Ελληνοτουρκικά: Διάλογος σε κινούμενη άμμο

<a href="https://faretra.info/wp-content/uploads/2020/11/erd_0-500x500_c.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="500" height="640" src="https://faretra.info/wp-content/uploads/2020/11/erd_0-500x500_c.jpg" width="640" /></a><br /><br /><div><b>ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛAΚΑΣ</b><br />Η επανάληψη, έπειτα από πέντε χρόνια (2016), των ελληνοτουρκικών διερευνητικών συνομιλιών την περασμένη Δευτέρα στην Κωνσταντινούπολη, αν και δεν έφερε κάποιο ορατό και ανακοινώσιμο αποτέλεσμα, περιγράφει την παγίδα στην οποία οδηγήθηκε η ελληνική κυβέρνηση από εταίρους (Γερμανούς), συμμάχους (ΗΠΑ) αλλά και την τουρκική συνεπή πολιτική των έμπρακτων διεκδικήσεων.<br /><br />Το σημαντικότερο αποτέλεσμα της συνάντησης της Κωνσταντινούπολης, που ήταν ο 61ος γύρος των ελληνοτουρκικών διερευνητικών συνομιλιών οι οποίες ξεκίνησαν το 2002 (τα ζεϊμπέκικα του ΥΠΕΞ τότε Γιώργου Παπανδρέου υπό το χειροκρότημα του Τούρκου ομολόγου του Ισμαήλ Τζεμ είναι… αξέχαστα), ήταν η ανακοίνωση ότι οι συνομιλίες θα συνεχιστούν στην Ελλάδα. Σύμφωνα, λοιπόν, με τις πληροφορίες που υπάρχουν, είναι προγραμματισμένες ήδη δύο ακόμη συναντήσεις. Η μία για τα τέλη Φεβρουαρίου και η επόμενη για τον Μάρτιο.<br /><br />Αυτός ο προγραμματισμός δίνει την (ψευδή) εικόνα μιας διαδικασίας «ειρηνικής επίλυσης διαφορών», η οποία είναι βολική για όλους τους εμπλεκομένους (δηλαδή τους διαμεσολαβούντες πιεστικά για την πραγματοποίηση των συνομιλιών και την Τουρκία) εκτός της Ελλάδας.<br /><br />Σκηνικό σκοπιμοτήτων<br /><br />Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι την ημέρα των συνομιλιών στην Κωνσταντινούπολη πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. Από την ατζέντα της εν λόγω συνάντησης απουσίαζε το θέμα των κυρώσεων κατά της Τουρκίας, καθ’ ότι οι δύο πλευρές (Αθήνα και Άγκυρα) βρίσκονται σε μια διαδικασία επίλυσης των διαφορών τους. Το ίδιο αναμένεται να συμβεί και την 25η Μαρτίου, ημερομηνία που έχει προγραμματιστεί να γίνει η σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. Και εκεί, καθότι οι ελληνοτουρκικές συνομιλίες θα έχουν πραγματοποιήσει δύο ακόμη γύρους επαφών, το θέμα των κυρώσεων δεν θα τεθεί…<br /><br />Κάπως έτσι εμφανίζεται το σκηνικό μιας διαδικασίας «ειρηνικής επίλυσης διαφορών», όπου ο ρόλος των δρώντων μερών ελάχιστη σημασία έχει, αφού αυτό που μένει είναι η συμμετοχή τους στο «έργο».<br /><br />Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες από κύκλους του ελληνικού ΥΠΕΞ, κατά τις συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη δεν ετέθη από καμία πλευρά κανένα θέμα…<br /><br />Τουρκικά «κεκτημένα»<br /><br />Αυτή η, φαινομενικά, άνευ ουσίας διαδικασία, η οποία εξελίσσεται κάτω από την καθοδήγηση εταίρων και συμμάχων, μοιάζει με ανώδυνο ροκάνισμα χρόνου για την ελληνική κυβέρνηση. Μοιάζει, αλλά δεν είναι… Κι αυτό γιατί:<br />Η Τουρκία από τον Αύγουστο μέχρι και το τέλος του Νοέμβρη του 2020 καταπάτησε χωρίς να συναντήσει την παραμικρή αντίσταση από την Ελλάδα ή τιμωρία από την Ε.Ε. θαλάσσιες περιοχές δυνάμει ελληνικής ΑΟΖ.<br />Οι τουρκικές έρευνες άγγιξαν ακόμη και ελληνικά χωρικά ύδατα, φτάνοντας μόλις 6,5 μίλια από τις ακτές της Ρόδου και του συμπλέγματος του Καστελλόριζου.<br />Παράλληλα με τις έρευνες, όλο το προηγούμενο διάστημα η τουρκική ηγεσία με δηλώσεις και οι τουρκικές υπηρεσίες εμπράκτως με εκδόσεις Νotam και Νavtex καλλιεργούσαν την ιδέα της παράνομης στρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών που βρίσκονται κοντά στα μικρασιατικά παράλια.<br />Ταυτόχρονα με όλα αυτά, η Τουρκία δέσμευσε για όλο το 2021 μεγάλα τμήματα από το Βόρειο Αιγαίο μέχρι και ανατολικά της Κρήτης για πραγματοποίηση ασκήσεων, υπογραμμίζοντας με αυτόν τον τρόπο την ιδέα της συνδιαχείρισης και εξ ημισείας διανομής του Αιγαίου.<br /><br />Απ’ όλα αυτά είναι προφανές ότι η προσέλευση της Ελλάδας στο τραπέζι των συνομιλιών, αν δεν προσφέρει ρητά συγχωροχάρτι στην τουρκική επεκτατικότητα, περιγράφει την ελληνική αδυναμία για την αντιμετώπισή της.<br /><br />Παίκτες και κομπάρσοι<br /><br />Επάνω ακριβώς σ’ αυτήν την ελληνική αδυναμία καρποφόρησαν οι γερμανικές πιέσεις για να στηθεί το σκηνικό των ελληνοτουρκικών συνομιλιών, το οποίο προσφέρει το απαραίτητο πολιτικό άλλοθι στους Ευρωπαίους να συνεχίσουν και να προωθήσουν τις μεγάλες οικονομικές δοσοληψίες με την Τουρκία.<br /><br />Ταυτόχρονα και πίσω από το ορατό σκηνικό μιας διαδικασίας ειρηνικής επίλυσης υπάρχει και λειτουργεί παράλληλα και κάτω από αμερικανική επίβλεψη μια άλλη διαδικασία: Ο μηχανισμός αποσυμπίεσης της ελληνοτουρκικής έντασης, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Στο πλαίσιο αυτό και μακριά από το φως πραγματοποιείται ένας «εφ’ όλης της ύλης διάλογος από την πίσω πόρτα», όπως εύστοχα είχε παρατηρήσει στον παρελθόν ένας Έλληνας υπουργός Άμυνας…<br /><br />Κάπως έτσι αποκτούμε την εικόνα των στόχων των βασικών παικτών σ’ αυτό το παιχνίδι:<br />Οι Αμερικανοί κατευνάζουν την Άγκυρα κρατώντας την σε δυτική τροχιά.<br />Οι Γερμανοί (και λοιποί Ευρωπαίοι) συνεχίζουν άνευ πολιτικού κόστους τις δουλειές τους με την Τουρκία, παρά την εξόφθαλμη πειρατική - αναθεωρητική της πολιτική.<br />Οι Τούρκοι προωθούν σε βάθος χρόνου και δίχως συνέπειες τις θέσεις τους σε βάρος της Ελλάδας…<br /><br />Στο εν λόγω «μεγάλο παιχνίδι» που αφορά εξελίξεις σε μια ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας περιοχή, όπως είναι ο «διάδρομος» του Αιγαίου και η ανατολική Μεσόγειος, η Ελλάδα παίζει ρόλο κομπάρσου.<br /><br />Οι ελληνικές κυβερνήσεις, η σημερινή και η προηγούμενη, εγκατέλειψαν κάθε προσπάθεια διεκδίκησης ρόλου στο παιχνίδι. Άφησαν τη χώρα παραδομένη στους Γερμανούς στη σφαίρα της οικονομίας και στους Αμερικανούς στο επίπεδο της «ασφάλειας».<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ «διαπραγματεύτηκε» την ελληνοαμερικανική συμφωνία που μετατρέπει τη χώρα σε αμερικανική βάση και η κυβέρνηση Μητσοτάκη χειροκρότησε αυτήν τη «διαπραγμάτευση» με την υπογραφή της.<br /><br />Αυτό, προφανώς, εξηγεί και τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η οποία «πιέζει» την κυβέρνηση να μπει βαθύτερα στη διαδικασία των συνομιλιών έστω κι αν είναι προφανές ότι η συνδιαλλαγή με την Τουρκία σημαίνει μόνο ένα πράγμα: Απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων.<div><br /></div><div><a href="http://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Ελληνοτουρκικά: Διάλογος σε κινούμενη άμμο

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛAΚΑΣ Η επανάληψη, έπειτα από πέντε χρόνια (2016), των ελληνοτουρκικών διερευνητικών συνομιλιών την περασμένη Δευτέρα στην Κωνστα...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιάννης Μάζης: Μακάρι να βγω ψεύτης Η παγίδα του συνυποσχετικού Ο λόγος που η Τουρκία δεν θέλει Χάγη

<img height="359" src="https://kontranews.gr/sites/default/files/field/image/Untitled_407.jpg" width="640" /><br /><br />Η Τουρκοί περιμένουν να γίνει συνυποσχετικό με ασαφή διατύπωση ώστε να μην δεσμεύονται από το Δίκαιο της Θαλάσσης που έχουν υπογράψει<br />Η Κύπρος ως τι θα πάει. Ένα Κράτος, δύο Κράτη, δύο κοινότητες<br />Θα μας που ότι "βάλαμε την Τουρκία να υπογράψει συνυποσχετικό και την σύραμε στην Χάγη, αλλά το θέμα είναι τι περιλαμβάνει το συνυποσχετικό. Μακάρι να βγώ ψεύτης"<div><br /><center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="480" src="https://www.youtube.com/embed/rDrnkOXHlp4" width="640"></iframe></center><div><br /></div><div><a href="https://kontranews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Γιάννης Μάζης: Μακάρι να βγω ψεύτης Η παγίδα του συνυποσχετικού Ο λόγος που η Τουρκία δεν θέλει Χάγη

Η Τουρκοί περιμένουν να γίνει συνυποσχετικό με ασαφή διατύπωση ώστε να μην δεσμεύονται από το Δίκαιο της Θαλάσσης που έχουν υπογράψει Η Κύπρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μπάιντεν “βλέπει” τον Ερντογάν ως αντίπαλο: Ο Σουλτάνος έχει ανάγκη την Ε.Ε. όσο ποτέ στο παρελθόν…

<a href="https://img.welt.de/img/politik/ausland/mobile225156705/5331623097-ci23x11-w1600/DWO-Teaser-USA-Tuerkei-js.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="382" data-original-width="800" height="306" src="https://img.welt.de/img/politik/ausland/mobile225156705/5331623097-ci23x11-w1600/DWO-Teaser-USA-Tuerkei-js.jpg" width="640" /></a><br /><br />Δημοσίευμα στη γερμανική εφημερίδα <a href="https://www.welt.de/politik/ausland/plus225156707/USA-und-Tuerkei-Biden-treibt-Erdogan-in-die-Arme-der-EU.html?cid=onsite.onsitesearch">WELT</a> με τίτλο «Ο Μπάιντεν ωθεί τον Ερντογάν στα χέρια της Ε.Ε.» και υπότιτλο:<br /><br />«Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ ακολουθεί μια Εξωτερική Πολιτική βασισμένη στις αξίες -σε αντίθεση με τον Τραμπ. Η Ουάσιγκτον θα αυξήσει την πίεση στην Άγκυρα, ειδικά σε σχέση με την εγγύτητα του Erdogan προς τον Πούτιν. Τώρα ο Τούρκος εξουσιαστής στρέφει τις ελπίδες του σε έναν παλιό σύμμαχο».<br /><br />Η ανάλυση της συντάκτριας θεμάτων Εξωτερικής Πολιτικής Carolina Drüten αναφέρει, μεταξύ άλλων:<br /><br />Ενώ ο Donald Trump περιέγραψε κατά τη διάρκεια συνάντησης στη Νέα Υόρκη τον Recep Tayyip Erdogan ως καλό του φίλο, ο Joe Biden βλέπει τον Τούρκο ομόλογό του ως αντίπαλο, όπως τουλάχιστον είχε δηλώσει σε συνέντευξή του με τους New York Times τον Ιανουάριο του 2020, όταν και ήταν ακόμα υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών.<br /><br />Η αλλαγή εξουσίας στην Ουάσινγκτον δεν ήταν καλή είδηση για τον Erdogan. Αργά, τρεις ολόκληρες ημέρες μετά την ανακήρυξη του Biden τον Νοέμβριο ως νικητή των εκλογών, τον συνεχάρη ο Τούρκος ηγέτης. Ταυτόχρονα έστειλε στον Trump ένα μήνυμα, στο οποίο τον ευχαρίστησε για τη «θερμή φιλία» του.<br /><br />Ο απερχόμενος Πρόεδρος είχε εκδηλώσει ανοικτά την συμπάθειά του προς τον αυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης του Erdogan. Υπό τον Biden η Άγκυρα δεν θα διαθέτει ασυλία. Σε αντίθεση με τον Trump, ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ θα στραφεί σε μια Εξωτερική Πολιτική βασισμένη στις αξίες και στη στενή συνεργασία με την ΕΕ.<br /><br />Οι επικριτές παραπονιούνται ότι η Τουρκία συμπεριφέρεται ολοένα και περισσότερο ως αντίπαλος παρά ως σύμμαχος στο ΝΑΤΟ. Υπό τον Erdogan, η χώρα όξυνε τα πνεύματα στην Μεσόγειο, ανέλαβε μονομερώς πρωτοβουλίες στη Συρία, την Λιβύη και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ στην περιοχή του Καυκάσου και ανέπτυξε θερμές σχέσεις με τη Ρωσία, έναν συστημικό αντίπαλο της Δύσης.<br /><br />«Η τουρκική κυβέρνηση δρα υπό την παραδοχή ότι η Δύση βρίσκεται σε οριστική παρακμή», δηλώνει ο Sinem Adar, ερευνητής στο Κέντρο Εφαρμοσμένων Τουρκικών Σπουδών του Ιδρύματος Επιστήμης και Έρευνας (SWP). Αυτή η εξέλιξη ξεκίνησε πριν από την εποχή του Trump. «Ήδη υπό τον Barack Obama οι ΗΠΑ είχαν αρχίσει να αποσύρονται από την Μέση Ανατολή. Σε αυτό το κενό, η Τουρκία υιοθέτησε έναν ολοένα και περισσότερο επιθετικό ρόλο στην περιοχή», λέει ο Adar. Και ο Trump την άφησε σε μεγάλο βαθμό να κάνει ό,τι θέλει.<br /><br />Ο Biden, από την άλλη πλευρά, προτίθεται να διοργανώσει μια διεθνή «Σύνοδο Κορυφής για την Δημοκρατία» με στόχο την καταπολέμηση της διαφθοράς και του αυταρχισμού και την ενίσχυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έχει ανακοινώσει πολλές φορές ότι η Εξωτερική του Πολιτική θα είναι προσανατολισμένη στις δημοκρατικές αξίες και την διεθνή συνεργασία. «Η Τουρκία θα αποτελέσει σημαντική δοκιμασία ως προς αυτό», δηλώνει ο Ian Lesser, Αντιπρόεδρος του German Marshall Fund. Ο Biden θα αναγκαστεί να περπατήσει σε τεντωμένο σχοινί για να αντιμετωπίσει την Τουρκία με συνέπεια, χωρίς όμως να την αποξενώσει.<br /><br />Ο κατάλογος των συγκρούσεων είναι μακρύς. Το πιο ενοχλητικό από αμερικανικής απόψεως είναι οι θερμές σχέσεις με την Μόσχα. Επειδή η Άγκυρα αγόρασε το ρωσικό πυραυλικό αμυντικό σύστημα S-400, η Ουάσιγκτον απέκλεισε τη χώρα από το πρόγραμμα των F-35. Η Άγκυρα ήταν συνεργάτης στην κατασκευή του μαχητικού αεροσκάφους και σχεδίαζε να αγοράσει πολλά αεροσκάφη.<br /><br />Οι ΗΠΑ φοβούνται ότι η Μόσχα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το ευαίσθητο ραντάρ του ρωσικού οπλικού συστήματος για να αποκτήσει στοιχεία για τις μυστικές δυνατότητες του αμερικανικού μαχητικού αεροσκάφους. Η παράδοση πολεμικού εξοπλισμού σε χώρα του ΝΑΤΟ αποτελεί ευπρόσδεκτο προηγούμενο για το Κρεμλίνο. Η Τουρκία έχει ήδη λάβει μια πρώτη παρτίδα των S-400, και θα ακολουθήσει μια δεύτερη.<br /><br />Γι’ αυτόν τον λόγο οι ΗΠΑ αποφάσισαν κυρώσεις κατά της Τουρκίας τον Δεκέμβριο. Η βάση τους είναι o νόμος του 2017 με το ακρωνύμιο CAATSA («Countering America’s Adversaries through Sanctions»). Σύμφωνα με αυτόν, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να επιβάλει ποινικά μέτρα εναντίον τρίτης χώρας σε περίπτωση «σημαντικής συναλλαγής» με τον αμυντικό τομέα της ρωσικής κυβέρνησης.<br /><br />Όμως παρά το γεγονός ότι υπήρξε διακομματική ενότητα επί του θέματος στο Κογκρέσο (σπάνιο πλέον στην αμερικανική πολιτική), ο Trump επέβαλε με μεγάλη αυτοσυγκράτηση κυρώσεις, οι οποίες πλήττουν μεμονωμένες Διευθύνσεις και πρόσωπα. Σύμφωνα με τον Lesser, η προσωπική σχέση μεταξύ του Erdogan και του Trump «πιθανώς απέτρεψε σοβαρότερες κυρώσεις».<br /><br />Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει υπό τον Biden. Ο Υπουργός Εξωτερικών του, Antony Blinken, δήλωσε πρόσφατα κατά την ακρόασή του στο Κογκρέσο σε σχέση με τα μέτρα εναντίον της Τουρκίας ότι η ομάδα του θα εξετάσει «εάν θα πρέπει να γίνει κάτι περισσότερο». Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι «ο επονομαζόμενος στρατηγικός εταίρος» των ΗΠΑ ενεργεί σε συνεννόηση με έναν από τους μεγαλύτερους αντιπάλους των Αμερικανών, την Ρωσία.<br /><br />Ο Blinken είναι έμπειρος στην Εξωτερικής Πολιτική, ενώ γνωρίζει καλά την Ευρώπη και την Τουρκία. Ως μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας κατά την προεδρία του Bill Clinton, τον συνόδευσε σε επίσκεψή του στην Τουρκία την δεκαετία του 1990.<br /><br />Το θεμελιώδες ερώτημα που θα κληθεί να απαντήσει η προεδρία του Biden σε σχέση με την Τουρκία είναι: Ωφελεί ή βλάπτει περισσότερο η Άγκυρα τις ΗΠΑ, όταν πρόκειται για τα αμερικανικά συμφέροντα έναντι της Ρωσίας; Η απάντηση θα εξαρτηθεί από τον τρόπο με τον οποίο θα τοποθετηθεί ο Erdogan και αν θα είναι πρόθυμος να υποχωρήσει στο ζήτημα των S-400.<br /><br />Η Ρωσία μπορεί να είναι το μεγαλύτερο σημείο διαμάχης, αλλά δεν είναι το μόνο. Στην Ουάσιγκτον υπάρχει επίσης ανησυχία για την τουρκική επεκτατική πολιτική στη Μεσόγειο. Ως αντάλλαγμα στην στρατιωτική υποστήριξη που παρείχε η Άγκυρα, η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας στη Λιβύη υπέγραψε συμφωνία με την Άγκυρα σχετικά με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η Αθήνα κατηγορεί την Τουρκία ότι αναζητά φυσικό αέριο σε θαλάσσιες περιοχές που σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας ανήκουν στην Ελλάδα και την Κύπρο. Η σύγκρουση έφτασε αρκετές φορές σε σχεδόν στρατιωτική κλιμάκωση. Ωστόσο, η Ουάσινγκτον ενδιαφέρεται για την σταθερότητα στην περιοχή. Ο Biden γνωρίζει καλά τα πράγματα εκεί. Αναμένεται να απαιτήσει από την Τουρκία με μεγαλύτερη επιμονή από την προηγούμενη κυβέρνηση να τηρήσει το Διεθνές Δίκαιο στη Μεσόγειο.<br /><br />Μια εκρηκτική έρευνα που θα μπορούσε να επηρεάσει σοβαρά την τουρκική Οικονομία –και πιθανώς και τον Τούρκο πρόεδρο και μέλη της οικογένειάς του- πιθανότατα θα συνεχιστεί και υπό τον Biden. Πρόκειται για την υπόθεση της τουρκικής κρατικής τράπεζας Halkbank. Αυτή φέρεται να μετέφερε λαθραία δισεκατομμύρια Ευρώ σε μετρητά και χρυσό στο Ιράν, παρακάμπτοντας έτσι τις κυρώσεις κατά της χώρας. Η Εισαγγελία της Νέας Υόρκης είχε ξεκινήσει την έρευνά της ήδη από την εποχή του Obama. Όταν ο Trump έγινε πρόεδρος, ο Erdogan λέγεται ότι τον πίεσε να σταματήσει τις έρευνες.<br /><br />Ο πρώην Σύμβουλος Ασφαλείας του Trump, John Bolton, αποκάλυψε στο βιβλίο του ότι ο πρώην Αμερικανός Πρόεδρος είχε διαβεβαιώσει τον Erdogan πως θα αντικαταστήσει τους εισαγγελείς. Οι New York Times ερεύνησαν λεπτομερώς πώς ο Trump έθεσε προσκόμματα στην όλη υπόθεση.<br /><br />Εάν τώρα η έρευνα συνεχιστεί υπό τον Biden -κάτι που θα πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο- και καταδικαστούν οι υπεύθυνοι της Halkbank, αυτό θα οδηγήσει σε βαριές κυρώσεις που θα επιβαρύνουν περαιτέρω την ήδη αδύναμη τουρκική Οικονομία.<br /><br />Ο Erdogan διαθέτει οξύ αισθητήριο ως προς το πότε αλλάζει η πολιτική ατμόσφαιρα. Περαιτέρω κυρώσεις, είτε από τις ΗΠΑ είτε από την ΕΕ, θα πλήξουν σοβαρά τη χώρα του. Ακριβώς όπως δεν έχει περιθώρια για περαιτέρω πλήγματα στην Οικονομία, δεν έχει την πολυτέλεια αντέξει την ταυτόχρονη πίεση από την ΕΕ και τις ΗΠΑ Αλλά αυτό ακριβώς κινδυνεύει να υποστεί με την κυβέρνηση Biden.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει επομένως να αξιολογηθεί το ότι η Τουρκία και η Ελλάδα μετά από πενταετή διακοπή συναντήθηκαν και πάλι τη Δευτέρα στην Κωνσταντινούπολη για διερευνητικές συνομιλίες επί της διαμάχης για το φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και το ότι ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Mevlüt Cavusoglu επισκέφθηκε τις Βρυξέλλες την προηγούμενη εβδομάδα. Κατά το τελευταίο διάστημα ο Erdogan τονίζει συχνά την πρόθεσή του να βελτιώσει τις σχέσεις με την ΕΕ.<br /><br />Ο ειδικός σε θέματα Τουρκίας Adar χαρακτηρίζει την επαναπροσέγγιση «καλή αρχή». Ωστόσο, είναι πολύ νωρίς να εκφραστεί μακροπρόθεσμη αισιοδοξία για τις σχέσεις μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας. «Η εμπιστοσύνη στις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας έχει υποστεί μεγάλη ζημιά τα τελευταία χρόνια», λέει. «Θα χρειαστεί χρόνος για να επιδιορθωθούν». <br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Ο Μπάιντεν “βλέπει” τον Ερντογάν ως αντίπαλο: Ο Σουλτάνος έχει ανάγκη την Ε.Ε. όσο ποτέ στο παρελθόν…

Δημοσίευμα στη γερμανική εφημερίδα WELT με τίτλο «Ο Μπάιντεν ωθεί τον Ερντογάν στα χέρια της Ε.Ε.» και υπότιτλο: «Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ α...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ψευδαισθήσεις των ελληνικών ελίτ για το Αιγαίο

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/fregata-slpress.gr_.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/fregata-slpress.gr_-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Αποστολόπουλος Απόστολος</b><br />Θα είχαν εντελώς σαπίσει, μετά από εξήντα γύρους, οι διερευνητικές συνομιλίες με την Τουρκία αν δεν υπήρχε προδιάθεση από διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις να ενδώσουν στις πιέσεις ξένων και εγχώριων παραγόντων και, επιτέλους, "οι Μήδοι θα διαβούνε", όπως έλεγε ο Καβάφης. Το μόνο που συγκρατεί κάθε φορά τους κυβερνώντες στην Αθήνα είναι ο τρόμος μήπως η "πλέμπα" ξεσηκωθεί και τους πάρει φαλάγγι. Αν και καμιά φορά φτάνει μονάχα ένας για να κάνει τη δουλειά, όπως είχε γίνει στα τέλη του περασμένου αιώνα.<br /><br />Γι’ αυτό, πριν έρθουν τα πάνω-κάτω, δεν είναι απίθανο να γίνουν εκλογές νωρίς-νωρίς την άνοιξη και πάντως πριν από οποιαδήποτε συμφωνία με την Τουρκία. Ώστε, σκέπτονται, με πρόσφατη εντολή, να κλείσουν άφοβα συμφωνία με την Τουρκία. Λάθος! Στοιχειώδες λάθος! Με άλλα κριτήρια ψηφίζει ο κόσμος κυβέρνηση και για άλλους λόγους θα διαδηλώνει εναντίον της, ακόμα και την επομένη των εκλογών, αν κρίνει ότι αυτή παραδίδει τα ιερά και τα όσια.<br /><br />Η λαϊκή αντίληψη ότι δεν θα γίνει τίποτα επειδή (δεν) το θέλουν οι Αμερικάνοι δεν είναι εντελώς αβάσιμη. Ο Ερντογάν και οι προηγούμενοι στην Άγκυρα δεν ανέλαβαν ποτέ δράση, χωρίς άδεια των ΗΠΑ, με κορυφαίο παράδειγμα την εισβολή στην Κύπρο. Αυτή η αντίληψη υποκρύπτει την επιθυμία να ξορκίσει ό,τι μπορεί να ταράξει την ησυχία μας "κι ας καεί και το παλιάμπελο". Το Κυπριακό είναι διεθνές ζήτημα και οι ΗΠΑ είναι ο υπερκείμενος καθοριστικός παράγων, αλλά το πρόβλημα θα λυθεί μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ωστόσο:<br /><ul style="text-align: left;"><li>Πρώτον, όλος ο πολιτικός κόσμος της Τουρκίας έχει τις ίδιες επεκτατικές βλέψεις. Την εισβολή στην Κύπρο δεν την έκανε ο Ερντογάν. Οι ΗΠΑ, με υποβολέα τον Κίσινγκερ, έστρωσαν το χαλί, αλλά την εισβολή την διέπραξαν οι Τούρκοι.</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Δεύτερον, Οι ΗΠΑ είχαν άφθονο χρόνο να επέμβουν και να λύσουν και το Κυπριακό και το πρόβλημα στο Αιγαίο. Επέτρεψαν την εισβολή/κατοχή, αλλά δεν την νομιμοποιούν. Διαιωνίζεται ένα αμφιλεγόμενο καθεστώς που αποδυναμώνει και τους τρεις συμβαλλόμενους Τουρκία, Ελλάδα και Κύπρο. Και δίνει αφορμή για έκρηξη του τριγώνου, όταν κριθεί χρήσιμο. Τα κοιτάσματα είναι σημαντικά, αλλά το οικονομικό σκέλος είναι υποδεέστερο. Προέχει η στρατηγική κυριαρχίας στην περιοχή από τη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια ως τη Ρωσία.</li></ul>Ασύμφορη αναταραχή<br /><ul style="text-align: left;"><li>Τρίτον, στο Αιγαίο η κυριαρχία της Ελλάδας είναι απόλυτη, βασισμένη σε Διεθνείς Συνθήκες, όπως η Συνθήκη της Λωζάννης. Σε καμία Μεγάλη Δύναμη δεν αρέσει μια μικρή και αδύναμη χώρα, όπως η Ελλάδα (ένα προτεκτοράτο, για την ακρίβεια), να ελέγχει ένα ευαίσθητο χώρο σε μια τόσο κρίσιμη περιοχή. Για να κρατήσει η Ελλάδα τον έλεγχο στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, πρέπει να παλέψει με νύχια και με δόντια με οδηγό στην ύστατη ανάγκη το "υπόδειγμα Σαμψών". Έτσι ώστε να προκληθεί ασύμφορη αναταραχή στην περιοχή με αποτέλεσμα:</li></ul>Η Δύση να σκεφτεί ότι μπορεί να χάσει τον απόλυτο και σταθερό έλεγχο που ασκεί μεταπολεμικά στην περιοχή.<br />Να καταρρεύσει ο μύθος περί φοβερών και τρομερών τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, οπότε η νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ θα ήταν για τα μπάζα. Διότι το μόνο αβέβαιο σε μια ελληνοτουρκική σύγκρουση είναι ότι η Τουρκία θα βγει νικήτρια.<br />Τέλος θα "τέλειωνε" και η στρατηγική των ΗΠΑ (Ομπάμα) να μετατραπούν τα κράτη της περιοχής σε "σκόνη", σε χώρους ανίκανους να αυτοκυβερνηθούν, όπως π.χ. η Λιβύη. Ο Τραμπ αντιστρατεύθηκε και έχασε. Η Ελλάδα είναι υποψήφια για μια τέτοια τύχη, μια κονιορτοποιημένη οντότητα, χειρότερα από προτεκτοράτο.<div><br />Ψευδαισθήσεις των ελίτ<br /><br />Οι ελίτ νομίζουν ότι θα κρατήσουν τα κεκτημένα ξεπουλώντας τη χώρα. Είναι μακριά νυχτωμένες. Επειδή μετά από ριζική ανατροπή, από μια πανωλεθρία, έρχονται νέοι που αντικαθιστούν τους παλιούς για να χειριστούν, σαν "σωτήρες" τα πράγματα. Να αλλάξουν όλα, ώστε να μείνουν όπως ήταν. Η ελληνική ελίτ δεν κατάλαβε ότι μόνο αν διατηρούσε τη σχετική ισχύ που είχε θα συνέχιζε να έχει την ανάλογη υποστήριξη του συμμαχικού (αμερικανικού) παράγοντα ακόμα και μετά την εισβολή-κατοχή της Κύπρου. Ήταν χρήσιμη στις ΗΠΑ ως φόβητρο στις τουρκικές φιλοδοξίες.<br /><ul style="text-align: left;"><li>Τέταρτον, στις Πρέσπες δεν παραχωρήσαμε κάτι "απτό" δικό μας και άμεσα επικίνδυνο για την υπόστασή μας. Ακόμα και έτσι, όμως, η γοητεία του ΣΥΡΙΖΑ και της ηγεσίας του εξανεμίστηκε, κράτησε όσο "το τέταρτο δημοσιότητας" που μπορεί να έχει ο κάθε τυχεράκιας.</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Πέμπτον, κάποιοι ισχυρίζονται ότι τα μέτρα για τον κορονοϊό, (καραντίνα κλπ) και η προσπάθεια επιβολής υποχρεωτικού εμβολιασμού (παρά τις παρενέργειες) θα κρατήσουν ώσπου οι παγκοσμιοποιητές να πετύχουν τους σκοπούς τους. Και η "υπόθεση Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειος" τόσο θα κρατήσει, όσο να πετύχουν τους σκοπούς τους.</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Έκτον και τελευταίο, οι Ρώσοι με χαρά τους θα έβλεπαν μια ελληνοτουρκική σύγκρουση που θα έπληττε βαριά το ΝΑΤΟ, χωρίς οι ίδιοι να κουνήσουν το δαχτυλάκι τους. Η νέα αμερικανική κυβέρνηση φροντίζει, τουλάχιστον στα πρώτα λόγια της, να κρατάει ισορροπία με την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας του Ερντογάν. Ας κρατούσαν και οι Ρώσοι, έμπρακτα, μια τέτοια ισορροπία αντί να προσπαθούν να ρίξουν στην αρένα ζιζάνια. Αναγνωρίζουν π.χ. το δικαίωμά μας να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12μίλια, αλλά σιωπούν για την αντίδρασή τους αν η Τουρκία μας επιτεθεί.</li></ul>Στην πολιτική κάθε πράγμα πρέπει να λέγεται και να γίνεται στην ώρα του. Αυτές οι ώρες είναι πραγματικά κρίσιμες. Οι ισχυροί της περιοχής, μεταξύ τους και η Τουρκία ως αδύναμος αλλά κρίσιμος κρίκος, είναι ώριμες να πάρουν αποφάσεις για τα πολλά επόμενα χρόνια. Η Ελλάδα οφείλει επιτέλους να συνειδητοποιήσει ότι γλείφοντας και έρποντας δεν έχει τίποτα να κερδίσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι ψευδαισθήσεις των ελληνικών ελίτ για το Αιγαίο

Αποστολόπουλος Απόστολος Θα είχαν εντελώς σαπίσει, μετά από εξήντα γύρους, οι διερευνητικές συνομιλίες με την Τουρκία αν δεν υπήρχε προδιάθε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μυστηριώδης δολοφονία στην Τουρκία του ιδρυτή της ΜΚΟ Λευκά Κράνη – Ο σκοτεινός ρόλος του στη Συρία

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/Le-Mesurier.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/Le-Mesurier-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Ο μυστηριώδης θάνατος του Τζέιμς Λε Μεσουριέ, ιδρυτή της ΜΚΟ (Μη Κυβερνητική Οργάνωση) "Λευκά Κράνη" στην Τουρκία έχει προκαλέσει μεγάλα ερωτηματικά. Αρχικά, κατηγορήθηκε η Ρωσία για δολοφονία, στη συνέχεια ο θάνατος κρίθηκε αυτοκτονία και μετά ήρθαν στο φως διάφορα γεγονότα σχετικά με τις ατασθαλίες και τις ύποπτες διασυνδέσεις του εκλιπόντος.<br /><br />Κάθε τόσο εμφανίζονται στα ΜΜΕ νέες εικασίες για τον θάνατο του Λε Μεσουριέ στην Τουρκία το Νοέμβριο 2019. Το ότι οι τουρκικές αρχές συσκότισαν σε μεγάλο βαθμό τις περιστάσεις θέτει υπό αμφισβήτηση το αν αυτοκτόνησε, όπως λένε επίσημα οι Τούρκοι. Αν ισχύει η εκδοχή της δολοφονίας ποιος είναι ο δράστης και ποιος επωφελήθηκε από τη δολοφονία;<br /><br />Στοιχεία που εμφανίστηκαν μετά τον θάνατο του Λε Μεσουριέ απομακρύνουν την εκδοχή της αυτοκτονίας και δείχνουν περίπλοκα χρηματοδοτικά σχήματα, τα οποία εμπλέκουν και μυστικές υπηρεσίες. Ας σημειωθεί ότι είναι δεδομένη η εχθρότητα της Μόσχας και της Δαμασκού προς το πρόσωπό του και την οργάνωση που συνίδρυσε. Αναμφίβολα ο ρόλος του στη Συρία υπήρξε κεντρικός για την πολιτική στήριξη του δυτικού αφηγήματος εναντίον του καθεστώτος Άσαντ.<br /><br />Ο Λε Μεσουριέ ήταν συνιδρυτής της ΜΚΟ Λευκά Κράνη και διευθυντής της ΜΚΟ Mayday Rescue. Ενώ η πρώτη είναι γνωστή και είχε προκαλέσει πολλά σχόλια και έρευνες, η δεύτερη είναι σχεδόν άγνωστη. Η Mayday Rescue ιδρύθηκε το 2014 στην Ολλανδία, αλλά εδρεύει στην Τουρκία, ένα χρόνο μετά την ίδρυση της ΜΚΟ Λευκά Κράνη. Τόσο η Ρωσία όσο και η Συρία κατηγορούν τα Λευκά Κράνη ότι έκαναν προπαγάνδα εναντίον τους, πέραν των παραπλανητικών πληροφοριών που έδιναν στον ΟΗΕ, ειδικά για χρήση χημικών όπλων. Υπάρχουν πολλά στοιχεία ότι τα Λευκά Κράνη δραστηριοποιούνται σε περιοχές που ελέγχονται από την Αλ Κάιντα στη βόρεια Συρία, ειδικά στο Ιντλίμπ και στο παρελθόν στο Χαλέπι, όταν ήταν υπό τον έλεγχο της.<br /><br />Ο Λε Μεσουριέ ήταν πρώην αξιωματικός του βρετανικού στρατού τη δεκαετία του 1990. Είναι αυτός που ίδρυσε και εκπαίδευσε τα Λευκά Κράνη στην Τουρκία και στη συνέχεια τα οδήγησε στο Χαλέπι το 2013. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διοχέτευση αμερικανικών και βρετανικών χρημάτων στα Λευκά Κράνη μέσω της Mayday Rescue. Τα Λευκά Κράνη κατηγορήθηκαν από αραβικά Μίντια ότι συνέπρατταν ευθέως με τζιχαντιστές.<br /><br />Το αφήγημα για τον θάνατο του Λε Μεσουριέ<br /><br />Η Guardian (27 Νοεμβρίου 2020) ισχυρίζεται ότι ο Λε Μεσουριέ αυτοκτόνησε, αγνοώντας τα τουρκικά δημοσιεύματα περί δολοφονίας. Σύμφωνα με ψυχιάτρους, ένα άτομο αυτοκτονεί όταν επιδεινώνεται η ψυχολογική κατάστασή του, λόγω μεγάλων πιέσεων και έλλειψης θέλησης για ζωή. Σύμφωνα, όμως, με την πρώην σύζυγό του, όταν συναντήθηκαν σχεδόν ένα χρόνο πριν πεθάνει, της είχε εξομολογηθεί ότι είχε βρει την αδελφή ψυχή στη νέα του σύζυγο.<br /><br />Πώς άραγε αυτοκτόνησε με ηρεμιστικά φάρμακα, όταν τη νύχτα του θανάτου του πήρε υπνωτικά χάπια στις 4:00' π.μ. και η ώρα θανάτου του προσδιορίστηκε στις 4.30 π.μ. από τον ιατροδικαστή. Η σύζυγός του Έμμα, που είχε κι αυτή πάρει υπνωτικά χάπια, ξύπνησε στις 5.30' π.μ. Σύμφωνα με το Procar Press (τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων που έκλεισε το καλοκαίρι 2020) το μέρος που βρέθηκε η σορός ήταν πέντε μέτρα μακριά από το σημείο της υποτιθέμενης πτώσης του.<br /><br />Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι η σορός έφερε κατάγματα στα πόδια και στο κεφάλι, αλλά πουθενά αλλού. Σε περίπτωση ελεύθερης πτώσης, όμως, το σώμα πέφτει ή με τα πόδια ή με το κεφάλι και είναι σχεδόν αδύνατο να υπάρχουν κατάγματα ταυτόχρονα στις δύο αντίθετες πλευρές και πουθενά αλλού. Επίσης, το περβάζι, από το οποίο υποτίθεται ότι έπεσε είναι αρκετά χαμηλό, έχει μόλις τρία μέτρα ύψος. Είναι αμφίβολο εάν ένα άτομο που πέφτει από εκεί μπορεί να υποστεί σοβαρά τραύματα, πολύ περισσότερο να πεθάνει.<br /><br />Σύμφωνα με το τουρκικό κρατικό κανάλι TRT, το ζευγάρι μετακόμισε σ' εκείνο το σπίτι μια μέρα πριν από το θάνατο του Λε Μεσουριέ. Η σύζυγός του εξήγησε ότι οι λόγοι για την μετακόμιση ήταν η εγγύτητα του σπιτιού με το ιατρικό κέντρο, στο οποίο ο εκλιπών λάμβανε θεραπεία. Την θεραπεία είχε συστήσει η οικονόμος του, καθώς τον έβλεπε "αδιάθετο" και σε ένταση.<div><br />Αντικρουόμενες αναφορές<br /><br />Το τουρκικό κανάλι dha βρέθηκε στον τόπο του συμβάντος από την πρώτη στιγμή, αλλά ό,τι πλάνα είχε καταγράψει σχετικά με το συμβάν έχουν περιέργως σβηστεί. Άλλα τουρκικά Μίντια ισχυρίστηκαν ότι ο θάνατος του Λε Μεσουριέ ήταν δολοφονία από πράκτορες χώρας που δεν κατονομάζουν. Αυτό το διέψευσε η τουρκική αστυνομία, λέγοντας ότι η πρόσβαση στο σπίτι είναι δυνατή μόνο μέσω αναγνώρισης δακτυλικών αποτυπωμάτων. Σύμφωνα με έκθεση που επικαλείται η Daily Mail, ο εκλιπών και η σύζυγός του ήταν μόνοι στο σπίτι τους. Όπως αποδείχθηκε από τις κάμερες παρακολούθησης κανείς δεν είχε εισέλθει ή φύγει από αυτό.<br /><br />Σύμφωνα με την Telegraph, η αστυνομία ανακάλυψε ότι το πρόσωπο του Λε Μεσουριέ είχε κοπεί με αιχμηρό αντικείμενο. Άλλες πηγές κάνουν λόγο για έναν πλανόδιο, συριακής καταγωγής, που καθημερινά πωλούσε χαρτομάντιλα απέναντι από το διαμέρισμα και ο οποίος εξαφανίστηκε λίγες μέρες πριν το συμβάν. Ο συνταξιούχος Τούρκος ανακριτής Μουσταφά Μπαϊράμ επισκέφθηκε τον τόπο του συμβάντος δύο ημέρες μετά και ανέφερε ότι δεν στέκεται η εκδοχή της αυτοκτονίας και ότι πιθανότατα ήταν δολοφονία.<br /><br />Από την κάμερα σε κατάστημα ψιλικών, όπου ο Λε Μεσουριέ είχε πάει λίγες ώρες πριν το θάνατό του για να αγοράσει δύο πακέτα τσιγάρα, φαίνεται χαμογελαστός. Φοράει άσπρο πουκάμισο, λευκό παντελόνι και το ακριβό Rolex του. Όταν βρέθηκε νεκρός φορούσε ακριβώς τα ίδια ρούχα και το ίδιο ρολόι. Η σύζυγός του κατέθεσε ότι είχε ενδιαμέσως κοιμηθεί. Εδώ τίθεται το ερώτημα: Κοιμήθηκε με τα ρούχα του; Εάν όχι, πώς ξαναντύθηκε με φροντίδα, ενώ ήταν υπό την επήρεια βαριών υπνωτικών;<br /><br />Ερωτηματικά για τα ευρήματα<br /><br />Αν ο Λε Μεσουριέ αυτοκτόνησε, πρέπει να βγήκε από το παράθυρο (όχι μπαλκονόπορτα), να περπάτησε 5-6 μέτρα στο περβάζι, αφού ενδιαμέσως χρειάστηκε να υπερπηδήσει εξωτερικές συσκευές κλιματισμού και μετά να έπεσε στο κενό από ύψος τρία μέτρα. Αναρωτιέται κανείς πώς ένας πρώην Βρετανός αξιωματικός θα επέλεγε αυτόν τον τρόπο αυτοκτονίας. Είναι στατιστικά επιβεβαιωμένο ότι οι στρατιωτικοί αυτοκτονούν με πυροβολισμό.<br /><br />Ας σημειωθεί ότι οι τουρκικές αρχές δεν πήραν τα αρχεία με τις εικόνες από τις γύρω κάμερες. Στην αρχή της έρευνας για τον θάνατο, η τουρκική κυβέρνηση είχε δώσει εντολή να προβληθεί η εκδοχή της δολοφονίας για να κατηγορηθεί εμμέσως πλην σαφώς η Μόσχα. Ας σημειωθεί ότι τέσσερις ημέρες πριν από το θάνατό του, οι Ρώσοι είχαν καταγγείλει τον Λε Μεσουριέ πως ήταν Βρετανός αξιωματικός πληροφοριών και μάλιστα ενεργός πράκτορας στο Κοσσυφοπέδιο πριν αναλάβει δράση στη Συρία.<br /><br />Αφού κατέστη σαφές ότι η εκδοχή της δολοφονίας από Ρώσους δεν έγινε πιστευτή, το σενάριο άλλαξε. Προωθήθηκε η εκδοχή της αυτοκτονίας λόγω κατάθλιψης. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή Ναζβάτ Αλκάν, που πρώτος εξέτασε την σορό, η τοποθεσία της πτώσης δεν ήταν κατάλληλη για αυτοκτονία. Τα χέρια, τα πόδια και το κεφάλι του εκλιπόντος ήταν σπασμένα. Αυτό δεν μπορούσε να συμβεί στις συγκεκριμένες συνθήκες αν ήταν αυτοκτονία. Επίσης, το πτώμα ήταν πολύ μακριά από το περβάζι, από το οποίο υποτίθεται πως είχε πέσει.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε η σύζυγός του Έμμα Γουάινμπεργκ, είπε ότι ο εκλιπών λάμβανε ψυχιατρική θεραπεία και έπαιρνε αντικαταθλιπτικά χάπια. Αυτό, όμως, ήταν αντίθετο με όσα κατέθεσε ο φίλος του, επίσης Βρετανός αξιωματικός, Χάμις Γκόρντον, ο οποίος είχε συναντήσει τον Λε Μεσουριέ λίγες εβδομάδες πριν από το θάνατό του και τον είχε δει τελείως υγιή ψυχικά και σωματικά.<br /><br />Σύμφωνα με το διαγραφέν προφίλ της Γουάινμπεργκ στο LinkedIn, αυτή εργάστηκε ως πολιτικός αξιωματούχος στο Υπουργείο Εξωτερικών της Βρετανίας για επτά χρόνια, έως το 2014. Τον Ιανουάριο 2015, ίδρυσε μια εταιρεία με την επωνυμία Incostrat, πιθανότατα από κοινού με συνεργάτη του Λε Μεσουριέ. Ας σημειωθεί τέλος ότι η σύζυγος κρατήθηκε από τις τουρκικές αρχές για ανακρίσεις επί ένα μήνα κι όταν αφέθηκε ελεύθερη έφυγε για την Ολλανδία.</div><div><br />Καταχρήσεις και Λευκά Κράνη<br /><br />Ολλανδός ελεγκτής ανακάλυψε ότι οι υπεύθυνοι της Mayday Rescue έδωσαν μπόνους στον εαυτό τους από χρήματα που προορίζονταν για μια επιχείρηση διάσωσης. Σύμφωνα με ολλανδική εφημερίδα, ο Λε Μεσουριέ έλαβε 50.000 δολάρια μετρητά για την Επιχείρηση “Ιπτάμενο Χαλί” στις 17 Ιουλίου 2018. Τέσσερις ημέρες αργότερα, επειδή τα στρατεύματα του Άσαντ ανέκτησαν εδάφη στη νότια Συρία, περίπου 100 μέλη της ΜΚΟ Λευκά Κράνη με τις οικογένειές τους μεταφέρθηκαν από τη Συρία στην Ιορδανία μέσω Ισραήλ! Και μόνο αυτό το γεγονός καταδεικνύει ανάμιξη μυστικών υπηρεσιών.<br /><br />Ο ελεγκτής αποκάλυψε πως ενημέρωσε τον Λε Μεσουριέ ότι υπήρχαν στοιχεία πως αυτός, η σύζυγός του και ο συνεργάτης του Ρούπερτ Ντέιβις έπαιρναν χρήματα πέραν του μισθού τους. Τον συμβούλεψε, μάλιστα, να αναθέσει σε ορκωτό λογιστή για να αποφύγει ποινικές ευθύνες. Ο ελεγκτής δήλωσε αργότερα ότι ο Λε Μεσουριέ και η σύζυγός του ήταν καταχραστές.<br /><br />Την επόμενη μέρα, 8 Νοεμβρίου, ο Λε Μεσουριέ, σε email έγραψε: «Αναλαμβάνω πλήρη και αποκλειστική ευθύνη γι' αυτό (για κατάχρηση)». Ανέφερε, μάλιστα, τον φόβο του για δεύτερη έρευνα που θα μπορούσε να αποκαλύψει «λάθη και εσωτερικές αστοχίες», οι οποίες θα μπορούσαν να ωφελήσουν την «Ρωσία και τον Άσαντ». Δήλωσε πρόθυμος να παραιτηθεί από τη Mayday Rescue εάν το απαιτήσουν οι δωρητές και να επιστρέψει τυχόν λάθος έξοδα.<br /><br />Η έρευνα των αρχείων, πάντως, βρήκε ότι η σύζυγός του είχε ξοδέψει πολλά χρήματα και για το γάμος τους και για την αγορά ταχύπλοου. Το σημαντικότερο εντόπισε ένα σωρό διασυνδέσεις της Mayday Rescue με τα Λευκά Κράνη, μέσω υπεράκτιων εταιρειών ειδικευμένων σε ξέπλυμα χρημάτων. Αποκαλύφθηκε επίσης ότι ο μισθός του Λε Μεσουριέ ήταν 24.000 ευρώ μηνιαίως πέραν των μπόνους.</div><div><br />Αυτοκτονία ή δολοφονία;<br /><br />Παρακολουθώντας την υπόθεση και τη διακλάδωση όσων έχουν σχέση με το θάνατο του Λε Μεσουριέ, οι υποψίες στρέφονται προς πολλές πλευρές. Η τουρκική εκδοχή για αυτοκτονία προσπαθεί να τον εμφανίσει ως θύμα κατάθλιψης, η οποία προκλήθηκε από τις ρωσικές κατηγορίες εναντίον του. Η αλήθεια είναι ότι ο Λε Μεσουριέ είχε πράγματι υποστεί πίεση, αλλά από τις χώρες που χρηματοδοτούν τη Mayday Rescue και τα Λευκά Κράνη, λόγω των καταχρήσεων.<br /><br />Το μήνυμα που έστειλε ο Λε Μεσουριέ εκφράζοντας τον φόβο του για άλλη έρευνα από ορκωτό λογιστή και προτείνοντας να φύγει από τη Mayday Rescue έκανε τα κράτη-δωρητές (Βρετανία, ΗΠΑ, Γαλλία, Δανία και Ολλανδία) να ανησυχούν για το τι θα έκανε μετά την παραίτησή του από μία ΜΚΟ, η οποία είχε παίξει σκοτεινό ρόλο στην Συρία κυρίως στο επίπεδο της προπαγάνδας.<br /><br />Πέραν της Ρωσίας και της Συρίας που ίσως εκδικητικά να ήθελαν τον θάνατο του, τα κράτη που τον χρηματοδοτούσαν και φοβούνταν μήπως αρχίσει να μιλάει για την αποστολή και τον ρόλο του στη Συρία είχαν συμφέρον να του κλείσουν το στόμα. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο της Guardian Μάρτιν Σούλοφ, οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών δολοφόνησαν τον Λε Μεσουριέ τέσσερις ημέρες μετά την επιστολή του και τη μοιραία συνάντησή του με τον Ολλανδό ελεγκτή.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η μυστηριώδης δολοφονία στην Τουρκία του ιδρυτή της ΜΚΟ Λευκά Κράνη – Ο σκοτεινός ρόλος του στη Συρία

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Ο μυστηριώδης θάνατος του Τζέιμς Λε Μεσουριέ, ιδρυτή της ΜΚΟ (Μη Κυβερνητική Οργάνωση) "Λευκά Κράνη" στην Το...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς η κρίση των Ιμίων έφερε πολιτική ταραχή στην Τουρκία

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/s-7b97a9fbc91fedaf21f19d77bbdcdf2588bf7c6f.jpg?itok=5fTBW2VD" width="640" /><br /><br /><div>Οι κινήσεις καρέ-καρέ με βάση τουρκικές περιγραφές, οι πολιτικές αποφάσεις και οι καταδίκες αξιωματικών χρόνια μετά<br /><br />Ηκρίση των Ιμίων, 25 χρόνια πριν, είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο πρόσφατα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Τις ελληνικές πτυχές της κρίσης τις έχουν αναλύσει πολλοί ειδικοί. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει όμως η...τουρκική πλευρά του φεγγαριού ή καλύτερα της ημισελήνου...<br /><br />Καταρχάς η πολιτική κατάσταση στην Τουρκία εκείνη την περίοδο ήταν ιδιαίτερα ασταθής.<br /><br />Πρόεδρος ήταν ο Süleyman Demirel. Ως αποτέλεσμα του συνασπισμού του Κόμματος True Path και του Λαϊκού Κόμματος, η αρχηγός του DYP Tansu Çiller έγινε πρωθυπουργός. Αλλά πολιτική σταθερότητα δεν μπορούσε να επιτευχθεί στη χώρα. Οι κυβερνήσεις άλλαζαν συχνά, διεξήχθησαν πρόωρες εκλογές, σχηματίστηκαν και διαλύθηκαν συνασπισμοί. Η τουρκική κοινωνία δεν ήταν ικανοποιημένη με αυτήν την κατάσταση και τον Δεκέμβριο του 1995, υπήρξε ένα περιστατικό που αποπροσανατόλισε την κοινή γνώμη της γείτονος από την πολιτική επικαιρότητα.<br /><br />Ανήμερα Χριστούγεννα του 1995, το τουρκικό πλοίο «Figen Akat», προσαράζει σε αβαθή ύδατα, μια ανάσα από τη Μικρή Ίμια. Το λιμεναρχείο Καλύμνου ετοιμάστηκε να στείλει ρυμουλκό για την αποκόλλησή του, αλλά ο Τούρκος καπετάνιος αρνήθηκε, ισχυριζόμενος ότι βρίσκεται σε ύδατα της πατρίδας του. Ο καπετάνιος του Figen Akat ζήτησε βοήθεια από την Τουρκία. Από εκεί ξέσπασε η κρίση, που οδήγησε στην τραγική συνέχεια.<br /><br />Οι πολίτες και των δύο χωρών, που σημειωτέο ζούσαν με πολιτική αστάθεια αμφότερες, ισχυρίστηκαν ότι αυτοί οι νησίδες ανήκαν στις δικές τους χώρες.<br /><br />Υπενθυμίζεται πως σχεδόν ταυτόχρονα με την “χριστουγεννιάτικη κρίση” στα Ίμια “έτρεχαν” και οι διαδικασίες αλλαγής σκυτάλης στο ΠΑΣΟΚ...<br /><br />Η πρώτη κίνηση προήλθε από ελληνικής πλευράς με την τοποθέτηση ελληνικής σημαίας. Σε απάντηση σε αυτήν την κίνηση, μερικοί Τούρκοι δημοσιογράφοι προσγειώθηκαν στο νησί με ελικόπτερο, κατέβασαν την ελληνική σημαία και τοποθέτησαν την τουρκική. Κατόπιν το ελληνικό ναυτικό αναστήλωσε τη σημαία μας, κι έτσι τα Ίμια τέθηκαν υπό ελληνικό έλεγχο.<br /><br />Τι αντίκτυπο είχαν όμως όλα αυτά στην Άγκυρα;</div><div><br />Τα γεγονότα στα Ίμια επέφεραν μια πλήρη κρίση στην τουρκική πρωτεύουσα. Μια συνάντηση ασφαλείας πραγματοποιήθηκε αμέσως. Οι στρατηγοί ήταν έτοιμοι να παρέμβουν. Ωστόσο, ο Πρόεδρος Süleyman Demirel αντιτάχθηκε σε αυτό. “Εάν ξεσπάσει ένας πόλεμος για αυτόν τον λόγο , δεν μπορούμε να τον εξηγήσουμε στο τουρκικό έθνος. Δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε στον κόσμο, να βρούμε έναν άλλο τρόπο” φέρεται να έχει πει σύμφωνα με τουρκικές πηγές. Η πρωθυπουργός Τάνσου Τσιλέρ από την πλευρά της μίλησε με βεβαιότητα, λέγοντας: "Αυτή η σημαία θα κατέβει".<br /><br />Αλλά η στάση της Αμερικής ήταν πιο σκληρή.."Όποιος πυροβολήσει την πρώτη σφαίρα θα μας βρει μπροστά" λέγεται σε ιστορικές πλέον αναφορές... Έτσι, η Τουρκία έπρεπε να βρει μια άλλη λύση επειγόντως.<br /><br />Το απόγευμα της 30ης Ιανουαρίου 1996, πραγματοποιήθηκε μια πολύ σημαντική συνάντηση στην τουρκική πρωτεύουσα με τη συμμετοχή όλων των διοικητών της τουρκικής δύναμης. Μόλις τότε, ο αναπληρωτής υφυπουργός Εξωτερικών Inal Batu του CHP , παρουσίασε μια πρόταση που κανείς δεν είχε σκεφτεί. Υπήρχαν δύο νησίδες στην περιοχή. Ο Batu πρότεινε οι τουρκικές δυνάμεις να μεταβούν στους “άδειους βράχους” απέναντι από το νησί που περιβάλλεται από τους Έλληνες. Αυτή στα τουρκικά πολιτικά ώτα ακουγόταν μια πολύ λογική πρόταση, αλλά η εφαρμογή της και δη η κατάληψη θα εξακολουθούσε να είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση στην πράξη.<br /><br />Η Τσιλέρ άκουσε τις απόψεις των στρατιωτικών διοικητών. Οι στρατηγοί διεμήνυσαν: "Εάν δώσετε εντολές, θα προσγειώσουμε στρατιώτες στο νησί." Έτσι, το κουμπί πατήθηκε και ξεκίνησε η εφαρμογή του σχεδίου.<br /><br />Οι κομάντο πέταξαν πρώτα στο στρατόπεδο στο Μπόντρουμ (Αλικαρνασσός) . Εκεί το σχέδιο επανεξετάστηκε. Θεώρησαν πως ήταν απαραίτητο να μεταβούν στο νησί, περνώντας σιωπηλά ανάμεσα σε πολλά ελληνικά πλοία. Εάν κάτι πήγαινε στραβά, η προσγείωση με ελικόπτερο θα ήταν το Σχέδιο Β. Η επιχείρηση στα Ίμια είχε λάβει το όνομα Yunuz-1 που σημαίνει «Δελφίνι 1». Όταν οι κομάντο ξεκίνησαν με βάρκες, τα ελικόπτερα άρχισαν να πετούν ταυτόχρονα. Οι Τούρκοι κομάντο έφτασαν κρυφά στο νησί, αλλά τότε, σύμφωνα με τις τουρκικές περιγραφές, ο Ali Turkşen, ο διοικητής της ομάδας των κομάντο SAT, είδε κάτι να κινείται στο σκοτάδι. Έβαλε αμέσως την ομάδα σε αμυντική θέση και περίμενε...<br /><br />Μόνο που αυτές οι κινήσεις στο σκοτάδι ήταν κατσίκες. Η ομάδα των Τούρκων κομάντο ανακουφίστηκε και η τουρκική σημαία φυτεύτηκε κυριολεκτικά στο νησί σε σύντομο χρονικό διάστημα.<br /><br />Στην Τουρκία η μέρα που ξημέρωνε ήταν πανηγυρική. Αναφορές της εποχής μιλούσαν για “χαρά και υπερηφάνεια” στην Τουρκία και “θυμό και απορία” στην Ελλάδα για μια χούφτα Τούρκων κομάντο που κατάφεραν να “γλιστρήσουν σιωπηλά ανάμεσα σε δεκάδες ελληνικά πλοία και να αποβιβαστούν στο νησί που περιβάλλεται από τα πλοία του ελληνικού πολεμικού ναυτικού”<br /><br />Σύμφωνα με τις τουρκικές περιγραφές η Ελλάδα είχε εγκλωβιστεί αφού αν άνοιγε πυρ εναντίον των Τούρκων κομάντο, θα ξεκινούσε έναν πόλεμο και θα έβρισκε την Αμερική απέναντί της...<br /><br />Η μοίρα των πρωταγωνιστών<br /><br />Ο Ali Türkşen και πολλοί άλλοι αξιωματικοί, που ήταν υπεύθυνοι για τις ομάδες που ανέβηκαν στα Ίμια εκείνες τις ημέρες, φυλακίστηκαν χρόνια μετά από αυτό το συμβάν με τις δίκες του Balyoz (σχέδιο Βαριοπούλα) . Το σχέδιο Βαριοπούλα ήταν το υποτιθέμενο σχέδιο πραξικοπήματος στην Τουρκία οι απαρχές του οποίου χρονολογούνται το 2003, και το οποίο θα εκτυλίσσονταν ως απάντηση του στρατιωτικού κατεστημένου έναντι του ισλαμικού κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Ο Ercan Kireçtepe, ο οποίος υπηρέτησε στην επιχείρηση στα Ίμια , φυλακίστηκε για 5 χρόνια και ο Ali Türkşen για τρεισήμισι χρόνια. Μιλώντας για την κρίση σε τουρκικά ΜΜΕ, ο Ali Türkşen έχει πει ότι οι εξίμισι ώρες που πέρασε εκεί ήταν οι πιο αξέχαστες στιγμές της ζωής του. “Δεν είμαι ούτε επικός ήρωας όπως περιγράφεται εκείνες τις μέρες, ούτε τρομοκράτης, όπως ορίστηκε μετά. Ήμουν απλώς ένας στρατιώτης που εκτέλεσε σωστά το καθήκον του στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις” έλεγε..<br /><br />Σήμερα, η κρίση των Ιμίων προβάλλεται εντόνως στη μνήμη της τουρκικής κοινωνίας ως η σπουδαιότερη στρατιωτική επιτυχία που επιτεύχθηκε μετά τον “Αττίλα”, την Κυπριακή Επιχείρηση του 1974.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πώς η κρίση των Ιμίων έφερε πολιτική ταραχή στην Τουρκία

Οι κινήσεις καρέ-καρέ με βάση τουρκικές περιγραφές, οι πολιτικές αποφάσεις και οι καταδίκες αξιωματικών χρόνια μετά Ηκρίση των Ιμίων, 25 χρό...

Διαβάστε την συνέχεια

Έβρος-“ΣΟΚ”: Οι αλλοδαποί σουλάτσο ελεύθερα! “Το είπε ο Μηταράκης” (vid.)

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/03/evros-migrants-720x400.jpg" /><br /><br />Θησαυρός” αποδεικνύεται τελικά το ΒΙΝΤΕΟ με όλη την τηλεδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιανουαρίου και συγκάλεσε ο δήμαρχος Ορεστιάδας Βασίλης Μαυρίδης, με την συμμετοχή των βουλευτών, Περιφερειάρχη ΑΜΘ, δημάρχων και Μητροπολιτών. Το έδωσε στην δημοσιότητα ο κ. Μαυρίδης, με καθυστέρηση 25 ημερών και αφού υπόσχονταν πολλές φορές έως τώρα ότι θα το κάνει.<br /><br />Σε αυτό μπορεί να δει κανείς όλες τις τοποθετήσεις των συμμετεχόντων, όπως ακριβώς έγιναν. Όχι… κομμένα μερικά δευτερόλεπτα, όπως αυτό που διέρρευσε… κουτοπόνηρα (ποιος άραγε που είχε το ΒΙΝΤΕΟ όλης της τηλεδιάσκεψης εκτός του δημάρχου Ορεστιάδας;) στον υπάλληλο του δήμου στην Δημοτική Τηλεόραση Ορεστιάδας Γιάννη Τομαδάκη, αλλά ολόκληρες τις τοποθετήσεις όλων όσων πήραν μέρος.<br /><br />Σε αυτό το ΒΙΝΤΕΟ λοιπόν, ο Βασίλης Μαυρίδης στην αρχική του τοποθέτηση αναφέρεται στην επικοινωνία που είχε με τον υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου Νότη Μηταράκη το Σάββατο 2 Ιανουαρίου μέσω τηλεδιάσκεψης και αφού προηγήθηκε φυσικά η δημοσίευση της Πρόσκληση ενδιαφέροντος στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ στις 29 Δεκεμβρίου.<br /><br />Εκεί λοιπόν ο κ. Μηταράκης του ανέφερε κάτι ΣΟΚαριστικό: Ότι δηλαδή οι λαθρομετανάστες που θα φιλοξενούνται στο ΚΥΤ Φυλακίου θα έχουν ταυτότητα εισόδου-εξόδου, θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στην περιοχή και θα μπαίνουν μέσα σε αυτή στις 8 το βράδυ. Καμιά σχέση δηλαδή με κλειστή δομή, που διακηρύσσει τόσο σε συνεντεύξεις του, όσο και στις τηλεδιασκέψεις που έχει πραγματοποιήσει όλο αυτό τον καιρό.<br /><br />Όμως, αυτό τον ισχυρισμό του αρμόδιου υπουργού, ο οποίος αποτελεί ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ για τους Εβρίτες που αντιδρούν έντονα στην επέκταση του ΚΥΤ Φυλακίου ή την δημιουργία νέας δομής και τον γνώριζε από τις 2 Ιανουαρίου ο δήμαρχος Ορεστιάδας, δεν τον ήξερε άλλος κανείς. Γιατί 27 ημέρες τώρα, ο κ.Μαυρίδης ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΕΦΕΡΕ ΠΟΥΘΕΝΑ.<br /><br />Ούτε τον χρησιμοποίησε στις τηλεδιασκέψεις που ακολούθησαν για να τον… αποστομώσει. Ούτε στις συνεντεύξεις που έδωσε ανέφερε ποτέ ότι στις 2 Ιανουαρίου ο κ.Μηταράκης του ανέφερε κάτι τέτοιο. Απλά το ακούσαμε ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ σήμερα, παρακολουθώντας ολόκληρο το ΒΙΝΤΕΟ της τηλεδιάσκεψης Μαυρίδη-θεσμικών του νομού Έβρου.<br /><br />Όπως λέει ο δήμαρχος Ορεστιάδας: “Του ανέφερα ότι γράφει η προκήρυξη κύριε υπουργέ: Διασφαλίζοντας την ελεγχόμενη είσοδο και έξοδο αυτών. Μου ανέφερε και εδώ είναι πολύ σημαντικό, θα υπάρχει ένας έλεγχος αυτοί που δικαιούνται. Στο ΠΡΟΚΕΚΑ δεν δικαιούται κανένας γιατί πρέπει μέχρι 30 ημέρες να είναι μέσα μέχρι να γίνει ταυτοποίηση των στοιχείων, θα είναι με ταυτότητα εισόδου-εξόδου και θα επιστρέφουν 8 η ώρα το βράδυ. Η έκπληξη μου ήταν τεράστια και του είπα: Εδώ κύριε υπουργέ εμείς δεν αποδεχόμαστε επ’ ουδενί την επέκταση του Φυλακίου και σεις πέρα από την επέκταση μιλάτε και για ανοιχτή δομή”;<br /><br />ΙΔΟΥ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ<br />Κι αντί αυτό το στοιχείο ΝΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΕΙ από τις 2 Ιανουαρίου ο Βασίλης Μαυρίδης και να γίνει “ΣΗΜΑΙΑ” των αντιδράσεων τόσο του ίδιου όσο και όλων των Εβριτών, το πληροφορηθήκαμε σήμερα από το ΒΙΝΤΕΟ. Ότι δηλαδή ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου λέει πως οι λαθρομετανάστες θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα ως τις 8 το βράδυ στο Φυλάκιο, το Σπήλαιο, την Ελιά και τα άλλα χωριά της περιοχής, αλλά και στην Ορεστιάδα, γιατί όχι και στο Διδυμότειχο και όπου αλλού θέλουν.<br /><br />ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕ επί 27 ημέρες ένα τόσο σοβαρό στοιχείο τεκμηρίωσης των αντιδράσεων του κόσμου ο κ.Μαυρίδης; Τι άλλο μπορεί να συζήτησε στις τηλεδιασκέψεις ή άλλες επικοινωνίες που λέει ότι είχε με το Νότη Μηταράκη, τον Γραμματέα του υπουργείου κ.Κωνσταντίνου ή άλλα υπηρεσιακά στελέχη με τα οποία επίσης παραδέχεται στο ΒΙΝΤΕΟ ότι μιλούσε συχνά από τον Σεπτέμβριο;<br /><br />Μήπως υπάρχει… ΚΡΥΦΗ ΑΤΖΕΝΤΑ από τον δήμαρχο Ορεστιάδας, που είναι φυσικό να μην την γνωρίζει κανείς, αφού όπως του καταλόγισε δημόσια ο Περιφερειάρχης ΑΜΘ Χρήστος Μέτιος συζητούσε μόνος του επί μήνες και τώρα που τα… θαλάσσωσε του φταίνε οι άλλοι και τους ζητάει να… βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά;<br /><br />Θα έλεγε κάποιος και γιατί δεν το χρησιμοποίησαν ως επιχείρημα οι υπόλοιποι που συμμετείχαν στην σύσκεψη-τηλεδιάσκεψη και άκουσαν τον κ.Μαυρίδη να το λέει; Αρχικά πάνω στην κουβέντα αυτή και όπως έγινε από απόσταση, κάποιοι μπορεί να μην το άκουσαν ή να το πρόσεξαν καν. Κι ύστερα, δεν γνώριζαν πως ο δήμαρχος Ορεστιάδας κατέγραφε την τηλεδιάσκεψη και αν το επικαλούνταν απέναντι στον υπουργό ή στις δημόσιες τοποθετήσεις τους, θα υπήρχε και το ανάλογο ΒΙΝΤΕΟ-ντοκουμέντο της ομολογίας του δημάρχου.<div><br /><center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Wq8hvbKfI7o" width="680"></iframe></center><br /><a href="http://evros-news.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div>

Έβρος-“ΣΟΚ”: Οι αλλοδαποί σουλάτσο ελεύθερα! “Το είπε ο Μηταράκης” (vid.)

Θησαυρός” αποδεικνύεται τελικά το ΒΙΝΤΕΟ με όλη την τηλεδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιανουαρίου και συγκάλεσε ο δήμαρχος Ορεστιάδας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ταγίπ, μια χαρά τα κατάφερες

<div><div class="separator" style="border: 0px; box-sizing: border-box; clear: both; font-family: Roboto, sans-serif; margin: 0px; padding: 0px; text-align: center; transition: all 0.3s ease-in-out 0s; vertical-align: baseline;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcuYfALo9BBCtcX7htwulgz3wVPiLaBT-_ZK-Hbtq4HRdkeni-OsloFCx8hffGW_8U9GU_7FffSSwK_fd0y8sF1AhKBi90j2gxyi2fCUpVRF1lXnGqUyRZxqveZxqt-lu1K_TVXa4WAgY/s310/images.jpg" imageanchor="1" style="border: 0px; box-sizing: border-box; margin: 0px 1em; padding: 0px; text-decoration-line: none; transition: all 0.3s ease-in-out 0s; vertical-align: baseline;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="310" height="499" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcuYfALo9BBCtcX7htwulgz3wVPiLaBT-_ZK-Hbtq4HRdkeni-OsloFCx8hffGW_8U9GU_7FffSSwK_fd0y8sF1AhKBi90j2gxyi2fCUpVRF1lXnGqUyRZxqveZxqt-lu1K_TVXa4WAgY/w640-h499/images.jpg" style="border: none; box-sizing: border-box; margin: 0px; max-width: 100%; padding: 0px; position: relative; transition: all 0.3s ease-in-out 0s; vertical-align: baseline;" width="640" /></a></div><br />Του <b>Κώστα Στούπα</b><br />H Ελλάδα με 2,3 δισ. ευρώ σε μερικά χρόνια, όσο ανέρχεται περίπου η μηνιαία δαπάνη για τις συντάξεις, απέκτησε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα στον αέρα έναντι της Τουρκίας.<br /><br />Κατά το ρεπορτάζ οι συμβάσεις που υπέγραψαν Αθήνα και Παρίσι, ύψους 2,3 δισεκατομμυρίων ευρώ περιλαμβάνουν την αγορά 18 αεροσκαφών.<br /><br />Από αυτά, τα έξι θα είναι καινούρια και τα δώδεκα ελαφρώς μεταχειρισμένα. Παράλληλα, στη συμφωνία περιλαμβάνεται η προμήθεια ανταλλακτικών και η τεχνική υποστήριξη για ένα διάστημα πέντε ετών, καθώς και ο οπλισμός των "Rafale".<br /><br />Τα πρώτα έξι μεταχειρισμένα αεροσκάφη θα έρθουν στη χώρα μας έξι μήνες μετά την υπογραφή της Σύμβασης (περί τον Ιούλιο του 2021) με ρυθμό ένα ανά μήνα και θα ακολουθήσουν τα υπόλοιπα..." <br /><br />Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα ευρωπαϊκό οπλικό σύστημα δίνει πλεονέκτημα στην ελληνική πλευρά. Το ίδιο είχε συμβεί και με τα Mirage, τους Exocet που αποτελούν το φόβο και τρόμο σε ο,τιδήποτε πλέει στην επιφάνεια αλλά και τους στρατηγικούς πυραύλους Scalp άπαντα της γαλλικής πολεμικής βιομηχανίας. Πρόκειται για οπλικά συστήματα τα οποία δεν διαθέτει η Τουρκία και μάλλον ούτε μπορεί να αποκτήσει.<br /><br />Σαφές πλεονέκτημα στο βυθό έχουν προσφέρει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και τα 4 Υποβρύχια 214 τύπου "Παπανικολής" που είναι γερμανικής τεχνολογίας, τα οποία όμως έχει παραγγείλει και η Τουρκία.<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν επιτρέψει στην Ελλάδα να διαθέτει το αντιπυραυλικό σύστημα Patriot, κάτι που δεν έχουν κάνει με την Τουρκία, γεγονός που η γειτονική χώρα χρησιμοποιεί σαν δικαιολογία για την προμήθεια των S-400 από τη Ρωσία.<br /><br />Η απόκτηση των S-400 από την Τουρκία τα τελευταία χρόνια έχει καταστεί η αιτία (ή απλά η αφορμή) οι ΗΠΑ να επιβάλλουν κυρώσεις όπως η αποβολή της χώρας από το πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Η απόκτηση από την Ελλάδα παλαιότερα, έστω και από σπόντα μέσω Κύπρου, των S-300 οι οποίοι τοποθετήθηκαν στην Κρήτη δεν προκάλεσε ανάλογες αντιδράσεις στους συμμάχους.<br /><br />Ο αποκλεισμός της Τουρκίας από οπλικά συστήματα στρατηγικής σημασίας όπως οι Patriot παλαιότερα και η αποβολή της από το πρόγραμμα των F-35 καταδεικνύουν τη δυσπιστία των δυτικών συμμάχων για το μέλλον της Τουρκίας σε σχέση με τη Δύση, λόγω ίσως της μετατόπισης της τουρκικής κοινωνίας προς το ριζοσπαστικό Ισλάμ.<br /><br />Ακόμη και να υπάρξει εξομάλυνση των σχέσεων των ΗΠΑ με την Τουρκία, μετά την "κωλοτούμπα" Ερντογάν τις τελευταίες εβδομάδες, οι ΗΠΑ δύσκολα θα εμπιστευτούν στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα στη γείτονα πριν περάσουν αρκετά χρόνια και επιβεβαιωθεί η προσήλωση της κοινωνίας και της πολιτικής ηγεσίας στο δυτικό στρατόπεδο.<br /><br />Οι ΗΠΑ επίσης είναι η μοναδική δύναμη που μπορεί να επηρεάσει χώρες όπως η Γερμανία, το Η.Β., η Ισπανία κλπ που αποτελούν σημαντικούς προμηθευτές των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Η Τουρκία του Ερντογάν έχει αναπτύξει πλέον φιλοδοξίες περιφερειακής δύναμης αλλά ο αποκλεισμός λόγω δυσπιστίας από αποτελεσματικά οπλικά συστήματα, επί της ουσίας ενταφιάζει αυτά τα σχέδια.<br /><br />Μοιραία, η υποχώρηση στις δυτικές πιέσεις για απόρριψη της Ρωσίας ως προμηθευτή αμυντικού εξοπλισμού δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Αν η Τουρκία επιλέξει να εγκαταλείψει το δυτικό στρατόπεδο ο ήδη υπάρχων αμυντικός εξοπλισμός αξίας εκατοντάδων δισ. δολ. θα είναι άχρηστος χωρίς τη ροή των απαραίτητων ανταλλακτικών και αναλώσιμων.<br /><br />Ο Ερντογάν έχει καταφέρει να θέσει την Τουρκία σε ένα καταστροφικό αδιέξοδο το οποίο ενδέχεται να της στοιχήσει περισσότερα από την απώλεια ενός ρόλου περιφερειακού παίκτη.<br /><br />Με την αγορά των Rafale και την αναβάθμιση των F-16 η Ελλάδα αποκτά υπεροχή στον αέρα η έστω κλείνει το χάσμα της αριθμητικής υπεροπλίας. Στο βυθό έχει ήδη υπεροχή μέχρι η Τουρκία αρχίσει να παραλαμβάνει τα αντίστοιχα γερμανικά υποβρύχια.<br /><br />Απομένει η δύσκολη επιλογή των πλοίων επιφανείας...<br /><br />Η επιλογή που φαίνεται να πλεονεκτεί είναι αυτή των γαλλικών Belharra οι οποίες με τα βλήματα Scalp Naval με ακτίνα δράσης περί τα 1.000 χιλ. προσφέρουν ουσιαστική κυριαρχία τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Α. Μεσόγειο.<br /><br />Το ζητούμενο είναι αν αρκούν τα F-35 προκειμένου να μην υπάρξει πρόβλημα σε σχέση με τις εγγυήσεις που προσφέρουν οι ΗΠΑ στην ασφάλεια της Ελλάδας όσο και για την ολοκλήρωση των διαφαινόμενων εχθρικών προς την Τουρκία προθέσεων όπως έχουν διατυπωθεί;<br /><br />Επιλογές σαν αυτές δεν είναι εύκολες καθώς πρέπει να ζυγιστούν προσεκτικά τα κόστη, η αποτρεπτική ισχύς και οι διπλωματικές κινήσεις για υποστήριξη όπου και όταν χρειαστεί.<br /><br />Οι ΗΠΑ αποτελούν ακόμη τη δύναμη που μπορεί να "τσαλακώσει" Τουρκία και Ρωσία χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός. Μόνο με οικονομικές κυρώσεις.<br /><br />Η δεκαετία που πέρασε για την Τουρκία ήταν από τις καλύτερες στην ιστορίας της. Για την Ελλάδα η δεκαετία που πέρασε ήταν η πιο δύσκολη μετά τον πόλεμο και τον εμφύλιο.<br /><br />Οι δυνατότητες επιβολής των τουρκικών επιδιώξεων σε βάρος της Ελλάδας θα μπορούσε να είναι τεράστιες. Η στροφή της κοινωνίας στο ριζοσπαστικό ισλάμ και τα λάθη του Ερντογάν έχουν φέρει την Τουρκία σε θέση απομόνωσης και προστριβών με όλους τους γείτονες και συμμάχους της.<br /><br />Αν δεν υπήρχε ο Ταγιπ θα 'πρεπε να επινοήσουμε έναν...</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ταγίπ, μια χαρά τα κατάφερες

Του  Κώστα Στούπα H Ελλάδα με 2,3 δισ. ευρώ σε μερικά χρόνια, όσο ανέρχεται περίπου η μηνιαία δαπάνη για τις συντάξεις, απέκτησε ένα στρατηγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν έχει ΚΑΜΙΑ σημασία πόσα όπλα διαθέτεις αν απουσιάζει η πολιτική βούληση να τα χρησιμοποιήσεις Πηγή:

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/ogimage_thumb/public/article/2021/1/22/aigaio_copy.jpg?itok=W2MZpVPl" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="315" data-original-width="600" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/ogimage_thumb/public/article/2021/1/22/aigaio_copy.jpg?itok=W2MZpVPl" /></a></div><div><br /></div>Με την αγορά των Rafale και την αναβάθμιση των F-16 η Ελλάδα αποκτά υπεροχή στον αέρα η έστω κλείνει το χάσμα της αριθμητικής υπεροπλίας. Στο βυθό έχει ήδη υπεροχή μέχρι η Τουρκία αρχίσει να παραλαμβάνει τα αντίστοιχα γερμανικά υποβρύχια.Με κίνδυνο να γίνω κουραστικός θα επαναλάβω για πολλοστή φορά πως δεν έχει ΚΑΜΙΑ σημασία πόσα όπλα διαθέτεις και πόσο πιο σύγχρονα είναι από εκείνα του αντιπάλου, αν απουσιάζει η πολιτική βούληση να τα χρησιμοποιήσεις. Και το καλοκαίρι του 1974 οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είχαν δύο κρίσιμα ποιοτικά πλεονεκτήματα έναντι των τουρκικών: τα υπερσύγχρονα για την εποχή υποβρύχια Type 209 απέναντι στα οποία οι Τούρκοι δεν είχαν πρακτικά κανέναν τρόπο αποτελεσματικής αντιμετώπισης, και τα μαχητικά αεροσκάφη F-4E Phantom που από τεχνολογική άποψη ήταν μία γενιά μπροστά από οτιδήποτε διέθετε τότε η τουρκική αεροπορία. Η κρίσιμη αυτή διπλή ποιοτική υπεροχή ωστόσο δεν μας βοήθησε τελικά σε τίποτα διότι απλούστατα έλειπε η πολιτική βούληση να πολεμήσουμε - όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα. Κι έτσι ως ελληνισμός υποστήκαμε ταπεινωτική ήττα στην Κύπρο και μείναμε να καμαρώνουμε τα σύγχρονα και πανάκριβα όπλα ενώ ο Τούρκος ρήμαζε τη Μεγαλόνησο και έδιωχνε κακήν-κακώς από τις εστίες τους 200.000 Ελληνοκύπριους. <br /><br />Για να μεταχειριστώ ένα άλλο ιστορικό παράδειγμα, και η Τσεχοσλοβακία το 1938 ήταν μία από τις καλύτερα εξοπλισμένες χώρες της Ευρώπης, με τη δυνατότητα να παρατάξει επί του πεδίου 25 άριστα οπλισμένες μεραρχίες, υποστηριζόμενες από μία από τις πιο προηγμένες πολεμικές βιομηχανίες του κόσμου -τα εργοστάσια της Skoda- και από ισχυρότατες παραμεθόριες οχυρώσεις. Παρ' όλα αυτά επειδή έλειπε η πολιτική βούληση των Τσέχων να αντισταθούν δυναμικά στις αξιώσεις του Χίτλερ, αποδέχθηκαν τη Συμφωνία του Μονάχου που συνομολογήθηκε ερήμην τους (η Τσεχοσλοβακία ούτε καν προσκλήθηκε να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις Γερμανίας-Ιταλίας-Βρετανίας-Γαλλίας που έκριναν την τύχη της) και άφησαν τον γερμανικό στρατό να μπει ανενόχλητος στη χώρα χωρίς να ρίξουν ούτε τουφεκιά. <div><br /></div><div>Άρα σε τι χρησίμευσε η πληθώρα σύγχρονων όπλων στους Τσέχους; Σε τίποτα. Απεναντίας, οι Φινλανδοί που ήταν πολύ ασθενέστερα εξοπλισμένοι και πολύ πιο ολιγάριθμοι από τους Τσέχους, δεν δίστασαν το 1939 να τα βάλουν με έναν τρομερό στρατιωτικό κολοσσό, τον Κόκκινο Στρατό της ΕΣΣΔ, όταν ο Στάλιν αξίωσε να του παραχωρηθούν φινλανδικά εδάφη. Οι Φινλανδοί αντιστάθηκαν γενναία επί 4 μήνες, παρ' όλο που ήταν πολύ φτωχοί ως χώρα και ήξεραν ότι δεν μπορούσαν να περιμένουν ουσιαστική βοήθεια από κανέναν. Η Ιστορία έχει αποφανθεί ποια από τις δύο χώρες, Τσεχοσλοβακία ή Φινλανδία, έκανε τη σωστή επιλογή όταν βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα "επαίσχυντη ειρήνη ή αξιοπρέπεια με θυσίες".<br /><br />Κανείς δεν αμφιβάλλει λοιπόν ότι τα Rafale είναι έξοχα μαχητικά αεροσκάφη με τεράστιες δυνατότητες, ότι οι πύραυλοι Exocet και Meteor δίνουν σαφή τακτικά πλεονεκτήματα σε όποιον τους διαθέτει, και ότι οι Scalp είναι επίσης πολύ επίφοβα όπλα. Όμως πριν ξεκινήσουμε μία κουβέντα για τα τεχνικά χαρακτηριστικά των διαφόρων όπλων, θα πρέπει να γνωρίζουμε ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές αν αυτά τα όπλα βρίσκονται στα χέρια μιας πολιτικής ηγεσίας που έχει τη βούληση να τα χρησιμοποιήσει -όχι απαραιτήτως για πόλεμο αλλά ως πειστική απειλή προς κάθε επίδοξο επιβουλέα της εθνικής μας κυριαρχίας- ή μιας πολιτικής ηγεσίας που προβαίνει σε πανάκριβες αγορές οπλικών συστημάτων απλώς για το θεαθήναι και για να χτίζει άλλοθι για τις εθνικές υποχωρήσεις που έχει κατά νου να κάνει. <br /><br />Με τη μέχρι τώρα στάση της στα ελληνοτουρκικά, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει δείξει ότι διαθέτει την πολιτική βούληση να αντισταθεί σθεναρά στις τουρκικές αξιώσεις και να υπερασπιστεί πραγματικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Όχι μόνο υποχώρησε ντροπιαστικά απέναντι στην ιταμή τουρκική πρόκληση του πλου του "Ορούτς Ρέις" επί 4,5 μήνες στη δική μας υφαλοκρηπίδα [υπενθυμίζω σε όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν πως η Ελλάδα έχει εκ του γεγονότος (ipso facto) και εξ αρχής (ab initio) κυριαρχικά δικαιώματα και δικαιοδοσία στην υφαλοκρηπίδα της την οποία μπορεί να οριοθετήσει μονομερώς με βάση το διεθνές δίκαιο, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει με την ΑΟΖ η οποία ανακηρύσσεται κατόπιν συνεννόησης των γειτονικών χωρών], αλλά και κάλυψε αυτή τη δειλία της λέγοντας πάρα πολλά ψέματα στον ελληνικό λαό. Εξακολουθεί μάλιστα να διαστρεβλώνει πλήρως ακόμη και το νόημα των λέξεων, όταν διατείνεται πως επέδειξε δήθεν "αποφασιστικότητα" την περίοδο των ερευνών του "Ορούτς Ρέις". Αν ονομάζεται "αποφασιστικότητα" το να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και να αφήνουμε τον άρπαγα γείτονα ανενόχλητο να καταπατά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να κουρελιάζει την εθνική μας αξιοπρέπεια, τότε η "αναποφασιστικότητα" ποια είναι; Να προσκαλέσουμε τους Τούρκους να στήσουν τη σημαία τους στην Ακρόπολη; <br /><br />Κάποιοι φίλοι ρωτούν επίμονα: "Και τι θα έπρεπε δηλαδή να κάνει η κυβέρνηση απέναντι στην Τουρκία για να είναι σωστή;". Απαντώ ότι, κατά τη γνώμη μου, ακόμη κι αν η κυβέρνηση έκανε ΕΝΑ μόνο από τα ακόλουθα τέσσερα πράγματα, θα ήμουν ο πρώτος που θα της έλεγε μπράβο και θα τη στήριζε ανεπιφύλακτα: 1) Να κάνει άμεσα επέκταση των χωρικών μας υδάτων και του εναερίου χώρου μας στα 12 ναυτικά μίλια ΠΑΝΤΟΥ στην ελληνική επικράτεια όπως είναι υποχρεωμένη άλλωστε να πράξει από τη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. 2) Να ανακηρύξει άμεσα ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία, πράγμα που σημαίνει ότι de facto δεν δεχόμαστε τίποτα λιγότερο από την πλήρη επήρεια του νησιωτικού συμπλέγματος του Καστελόριζου στην ελληνική ΑΟΖ, διότι με οποιαδήποτε μείωση της επήρειας αυτής παύουν να εφάπτονται η ελληνική και η κυπριακή ΑΟΖ. 3) Να καταρρίψει άμεσα και χωρίς δεύτερη κουβέντα οποιοδήποτε επανδρωμένο ή μη τουρκικό πολεμικό αεροσκάφος τολμήσει να πετάξει πάνω από εθνικό έδαφος, είτε στα νησιά είτε στην ηπειρωτική Ελλάδα. 4) Να μην δεχτεί να καθίσει σε οποιονδήποτε διάλογο με την Τουρκία αν πρώτα η χώρα αυτή δεν αναγνωρίσει επισήμως την Κυπριακή Δημοκρατία. Επιμένω σε ό,τι έχει να κάνει με την Κύπρο διότι αν η Ελλάδα δεχτεί να εκχωρήσει κυριαρχικά της δικαιώματα στην Τουρκία, είναι απολύτως βέβαιο ότι θα ακολουθήσει αμέσως μετά ο ακρωτηριασμός και διαμοιρασμός της κυπριακής ΑΟΖ και το οριστικό τέλος των ονείρων που κάνουν οι Κύπριοι για αξιοποίηση των υδρογονανθράκων τους.<br /><br />Το ξέρω πως αυτά που γράφω στα σχόλιά μου σχετικά με τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά δυσαρεστούν ή ακόμη και ενοχλούν πολλούς αναγνώστες και σχολιαστές του παρόντος forum. Ωστόσο δεν μπορώ να πω άλλα πράγματα από αυτά που βλέπω και διαπιστώνω, ούτε να συμμετάσχω στον κύκλο των χειροκροτητών και των αυλοκολάκων της κυβέρνησης γράφοντας αρλούμπες απλώς και μόνο για να είμαι ευχάριστος στους πολλούς και να με επιβραβεύουν με τη θετική τους ψήφο. Θεωρώ ότι προσφέρει καλή υπηρεσία στην πατρίδα αυτός που θίγει τα κακώς κείμενα και χτυπάει εγκαίρως το καμπανάκι του κινδύνου, και όχι εκείνος που κάνει τα στραβά μάτια στα προβλήματα και επιδιώκει τις εύκολες λύσεις ανεξαρτήτως των ολέθριων συνεπειών που μπορεί αυτές να έχουν μακροπρόθεσμα. Άλλωστε όλοι μας κρινόμαστε σε τελική ανάλυση για αυτά που γράφουμε από την ίδια την πραγματικότητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Δεν έχει ΚΑΜΙΑ σημασία πόσα όπλα διαθέτεις αν απουσιάζει η πολιτική βούληση να τα χρησιμοποιήσεις Πηγή:

Με την αγορά των Rafale και την αναβάθμιση των F-16 η Ελλάδα αποκτά υπεροχή στον αέρα η έστω κλείνει το χάσμα της αριθμητικής υπεροπλίας. Στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επαναπροσέγγιση αραβικών χωρών και Κατάρ. Τι σημαίνει για την Ελλάδα Πώς θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει την ευκαιρία η Τουρκία.

<br /><br />ΤΟ BLOG<br />26/01/2021 12:12 EET | Updated 26/01/2021 12:12 EET<br /><br /><img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/600fea0824000098100b8532.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><br /><b>Αθανάσιος Κάλλης</b> Δικηγόρος - Ιστορικός<br />Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ του Κατάρ και των τεσσάρων αραβικών κρατών που το μποϊκόταραν εδώ και πάνω απο τρία χρόνια, αποκαταστάθηκαν πλήρως, ανακοίνωσε την Τρίτη 05/01/2020 ο υπουργός εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας,με τη λήξη της συνόδου κορυφής των μοναρχιών του Κόλπου.<br /><br />Με την έναρξη της συνόδου οι έξι αραβικές χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου υπέγραψαν μια συμφωνία «αλληλεγγύης και σταθερότητας» με στόχο να μειωθούν οι εντάσεις μεταξύ του Κατάρ και των όμορων χωρών.<br /><br />Ας κάνουμε, όμως, μια σύντομη ιστορική αναδρομή της κρίσης που προέκυψε μεταξύ των κρατών του Αραβο-περσικού Κόλπου.Στις 5 Ιουνίου 2017 η ΣαουδικήΑραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέινανακοίνωσαν ότι διακόπτουν τις διπλωματικές σχέσεις με το εμιράτο του Κατάρ κατηγορώντας το ότι στηρίζει οικονομικά τρομοκρατικές οργανώσεις και ότι πρόσκεινται στο σιιτικό Ιράν, βασικό περιφερειακό αντίπαλο του Ριάντ.Κατόπιν, στην ίδια κίνηση προχώρησαν η Αίγυπτος και η κυβέρνηση της ανατολικής Λιβύης.<br /><br />Το Κατάρ είδε να κλείνουν τα χερσαία σύνορα του, τις αεροπορικές του εταιρίες να μην μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον εναέριο χώρο των γειτονικών κρατών και τους πολίτες του να απελαύνονται από τις χώρες που επέβαλαν κυρώσεις εναντίον του.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία και οι σύμμαχοι της επέδωσαν έναν κατάλογο με 13 αιτήματα στο Κατάρ,μεταξύ των οποίων το κλείσιμο του δορυφορικού τηλεοπτικού δικτύου Αl Jazeera, την απομάκρυνση των τουρκικών στρατευμάτων από το έδαφος του και τον περιορισμό της συνεργασίας του με το Ιράν, με το οποίο μοιράζεται το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου παγκοσμίως. Η Ντόχα απάντησε αρνητικά και κατηγόρησε με την σειρά της ότι τα κράτη αυτά προσπαθούν να τη θέσουν υπό κηδεμονία.<br /><br />Η Μέση Ανατολή είναι πάνω απ′ όλα η μεγάλη γεωστρατηγική σκακιέρα όπου βρίσκεται σε εξέλιξη η σημαντική παρτίδα μεταξύ των μοναρχιών του Κόλπου και της Τουρκίας για την ηγεσία του σουνιτικού Ισλάμ. Ο επικεφαλής των Η.Α.Ε.,ο Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ αλ Ναχιάν, είναι εκείνος ο οποίος περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο μονάρχη του Κόλπου, κατηγορούσε το Κατάρ (και την Άγκυρα) για την υποστήριξη του κινήματος των Αδελφών Μουσουλμάνων προκειμένου να υπονομεύσουν τα αραβικά κράτη και να τα ελέγξουν. Τα Εμιράτα και η Τουρκία με το Κατάρ υποστηρίζουν διαφορετικές πλευρές στους αιματηρούς εμφύλιους πολέμους στη Λιβύη,τη Συρία και την Υεμένη με όπλα και χρήματα.<br /><br />Η διαμάχη αυτή έθεσε εν αμφιβόλω ακόμη και την ίδια την ύπαρξη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, το οποίο δημιουργήθηκε το 1981 και συγκεντρώνει τις έξι μοναρχίες της περιοχής, ενώ έφερε στο προσκήνιο έναν νέο διπλωματικό άξονα μεταξύ του Κατάρ, της Τουρκίας και του Ιράν.<br /><br />Σε αυτό το σημείο, γεννάται τοεύλογο ερώτημα, αν η εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των αραβικών χωρών του Κόλπου με το Κατάρ και σημαντικού συμμάχου της Τουρκίας, αποτελεί απειλή για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Ελλάδας και υπάρχει ο κίνδυνος να επηρεαστεί ο αντιτουρκικός συνασπισμός που έχει σχηματιστεί στην λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την συμφωνία εξομάλυνσης, το υπουργείο εξωτερικών της Τουρκίας άμεσα εξέδωσε ανακοίνωση που χαιρετίζει την συμφιλίωση μεταξύ των αραβικών κρατών,καθώς θεωρεί ότι εξυπηρετείται θετικά η στρατηγική της στην περιοχή.<br /><br />Μετά την εκλογική ήττα του Ντόναλντ Τράμπ στις προεδρικές εκλογές των Η.Π.Α., που υπήρξε τουρκόφιλος, θερμός οπαδός του ισλαμοφασίστα Ερντογάν και υποστήριζε ανοιχτά την αναθεωρητική δύναμη, η έλευση του Μπάιντεν φαίνεται να τρομάζει την τουρκική ηγεσία και εντατικοποιεί τις προσπάθειες της, ώστε να βγεί απο την διπλωματική απομόνωση που ευρίσκεται στην περιοχή με δική της υπαιτιότητα.<br /><br />Τον τελευταίο καιρό, παρακολουθούμε βαρύγδουπες δηλώσεις απο την γειτονική χώρα για ειρήνη, συνεργασία και σχέσεις καλής γειτονίας με γεωπολιτικούς της αντιπάλους, όπως την Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ, προβάλλοντας ταυτοχρόνως την χρησιμότητα της για το δυτικό στρατόπεδο.<br /><br />Είναι προφανές,πως το επόμενο χρονικό διάστημα η γειτονική χώρα θα αξιοποιήσει πολιτικά την συμφωνία άρσης του αποκλεισμού του Κατάρ, με το οποίο έχουν στενές οικονομικές και στρατιωτικές σχέσεις και θα προσπαθήσει να προσεγγίσει τα αραβικά κράτη της περιοχής. Εξάλλου, θεωρεί ότι η κρίση ανάμεσα στο Κατάρ και την Σαουδική Αραβία,υπονόμευε τις προοπτικές συνεργασίας Άγκυρας και Ριάντ.<br /><br />Η Ελλάδα, υπό το βάρος της τουρκικής επιθετικότητας, ήλθε κοντά με την Αίγυπτο, τα Η.Α.Ε., την Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ και δημιούργησαν έναν αντιτουρκικό άξονα, καθώς τα συμφερόντα τους είναι ταυτόσημα και αποσκοπούν στην ανάσχεση της τουρκικής επιρροής στην Αν. Μεσόγειο.<br /><br />Εάν η Τουρκία κατορθώσει με διπλωματική δεξιοτεχνία να συμφιλιωθεί με τους Αλ Σαούντ της Σαουδικής Αραβίας, τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αλ Σίσι και τον εμίρη των Η.Α.Ε., όπου ο Ερντογάν τους έχει «στολίσει» με βαρύτατους χαρακτηρισμούς κατά καιρούς, υπάρχει η πιθανότητα να υπονομευτούν οι σχέσεις της Ελλάδας με τα αραβικά κράτη της περιοχής. Γεγονός,όμως που δύσκολα μπορεί να συμβεί.<br /><br />Η Ελλάδα έχει συνάψει πρόσφατα αμυντική συμφωνία με τα Εμιράτα και υπάρχει αμοιβαία βούληση για περαιτέρω ανάπτυξη των ήδη πολύ καλών πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών. Το περασμένο καλοκαίρι,σε μια συγκυρία κρίσιμη και εν μέσω της κλιμακούμενης τουρκικής δραστηριότητας στην Αν. Μεσόγειο, οι Εμιρατινοί σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και ουσίας έστειλαν μαχητικά αεροσκάφη F-16, στη Σούδα της Κρήτης.<br /><br />Οι σχέσεις της Ελλάδας με την Αίγυπτο έχουν βαθιές ιστορικές ρίζες ως αποτέλεσμα της συνύπαρξης τους στον ίδιο γεωστρατηγικό χώρο και της κοινής ιστορικής διαδρομής τους. Ως έχει πιστοποιηθεί κατά τις συχνές πολιτικές τους επαφές,οι δυο χώρες έχουν συγκλίνουσες θέσεις στην αντιμετώπιση των κυριότερων ζητημάτων της περιοχής.Η αμυντική συνεργασία είναι σε εξαιρετικό επίπεδο και κάθε χρόνο διεξάγεται η κοινη στρατιωτική άσκηση «Μέδουσα».<br /><br />Το τελευταίο χρονικό διάστημα, οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και ΣαουδικήςΑραβίας είναι σε υψηλο επίπεδο,με την αποστολή μιας ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στην επικράτεια των Αλ Σαούντ για προστασία απο εξωτερικές αεροπορικές επιθέσεις και την άφιξη σαουδαραβικών F-15 στην Κρήτη για κοινές αεροπορικές ασκήσεις,με την αποστολή πολλαπλών μηνυμάτων στην περιοχή και κυρίως στην Τουρκία.<br /><br />Σε καμία των περιπτώσεων, δεν χρειάζεται να «θεοποιείται» η συμφωνία εξομάλυνσης των αραβικών κρατών με το Κατάρ, διότι δεν γνωρίζουμε αν το κρατίδιο του Κόλπου θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του και αν είναι όντως αποφασισμένο να αλλάξει τη συμπεριφορά του απέναντι στους γείτονες του.Δύσκολα θα εγκαταλείψει την πολιτική που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια στην Μέση Ανατολή,χρησιμοποιώντας ως εργαλείο προπαγάνδας το τηλεοπτικό δίκτυο Αl Jazeera που εδρεύει στην Ντόχα.<br /><br />Τέλος, όσον αφορά την Τουρκία, «ο λύκος και προβιά προβάτου να φορέσει, παραμένει λύκος». Πέρα απο τις προσχηματικές δηλώσεις του Ερντογάν για καλύτερους δεσμούς με το Ισραήλ και τα αραβικά κράτη, δύσκολα θα πείσει ότι έχει ειλικρινείς προθέσεις και δεν έχει εγκαταλείψει το όραμα του να νεκραναστήσει την οθωμανική αυτοκρατορία.<div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η επαναπροσέγγιση αραβικών χωρών και Κατάρ. Τι σημαίνει για την Ελλάδα Πώς θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει την ευκαιρία η Τουρκία.

ΤΟ BLOG 26/01/2021 12:12 EET | Updated 26/01/2021 12:12 EET Αθανάσιος Κάλλης  Δικηγόρος - Ιστορικός Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ του Κατάρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύμβολο του αντικατοχικού αγώνα της Κύπρου είναι ένας λεβέντης Τουρκοκύπριος: Ο Σενέρ Λεβέντ…

<div><img height="400" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2018/09/1ffdae1f-gkoumas-sener-lebent-desma01-1024x640.png" width="640" /><br />Του <b>ΧΡΗΣΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ</b><br />Ο γνωστός δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ, ο οποίος μάχεται κατά της τουρκικής κατοχής, προσήχθη σε ψευδοδικαστήριο στις 23 Δεκεμβρίου 2020, προκειμένου να παραδοθεί στην Τουρκία.<br /><br />Ο Ερντογάν, ενοχλημένος από τρία άρθρα που έγραψε με τόλμη ο Σενέρ, απαιτεί να τον δικάσει στην Τουρκία. Ο Σενέρ Λεβέντ με τη γραφίδα του έχει καταστεί σύμβολο του αντικατοχικού μας αγώνα, τον οποίο πολλοί εγκατέλειψαν στο βωμό ενός “εντίμου” συμβιβασμού με τα δεδομένα της κατοχής.<br />Ακόμη και μετά την πρόσφατη δίωξή του, ο ίδιος επιμένει «Σε κατεχόμενη χώρα δεν μιλάς για κατοχή … Η Κύπρος για εμάς έμεινε μόνο στον Νότο, ο Βορράς έγινε Τουρκία. Μια τουρκική επαρχία.»<br /><br />Οι έννοιες της κοινής γνώμης και της πολιτικής κουλτούρας είναι άμεσα συνυφασμένες, παρόλο που στην πολιτική επιστήμη μπορεί κάποιος να βρει μία ευρεία γκάμα ορισμών σχετικά με αμφότερες τις έννοιες.<br /><br />Αν δεχθούμε ότι πολιτική κουλτούρα είναι οι τρόποι με τους οποίους οι πολίτες εκλαμβάνουν και θεσπίζουν τις σχέσεις τους με την πολιτική ζωή σε συνάρτηση με τον ιστορικό χρόνο και χώρο, καθώς επίσης, και αν δεχθούμε ότι κοινή γνώμη είναι η εκπεφρασμένη άποψη των πολιτών επί των κυρίαρχων θεμάτων του δημοσίου βίου, τότε αναπόδραστα η μεν επηρεάζει τη δε και τανάπαλιν.<br /><br />Αυτό συμβαίνει διότι το ποια θέματα προσελκύουν το δημόσιο ενδιαφέρον σε τρέχοντα χρόνο είναι εξηρτημένο από την ευρύτερη πολιτική παράδοση και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η δημόσια σφαίρα.<br /><br />Το ζήτημα που αναδεικνύεται από τον τρόπο που η Τουρκία χειρίζεται το θέμα Σενέρ Λεβέντ χαρακτηρίζει το ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο μέσα από το οποίο η Άγκυρα αντιλαμβάνεται έννοιες που στην ευρωπαϊκή πολιτική κουλτούρα σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου. Συνεπώς εδώ εγείρεται το ερώτημα: Ποια η ερμηνεία και η αξία της ελευθερίας και κατ’ επέκταση της ελευθερίας λόγου στα κατεχόμενα;<br /><br />Διερωτώμαι ταυτοχρόνως πού είναι εκείνοι οι διανοούμενοι και οι άνθρωποι του πνευματικού χώρου των Τουρκοκυπρίων αλλά και των Ελληνοκυπρίων, οι οποίοι, υποτίθεται, είναι πάντοτε πρωταρχικοί κήρυκες αξιών και υπερασπιστές όλων εκείνων των εννοιών και παραστάσεων που δικαιολογούν και εξωτερικεύουν τον αξιακό τους κώδικα. Ή μήπως η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αφορά μόνο όταν πρόκειται να παρουσιάσουν Τουρκοκυπρίους νεκρούς της περιόδου 1964 – 1974;<br />Επιπλέον, όταν μία κοινωνία αποδέχεται και ανέχεται να διώκεται ένας άνθρωπος που τόλμησε να μιλήσει για το αυτονόητο, δηλαδή για την κατοχή, τότε τίθενται αμείλικτα ερωτήματα για το πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί η δημόσιά της σφαίρα.<br />Ο τρόπος με τον οποίο μία κοινωνία αντιλαμβάνεται και αντιδρά στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι ιδιαίτερα προσδιοριστικός της πολιτικής της κουλτούρας.<br /><br />Οι συνεχείς διώξεις του Σενέρ Λεβέντ δεν είναι ανεξάρτητες από την εξέλιξη της δημοσίας ζωής των Τουρκοκυπρίων κατά τον 20ο αιώνα. Η εξέλιξη υπήρξε συνυφασμένη με τις διαδικασίες του εκσυγχρονισμού και της εθνικής ομογενοποίησης της Τουρκίας.<br /><br />Με τους κεμαλικούς ο εκσυγχρονισμός ξεκινά από την αρχή ότι ο πολίτης είναι ανώριμος και υποανάπτυκτος και αποστολή του τουρκικού κράτους είναι να τον κατηχήσει στις αρχές του εκσυγχρονισμού και της δυτικοποίησης. Έτσι, ο πολίτης λαμβάνει τον ρόλο του στρατευμένου στην ιερότητα της εθνικής ιδεολογίας, μέσω του οποίου η πειθαρχία στην απόλυτη ισχύ του έθνους είναι κάτι περισσότερο από αναγκαία.<br /><br />Αυτή την αποστολή ανάμεσα στους Τουρκοκυπρίους ανέλαβε από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 η ΤΜΤ. Αντίθετα, στη δυτική Ευρώπη, η σύγχρονη κοινωνία ακολούθησε διαφορετική ιστορική εμπειρία. Η σύγχρονη δυτική Δημοκρατία οικοδομήθηκε από κάτω προς τα πάνω και στηρίχθηκε στην αρχή ότι ο πολίτης έχει εξέλθει της ανωριμότητας και της υπανάπτυξης και μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα ως άτομο.<br /><br />Η επίκληση του δυτικού πολιτισμού από την τουρκική και αργότερα από την τουρκοκυπριακή πολιτική ελίτ δεν σημαίνει ταυτόχρονα και αποδοχή του.<br /><br />Το χαρακτηριστικό αυτής της αλλαγής είναι ότι επιβλήθηκε με τρόπο αυταρχικό από μία ελίτ, την οποία έλεγχε η Άγκυρα και η οποία μπόρεσε να μονοπωλήσει τον έλεγχο των βασικών τομέων συλλογικής δράσης της τουρκοκυπριακής μειονότητας.<br />Η επιβολή έγινε από τα πάνω προς τα κάτω και χρησιμοποιήθηκε για να νομιμοποιήσει της τουρκική εθνική ιδεολογία καθώς επίσης και την ΤΜΤ ως τον μόνο φορέα και θεματοφύλακα των αρχών του τουρκισμού στην Κύπρο. Στην ουσία, αυτή η ελίτ ουδέποτε υιοθέτησε τις δυτικές αξίες ως πολιτική πρακτική και η έννοια του δυτικού πολιτισμού παρέμεινε γι’ αυτήν μία αφηρημένη έννοια.<br /><br />Στη Δύση, «δικαίωμα» δεν είναι κάτι που απλώς διάγει βίο φαντάσματος μέσα στα κεφάλια διανοουμένων ή που ευδοκιμεί στα χείλη προπαγανδιστών. Θεωρητικά, στην ουσία του δικαιώματος ανήκει εξ ορισμού η δυνατότητα να απαιτείται και να επιβάλλεται.<br /><br />Τόσο στην Τουρκία όσο και στο υποτελές της μόρφωμα στην κατεχομένη Κύπρο δεν απαιτείται απλώς επιβάλλεται άνωθεν και είναι κομμένο και ραμμένο σ’ έναν ιδεατό εθνικό τύπο σύμφωνα με την ιδεολογία του τουρκισμού, όπως την ορίζουν τα καθεστώτα της Άγκυρας, είτε κεμαλικά είτε ισλαμικά.<br /><br />Γι’ αυτό και η απώλεια ανθρώπινης ζωής και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα στο πλαίσιο προάσπισης του τουρκικού ιδεατού τύπου γίνεται για την τουρκική πολιτική κουλτούρα ποίηση ανδρισμού και εθνικής υπερηφάνειας.<br /><br />Τέλος, διερωτώμαι αν η αρθρογραφία του Σενέρ Λεβέντ ελάμβανε χώρα σε ένα ευρωπαϊκό κράτος, ποιος Ευρωπαίος πολιτικός ή δικαστής θα έπαιρνε στα σοβαρά τον Ερντογάν, αν ζητούσε την έκδοσή του στην Τουρκία;του δυτικού πολιτισμού από την τουρκική και αργότερα από την τουρκοκυπριακή πολιτική ελίτ δεν σημαίνει ταυτόχρονα και αποδοχή του.<br /><br />Το χαρακτηριστικό αυτής της αλλαγής είναι ότι επιβλήθηκε με τρόπο αυταρχικό από μία ελίτ, την οποία έλεγχε η Άγκυρα και η οποία μπόρεσε να μονοπωλήσει τον έλεγχο των βασικών τομέων συλλογικής δράσης της τουρκοκυπριακής μειονότητας.<br />Η επιβολή έγινε από τα πάνω προς τα κάτω και χρησιμοποιήθηκε για να νομιμοποιήσει της τουρκική εθνική ιδεολογία καθώς επίσης και την ΤΜΤ ως τον μόνο φορέα και θεματοφύλακα των αρχών του τουρκισμού στην Κύπρο. Στην ουσία, αυτή η ελίτ ουδέποτε υιοθέτησε τις δυτικές αξίες ως πολιτική πρακτική και η έννοια του δυτικού πολιτισμού παρέμεινε γι’ αυτήν μία αφηρημένη έννοια.<br /><br />Στη Δύση, «δικαίωμα» δεν είναι κάτι που απλώς διάγει βίο φαντάσματος μέσα στα κεφάλια διανοουμένων ή που ευδοκιμεί στα χείλη προπαγανδιστών. Θεωρητικά, στην ουσία του δικαιώματος ανήκει εξ ορισμού η δυνατότητα να απαιτείται και να επιβάλλεται.<br /><br />Τόσο στην Τουρκία όσο και στο υποτελές της μόρφωμα στην κατεχομένη Κύπρο δεν απαιτείται απλώς επιβάλλεται άνωθεν και είναι κομμένο και ραμμένο σ’ έναν ιδεατό εθνικό τύπο σύμφωνα με την ιδεολογία του τουρκισμού, όπως την ορίζουν τα καθεστώτα της Άγκυρας, είτε κεμαλικά είτε ισλαμικά.<br /><br />Γι’ αυτό και η απώλεια ανθρώπινης ζωής και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα στο πλαίσιο προάσπισης του τουρκικού ιδεατού τύπου γίνεται για την τουρκική πολιτική κουλτούρα ποίηση ανδρισμού και εθνικής υπερηφάνειας.<br /><br />Τέλος, διερωτώμαι αν η αρθρογραφία του Σενέρ Λεβέντ ελάμβανε χώρα σε ένα ευρωπαϊκό κράτος, ποιος Ευρωπαίος πολιτικός ή δικαστής θα έπαιρνε στα σοβαρά τον Ερντογάν, αν ζητούσε την έκδοσή του στην Τουρκία;</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σύμβολο του αντικατοχικού αγώνα της Κύπρου είναι ένας λεβέντης Τουρκοκύπριος: Ο Σενέρ Λεβέντ…

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ Ο γνωστός δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ, ο οποίος μάχεται κατά της τουρκικής κατοχής, προσήχθη σε ψευδοδικαστήριο στις 23 Δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα νησιά του Αιγαίου ως αβύθιστα πυραυλοφόρα – Πως μπορεί να αποκλεισθεί ο πόλεμος

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/pyravloi.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/pyravloi-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Όταν στις 13 Ιουνίου 1944 η ναζιστική Γερμανία εξαπέλυσε την πρώτη ιπτάμενη βόμβα V1 εναντίον βρετανικού εδάφους έθεσε τα θεμέλια για την αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής του πολέμου. Η V1 ήταν ένα αργοκίνητο και μάλλον ανακριβές όπλο, το οποίο προωθείτο από αυλοαεριωθητή. Περίπου το ένα τέταρτο από αυτές τις ιπτάμενες βόμβες δεν κατάφερε καν να φτάσει τις βρετανικές αρχές, ενώ πολλές καταρρίφθηκαν.<br /><br />Έκτοτε πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι. Οι Γερμανοί βλέποντας την χαμηλή απόδοση της V1 σχεδίασαν τον πύραυλο V2, τον πρώτο βαλλιστικό πύραυλο παγκοσμίως. Λόγω της ανόδου του πυραύλου στο διάστημα πριν αρχίσει την κάθοδο προς τον στόχο με υπερηχητικές ταχύτητες, ο V2 δεν μπορούσε να καταρριφθεί, ούτε είχε ηχητικό στίγμα, ώστε να καλυφθούν όσοι βρίσκονταν στην περιοχή του στόχου.<br /><br />Σήμερα, η τεχνολογία έχει δώσει την δυνατότητα κατασκευής πολύ πιο προηγμένων πυραύλων (ιπταμένων βομβών) με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια πλήγματος. Έτσι δίνεται η δυνατότητα μακρινού πλήγματος χωρίς την αναγκαία χρήση πλωτής ή εναέριας πλατφόρμας-φορέα, όπως το αεροσκάφος. Αυτό και μόνο καθιστά αυτά τα όπλα ιδανικά ως όπλα αποτροπής ιδίως αν προβλέπεται μαζική χρήση τους.<br /><br />Από τα παραπάνω μπορούμε εύκολα να συνάγουμε ότι τα όπλα αυτού του είδους μπορεί να είναι ένα πολύ ισχυρό αποτρεπτικό χαρτί στη φαρέτρα της ελληνικής άμυνας. Η τοποθέτηση τέτοιων συστημάτων σε νησιά του Αιγαίου μπορεί να μειώσει την ανάγκη για μεγαλύτερα βεληνεκή. Για παράδειγμα, η Λήμνος απέχει 230 χλμ από την αεροπορική βάση Μπαλίκεσιρ της τουρκικής αεροπορίας.<div><br />Αβύθιστα πυραυλοφόρα<br /><br />Η τεχνολογία είναι πλέον εφικτή για την μαζική παραγωγή τέτοιων όπλων από χώρες, ακόμη και από μη-κρατικές οντότητες. Το δε κόστος έχει πλέον περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό. Το μεγαλύτερο κόστος αποτελείται από την κατασκευή και τοποθέτηση συστημάτων πλοήγησης προς τον τελικό στόχο. Αλλά για τα περί κατασκευής και κόστους τέτοιων πυραύλων θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο.<br /><br />Η παραγωγή και τοποθέτηση πυραύλων, ή πυραύλων κρουζ σε νησιά του Αιγαίου προσφέρει την δυνατότητα –σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης– άμεσης συντριπτικής ανταπόδοσης εναντίον στρατηγικών στόχων στο εσωτερικό της Τουρκίας, χωρίς την δυνατότητα ισοδύναμης ανταπόδοσης. Ο λόγος είναι απλός: οι στρατηγικοί στόχοι στην τουρκική επικράτεια βρίσκονται στο δυτικό τμήμα της. Αντίθετα, οι στρατηγικοί στόχοι στην ελληνική επικράτεια, τους οποίους θα ήθελαν να πλήξουν οι Τούρκοι, βρίσκονται στην ηπειρωτική Ελλάδα.<br /><br />Οι τουρκικές πολεμικές βιομηχανίες βρίσκονται στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης (π.χ. τα εργοστάσια της Bayrak), ενώ άλλες βρίσκονται στη Σακάρια (Otokar) στα περίχωρα της Άγκυρας (Roketsan). Οι μεγαλύτερες αεροπορικές βάσεις στη δυτική Τουρκία είναι στο Μπαλικεσίρ και στο Εσκισεχίρ. Οι κυριότερες ναυτικές βάσεις της Τουρκίας βρίσκονται στη Θάλασσα του Μαρμαρά και στα παράλια της Μικράς Ασίας. Όλες σχεδόν οι στρατηγικής σημασίας τουρκικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις βρίσκονται σε αποστάσεις έως 600 χλμ από τα νησιά του Αιγαίου, οι περισσότερες σε πολύ μικρότερες αποστάσεις.</div><div><br />Τι μπορεί να γίνει<br /><br />Τα πυραυλικά συστήματα που μπορούν να αναπτυχθούν μπορεί να ποικίλουν σε βεληνεκή για αντιμετώπιση διαφόρων απειλών. Επίσης, μπορεί να έχουν κινούμενες ή και σταθερές βάσεις. Η χρήση σταθερών θέσεων βολής μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται περίεργη και ενάντια στην αρχή της κίνησης, αλλά είναι άκρως αποτελεσματική υπό ορισμένες προϋποθέσεις.<br /><br />Τα περισσότερα υπό κατασκευή παγκοσμίως πυραυλικά συστήματα είναι εποχούμενα, ώστε να μπορούν να μετακινηθούν από και προς τα σημεία εκτόξευσης. Πολλά συστήματα έχουν ελαφρώς θωρακισμένα τμήματα, όπως την καμπίνα, για να παρέχουν προστασία από πιθανά πυρά αντι-πυροβολικού. Τα εποχούμενα συστήματα, εφόσον σχεδιάζονται εξ αρχής, ή τροποποιούνται προς τούτο, μπορεί και να τοποθετηθούν σε κοντέινερ τα οποία σύρουν ελκυστήρες και τράκτορες, ακόμη και πολιτικά οχήματα.<br /><br />Τα κοντέινερ μπορεί να φέρουν πολιτική βαφή, επιγραφές και εμπορικές επωνυμίες, γεγονός που τα καθιστά δυσδιάκριτα στην εχθρική αναγνώριση. Αυτό βέβαια δεν μειώνει την ανάγκη των υπολοίπων οχημάτων μιας πυροβολαρχίας να μπορούν να συνδέονται με τους εκτοξευτές για την διεύρυνση των πυρών, την διοίκηση και τις επικοινωνίες. Η εκτόξευση από σταθερές θέσεις είναι ακόμη και σήμερα πάγια τακτική για τους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ICBM). Οι πύραυλοι βρίσκονται σε υπόγεια βαριά θωρακισμένα σιλό με τεράστια καπάκια ώστε να αντέχουν σε οτιδήποτε εκτός από ένα άμεσο πυρηνικό πλήγμα.<br /><br />Στην ελληνική περίπτωση δεν είναι ανάγκη να είναι τόσο ακριβά και περίπλοκα. Τα νησιά του Αιγαίου έχουν άφθονες έρημες εκτάσεις, αλλά και εγκαταλελειμμένα χωριά. Σ' αυτά τα μέρη μπορούν να χτιστούν υπόγεια σιλό μικρών διαστάσεων, ή και να τοποθετηθούν σε εγκαταλελειμμένα και κατάλληλα τροποποιημένα κτίσματα. Αν μπορούσε η Ελλάδα να χτίσει με άκρα μυστικότητα τα οχυρά της Γραμμής Μεταξά μεταξύ 1936-1940, μπορεί να κάνει πιο εύκολα κι αυτό. Χωρίς βέβαια να βλέπουμε εργάτες να βγάζουν “σέλφι” μπροστά στα έργα και να τα κοινοποιούν στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης!</div><div><br />Τι πυραυλικά συστήματα χρειάζονται<br /><br />Όπως αρχικά είπαμε μια μίξη διαφόρων ειδών πυραύλων με πολλαπλά βεληνεκή θα ήταν η βέλτιστη λύση. Δηλαδή πύραυλοι με βεληνεκές 40-50 χλμ μπορούν να παρέχουν αμυντική κάλυψη των νησιών, ενώ πυροβολαρχίες πυραύλων μεγαλυτέρου βεληνεκούς θα αποτελούν την δύναμη αποτροπής-κρούσης κατά τουρκικών στρατηγικών στόχων, αν και κάποιοι τουρκικοί στόχοι στρατηγικής σημασίας βρίσκονται εντός της εμβέλειας των πυραύλων με μικρότερα βεληνεκή. Ταυτόχρονα, βέβαια, άλλα πυραυλικά συστήματα θα προσφέρουν αντιαεροπορική κάλυψη.<br /><br />Για να πληγούν στόχοι στο βάθος της τουρκικής ενδοχώρας απαιτούνται πυραυλικά συστήματα με βεληνεκή 600 χλμ και πάνω. Τέτοια συστήματα μπορούν να πλήξουν από τα νησιά του Αιγαίου στόχους μέχρι και την Άγκυρα. Αναγκαστικά τα συστήματα αυτά είναι αρκετά πιο ογκώδη και φθάνουν σε μήκος αρκετά μέτρα. Αν, όμως, χρησιμοποιηθούν νέες τεχνολογίες (υπερηχητικοί αυλοωθητές-scramjet, υπεραντοτικές επιφάνειες) οι διαστάσεις περιορίζονται σημαντικά, τουλάχιστον σε μήκος.<br /><br />Οι αριθμοί που χρειάζονται εξαρτώνται από τους στόχους που επιδιώκουν δυνητικά να πλήξουν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, καθώς και από την πιθανότητα κυκλικού σφάλματος (CEP), δηλαδή από την ενδεχόμενη απόκλιση του σημείου πρόσκρουσης του πυραύλου από τον στόχο. Το μέγεθος της απόκλισης αυξάνεται ή μειώνεται ανάλογα με τον τύπο κατεύθυνσης που διαθέτει το πυραυλικό σύστημα, πράγμα το οποίο εξαρτάται και από το κόστος.</div><div><br />Δεν είναι απαγορευτικό το κόστος<br /><br />Ένα πλέγμα τέτοιων συστοιχιών μπορεί να εκτοξεύσει ένα καταστροφικό μπαράζ τουλάχιστον χιλίων βλημάτων, με αποτέλεσμα ένα σημαντικό ποσοστό από τους στόχους να καταστραφούν ολοσχερώς ή να υποστούν εκτεταμένες ζημιές που θα τους καταστήσουν μη-λειτουργικoύς για σημαντικό χρονικό διάστημα. Μπορεί να ακούγεται ότι τέτοια πυραυλικά συστήματα σε ικανό αριθμό κοστίζουν ακριβά, αλλά ίσως δεν είναι όσο νομίζουμε.<br /><br />Όσο μεγαλύτερη η παραγωγή τόσο μικρότερο το κόστος ανά μονάδα. Επίσης, νέες τεχνολογικές εξελίξεις έχουν μειώσει τα κόστη κατασκευής πυραύλων ή συστημάτων κρουζ, με το ακριβότερο κομμάτι να είναι το ηλεκτρονικό σύστημα που θα κατευθύνει τον πύραυλο στον στόχο. Αλλά για αυτά θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο με στοιχεία από παραγωγούς τέτοιων συστημάτων.<br /><br />Η μετατροπή των ελληνικών νησιών του Αιγαίου σε αβύθιστα πυραυλοφόρα, όπως παλαιότερα μιλούσαμε για αβύθιστα αεροπλανοφόρα, θα άλλαζε ριζικά τον συσχετισμό δυνάμεων στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Για την ακρίβεια, θα καθιστούσε απαγορευτική μία σύρραξη, επειδή το κόστος και για τις δύο χώρες θα ήταν εξαιρετικά υψηλό, πολλαπλάσιο από το όποιο επιδιωκόμενο κέρδος.<br /><br />Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα λειτουργούσε πλήρως κι αποτελεσματικά η αποτροπή. Αποτροπή όχι μόνο για έναν γενικευμένο πόλεμο, αλλά και για την πρόκληση ηθελημένου θερμού επεισοδίου, αφού σε συνθήκες ισορροπίας δυνάμεων αυτό θα μπορούσε να μετεξελιχθεί σε πολεμική σύγκρουση. Με άλλα λόγια, η πυραυλική τεχνολογία επιτρέπει πλέον τα ελληνικά νησιά, από αδύναμοι κρίκοι της ελληνικής άμυνας που ήταν παραδοσιακά να μετατραπούν σε στρατηγικό πλεονέκτημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα νησιά του Αιγαίου ως αβύθιστα πυραυλοφόρα – Πως μπορεί να αποκλεισθεί ο πόλεμος

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Όταν στις 13 Ιουνίου 1944 η ναζιστική Γερμανία εξαπέλυσε την πρώτη ιπτάμενη βόμβα V1 εναντίον βρετανικού εδάφους έθεσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τούρκος ναύαρχος που το 1991 προανήγγειλε τα Ίμια – Οι "γκρίζες ζώνες" στη Χάγη!

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/irfan-tinaz-slpress.gr_.jpg"><img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/irfan-tinaz-slpress.gr_-696x368.jpg" width="640" /></a><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Μπορεί τα 25 χρόνια από την κρίση στα Ίμια να συμπίπτουν με την επανέναρξη των διερευνητικών επαφών, αλλά οι Τούρκοι δεν χάνουν ευκαιρία για να υπογραμμίζουν αυτό που είχαν τότε κερδίσει: "γκριζάρισαν" τις δύο βραχονησίδες και κυρίως χρησιμοποίησαν αυτό το "γκριζάρισμα" για να αμφισβητήσουν την ελληνική κυριαρχία σε 152 ελληνικών νησιών και νησίδων στο ανατολικό Αιγαίο.<br /><br />Αυτή την εποχή, άλλωστε, έχουμε και μικροεπεισόδια στην περιοχή των Ιμίων, αφού σκάφη της τουρκικής Ακτοφυλακής εμποδίζουν τα ελληνικά αλιευτικά να ψαρεύουν εκεί. Εκτός αυτού, κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες, τα τουρκικά ΜΜΕ, χρησιμοποιώντας πολεμικούς τόνους, θριαμβολογούν που πολεμικά σκάφη τους εμποδίζουν την Ελλάδα από το να προβεί σε "πρόκληση".<br /><br />Πρόκληση εννοούν να ρίξει κάποιος επίσημος ένα στεφάνι στη βραχονησίδα, ή στη γύρω θαλάσσια περιοχή όπου βρήκαν τότε τον θάνατο τα τρία μέλη του πληρώματος του μοιραίου ελικοπτέρου! Με άλλα λόγια, δεν επιτρέπουν στην Ελλάδα ούτε να τιμήσει επιτόπου τους νεκρούς της! Επιπροσθέτως, παραδοσιακά τέτοιες ημέρες κάθε χρόνο η Άγκυρα ενορχηστρώνει μία επικοινωνιακή επίθεση. Στόχος της να υπενθυμίσει την τουρκική νίκη του 1996 και να δημιουργήσει την εντύπωση ότι είναι σε θέση και σήμερα να ρυθμίζει το τι μπορεί να κάνει και τι όχι η Ελλάδα όχι μόνο στα Ίμια, αλλά συνολικότερα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το "μοντέλο Ίμια", δηλαδή η αποβίβαση Τούρκων σε ελληνική νησίδα, μπορεί να έχει μπει στο ράφι ως μέθοδος πρόκλησης ελληνοτουρκικής κρίσης, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σε συγκυρία που η Άγκυρα θα κρίνει κατάλληλη δεν θα επανενεργοποιηθεί. Η κεμαλική αντιπολίτευση, άλλωστε, κατηγορεί την κυβέρνηση Ερντογάν που επιτρέπει στην Ελλάδα να έχει "υπό κατοχή 152 τουρκικά νησιά"! Όπως φάνηκε και το περασμένο καλοκαίρι, το τωρινό καθεστώς προτιμάει τη μέθοδο των παράνομων σεισμικών ερευνών (Oruc Reis), επόμενο βήμα των οποίων είναι η αποστολή γεωτρύπανου σε δυνάμει ελληνική ΑΟΖ.<div><br />Πίσω στο 1996<br /><br />Ας κάνουμε, όμως, ένα άλμα στο παρελθόν, γιατί εκείνη η κρίση έχει πολλά να μας διδάξει και για το σήμερα. Πριν καλά καλά, λοιπόν, καθίσει στον πρωθυπουργικό θώκο (Ιανουάριος 1996), ο Σημίτης βρέθηκε αντιμέτωπος με την κρίση στα Ίμια. Οι ελληνικοί χειρισμοί οδήγησαν την Ελλάδα σε μία ήττα, που προκάλεσε αίσθημα ταπείνωσης. Η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων είχε σοβαρή ευθύνη, αλλά την κύρια ευθύνη την φέρει πάντα η κυβέρνηση. Με αυτή την κρίση η Άγκυρα δοκίμασε τις αντοχές της τότε νέας ελληνικής κυβέρνησης και έβγαλε επικίνδυνα συμπεράσματα.<br /><br />Οι Τούρκοι παγίως εγείρουν επεκτατικές διεκδικήσεις και στη συνέχεια καλούν την Αθήνα να διαπραγματευθεί, δηλαδή να μοιράσει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Στα Ίμια, όμως, για πρώτη φορά η Άγκυρα όχι μόνο διεκδίκησε έδαφος, αλλά και δημιούργησε τετελεσμένο. Γι' αυτό και είχε ηχήσει ειρωνικά η διαβεβαίωση Σημίτη στη Βουλή αμέσως μετά την κρίση ότι δεν άλλαξε τίποτα από ό,τι ίσχυε πριν.<br /><br />Το πρώτο λάθος της ελληνικής πλευράς ήταν ότι στρατιωτικοποίησε την κρίση με την αποστολή αγήματος στα Ίμια. Οι βραχονησίδες και των δύο κρατών είναι πολλές και δεν φυλάσσονται. Θα αρκούσε οι λιμενικοί να αφαιρέσουν την τουρκική σημαία. Από τη στιγμή, που η Αθήνα αποφάσισε να στείλει στρατιώτες, ήταν ολέθριο λάθος που δεν τους τοποθέτησε και στις δύο βραχονησίδες. Τη νύκτα και με κακές καιρικές συνθήκες ήταν σχετικά εύκολο να ξεφύγει της προσοχής μία λέμβος με Τούρκους κομάντος και να δημιουργηθεί η εντύπωση μίας τουρκικής στρατιωτικής επιτυχίας.<br />Ο συμβιβασμός της ήττας<br /><br />Εκεί έγειρε η ζυγαριά. Εάν μετά την αποβίβαση των Τούρκων, το ελληνικό Ναυτικό επιχειρούσε να εκκαθαρίσει τη δεύτερη βραχονησίδα από τους Τούρκους κομάντος θα κλιμάκωνε καθέτως την αντιπαράθεση με απρόβλεπτες συνέπειες. Και το πιθανό θερμό επεισόδιο θα χρεωνόταν στην Ελλάδα. Υπήρχε, βεβαίως, και η εναλλακτική λύση το ελληνικό Ναυτικό να αποβιβάσει κομάντος σε γειτονική τουρκική βραχονησίδα για να δημιουργήσει ισοδύναμο τετελεσμένο και ως εκ τούτου η Αθήνα να διαπραγματευθεί από ισότιμη βάση με την Άγκυρα την αμοιβαία απόσυρση. Για μία τέτοια κίνηση, όμως, δεν υπήρχε ούτε πρόβλεψη ούτε επιτελικό σχέδιο.<br /><br />Με τους λάθος χειρισμούς, η κυβέρνηση Σημίτη εγκλωβίσθηκε στο ημιψευδές δίλημμα "πόλεμος ή συμβιβασμός ήττας" και αποδέχθηκε τη φόρμουλα Χόλμπρουκ (όχι στρατιώτες, όχι σημαίες, όχι πλοία). Αξίζει να σημειωθεί, μάλιστα, ότι η φόρμουλα είχε ουσιαστικά γίνει δεκτή από τον τότε υπουργό Εξωτερικών Πάγκαλο πριν ακόμα αποβιβασθούν οι Τούρκοι.<br /><br />Η κυβέρνηση Σημίτη είχε αιφνιδιασθεί πλήρως. Γι’ αυτό και είχε υποτιμήσει ανεπίτρεπτα το επεισόδιο με την προσάραξη του τουρκικού εμπορικού πλοίου στα Ίμια αρκετές ημέρες πριν. Το αποδεικνύει η σχετική δήλωση Πάγκαλου στο "Βήμα" εκείνες τις ημέρες. Κι όμως, η ποιοτική κλιμάκωση του τουρκικού επεκτατισμού με την προβολή και εδαφικών διεκδικήσεων δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Απλώς, έπιασε τον ύπνο και την κυβέρνηση και τους αρμόδιους κρατικούς μηχανισμούς, παρότι η Άγκυρα είχε προειδοποιήσει γι' αυτό που σχεδίαζε.</div><div><br />Η προειδοποίηση του Τούρκου ναυάρχου το 1991<br /><br />Τον Ιούνιο 1991, λίγο πριν την επίσκεψη του τότε Αμερικανού προέδρου Μπους σε Αθήνα και Άγκυρα, ο τότε αρχηγός του τουρκικού στόλου ναύαρχος Ιρφάν Τινάζ είχε δημοσίως ισχυρισθεί ότι οι βραχονησίδες του Αιγαίου δεν είναι ελληνικό έδαφος. Το είχα προσωπικά καταγράψει σε άρθρο μου στην "Καθημερινή". Δεν θα έπρεπε να είχε καταγραφεί και αξιολογηθεί αυτή η δήλωση από τις αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες;<br /><br />Πολύ περισσότερο που στα τέλη 1989, η Τουρκία είχε χρησιμοποιήσει την ελληνική βραχονησίδα Ζουράφα (ανατολικά της Σαμοθράκης) για βολές κατά τη διάρκεια ναυτικής άσκησης. Τότε, η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε αποφύγει να προβεί σε διάβημα για να μην οξύνει το κλίμα! Στην πραγματικότητα, επιβεβαιώθηκε για μία ακόμα φορά ότι η Άγκυρα σχεδιάζει και προετοιμάζει προσεκτικά κάθε νέα επεκτατική κίνησή της, βολιδοσκοπώντας εμμέσως τις ελληνικές αντιδράσεις.<br /><br />Τα Ίμια "ξηλώνουν το πουλόβερ'<br /><br />Με την προβολή της επεκτατικής θεωρίας των "γκρίζων ζωνών", η Τουρκία δεν είχε στόχο να αποσπάσει από την ελληνική επικράτεια δύο βραχονησίδες που βρίσκονται δίπλα στην οριογραμμή. Αυτές καθ' αυτές οι βραχονησίδες Ίμια έχουν αμελητέα σημασία. Απέκτησαν μεγάλη σημασία, επειδή στόχος της Άγκυρας ήταν και παραμένει να επεκτείνει την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας και να μετατρέψει σε "γκρίζα ζώνη" ένα σημαντικό τμήμα του Αιγαίου. Η δήλωση Τσιλέρ στη Χουριέτ εκείνες τις ημέρες ήταν σαφέστατη.<br /><br />Ήγειρε διεκδικήσεις για 152 νησιά και βραχονησίδες, ισχυριζόμενη ότι «μέχρι τώρα η Τουρκία υποσυνείδητα αποδεχόταν ότι τα νησιά αυτά έμπρακτα ανήκουν στην Ελλάδα. Εμείς θα το αλλάξουμε αυτό». Ας σημειωθεί ότι με το ιταλοτουρκικό πρωτόκολλο του 1932 για τη χάραξη της μεθοριακής γραμμής μεταξύ Τουρκίας και Δωδεκανήσων, η Άγκυρα είχε επισήμως αναγνωρίσει ότι τα Ίμια ανήκουν στα Δωδεκάνησα. Το καταγράφουν, μάλιστα και επίσημοι τουρκικοί χάρτες εκείνης της εποχής.<br /><br />Όσο δε για τα νησιά βορειότερα της Δωδεκανήσου, η Συνθήκη της Λωζάννης είναι απολύτως σαφής. Αναφέρει ότι στην Ελλάδα παραχωρούνται τα μεγάλα νησιά (Λήμνος, Λέσβος κ.α.) και οι παρακείμενες νησίδες. Και για να μην αφήσει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης, αναφέρει σαφώς ότι στην Τουρκία παραχωρούνται αποκλειστικά και μόνο όσες νησίδες είναι εντός της ζώνης τριών μιλίων από τις μικρασιατικές ακτές.</div><div><br />Και οι "γκρίζες ζώνες" στη Χάγη – Η υπαναχώρηση Σημίτη<br /><br />Μετά την κρίση στα Ίμια, σύμφωνα με πληροφορίες που ποτέ δεν διαψεύσθηκαν, η Αθήνα είχε ζητήσει από τους Αμερικανούς να εμφανίσουν σαν δική τους την ιδέα για παραπομπή των "γκρίζων ζωνών" στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Όταν η Ουάσιγκτον υπέβαλε την πρόταση, η κυβέρνηση Σημίτη είχε σπεύσει να την αποδεχθεί. Την επόμενη ημέρα, όμως, μετά από την εκδήλωση έντονων αντιδράσεων, είχε υπαναχωρήσει, δηλώνοντας ότι η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να ζητάει την παραπομπή.<br /><br />Η αλήθεια είναι ότι κανένα κράτος δεν προτείνει τον τρόπο, με τον οποίο η εχθρική δύναμη θα προωθήσει την αμφισβήτηση της εθνικής του κυριαρχίας. Δεν υπάρχει διεθνώς, άλλωστε, προηγούμενο ένα κράτος να αφήνει στα χέρια κάποιων ξένων δικαστών την εδαφική του ακεραιότητα. Στην περίπτωσή μας να αποφασίσουν εάν οι Φούρνοι, οι Οινούσσες, το Αγαθονήσι, η Ψέριμος και τόσες άλλες και κατοικημένες νησίδες θα παραμείνουν ελληνικές ή θα παραχωρηθούν στην Τουρκία!<br /><br />Όλα τα παραπάνω μπορεί σε κάποιους να μοιάζουν ιστορικού χαρακτήρα αναφορές, αλλά στην πραγματικότητα είναι η "καρδιά" της ελληνοτουρκικής διένεξης μέχρι και σήμερα. Κι αυτά τα ζητήματα θα εισέλθουν από το "παράθυρο" και στο νέο κύκλο των διερευνητικών που μόλις ξεκίνησε. Γι' αυτό ας αρχίσουμε να διδασκόμαστε από το παρελθόν, όταν μάλιστα αυτό έχει να μας διδάξει πολλά.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Τούρκος ναύαρχος που το 1991 προανήγγειλε τα Ίμια – Οι "γκρίζες ζώνες" στη Χάγη!

Λυγερός Σταύρος Μπορεί τα 25 χρόνια από την κρίση στα Ίμια να συμπίπτουν με την επανέναρξη των διερευνητικών επαφών, αλλά οι Τούρκοι δεν χάν...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΟΙ είμαστε; Τότε… “άντε γεια” σας! Ισραηλινός στον Τούρκο “ON AIR”

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/01/ISRAEL-TURKEY-HAVER-TURK-SHOW-790x400.jpg" /><br /><br />Επεισόδιο απολύτως χαρακτηριστικό της κατάστασης που επικρατεί στις σχέσεις Τουρκίας και Ισραήλ, καταγράφηκε στην τουρκική τηλεόραση και το δίκτυο Haber-Turk, κατά τη διάρκεια εκπομπής με αντικείμενο τις τουρκοϊσραηλινές σχέσεις. Στο θέμα αναφέρθηκε <a href="https://www.israelhayom.co.il/article/844767">ο ισραηλινός ιστοχώρος Israel Hayom</a>, καθώς αποτυπώνεται με τον πιο γλαφυρό τρόπο, τόσο η τεράστια καχυποψία του εβραϊκού κράτους απέναντι στην Τουρκία, όσο και ο ευκαιριακός χαρακτήρας της υποτιθέμενης τουρκικής πρόθεσης να εξομαλύνουν τις διμερείς σχέσεις…<br /><br />Συμμετείχαν ο τουρκικής καταγωγής Ισραηλινός ερευνητής στο Κέντρο “Moshe Dayan” του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, αλλά και στο Ινστιτούτο Στρατηγικής και Άμυνας της Ιερουσαλήμ, Dr. Chai Eitan Cohen Yenrojak, καθώς επίσης και ο πρώην πρέσβης της Τουρκίας στο Τελ Αβίβ, Oguz Celikkol. Τον τελευταίον τον θυμούνται όλοι, όταν του είχε δοθεί χαμηλότερο κάθισμα κατά τη διάρκεια επίπληξης από τον τότε Υφυπουργό Εξωτερικών, Dani Ayalon.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/apomonomenoi-eimaste-tote-quot-ante-geia-quot-sas-israilinos-ston-toyrko-quot-on-air-quot/ayalon-israel-turkish-ambassador"><img height="395" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/01/AYALON-ISRAEL-TURKISH-AMBASSADOR.jpeg" width="640" /></a><br /><br />Οι συζητήσεις στην τουρκική τηλεόραση είναι συνήθως πολύ ευγενικές – έτσι ήταν και η αρχή της εν λόγω συνέντευξης στο “Haber-Turk”. Ο Dr. Cohen Yenrojak τόνισε ότι «η πρόσκληση του υπουργού Yuval Steinitz στο Φόρουμ Φυσικού Αερίου αποδεικνύει -για άλλη μια φορά- ότι το Ισραήλ είναι έτοιμο να εξομαλύνει τις σχέσεις του με την Τουρκία.<br /><br />»Ωστόσο στην παρούσα κατάσταση, προκειμένου να επιτευχθεί πραγματική εξομάλυνση των σχέσεων, η Τουρκία θα πρέπει να πάψει να υποστηρίζει την τρομοκρατική οργάνωση της Χαμάς. Επίσης, για την οικοδόμηση μιας γέφυρας αμοιβαίας εμπιστοσύνης, η Τουρκία θα πρέπει να σταματήσει τις λεκτικές επιθέσεις κατά του κράτους του Ισραήλ, που ενδιαφέρεται να συνεργαστεί με την Τουρκία, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποβεί εις βάρος των σχέσεων του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο».<br /><br />»Ο Celikkol του απάντησε ότι «το Ισραήλ χρειάζεται την Τουρκία περισσότερο από ό, τι η Τουρκία χρειάζεται το Ισραήλ. Το Ισραήλ θα συνεχίσει να είναι απομονωμένο στη Μέση Ανατολή όσο συνεχίζει την πολιτική λεηλασίας των παλαιστινιακών εδαφών. Τη στιγμή που το Ισραήλ υποστηρίζει την Κύπρο δεν μπορεί να ζητά από την Τουρκία να μην υποστηρίξει την Παλαιστίνη».<br /><br />Στο σημείο αυτό, ο Ισραηλινός ερευνητής αρνήθηκε να συνεχίσει τη συζήτηση και μάλιστα διέκοψε τον παρουσιαστή, διευκρινίζοντας με σκληρά και ξεκάθαρα λόγια ότι «είναι καιρός να σταματήσει η Τουρκία να πιστεύει ότι το Ισραήλ είναι απομονωμένο στη Μέση Ανατολή επειδή αυτό δεν είναι αλήθεια».<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΟΙ είμαστε; Τότε… “άντε γεια” σας! Ισραηλινός στον Τούρκο “ON AIR”

Επεισόδιο απολύτως χαρακτηριστικό της κατάστασης που επικρατεί στις σχέσεις Τουρκίας και Ισραήλ, καταγράφηκε στην τουρκική τηλεόραση και το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το πιο τρομακτικό αλλά αφανές αδιέξοδο για τον Ερντογάν, αφορά την Κίνα…

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/09/ERDOGAN-TURKEY-XI-CHINA-790x400.png" /><br /><br />Σε εξαιρετικά δύσκολη θέση έχει φέρει το Ερντογάν η τουρκική αντιπολίτευση, εστιάζοντας την τακτική της στο ζήτημα της φιλοξενίας μεγάλου αριθμού Τουρκογενών Ουιγούρων μουσουλμάνων (περίπου 50.000), προερχόμενων από την κινεζική επαρχία Σινγιάνγκ. Οι πληθυσμοί αυτοί βρέθηκαν στην Τουρκία, αφού πρώτα πολέμησαν στο παλίσιο της ιδιοτελούς και ιδιότυπης “τζιχάντ” (ιερός πόλεμος) στη Συρία και ίσως στο μέτωπο της Λιβύης. Η Κίνα όμως που στηρίζει με δάφορους τρόπους την Τουρκία έχει στριμώξει τον Ερντογάν στη γωνία…<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι οι Κινέζοι καταπνίγουν μεντις… συνήθειες μεθόδους την αντίδραση στην επαρχία Σινγιάνγκ. Το πιο “δημοκρατικό” από τα μέτρα καταστολής είναι ο εγκλεισμός των Ουιγούρων που κατηγορούνται για αντικαθεστωτική δράση στην πατρίδα τους, σε ειδικά “αναμορφωτήρια” σχολεία! Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης έχουν ουκ ολίγες φορές ασχοληθεί με αυτή την υπόθεση…<br /><br />Ο Ερντογάν που είναι πλέον σε δεινή θέση, από τη μία χρειάζεται πάση θυσία την κινεζική υποστήριξη, καθώς έλαβε και τον πλέον κρίσιμο για τη συγκυρία χαρακτήρα, τον οικονομικό. Αρχικά, όταν το έλλειμμα της Τουρκίας εκτοξεύθηκε το περασμένο καλοκαίρι, κινεζικά κεφάλαια έσπευσαν για την αποτροπή κατάρρευσης της τουρκικής οικονομίας.<br /><br />Παράλληλα, η κινεζική Κεντρική Τράπεζα επέκτεινε κατά 400 εκατομμύρια λίρες την ανταλλαγή (swap) νομισμάτων, την τουρκική λίρα με την νομισματική μονάδα της Κίνας, το ρέμινμπι. Η αρχική πρόταση ανάμεσα στην Άγκυρα και το Πεκίνο είχε υπογραφτεί το 2002 και καθόριζε το ύψος των swaps στα 10,9 δισ. τουρκικές λίρες.<br /><br />Τέτοιες συμφωνίες βοηθούν την αποτροπή κατάρρευσης του τουρκικού εθνικού νομίσματος, επιτρέποντας στο καθεστώς Ερντογάν αν συνεχίζει να πληρώνει τις εισαγωγές του με ένα αποδεκτό στις διεθνείς αγορές νόμισμα…<br /><br />Όλα αυτά η Κίνα φυσικά δεν τα κάνει για την καλή της την καρδιά. Αναγνωρίζει στον τουρκικό γεωγραφικό χώρο έναν σημαντικό εταίρο στη χερσαία διάσταση του προγράμματος μία ζώνη, ένας δρόμος” (BRI: Belt and Road Initiative).<br /><br />Επιπρόσθετα, ο Ερντογάν υποσχέθηκε να βοηθήσει στη σταθεροποίηση της κατάστασης με τους Τουρκογενείς Ουιγούρους μουσουλμάνους της επαρχίας Σινγιάνγκ. Οι Κινέζοι είναι φυσικό να θεωρούν όσους πείστηκαν να ταξιδέψουν και να πολεμήσουν στο πλάι οργανώσεων τζιχαντιστών όπως το αιμοσταγές ISIS και η… θυγατρική της Αλ Κάιντα στην περιοχή, η αιμοσταγής Al Nusra, ως τα πλέον επικίνδυνα για την εσωτερική ασφάλεια στοιχεία.<br /><br />Από την άλλη υπάρχει η αντιπολίευση που κατηγορεί τον Ερντογάν ότι θυσιάζει Τουρκογενείς πληθυσμούς, ενώ αντιφάσκει και με τις διακηρύξεις του για την ανάδειξή του σε ηγέτη που θα υπερασπίζει τα δικαιώματα των απανταχού μουσουλμάνων.<br /><br />Σφοδρά ήταν τα πυρά της αποκαλούμενης και ως “λύκαινας”, εθνικίστριας Μεράλ Ακσενέρ του… κεντροδεξιού “Καλού Κόμματος”, που κάποιοι αφελείς στις ΗΠΑ θεωρούν ως “φιλοδυτική”. Κάλεσε μάλιστα και τον Ουιγούρο Nursiman Abdurasid να μιλήσει στο βήμα, σε μια πολύ ύποπτη και ύπουλη ενέργεια…<br /><br />Η ομιλία μεταδόθηκε από την τηλεόραση και η συζήτηση έγινε “viral” στα κοινωνικά δίκτυα με το hastag “AKPsilenceUigh”! Τα δεδομένα αυτά εγείρουν την υποψία ότι η Ακσενέρ λειτουργούσε σε συνεργασία με τον Ερντογάν!<br /><br />Ο Τούρκος ηγέτης έχει λόγους να χαίρεται διότι όσοι παραμείνουν, εάν αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου θα ενισχύσουν τη δική του εκλογική βάση, ενώ ίσως κατευθυνθούν σε περιοχές που η κατάσταση είναι οριακή…<br /><br />Καθώς οι Κινέζοι πιέζουν για την έκδοση των πιο επικίνδυνων Ουιγούρων και τόσο οι Τούρκοι εθνικιστές όσο και οι ισλαμιστές θέλουν να το αποτρέψουν, η ενέργεια αυτή και η ευρεία δημοσιότητα που έλαβε, μοιάζουν να οργανώθηκαν για να ενισχύσουν το “οπλοστάσιο” Ερντογάν απέναντι στους Κινέζους! Να υποστηρίξει εύσχημα, ότι θα συνιστούσε πολιτική αυτοκτονία εάν προχωρούσε στην έκδοση…<br /><br />Πώς αλλιώς να ξεφύγει από τη διμερή συμφωνία που έχει υπογράψει με τους Κινέζους για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή και την έκδοση καταζητούμενων; Το να αποτρέπεται η έκδοσή τους όμως με βάση ρητορική περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μοιάζει όταν μιλά κανείς για την Τουρκία, με ένα ευχάριστο ανέκδοτο…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το πιο τρομακτικό αλλά αφανές αδιέξοδο για τον Ερντογάν, αφορά την Κίνα…

Σε εξαιρετικά δύσκολη θέση έχει φέρει το Ερντογάν η τουρκική αντιπολίτευση, εστιάζοντας την τακτική της στο ζήτημα της φιλοξενίας μεγάλου αρ...

Διαβάστε την συνέχεια