Του Melik Kaylan
Στο μεταξύ, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει συμφωνήσει να προσφέρει στη Σαουδική Αραβία πρόσβαση σε αμερικανική πυρηνική τεχνολογία υπό την ομπρέλα ασφαλείας των ΗΠΑ. Την ίδια ώρα, οι Χούθι στην Υεμένη συνεχίζουν να απειλούν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα, υπονομεύοντας την προσπάθεια του Ριάντ να αναδείξει το Μπαμπ ελ Μαντέμπ ως εναλλακτική δίοδο έναντι των Στενών του Ορμούζ. Από τη θαλάσσια αυτή οδό διέρχεται περίπου το 4% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου.
Παρά τις συνεχείς αεροπορικές επιδρομές της Σαουδικής Αραβίας κατά των θέσεων των Χούθι, οι αντάρτες εξακολουθούν να διαθέτουν την επιχειρησιακή δυνατότητα να πλήττουν με βαλλιστικούς πυραύλους τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Βασιλείου.
Μέχρι σήμερα, ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταφέρει να εξασφαλίσουν πλήρη προστασία των συμμάχων τους στον Κόλπο. Μέσα σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, όπου οι συμμαχίες μεταβάλλονται και οι περιφερειακοί ανταγωνισμοί εντείνονται, το ερώτημα παραμένει ποιος θα αναδειχθεί τελικά σε κυρίαρχη δύναμη.
Μέχρι στιγμής, ο μεγάλος κερδισμένος φαίνεται να είναι η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν — εξέλιξη που προκαλεί έντονο προβληματισμό στο Ισραήλ. Καθώς το σιιτικό τόξο επιρροής της Τεχεράνης, που εκτείνεται από το Ιράν έως τον Λίβανο, αποδυναμώνεται υπό την πίεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, τα σουνιτικά κράτη επιχειρούν να καλύψουν το κενό.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η αμυντική και διπλωματική συνεργασία μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας, Αιγύπτου και Πακιστάν, γνωστή ως R4, η οποία φιλοδοξεί να συγκροτήσει ένα νέο σουνιτικό μπλοκ επιρροής. Για τον Ερντογάν, η πρωτοβουλία αυτή συνδέεται άμεσα με το νεοοθωμανικό του όραμα, που θέλει την Άγκυρα να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στον σουνιτικό κόσμο. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου