Ο πόλεμος με το Ιράν δίνει δώρα σε Κίνα και Ρωσία: Η αόρατη μάχη πίσω από τις βόμβες.

Βασιλης Διαμαντακος 
Ενώ η Ουάσιγκτον επικεντρώνεται στο στρατιωτικό μέτωπο απέναντι στην Τεχεράνη, Πεκίνο και Μόσχα παρακολουθούν, μαθαίνουν και ενισχύουν τη γεωπολιτική τους θέση. Για τους δύο μεγάλους αντιπάλους των ΗΠΑ, ο πόλεμος στο Ιράν δεν είναι απλώς μια περιφερειακή σύγκρουση — είναι ένα στρατηγικό εργαστήριο του μέλλοντος.

Καθώς αμερικανικά πολεμικά πλοία περιπολούν στον Περσικό Κόλπο, μαχητικά αεροσκάφη πραγματοποιούν επιδρομές και η Ουάσιγκτον επιχειρεί να πιέσει την Τεχεράνη σε υποχώρηση, δύο άλλες πρωτεύουσες παρακολουθούν κάθε εξέλιξη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον:

Το Πεκίνο και η Μόσχα.

Για την Κίνα και τη Ρωσία, ο πόλεμος με το Ιράν δεν αφορά μόνο τη Μέση Ανατολή.

Αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία να μελετήσουν σε πραγματικό χρόνο τον τρόπο με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξάγουν επιχειρήσεις, διαχειρίζονται κρίσεις, χρησιμοποιούν νέες τεχνολογίες και αντιμετωπίζουν έναν επίμονο αντίπαλο σε ένα σύνθετο περιβάλλον.

Με απλά λόγια, οι ΗΠΑ πολεμούν — και οι αντίπαλοί τους συλλέγουν δεδομένα.

Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΩΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ

Οι σύγχρονοι πόλεμοι δεν κρίνονται πλέον μόνο από τα άρματα μάχης και τα αεροπλάνα.

Τα drones, η τεχνητή νοημοσύνη, οι κυβερνοεπιθέσεις και τα δικτυοκεντρικά συστήματα διοίκησης διαμορφώνουν το νέο πεδίο μάχης.

Όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία προσέφερε πολύτιμα διδάγματα στη Δύση για τη χρήση μη επανδρωμένων συστημάτων, έτσι και η σύγκρουση με το Ιράν εξελίσσεται σε μια ανοιχτή πλατφόρμα στρατιωτικής παρατήρησης για την Κίνα και τη Ρωσία.

Ιδιαίτερα το Πεκίνο φέρεται να παρακολουθεί στενά τις αμερικανικές επιχειρήσεις, αναζητώντας συμπεράσματα που θα μπορούσαν να αποδειχθούν χρήσιμα σε ένα πιθανό μελλοντικό σενάριο γύρω από την Ταϊβάν.

Πώς αντιδρούν οι ΗΠΑ σε μαζικές επιθέσεις drones;

Πόσο γρήγορα αναπληρώνουν πυρομαχικά;

Πόσο ανθεκτικά είναι τα συστήματα αεράμυνας;

Όλα αυτά αποτελούν κρίσιμες πληροφορίες για τους στρατηγικούς σχεδιαστές του Πεκίνου. 

Η ΚΙΝΑ ΔΗΛΩΝΕΙ ΟΥΔΕΤΕΡΗ, ΑΛΛΑ…

Επισήμως, η κινεζική κυβέρνηση παρουσιάζεται ως δύναμη σταθερότητας.

Η εκπρόσωπος του κινεζικού Υπουργείου Εξωτερικών, Μάο Νινγκ, έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η Κίνα εργάζεται υπέρ της ειρήνης και της αποκλιμάκωσης.

«Η Κίνα καταβάλλει ενεργές προσπάθειες για την προώθηση της εκεχειρίας και της ειρήνης», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, δυτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι πίσω από αυτή τη διπλωματική ρητορική βρίσκεται μια πιο σύνθετη πραγματικότητα.

Η Κίνα διατηρεί στενές σχέσεις με το Ιράν, ενώ κατά καιρούς έχει κατηγορηθεί ότι παρέχει τεχνολογίες διπλής χρήσης, εξοπλισμό και πληροφορίες που ενισχύουν τις αμυντικές δυνατότητες της Τεχεράνης.

Ακόμη κι αν δεν εμπλέκεται άμεσα στη σύγκρουση, η κινεζική ηγεσία φαίνεται να επωφελείται από μια παρατεταμένη αμερικανική εμπλοκή που αποσπά πόρους και προσοχή από την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.

Η ΡΩΣΙΑ ΒΛΕΠΕΙ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΥ

Για τη Μόσχα, η σύγκρουση έχει διαφορετική αλλά εξίσου σημαντική αξία.

Η Ρωσία εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με τη Δύση στο ουκρανικό μέτωπο και κάθε αμερικανική μεταφορά πόρων προς τη Μέση Ανατολή θεωρείται στρατηγικό κέρδος.

Παράλληλα, οι στενοί δεσμοί Μόσχας–Τεχεράνης έχουν ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

Η συνεργασία σε drones, πληροφορίες και αμυντική τεχνολογία έχει μετατρέψει τις δύο χώρες σε κρίσιμους εταίρους απέναντι στις δυτικές πιέσεις.

Η Ρωσία εμφανίζεται δημόσια ως υποστηρικτής της διπλωματίας.

Στην πράξη όμως, η διατήρηση ενός περιβάλλοντος που φθείρει τις Ηνωμένες Πολιτείες εξυπηρετεί ευρύτερους στρατηγικούς στόχους του Κρεμλίνου. 

Η ΝΕΑ “ΑΞΟΝΑΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ”

Η συνεργασία Ρωσίας, Κίνας και Ιράν δεν αποτελεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία.

Ωστόσο, όλο και περισσότεροι αναλυτές κάνουν λόγο για έναν άτυπο άξονα κρατών που επιδιώκουν να αμφισβητήσουν τη δυτική επιρροή και το διεθνές σύστημα που κυριαρχείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κάθε κρίση, κάθε πόλεμος και κάθε γεωπολιτική αναταραχή προσφέρει ευκαιρίες για την ενίσχυση αυτού του δικτύου συνεργασίας.

Το Ιράν παρέχει γεωγραφική θέση και περιφερειακή επιρροή.

Η Ρωσία προσφέρει στρατιωτική τεχνογνωσία.

Η Κίνα παρέχει οικονομική ισχύ και τεχνολογικές δυνατότητες.

Μαζί συγκροτούν ένα μπλοκ που λειτουργεί ως αντίβαρο στην αμερικανική στρατηγική.

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙ Η ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της κρίσης είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δυσκολεύονται να αναδείξουν δημόσια τον ρόλο που διαδραματίζουν οι αντίπαλοί τους.

Ενώ η Ρωσία και η Κίνα καταγγέλλουν συστηματικά τις αμερικανικές ενέργειες διεθνώς, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται πιο συγκρατημένη στις δημόσιες κατηγορίες.

Αυτό δημιουργεί, σύμφωνα με αρκετούς αναλυτές, ένα επικοινωνιακό κενό.

Η εικόνα μιας σύγκρουσης αποκλειστικά μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν ενδέχεται να αποκρύπτει τις ευρύτερες γεωπολιτικές διαστάσεις της.

ΚΑΘΕ ΠΥΡΑΥΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ

Το μεγαλύτερο στρατηγικό δίδαγμα για την Ουάσιγκτον ίσως είναι ότι οι σύγχρονοι πόλεμοι δεν διεξάγονται μόνο στο πεδίο της μάχης.

Διεξάγονται επίσης στα κέντρα πληροφοριών, στα ερευνητικά εργαστήρια, στις στρατιωτικές ακαδημίες και στα επιτελεία των ανταγωνιστών.

Κάθε επιχείρηση που πραγματοποιούν οι αμερικανικές δυνάμεις, κάθε επιτυχία αλλά και κάθε αποτυχία, μετατρέπεται σε πολύτιμο υλικό μελέτης για τη Μόσχα και το Πεκίνο.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΝ

Η κρίση στη Μέση Ανατολή μπορεί να φαίνεται ως μια αναμέτρηση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.

Στην πραγματικότητα όμως αντανακλά κάτι πολύ ευρύτερο:

Τον παγκόσμιο ανταγωνισμό για ισχύ, επιρροή και τεχνολογική υπεροχή μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των βασικών γεωπολιτικών αντιπάλων τους.

Οι βόμβες ίσως πέφτουν στο Ιράν.

Αλλά τα συμπεράσματα που εξάγονται από τον πόλεμο θα επηρεάσουν τις ισορροπίες ισχύος από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Ταϊβάν και από την Ουκρανία μέχρι τον Ινδο-Ειρηνικό.

Και αυτό ίσως αποδειχθεί η πιο σημαντική συνέπεια της σύγκρουσης.

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.