτα προξένησε μεγάλες ζημιές στις ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις στον πόλεμο του Λιβάνου το 2006, στα χέρια των μαχητών της σιιτικής Χεζμπολάχ.<br /> <a href="http://www.defencepoint.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Μια ανάσα πριν από νέα σύγκρουση στη Λωρίδα της Γάζας;

Απορροφημένοι από τη Λιβύη και τις άλλες εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο, λίγοι δείχνουν να κατανοούν ότι η Λωρίδα της Γάζας απέχει ελάχιστα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ετοιμασίες της τουρκικής IHH για τη Γάζα και τη Λιβύη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defencepoint.gr/images/stories/small/turkey_ihh_palestinians.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://www.defencepoint.gr/images/stories/small/turkey_ihh_palestinians.jpg" width="400" /></a></div>Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, εξέχων ρόλο έχει για άλλη μια φορά η τουρκική «ανθρωπιστική» οργάνωση ΙΗΗ, η οποία όπως έχει αποκαλύψει το «defencepoint.gr» θα ξαναδεί τα φώτα της δημοσιότητας…<br /> Αυτή τη φορά ετοιμάζεται για την αποστολή βοήθειας στη Λιβύη αλλά και στη Γάζα, την επόμενη εβδομάδα. Στόχος της οργάνωσης είναι να παράσχει βοήθεια στους μουσουλμάνους της περιοχής και... να βοηθήσει τον ευρύτερο στόχο της Τουρκίας να καταστεί υπόδειγμα και διαμεσολαβητής σε μία ταραγμένη περιοχή του πλανήτη...<br /> <br /> Η οργάνωση έχει καταστεί βραχίονας της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης Ερντογάν να απεκδυθεί την όποια σχέση με την οργάνωση, για τον σκοπό αυτό.<br /> <br /> Την ερχόμενη εβδομάδα ετοιμάζεται αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας από την Κωνσταντινούπολη προς τη Μισράτα, αν και υποτίθεται ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν έχει αναγνωρίσει τους αντικυβερνητικούς ως νόμιμους εκπροσώπους της Λιβύης, ενώ ήταν αντίθετη προς οποιαδήποτε επέμβαση για την ανατροπή του Καντάφι.<br /> <br /> Αντίστοιχο δρομολόγιο θα υπάρξει και με κατεύθυνση τη Γάζα, με το Μαβί Μαρμαρά να είναι και πάλι «ναυαρχίδα» του στολίσκου πλοίων με «ανθρωπιστική» βοήθεια. Στέλεχος της IHH δήλωσε ότι η οργάνωση θα είναι νικήτρια, ακόμα κι αν επέμβει και πάλι το Ισραήλ…<br /> <br /> Και να σκεφτεί κανείς ότι η πρωτοβουλία αναλαμβάνεται τη στιγμή που η ειρήνη στη Λωρίδα της Γάζας κρέμεται κυριολεκτικά από μία κλωστή…<br /> <a href="http://www.defencepoint.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Ετοιμασίες της τουρκικής IHH για τη Γάζα και τη Λιβύη

Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, εξέχων ρόλο έχει για άλλη μια φορά η τουρκική «ανθρωπιστική» οργάνωση ΙΗΗ, η οποία όπως έχει αποκαλύψει τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κινεζική τραπεζική εισβολή στην Τουρκία, η Ελλάδα και η γεωπολιτική παράμετρος...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img height="309" src="http://www.strategyreport.gr/wp-content/uploads/2010/10/13547373_21n.jpg" width="400" /></div><br /> <br /> Σειρά κινεζικών τραπεζών φέρονται έτοιμες να επιδιώξουν την επέκτασή τους στην Τουρκία!<br /> Μεταξύ αυτών και η Βιομηχανική και Εμπορική Τράπεζα της Κίνας (ICBC), όπως αποκάλυψε Κινέζος αξιωματούχος ο οποίος ταξίδεψε πρόσφατα στην Τουρκία, ο οποίος και προέβη στις σχετικές αποκαλύψεις προς την εφημερίδα «Χουριέτ», πιο συγκεκριμένα στο οικονομικό τμήμα της έγκυρης εφημερίδας, με τον τίτλο «Hurriyet Daily News & Economic Review».<br /> Ο Κινέζος αξιωματούχος δήλωσε ότι ενθαρρύνει προσωπικά τις κινεζικές τράπεζες να ανοίξουν υποκαταστήματα στην Τουρκία και να επιδιώξουν εκεί την πιστωτική τους επέκταση, ενώ ξεκαθάρισε ότι η παρουσία των κινεζικών τραπεζών θα διευκολύνει την ανάπτυξη των διμερών οικονομικών σχέσεων οι οποίες μπορούν να αποβούν αμοιβαίως επωφελείς.<br /> <br /> Η είδηση αποκαλύπτει το αυξανόμενο γεωπολιτικό ενδιαφέρον της Κίνας για την Τουρκία, μια εξέλιξη η οποία πρέπει να προβληματίσει την Ελλάδα, χωρίς όμως και να την αποτρέψει από την προσπάθεια ανάπτυξης των ελληνο-κινεζικών σχέσεων. <br /> <br /> Το συγκεκριμένο λάθος η Ελλάδα το είχε πράξει σε άλλες περιπτώσεις διμερών σχέσεων με αποτέλεσμα να κινδυνέψει να λάβει η συνεργασία ανθελληνικό προσανατολισμό...<br /> <br /> Οι σχέσεις των δύο χωρών, Κίνας και Τουρκία, αποτελούν φυσικό επακόλουθο του κινεζικού ενδιαφέροντος για τον έλεγχο εμπορικών οδών μεγάλης σημασίας, αλλά και για δύο ακόμα λόγους: Αφενός διότι η Άγκυρα μπορεί να παίξει – εάν το αποφασίσει – ρόλο στον κατευνασμό του τουρκογενούς πληθυσμού των Ουιγούρων και αφετέρου διότι η εξ ορισμού εμπλοκή της στην περιοχή της Κεντρικής Ασίας επιβάλλει στο Πεκίνο την ανάγκη συνεννόησης ώστε να μην προκύψουν σοβαρές τριβές.<br /> <br /> Η Τουρκία από την πλευρά της, όντας πιεσμένη γεωπολιτικά λόγω της δραματικής επιδείνωσης των σχέσεών της με τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιδιώκει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα – μερικώς τουλάχιστον – μέσω της ανάπτυξης των σχέσεων με σειρά άλλων ισχυρών χωρών. <br /> <br /> Στην περίπτωση της Κίνας, ήδη υπάρχουν φωνές που ζητούν την επέκταση και εμβάθυνση των σχέσεων και τη δημιουργία κοινών επενδυτικών σχημάτων στους τομείς του ορυκτού πλούτου, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των λιμένων...<br /> <br /> Πόσο άραγε θα αποτελούσε έκπληξη εάν η Τουρκία επιδιώξει για παράδειγμα να αντικαταστήσει τις σχέσεις της με τη Νότια Κορέα στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, αναπτύσσοντας τις σχέσεις της με την Κίνα; <br /> <br /> Η πρόοδος της Κίνας είναι θεαματική, ενώ η συνεργασία με την τουρκική αμυντική βιομηχανία η οποία διαθέτει τεχνολογία μέσω των διαφόρων προγραμμάτων συμπαραγωγών και μεταφοράς τεχνογνωσίας από εταιρίες της Δύσης, οπότε θα μπορούσε να αποτελέσει ελκυστικό εταίρο για τους Κινέζους και στον αμυντικό τομέα.<br /> <br /> Σε αυτή την περίπτωση βέβαια το πρόβλημα για την Ελλάδα θα ήταν απείρως μεγαλύτερο και οι σχέσεις Αθήνας – Πεκίνου θα μπορούσαν να επηρεαστούν σημαντικά. <br /> <br /> Ακόμα κι αν η Άγκυρα δεν προμηθευτεί σε μεταγενέστερο στάδιο το κινεζικό μαχητικό πέμπτης γενιάς J-20 όταν και αν αυτό ωριμάσει τεχνολογικά και είναι ανταγωνιστικό, ώστε να μας προβληματίσει στο επίπεδο της ισορροπίας δυνάμεων στο Αιγαίο, ας μην ξεχνούμε ότι η Τουρκία διαθέτει βαλλιστικούς πυραύλους κινεζικής προέλευσης, οι οποίοι ήδη στοχεύουν ελληνικά νησιά...<br /> <br /> Γι’ αυτό και μόνο το λόγο, η στενή παρακολούθηση των σχέσεων Άγκυρας – Πεκίνου πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για τα υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, ώστε η Ελλάδα να έχει τη δυνατότητα παρέμβασης με σκοπό αν όχι την αποτροπή δυσμενών δυνητικά εξελίξεων, την ελαχιστοποίηση της δυνητικής ζημίας...<br /> <br /> <a href="http://www.defencepoint.gr/"><br /> ΠΗΓΗ</a>

Η κινεζική τραπεζική εισβολή στην Τουρκία, η Ελλάδα και η γεωπολιτική παράμετρος...

Σειρά κινεζικών τραπεζών φέρονται έτοιμες να επιδιώξουν την επέκτασή τους στην Τουρκία! Μεταξύ αυτών και η Βιομηχανική και Εμπορική Τράπε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα-Τουρκία: Μια αντιπαράθεση με αρχή και άγνωστο τέλος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaImqTIEozsER9T9SECBEfPSb7FsMySVe0bh6P07qyLBn9bQvKhozzBwdbs-Tc3c8-uU7o25Ac9GQiexaYM3d-XhXpp6dPdjzPjtJJGTAsGF8Yqb-hvek__UhM-kUbYkT5oqDul6mRDa4/s1600/376478-458x315.jpg" /></div><br /> <br /> Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε την εξωτερική μας πολιτική να παλινδρομεί σε επικίνδυνες ατραπούς δείχνοντας έναν πρωτόγνωρο ερασιτεχνισμό. Ενώ το υπουργείο Αμυνας ακολουθεί τη μέθοδο της… «υπνοθεραπείας», ενώ σε συλλογικό επίπεδο η πολιτική ηγεσία ασχολείται αποκλειστικά με τα θέματα της οικονομίας, ανησυχώντας-που και που-για το συμβαίνει πέραν των συνόρων μας.<br /> Πρόσφατα έγινε γνωστό το θέμα του δικτύου κατασκόπων της ΕΥΠ που εξάρθρωσε η Τουρκική υπηρεσία πληροφοριών. Σωστό ή λάθος, αλήθεια ή ψέματα αυτό αφορά παιχνίδι πληροφοριών και προπαγάνδας το οποίο στο βάθος του δεν μας αφορά. Μας αφορά όμως η προκλητικότητα και ο τρόπος που οι γείτονες διαχειρίζονται τα θέματα εις βάρος μας.<br /> <br /> Πόσες εβδομάδες πέρασαν από την ανακάλυψη των οστών των εκτελεσθέντων ελληνοκυπρίων στρατιωτών από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις το 1974; Δέκα, δεκαπέντε; Είκοσι; Κι όμως ξεχάστηκαν.<br /> <br /> Πόσες φορές καθημερινά η τουρκική πολεμική αεροπορία υπερίπταται και εκτελεί αποστολές εντός του ελληνικού χώρου και πάνω από ελληνικά εδάφη; Ρουτίνα πλέον λέμε, δεν ασχολούμαστε… Είμαστε ευρωπαίοι και δεν μας απασχολούν οι εκ των ανατολών «βάρβαροι».<br /> <br /> Μιλάμε συνεχώς για διεθνές δίκαιο, για συνθήκες και λοιπά νομικά κατοχυρωμένα δικαιώματα. Νομικά τερτίπια που επί της ουσίας όμως είναι ανίσχυρα. Στρατηγικά αξιώματα και στρατηγιστές προειδοποιούσαν και προειδοποιούν πως το διεθνές δίκαιο δεν είναι επί της ουσίας τίποτε άλλο παρά ένα είδος «παραισθησιογόνου για τους αδύνατους».<br /> <br /> Και αν ιστορικά το εξετάσουμε δούμε πως αυτή είναι η πικρή αλήθεια.<br /> Δίκαιο της θάλασσας, ανθρωπιστικό δίκαιο, δίκαιο των ενόπλων συρράξεων, θρησκευτικό δίκαιο και πόσα ακόμη, είναι γραμμένα στα παλαιότερα εκ των υποδημάτων από τους ισχυρούς. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο πως οι αρχαίοι Ελληνες έλεγαν πως: «η πρώτη απώλεια σε έναν πόλεμο είναι η αλήθεια και οι νόμοι».<br /> <br /> Μπορεί να βρισκόμαστε βυθισμένοι στο ευρωλήθαργό μας και στην ευμάρειά μας αλλά κάποια στιγμή θα κληθούμε να πληρώσουμε το τίμημα, αν δεν το πληρώνουμε κι όλας.<br /> <br /> Οι εξ ανατολών σύμμαχοι και άσπονδοι «φίλοι»μας, έχουν ήδη προβεί στην κατασκευή ακόμη και βαλλιστικών πυραύλων οι οποίοι ανά πάσα στιγμή μπορούν να εκτοξευθούν σε στρατηγικά σημεία σε ολόκληρη την Ελλάδα και πριν ακόμη προλάβουμε να αντιδράσουμε να έχουμε ηττηθεί.