ΚΑΛΠΕΣ-ΣΟΚ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ; Το μυστικό σχέδιο του Μαξίμου πριν «φουσκώσει» το κύμα Τσίπρα.

<img height="133" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/mitsotakis-mata-xari.jpg" width="779" /><br /><br />Οι διαρροές για πρόωρες εκλογές επιστρέφουν, η νέα δημοσκοπική γεωγραφία τρομάζει και η κυβέρνηση μετρά συσπειρώσεις, αντιδράσεις και εσωτερικά μέτωπα<br /><br />Η φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι οι επόμενες εθνικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν το 2027 παραμένει η επίσημη κυβερνητική γραμμή. Ωστόσο, στο παρασκήνιο της εξουσίας, τα σενάρια για κάλπες πολύ νωρίτερα όχι μόνο δεν έχουν εξαφανιστεί, αλλά επανέρχονται με ένταση.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν σε πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία, στελέχη και σύμβουλοι του πρωθυπουργού εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα, ακόμη και ένα εκλογικό αιφνιδιασμό τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, εφόσον οι πολιτικοί συσχετισμοί κριθούν ευνοϊκοί.<br /><br />Η συζήτηση δεν αφορά τόσο μια ειλημμένη απόφαση όσο μια διαδικασία μέτρησης. Μέτρησης της βάσης. Μέτρησης των αντιπάλων. Μέτρησης των κινδύνων.<br /><br />«Στην πολιτική, πολλές φορές το σενάριο είναι πιο χρήσιμο από την απόφαση», παρατηρεί έμπειρο κυβερνητικό στέλεχος.<div><br />Οι νέοι παίκτες αλλάζουν τα δεδομένα<br /><br />Αυτό που έχει προκαλέσει ανησυχία αλλά και προβληματισμό στο Μέγαρο Μαξίμου είναι η ταχύτητα με την οποία αναδιατάσσεται ο χώρος της αντιπολίτευσης.<br /><br />Το νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα εμφανίζεται ήδη σε αρκετές μετρήσεις ως δεύτερη πολιτική δύναμη, απορροφώντας μεγάλο μέρος των δυνάμεων που διασκορπίστηκαν μετά τη διάλυση της ενιαίας εκλογικής επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ.<br /><br />Ταυτόχρονα, η πολιτική κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού καταγράφει αξιοσημείωτη απήχηση, ιδιαίτερα σε αντισυστημικά και τιμωρητικά ακροατήρια, ανατρέποντας τις ισορροπίες που θεωρούνταν δεδομένες μέχρι πριν από λίγους μήνες.<br /><br />Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις καταγράφουν τη Νέα Δημοκρατία στην περιοχή του 28%-30% στην εκτίμηση ψήφου, ενώ το υπό διαμόρφωση κόμμα του Αλέξη Τσίπρα κινείται μεταξύ 13% και 15%, κατακτώντας καθαρά τη δεύτερη θέση. Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει τάσεις υποχώρησης προς τα επίπεδα του 10%-12%, ενώ η πολιτική κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού καταγράφει διψήφια δυναμική σε ορισμένες μετρήσεις.<br /><br />Κυβερνητικοί παράγοντες εκτιμούν ότι εάν ο χρόνος λειτουργήσει υπέρ του Αλέξη Τσίπρα, η νέα παράταξη θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κεντρικό πόλο συσπείρωσης ευρύτερων αντικυβερνητικών δυνάμεων.<br /><br />Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο στρατηγικό δίλημμα για το Μαξίμου.</div><div><br />Γιατί ο Οκτώβριος θεωρείται «παράθυρο ευκαιρίας»<br /><br />Η λογική όσων εισηγούνται πρόωρη προσφυγή στις κάλπες είναι σχετικά απλή.<br /><br />Πρώτον, η κυβέρνηση θα προηγηθεί των κοινωνικών πιέσεων που συνήθως συσσωρεύονται τον χειμώνα εξαιτίας της ακρίβειας, του ενεργειακού κόστους και των δημοσιονομικών περιορισμών.<br /><br />Δεύτερον, θα αναγκάσει τους αντιπάλους της να ξεδιπλώσουν άμεσα προγράμματα, στελεχιακό δυναμικό και συμμαχίες, πριν προλάβουν να οργανωθούν σε βάθος χρόνου.<br /><br />Τρίτον, θα επαναφέρει με ένταση το δίλημμα της πολιτικής σταθερότητας σε μια περίοδο διεθνών γεωπολιτικών αναταράξεων, οικονομικής αβεβαιότητας και ευρωπαϊκών ανακατατάξεων.<br /><br />«Μητσοτάκης ή περιπέτεια» είναι μια γραμμή που αρκετοί στο κυβερνητικό στρατόπεδο θεωρούν ότι εξακολουθεί να διαθέτει εκλογικό βάθος.</div><div><br />Το πραγματικό μήνυμα των διαρροών<br /><br />Πίσω από τις πληροφορίες περί πρόωρων εκλογών κρύβεται πιθανόν και ένας δεύτερος στόχος.<br /><br />Να κινητοποιηθεί ο κομματικός μηχανισμός της ΝΔ.<br /><br />Να αυξηθεί η συσπείρωση της κομματικής βάσης.<br /><br />Να καταγραφούν με μεγαλύτερη ακρίβεια οι πραγματικές εκλογικές διαθέσεις των ψηφοφόρων.<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις γίνονται συνήθως πιο αξιόπιστες όταν οι πολίτες πιστεύουν ότι οι εκλογές πλησιάζουν. Η ψήφος παύει να είναι θεωρητική και αποκτά χαρακτηριστικά πραγματικής επιλογής.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η συζήτηση περί Οκτωβρίου λειτουργεί και ως εργαλείο πολιτικής μέτρησης.</div><div><br />Ο παράγοντας Σαμαράς και τα ελληνοτουρκικά<br /><br />Στο πρωθυπουργικό επιτελείο παρακολουθούν στενά και τις κινήσεις που σχετίζονται με τα εθνικά θέματα.<br /><br />Η συζήτηση γύρω από τη «Γαλάζια Πατρίδα», οι εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και η πιθανότητα δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα από τον Αντώνη Σαμαρά αποτελούν μεταβλητές που επηρεάζουν σοβαρά τους σχεδιασμούς.<br /><br />Πολλοί εκτιμούν ότι ένας νέος πολιτικός σχηματισμός με έντονη πατριωτική ατζέντα θα μπορούσε να προκαλέσει διαρροές από τη δεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας, ιδιαίτερα εάν οι εξελίξεις στα εθνικά θέματα παραμείνουν στην κορυφή της επικαιρότητας.</div><div><br />Ο φόβος της τοξικότητας<br /><br />Υπάρχει όμως και ένας ακόμη παράγοντας που ζυγίζεται καθημερινά στο Μέγαρο Μαξίμου.<br /><br />Η επιστροφή της σκανδαλολογίας.<br /><br />Στο κυβερνητικό στρατόπεδο θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι από το φθινόπωρο θα επανέλθουν με μεγαλύτερη ένταση υποθέσεις που θα τροφοδοτήσουν την πολιτική πόλωση και τη δημόσια αντιπαράθεση.<br /><br />Όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια μιας τέτοιας περιόδου, τόσο μεγαλύτερος θεωρείται ο κίνδυνος φθοράς για την κυβέρνηση.<br /><br />Παρά τη θορυβώδη αναβίωση των σεναρίων για κάλπες το φθινόπωρο, η πραγματικότητα παραμένει πιο σύνθετη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει χτίσει την πολιτική του ταυτότητα πάνω στον έλεγχο του πολιτικού χρόνου και όχι σε κινήσεις πανικού. Για αυτό και το σενάριο πρόωρων εκλογών μοιάζει περισσότερο με εργαλείο πίεσης, μέτρησης και στρατηγικής προετοιμασίας παρά με ειλημμένη απόφαση.<br /><br />Ωστόσο, η ταχεία άνοδος του Αλέξη Τσίπρα στις μετρήσεις, η απρόβλεπτη δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού, η πίεση στα δεξιά της ΝΔ και η αβεβαιότητα στα εθνικά θέματα δημιουργούν ένα πολιτικό περιβάλλον όπου κανένα ενδεχόμενο δεν μπορεί να αποκλειστεί.<br /><br />Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν συζητούνται εκλογές.<br /><br />Το ερώτημα είναι ποιος φοβάται περισσότερο να γίνουν.<br /><br />Σημείωση: Τα δημοσκοπικά στοιχεία που ενσωματώθηκαν βασίζονται σε πρόσφατες δημοσιευμένες μετρήσεις των GPO, Interview και Opinion Poll του τελευταίου δεκαημέρου. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΚΑΛΠΕΣ-ΣΟΚ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ; Το μυστικό σχέδιο του Μαξίμου πριν «φουσκώσει» το κύμα Τσίπρα.

Οι διαρροές για πρόωρες εκλογές επιστρέφουν, η νέα δημοσκοπική γεωγραφία τρομάζει και η κυβέρνηση μετρά συσπειρώσεις, αντιδράσεις και εσωτερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος με το Ιράν δίνει δώρα σε Κίνα και Ρωσία: Η αόρατη μάχη πίσω από τις βόμβες.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/Iran-missiles-1-1-1-768x512.jpg" width="784" /><br /><br /><div><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ενώ η Ουάσιγκτον επικεντρώνεται στο στρατιωτικό μέτωπο απέναντι στην Τεχεράνη, Πεκίνο και Μόσχα παρακολουθούν, μαθαίνουν και ενισχύουν τη γεωπολιτική τους θέση. Για τους δύο μεγάλους αντιπάλους των ΗΠΑ, ο πόλεμος στο Ιράν δεν είναι απλώς μια περιφερειακή σύγκρουση — είναι ένα στρατηγικό εργαστήριο του μέλλοντος.<br /><br />Καθώς αμερικανικά πολεμικά πλοία περιπολούν στον Περσικό Κόλπο, μαχητικά αεροσκάφη πραγματοποιούν επιδρομές και η Ουάσιγκτον επιχειρεί να πιέσει την Τεχεράνη σε υποχώρηση, δύο άλλες πρωτεύουσες παρακολουθούν κάθε εξέλιξη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον:<br /><br />Το Πεκίνο και η Μόσχα.<br /><br />Για την Κίνα και τη Ρωσία, ο πόλεμος με το Ιράν δεν αφορά μόνο τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία να μελετήσουν σε πραγματικό χρόνο τον τρόπο με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξάγουν επιχειρήσεις, διαχειρίζονται κρίσεις, χρησιμοποιούν νέες τεχνολογίες και αντιμετωπίζουν έναν επίμονο αντίπαλο σε ένα σύνθετο περιβάλλον.<br /><br />Με απλά λόγια, οι ΗΠΑ πολεμούν — και οι αντίπαλοί τους συλλέγουν δεδομένα.</div><div><br />Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΩΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ<br /><br />Οι σύγχρονοι πόλεμοι δεν κρίνονται πλέον μόνο από τα άρματα μάχης και τα αεροπλάνα.<br /><br />Τα drones, η τεχνητή νοημοσύνη, οι κυβερνοεπιθέσεις και τα δικτυοκεντρικά συστήματα διοίκησης διαμορφώνουν το νέο πεδίο μάχης.<br /><br />Όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία προσέφερε πολύτιμα διδάγματα στη Δύση για τη χρήση μη επανδρωμένων συστημάτων, έτσι και η σύγκρουση με το Ιράν εξελίσσεται σε μια ανοιχτή πλατφόρμα στρατιωτικής παρατήρησης για την Κίνα και τη Ρωσία.<br /><br />Ιδιαίτερα το Πεκίνο φέρεται να παρακολουθεί στενά τις αμερικανικές επιχειρήσεις, αναζητώντας συμπεράσματα που θα μπορούσαν να αποδειχθούν χρήσιμα σε ένα πιθανό μελλοντικό σενάριο γύρω από την Ταϊβάν.<br /><br />Πώς αντιδρούν οι ΗΠΑ σε μαζικές επιθέσεις drones;<br /><br />Πόσο γρήγορα αναπληρώνουν πυρομαχικά;<br /><br />Πόσο ανθεκτικά είναι τα συστήματα αεράμυνας;<br /><br />Όλα αυτά αποτελούν κρίσιμες πληροφορίες για τους στρατηγικούς σχεδιαστές του Πεκίνου. </div><div><br />Η ΚΙΝΑ ΔΗΛΩΝΕΙ ΟΥΔΕΤΕΡΗ, ΑΛΛΑ…<br /><br />Επισήμως, η κινεζική κυβέρνηση παρουσιάζεται ως δύναμη σταθερότητας.<br /><br />Η εκπρόσωπος του κινεζικού Υπουργείου Εξωτερικών, Μάο Νινγκ, έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η Κίνα εργάζεται υπέρ της ειρήνης και της αποκλιμάκωσης.<br /><br />«Η Κίνα καταβάλλει ενεργές προσπάθειες για την προώθηση της εκεχειρίας και της ειρήνης», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Ωστόσο, δυτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι πίσω από αυτή τη διπλωματική ρητορική βρίσκεται μια πιο σύνθετη πραγματικότητα.<br /><br />Η Κίνα διατηρεί στενές σχέσεις με το Ιράν, ενώ κατά καιρούς έχει κατηγορηθεί ότι παρέχει τεχνολογίες διπλής χρήσης, εξοπλισμό και πληροφορίες που ενισχύουν τις αμυντικές δυνατότητες της Τεχεράνης.<br /><br />Ακόμη κι αν δεν εμπλέκεται άμεσα στη σύγκρουση, η κινεζική ηγεσία φαίνεται να επωφελείται από μια παρατεταμένη αμερικανική εμπλοκή που αποσπά πόρους και προσοχή από την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.</div><div><br />Η ΡΩΣΙΑ ΒΛΕΠΕΙ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΥ<br /><br />Για τη Μόσχα, η σύγκρουση έχει διαφορετική αλλά εξίσου σημαντική αξία.<br /><br />Η Ρωσία εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με τη Δύση στο ουκρανικό μέτωπο και κάθε αμερικανική μεταφορά πόρων προς τη Μέση Ανατολή θεωρείται στρατηγικό κέρδος.<br /><br />Παράλληλα, οι στενοί δεσμοί Μόσχας–Τεχεράνης έχουν ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Η συνεργασία σε drones, πληροφορίες και αμυντική τεχνολογία έχει μετατρέψει τις δύο χώρες σε κρίσιμους εταίρους απέναντι στις δυτικές πιέσεις.<br /><br />Η Ρωσία εμφανίζεται δημόσια ως υποστηρικτής της διπλωματίας.<br /><br />Στην πράξη όμως, η διατήρηση ενός περιβάλλοντος που φθείρει τις Ηνωμένες Πολιτείες εξυπηρετεί ευρύτερους στρατηγικούς στόχους του Κρεμλίνου. </div><div><br />Η ΝΕΑ “ΑΞΟΝΑΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ”<br /><br />Η συνεργασία Ρωσίας, Κίνας και Ιράν δεν αποτελεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία.<br /><br />Ωστόσο, όλο και περισσότεροι αναλυτές κάνουν λόγο για έναν άτυπο άξονα κρατών που επιδιώκουν να αμφισβητήσουν τη δυτική επιρροή και το διεθνές σύστημα που κυριαρχείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Κάθε κρίση, κάθε πόλεμος και κάθε γεωπολιτική αναταραχή προσφέρει ευκαιρίες για την ενίσχυση αυτού του δικτύου συνεργασίας.<br /><br />Το Ιράν παρέχει γεωγραφική θέση και περιφερειακή επιρροή.<br /><br />Η Ρωσία προσφέρει στρατιωτική τεχνογνωσία.<br /><br />Η Κίνα παρέχει οικονομική ισχύ και τεχνολογικές δυνατότητες.<br /><br />Μαζί συγκροτούν ένα μπλοκ που λειτουργεί ως αντίβαρο στην αμερικανική στρατηγική.</div><div><br />Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙ Η ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ<br /><br />Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της κρίσης είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δυσκολεύονται να αναδείξουν δημόσια τον ρόλο που διαδραματίζουν οι αντίπαλοί τους.<br /><br />Ενώ η Ρωσία και η Κίνα καταγγέλλουν συστηματικά τις αμερικανικές ενέργειες διεθνώς, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται πιο συγκρατημένη στις δημόσιες κατηγορίες.<br /><br />Αυτό δημιουργεί, σύμφωνα με αρκετούς αναλυτές, ένα επικοινωνιακό κενό.<br /><br />Η εικόνα μιας σύγκρουσης αποκλειστικά μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν ενδέχεται να αποκρύπτει τις ευρύτερες γεωπολιτικές διαστάσεις της.</div><div><br />ΚΑΘΕ ΠΥΡΑΥΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ<br /><br />Το μεγαλύτερο στρατηγικό δίδαγμα για την Ουάσιγκτον ίσως είναι ότι οι σύγχρονοι πόλεμοι δεν διεξάγονται μόνο στο πεδίο της μάχης.<br /><br />Διεξάγονται επίσης στα κέντρα πληροφοριών, στα ερευνητικά εργαστήρια, στις στρατιωτικές ακαδημίες και στα επιτελεία των ανταγωνιστών.<br /><br />Κάθε επιχείρηση που πραγματοποιούν οι αμερικανικές δυνάμεις, κάθε επιτυχία αλλά και κάθε αποτυχία, μετατρέπεται σε πολύτιμο υλικό μελέτης για τη Μόσχα και το Πεκίνο.</div><div><br />Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΝ<br /><br />Η κρίση στη Μέση Ανατολή μπορεί να φαίνεται ως μια αναμέτρηση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.<br /><br />Στην πραγματικότητα όμως αντανακλά κάτι πολύ ευρύτερο:<br /><br />Τον παγκόσμιο ανταγωνισμό για ισχύ, επιρροή και τεχνολογική υπεροχή μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των βασικών γεωπολιτικών αντιπάλων τους.<br /><br />Οι βόμβες ίσως πέφτουν στο Ιράν.<br /><br />Αλλά τα συμπεράσματα που εξάγονται από τον πόλεμο θα επηρεάσουν τις ισορροπίες ισχύος από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Ταϊβάν και από την Ουκρανία μέχρι τον Ινδο-Ειρηνικό.<br /><br />Και αυτό ίσως αποδειχθεί η πιο σημαντική συνέπεια της σύγκρουσης.</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος με το Ιράν δίνει δώρα σε Κίνα και Ρωσία: Η αόρατη μάχη πίσω από τις βόμβες.

Βασιλης Διαμαντακος  Ενώ η Ουάσιγκτον επικεντρώνεται στο στρατιωτικό μέτωπο απέναντι στην Τεχεράνη, Πεκίνο και Μόσχα παρακολουθούν, μαθαίνου...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αθήνα ανοίγει δίαυλο με τον Σαντάμ Χαφτάρ: Το γεωπολιτικό παιχνίδι που ανησυχεί την Άγκυρα.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/HK2O1tTXMAEjW8F-1-1-768x512.jpg" width="778" /><br /><br /><div><b>Σοφια Χυτου</b><br />Η επίσκεψη του ισχυρού άνδρα της Ανατολικής Λιβύης στην ελληνική πρωτεύουσα δεν αποτελεί μια απλή διπλωματική συνάντηση. Για την Αθήνα είναι ένα στρατηγικό άνοιγμα με στόχο την ανατροπή των ισορροπιών στη Λιβύη, την αμφισβήτηση του τουρκολιβυκού μνημονίου και τη δημιουργία νέων δεδομένων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη με τον Σαντάμ Χαφτάρ, αναπληρωτή διοικητή του Λιβυκού Εθνικού Στρατού και γιο του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε μια περίοδο όπου η γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκεται σε φάση αναδιάταξης.<br /><br />Πίσω από τις επίσημες δηλώσεις περί διμερούς συνεργασίας και σταθερότητας, η ελληνική διπλωματία επιχειρεί να αξιοποιήσει μια μοναδική συγκυρία: τη σταδιακή διαφοροποίηση της Ανατολικής Λιβύης από την τουρκική επιρροή και τη δημιουργία προϋποθέσεων για μια συνολική επανατοποθέτηση της χώρας στο ζήτημα των θαλάσσιων ζωνών. </div><div><br />Το πραγματικό διακύβευμα: Το τουρκολιβυκό μνημόνιο<br /><br />Για την Αθήνα, ο πυρήνας των συζητήσεων δεν βρίσκεται μόνο στις διμερείς σχέσεις αλλά στο μέλλον του περίφημου τουρκολιβυκού μνημονίου του 2019.<br /><br />Το μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση της Τρίπολης με την Τουρκία αμφισβητεί ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο, αγνοώντας την επήρεια ελληνικών νησιών όπως η Κρήτη, η Κάσος, η Κάρπαθος και η Ρόδος.<br /><br />Η ελληνική στρατηγική βασίζεται πλέον σε μια διαφορετική προσέγγιση:<br /><br />Αν επιτευχθεί συνεννόηση τόσο με την κυβέρνηση της Τρίπολης όσο και με τη διοίκηση της Ανατολικής Λιβύης υπό τον Χαφτάρ για κοινή προσφυγή στη Χάγη, τότε το ζήτημα των θαλάσσιων ζωνών θα μεταφερθεί σε διεθνές δικαιοδοτικό επίπεδο.<br /><br />Σε ένα τέτοιο σενάριο, το τουρκολιβυκό μνημόνιο θα βρεθεί ουσιαστικά υπό αμφισβήτηση, καθώς το Διεθνές Δικαστήριο θα κληθεί να εξετάσει τη νομιμότητα των διεκδικήσεων με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Για πολλούς διπλωματικούς αναλυτές, αυτό αποτελεί ίσως την πιο σοβαρή πρόκληση που έχει αντιμετωπίσει μέχρι σήμερα η συμφωνία Άγκυρας – Τρίπολης. </div><div><br />Γιατί ο Σαντάμ Χαφτάρ είναι τόσο σημαντικός<br /><br />Ο Σαντάμ Χαφτάρ δεν είναι ένας ακόμη αξιωματούχος της Λιβύης.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε μία από τις ισχυρότερες προσωπικότητες της Ανατολικής Λιβύης, ελέγχοντας σημαντικά τμήματα του στρατιωτικού μηχανισμού που δημιούργησε ο πατέρας του.<br /><br />Παράλληλα θεωρείται από πολλούς ο πιθανότερος διάδοχος του 81χρονου πλέον στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ, γεγονός που του προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στις διεθνείς επαφές.<br /><br />Η παρουσία του στην Αθήνα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν ληφθεί υπόψη ότι μέχρι πρόσφατα διατηρούσε στενούς διαύλους επικοινωνίας με την Άγκυρα.<br /><br />Οι συχνές επισκέψεις του στην Τουρκία και οι επαφές του με την τουρκική ηγεσία είχαν δημιουργήσει την εικόνα ενός προσώπου που λειτουργούσε ως γέφυρα μεταξύ Βεγγάζης και Άγκυρας.<br /><br />Η σημερινή του παρουσία στην ελληνική πρωτεύουσα ερμηνεύεται από αρκετούς ως ένδειξη ότι οι ισορροπίες μεταβάλλονται.</div><div><br />Το μεταναστευτικό στο επίκεντρο<br /><br />Πέρα από την ΑΟΖ, η Αθήνα επιδιώκει να ενισχύσει τη συνεργασία με την Ανατολική Λιβύη στο μεταναστευτικό.<br /><br />Οι τελευταίοι μήνες έχουν καταγράψει σημαντική αύξηση των μεταναστευτικών ροών προς την Κρήτη και τα νότια ελληνικά νησιά, με σημείο αναχώρησης κυρίως τις ακτές της ανατολικής Λιβύης.<br /><br />Η Ελλάδα επιδιώκει τη δημιουργία μηχανισμών συνεργασίας με τις τοπικές αρχές και τις δυνάμεις ασφαλείας της περιοχής, ώστε να περιοριστούν τα δίκτυα διακινητών και να υπάρξει καλύτερος έλεγχος των θαλάσσιων διαδρομών.<br /><br />Το ζήτημα δεν αφορά πλέον μόνο την Αθήνα αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία παρακολουθεί με ανησυχία τη νέα μεταναστευτική πίεση στη Μεσόγειο.<br />Οι οικονομικές συμφωνίες και η ελληνική επιστροφή στη Λιβύη<br /><br />Ένα ακόμη πεδίο που αναμένεται να συζητηθεί αφορά τις οικονομικές σχέσεις.<br /><br />Η Ελλάδα επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία ελληνικών επιχειρήσεων στη μεταπολεμική ανοικοδόμηση της Λιβύης, ιδιαίτερα σε τομείς όπως:</div><div>οι κατασκευές,<br />οι υποδομές,<br />η ενέργεια,<br />οι μεταφορές,<br />οι λιμενικές εγκαταστάσεις.<br /><br />Η Λιβύη διαθέτει τεράστιες ανάγκες ανασυγκρότησης μετά από περισσότερο από μία δεκαετία εμφυλίων συγκρούσεων, γεγονός που δημιουργεί σημαντικές οικονομικές ευκαιρίες.<br />Τι φοβάται η Τουρκία<br /><br />Η Άγκυρα παραμένει ο σημαντικότερος εξωτερικός παίκτης στη Λιβύη.<br /><br />Η στρατιωτική της παρουσία, οι συμφωνίες ασφαλείας και η επιρροή που ασκεί στην κυβέρνηση της Τρίπολης της προσφέρουν ισχυρά γεωπολιτικά ερείσματα.<br /><br />Ωστόσο, η ενίσχυση των σχέσεων Ελλάδας – Ανατολικής Λιβύης δημιουργεί έναν νέο παράγοντα αβεβαιότητας.<br /><br />Αν η Αθήνα καταφέρει να οικοδομήσει σχέσεις εμπιστοσύνης τόσο με την Τρίπολη όσο και με τη Βεγγάζη, τότε η ελληνική διπλωματία αποκτά πρόσβαση και στα δύο κέντρα εξουσίας της χώρας.<br /><br />Και αυτό θα μπορούσε να αλλάξει σημαντικά τους υπολογισμούς της Τουρκίας στην περιοχή.<br />Μια επίσκεψη με προεκτάσεις πολύ πέρα από τη Λιβύη<br /><br />Η συνάντηση Γεραπετρίτη – Σαντάμ Χαφτάρ δεν αφορά μόνο τις ελληνολιβυκές σχέσεις.<br /><br />Αφορά την ευρύτερη μάχη επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο, το μέλλον των ενεργειακών σχεδιασμών, τις θαλάσσιες ζώνες και τη διαμόρφωση ενός νέου πλαισίου ασφάλειας στην περιοχή.<br /><br />Η Αθήνα επιχειρεί να μετατρέψει τη διπλωματία σε στρατηγικό εργαλείο ανατροπής δεδομένων που θεωρούσε μέχρι πρότινος παγιωμένα.<br /><br />Και η παρουσία του ανθρώπου που πολλοί θεωρούν τον αυριανό ηγέτη της Ανατολικής Λιβύης στην ελληνική πρωτεύουσα ίσως αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της νέας προσέγγισης.<br /><br />Το αν θα οδηγήσει τελικά σε ουσιαστική ανατροπή του τουρκολιβυκού μνημονίου ή σε μια νέα ισορροπία δυνάμεων στη Μεσόγειο, θα φανεί τους επόμενους μήνες. Ωστόσο, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, η Αθήνα δείχνει να διαθέτει περισσότερα διπλωματικά χαρτιά στο λιβυκό μέτωπο από όσα είχε στο πρόσφατο παρελθόν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Αθήνα ανοίγει δίαυλο με τον Σαντάμ Χαφτάρ: Το γεωπολιτικό παιχνίδι που ανησυχεί την Άγκυρα.

Σοφια Χυτου Η επίσκεψη του ισχυρού άνδρα της Ανατολικής Λιβύης στην ελληνική πρωτεύουσα δεν αποτελεί μια απλή διπλωματική συνάντηση. Για την...

Διαβάστε την συνέχεια

ΥΠΕΞ: Ο επιτελικός ξεπεσμός, οι αγωνίες της πρεσβείας και το θρίλερ των ΦΕΚ.

<img height="111" src="https://omegapress.gr/images/ALEXANDRA.jpg" width="787" /><br /><br />Τρία ΦΕΚ, εκ των οποίων τα δύο με διαφορά δύο δευτερολέπτων, μία “βάφτιση”, αυτή της Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου ως πρέσβειρα εκ προσωπικοτήτων και η τοποθέτησή της δύο δευτερόλεπτα αργότερα στη θέση της μόνιμης υπηρεσιακής υφυπουργού Εξωτερικών, συνθέτουν την εικόνα κυβερνητικών χειρισμών που παραπέμπουν ευθέως σε αυταρχικά καθεστώτα. Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, η νέα μόνιμη υφυπουργός είναι η εκλεκτή της οικογένειας Μητσοτάκη.<br /><br />Είχε τοποθετηθεί Πρέσβειρα στην Ουάσιγκτον την περίοδο 2020-2023, όπου υπονόμευσε τις σχέσεις με το περιβάλλον του Τραμπ γιατί νόμιζε ότι θα νικήσουν οι Δημοκρατικοί με συνέπεια ο Αμερικανός πρόεδρος να μην κάνει ούτε ένα τηλεφώνημα στον Μητσοτάκη. Η υποταγή στις ΗΠΑ στη συνέχεια θεωρήθηκε υποχρεωτική από τον Λευκό Οίκο.Ωστόσο, κανείς πιστός στην οικογένεια Μητσοτάκη δεν χάνεται και μετά τις εκλογές του 2023, τοποθετήθηκε στη θέση της υφυπουργού Εξωτερικών, καθώς το κλίμα στην Ουάσιγκτον ήταν πολύ βαρύ. Έκτοτε , ταλαιπωρεί το ΥΠΕΞ και την εξωτερική πολιτική της χώρας.<br /><br />Μητσοτάκης και Παπαδοπούλου είναι ίσως οι μόνοι που γνωρίζουν τι ακριβώς συζητά η κυβέρνηση με την Τουρκία , καθώς έχει την αρμοδιότητα των διμερών συνομιλιών. Τώρα, η Παπαδοπούλου τοποθετείται στη νέα θέση της μόνιμης υφυπουργού Εξωτερικών, με αποστολή, κατά τον Γεραπετρίτη, να έχει συνέχεια η εξωτερική πολιτική, όταν υπάρχει υπηρεσιακή κυβέρνηση. Άρα ο Μητσοτάκης και κατά πληροφορίες, η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, θέλουν απλά ένα έμπιστο πρόσωπο, ώστε να μην διαταραχθεί η σχέση με το προκεχωρημένο φυλάκιο. Πρόκειται για μια υπόθεση με πολλά ερωτηματικά. Η σιωπή του Αλέξη Τσίπρα, σημαίνει συναίνεση ή άγνοια των σχεδίων Μητσοτάκη;<br /><br />Το δυσώδες παρασκήνιο<br /><br />Όλα δείχνουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του ετοιμάζονται για μια νέα κατάσταση, καθώς όχι μόνο η αυτοδυναμία είναι αδύνατη, αλλά υπάρχουν φόβοι ότι μπορεί να χάσει και την πρώτη θέση στις εκλογές ή απλά να καταστεί αναγκαία μια κυβέρνηση συνεργασίας. Τα δεδομένα όμως δεν είναι ιδιαίτερα θετικά καθώς όλα σχεδόν τα κόμματα δηλώνουν την άρνησή τους να συνεργαστούν με τη ΝΔ και κυρίως δεν θέλουν πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη. Την δύσκολη αυτή περίοδο είναι όμως πολύ πιθανό να προκληθούν ανεπιθύμητες εξελίξεις που να επηρεάσουν την εξωτερική πολιτική. Έτσι, αντί η κυβέρνηση να συμπεριφερθεί υπεύθυνα και να ζητήσει την συναίνεση της αντιπολίτευσης και να τοποθετηθεί ένα πρόσωπο κοινής εμπιστοσύνης, κάνει ακριβώς το αντίθετο.<div><br />Κίνηση πρώτη.<br />Στις 00.35 στις 11 Ιουνίου με την τροπολογία δημιουργείται η θέση μόνιμου υπηρεσιακού υφυπουργού Εξωτερικών. Η τροπολογία όμως προβλέπει ότι στη θέση αυτή “τοποθετείται εν ενεργεία Πρέσβης ή Πρέσβης εκ προσωπικοτήτων, που έχει διατελέσει διπλωματικός υπάλληλος με βαθμό Πρέσβη. Να όμως που η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου δεν πληροί τα κριτήρια.</div><div><br />Κίνηση δεύτερη: στις 12 Ιουνίου και ώρα 12.07 με το νέο ΦΕΚ , ψηφιακά υπογεγραμμένο, γίνεται η Παπαδοπούλου πρέσβειρα εκ προσωπικοτήτων.</div><div><br />Τρίτη κίνηση: στις 12.09 με το τρίτο ΦΕΚ, η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου διορίζεται στη νέα θέση.<br /><br />Γιατί όχι κοινής αποδοχής;<br /><br />Η επίσημη δικαιολογία του ΥΠΕΞ Γ. Γεραπετρίτη είναι ότι ο Υπηρεσιακός Μόνιμος Υφυπουργός προβλέπεται «σε περίπτωση που υπάρχει μια μη πολιτική κυβέρνηση, άρα δεν υπάρχει ο τυπικός κοινοβουλευτικός έλεγχος, να υπάρχει μια υπηρεσιακή δομή η οποία φροντίζει για τη συνέχεια της πολιτικής της υπηρεσίας, όχι της πολιτικής». Για τον κοινοβουλευτικό έλεγχο δεν ίδρωσε ποτέ το αυτί τους, ούτε έδειξαν ποτέ στοιχειώδη ευαισθησία. Προφανώς ο υφυπουργός δεν θα μπορούσε να φροντίζει για την συνέχεια της πολιτικής, θα ήταν και αντισυνταγματικό και ουσιαστικά πραξικόπημα. Οπότε η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου θα φροντίσει ποιοι θα πάνε σε κρίσιμες πρεσβείες, τι εντολές θα παίρνουν οι πρέσβεις της χώρας ανά τον κόσμο, πως θα τοποθετούνται οι διπλωμάτες σε οργανισμούς, θα κάνει συσκέψεις και διεθνείς επαφές.<br /><br />Τυπικά είναι υπηρεσιακή λειτουργία, ουσιαστικά όμως πρόκειται για δράση με πολιτικό περιεχόμενο. Άλλωστε ο ίδιος ο Γεραπετρίτης είπε ότι όταν δεν υπάρχει κυβέρνηση πολιτική, να υπάρχει κάποιος να συνεχίσει αυτή την πολιτική έτσι «ώστε να μην έχουμε κινδύνους, γιατί πολλά μπορούν να συμβούν κατά τη διάρκεια των υπηρεσιακών κυβερνήσεων». Αν είναι πολλά να συμβούν μπορούν να συσκεφθούν οι πολιτικοί αρχηγοί και να συνεννοηθούν. Θα μπορούσε όμως η κυβέρνηση να διορίσει μια προσωπικότητα εγνωσμένου κύρους και κοινής αποδοχής, ώστε να συνομιλεί αξιόπιστα με τα κόμματα και με την διπλωματική υπηρεσία. Γιατί να είναι η Παπαδοπούλου που με την στάση της τους διαχωρισμούς και τα στεγανά έχει προκαλέσει οργή στο προσωπικό του υπουργείου Εξωτερικών; προφανώς επειδή είναι υπάκουη στην οικογένεια Μητσοτάκη και να μην μας διαφεύγει ότι η Παπαδοπούλου είναι εκλεκτή και της Ντόρας Μπακογιάννη. Ως προς τις ακριβείς αρμοδιότητες κανείς δεν γνωρίζει το παραμικρό. Θα ανακοινωθούν με νέο ΦΕΚ…<br /><br />Ο κ. Γεραπετρίτης πρόσθεσε ότι ο Μόνιμος Υπηρεσιακός Υφυπουργός δεν ορίζεται για το μέλλον αφού «εκείνος ο πρωθυπουργός, ο οποίος θα είναι εντολοδόχος και θα λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, θα έχει την ευχέρεια προφανώς να ορίσει και υπηρεσιακό υφυπουργό». Αυτό έλειπε , να μην μπορεί…</div><div><br />Αναστήθηκε και η ΕΔΥ<br /><br />Αν και αόρατη εδώ και δεκαετίες, η Ένωση Διπλωματικών Υπαλλήλων βγήκε από το λήθαργο , μόνο και μόνο για να συγχαρεί την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου. Με την ανακοίνωσή της όμως η ΕΔΥ υποπίπτει σε ένα σοβαρό ολίσθημα όταν αναφέρει ότι “Η πρόβλεψη αυτή (δηλ.η θέση μόνιμου υφυπουργού) συνιστά ουσιαστική συμβολή στη συνοχή και την αναβάθμιση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής”. Αλήθεια; αυτό έλειπε από την εξωτερική πολιτική της χώρας για να αναβαθμιστεί; όλα τα έκανε σωστά, στα ελληνοτουρκικά, τα βαλκάνια , την Ανατολική Μεσόγειο , το τουρκολιβυκό μνημόνιο, την Κάσο, κλπ; ένα πρόσωπο μηδενικής αποδοχής από την αντιπολίτευση;,.</div><div><br />Αλήθεια η ΕΛ.Α.Σ του Αλέξη Τσίπρα συμφωνεί με ολα αυτά;<br /><br />Για την ιστορία, η ανακοίνωση της ΕΔΥ αναφέρει:<br /><br />“Η Ένωση Διπλωματικών Υπαλλήλων χαιρετίζει τη νομοθετική ρύθμιση περί της σύστασης θέσης Μόνιμου Υπηρεσιακού Υφυπουργού στο Υπουργείο Εξωτερικών. Πρόκειται για πάγια και διαχρονική διεκδίκηση του διπλωματικού κλάδου, που ενισχύει τη θεσμική συνέχεια, την υπηρεσιακή εμπειρία και την αποτελεσματικότητα της Διπλωματικής Υπηρεσίας. <br /><br />Το ΔΣ της ΕΔΥ εκφράζει την ικανοποίηση του για την νομοθετική πρωτοβουλία της πολιτικής ηγεσίας για την προώθηση αυτής της ιδιαίτερα ουσιαστικής θεσμικής ρύθμισης. Η πρόβλεψη αυτή συνιστά ουσιαστική συμβολή στη συνοχή και την αναβάθμιση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Με αυτή την αφορμή, εκφράζουμε θερμά συγχαρητήρια προς την Υφυπουργό Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, πρώτη συνάδελφο που αναλαμβάνει την σημαντική αυτή θέση”</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΥΠΕΞ: Ο επιτελικός ξεπεσμός, οι αγωνίες της πρεσβείας και το θρίλερ των ΦΕΚ.

Τρία ΦΕΚ, εκ των οποίων τα δύο με διαφορά δύο δευτερολέπτων, μία “βάφτιση”, αυτή της Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου ως πρέσβειρα εκ προσωπικοτήτων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τριτοκοσμική εικόνα στον εναέριο χώρο. Η δικαιοσύνη σε κώμα…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbeast.gr/files/1/2026/01/fir2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1122" data-original-width="1390" height="130" src="https://www.newsbeast.gr/files/1/2026/01/fir2.jpg" width="766" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Σημεία και τέρατα συμβαίνουν στον ελληνικό εναέριο χώρο με σειρά φορέων να καταγγέλλουν βαριές ευθύνες της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, να επισημαίνουν τους κινδύνους, αλλά η υπόθεση είναι δυσώδης. Κινητοποιήθηκε ο μισός Άρειος Πάγος για έναν άνθρωπο, τον υπερήλικα Γιωτόπουλο, αλλά είναι σε … κώμα όσον αφορά την ασφάλεια των πτήσεων. Γιατί τα όσα σχεδόν τρομακτικά συμβαίνουν, απαιτούν εισαγγελική έρευνα. Αλλά ως γνωστόν στην Ελλάδα η δικαιοσύνη εκτός από φιλική προς τη δεξιά, είναι και τυφλή και … κουφή.<br /><br />Με αφορμή τον έλεγχο που πραγματοποιήθηκε για την πιστοποίηση των ραδιοβοηθημάτων ενόψει του καλοκαιριού από βουλγαρικό ειδικό αεροσκάφος επειδή το ελληνικό είναι καθηλωμένο επί μήνες ελλείψει ανταλλακτικών, προκλήθηκε σάλος. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας καταγγέλλουν την ΥΠΑ, η κυβέρνηση είναι άφαντη και η δικαιοσύνη τα βρίσκει φυσιολογικά. Τι συμβαίνει και δεν προχωρά η αγορά των νέων συστημάτων. Πόσα σκάνδαλα σωρεύονται σε μια μόνο υπόθεση;<br /><br />Σύμφωνα με tovima.gr, η πρόεδρος της Ένωσης Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας Όλγα Τόκη, καταγγέλλει ότι «Τα άφησαν όλα για την τελευταία στιγμή. Αν δε γινόταν τώρα ο έλεγχος, υπήρχε κίνδυνος να μην είχαμε ραδιοβοηθήματα, δηλαδή τα συστήματα για τη σωστή προσέγγιση των αεροσκαφών στο αεροδρόμιο, όλο το καλοκαίρι»<div><br />Οι έλεγχοι έγιναν στις 10 και στις 11 Ιουνίου, με τη διοίκηση της ΥΠΑ να ενημερώνει τους άμεσα εμπλεκόμενους μόλις πριν μία ημέρα, δηλαδή στις 9 του μήνα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μη ληφθούν εγκαίρως τα απαραίτητα μέτρα και να δημιουργηθεί τεράστια αναστάτωση στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, που συνοδεύτηκε με καθυστερήσεις στις πτήσεις, προκαλώντας την έντονη αντίδραση των αεροπορικών εταιρειών.<br /><br />Με ανακοίνωσή τους, οι υπεύθυνοι της αεροπορικής εταιρείας «SKY express» εξέφρασε την έντονη διαφωνία της με τον τρόπο και τον χρόνο διεξαγωγής των ελέγχων, επισημαίνοντας ότι η ενημέρωση από πλευράς ΥΠΑ δόθηκε μόλις στις 9 Ιουνίου, γεγονός που περιόρισε τα περιθώρια έγκαιρης προσαρμογής των πτητικών προγραμμάτων.<br /><br />«Η SKY express εκφράζει την έντονη αντίθεσή της στην επιλογή της διοίκησης της ΥΠΑ να διενεργηθεί έλεγχος αυτής της κλίμακας εν μέσω τουριστικής αιχμής, τη στιγμή που θα μπορούσε να έχει προγραμματιστεί μήνες νωρίτερα ή και σε βραδινές ώρες, και χωρίς προηγούμενη, έγκαιρη ενημέρωση. Η απουσία συντονισμού στέρησε από τους αερομεταφορείς τη δυνατότητα να αναπροσαρμόσουν εγκαίρως τον προγραμματισμό των πτήσεων, ώστε να περιοριστούν οι συνέπειες για τους επιβάτες και να διαφυλαχθεί η ομαλή λειτουργία του αεροδρομίου», επισημαίνουν. Οι εκπρόσωποι της εταιρείας κάλεσαν τις αρμόδιες Αρχές να διασφαλίζουν τη λήψη μέτρων για την αποφυγή παρόμοιων καταστάσεων στο μέλλον, δίνοντας έμφαση στη διαφύλαξη της εικόνας της χώρας ως διεθνούς τουριστικού προορισμού.</div><div><br />Αιχμές για τη διοίκηση αφήνουν οι ελεγκτές<br /><br />Σε ανακοίνωσή τους, οι Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας τονίζουν «Ο συνδυασμός της προδιαγεγραμμένης καθήλωσης του αεροσκάφους που χρησιμοποιεί η Υ.Π.Α. για τον από αέρα έλεγχο ραδιοβοηθημάτων, λόγω έλλειψης ανταλλακτικών και η καθυστερημένη αντίδραση στην εύρεση λύσης για τον έλεγχο των συστημάτων ενόργανης προσγείωσης (I.L.S.) που είναι εγκατεστημένα στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών (Δ.Α.Α), οδήγησαν στην πραγματοποίηση του απαιτούμενου, περιοδικού ελέγχου κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και σε συνθήκες υψηλής κυκλοφορίας. Το αποτέλεσμα ήταν η ύπαρξη υπερβολικών καθυστερήσεων που είχαν αλυσιδωτές αντιδράσεις στο πρόγραμμα των αεροπορικών εταιρειών και οδήγησαν στην ταλαιπωρία των επιβατών», σημειώνουν.</div><div><br />«Απαράδεκτο να διαχειρίζονται οι ελεγκτές λάθη της διοίκησης»<br /><br />Οι ελεγκτές της Προσέγγισης Αθηνών και του Πύργου Ελέγχου του Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, που ήταν βάρδια κατά τη διάρκεια του ελέγχου των ραδιοβοηθημάτων, «με επαγγελματισμό και υψηλό αίσθημα ευθύνης, διαχειρίστηκαν ασφαλώς, υπό αρκετά πιεστικές συνθήκες, έναν άνευ προηγουμένου όγκο κυκλοφορίας, δεδομένης της υψηλής πολυπλοκότητας του επιχειρησιακού περιβάλλοντος. Είναι απαράδεκτο τα λάθη και τις παραλείψεις της Διοίκησης της Υ.Π.Α. να καλούνται να τα διαχειριστούν οι Ε.Ε.Κ. που βρίσκονται στη βάρδια, οι οποίοι δέχονται τη συνολική πίεση του συστήματος των αερομεταφορών. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουν κάποιοι αβίαστα, μέσα από ασκήσεις επί χάρτου, να λαμβάνουν αποφάσεις που δημιουργούν αναστάτωση στις αερομεταφορές και στη συνέχεια να καλούνται οι Ε.Ε.Κ. να διαχειριστούν τις επιπτώσεις».<br /><br />Τρία ερωτήματα<br /><br />Τα ερωτήματα που θέτουν οι ελεγκτές έχουν ως ακολούθως:<br />1. Γιατί το αεροσκάφος της ΥΠΑ είναι καθηλωμένο; Ποιος ευθύνεται για την έλλειψη ανταλλακτικών;<br />2. Γιατί δεν προγραμματίστηκε νωρίτερα ο περιοδικός έλεγχος των ραδιοβοηθημάτων που εξυπηρετούν την ενόργανη προσγείωση τον Δ.Α.Α.;<br />3. Αφού τελικά χρειάστηκε να γίνει ο έλεγχος εντός της καλοκαιρινής περιόδου γιατί δεν επελέγησαν ώρες χαμηλής κυκλοφορίας για την πραγματοποίησή του, όπως<br />γίνεται σε μεγάλα αεροδρόμια του εξωτερικού, όπου ο έλεγχος γίνεται ακόμα και τις νυχτερινές ώρες;<br />«Με αφορμή τα εν λόγω γεγονότα», συνεχίζουν, «καλούμε τον Διοικητή της ΥΠΑ να επανεξετάσει συνολικά το πρόγραμμα περιοδικών ελέγχων και συντήρησης του εξοπλισμού αεροναυτιλίας της ΥΠΑ, ώστε να μην διαταράσσεται η εναέρια κυκλοφορία σε περιόδους αυξημένης κίνησης, προκειμένου να πραγματοποιηθούν ενέργειες που είναι από τη φύση τους αναμενόμενες και μπορούν να προγραμματιστούν».</div><div><br />«Εξοπλισμός χειρότερος και από Τριτοκοσμικές χώρες»<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι ελεγκτές καταγγέλλουν ότι καλούνται για άλλο ένα καλοκαίρι να εργαστούν «… με εξοπλισμό που είναι χειρότερος ακόμα και απ’ αυτόν που χρησιμοποιείται σε Τριτοκοσμικές χώρες και να διαχειριστούν κυκλοφορία που αυξάνεται συνεχώς, σημειώνοντας νέο ρεκόρ κάθε χρόνο».<br />Όπως επισημαίνουν, η εγκατάσταση κρίσιμων συστημάτων για την αεροναυτιλία καθυστερεί υπερβολικά, ακόμα και σε έργα τα οποία έχουν συμβασιοποιηθεί. Ως παράδειγμα φέρνουν την εγκατάσταση νέου συστήματος επικοινωνιών φωνής (V.C.R.S.) στα περιφερειακά αεροδρόμια. Παρότι η σύμβαση υπογράφηκε το 2023, μέχρι σήμερα το σύστημα δεν έχει παραδοθεί σε κανένα αεροδρόμιο. Μάλιστα, ζητείται παράταση άλλων 18 μηνών για την ολοκλήρωση του έργου.<br />Χειρότερη – όπως λένε – είναι η κατάσταση για την αναβάθμιση των κεφαλών ραντάρ και του συστήματος επεξεργασίας δεδομένων ραντάρ (D.P.S.), όπου υπάρχουν καταγγελίες τόσο για διακριτική μεταχείριση εταιρειών, όσο και για τους όρους διεξαγωγής των διαγωνιστικών διαδικασιών.</div><div><br />«Βαριές οι ευθύνες»<br /><br />«Δεν είναι τυχαία η κατάντια του εξοπλισμού που χρησιμοποιεί η ΥΠΑ. Υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες, οι οποίες είναι πολύ βαριές, ειδικά αν ισχύουν τα όσα, επίσημα και επώνυμα καταγγέλλονται», τονίζουν και συνεχίζουν: «Στο με αρ. πρωτ. Κ.Γ 12456/15-5-2026 (ΑΔΑ: ΡΩΕΓ465ΧΘΞ-ΒΧΥ) πρωτογενές αίτημα, που αφορά την αναβάθμιση του D.P.S. και το οποίο είναι αναρτημένο στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ, αναφέρεται μεταξύ άλλων, ως λόγος για την τροποποίηση του αρχικού πρωτογενούς αιτήματος (Κ.Γ 5200/12-3-2026 ΑΔΑ: 6ΧΘΖ465ΧΘΞ-ΘΩΛ), το με αρ. πρωτ. ΓΔΦΠΥΑΝ/Δ20/ΕΜΠ.129/27.04.2026 Πόρισμα του Γενικού Διευθυντή Διαχείρισης Εναέριας Κυκλοφορίας. Καλείται ο Διοικητής της Υ.Π.Α. να απαντήσει τι ανέφερε το πόρισμα, αν απέδωσε ευθύνες, καθώς και αν υπήρξε νέα διερεύνηση μετά και τις νέες καταγγελίες που υποβλήθηκαν επώνυμα ακόμα και στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής».</div><div><br />Οι ελεγκτές ζητούν να γίνει πλήρης διερεύνηση των καταγγελιών και να εντοπιστούν πράξεις ή και παραλείψεις «… που έχουν οδηγήσει στην σημερινή κατάσταση του εξοπλισμού, η οποία έχει σοβαρές επιπτώσεις στο σύστημα των αερομεταφορών και έχει οδηγήσει στον διεθνή διασυρμό της Χώρας».<br />Ποιος θα διερευνήσει τις καταγγελίες; η κυβέρνηση; η δικαιοσύνη; ποιός άραγε κυβερνά αυτή τη χώρα;</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τριτοκοσμική εικόνα στον εναέριο χώρο. Η δικαιοσύνη σε κώμα…

Σημεία και τέρατα συμβαίνουν στον ελληνικό εναέριο χώρο με σειρά φορέων να καταγγέλλουν βαριές ευθύνες της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, ν...

Διαβάστε την συνέχεια

«Δεν είναι καλή συμφωνία». Το Ισραήλ προειδοποιεί για το deal ΗΠΑ με Ιράν αλλά ο Τραμπ προχωρά.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/08/netanyahou.jpg.webp"><img height="117" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/08/netanyahou.jpg-696x522.webp" width="776" /></a><br /><br />Σε αναμμένα κάρβουνα κάθεται το Ισραήλ ενόψει της επικείμενης υπογραφής της συμφωνίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, η οποία αναμένεται να επισημοποιηθεί την ερχόμενη Παρασκευή. Παρά την προσπάθεια του πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, να κρατήσει χαμηλούς τόνους και να επιλέξει προσεκτικά τα λόγια του για να μην δυσαρεστήσει τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, κορυφαίοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκφράζουν βαθιά ανησυχία, κάνοντας λόγο για μια «κακή συμφωνία».<br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Yedioth Ahronoth, ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος προειδοποίησε ότι το Τελ Αβίβ έχει πλέον ελάχιστα περιθώρια να επηρεάσει τις εξελίξεις, παρά τον άμεσο και δραματικό αντίκτυπο που θα έχει αυτή η εξέλιξη στην ασφάλεια της χώρας. Η εφημερίδα σημειώνει χαρακτηριστικά πως ο Αμερικανός πρόεδρος ενεργεί με γνώμονα αποκλειστικά τα δικά του πολιτικά συμφέροντα, αφήνοντας το Ισραήλ στο περιθώριο. «Το Ισραήλ όχι μόνο αποτυγχάνει να διαμορφώσει τις συνομιλίες, αλλά δεν γνωρίζει καν τι πραγματικά συμβαίνει μέσα σε αυτές», αναφέρει το σχετικό ρεπορτάζ.<br /><br />Οι 5 φόβοι του Ισραήλ<br /><br />Για τους Ισραηλινούς αναλυτές, το κείμενο της συμφωνίας παραμένει ένα «αίνιγμα», καθώς δεν περιλαμβάνει ρητές δεσμεύσεις για την πλήρη εξάρθρωση του πυρηνικού και βαλλιστικού προγράμματος της Τεχεράνης. Οι αρχές ασφαλείας του Ισραήλ κωδικοποιούν τα πέντε βασικά προβλήματα της πρότασης ως εξής:<div><br />Ασάφεια για το ουράνιο: Δεν υπάρχουν ξεκάθαρες απαντήσεις για τη διαχείριση του ήδη εμπλουτισμένου ιρανικού ουρανίου, ούτε επαρκείς περιορισμοί.</div><div><br />Βαλλιστικοί πύραυλοι: Το κείμενο δεν αναφέρει ρητά καμία πρόθεση του Ιράν να σταματήσει την παραγωγή πυραύλων.</div><div><br />Χρηματοδότηση του καθεστώτος: Αν και συμφωνήθηκε η Τεχεράνη να μην λάβει μετρητά αλλά να χρησιμοποιήσει δεσμευμένα κεφάλαια για αγορά τροφίμων και φαρμάκων, το Ισραήλ φοβάται ότι η ροή πόρων θα ενισχύσει την ιρανική οικονομία. Οι Αμερικανοί επιμένουν ότι τα κεφάλαια θα «ξεπαγώσουν» μετά τη διευθέτηση του ουρανίου, όμως αυτό το κρίσιμο κομμάτι παραπέμπεται σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις.</div><div><br />Οι σύμμαχοι (Proxies) της Τεχεράνης: Δεν προβλέπεται κανένας μηχανισμός που να αναγκάζει το Ιράν να σταματήσει τη στήριξη προς τη Χεζμπολάχ, τους Χούθι και τη Χαμάς.</div><div><br />Η απουσία του Ισραήλ: Το Τελ Αβίβ αποκλείστηκε πλήρως από τις συνομιλίες της κυβέρνησης Τραμπ, μένοντας έξω από τις διεργασίες της πιθανής ειρήνης.</div><div><br />Η «παγίδα» των 60 ημερών<br /><br />Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η επόμενη μέρα της υπογραφής, καθώς θα ξεκινήσει μια περίοδος διαπραγματεύσεων διάρκειας 60 ημερών. Ισραηλινοί αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι οι πόροι που θα αποκτήσει το Ιράν κατά τη διάρκεια αυτών των δύο μηνών -αλλά και μετέπειτα- θα μπορούσαν, τουλάχιστον θεωρητικά, να επιτρέψουν στο καθεστώς να ανασυντάξει και να ανοικοδομήσει πλήρως τα εξοπλιστικά του προγράμματα.<br />Στρατιωτικές πηγές τονίζουν ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να επιστρέψει στην πραγματικότητα που ίσχυε πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023, όταν τα χέρια της χώρας ήταν «δεμένα» την ώρα που οι απειλές συσσωρεύονταν στα σύνορά της. Ήδη, ο ισραηλινός στρατός εξέφρασε μέσω διαρροών την έντονη ανησυχία του για το γεγονός ότι η συμφωνία ενδέχεται να περιορίσει την ελευθερία δράσης του στον Λίβανο κατά της Χεζμπολάχ.<br /><br />Η διπλωματική τακτική του Νετανιάχου<br /><br />Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, η κυβέρνηση του Ισραήλ επιλέγει τη στρατηγική της δημόσιας αυτοσυγκράτησης για να μην προκαλέσει την οργή του Λευκού Οίκου. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν οι δύο ηγέτες, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου προσπάθησε να υποβαθμίσει τη σημασία του προσχεδίου, κάνοντας λόγο απλώς για ένα «διαφαινόμενο μνημόνιο συναντίληψης για την είσοδο σε διαπραγματεύσεις».<br />Σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείου του, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δημοσίως εμφανίστηκε αισιόδοξος, δηλώνοντας ότι «εκτιμά τη δέσμευση του προέδρου Τραμπ» πως η τελική συμφωνία θα περιλαμβάνει τελικά την απομάκρυνση του εμπλουτισμένου υλικού, την καταστροφή των υποδομών εμπλουτισμού και τον τερματισμό της ιρανικής υποστήριξης σε τρομοκρατικές οργανώσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Δεν είναι καλή συμφωνία». Το Ισραήλ προειδοποιεί για το deal ΗΠΑ με Ιράν αλλά ο Τραμπ προχωρά.

Σε αναμμένα κάρβουνα κάθεται το Ισραήλ ενόψει της επικείμενης υπογραφής της συμφωνίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, η οποία αν...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ιάπωνες περιμένουν, οι Έλληνες «ζεσταίνουν μηχανές».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/tanker-Hormuz.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/tanker-Hormuz-696x464.jpg" width="757" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πώς αντιδρά η ναυτιλία στη συμφωνία για το Ορμούζ</span></h3>Με επιφυλακτικότητα και συγκρατημένο σκεπτικισμό υποδέχεται η παγκόσμια ναυτιλιακή κοινότητα τα νέα για τη συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η οποία στοχεύει στο εκ νέου άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ μέσα στις επόμενες ημέρες. Παρά την αισιοδοξία που έφερε η ανακοίνωση του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, για άρση του αποκλεισμού την προσεχή Παρασκευή, πλοιοκτήτες και έμποροι ξεκαθαρίζουν ότι δεν πρόκειται να ρισκάρουν χωρίς σαφείς εγγυήσεις ασφαλείας.<br />Το Στενό του Ορμούζ, ο σημαντικότερος δίαυλος για το παγκόσμιο πετρέλαιο και φυσικό αέριο, βρίσκεται στο επίκεντρο των συγκρούσεων από την πρώτη κιόλας ημέρα των πληγμάτων κατά του Ιράν. Η πολύμηνη παράλυση της περιοχής έχει ανατρέψει πλήρως το διεθνές ενεργειακό εμπόριο, αναγκάζοντας τους μεγάλους παίκτες να καταφεύγουν σε επικίνδυνες, «σκοτεινές» (dark) διελεύσεις με απενεργοποιημένους πομπούς.<br /><br />Έλληνες εναντίον Ασιατών<br /><br />Η είδηση της συμφωνίας έφερε αμέσως πτώση σχεδόν 5% στην τιμή του Brent στις αγορές της Δευτέρας, όμως οι άνθρωποι που κινούν τα δεξαμενόπλοια στους ωκεανούς παραμένουν κουμπωμένοι. Σύμφωνα με τον Anoop Singh, παγκόσμιο επικεφαλής ναυτιλιακής έρευνας στην Oil Brokerage Ltd., η αγορά αυτή τη στιγμή χωρίζεται ανάλογα με την αντοχή της στον κίνδυνο.<div><br />«Οι πλοιοκτήτες κινούνται σε ένα ευρύ φάσμα ρίσκου. Οι Ιάπωνες, οι Κορεάτες και οι Κινέζοι είναι πολύ λιγότερο ανοιχτοί στο υψηλό ρίσκο, ενώ οι Έλληνες έχουν τελείως διαφορετική διάθεση για ρίσκο. Γι’ αυτό και ενδέχεται να δούμε σύντομα κάποιους (σ.σ. από την ελληνική πλευρά) να προετοιμάζονται και να “ζεσταίνουν μηχανές”», επισημαίνει ο Singh.<br />Στον αντίποδα, οι ασιατικοί κολοσσοί τραβούν χειρόφρενο. Οι μεγάλες ιαπωνικές ναυτιλιακές εταιρείες ξεκαθάρισαν ότι η ασφαλής ναυσιπλοΐα απαιτεί πρώτα οριστικές λεπτομέρειες. Η Mitsui OSK Lines τόνισε ότι ο στενός συντονισμός με κυβερνήσεις και ασφαλιστικές εταιρείες είναι απαράβατος όρος, ενώ η Nippon Yusen KK δήλωσε ότι η εξομάλυνση της κυκλοφορίας εξαρτάται αποκλειστικά από το τι ακριβώς προβλέπει το κείμενο της συμφωνίας.<br />Στην «πρίζα» εκατοντάδες πλοία<br /><br />Το Στενό θυμίζει φάντασμα. Από τις 135 καθημερινές διελεύσεις της προπολεμικής περιόδου, η κίνηση έχει μειωθεί στο ελάχιστο μετά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων στα τέλη Φεβρουαρίου.<br />Σύμφωνα με στοιχεία της Muyu Xu, ανώτερης αναλύτριας της εταιρείας Kpler, σχεδόν 300 φορτωμένα πλοία βρίσκονται σε αδράνεια στον Περσικό Κόλπο, περιμένοντας εντολή απόπλου ανά πάσα στιγμή, περίπου 300 άδεια πλοία περιμένουν στην άλλη πλευρά (Κόλπος του Ομάν) για να επιστρέψουν στα τερματικά εξαγωγής, ενώ άλλα 250 πλοία πλέουν με έρμα (ballasting), έτοιμα να σπεύσουν για να φορτώσουν.<br /><br />Νάρκες, παράσιτα και… στρείδια<br /><br />Θεωρητικά, η ειρηνευτική συμφωνία θα απελευθερώσει εκατομμύρια εγκλωβισμένα βαρέλια πετρελαίου. Στην πράξη, όμως, η λίστα των προβλημάτων είναι τεράστια.<br />Πέρα από τον κίνδυνο ύπαρξης θαλάσσιων ναρκών και το ιστορικό των ιρανικών δυνάμεων να ανοίγουν πυρ ή να κατάσχουν πλοία παρά τις όποιες συμφωνίες, υπάρχουν και πεζά, πρακτικά προβλήματα: τα πλοία που κάθονται μήνες χρειάζονται καθαρισμό υφάλων από τη θαλάσσια ρύπανση (στρείδια και πεταλίδες), ενώ τα πληρώματα πρέπει να είναι έτοιμα να πλεύσουν σε συνθήκες έντονων ηλεκτρονικών παρεμβολών.<br />«Η ναυτιλία και οι καπετάνιοι κατανοούν ότι ένας και μόνο λανθασμένος υπολογισμός, ένα μόνο πλήγμα, μπορεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα και να θέσει ξανά τις ζωές τους σε κίνδυνο», προειδοποιεί ο Brett Erickson της Obsidian Risk Advisors.</div><div><br />Το ρίσκο του «μποτιλιαρίσματος»<br /><br />Ακόμη κι αν όλα πάνε καλά, το ίδιο το ανάγλυφο της περιοχής προκαλεί πονοκέφαλο. Με πλάτος μόλις 24 μίλια στο στενότερο σημείο του Ορμούζ και λωρίδες ναυσιπλοΐας πλάτους μόλις δύο μιλίων ανά κατεύθυνση, η μαζική επιστροφή των πλοίων εγκυμονεί τεράστιο κίνδυνο συγκρούσεων.<br />Οι διεθνείς ναυτιλιακές ενώσεις (Bimco, Intertanko, ICS) έχουν ήδη εκδώσει αυστηρή προειδοποίηση προς τα πληρώματα να μην βασίζονται τυφλά στα συστήματα αυτόματου εντοπισμού (AIS), καθώς οι ηλεκτρονικές παρεμβολές στην περιοχή αλλοιώνουν την πραγματική θέση των πλοίων.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Ιάπωνες περιμένουν, οι Έλληνες «ζεσταίνουν μηχανές».

Πώς αντιδρά η ναυτιλία στη συμφωνία για το Ορμούζ Με επιφυλακτικότητα και συγκρατημένο σκεπτικισμό υποδέχεται η παγκόσμια ναυτιλιακή κοινότη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ατελές Μνημόνιο αντί για Συμφωνία: Οι γεωπολιτικές ισορροπίες μετά τη διπλωματική πρωτοβουλία για τη Μέση Ανατολή.

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/TRUMP-KOLPOS-630x390.jpg" /><br /><br />Η πρόσφατη διπλωματική εξέλιξη δεν συνιστά οριστική συμφωνία, αλλά ένα απλό Μνημόνιο Συναντίληψης, το οποίο αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις βαθύτερες αιτίες της πολεμικής σύγκρουσης μεταξύ του Ισραήλ και του Ιράν.<br /><br />Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η Ιερουσαλήμ απέχει πλήρως από τη διαδικασία, καθώς το Ισραήλ ούτε συνυπέγραψε το κείμενο ούτε συμμετέχει στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις.<br />Ως κυρίαρχο κράτος, διατηρεί ακέραιο το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να προασπιστεί τα εθνικά του συμφέροντα με αυτόνομες αποφάσεις.<div><br />Οι κερδισμένοι και οι χαμένοι της διπλωματικής σκακιέρας<br /><br />Ο μεγάλος κερδισμένος: Το καθεστώς της Τεχεράνης καταγράφει μια σημαντική τακτική νίκη, όχι λόγω στρατιωτικής ή πολιτικής ισχύος, αλλά επειδή εξασφάλισε την επιβίωσή του.<br /><br />Η διεθνής κοινότητα εμφανίζεται να ανταμείβει μια ηγεσία που ευθύνεται για την πυροδότηση του πολέμου, την αποσταθεροποίηση των διεθνών θαλάσσιων οδών, τις επιθέσεις κατά της ισραηλινής επικράτειας και την καταπίεση των ίδιων των πολιτών της.<br /><br />Η Τεχεράνη πέτυχε να μεταβάλει την παγκόσμια ατζέντα, στρέφοντας διεθνείς δυνάμεις κατά του Ισραήλ και αναγκάζοντας την Ουάσιγκτον να μετατοπίσει το κέντρο βάρους της από την ασφάλεια του Ισραήλ στη διατήρηση του ιρανικού στάτους κβο.<br /><br />Ο μεγάλος χαμένος: Ο ιρανικός λαός βρίσκεται για ακόμη μια φορά στο περιθώριο. Παρά τις διακηρύξεις για επικείμενη απελευθέρωση και εξωτερική στήριξη, οι προσδοκίες των πολιτών διαψεύστηκαν πλήρως.<br /><br />Πολιτικό κόστος για τον Λευκό Οίκο: Σε δυσχερή θέση περιέρχεται και ο Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Η συγκεκριμένη εξέλιξη, αντί να αποτελέσει ένα ιστορικό ορόσημο ανάλογο με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, απειλεί να καταγραφεί στην ιστορία ως μια νέα «πολιτική κατευνασμού», θυμίζοντας τη στρατηγική του Νέβιλ Τσάμπερλεν στις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /><br />ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ MOSSADIL: ΝΙΚΗΤΕΣ ΚΑΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ<br /><br />Αυτό δεν ήταν μια συμφωνία.<br /><br />Ήταν ένα Μνημόνιο Συνεργασίας (MOU).<br /><br />Δεν επιλύει τα βασικά ζητήματα που πυροδότησαν τον πόλεμο μεταξύ του Ισραήλ και του Ιράν.<br /><br />Το Ισραήλ δεν ήταν μέρος της υπογραφής.<br /><br />Το Ισραήλ δεν είναι μέρος των συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων.<br /><br />Το Ισραήλ είναι μια ανεξάρτητη χώρα, και έχει τόσο το δικαίωμα όσο και την υποχρέωση να ενεργεί σύμφωνα με τα δικά του εθνικά συμφέροντα.<br /><br />Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΣ: Το ιρανικό καθεστώς.<br /><br />Όχι επειδή είναι ισχυροί.<br /><br />Επειδή επιβίωσαν.<br /><br />Επειδή ο κόσμος τους αντάμειψε για την έναρξη ενός πολέμου, την απειλή κατά της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας, τα πυρά εναντίον του Ισραήλ και την ομηρία του ίδιου του λαού τους.<br /><br />Άλλαξαν την παγκόσμια συζήτηση.<br /><br />Έστρεψαν μεγάλο μέρος του κόσμου εναντίον του Ισραήλ – και, το σημαντικότερο, ώθησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες από το να εστιάζουν στην ασφάλεια και την προστασία του Ισραήλ, στο να προστατεύουν την επιβίωση του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΧΑΜΕΝΟΣ: Ο ιρανικός λαός.<br /><br />Τους υποσχέθηκαν ελευθερία.<br /><br />Τους είπαν ότι η βοήθεια έφτανε.<br /><br />Και για άλλη μια φορά, εγκαταλείφθηκαν.<br /><br />ΧΑΜΕΝΟΣ: Ο Τραμπ.<br /><br />Αυτή θα μπορούσε να είναι η δική του στιγμή του Τείχους του Βερολίνου.<br /><br />Αντίθετα, γίνεται η δική του στιγμή του Τσάμπερλεν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Ατελές Μνημόνιο αντί για Συμφωνία: Οι γεωπολιτικές ισορροπίες μετά τη διπλωματική πρωτοβουλία για τη Μέση Ανατολή.

Η πρόσφατη διπλωματική εξέλιξη δεν συνιστά οριστική συμφωνία, αλλά ένα απλό Μνημόνιο Συναντίληψης, το οποίο αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις βα...

