Η Χαμάς ετοίμαζε για πρώτη φορά μαζικό τρομοκρατικό χτύπημα σε ελληνικό έδαφος! Πόσοι άλλοι κρύβονται εδώ.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CF%87%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%82%201.jpg?itok=Npr8Yh6_" width="765" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πόσοι εκπαιδευμένοι τρομοκράτες της Χαμάς κρύβονται πίσω από τις ευρωπαϊκές άδειες;</span></h3>Σε κατάσταση απόλυτου κόκκινου συναγερμού και βαθιάς ανησυχίας έχουν περιέλθει οι ελληνικές και ευρωπαϊκές υπηρεσίες ασφαλείας, καθώς η χώρα μας βρέθηκε για πρώτη φορά στο στόχαστρο ενός οργανωμένου, διεθνούς δικτύου της Χαμάς. Η σύλληψη ενός 37χρονου Παλαιστίνιου στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης ξεσκέπασε ένα εφιαλτικό σχέδιο μεταφοράς του τυφλού τρόμου και των ένοπλων χτυπημάτων από τα πεδία της Μέσης Ανατολής στην καρδιά της Ευρώπης.<br /><br />Η υπόθεση αυτή, που σοκάρει με την αγριότητα του σχεδιασμού της, δεν αντιμετωπίζεται ως ένα τυχαίο ή μεμονωμένο συμβάν. Αντίθετα, αποτελεί το κεντρικό κομμάτι ενός σκοτεινού παζλ που απλώνεται από την Ελλάδα και την Κύπρο μέχρι τη Μαλαισία. Σύμφωνα με αποκαλυπτικές πληροφορίες, οι αρχές εξετάζουν με απόλυτη σοβαρότητα το γεγονός ότι η τρομοκρατική οργάνωση επιχείρησε να εγκαινιάσει έναν νέο κύκλο αίματος σε ευρωπαϊκό έδαφος, σημαδεύοντας με ακρίβεια χώρους και πρόσωπα ισραηλινών συμφερόντων.<br /><br />Στο στόχαστρο κρουαζιερόπλοιο και οι χώροι συνάθροισης Ισραηλινών<br /><br />Οι λεπτομέρειες που έρχονται στο φως προκαλούν ανατριχίλα. Το δίκτυο φέρεται να είχε χαρτογραφήσει συγκεκριμένους στόχους σε Ελλάδα και Κύπρο. Οι έρευνες δείχνουν ότι ανάμεσα στα υποψήφια θύματα βρίσκονταν σημεία όπου συγκεντρώνονταν πολίτες του Ισραήλ, ενώ το πιο τρομακτικό σενάριο που αποτράπηκε την τελευταία στιγμή αφορούσε ένα μεγάλο χτύπημα σε κρουαζιερόπλοιο ισραηλινών συμφερόντων, το οποίο επρόκειτο να δέσει σε ελληνικό λιμάνι.<br />Η διεθνής διασύνδεση και το στρατόπεδο της Μαλαισίας<br /><br />Ιδιαίτερο τρόμο προκαλεί η διαδρομή του 37χρονου. Ο Παλαιστίνιος, γεννημένος στη Γάζα, στρατολογήθηκε από κορυφαίο στέλεχος της Χαμάς και στάλθηκε μαζί με έναν συνεργό του ,ο οποίος συνελήφθη στην Κύπρο σε ειδική, μυστική εγκατάσταση στη Μαλαισία. Εκεί έλαβε εξειδικευμένη και σκληρή εκπαίδευση στη δημιουργία συνθετικών εκρηκτικών μηχανισμών, χρησιμοποιώντας απλά, καθημερινά χημικά υλικά που κυκλοφορούν ελεύθερα στο εμπόριο.<br /><br />Οι ελληνικές αρχές (ΕΥΠ και Αντιτρομοκρατική), σε στενή συνεργασία με ξένες υπηρεσίες, προσπαθούν τώρα να απαντήσουν σε δύο καίρια και αγωνιώδη ερωτήματα:<br /><br />Πόσα άλλα εκπαιδευμένα στελέχη έχουν καταφέρει να διεισδύσουν και να κρυφτούν στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες;<br /><br />Υπάρχουν ενεργοί θύλακες ή υποστηρικτικά δίκτυα που είναι έτοιμα να τους προσφέρουν κάλυψη για να φέρουν εις πέρας τις φονικές οδηγίες;<br /><br />Η αντίστροφη μέτρηση: Από τα πατήσια στην Κρήτη και η σύλληψη στις 5 το πρωί<br /><br />Ο 37χρονος είχε καταφέρει να χτίσει ένα τέλειο προσωπείο. Έφτασε στην Ελλάδα στα τέλη του καλοκαιριού του 2023, εξασφαλίζοντας καθεστώς πολιτικού ασύλου, γεγονός που του επέτρεπε να ταξιδεύει και να κινείται ανενόχλητος σε όλη την Ευρώπη. Ενώ διατηρούσε ως ορμητήριο ένα διαμέρισμα στα Πατήσια, το τελευταίο διάστημα μετακόμισε στην Κρήτη, όπου εργαζόταν ως εποχικός υπάλληλος σε ξενοδοχείο, αποφεύγοντας να κινήσει υποψίες.<br /><br />Ωστόσο, το δίχτυ των αρχών είχε ήδη αρχίσει να σφίγγει γύρω του τις τελευταίες 15 ημέρες, όταν εντοπίστηκαν οι ύποπτες τηλεφωνικές του επαφές με τον συλληφθέντα της Κύπρου. Η κατάσταση έφτασε στο σημείο μηδέν όταν οι αναλυτές της ΕΥΠ διαπίστωσαν ότι ο 37χρονος είχε ξεκινήσει να αναζητά μανιωδώς στο διαδίκτυο τις χημικές ουσίες που απαιτούνταν για τη σύνθεση της βόμβας.<br /><br />Η τελική έφοδος έγινε στις 5 το πρωί του Σαββάτου στην Κρήτη. Κατά τη διάρκεια της εξαντλητικής, 12ωρης ανάκρισής του, ο 37χρονος λύγισε και ομολόγησε τα πάντα: τη στρατολόγησή του, τη σκοτεινή εκπαίδευση στη Μαλαισία και τη συγκέντρωση των υλικών. Στην απολογία του, ωστόσο, προέβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν γνώριζε τον τελικό στόχο της αιματηρής επίθεσης, καθώς περίμενε τις τελικές, κωδικοποιημένες οδηγίες από τον κεντρικό του χειριστή για το πού και πότε θα πυροδοτούσε τον όλεθρο.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Χαμάς ετοίμαζε για πρώτη φορά μαζικό τρομοκρατικό χτύπημα σε ελληνικό έδαφος! Πόσοι άλλοι κρύβονται εδώ.

Πόσοι εκπαιδευμένοι τρομοκράτες της Χαμάς κρύβονται πίσω από τις ευρωπαϊκές άδειες; Σε κατάσταση απόλυτου κόκκινου συναγερμού και βαθιάς ανη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο άρπαγας Ράμα εξαγριώνει Αλβανούς και Έλληνες.

<img height="123" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/06/ximara-albania-edi-rama-periousies-trump-SLpress-825x506.jpg" width="778" /><br /><br /><b>ΜΠΕΤΣΗΣ ΟΡΦΕΑΣ</b><br />Η μεγαλύτερη απόδειξη για το απολυταρχικό καθεστώς του αυταρχικού πρωθυπουργού της Αλβανίας, Έντι Ράμα, βρίσκεται στον τρόπο που διαχειρίζεται τις περιουσίες, Ελλήνων και Αλβανών. Αμφισβητώντας την κυριότητα και τις ιδιοκτησίες τους, αλλά και όλες τις ευρωπαϊκές οδηγίες για την προστασία της παράκτιας περιοχής και το φυσικό της κάλος, ο Ράμα παραβιάζει κατάφωρα κάθε αρχή νομιμότητας.<br /><br />Η εμμονή του Ράμα να βολέψει τους ημέτερους-αυλικούς του επιχειρηματίες (τα κεφάλαια των οποίων προέρχονται από το ξέπλυμα μαύρου χρήματος) όχι μόνο αειφόρα τουριστική ανάπτυξη δεν πρόκειται να φέρει, αλλά προσβάλλει την ιστορία και το κυριότερο απειλεί την ύπαρξη των προαιώνιων ελληνικών κοινοτήτων.<br /><br />Όμως, η απληστία του Ράμα έχει πλέον φέρει γενικευμένη κοινωνική κατακραυγή στην Αλβανία, καθώς πλέον απειλούνται και τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των Αλβανών στις παράκτιες περιοχές. Κατακραυγή που έχει αιφνιδιάσει τον Αλβανό πρωθυπουργό, ο οποίος ως γραμμή άμυνας χρησιμοποιεί θεωρίες συνωμοσίες περί “υβριδικού πόλεμου”, τα συνήθη ανθελληνικά του φληναφήματα, όπως και τις διάφορες “εξυπνάδες” που κατά καιρούς πετάει!<br /><br />Πλήθος κόσμου διαδήλωσε και το Σάββατο στη λιμνοθάλασσα Βιόσα-Νάρτα, μία προστατευμένη περιοχή στην αλβανική ακτή, για να καταγγείλουν το γνωστό πια σχέδιο να κατασκευαστεί εκεί ένα πολυτελές θέρετρο από εταιρεία που συνδέεται με την οικογένεια Τραμπ. «Όλη αυτή η θαλάσσια έκταση είναι μια προστατευμένη ζώνη. Το να καταστραφεί θα είναι μοιραίο για τη βιοποικιλότητα», δήλωσε διαδηλώτρια στο Γαλλικό Πρακτορείο.<br /><br />Σε μια παραλία με άμμο μπροστά στα γαλανά νερά, μερικοί διαδηλωτές κρατούσαν κόκκινες αλβανικές σημαίες, άλλοι είχαν φέρει μαζί τους φουσκωτά ή χάρτινα ροζ φλαμίνγκο – τα πουλιά που έχουν γίνει σύμβολο του κινήματος – και φώναζαν “Ακυρώστε το σχέδιο!”. Πρόκειται για το σημείο όπου είχαν ξεσπάσει τα πρόσφατα επεισόδια. Να σημειωθεί ότι τα συρματοπλέγματα που είχαν τοποθετηθεί έχουν αφαιρεθεί, ενώ δεν βρίσκονται πλέον μπουλντόζες.<br /><br />Χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώνονται κάθε βράδυ εδώ και σχεδόν μια εβδομάδα στα Τίρανα, την πρωτεύουσα, για να καταγγείλουν την προγραμματισμένη καταστροφή, όπως λένε, ολόκληρων τμημάτων της προστατευμένης περιοχής Βιόσα-Νάρτα. Η λιμνοθάλασσα αυτή αποτελεί καταφύγιο πολλών αποδημητικών πτηνών, μεταξύ των οποίων τα ροζ φλαμίνγκο. Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και σε χώρες όπου ζουν Αλβανοί μετανάστες, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα.<br /><br />Διαχρονική η ελληνική παρουσία<br /><br />Η πολιτική του Έντι Ράμα δεν βιάζει μόνο το φυσικό περιβάλλον της Αλβανίας, αλλά αμφισβητεί και το αναφαίρετο δικαίωμα των πολιτών (Ελλήνων και Αλβανών) στην ιδιοκτησία γης και την απρόσκοπτη εκμετάλλευσή της. Με τρόπο αυθαίρετο αποκλείει τις τοπικές κοινωνίες από την οικονομική δραστηριότητα και το κυριότερο, αλλοιώνει τη δημογραφική σύνθεση των περιοχών αυτών. Σε ό,τι αφορά τους ομογενείς, το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει επισημάνει, για παράδειγμα, ότι η πολεοδομική ασυδοσία στη Χιμάρα και η περιουσιακή απογύμνωση των γηγενών κατοίκων της, αποτελεί ένα ύπουλο εργαλείο καταπίεσης και ξεριζωμού των μελών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας.<br /><br />Όταν οι αρχαίοι Έλληνες έκτιζαν πόλεις λαμπρές, το Ορικό και το Βουθρωτό, τη Χιμάρα και την Απολλωνία, τη Βύλλιδα και την Αμάντεια, αποικίες αρχικά των Κερκυραίων και των Κορινθίων και στη συνέχεια των Ηπειρωτών δεν μπορούσαν να μαντέψουν τι μέλει γενέσθαι 25 αιώνες αργότερα. Όμως, τα δημιουργήματά τους πιστοποιούν διαχρονικά την ελληνική παρουσία.<br /><br />Ούτε οι Βυζαντινοί, οι οποία ίδρυσαν σε όλη την γραμμή της Αδριατικής και του Ιονίου τα περίφημα Μοναστήρια και εγκαθίδρυαν ιστορικές Επισκοπές – προικίζοντάς τες με ακίνητη περιουσία – θα περίμεναν τις σημερινές ασχημίες. Και όμως αργότερα μέσα στην Τουρκοκρατία, οι κοινότητες των Ελλήνων με μεγάλες θυσίες περιφρούρησαν αυτά τα επιτεύγματα, ως κόρη οφθαλμού για να στηρίξουν την πίστη και την ελπίδα τους.<br /><br />Η διαχρονική ελληνική παρουσία στην περιοχή ξεχωρίζει για το φυσικό της κάλος και την πολιτιστική της κληρονομιά. Από την άλλη, η κερδοσκοπία με όχημα την τουριστική ανάπτυξη έχει καταστεί εργαλείο λεηλασίας και καταπίεσης του τοπικού πληθυσμού, την ίδια στιγμή που τα Τίρανα δηλώνουν στην Ευρώπη ότι σέβονται την ιδιωτική, εκκλησιαστική και μοναστηριακή περιουσία, όπως έχουν κατοχυρωθεί νομικά.<br /><br />Όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα μπροστά στις διαθέσεις του Ράμα που για να ικανοποιήσει πελατειακές σχέσεις και δήθεν “στρατηγικούς επενδυτές”, υφαρπάζει χωρίς καμία αναστολή τις περιουσίες των κατοίκων, ταπεινώνοντας με τον πλέον αυταρχικό τρόπο, όχι μόνο την τοπική ελληνική κοινωνία, αλλά και τους ίδιους τους Αλβανούς.<div><br />Πλιάτσικο από το καθεστώς Ράμα<br /><br />Το όργιο από τον Κόλπο της Αυλώνας, τη Νάρτα και το Σβερνέτσι, τη Χιμάρα και τη Νίβητσα, τον Άγιο Γεώργιο και το Βουθρωτό, ξεπερνά ακόμη και τις πρακτικές του κομμουνιστικού καθεστώτος του Χότζα! Τότε το σύνολο των ιδιοκτησιών κρατικοποιήθηκαν, αλλά δεν απαλλοτριώθηκαν. Η σημερινή κυβέρνηση Ράμα έχει επιδοθεί εδώ και 17 χρόνια σε μία σταδιακή και οριστική απαλλοτρίωση της ιδιοκτησίας, προς όφελος ανθρώπων και συμφερόντων που καμιά σχέση δεν έχουν με την περιοχή και την ιστορία της.<br /><br />H κληρονομιά του γηγενούς Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, αντί να αποτελεί ευλογία, μετατρέπεται σε αιτία για τον ξεριζωμό του, μάλιστα υπό την ανοχή της ΕΕ, η οποία έναντι σκοπιμοτήτων και με περίσσια διπλωματική υποκρισία, καταπατεί θεμελιώδεις αρχές και τα δικά της νομοθετήματα, στο όνομα μίας αμφίβολης πολιτικής προσέγγισης.<br /><br />Η χάρτα της Κοπεγχάγης για τα κριτήρια των υπό ένταξη κρατών έχει γίνει κουρελόχαρτο από την Αλβανία. Οι δε περιβαλλοντικές οδηγίες περί αειφόρου κι ισορροπημένης ανάπτυξης, όπως και οι οδηγίες για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, δεν έχουν καμία ισχύ.<br /><br />Το δώρο Ράμα στον Κούσνερ<br /><br />Η κυβέρνηση Ράμα, προκειμένου εξυπηρετήσει θελήματα και επενδυτικά κερδοφόρα σχέδια, δεν σταματά μπροστά σε κανένα νομικής φύσης εμπόδιο. Μένει να φανεί αν θα του γυρίσει μπούμερανγκ η σπουδή του να προσφέρει το Νησί του Σάσσωνα στον Κόλπο της Αυλώνας, καθώς και την (μεγάλη) έκταση στο Σβερνέτσι στον γαμπρό του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, που βρίσκεται στο επίκεντρο των κοινωνικών αντιδράσεων. Πάνε οι εποχές που ο Ράμα χαρακτήριζε τον Τραμπ επικίνδυνο για την ανθρωπότητα!<br /><br />Ως γνωστόν υπήρξε νομοθετική πρωτοβουλία από την κυβερνώσα πλειοψηφία που περιορίζει τις προστατευόμενες περιοχές στα σημεία ενδιαφέροντος, προκειμένου να διατεθούν στους επενδυτές, χωρίς νομικές επιπλοκές, όπως στην περίπτωση του Τζάρεντ Κούσνερ, αλλά και πολλών άλλων ντόπιων επιχειρήσεων, με αδιαφανείς πηγές χρηματοδότησης. Ο περιώνυμος νόμος περί “Προστασίας των στρατηγικών επενδύσεων”, είχε περάσει με δόλιο τρόπο από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, λόγω έλλειψης απαρτίας κατά την ψηφοφορία.<br /><br />Στον δε Κόλπο της Νάρτας, με την κατασκευή αεροδρομίου τουρκικών συμφερόντων, παραβιάζονται διεθνείς περιβαλλοντικές συνθήκες, τις οποίες η Αλβανία έχει υπογράψει, δεσμευόμενη για την προστασία των ευαίσθητων οικοσυστημάτων που σχηματίζουν οι λιμνοθάλασσες. Πάνω από 30 περιβαλλοντικές οργανώσεις, η ίδια η ΕΕ και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχουν ζητήσει να σταματήσει το έργο ή να αλλάξει τοποθεσία. Λόγω των έντονων διαμαρτυριών, μεγάλες ξένες εταιρείες συμβούλων (όπως η Munich Airport International) αποσύρθηκαν από το έργο. Όμως το αυτί του <a href="https://slpress.gr/tag/%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%B1/">Ράμα</a> δεν ιδρώνει από διαμαρτυρίες…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο άρπαγας Ράμα εξαγριώνει Αλβανούς και Έλληνες.

