Ορμούζ: Η Λιβύη θέλει να καλύψει το ενεργειακό κενό της Ευρώπης. Νέα παρτίδα στη Μεσόγειο.

Βασιλης Διαμαντακος 
Η Τρίπολη βλέπει στρατηγική ευκαιρία μέσα στην ενεργειακή κρίση – Πετρέλαιο, φυσικό αέριο και ο νέος αγώνας της Ευρώπης για ασφαλείς προμήθειες

Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ αναδιατάσσει με μεγάλη ταχύτητα τον ενεργειακό χάρτη και η Λιβύη επιχειρεί τώρα να μετατρέψει τη γεωγραφική της θέση σε στρατηγικό πλεονέκτημα.

Ο υπουργός Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου της Λιβύης Khalifa Abdulsadek δήλωσε στο ενεργειακό συνέδριο ONS στο Stavanger της Νορβηγίας ότι η χώρα του μπορεί να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην προσπάθεια της Ευρώπης να βρει εναλλακτικές πηγές τροφοδοσίας μετά το σοκ του Ορμούζ.

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι περνάμε πολύ δύσκολες στιγμές σε ό,τι αφορά την ενεργειακή ασφάλεια», ανέφερε.

Και παρουσίασε τη Λιβύη ως πιθανό μέρος της ευρωπαϊκής λύσης, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να έχει «ρόλο-κλειδί στην παροχή λύσεων για την ενεργειακή ασφάλεια» της ΕΕ. 

Η γεωγραφία επιστρέφει

Για την Ευρώπη, η Λιβύη έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα: βρίσκεται απέναντι.

Δεν απαιτείται η ίδια εξάρτηση από τις θαλάσσιες διαδρομές του Περσικού Κόλπου και διαθέτει σημαντικά αποθέματα υδρογονανθράκων σε άμεση γεωγραφική γειτνίαση με την ευρωπαϊκή αγορά.

Αλλά υπάρχει και η άλλη πλευρά.

Πολιτική αστάθεια, λαθρεμπόριο, ανταγωνιστικά κέντρα εξουσίας και επιθέσεις σε κρίσιμες εγκαταστάσεις εξακολουθούν να δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για το πόσο αξιόπιστος ενεργειακός προμηθευτής μπορεί να γίνει η χώρα. 

Το παιχνίδι περνά στη Μεσόγειο

Και εδώ το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα.

Εάν η Ευρώπη επιταχύνει την αναζήτηση πετρελαίου και φυσικού αερίου από τη Βόρεια Αφρική και την Ανατολική Μεσόγειο, η αξία των θαλάσσιων ενεργειακών διαδρομών, των αγωγών, των LNG υποδομών και των ηλεκτρικών διασυνδέσεων αυξάνεται.

Η κρίση του Ορμούζ επομένως δεν δημιουργεί μόνο πρόβλημα προμήθειας.

Μεταφέρει μέρος του γεωπολιτικού παιχνιδιού της ενέργειας προς τη Μεσόγειο.

Και εκεί Ελλάδα, Λιβύη, Τουρκία, Ιταλία και Αίγυπτος έχουν πολύ διαφορετικά —και συχνά ανταγωνιστικά— συμφέροντα.

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.