<br /> <br /> Γεγονός που με επιμέλεια έχει κρυφτεί από τον ελληνικό λαό. Δυστυχώς όμως είναι αλήθεια. Χάρις τη βοήθεια Πακιστανών και Κινέζων επιστημόνων και μηχανικών η Τουρκία διαθέτει στο οπλοστάσιό της πλέον βαλλιστικούς πυραύλους. Οι τελευταίες δοκιμές τελικής πιστοποίησης έγιναν πριν από ένα περίπου χρόνο στη Μαύρη Θάλασσα και στην Ανατολία.<br /> <br /> Και αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.<br /> Μαχητικά και ελικόπτερά μας βρίσκονται στο έδαφος λόγω ελλείψεως ανταλλακτικών. Αρματα μάχης παραμένουν καλογυαλισμένα και ακίνητα λόγω ελλείψεως πυρομαχικών. Το ίδιο ισχύει και σε πολλούς άλλους τομείς των ενόπλων δυνάμεων. Οι ασκήσεις έχουν περιοριστεί λόγω οικονομικού κόστους και σε λίγο όπως οδεύουμε η θητεία θα… μηδενιστεί λόγω ελλείψεως πόρων συντήρησης των εφέδρων!<br /> <br /> Ουσιαστικά δηλαδή εκτός από προβλήματα διαθέσεως μέσων και αριθμών οι ένοπλες δυνάμεις μας είναι και αγύμναστες.<br /> Το σχέδιο επιστράτευσης των ενόπλων δυνάμεών μας είναι τραγικό. Το φιάσκο το ’74 θα είναι παρονυχίδα μπροστά σε αυτό που θα συμβεί αν κληθούν τώρα οι έφεδροι στις μονάδες τους. Ούτε το 50% των επιστρατευμένων δεν γνωρίζουν οι αρμόδιες στρατολογικές υπηρεσίες που μένει… Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό: Χάος!<br /> <br /> Εξίσωση που μάλλον με χαρά-αν ζούσαν-θα ήθελαν να επιλύσουν ο Καραθεοδωρής ή ο Αϊνστάιν μέσα στο πλαίσιο των χαοτικών επιστημών...<br /> Φυσικά δεν κομίζουμε γλαύκας εις Αθήνας. Ούτε προδίδoυμε κρατικά μυστικά.<br /> <br /> Οι τούρκοι επιτελείς τα γνωρίζουν αυτά πολύ καλύτερα. Και επειδή ακριβώς τα γνωρίζουν έχουν αποθρασυνθεί σε τέτοιο βαθμό. Γνωρίζουν πως δεν είμαστε ολοκληρωτικά έτοιμοι να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας.<br /> Και αυτό δεν αφορά επ’ ουδενί τρόπο, τη δημιουργία κλίματος ηττοπάθειας. Σίγουρα δεν είμαστε ως χώρα «εύκολη βορά» για τους αντιπάλους μας. Θα μπορούσαμε όμως να γίνουμε ακόμη δυσκολότερη, ώστε οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια εναντίον μας να μπορεί να αντισταθμιστεί από ένα «ισοδύναμο τετελεσμένο» που θα καθιστά απαγορευτική επιθετική ενέργεια εναντίον της εδαφικής ακεραιότητάς μας.<br /> <br /> Ετσι πιστεύουμε πως ένας από τους κυριότερους σκοπούς ενός δημοσιογράφου είναι να εκθέτει προβλήματα να τα αναδεικνύει και να ζητά την επίλυσή τους για το καλό της χώρας. Προβλήματα ουσιαστικά και κρίσιμα.<br /> <br /> Μετά από αυτή τη μικρή-αλλά αναγκαία-παρένθεση συνεχίζουμε. Χαρακτηριστικό της μεθοδικότητας και του τρόπου που σκέφτονται οι τούρκοι αξιωματούχοι και επιτελείς είναι πως μόνο-το επαναλαμβάνω μόνο-το τουρκικό Γενικό Επιτελείο διαθέτει δώδεκα ομάδες εμπειρογνωμόνων που ασχολούνται αποκλειστικά με την Ελλάδα. Δηλαδή 80 ειδικούς επιστήμονες. Στο ελληνικό Υπουργείο Αμυνας ζήτημα αν περιοδικά ασχολούνται δύο άτομα…<br /> <br /> Οι τουρκικές βλέψεις στην Κ. Ασία<br /> <br /> Οι Τούρκοι πλέον έχουν εγκαταλείψει το δόγμα «ειρήνη στο σπίτι, ειρήνη στον κόσμο» του Μουσταφάλ Κεμάλ Πασά και πλέον έχουν αρχίσει να γίνονται εξωστρεφείς, επαναφέροντας την πολιτική αλλά και τακτικές του αείμνηστου Τουργκούτ Οζάλ.<br /> Πλέον στις διεθνείς σχέσεις κυριαρχεί το δόγμα της «γεωοικονομίας». Στοχεύω δηλαδή ως χώρα σε περιοχές που έχουν φυσικούς πόρους. Και ειδικά αυτή τη περίοδο που επικρατεί οικονομική ύφεση.<br /> <br /> Η Τουρκία λοιπόν ξέρει να παίζει εξαιρετικά αυτό το παιχνίδι, εξυπηρετώντας πλήρως τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή της Κεντρικής Ασίας. Η Κεντρική Ασία αυτή τη στιγμή λόγω των τεραστίων αποθεμάτων σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο αποτελεί το μήλον της έριδος ανάμεσα στις ΗΠΑ και το νέο αντίπαλο δέος αυτής, το συνασπισμό κρατών με την ονομασία «Ομάδα της Σαγκάης». Συνασπισμός όμως που λόγω της πολυπολικότητάς του αντιμετωπίζει προβλήματα συνοχής, όπως έδειξε και η πρόσφατη επίσκεψη του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Αγκυρα.<br /> <br /> Οι χώρες λοιπόν της περιοχής είναι κατά βάση τουρκόφωνες. Αζερμπαϊτζάν, Τουρκμενιστάν, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν. Η Αγκυρα λοιπόν θεωρεί πως αυτές ανήκουν στον ευρύτερη γεωπολιτική και ιστορική της σφαίρα επιρροής της. Θεωρεί πως η μητέρα πατρίδα (Ana Vatan) είναι εκείνη και προσπαθεί να τις προσεταιριστεί προς όφελος των ΗΠΑ. Η τουρκική διπλωματία είναι αναμενόμενο να έχει ρίξει όλο το βάρος της εκεί.<br /> <br /> Από την άλλη, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντοάν αναλαμβάνει τον ηράκλειο άθλο να επιφέρει την παύση των εχθροπραξιών ανάμεσα στο τουρκικό κράτος και τους κούρδους αντάρτες του ΡΚΚ, μιας και το κεμαλικό κατεστημένο για θέμα αρχής και αξιοπιστίας δεν μπορεί να το πράξει. Πρέπει το ζήτημα του ΡΚΚ να λήξει, διότι οι συμφωνίες τόσο με τη Ρωσία, όσο και με τις ΗΠΑ και το Ιράκ, προβλέπουν το πέρασμα αγωγών πετρελαίου μέσα από περιοχές που δρα το αυτονομιστικό κίνημα των κούρδων ανταρτών.<br /> <br /> Το κεμαλικό κατεστημένο με τη σειρά του έχει αναλάβει από την άλλη έναν άλλο ρόλο: Να προκαλέσει «σοκ και δέος» στην Ελλάδα, ώστε σταδιακά να την «σαλαμοποιήσει» και να την καταστήσει επί της ουσίας δορυφόρο της Τουρκίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις σχέσεις των δύο χωρών.<br /> <br /> Τα μαχητικά της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, τα πλοία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού και ο στρατός ξηράς, δεν έχουν σκοπό να μας βομβαρδίσουν ούτε να μας εξαπολύσουν μαζική επίθεση. Απλά μέσω της στρατηγικής της έμμεσης προσέγγισης μας προκαλούν ώστε σταδιακά να δεχθούμε τα αιτήματά τους και να αποδείξουν στη διεθνή κοινότητα ποιος είναι ο «ισχυρός» στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ένοπλες δυνάμεις δεν είναι τίποτε περισσότερο από το «μακρύ χέρι της πολιτικής». Τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη και τα πολεμικά πλοία της γείτονος απλά ασκούν πολιτική, βάσει των διαταγών που λαμβάνουν.