ΜΠΕΤΣΗΣ ΟΡΦΕΑΣ Η μεγαλύτερη απόδειξη για το απολυταρχικό καθεστώς του αυταρχικού πρωθυπουργού της Αλβανίας, Έντι Ράμα, βρίσκεται στον τρόπο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σχέδιο της Τουρκίας για διείσδυση στα όπλα της Ευρώπης.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-2026-06-06T155454.635-1068x601.png" width="756" /><br /><br />Έπειτα από δύο δεκαετίες συστηματικών κρατικών επενδύσεων στην αμυντική βιομηχανία, η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους εξαγωγείς drones και στρατιωτικού εξοπλισμού παγκοσμίως. Η χώρα, που μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000 εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από ξένους προμηθευτές οπλικών συστημάτων, επιδιώκει πλέον να αξιοποιήσει τη νέα διεθνή συγκυρία, καθώς η Δύση επανεξοπλίζεται και οι ισορροπίες ασφαλείας αναδιαμορφώνονται μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Όπως μεταδίδει το Reuters, σήμερα η Τουρκία προμηθεύει σχεδόν 40 χώρες σε Μέση Ανατολή, Αφρική, Ασία και Ευρώπη με στρατιωτικό εξοπλισμό, προσφέροντας λύσεις που πολλοί αγοραστές θεωρούν οικονομικότερες, ταχύτερες στην παράδοση και περισσότερο προσαρμοσμένες στις επιχειρησιακές τους ανάγκες από τις δυτικές εναλλακτικές.<br /><br />Η αναζήτηση μεγαλύτερης στρατηγικής αυτονομίας από τις ευρωπαϊκές χώρες, σε συνδυασμό με τα ερωτήματα για τη μακροπρόθεσμη αμερικανική δέσμευση στην ευρωπαϊκή ασφάλεια, δημιουργούν νέες ευκαιρίες για την Άγκυρα. Πολλοί σύμμαχοι του ΝΑΤΟ βλέπουν πλέον την Τουρκία όχι μόνο ως στρατιωτικό ανάχωμα στη νοτιοανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας, αλλά και ως πιθανό βιομηχανικό εταίρο στον τομέα της άμυνας.<br /><br />Στόχος της τουρκικής ηγεσίας είναι να αξιοποιήσει τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα φιλοξενηθεί στην Άγκυρα τον επόμενο μήνα, παρουσία του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και άλλων ηγετών της Συμμαχίας, προκειμένου να ενισχύσει τις εξαγωγές αμυντικού υλικού και τις συμπαραγωγές με ευρωπαϊκές χώρες.<br /><br />Αποδίδει η στρατηγική<br /><br />Τα στοιχεία δείχνουν ότι η στρατηγική αυτή ήδη αποδίδει. Οι τουρκικές αμυντικές εξαγωγές έχουν υπερτριπλασιαστεί από το 2021, φτάνοντας τα 10 δισ. δολάρια το 2025, ενώ μόνο οι εξαγωγές προς την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκαν τετραπλασιάστηκαν, στα 5,6 δισ. δολάρια. Σημαντικό μέρος αυτής της επιτυχίας οφείλεται στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar, τα οποία απέκτησαν διεθνή αναγνώριση μέσω της χρήσης τους στον πόλεμο της Ουκρανίας.<br /><br />Η τουρκική αμυντική βιομηχανία περιλαμβάνει πλέον κολοσσούς όπως η Baykar και η Turkish Aerospace Industries, αλλά και μικρότερες εταιρείες που αναπτύσσουν εξειδικευμένα συστήματα, πυρομαχικά και τεχνολογίες αιχμής. Σύμφωνα με αναλυτές, η κρατική στήριξη, η ευελιξία στην παραγωγή και η δυνατότητα προσαρμογής των οπλικών συστημάτων στις ανάγκες κάθε πελάτη επέτρεψαν στις τουρκικές εταιρείες να κερδίσουν έδαφος σε αγορές όπου οι δυτικοί κατασκευαστές αντιμετωπίζουν καθυστερήσεις και περιορισμούς παραγωγής.<br /><br />Η Άγκυρα φιλοδοξεί να διπλασιάσει τις εξαγωγές αμυντικού υλικού μέσα στην επόμενη διετία, προσβλέποντας τόσο σε αυξημένα κρατικά έσοδα όσο και στην περαιτέρω ενίσχυση της τεχνολογικής της αυτονομίας. Παράλληλα, η Τουρκία επιδιώκει να καλύψει και δικές της επιχειρησιακές αδυναμίες, όπως στους τομείς της αεράμυνας και των κινητήρων για μαχητικά αεροσκάφη και άρματα μάχης, μέσω διεθνών συνεργασιών και μεταφοράς τεχνογνωσίας.<br /><br />Τα εμπόδια<br /><br />Ωστόσο, η ευρωπαϊκή αγορά εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικά εμπόδια. Η Τουρκία παραμένει εκτός του ευρωπαϊκού προγράμματος SAFE για την αμυντική συνεργασία, ενώ αρκετές κυβερνήσεις διατηρούν επιφυλάξεις λόγω γεωπολιτικών διαφορών και ανησυχιών για την κατάσταση του κράτους δικαίου στη χώρα.<br /><br />Σύμφωνα με το Reuters, παρά τα εμπόδια αυτά, τουρκικές εταιρείες έχουν ήδη εξασφαλίσει σημαντικές συμφωνίες με χώρες όπως η Πολωνία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ρουμανία, ενώ η Baykar προχώρησε πρόσφατα στην εξαγορά της ιταλικής Piaggio Aerospace και σε συνεργασία με τη Leonardo για την παραγωγή αμυντικών συστημάτων.<br /><br />Η παγκόσμια αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, οι γεωπολιτικές εντάσεις και η ανάγκη των ευρωπαϊκών χωρών για ταχεία ενίσχυση των αμυντικών τους δυνατοτήτων δημιουργούν ένα περιβάλλον που ευνοεί τις φιλοδοξίες της Τουρκίας. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η Άγκυρα θα καταφέρει να ξεπεράσει τα πολιτικά εμπόδια και να μετατρέψει την αμυντική της βιομηχανία σε βασικό πυλώνα της νέας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το σχέδιο της Τουρκίας για διείσδυση στα όπλα της Ευρώπης.

Έπειτα από δύο δεκαετίες συστηματικών κρατικών επενδύσεων στην αμυντική βιομηχανία, η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερου...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Χ. Φιντάν πήγε άρον-άρον στο Μπαγκλαντές και τι ρόλο παίζουν οι ινδικοί πύραυλοι BrahMos και η Κύπρος;

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%A6%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%BD.jpg?itok=uKxZWFPL" width="777" /><br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Μπαγκλαντές, με κρυφό στόχο έναν νέο στρατιωτικό άξονα<br /><br />Βιάζονται πολύ οι Τούρκοι για την επιβολή της " Γαλάζιας Πατρίδας", και αυτό το μαρτυρούν οι κινήσεις τους σε όλα τα επίπεδα σε Αιγαίο, Αθήνα, και φυσικά την Κύπρο, η σχέση της οποίας με την Ινδία και τους νέους πυραύλους Κρουζ, προκάλεσε ανησυχία στην Άγκυρα.<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2062529322599014910" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2062529322599014910&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fkypros%2F7374135_giati-o-h-fintan-pige-aron-aron-sto-mpagklantes-kai-ti-rolo-paizoyn&sessionId=e10177edb2637834180208e056340a3cf8c093a8&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 704px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div class="taboola-mid" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"></div>Η ανησυχία εδράζεται στα μυστικά σχέδια που έχουν οι Τούρκοι για την Μεγαλόνησο, τα οποία κινδυνεύουν από το κυπριακό αξοπλιστικό πρόγραμμα. <br /><br />Για τον λόγο αυτόν, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Μπαγκλαντές, εστιάζοντας στη διεύρυνση της συνεργασίας σε διμερές επίπεδο, την άμυνα και το εμπόριο.<br /><br />Ο Χακάν Φιντάν βρέθηκε στη Ντάκα συναντώμενος με τον Πρωθυπουργό Tarique Rahman και τον ΥΠΕΞ Khalilur Rahman.<br /><br />Οι δύο πλευρές συμφώνησαν στη δημιουργία κοινής επιτροπής για την ενίσχυση της πολιτικής και αμυντικής συνεργασίας, στοχεύοντας παράλληλα σε εμπορικές συναλλαγές ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Ο κύριος λόγος είναι ότι η Άγκυρα παρακολουθεί με ανησυχία τις αναφορές για πιθανή απόκτηση των πυραύλων BrahMos από την Κύπρο, διότι με αυτόν τον τρόπο ανεβαίνει κατρακόρυφα το κόστος σε κάθε πολεμικό σενάριο, σε συνδυασμό με τους γαλλικούς πυραύλους EXOCET MM40 BLOCK 3C της Εθνικής Φρουράς που θα βυθίζουν τουρκικά πολεμικά.<br /><br /> Η πιθανή ενσωμάτωση του υπερηχητικού πυραύλου BrahMos στο αμυντικό οπλοστάσιο της Κύπρου μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων προκαλεί έντονο προβληματισμό στα αμυντικά κέντρα της Άγκυρας.<br /><br />Αναλυτές στην Τουρκία προειδοποιούν ότι η ανάπτυξη ενός τέτοιου οπλικού συστήματος από την Ινδία αλλάζει ριζικά τις ισορροπίες ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο, αμφισβητώντας ευθέως το δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας".<br /><br />Ο Χακάν Φιντάν έχει προειδοποιήσει έντονα τόσο τη Λευκωσία όσο και τις εμπλεκόμενες χώρες, κάνοντας λόγο για «επικίνδυνες πολιτικές», στα πλάισια του γνωστού τουρκικού εκβιασμού του κυποριακού ελληνισμού .<br /><br />Η Άγκυρα ενισχύει τις δικές της στρατιωτικές δυνατότητες στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, διατηρώντας βάσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας παρακολουθεί στενά όλες τις κινήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της προμήθειας του αντιπυραυλικού συστήματος Barak MX από την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Η προοπτική να αποκτήσει η Κύπρος ινδικά στρατηγικά όπλα παρακολουθείται στενά από την Τουρκία, η οποία ψάχνει διαρκώς τρόπους για να ανταποδώσει στρατηγικά και να προστατεύσει την "Γαλάζια Πατρίδα" της.<div><br />Γιατί χαλάει τα τουρκικά σχέδια μια πιθανή αγορά ινδιθκών πυραύλων <br /><br />Τα στρατιωτικά και γεωπολιτικά σενάρια κατάληψης ολόκληρης της Κύπρου από την Τουρκία βασίζονται στο δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας" (Mavi Vatan).<br /><br />Σύμφωνα με αναλυτές, μια τέτοια κίνηση περιλαμβάνει αμφίβια απόβαση και αεροπορική έφοδο σε συνδυασμό με ναυτικό αποκλεισμό του νησιού.<br /><br />Τα στάδια και οι προεκτάσεις ενός τέτοιου σεναρίου περιλαμβάνουν:<br /><br />Αμφίβια Επιχείρηση (Απόβαση): Μεταφορά βαρέως οπλισμού και στρατευμάτων από τα μικρασιατικά παράλια (λιμάνια Μερσίνας και Αλεξανδρέττας).<br /><br />Το κύριο βάρος θα έπεφτε στη νότια και νοτιοανατολική ακτογραμμή της Κύπρου για την αποκοπή των αστικών κέντρων.<br /><br />Αεροπορική Υπεροχή & Κυριαρχία: Χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAVs), μαχητικών F-16 και αερομεταφερόμενων καταδρομών με στόχο τον έλεγχο κρίσιμων υποδομών, όπως το Διεθνές Αεροδρόμιο Λάρνακας και το λιμάνι Λεμεσού, αλλά μόλιες εισέλθει στην εξίσωση η ελληνική Πολεμική Αεροπορία όλα θα αλλάξουν.<br /><br />Αποκλεισμός (Naval Blockade): Πλήρης έλεγχος των θαλάσσιων οδών από τον τουρκικό πολεμικό στόλο για την αποτροπή ενίσχυσης της Εθνικής Φρουράς ή άφιξης συμμαχικών δυνάμεων.<br /><br />Όλα τα σχέδια αυτά είναι γνωστά στην κυπριακή Εθνική Φρουρά, και το εξοπλιστικό πρόγραμμα που υλοποιείται και σε συνεργασία με το Ισραήλ ήδη, αλλά και θα υλοποιηθεί στο μέλλον, δίνει την δυνατότητα απόκτησης οπλικών συστημάτων αιχμής, τα οποία θα πλήξουν καίρια κάθε τουρκική προσπάθεια στο μέλλον. <div><br /></div><div> <a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Γιατί ο Χ. Φιντάν πήγε άρον-άρον στο Μπαγκλαντές και τι ρόλο παίζουν οι ινδικοί πύραυλοι BrahMos και η Κύπρος;

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Μπαγκλαντές, με κρυφό στόχο έναν νέο στρατιωτικό άξονα Βιάζον...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κίνα πουλά ανάπτυξη, οι ΗΠΑ επιρροή. Ποιος κερδίζει τον Παγκόσμιο Νότο;

<img height="132" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/Global-South-1-1-768x507.jpg" width="777" /><br /><br />Η Κίνα προσφέρει φθηνή ανάπτυξη. Οι ΗΠΑ ζητούν στρατηγική ευθυγράμμιση. Και ο Παγκόσμιος Νότος προσπαθεί να αποφύγει μια νέα μορφή οικονομικής εξάρτησης.<br /><br />«Ανάμεσα στον Δράκο και τον Αετό: Το Global South αρνείται να διαλέξει στρατόπεδο»<br />Η νέα μάχη των υπερδυνάμεων δεν διεξάγεται στην Ουάσιγκτον ή στο Πεκίνο<br /><br />Η πραγματική σύγκρουση του 21ου αιώνα εξελίσσεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.<div>Στην Ινδία.<br />Στη Βραζιλία.<br />Στην Ινδονησία.<br />Στη Νότια Αφρική.<br /><br />Στις αναδυόμενες οικονομίες που συγκροτούν το λεγόμενο Global South.<br /><br />Εκεί όπου η αμερικανοκινεζική αντιπαράθεση μετατρέπεται από γεωπολιτική θεωρία σε καθημερινή οικονομική πραγματικότητα.<br /><br />Οι χώρες αυτές δεν βρίσκονται πλέον στο περιθώριο των διεθνών εξελίξεων.<br /><br />Αποτελούν το κεντρικό πεδίο όπου ανακατανέμεται η παγκόσμια ισχύς.<br />Η Κίνα αλλάζει στρατηγική<br /><br />Καθώς οι αμερικανικοί δασμοί, οι τεχνολογικοί περιορισμοί και οι δυτικές βιομηχανικές πολιτικές περιορίζουν την πρόσβαση στις ώριμες αγορές, το Πεκίνο αναζητά νέους χώρους επέκτασης.<br /><br />Η απάντηση είναι μία:<br /><br />Global South.<br /><br />Από τη Νοτιοανατολική Ασία μέχρι την Αφρική και τη Λατινική Αμερική, κινεζικά προϊόντα, κεφάλαια, τεχνολογίες και βιομηχανική παραγωγή κατακλύζουν νέες αγορές.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό.<br /><br />Η Κίνα δεν εξάγει πλέον απλώς προϊόντα.<br /><br />Εξάγει ολόκληρα οικοσυστήματα ανάπτυξης.<br />Η μεγάλη υπόσχεση του Πεκίνου<br /><br />Για πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, η κινεζική παρουσία μοιάζει ελκυστική.<br /><br />Φθηνά φωτοβολταϊκά.<br /><br />Οικονομικές μπαταρίες.<br /><br />Γρήγορη ανάπτυξη υποδομών.<br /><br />Χαμηλού κόστους βιομηχανικός εξοπλισμός.<br /><br />Ψηφιακά δίκτυα.<br /><br />Συστήματα τηλεπικοινωνιών.<br /><br />Για κυβερνήσεις που επιδιώκουν ανάπτυξη χωρίς να περιμένουν δεκαετίες, το κινεζικό μοντέλο προσφέρει ταχύτητα και κλίμακα που δύσκολα μπορούν να ανταγωνιστούν οι δυτικές οικονομίες.<br /><br />Όμως πίσω από την ευκολία κρύβεται ένα δύσκολο ερώτημα.<br /><br />Πόσο ασφαλής είναι μια ανάπτυξη που εξαρτάται από έναν μόνο προμηθευτή; </div><div><br />Η ενεργειακή μετάβαση γεννά νέα εξάρτηση<br /><br />Η κρίση στον Κόλπο και οι αναταράξεις στο Στενό του Ορμούζ επιτάχυναν τη στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.<br /><br />Αλλά αυτή η μετάβαση συνοδεύεται από ένα παράδοξο.<br /><br />Καθώς οι χώρες επιχειρούν να απεξαρτηθούν από το πετρέλαιο, κινδυνεύουν να εξαρτηθούν από την κινεζική βιομηχανία καθαρής ενέργειας.<br /><br />Η Κίνα ελέγχει τη συντριπτική πλειονότητα της παγκόσμιας παραγωγής φωτοβολταϊκών πάνελ, μπαταριών λιθίου και μεγάλου μέρους της επεξεργασίας κρίσιμων ορυκτών.<br /><br />Η εξάρτηση αλλάζει μορφή.<br /><br />Δεν εξαφανίζεται.<br />Η Ινδία ως το μεγάλο εργαστήριο της νέας εποχής<br /><br />Καμία χώρα δεν αποτυπώνει καλύτερα αυτό το δίλημμα από την Ινδία.<br /><br />Το Νέο Δελχί χρειάζεται κινεζικά εξαρτήματα για:</div><div>ηλεκτρονικά,<br />φαρμακοβιομηχανία,<br />βιομηχανικό εξοπλισμό,<br />ανανεώσιμες πηγές ενέργειας,<br />παραγωγή μπαταριών.<br /><br />Την ίδια στιγμή όμως βλέπει την Κίνα ως τον σημαντικότερο στρατηγικό ανταγωνιστή της στην Ασία.<br /><br />Έτσι γεννήθηκε μια νέα στρατηγική.<br /><br />Ούτε πλήρης αποσύνδεση.<br /><br />Ούτε ανεξέλεγκτη εξάρτηση.<br /><br />Αυτό που οι αναλυτές αποκαλούν πλέον «managed interdependence».<br /><br />Διαχειριζόμενη αλληλεξάρτηση.<br />Η εποχή του «de-risking»<br /><br />Η Ινδία επιχειρεί να μειώσει τους κινδύνους χωρίς να διαλύσει τις εμπορικές σχέσεις.<br /><br />Επενδύει στην εγχώρια παραγωγή.<br /><br />Χρηματοδοτεί νέες βιομηχανίες.<br /><br />Θέτει τεχνικά πρότυπα.<br /><br />Περιορίζει ευαίσθητες κινεζικές επενδύσεις.<br /><br />Ενισχύει την ασφάλεια των τηλεπικοινωνιακών και ψηφιακών υποδομών.<br /><br />Η λογική είναι απλή:<br /><br />Να διατηρηθούν τα οφέλη της παγκοσμιοποίησης χωρίς να δημιουργηθούν ευάλωτα στρατηγικά σημεία που μπορούν να μετατραπούν σε μοχλούς πίεσης. </div><div><br />Το πρόβλημα δεν λέγεται μόνο Κίνα<br /><br />Η μεγάλη αλλαγή του 2026 είναι ότι πολλές χώρες του Global South δεν φοβούνται πλέον μόνο την κινεζική εξάρτηση.<br /><br />Φοβούνται και την αμερικανική.<br /><br />Οι κυρώσεις.<br /><br />Οι δασμοί.<br /><br />Οι τεχνολογικοί περιορισμοί.<br /><br />Οι χρηματοπιστωτικές πιέσεις.<br /><br />Η χρήση της οικονομικής ισχύος ως εργαλείου εξωτερικής πολιτικής έχει καταστήσει σαφές ότι και η Ουάσιγκτον μπορεί να χρησιμοποιήσει την αλληλεξάρτηση ως μέσο επιρροής.<br /><br />Έτσι εμφανίζεται μια νέα έννοια:<br /><br />Dual De-Risking.<br /><br />Μείωση εξάρτησης τόσο από την Κίνα όσο και από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br />Η κρίση του Ορμούζ αλλάζει τα πάντα<br /><br />Η αναταραχή στον Περσικό Κόλπο λειτούργησε ως υπενθύμιση ότι η εξάρτηση δεν αφορά μόνο χώρες.<br /><br />Αφορά και διαδρόμους.<br /><br />Ένα κλείσιμο του Ορμούζ δεν επηρεάζει μόνο το πετρέλαιο.<br /><br />Επηρεάζει:ναυτιλία,<br />ασφάλιστρα,<br />logistics,<br />βιομηχανική παραγωγή,<br />αποθέματα,<br />επενδύσεις.<br /><br />Η ενεργειακή ασφάλεια, η βιομηχανική πολιτική και η γεωπολιτική συνδέονται πλέον σε ένα ενιαίο σύστημα.<br />Η μεγάλη πρόκληση του Global South<br /><br />Οι αναδυόμενες οικονομίες δεν μπορούν να απορρίψουν την Κίνα.<br /><br />Δεν μπορούν όμως ούτε να στηριχθούν αποκλειστικά σε αυτήν.<br /><br />Δεν μπορούν να αγνοήσουν τις ΗΠΑ.<br /><br />Δεν μπορούν όμως ούτε να ευθυγραμμιστούν πλήρως.<br /><br />Αυτό δημιουργεί μια νέα στρατηγική πραγματικότητα.<br /><br />Η επιτυχία δεν θα εξαρτηθεί από το ποια πλευρά θα επιλέξει κάποιος.<br /><br />Θα εξαρτηθεί από το πόσο αποτελεσματικά μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις δύο.<br />Η νέα ανεξαρτησία<br /><br />Η παλιά στρατηγική αυτονομία αφορούσε στρατούς και σύνορα.<br /><br />Η νέα στρατηγική αυτονομία αφορά:εργοστάσια,<br />μπαταρίες,<br />μικροτσίπ,<br />κρίσιμα ορυκτά,<br />ενεργειακά δίκτυα,<br />εφοδιαστικές αλυσίδες.<br /><br />Η πραγματική μάχη του μέλλοντος δεν είναι ποιος θα κυριαρχήσει στον κόσμο.<br /><br />Είναι ποιος θα μπορέσει να αναπτυχθεί χωρίς να γίνει εξαρτημένος.<br /><br />Και για το Global South, αυτό ίσως αποδειχθεί η πιο δύσκολη εξίσωση της νέας γεωπολιτικής εποχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Κίνα πουλά ανάπτυξη, οι ΗΠΑ επιρροή. Ποιος κερδίζει τον Παγκόσμιο Νότο;

Η Κίνα προσφέρει φθηνή ανάπτυξη. Οι ΗΠΑ ζητούν στρατηγική ευθυγράμμιση. Και ο Παγκόσμιος Νότος προσπαθεί να αποφύγει μια νέα μορφή οικονομικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μεγάλη Ληστεία των Ωκεανών: Πώς ο κόσμος εξαντλεί τα ψάρια του.

<img height="150" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/cao_z8rgXNdtkjmLlhgGMlM8ZC1u7-tscGA5cCrf6lKTxAh2zsOTK4dL-fVYNfmi2alu9GvJhlFWUElXF3Q-c3VuDqx-tCyWjrJO3JBz-iBYqK_DNy11kRvjUUIKPHZ20DOq0QjwgbHNInO_xON0z9wWjbdyxp6hOPjlMexEahmiqPv8izN1w6mQ3oKbiux-1-768x576.jpg" width="775" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Από τη Νότια Σινική Θάλασσα μέχρι τη Μεσόγειο, τα αλιευτικά αποθέματα καταρρέουν και η μάχη για την πρωτεΐνη του μέλλοντος αποκτά γεωπολιτικές διαστάσεις.</span></h3><a href="https://www.pagenews.gr/author/diamantatos-vasilis/"><b>Βασιλης Διαμαντακος</b></a><br />Η επόμενη μεγάλη κρίση ίσως να μην αφορά το πετρέλαιο<br /><br />Για δεκαετίες οι κυβερνήσεις προετοιμάζονταν για ενεργειακές κρίσεις.Παρακολουθούσαν το πετρέλαιο.<br />Το φυσικό αέριο.<br />Τις σπάνιες γαίες.<br />Τα μικροτσίπ.<br /><br />Όμως ένα διαφορετικό στρατηγικό αγαθό εισέρχεται αθόρυβα στη λίστα των παγκόσμιων κινδύνων:<br /><br />Τα ψάρια.<br /><br />Και μαζί τους, η ασφάλεια τροφίμων εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων.<br />Τα στοιχεία προκαλούν συναγερμό<br /><br />Η υπεραλίευση δεν αποτελεί πλέον περιβαλλοντικό πρόβλημα.<br /><br />Αποτελεί οικονομικό και γεωπολιτικό ζήτημα.<br /><br />Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO), σχεδόν το 38% των παγκόσμιων αλιευτικών αποθεμάτων εκμεταλλεύεται πλέον σε μη βιώσιμα επίπεδα.<br /><br />Πριν από μισό αιώνα το ποσοστό ήταν μόλις 10%.<br /><br />Η τάση είναι σαφής.<br /><br />Ο πλανήτης αλιεύει περισσότερα από όσα μπορούν να αναπαραχθούν οι θάλασσες.<br />Η Μεσόγειος στο κόκκινο<br /><br />Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η εικόνα στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Περιοχές με ιστορική αλιευτική παράδοση αντιμετωπίζουν πλέον επίπεδα εκμετάλλευσης που πλησιάζουν το όριο κατάρρευσης.<br /><br />Σε αρκετές περιπτώσεις, πάνω από το μισό των αλιευτικών αποθεμάτων βρίσκεται υπό έντονη πίεση.<br /><br />Για τις χώρες της Νότιας Ευρώπης αυτό δεν είναι μόνο οικονομικό θέμα.<br /><br />Αφορά ολόκληρες παράκτιες κοινωνίες, χιλιάδες θέσεις εργασίας και μια διατροφική κουλτούρα αιώνων. <img height="640" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/36287.jpg" width="640" /><br />Η Νότια Σινική Θάλασσα γίνεται πεδίο σύγκρουσης<br /><br />Η κατάσταση είναι ακόμη πιο εκρηκτική στην Ασία.<br /><br />Η Νότια Σινική Θάλασσα φιλοξενεί ένα από τα μεγαλύτερα αλιευτικά οικοσυστήματα του πλανήτη.<br /><br />Ταυτόχρονα αποτελεί μία από τις πιο στρατιωτικοποιημένες θαλάσσιες περιοχές του κόσμου.<br /><br />Η Κίνα, οι Φιλιππίνες, το Βιετνάμ, η Μαλαισία και άλλες χώρες συγκρούονται όχι μόνο για θαλάσσια σύνορα.<br /><br />Συγκρούονται και για την πρόσβαση σε εξαντλούμενους φυσικούς πόρους.<br /><br />Όσο μειώνονται τα αποθέματα, τόσο αυξάνεται η στρατηγική αξία κάθε θαλάσσιας ζώνης.<br />Η παράνομη αλιεία ως εργαλείο ισχύος<br /><br />Η παράνομη αλιεία εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη θαλάσσια διακυβέρνηση.<br /><br />Από τη Δυτική Αφρική μέχρι τον Ειρηνικό, στόλοι που λειτουργούν χωρίς ουσιαστικό έλεγχο αφαιρούν τεράστιες ποσότητες αλιευμάτων από τα τοπικά οικοσυστήματα.<br /><br />Οι οικονομικές απώλειες ανέρχονται σε δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.<br /><br />Για πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, η παράνομη αλιεία ισοδυναμεί με αφαίρεση εθνικού πλούτου.<br /><br />Και σε αρκετές περιπτώσεις συνδέεται πλέον με ζητήματα εθνικής ασφάλειας. <div><br />Η μάχη για την πρωτεΐνη του μέλλοντος<br /><br />Η πραγματική ανησυχία βρίσκεται αλλού.<br /><br />Στον πληθυσμό.<br /><br />Μέχρι τα μέσα του αιώνα, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα προσεγγίζει τα 10 δισεκατομμύρια.<br /><br />Η ζήτηση για πρωτεΐνες θα εκτοξευθεί.<br /><br />Τα ψάρια αποτελούν βασική πηγή διατροφής για περισσότερους από τρία δισεκατομμύρια ανθρώπους.<br /><br />Αν τα αποθέματα συνεχίσουν να μειώνονται, η πίεση στις διεθνείς αγορές τροφίμων θα αυξηθεί δραματικά.<br /><br />Η επισιτιστική ασφάλεια θα μετατραπεί σε νέο γεωπολιτικό πεδίο ανταγωνισμού. </div><div><br />Κλιματική αλλαγή και υπεραλίευση: ο τέλειος συνδυασμός κρίσης<br /><br />Η υπεραλίευση δεν δρα μόνη της.<br /><br />Συνδυάζεται με την αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών.<br /><br />Την οξίνιση των θαλασσών.<br /><br />Τις μεταβολές στα θαλάσσια ρεύματα.<br /><br />Την καταστροφή κρίσιμων οικοσυστημάτων.<br /><br />Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η κλιματική αλλαγή επιταχύνει ήδη τη μετακίνηση πολλών ειδών προς νέες περιοχές.<br /><br />Αυτό δημιουργεί νέες διεκδικήσεις και νέες εντάσεις μεταξύ κρατών.<br />Από περιβαλλοντικό ζήτημα σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας<br /><br />Μέχρι πρόσφατα η υπεραλίευση αντιμετωπιζόταν ως θέμα περιβαλλοντικής πολιτικής.<br /><br />Σήμερα αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο ως ζήτημα στρατηγικής σημασίας.<br /><br />Οι κυβερνήσεις ανησυχούν για:την ασφάλεια τροφίμων,<br />τη σταθερότητα των παράκτιων κοινωνιών,<br />τις μεταναστευτικές πιέσεις,<br />την οικονομική βιωσιμότητα των αλιευτικών κλάδων,<br />τις γεωπολιτικές συγκρούσεις σε αμφισβητούμενες θάλασσες.<br /><br />Το ψάρι μετατρέπεται σε γεωπολιτικό αγαθό.<br />Το μεγάλο ερώτημαΗ ανθρωπότητα γνωρίζει το πρόβλημα.<br />Γνωρίζει επίσης τη λύση.<br />Περιορισμός της υπεραλίευσης.<br />Καταπολέμηση της παράνομης δραστηριότητας.<br />Αυστηρότερη επιτήρηση.<br />Διεθνής συνεργασία.<br /><br />Το ερώτημα δεν είναι τεχνικό.<br /><br />Είναι πολιτικό.<br /><br />Διότι όσο οι κυβερνήσεις επιδιώκουν βραχυπρόθεσμα οικονομικά οφέλη, τα θαλάσσια αποθέματα συνεχίζουν να μειώνονται.<br /><br />Και όταν τα ψάρια γίνουν πραγματικά σπάνια, η κρίση δεν θα αφορά μόνο τους ψαράδες.<br /><br />Θα αφορά ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία. <br />Η νέα πραγματικότητα<br /><br />Τον 20ό αιώνα οι πόλεμοι έγιναν για το πετρέλαιο.<br /><br />Στον 21ο αιώνα οι συγκρούσεις θα αφορούν ολοένα και περισσότερο τους πόρους που στηρίζουν την ανθρώπινη επιβίωση.<br /><br />Νερό.<br /><br />Τρόφιμα.<br /><br />Ενέργεια.<br /><br />Και πλέον, τα ψάρια.<br /><br />Η μάχη για τις θάλασσες μόλις ξεκινά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Μεγάλη Ληστεία των Ωκεανών: Πώς ο κόσμος εξαντλεί τα ψάρια του.

Από τη Νότια Σινική Θάλασσα μέχρι τη Μεσόγειο, τα αλιευτικά αποθέματα καταρρέουν και η μάχη για την πρωτεΐνη του μέλλοντος αποκτά γεωπολιτικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο σοκ για την Ευρώπη: Οι ΗΠΑ ακυρώνουν την αποστολή πυραύλων Tomahawk στη Γερμανία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/tomahawk.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/tomahawk-696x392.jpg" width="769" /></a><br /><br />Το Πεντάγωνο αναμένεται να ακυρώσει το σχέδιο αποστολής πυραύλων Tomahawk στη Γερμανία, εν μέρει επειδή οι αξιωματούχοι φοβούνται ότι η Ρωσία θα το εκλάβει ως κλιμάκωση της έντασης, μια αιφνιδιαστική ανατροπή μιας συμφωνίας που είχε προγραμματιστεί εδώ και καιρό με έναν από τους μεγαλύτερους συμμάχους των ΗΠΑ.<br /><br />Φόβοι για αντίποινα<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι φοβούνται ότι η Μόσχα θα προβεί σε αντίποινα αν η κυβέρνηση Τραμπ προχωρήσει στην ανάπτυξη πυραύλων ακριβείας στο κέντρο της ηπείρου, σύμφωνα με δύο Ευρωπαίους και έναν Αμερικανό αξιωματούχο. Ωστόσο, οποιαδήποτε απόφαση να μην παραδοθούν θα ακύρωνε μια συμφωνία που είχε συναφθεί κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπάιντεν και θα άφηνε το Βερολίνο χωρίς τις άμυνες που οι Γερμανοί ηγέτες λένε ότι χρειάζονται απεγνωσμένα.<br /><br />Η κίνηση αυτή αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αμερικανικής αποχώρησης από τη συμμαχία του ΝΑΤΟ — συμπεριλαμβανομένης της απόσυρσης χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών στη Γερμανία και των σχεδίων για την απόσυρση ορισμένων πόρων — καθώς οι ΗΠΑ ανατρέπουν τις στενές συνεργασίες που εδραίωσαν τη σχέση για γενιές. Η Ευρώπη «μπορεί να αναλάβει δράση τώρα και στο εγγύς μέλλον», δήλωσε αυτή την εβδομάδα στους στρατιωτικούς ηγέτες ο στρατηγός Αλέξους Γκρίνκεβιτς, ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ και επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη.<br /><br />Έλλειψη αποθεμάτων<br /><br />Η Αμερική, είπε, θα «ανακατανείμει» τον εξοπλισμό και τις δυνάμεις της αλλού. Αμερικανοί αξιωματούχοι, αν και φοβούνται κυρίως την αντίδραση της Ρωσίας, πιθανότατα ανησυχούν και για τη μείωση των αποθεμάτων όπλων των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ ξόδεψαν χιλιάδες πυραύλους Tomahawk και Patriot τις πρώτες εβδομάδες του πολέμου με το Ιράν. Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ δήλωσε τον περασμένο μήνα στο Κογκρέσο ότι θα χρειαστούν «μήνες και χρόνια» για να αντικατασταθούν τα πυρομαχικά που καταναλώθηκαν στη στρατιωτική σύγκρουση.<br /><br />Η πιθανή ανατροπή της απόφασης για τους Tomahawk είναι ιδιαίτερα ανησυχητική για τους Γερμανούς αξιωματούχους, οι οποίοι βιάζονται να εκσυγχρονίσουν τις ατροφικές δυνάμεις τους ώστε να λειτουργήσουν ως προπύργιο ενάντια στη ρωσική επιθετικότητα. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι δεν περίμενε οι ΗΠΑ να σταθμεύσουν πυραύλους Tomahawk στη Γερμανία λόγω της περιορισμένης διαθεσιμότητας των πυραύλων κρουζ, οι οποίοι μπορούν να διανύσουν πάνω από 1.000 μίλια.<br /><br />Νεό πλήγμα για το Βερολίνο<br /><br />«Οι Αμερικανοί δεν έχουν αρκετά για τους ίδιους αυτή τη στιγμή», δήλωσε στη γερμανική κρατική τηλεόραση. Οι ΗΠΑ αποκάλυψαν περαιτέρω αλλαγές στον ρόλο τους στο ΝΑΤΟ αυτή την εβδομάδα σε μια τριμηνιαία διάσκεψη στρατιωτικών ηγετών. Αυτές περιλαμβάνουν μειώσεις σε μαχητικά αεροσκάφη, drones και ναυτικές μονάδες. «Ο στόχος είναι να δοθούν στους συμμάχους οι πληροφορίες και η σαφήνεια που χρειάζονται για να προχωρήσουν όσο πιο γρήγορα και αποτελεσματικά», δήλωσε ένας αξιωματούχος του Υπουργείου Άμυνας.<br /><br />Πρόκειται για το να «αναλάβουν οι σύμμαχοι την κύρια ευθύνη για την συμβατική άμυνα της Ευρώπης». Το Βερολίνο έχει πληγεί ιδιαίτερα σκληρά από την περικοπή των δαπανών. Το Πεντάγωνο ακύρωσε την άνοιξη την αποστολή 5.000 Αμερικανών στρατιωτών στη Γερμανία, μια κίνηση που εξέπληξε τους Ευρωπαίους αξιωματούχους και τους σκληροπυρηνικούς του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στον τομέα της άμυνας.<div><br />Η Ρωσία απειλεί<br /><br />Η απόφαση για τα στρατεύματα, η οποία επαναφέρει τα επίπεδα στα προ του πολέμου στην Ουκρανία, ελήφθη αφότου ο Μερτς δήλωσε ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε «ταπεινώσει» τον εαυτό του με τον πόλεμο στο Ιράν. Το Πεντάγωνο δεν έχει ακόμη ανακοινώσει το σχέδιο για αυτούς τους στρατιώτες, σύμφωνα με δύο Αμερικανούς αξιωματούχους της άμυνας, ούτε αν ενδέχεται να αναπτυχθούν αλλού στην Ευρώπη.<br /><br />Οι ΗΠΑ μπορεί να ανησυχούν για τη Μόσχα, αλλά η Γερμανία και η υπόλοιπη Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσουν έναν πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας στα σύνορά τους. Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν από καιρό αναπτύξει πυραύλους Iskander με πυρηνική ικανότητα στην εξκλάβεια του Καλίνινγκραντ, μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας. Έχουν επίσης τοποθετήσει πυραύλους Oreshnik μεσαίου βεληνεκούς στη Λευκορωσία, οι οποίοι μπορούν να φτάσουν σε ολόκληρη την Ευρώπη σε λίγα λεπτά.<br /><br />«Δεν έχω πολλές ελπίδες»<br /><br />Αξιωματούχοι της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης παρακολουθούν τις κινήσεις αυτές με επιφυλακτικότητα, καθώς εξακολουθούν να εργάζονται για την ανάπτυξη δικών τους συγκρίσιμων συστημάτων. «Υποβάλαμε επίσημο αίτημα στους Αμερικανούς πριν από ενάμιση χρόνο για την αγορά πυραύλων Tomahawk», δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους στη γερμανική κρατική τηλεόραση τον περασμένο μήνα.<br /><br />«Ακόμα περιμένουμε απάντηση. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης στον κόσμο, δεν έχω πολλές ελπίδες σε αυτό το θέμα», προσέθεσε. Σύμφωνα με το γερμανικό υπουργείο Άμυνας, ο Πιστόριους εξέφρασε ενδιαφέρον για την αγορά του αμερικανικού συστήματος πυραύλων εδάφους «Typhon», το οποίο εκτοξεύει πυραύλους «Tomahawk», κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον τον περασμένο Ιούλιο μαζί με τον Χέγκσεθ. Ωστόσο, δεν έχει λάβει καμία ενημέρωση σχετικά.</div><div><br />Εναλλακτικές<br /><br />Γερμανοί αξιωματούχοι διερευνούν ευρωπαϊκές εναλλακτικές λύσεις για να καλύψουν το κενό στην ακρίβεια των πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς. Η συζήτηση στο Βερολίνο δεν αφορά τόσο ένα συγκεκριμένο οπλικό σύστημα, όσο το πόσο γρήγορα μπορεί η Γερμανία να αποκτήσει την ικανότητα να χτυπά στόχους από απόσταση — είτε μέσω αγορών έτοιμων προϊόντων, είτε μέσω επέκτασης της παραγωγής με συμμάχους, είτε μέσω μακροπρόθεσμης ευρωπαϊκής ανάπτυξης.<br /><br />Τα drones και τα φθηνότερα συστήματα μπορεί να βοηθήσουν, αλλά οι γερμανοί υπεύθυνοι σχεδιασμού άμυνας δεν τα θεωρούν ως πλήρη αντικατάσταση των πυραύλων της κατηγορίας Tomahawk. Οι γερμανοί αξιωματούχοι ανησυχούν γενικότερα ότι η απόσυρση των ΗΠΑ θα υποχρεώσει την Ευρώπη να καλύψει τα στρατιωτικά κενά ταχύτερα από ό,τι μπορεί να ανταποκριθεί η αμυντική της βιομηχανία – αλλά και η βιομηχανία των ΗΠΑ ή άλλων χωρών που παράγουν κρίσιμα συστήματα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέο σοκ για την Ευρώπη: Οι ΗΠΑ ακυρώνουν την αποστολή πυραύλων Tomahawk στη Γερμανία.

Το Πεντάγωνο αναμένεται να ακυρώσει το σχέδιο αποστολής πυραύλων Tomahawk στη Γερμανία, εν μέρει επειδή οι αξιωματούχοι φοβούνται ότι η Ρωσί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: «Η Τουρκία είναι πολύ μεγαλύτερη από τα γεωγραφικά της σύνορα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://tvxs.gr/app/uploads/2023/10/erdogan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="571" data-original-width="900" height="127" src="https://tvxs.gr/app/uploads/2023/10/erdogan.jpg" width="774" /></a></div><div><br /></div><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Στην αναδίπλωση του νεοοθωμανικού αφηγήματος και της θεωρίας περί «ζωτικού χώρου» προχώρησε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική και πνευματική επιρροή της Τουρκίας εκτείνεται πολύ πέρα από τα επίσημα γεωγραφικά της όρια. Την ίδια στιγμή, το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της χώρας ταράζεται από δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για αποτροπή νέας απόπειρας πραξικοπήματος κατά την πρόσφατη προεκλογική περίοδο.<div><br />Η θεωρία της «μεγάλης Τουρκίας» και η σφαίρα επιρροής<br /><br />Κατά τη διάρκεια επίσημης ομιλίας του, ο Τούρκος πρόεδρος παρουσίασε τη χώρα του ως έναν διεθνή πόλο αναφοράς και σταθερότητας για μια σειρά από γεωγραφικές περιοχές. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, η Τουρκία αποδείχθηκε στην πράξη ότι είναι μεγαλύτερη από τα 780 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα της επικράτειάς της, αποτελώντας σημείο ελπίδας και αντίστασης από την Αφρική και την Ασία έως τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και τον ισλαμικό κόσμο.<br /><br />Ο Ερντογάν υπεραμύνθηκε της εξωτερικής πολιτικής που άσκησαν οι κυβερνήσεις του, σημειώνοντας ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του αναδείχθηκε το πραγματικό εκτόπισμα της «ήπιας ισχύος» της Άγκυρας. Συμπλήρωσε μάλιστα ότι οι ισχυρισμοί όσων επιχειρούν να αναλύσουν την τουρκική διπλωματία με παρωχημένα και στενά στερεότυπα στερούνται πλέον οποιασδήποτε βάσης.<br />Πληροφορίες για προεκλογικό θρίλερ και στρατιωτική επιφυλακή<br /><br />Παράλληλα με τις γεωπολιτικές διακηρύξεις, έντονη ανησυχία προκαλεί στην τουρκική κοινή γνώμη αποκαλυπτικό δημοσίευμα της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Yeni Safak. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι τουρκικές αρχές είχαν περιέλθει σε κατάσταση συναγερμού το διάστημα μεταξύ 13 και 29 Μαΐου, καθώς υπήρχαν συγκεκριμένες πληροφορίες για ενδεχόμενη νέα κίνηση ανατροπής του πολιτεύματος από στρατιωτικούς θύλακες.<br /><br />Οι ύποπτες κινήσεις στο εσωτερικό των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες καταγράφηκαν λίγο πριν και αμέσως μετά τη διεξαγωγή των κρίσιμων εκλογών, εκτιμάται από αναλυτές ότι ενδέχεται να πυροδοτήσουν ένα νέο κύμα εσωτερικών εκκαθαρίσεων και καρατομήσεων το αμέσως επόμενο διάστημα.</div><div><br />Αναδιανομή ρόλων στην κρατική μηχανή και πάγιες διεκδικήσεις κατά της Ελλάδας<br /><br />Στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης του κρατικού μηχανισμού μετά τις εκλογές, ολοκληρώθηκε και επίσημα η αλλαγή φρουράς στην ηγεσία των μυστικών υπηρεσιών της χώρας (MIT). Ο Ιμπραήμ Καλίν, εκ των στενότερων και πιο έμπιστων συμβούλων του Ερντογάν, ανέλαβε τη διοίκηση της υπηρεσίας, διαδεχόμενος τον Χακάν Φιντάν, ο οποίος έχει ήδη μετακινηθεί στον θώκο του Υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Την ίδια ώρα, η Τουρκία διατηρεί αμετάβλητη τη στρατηγική της ατζέντα έναντι της Αθήνας, με κορυφαίους αναλυτές να επαναφέρουν το σύνολο των τουρκικών διεκδικήσεων. Ο απόστρατος αντιστράτηγος και πρώην επικεφαλής πληροφοριών των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, Ισμαήλ Χακί Πεκίν, ξεκαθάρισε ότι οι διαφορές με την Ελλάδα είναι πολυεπίπεδες και αφορούν την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, το καθεστώς 152 νησίδων και βραχονησίδων, το FIR, τις ζώνες έρευνας και διάσωσης, καθώς και το Κυπριακό. Ο Πεκίν υπογράμμισε ότι τα ζητήματα αυτά είναι εθνικής σημασίας, δεν πρόκειται να αλλάξουν από καμία κυβέρνηση και η επίλυσή τους θα επιδιωχθεί μέσω συνομιλιών, αλλά σε καμία περίπτωση υπό τους όρους που θέτει η ελληνική πλευρά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν: «Η Τουρκία είναι πολύ μεγαλύτερη από τα γεωγραφικά της σύνορα»

Γιάννης Κολεΐδης Στην αναδίπλωση του νεοοθωμανικού αφηγήματος και της θεωρίας περί «ζωτικού χώρου» προχώρησε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υποστη...

Διαβάστε την συνέχεια

Λευκάδα: Το ουκρανικό drone στόχευε ρωσικό πολεμικό πλοίο. Πώς το καθεστώς Ζελένσκι μετέφερε τον πόλεμο στην Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Screenshot_2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1900" height="114" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Screenshot_2.jpg" width="774" /></a></div><br /><div><b>Γιάννης Κολεΐδης</b></div>Σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη φάση κλιμάκωσης περνά η εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο της Ουκρανίας, μετά τις αποκαλύψεις για το πλωτό drone που κουβαλούσε εκατοντάδες κιλά εκρηκτικών που εντοπίστηκε στις 7 Μαΐου ανοιχτά της Λευκάδας. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία, η Ουκρανία μετέφερε το πολεμικό μέτωπο στην «καρδιά» των ελληνικών θαλασσών, επιχειρώντας ένα τυφλό χτύπημα που θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στο Ιόνιο.<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη», η πραγματική αποστολή του ουκρανικού θαλάσσιου drone (USV) δεν αφορούσε κάποιο τυχαίο σκάφος, αλλά τη στοχοποίηση πλοίου του Πολεμικού Ναυτικού της Ρωσίας, το οποίο συνόδευε εμπορικό πλοίο του ρωσικού «σκιώδους στόλου». Η αποκάλυψη αυτή εκθέτει ανεπανόρθωτα το καθεστώς του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, το οποίο, στην απεγνωσμένη προσπάθειά του να διευρύνει τις πολεμικές επιχειρήσεις και να παρασύρει τρίτες χώρες στη σύγκρουση, δεν διστάζει να διεξάγει επιθετικές ενέργειες χιλιάδες μίλια μακριά από τα σύνορά του, μετατρέποντας την Ανατολική Μεσόγειο και τις ελληνικές ακτές σε πεδίο πολέμου.<div><br />Η τακτική της συγκάλυψης και η προκλητική στάση του Κιέβου<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να υποβαθμίσει το γεγονός ακολουθώντας την πεπατημένη της αποσιώπησης. Ενώ οι ουκρανικές αρχές έχουν ουσιαστικά παραδεχθεί τη δράση τους, η Αθήνα ισχυριζόταν για εβδομάδες ότι δεν είχε επίσημη ενημέρωση. Μόλις στα τέλη Μαΐου, το Υπουργείο Εξωτερικών προχώρησε σε καθυστερημένα γραπτά και προφορικά διαβήματα διαμαρτυρίας μέσω του Έλληνα πρέσβη στο Κίεβο, ζητώντας εξηγήσεις για το πώς ένα οπλισμένο σκάφος έφτασε ανενόχλητο στα ελληνικά χωρικά ύδατα.<br /><br />Η στάση αυτή του Βολοντίμιρ Ζελένσκι και των υπηρεσιών του αποδεικνύει μια πλήρη περιφρόνηση προς την κυριαρχία των χωρών που υποτίθεται ότι τον στηρίζουν. Με το να χαρακτηρίζει αυθαίρετα ως «νόμιμους στόχους» οποιαδήποτε πλοία συνδέονται με ρωσικά συμφέροντα στη Μεσόγειο, το Κίεβο εκθέτει σε θανάσιμο κίνδυνο την εμπορική ναυτιλία και τον ελληνικό λαό.<br /><br />Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση Ζελένσκι εφαρμόζει αυτή την επιθετική στρατηγική στη Μεσόγειο. Είχαν προηγηθεί δύο ακόμη χτυπήματα:Δεκέμβριος 2025: Επίθεση στο δεξαμενόπλοιο «Qendil» νοτιοδυτικά της Κρήτης.<br />Μάρτιος 2026: Επίθεση στο δεξαμενόπλοιο LNG «Arctic Metagaz» νοτιοανατολικά της Μάλτας.</div><div><br />Πλωτά στρατηγεία και νατοϊκή κάλυψη<br /><br />Οι επιχειρήσεις αυτές δεν γίνονται στο κενό. Διεθνείς έρευνες έχουν αποκαλύψει ότι η ειδική μονάδα «Group 13» της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Ουκρανίας (GUR) χρησιμοποιεί εμπορικά πλοία (bulk carriers) με σημαίες ευκαιρίας ως «μητρικά σκάφη»-κινητά στρατηγεία. Αυτά τα πλοία αποπλέουν από την Οδησσό, μεταφέρουν κρυφά τα drones στη Μεσόγειο και τα καθοδηγούν μέσω δορυφορικών συστημάτων της αμερικανικής εταιρείας Kymeta.<br /><br />Η δράση του ουκρανικού στρατού εκτείνεται μέχρι τη Δυτική Λιβύη (Μισράτα, Ζαουίγια, Τρίπολη), όπου περισσότεροι από 200 Ουκρανοί ειδικοί επιχειρούν με την άδεια της τοπικής κυβέρνησης, συστεγαζόμενοι σε βάσεις όπου υπάρχει έντονη παρουσία νατοϊκών δυνάμεων, όπως η βρετανική βάση πληροφοριών.<br /><br />Η μετατροπή του Ιονίου σε πεδίο βολής των ουκρανικών δυνάμεων υπογραμμίζει τις τεράστιες ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία συνεχίζει να παρέχει ασυλία και στήριξη στον «σύμμαχο» Ζελένσκι που δεν διστάζει να παίξει με τη φωτιά δίπλα από τις ελληνικές παραλίες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λευκάδα: Το ουκρανικό drone στόχευε ρωσικό πολεμικό πλοίο. Πώς το καθεστώς Ζελένσκι μετέφερε τον πόλεμο στην Ελλάδα

Γιάννης Κολεΐδης Σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη φάση κλιμάκωσης περνά η εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο της Ουκρανίας, μετά τις αποκαλύψεις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πού θα καταλήξει η ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ για τη νέα συμφωνία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://oncamera.gr/wp-content/uploads/2026/05/donald-trump-benjamin-netanyahu-r-1200x630-d883cb-20260523.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="630" data-original-width="1200" height="105" src="https://oncamera.gr/wp-content/uploads/2026/05/donald-trump-benjamin-netanyahu-r-1200x630-d883cb-20260523.jpg" width="771" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div> <b>Μιχαήλ Βασιλείου</b></div>Σε μια μεταβατική περίοδο, όπως η σημερινή που διέρχεται ο πλανήτης, όλες οι σταθερές της προηγούμενης περιόδου δοκιμάζονται. Τίποτα απολύτως δε μένει ανεπηρέαστο. Η προσαρμογή στις νέες συνθήκες περνά μέσα από μεγάλες αναταράξεις. Η επόμενη μέρα έρχεται νομοτελειακά με νικητές και ηττημένους. Δεν είναι όμως δυνατός ο χρονικός προσδιορισμός του χρονικού σημείου ανάδυσης και παγίωσης μιας νέας τάξης πραγμάτων (new world order).<br /><br />Ο κανόνας αυτός φαίνεται πως θα δοκιμαστεί στις διαπραγματεύσεις που ξεκινούν μεταξύ Ουάσινγκτον-Ιερουσαλήμ για την ολοκλήρωση μιας νέας συμφωνίας στο πλαίσιο της στρατηγικής εταιρικής σχέσης, καθώς η τρέχουσα εκπνέει το 2028. Η υφιστάμενη συμφωνία δεν περιορίζεται αμιγώς στο σκέλος της ετήσιας δωρεάν οικονομικής βοήθειας που έφτανε στα 3,8 δισ. δολ. (συνολικά 38 δις. δολ. στη δεκαετή διάρκεια της συμφωνίας), αλλά καλύπτει πολλούς περισσότερους τομείς της διμερούς συνεργασίας.<br /><br />Οι διμερείς σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ είναι πιο στενές από ποτέ. Ωστόσο, η τρέχουσα συγκυρία δεν είναι και η καλύτερη. Η ομαλή εφαρμογή κάθε συμφωνίας προϋποθέτει πολιτική νομιμοποίηση. Η εξέλιξη όμως του πολέμου στο Ιράν έχει επιδεινώσει επικοινωνιακά την εικόνα του εβραϊκού κράτους στις ΗΠΑ. Η δε χρονική επέκταση της εμπλοκής και οι παγκόσμιες συνέπειες, έχουν περιπλέξει την εικόνα έτη περαιτέρω.<br /><br />Ενώ στο παρελθόν η υποστήριξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ θεωρούνταν ως κάτι σχεδόν αυτονόητο για την πλειοψηφία των Αμερικανών πολιτών, η εικόνα πλέον μοιάζει να έχει μεταβληθεί δραστικά. Η σχέση μεταξύ των δυο χωρών αποτελούσε -από τα τέλη της δεκαετίας του 1960- μια από τις πλέον ορατές σταθερές. μετά βεβαιότητας της μετά-μεταψυχροπολεμικής περιόδου, δηλαδή αυτής που ακολούθησε την περίπου δεκαετή ευφορία που ακολούθησε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης (ΕΣΣΔ). Το εβραϊκό κράτος αποτέλεσε τον κεντρικό πυλώνα της αμερικανικής στρατηγικής στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Το περιβάλλον είναι πιο δύσκολο από ποτέ. Ωστόσο, όσοι προλέγουν ότι αυτή η στενή σχέση θα μεταβληθεί δραστικά, έχουν μόνο εν μέρει δίκιο. Μπορεί να υπονοείται η μερική αποστασιοποίηση της Ουάσινγκτον, όμως η πραγματικότητα περιλαμβάνει και ένα εκ διαμέτρου αντίθετο σενάριο. Τη θεαματική ενίσχυσή της, σε μια προσπάθεια (δια)φυγής από τα προβλήματα προς τα μπρος.<br /><br />Δημοσιεύματα σε εξειδικευμένα στην άμυνα μέσα ενημέρωσης, ήδη αναφέρουν ότι υφίστανται προστάσεις θεαματικής εμβάθυνσης των σχέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ, κατά τρόπον που θα τις απομακρύνουν από μια συνεργασία στηριζόμενη απλά στην -αρκούντως γενναιόδωρη- στρατιωτική βοήθεια. Οι επικριτές βέβαια υποστηρίζουν, ότι οι σκέψεις που προωθούνται θα καταστήσουν πολύ πιο δυσχερή την άσκηση ελέγχου από το Κογκρέσο.<br /><br />Αφορά και Ελλάδα-Κύπρο<br /><br />Η πραγματικότητα, ως συνήθως, βρίσκεται κάπου στη μέση. Η περαιτέρω ολοκλήρωση των συστημάτων των δυο χωρών στον αμυντικό τομέα και πιο συγκεκριμένα στην έρευνα και ανάπτυξη, αξιολόγηση, δοκιμή προηγμένων τεχνολογιών και εν συνεχεία στη βιομηχανική τους υποστήριξη με σκοπό την αξιοποίηση, θα οδηγήσει τη διμερή σχέση σε άλλο επίπεδο.<br /><br />Σε μια τέτοια περίπτωση, το μεν εβραϊκό κράτος θα απωλέσει τυπικά ένα μέρος της δυνατότητας να αποφασίζει αυτόνομα, όμως η ασφάλειά του θα ταυτιστεί ακόμα περισσότερο με το αμερικανικό εθνικό συμφέρον. Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους θα επωφεληθούν από τον αποτελεσματικό τρόπο λειτουργίας της ισραηλινής καινοτομίας και θα «κλειδώσουν» τη συνεχή παρουσία τους σε μια από τις πιο ασταθείς και υπό μετάβαση περιφέρειες του πλανήτη, σε ένα σημείο που επιτρέπει «ολοπεριμετρική» από γεωπολιτικής απόψεως κάλυψη…<br /><br />Πολύ πρόσφατα σχολιάστηκε ότι η Ιστορία απεχθάνεται τα κενά και πως ενδεχόμενη απομάκρυνση των ΗΠΑ από τη Μέση Ανατολή θα σπεύσουν να την καλύψουν άλλες δυνάμεις. Ασχέτως με τη μεταβαλλόμενη διάθεση της αμερικανικής κοινωνίας αναλόγως της συγκυρίας, η στάση της Ουάσινγκτον πολύ δύσκολα θα μεταβληθεί ουσιωδώς. Εξάλλου, προϋπόθεση μείωσης της ανάγκης διαρκούς παρουσίας ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων σε μια περιοχή, είναι η ύπαρξη αξιόπιστων και ισχυρών συμμάχων, δυνάμενων να εκπληρώσουν με επιτυχία τους ρόλους.<br /><br />Σε αυτό το σημείο, η εξέλιξη των σχέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ επηρεάζει και την ελληνική (σ.σ. ελλαδική και κυπριακή) ασφάλεια. Αθήνα και Λευκωσία, οφείλουν να παρακολουθήσουν με προσοχή τις εξελίξεις και ενδεχομένως να παρέμβουν καταλλήλως, επιδιώκοντας να εντάξουν τα συμφέροντα ασφαλείας τους, σε πολλαπλά επίπεδα, στο πλέγμα των συμφωνιών που θα προκύψουν, διεκδικώντας ρόλο…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πού θα καταλήξει η ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ για τη νέα συμφωνία;

  Μιχαήλ Βασιλείου Σε μια μεταβατική περίοδο, όπως η σημερινή που διέρχεται ο πλανήτης, όλες οι σταθερές της προηγούμενης περιόδου δοκιμάζον...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως βλέπει την Τεχνητή Νοημοσύνη το Ναυτικό της Τουρκίας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRXEzmSIYPxutEB57CxyWML-ANl0YefxNmSJA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRXEzmSIYPxutEB57CxyWML-ANl0YefxNmSJA&s" width="771" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>Περικλής Ζορζοβίλης</b> </div>Μία σύνοψη της πολιτικής της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων της Τουρκίας (Türk Deniz Kuvvetleri Komutanlığı – TDKK) σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη διατύπωσε ο διοικητής της ναύαρχος Ercüment Tatlıoğlu, σε κείμενο του που δημοσιεύθηκε στο τεύχος Μαΐου 2026 της μηνιαίας επιθεώρησης «Proceedings», που εκδίδεται από το Ναυτικό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Πολιτειών (USNI: United States Naval Institute).<br /><br />Όπως αναφέρεται στο σχετικό άρθρο της επιθεώρησης με τίτλο «The International Commanders Respond», ζητήθηκε από αρχηγούς 20 ναυτικών δυνάμεων ανά τον κόσμο (δυστυχώς η χώρα μας δεν συμπεριλήφθηκε μεταξύ αυτών) να απαντήσουν στα εξής ερωτήματα: «Πώς ενσωματώνει ή σχεδιάζει να ενσωματώσει το Ναυτικό ή η Ακτοφυλακή σας προγράμματα και εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ); Πώς θα επηρεάσει αυτή η ενσωμάτωση τη στελέχωση των πλοίων, των μοιρών και των υποβρυχίων; Πώς θα επηρεάσει τη διοίκηση και τον έλεγχο, καθώς και τη λήψη αποφάσεων;».<br /><br />Από το κείμενο προκύπτει ότι η TDDK αξιοποιεί την ΤΝ στην επίτευξη υπεροχής στη λήψη αποφάσεων, δηλαδή στην επιτάχυνση του βρόχου «Παρατήρησης – Προσανατολισμού – Απόφασης – Ενέργειας», γνωστού ως «OODA loop» (Observation – Orientation – Decision – Action), που θεμελίωσε ο Αμερικανός σμήναρχος John Boyd, και η ύπαρξη ολοκληρωμένου Γενικού Σχεδίου (Master Plan) ΤΝ. Επίσης, ότι αποδίδεται υψηλή προτεραιότητα στην ταχεία ενσωμάτωση στο συμβατικό ναυτικό επιχειρησιακό περιβάλλον μη επανδρωμένων συστημάτων που υποστηρίζονται από διαστημικούς αισθητήρες, τομέα στον οποίο η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει πολυετή και έντονη δραστηριοποίηση.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα έγινε γνωστή η τοποθέτηση παραγγελίας επ’ ωφελεία της TDDK για 104 αναλώσιμα, αυτόνομα, δυνάμενα να επιχειρούν σε σμήνη των τεσσάρων, μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας αυτοκτονίας (KUSV: Kamikaze Unmanned Surface Vessel) των τύπων Tufan KUSV (40 μονάδες), Yaktu KUSV (32 μονάδες) και ενός ακόμα τύπου (32 μονάδες) που δεν κατονομάστηκε.<br />Αναλυτικά, στα ερωτήματα ο ναύαρχος Tatlıoğlu απάντησε τα ακόλουθα:<br /><br />«Ο καθοριστικός ρόλος των τεχνολογιών Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στις μελλοντικές επιχειρήσεις θα κριθεί από τον τρόπο ενσωμάτωσής τους στη φυσική δομή κάθε πλατφόρμας, αισθητήρα και συστήματος. Το “Όραμα ΤΝ” της TDKK στοχεύει στην επίτευξη υπεροχής στη λήψη αποφάσεων, η οποία θα αποτελέσει ένα από τα πιο καθοριστικά κριτήρια στο μελλοντικό επιχειρησιακό περιβάλλον, μέσω της ενσωμάτωσης τεχνολογιών ΤΝ σε πλατφόρμες και συστήματα υποστήριξης αποφάσεων.<br /><br />Η ΤΝ θα πρέπει να θεωρείται βασικό χαρακτηριστικό των συστημάτων από την αρχική τους δημιουργία, και όχι μια πρόσθετη ικανότητα που συμπληρώνεται εκ των υστέρων. Στο πλαίσιο αυτό, βάσει του ολοκληρωμένου Γενικού Σχεδίου (Master Plan) ΤΝ, οι δραστηριότητες ΤΝ εκτελούνται με ολιστικό τρόπο. Αυτό απαιτεί στενό συντονισμό και συνεργασία μεταξύ των μονάδων που είναι υπεύθυνες για τον καθορισμό των αναγκών υποδομής συστημάτων επικοινωνιών και ηλεκτρονικών πληροφοριών, των συστημάτων Διοίκησης και Ελέγχου (C2) και των επιχειρησιακών απαιτήσεων των δυνάμεων μας.<br /><br />Λαμβάνοντας υπόψη τα αιτήματα των χρηστών, οι συνεργαζόμενες εταιρείες της αμυντικής μας βιομηχανίας και τα τμήματα ΤΝ του Γραφείου Σχεδιασμού Έργων της TDKK συνεχίζουν να εργάζονται όχι μόνο για την ταχεία ενσωμάτωση της ΤΝ σε υφιστάμενες πλατφόρμες και συστήματα, αλλά και για τη ταχεία ενσωμάτωση στο συμβατικό ναυτικό επιχειρησιακό περιβάλλον μη επανδρωμένων συστημάτων που υποστηρίζονται από διαστημικούς αισθητήρες.<br /><br />Αν και οι τεχνολογίες ΤΝ ενδέχεται να μειώσουν ορισμένες παραδοσιακές θέσεις εργασίας, θα αυξήσουν τον αριθμό του εξειδικευμένου προσωπικού λόγω της ανάγκης για επίβλεψη, επαλήθευση και έγκριση. Παρόλο που το τεχνικής εκπαίδευσης νεαρής ηλικίας προσωπικό γενικά δεν αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα στη χρήση της ΤΝ, οι ηγέτες και οι λήπτες αποφάσεων πρέπει να εξοικειωθούν περισσότερο με αυτήν, ώστε να λαμβάνουν ακριβέστερες και ταχύτερες αποφάσεις.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, θα υιοθετηθεί μια αρχιτεκτονική στην οποία ο ανθρώπινος παράγοντας θα παραμένει κρίσιμος για τη Διοίκηση και τον Έλεγχο (C2), με την αυτονομία να παρέχει υποστήριξη στο τελικό στάδιο, αλλά να μην αναλαμβάνει ρόλο λήψης αποφάσεων.<br /><br />Τα μη επανδρωμένα συστήματα και η ΤΝ θα αναδιαμορφώσουν τη δομή του προσωπικού στο Ναυτικό. Η χρήση πλατφορμών που ενσωματώνουν ΤΝ θα μειώσει τον αριθμό του τοποθετημένου προσωπικού, αυξάνοντας παράλληλα την απασχόληση εξειδικευμένων και δημιουργικών στελεχών στην επεξεργασία και ερμηνεία δεδομένων για την υποστήριξη αποφάσεων.<br /><br />Τα πληρώματα στα μελλοντικά πολεμικά πλοία θα είναι [αριθμητικά] μικρότερα αλλά πιο εξειδικευμένα, και η αρχή του human-on-the-loop («άνθρωπος επί του βρόγχου») θα επιτρέπει ασφαλή και ταχεία λήψη αποφάσεων με μηχανισμούς επίβλεψης [και δυνατότητας παρέμβασης για τη διακοπή της διαδικασίας] και πολυεπίπεδης επαλήθευσης».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πως βλέπει την Τεχνητή Νοημοσύνη το Ναυτικό της Τουρκίας;

Περικλής Ζορζοβίλης   Μία σύνοψη της πολιτικής της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων της Τουρκίας (Türk Deniz Kuvvetleri Komutanlığı – TDKK) σχετι...

Διαβάστε την συνέχεια

NYT: «Ρήγμα» στις σχέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ. Το Πεντάγωνο «βλέπει» αυξανόμενη απειλή κατασκοπείας.

<img height="133" src="https://img-s-msn-com.akamaized.net/tenant/amp/entityid/AA24Zy1Z.img?w=768&h=512&m=6&x=367&y=161&s=279&d=279" width="769" /><br /><br /><div>Πρόσφατες αναφορές των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών εκφράζουν ανησυχίες ότι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούν τις συνομιλίες Αμερικανών διαπραγματευτών που εργάζονται για μια ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν, εν μέσω αυξανόμενης ανησυχίας για μια ευρύτερη αντικατασκοπευτική απειλή από το Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με τους <a href="https://www.nytimes.com/2026/06/06/us/politics/pentagon-sees-growing-espionage-threat-from-israel.html">NYT</a>, oι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ γνωρίζουν εδώ και χρόνια ότι ασκούν αμοιβαία κατασκοπεία, ωστόσο ορισμένοι Αμερικανοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι η εντατικοποίηση των ισραηλινών προσπαθειών παρακολούθησης των αμερικανικών θέσεων στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν «έχει ξεπεράσει τα όρια».<br /><br />Στο στόχαστρο Αμερικανοί διαπραγματευτές<br /><br />Σύμφωνα με αναφορές, το Ισραήλ έχει ενισχύσει τις προσπάθειές του να παρακολουθεί ανώτερους Αμερικανούς αξιωματούχους, μεταξύ των οποίων ο Στιβ Γουίτκοφ, ο Έλμπριτζ Α. Κόλμπι και ο Μάικλ Π. ΝτιΜίνο IV, οι οποίοι εμπλέκονται σε κρίσιμα ζητήματα πολιτικής και διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι κινήσεις αυτές στοχεύουν στο να αποκτηθούν πληροφορίες για τη στρατηγική της κυβέρνησης Τραμπ και τις μεταβαλλόμενες θέσεις της στις συνομιλίες με το Ιράν.<br /><br />Αναβάθμιση της απειλής αντικατασκοπείας<br /><br />Μια αναφορά της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας (DIA) και άλλων στρατιωτικών υπηρεσιών εκτιμά ότι το επίπεδο απειλής αντικατασκοπείας από το Ισραήλ έχει αυξηθεί από «υψηλό» σε «κρίσιμο». Η έκθεση περιγράφει σειρά περιστατικών που αποδίδονται σε ισραηλινές προσπάθειες συλλογής πληροφοριών εναντίον Αμερικανών στρατιωτικών και κυβερνητικών αξιωματούχων, υπογραμμίζοντας ότι η ανησυχία είναι πλέον εντονότερη από ποτέ σε σύγκριση ακόμη και με άλλους συμμάχους των ΗΠΑ.<br /><br />Στενή συνεργασία μέσα σε ένα κλίμα καχυποψίας<br /><br />Οι εξελίξεις αυτές καταγράφονται σε μια περίοδο ιδιαίτερα στενής στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ, με τις δύο χώρες να συντονίζονται επιχειρησιακά στον πόλεμο κατά του Ιράν. Ισραηλινοί και Αμερικανοί αξιωματικοί εργάζονται δίπλα δίπλα στο Κεντρικό Στρατηγείο των ΗΠΑ (CENTCOM), ανταλλάσσοντας εκτεταμένες πληροφορίες και σχεδιάζοντας κοινές επιχειρήσεις, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο ευαίσθητο το ζήτημα της ασφάλειας των πληροφοριών.</div><div><br />Υποκλοπές και περιστατικά ασφαλείας<br /><br />Σύμφωνα με την έκθεση της DIA, έχουν καταγραφεί περιστατικά όπου Αμερικανοί στρατιωτικοί εντόπισαν κακόβουλο λογισμικό παρακολούθησης εγκατεστημένο σε κινητές συσκευές τους στο Ισραήλ. Παράλληλα, γίνεται αναφορά και σε παλαιότερα επεισόδια, όπως το 2021 όταν Ισραηλινοί στρατιωτικοί πράκτορες φέρονται να τοποθέτησαν συσκευές παρακολούθησης στο αρχηγείο της DIA, καθώς και σε μια πρόσφατη υπόθεση όπου μέλη της Shin Bet εντοπίστηκαν να επιχειρούν εγκατάσταση συσκευής παρακολούθησης σε όχημα της Secret Service.</div><div><br />Αντιδράσεις και πολιτικές εντάσεις<br /><br />Το Πεντάγωνο αρνήθηκε να σχολιάσει τις αναφορές, ενώ αξιωματούχος του Λευκού Οίκου χαρακτήρισε το περιεχόμενό τους ανακριβές. Από την πλευρά του, εκπρόσωπος της ισραηλινής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον απέρριψε κατηγορηματικά ότι το Ισραήλ κατασκοπεύει Αμερικανούς αξιωματούχους ή θεσμούς. Παρ’ όλα αυτά, οι αναφορές προέρχονται από κύκλο νυν και πρώην αξιωματούχων που τονίζουν ότι η ανησυχία εντός των υπηρεσιών ασφαλείας είναι υπαρκτή.</div><div><br />Το ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο<br /><br />Η ένταση αυτή έρχεται σε μια στιγμή που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, παρότι στενοί σύμμαχοι, έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς το Ιράν. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει μια συμφωνία μέσω διαπραγματεύσεων, ενώ το Ισραήλ εμφανίζεται πιο σκληρό, επιδιώκοντας τη στρατιωτική και πολιτική αποδυνάμωση της Τεχεράνης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.news247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

NYT: «Ρήγμα» στις σχέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ. Το Πεντάγωνο «βλέπει» αυξανόμενη απειλή κατασκοπείας.

