
Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια φάση που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν απευκταία: την πιθανή μετάβαση από έναν πόλεμο αεροπορικών πληγμάτων και απομακρυσμένων επιχειρήσεων σε άμεση χερσαία εμπλοκή των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Στο επίκεντρο των σεναρίων βρίσκεται η κατάληψη του Kharg Island, του βασικού εξαγωγικού κόμβου πετρελαίου του Ιράν.
Το σχέδιο, που σύμφωνα με αμερικανικά μέσα εξετάζεται σοβαρά στον Λευκό Οίκο, συνδέεται άμεσα με τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ – της σημαντικότερης ενεργειακής αρτηρίας του πλανήτη. Με περίπου το 20% της παγκόσμιας ροής πετρελαίου να διέρχεται από το στενό, οποιαδήποτε διαταραχή δεν αποτελεί απλώς γεωπολιτικό γεγονός, αλλά συστημικό οικονομικό σοκ.
Η πραγματικότητα στο πεδίο
Η μέχρι τώρα στρατηγική των ΗΠΑ, υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, βασίστηκε σε αεροπορική ισχύ, πλήγματα υψηλής ακρίβειας και περιορισμένη έκθεση δυνάμεων. Όμως η πραγματικότητα στο πεδίο φαίνεται να επιβάλλει νέα δεδομένα. Οι ιρανικές δυνατότητες ασύμμετρης απάντησης – μέσω drones, πυραύλων και παρεμβολών στη ναυσιπλοΐα – καθιστούν ολοένα και πιο δύσκολη τη διασφάλιση της ελεύθερης διέλευσης χωρίς φυσική παρουσία.
Η ενδεχόμενη αποστολή πεζοναυτών για την κατάληψη ή τον έλεγχο κρίσιμων ενεργειακών υποδομών συνιστά ένα game changer. Δεν πρόκειται απλώς για κλιμάκωση. Πρόκειται για αλλαγή δόγματος: από την αποτροπή εξ αποστάσεως σε άμεσο έλεγχο του ενεργειακού πεδίου.
Το timing δεν είναι τυχαίο. Η ενεργειακή κρίση που συνοδεύει τον πόλεμο έχει ήδη λάβει ιστορικές διαστάσεις. Οι τιμές του πετρελαίου παραμένουν σε επίπεδα που απειλούν να πυροδοτήσουν νέο κύκλο πληθωρισμού, ενώ οι επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές στον Κόλπο εντείνουν την αβεβαιότητα για την παγκόσμια προσφορά. Σε αυτό το περιβάλλον, η Ουάσιγκτον δεν επιχειρεί μόνο να κερδίσει έναν πόλεμο – επιχειρεί να σταθεροποιήσει το ίδιο το ενεργειακό σύστημα.
Ένα νέο πιο σύνθετο μέτωπο
Ωστόσο, το πέρασμα σε χερσαίες επιχειρήσεις ανοίγει ένα νέο, πολύ πιο σύνθετο μέτωπο. Η ιστορία των αμερικανικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή δείχνει ότι η είσοδος είναι εύκολη, αλλά η έξοδος εξαιρετικά δύσκολη. Το πολιτικό κόστος, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς, ενδέχεται να αποδειχθεί δυσανάλογο των αρχικών στόχων.
Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι αν η σύγκρουση θα κλιμακωθεί – αλλά πόσο βαθιά. Αν το Kharg Island μετατραπεί σε πεδίο άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης, τότε ο πόλεμος θα έχει περάσει οριστικά το σημείο μη επιστροφής.
Και μαζί του, η παγκόσμια οικονομία θα εισέλθει σε μια νέα φάση: όχι απλώς αυξημένου ρίσκου, αλλά διαρκούς γεωπολιτικής αστάθειας, όπου η ενέργεια δεν θα είναι πλέον μόνο οικονομικό αγαθό, αλλά πεδίο στρατιωτικού ελέγχου.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου