Η Αλεξανδρούπολη γίνεται η Σούδα της Βόρειας Ελλάδας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxkypUbWaDgWvzMDYf91dxQv8GrAz506FA33z4It8X6pRNX0ppsY-wCWbmGBb1aBQvT2k8d7S6ai7DHLwqr_qHIlS2le6SIX-VoDg7qndUCuxjKhzv36juxdx2KgU3tfkW6I_P9g4JAQo/s1600/USN+CARSON+CITY.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxkypUbWaDgWvzMDYf91dxQv8GrAz506FA33z4It8X6pRNX0ppsY-wCWbmGBb1aBQvT2k8d7S6ai7DHLwqr_qHIlS2le6SIX-VoDg7qndUCuxjKhzv36juxdx2KgU3tfkW6I_P9g4JAQo/s640/USN+CARSON+CITY.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Μελαχροινή Μαρτίδου</b><br />Αθόρυβα, κι απλά δίχως ηχηρές αντιδράσεις, δίχως γνωστοποίηση αντισταθμιστικών ωφελημάτων, με επισημότητα και φιλόξενη διάθεση -που σε τέτοιες περιπτώσεις παρερμηνεύεται- το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης γίνεται "στέκι" του αμερικάνικου πολεμικού ναυτικού. Έτσι απλά. Μόλις περατώθηκαν οι εργασίες ανέλκυσης της βυθοκόρου "ΟΛΓΑ" (με έξοδα των ΗΠΑ, αφού τους δικούς τους σκοπούς θα εξυπηρετούσε), ξεκινά η χρήση του από πολεμικά σκάφη της Αμερικής. Αυτό σχετικά αναφέρεται στα ψιλά γράμματα που περιλαμβάνει η αμυντική συμφωνία Ελλάδας-ΗΠΑ. <br /><br />Ήδη εδώ και δύο μέρες βρίσκεται στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης το USN CARSON CITY. Είναι το πρώτο πολεμικό πλοίο που σηματοδοτεί, ουσιαστικά με την παρουσία του, τον ρόλο του λιμανιού υπό νέα γεωστρατηγική αναβάθμιση, κάνοντας την αρχή για πολλές τέτοιες αφίξεις πλοίων.<br /><br />Ένα πλοίο με πολλές δυνατότητες μεταφοράς μέσων, ελικοπτέρων, αρμάτων μάχης και στελεχών για ασκήσεις σε όλη την Ευρώπη. Η άφιξή του αναπτύσσει σενάρια επί σεναρίων ότι, κάτι σημαντικό ξεκινά και το λιμάνι πλέον γίνεται πολύτιμο εργαλείο των Αμερικανών. Μια αναβάθμιση, που από την πλευρά των υποστηρικτών εκλαμβάνεται ως "αναβάθμιση" και από την πλευρά των αμφισβητιών, ως αφορμή για σενάρια εντάσεων.<div> <br /> <img height="425" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/11/1.jpg" width="640" /><i>Christopher Cavoli ο διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων Ευρωπης. </i><br /><br />Δημιουργούνται νέα de facto δεδομένα, χωρίς να ενημερωθεί η περιοχή και δίχως να υπάρξουν αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας. Μία κοινωνίας, που βρίσκεται προ απροόπτου και η αλήθεια είναι πως βιώνει την δική της καθημερινότητα της κρίσης και της αγωνίας της να αντεπεξέλθει. <br />Που περιορίζονται οι αντιδράσεις <br /><br />Η μόνη κίνηση διαφοροποίησης και αντίδρασης προέρχεται από την Επιτροπή Ειρήνης της Αλεξανδρούπολης. Με κάλεσμά της στο λαό ζητά να εκφραστεί η δυναμική αντίδραση του, έξω από το δημαρχείο της πόλης.<br /></div> <div> Σχετικά αναφέρει: «Η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο του Στρατηγικού Διαλόγου, εργάζεται συστηματικά ώστε να αμβλυνθούν τα αντιαμερικανικά αισθήματα του λαού και της νεολαίας. Γνωρίζουν ότι τα σύννεφα του πολέμου δεν φεύγουν με "φιλικούς" αθλητικούς αγώνες, η αγωνία κάθε προοδευτικού ανθρώπου δεν κατευνάζει με διαφημίσεις από τα θετικά, όπως λένε, ανταλλάγματα.» <br /><br />«Η "καριέρα" και τα "ματωμένα" βιογραφικά δεν ταιριάζουν σε κανέναν νέο επιστήμονα, που πρέπει να θέσει τις γνώσεις του στην υπηρεσία της λαϊκής ευημερίας και τη φωνή του στην ανάπτυξη της αντιπολεμικής - αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Η Επιτροπή Ειρήνης Αλεξανδρούπολης καλεί τους εργαζόμενους, το λαό και τη νεολαία να δυναμώσουν τον αγώνα ενάντια στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια.» <br /><br />«Το σύνθημα "Eξω το ΝΑΤΟ και οι βάσεις - καμιά συμμετοχή στις επεμβάσεις", πρέπει να ακουστεί ακόμα πιο δυνατά, από περισσότερα συνδικάτα και μαζικούς φορείς. Καλούμε όλα τα Σωματεία, τους Συλλόγους να οργανώσουμε την πάλη ενάντια στα σχέδια που μετατρέπουν την πόλη μας σε "ορμητήριο θανάτου" ενώ θα γίνει και συλλογή υπογραφών ενάντια στην Ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία.» <br /><br /><img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/11/4.jpg" width="640" /> <br /></div> <div> Συναντήσεις Ελλήνων και Αμερικανών αξιωματούχων <br /><br />Ωστόσο γόνιμες και σε καλό κλίμα ήταν οι επίσημες συναντήσεις του πλοιάρχου του πολεμικού πλοίου και της ναυτικής ακολούθου της πρεσβείας των ΗΠΑ με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο του Οργανισμού Λιμένος Αλεξανδρούπολης οι οποίοι τόνισαν ότι, η άφιξη των Αμερικανών και ο ελλιμενισμός τέτοιων πλοίων, δημιουργούν θετικό αντίκτυπο στους υποψήφιους επενδυτές του λιμανιού. <br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες δυο μεγάλες εταιρίες εκδήλωσαν ήδη ενδιαφέρον και μελετούν τα σχετικά στοιχεία. Τόσο ο κ. Χατζημιχαήλ όσο και ο κ. Χατζηκωνσταντίνου του ΟΛΑ, επιβεβαίωσαν την άφιξη τέτοιων πλοίων στην Αλεξανδρούπολη στα πλαίσια της ενιαίας αμυντικής συνεργασίας ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. <br /><br />Τόνισαν τα εμφανή οφέλη την εμπέδωση της ασφάλειας και την τόνωση της τοπικής οικονομίας, με τις εξυπηρετήσεις των πλοίων, τον ανεφοδιασμό τους από την τοπική αγορά σε καύσιμα και άλλα υλικά. <br /><br />Στο εντυπωσιακό πολεμικό πλοίο περιηγήθηκαν οι δημοσιογράφοι αλλά και οι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών της Περιφέρειας ΑΜΘ και του στρατού. Είδαν την πλήρη αξιοποίηση της εργονομίας όλων των χώρων, το εσωτερικό του που έχει την δυνατότητα να μεταφέρει πάνω από 300 στρατιωτικούς και στελέχη, αλλά και δεκάδες άρματα κι ελικόπτερα. <br /><br />Η έλευση του πρώτου πολεμικού σκάφους του αμερικανικού Ναυτικού συνδυάστηκε και με την φυσική παρουσία του στρατηγού των αμερικανικών δυνάμεων της Ευρώπης Κριστοφερ Καβόλι που είχε εγκάρδιες συνομιλίες με τον διοικητή του Δ.Σ.Σ. Χαρ. Λαλούση και τον διοικητή της 12ης μεραρχίας Αγγελο Χουδελούδη. Μετέφερε το δικό του ελπιδοφόρο μήνυμα για την ενίσχυση της οικονομικής και της στρατιωτικής συνεργασίας, στα πλαίσια μιας τεράστιας ευκαιρίας που διανοίγεται με την συνεργασία του αμερικανικού και του ελληνικού στρατού. <br /><br />Τα τελευταία χρόνια πάντως το USNS Carson City επιχειρεί στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή, με έδρα του τις ναυτικές εγκαταστάσεις της Σούδας. Το αν το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης γίνει το σημείο όπου οι ΗΠΑ θα αποκτήσουν μόνιμη παρουσία στην θρακική πόλη, (εκτός από τις συνεχείς επισκέψεις πολεμικών πλοίων, τόσο για ανάπαυλα όσο και για μεταφορά μέσων και στελεχών για ασκήσεις σε όλη την Ευρώπη), θα φανεί στην πράξη.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η Αλεξανδρούπολη γίνεται η Σούδα της Βόρειας Ελλάδας;

Μελαχροινή Μαρτίδου Αθόρυβα, κι απλά δίχως ηχηρές αντιδράσεις, δίχως γνωστοποίηση αντισταθμιστικών ωφελημάτων, με επισημότητα και φιλόξεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Με ποιο Ισλάμ συναντήθηκαν οι Έλληνες στην Ιστορία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjo7zjkObOAl9qcKhZ7j0ACj80MNue0paLw6GGjGhrCKg_m7TwOc1mN7PyE4LCt0dM6du0zvm9wtI_Q84aeAPgkn9V_t75OaiXujByQKlVzv9AvkHy75m1LJTv77zDEjeQ1K1u70ycv25s/s1600/saloniki.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjo7zjkObOAl9qcKhZ7j0ACj80MNue0paLw6GGjGhrCKg_m7TwOc1mN7PyE4LCt0dM6du0zvm9wtI_Q84aeAPgkn9V_t75OaiXujByQKlVzv9AvkHy75m1LJTv77zDEjeQ1K1u70ycv25s/s640/saloniki.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Βλάσης Αγτζίδης</b><br />Η εμφάνιση ενός μεγάλου προσφυγικού και μεταναστευτικού ρεύματος από τη Μέση Ανατολή, αλλά και από ανατολικότερες περιοχές (Αφγανιστάν, Πακιστάν, Μπαγκλαντές) έχει ανανεώσει το ενδιαφέρον για τη μελέτη του φαινομένου. Επί πλέον θέτει σε δοκιμασία τα παραδοσιακά στερεότυπα, με αποτέλεσμα να γινόμαστε μάρτυρες εκδηλώσεων αγωνίας και φόβου. <br /><br />Το ερώτημα που πρέπει να διαπραγματευτούμε πρωτίστως είναι εάν το Ισλάμ είναι ενιαίο και ειδικότερα με ποια από τις μορφές τους ο νεότερος ελληνισμός ήρθε σε επαφή. Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι σαφέστατη. Οι πιστοί της ισλαμικής θρησκείας δεν ανήκουν σε μια ενιαία ομάδα με κοινή ταυτότητα. Ούτε είναι εφικτό να υπάρξει υπέρβαση των ξεχωριστών εθνικών και τοπικών ταυτοτήτων στο όνομα της κοινής θεολογικής θεώρησης.<br /><br />Γι αυτό και είναι μεγάλο λάθος η αντιμετώπιση των προσφύγων και μεταναστών με βάση τη θρησκευτική ταυτότητα. Ο νεότερος ελληνισμός συναντήθηκε ιστορικά κυρίως με μια από τις πολλές εκδοχές του Ισλάμ, η οποία καθόρισε και την ιστορική του παρουσία στο χώρο της Εγγύς Ανατολής: με αυτή του τουρκομανικού Ισλάμ.<br /><br />Το τουρκομανικό Ισλάμ (από το οποίο προήλθαν οι Σελτζούκοι και αργότερα οι Οθωμανοί), αφού πρώτα κατέστρεψε την αροαβοϊσλαμική πολιτιστική αναγέννηση –είτε με τους Μαμελούκους της Αιγύπτου, είτε καταλαμβάνοντας τη Βαγδάτη– διέπραξε, από την εποχή που εισέβαλε στα βυζαντινά εδάφη, γενοκτονία κατά των χριστιανικών πληθυσμών. Μεθοδικά άλλαξε τη μορφή της περιοχής, και για τη μετάλλαξη αυτή χρειάστηκε όσο περίπου χρόνο χρειάστηκαν οι Ισπανοί για να εξισπανίσουν τη Νότια Αμερική και οι Αγγλοσάξονες για να κυριαρχήσουν απολύτως στη Βόρεια Αμερική και την Ωκεανία. <br />Μουσουλμάνος=Τούρκος <br /><br />Η συνάντηση των Ελλήνων με το τουρκομανικό Ισλάμ ήταν τόσο καταλυτική και απόλυτη από τον 11ο αιώνα, που στη λαϊκή αντίληψη ο όρος "Τούρκος" ταυτίστηκε με τον όρο "Ισλάμ". Χαρακτηριστικά είναι τα περιστατικά που αναφέρονται στους εξισλαμισμούς στην Κρήτη, όπου μετά την οθωμανική κατάκτηση παρατηρήθηκε αθρόα τάση εισδοχής στο Ισλάμ. Επειδή η προσέλευση ήταν μαζική, οι ιμάμηδες αρκούνταν στη φράση «Άιντε, Τούρκος» για να επισημοποιήσουν τον εξισλαμισμό.<br /><br />Η ταύτιση αυτή ήταν τόσο καθολική, ώστε ακόμα και ο σημαντικός διαφωτιστής και διανοούμενος Ρήγας Φεραίος την αναπαράγει στον Θούριο: «Να σφάξωμεν τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν/και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν». Η παράδοση της θρησκευτικής χρήσης των εθνικών όρων είναι βαθιά ριζωμένη στη λαϊκή αντίληψη. Χαρακτηριστική είναι η χρήση από τον Κοσμά τον Αιτωλό: «...όσοι αδικήσατε Χριστιανούς, ή Εβραίους, ή Τούρκους». <br /><br />H θρησκευτική αντίληψη των κοινωνικών και εθνικών επαναστάσεων κυριαρχούσε στις επίσημες ερμηνείες. Έτσι, με την κήρυξη της ελληνικής επανάστασης του 1821, η Υψηλή Πύλη, για να αντιμετωπίσει τους επαναστάτες, επανέφερε τη συμμόρφωση των μουσουλμάνων στη Σαρία, ως ένα μέσο εκ νέου αφοσίωσης στις κατακτητικές επιδρομές (gaza) και στον ιερό πόλεμο (Jihad). <br /><br />Σε επίσημη απόφαση της Υψηλής Πύλης αναφερόταν ότι η εξέγερση στρεφόταν ενάντια στο «έθνος του Ισλάμ» και μπορούσε να καταπνιγεί «με τη βοήθεια του Θεού, ο οποίος επί 1.200 χρόνια είχε σταθεί προστάτης της θρησκείας, του κράτους του Μωάμεθ και του νικηφόρου έθνους του Ισλάμ, με την πνευματική βοήθεια του τελευταίου προφήτη». <br />Οι Έλληνες και το τουρκικό τζιχάντ <br /><br />Το φαινόμενο του Ιερού Ισλαμικού Πολέμου –του τζιχάντ που επέστρεψε δυναμικά στον κόσμο με το σύγχρονο ισλαμιστικό κίνημα– δύο φορές εμφανίστηκε στην Εγγύς Ανατολή κατά τη διάρκεια των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα. Την πρώτη φορά κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο Οθωμανός σουλτάνος, ο υπέρτατος ηγέτης, ο χαλίφης του ισλαμικού κόσμου, χαρακτήρισε ως τζιχάντ τη συμμετοχή τής υπό νεοτουρκικό έλεγχο Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον πόλεμο. <br /><br />Εκείνο το τζιχάντ θα κηρυχθεί με την απόλυτη συμπαράσταση των Γερμανών. Ο Stefan Ihrig αναφέρει ότι πολλοί ήταν εκείνοι «…μεταξύ αυτών και ο αυτοκράτορας (σ.τ.σ. Κάιζερ), που σκέφτονταν ότι μια Τζιχάντ υποκινημένη από και με καθοδηγητές τους Οθωμανούς θα ήταν ένας κρυφός άσος στο μανίκι κατά τον Μεγάλο Πόλεμο του 1914». <br /><br />Στο πλαίσιο αυτού του τελευταίου οθωμανικού τζιχάντ, υπό την καθοδήγηση των κοσμικών εθνικιστών και με τις ευλογίες συγκεκριμένων μεγάλων χριστιανικών κρατών (Γερμανίας, Αυστρίας), έγιναν οι μεγάλες γενοκτονίες των χριστιανικών λαών της αυτοκρατορίας: των Αρμενίων, των Ελλήνων της Ανατολής και των Ασσυρίων. Οι πληθυσμοί αυτοί, που είχαν επιβιώσει για αιώνες μετά από την εισβολή και την κυριαρχία του τουρκικού Ισλάμ στην Ανατολή, θα πάψουν να υπάρχουν οριστικά μόλις στις αρχές του 20ού αιώνα. <br /><br />Με μια παράδοξη οικειοποίηση του Ισλάμ και των συμβόλων του από τον κοσμικό τουρκικό εθνικισμό, ο Μουσταφά Κεμάλ Πασά θα κηρύξει «τζιχάντ κατά των απίστων» (Ελλήνων και Αρμενίων) την περίοδο του ελληνοτουρκικού πολέμου (1919-1923). Θα ανακηρύξει εαυτόν gazi (γαζή), δηλαδή ιερό πολεμιστή για τη διάδοση του κορανίου, μετά την πρώτη του νίκη κατά των ελληνικών στρατευμάτων στη μάχη του Σαγγάριου (Αύγουστος 1921). <br />Ιερός πόλεμος <br /><br />Η παρακάτω περιγραφή αναδεικνύει τον θρησκευτικό ισλαμικό χαρακτήρα που έδωσε ο Μουσταφά Κεμάλ στην προσπάθεια ανατροπής των δυσμενών διευθετήσεων μετά την ήττα των Νεότουρκων στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο: «Στις 23 Απριλίου 1920 θα λάβει χώρα η εναρκτήρια συνεδρίαση της αυτοαποκαλούμενης εθνικιστικής Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης στην Άγκυρα. Η αίθουσα της συγκέντρωσης ήταν μακρόστενη, διακοσμημένη με τις πράσινες σημαίες του Ισλάμ και με στίχους από το Κοράνι. Πλάι στην κεντρική αίθουσα υπήρχε αίθουσα προσευχής με αναλόγια και τάπητες στραμμένα προς τη Μέκκα… <br /><br />»Πριν από την έναρξη, οι βουλευτές συγκεντρώθηκαν στο τέμενος Χατζή Μπαϊράμ και προσευχήθηκαν. Στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς το κτήριο της Εθνοσυνέλευσης με τις σημαίες και τα ιερά κειμήλια μπροστά. Εκεί παρακολούθησαν την ανάγνωση ολόκληρου του Κορανίου και το κήρυγμα του Μπουχαρί, που αναφερόταν στις παραδόσεις του Προφήτη. Παράλληλα σφάζονταν αρνιά. Ακολούθησε ένα κήρυγμα σχετικά με τη θρησκευτική σημασία του εθνικού αγώνα και στη συνέχεια προσευχές για τη σωτηρία του Χαλίφη και της πατρίδας. Στο τέλος οι βουλευτές παρακολούθησαν τον ύμνο "Μεβλούντ" του Σουλεϊμάν Τσελεμπί, για τη γέννηση του Μωάμεθ. Ο ύμνος αυτός ψάλλεται σ' όλες τις εξαιρετικές περιπτώσεις». <br /><br />Οι Έλληνες και οι Αρμένιοι θα συντριβούν στρατιωτικά, με την ευλογία σημαντικών χριστιανικών συμμαχικών κρατών (Ιταλία, Γαλλία), την αδιαφορία άλλων (Μεγ. Βρετανία, ΗΠΑ) και την αμέριστη συμπαράσταση της νεαρής Σοβιετικής Ένωσης. Το τζιχάντ θα ολοκληρωθεί με ιδιαίτερα αιματηρό τρόπο τον Σεπτέμβρη του 1922, όταν η τότε μοναρχική κυβέρνηση των Αθηνών συνειδητά παρέδωσε αφοπλισμένους τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Μικράς Ασίας στους Τσέτες τους gazi Μουσταφά Κεμάλ. Η πυρπόληση και η σφαγή της Σμύρνης έλαβαν χώρα στο πλαίσιο του τζιχάντ που είχε κηρυχθεί. <br /><br />Η ήττα των "απίστων" επέφερε τις ποινές που προβλέπει το Κοράνι. Η καταστροφή της Σμύρνης υπήρξε η τελευταία δραματική συνάντηση με το τουρκικό Ισλάμ. Συνάντηση που συνέβη σε ένα εντελώς νέο ιστορικό πλαίσιο, όπου αυτό το Ισλάμ είχε χάσει πλέον την πολιτική του αυτοτέλεια και είχε χρησιμοποιηθεί εργαλειακά από τις ανερχόμενες δυνάμεις του τουρκικού εθνικισμού, οι οποίες προσδοκούσαν να κατασκευάσουν μια Τουρκία απαλλαγμένη από τις μειονότητες. <br /><br />Ακόμα και η Συνθήκη της Λωζάννης, η τελευταία συνθήκη που ρύθμιζε τα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και αναθεωρούσε παλαιότερες συνθήκες (Σεβρών), αποφάσισε την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών και των περιουσιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με βάση το θρησκευτικό κριτήριο: οι ελληνορθόδοξοι χριστιανοί της Τουρκίας θα έπρεπε να εγκατασταθούν υποχρεωτικά στην Ελλάδα και οι μουσουλμάνοι της Ελλάδας υποχρεωτικά στην Τουρκία.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Με ποιο Ισλάμ συναντήθηκαν οι Έλληνες στην Ιστορία

Βλάσης Αγτζίδης Η εμφάνιση ενός μεγάλου προσφυγικού και μεταναστευτικού ρεύματος από τη Μέση Ανατολή, αλλά και από ανατολικότερες περιοχέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ – Ερντογάν: Και τώρα οι δυο τους

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5TSU4foHkGCcFuCGtMk0VvKdhl-xuDu6yJSJLAHJgomompg5xo4aGp5xgoG0RhuqYjEjqBD3UJzUfufnNIhopzU5lm5Ddu_H_YU_-EHW4WOvHdwO-47SvjpjARPMOT8uIw3nyn2XlxY4/s1600/trump-erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="446" data-original-width="630" height="452" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5TSU4foHkGCcFuCGtMk0VvKdhl-xuDu6yJSJLAHJgomompg5xo4aGp5xgoG0RhuqYjEjqBD3UJzUfufnNIhopzU5lm5Ddu_H_YU_-EHW4WOvHdwO-47SvjpjARPMOT8uIw3nyn2XlxY4/s640/trump-erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Το «μάτι» της Αθήνας στην συνάντηση που θα γίνει στις 13 Νοεμβρίου</span>. </h3> <b>Πάνος Τουμάσης </b><br />Για «ψώνια» θα πάει στην Ουάσινγκτον σε λίγες ημέρες ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς δεν δίστασε να δηλώσει ότι εκτός από την κατάσταση στην Συρία, θα συζητήσει με τον Ντόναλντ Τραμπ και για την αγορά οπλικών συστημάτων.<br /><br />«Θα συζητήσουμε τις διμερείς σχέσεις μας και την κατάσταση στην περιοχή. Φυσικά, στην ατζένα θα είναι οι S-400, οι Patriot και τα F-35. Ο στόχος μας είναι να αυξήσουμε το εμπόριο στα 100 δισεκατομμύρια δολάρια», είπε συγκεκριμένα ο Τούρκος πρόεδρος στους δημοσιογράφους, από τη Βουδαπέστη, μετά από συνάντηση που είχε με τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν.<br /><br />Μπορεί πολλοί να εκτιμούν ότι οι σχέσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Άγκυρας είναι τεταμένες, όμως η πρόθεση του Ταγίπ Ερντογάν για σημαντική αύξηση του εξοπλισμού της Τουρκίας, μέσω αγοράς όπλων από τις ΗΠΑ, είναι σε θέση να δημιουργήσει νέα δεδομένα. Μάλιστα, μόλις πριν από λίγες ημέρες, ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε «πολύ καλή» τη σχέση του με τον τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Την ίδια ώρα η Αθήνα κοιτά με έντονο ενδιαφέρον -αλλά από απόσταση- τις επαφές μεταξύ Ουάσιγκτον και Αγκυρας. Θυμίζουμε ότι η συνάντηση Κυριάκου Μητσοτάκη και Ντόναλντ Τραμπ, στο περιθώριο της Συνόδου του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο, ακυρώθηκε «στο παρά πέντε», εξαιτίας της έναρξης της έρευνας σε βάρος του πρόεδρου των ΗΠΑ με το ερώτημα της παραπομπής, με τη Βουλή των Αντιπροσώπων να εξετάζει εάν ο Τραμπ επεδίωξε τη βοήθεια της Ουκρανίας για να δυσφημίσει τον Τζο Μπάιντεν, πρώην αντιπρόεδρο των ΗΠΑ και υποψήφιο για το χρίσμα των Δημοκρατικών στις προεδρικές εκλογές του 2000.<div> <br />Εν αναμονή η Αθήνα<br /><br />Εκείνη η συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Αμερικανό πρόεδρο θα ήταν σύντομη και όπως είχε γίνει γνωστό, θα προγραμματιζόταν κάποια στιγμή μία επίσημη συνάντηση των δύο ηγετών. Αυτό δεν έχει γίνει ακόμα, ενώ σε ερώτηση της HuffPost σε στενό συνομιλητή του Κυριάκου Μητσοτάκη, αν θα επισπευσθεί από την ελληνική πλευρά η προσπάθεια προγραμματισμού της επίσημης συνάντησης που εκκρεμεί –ειδικά από την στιγμή που ο Αμερικανός πρόεδρος θα δει σε λίγες ημέρες τον Τούρκο ομόλογο του- η ενημέρωση που είχαμε ήταν ότι η ελληνική πλευρά δεν βλέπει την συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ σε συνάρτηση με αυτήν που θα κάνει ο Αμερικανός πρόεδρος με τον Ερντογάν.<br /><br />Αυτό που μπορεί πάντως εύκολα να συμπεράνει κάποιος, είναι ότι η Αθήνα θα περιμένει την συνάντηση των δύο προέδρων, για να κινηθεί ανάλογα. Είναι δεδομένο ότι το ενδιαφέρον της ελληνικής πλευράς για το αποτέλεσμα θα είναι κάτι παραπάνω από έντονο, καθώς μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο, αλλά και τις προσφυγικές ροές που έρχονται από την Τουρκία.<br /><br />Κάποια χαμόγελα πάντως στην ελληνική πλευρά έφερε η είδηση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζει κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας για τις γεωτρήσεις ανοιχτά της Κύπρου, σύμφωνα με πληροφορίες απ′ τις Βρυξέλλες που επικαλείται το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel. Η πίεση που μπορεί να ασκήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στον Ερντογάν, σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές σχέσεις που έχει η Αθήνα με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, είναι παράγοντες που μπορούν να βοηθήσουν καθοριστικά στην στήριξη των ελληνικών θέσεων.</div> <div> <br />Ανεπιθύμητος<br /><br />Όπως είναι αντιληπτό, οι διαβουλεύσεις που γίνονται σε προσκήνιο -αλλά κυρίως στο παρασκήνιο- είναι συνεχείς καθώς εξελίσσεται ένα σκληρό παιχνίδι που κρύβει γεωπολιτικά συμφέροντα για όλη την Ανατολική Μεσόγειο αλλά και τα Βαλκάνια.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η συνάντηση Τραμπ με Ερντογάν στις 13 του μήνα, αποκτά ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον.<br /><br />Το εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος ετοιμάζεται να υποδεχθεί στον Λευκό Οίκο τον Ταγίπ Ερντογάν, μεγάλο μέρος της αμερικάνικης κοινωνίας αλλά και της πολιτικής σκηνής χαρακτηρίζει ανεπιθύμητο τον Τούρκο πρόεδρο. Μάλιστα ο γερουσιαστής Μπομπ Μενέντεζ, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην αμερικανική Γερουσία, ζήτησε από τον Ντόναλντ Τραμπ την ακύρωση της επίσκεψης του πρόεδρου της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Λευκό Οίκο και προέτρεψε τον πρόεδρο των ΗΠΑ να προσκαλέσει τους ηγέτες των Κούρδων της Συρίας στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Την ίδια ώρα, <a href="https://www.nytimes.com/2019/11/07/world/middleeast/us-envoy-william-roebuck-syria.html">σύμφωνα με τους New York Times</a>, ο Ουίλιαμ Ρόουμπακ, κορυφαίος Αμερικανός διπλωμάτης στο έδαφος της βόρειας Συρίας, επέκρινε τη διοίκηση του Ντόναλντ Τραμπ επειδή δεν προσπάθησε σκληρότερα να αποτρέψει τον περασμένο μήνα τη στρατιωτική επίθεση της Τουρκίας και δήλωσε ότι οι αγωνιστές της πολιτοφυλακής που υποστηρίζονται από την Τουρκία διαπράττουν «εγκλήματα πολέμου και εθνοκάθαρση». Και άλλες πληροφορίες, όμως, που έρχονται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, δείχνουν ότι ο Τούρκος πρόεδρος δεν θεωρείται καλοδεχούμενος στην Αμερική. Μάλιστα δεν αποκλείεται να υπάρξουν και διαδηλώσεις στην Ουάσινγκτον, κατά τη διάρκεια της παραμονής του Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τραμπ – Ερντογάν: Και τώρα οι δυο τους

Το «μάτι» της Αθήνας στην συνάντηση που θα γίνει στις 13 Νοεμβρίου . Πάνος Τουμάσης Για «ψώνια» θα πάει στην Ουάσινγκτον σε λίγες ημέρε...

Διαβάστε την συνέχεια

Foreign Policy για Τουρκία: Η διαχρονική τεχνική της αλλοίωσης πληθυσμών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiS6tyc0CHW6Lk2Uak-FFdubUttjcxmoP7w-28xEHOgMRjBjVqh9JcZuosCHUyGzl0rQ7Lmu4AcMRHYYQFdTF5zA7YCHIV5Ji1MHnI6GsZ3cKqiqDlH865CXxA4S5ZKZ7HAHpkewQl4Lcs/s1600/erdogan.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="227" data-original-width="337" height="430" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiS6tyc0CHW6Lk2Uak-FFdubUttjcxmoP7w-28xEHOgMRjBjVqh9JcZuosCHUyGzl0rQ7Lmu4AcMRHYYQFdTF5zA7YCHIV5Ji1MHnI6GsZ3cKqiqDlH865CXxA4S5ZKZ7HAHpkewQl4Lcs/s640/erdogan.png" width="640" /></a></div> <br /> Τα σχέδια της Τουρκίας στη Συρία αποτελούν μέρος μιας μακράς και σκοτεινής ιστορίας που ξεκινά από την μεταφορά πληθυσμών επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /> <br /> Ένας από τους πολλούς λόγους που κατακρίθηκε η εισβολή της Τουρκίας στη Συρία είναι η πρόθεση του Ταγίπ Ερντογάν να απελάσει και να εγκαταστήσει τους Σύριους πρόσφυγες στην περιοχή της εισβολής, αναφέρεται σε δημοσίευμα του έγκυρου <a href="https://foreignpolicy.com/2019/11/08/erdogan-wants-redraw-middle-east-ethnic-map-kurds-arabs-turkey-syria/">Foreign Policy</a>.<br /> <br /> Εδώ και καιρό, ο Τούρκος Πρόεδρος έχει προτείνει τη δημιουργία μιας αποκαλούμενης ζώνης ασφαλείας στη Συρία, στα σύνορα Τουρκίας και Συρίας. Στην ομιλία του στον ΟΗΕ στις 24 Σεπτεμβρίου, ο Ερντογάν παρουσίασε το σχέδιό του για εγκατάσταση ενός με δύο εκατομμυρίων προσφύγων, από τα 3,6 εκατομμύρια Συρίων που ζουν στην Τουρκία.<br /> <br /> Τα εμπόδια στην πρόταση είναι πάρα πολλά, αλλά τα πολιτικά προβλήματα ιστορικά.<br /> <br /> Με την εισβολή στη Συρία και τη συμφωνία με την Ρωσία, η Τουρκία ελέγχει μια ζώνη 120 χιλιομέτρων στα σύνορά της με την Συρία, μεταξύ των πόλεων Tell Abyad και Ras al-Ain, με κοινές περιπολίες Τούρκων και Ρώσων σε βάθος 10 χιλιομέτρων. Η Αμερικανική ζώνη ασφάλειας εκτείνεται στα 30 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Η περιοχή ελέγχου της Τουρκίας είναι αισθητά μικρότερη από την ζώνη μήκους 500 χιλιομέτρων και βάθους 30 χιλιομέτρων που επιθυμούσε.<br /> <br /> Την 1η Νοεμβρίου, ο Ερντογάν επανέλαβε την πρόθεσή του να επιτύχει το αρχικό του σχέδιο. Όμως, τα 650 τετραγωνικά χιλιόμετρα που ελέγχει, δεν είναι δυνατό να χωρέσουν τα εκατομμύρια των προσφύγων που σχεδιάζει να εγκαταστήσει. Αυτό πιστεύουν όλοι στην Ουάσιγκτον.<br /> <br /> Μια άλλη ανησυχία, έγκειται στο ότι ο πληθυσμός που θέλει η Τουρκία να εγκαταστήσει στην περιοχή, αποτελείται από Άραβες Σουνίτες μουσουλμάνους από το Χαλέπι και την Ιντλίμπ, δύο πόλεις πολύ Δυτικότερα από τη ζώνη ασφαλείας, όπου ο πληθυσμός αποτελείται από Άραβες, Κούρδους και Χριστιανούς.<br /> <br /> Οι επικριτές του Τουρκικού σχεδίου υποστηρίζουν πως η Τουρκία επιχειρεί να μεταβάλλει δημογραφικά την περιοχή, μειώνοντας τον Κουρδικό πληθυσμό που υποστηρίζει το YPD που η Τουρκία το θεωρεί εχθρό της.<br /> <br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν φαίνεται πως αισθάνεται άνετα με την τεχνική της δημογραφικής μεταβολής πληθυσμών. Μάλιστα έχει απειλήσει να χρησιμοποιήσει του πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή ως όπλο κατά της Ευρώπης. Απειλεί συνεχώς για «άνοιγμα των θυρών» ώστε να πλημμυρίσει η Ευρώπη με Σύριους που σήμερα ζουν στην Τουρκία.<br /> <br /> Επίσης, ο Ερντογάν φαίνεται να αντιλαμβάνεται πολύ καλά ποιες εθνικές ομάδες ανήκουν σε ποια σημεία της Συρίας.<br /> <br /> Όπως είπε σε δημοσιογράφους στις 24 Οκτωβρίου, «οι Άραβες είναι οι καταλληλότεροι για την περιοχή». «Οι περιοχές αυτές δεν είναι κατάλληλες για τον τρόπο ζωής των κούρδων, επειδή είναι έρημες» πρόσθεσε…<br /> <br /> Ο Τούρκος Πρόεδρος έχει κατηγορηθεί για εθνοκάθαρση, ακόμη και από την πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, την Samantha Power, ιδιαίτερα μετά την εκδίωξη από τον Τουρκικό στρατό και τους αντάρτες συμμάχους του, περίπου 300.000 Κούρδων από τις εστίες τους στη Βόρεια Συρία.<br /> <br /> Μετά την κατάληψη της Αφρίν από τις Τουρκικές δυνάμεις τον Μάρτιο του 2018, περίπου 170.000 Κούρδοι εκτοπίστηκαν σύμφωνα με τον ΟΗΕ και πολλοί Άραβες εγκαταστάθηκαν στα σπίτια τους.<br /> <br /> Ειδικοί του ΟΗΕ αναρωτιούνται πως θα καταφέρει η Τουρκία να γεμίσει μια τόσο μικρή περιοχή που κατέλαβε στη Συρία με τους πρόσφυγες που διαβιούν σήμερα στο έδαφός της. Σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία, πολλές φορές η Τουρκία, παραβαίνοντας το Διεθνές Δίκαιο και δια της βίας, απελαύνει εκατοντάδες Σύριους στην Ιντλίμπ, που είναι επικίνδυνη περιοχή.<br /> <br /> Οι μεταφορές πληθυσμών δια της βίας, ήταν συνήθης τακτική κατά την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στη βόρειο Συρία. Η απέλαση ή η εξορία, ήταν συνηθισμένη πρακτική δημογραφικής αλλοίωσης πληθυσμών κατά την Οθωμανική περίοδο.<br /> <br /> Τον 15 αιώνα, πληθυσμοί από την Ανατολία μετακινήθηκαν στα Βαλκάνια για να δυναμώσουν την Οθωμανική κυριαρχία. Αργότερα, μουσουλμάνοι πρόσφυγες διέφυγαν των διώξεων και της εθνοκάθαρσης στα Βαλκάνια, τον Καύκασο και την Κριμαία. <br /> <br /> Μεταξύ της υποδούλωσης της Κριμαίας από τους Ρώσους το 1783 και τον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο το 1913, 5 με 7 εκατομμύρια μουσουλμάνοι διέφυγαν σε διάφορες περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σύντομα, αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν από τις Οθωμανικές Αρχές στα σύνορα της Αυτοκρατορίας για να αλλοιώσουν τους τοπικούς πληθυσμούς, επειδή θεωρούνταν πιστοί μουσουλμάνοι.<br /> <br /> Επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Συρία έχει αποτελέσει περιοχή δημογραφικής αλλοίωσης με τουρκικούς πληθυσμούς, με σκοπό την αλλοίωση των Δρούζων και των Βεδουίνων. <br /> <br /> Το πιο γνωστό περιστατικό εθνικής αλλοίωσης αποτελεί η Αρμενική γενοκτονία. Αυτή, δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Οθωμανοί επιτέθηκαν στους Αρμένιους. Με την πρόφαση της μετεγκατάστασης, περισσότερο από 1 εκατομμύριο Αρμένιοι έχασαν τη ζωή τους κατά τις πορείες θανάτου ή από δολοφονίες. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Deir Ezzor της Συρίας αποτέλεσαν τον τελικό προορισμό όσων επιβίωσαν κατά τις πορείες.<br /> <br /> Η δημογραφική αλλοίωση και η βίαιη μετεγκατάσταση πληθυσμών, έπαιξε σημαντικό ρόλο και στην ανάπτυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923. Αποτέλεσε την βάση της επιβολής μιας ενιαίας χώρας σε όλη την Ανατολία. Είχε θεωρηθεί εύλογος και αποτελεσματικός τρόπος επιβολής εθνικής κουλτούρας σε όλη τη χώρα και τους κατοίκους της.<br /> <br /> Οι ελάχιστοι Αρμένιοι, Ασσύριοι και Χαλδαίοι που ζούσαν στην νοτιοανατολική Τουρκία, αυτοί που επέζησαν από τις σφαγές κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, βρέθηκαν εντός μιας χώρας που ήθελε να τους εξαφανίσει.<br /> <br /> Οι εφημερίδες τους εμφάνιζαν ως εχθρούς και έθεταν προθεσμίες για την φυγή τους από τη χώρα. Πολλοί από αυτούς κατέφυγαν στη βόρεια Συρία, που τότε τελούσε υπό Γαλλικό έλεγχο. Οι Γάλλοι είχαν σκοπό να προστατεύσουν τις μειονότητες, για να μειώσουν τη δύναμη των Σουνιτών Αράβων. Οι Χριστιανοί απόγονοι αυτών των πληθυσμών από την Ras al-Ain, είναι έντονα αντίθετοι σήμερα με την Τουρκική εισβολή στη Συρία, καθώς ζωντάνεψαν τα τραύματα του παρελθόντος. <br /> <br /> Έχοντας εξαφανίσει τους περισσότερους Χριστιανούς με γενοκτονία και με την ανταλλαγή των πληθυσμών με την Ελλάδα το 1923, η Τουρκία στράφηκε κατά της Κουρδικής μειονότητας.<br /> <br /> Οι σχεδόν συνεχείς εξεγέρσεις τις δεκαετίες του 1920 και του 1930 στην νοτιοανατολική επαρχία της Τουρκίας που αποτελούνταν από Κούρδους στην πλειοψηφία, απαντήθηκαν με σφαγές και την αναγκαστική μετεγκατάσταση δεκάδων χιλιάδων Κούρδων στις δυτικές επαρχίες, όπου τους επιβλήθηκε η τουρκική ταυτότητα και πολιτισμός.<br /> <br /> Αρκετές δεκάδες χιλιάδες Κούρδων κατέφυγαν στη βορειοανατολική Συρία, στην Jazira. Εκεί βρέθηκαν αντιμέτωποι με την Αραβοποίησή τους από τις πολιτικές του κόμματος Μπάαθ και την Τουρκική επίθεση σήμερα.<br /> <br /> Ο νόμος της μετεγκατάστασης του 1934 είχε σκοπό την Τουρκοποίηση της Τουρκίας ή αλλιώς τη δημιουργία μιας χώρας όπου θα ομιλείται μία γλώσσα, θα υπάρχει ο ίδιος τρόπος σκέψης και το ίδιο συναίσθημα.<br /> <br /> Η τακτική της Τουρκίας με τις μετεγκαταστάσεις πληθυσμών, συνεχίστηκε και πρόσφατα, με τους Κούρδους από τη δεκαετία του 1990 και ενάντια στο PKK το 2015 και 2016. Εκατομμύρια Κούρδοι εκτοπίστηκαν τη δεκαετία του 1990, μετά τις ακρότητες του Τουρκικού στρατού, που έκαψε χιλιάδες χωριά. Όταν το 2015 έληξε η κατάπαυση του πυρός, ξέσπασαν μάχες σε πόλεις της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Η Διεθνής Αμνηστία υπολογίζει πως εκτοπίστηκαν 500.000 Κούρδοι.<br /> <br /> Αυτό που απομένει να δούμε είναι εάν η Τουρκία θα προχωρήσει με το σχέδιό της για τη μετακίνηση των Σύριων προσφύγων στην υποτιθέμενη ζώνη ασφαλείας. Αυτό όμως, δεν αποτελεί το όραμα των προσφύγων και των υπολοίπων Σύριων για το τέλος του πολέμου, με τα εγκλήματα του πολέμου να ακολουθούνται από πιθανά νέα εγκλήματα σε μια φαινομενική εποχή ειρήνης<br /> <br /> <a href="https://cosmostatus.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Foreign Policy για Τουρκία: Η διαχρονική τεχνική της αλλοίωσης πληθυσμών

Τα σχέδια της Τουρκίας στη Συρία αποτελούν μέρος μιας μακράς και σκοτεινής ιστορίας που ξεκινά από την μεταφορά πληθυσμών επί Οθωμανικής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έγγραφο-«βόμβα»: «Η Ρωσία θα βομβάρδιζε το “παλάτι” του Ερντογάν το 2015» – Η μυστική συνάντηση & το τελεσίγραφο Πούτιν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmI2tjLbv6Qe3qbCClZMYQSqtvVVkIQf_-kPbNqtrqq7Tn-tKBpqXGBDuPDPB7tgPUSqfV9lXG2j68mvd_YKNvicH2XdmyB7uiGwTmuAVWZNRsP27a0sVcQHXlxFzsJUxOdvHrHGpvYVk/s1600/palati-edo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="963" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmI2tjLbv6Qe3qbCClZMYQSqtvVVkIQf_-kPbNqtrqq7Tn-tKBpqXGBDuPDPB7tgPUSqfV9lXG2j68mvd_YKNvicH2XdmyB7uiGwTmuAVWZNRsP27a0sVcQHXlxFzsJUxOdvHrHGpvYVk/s640/palati-edo.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Ανδρέα Μουντζουρούλια </b><br /> Σε μία τρομερή αποκάλυψη προχώρησε το <a href="https://www.nordicmonitor.com/2019/11/russia-might-have-planned-to-bomb-erdogans-palace-after-downing-of-su-24-warplane/"><b>Nordic Monitor</b></a>, του γνωστού δημοσιογράφου Αμπντουλάχ Μποζκούρτ.<br /> <br /> Σύμφωνα με έγγραφο που παραθέτει ο εξόριστος και αντιφρονούντας Τούρκος δημοσιογράφος, η Ρωσία σχεδίαζε να τινάξει στον αέρα το προεδρικό μέγαρο της Τουρκίας.<br /> <br /> Το σχέδιο αυτό αποφασίστηκε μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού Su-24 από τουρκικό F-16 το 2015.<br /> Σύμφωνα με την ΜΙΤ, ρωσικά μαχητικά θα πετούσαν πάνω από το προεδρικό Μέγαρο και θα ισοπέδωναν όλο το κτίριο.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://i2.wp.com/www.nordicmonitor.com/wp-content/uploads/2019/11/russian_plane_map.jpg?resize=768%2C427&ssl=1" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="427" data-original-width="768" height="354" src="https://i2.wp.com/www.nordicmonitor.com/wp-content/uploads/2019/11/russian_plane_map.jpg?resize=768%2C427&ssl=1" width="640" /></a></div> <br /> Σύμφωνα με το έγγραφο, είχε καταγγραφεί η συνομιλία ενός Ρώσου στρατηγού, με έναν Σύριο αξιωματικό στις 3 Δεκεμβρίου του 2015. Στο έγγραφο, αναφέρεται πως ο Ρώσος με το όνομα Sergei, θα συναντούσε στις 30 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους αξιωματικούς της Συρίας στη βάση Χαμενείμ, με σκοπό να τους ενημερώσει για την επίθεση κατά της Τουρκίας.<br /> <br /> Su-22 και Su34 θα αναλάμβαναν την αποστολή του βομβαρδισμού.<br /> <br /> Η πληροφορία τότε κυκλοφόρησε μεταξύ των υψηλότερων κλιμάκων των Τούρκων Ένοπλων Δυνάμεων (TSK).<br /> <br /> Το σημείωμα πληροφοριών βρέθηκε κατά τη διάρκεια εκτέλεσης εντάλματος έρευνας για τον Osman Kardal, έναν Τούρκο συνταγματάρχη του προσωπικού, ο οποίος ήταν επικεφαλής του διεθνούς τμήματος επιχειρήσεων στο κεντρικό τμήμα του Γενικού Επιτελείου μέχρι την απόπειρα πραξικοπήματος.<br /> <br /> Τελικά η επιχείρηση ποτέ δεν έγινε προφανώς, αλλά ίσως εκεί κρύβεται και ο εναγκαλισμός Πούτιν-Ερντογάν. Η Τουρκία μετά την κατάρριψη του μαχητικού, έπεσε στην αγκαλιά της Ρωσίας.<br /> <br /> Ίσως οι προειδοποιήσεις Πούτιν σε Ερντογάν και η απειλή περί ισοπέδωσης του προεδρικού Μεγάρου της Τουρκίας, να τρόμαξε τον Τούρκο Πρόεδρο.<br /> <br /> <img height="640" src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2019/11/The-secret-Intelligence-memo.jpg" width="520" /><br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Έγγραφο-«βόμβα»: «Η Ρωσία θα βομβάρδιζε το “παλάτι” του Ερντογάν το 2015» – Η μυστική συνάντηση & το τελεσίγραφο Πούτιν

Του Ανδρέα Μουντζουρούλια Σε μία τρομερή αποκάλυψη προχώρησε το Nordic Monitor , του γνωστού δημοσιογράφου Αμπντουλάχ Μποζκούρτ. Σύμφω...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατηγικά όπλα: Είναι “ζωτικός παράγοντας αποτροπής” και ΔΕΝ είναι “φετίχ” για την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx3_YBb8JzVTbO4h_Ez9UjnucU3ThNpqDiXpvSHRJbOr1KlMDLZsGA-GOC4zv9fAaVTXbdNYu3HrxUTQ76b7R_EwXDHtCQ5z9YULy7N2cs0dfgmpsSTNXMWRnSYXbcStaoMxqzlbjClSI/s1600/SCALP-NAVAL-NCM.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx3_YBb8JzVTbO4h_Ez9UjnucU3ThNpqDiXpvSHRJbOr1KlMDLZsGA-GOC4zv9fAaVTXbdNYu3HrxUTQ76b7R_EwXDHtCQ5z9YULy7N2cs0dfgmpsSTNXMWRnSYXbcStaoMxqzlbjClSI/s640/SCALP-NAVAL-NCM.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Καταρχήν, βάζουμε τη φράση “στρατηγικά όπλα” σε εισαγωγικά γιατί στην πραγματικότητα αναφερόμαστε στα όπλα οριζόντιας πλεύσης, μακρού πλήγματος. Έχουν μεν στρατηγικό χαρακτήρα όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω, δεδομένου ότι διαφοροποιούν σημαντικά τα επιχειρησιακά δεδομένα σε σύγκριση με τα άλλα αερομεταφερόμενα ή εκτοξευόμενα από σκάφη επιφανείας, όπλα, αλλά δεν είναι στρατηγικά υπό την αυστηρή έννοια του όρου. Αυτή είναι η πρώτη διευκρίνιση που οφείλουμε να κάνουμε.<br /> <br /> Γράφει ο <b>Στέργιος Θεοφανίδης</b><br /> <br /> Η δεύτερη αφορά το ότι αφορμή για το αφιέρωμα αυτό, υπήρξε το ενδιαφέρον σε κάθε περίπτωση άρθρο με τίτλο <a href="https://elladasimera.blogspot.com/2019/11/belharra.html">“Ο φετιχισμός των υπερόπλων – Από το “Αβέρωφ στις Belharra”</a>, του διακεκριμένου καθηγητή Γιώργου Μαργαρίτη. Στόχος είναι διά της έμμεσης συζήτησης με τον διακεκριμένο ακαδημαϊκό, να βοηθήσουμε τους αναγνώστες να διαμορφώσουν άποψη για το επίμαχο ζήτημα.<br /> <br /> Αποτέλεσε αφορμή κυρίως επειδή κατά την υποκειμενική μας άποψη, το κεντρικό επιχείρημα του άρθρου “υπεραπλουστεύει” κάποια ζητήματα και παραμέτρους, με αποτέλεσμα να μειώνει την πραγματική επιχειρησιακή και ψυχολογική αξία των “στρατηγικών όπλων”.<br /> <br /> Όπλων που λόγω του συσχετισμού δυνάμεων σε ξηρά, αέρα και θάλασσα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, είναι υπερπολύτιμα για την άμυνα της χώρας μας. Ασχέτως εάν τα διαθέτουμε ή εάν θα θέλαμε ή όχι -και φυσικά εάν μπορούμε για (γεω)πολιτικούς και οικονομικούς λόγους– να τα προμηθευτούμε.<br /> <br /> Φυσικά, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι εξ υπαρχής, το ενδεχόμενο αντεπιχείρημα της απουσίας πολιτικής ηγεσίας που να σκέφτεται και να δρα στρατηγικά, είναι προφανώς αποδεκτό. Η απουσία της, μπορεί να καταστήσει βέβαια άχρηστο ακόμα και ένα απλό τυφέκιο εφόδου στον υπολογισμό της αποτρεπτικής ισχύος ενός κράτους… Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.<br /> <br /> – Η σύγκριση με τα πυροβόλα Armstrong του θωρηκτού “Αβέρωφ” είναι αβάσιμη. Δεν μπορείς να συγκρίνει κανείς δύο τελείως διαφορετικά όπλα με χρονικό διαχωρισμό 100 τουλάχιστον ετών. <br /> <br /> Όντως στις αρχές του περασμένου αιώνα, δεν είχαν προηγηθεί δοκιμές αποδοχής του σκάφους και των όπλων του. Σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Τα όπλα που τοποθετούνται στις μονάδες επιφανείας, είναι δοκιμασμένα μέσα από δεκάδες βολές-εκτοξεύσεις.<br /> <br /> Σε πεδία δοκιμών εξοπλισμένα με πλήρη συστήματα τηλεμετρίας, κάμερες υψηλής ευκρίνειας και συστήματα παρακολούθησης των όπλων, στα οποία αξιολογούνται τα συστήματα καθοδήγησής τους και η πτητική τους συμπεριφορά σε όλο το φάσμα ταχυτήτων και υψών και ιδίως στην τερματική φάση της προσέγγισης και της προσβολής του στόχου.<br /> <br /> Πέρα από τις αξιολογήσεις αυτού του είδους, για την ολοκλήρωση των οποίων εκτελούνται δεκάδες -επαναλαμβάνουμε- εκτοξεύσεις, δοκιμάζονται διεξοδικά και οι εκρηκτικές κεφαλές των όπλων. Είτε αυτά είναι επιφανείας-αέρος (Aster 30/50, SM-2, SM-3), είτε επιφανείας-επιφανείας, είτε επιφανείας-εδάφους.<br /> <br /> Κάθε κατασκευαστής εγγυάται την απόλυτα ορθή λειτουργία του όπλου του σε συνθήκες επιχειρήσεων (μάχης) μέσω της πιστοποίησης που παρέχει, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι τηρείται χωρίς την παραμικρή απόκλιση, η προγραμματισμένη – τακτική συντήρησή του. Το γεγονός αυτό είναι μάλιστα ένας από τους παράγοντες του υψηλού κόστους των όπλων αυτών. Δεν τίθεται θέμα δοκιμαστικών βολών επομένως… Περιλαμβάνονται στην τιμή!<br /> <br /> – Ένας δεύτερος λόγος του υψηλού κόστους προμήθειας και συντήρησης όπλων όπως το SCALP-NAVAL, είναι φυσικά η επιχειρησιακή τους αξία, σε συνδυασμό με τον τεράστιο ψυχολογικό αντίκτυπο που συνεπάγεται για τον αντίπαλο η χρήση τους σε ευρεία κλίμακα. Και από την Πολεμική Αεροπορία (SCALP-EG) και από το Πολεμικό Ναυτικό (SCALP-NAVAL). <br /> <br /> Με άλλα λόγια, η δυνατότητα να προκαλέσει κανείς “έκρηξη 400-500 κιλών εκρηκτικών σε 500, 700 ή και 1000 χλμ. Μέσα στην εχθρική ενδοχώρα”, δεν είναι και τόσο απλό πράγμα, αν δεν διαθέτει “στρατηγικά όπλα”. Δηλαδή στην περίπτωσή μας, όπλα οριζόντιας πλεύσης μακρού πλήγματος.<br /> <br /> Και δεν είναι τόσο απλό γιατί σε διαφορετική περίπτωση, αν δεν διαθέτει δηλαδή τέτοια όπλα, είναι υποχρεωμένος να διαθέσει επανδρωμένα μαχητικά αεροσκάφη, μεγάλης ακτίνας και μεταφορικής ικανότητας σε οπλικό φορτίο. Μαχητικά της κατηγορίας του F-15 δηλαδή, του Rafale και του F-35…<br /> <br /> Θα πρέπει επίσης να διαθέτει ιπτάμενα τάνκερ, καθώς και εξειδικευμένα αεροσκάφη Ηλεκτρονικού Πολέμου (τα οποία είναι επίσης υποχρεωμένος να προστατεύει στον αέρα καθ’ όλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων δεσμεύοντας και άλλα μαχητικά!) για να μπορεί να υποστηρίξει μία τέτοιου είδους επίθεση από αέρος.<br /> <br /> Μιλάμε για κόστη δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων ή ευρώ! Τα οποία αυτά δισεκατομμύρια δολάρια, μαζί με τα ανυπολόγιστης αξίας πληρώματα, θα πρέπει να πετάξουν πάνω από τουρκικό έδαφος, να παραπλανήσουν και να αποφύγουν με επιτυχία δύο φορές (σ.σ. μετάβαση προς τους στόχους και επιστροφή) την εχθρική αεράμυνα, η οποία αναβαθμίζεται με το σύστημα S-400, να πλήξουν με ακρίβεια τους στόχους τους ενώ θα τελούν υπό την απειλή των εχθρικών μαχητικών…<br /> <br /> Και μετά από όλα αυτά, θα πρέπει να ανεφοδιαστούν με καύσιμο στον αέρα για να επιστρέψουν με ασφάλεια στις βάσεις τους… Μιλάμε δηλαδή για ένα μη ρεαλιστικό σενάριο, αν κάποιος δεν έχει διασφαλίσει απόλυτη αεροπορική κυριαρχία και υπεροχή. Κάτι που μόνο η USAF και το USN αυτή την περίοδο σε ολόκληρο τον πλανήτη μπορούν (και πάλι υπό προϋποθέσεις…) να διασφαλίσουν!<br /> <br /> Για όλους αυτούς τους λόγους, όπλα όπως το SCALP-EG και το SCALP-NAVAL ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ. Με όλο το σεβασμό και πάντα κατά την υποκειμενική μας άποψη, δεν ισχύουν τα περί φετιχισμού όταν έχουμε το στρατηγικό βάθος της Τουρκίας ως δεδομένο.<br /> <br /> -Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι για τους οποίους τα πανάκριβα (πάμφθηνα σε σχέση με τα μαχητικά και όλα τα άλλα αεροσκάφη που πρέπει να δεσμευθούν και – πιθανότατα – να απολεσθούν σε τέτοιου είδους επιθετικές επιχειρήσεις) “στρατηγικά όπλα”, είναι όντως ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ. <br /> <br /> Δεν είναι μόνο η εκρηκτική ισχύς των πολεμικών τους κεφαλών. Είναι η ακρίβεια προσβολής ακόμα και καλά οχυρωμένων στόχων που εξασφαλίζουν, αλλά και η δυσκολία που αντιμετωπίζει ο αντίπαλος στην αντιμετώπισής τους. Την ανάσχεση και την καταστροφή τους δηλαδή πριν φτάσουν στους στόχους τους.<br /> <br /> Τα όπλα οριζόντιας πλεύσης, μακρού πλήγματος αποτελούν πρόβλημα για την εχθρική αεράμυνα, δεκαπλάσιας δυσκολίας από ότι τα συμβατικά μαχητικά… Εκτοξεύοντας ή εξαπολύοντας 20 τέτοια όπλα εναντίον διαφορετικών στόχων ταυτόχρονα, προκαλούμε ένα πραγματικά τεράστιο πρόβλημα στην εχθρική αεράμυνα.<br /> <br /> Πρώτον, γιατί τα όπλα της κατηγορίας του SCALP-EG και του SCALP-NAVAL είναι πολύ μικρότερα σε διαστάσεις από ότι ένα μαχητικό αεροπλάνο και πετούν με την ώση που παράγει ένας σημαντικά μικρότερος στροβιλοκινητήρας. Επομένως έχουν πολύ μικρότερο ηλεκτρομαγνητικό (RCS: Radar Cross Section), καθώς και υπέρυθρο (IR: Infra-Red) ίχνος. Είναι πολύ πιο δύσκολα εντοπίσιμα δηλαδή από ραντάρ αλλά και ηλεκτροοπτικά συστήματα.<br /> <br /> Δεύτερον, έχουν τη δυνατότητα να πετούν πολύ χαμηλά πάνω από το έδαφος, κάτω από τα 100 μέτρα, ακολουθώντας τη διαμόρφωσή του! Στο πώς το επιτυγχάνουν αυτό δεν θα κάνουμε λόγο εδώ. Αντί αυτού θα δημοσιεύσουμε άμεσα ένα μικρό αφιέρωμα με τις δυνατότητες των όπλων αυτών και τα βασικά τους τεχνικά και επιχειρησιακά χαρακτηριστικά.<br /> <br /> Και κάτι τελευταίο… Τα όπλα αυτά (SCALP-NAVAL) θα είναι τεράστιας σημασίας προσθήκη στην ελληνική άμυνα σε περίπτωση που αποκτηθούν από το Πολεμικό Ναυτικό μέσω των φρεγατών Belh@rra. Κακά τα ψέματα… Είναι στην ουσία το μόνο όπλο που μας παρέχει η Ευρώπη ως αποτελεσματικό παράγοντα αποτροπής έναντι της Τουρκίας.<br /> <br /> Για τη χρήση από την πλευρά της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, αφορά άλλη ανάλυση. Αν δηλαδή… τρομάζει περισσότερο τον ιδιοκτήτη από τη χώρα – στόχο και τη συμπεριφορά της. Σε μια ακόμη παράμετρο του θέματος, θα το χρυσοπληρώσουμε… σε ευρώ, αλλά ας μην γελιόμαστε. Οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να αποδεσμεύσουν τέτοια όπλα στη χώρα μας για να μας απασχολήσει σε δολάρια.<br /> <br /> Ίσως θα αρνηθούν για μια ακόμη φορά, με αιτιολογία ότι αν το κάνουν θα πρέπει να τα αποδεσμεύσουν και για την Τουρκία! Παρότι τα τελευταία χρόνια η τουρκική αμυντική βιομηχανία αναπτύσσει αυτόνομα τέτοια όπλα, όπως το SOM και το SOM-J. Εμείς από την πλευρά μας, για να το πάμε και λίγο παραπέρα, θα πρέπει να βρούμε και πιο οικονομικές λύσεις με κάποιες από τις δυνατότητες των προηγμένων όπλων οριζόντιας πλεύσης-μακρού πλήγματος.<br /> <br /> Με πολύ πιο απλά και πραγματικά χαμηλού κόστους όπλα ίδιας φιλοσοφίας, οι αντάρτες Χούτι “τρύπησαν” της αεράμυνα των προηγμένων Patriot της Σαουδικής Αραβίας και προξένησαν σημαντικές ζημιές στις εγκαταστάσεις της Aramco. Δεν κατέστρεψαν “πυρηνικά εργοστάσια”, αλλά διέκοψαν τη διαδικασία διύλισης πετρελαίου για ολόκληρες εβδομάδες… Επιφέροντας πραγματικό πλήγμα (δεν γνωρίζουμε το ύψος στο οποίο έχει αποτιμηθεί) στην οικονομία της Σαουδικής Αραβίας.<br /> <br /> Αν η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα με όπλα όπως το SCALP-EG ή το SCALP-NAVAL να πλήξει οπουδήποτε στην Τουρκία στόχους όπως διυλιστήρια, υδροηλεκτρικά φράγματα (βυθίζοντας στο σκοτάδι ολόκληρες πόλεις…), ή ακόμα και πυρηνικούς σταθμούς κόστους κατασκευής δεκάδων δισεκατομμυρίων, χωρίς να εξαντλείται η λίστα των δυνητικών στόχων, αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για φετιχισμό αλλά για ουσιαστική αποτροπή. Βούληση στην πολιτική και τη στρατιωτική ηγεσία για να πειστεί ο αντίπαλος υπάρχει;<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στρατηγικά όπλα: Είναι “ζωτικός παράγοντας αποτροπής” και ΔΕΝ είναι “φετίχ” για την Ελλάδα

Καταρχήν, βάζουμε τη φράση “στρατηγικά όπλα” σε εισαγωγικά γιατί στην πραγματικότητα αναφερόμαστε στα όπλα οριζόντιας πλεύσης, μακρού πλή...

Διαβάστε την συνέχεια

Και όμως… Είναι “ευτυχές” για τον Ελληνισμό το γεγονός της επίσκεψης του Ερντογάν στις ΗΠΑ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJcwoeo8HV6n2-SucqucUNSUuqJLMVVkbZgyPu0SjDbvLETLe2plUUUzOvs9Qq3QM64Q_wguRyzdHiIbkl2ijPSfnqCHTypPeYZXwUcpnFCP8ID0Js3EccooBqLc6H48WyBwHWRm0o37o/s1600/kurds-hungary.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJcwoeo8HV6n2-SucqucUNSUuqJLMVVkbZgyPu0SjDbvLETLe2plUUUzOvs9Qq3QM64Q_wguRyzdHiIbkl2ijPSfnqCHTypPeYZXwUcpnFCP8ID0Js3EccooBqLc6H48WyBwHWRm0o37o/s640/kurds-hungary.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Του <b>Αλέξανδρου Δρίβα* </b><div> Είναι πολλές οι φορές που στη διεθνή πολιτική προκύπτουν θετικά αποτελέσματα για ένα κράτος μέσα από εξελίξεις που εκ πρώτης όψης, φαίνονται αρνητικές. Μια τέτοια είναι για τον Ελληνισμό η επίσκεψη του Ερντογάν στην Ουάσινγκτον σε λίγες μέρες. </div> <div> <br /></div> <div> Το κλίμα μέσα στο οποίο λαμβάνει χώρα η επίσκεψη, είναι πραγματικά πρωτοφανές. Πρώτη φορά η Αμερική θα υποδεχθεί έναν πρώην σύμμαχο, περίπου σαν αντίπαλο. Σαφώς δε μιλάμε για τη διακριτή και διακριτική συμπεριφορά του Αμερικανού προέδρου στα αφορόντα την Τουρκία. </div> <div> <br /></div> <div> Μιλάμε όμως για το σύνολο του αμερικανικού πολιτικού συστήματος, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης και για την αμερικανική κοινή γνώμη. Το μόνο βέβαιο είναι πως το θέμα της Τουρκίας, θα είναι ακόμη ”ζεστό” (έως και ”καυτό”) για αρκετό καιρό ακόμη. Οι εξελίξεις στις ΗΠΑ είναι πρωτόγνωρες αναφορικά με την εικόνα της εσωτερικής τους πολιτικής. </div> <div> <br /></div> <div> Εξελίσσεται το θέμα της καθαίρεσης του Αμερικανού προέδρου για το τηλεφώνημα στην Ουκρανία. Τα πολιτικά πάθη έχουν αγγίξει επίπεδα 2016 και παράλληλα, έχουμε την στάση του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στην Τουρκία η οποία εγείρει πάμπολλα ερωτηματικά.</div> <div> <br /></div> <div>  Αυτή τη φορά, όσο και να επιχειρηθεί να εξωραϊστεί η τουρκική αναρχία στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν θα καταστεί δυνατό. Η αμερικανική αντιπολίτευση, είναι έτοιμη και τρίβει τα χέρια της στην παράσταση που θα δοθεί στο Rose Garden, καθώς όσο καλά προετοιμασμένοι να είναι οι δύο ηγέτες, είναι αδύνατο να μην προκύψουν ”hot” θέματα και φράσεις οι οποίες θα προκαλέσουν. </div> <div> <br /></div> <div> Σε Ελλάδα και Κύπρο, κάνουμε δικαιολογημένα κάποια ερωτήματα: ”Μα καλά, δε βλέπουν τι κάνουν οι Τούρκοι; Πώς γίνεται να βλέπουμε την Τουρκία χωρίς κυρώσεις;”. Πραγματικά και δικαιολογημένα ερωτήματα. </div> <div> <br /></div> <div> Ωστόσο η σχέση ΗΠΑ – Τουρκίας, είναι πολύ περίπλοκη εδώ και πολλές δεκαετίες. Οι ειδικές σχέσεις μεταξύ κρατών, συνιστούν την πιο δύσκολη κατηγορία διμερών σχέσεων. Οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις βαδίζουν στο άγνωστο και στην βαθιά καχυποψία. Το τουρκικό lobby στις ΗΠΑ περιθωριοποιείται όλο και περισσότερο. </div> <div> <br /></div> <div> Όλα αυτά, δε γίνεται να αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη. Μια χώρα σαν την Αμερική πρέπει να γίνεται αντιληπτή με διαφορετικό τρόπο. Είναι πολύ καλό για τον Ελληνισμό οτι ένας πολιτικός που κυλιέται κάθε μέρα στην ανομία και αιματοκύλησε τη Βόρεια Συρία, θα πάει στην Ουάσινγκτον ως καλεσμένος του Αμερικανού προέδρου που όλο και περισσότερο προβληματίζει και εξοργίζει το σύνολο πολιτικών και πολιτών. </div> <div> <br /></div> <div> Με άλλα λόγια, όσο πιο πολύ διεθνοποιείται το πρόβλημα της Τουρκίας χωρίς να αναλώνουμε διπλωματικό κεφάλαιο για τα ελληνοτουρκικά, τόσο το καλύτερο για το Ελληνισμό. Η Τουρκία είναι ήδη μια χώρα που προκαλεί ολοένα και περισσότερο αρνητικά φορτισμένους συνειρμούς σε κράτη και σε διεθνή κοινή γνώμη. </div> <div> <br /></div> <div> Το παράνομο όπως και κάθε μορφή φαύλου, οφείλουμε να το αφήνουμε να εκτεθεί και όχι να το κρύβουμε. Όσο για την τελική απόφαση του Ερντογάν να μεταβεί στην Ουάσινγκτον, να θυμηθούμε μια διάσημη στρατηγική φράση: ”Ποτέ μη διακόπτεις τον αντίπαλό σου, όταν κάνει λάθος”. Και άλλοι σύμμαχοι των ΗΠΑ θα εξοργιστούν με την επίσκεψη του Ερντογάν στον Λευκό Οίκο και η αμερικανική αντιπολίτευση όταν έλθει η ώρα, θα αποκαταστήσει την αμερικανική αξιοπιστία με επωφελή τρόπο -και για τα ελληνικά συμφέροντα- καθώς η Αμερική, ως υπερδύναμη, δεν επιθυμεί να διαβρώνεται το διεθνές κύρος της. <br /><br /><b><i>*Ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι υποψήφιος Δρ. Διεθνών Σχέσεων, Συντονιστής της Ομάδας Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ.</i></b><br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Και όμως… Είναι “ευτυχές” για τον Ελληνισμό το γεγονός της επίσκεψης του Ερντογάν στις ΗΠΑ

Του Αλέξανδρου Δρίβα*  Είναι πολλές οι φορές που στη διεθνή πολιτική προκύπτουν θετικά αποτελέσματα για ένα κράτος μέσα από εξελίξεις π...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πόλεμος» δηλώσεων Ελλάδας - Τουρκίας μετά τις νέες απειλές του τουρκικού ΥΠΕΞ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_zst4N3qvBrjbuyEMeDoZap0xs7fsvsTvNT0tkbJz58fWbv3tcpeGeDZh-Z2g0ymroY_KPjRlB-jrtiRODCIMWo90qw5omLX6nvbJ2x0fg6AUKV95CA0R0mWogCJJFpLwgEiimjkxRSI/s1600/ELLADA_TOURKIA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="900" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_zst4N3qvBrjbuyEMeDoZap0xs7fsvsTvNT0tkbJz58fWbv3tcpeGeDZh-Z2g0ymroY_KPjRlB-jrtiRODCIMWo90qw5omLX6nvbJ2x0fg6AUKV95CA0R0mWogCJJFpLwgEiimjkxRSI/s640/ELLADA_TOURKIA.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Νέες προκλήσεις από την Άγκυρα με αφορμή το ταξίδι του ΠτΔ Πρ.Παυλόπουλου στην Αρμενία <br /> (upd) Στη ρητορική των προκλήσεων επιμένει η Τουρκία, η οποία και με αφορμή την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας, Π. Παυλόπουλου στην Αρμενία και στον απόηχο της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ, εκτόξευσε νέες απειλές κατά της Ελλάδας.<br /> <div> <br /> Σε ανακοίνωση του το τουρκικό ΥΠΕΞ και λίγο πριν τη σημερινή συνάντηση των Δένδια – Cavusoglu στη Γενεύη, αναφέρει πως η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στο πλευρό των εχθρικών δυνάμεων της Τουρκίας.</div> <div> <br /> Άμεση ήταν η απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας, το οποίο κατηγορεί την Τουρκία για διαστρέβλωση της ιστορίας. <br /> Παράλληλα το τουρκικό ΥΠΕΞ κατηγορεί την Ελλάδα ότι εξολόθρευε συστηματικά Τούρκους και μουσουλμάνους και υποστηρίζει ότι ακόμα και σήμερα εφαρμόζει απάνθρωπες πρακτικές κατά της τουρκικής μειονότητας.</div> <div> <br /> «Διαπιστώνουμε ότι η Ελλάδα συνεχίζει να παίρνει θέση δίπλα σε εχθρικούς κύκλους απέναντι στην Τουρκία και να υποστηρίζει τις αβάσιμες απόψεις τους και τους ισχυρισμούς τους.<br /> Η Τουρκία δεν ξέχασε ποτέ τις θηριωδίες της Ελλάδας προς τους Τούρκους και τους άλλους πολίτες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. <br /> Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα εξολόθρευε συστηματικά Τούρκους και Μουσουλμάνους σε αυτή την περιοχή κατά τη διάρκεια της ανεξαρτησίας της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά και έπειτα.<br /> Ακόμη και σήμερα η Ελλάδα εξακολουθεί να υιοθετεί απάνθρωπες πρακτικές απέναντι στην τουρκική μειονότητα στη χώρα της και να φυλακίζει ακόμη και μουφτήδες επειδή προσεύχονται τις Παρασκευές.</div> <div> <br /> Η Τουρκία, η οποία πιστεύει στην ανάγκη να παίρνουμε μαθήματα ειρήνης και αδελφοσύνης και όχι εχθρότητας από την ιστορία, έχει επίγνωση της ιστορικής πραγματικότητας.<br /> Με αυτή την ευκαιρία, υπενθυμίζουμε στην Ελλάδα για άλλη μια φορά ότι δεν θα ωφεληθεί από τη στήριξη ενεργειών κατά της χώρας μας.</div> <div> <br /> Την καλούμε να συμπεριφέρεται πιο υπεύθυνα από τη στιγμή που πιστεύουμε ότι το να προωθείς τη φιλία και την καλή γειτονία είναι ο μόνος τρόπος για να προάγουμε την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ευημερία στην περιοχή μας.<br /> Από την άλλη, η θέση της Τουρκίας όσον αφορά στα γεγονότα του 1915 έχει τεθεί ξεκάθαρα από τον πρόεδρο της Τουρκίας Rejep Tayip Erdogan στις 23 Απριλίου 2014. <br /> Περαιτέρω εξηγήσεις δεν χρειάζονται» αναφέρει το τουρκικό ΥΠΕΞ.</div> <div> <br /> Σημειώνεται ότι κατά την επίσκεψη του στην Αρμενία ο ΠτΔ, Πρ.Παυλόπουλος είχε εκφράσει την ικανοποίησή του για το πρόσφατο ψήφισμα της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων σχετικά με την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων. <br /> «Και εμείς, οι Έλληνες, χαιρετίζουμε το γεγονός ότι η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων διευρύνεται εντυπωσιακά, με κορυφαίο παράδειγμα το εντελώς πρόσφατο ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ», είχε πει ο κ. Παυλόπουλος.<br /> <br /> H απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών<br /> <br /> «Η επιμονή της Τουρκίας να διαστρεβλώνει την Ιστορία δεν αρμόζει σε ένα σύγχρονο κράτος», δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Α. Γεννηματάς, σχολιάζοντας τις νέες προκλητικές δηλώσεις της Άγκυρας.<br /> «Την καλούμε να αναλογιστεί τις ιστορικές της ευθύνες, ιδιαίτερα αναφορικά με τη συμπεριφορά της έναντι της ελληνικής μειονότητας.<br /> Ας ακολουθήσει το παράδειγμα της Ελλάδας και ας εργαστεί επιτέλους για την εδραίωση σχέσεων καλής γειτονίας στην περιοχή μας και, βέβαια, της ευρωπαϊκής της προοπτικής», ανέφερε ο κ. Γεννηματάς.<br /> <br /> <a href="http://www.bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

«Πόλεμος» δηλώσεων Ελλάδας - Τουρκίας μετά τις νέες απειλές του τουρκικού ΥΠΕΞ

Νέες προκλήσεις από την Άγκυρα με αφορμή το ταξίδι του ΠτΔ Πρ.Παυλόπουλου στην Αρμενία (upd) Στη ρητορική των προκλήσεων επιμένει η Τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

DW. Η Τουρκία και το Ισλαμικό Κράτος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL09LfrkTxXb_GlYoFCyhk9bJCTFyppe_Ko3fu8Ue_row_rLatbVTtUOl6zAcJgRYcA8yUqNa-Lirj07MIO5Ujfe1zMWeBDAAy1XShZigFk8DqIlnlvfRFxBLMgvYMwFSO5gdmTlMN9mc/s1600/ISIS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="259" data-original-width="460" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL09LfrkTxXb_GlYoFCyhk9bJCTFyppe_Ko3fu8Ue_row_rLatbVTtUOl6zAcJgRYcA8yUqNa-Lirj07MIO5Ujfe1zMWeBDAAy1XShZigFk8DqIlnlvfRFxBLMgvYMwFSO5gdmTlMN9mc/s640/ISIS.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Πελίν Ούνκερ και Ντάνιελ Μπέλουτ </b><br /> Ποιες είναι οι σχέσεις της Τουρκίας με το Ισλαμικό Κράτος; Η αντιπολίτευση επιρρίπτει στην κυβέρνηση ότι είναι στενές. Υποτίμησε η κυβέρνηση τον ισλαμιστικό κίνδυνο μέχρι σήμερα; <br /> <br /> Όταν την προηγούμενη εβδομάδα η αμερικανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι ο αρχηγός του Ισλαμικού Κράτους Αμπού Μπακρ αλ Μπανγκτάντι έπεσε νεκρός από τα πυρά των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων στην επαρχία Ιντλίμπ στη βόρεια Συρία, η ανακούφιση ήταν μεγάλη στη Δύση. Στα τουρκικά ΜΜΕ όμως η απορία ήταν μεγάλη. Πώς ήταν δυνατόν ο πλέον καταζητούμενος τρομοκράτης στον κόσμο να βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα τουρκικά σύνορα; Σε μια περιοχή όπου η επιρροή της Άγκυρας είναι μεγάλη. Όπως έγινε αργότερα γνωστό, στην περιοχή διέμενε και η 65χρονη αδελφή του περιβόητου τρομοκράτη. Μόλις έξι χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα. <br /> <br /> Είναι τα τουρκικά σύνορα η τέλεια κρυψώνα για τα υψηλόβαθμα στελέχη του Ισλαμικού Κράτους; Η τουρκική κοινή γνώμη διερωτάται για τη σχέση ανάμεσα στην κυβέρνηση και τις ομάδες τζιχαντιστών. Ήδη πριν από την εξόντωση του αλ Μπαγκντάντι, η κατηγορία της αντιπολίτευσης ήταν ότι στον συριακό εμφύλιο η Τουρκία είχε συμπαραταχθεί με το Ισλαμικό Κράτος. Παράλληλα εντείνονταν οι φήμες ότι Τούρκοι συνοριοφύλακες επέτρεπαν σκόπιμα σε μαχητές του ISIS να περνούν τα τουρκικά σύνορα. <br /> Εμφανής η παρουσία τζιχαντιστών σε πολλές τουρκικές πόλεις <br /> <br /> Ο πρώην αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών MIT Τσεβάτ Ενές τονίζει ότι η τουρκική κυβέρνηση κάνει περισσότερα τώρα κατά της τρομοκρατίας και ότι "η τουρκική κοινωνία στηρίζει αυτόν τον αγώνα". Ωστόσο παραδέχθηκε παράλληλα ότι "υπήρχε μια περίοδος που η τουρκική κυβέρνηση είχε υποτιμήσει τον κίνδυνο των τζιχαντιστών. Όταν ξεκίνησε ο εμφύλιος το 2011 δεν ελέγχονταν τα σύνορα τόσο καλά". <br /> <br /> Η αντιπολίτευση υπενθυμίζει ότι η στάση της κυβέρνησης είχε πολύ σοβαρές συνέπειες και υπενθυμίζει τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Σουρούτς το 2015 με 34 νεκρούς αλλά και τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου την μεγαλύτερη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία της Τουρκίας. Μπροστά από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό, δυο κομάντο αυτοκτονίας ανατινάχθηκαν και παρέσυραν στο θάνατο 100 ανθρώπους. Η δικηγόρος Νουρέι Ετσντογάν είναι πεπεισμένη πως αυτή η τραγωδία θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί εάν είχαν γίνει πιο ενδελεχείς έλεγχοι. <br /> <br /> Σε ορισμένες τουρκικές πόλεις όπως τα Άδανα, η Άγκυρα και η Σμύρνη αλλά και σε πολλές μικρότερες κοντά στα σύνορα με τη Συρία, η παρουσία τζιχαντιστών είναι πλέον ιδιαίτερα εμφανής. Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι παρά την εξόντωση του αρχηγού του ISIS η απειλή δεν έχει εκλείψει. Μπορεί ο θάνατός του καταρχάς να αποδυναμώσει το Ισλαμικό Κράτος, η ιδεολογία του όμως φαίνεται πως έχει ριζώσει σε πολλές χώρες. Ανάμεσά τους και η Τουρκία. <br /> <b><i>Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

DW. Η Τουρκία και το Ισλαμικό Κράτος

Πελίν Ούνκερ και Ντάνιελ Μπέλουτ Ποιες είναι οι σχέσεις της Τουρκίας με το Ισλαμικό Κράτος; Η αντιπολίτευση επιρρίπτει στην κυβέρνηση ότ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρομοκρατία: Ο αρχηγός «έφυγε», οι τζιχαντιστές παραμένουν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtTVbs4adzXG5azpkA52RqdG9BJs-ODJ1018aRBf-hMTgsnnqvww730N6UjmMnleZF3QYeq7Ajq6_ypf9ywZYeQ73eKDUAjA0MhFLROyDFsf_dKfoUxt3FxmjPaYwn44cTHfSwJh0vy8E/s1600/0B859A08A0.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="406" data-original-width="650" height="398" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtTVbs4adzXG5azpkA52RqdG9BJs-ODJ1018aRBf-hMTgsnnqvww730N6UjmMnleZF3QYeq7Ajq6_ypf9ywZYeQ73eKDUAjA0MhFLROyDFsf_dKfoUxt3FxmjPaYwn44cTHfSwJh0vy8E/s640/0B859A08A0.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Κωνσταντίνου Λουκόπουλου* </b><br /> Ο θάνατος του Αρχηγού του ISIS (Daesh στα Αραβικά) Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι στο χωριό Μπαρίσα της Ιντλίμπ στις 27 Οκτωβρίου συνιστά σημαντικό χτύπημα κατά του ήδη σε μεγάλο βαθμό πληγέντος «Ισλαμικού κράτους» και φυσικά μία τεράστια συμβολική νίκη των ΗΠΑ κατά της παγκόσμιας ισλαμιστικής τρομοκρατίας. Πρόκειται όμως και για πολιτική νίκη του πρόεδρου Τραμπ, παρά το χάος που δημιουργήθηκε στη ΒΑ Συρία με τη συναίνεσή του στην τουρκική στρατιωτική επέμβαση. Μία πολιτική νίκη που παρεμπιπτόντως φρόντισε να την προβάλλει με το δικό του «χρωματιστό ύφος», απευθυνόμενος πρωτίστως στο εσωτερικό των ΗΠΑ με τις προεδρικές εκλογές να πλησιάζουν! <br /> <br /> Με τον θάνατο όμως του πλέον καταζητούμενου τρομοκράτη παγκοσμίως, δεν τελειώνει το ISIS το οποίο μέχρι τώρα είχε τον κυρίαρχο ρόλο στο παγκόσμιο σαλαφιστικό-τζιχαντιστικό κίνημα! Οπως και ο θάνατος του Οσάμα μπιν Λάντεν τον Μάιο 2011 δεν οδήγησε στην εξουδετέρωση της Αλ Κάιντα, έτσι και τώρα εκτιμάται ότι μαζί με τον Αλ Μπαγκντάντι δεν τελείωσε το ISIS με τους τζιχαντιστές που ήταν κάτω από την ομπρέλα του σε όλο τον κόσμο! Άλλωστε και οι δύο, αν και συνέχιζαν να εμπνέουν τους οπαδούς τους, το τελευταίο διάστημα της αρχηγίας τους μάλλον «επίτιμοι» ήταν, χωρίς να ασκούν διοίκηση και να κατευθύνουν επιχειρήσεις. <br /> <br /> Από το φθινόπωρο του 2017, που το ISIS έπαυσε να ελέγχει αστικά κέντρα και κρίσιμες περιοχές στη Συρία και το Ιράκ, άρχισε η συζήτηση για το αν είχε οριστικά ηττηθεί και αν μπορεί να επανακάμψει ως απειλή. Στη διετία 2017-2019 οι τζιχαντιστές του Daesh πραγματοποίησαν επιθέσεις τόσο μέσα στη Συρία και το Ιράκ όσο και σε άλλες χώρες, όπως στις Φιλιππίνες, Σρι Λάνκα και Αφγανιστάν. Σύμφωνα με τα αμερικανικά στρατιωτικά εγχειρίδια «η ήττα συντελείται όταν η εχθρική δύναμη έχει προσωρινά ή οριστικά απολέσει τα βασικά φυσικά μέσα που διαθέτει ή τη θέληση να συνεχίσει να μάχεται τους αντιπάλους της». Τότε για ποια πλήρη ήττα μιλάμε όταν τα απομεινάρια του ISIS συνεχίζουν τις τρομοκρατικές επιθέσεις, κάτι που σημαίνει ότι και τη θέληση έχουν και επιχειρησιακές δυνατότητες έστω και στοιχειώδεις διαθέτουν! <br /> <br /> Όταν το καλοκαίρι του 2013, στο αποκορύφωμα του συριακού εμφυλίου το ISIS κατέλαβε την πόλη Ράκα της Συρίας κάνοντάς την βάση επιχειρήσεών του και εδαφικής του εξάπλωσης, λίγοι κατανόησαν τον αναδυόμενο κίνδυνο ασφαλείας και λιγότεροι εκτίμησαν το τι θα ακολουθούσε. Μήπως μία ακόμα ακραία σαλαφιστική οργάνωση μέσα στο συριακό χάος! H διεθνής κοινότητα θορυβήθηκε, όμως, όταν πόλεις στη Συρία και το Ιράκ καταλαμβάνονταν η μία μετά την άλλη. Τον Ιούνιο 2014 ο αρχηγός του ISIS Αμπου Μπακρ αλ Μπαγκντάντι ως «χαλίφης Ιμπραχίμ» απευθυνόμενος από το τέμενος Αλ Νούρι στη Μοσούλη, όχι τόσο στις δεκάδες χιλιάδες οπαδούς του που αλάλαζαν μπροστά του, αλλά στους μουσουλμάνους όλης της γης, κήρυξε το «Ισλαμικό κράτος» ως ένα νέο «Χαλιφάτο». (σ.σ.: Χαλιφάτο είναι το ισλαμικό κράτος το οποίο διοικείται από τον ύπατο θρησκευτικό και πολιτικό ηγέτη γνωστό ως χαλίφη, ο οποίος θεωρείται διάδοχος του Μωάμεθ). <br /> <br /> Υποσχέθηκε να δώσει πίσω στους μουσουλμάνους την αξιοπρέπεια, τη δύναμη, τα δικαιώματα και την ηγεσία του παρελθόντος! Πολύ εύστοχα ο αναλυτής του Statfor, Scott Stewart, επισημαίνει δανειζόμενος γνωστή φράση ότι είδε τον εαυτό του σαν αυτόν που θα έκανε «Το Ισλάμ μεγάλο ξανά», κάτι που αποτελεί την ιδεολογική κληρονομιά για τους οπαδούς του. Οι ιδεολογίες των τζιχαντιστών αρχηγών δεν πεθαίνουν, όταν αυτοί…πεθαίνουν. Είναι άκρως ανησυχητικά τα στοιχεία που συγκεντρώνουν οι υπηρεσίες πληροφοριών από την παρακολούθηση των ιστοσελίδων τζιχαντιστικού περιεχομένου την τελευταία εβδομάδα. <br /> <br /> Το Αμερικανικό Πεντάγωνο είχε εκτιμήσει τον περασμένο Ιούλιο ότι στη Συρία και το Ιράκ υπάρχουν ακόμα περί τους 15.000 ικανοί για επιχειρήσεις μαχητές του ISIS. Υπάρχουν επίσης αναφορές ότι περίπου 1.000 κρατούμενοι σε στρατόπεδα από τους Κούρδους απέδρασαν όταν οι φύλακές τους χαλάρωσαν τα μέτρα φύλαξης όταν αναγκάσθηκαν να πολεμήσουν εναντίον των υποστηριζόμενων από την Τουρκία Σύρων και Τουρκμένων ανταρτών που εισέβαλαν στην περιοχή της ΒΑ Συρίας. Στα στρατόπεδα στη Συρία και το Ιράκ, όπου ζουν χιλιάδες μέλη των οικογενειών των μαχητών των ISIS που σκοτώθηκαν στις μάχες ή φυλακίστηκαν, λειτουργούν εκκολαπτήρια της επόμενης γενιάς τζιχαντιστών.<br /> Το ISIS είναι στην πραγματικότητα ένας αποκεντρωτικός οργανισμός ανάλογος με ένα παγκόσμιο δίκτυο «franchises» και σε στρατηγικό επίπεδο τουλάχιστον δεν επηρεάζεται από έναν αρχηγό. Επομένως το δίκτυο συνεχίζει να λειτουργεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Κάτι ανάλογο βέβαια συμβαίνει και με την Αλ Κάιντα.<br /> <br /> <br /> Στην περιοχή Ιντλίμπ, όπου σκοτώθηκε ο Αλ Μπαγκντάντι, ενεργεί η μεγάλη «θυγατρική» της Αλ Κάιντα, Hayat Tahrir al Sham (HTS, που ξεκίνησε την …καριέρα της ως Jabhat al Nusra), κάτι που δημιουργεί αναπόφευκτα κάποια ερωτήματα εξαιτίας της αμοιβαίας εχθρότητας. Το ISIS μπορεί να αναδύθηκε από την Αλ Κάιντα, αλλά παρέμειναν για πάρα πολλά χρόνια αντίπαλοι σε ό,τι αφορά την κυριαρχία του ισλαμιστικού κινήματος. Κοινός παρονομαστής, ο ριζοσπαστικός σαλαφισμός, ο οποίος απορρίπτει κάθε δυτική αξία και επιρροή και επιτάσσει ανηλεώς την επιστροφή στην ισλαμική αγνότητα των πρώτων χρόνων του Ισλάμ. Οι σημαντικές διαφορές στο δόγμα και τη Στρατηγική μετατράπηκαν σε έντονη εχθρότητα. Η Αλ Κάιντα σχεδίαζε σταδιακή προσέγγιση και εξάπλωση της ισλαμικής πολιτείας και δεν ήθελε βιαστικά βήματα που θα έφερναν τη Δύση και τους άπιστους «στο σπίτι τους», ενώ ρεαλιστικά εκτιμούσε ότι δεν μπορούσε να ανατρέψει όλα μαζί τα «διεφθαρμένα» καθεστώτα της Μέσης Ανατολής. <br /> <br /> Τι γίνεται λοιπόν από εδώ και πέρα με τους δυο τους! Οι ειδικοί αναλυτές του γνωστού Αμερικανικού Council on Foreign Relations, Bruce Hoffman και Jacob Ware, σε σχετικό τους άρθρο εκτιμούν ότι ίσως ο θάνατος του Αλ Μπαγκντάντι να φέρει τις δύο αυτές αντίπαλες ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις πιο κοντά και στο τέλος να οδηγηθούν σε συνεργασία. Και οι δύο μάλιστα διατηρούν βασικές επιχειρησιακές δυνατότητες. Η αντιπαλότητά τους οφειλόταν κυρίως σε σύγκρουση του «εγώ» των ηγετών. Με μία συμφιλιωτική δήλωση ο Αιγύπτιος γιατρός, αρχηγός της Αλ Κάιντα, Ayman Mohammed al Zawahiri, μίλησε για συνένωση του «ισλαμικού έθνους», ενώ παρουσίασε την οργάνωσή του ως στρατηγική και ώριμη εναλλακτική λύση απέναντι στα υπολείμματα του ISIS. <br /> <br /> Αν και η συνένωση των δύο προς το παρόν δεν φαίνεται ενδεχόμενη, σε περίπτωση που αυτή γίνει θα έχουμε μία νέα σημαντική απειλή σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο αγώνας για το ποιος θα έχει διεθνώς το…brand name της ισλαμιστικής τρομοκρατίας μάλλον θα συνεχιστεί. Ισως να διαγωνιστούν και στο ποιος θα κάνει την πιο θεαματική τρομοκρατική ενέργεια. Το πώς θα πορευτεί όμως το ISIS από εδώ και πέρα θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και από τον νέο του αρχηγό, Abu Ibrahim al-Hashimi al Qurashi, τον οποίο φαίνεται ότι μόνον ο πρόεδρος Τραμπ… γνωρίζει πολύ καλά, κατά δήλωσή του, άλλα παραμένει άγνωστος για όλες τις υπηρεσίες πληροφοριών, οι οποίες καταβάλλουν εργώδεις προσπάθειες να μάθουν ποιος στην πραγματικότητα είναι και να εκτιμήσουν ποια θα είναι η επιρροή του. <br /> <br /> Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι οι τζιχαντιστές του ISIS, αν και σαφώς λιγότεροι, παραμένουν στην τοπική αλλά και στη διεθνή σκηνή και μετά τον θάνατο του αρχηγού τους, όπως παραμένουν και οι.. «συνάδελφοι» τους της Αλ Κάιντα. Η συνεχιζόμενη ρευστότητα πρωτίστως στη Συρία και δευτερευόντως στο Ιράκ, αλλά και η φύση της αποκεντρωτικής οργάνωσης ευνοούν την επιβίωσή τους και μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θα συνεχίσουν να αποτελούν απειλή, αν και μικρότερη απ’ ό,τι πριν. Η αιματηρή επίθεση στο Μάλι στις 2 Νοεμβρίου με τους δεκάδες νεκρούς, την ευθύνη της οποίας ανέλαβε το ISIS, επιβεβαιώνει δυστυχώς τους φόβους μας. <br /> <br /> <b><i>* Ο αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι επικεφαλής στο «Παρατηρητήριο Liberal».</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τρομοκρατία: Ο αρχηγός «έφυγε», οι τζιχαντιστές παραμένουν

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου* Ο θάνατος του Αρχηγού του ISIS (Daesh στα Αραβικά) Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι στο χωριό Μπαρίσα της Ιντλίμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγκυρα. κινητοποιεί 32 πολεμικά πλοία: Άσκηση με σενάριο «Τοtal War» κατά της Ελλάδας για την κυριαρχία στην Α.Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEir6QZ1nRB8VAOQo7QfPmsXSVKL7CV5phrkNG237Wt2a_wiTbFd68D6rqpK1iCjI1L4yztdXJd8iPATzEBXKRKv0ORg7cwRFbE-I3S42Qh1JXzEgzPNTjNxolslpfKss4SPY6BoFfKYr5s/s1600/toyrkika.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEir6QZ1nRB8VAOQo7QfPmsXSVKL7CV5phrkNG237Wt2a_wiTbFd68D6rqpK1iCjI1L4yztdXJd8iPATzEBXKRKv0ORg7cwRFbE-I3S42Qh1JXzEgzPNTjNxolslpfKss4SPY6BoFfKYr5s/s640/toyrkika.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει: <b>Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br /> H Άγκυρα ξεκινά από αύριο μεγάλης κλίμακας άσκηση με την επονομασία «Ανατολική Μεσόγειος 2019». η οποία θα διεξαχθεί σε όλο το εύρος της Ανατολικής Μεσογείου από τις 9 μέχρι και τις 20 Νοεμβρίου και ο αντικειμενικός της σκοπό είναι να δοκιμαστούν όλα τα πιθανά σενάρια εμπλοκής της σε οποιαδήποτε απειλή κατά των συμφερόντων της.<br /> <br /> Το τουρκικό Ναυτικό θα κινητοποιήσει 32 πολεμικά πλοία, αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας, ελικόπτερα ανθυποβρυχιακού πολέμου, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πεζοναύτες, τις μονάδες των SAT-SAS σε ένα σενάριο «ολοκληρωτικού πολέμου» (Τοtal War) κατά της Ελλάδας κατά κύριο λόγο και άλλων δυνάμεων κατά δεύτερο, για την επικράτηση και την κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> Η τουρκική άσκηση διεξάγεται αμέσως μετά την ελληνική άσκηση «Μέδουσα».<br /> <br /> Ο τουρκικός Στρατός θα συμμετάσχει με επιθετικά και μεταγωγικά ελικόπτερα ενώ η Αεροπορία με μαχητικά F-16 και F-4, ιπτάμενα ραντάρ, μεταγωγικά αεροσκάφη.<br /> <br /> Η στρατοχωροφυλακή με ελικόπτερα και ομάδες έρευνας και διάσωσης και η ακτοφυλακή με κορβέτες και ταχύπλοα<br /> <br /> Θα συμμετάσχουν επίσης ομάδες πολιτικής προστασίας, το υπουργείο εσωτερικών, το υπουργείο υγείας, το υπουργείο εμπορίου, το υπουργείο μεταφορών και υποδομών, η ερυθρά ημισέλινο και άλλοι θεσμοί και πανεπιστήμια<br /> <br /> Έχουν προσκληθεί και θα συμμετέχουν επίσης 40 παρατηρητές από Αζερμπαϊτζάν, Βραζιλία, Γεωργία, Ιταλία, Κουβέιτ, Μεξικό και Κατάρ.<br /> <br /> Επίσης 2 επιτελικοί αξιωματικοί από Ρουμανία και πολεμικό πλοίο από Βουλγαρία, Πακιστάν και Ρουμανία, ένα υποβρύχιο από Ιταλία, 2 αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας το ένα από Πακιστάν και το άλλο από τις ΗΠΑ. Το Πακιστάν θα στείλει και μια αμφίβια ομάδα ειδικών επιχειρήσεων και η Ιορδανία μια ομάδα. Θα συμμετάσχουν επίσης μονάδες του ΝΑΤΟ<br /> <br /> <a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> <br />  Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Άγκυρα. κινητοποιεί 32 πολεμικά πλοία: Άσκηση με σενάριο «Τοtal War» κατά της Ελλάδας για την κυριαρχία στην Α.Μεσόγειο

Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος H Άγκυρα ξεκινά από αύριο μεγάλης κλίμακας άσκηση με την επονομασία «Ανατολική Μεσόγειος 2019». η οποία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η άνευ προηγουμένου τραγωδία της ΑΟΖ συνεχίζεται: Το φάντασμα της καταδιώκει την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTZUDPLsOIgOocO6tDabeHTyvfeJrTx11wiWBoth1Bz2_6XaOq2aY_m7bnuSGQUMXqZcBxfV5QlTljtuHo6Z04iv1aNp_ENyn6RJDllXNWyPbc6JezOSNLKWrKBo4aseRGOMMeSjrehXM/s1600/polemiko-naytiko-ellada-aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTZUDPLsOIgOocO6tDabeHTyvfeJrTx11wiWBoth1Bz2_6XaOq2aY_m7bnuSGQUMXqZcBxfV5QlTljtuHo6Z04iv1aNp_ENyn6RJDllXNWyPbc6JezOSNLKWrKBo4aseRGOMMeSjrehXM/s640/polemiko-naytiko-ellada-aigaio.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ <div> Παρουσίασα τον παρακάτω χάρτη στην Ελλάδα πριν 35 χρόνια και οι πάντες τον αγνόησαν. Η κατάσταση άλλαξε λίγο το 2004, όταν ο αείμνηστος Πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς να πάσχει από φοβικό σύνδρομο, παρότι διέθετε μόνο τέσσερα τανκς και δυο ελικόπτερα. </div> <div> <br /></div> <div>  Τότε όλο το πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδας τον πολέμησε φοβούμενο την αντίδραση της Τουρκίας, αλλά η Τουρκία δεν πήρε χαμπάρι τότε την αξία της κίνησης του Παπαδόπουλου και ξύπνησε πανικοβλημένη χρόνια αργότερα. Το φάντασμα της ΑΟΖ συνεχίζει να καταδιώκει την Τουρκία. </div> <div> <br /></div> <div> Είναι γνωστό σε όλους ότι η Τουρκία θεωρεί την έννοια της ΑΟΖ ως τον μεγαλύτερο εχθρό της στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα πιστεύει πως τώρα παρουσιάζεται μια μεγάλη ευκαιρία για να δημιουργήσει τετελεσμένα στην ΑΟΖ της Κύπρου και είναι διατεθειμένη να χοντρύνει το παιχνίδι. </div> <div> <br /></div> <div> Καθώς περιφρονεί τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), δεν έχει καμία σχέση με το νότιο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υποστηρίζει ότι διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και ο μόνος τρόπος να δικαιολογήσει αυτόν τον ισχυρισμό είναι να επιμένει ότι η Ελλάδα δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο.</div> <div> <br /></div> <div>  Το οικόπεδο 4 της κυπριακής ΑΟΖ, όμως, δείχνει καθαρά ότι η Κύπρος διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα και επομένως η Τουρκία δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο. Η νέα εθνική στρατηγική μας θα πρέπει να περιλαμβάνει και την Ανατολική Μεσόγειο. </div> <div> <br /></div> <div> Εκεί θα επικεντρωθεί η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση τα επόμενα χρόνια και εκεί διαπιστώνονται σοβαρές ελλείψεις. Μέχρι στιγμής η νέα ελληνική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη όχι μόνο αδυνατεί να επεξεργασθεί μία συγκροτημένη εθνική στρατηγική έναντι της Τουρκίας αλλά, ταυτόχρονα, συνεχίζει την κάκιστη πολιτική που εφάρμοσαν οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις για τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες. Δηλαδή να μην αναλαμβάνουμε καμία πρωτοβουλία, αλλά να αντιδρούμε με καθυστέρηση στις κινήσεις της Τουρκίας. </div> <div> <br /></div> <div> Όπως επαναλαμβάνουν συνεχώς οι Αμερικανοί στην Ουάσιγκτον «You are always reactive and never proactive”. Η Τουρκία με επιθετικότητα και ασύστολο θράσος συνεχίζει για 40 χρόνια μια επιθετική και επεκτατική πολιτική στο Αιγαίο στην οποία τα τελευταία χρόνια έχει συμπεριλάβει και το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, προβάλλοντας συνεχώς αβάσιμες διεκδικήσεις κατά παράβαση όλων των κανόνων του διεθνούς δικαίου. </div> <div> <br /></div> <div> Όπως σημείωνε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Οικονομίδης, νομικός σύμβουλος του ΥΠΕΞ: «Η επεκτατική συμπεριφορά της Τουρκίας, η οποία εμφανώς δεν συνάδει με την σύγχρονη εποχή, στηρίζεται κυρίως σε τρεις παράγοντες: στην ισχύ έναντι της χώρας μας, στην αδυναμία του διεθνούς συστήματος να επιβάλει την εφαρμογή των διεθνών κανόνων και στην αδιαφορία των Μεγάλων Δυνάμεων, οι οποίες εξακολουθούν πάντοτε να τοποθετούν το ατομικό τους συμφέρον υπεράνω του γενικού συμφέροντος της διεθνούς κοινότητας ως συνόλου. </div> <div> <br /></div> <div> Από την άλλη πλευρά, η χώρα μας, χωρίς σχέδιο και προγραμματισμό, δεν μπορεί παρά να ακολουθεί αμυντική πολιτική, πολλές φορές πυροσβεστικού χαρακτήρα. Μόνιμο χαρακτηριστικό της είναι η ατολμία με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασκήσει νόμιμα δικαιώματα που της παρέχει το διεθνές δίκαιο και μερικές φορές σ ’αυτήν προστίθεται και η υποχωρητικότητα.» Όπως έγραψε στην εφημερίδα «Καθημερινή» ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος και σήμερα βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας: </div> <div> <br /></div> <div> «Όλος ο κόσμος γνωρίζει με ακρίβεια τι διεκδικεί η Τουρκία στην περιοχή. Η Ελλάδα εξακολουθεί να μην έχει προσδιορίσει ποια θεωρεί ότι είναι τα ακριβή όρια της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο. Απλώς διαμαρτύρεται στις τουρκικές ενέργειες…». Έχω επανειλημμένα γράψει ότι οι Αμερικανοί επιθυμούν το μοίρασμα των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου, διότι δεν θέλουν να χάσουν την Τουρκία και να την ρίξουν στην αγκαλιά της Ρωσίας. Πιστεύουν ότι η συνεκμετάλλευση ή καλύτερα η συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Τουρκίας πρέπει να επιτευχθεί, πάσει θυσία. Οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι η Τουρκία δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες, αλλά θέλουν να μοιραστεί τους ανύπαρκτους υδρογονάνθρακές της με την Ελλάδα και την Κύπρο! Από το 1922 οι Τούρκοι πάντοτε θεωρούσαν ότι είχαν μεγάλες ακτές, αλλά δεν διέθεταν μεγάλη θάλασσα και μετά το 1982 συνειδητοποίησαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε και άλλο. </div> <div> <br /></div> <div> Έτσι άρχισαν έναν επικίνδυνο ρητορικό πόλεμο, εκτός δύο θερμών εξαιρέσεων (1987 και 1996), αλλά από το 2018 προβάλλουν και παρανοϊκές απαιτήσεις, που σίγουρα θα συνεχιστούν και στο μέλλον. Ο μόνος τρόπος για να ακυρώσει η Ελλάδα τα σχέδια αυτά είναι, άμεσα και πριν είναι πολύ αργά, να προβεί σε οριοθέτηση της ΑΟΖ της με αυτή της Κύπρου βάσει της μέσης γραμμής, σύμφωνα με τις προβλέψεις της UNCLOS, που θα δίνει πλήρη επήρεια στην νήσο Στρογγύλη, με αποτέλεσμα η Τουρκία να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο κι φυσικά ούτε με την Λιβύη.</div> <div> <br /></div> <div>  Ο δημοσιογράφος Γ. Τετράδης Παπαδόπουλος, σε ένα άρθρο του στην ιστοσελίδα liberal.gr, γράφει : <i>«Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα ζει σε μια μεταβατική περίοδο από την απόλυτη δουλικότητα απέναντι σε Αμερικανούς και Τούρκους προς μια, ας ελπίσουμε, πιο πατριωτική στάση. Αυτό είναι ένα τοπίο που δεν το επιθυμούν ούτε οι ΗΠΑ ούτε ο Ερντογάν. Οι οποίοι είχαν εδώ έναν πρωθυπουργό που δεν ξέρει ούτε καν γεωγραφία, πολύ περισσότερο διεθνές δίκαιο και διπλωματία»</i> </div> <div> <br /></div> <div> Και αργότερα εξηγεί: <i>«Η Τουρκία δεν επιθυμεί καμιά ειρηνική συνύπαρξη. Επιθυμεί αλλαγή συνόρων σε βάρος της Ελλάδας. Και το δηλώνει ξεκάθαρα σε κάθε ευκαιρία. Επιθυμεί αρπαγή κυριαρχικών δικαιωμάτων, αέρα, θαλάσσης και ξηράς. Και οι ΗΠΑ επιθυμούν να υπάρχει η ένταση (ελεγχόμενη, «ακόμα κι αν αλλάξει χέρια κανένα παλιονησάκι») για να διατηρούν το status του ρυθμιστή, άρα του ουσιαστικού κυρίαρχου στην περιοχή»</i> </div> <div> <br /></div> <div> Οι αυξανόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος, τα σενάρια μυστικής διπλωματίας μεταξύ Αθήνας- Άγκυρας και η αμέλεια των ελληνικών κυβερνήσεων να ανακηρύξουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα σε μια περίοδο που η Ελλάδα εμφανίζεται τρωτή σε διεθνείς πιέσεις.</div> <div> <br /></div> <div>  Έτσι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη πρέπει να προβεί σε μερικές σημαντικές κινήσεις όπως: Α. Να δείξει στους Τούρκους ότι διαθέτουμε σημαντική αποτρεπτική δύναμη που δεν θα διστάσουμε να την χρησιμοποιήσουμε. Β. Σύσφιξη σχέσεων με το Ισραήλ και την Αίγυπτο που θα περιλαμβάνει τις πολιτικές, οικονομικές, ενεργειακές, στρατιωτικές και γεωστρατηγικές σχέσεις. Γ. Άμεση μεταφορά του Ναύσταθμου της Σαλαμίνας στην Κρήτη. Δ. Οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ με αυτή της Αιγύπτου και αμέσως μετά με αυτή της Κύπρου. Ετσι μπορούμε να προλάβουμε την οριοθέτηση των ΑΟΖ Τουρκίας και Λιβύης.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η άνευ προηγουμένου τραγωδία της ΑΟΖ συνεχίζεται: Το φάντασμα της καταδιώκει την Τουρκία

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ  Παρουσίασα τον παρακάτω χάρτη στην Ελλάδα πριν 35 χρόνια και οι πάντες τον αγνόησαν. Η κατάσταση άλλαξε λίγο το 2...

Διαβάστε την συνέχεια

Η στρατιωτική διπλωματία μέσα από συνεργασίες «SOF» αναδεικνύει τον ρόλο της Ελλάδας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1h2uTjwMAIcYAVu4WuC4YhRzkrBmtEpgu66DbBdsV9qiwtqmBeKOC44yJT3m_Ss9ADNrTOmR-waQ-Wc2j-A5dF_4i6lpoyrV2w95rgSmXCkyLdljGmb9yB0MtLdieyv4MdKZv5qEu9X4/s1600/iordania-7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="576" data-original-width="1024" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1h2uTjwMAIcYAVu4WuC4YhRzkrBmtEpgu66DbBdsV9qiwtqmBeKOC44yJT3m_Ss9ADNrTOmR-waQ-Wc2j-A5dF_4i6lpoyrV2w95rgSmXCkyLdljGmb9yB0MtLdieyv4MdKZv5qEu9X4/s640/iordania-7.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Συμφωνίες υψηλού συμβολισμού για τον ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου, αλλά και συμφωνίες στρατηγικής σημασίας χαρακτηρίζουν έμπειρα στελέχη του Ελληνικού επιτελείου, τα όσα συμφωνήθηκαν γι’ ακόμη μια χρονιά, μεταξύ του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας της Ιορδανίας, την Κύπρο αλλά και το Ισραήλ. <div> <br /></div> <div> Στην περίπτωση της τριμερούς Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ, αυτή έρχεται αμέσως μετά το ταξίδι αστραπή του Πτεράρχου Χρήστου Χριστοδούλου στο Ισραήλ, που είχε εποικοδομητική συνεργασία με τον Ισραηλινό ομόλογό του Στρατηγό Kochavi. Η αμοιβαία εμπιστοσύνη που δύσκολα δείχνουν οι Ισραηλινοί, έχει φανεί κυρίως το τελευταίο χρονικό διάστημα και οι πληροφορίες λένε ότι αυτή θα φανεί προς την Ελλάδα ακόμη περισσότερο το επόμενο διάστημα, σε θέματα αμυντικών συνεργασιών. </div> <div> <br /></div> <div> Μπορεί στον προγραμματισμό οι πολλές φορές τυποποιημένες συμφωνίες να έχουν πάρει γραμμή προτεραιότητας για τις υπογραφές, όμως το γεγονός της επίσκεψης του Έλληνα Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων στο Τελ- Αβίβ, αφήνει πολλά να εννοηθούν για την ανάπτυξη των σχέσεων των δυο χωρών. </div> <div> <br /></div> <div> Πριν ένα 48ωρο, στην Λευκωσία έπεσαν οι υπογραφές που επικυρώνουν και τυπικά το πρόγραμμα της αμυντικής συμφωνίας ανάμεσα σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ. Κοινές ασκήσεις σε όλα τα επίπεδα είναι ο στόχος των τριών κρατών που θέτουν ως βάση την ειρηνική συνύπαρξη όλων στην περιοχή και μέσω της αμυντικής συμφωνίας αυτό επιδιώκεται. Επικεφαλής της ελληνικής πλευράς ήταν ο Υποναύαρχος Δημήτριος Καβουλάκος, Διευθυντής Δ΄ Κλάδου του ΓΕΕΘΑ, της ισραηλινής πλευράς ο Υποστράτηγος Amir Aboulafia, Διευθυντής Κλάδου Πολιτικής, ενώ της κυπριακής ο Ταξίαρχος Μιχαήλ Παρπέρης, Διοικητής της 20ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας.</div> <div> <br /></div> <div>  Στο πλαίσιο της συνάντησης ανταλλάχθηκαν απόψεις, σχετικά με τις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Το επόμενο διάστημα σύμφωνα με πληροφορίες το Ισραήλ θα έχει κοινή άσκηση με την Κύπρο, με τα μαχητικά από το Τελ Αβίβ να σκεπάζουν το FIR Λευκωσίας. </div> <div> <br /></div> <div> Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα, στελέχη Ειδικών Επιχειρήσεων από το Ισραήλ εκπαιδεύονται στο πολυποίκιλο εδαφικό ανάγλυφο της χώρα μας, μέσα από ένα ιδιαίτερα «ανορθόδοξο» πρόγραμμα που περιλαμβάνει απαιτητικές ασκήσεις. Παράλληλα τα Ελληνικά γεράκια της 335 Μοίρας «Τίγρης» βρίσκονται στο Ισραήλ στο πλαίσιο της άσκησης «Blue Flag» και δεν έχουν σταματήσει να γράφουν ώρες πτήσεων εκπαιδευόμενοι με τους καλύτερους στον κόσμο ιπταμένους. </div> <div> <br /></div> <div> Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κοινό μέτωπο Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, τείνει σταδιακά να μετατραπεί σε τετραμερές σχήμα με τη συμμετοχή των Αμερικανών. </div> <div> <br /></div> <div> Η Ιορδανία και οι κοινές ασκήσεις «SOF» </div> <div> <br /></div> <div> Με την Ιορδανία οι στρατηγικές σχέσεις ίσως πει κανείς πως είναι διαχρονικές, όμως αυτές πολλές φορές απαιτείται να επαναβεβαιώνονται και να συνάπτονται οι νέες συμφωνίες του προγράμματος αμυντικής συνεργασίας της επόμενης χρονιάς. </div> <div> <br /></div> <div> Το νέο πρόγραμμα σύμφωνα με πηγές από το ΓΕΕΘΑ χαρακτηρίζεται «αναβαθμισμένο» και περιλαμβάνει δράσεις στους τομείς των επιχειρήσεων, των ασκήσεων και της εκπαίδευσης. Το πρόγραμμα στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδος και της Ιορδανίας υπεγράφη από τον Αρχιπλοίαρχο Μιχαήλ Ναούμ, Διευθυντή της Διεύθυνσης Διεθνών Σχέσεων του ΓΕΕΘΑ και τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Ιορδανίας, Ταξίαρχο Tawfiq Almarzouq.</div> <div> <br /></div> <div> Ανά τακτά χρονικά διάστημα μέσα σ’ ένα έτος στελέχη Ειδικών Επιχειρήσεων από το Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών, την Ζ’ Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών, την Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών μεταβαίνουν στην Ιορδανία προκειμένου να εκπαιδευτούν με τα εκεί τμήματα Ειδικών Επιχειρήσεων και να υπάρξει έτσι και ανταλλαγή εμπειριών και στρατιωτικής κουλτούρας.</div> <div> <br /></div> <div>  Η Ελλάδα άλλωστε λειτουργεί σε τυποποίηση ΝΑΤΟ. Από την άλλη πλευρά η Ιορδανία αποτελεί μια χώρα της Μ. Ανατολής, όπως και το Ισραήλ αλλά και η Αίγυπτος, με διαφορετικές εμπειρίες που συζητούνται και αναπτύσσονται στα κοινά σενάρια. Η Αθήνα ξεκάθαρα μέσω της στρατιωτικής διπλωματίας που ασκείται στέλνει το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση και ιδιαίτερα προς την Άγκυρα, πως οι συμμαχίες που διατηρεί μέσω των αμυντικών προγραμμάτων και συνεργασιών, την κάνουν έναν αξιόπιστο «παίκτη» της Αν. Μεσογείου που ολοένα και περισσότερες χώρες την εμπιστεύονται.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η στρατιωτική διπλωματία μέσα από συνεργασίες «SOF» αναδεικνύει τον ρόλο της Ελλάδας

Συμφωνίες υψηλού συμβολισμού για τον ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου, αλλά και συμφωνίες στρατηγικής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως μπορεί να χρηματοδοτηθεί άμεσα η εθνική άμυνα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJEhnRvrHrFNkOvwftDJdmUYyCrjzml0QyC2Ca4utowpcmEe1D0l5pZcbEh0BNaPGIvCi-lEQXwZRlXUeIfdwtx3hA6guwJsAcFq_RlZQoL3nnzksB0FFLwe6vJNvJu2ZC0_K3A2z9nyQ/s1600/mitsotakis_pilotoi.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJEhnRvrHrFNkOvwftDJdmUYyCrjzml0QyC2Ca4utowpcmEe1D0l5pZcbEh0BNaPGIvCi-lEQXwZRlXUeIfdwtx3hA6guwJsAcFq_RlZQoL3nnzksB0FFLwe6vJNvJu2ZC0_K3A2z9nyQ/s640/mitsotakis_pilotoi.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Μάκης Ανδρονόπουλος</b><br />Για όσους δεν κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους είναι πλέον ξεκάθαρο πως η επιθετικότητα της Τουρκίας (όλης της Τουρκίας, όχι μόνο του Ερντογάν) θα περάσει από το επίπεδο του υβριδικού πολέμου που διεξάγει εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, στο επίπεδο πρόκλησης θερμού επεισοδίου με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. <br /><br />Είναι επίσης σαφές ότι δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Αντίθετα, οι παράγοντες αυτοί μπορούν να εκθέσουν τον Ελληνισμό σε σκοτεινές δικές τους σκοπιμότητες. Για παράδειγμα, τώρα στο φιλοτουρκικό Βερολίνο θα επιχειρηθεί στις 25 Νοεμβρίου ο εγκλωβισμός της Λευκωσίας και της Αθήνας σε διπλωματικά αδιέξοδα με σκοπό να μετατραπούν σε τετελεσμένα.<br /><br />Συνεπώς, όπως υπονόησε και ο Κώστας Καραμανλής, σύντομα θα βρεθούμε μπροστά στο εξής δίλημμα: ή τους δίνουμε ό,τι θέλουν ή πάμε σε πόλεμο. Αυτά, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα ουσιαστικά τα κρύβει από το λαό, διότι έχει αφήσει τη χώρα εδώ και δύο δεκαετίες αμυντικά "ξεβράκωτη". Ήδη από το 2005 ήταν ξεκάθαρο πως η ισορροπία δυνάμεων θα είχε πλήρως ανατραπεί το 2015 με το γιγαντιαίο πρόγραμμα εξοπλισμών που εφάρμοσε η Άγκυρα.<br /><br />Σήμερα, η Τουρκία του G20 έχει εισέλθει στη φάση της αυτοδύναμης ανάπτυξης και παραγωγής προηγμένων εξοπλιστικών συστημάτων (μεταξύ αυτών αεροπλάνα, drones, υποβρύχια μέχρι και μίνι αεροπλανοφόρο ετοιμάζεται να κατασκευάσει). Επιπροσθέτως, θεωρείται πως διαθέτει έναν από τους καλύτερους στρατούς ηλεκτρονικού πολέμου. <br /><br />Κανένας Έλληνας πολίτης δεν γνωρίζει αν υπάρχει αποτρεπτική ικανότητα πέραν των 48 ωρών. Εκείνο που ξέρει είναι πως υπάρχει δραματική τουρκική υπεροπλία και μεγάλο επιχειρησιακό βάθος (εφεδρείες). Αυτό δημιουργεί αβεβαιότητα. Δεν είμαστε έτοιμοι γι΄ αυτό που μας περιμένει, ούτε ως πολιτική ηγεσία, ούτε ως κοινωνία. Γι' αυτό και μπορεί να εκκολαφτεί το αυγό του ντεφιτισμού, της ηττοπάθειας. Η πολιτική του κατευνασμού έχει νόημα μόνο εάν επιδιώκεται να κερδηθεί χρόνος για να εξοπλιστεί η χώρα. Αλλά και εκεί, λόγω της οικονομικής καχεξίας και της πολιτικής αδυναμίας για σωστή ιεράρχηση των εθνικών προτεραιοτήτων, τα πράγματα πάνε με τον αραμπά.<br /><br />Μια πρόταση για τον πρωθυπουργό <br /><br />Είναι γνωστό πως υπάρχει ένα τεράστιο κεφάλαιο ελληνικών συμφερόντων παρκαρισμένο στις off shore και σε τράπεζες τις Ελβετίας, της Σιγκαπούρης και άλλων "παραδείσων". Ξέρουμε μετά βεβαιότητας ότι 45 δισ. ευρώ έφυγαν την περίοδο των μνημονίων, ότι πρόσφατη εκτίμηση της Κομισιόν ανεβάζει σε 60 δισ. ευρώ τα ελληνικά λεφτά που είναι σε off shore. <br /><br />Το ΒΗΜΑ είχε πέρσι κάνει λόγο για 160 δισ. ευρώ, επικαλούμενο έκθεση διεθνούς οίκου. Κατά καιρούς, άλλοι αναλυτές έχουν γράψει για 200 και άλλοι για 600 δισ. ευρώ. Να μείνουμε στα 160 του "έγκυρου" Βήματος, δηλαδή σε ένα ΑΕΠ. Μπορούμε να θεωρήσουμε βέβαιο πως η Τράπεζα της Ελλάδος και οι τράπεζες γνωρίζουν ποιοι έβγαλαν αυτά τα κεφάλαια έξω, τουλάχιστον τα 100 δισ. <br /><br />Με αυτό ως δεδομένο, ο πρωθυπουργός θα μπορούσε να κάνει δυο-τρία άτυπα, αν όχι μυστικά, τραπέζια στους εν λόγω εξαγωγείς κεφαλαίων και να τους ζητήσει να του μαζέψουν 20 δισ. ευρώ σε 60 μέρες για τη χρηματοδότηση της εθνικής άμυνας. Μπορεί να το κάνει, δίνοντας τόνο δραματικής και επείγουσας ανάγκης, έτσι ώστε οι καλεσμένοι του να καταλάβουν πως εάν δεν τον ικανοποιήσουν θα υποχρεωθεί να λειτουργήσει αλλιώς, για λόγους εθνικού συμφέροντος. <br />Ομόλογα αμυντικής βιομηχανίας για την εθνική άμυνα <br /><br />Το αντίδωρο θα είναι να πάρουν ομόλογα της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας μετατρέψιμα σε μετοχές μετά από μία πενταετία ή επταετία, αλλά και τη δυνατότητα παλιννόστησης ισόποσων κεφαλαίων χωρίς κανένα φόρο ή τέλος στην Ελλάδα. It’s a fair game, αλλιώς… Σημειωτέον ότι τα εταιρικά ομόλογα δεν θα επιβαρύνουν το ήδη ογκώδες κρατικό χρέος. <br /><br />Ο λογαριασμός των 20 δισ. ευρώ είναι απόρρητος, αλλά τελεί υπό διακομματικό έλεγχο. Από τα 20 δισ. ευρώ, με τα πέντε (ενδεικτικό το ποσό) χρηματοδοτεί άμεσα με leasing, ενοικίαση ή με όποιο άλλο σύστημα προσφέρεται αυτό που χρειαζόμαστε από… προχθές, όπως φρεγάτες. Με άλλα οκτώ δισ. προβαίνει σε αγορές μαχητικών αεροσκαφών με πλήρη ηλεκτρονικό εξοπλισμό και προηγμένα πυρομαχικά (ίσως να πάρει μερικά F-35 που ξέμειναν στις ΗΠΑ από την Τουρκία), ενώ τα υπόλοιπα τα ρίχνει στην εθνική παραγωγή και την έρευνα-ανάπτυξη οπλικών συστημάτων. <br /><br />Αν οι Βρυξέλλες γκρινιάξουν, θα χρειαστεί να τις αγνοήσει επιδεικτικά, ίσως και απειλητικά. Εννοείται ότι πρέπει να αποφύγει αγορές από τη Γερμανία. Μπορεί μάλιστα να έχουν ενδιαφέρον αγορές π.χ. από το Ισραήλ, ή ακόμα και από την Κίνα, δεν είμαι αρμόδιος να υποδείξω. Έχουν κατά καιρούς προταθεί έξυπνες και σχετικά φτηνές λύσεις, οι οποίες ταιριάζουν στο Αιγαίο και μπορούν να κάνουν θαύματα. <div> <br />Ηττοπαθή δόγματα <br /><br />Για το εθνικό φρόνημα, οι ασκήσεις στα τρίγωνα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος είναι αναμφίβολα κρίσιμες, αλλά η αναφορά στο "ενιαίο αμυντικό δόγμα" έχει εξαφανιστεί από τον ελληνικό πολιτικό λόγο. Αυτό εκλαμβάνεται από την κοινή γνώμη ως τρίτη προδοσία της Κύπρου (μετά το πραξικόπημα, τους "Αττίλες" και την τραπεζική κρίση εξ αιτίας των ελληνικών κρατικών ομολόγων). Εκεί χρειάζεται κάποιος άλλος πατριωτικός λόγος περισσότερο ουσιαστικός από το "η Αθήνα συμπαρίσταται". <br /><br />Το θεώρημα του πολέμου των 48 ωρών είναι ηττοπαθές. Αφενός γιατί στηρίζεται στην αναμενόμενη παρέμβαση του ξένου παράγοντα αλά Σίσκο, όπως έγινε στην Κύπρο ή στα Ίμια που μας κληροδότησαν το "No ships, no troops, no flags". Αφετέρου είναι και ανιστόρητο, γιατί δεν λαμβάνει υπ’ όψιν την ιστορική πραγματικότητα. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε για πόλεμος της μιας εβδομάδας και κράτησε τέσσερα χρόνια. <br /><br />Όλες οι μεταπολεμικές συγκρούσεις κράτησαν πολύ περισσότερο από το αρχικώς προβλεπόμενο. Το θεώρημα του πολέμου των 48 ωρών, όμως, εμπεριέχει την ηττοπάθεια εγγενώς, στην προετοιμασία και στη δυνατότητα… Εκτός εάν η φαντασίωση του πολέμου των 48 ωρών εννοείται ότι τόσο χρόνο χρειάζεται σήμερα για να νικήσεις ή να ηττηθείς. </div> <div> <br />Δεν αντέχεται άλλη υποχώρηση <br /><br />Η Τουρκία θα προκαλεί, αλλά δεν πρόκειται να χτυπήσει πρώτη για να έχει το διπλωματικό πλεονέκτημα. Μπορεί, όμως, να προκαλέσει με μία γεώτρηση π.χ. 10 μίλια έξω από το Καστελλόριζο, ελληνική αντίδραση, η οποία να καταλήξει σε θερμό επεισόδιο. Η κατευναστική πολιτική έχει, λοιπόν, τα όριά της. Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις φέρουν βαρέως την αποτροπή καταβύθισης του τουρκικού στόλου από τους Σίσκο-Αραπάκη. Δεν αντέχουν άλλη υποχώρηση. Ο πιλότος το ξεκαθάρισε: «Ετούτος εδώ ο λαός δεν γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του». <br /><br />Συνεπώς, εάν η Ελλάδα υποχρεωθεί να αντιδράσει, πρέπει να είναι έτοιμη για ολοκληρωτικό πόλεμο. Εάν, μάλιστα, η Άγκυρα προκαλέσει θερμό επεισόδιο πρέπει να έχει καταστήσει σαφές πως δεν θα διστάσει γενικεύσει τη σύγκρουση με αμυντική επίθεση. Αυτό έχει κρίσιμη σημασία για να λειτουργήσει η αποτροπή, για να σκεφτεί πολύ σοβαρά η Άγκυρα πριν προκαλέσει θερμό επεισόδιο. Αν η Ελλάδα δεν υιοθετήσει αυτό το δόγμα, θα ηττηθεί και θα υποχρεωθεί να συρθεί σε διαπραγματεύσεις από σαφώς μειονεκτική θέση. <br /><br />Στο Επίμετρο της «Θεωρίας του Πολέμου» (Θεμέλιο, 1997) ο Παναγιώτης Κονδύλης διατυπώνει το δόγμα του "πρώτου χτυπήματος" από ελληνικής πλευράς, το οποίο προέκυψε από την στρατηγική ανάλυση των τότε δεδομένων, τα οποία σήμερα έχουν εξελιχθεί και καταστεί πολύ πιο αρνητικά για την Ελλάδα. Ειδικότερα, ο Κονδύλης επισημαίνει το μειονέκτημα του κατακερματισμένου ελληνικού χώρου, γεγονός που επιτρέπει στον εχθρό να καταλάβει ορισμένα νησιά, δημιουργώντας τετελεσμένα γεγονότα σε σύντομο χρονικό διάστημα. <br />Αντισταθμίζοντας τα μειονεκτήματα <br /><br />Ο Κονδύλης εντοπίζει τέσσερις παράγοντες που μπορούν να αντισταθμίσουν τα ελληνικά μειονεκτήματα, ο συνδυασμός των οποίων μπορεί να οδηγήσει σε αξιόλογες πιθανότητες νίκης την ελληνική πλευρά: <br /><ul> <li>Πρώτον, η ελληνική πλευρά θα έχει εδαφικές απώλειες, δεν θα πρέπει να εξαντληθεί στην προσπάθεια ανακατάληψής τους, αλλά στην κατάληψη τουρκικών εδαφών είτε ως αντιστάθμισμα, είτε για τη μετέπειτα διαπραγμάτευση. </li> </ul> <ul> <li>Δεύτερον, είναι ιδιαίτερα κρίσιμη η αποφυγή του κατακερματισμού των ελληνικών δυνάμεων. Πρέπει να είναι συγκεντρωμένες σε συγκεκριμένους στόχους. Ειδικά η αεροπορία, δεν πρέπει να αναλωθεί με την προάσπιση πόλεων και άμαχων πληθυσμών, αλλά να επικεντρωθεί στα καίρια επιχειρησιακά σημεία και στην συντριβή των εχθρικών δυνάμεων. </li> </ul> <ul> <li>Τρίτον, η ελληνική πλευρά, πέρα από τα θέατρα του πολέμου, πρέπει να είναι σε θέση να ενεργεί σε όλη την τουρκική επικράτεια, ώστε να αποτρέψει την απόσυρση σημαντικών δυνάμεων του εχθρού στο βάθος της Τουρκίας, από όπου θα μπορεί να πλήξει ελληνικούς στόχους με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς. </li> </ul> <ul> <li>Τέταρτον, η αποφασιστικότητα να καταφέρει το πρώτο (μαζικό) πλήγμα, αιφνιδιάζοντας τον εχθρό. Το "πρώτο πλήγμα" είναι μια συντονισμένη και ακαριαία ενέργεια όλων των κλάδων των ενόπλων δυνάμεων με σκοπό να εκμηδενίσει τα ζωτικά σημεία του εχθρικού πολεμικού δυναμικού, ιδίως όσων εμφανίζονται κρίσιμα μέσα στη δεδομένη συγκυρία.</li> </ul> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Πως μπορεί να χρηματοδοτηθεί άμεσα η εθνική άμυνα

Μάκης Ανδρονόπουλος Για όσους δεν κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους είναι πλέον ξεκάθαρο πως η επιθετικότητα της Τουρκίας (όλης της Τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, και τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFbaWHQmIG0ejKb4_PtPEThlCW3SXFdZKoUz9nSnQnjGv9L_CaB6AS1U1547PH3s9iIzm9trIYUDa1fPAPwp6Ja5e85kdFJECNqACsFYuzComfRObTREjP3Xk02DGYNWRaX7dvknMRWsg/s1600/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B7.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="471" data-original-width="768" height="392" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFbaWHQmIG0ejKb4_PtPEThlCW3SXFdZKoUz9nSnQnjGv9L_CaB6AS1U1547PH3s9iIzm9trIYUDa1fPAPwp6Ja5e85kdFJECNqACsFYuzComfRObTREjP3Xk02DGYNWRaX7dvknMRWsg/s640/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B7.png" width="640" /></a></div> <br /> Η πρόσφατη επίσκεψη ενός αμερικανικού πλοίου εκστρατείας στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, δεν ήταν ίσως παρά η πρώτη σκηνή ενός πολύ σημαντικού “έργου”. Οι Αμερικανοί, αν και δεν πήραν “μόνιμη παρουσία” στο ακριτικό λιμάνι, εντούτοις είναι ολοφάνερο πως ενδιαφέρονται σφόδρα για την εξαιρετικά σημαντική στρατηγική εγκατάσταση. <br /> <br /> Υπάρχουν δυο λόγοι, ο προφανής και ο … “αφανής”. Και οι δυο είναι όχι απλά σημαντικοί, αλλά εξαιρετικά σημαντικοί. Όπως όλοι γνωρίζουμε, η Ρωσία έχει δυνατότητα να κάνει εξωτερική πολιτική μέσω των αγωγών φυσικού αερίου. Το ρωσικό φυσικό αέριο δεν κινεί απλά τις βιομηχανίες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης, αλλά ζεσταίνει και τις πόλεις. Αν λοιπόν η Ευρώπη δεν θέλει να παγώσει, τότε καλά θα κάνει να μην πολυπηγαίνει “κόντρα” στη Ρωσία.<br /> <br /> Η Αλεξανδρούπολη και το FSRU εκεί, είναι μια εξαιρετική πύλη εισόδου του υγροποιημένου φυσικού αερίου των ΗΠΑ στην Ανατολική Ευρώπη. Αν και έχει μεγαλύτερο κόστος από το ρωσικό, εντούτοις η δυνατότητα ύπαρξης εναλλακτικής για το ρωσικό αέριο αλλάζει σημαντικά το όποιο ρωσικό leverage. <br /> <br /> Οι Ρώσοι έχουν μεγάλο “άγχος” σε ότι αφορά τη δυνατότητα να ασκούν πολιτική μέσω της ροής του φυσικού αερίου. Η Ουκρανία μπορεί ανά πάσα στιγμή να “παγώσει” σε περίπτωση που οι Ρώσοι αποφασίσουν να το κάνουν. Εδώ είναι που “μπαίνει” το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Από εκεί, ακόμη και με κόστος, LNG produced in USA μπορεί να φτάσει στην Ανατολική Ευρώπη. Από εκεί πλέον μπορεί να ξεκινήσει η τελική φάση της “αποσοβιετικοποίησης” των Ανατολικών Χωρών, καθώς η Ρωσία μπορούσε να τις ελέγχει όχι πλέον μέσω τανκς, αλλά μέσω της ενέργειας.<br /> <br /> Αυτό βέβαια είναι το προφανές. Έχουμε ξαναγράψει πως οι τουρκικές ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο βολεύουν ιδιαίτερα τους Ρώσους. Όσο το αέριο της Κύπρου και της Ελλάδας δεν φτάνει στην Ευρώπη, τόσο οι Ρώσοι θα κερδίζουν. Την ίδια στιγμή οι Ρώσοι πωλούν εξαιρετικά φθηνά το φυσικό αέριο στην Τουρκία, επιδοτώντας της τουρκική ανάπτυξη με πάμφθηνη ενέργεια. Αυτό το λέμε για να σταματήσουν οι όποιες “αυταπάτες”. <br /> <br /> Το ενδιαφέρον όμως των ΗΠΑ δεν σταματά εκεί. Η Αλεξανδρούπολη έχει κι άλλον ένα σημαντικό ρόλο να παίξει στην Ισορροπία Δυνάμεων στη περιοχή. Κι αυτός δεν είναι άλλος, από το βασικό λιμάνι που θα φτάσουν οι αμερικανικές ενισχύσεις για την Ανατολική Ευρώπη; Ποιες ενισχύσεις; ποια Ανατολική Ευρώπη;<br /> <br /> Η Ρωσία, έχει φυσικά Plan B για την περίπτωση που το ρωσικό αέριο πάψει να είναι μοχλός πίεσης για την Ευρώπη. Αν οι Ευρωπαίοι δεν παίρνουν από “λόγια” μέσω της ενέργειας, θα το καταλάβουν μέσω της στρατιωτικής ισχύος. Η Ευρώπη είναι πλέον σχεδόν αποστρατιωτικοποιημένη. Δύσκολα οι Ευρωπαϊκές χώρες αθροίζουν 1000 άρματα μάχης ή αντίστοιχο αριθμό μαχητικών. Η Γερμανία έχει τρομερά προβλήματα διαθεσιμοτήτων, δεν είναι υπερβολή όταν λέμε πως αν το αποφασίσει ο Πούτιν, θα φτάσουν τα Τ-90 στον Ατλαντικό… Οκ, υπερβολές, αλλά την Ανατολική Ευρώπη μπορεί να την σαρώσει σχεδόν χωρίς σοβαρή αντίσταση. <br /> <br /> Οι ΗΠΑ έχουν ήδη διεξάγει ασκήσεις μεταφοράς στρατευμάτων στη Βόρεια Ευρώπη, κυρίως από λιμάνια της Βαλτικής. Το θέμα είναι, πως μετά την αποβίβαση από τα πλοία, το αμερικανικό υλικό πολύ δύσκολα μπορεί να προωθηθεί στο “Μέτωπο”. Οι γέφυρες και το οδικό δίκτυο ειδικά της Ανατολικής Ευρώπης δεν μπορεί να σηκώσει τα βαρέα δυτικά άρματα μάχης. Έτσι, χώρες όπως η Ρουμανία δύσκολα θα λάβουν ενισχύσεις σε περίοδο κρίσης.<br /> <br /> Εκτός κι αν βρεθεί κάποιος άλλος “δρόμος” που θα φέρει το βαρύ υλικό των ΗΠΑ στα σύνορά τους. Ο δρόμος αυτός πρέπει να ξεκινά από λιμάνι, και να φτάνει όπου πρέπει. Για όσους δεν το κατάλαβαν, ο δρόμος αυτός ξεκινά από την Αλεξανδρούπολη. Από εκεί, δυο ή τρεις MEU (Marine Expeditionary Unit) μπορούν σε λίγες ώρες να βρεθούν στη Μαύρη Θάλασσα, στη Βουλγαρία ή τη Ρουμανία ή ακόμη ανατολικότερα, στην Ουκρανία. <br /> <br /> Κι όλα αυτά, χωρίς να χρειαστεί οι Αμερικανοί να περάσουν τα -προφανώς εχθρικά πλέον- Στενά του Βοσπόρου. Η Αλεξανδρούπολη είναι η μεγάλη “παράκαμψη” των Στενών. Το Αιγαίο, μια θάλασσα που ελέγχεται από την Ελλάδα, μπορεί να είναι ένας ασφαλής διάδρομος για τα αμερικανικά πλοία. Και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης ένα ασφαλές λιμάνι για την αποβίβαση αμερικανικών δυνάμεων. Και ο δρόμος μέχρι το Σβίλενγκραντ, που σχεδόν εφάπτεται των ελληνοτουρκικών συνόρων, εξίσου σημαντικός για τις ΗΠΑ. Και είναι ένας δρόμος, που σχεδιάστηκε προσεκτικά, με τις απαραίτητες παρακαμπτηρίους, για να σηκώσει τους ελιγμούς των τεθωρακισμένων ενός ολόκληρου Σώματος Στρατού.<br /> <br /> Πρέπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί βέβαια, και να μην δημιουργούμε λανθασμένες εντυπώσεις. Τα σενάρια αυτά και οι εναλλακτικές δεν γράφονται τόσο για να γίνουν πράξη. Δημιουργούνται για να μην γίνουν πράξη, απλά, αν χρειαστεί θα γίνουν πράξη. <br /> <br /> Αν ο αντίπαλος γνωρίζει πως μπορείς να “μπλοκάρεις” κάθε του ενέργεια, τότε δεν την ξεκινά καν. Για παράδειγμα, σε μια τεταμένη κατάσταση μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, η Ρωσία καταλάμβανε με κάποια πρόφαση κομμάτια της Ουκρανίας, τότε θα είχε το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθούσαν.<br /> <br /> Αν και όλοι σκέφτονται πως υπάρχει περίπτωση χρήσης πυρηνικών όπλων, κανείς μάλλον δεν θα ήθελε να δει την έκρηξη μιας πυρηνικής κεφαλής σε ευρωπαϊκό έδαφος. Απλά, η στρατιωτική ισχύς θα ήταν το μακρύ χέρι της διπλωματίας. Όπως δεν έγινε πόλεμος για την Κριμαία, έτσι δεν θα γίνει και για πολλά ακόμη σενάρια. Αν όμως, οι ΗΠΑ ή η Δύση είχε αναπτύξει στρατό στην Κριμαία, δεν θα είχαν εμφανιστεί τα “πράσινα ανθρωπάκια” που κατέλαβαν την περιοχή χωρίς να πέσει σφαίρα. <br /> <br /> Φανταζόμαστε πως έχουμε γίνει σαφής, και γιαυτό είναι ανόητες οι όποιες ιδέες περί αποστρατιωτικοποίησης, “διακινδύνευσης” και άλλων “αντιπολεμικών” silly walks. Οι Σοβιετικοί είχαν προσπαθήσει τη δεκαετία του ’80 και είχαν καταφέρει να γιγαντώσουν ένα αντιπολεμικό κίνημα εναντίον των “Πέρσινγκ και των Κρουζ” απλά και μόνο γιατί δεν είχαν τρόπο να αντιμετωπίσουν την απειλή, και οι πύραυλοι αυτοί ήταν το απόλυτο αντίδοτο στην σκακιέρα των πολεμικών παιγνίων που σχεδίαζαν τα σοβιετικά επιτελεία. <br /> <br /> Κάπως έτσι, οι ΗΠΑ κάνουν διάφορες κινήσεις που τους επιτρέπουν να “ακυρώνουν” πιθανά σχέδια των Ρώσων. Η Αλεξανδρούπολη είναι ίσως το σημαντικότερο από αυτά στην περιοχή, ειδικά σε συνδυασμό με την παρουσία τους σε Στεφανοβίκειο και Λάρισα. Απλά ελπίζουμε να μην έχουμε πάλι επανάληψη των φαινομένων “Πέρσινγκ και Κρουζ” στην περίπτωση αυτή. Γιατί, όσο κι αν “κοροϊδεύουμε” για την βυθυκόρο, η τελευταία εμπόδιζε το δέσιμο μεγάλων πλοίων σε ικανό αριθμό στο λιμάνι. Και δεν είναι σημαντική για τις ΗΠΑ μόνο η Αλεξανδρούπολη, αλλά όλος ο δρόμος που οδηγεί στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Που όλως τυχαίως είναι και η γραμμή άμυνας του Ελληνικού Στρατού… <br /> <br /> Αυτοί, με λίγα λόγια είναι οι λόγοι ανέλκυσης της βυθυκόρου. Οι ΗΠΑ θέλουν να έχουν ένα λιμάνι 100% έτοιμο για τα σενάρια που έχουν δημιουργήσει. Τώρα, πολλοί θα πουν πως οι ΗΠΑ θα μας “εγκαταλείψουν” σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία. Όπως άλλωστε έκαναν και με τους Κούρδους, σωστά; Εδώ πρέπει να πούμε πως κανείς, μα κανείς, δεν θα έρθει να πολεμήσει για εμάς, κι εμείς θα παρακολουθούμε από τις οθόνες τον πόλεμο, πίνοντας καφέ. Δεν θα υπάρξει ανακοινωθέν “αι ημέτεροι σύμμαχοι αμύνονται του Πατρίου Εδάφους”. Μόνοι μας θα κάνουμε ότι πρέπει να κάνουμε. <br /> <br /> Ας κόψουμε λοιπόν την “κλάψα”, και ας αποφασίσουμε πως πρέπει να θυσιάσουμε μερικά επιδόματα υπέρ της Εθνικής Άμυνας.<br /> <br /> <a href="https://www.ptisidiastima.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, και τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα;

Η πρόσφατη επίσκεψη ενός αμερικανικού πλοίου εκστρατείας στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, δεν ήταν ίσως παρά η πρώτη σκηνή ενός πολύ σημαν...

Διαβάστε την συνέχεια