Πρόσφατες αναφορές των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών εκφράζουν ανησυχίες ότι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούν τις συνομιλίες...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινοί: ”Η σύγκρουση με την Τουρκία ξεκίνησε-Τα τελεσίγραφα Νετανιάχου & το μήνυμα σε Ερντογάν”.

<img height="133" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/2026-06-04_22-40-42_026139-1068x712.webp" width="780" /><br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έστειλε ένα «προειδοποιητικό» μήνυμα σε έναν «ανώνυμο» ανώτερο αξιωματούχο, χωρίς να τον κατονομάσει, λέγοντας: «Σε όσους ονειρεύονται να χτίσουν αυτοκρατορίες και να ελέγχουν τα εδάφη μας, λέω: Ξεχάστε το. Δεν θα συμβεί. Μην το σκέφτεστε καν».<br /><br />Τα σχόλια του Ισραηλινού πρωθυπουργού, που σχεδόν σίγουρα απευθύνονται στον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αντικατοπτρίζουν μια περαιτέρω κλιμάκωση της γεωπολιτικής διαμάχης μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας. Τα σχόλια έγιναν κατά τη διάρκεια τριμερούς συνόδου κορυφής στην Ιερουσαλήμ με τον Έλληνα πρωθυπουργό και τον Κύπριο πρόεδρο, κατά την οποία ο Νετανιάχου ανακοίνωσε την επέκταση της ασφάλειας και της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των τριών χωρών.<br /><br />Ποιο είναι το ιστορικό αυτού;<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, οι τριβές μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας έχουν αυξηθεί σε διάφορους τομείς:<br />- Advertisement -<br /><br />Ο πόλεμος στη Γάζα και η έντονη λεκτική αντιπαράθεση μεταξύ Ερντογάν και Ισραήλ.<br /><br />Ο αγώνας για επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων φυσικού αερίου, θαλάσσιων συνόρων και περιφερειακών συμμαχιών.<br /><br />Η τουρκική εμπλοκή στη Συρία και οι ισραηλινές ανησυχίες για την επέκταση της τουρκικής επιρροής στην περιοχή.<br /><br />Οι προσπάθειες του Ισραήλ να ενισχύσει τον άξονα με την Ελλάδα και την Κύπρο ως αντίβαρο στην Άγκυρα.<br /><br />Όταν ο Νετανιάχου μίλησε για «αυτούς που ονειρεύονται να χτίσουν αυτοκρατορίες», πολλοί το ερμήνευσαν ως σαφή νύξη στις φιλοδοξίες του Ερντογάν να επεκτείνει την επιρροή της Τουρκίας σε περιοχές που προηγουμένως αποτελούσαν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Τι σημαίνει η προειδοποίηση;<br /><br />Το ισραηλινό μήνυμα λειτουργεί σε διάφορα επίπεδα:<br /><br />Στρατηγική αποτροπή – Το Ισραήλ σηματοδοτεί ότι δεν θα επιτρέψει στην Τουρκία να γίνει κυρίαρχη δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ενίσχυση της περιφερειακής συμμαχίας – παρουσίαση του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κύπρου ως ένα ενιαίο μπλοκ ασφαλείας.<br /><br />Εσωτερικό και εξωτερικό μήνυμα – παρουσίαση του Ισραήλ ως χώρας που είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει όχι μόνο το Ιράν αλλά και άλλες περιφερειακές προκλήσεις.<br /><br />Προειδοποίηση σχετικά με τη Συρία – Ισραηλινοί αξιωματούχοι φοβούνται ότι η τουρκική παρουσία και επιρροή στη Συρία θα μπορούσε στο μέλλον να συγκρουστεί με τα συμφέροντα ασφαλείας του Ισραήλ.<br /><br />Σε ποιον απευθυνόταν η προειδοποίηση;<br /><br />Αν και ο Νετανιάχου δεν ανέφερε ρητά κάποιο όνομα, υπήρξε ευρεία συμφωνία στα ισραηλινά, τουρκικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης ότι αναφερόταν στον Ερντογάν και την Τουρκία. Δεν έγινε καμία σημαντική προσπάθεια στην Ιερουσαλήμ για να κρυφτεί αυτό.<br /><br />Ποια ήταν η απάντηση της προειδοποίησης;<br /><br />Ο Ερντογάν και οι άνθρωποί του αντέδρασαν πολύ σκληρά.<br /><br />Ο επικεφαλής του τμήματος επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας επιτέθηκε στον Νετανιάχου, ισχυριζόμενος ότι δεν έχει «ηθική νομιμοποίηση» να κηρύξει σε άλλους, και τον κατηγόρησε ότι οδηγεί την περιοχή σε αστάθεια.<br /><br />Αργότερα, ο ίδιος ο Ερντογάν απάντησε δημόσια, λέγοντας: «Κανείς δεν μπορεί να κουνήσει το δάχτυλο στην Τουρκία».<br /><br />Τόνισε ότι η Τουρκία δεν είναι χώρα που μπορεί να απειληθεί και πρόσθεσε σκληρές δηλώσεις κατά του Ισραήλ και του Νετανιάχου. Τα σχόλιά του έγιναν δεκτά με χειροκροτήματα από μέλη του κόμματός του στο τουρκικό κοινοβούλιο.<br /><br />Το περιστατικό δεν είναι απλώς μια ανταλλαγή προσβολών μεταξύ δύο ηγετών. Αντικατοπτρίζει μια βαθύτερη πάλη για τη διαμόρφωση της περιφερειακής τάξης μετά τους πρόσφατους πολέμους στη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ επιδιώκει να δημιουργήσει έναν στρατηγικό άξονα με την Ελλάδα και την Κύπρο και να περιορίσει την επέκταση της τουρκικής επιρροής, ενώ ο Ερντογάν βλέπει την Τουρκία ως κορυφαία περιφερειακή δύναμη και είναι απρόθυμος να δεχτεί μηνύματα που η Άγκυρα αντιλαμβάνεται ως απειλές.<br /><br />Επομένως, η δήλωση του Νετανιάχου ήταν στην πραγματικότητα μια δήλωση στρατηγικής αποτροπής προς την Τουρκία και η τουρκική απάντηση έδειξε ότι η Άγκυρα κατάλαβε καλά σε ποιον απευθυνόταν.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινοί: ”Η σύγκρουση με την Τουρκία ξεκίνησε-Τα τελεσίγραφα Νετανιάχου & το μήνυμα σε Ερντογάν”.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έστειλε ένα «προειδοποιητικό» μήνυμα σε έναν «ανώνυμο» ανώτερο αξιωματούχο, χωρίς να τον κατονομάσει, λέγοντας: «Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πυροτεχνήματα πριν τη μεγάλη έκρηξη. Ζούμε το τέλος των κομμάτων;

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/06/antonis-samaras-bouli-ypoklopes-commata-tsipras-mitsotakis-SLpress-825x600.jpg" width="780" /><br /><br /><i>«Τα πολιτικά κόμματα είναι ένας θαυμάσιος μηχανισμός που εξασφαλίζει ότι σχεδόν κανένα πνεύμα δεν θα αναζητήσει το αληθινό, το δίκαιο και το καλό στις δημόσιες υποθέσεις», </i>Simone Weil.<br /><br /><b>ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ</b><br />Υπάρχουν εποχές όπου η πολιτική δεν παράγει γεγονότα, αλλά παραστάσεις. Οι πρωταγωνιστές αλλάζουν κοστούμια, οι σκηνογράφοι ανανεώνουν τα σκηνικά, οι δημοσκόποι μετρούν σφυγμούς σαν λογιστές της κοινής γνώμης και οι τηλεοπτικοί φωτισμοί προσπαθούν να κρύψουν τις ρωγμές των τοίχων. Το έργο όμως παραμένει το ίδιο, οι θεατές κουράζονται, αλλά η παράσταση συνεχίζεται. Κάπως έτσι μοιάζει σήμερα η ελληνική πολιτική ζωή.<br /><br />Μέσα σε αυτό το θέατρο, εμφανίζεται εκ νέου η πολιτική παρουσία του Αλέξη Τσίπρα. Και εδώ η Ιστορία, αυτή η σαρκαστική γερόντισσα που γελάει με τις βεβαιότητες των ανθρώπων, επιφυλάσσει μία από τις πιο απολαυστικές ειρωνείες της. Διότι είτε ως υπαρκτή πολιτική δύναμη, είτε ως φάντασμα που εξακολουθεί να στοιχειώνει το πολιτικό φαντασιακό, λειτούργησε ως ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες συσπείρωσης της Νέας Δημοκρατίας. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ακόμη και αν δεν υπήρχε, το σύστημα θα έπρεπε να τον εφεύρει.<br /><br />Γιατί κάθε εξουσία έχει ανάγκη τον αντίπαλό της, όχι απαραίτητα για να τον νικήσει, αλλά για να δικαιολογεί τη δική της ύπαρξη. Χρειάζεται το φόβητρο, τον καθρέφτη, τον “άλλο” που επιτρέπει στο κατεστημένο να εμφανίζεται ως η λογική και ασφαλής επιλογή. Έτσι, η πολιτική αντιπαράθεση παύει να είναι σύγκρουση προγραμμάτων και μετατρέπεται σε διαχείριση φόβων. Η πολιτική, άλλωστε, ζει περισσότερο από τους φόβους, παρά από τις ιδέες.<br /><br />Η περίπτωση Σαμαρά<br /><br />Την ίδια στιγμή, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να κινείται σαν ομπρέλα παραδομένη στον άνεμο, μία προς τα δεξιά, μία προς τα αριστερά, μία προς την αντιπολίτευση, μία προς τη συναίνεση. Ένας οργανισμός που αναζητά τον εαυτό του μέσα σε έναν λαβύρινθο καθρεφτών και κινδυνεύει να χαθεί πριν τον βρει. Κι ενώ τα κόμματα αναζητούν ταυτότητες, η κοινωνία αναζητά νόημα. Γιατί το βαθύτερο πρόβλημα δεν βρίσκεται στα πρόσωπα.<br /><br />Δεν βρίσκεται στους αρχηγούς, στους υπουργούς ή στους επίδοξους διαδόχους, αλλά βρίσκεται στο γεγονός ότι ολόκληρο το πολιτικό οικοδόμημα αρχίζει να θυμίζει πυροτεχνήματα λίγο πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη. Δηλαδή λάμψεις χωρίς διάρκεια, θόρυβος χωρίς ουσία, υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.<br /><br />Κάθε εκλογή παρουσιάζεται ως ιστορική, κάθε πολιτική μάχη ως υπαρξιακή και κάθε νέος αρχηγός ως μεσσίας ή καταστροφέας. Και στο τέλος, η κοινωνία επιστρέφει στην ίδια πραγματικότητα, απλώς με διαφορετικές αφίσες στους τοίχους. Οι πολιτικοί στρατηλάτες των τηλεοπτικών παραθύρων, οι αρχιτέκτονες της επικοινωνίας, οι επαγγελματίες της εικόνας και οι οικονομικοί ολιγάρχες, που επιθυμούν τη διαιώνιση των ίδιων ισορροπιών, επιδιώκουν μια σταθερά που είναι να μακιγιάρουν τα ίδια πρόσωπα χωρίς να αλλάζει το σύστημα. Αυτή είναι η μεγάλη τέχνη κάθε κατεστημένου, να μεταμφιέζει τη συνέχεια σε αλλαγή, να βαφτίζει τη συντήρηση μεταρρύθμιση, να παρουσιάζει το χθες ως αύριο.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση για ένα πιθανό κόμμα του Αντώνη Σαμαρά αποκτά ενδιαφέρον, όχι επειδή προαναγγέλλει κάποια εθνική λύτρωση. Οι κοινωνίες σπάνια σώζονται από πρόσωπα. Αποκτά ενδιαφέρον επειδή θα μπορούσε να διαταράξει τις βεβαιότητες του υπάρχοντος πολιτικού χάρτη. Η πραγματική απειλή για κάθε σύστημα δεν είναι ο ισχυρός αντίπαλος. Είναι ο απρόβλεπτος παράγοντας. Εκείνος που χαλάει τα σχέδια, ανατρέπει τις ισορροπίες και αναγκάζει τους μηχανισμούς να ξαναγράψουν τα σενάριά τους.<br /><br />Και εδώ γεννιέται το πιο επικίνδυνο ερώτημα. Μήπως ζούμε το τέλος των κομμάτων όπως τα γνωρίσαμε; Και κυρίως το τέλος των κομματικών μηχανισμών, που για δεκαετίες διεκδικούσαν το μονοπώλιο της λαϊκής έκφρασης. Διότι τι είναι σήμερα τα περισσότερα κόμματα; Εργαστήρια ιδεών ή συμβολαιογραφικά γραφεία εξουσίας; Θεσμοί δημοκρατικής συμμετοχής ή μηχανισμοί διαχείρισης πολιτικών πελατειών;<br /><br />Κόμματα εκτός εποχής, τόπου, χρόνου<br /><br />Σε πολλές περιπτώσεις τα κόμματα θυμίζουν περισσότερο συμβολαιογραφικά γραφεία, παρά κινήματα πολιτών. Συντάσσουν συμβόλαια ελπίδας πριν από τις εκλογές και πρωτόκολλα συμβιβασμού μετά από αυτές. Επικυρώνουν συμφωνίες, ανακυκλώνουν στελέχη, διαχειρίζονται ισορροπίες και μεταβιβάζουν εξουσίες. Η διαφορά είναι ότι ο συμβολαιογράφος υποχρεούται να λέει την αλήθεια για το περιεχόμενο του εγγράφου. Η πολιτική όχι πάντοτε. Έτσι γεννιέται η μεγάλη παραμυθολογία των μαζών. Κάθε κόμμα κατασκευάζει τον δικό του μύθο, το μύθο της προόδου, της σταθερότητας, της επανάστασης, της σωτηρίας.<br /><br />Και όταν ένας μύθος φθείρεται, αντικαθίσταται από έναν νέο. Όχι για να αλλάξει η πραγματικότητα, αλλά για να συνεχιστεί η διαχείρισή της. Η πολιτική μετατρέπεται έτσι σε βιομηχανία αφηγημάτων. Και εδώ βρίσκεται ίσως το ουσιαστικότερο ζήτημα της εποχής μας. Μήπως δεν αρκεί να αλλάξουν τα κόμματα; Μήπως πρέπει να αλλάξει η φορά του ίδιου του πολιτικού ρεύματος; Επί δεκαετίες η ροή ήταν μονόδρομος. Τα κόμματα μιλούσαν και οι πολίτες άκουγαν, τα κόμματα αποφάσιζαν και οι πολίτες επικύρωναν, τα κόμματα όριζαν την ατζέντα και η κοινωνία ακολουθούσε.<br /><br />Τι θα συνέβαινε όμως αν η φορά αντιστρεφόταν; Αν οι πολίτες έπαυαν να είναι πελάτες κομματικών οργανισμών και γίνονταν οι ίδιοι διαμορφωτές της δημόσιας ζωής; Αν απαιτούσαν λογοδοσία αντί για συνθήματα; Διαφάνεια αντί για επικοινωνιακά τεχνάσματα; Συμμετοχή αντί για ανάθεση;<br /><br />Τότε ίσως θα αποκαλυπτόταν η μεγαλύτερη αδυναμία του σημερινού συστήματος. Ότι έχει μάθει να λειτουργεί με παθητικούς ψηφοφόρους και δυσκολεύεται να συνυπάρξει με ενεργούς πολίτες. Όμως καμία κοινωνία δεν σώζεται όταν αναθέτει διαρκώς τη σωτηρία της σε άλλους. Γιατί όταν οι κοινωνίες αρχίζουν να αμφισβητούν όχι μόνο τους διαχειριστές αλλά και τον τρόπο διαχείρισης, τότε οι σκηνοθεσίες καταρρέουν, οι μύθοι ξεθωριάζουν και τα συμβόλαια της εξουσίας χάνουν την ισχύ τους μέσα στη συνείδηση των ανθρώπων.<br /><br />Και τότε η Ιστορία, αδιάφορη για κομματικά γραφεία, δημοσκοπήσεις και επικοινωνιακά τεχνάσματα, ανοίγει μια νέα σελίδα. Μια σελίδα που δεν τη γράφουν οι μηχανισμοί, αλλά οι πολίτες που αποφασίζουν να πάψουν να είναι θεατές και να γίνουν οι ίδιοι πρωταγωνιστές του μέλλοντός τους. Και μέσα σε αυτό το τοπίο της γενικευμένης ομοιομορφίας, ο Αντώνης Σαμαράς ενδέχεται να αναδειχθεί σε πόλο διαφορετικότητας.<br /><br />Όχι κατ’ ανάγκη ως φορέας μιας νέας πολιτικής εποχής, αλλά ως εκείνη η απρόβλεπτη μεταβλητή, που διαταράσσει τις βολικές ισορροπίες, αμφισβητεί τα προσχεδιασμένα σενάρια και υπενθυμίζει ότι η πολιτική δεν είναι μόνο διαχείριση συσχετισμών, αλλά και σύγκρουση ιδεών, επιλογών και ιστορικών κατευθύνσεων. Σε μια περίοδο όπου πολλοί μοιάζουν ίδιοι, η διαφορετικότητα από μόνη της αποκτά πολιτική αξία.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πυροτεχνήματα πριν τη μεγάλη έκρηξη. Ζούμε το τέλος των κομμάτων;

«Τα πολιτικά κόμματα είναι ένας θαυμάσιος μηχανισμός που εξασφαλίζει ότι σχεδόν κανένα πνεύμα δεν θα αναζητήσει το αληθινό, το δίκαιο και το...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατηγική Αποτροπής με "ευέλικτη" Ισχύ, στην εποχή του σκληρού Γεωστρατηγικού Αναθεωρητισμού.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="395" src="https://www.youtube.com/embed/gsZgwYSEZZY" width="759" youtube-src-id="gsZgwYSEZZY"></iframe></div><div><br /></div>Στις "Αντιθέσεις" ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και υλοποιητής επί των ημερών του , του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας - Κύπρου , στρατηγός ε.α Μανούσος Παραγιουδάκης σε μια συζήτηση για τα κομβικά εθνικά ζητήματα και την στρατηγική της χώρας, στην εποχή των μεγάλων γεωπολιτικών ανατροπών και των γεωστρατηγικών ανατοποθετήσεων .<br /><br />Πως προσεγγίζει τις μεγάλες συγκρούσεις σε Μέση και Εγγύς Ανατολή με επίκεντρο τον πολέμο ΗΠΑ- Ισραήλ εναντίον του Ιράν, αλλά και τις εξελίξεις σε Νότιο Λίβανο και Συρία<br /><br />Τι λέει για τον πόλεμο στην Ουκρανία αλλά και το πως αυτός και ο πόλεμος στον Περσικό κόλπο , άλλαξαν δόγματα και ισχύοντα σε στρατηγικές, σχέδια και δόγματα των πολέμων<br /><br />Τι σηματοδότησε η επίσκεψη Τραμπ στην Κίνα και η αναφορά του Κινέζου Προέδρου στην « Παγίδα του Θουκυδίδη»…<br /><br />Πως βλέπει τις εξελίξεις στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και πως εκτιμά την αλλαγή από τα λεγόμενα "ήρεμα νερά" στην νέα στρατηγική αναβάθμιση του Τουρκικού αναθεωρητισμού με την "γαλάζια πατρίδα" ως επερχόμενο νόμο της Τουρκικής εθνοσυνέλευσης .<br /><br />Πρέπει τελικά να φοβόμαστε την προβολή ισχύος και τα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας ;<br /><br />Πώς βλέπει τις ελληνικές θέσεις και πως σχολιάζει τις αντιδράσεις και την στάση της Ελλάδας στα επίδικα ζητήματα;<br /><br />Τι λέει για Δηλώσεις των πρώην πρωθυπουργών, Καραμανλή-Σαμαρά με επίκεντρο τα Εθνικά Θέματα<br /><br />Κύπρος<br />Το Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας Κύπρου.<br /><br />Οι Αμυντικές δυνατότητες Κύπρου και ο ρόλος της Ελλάδας ως εγγυήτριας Δύναμης και η παρουσία της , στη μαρτυρική Μεγαλόνησο<br /><br />ΙΜΙΑ.<br /><br />Τις πταίει;<br /><br />-Θα μάθουμε επί τέλους πως και ποιοι άνοιξαν με λάθος χειρισμούς , την αναθεωρητική όρεξη της Τουρκίας<br /><br />Τι αποκαλύπτει για αθέατες και στρατιωτικά πτυχές, της κρίσης των Ιμίων ;<br /><br />Τι πιστεύει για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σήμερα και τι πρέπει να διαφυλαχθεί ως "κόρη οφθαλμού" ;<br /><br />Τι λέει για την ουσία των Συμμαχιών και των στρατιωτικών συνεργασιών<br /><br />Ποια είναι η ουσία της αποτροπής στις ημέρες μας και τι εκτιμά για τα όρια της πολιτικής κατευνασμού; <br /><br /><a href="https://www.cretetv.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Στρατηγική Αποτροπής με "ευέλικτη" Ισχύ, στην εποχή του σκληρού Γεωστρατηγικού Αναθεωρητισμού.

Στις "Αντιθέσεις" ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και υλοποιητής επί των ημερών του , του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας - ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρελκυστική συγνώμη από την Ουκρανία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.documentonews.gr/wp-content/uploads/2026/05/drone_23597-1024x577.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="577" data-original-width="1024" height="113" src="https://www.documentonews.gr/wp-content/uploads/2026/05/drone_23597-1024x577.jpg" width="757" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Η απάντηση της Ουκρανίας, ένα μήνα μετά, στο ελληνικό διάβημα για την υπόθεση του εξοπλισμένου drone που βρέθηκε στην Λευκάδα, επιβεβαιώνει την ανησυχητική διαπίστωση ότι το Κίεβο είχε μεταφέρει τον πόλεμο και προς την Μεσόγειο. Εκτός αυτού, η ουκρανική συγνώμη εμπεριέχει την ανακρίβεια ότι “ότι επρόκειτο για αποτέλεσμα συνθηκών που προκλήθηκαν από τη συνεχιζόμενη ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας”.<br /><br />Η επιθετικότητα της Ρωσίας δεν αφορά όμως τις χώρες της Μεσογείου, ούτε της Ρουμανίας ή άλλων χωρών, όπου έχουν καταγραφεί άλλα περιστατικά με τραγικές συνέπειες σε ορισμένες περιπτώσεις. Όσον αφορά τον σκιώδη στόλο της Ρωσίας και το παράνομο εμπόριο πετρελαίου, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η Μόσχα, αλλά και οι χώρες που το αγοράζουν και οι εφοπλιστές που το μεταφέρουν. Οπότε απαιτείται διεθνής συνεργασία και όχι τυφλός πόλεμος σε ξένα χωρικά ύδατα.<br /><br />Πολλές χώρες της Ευρώπης δεν θεωρούν αξιόπιστες τις ουκρανικές απαντήσεις, αλλά δεν θέλουν να δημοσιοποιήσουν τις έντονες παρασκηνιακές αντιδράσεις τους.Από την πλευρά της η κυβέρνηση Μητσοτάκη,αφού προηγήθηκε έντονο και απαξιωτικό για την Αθήνα παρασκήνιο, μπορεί να χρησιμοποιήσει την ουκρανική απάντηση για να συνεχίζει να στηρίζει άνευ όρων το Κίεβο.<br /><br />Αίσθηση επίσης προκαλεί η αναφορά στην επιστολή ότι, “η ουκρανική πλευρά είναι πεπεισμένη ότι αυτό το περιστατικό, όπως και παρόμοια περιστατικά σε άλλες περιοχές, αποδεικνύει ότι η συνεχιζόμενη ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας αποτελεί απειλή όχι μόνο για τη χώρα μας αλλά και για τις φιλικές γειτονικές χώρες, την Ευρώπη και τον κόσμο συνολικά”. Ακραία εξήγηση , αλλά και ελάχιστα πειστική . Με προφανή στόχο να δικαιολογηθεί το Κίεβο, δεδομένου ότι ο πόλεμος των drones και οι ζημιές που έχουν γίνει σε πολλές χώρες, από ουκρανικά drone, δεν ικανοποιεί πολλές ευρωπαικές χώρες..<br />Τουλάχιστον, η επιστολή του Κιέβου, πρόσφερε ένα άλλοθι στην Αθήνα για να συνεχίζει να στηρίζει την Ουκρανία μέσα σε ένα ομιχλώδες πλαίσιο που επίσης δεν πείθει για την ορθότητα της πολιτικής Μητσοτάκη<div>…<br />Η απάντηση της Ουκρανίας<br /><br />«Μετά το περιστατικό με το θαλάσσιο drone που εντοπίστηκε κοντά στο ελληνικό νησί της Λευκάδας, η ουκρανική πλευρά εκφράζει την ευγνωμοσύνη της στην Ελλάδα και τον ελληνικό λαό για την ακλόνητη υποστήριξή τους στη χώρα μας από τις πρώτες κιόλας ημέρες της πλήρους κλίμακας ρωσικής εισβολής. Η Ουκρανία εκτιμά ιδιαίτερα τις φιλικές της σχέσεις με την Ελλάδα.</div><div><br />Καθώς οι τρέχουσες προκλήσεις για την διεθνή και περιφερειακή ασφάλεια, ιδίως η ναυτική ασφάλεια και οι δραστηριότητες του «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας, αποτελούν κοινή ανησυχία τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ουκρανία, η Ουκρανία τονίζει τη δέσμευσή της στους κανόνες του διεθνούς δικαίου και στις αρχές της πολιτικής ναυτικής ασφάλειας, επισημαίνοντας το ενδιαφέρον της να αποτρέψει παρόμοια περιστατικά στο μέλλον.</div><div><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η ουκρανική πλευρά εκφράζει τη συγγνώμη της για το περιστατικό, τονίζοντας ότι επρόκειτο για αποτέλεσμα συνθηκών που προκλήθηκαν από τη συνεχιζόμενη ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας.<br />Η ουκρανική πλευρά είναι πεπεισμένη ότι αυτό το περιστατικό, όπως και παρόμοια περιστατικά σε άλλες περιοχές, αποδεικνύει ότι η συνεχιζόμενη ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας αποτελεί απειλή όχι μόνο για τη χώρα μας αλλά και για τις φιλικές γειτονικές χώρες, την Ευρώπη και τον κόσμο συνολικά.<br />Η Ουκρανία παραμένει προσηλωμένη, μαζί με την Ελλάδα, στην περαιτέρω εμβάθυνση των φιλικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών μας και στην ανάπτυξη ενός εποικοδομητικού διαλόγου σε όλους τους τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος.»</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παρελκυστική συγνώμη από την Ουκρανία.

Η απάντηση της Ουκρανίας, ένα μήνα μετά, στο ελληνικό διάβημα για την υπόθεση του εξοπλισμένου drone που βρέθηκε στην Λευκάδα, επιβεβαιώνει...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο εκτόνωσης της έντασης μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας.

<img height="127" src="https://omegapress.gr/images/ERMHTS.jpg" width="766" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Μετά από έντονες παρεμβάσεις του ΝΑΤΟ και μεγάλων χωρών της ΕΕ, η Τουρκία φαίνεται ότι αναδιπλώθηκε ως προς τον χρόνο ψήφισης του νόμου που θα θεσμοθετεί το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας. Το θέμα είναι αν αυτή η παρέμβαση οδηγήσει σε έναν νέο και εντατικό γύρω ελληνοτουρκικών συνομιλιών ή απλά θα υπάρξει μια μικρή αναβολή στην επιστροφή της έντασης. Στόχος της πρωτοβουλίας είναι, να μην διασαλευθεί το κλίμα ενόψει της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αττάλεια στις 7 -8 Ιουλίου. Μια πρώτη εικόνα θα έχουμε την Τετάρτη 10 Ιουνίου , οπότε αναμένεται να πραγματοποιηθεί συνάντηση των ΥΠΕΞ Γεραπετρίτη -Φιντάν, η πρώτη μετά τις ανακοινώσεις της Τουρκίας. Αν γίνει, πιθανόν να οδηγήσει σε μια συνάντηση κορυφής Μητσοτάκη -Ερντογάν στην Αττάλεια.</div><div><br />Πολλές ευρωπαικές χώρες, αλλά κυρίως στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, εκφράζουν έντονες αντιδράσεις στο ενδεχόμενο μιας νέας ελληνοτουρκικής κρίσης που θα βύθιζε ακόμη περισσότερο το κύρος και τον ρόλο της Συμμαχίας εν μέσω πολέμων και κρίσης στις σχέσεις Ευρώπης -ΗΠΑ.<br /><br />Η συνάντηση των ΥΠΕΞ αναμένεται να πραγματοποιηθεί στο περιθώριο της της Συνόδου Κορυφής και της υπουργικής συνάντησης της Διαδικασίας Συνεργασίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEECP) στη Σόφια. Η συνάντηση δεν έχει οριστικοποιηθεί, αλλά εργάζονται πολλές πρεσβείες για την διεξαγωγή της.<br />Η εν λόγω σύνοδος είναι πολύ σημαντική για τα βαλκάνια, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη γερμανογαλλική πρωτοβουολία για σταδιακή ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ. Το πρώτο βήμα για να δοθεί η ώθηση, πρώτα στο Μαυροβούνιο και μετά στην Αλβανία θα γίνει στη Σόφια, αλλά η μεγάλη ατζέντα θα περάσει στην ελληνική προεδρία το δεύτερο εξάμηνο του 2027.</div><div><br />Διάλογος ή κρίση;<br /><br />Η υπερφορτωμένη ατζέντα Ελλάδας -Τουρκίας έρχεται σε μια περίοδο που εντός της ΕΕ και στις σχέσεις Ευρώπης -ΗΠΑ, επικρατεί η αγωνία για το μέλλον και η καχυποψία. Πολλοί πιστεύουν ότι ο πρόεδρος Τραμπ έχει μια ευκαιρία στην σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Αττάλεια, να δώσει μια διέξοδο. Ωστόσο οι πλέον αξιόπιστοι αναλυτές θεωρούν παρακινδυνευμένη κάθε πρόβλεψη. Και αν ήθελαν να κάνουν κάποια πρόβλεψη, αυτή θα ήταν αρνητική.</div><div><br />Ως προς τα ελληνοτουρκικά, ούτε η ΕΕ, ούτε ο Τραμπ κυρίως θα ήθελαν να χαλάσει η φιέστα του ΝΑΤΟ. Και όχι μόνο η φιέστα, αλλά και να απειληθεί η ίδια η ύπαρξη του ΝΑΤΟ αν η σύνοδος κορυφής πραγματοποιηθεί σε συνθήκες έντασης στο Αιγαίο..</div><div><br />Το βέβαιο είναι ότι σε πρώτη φάση η Τουρκία θέλει μεν να αναβάλλει την ψήφιση του νόμου και να επιβάλλει τις θέσεις της στο πλαίσιο ενός διαλόγου. Δεν είναι σαφές αυτή την στιγμή ποιούς συμβιβασμούς θα μπορούσε να κάνει η Τουρκία, καθώς η υπερφόρτωση της αναθεωρητικής ατζέντας έχει θολώσει τις κόκκινες γραμμές. Γνωρίζαμε μέχρι τώρα ότι κόκκινη γραμμή είναι η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας, τώρα όμως είναι ο άξονας με το Ισραήλ και την Κύπρο, ενώ προσέρχεται και η Ινδία, ο χωροταξικός σχεδιασμός και φυσικά οι οριοθετήσεις σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σχέδιο εκτόνωσης της έντασης μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας.

Του Σωτήρη Σιδέρη Μετά από έντονες παρεμβάσεις του ΝΑΤΟ και μεγάλων χωρών της ΕΕ, η Τουρκία φαίνεται ότι αναδιπλώθηκε ως προς τον χρόνο ψήφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ευρώπη επιστρέφει στα Βαλκάνια: Η μεγάλη γεωπολιτική μάχη μόλις ξεκίνησε.

<img height="160" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/makron-balkan-768x614.jpg" width="749" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Σύνοδος κορυφής στο Μαυροβούνιο με Μακρόν, Μερτς και φον ντερ Λάιεν – Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η διεύρυνση, αλλά ο έλεγχος της νοτιοανατολικής Ευρώπης<br /><br />Από την Ουκρανία μέχρι την Αδριατική, οι Βρυξέλλες επιχειρούν να κλείσουν το τελευταίο γεωπολιτικό κενό της ηπείρου<br /><br />Στο παραθαλάσσιο Τίβατ του Μαυροβουνίου, περισσότεροι από τριάντα Ευρωπαίοι ηγέτες συγκεντρώνονται υπό μία κοινή διαπίστωση: η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να αφήνει τα Δυτικά Βαλκάνια σε μια μόνιμη «αίθουσα αναμονής».<br /><br />Επισήμως, η σύνοδος αφορά την ευρωπαϊκή προοπτική έξι χωρών – Μαυροβουνίου, Αλβανίας, Σερβίας, Βόρειας Μακεδονίας, Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και Κοσόβου. Στην πραγματικότητα όμως, το τραπέζι των συζητήσεων φιλοξενεί κάτι πολύ μεγαλύτερο: τη μάχη για τον γεωπολιτικό έλεγχο μιας περιοχής που βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο του ανταγωνισμού μεταξύ Ευρώπης, Ρωσίας, Κίνας και περιφερειακών δυνάμεων.<br /><br />Η παρουσία του Εμανουέλ Μακρόν, του Φρίντριχ Μερτς, της Τζόρτζια Μελόνι και της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αποκαλύπτει ότι οι Βρυξέλλες αντιμετωπίζουν πλέον τα Βαλκάνια όχι ως μια μελλοντική διεύρυνση, αλλά ως ζήτημα άμεσης στρατηγικής ασφάλειας.<div><br />Η εποχή της αναμονής τελείωσε<br /><br />Για περισσότερες από δύο δεκαετίες, η ευρωπαϊκή υπόσχεση προς τα Βαλκάνια παρέμενε η ίδια: μεταρρυθμίσεις σήμερα, ένταξη κάποια στιγμή στο μέλλον.<br /><br />Όμως η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία άλλαξε δραματικά τις ισορροπίες.<br /><br />Η ΕΕ ανακάλυψε ότι τα γεωπολιτικά κενά δεν παραμένουν ποτέ κενά για πολύ.<br /><br />Όπου δεν επεκτείνεται η Ευρώπη, εμφανίζονται άλλοι παίκτες.<br /><br />Η Ρωσία διατηρεί σημαντική επιρροή στη Σερβία και σε τμήματα της Βοσνίας. Η Κίνα έχει επενδύσει δισεκατομμύρια σε λιμάνια, αυτοκινητοδρόμους, σιδηροδρόμους και ενεργειακά έργα. Η Τουρκία ενισχύει διαρκώς την οικονομική και πολιτιστική της παρουσία, ενώ κράτη του Κόλπου αυξάνουν τις επενδύσεις τους σε στρατηγικούς τομείς.<br /><br />Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, οι Βρυξέλλες δείχνουν να αντιλαμβάνονται ότι η διεύρυνση δεν αποτελεί απλώς διοικητική διαδικασία.<br /><br />Αποτελεί εργαλείο γεωπολιτικής ισχύος. </div><div><br />Το πραγματικό σχέδιο: Ένταξη πριν από την ένταξη<br /><br />Η πιο σημαντική εξέλιξη της συνόδου δεν αφορά χρονοδιαγράμματα ένταξης.<br /><br />Αφορά τη σταδιακή ενσωμάτωση των βαλκανικών οικονομιών στην ενιαία αγορά πριν ακόμη γίνουν επίσημα μέλη.<br /><br />Το νέο μοντέλο που προωθούν οι Βρυξέλλες βασίζεται σε μια απλή λογική:<br /><br />Αν η πλήρης ένταξη απαιτεί χρόνια πολιτικών διαπραγματεύσεων, η οικονομική ενσωμάτωση μπορεί να ξεκινήσει άμεσα.<br /><br />Πρόσβαση σε ευρωπαϊκές αγορές, υποδομές, επενδυτικά κεφάλαια, ψηφιακά δίκτυα και ενεργειακά συστήματα αποτελούν τα πρώτα βήματα μιας διαδικασίας που ουσιαστικά μετατρέπει τα Βαλκάνια σε προέκταση της ευρωπαϊκής οικονομικής ζώνης.<br /><br />Πρόκειται για μια στρατηγική που θυμίζει περισσότερο γεωοικονομική απορρόφηση παρά κλασική διεύρυνση.</div><div><br />Η Γερμανία επιστρέφει δυναμικά<br /><br />Η παρουσία του νέου καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς αποκτά ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Το Βερολίνο γνωρίζει ότι η γερμανική βιομηχανία χρειάζεται νέες αλυσίδες εφοδιασμού, χαμηλότερο κόστος παραγωγής και μεγαλύτερη γεωοικονομική σταθερότητα στη νοτιοανατολική Ευρώπη.<br /><br />Τα Βαλκάνια προσφέρουν ακριβώς αυτό.<br /><br />Εργατικό δυναμικό, γεωγραφική εγγύτητα, ενεργειακούς διαδρόμους και πρόσβαση στις αγορές της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Η Γερμανία βλέπει πλέον την περιοχή όχι μόνο ως πολιτικό εγχείρημα, αλλά και ως κρίσιμο τμήμα της ευρωπαϊκής οικονομικής ανθεκτικότητας.<br />Η Σερβία παραμένει ο μεγάλος γρίφος<br /><br />Παρά την αισιοδοξία των Βρυξελλών, η πραγματικότητα παραμένει σύνθετη.<br /><br />Η Σερβία εξακολουθεί να ισορροπεί μεταξύ Ευρώπης, Ρωσίας και Κίνας.<br /><br />Η Μόσχα διατηρεί πολιτικά, ενεργειακά και πολιτιστικά ερείσματα, ενώ το Πεκίνο έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους επενδυτές της χώρας.<br /><br />Για την ΕΕ, η ένταξη της Σερβίας δεν αποτελεί απλώς διπλωματική επιτυχία.<br /><br />Αποτελεί στρατηγικό στόχο πρώτης γραμμής.<br /><br />Διότι χωρίς το Βελιγράδι, η ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική στα Βαλκάνια παραμένει ελλιπής. </div><div><br />Η νέα ευρωπαϊκή γραμμή απέναντι στη Ρωσία<br /><br />Πίσω από τις δηλώσεις περί συνεργασίας και ευρωπαϊκού μέλλοντος, η σύνοδος του Τίβατ στέλνει ένα σαφές μήνυμα.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επιθυμεί να επαναλάβει στα Βαλκάνια τα στρατηγικά λάθη που θεωρεί ότι έκανε στην Ανατολική Ευρώπη.<br /><br />Η διεύρυνση μετατρέπεται πλέον σε εργαλείο ανάσχεσης εξωτερικών επιρροών.<br /><br />Με άλλα λόγια, η Ευρώπη δεν προσπαθεί απλώς να μεγαλώσει.<br /><br />Προσπαθεί να ασφαλίσει τα σύνορά της.<br />Το πραγματικό ερώτημα<br /><br />Η σύνοδος του Μαυροβουνίου ίσως καταγραφεί ως σημείο καμπής για το ευρωπαϊκό εγχείρημα.<br /><br />Όχι επειδή φέρνει πιο κοντά την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων.<br /><br />Αλλά επειδή σηματοδοτεί την επιστροφή της γεωπολιτικής στην καρδιά της ευρωπαϊκής στρατηγικής.<br /><br />Για χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιαζόταν ως οικονομικός γίγαντας και γεωπολιτικός νάνος.<br /><br />Σήμερα επιχειρεί να αποδείξει το αντίθετο.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν οι Βρυξέλλες κινούνται αρκετά γρήγορα ώστε να κερδίσουν τη μάχη επιρροής πριν την κερδίσουν άλλοι.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ευρώπη επιστρέφει στα Βαλκάνια: Η μεγάλη γεωπολιτική μάχη μόλις ξεκίνησε.

Βασιλης Διαμαντακος Σύνοδος κορυφής στο Μαυροβούνιο με Μακρόν, Μερτς και φον ντερ Λάιεν – Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η διεύρυνση, αλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γερμανικός Τύπος: Η νέα γεωπολιτική τριγωνική σχέση Ελλάδας–Κύπρου–Ινδίας. Επαναξιολόγηση απέναντι σε Τουρκία.

<img height="102" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/modi-768x390.jpg" width="765" /><br /><br /><div><b>Αφροδιτη Πανου</b><br />Αναβαθμισμένη αμυντική συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο. Στο επίκεντρο η “νεοοθωμανική” πολιτική της Άγκυρας και η γεωπολιτική στροφή της Ινδίας<br /><br />Η ολοένα ενισχυόμενη συνεργασία μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας απασχολεί τον ευρωπαϊκό Τύπο και ειδικά τον γερμανικό, με δημοσιεύματα να κάνουν λόγο για διαμόρφωση ενός νέου γεωπολιτικού άξονα που επηρεάζει άμεσα τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και τη σχέση της ΕΕ με την Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με ανάλυση της Berliner Zeitung, η Ινδία εντείνει τη στρατιωτική και διπλωματική της παρουσία στην ευρύτερη περιοχή, αναπτύσσοντας στενότερους δεσμούς με χώρες που αντιμετωπίζουν κοινές προκλήσεις ασφάλειας απέναντι στην Τουρκία.</div><div><br />Ελλάδα – Κύπρος – Ινδία: ένας νέος στρατηγικός άξονας<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει ότι η συνεργασία δεν περιορίζεται πλέον σε διπλωματικό επίπεδο, αλλά επεκτείνεται σε αμυντικές και στρατιωτικές συμφωνίες, με κοινές ασκήσεις και συζητήσεις για εξοπλιστικά προγράμματα.<br /><br />Ενδεικτικά :Η Κύπρος έχει επιδιώξει την αναβάθμιση των σχέσεων με την Ινδία σε επίπεδο στρατηγικής εταιρικής σχέσης.<br />Η Ελλάδα έχει πραγματοποιήσει κοινές ναυτικές ασκήσεις με το ινδικό Πολεμικό Ναυτικό στο Αιγαίο.<br />Οι δύο χώρες εξετάζουν συνεργασίες στον τομέα της αντι-drone τεχνολογίας και των προηγμένων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Αθήνα φέρεται να μελετά ινδικά συστήματα αντιμετώπισης drones, ενώ η Λευκωσία εξετάζει την προμήθεια υπερηχητικών πυραύλων BrahMos, οι οποίοι αναπτύχθηκαν από κοινού από την Ινδία και τη Ρωσία.</div><div><br />Η Τουρκία στο επίκεντρο της ανάλυσης<br /><br />Η γερμανική εφημερίδα εντάσσει αυτές τις εξελίξεις στο ευρύτερο πλαίσιο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, την οποία χαρακτηρίζει ως “νεοοθωμανική”, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα έχει επεκτείνει σημαντικά την επιρροή της τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Κατά την ανάλυση, η Ελλάδα και η Κύπρος μοιράζονται κοινές ανησυχίες για: την τουρκική στρατιωτική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή,<br />τις διεκδικήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο,<br />και την αυξανόμενη γεωπολιτική δραστηριότητα της Άγκυρας σε Μέση Ανατολή και Αφρική.<br />Ινδία: από παγκόσμια δύναμη σε μεσογειακό παίκτη<br /><br />Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σταδιακή αναβάθμιση της Ινδίας ως παγκόσμιου αμυντικού παίκτη, με ενεργότερη παρουσία στην ευρωπαϊκή περιφέρεια.<br /><br />Η Ινδία εμφανίζεται να επιδιώκει: ενίσχυση στρατιωτικών συνεργασιών με χώρες της ΕΕ,<br />πρόσβαση σε νέες αγορές εξοπλισμών,<br />και γεωπολιτική ισορροπία απέναντι σε άλλες μεγάλες δυνάμεις.<br />Το ευρωπαϊκό ερώτημα: νέα στρατηγική ή γεωπολιτικός κατακερματισμός;<br /><br />Η εξέλιξη αυτή, σύμφωνα με το δημοσίευμα, δημιουργεί ένα νέο ερώτημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση: Πώς πρέπει να αντιμετωπίσει τη στρατηγική σύγκλιση κρατών-μελών με την Ινδία;<br />Και πώς επαναπροσδιορίζεται η σχέση της με την Τουρκία σε ένα πιο σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον;<br /><br />Ορισμένοι αναλυτές που επικαλείται η εφημερίδα υποστηρίζουν ότι η ΕΕ χρειάζεται να επανεξετάσει τη συνολική της στρατηγική, καθώς η παραδοσιακή προσέγγιση της “θεσμικής ενσωμάτωσης” της Τουρκίας φαίνεται να δοκιμάζεται από τις νέες περιφερειακές ισορροπίες.<br /><br />Η διαμορφούμενη συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ινδίας δεν αποτελεί πλέον μια περιφερειακή εξέλιξη, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη αναδιάταξη γεωπολιτικών συμμαχιών.<br /><br />Καθώς η Ινδία αποκτά μεγαλύτερο ρόλο στη Μεσόγειο και η Τουρκία ενισχύει την περιφερειακή της επιρροή, η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική της σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης πολυπολικότητας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γερμανικός Τύπος: Η νέα γεωπολιτική τριγωνική σχέση Ελλάδας–Κύπρου–Ινδίας. Επαναξιολόγηση απέναντι σε Τουρκία.

Αφροδιτη Πανου Αναβαθμισμένη αμυντική συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο. Στο επίκεντρο η “νεοοθωμανική” πολιτική της Άγκυρας και η γεωπολιτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν – ΗΠΑ: Τα 24 δισ. δολάρια που χωρίζουν την ειρήνη από μια νέα κρίση.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-khamenei.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-khamenei-696x392.jpg" width="764" /></a><br /><br />Η διαπραγμάτευση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης φαίνεται να έχει εισέλθει στην πιο κρίσιμη φάση της από την έναρξη των μεταπολεμικών επαφών. Το αίτημα του Ιράν για αποδέσμευση 24 δισ. δολαρίων από τα παγωμένα περιουσιακά του στοιχεία ξεπερνά μια οικονομική διεκδίκηση και αποτελεί το πολιτικό και στρατηγικό τεστ πάνω στο οποίο θα κριθεί αν η εύθραυστη αποκλιμάκωση θα μετατραπεί σε συμφωνία ή αν η περιοχή θα επιστρέψει σε έναν νέο κύκλο αντιπαράθεσης.<br /><br />Η χθεσινή παρέμβαση του στρατιωτικού συμβούλου του Αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, Μοχσέν Ρεζαΐ, στο CNN ήταν απολύτως αποκαλυπτική. Η Τεχεράνη μεταφέρει πλέον την πίεση στον Ντόναλντ Τραμπ, υποστηρίζοντας ότι η μπάλα βρίσκεται στο αμερικανικό γήπεδο. Το αίτημα για τα 24 δισ. δολάρια παρουσιάζεται ως «τεστ εμπιστοσύνης», όμως στην πραγματικότητα αποτελεί το αντάλλαγμα που ζητά το ιρανικό καθεστώς για να προχωρήσει σε μια ευρύτερη συμφωνία αποκλιμάκωσης.<br /><br />Ένα εξαιρετικά σύνθετο δίλημμα<br /><br />Για την Ουάσιγκτον, όμως, το δίλημμα είναι εξαιρετικά σύνθετο. Τα παγωμένα κεφάλαια αποτελούν ένα από τα βασικά εργαλεία πίεσης που διαθέτουν οι Ηνωμένες Πολιτείες απέναντι στο Ιράν. Η πρόωρη αποδέσμευσή τους θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως σημαντική παραχώρηση χωρίς προηγούμενη διασφάλιση των αμερικανικών στρατηγικών στόχων. Από την άλλη πλευρά, η άρνηση ενδέχεται να οδηγήσει σε κατάρρευση των συνομιλιών.<br /><br />Πίσω από τη διαπραγμάτευση για τα χρήματα κρύβεται ωστόσο ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα: το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και ειδικότερα το απόθεμα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού που εξακολουθεί να διαθέτει η χώρα.<br /><br />Οι πρόσφατες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ αποκάλυψαν ίσως περισσότερα από όσα επιδίωκε ο ίδιος. Ο Αμερικανός πρόεδρος παραδέχθηκε ότι εξέτασε το ενδεχόμενο αποστολής ειδικών δυνάμεων για την κατάληψη ή απομάκρυνση του ιρανικού αποθέματος εμπλουτισμένου ουρανίου, αλλά τελικά απέρριψε την ιδέα. Ο λόγος ήταν απλός: μια τέτοια επιχείρηση θα απαιτούσε εβδομάδες στρατιωτικής παρουσίας μέσα στο Ιράν, με υψηλό κίνδυνο απωλειών, ομηριών και πολιτικής αποτυχίας.<br /><br />Η αναφορά του στη «στιγμή Τζίμι Κάρτερ» δεν ήταν τυχαία. Η αποτυχημένη επιχείρηση διάσωσης των Αμερικανών ομήρων το 1980 εξακολουθεί να αποτελεί ιστορικό τραύμα για την αμερικανική πολιτική. Ο Τραμπ ουσιαστικά παραδέχεται ότι η στρατιωτική καταστροφή πυρηνικών εγκαταστάσεων είναι σχετικά εύκολη υπόθεση, αλλά η εξασφάλιση εκατοντάδων κιλών ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού είναι μια εντελώς διαφορετική και πολύ πιο επικίνδυνη αποστολή.<div><br />Οι δύο επιλογές των ΗΠΑ<br /><br />Αυτό ακριβώς οδηγεί τις Ηνωμένες Πολιτείες σε δύο μόνο επιλογές. Η πρώτη είναι μια δύσκολη πολιτικά συμφωνία με την Τεχεράνη, η οποία θα περιλαμβάνει περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα με αντάλλαγμα οικονομικές παραχωρήσεις και σταδιακή χαλάρωση κυρώσεων. Η δεύτερη είναι η στρατηγική της συνεχούς επιτήρησης και της αποτροπής, βασισμένη κυρίως στις πληροφορίες και στην υπόθεση ότι η αμερικανική και ισραηλινή διείσδυση στο ιρανικό σύστημα παραμένει επαρκής.<br /><br />Καμία από τις δύο επιλογές δεν προσφέρει βεβαιότητα. Αντιθέτως, αποκαλύπτουν ότι το πυρηνικό πρόβλημα του Ιράν όχι μόνο δεν λύθηκε μετά τον πόλεμο και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των τελευταίων μηνών, αλλά έχει γίνει ακόμη πιο περίπλοκο. Η Τεχεράνη ζητά χρήματα και εγγυήσεις. Η Ουάσιγκτον ζητά περιορισμούς και έλεγχο. Και ανάμεσα στις δύο πλευρές βρίσκεται το ουσιαστικό ερώτημα: μπορεί να υπάρξει συμφωνία όταν καμία πλευρά δεν εμπιστεύεται πραγματικά την άλλη;<br /><br />Αυτός είναι ο λόγος που τα 24 δισ. δολάρια δεν αποτελούν απλώς έναν οικονομικό αριθμό. Αποτελούν το σημείο όπου συναντώνται η γεωπολιτική, η πυρηνική ασφάλεια, η αξιοπιστία των ΗΠΑ και η επιβίωση του ιρανικού καθεστώτος. Και γι’ αυτό η έκβαση αυτής της διαπραγμάτευσης θα επηρεάσει όχι μόνο τη Μέση Ανατολή αλλά και τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και ασφάλειας τους επόμενους μήνες.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν – ΗΠΑ: Τα 24 δισ. δολάρια που χωρίζουν την ειρήνη από μια νέα κρίση.

Η διαπραγμάτευση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης φαίνεται να έχει εισέλθει στην πιο κρίσιμη φάση της από την έναρξη των μεταπολεμικών επαφών...

Διαβάστε την συνέχεια