Διαβάστε την συνέχεια

JFEED: Οι Εβραίοι που «πούλησαν» το Ισραήλ. Απόδειξη ότι οι Εβραίοι σύμβουλοι του Τραμπ δεν ενεργούν προς το συμφέρον του Ισραήλ.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/KUSHNER-WITKOF-630x400.jpg" width="770" /><br /><br />Ο Τζέι Ντι Βανς, ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Στιβ Γουίτκοφ προώθησαν τη συμφωνία με το Ιράν ξεπερνώντας τις αντιρρήσεις των Ρούμπιο και Χέγκσεθ, αφήνοντας το Ισραήλ στο περιθώριο και την Τεχεράνη να πανηγυρίζει.<br /><br />Οι δύο άνδρες που είναι οι πλέον υπεύθυνοι για την ώθηση του Ντόναλντ Τραμπ γραμμή του τερματισμού στην πιο επικίνδυνη συνθηκολόγηση της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή από την εποχή της JCPOA είναι ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Στιβ Γουίτκοφ. Και οι δύο Εβραίοι.<br /><br />Και οι δύο άνδρες που έχτισαν τις δημόσιες προσωπικότητές τους, εν μέρει, πάνω σε μια βαθιά και ηχηρά διακηρυγμένη αγάπη για το Ισραήλ και τον εβραϊκό λαό.<br /><br />Και οι δύο άνδρες που πέταξαν στο Ισλαμαμπάντ, κάθισαν απέναντι από Ιρανούς απεσταλμένους και απεμπόλησαν μέσω διαπραγμάτευσης τα πλεονεκτήματα που είχαν αποκτηθεί με αίμα και χρήμα, ενώ ο Νετανιάχου είχε αφεθεί στο σκοτάδι, τηλεφωνώντας απεγνωσμένα σε συμμάχους προσπαθώντας να μάθει τι συνέβαινε με το μέλλον της χώρας του. <a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/949368/jfeed-oi-evraioi-poy-poylisan-to-israil-apodeixi-oti-oi-evraioi-symvoyloi-toy-tramp-den-energoyn-pros-to-symferon-toy-israil.html"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

JFEED: Οι Εβραίοι που «πούλησαν» το Ισραήλ. Απόδειξη ότι οι Εβραίοι σύμβουλοι του Τραμπ δεν ενεργούν προς το συμφέρον του Ισραήλ.

Ο Τζέι Ντι Βανς, ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Στιβ Γουίτκοφ προώθησαν τη συμφωνία με το Ιράν ξεπερνώντας τις αντιρρήσεις των Ρούμπιο και Χέγκσεθ,...

Διαβάστε την συνέχεια

“Έσπασε το ρόδι” και έχουμε συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQYxZ9UxHYFLiz0gWeP8Wl4SApwZZ03NLG0jAJdyhXyv5t6MsEYvOHQAaU&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="446" data-original-width="688" height="130" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQYxZ9UxHYFLiz0gWeP8Wl4SApwZZ03NLG0jAJdyhXyv5t6MsEYvOHQAaU&s=10" width="771" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Μια μεγάλη είδηση προκύπτει από τα διεθνή και τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης. Το Ιράν επιβεβαίωσε ότι «το κείμενο του μνημονίου συμφωνίας έχει οριστικοποιηθεί» και θα υπογραφεί στην Ελβετία την Παρασκευή, ανοίγοντας την πόρτα σε διαπραγματεύσεις 60 ημερών, αφού πρώτα προηγηθεί η «επαλήθευση των δεσμεύσεων των ΗΠΑ», συμπεριλαμβανομένης της άρσης του αμερικανικού αποκλεισμού στα Στενά του Ορμούζ. Από την είδηση, όπως κυκλοφορεί στα διεθνή μέσα, ωστόσο, απουσιάζει κάθε αναφορά στο Ισραήλ…</div><br />Η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν είναι πλέον «ολοκληρωμένη», ανακοίνωσε, προφανώς ανακουφισμένος, και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ την Κυριακή το βράδυ. «Η συμφωνία με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν είναι πλέον ολοκληρωμένη. Συγχαρητήρια σε όλους», δήλωσε ο Τραμπ σε μια ανάρτηση στην πλατφόρμα του Truth Social. «Εξουσιοδοτώ πλήρως το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ χωρίς χρέωση και ταυτόχρονα, εξουσιοδοτώ την άμεση άρση του ναυτικού αποκλεισμού των Ηνωμένων Πολιτειών». «Πλοία όλου του κόσμου, ξεκινήστε τις μηχανές σας. Αφήστε το πετρέλαιο να ρέει», αναφέρει!<br /><br />Όπως αναφέρει το Euronews, η Τεχεράνη έχει έκτοτε δηλώσει ότι το «άμεσο και μόνιμο τέλος του πολέμου και των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε διάφορα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, θα ανακοινωθεί απόψε … Το κείμενο του μνημονίου συμφωνίας έχει οριστικοποιηθεί και η επίσημη τελετή υπογραφής του Μνημονίου Συνεργασίας του Ισλαμαμπάντ, θα πραγματοποιηθεί στην Ελβετία την Παρασκευή», σύμφωνα με τον υφυπουργό Εξωτερικών Καζέμ Γκαριμπαμπάντι.<br /><br />«Το κείμενο… θα δημοσιευτεί σύντομα και το κοινό θα μπορεί να δει τόσο τα επιτεύγματα όσο και τις δεσμεύσεις του Ιράν. Οι δεσμεύσεις μας δεν είναι συγκρίσιμες με τα κέρδη και τα επιτεύγματα που έχουμε εξασφαλίσει», πρόσθεσε ο Γκαριμπαμπάντι. Αυτό θα ανοίξει την πόρτα σε 60ήμερες διαπραγματεύσεις «μετά την επαλήθευση των δεσμεύσεων των ΗΠΑ», συμπεριλαμβανομένης της άρσης του αμερικανικού αποκλεισμού, σύμφωνα πάντα με την Τεχεράνη.<br /><br />Λίγα λεπτά πριν από τον Τραμπ, ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ ανακοίνωσε ότι η συμφωνία έχει επιτευχθεί. «Μετά από εντατικές συνομιλίες, είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε ότι έχει επιτευχθεί η ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν», δήλωσε μέσω ανάρτησης στο X. «Και οι δύο πλευρές έχουν δηλώσει τον άμεσο και οριστικό τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου», πρόσθεσε.<br /><br />Ο Σαρίφ δήλωσε επίσης ότι η επίσημη τελετή υπογραφής θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 19 Ιουνίου στην Ελβετία. «Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν για τη δέσμευσή τους στην εξεύρεση διπλωματικής λύσης στη σύγκρουση», δήλωσε ο Πακιστανός πρωθυπουργός.<br /><br />Ο Τραμπ και το Πακιστάν, το οποίο έχει ενεργήσει ως βασικός μεσολαβητής στις ειρηνευτικές συνομιλίες, είχαν αφήσει να εννοηθεί το Σάββατο ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί συμφωνία εντός των επόμενων 24 ωρών. «Η συμφωνία έχει προγραμματιστεί να υπογραφεί αύριο και αμέσως μετά την υπογραφή της, το Στενό του Ορμούζ είναι ανοιχτό σε όλους», ανέφερε μια ημέρα πριν, το Σάββατο, ο Τραμπ στο Truth Social.<br /><br />«Θα θέλαμε επίσης να εκφράσουμε την ειλικρινή μας εκτίμηση στους αδελφούς μας σε αυτή την προσπάθεια διαμεσολάβησης, τη σπουδαία ηγεσία του Κράτους του Κατάρ, για την υποστήριξή τους στην επίτευξη αυτής της συμφωνίας. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω ιδιαίτερα την οραματίστρια ηγεσία του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας και της Δημοκρατίας της Τουρκίας για την τεράστια συμβολή τους σε αυτό το θέμα».<br /><br />Μένει να διαπιστωθεί η αντίδραση των ισραηλινών και του πρωθυπουργού Νετανιάχου, ο οποίος είχε ήδη ζητήσει συνάντηση με τον Τραμπ με τη διαδικασία του κατεπείγοντος… Διότι ισραηλινές πηγές που επικαλείται η εφημερίδα Maariv, όπως δημοσιεύεται στην Jerusalem Post αναφέρουν, ότι ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε στον Ντ. Τραμπ, πως το Ισραήλ δεν θεωρεί τον εαυτό του να δεσμεύεται για διακοπή των στρατιωτικών επιχειρήσεων στον Λίβανο.<br /><br />Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σαμπάζ Σαρίφ ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν, έπειτα από «εντατικές διαπραγματεύσεις», κατέληξαν σε «συμφωνία ειρήνης», που θα σημάνει τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε «όλα» τα μέτωπα, «συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου», και ότι θα υπογραφτεί επίσημα την Παρασκευή 19η Ιουνίου στη Γενεύη, στην Ελβετία.<br /><br />«Τώρα που συνήφθη η συμφωνία, οι μεσολαβητές θα διευκολύνουν σειρά συναντήσεων αυτή την εβδομάδα. Αυτές οι προκαταρκτικές συζητήσεις για την εφαρμογή (της συμφωνίας) θα βάλουν τα θεμέλια για τις τεχνικές συνομιλίες και κατόπιν την επίσημη τελετή υπογραφής», ανέφερε μέσω X ένα τέταρτο μετά τα μεσάνυχτα (ώρα Ελλάδας) ο Σαμπάζ Σαρίφ, μεσολαβητής-κλειδί στην προσπάθεια με σκοπό να τερματιστεί η σύρραξη που άρχισε με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας την 28η Φεβρουαρίου.<br /><br />Επίσης, ότι ο Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε χθες Κυριακή (σ.σ. σχεδόν μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα ώρα Ελλάδας) ότι «ολοκληρώθηκε» συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή, ανακοινώνοντας το άνοιγμα του στενού του Ορμούζ και την «άμεση» άρση του αμερικανικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών.<br /><br />«Η συμφωνία με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν πλέον ολοκληρώθηκε», ανέφερε ο αμερικανός πρόεδρος μέσω Truth Social, περίπου ένα τέταρτο μετά την ανακοίνωση του πακιστανού πρωθυπουργού Σαμπάζ Σαρίφ πως συνήφθη συμφωνία, το πρωί της Δευτέρας ώρα Πακιστάν. «Εγκρίνω το πλήρες άνοιγμα του στενού του Ορμούζ χωρίς τέλη διέλευσης και, ταυτόχρονα, την άμεση άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού. Πλοία όλου του κόσμου, βάλτε μπρος τις μηχανές σας. Ας ρεύσει το πετρέλαιο!», πρόσθεσε.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Έσπασε το ρόδι” και έχουμε συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν;

Μια μεγάλη είδηση προκύπτει από τα διεθνή και τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης. Το Ιράν επιβεβαίωσε ότι «το κείμενο του μνημονίου συμφωνίας έχει ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιες δυνάμεις, τι συστήματα θα αποσύρουν οι ΗΠΑ από την Ευρώπη;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/750x422/crop/both/ab/ab410a7ce5a24a2096e6fc4d6c2783ac.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="422" data-original-width="750" height="113" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/750x422/crop/both/ab/ab410a7ce5a24a2096e6fc4d6c2783ac.jpg" width="765" /></a></div><div><br /></div>Πυκνώνουν τα δημοσιεύματα αμερικανικών καθώς και γερμανικών Μέσων ενόψει της Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις αρχές Ιουλίου σχετικά με τα αμερικανικά σχέδια απόσυρσης στρατευμάτων και εξοπλισμών από την Ευρώπη.<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα New York Times οι ΗΠΑ θέλουν να μειώσουν τα μαχητικά αεροσκάφη τους στην Ευρώπη από 150 σε 100. Πρόκειται ειδικότερα για αεροσκάφη τύπου F-16 και F-15E. Ταυτόχρονα οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να αποσύρουν 11 από τα 26 αεροσκάφη επιτήρησης, τα οκτώ συνολικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού που διαθέτουν στην Ευρώπη, ένα υποβρύχιο, ένα αεροπλανορφόρο με συνοδευτικά πλοία και μαχητικά καθώς και μια από τις δύο μοίρες βομβαρδιστικών που διέθεταν για την άμυνα της Ευρώπης.<br /><br />Μέχρι στιγμής δεν έχει οριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία, ωστόσο και πρόσφατο δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Welt, επικαλούμενο ανώτατες πηγές του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, έκανε λόγο για άμεση εφαρμογή του σχεδίου. Ανέφερε επίσης ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν ήδη ενημερωθεί σχετικά. Οι NYT αναφέρουν πάντως ότι τα αμερικανικά σχέδια θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν, νωρίτερα από ό,τι φαντάζονται οι Ευρωπαίοι.<br /><br />Oι ΗΠΑ φαίνονται αποφασισμένες<br /><br />Όπως επισημαίνει και η εφημερίδα Bild (που ανήκει στον ίδιο όμιλο με τη Welt), οι ΗΠΑ προετοιμάζουν εδώ και καιρό συγκεκριμένες περικοπές στη συνολική συνεισφορά τους στο ΝΑΤΟ. Αυτό έχει ήδη γίνει γνωστό στους Ευρωπαίους από την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Εκπρόσωπος του Πενταγώνου αναφέρει ότι «οι Σύμμαχοι θα πρέπει να αναλάβουν το βασικό μερίδιο της συμβατικής άμυνας στην Ευρώπη, το συντομότερο δυνατό και όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται» σύμφωνα με την Bild.<br /><br />Σύμφωνα με αμερικανικές πηγές του ΝΑΤΟ, τις οποίες επικαλείται το πρακτορείο Reuters, η Ευρώπη έχει στηρίξει την άμυνά της εν πολλοίς στις αμερικανικές δυνάμεις. Όμως η ανάπτυξη πλέον νέων ευρωπαϊκών συμμαχιών και συστημάτων, όπως και η συμμαχία με τον Καναδά, θα μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα και να μειώσουν την εξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ.<br /><br />Όπως υπενθυμίζει η γερμανική ραδιοφωνία DLF, περίπου 80.000 Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, ενώ κομβικό ρόλο παίζει η Γερμανία με τις κρίσιμες αμερικανικές βάσεις που είναι εγκατεστημένες στο έδαφός της.<br /><br />Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ μετατοπίζει ολοένα περισσότερο τις στρατηγικές στοχεύσεις της στην Κίνα και την περιοχή Ινδο-Ειρηνικού. Σε αυτό προστίθεται η συνεχιζόμενη σύγκρουση με το Ιράν στη Μέση Ανατολή, η οποία δημιουργεί ογκώδεις απαιτήσεις σε αμερικανικούς στρατιωτικούς πόρους.<br /><br />Ο Ρούτε είχε προετοιμάσει το έδαφος<br /><br />Ενδιαφέρον έχει ότι ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, σε συνέντευξή του στη Welt am Sonntag περί τα τέλη Απριλίου είχε δηλώσει ότι δεν πιστεύει ότι οι ΗΠΑ θα εγκαταλείψουν το ΝΑΤΟ, όμως είναι σαφές, όπως είχε πει τότε, ότι «χρειαζόμαστε μια ισχυρότερη Ευρώπη σε ένα ισχυρότερο ΝΑΤΟ».<br /><br />Τότε είχε επιβεβαιώσει επίσης ότι «ο πρόεδρος Τραμπ ήταν απογοητευμένος από τη στάση ορισμένων κρατών-μελών του ΝΑΤΟ» και ότι ο ίδιος «κατανοούσε αυτή την απογοήτευση», προετοιμάζοντας το έδαφος για εξελίξεις.<br /><br />Είχε προηγηθεί συνάντηση του Μαρκ Ρούτε με τον Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο και δηλώσεις του ΓΓ του ΝΑΤΟ περί «μη υγιούς εξάρτησης της Ευρώπης από τις ΗΠΑ» και για την ανάγκη μιας «νέας ευρωατλαντικής συμμαχίας, βασισμένης στην πραγματική φιλία».<br /><br />Μάλιστα τότε και ο Ρούτε είχε δώσει ιδιαίτερη έμφαση στον νέο ρόλο της Ευρώπης και του Καναδά για ανάληψη μεγαλύτερης ευθύνης για τη συλλογική άμυνα, σημειώνοντας ότι η Γερμανία κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ποιες δυνάμεις, τι συστήματα θα αποσύρουν οι ΗΠΑ από την Ευρώπη;

Πυκνώνουν τα δημοσιεύματα αμερικανικών καθώς και γερμανικών Μέσων ενόψει της Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις αρχές Ιουλίου σχετικά με τα α...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Το Ισραήλ αναλύει το πιο επικίνδυνο σενάριο με Τουρκία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.eliamep.gr/wp-content/uploads/2024/12/ISRAEL_TURKEY_SYRIA-800x476.jpg.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="476" data-original-width="800" height="119" src="https://www.eliamep.gr/wp-content/uploads/2024/12/ISRAEL_TURKEY_SYRIA-800x476.jpg.webp" width="777" /></a></div><div><br /></div>Η δήλωση του Προέδρου Ερντογάν, «Η ασφάλειά μας ξεκινά από τη Βηρυτό», προκάλεσε αναταραχή στο Τελ Αβίβ. Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανέλυσαν το «πιο επικίνδυνο σενάριο» που θα μπορούσε να εκτυλιχθεί με την Άγκυρα, εξετάζοντας τις πιθανές συνέπειες μιας άμεσης στρατιωτικής εμπλοκής στη Συρία, μιας αντιπαράθεσης για τη «Γαλάζια Πατρίδα» στη Μεσόγειο και την πιθανότητα μιας αραβικής συμμαχίας με επικεφαλής την Τουρκία.<br /><br />Γράφει η τουρκική εφημερίδα Milliyet:<br /><br />Οι σκανδαλώδεις ενέργειες του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή συνεχίζονται. Ο κατοχικός στρατός συνεχίζει τις επιθέσεις του στον Λίβανο και τη Γάζα παρά την εκεχειρία. Ενώ οι εντάσεις στην περιοχή παραμένουν, οι πρόσφατες δηλώσεις του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχουν προκαλέσει ανησυχία στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Το Ισραήλ έδωσε προσοχή στις δηλώσεις Ερντογάν<br /><br />Το ρεπορτάζ ανέφερε ότι οι δηλώσεις του Ερντογάν, «Η ασφάλεια της Τουρκίας δεν ξεκινά από το Χατάι. Ξεκινά από το Χαλέπι, τη Δαμασκό και τη Βηρυτό», είχαν ευρεία απήχηση στην περιοχή. Αναφέρθηκε επίσης ότι ο Ερντογάν τόνισε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει νέα τετελεσμένα στην περιοχή και δεν θα αγνοήσει απειλές για τα εθνικά της συμφέροντα.<br /><br />Η ανάλυση ανέφερε ότι αυτές οι δηλώσεις δεν ήταν εκπληκτικές, δεδομένων των σκανδαλωδών δραστηριοτήτων του Ισραήλ στην περιοχή και του αντίκτυπού τους στους περιφερειακούς στόχους της Τουρκίας.<br /><br />«Η Τουρκία παρακολουθεί επίσης στενά τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο»<br /><br />Αναφέρθηκε ότι η Άγκυρα παρακολουθεί στενά τις πρόσφατες προσπάθειες του Ισραήλ για ενίσχυση των σχέσεων με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Το ρεπορτάζ περιλάμβανε επίσης τις δηλώσεις του Ερντογάν ότι η Άγκυρα θα απαντήσει σθεναρά και αποφασιστικά εάν παραβιαστούν τα δικαιώματα της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων.<br /><br />Η «αντιπαλότητα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ» δεν μπορεί να αξιολογηθεί ανεξάρτητα από την ένταξη της Άγκυρας στο ΝΑΤΟ και τη στρατηγική της σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br /> Σε αυτό το πλαίσιο, υποστηρίχθηκε ότι η Ουάσινγκτον προσπαθεί να περιορίσει τα σημεία έντασης που έχουν αναδυθεί τους τελευταίους μήνες, ιδίως στη συριακή αρένα.<br /><br />«Οι αραβικές χώρες εκφράζουν στην Τουρκία την ανησυχία τους για το Ισραήλ»<br /><br />Η έκθεση ανέφερε ότι η Άγκυρα έχει πρόσφατα ενισχύσει τις σχέσεις της με σημαντικές αραβικές χώρες, ιδίως τη Σαουδική Αραβία. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι αυτές οι χώρες συμμερίστηκαν τις ανησυχίες τους με την Τουρκία σχετικά με τις αυξανόμενες περιφερειακές δραστηριότητες του Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυση, ένας λόγος για τον οποίο η Άγκυρα δίνει προτεραιότητα στις διπλωματικές λύσεις στις τρέχουσες εντάσεις μεταξύ Ιράν και Ισραήλ είναι η πιθανότητα αναδιαμόρφωσης των περιφερειακών ισορροπιών δυνάμεων. Η έκθεση υποδηλώνει ότι οποιαδήποτε αλλαγή στη θέση του Ιράν στην περιοχή θα μπορούσε να επαναπροσδιορίσει την κατανομή δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η κόκκινη γραμμή μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ<br /><br />Σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, η αντιπαλότητα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ μπορεί περιστασιακά να πλησιάζει την κόκκινη γραμμή των σχέσεων τους, αλλά είναι δύσκολο να προβλεφθεί πόσο μακριά θα φτάσει σε αυτό το στάδιο.<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυση, ο ανταγωνισμός στην περιοχή αναμένεται να παραμείνει σχετικά υπό έλεγχο. Ο κύριος λόγος είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, που διατηρούν σημαντικό διάλογο με τα εμπλεκόμενα μέρη στη διαμόρφωση της ισορροπίας δυνάμεων.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Το Ισραήλ αναλύει το πιο επικίνδυνο σενάριο με Τουρκία.

Η δήλωση του Προέδρου Ερντογάν, «Η ασφάλειά μας ξεκινά από τη Βηρυτό», προκάλεσε αναταραχή στο Τελ Αβίβ. Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανέλυσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα πάλι στη λάθος πλευρά της Ιστορίας με ενεργειακό άξονα ΗΠΑ, Ισραήλ. Οργή Τουρκίας, κίνδυνος για Αιγαίο.

<img height="132" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1cf67a31ac87fc954a14d81dbff9af66_XL.jpg?v=3" width="787" /><br /><br /><div>Στις 12 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ιδιωτική διπλωματική διάσκεψη, όπου αξιωματούχοι από την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ συζήτησαν τη δημιουργία μιας «επίσημης στρατηγικής ευθυγράμμισης» με στόχο την αξιοποίηση των εξελίξεων που ακολούθησαν τον πόλεμο με το Ιράν<br /><br />Η Ελλάδα σέρνεται στην κόλαση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, συστρατευόμενη με το γενοκρόνο Ισραήλ σε μια περίοδο μάλιστα που οι ΗΠΑ μέσα από την αλλοπρόσαλλη πολιτική του Donald Trump χάνουν τον πόλεμο με το Ιράν και κατά τα φαινόμενα τεράστιο μέρος της επιρροής τους στη Μέση Ανατολή.<br />Η χώρα μας είναι ακόμη μια φορά με τη λάθος πλευρά της ιστορίας, όπως και στην περίπτωση του Ουκρανικού όταν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε το περίφημο «είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία».<br /><br />Ποιες είναι οι καταιγιστικές εξελίξεις<br /><br />Αντιπρόσωποι από την Κύπρο, την Ελλάδα, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ εγκαινίασαν επίσημα το Eastern Mediterranean Energy Center (EMEC) στις 11 Ιουνίου, θεσπίζοντας ένα νέο πλαίσιο συνεργασίας για την ενέργεια και την ασφάλεια κρίσιμων υποδομών.<br />Λειτουργώντας στο πλαίσιο του διαλόγου «3+1 για την Ενέργεια», οι συμμετέχοντες θα αναπτύξουν έως το τέλος του 2026 έναν κοινό οδικό χάρτη για την προώθηση της συνεργασίας σε έργα υπεράκτιου φυσικού αερίου, στην έρευνα και στην τεχνολογική ανάπτυξη.<br />Η πρωτοβουλία θα περιλαμβάνει επίσης ειδική ομάδα εργασίας με αποστολή τον συντονισμό των προσπαθειών κυβερνοασφάλειας και την προστασία βασικών υποδομών.<br />Ο Υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ Chris Wright υπέγραψε Δήλωση Πρόθεσης μαζί με τον Υπουργό Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Κύπρου Μιχάλη Δαμιανό, τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Ελλάδας Σταύρο Παπασταύρου, τον Πρέσβη του Ισραήλ στις ΗΠΑ Dr Yechiel Leiter και τον Πρόεδρο του Πανεπιστημίου Rice, Reginald DesRoches.</div><div><br />Το κέντρο εδρεύει στο Baker Institute for Public Policy του Πανεπιστημίου Rice.<br />Το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ σημείωσε ότι η πρωτοβουλία υλοποιεί στόχους που περιλαμβάνονται στη νομοθετική πράξη Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act του 2019, τον οποίο έχει συντάξει μεταξύ άλλων ο Υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio.<br />Στις στρατηγικές προτεραιότητες περιλαμβάνονται οι υποδομές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) των ΗΠΑ, η αξιοπιστία των ηλεκτρικών δικτύων και έργα διασυνδεσιμότητας όπως ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC).<br />Ο Chris Wright παρουσίασε το νέο κέντρο στο Χιούστον ως υλοποίηση του οράματος του Προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump, συνδέοντας την περιφερειακή «ευημερία» και «σταθερότητα» με τη συνεχή επέκταση της ανάπτυξης υδρογονανθράκων.<br />Δίνοντας προτεραιότητα στην «ενεργειακή επάρκεια» και στην αύξηση των αμερικανικών εξαγωγών LNG, η κυβέρνηση ενισχύει τη δέσμευσή της στις παραδοσιακές υποδομές ορυκτών καυσίμων και στις συνεργασίες με τη βιομηχανία, παρουσιάζοντάς τες ως τους βασικούς παράγοντες ασφάλειας για τους συμμάχους των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η στρατηγική ευθυγράμμιση<br /><br />Και τα πράγματα γίνονται χειρότερα... Τον περασμένο μήνα, στις 12 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ιδιωτική διπλωματική διάσκεψη, όπου αξιωματούχοι από την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ συζήτησαν τη δημιουργία μιας «επίσημης στρατηγικής ευθυγράμμισης» με στόχο την αξιοποίηση των εξελίξεων που ακολούθησαν τον πόλεμο με το Ιράν.<br />Οι συμμετέχοντες επικεντρώθηκαν στην εμβάθυνση της συνεργασίας στους τομείς της ενέργειας, της άμυνας και των υποδομών, ενώ παρουσίασαν τον IMEC ως κρίσιμη εναλλακτική λύση έναντι των περιορισμών που συνδέονται με τα Στενά του Hormuz.<br />Κατά τη διάρκεια της συνόδου, Κύπριος βουλευτής φέρεται να κάλεσε το Ισραήλ να «ολοκληρώσει το έργο» εναντίον του Ιράν, προκειμένου να διασφαλιστεί η μελλοντική σταθερότητα της περιοχής.<br /><br />H αντίδραση της Τουρκίας<br /><br />Η Τουρκία, στο μεταξύ, ανέστειλε προσωρινά την προώθηση νομοθετικού πλαισίου που θα εξουσιοδοτούσε τον Πρόεδρο Recep Tayyip Erdogan να καθορίσει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) με έκταση έως και 200 ναυτικά μίλια από τις τουρκικές ακτές.<br />Το νομοσχέδιο, το οποίο καταρτίστηκε από το κυβερνών κόμμα αποσκοπεί ρητά στην αντιμετώπιση των θαλάσσιων διεκδικήσεων της Ελλάδας και της Κύπρου στα «πλούσια σε φυσικό αέριο ύδατα» της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Με την κατοχύρωση νομικής αρμοδιότητας για γεωτρήσεις, εξορύξεις και αλιεία στις αμφισβητούμενες αυτές περιοχές, η Άγκυρα επιδιώκει να διασφαλίσει ότι δεν θα παραγκωνιστεί από τις αναδυόμενες ενεργειακές και αμυντικές συνεργασίες που οι ΗΠΑ και οι περιφερειακοί τους σύμμαχοι διαμορφώνουν σήμερα.<br />Η Τουρκία ανέβαλε την κοινοβουλευτική διαδικασία για το νέο νομοσχέδιο, προκειμένου να αποφευχθεί μια «διχαστική συζήτηση» ενόψει της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7–8 Ιουλίου στην Άγκυρα.<br /><br />Γεωπολιτική αστάθεια<br /><br />Η ίδρυση του Eastern Mediterranean Energy Center (EMEC) και η ενίσχυση της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών πραγματοποιούνται σε μια περίοδο έντονης αστάθειας στη Μέση Ανατολή, γεγονός που δημιουργεί σημαντικές γεωπολιτικές προκλήσεις.<br />Αρκετοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας και της Κύπρου σε αυτό το πλαίσιο ενδέχεται να συνοδεύεται από σοβαρούς κινδύνους.<br />Ένας από τους βασικότερους προβληματισμούς αφορά την πιθανότητα σύνδεσης των δύο χωρών με ευρύτερες περιφερειακές συγκρούσεις.<br />Καθώς το EMEC εντάσσεται σε ένα δίκτυο συνεργασίας που περιλαμβάνει το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, τυχόν κλιμάκωση της αντιπαράθεσης μεταξύ Ισραήλ και Ιράν ή άλλων συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να αυξήσει τη στρατηγική σημασία ελληνικών και κυπριακών υποδομών, λιμανιών και ενεργειακών εγκαταστάσεων.<br />Ακόμη και χωρίς άμεση στρατιωτική εμπλοκή, η Ελλάδα και η Κύπρος ενδέχεται να θεωρηθούν μέρος της ευρύτερης γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής που διαμορφώνεται στην περιοχή και να καταστούν στρατιωτικοί στόχοι.<br />Παράλληλα, η ανάδειξη της Ανατολικής Μεσογείου σε κρίσιμο ενεργειακό και γεωστρατηγικό κόμβο αυξάνει τον κίνδυνο υβριδικών απειλών. Κυβερνοεπιθέσεις, επιχειρήσεις παραπληροφόρησης, παρεμβάσεις σε υποθαλάσσια δίκτυα επικοινωνιών και ενεργειακές υποδομές αποτελούν σενάρια που εξετάζονται πλέον σοβαρά από τις υπηρεσίες ασφαλείας. Η πρόβλεψη ειδικού μηχανισμού κυβερνοασφάλειας στο πλαίσιο του EMEC αντανακλά ακριβώς αυτή την ανησυχία.<br />Ιδιαίτερη σημασία έχει και η διάσταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.<br />Η Τουρκία αντιμετωπίζει διαχρονικά με επιφυλακτικότητα τα σχήματα συνεργασίας που περιλαμβάνουν Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και ΗΠΑ, θεωρώντας ότι περιορίζουν τον δικό της ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο. Η περαιτέρω θεσμοθέτηση τέτοιων συνεργασιών ενδέχεται να ενισχύσει τις εντάσεις γύρω από τις θαλάσσιες ζώνες, τις ενεργειακές έρευνες και τις διεκδικήσεις Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, δυσχεραίνοντας παράλληλα τον πολιτικό διάλογο μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.<br />Ένας ακόμη παράγοντας κινδύνου αφορά την αυξανόμενη έκθεση της Ελλάδας και της Κύπρου στον ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων.<br />Η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί σήμερα πεδίο όπου διασταυρώνονται τα συμφέροντα των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ρωσίας, της Κίνας και πολλών περιφερειακών δυνάμεων.<br />Όσο περισσότερο οι δύο χώρες αποκτούν κεντρικό ρόλο στα ενεργειακά και στρατηγικά δίκτυα της περιοχής, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να βρεθούν στο επίκεντρο ανταγωνισμών που υπερβαίνουν τα δικά τους εθνικά συμφέροντα.<br /><br />Αβέβαια τα σχέδια μετά την ήττα των ΗΠΑ στο Hor,muz<br /><br />Ταυτόχρονα, ορισμένοι αναλυτές επισημαίνουν ότι πολλά από τα φιλόδοξα ενεργειακά σχέδια της Ανατολικής Μεσογείου εξαρτώνται από παράγοντες που παραμένουν εξαιρετικά ασταθείς: τη γενικότερη ασφάλεια της περιοχής, τη σταθερότητα του Ισραήλ, τις διεθνείς τιμές ενέργειας και τη διατήρηση επενδυτικού ενδιαφέροντος.<br />Μια σοβαρή περιφερειακή κρίση θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τη βιωσιμότητα ορισμένων έργων και να αυξήσει το οικονομικό ρίσκο.<br />Τέλος, δεν λείπουν οι ανησυχίες ότι η στενότερη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ ενδέχεται να περιορίσει τη διπλωματική ευελιξία της Ελλάδας και της Κύπρου απέναντι σε άλλους παράγοντες της Μέσης Ανατολής.<br />Σε ένα περιβάλλον όπου οι ισορροπίες μεταβάλλονται διαρκώς, η εικόνα ταύτισης με ένα συγκεκριμένο γεωπολιτικό μπλοκ μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις με χώρες που παραδοσιακά διατηρούσαν καλές σχέσεις με την Αθήνα και τη Λευκωσία.<br />Συνολικά, παρά τα σημαντικά ενεργειακά και στρατηγικά οφέλη που υπόσχεται, η πρωτοβουλία ενδέχεται να αυξήσει την έκθεση της Ελλάδας και της Κύπρου σε περιφερειακές συγκρούσεις, γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς και ζητήματα ασφάλειας, σε μια περίοδο κατά την οποία η Μέση Ανατολή παραμένει μία από τις πλέον ασταθείς περιοχές του κόσμου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα πάλι στη λάθος πλευρά της Ιστορίας με ενεργειακό άξονα ΗΠΑ, Ισραήλ. Οργή Τουρκίας, κίνδυνος για Αιγαίο.

Στις 12 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ιδιωτική διπλωματική διάσκεψη, όπου αξιωματούχοι από την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ συζήτησα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν Σηκώνει το Γάντι στο ΝΑΤΟ: Η Επίθεση στο Μπριάνσκ και η Επικίνδυνη Νέα Φάση του Πολέμου.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/poutin-2-768x512.jpg" width="781" /><br /><br /><div><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Καθώς ουκρανικά πλήγματα φτάνουν βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος, ο Βλαντίμιρ Πούτιν ανεβάζει τους τόνους κατά της Δύσης, προειδοποιώντας ότι η σύγκρουση δεν αφορά πλέον μόνο τη Μόσχα και το Κίεβο αλλά ολόκληρη την αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει περάσει πλέον σε μια φάση όπου κάθε στρατιωτικό χτύπημα συνοδεύεται από μια εξίσου σημαντική μάχη αφηγήματος.<br /><br />Το πρόσφατο ουκρανικό πλήγμα στην περιοχή του Μπριάνσκ, εντός ρωσικού εδάφους, και η άμεση ρωσική απάντηση με επιθέσεις στην ουκρανική επικράτεια, αποτέλεσαν ακόμη ένα επεισόδιο σε μια διαρκώς κλιμακούμενη αντιπαράθεση.<br /><br />Όμως το πραγματικό μήνυμα ήρθε από το Κρεμλίνο.<br /><br />Ο Βλαντίμιρ Πούτιν επέλεξε να συνδέσει τις στρατιωτικές εξελίξεις με μια ευρύτερη πολιτική επίθεση κατά του ΝΑΤΟ και της Δύσης, επιβεβαιώνοντας ότι η Μόσχα βλέπει πλέον τον πόλεμο ως αναμέτρηση πολύ μεγαλύτερη από μια διμερή σύγκρουση με την Ουκρανία.<br />Από το Μπριάνσκ στις Βρυξέλλες<br /><br />Για τη Ρωσία, τα ουκρανικά πλήγματα σε περιοχές όπως το Μπριάνσκ έχουν ιδιαίτερη συμβολική σημασία.<br /><br />Δεν πρόκειται μόνο για στρατιωτικούς στόχους.<br /><br />Αποτελούν πλήγματα που μεταφέρουν τον πόλεμο μέσα στο ίδιο το ρωσικό έδαφος.<br /><br />Το Κρεμλίνο επιχειρεί να παρουσιάσει αυτές τις επιθέσεις ως απόδειξη ότι η Ουκρανία δεν δρα μόνη της.<br /><br />Στη ρωσική αφήγηση, πίσω από κάθε προηγμένο ουκρανικό πλήγμα βρίσκονται δυτικές πληροφορίες, δυτικά όπλα και δυτική στρατηγική υποστήριξη.<br /><br />Έτσι, κάθε επίθεση μετατρέπεται σε πολιτικό επιχείρημα κατά της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. </div><div><br />Η νέα ρητορική του Πούτιν<br /><br />Οι πρόσφατες δηλώσεις του Ρώσου προέδρου ακολουθούν ένα σταθερό μοτίβο που έχει διαμορφωθεί από το 2022.<br /><br />Σύμφωνα με τη Μόσχα, η σύγκρουση δεν είναι πόλεμος Ρωσίας–Ουκρανίας.<br /><br />Είναι πόλεμος Ρωσίας–Δύσης μέσω ουκρανικού εδάφους.<br /><br />Η συγκεκριμένη προσέγγιση εξυπηρετεί πολλαπλούς στόχους:νομιμοποιεί την παράταση του πολέμου στο εσωτερικό της Ρωσίας,<br />ενισχύει την εικόνα μιας χώρας που αντιστέκεται σε μια ευρύτερη συμμαχία,<br />δικαιολογεί αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες,<br />ενισχύει τη συσπείρωση γύρω από το Κρεμλίνο.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, το ΝΑΤΟ μετατρέπεται στον βασικό αντίπαλο της ρωσικής στρατηγικής αφήγησης.<br />Η Ουκρανία αλλάζει το πεδίο της σύγκρουσης<br /><br />Από την ουκρανική πλευρά, τα πλήγματα σε ρωσικές περιοχές εξυπηρετούν διαφορετική λογική.<br /><br />Το Κίεβο επιχειρεί να δείξει ότι η Ρωσία δεν μπορεί πλέον να θεωρεί το εσωτερικό της απρόσβλητο.<br /><br />Οι επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, υποδομές και κέντρα ανεφοδιασμού έχουν στόχο:να διαταράξουν τη ρωσική πολεμική μηχανή,<br />να αυξήσουν το κόστος της σύγκρουσης για τη Μόσχα,<br />να δημιουργήσουν ψυχολογική πίεση στον ρωσικό πληθυσμό.<br /><br />Η στρατηγική αυτή θυμίζει ολοένα και περισσότερο πόλεμο φθοράς μεγάλης διάρκειας, όπου το μέτωπο δεν περιορίζεται πλέον στις γραμμές επαφής στην ανατολική Ουκρανία.<br /><br />Το ΝΑΤΟ μπροστά σε ένα λεπτό ισοζύγιο<br /><br />Για τις δυτικές πρωτεύουσες, η κατάσταση γίνεται ολοένα πιο σύνθετη.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι ευρωπαϊκές χώρες συνεχίζουν να στηρίζουν την Ουκρανία στρατιωτικά και οικονομικά.<br /><br />Ταυτόχρονα όμως επιδιώκουν να αποφύγουν την άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία.<br /><br />Αυτό δημιουργεί ένα λεπτό στρατηγικό ισοζύγιο.<br /><br />Η Δύση θέλει μια ισχυρή Ουκρανία.<br /><br />Δεν θέλει όμως μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ευρύτερη αντιπαράθεση μεταξύ πυρηνικών δυνάμεων.<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό κάθε νέο πλήγμα στο ρωσικό έδαφος προκαλεί έντονες συζητήσεις στις δυτικές πρωτεύουσες.</div><div><br />Η μάχη για την Ευρώπη του αύριο<br /><br />Πίσω από τις καθημερινές στρατιωτικές εξελίξεις κρύβεται ένα πολύ μεγαλύτερο διακύβευμα.<br /><br />Η μορφή της ευρωπαϊκής ασφάλειας μετά τον πόλεμο.<br /><br />Η Ρωσία επιδιώκει να αποτρέψει την περαιτέρω ενσωμάτωση της Ουκρανίας στους δυτικούς θεσμούς.<br /><br />Το ΝΑΤΟ επιδιώκει να αποδείξει ότι η στρατιωτική επιθετικότητα δεν μπορεί να αλλάξει σύνορα διά της βίας.<br /><br />Η Ουκρανία αγωνίζεται για την επιβίωσή της ως ανεξάρτητο κράτος.<br /><br />Οι στόχοι αυτοί παραμένουν αμοιβαία ασύμβατοι.<br /><br />Και αυτό εξηγεί γιατί οι πιθανότητες άμεσης διπλωματικής λύσης παραμένουν περιορισμένες.<br />Η νέα πραγματικότητα του πολέμου<br /><br />Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της μεγάλης σύγκρουσης, η εικόνα είναι πλέον ξεκάθαρη.<br /><br />Ο πόλεμος δεν αφορά μόνο εδάφη.<br /><br />Δεν αφορά μόνο στρατούς.<br /><br />Αφορά την αναδιανομή ισχύος στην Ευρώπη και τη σχέση της Ρωσίας με τη Δύση για τις επόμενες δεκαετίες.<br /><br />Κάθε χτύπημα στο Μπριάνσκ.<br /><br />Κάθε ρωσική απάντηση.<br /><br />Κάθε δήλωση του Πούτιν.<br /><br />Αποτελούν κομμάτια μιας πολύ ευρύτερης γεωπολιτικής παρτίδας.<br /><br />Η επίθεση στο Μπριάνσκ και η σφοδρή ρητορική του Βλαντίμιρ Πούτιν κατά του ΝΑΤΟ επιβεβαιώνουν ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία εισέρχεται σε ακόμη πιο επικίνδυνη φάση. Η Μόσχα επιχειρεί να παρουσιάσει τη σύγκρουση ως αναμέτρηση με ολόκληρη τη Δύση, ενώ το Κίεβο επιδιώκει να μεταφέρει το κόστος του πολέμου βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος. Το αποτέλεσμα είναι μια δυναμική κλιμάκωσης όπου κάθε στρατιωτικό επεισόδιο αποκτά ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις. Και όσο η μάχη για την ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας παραμένει άλυτη, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος ο πόλεμος να ξεπεράσει τα όρια που μέχρι σήμερα τον συγκρατούν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Πούτιν Σηκώνει το Γάντι στο ΝΑΤΟ: Η Επίθεση στο Μπριάνσκ και η Επικίνδυνη Νέα Φάση του Πολέμου.

Κωστας Καλλιαντερης Καθώς ουκρανικά πλήγματα φτάνουν βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος, ο Βλαντίμιρ Πούτιν ανεβάζει τους τόνους κατά της Δύσης, προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Χάλκη Επιστρέφει, Και Μαζί της το Μεγάλο Τεστ για την Τουρκία.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/31823586-patriarxis-vartholomaios-768x512.png" width="758" /><br /><b><br /></b><div><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Ο Βαρθολομαίος στέλνει μήνυμα σε Αθήνα και Άγκυρα: οι μειονότητες δεν μπορούν να είναι όμηροι των ελληνοτουρκικών σχέσεων<br /><br />Η πιθανή επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης από τον Σεπτέμβριο δεν είναι απλώς θρησκευτική είδηση. Είναι πολιτικό τεστ για την Τουρκία, την Ελλάδα και το μέλλον της ελληνοτουρκικής εξομάλυνσης.<br /><br />Η παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου δεν ήταν μια τυπική εκκλησιαστική δήλωση.<br /><br />Ήταν πολιτικό μήνυμα.<br /><br />Και μάλιστα σε μια στιγμή όπου οι ελληνοτουρκικές σχέσεις κινούνται ξανά ανάμεσα στην προσδοκία εξομάλυνσης και στον φόβο επιστροφής στην ένταση.<br /><br />Μιλώντας στην τουρκική εφημερίδα Hürriyet, ο Οικουμενικός Πατριάρχης έθεσε το ζήτημα των μειονοτήτων έξω από το στενό πλαίσιο της διμερούς αντιπαράθεσης. Το μήνυμά του ήταν σαφές: οι μειονότητες δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως διαπραγματευτικό χαρτί, ούτε να γίνονται όμηροι των πολιτικών υπολογισμών Αθήνας και Άγκυρας.<br /><br />Η φράση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς επανέρχεται στο προσκήνιο η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, κλειστή από το 1971, όταν το θεολογικό της τμήμα έπαψε να λειτουργεί μετά τις αλλαγές στο καθεστώς των ιδιωτικών ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στην Τουρκία.<br />Η Χάλκη ως σύμβολο<br /><br />Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης δεν είναι ένα απλό εκπαιδευτικό ίδρυμα.<br /><br />Είναι σύμβολο της παρουσίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Τουρκία.<br /><br />Είναι σύμβολο θρησκευτικής ελευθερίας.<br /><br />Και είναι, εδώ και δεκαετίες, ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα στις σχέσεις Άγκυρας, Φαναρίου, Αθήνας, Βρυξελλών και Ουάσιγκτον.<br /><br />Η επαναλειτουργία της δεν θα σήμαινε μόνο ότι ένα ιστορικό ίδρυμα ξανανοίγει τις πόρτες του.<br /><br />Θα σήμαινε ότι η Τουρκία είναι διατεθειμένη να στείλει ένα μήνυμα αυτοπεποίθησης προς τη Δύση: ότι μπορεί να χειριστεί τα ζητήματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων όχι ως απειλή, αλλά ως δείκτη θεσμικής ωριμότητας. </div><div><br />Το παράθυρο του Σεπτεμβρίου<br /><br />Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ανέφερε ότι οι εργασίες αποκατάστασης στη Σχολή αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Σεπτέμβριο και εξέφρασε την ελπίδα ότι οι τουρκικές αρχές θα επιτρέψουν την επαναλειτουργία της.<br /><br />Η αισιοδοξία δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Τους προηγούμενους μήνες είχαν καταγραφεί επαφές και δηλώσεις που έδειχναν κινητικότητα γύρω από το θέμα, ενώ τουρκικά και ελληνικά μέσα έχουν μεταδώσει ότι ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε ζητήσει από τον υπουργό Παιδείας Γιουσούφ Τεκίν να εξετάσει τις δυνατότητες επαναλειτουργίας της Σχολής.<br /><br />Αν αυτό το παράθυρο οδηγήσει πράγματι σε απόφαση, η Χάλκη μπορεί να μετατραπεί στο πιο ισχυρό χειροπιαστό δείγμα αποκλιμάκωσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.<br /><br />Όχι επειδή λύνει όλα τα ζητήματα.<br /><br />Αλλά επειδή ακουμπά ένα θέμα βαθιά συμβολικό.<br />Οι μειονότητες δεν είναι μηχανισμός πίεσης<br /><br />Το πιο σημαντικό σημείο της παρέμβασης Βαρθολομαίου δεν αφορά μόνο τη Σχολή.<br /><br />Αφορά τη λογική με την οποία Ελλάδα και Τουρκία αντιμετώπισαν ιστορικά τις μειονότητες.<br /><br />Η ελληνορθόδοξη μειονότητα στην Τουρκία και η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη συχνά βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας σιωπηρής λογικής ανταποδοτικότητας: όταν οι διμερείς σχέσεις ήταν καλές, το κλίμα βελτιωνόταν· όταν οι σχέσεις επιδεινώνονταν, οι μειονότητες ένιωθαν την πίεση.<br /><br />Ο Βαρθολομαίος επιχειρεί να σπάσει αυτή τη λογική.<br /><br />Και αυτό είναι ίσως το πιο πολιτικό σημείο της παρέμβασής του.<br /><br />Διότι η προστασία των μειονοτήτων δεν μπορεί να εξαρτάται από την ατζέντα των υπουργείων Εξωτερικών.<br /><br />Δεν μπορεί να λειτουργεί ως θερμόμετρο των διμερών σχέσεων.<br /><br />Και δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εργαλείο πίεσης. </div><div><br />Το μήνυμα προς την Άγκυρα<br /><br />Για την Τουρκία, η υπόθεση της Χάλκης είναι κάτι περισσότερο από μια εκκλησιαστική εκκρεμότητα.<br /><br />Είναι ένα τεστ διεθνούς εικόνας.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου η Άγκυρα επιχειρεί να εμφανιστεί ως κεντρικός διπλωματικός παίκτης, από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, η επαναλειτουργία της Σχολής θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνηση υψηλού συμβολισμού.<br /><br />Θα έστελνε μήνυμα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Θα ενίσχυε το προφίλ της Τουρκίας ως χώρας που μπορεί να συνδυάζει εθνική αυτοπεποίθηση με θρησκευτικές ελευθερίες.<br /><br />Και θα επέτρεπε στον Ερντογάν να παρουσιάσει την απόφαση όχι ως υποχώρηση, αλλά ως πράξη πολιτικής βούλησης.<br />Το μήνυμα προς την Αθήνα<br /><br />Η παρέμβαση όμως δεν απευθύνεται μόνο στην Άγκυρα.<br /><br />Απευθύνεται και στην Αθήνα.<br /><br />Ο Βαρθολομαίος υπενθύμισε ότι τα δικαιώματα των μειονοτήτων πρέπει να προστατεύονται ανεξάρτητα από την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αυτό αφορά και τη μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα, για την οποία ο ίδιος επέλεξε να μιλήσει με γλώσσα ισορροπίας και όχι αντιπαράθεσης.<br /><br />Το μήνυμα είναι λεπτό αλλά σαφές:<br /><br />Η Ελλάδα και η Τουρκία δεν μπορούν να ζητούν σεβασμό για τις δικές τους ευαίσθητες κοινότητες και ταυτόχρονα να αντιμετωπίζουν τις μειονότητες ως εργαλεία πολιτικής.<br /><br />Η θεσμική αξιοπιστία χτίζεται συμμετρικά.<br />Η μεγάλη εικόνα<br /><br />Η πιθανή επαναλειτουργία της Χάλκης δεν θα λύσει τα ελληνοτουρκικά.<br /><br />Δεν θα εξαφανίσει τις διαφορές στο Αιγαίο.<br /><br />Δεν θα αλλάξει αυτομάτως την τουρκική πολιτική έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου.<br /><br />Ούτε θα κλείσει τις εκκρεμότητες που αφορούν τις μειονότητες.<br /><br />Όμως μπορεί να δημιουργήσει ένα προηγούμενο.<br /><br />Ένα προηγούμενο που δείχνει ότι ακόμη και τα πιο δύσκολα συμβολικά ζητήματα μπορούν να κινηθούν όταν υπάρχει πολιτική βούληση.<br /><br />Και σε μια περιοχή όπου η καχυποψία συχνά είναι ισχυρότερη από τη διπλωματία, αυτό δεν είναι μικρό πράγμα.</div><div><br />Η Χάλκη ως δοκιμασία σοβαρότητας<br /><br />Η δήλωση Βαρθολομαίου συμπυκνώνει μια αλήθεια που Αθήνα και Άγκυρα συχνά αποφεύγουν να πουν δημόσια.<br /><br />Οι μειονότητες δεν υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν εθνικές αφηγήσεις.<br /><br />Υπάρχουν ως ζωντανές κοινότητες, με δικαιώματα, μνήμη, ανάγκες και μέλλον.<br /><br />Αν η Χάλκη επαναλειτουργήσει, θα είναι μια σημαντική στιγμή για το Οικουμενικό Πατριαρχείο.<br /><br />Αλλά θα είναι και κάτι ευρύτερο.<br /><br />Θα είναι μια δοκιμασία για το αν η Τουρκία μπορεί να αντιμετωπίσει το Πατριαρχείο ως θεσμό και όχι ως πρόβλημα.<br /><br />Θα είναι μια δοκιμασία για το αν η Ελλάδα μπορεί να συζητήσει τα μειονοτικά ζητήματα χωρίς αντανακλαστικά φοβίας.<br /><br />Και θα είναι μια δοκιμασία για το αν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις μπορούν να περάσουν από τη διαχείριση κρίσεων στη διαχείριση εμπιστοσύνης.<br /><br />Γιατί η Χάλκη, τελικά, δεν είναι μόνο σχολή.<br /><br />Είναι μέτρο πολιτικού πολιτισμού.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Χάλκη Επιστρέφει, Και Μαζί της το Μεγάλο Τεστ για την Τουρκία.

Κωστας Καλλιαντερης Ο Βαρθολομαίος στέλνει μήνυμα σε Αθήνα και Άγκυρα: οι μειονότητες δεν μπορούν να είναι όμηροι των ελληνοτουρκικών σχέσεω...

Διαβάστε την συνέχεια

Όλα έτοιμα ή όλα στον «αέρα» για την συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν; Η δήλωση Τραμπ και οι αποστάσεις της Τεχεράνης.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/06/TRUMP-REUTERS-4-750x375.jpg" width="775" /><br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες (13.06.2026) ότι οι ΗΠΑ θα υπογράψουν σήμερα Κυριακή (14.06.2026) συμφωνία με το Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή και προέβλεψε το άμεσο άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, μια ημερομηνία που δεν επιβεβαιώνεται, ωστόσο, σε αυτή τη φάση από την Τεχεράνη.<br /><br />Ύστερα από μια εβδομάδα που σημαδεύτηκε από νέες επιθέσεις μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας, από τη μία πλευρά, και των ΗΠΑ και του Ισραήλ, από την άλλη, δημιουργώντας φόβους για νέα περιφερειακή ανάφλεξη, οι δύο χώρες άφησαν να εννοηθεί ότι έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο προς έναν συμβιβασμό.<br /><br />Ωστόσο, οι πληροφορίες από τις δύο πλευρές για μια πιθανή αρχική συμφωνία – που θα ανοίξει τον δρόμο για διαπραγματεύσεις σε τεχνικό επίπεδο – συνεχίζουν να εμφανίζουν αποκλίσεις, ενώ το ίδιο το χρονοδιάγραμμα παραμένει ασαφές.<br /><br />Ο πρόεδρος του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, του οποίου η χώρα έχει ρόλο μεσολαβητή στη σύγκρουση, δήλωσε σε ανάρτηση στο Χ ότι αναμένει την «οριστικοποίηση» της συμφωνίας «στις επόμενες 24 ώρες» και ότι ετοιμάζεται για την «ηλεκτρονική υπογραφή» της (χωρίς να διευκρινίζει τι ακριβώς θα σημαίνει αυτό) πριν από «τεχνικές συνομιλίες» την επόμενη εβδομάδα.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος, που έχει ήδη ανακοινώσει πολλές φορές ότι επίκειται συμφωνία χωρίς αυτό να υλοποιείται, δήλωσε στη συνέχεια ότι η υπογραφή «έχει προγραμματιστεί» για σήμερα, ημέρα των 80ών γενεθλίων του. «Μόλις υπογραφεί, τα Στενά του Ορμούζ θα είναι ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ», έγραψε χθες, προσθέτοντας ότι οι Ιρανοί «δεν θέλουν πλέον πυρηνικό όπλο».<br /><br />Η ιρανική διπλωματία, από την πλευρά της, αναφέρθηκε σε συμφωνία «τις επόμενες ημέρες», αλλά όχι σήμερα, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Irna. Κάποιες από τις παραχωρήσεις που έχουν αναφερθεί έχουν προκαλέσει την αντίδραση συντηρητικών ηγετών. Χθες βράδυ, ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο στο οποίο εμφανίζονται δεκάδες διαδηλωτές να φωνάζουν συνθήματα κατά του υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί.<div><br />Επικοινωνία Τραμπ – Στάρμερ<br /><br />Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ χαιρέτισε, από την πλευρά του, την νεότερη αυτή προσπάθεια του Τραμπ να τερματιστεί ο πόλεμος στο Ιράν. Σε τηλεφωνική του επικοινωνία με τον Αμερικανό πρόεδρο, ο Στάρμερ δήλωσε ότι η Βρετανία είναι έτοιμη να στηρίξει τις ειρηνευτικές προσπάθειες.<br /><br />«Ο πρωθυπουργός εξέφρασε τη στήριξή του στις προσπάθειες του προέδρου Τραμπ να τερματιστεί η σύγκρουση με το Ιράν, χαιρετίζοντας την πρόοδο που έχει σημειωθεί και τονίζοντας ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί πως η όποια συμφωνία θα φέρει βιώσιμη ειρήνη», δήλωσε εκπρόσωπος του Στάρμερ. «Οι δύο ηγέτες συμφώνησαν ότι πρέπει να αποκατασταθεί η ελευθερία ναυσιπλοΐας προκειμένου να αμβλυνθεί ο οικονομικός αντίκτυπος που έχει προκληθεί διεθνώς», πρόσθεσε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όλα έτοιμα ή όλα στον «αέρα» για την συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν; Η δήλωση Τραμπ και οι αποστάσεις της Τεχεράνης.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες (13.06.2026) ότι οι ΗΠΑ θα υπογράψουν σήμερα Κυριακή (14.06.2026) συμφωνία με το Ιράν για τον τερματισμό του πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι γυρεύει η Τουρκία στην Αφρική; Η Άγκυρα βλέπει το κενό της Ρωσίας και επιχειρεί τη δική της «είσοδο» στο Σαχέλ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Erdogan-Africa.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Erdogan-Africa-696x392.jpg" width="779" /></a><br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να αναπτύξει την επιρροή της στην υποσαχάρια Αφρική και το Μάλι φαίνεται να μετατρέπεται στο πρώτο μεγάλο τεστ της “Αφρικανικής” πολιτικής του Ερντογάν. Πρόκειται για μια από τις πιο ασταθείς και στρατηγικά κρίσιμες περιοχές του πλανήτη. Σε ανάλυση του το Geopolitical Futures εξηγεί τη σταδιακή αναδιάταξη ισχύος σε ολόκληρη τη ζώνη του Σαχέλ, όπου η Άγκυρα επιδιώκει να κερδίσει γεωστρατηγικούς πόντους δίπλα στη Ρωσία και την Κίνα.<br /><br />Σύμφωνα με τους αναλυτές του forum του Τζορτζ Φρήντμαν, συντονισμένες επιθέσεις τζιχαντιστικών και αυτονομιστικών οργανώσεων τον Απρίλιο του 2026 αποτέλεσαν σημείο καμπής. Η αδυναμία των δυνάμεων ασφαλείας να αποτρέψουν την κλιμάκωση της βίας ανέδειξε τα όρια της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας και δημιούργησε ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα του μοντέλου ασφαλείας που η Μόσχα προωθεί μετά την αποχώρηση της Γαλλίας από την περιοχή.<br /><br />Σε αυτό ακριβώς το κενό επιχειρεί να εισέλθει η Τουρκία.<br /><br />Η συστηματική διείσδυση της Τουρκίας στην Αφρική<br /><br />Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια η Άγκυρα έχει επενδύσει συστηματικά στην αφρικανική της παρουσία. Από μια χώρα με περιορισμένο αποτύπωμα στην ήπειρο, εξελίσσεται σταδιακά σε έναν από τους πλέον δραστήριους εξωτερικούς παίκτες. Το δίκτυο των τουρκικών πρεσβειών έχει επεκταθεί θεαματικά, οι εμπορικές σχέσεις με αφρικανικά κράτη αυξάνονται σταθερά, ενώ η τουρκική αμυντική βιομηχανία –με αιχμή τα drones Bayraktar– έχει αποκτήσει σημαντική παρουσία σε πολλές χώρες της ηπείρου.<br /><br />Η Άγκυρα προβάλλει ένα διαφορετικό μοντέλο συνεργασίας από εκείνο της Ρωσίας. Προσφέρει στρατιωτική εκπαίδευση, εξοπλισμό, συστήματα επιτήρησης και αμυντική τεχνολογία, συνδυάζοντάς τα με διπλωματική και οικονομική συνεργασία. Παράλληλα, δεν φέρει το ιστορικό βάρος της αποικιοκρατίας που εξακολουθεί να συνοδεύει τις ευρωπαϊκές δυνάμεις στην περιοχή, γεγονός που της επιτρέπει να εμφανίζεται ως πιο «ουδέτερος» εταίρος.<div><br />Η σημασία του Μάλι<br /><br />Η σημασία του Μάλι υπερβαίνει τα σύνορά του. Η χώρα βρίσκεται στην καρδιά του Σαχέλ, μιας ζώνης που εκτείνεται από τον Ατλαντικό μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα και συνδέεται με ζητήματα τρομοκρατίας, μεταναστευτικών ροών, ορυκτού πλούτου και περιφερειακής ασφάλειας. Όποιος αποκτήσει ισχυρά ερείσματα στο Μάλι αποκτά ταυτόχρονα μεγαλύτερη επιρροή σε ολόκληρη την περιοχή.<br /><br />Πίσω από τις εξελίξεις διακρίνεται μια ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα. Η Γαλλία έχει ουσιαστικά αποσυρθεί από το Μάλι, η Ρωσία δυσκολεύεται να προσφέρει τη σταθερότητα που είχε υποσχεθεί και η Κίνα εξακολουθεί να επικεντρώνεται κυρίως στην οικονομική της παρουσία. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός κενού ισχύος το οποίο η Τουρκία θεωρεί ότι μπορεί να αξιοποιήσει.<br /><br />Για τον πρόεδρο Ερντογάν, το Μάλι προσφέρει κάτι περισσότερο από μια ακόμη διπλωματική επιτυχία. Προσφέρει την ευκαιρία να εδραιώσει την Τουρκία ως αυτόνομη περιφερειακή δύναμη με επιρροή που εκτείνεται από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι την υποσαχάρια Αφρική.<br /><br />Για το Geopolitical Futures η ουσία δεν είναι ότι η Ρωσία εγκαταλείπει το Μάλι. Η ουσία είναι ότι εμφανίζεται ένας νέος παίκτης που φιλοδοξεί να εκμεταλλευτεί τη φθορά της ρωσικής επιρροής και να καλύψει το κενό που αφήνει η υποχώρηση της Δύσης. Αν το τουρκικό μοντέλο αποδειχθεί επιτυχημένο, το Μάλι μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία μιας πολύ ευρύτερης τουρκικής διείσδυσης στο Σαχέλ και, ενδεχομένως, μιας από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές μεταβολές στην Αφρική της επόμενης δεκαετίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι γυρεύει η Τουρκία στην Αφρική; Η Άγκυρα βλέπει το κενό της Ρωσίας και επιχειρεί τη δική της «είσοδο» στο Σαχέλ.

Η Τουρκία επιχειρεί να αναπτύξει την επιρροή της στην υποσαχάρια Αφρική και το Μάλι φαίνεται να μετατρέπεται στο πρώτο μεγάλο τεστ της “Αφρι...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν: Η ώρα της υπογραφής. Όλο το παρασκήνιο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/USA-IRAN-.jpg"><img height="126" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/USA-IRAN--696x438.jpg" width="781" /></a><br /><br /><div>Η εικόνα που διαμορφώνεται τις τελευταίες ώρες είναι ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ σε μια συμφωνία, αλλά εξακολουθούν να διαφωνούν στο πώς και πότε θα παρουσιαστεί επισήμως.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται πεπεισμένος ότι η συμφωνία έχει ουσιαστικά ολοκληρωθεί. Με ανάρτησή του ανακοίνωσε ότι η υπογραφή έχει προγραμματιστεί για σήμερα Κυριακή και συνέδεσε ευθέως τη συμφωνία με το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το πολεμικό κεφάλαιο πλησιάζει στο τέλος του.<br /><br />Η Τεχεράνη, ωστόσο, κρατά πιο χαμηλούς τόνους. Δεν αμφισβητεί ότι οι διαπραγματεύσεις έχουν προχωρήσει σημαντικά, ούτε ότι υπάρχει πλέον ένα κοινό πλαίσιο συνεννόησης. Επιμένει όμως ότι το τελικό κείμενο δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και απορρίπτει το χρονοδιάγραμμα που ανακοίνωσε ο Αμερικανός πρόεδρος. Η δημόσια παρέμβαση των Φρουρών της Επανάστασης δείχνει ότι στο εσωτερικό του ιρανικού καθεστώτος εξακολουθούν να υπάρχουν επιφυλάξεις για τον τρόπο με τον οποίο θα κλείσει η συμφωνία.<br /><br />Συμφωνία με ηλεκτρονική υπογραφή<br /><br />Την ίδια ώρα, οι μεσολαβητές προσπαθούν να κρατήσουν τη διαδικασία σε τροχιά ολοκλήρωσης. Σύμφωνα με το CNN, εγκαταλείπεται το σενάριο μιας επίσημης τελετής υπογραφής στην Ευρώπη και εξετάζεται πλέον η λύση της ηλεκτρονικής υπογραφής. Ο λόγος είναι απλός: όσο περνά ο χρόνος, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος να εμφανιστούν νέες πολιτικές ή στρατιωτικές εμπλοκές που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τη συμφωνία την τελευταία στιγμή.<br /><br />Το σημαντικό είναι ότι για πρώτη φορά μετά από μήνες πολέμου, οι διαφωνίες δεν φαίνεται να αφορούν την ίδια τη συμφωνία αλλά τον τρόπο της ολοκλήρωσής της. Οι ΗΠΑ μιλούν πλέον ανοιχτά για την επόμενη ημέρα, το Ιράν δεν αποχωρεί από το τραπέζι και οι χώρες που μεσολαβούν εμφανίζονται αισιόδοξες ότι η διαδικασία βρίσκεται στο τελικό της στάδιο.<br /><br />Γι’ αυτό και η πιο ρεαλιστική εκτίμηση σήμερα είναι ότι η συμφωνία θα προχωρήσει, ακόμη κι αν δεν υπογραφεί την Κυριακή όπως επιθυμεί ο Τραμπ. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα υπάρξει συμφωνία, αλλά πότε θα κλείσουν και οι τελευταίες λεπτομέρειες που χωρίζουν τις δύο πλευρές από την επίσημη ανακοίνωσή της.<br /><br />Για τις διεθνείς αγορές, το πραγματικό διακύβευμα παραμένει το ίδιο: η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ. Αν επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για τη σημαντικότερη αποκλιμάκωση στη Μέση Ανατολή από την έναρξη της σύγκρουσης και για μια εξέλιξη με άμεσες συνέπειες στις τιμές της ενέργειας, στη ναυτιλία και στο παγκόσμιο εμπόριο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν: Η ώρα της υπογραφής. Όλο το παρασκήνιο.

Η εικόνα που διαμορφώνεται τις τελευταίες ώρες είναι ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ σε μια συμφωνία, αλλά εξακολο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα δίνει όλα ο Νετανιάχου πριν από το deal ΗΠΑ-Ιράν. Νέοι βομβαρδισμοί στη Βηρυτό.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-04-19/maketa-livanos1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="112" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-04-19/maketa-livanos1.jpg" width="770" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Το Ισραήλ διατηρεί την επιχειρησιακή δυνατότητα να δράσει αυτόνομα»</span></h3>Νέες ανησυχίες για κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή προκαλούν οι ισραηλινές επιθέσεις στη Βηρυτό, την ώρα που πληθαίνουν οι πληροφορίες ότι Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν βρίσκονται κοντά στην επίτευξη συμφωνίας για τον τερματισμό της σύγκρουσης.<br /><br />Σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να ενημέρωσε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου ότι οι διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι μια συμφωνία θα μπορούσε να οριστικοποιηθεί μέσα στις επόμενες ημέρες.<br /><br />Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε πολλαπλά πλήγματα στα νότια προάστια της Βηρυτού, υποστηρίζοντας πως επρόκειτο για απάντηση σε επιθέσεις της Χεζμπολάχ κατά ισραηλινών στόχων. Βομβαρδισμοί και εκρήξεις καταγράφηκαν σε διάφορα σημεία της λιβανικής πρωτεύουσας, εντείνοντας τους φόβους για νέα αποσταθεροποίηση στην περιοχή.<div><br />Επιφυλάξεις του Τελ Αβίβ για τη συμφωνία<br /><br />Οι πληροφορίες για ενδεχόμενη συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν έχουν προκαλέσει έντονο προβληματισμό στην ισραηλινή ηγεσία. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, προκειμένου να εξεταστούν οι όροι του υπό διαμόρφωση πλαισίου.<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκφράζουν την ανησυχία ότι ορισμένες προβλέψεις της συμφωνίας ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τα στρατηγικά συμφέροντα και την ασφάλεια της χώρας, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσινγκτον εμφανίζεται διατεθειμένη να αποδεχθεί βασικές θέσεις της Τεχεράνης.</div><div><br />Η Βηρυτός στο επίκεντρο των εξελίξεων<br /><br />Η κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο θεωρείται από πολλούς αναλυτές κρίσιμο στοιχείο για την επίτευξη μιας ευρύτερης συμφωνίας στην περιοχή. Ωστόσο, οι τελευταίες στρατιωτικές επιχειρήσεις δείχνουν πως το μέτωπο παραμένει ιδιαίτερα εύθραυστο.<br /><br />Σε κοινή ανακοίνωσή τους, ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ ανέφεραν ότι οι επιθέσεις στόχευσαν υποδομές και θέσεις της Χεζμπολάχ στη λιβανική πρωτεύουσα.</div><div><br />«Το Ισραήλ διατηρεί το δικαίωμα να ενεργεί»<br /><br />Από την πλευρά της ισραηλινής κυβέρνησης διαμηνύεται ότι η χώρα θα συνεχίσει να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποτροπή ενδεχόμενης απόκτησης πυρηνικών όπλων από το Ιράν.<br /><br />Ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ υπογράμμισε ότι, ανεξάρτητα από τις αμερικανικές πρωτοβουλίες, το Ισραήλ διατηρεί την επιχειρησιακή δυνατότητα να δράσει αυτόνομα, εφόσον κρίνει ότι απειλείται η εθνική του ασφάλεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα δίνει όλα ο Νετανιάχου πριν από το deal ΗΠΑ-Ιράν. Νέοι βομβαρδισμοί στη Βηρυτό.

«Το Ισραήλ διατηρεί την επιχειρησιακή δυνατότητα να δράσει αυτόνομα» Νέες ανησυχίες για κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή προκαλούν οι ...

Διαβάστε την συνέχεια