<br /> <br /> Όλες αυτές οι τακτικές της τουρκικής ηγεσίας έχουν σαν στρατηγικό στόχο να αφιονίζουν την Ελλάδα και την πολιτική της, ζητώντας ένα νέο είδος διαπραγμάτευσης με βάσει τα καινούργια γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά δεδομένα όπως αυτά διαμορφώνονται. Για την Τουρκία οι συνθήκες που υπογράφτηκαν εδώ και περίπου έναν αιώνα είναι «νεκρές». Η τουρκική διπλωματία υποστηρίζει πως πλέον οι συνθήκες πρέπει να επανεξετασθούν υπό το πρίσμα του «ισχυρού» έναντι του «αδυνάτου», που δεν είναι άλλος στη στρατηγική τους σκέψη και σχεδιασμό από την Ελλάδα.<br /> <br /> Εξάλλου μια χώρα που πλησιάζει τα εκατό εκατομμύρια με το 65% αυτής να είναι νέοι, με βαριά βιομηχανία και πολλά υποσχόμενη μακροικονομική ανάπτυξη είναι φυσικό να βλέπει απαξιωτικά έναν αντίπαλο των εννέα εκατομμυρίων με το 45% του πληθυσμού του γηρασμένο και χαμένο βαθιά μέσα στην ψεύτικη ευμάρεια, την «ευρωασφάλεια» και την παραγωγικότητα της βιομηχανίας των «υπηρεσιών».<br /> <br /> Η «προβληματική» Τουρκία παραμένει σταθερή<br /> Φυσικά και στο εσωτερικό της η Τουρκία αντιμετωπίζει προβλήματα και ουκ ολίγα. Με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ένταση στη σύγκρουση Ισλαμιστών και Κεμαλιστών. Παρόλα αυτά όμως, σε ό,τι αφορά την χάραξη και την τήρηση της εθνικής στρατηγικής αναφορικά με την εξωτερική πολιτική, αυτή τηρείται απαρέγκλιτα. Σε αυτό τον τομέα, κάθε μία από τις δύο πλευρές έχει αναλάβει το ρόλο της βάσει του στρατηγικού σχεδίου που έχει εκπονηθεί για την αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας και της ουσιαστικής μετατροπής της σε τοπική υπερδύναμη.<br /> <br /> Και για να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα, οι τούρκοι διπλωμάτες δεν είναι καλύτεροι από τους Ελληνες. Απλά οι τούρκοι διπλωμάτες βασίζονται σε στρατηγικούς σχεδιασμούς που δεν αλλάζουν, μαζί με τις αλλαγές προσώπων και πολιτικών. Κάτι το οποίο συμβαίνει κατά κόρον στην Ελλάδα.<br /> <br /> Στην Τουρκία απόρρητα έγγραφα δεν βλέπουν το «φως» της δημοσιότητας-πλην σκοπιμοτήτων, δεν «διαρρέουν» πληροφορίες και non paper δεξιά κι αριστερά τα υπουργεία και οι διπλωμάτες και οι στρατιωτικοί δεν είναι «λαλίστατοι εις άπαντες».<br /> <br /> Με αυτούς τους τρόπους οι Τούρκοι καταφέρνουν επιπλέον να προβάλλουν την εικόνα μιας συμπαγούς μάζας που δεν βάλλεται εύκολα. Και κυρίως δεν γνωρίζει κανείς τις τακτικές της κινήσεις στη σκακιέρα της στρατηγικής. Το γεγονός αυτό προσθέτει ακόμη περισσότερο κύρος σε εχθρούς και φίλους της Τουρκίας.<br /> <br /> Με αυτές τις εν τάχει περιγραφέντες τακτικές, η εθνική στρατηγική πολιτική στην Τουρκία παραμένει αναλλοίωτη και χωρίς σκαμπανεβάσματα. Ιδιαίτερα μετά το 1996 και τα μαθήματα που πήραν από μια δεκαετή άστατη μέχρι τότε διπλωματική πολιτική που ασκούσαν. Πολιτική που άλλαξε ριζικά χάρη σε δύο χαρισματικούς διπλωμάτες και πολιτικούς. Τον Χικμέτ Τσετίν και τον Αχμέτ Νταβούτογλου. Ο πρώτος παραμένει ειδικός σύμβουλος στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας και ο δεύτερος υπουργός Εξωτερικών.<br /> <br /> Κάποιος μπορεί να σκεφτεί: Η Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν μπορεί να πληγεί από κανέναν. Εχουμε την «Ευρωασπίδα». Εχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Σε πολιτισμένες εποχές και κοινωνίες δεν υπάρχουν συγκρούσεις. Εϊμαστε πλέον όλοι μια «ευρωπαϊκή οικογένεια».<br /> Μακάρι να ήταν τα πράγματα έτσι. Δεν είναι όμως. Η αλήθεια είναι σκληρή και πολύ διαφορετική από αυτή που κάποιοι έχουν πλάσει στο μυαλό μας.<br /> <br /> Δεν υπάρχει στρατηγιστής και πολιτικός πουθενά μα πουθενά στην ιστορία της ανθρωπότητας που να μη συμφωνεί με ένα δόγμα, το οποίο και παραμένει αναλλοίωτο, λόγω της ανθρώπινης φύσης: Ισχυρότερη του πλούτου είναι η άμυνα. Οσο πλούσιος και να είσαι αν δεν έχεις ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, αυτός που επιβουλεύεται τον πλούτο και την εδαφική σου ακεραιότητα και έχει ισχυρότερες ένοπλες δυνάμεις, θα σε κατακτήσει είτε αναγκάζοντάς σε να υπογράψεις αυτά που θέλεις είτε κατακτώντας εδάφη σου ή ακόμη και καταλύοντας την ίδια την κρατική οντότητά σου.<br /> <br /> Αφετέρου, κανένας διεθνής οργανισμός είτε ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ενωση, είτε ΝΑΤΟ δεν θα επέμβει σε μια σύρραξη ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Αυτό έχει αποδειχθεί εξάλλου πολλές φορές στο παρελθόν με πιο κραυγαλέα περίπτωση αυτή των Ιμίων, όπου πλην των Ηνωμένων Πολιτειών καμία, μα καμία, ευρωπαϊκή χώρα δεν ενεπλάκη έστω και σε επίπεδο «τηλεφωνικής διπλωματίας». Είναι αδιανόητο μια χώρα με τόσες απειλές και τόσους άμεσους και υπαρκτούς κινδύνους να μη διαθέτει ένα Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, που όλες οι προηγμένες χώρες διαθέτουν, με σκοπό τη διαχείριση κρίσεων, εκτός αν κάποιοι αποφασίσουν πάλι να στήνουν χάρτες στα τραπέζια της Βουλής ψάχνοντας που είναι οι περιοχές που απειλούνται από τον οποιοδήποτε επιβουλέα…<br /> <br /> Ας σταματήσουμε λοιπόν να βαυκαλιζόμαστε και να ψάχνουμε «ξένους δάκτυλους» και χώρες που «μισούν» την Ελλάδα. Κανείς δεν θα πάρει ποτέ σοβαρά τον «ευρωεπαίτη» και τον μόνιμο «κλαψίγελο» της Ευρώπης.<br /> <br /> Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ισχυρή διπλωματική παρουσία, με στόχους στρατηγική και μακριά από μικροπολιτικές εμπλοκές. Η πραγματική πολιτική (realpolitik) δεν χτίζεται με το συναίσθημα, τις ανταλλαγές πυροσβεστικών αεροσκαφών και οργάνων χειμερινού σκι, αλλά έχοντας ως βάση την προάσπιση των συμφερόντων της χώρας.<br /> «Θα συμμαχήσω ακόμη και με το διάβολο, αρκεί αυτό να είναι προς όφελος των πολιτών» είχε γράψει στον «Ηγεμόνα» ο Νικολό Μακιαβέλι, με τον μόνο πολιτικό να έχει καταλάβει το νόημα αυτών των λέξεων να ονομάζεται Ελευθέριος Βενιζέλος<br /> <br /> <a href="http://www.blogger.com/%20http://www.newscode.gr">ΠΗΓΗ</a>

Ελλάδα-Τουρκία: Μια αντιπαράθεση με αρχή και άγνωστο τέλος

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε την εξωτερική μας πολιτική να παλινδρομεί σε επικίνδυνες ατραπούς δείχνοντας έναν πρωτόγνωρο ερασιτεχνι...

Διαβάστε την συνέχεια