Η πρόσφατη διπλωματική εξέλιξη δεν συνιστά οριστική συμφωνία, αλλά ένα απλό Μνημόνιο Συναντίληψης, το οποίο αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις βαθύτερες αιτίες της πολεμικής σύγκρουσης μεταξύ του Ισραήλ και του Ιράν.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η Ιερουσαλήμ απέχει πλήρως από τη διαδικασία, καθώς το Ισραήλ ούτε συνυπέγραψε το κείμενο ούτε συμμετέχει στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις.
Ως κυρίαρχο κράτος, διατηρεί ακέραιο το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να προασπιστεί τα εθνικά του συμφέροντα με αυτόνομες αποφάσεις.
Οι κερδισμένοι και οι χαμένοι της διπλωματικής σκακιέρας
Ο μεγάλος κερδισμένος: Το καθεστώς της Τεχεράνης καταγράφει μια σημαντική τακτική νίκη, όχι λόγω στρατιωτικής ή πολιτικής ισχύος, αλλά επειδή εξασφάλισε την επιβίωσή του.
Η διεθνής κοινότητα εμφανίζεται να ανταμείβει μια ηγεσία που ευθύνεται για την πυροδότηση του πολέμου, την αποσταθεροποίηση των διεθνών θαλάσσιων οδών, τις επιθέσεις κατά της ισραηλινής επικράτειας και την καταπίεση των ίδιων των πολιτών της.
Η Τεχεράνη πέτυχε να μεταβάλει την παγκόσμια ατζέντα, στρέφοντας διεθνείς δυνάμεις κατά του Ισραήλ και αναγκάζοντας την Ουάσιγκτον να μετατοπίσει το κέντρο βάρους της από την ασφάλεια του Ισραήλ στη διατήρηση του ιρανικού στάτους κβο.
Ο μεγάλος χαμένος: Ο ιρανικός λαός βρίσκεται για ακόμη μια φορά στο περιθώριο. Παρά τις διακηρύξεις για επικείμενη απελευθέρωση και εξωτερική στήριξη, οι προσδοκίες των πολιτών διαψεύστηκαν πλήρως.
Πολιτικό κόστος για τον Λευκό Οίκο: Σε δυσχερή θέση περιέρχεται και ο Ντόναλντ Τραμπ.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη, αντί να αποτελέσει ένα ιστορικό ορόσημο ανάλογο με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, απειλεί να καταγραφεί στην ιστορία ως μια νέα «πολιτική κατευνασμού», θυμίζοντας τη στρατηγική του Νέβιλ Τσάμπερλεν στις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ MOSSADIL: ΝΙΚΗΤΕΣ ΚΑΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ
Αυτό δεν ήταν μια συμφωνία.
Ήταν ένα Μνημόνιο Συνεργασίας (MOU).
Δεν επιλύει τα βασικά ζητήματα που πυροδότησαν τον πόλεμο μεταξύ του Ισραήλ και του Ιράν.
Το Ισραήλ δεν ήταν μέρος της υπογραφής.
Το Ισραήλ δεν είναι μέρος των συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων.
Το Ισραήλ είναι μια ανεξάρτητη χώρα, και έχει τόσο το δικαίωμα όσο και την υποχρέωση να ενεργεί σύμφωνα με τα δικά του εθνικά συμφέροντα.
Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΣ: Το ιρανικό καθεστώς.
Όχι επειδή είναι ισχυροί.
Επειδή επιβίωσαν.
Επειδή ο κόσμος τους αντάμειψε για την έναρξη ενός πολέμου, την απειλή κατά της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας, τα πυρά εναντίον του Ισραήλ και την ομηρία του ίδιου του λαού τους.
Άλλαξαν την παγκόσμια συζήτηση.
Έστρεψαν μεγάλο μέρος του κόσμου εναντίον του Ισραήλ – και, το σημαντικότερο, ώθησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες από το να εστιάζουν στην ασφάλεια και την προστασία του Ισραήλ, στο να προστατεύουν την επιβίωση του ιρανικού καθεστώτος.
Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΧΑΜΕΝΟΣ: Ο ιρανικός λαός.
Τους υποσχέθηκαν ελευθερία.
Τους είπαν ότι η βοήθεια έφτανε.
Και για άλλη μια φορά, εγκαταλείφθηκαν.
ΧΑΜΕΝΟΣ: Ο Τραμπ.
Αυτή θα μπορούσε να είναι η δική του στιγμή του Τείχους του Βερολίνου.
Αντίθετα, γίνεται η δική του στιγμή του Τσάμπερλεν.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου