Τι σηματοδοτεί η νέα αποστολή Patriot.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/03/3032816-1.jpg"><img height="42" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/03/3032816-1.jpg.pagespeed.ce.vGL1HnTz-0.jpg" width="280" /></a><br /><br />Του <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br />Την υψηλή στρατηγική σημασία της Ελλάδας ως κρίσιμου κρίκου στην παροχή ασφαλείας στην Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, αντικατοπτρίζουν όλες οι τελευταίες αποφάσεις του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΚΥΣΕΑ) με τις οποίες αποφασίστηκε, όχι μόνο η αποστολή πλοίων και μαχητικών στην Κύπρο, αλλά και η ανάπτυξη δύο πυροβολαρχιών κινητών αντιαεροπορικών συστημάτων Μεγάλου Βεληνεκούς τύπου Patriot στην Κάρπαθο και, όπως ανακοινώθηκε προ ολίγου από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια, στη Βόρεια Ελλάδα για την κάλυψη της Βουλγαρίας.<br /><br />Η Ελλάδα μαζί με την Ρουμανία αποτελούν τις δύο μοναδικές χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης που διαθέτουν Patriot, ενώ η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) διαθέτει τους αριθμούς και τις δυνατότητες για να υποστηρίξει συμμάχους σε περίπτωση που αυτοί απειληθούν.<br /><br />Σε μια συμμαχική λογική, απολύτως συμβατή με όλα όσα η ηγεσία του ΝΑΤΟ κατά καιρούς προωθεί, οι Patriot της Πολεμικής Αεροπορίας παρέχουν αντιβαλλιστική προστασία:<br /><br />Καταρχάς στο σύνολο του Ελλαδικού χώρου και τα μεγάλα αστικά κέντρα. Κρίσιμες υποδομές των Ενόπλων Δυνάμεων προστατεύονται και από άλλα συστήματα (όπως π.χ. τα γαλλικά Crotale), και φυσικά τις αυξημένες δυνατότητες που διαθέτουν τα αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Στις συμμαχικές (αμερικανικές) δυνάμεις που βρίσκονται περί τη Σούδα.<br /><br />Στην Κυπριακή Δημοκρατία, εφόσον κάτι περάσει από το «τείχος» των αντιτορπιλικών Arleigh Burke στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στις συμμαχικές δυνάμεις που βρίσκονται στην Τουρκία, καθώς Αμερικανοί δεν υπάρχουν μόνο στο Ιντσιρλίκ το οποίο καλύπτεται από Ισπανική πυροβολαρχία Patriot, αλλά και στις Αεροπορικές Βάσεις της Σμύρνης και του Ικονίου. Σε περίπτωση που υπάρξει απειλή κατά της Τουρκίας είναι σαφές ότι με βάση τα πρωτόκολλα του ΝΑΤΟ, η πυροβολαρχία της Καρπάθου μπορεί – δυνητικά – να αναλάβει δράση, εντός του βεληνεκούς που έχουν οι Patriot (160-170 χιλιόμετρα).<br /><br />Στη Βουλγαρία, όπου, μεταξύ άλλων, σταθμεύουν και αμερικανικά αεροσκάφη στο αεροδρόμιο της Σόφιας. Οι Ελληνικοί Patriot, θα έχουν – όπως φαίνεται – ως κύριο έργο την παροχή προστασίας στις κρίσιμες ενεργειακές υποδομές που έχει η Βουλγαρία στην Μαύρη Θάλασσα, σε συνδυασμό, βεβαίως, με τα δύο ελληνικά F-16 που βρίσκονται κοντά στη γειτονική χώρα.<br /><br />Και, στη Σαουδική Αραβία, όπου έχει αναπτυχθεί πυροβολαρχία Patriot από το 2021 και αυτές τις ημέρες τελεί σε καθεστώς συναγερμού.<br /><br />Ολα τα παραπάνω πέρα από τα συμπαγή επιχειρήματα που παρέχουν στην Αθήνα για την θέση της ως χώρας δεσμευμένης για την ασφάλεια των συμμάχων της, αποτελούν και μια χειροπιαστή απάντηση στα διαβήματα αρκετών πρωτευουσών (και το τελευταίο χρονικό διάστημα) για την μεταφορά Ελληνικών Patriot στην Ουκρανία.<br /><br />Η Αθήνα έχει αρνηθεί κάτι τέτοιο επανειλημμένως, και πλέον, όπως φαίνεται από την βαλλιστική απειλή εναντίον τουλάχιστον τριών κρατών της Ε.Ε. (Ελλάδα, Κυπριακή Δημοκρατία, Βουλγαρία) και τριών του ΝΑΤΟ (Ελλάδα, Τουρκία, Βουλγαρία), η ελληνική θέση ήταν απολύτως αιτιολογημένη.<br /><br />Η κρίση αυτή φέρνει στην επιφάνεια, επίσης, την σημασία της Ανατολικής Μεσογείου για την ασφάλεια της Ευρώπης και στέλνει ένα σαφές μήνυμα ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι η μόνη απειλή για το δυτικό στρατόπεδο.<br /><br />Τέλος, αν έχει αναδείξει κάτι αυτή η κρίση είναι η πλήρης αντιβαλλιστική «γύμνια» της Τουρκίας, η οποία διαθέτει την «ομπρέλα» των Ισπανών περί τα Άδανα και το Ιντσιρλίκ και, βεβαίως, την ρωσική συστοιχία S-400 που βρίσκεται κοντά στο Λευκό Παλάτι στην Άγκυρα, αλλά η διασύνδεσή της με τα συστήματα του ΝΑΤΟ θα ήταν επικίνδυνη για την ασφάλεια της Συμμαχίας…<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι σηματοδοτεί η νέα αποστολή Patriot.

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Την υψηλή στρατηγική σημασία της Ελλάδας ως κρίσιμου κρίκου στην παροχή ασφαλείας στην Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ανατολ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τί θα κρίνει την επιβίωση του καθεστώτος στο Ιράν. Η επόμενη μέρα.

<img height="23" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/03/xamenei-gios-iran-texerani-frouroi-tis-epanastasis-polemos-SLpress-825x616.jpg" width="280" /><br /><br /><b>ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ</b><br />Η λήξη του πολέμου όταν συμβεί, δεν συνεπάγεται αυτομάτως και πολιτειακή μετάλλαξη. Στην περίπτωση του Ιράν, το θεσμικό οικοδόμημα που θεμελιώθηκε με το Σύνταγμα του 1979 και αναθεωρήθηκε το 1989, διαθέτει μηχανισμούς αυτοσυντήρησης και εσωτερικής αναπαραγωγής ισχύος.<br /><br />Ο πυρήνας του συστήματος στο Ιράν είναι η αρχή της Velayat-e Faqih (επιτροπεία του νομικού-θεολόγου), η οποία ενσαρκώνεται στο πρόσωπο του Ανώτατου Ηγέτη. Αυτός δεν είναι απλώς συμβολικός ρυθμιστής, αλλά υπέρτατος θεσμικός παράγοντας, με αρμοδιότητες επί των ενόπλων δυνάμεων, της εξωτερικής πολιτικής και των στρατηγικών κατευθύνσεων του κράτους.<br /><br />Θεσμικό αντίβαρο και ταυτοχρόνως εγγυητής της συνέχειας του καθεστώτος είναι η Συνέλευση των 88 Εμπειρογνωμόνων, η οποία εκλέγεται μεν από τον λαό, αλλά έχει ως αποστολή την επιλογή, εποπτεία και – δυνητικά – παύση του Ανώτατου Ηγέτη (Aρθα 107-111 Συντάγματος). Παράλληλα, το Συμβούλιο των Φρουρών της Επανάστασης λειτουργεί ως φίλτρο νομιμότητας, ελέγχοντας τη συμβατότητα των νόμων με το Σύνταγμα και τη Σαρία, ενώ ασκεί καθοριστικό ρόλο και στην προέγκριση υποψηφιοτήτων για τα αιρετά αξιώματα.<br /><br />Η συχνά αποκαλούμενη “διττή διακυβέρνηση” – από τη μία η εκλεγμένη πολιτική ηγεσία (Πρόεδρος και Βουλή) και από την άλλη η ιερατική εποπτεία – δεν αποτελεί μεταβατικό κατάλοιπο της επανάστασης, αλλά τον ίδιο τον δομικό σκελετό του καθεστώτος. Ως εκ τούτου, ακόμη και μετά από μια πολεμική δοκιμασία, δεν προκύπτει συνταγματικά καμία αυτοματοποιημένη μετάβαση σε αμιγώς κοσμικό μοντέλο. Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε ριζική αναθεώρηση του θεμελιώδους νόμου, διαδικασία εξαιρετικά σύνθετη και πολιτικά επισφαλή.<br /><br />Πιθανότερο σενάριο είναι ένα λειτουργικό rebalancing εντός του ισχύοντος πλαισίου. Ενίσχυση του ρόλου της εκτελεστικής διαχείρισης στην οικονομία και την εξωτερική πολιτική, χωρίς όμως αποδυνάμωση της θεοκρατικής κορυφής. Το ιρανικό σύστημα έχει αποδείξει ότι προτιμά την προσαρμοστική ευελιξία, από τη ρήξη.<div><br />Η έννοια του izzat<br /><br />Καθοριστικός παράγοντας σε αυτήν τη μεταπολεμική εξίσωση είναι η έννοια του izzat δηλ. τιμή, αξιοπρέπεια, εθνική υπερηφάνεια. Στην ιρανική πολιτική κουλτούρα, το izzat δεν είναι απλώς ρητορικό σχήμα, αλλά κανονιστικό πλαίσιο λήψης αποφάσεων. Δεν ταυτίζεται με απομονωτισμό. Αντιθέτως, μπορεί να νομιμοποιήσει ακόμη και μια στρατηγική εξομάλυνσης, εφόσον αυτή παρουσιαστεί ως ισότιμη και όχι ως αποτέλεσμα επιβολής.<br /><br />Εάν η Τεχεράνη πειστεί ότι διασφαλίζεται η κρατική της αξιοπρέπεια και η επιβίωση του καθεστώτος, ενδέχεται να επιλέξει σταδιακή αποκλιμάκωση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, χωρίς θεαματικές ιδεολογικές υπαναχωρήσεις. Η ιρανική διπλωματία έχει δείξει ιστορικά ότι μπορεί να διαχωρίζει τη ρητορική από τον πραγματισμό.<br /><br />Ο χρονικός ορίζοντας μιας τέτοιας μετατόπισης δεν μπορεί να είναι βραχύς. Ρεαλιστικά, απαιτείται περίοδος τριών έως επτά ετών για ουσιαστική αναδιάταξη συσχετισμών, υπό την προϋπόθεση εσωτερικής σταθερότητας και ελεγχόμενης διαδοχής στην κορυφή της εξουσίας. Το ζήτημα της διαδοχής του Ανώτατου Ηγέτη αποτελεί μεταβλητή υψηλής βαρύτητας, καθώς θα κρίνει το βάθος ή την επιφανειακότητα των όποιων μεταρρυθμιστικών τάσεων.<br /><br />Σε γεωοικονομικό επίπεδο, ένα σταθεροποιημένο Ιράν έχει τη δυνατότητα να αναβαθμιστεί σε κομβικό ενεργειακό και διαμετακομιστικό δίαυλο. Η γεωγραφία του το τοποθετεί στον άξονα Βορρά-Νότου (Ρωσία-Ινδικός Ωκεανός) και Ανατολής-Δύσης (Ασία-Ευρώπη). Η επανένταξή του σε καθεστώς μειωμένων κυρώσεων θα μπορούσε να επαναφέρει δυναμικά αγωγούς, σιδηροδρομικές συνδέσεις και εμπορικούς διαδρόμους που σήμερα υπολειτουργούν.<br /><br />Ιράν και Τουρκία<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη θα επηρέαζε αναπόφευκτα τον ρόλο της Τουρκίας ως ενδιάμεσου παίκτη μεταξύ Δύσης και Ευρασίας. Δεν θα τον εξάλειφε, αλλά θα τον σχετικοποιούσε. Το συγκριτικό πλεονέκτημα της Άγκυρας ως σχεδόν αποκλειστικής γέφυρας ενέργειας και logistics προς την Ευρώπη θα μειωνόταν, εφόσον η Τεχεράνη αποκτούσε λειτουργική πρόσβαση σε διεθνείς αγορές.<br /><br />Στο εσωτερικό της Τουρκίας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν διαθέτει, βάσει του άρθρου 116 του τουρκικού Συντάγματος, τη δυνατότητα πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, μέσω διάλυσης της Εθνοσυνέλευσης. Σε περιβάλλον περιφερειακής αναταραχής, η επίκληση “εθνικού ζητήματος” μπορεί να λειτουργήσει ως πολιτικός επιταχυντής εκλογών, εφόσον οι δημοσκοπικοί και γεωπολιτικοί συσχετισμοί κριθούν ευνοϊκοί. Το ερώτημα δεν είναι νομικό, αλλά στρατηγικό, δηλαδή αν και πότε συμφέρει μια τέτοια κίνηση.<br /><br />Εν κατακλείδι, η μεταπολεμική ημέρα στο Ιράν δεν θα κριθεί αποκλειστικά στο πεδίο των στρατιωτικών ισορροπιών. Θα εξαρτηθεί από την ανθεκτικότητα των συνταγματικών του δομών, από την ικανότητα του izzat να λειτουργήσει ως εργαλείο ελεγχόμενης προσαρμογής και από τη δεξιότητα των περιφερειακών παικτών να αναπροσαρμόσουν τις στρατηγικές τους σε ένα ρευστό, πολυκεντρικό γεωπολιτικό σύστημα.<br /><br />Η Τεχεράνη, ιστορικά, δεν επιλέγει την αυτοαναίρεση. Επιλέγει τη μεταμόρφωση εντός ορίων. Και αυτό ακριβώς είναι που καθιστά την “επόμενη ημέρα” λιγότερο επαναστατική απ’ όσο πολλοί προεξοφλούν, αλλά ίσως περισσότερο στρατηγικά καθοριστική.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τί θα κρίνει την επιβίωση του καθεστώτος στο Ιράν. Η επόμενη μέρα.

ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Η λήξη του πολέμου όταν συμβεί, δεν συνεπάγεται αυτομάτως και πολιτειακή μετάλλαξη. Στην περίπτωση του Ιράν, το θεσμι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ θέλει να πολεμήσει το Ιράν μέχρι τελευταίας ρανίδας αίματος... των Κούρδων. Όλες οι ιστορίες προδοσίας των ΗΠΑ.

<div><a href="https://www.mercurynews.com/wp-content/uploads/2019/10/Bob-Englehart-Middletown-CT-1-1.jpg?w=1200&resize=1200,900"><img border="0" height="55" src="https://www.mercurynews.com/wp-content/uploads/2019/10/Bob-Englehart-Middletown-CT-1-1.jpg?w=1200&resize=1200,900" width="280" /></a></div><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τραμπ: Θα στήριζα μια επίθεση των Κούρδων στο Ιράν</span></h3><div class="entry-content-wrap"><div class="post-body entry-content" id="post-body"><div style="text-align: justify;">Ο Αμερικανός πρόεδρος ισχυρίστηκε ότι «οι επιχειρήσεις στο Ιράν προχωρούν μπροστά από το πρόγραμμα», χωρίς, ωστόσο να δίνει ένα σαφές χρονοδιάγραμμα για τον τερματισμό των συγκρούσεων</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι υποστηρίζει μια επίθεση των κουρδικών δυνάμεων στο Ιράν τονίζοντας σε συνέντευξή του στο Reuters πως «θα ήταν υπέροχο αν θα ήθελαν να κάνουν κάτι τέτοιο».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σε τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχε αυτή την εβδομάδα με ηγέτες της κουρδικής μειονότητας στο Ιράν και το γειτονικό Ιράκ, ο Τραμπ φέρεται να προσέφερε «εκτεταμένη αμερικανική αεροπορική κάλυψη» και άλλη υποστήριξη σε αντικαθεστωτικούς Ιρανούς Κούρδους, προκειμένου να αναλάβουν τον έλεγχο περιοχών της δυτικής ιρανικής επικράτειας, σύμφωνα με πρόσωπα που έχουν γνώση των σχετικών επαφών.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«Το αμερικανικό αίτημα προς τους Κούρδους του Ιράκ είναι να ανοίξουν τον δρόμο και να μην εμποδίσουν» τις ιρανικές κουρδικές ομάδες που κινητοποιούνται στο Ιράκ, «παρέχοντας παράλληλα και υλικοτεχνική υποστήριξη», δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος της Πατριωτικής Ενωσης του Κουρδιστάν, ενός από τα δύο βασικά πολιτικά κόμματα που κυβερνούν την ημιαυτόνομη κουρδική περιοχή του Ιράκ.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«Ο Τραμπ ήταν σαφής στο τηλεφώνημα που έκανε την Κυριακή» προς τον ηγέτη της Πατριωτικής Ενωσης του Κουρδιστάν (PUK) Μπαφέλ Ταλαμπανί. «Μας είπε ότι οι Κούρδοι πρέπει να επιλέξουν πλευρά σε αυτή τη μάχη, είτε με την Αμερική και το Ισραήλ είτε με το Ιράν», δήλωσε αξιωματούχος – ένας από τους αρκετούς Κούρδους και Αμερικανούς αξιωματούχους που μίλησαν για ευαίσθητα ζητήματα υπό τον όρο της ανωνυμίας.</div><br /><div style="text-align: justify;">«Θα έχουμε ρόλο στην επιλογή νέου ηγέτη»</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Τραμπ δήλωσε σήμερα ότι «οι επιχειρήσεις στο Ιράν προχωρούν μπροστά από το πρόγραμμα», χωρίς, ωστόσο, να δώσει ένα σαφές χρονοδιάγραμμα για τον τερματισμό των συγκρούσεων.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Διαβεβαίωσε επίσης ότι «οι ΗΠΑ διαθέτουν τεράστιες ποσότητες πυρομαχικών και η αμυντική βιομηχανία αυξάνει την παραγωγή».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οσον αφορά το αποτύπωμα στον ενεργειακό τομέα, ο ίδιος ισχυρίστηκε πως οι τιμές της βενζίνης δεν έχουν αυξηθεί σημαντικά μέχρι στιγμής και πρόσθεσε ότι τα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνουν ανοιχτά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε τέλος ότι η Ουάσιγκτον θα έχει ρόλο στην επιλογή νέου ηγέτη στο Ιράν με τρόπο παρόμοιο «όπως στη Βενεζουέλα».</div></div></div><div><br /></div>«Εντολοδόχοι μιας χρήσης»: Οι Κούρδοι και όλες οι ιστορίες προδοσίας από τις ΗΠΑ<div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τι διδάσκει η ιστορία με αφορμή την ώθηση από την Ουάσινγκτον στις κουρδικές δυνάμεις για χερσαία επέμβαση στο Ιράν</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«Η μυστική δράση δεν πρέπει να συγχέεται με το ιεραποστολικό έργο», δήλωσε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Χένρι Κίσινγκερ μετά την απρόσμενη εγκατάλειψη των Κούρδων του Ιράκ στην τύχη τους απέναντι στην ιρακινή κυβέρνηση το 1975.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Καθώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ενθαρρύνουν τις κουρδικές πολιτοφυλακές να χρησιμεύσουν πολιορκητικός κριός εναντίον της κυβέρνησης του Ιράν, γνωρίζοντας ότι η φιλοδοξία τους για «αλλαγή καθεστώτος» απαιτεί χερσαία στρατεύματα, η ιστορία στέλνει σκληρές προειδοποιήσεις</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Από τα βουνά του Ιράκ το 1991 μέχρι τις πεδιάδες της Συρίας μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, το ιστορικό της Ουάσινγκτον στην εκμετάλλευση των Κούρδων μαχητών ως «εντολοδόχων μιας χρήσης» υποδηλώνει ότι η παρούσα ώθηση για μια κουρδική αντεπίθεση στο Ιράν είναι γεμάτη κινδύνους.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Μαχμούντ Αλλούχ, ειδικός σε θέματα που αφορούν την περιοχή, δήλωσε στο Al Jazeera ότι η τρέχουσα στρατηγική δεν αποσκοπεί απλώς στην άμεση ανατροπή της κυβέρνησης, αλλά στη «διάλυση του Ιράν» με την υποκίνηση αυτονομιστικών κινημάτων ως προοίμιο της κατάρρευσής του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο παράγοντας Τουρκία</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σε αυτό το ασταθές περιβάλλον προστίθεται η Τουρκία και το πώς θα αντιδράσει σε οποιαδήποτε κουρδική εξέγερση στην περιοχή. Το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK) ξεκίνησε να κάνει βήματα προς τον αφοπλισμό του το περασμένο καλοκαίρι, κλείνοντας έτσι το κεφάλαιο μιας ένοπλης εκστρατείας τεσσάρων δεκαετιών κατά του τουρκικού κράτους, σε μια σύγκρουση που έχει προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων από 40.000 ανθρώπων. Οποιαδήποτε ένοπλη προέλαση των Κούρδων του Ιράν θα μπορούσε να προκαλέσει την ανησυχία της Άγκυρας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μια κληρονομιά προδοσίας</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Για τους Κούρδους, το να ενεργούν ως αιχμή του αμερικανικού δόρατος έχει ιστορικά καταλήξει σε καταστροφές.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τη δεκαετία του 1970, οι ΗΠΑ και το Ιράν εξόπλισαν σε μεγάλο βαθμό τους Κούρδους αντάρτες του Ιράκ για να πλήξουν την κυβέρνηση της Βαγδάτης. Ωστόσο, μόλις ο σάχης του Ιράν εξασφάλισε εδαφικές παραχωρήσεις από το Ιράκ το 1975, απέκοψε τους Κούρδους εν μία νυκτί με την έγκριση της Ουάσινγκτον.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ίδιο σενάριο επαναλήφθηκε το 1991. Αφού ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους ενθάρρυνε τους Ιρακινούς -τόσο την κουρδική όσο και τη σιιτική κοινότητα που διώκονταν υπό τον Σαντάμ Χουσεΐν- να εξεγερθούν, ο στρατός των ΗΠΑ έμεινε αμέτοχος όταν οι πιστές δυνάμεις του δικτάτορα ανασυντάχθηκαν και χρησιμοποίησαν ελικόπτερα για να σφάξουν αδιακρίτως δεκάδες χιλιάδες αμάχους και αντάρτες.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μία απρόσμενη και θετική «εξαίρεση»</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ωστόσο, ο Ντέιβιντ Ρομάνο, ειδικός σε θέματα πολιτικής της Μέσης Ανατολής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μιζούρι, αντέτεινε σε δήλωσή του στη σελίδα του στο Facebook ότι τα επακόλουθα της καταστροφής του 1991 ανάγκασαν τελικά τις ΗΠΑ να ξεκινήσουν την επιχείρηση Provide Comfort και τη λειτουργία μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, η οποία έθεσε τις βάσεις για την ημιαυτόνομη κουρδική περιοχή στο Ιράκ.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η μεγάλη ήττα στην Συρία</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η πικρή ειρωνεία του ότι η Ουάσινγκτον ζητά από τους Κούρδους του Ιράν να πάρουν τα όπλα επιτείνεται από την πρόσφατη κατάρρευση της κουρδικής αυτονομίας στη γειτονική Συρία. Για χρόνια, οι υπό κουρδική ηγεσία Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) υπηρέτησαν ως ο κύριος πληρεξούσιος των ΗΠΑ κατά του ISIL (ISIS) και οδήγησαν στην εξόντωση της ένοπλης ομάδας το 2019 μετά από χρόνια μαχών.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ωστόσο, τον Ιανουάριο, λίγο περισσότερο από έναν χρόνο μετά την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ, η κυβέρνηση Τραμπ υποστήριξε τη νέα κεντρική κυβέρνηση της Συρίας στη Δαμασκό, τερματίζοντας ουσιαστικά την υποστήριξη προς τις SDF και την κουρδική αυτονομία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Συρία, Τόμας Μπάρακ, δήλωσε ότι ο αρχικός σκοπός των SDF είχε σε μεγάλο βαθμό εκλείψει.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μέσα σε λίγες εβδομάδες, οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις έχασαν το 80 τοις εκατό του εδάφους για το οποίο είχαν ματώσει.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Για τους Κούρδους σε όλη την περιοχή οι επιπτώσεις ήταν βαθιές: Οι ΗΠΑ δεν θεωρούνται πλέον αξιόπιστος εταίρος ή υποστηρικτής των μειονοτήτων.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Αλλούχ υπογράμμισε το γεγονός αυτό ως πρωταρχικό λόγο του κουρδικού δισταγμού όσον αφορά το Ιράν σήμερα, σημειώνοντας ότι οι Κούρδοι ηγέτες «αιμορραγούν από τη μαχαιριά» στη Συρία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η «τέλεια δικαιολογία να πουν όχι»</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιδιώκουν χερσαία επίθεση αλλά αποφεύγοντας την ανάπτυξη των δικών τους δυνάμεων. Αλλά στο Ερμπίλ, την πρωτεύουσα της περιφερειακής κυβέρνησης του Κουρδιστάν στο Ιράκ, η ηγεσία αντιλαμβάνεται το σοβαρό πλήγμα. Ο Μπαρζανί τόνισε πρόσφατα στον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών ότι η περιοχή «δεν θα είναι μέρος των συγκρούσεων».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αναλυτές εκτίμησαν ότι ο Μπαρζανί παραμένει εξοργισμένος από την απόρριψη από τις ΗΠΑ του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της περιοχής το 2017. Ο Ρομάνο σημείωσε ότι επειδή η Βαγδάτη απέρριψε δυνατά την επίθεση στο Ιράν, το Ερμπίλ έχει μια τέλεια δικαιολογία για να απορρίψει τα αιτήματα της Ουάσινγκτον μετά από δεκαετίες που οι ΗΠΑ του έλεγαν να παραμείνει ενσωματωμένος στο Ιράκ.</div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή </a><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Ο Τραμπ θέλει να πολεμήσει το Ιράν μέχρι τελευταίας ρανίδας αίματος... των Κούρδων. Όλες οι ιστορίες προδοσίας των ΗΠΑ.

Τραμπ: Θα στήριζα μια επίθεση των Κούρδων στο Ιράν Ο Αμερικανός πρόεδρος ισχυρίστηκε ότι «οι επιχειρήσεις στο Ιράν προχωρούν μπροστά από το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα Γιάλτα: Πώς ο πόλεμος στο Ιράν ξαναμοιράζει τον κόσμο.

<a href="https://media.vanityfair.com/photos/6671dc515e0117f807af4351/master/pass/VF102024_NewYalta_MarkHarris.jpg"><img border="0" height="177" src="https://media.vanityfair.com/photos/6671dc515e0117f807af4351/master/pass/VF102024_NewYalta_MarkHarris.jpg" width="280" /></a><div><br /></div><div>Πίσω από την σχεδόν απόλυτη απουσία αντίδρασης από τις μεγάλες δυνάμεις διαφαίνεται κάτι βαθύτερο: η διαμόρφωση μιας νέας παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος, που θυμίζει όλο και περισσότερο τη λογική της Γιάλτας του 1945<br /><br />Τον Φεβρουάριο του 1945 στην Γιάλτα, ο Αμερικανός Πρόεδρος Φράνκλιν Ρούζβελτ, ο Βρετανός Πρωθυπουργός Ουίνστων Τσώρτσιλ και ο Σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν συμμετείχαν στην πολυήμερη συνδιάσκεψη που αποσκοπούσε στα επόμενα βήματα μετά την επερχόμενη ήττα της ναζιστικής Γερμανίας.<br /><br />Το Πολωνικό θέμα κυριάρχησε στην ατζέντα και οι περισσότεροι ιστορικοί συνηγορούν πως οι ΗΠΑ δεν πίεσαν αρκετά την Σοβιετική Ένωση για μια πραγματικά ανεξάρτητη μεταπολεμική κυβέρνηση εκεί.<br /><br />Όσον αφορά τα Βαλκάνια, το θέμα της Ελλάδας λύθηκε τον Οκτώβριο του 1944 στην Μόσχα μεταξύ Στάλιν και Τσώρτσιλ, όπως ξέρουμε. Το λεγόμενο θέμα των «σφαιρών επιρροής»<br /><br />Αλλά τι έχουν όλα αυτά να κάνουν με τον πόλεμο στο Ιράν; Τι σχέση έχει τι έγινε πριν 81 χρόνια στην Κριμαία με το 2026 και την σημερινή κρίση; Πάρα πολλά, πολύ περισσότερα από όσα μπορεί να φανταστεί ο μέσος αναγνώστης.<br /><br />Τι κοινό έχει η Γιάλτα με τον πόλεμο στο Ιράν<br /><br />Κοινός παρονομαστής είναι η αμερικάνικη ισχύς η οποία δεν αμφισβητείται ούτε από την Ρωσία ούτε από την Κίνα. Μάλιστα οι NYT έγραφαν χθες «το Ιράν έχει φίλους. Πού είναι;»<br /><br />Ούτε η Τουρκία, ούτε η Ινδία ούτε και οι Ρωσία ή Κίνα έχουν κάνει κάτι για να εμποδίσουν τις ΗΠΑ (και το Ισραήλ) να κινηθούν εναντίον του Ιράν.<br /><br />Μια εξήγηση υπό το πρίσμα της θεωρίας των διεθνών σχέσεων είναι πως οι χώρες συντάσσονται – ή δεν αντιτάσσονται εναντίον του ισχυρού – όταν το άλλο κράτος της σύρραξης δεν έχει καμία πιθανότητα επικράτησης.<br /><br />Ποιο θα ήταν το κέρδος για την Ρωσία να στηρίξει το Ιράν αυτή την στιγμή, όταν μάλιστα ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ανέφεραν πως απενεργοποίησαν τα συστήματα S-400 και πως έδιωξαν το προσωπικό τους από τη χώρα (κάτι που φέρεται να έκανε και η Κίνα με τους στρατιωτικούς της συμβούλους).<br /><br />Η Ρωσία μάλιστα έχει ένα έξτρα όφελος, την αύξηση των τιμών του πετρελαίου που της δίνει πολύτιμη βοήθεια για να καλύψει τα έξοδα αναφορικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Η Κίνα από την πλευρά της είναι ένα κράτος με ιστορία χιλιετιών, ένα κράτος που έχει, όπως το έθεσε πρόσφατα πρώην στέλεχος της CIA, «στρατηγική υπομονή». Παρατηρεί, μαθαίνει, μεταλλάσσεται.<br /><br />Η Ινδία μόλις ολοκλήρωσε μια στρατηγική συμφωνία με τις ΗΠΑ και έχει κάθε λόγο να υπάρξει σταθερότητα στην Μέση Ανατολή, με το Ιράν κατεστραμμένο, ώστε να προχωρήσει ο διάδρομος IMEC που θα περνάει από τις Σαουδική Αραβία, Ισραήλ και Ελλάδα, προς Ευρώπη.<br /><br />Τέλος η Τουρκία δεν έχει πολλά περιθώρια αντίδρασης. Έχει την ανάγκη των ΗΠΑ, με τις διαθεσιμότητες μαχητικών F-16 να είναι κάτω του 40%, περιμένοντας Eurofighter από τις χώρες του Κόλπου – και άραγε, με τις τωρινές εξελίξεις, θα προχωρήσει ακόμα και αυτό;<br /><br />Οι επιδιώξεις<br /><br />Με άλλα λόγια, όπως το 1945 έτσι και το 2026 βλέπουμε την απαρχή μιας νέας Γιάλτας όπου τα 3 βασικά μέρη – ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα αυτή τη φορά – θα ελέγχουν σφαίρες επιρροής. Οι ΗΠΑ φυσικά θα εξακολουθούν να είναι το ισχυρότερο μέρος αυτής της τρόικας.<br /><br />Οι επιδιώξεις της Ρωσίας δεν επεκτείνονται πέραν του ζωτικού χώρου μεταξύ των πρώην σοβιετικών δορυφόρων της και του ίδιου του εδάφους της. Η πιθανότητα, σε περίπτωση ήττας της Ουκρανίας, να απειληθούν χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ με πλήρη εισβολή από την Ρωσία, προφασιζόμενη (δεν είναι καθόλου δύσκολο να «κατασκευάσει» μια κατάσταση όπως έκανε στην Ουκρανία τα τέλη της δεκαετίας του 2010) δεν είναι καθόλου μικρή αλλά δεν είναι η επικρατέστερη – τουλάχιστον αυτή την στιγμή. Η Ρωσία κυριαρχείται, ειδικά μετά την γερμανική εισβολή το 1941, από ένα φοβικό σύνδρομο πως όλοι την έχουν στο στόχαστρο.<br /><br />Η Κίνα, το δεύτερο μέρος της νέας Γιάλτας, ιδανικά θα επιθυμούσε μια προσάρτηση της Ταιβάν χωρίς να υπάρξει σύρραξη. Μάλιστα αυτό είναι και ένα από τα επιχειρήματα ενός εκ των πιο γνωστών διεθνολόγων στις ΗΠΑ, του Τσαρλς Γκλέιζερ: Αφήστε την Ταιβάν στην Κίνα και ενισχύστε την εξωτερική περίμετρο σε ένα τόξο που εκτείνεται από την Σιγκαπούρη ως την θάλασσα του Οχότσκ βόρεια της Ιαπωνίας και νοτιοδυτικά της Αλάσκα στο βιβλίο του «Retrench, Defend, Compete: Securing America’s Future Against a Rising China».<br /><br />Τέλος, οι ΗΠΑ, το ισχυρότερο μέρος έχοντας σε μεγάλο βαθμό ελέγξει την αμερικάνικη ήπειρο από την Αλάσκα μέχρι την Χιλή, έχοντας την Ευρώπη υπό την ανάγκη της για την αγορά φυσικού αερίου και οπλικών συστημάτων και έχοντας εξαλείψει – με την βοήθεια του Ισραήλ – τον κίνδυνο του Ιράν, της Συρίας, της Χεζμπολά και της Χαμάς, θα λάβει την μερίδα του λέοντος.<br /><br />Σε γενικές γραμμές αυτή διαφαίνεται να είναι η επόμενη ημέρα μετά τον πόλεμο στο Ιράν, με τις βασικές απειλές για τις ΗΠΑ να παραμένουν οι Ρωσία και Κίνα – αλλά ταυτόχρονα και με μια ανομολόγητη «συμφωνία κυρίων» – και τις πιο σοβαρές απειλές να περιορίζονται στην Βόρεια Κορέα και την Κούβα – που στην ουσία δεν είναι απειλή αλλά μια ενοχλητική κατάσταση για τις ΗΠΑ από το 1961 και εντεύθεν.<br /><br />Συνεπώς, ας ελπίσουμε σε μια σύντομη λήξη του πολέμου – κανείς πέραν των γνωστών εν Ελλάδι δεν θα χύσει και πολλά δάκρυα για το θεοκρατικό καθεστώς, εδώ τους «πούλησαν» οι στενότεροι σύμμαχοι τους – και ας ελπίσουμε πως η νέα Γιάλτα ή όπως αυτό ονομαστεί, γιατί να είστε σίγουροι, το 2026 είναι έτος σταθμός, θα προκαλέσει τα λιγότερο δυνατά προβλήματα στην Ελλάδα και ίσως, αντιθέτως, να αναδείξει νέες ευκαιρίες προόδου και ευημερίας.<br /><br /><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Νέα Γιάλτα: Πώς ο πόλεμος στο Ιράν ξαναμοιράζει τον κόσμο.

Πίσω από την σχεδόν απόλυτη απουσία αντίδρασης από τις μεγάλες δυνάμεις διαφαίνεται κάτι βαθύτερο: η διαμόρφωση μιας νέας παγκόσμιας ισορροπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια συνεδρίαση έκτακτης ανάγκης και ένας ληθαργικός υπουργός Εξωτερικών.

<img height="48" src="https://omegapress.gr/images/YPOURGEIO.jpg" width="280" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Σε μια συνεδρίαση έκτακτης ανάγκης, όπως ήταν η συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής στις 4 Μαρτίου, οι συμμετέχοντες, αν και δεν έτρεφαν ιδιαίτερες προσδοκίες, είχαν την εντύπωση ότι θα είχαν μια εις βάθος ενημέρωση και συζήτηση για τον πόλεμο ΗΠΑ -Ισραήλ -Ιράν και ότι θα συνέβαλλαν στην διαμόρφωση μιας πολιτικής πυξίδας σε ένα φλεγόμενο τοπίο. Στην σύσκεψη, πέραν των κομμάτων, είχαν κληθεί και πήραν μέρος αρκετοί και σοβαροί ακαδημαϊκοί, γνώστες της πολιτικής ασφάλειας, της Μέσης Ανατολής και του διεθνούς περιβάλλοντος. <br /><br />Λίγες ώρες αργότερα αποχώρησαν από το ΥΠΕΞ απογοητευμένοι. Όσοι διάβαζαν εφημερίδες και σοβαρές ιστοσελίδες, ήταν ένα βήμα μπροστά απ όσα άκουσαν από τον Γιώργο Γεραπετρίτη. Ένας ΥΠΕΞ με νοοτροπία υπηρεσιακού παράγοντα που έχει χαώδη διαφορά από τον πολιτικό καθοδηγητή ενός κρίσιμου υπουργείου.<br />Εκεί διαπιστώθηκε πάλι, ότι η μόνη απαρασάλευτη ιδέα της κυβέρνησης, είναι η άνευ όρων υπεράσπιση των δογμάτων των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Οπότε κάθε επισήμανση, κάθε ένσταση, κάθε ιδέα ή πρόταση που κατατέθηκε, πήγαινε κατευθείαν στον κάλαθο αχρήστων, του διπλωματικά ληθαργικού Γιώργου Γεραπετρίτη. Πέραν αυτών, γιατί τόση αμηχανία σχετικά με την ενεργοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας άμυνας της ΕΕ;</div><div>  <br />Η αναθεωρητική παγίδα<br /><br /> Ο ρόλος ενός υπουργού Εξωτερικών που προσκαλεί σοβαρούς πανεπιστημιακούς σε μια σύσκεψη, πέραν των εκπροσώπων των κομμάτων, προδίδει ίσως την αγωνία του και την διάθεση να ανταλλάξει απόψεις για τα ακολουθητέα βήματα της Ελλάδας σε μια στιγμή που ο πόλεμος μαίνεται, που η βία συντρίβει τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, που τίθεται ζήτημα ασφάλειας για την χώρα και την Κύπρο, που απαιτείται διεισδυτική ματιά για να σχεδιαστούν κινήσεις με βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο χαρακτήρα. Και όμως .<br /><br />Παρά την έντονη αμφισβήτηση που δέχθηκε ο ΥΠΕΞ δεν άφησε ούτε μια χαραμάδα αισιοδοξίας. Η πολιτική έναντι των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι ακλόνητη, παρά την επισήμανση ότι εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για το μέλλον. Ο πόλεμος κατά του Ιράν είναι σαφέστατα αναθεωρητικός και η Ελλάδα έχει μέτωπο έναντι των αναθεωρητικών χωρών, όπως η Τουρκία που αμφισβητεί το καθεστώς των νησιών του Αιγίου. Το ίδιο ισχύει και για τη Γάζα και τη συμμετοχή της χώρας στο “Συμβούλιο Ειρήνης” του Τραμπ και την αποστολή στρατιωτικής δύναμης εκεί.<br /><br />Επισημάνθηκε με ένταση μάλιστα στον Γ. Γεραπετρίτη ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να σταματήσει άμεσα να διοχετεύει “υπερήφανες” πληροφορίες περί “αναγέννησης” του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος Ελλάδας -Κύπρου, που στην ουσία δεν εφαρμόστηκε ποτέ, άρα δεν υφίσταται καν ως δόγμα. Να σημειωθεί ότι τουλάχιστον εδώ και τριάντα χρόνια η Τουρκία παραβιάζει την Πράσινη Γραμμή και καταλαμβάνει σημεία της, ένα από αυτά στην περιοχή των Στροβιλίων χωρίς αντίδραση από την Αθήνα. Ο ΥΠΕΞ είπε στους συμμετέχοντες ότι δεν διοχετεύει η κυβέρνηση αυτές τις πληροφορίες, δήλωση καθόλου πειστική σε ακαδημαϊκούς που ξέρουν πολύ καλύτερα το Κυπριακό , την Τουρκία και την ελληνική κυβέρνηση από τον Γεραπετρίτη.</div><div>  <br />Ρήτρα αλληλεγγύης<br /><br />Να σημειωθεί ότι υπάρχει μια δημόσια συζήτηση και προβληματισμός, σχετικά με την ενεργοποίηση του άρθρου 42 παράγραφος 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ), που περιλαμβάνεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Το άρθρο 7 , αποτελεί τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας και προβλέπει ότι, εάν ένα κράτος-μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός του, τα άλλα κράτη-μέλη υποχρεούνται να του παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που διαθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Εννοείται ότι το άρθρο αυτό δεν έχει την ίδια ισχύ με το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, αλλά αποτελεί βάση για μια ενιαία πολιτική αντίδραση της ΕΕ.<br /><br />Εδώ όμως δεν είχαμε επίσημο αίτημα για ενεργοποίηση αυτού του άρθρου, ούτε από την ελληνική κυβέρνηση ούτε από την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά τελικά, κάτι σαν ντόμινο εντυπώσεων η μία μετά την άλλη, πολλές χώρες της ΕΕ, με εξαίρεση τις βόρειες και σκανδιναβικές χώρες, έσπευσαν στην Κύπρο για να προσφέρουν υπηρεσίες ασφάλειας. <br /><br />Να σημειωθεί εδώ η τεράστιας πολιτικής σημασίας απόκλιση των βαλτικών κυρίως χωρών, που σε κάθε συνάντηση, σύνοδο υπουργών και σύνοδο κορυφής ωρύονται απαιτώντας αλληλεγγύη έναντι της Ρωσίας, αλλά παραμένουν σιωπηλές τόσο για το τι συμβαίνει συχνά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με την Τουρκία, όσο και με τις απειλές του Ιράν. Σε κάθε περίπτωση πάντως και για την πλήρη και σωστή εικόνα, το Ιράν δεν απειλεί την Κύπρο ή την Ελλάδα αλλά επικεντρώνεται στις αμερικανικές και αγγλικές βάσεις στις δύο χώρες. Αλλά η απειλή είναι απειλή και δεν υπάρχει η πολυτέλεια υποβάθμισης μιας απειλής σε τέτοιο περιβάλλον. <br /><br />Γιατί όμως , ούτε η Ελλάδα, ούτε η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ζήτησαν την ενεργοποίηση του συγκεκριμένου άρθρου;<br />Να σημειωθεί ότι ενώ το άρθρο 42(7) αφορά ένοπλη επίθεση, όπως τώρα με το Ιράν, ενώ το άρθρο 222 (ρήτρα αλληλεγγύης) αφορά τρομοκρατικές επιθέσεις, φυσικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές. <br />Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει επεξεργαστεί καν ένα σενάριο που θα ενέπλεκε την ΕΕ σε μια περίοδο απειλών, ωστόσο παραμένει νεφελώδες το πως ιεραρχεί την πολιτική της. <br />Υπό αυτή την έννοια, η ελληνική εξωτερική πολιτική, όπως και η Λευκωσία, πιθανόν να έχασαν μια ευκαιρία να θέσουν τις βάσεις για μια μελλοντική πολιτική ασφάλειας στην περιοχή, μέσω της ΕΕ, καθώς το συγκεκριμνένο άρθρο μπορεί να αποτελέσει την βάση για την ανάληψη σχετικών πρωτοβουλιών. . Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης σε συνέντευξή στον στον Σκάϊ λέει ότι «Ο Ελληνας πρωθυπουργός επικοινώνησε μαζί μου. Με ενημέρωσε για την απόφαση που λήφθηκε στο ΚΥΣΕΑ και ξεκίνησε αυτή η αποστολή», πράγμα που σημαίνει ότι στην αρχή επικρατούσε σύγχυση, ότι η Αθήνα κινήθηκε πρώτη, αλλά στην πορεία μετατράπηκε σε συντεταγμένη πολιτική, καθώς πολλές ευρωπαικές χώρες έχουν στείλει ήδη δυνάμεις στην Κύπρο , ενισχύοντας το αίσθημα ασφάλειας των Κυπρίων. Αν μπορεί να δοθεί μια εξήγηση είναι ότι μάλλον η Λευκωσία , προτιμά τις ΗΠΑ , ενώ θέλει ένταξη στο ΝΑΤΟ που σκοντάφτει όμως στην άρνηση της Άγκυρας να αποδεχθεί κάτι τέτοιο, όπως είπε ο Ν. Χριστοδουλίδης. <br /><br /> Στο ΕΣΕΠ συμμετείχαν επίσης ο Κωνσταντίνος Φίλης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων, ο Πέτρος Λιάκουρας καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, ο Παναγιώτης Τσάκωνας, Καθηγητής διεθνών σχέσεων και σπουδών ασφάλειας του ΕΚΠΑ. η Φαίη Παζαρτζή, Καθηγήτρια του ΕΚΠΑ, ο Λίνος-Αλέξανδρος Σισιλιάνος, Καθηγητής της Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, η Μαρία Γαβουνέλη, Καθηγήτρια της Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, ο Βασίλης Χατζόπουλος, Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου, ο Κωνσταντίνος Υφαντής, Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου.</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μια συνεδρίαση έκτακτης ανάγκης και ένας ληθαργικός υπουργός Εξωτερικών.

Του Σωτήρη Σιδέρη Σε μια συνεδρίαση έκτακτης ανάγκης, όπως ήταν η συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής στις 4 Μαρτίου, οι...

Διαβάστε την συνέχεια

BlackRock: Ο Τραμπ έχει 9 μέρες — μετά ξεκινά «οικονομικό σοκ» που μπορεί να χρονίσει την κρίση.

<img height="50" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/black-rock-768x512.png" width="280" /><br /><br />Ανάλυση BlackRock Investment Institute προειδοποιεί ότι οι αγορές έχουν ~14 ημέρες για να απορροφήσουν την κρίση από τη σύγκρουση με το Ιράν — αλλιώς ο πλανήτης μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με βαθύ πληθωριστικό και στασιμοπληθωριστικό σοκ.<br /><br />Το παράθυρο των 9 έως 14 ημερών που αναδεικνύουν οι αναλυτές της <a href="https://www.pagenews.gr/tags/blackrock/">BlackRock</a> για να αποφευχθεί μια παγκόσμια οικονομική αναταραχή δεν είναι απλά ένα στατιστικό μήνυμα — είναι μια στρατηγική προειδοποίηση ότι ο πλανήτης μπορεί να μπει σε βαθιά κρίση ενέργειας, πληθωρισμού και ύφεσης αν η σύγκρουση δεν αποκλιμακωθεί.<br /><br />Η Κρίσιμη «Προθεσμία»: 9–14 Ημέρες<br /><br />Από τις αναλύσεις της κορυφαίας εταιρίας διαχείρισης κεφαλαίων BlackRock Investment Institute προκύπτει ότι:Η παγκόσμια ενεργειακή αγορά έχει ένα προσωρινό περιθώριο 10–14 ημερών για να απορροφήσει διαταραχές χωρίς σοβαρές συστημικές επιπτώσεις στην οικονομία.<br />Εάν η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή επεκταθεί πέρα από αυτό το «παράθυρο», το σοκ στις ενεργειακές ροές θα μπορούσε να μετατραπεί σε δυσανάλογα μεγάλο μακροοικονομικό σοκ, προκαλώντας στασιμοπληθωριστικές πιέσεις, δηλαδή υψηλό πληθωρισμό ταυτόχρονα με επιβράδυνση της ανάπτυξης.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι οι πολιτικές αποφάσεις των επόμενων 9–14 ημερών θα καθορίσουν αν η κρίση θα μείνει σε επίπεδο βραχυπρόθεσμης μεταβλητότητας ή θα μετατραπεί σε βαθιά, παρατεταμένη οικονομική αναταραχή. <div><br /> Η Αγορά Αντιδρά Μεταβλητότητα<br /><br />Ήδη οι αγορές δείχνουν τα πρώτα σημάδια πίεσης:Οι τιμές πετρελαίου έχουν κινηθεί ανοδικά, με σημαντικά άλματα στις τιμές του Brent καθώς επανέρχονται ανησυχίες για διακοπές στις ενεργειακές ροές από τη Μέση Ανατολή.<br />Η αύξηση των ενεργειακών τιμών ενισχύει την πιθανότητα πληθωριστικών πιέσεων που πιέζουν τις κεντρικές τράπεζες να επανεξετάσουν τα επιτόκια και την πολιτική τους.<br /><br />Αυτές οι εξελίξεις ενισχύουν την εκτίμηση της BlackRock ότι, τουλάχιστον προς το παρόν, οι αγορές αντιμετωπίζουν την κρίση κυρίως ως σοκ μεταβλητότητας, αλλά ότι ο κίνδυνος ενός σοβαρότερο επεισοδίου παραμένει υψηλός — ειδικά αν η σύγκρουση επεκταθεί ή πλήξει κρίσιμες ενεργειακές υποδομές.</div><div><br /> Ενεργειακές Ροές & Κρίσιμη Προσφορά<br /><br />Στο επίκεντρο του γεωοικονομικού κινδύνου βρίσκεται η ασφάλεια ενεργειακών ροών, ειδικά μέσω του Στενού του Ορμούζ, από όπου διέρχεται περίπου 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Οποιαδήποτε περαιτέρω διαταραχή σε αυτό το σημείο θα μπορούσε να:Περιορίσει άμεσα την παγκόσμια προσφορά ενέργειας,<br />Πυροδοτήσει ισχυρότερες πληθωριστικές πιέσεις,<br />Προκαλέσει συστημικά σοκ στις χρηματοπιστωτικές αγορές,<br />Επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη διεθνώς — χαρακτηριστικά του στασιμοπληθωρισμού.</div><div><br />Στασιμοπληθωριστικό Σενάριο: Τι Σημαίνει<br /><br />Η BlackRock επισημαίνει ότι ένα στασιμοπληθωριστικό σοκ — δηλαδή μείωση της οικονομικής δραστηριότητας με παράλληλη αύξηση τιμών — θα ήταν πολύ πιο δύσκολο για τις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες να αντιμετωπιστεί:Οι κεντρικές τράπεζες δυσκολεύονται να μειώσουν επιτόκια για να στηρίξουν ανάπτυξη, όταν οι υψηλές τιμές ενέργειας τροφοδοτούν τον πληθωρισμό.<br />Η αύξηση των τιμών ενέργειας μεταφέρεται στα προϊόντα και τις μεταφορές, πιέζοντας την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών και τις επιχειρηματικές επενδύσεις.<br /><br />Αυτό το σενάριο αναδεικνύει ότι η επόμενη δεκαπενθήμερη περίοδος είναι κρίσιμη για την πορεία των αγορών και της παγκόσμιας οικονομίας.</div><div><br /> Τι Κοιτούν οι Αγορές Τώρα<br /><br />Οι επενδυτές και οι αναλυτές είναι πλέον εστιασμένοι στο:Την διάρκεια των εχθροπραξιών,<br />Τον βαθμό ζημιάς σε ενεργειακές υποδομές και μεταφορές,<br />Το πολιτικό αποτέλεσμα (αποκλιμάκωση ή ευρύτερη σύγκρουση).<br /><br />Η αλληλεπίδραση αυτών των παραγόντων θα καθορίσει αν η τρέχουσα κρίση θα μείνει προσωρινό σοκ ή θα εξελιχθεί σε βαθύτερη οικονομική αναταραχή.<br /><br />Οι ανησυχίες της BlackRock δεν είναι απλώς μια τεχνική εκτίμηση — είναι μιας κορυφαίας επενδυτικής εταιρίας προειδοποίηση ότι ο χρόνος για να αποφευχθεί ένα μεγάλο οικονομικό κύμα από την κρίση στον Περσικό Κόλπο είναι απολύτως περιορισμένος. Οι επόμενες 9 έως 14 ημέρες μοιάζουν με κρίσιμη καμπή που θα καθορίσει αν η σύγκρουση εξελιχθεί σε γεωπολιτικό-οικονομικό σοκ που θα στιγματίσει τις αγορές και τις κοινωνίες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

BlackRock: Ο Τραμπ έχει 9 μέρες — μετά ξεκινά «οικονομικό σοκ» που μπορεί να χρονίσει την κρίση.

Ανάλυση BlackRock Investment Institute προειδοποιεί ότι οι αγορές έχουν ~14 ημέρες για να απορροφήσουν την κρίση από τη σύγκρουση με το Ιράν...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τέλεια καταιγίδα» προβλέπει το Κατάρ. Το πετρέλαιο θα εκτοξευθεί στα 150 δολ., όλες οι οικονομίες θα κατακρημνιστούν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/07/petrelaio-times-tFZSRt.jpg"><img height="42" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/07/petrelaio-times-tFZSRt-696x398.jpg" width="280" /></a><br /><br />Μια πρωτοφανής ενεργειακή κρίση διαστάσεων «τέλειας καταιγίδας» ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, καθώς ο υπουργός Ενέργειας του Κατάρ, Saad al-Kaabi, προειδοποιεί ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή απειλεί να «κατακρημνίσει» τις παγκόσμιες οικονομίες. Οι προβλέψεις του είναι δυσοίωνες: εάν οι εχθροπραξίες συνεχιστούν, η παγκόσμια παραγωγή ενέργειας στον Κόλπο θα διακοπεί, οδηγώντας τις τιμές του αργού πετρελαίου στα 150 δολάρια το βαρέλι μέσα σε λίγες εβδομάδες.<div><br />Η κρίση κορυφώθηκε μετά την ιρανική επίθεση με drone στο Ras Laffan, καθώς το Κατάρ αναγκάστηκε να κηρύξει κατάσταση ανωτέρας βίας και ο κ. Al-Kaabi τόνισε, μιλώντας στους Financial Times: «Αναμένουμε ότι όποιος δεν έχει επικαλεστεί ανωτέρα βία θα το πράξει τις επόμενες ημέρες, αν αυτό συνεχιστεί. Όλοι οι εξαγωγείς στην περιοχή του Κόλπου θα αναγκαστούν να κηρύξουν ανωτέρα βία. Αν δεν το κάνουν, κάποια στιγμή θα κληθούν να καταβάλουν νομικά τις αποζημιώσεις γι’ αυτό, και αυτή είναι δική τους επιλογή».<br /><br />Παγκόσμια ύφεση<br /><br />Οι συνέπειες της σύρραξης θα είναι άμεσες. Ο ΥΠΕΝ του Κατάρ προειδοποίησε για το τι σημαίνει αυτό για τον πλανήτη: «Αυτό θα κατακρημνίσει τις οικονομίες του κόσμου. Εάν αυτός ο πόλεμος συνεχιστεί για μερικές εβδομάδες, η αύξηση του ΑΕΠ παγκοσμίως θα επηρεαστεί. Η τιμή της ενέργειας για όλους θα αυξηθεί. Θα υπάρξουν ελλείψεις σε ορισμένα προϊόντα και θα υπάρξει μια αλυσιδωτή αντίδραση εργοστασίων που δεν θα μπορούν να προμηθεύσουν την αγορά».<br />Παράλληλα, ο υπουργός του Κατάρ εξέφρασε την ανησυχία του για τις υποδομές: «Δεν γνωρίζουμε ακόμη την έκταση της ζημιάς, καθώς αυτή τη στιγμή αξιολογείται. Δεν είναι ακόμη σαφές πόσος χρόνος θα χρειαστεί για την επισκευή». Ενώ για τα επενδυτικά σχέδια ανέφερε: «Θα καθυστερήσει σίγουρα όλα τα επεκτατικά μας σχέδια. Αν επιστρέψουμε σε μια εβδομάδα, ίσως η επίπτωση να είναι ελάχιστη· αν είναι ένας ή δύο μήνες, τότε είναι διαφορετικά».<br /><br />Το Στενό του Ορμούζ<br /><br />Σχετικά με τη ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ, ο Al-Kaabi θεωρεί την κατάσταση εξαιρετικά επικίνδυνη για τα εμπορικά πλοία: «Με τον τρόπο που βλέπουμε τις επιθέσεις, η είσοδος πλοίων στο στενό… είναι πολύ επικίνδυνη. Είναι πολύ κοντά στην ακτή. Θα είναι δύσκολο να πειστούν τα πλοία να εισέλθουν. Οι περισσότεροι πλοιοκτήτες θα βλέπουν ότι γίνονται μεγαλύτερος στόχος επειδή αυτοί [το Ιράν] στοχεύουν τα στρατιωτικά πλοία».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Τέλεια καταιγίδα» προβλέπει το Κατάρ. Το πετρέλαιο θα εκτοξευθεί στα 150 δολ., όλες οι οικονομίες θα κατακρημνιστούν.

Μια πρωτοφανής ενεργειακή κρίση διαστάσεων «τέλειας καταιγίδας» ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, καθώς ο υπουργός Ενέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσική εμπλοκή στον πόλεμο. Η Μόσχα παρέχει στο Ιράν πληροφορίες για αμερικανικούς στόχους. Το «αντίποινο» του Πούτιν;

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Putin.jpg"><img height="48" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Putin-696x451.jpg" width="280" /></a><br /><br />Σε μια εξέλιξη που ανατρέπει τα γεωπολιτικά δεδομένα στη Μέση Ανατολή, η Ρωσία φέρεται να παρέχει στο Ιράν κρίσιμες πληροφορίες στόχευσης για επιθέσεις κατά αμερικανικών δυνάμεων.<br />Σύμφωνα με τρεις αξιωματούχους που είναι εξοικειωμένοι με τις μυστικές πληροφορίες, αυτή είναι η πρώτη ένδειξη ότι ένας ακόμα σημαντικός αντίπαλος των ΗΠΑ συμμετέχει –έστω και έμμεσα– στη σύγκρουση. Η στήριξη αυτή σηματοδοτεί την ενεργό εμπλοκή ενός από τους κύριους πυρηνικά εξοπλισμένους ανταγωνιστές της Αμερικής, που διαθέτει εξαιρετικές δυνατότητες συλλογής πληροφοριών.<br /><br />Ρωσική εκδίκηση<br /><br />Από το Σάββατο, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος, η Ρωσία έχει διαβιβάσει στο Ιράν τις ακριβείς τοποθεσίες αμερικανικών στρατιωτικών μέσων, συμπεριλαμβανομένων πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών. Οι αξιωματούχοι που αποκάλυψαν το γεγονός, διατηρώντας την ανωνυμία τους λόγω της ευαισθησίας του θέματος, χαρακτήρισαν την προσπάθεια της Ρωσίας «αρκετά ολοκληρωμένη».<br />Πίσω από αυτή την κίνηση φαίνεται να κρύβεται η επιθυμία της Μόσχας για ανταπόδοση. «Οι Ρώσοι γνωρίζουν πολύ καλά τη βοήθεια που παρέχουμε στους Ουκρανούς», ανέφερε ένας από τους αξιωματούχους, προσθέτοντας ότι στη Μόσχα είναι «πολύ χαρούμενοι που προσπάθησαν να πάρουν μια εκδίκηση». Παρά το γεγονός ότι η ρωσική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό, η Μόσχα έχει επισήμως καλέσει σε τερματισμό του πολέμου, χαρακτηρίζοντάς τον «απρόκλητη πράξη ένοπλης επίθεσης».<div><br />Σημαντική βελτίωση τα ιρανικά πλήγματα<br /><br />Αν και η έκταση της ρωσικής βοήθειας δεν είναι πλήρως σαφής, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι το μοτίβο των ιρανικών επιθέσεων έχει αλλάξει. Η Ντάρα Μάσικοτ, ειδικός σε θέματα ρωσικού στρατού στο Carnegie Endowment for International Peace, σημειώνει ότι το Ιράν πραγματοποιεί «πολύ ακριβή πλήγματα» σε ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης και υποδομές διοίκησης και ελέγχου.<br />Δεδομένου ότι το Ιράν στερείται δικού του δορυφορικού εξοπλισμού, η πρόσβαση στις προηγμένες διαστημικές δυνατότητες της Ρωσίας καθίσταται εξαιρετικά πολύτιμη, ιδιαίτερα καθώς το Κρεμλίνο έχει τελειοποιήσει τις μεθόδους στόχευσης μετά από χρόνια πολέμου στην Ουκρανία. Η Νικόλ Γκραζέφσκι, από το Belfer Center του Χάρβαρντ, υπογραμμίζει ότι η «εκλέπτυνση» των ιρανικών πληγμάτων είναι εμφανής, με την Τεχεράνη να καταφέρνει σε ορισμένες περιπτώσεις να υπερκεράσει τις αμερικανικές και συμμαχικές άμυνες, εμφανίζοντας βελτιωμένη ποιότητα σε σχέση με τις συγκρούσεις του περασμένου καλοκαιριού.<br /><br />Το τίμημα της σύγκρουσης<br /><br />Η κατάσταση στο πεδίο είναι αιματηρή: έξι Αμερικανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν στο Κουβέιτ από ιρανικό drone, ενώ χιλιάδες επιθέσεις με drones και πυραύλους έχουν εξαπολυθεί κατά αμερικανικών θέσεων και πρεσβειών. Την ίδια στιγμή, το Πεντάγωνο φέρεται να εξαντλεί γρήγορα τα αποθέματά του σε όπλα ακριβείας και αναχαιτιστές.<br />Παρά τις αποκαλύψεις, η επίσημη αμερικανική γραμμή παραμένει υποβαθμιστική. Ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, δήλωσε ότι δεν έχει μήνυμα για τη Ρωσία και την Κίνα, υποστηρίζοντας ότι «δεν αποτελούν πραγματικό παράγοντα εδώ». Αντίστοιχα, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Άννα Κέλι, δήλωσε ότι το ιρανικό καθεστώς «συνθλίβεται», αναφέροντας την καταστροφή του ναυτικού και της παραγωγικής του ικανότητας, χωρίς να σχολιάσει τη ρωσική βοήθεια.</div><div><br />Νέες ισορροπίες<br /><br />Η εμπλοκή της Ρωσίας επαναπροσδιορίζει τις ισορροπίες. Ενώ οι ΗΠΑ έχουν στηρίξει την Ουκρανία με δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, το Ιράν υπήρξε από τους κύριους υποστηρικτές της Μόσχας στον πόλεμο, παρέχοντας τεχνολογία drones. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ανέφερε ότι η κυβέρνηση Τραμπ ζήτησε βοήθεια για την προστασία από τα ιρανικά drones, με το Κίεβο να δεσμεύεται να στείλει «ειδικούς».</div><div><br />Ωστόσο, για το Κρεμλίνο, ο πόλεμος αυτός παραμένει δευτερεύουσας σημασίας. Σύμφωνα με την Ντάρα Μάσικοτ, η Μόσχα θεωρεί πως «αυτό δεν είναι το πρόβλημά τους και δεν είναι ο πόλεμός τους», καθώς η Ουκρανία παραμένει για τους Ρώσους «μακράν η νούμερο ένα προτεραιότητα». Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι η Μόσχα επιλέγει να μοιραστεί πληροφορίες με την Τεχεράνη, σε μια περίοδο όπου το Ιράν χάνει την ηγεσία του και σημαντικούς συμμάχους όπως στη Συρία, δείχνει ότι η Ρωσία είναι πρόθυμη να επενδύσει σε μια παρατεταμένη κρίση που αποσπά την προσοχή της Δύσης από το μέτωπο της Ουκρανίας. </div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρωσική εμπλοκή στον πόλεμο. Η Μόσχα παρέχει στο Ιράν πληροφορίες για αμερικανικούς στόχους. Το «αντίποινο» του Πούτιν;

Σε μια εξέλιξη που ανατρέπει τα γεωπολιτικά δεδομένα στη Μέση Ανατολή, η Ρωσία φέρεται να παρέχει στο Ιράν κρίσιμες πληροφορίες στόχευσης γι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Οι κεμαλικοί (CHP) ζητάνε τουρκικό στόλο στην Κύπρο όχι για το Ιράν αλλά για την Ελλάδα.

<img height="47" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/10/turkish-navy-630x399.jpg" width="280" /><br /><br />Ο Γιανκί Μπαγτζίογλου, ένας από τους αντιπροέδρους του κεμαλικού-κεντροαριστερού Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) της Τουρκίας, με ανάρτησή του κατηγορεί την Ελλάδα για παραβίαση του διεθνούς δικαίου, ζητώντας παράλληλα την ανάπτυξη πλοίων και αεροσκαφών σε συντονισμό με τις ψευδοΑρχές του κατοχικού ψευδοκράτους στη βόρεια Κύπρο.<br /><br />Ειδικότερα, κάνει λόγο για «παραβιάσεις που σημειώνονται τόσο στο νησί της Κύπρου όσο και στο Αιγαίο Πέλαγος» για τις οποίες η Τουρκία δεν πρόβαλε αποτελεσματικά τις αντιρρήσεις της.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Γιανκί Μπαγτζίογλου ζητά τουρκικό στόλο στην Κύπρο όχι για την αντιμετώπιση του Ιράν αλλά για την αναχαίτιση της Ελλάδας. Αυτή είναι η τουρκική ορδή.<div><br />Ολόκληρη η ανάρτηση του Μπαγτζίογλου:<br /><br />1/ Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από την παραβίαση του διεθνούς δικαίου από την Ελλάδα συνεχίζεται εδώ και χρόνια.<br /><br />2/ Η Τουρκία δεν μπόρεσε να εγείρει αποτελεσματικά και επαρκώς τις αντιρρήσεις της σχετικά με τις παραβιάσεις που σημειώνονται τόσο στο νησί της Κύπρου όσο και στο Αιγαίο Πέλαγος.<br /><br />3/ Αλλά τώρα υπάρχει μια ντε φάκτο κατάσταση. Αυτή η ντε φάκτο κατάσταση πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσω διπλωματικών οδών και επί τόπου.<br /><br />4/ Για την ασφάλεια της ΤΔΒΚ, οι αναπτύξεις πλοίων και αεροσκαφών θα πρέπει να πραγματοποιούνται σε συντονισμό με τις αρχές της ΤΔΒΚ.<br /><br /><img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/BAGCIOGLOU.jpg" /><br /><br /><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Οι κεμαλικοί (CHP) ζητάνε τουρκικό στόλο στην Κύπρο όχι για το Ιράν αλλά για την Ελλάδα.

Ο Γιανκί Μπαγτζίογλου, ένας από τους αντιπροέδρους του κεμαλικού-κεντροαριστερού Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) της Τουρκίας, με ανά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία ετοιμάζεται να εισβάλει στο Ιράν. Ονομάζει την εισβολή-κατοχή «ζώνη ασφαλείας».

<img height="47" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2023/12/turkish-army-630x400.jpg" width="280" /><br /><br />Η Τουρκία σχεδιάζει τη δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» εντός του Ιράν για την αποτροπή προσφυγικών ροών. Το ίδιο πρόσχημα περί «ζώνης ασφαλείας» επικαλέστηκε η Τουρκία για να εισβάλει και να μείνει ως κατοχική δύναμη στις κουρδικές περιοχές στη βόρεια Συρία<br /><br />Ο νεοδιορισθείς Υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας, Μουσταφά Τσιφτσί, ανακοίνωσε ότι η χώρα αξιολογεί όλα τα εναλλακτικά δεδομένα και προετοιμάζεται για τρία διαφορετικά σενάρια προκειμένου να αντιμετωπίσει ένα ενδεχόμενο κύμα μετανάστευσης από το Ιράν, το οποίο δέχεται επιθέσεις από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ από τις 28 Φεβρουαρίου.<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα «Χουριέτ», ο Υπουργός Τσιφτσί ανέλυσε διεξοδικά τη στρατηγική προσέγγιση της κυβέρνησης όσον αφορά την ασφάλεια των συνόρων και την εγχώρια σταθερότητα.<br /><br />Το Τουρκικό Υπουργείο Άμυνας είχε ανακοινώσει την Τετάρτη 04/03 ότι δυνάμεις αεράμυνας και αντιπυραυλικά συστήματα του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο αναχαίτισαν έναν ιρανικό βαλλιστικό πύραυλο.<br /><br />Ο πύραυλος εντοπίστηκε να κατευθύνεται προς τον τουρκικό εναέριο χώρο, έχοντας εκτοξευθεί από το Ιράν και διασχίσει τον εναέριο χώρο του Ιράκ και της Συρίας.<br /><br />Σημείωση: Το Ιράν αρνήθηκε ότι εκτόξευσε πύραυλο προς την Τουρκία.<div><br />Τα τρία πιθανά σενάρια<br /><br />«Το πρώτο μας σενάριο είναι να προλάβουμε και να διαχειριστούμε τη μεταναστευτική κινητικότητα εντός της ιρανικής επικράτειας, προτού αυτή φτάσει στα σύνορα της Τουρκίας», εξήγησε ο Τσιφτσί.<br /><br />«Το δεύτερο σενάριο προβλέπει τη δημιουργία ζωνών ασφαλείας (buffer zones) πάνω στη συνοριογραμμή, ώστε να τεθεί υπό έλεγχο η κινητικότητα σε περίπτωση που η μετανάστευση δεν καταστεί δυνατόν να ανακοπεί<br /><br />»Το τρίτο μας σενάριο, ως έσχατη λύση, είναι η υποδοχή των μεταναστών εντός των τουρκικών συνόρων και η στέγασή τους υπό ελεγχόμενες συνθήκες».</div><div><br />Προετοιμασίες για 90.000 άτομα<br /><br />Προκειμένου να είναι έτοιμη για μια πιθανή εισροή, η τουρκική κυβέρνηση προχωρά αρχικά στη δημιουργία υποδομών χωρητικότητας 90.000 ατόμων.<br /><br />Οι προετοιμασίες αυτές περιλαμβάνουν τη δημιουργία καταυλισμών με σκηνές και χώρων προσωρινής στέγασης.<br /><br />Ο Τσιφτσί σημείωσε ότι βρίσκεται σε στενή επαφή με τους νομάρχες των συνοριακών επαρχιών του Βαν, του Χακιάρι, του Ιγκντίρ και του Άγρι.<br /><br />«Δεν παρατηρείται έκτακτη πυκνότητα στις συνοριακές πύλες. Προς το παρόν, η κατάσταση στα σύνορα δεν εμπνέει ανησυχία», διαβεβαίωσε, προσθέτοντας ωστόσο ότι όλοι οι κρατικοί θεσμοί παραμένουν σε κατάσταση υψίστης ετοιμότητας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία ετοιμάζεται να εισβάλει στο Ιράν. Ονομάζει την εισβολή-κατοχή «ζώνη ασφαλείας».

Η Τουρκία σχεδιάζει τη δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» εντός του Ιράν για την αποτροπή προσφυγικών ροών. Το ίδιο πρόσχημα περί «ζώνης ασφαλείας...

Διαβάστε την συνέχεια

Κούρδοι: “Χρήσιμοι ηλίθιοι” των ΗΠΑ ξανά ή λύση στο Ιράν; Η Τουρκία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRhq-aHVg8_5fSHnZxCeCnDXp_7QQCETWM-3g&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="47" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRhq-aHVg8_5fSHnZxCeCnDXp_7QQCETWM-3g&s" width="280" /></a></div><div><br /></div>Πενήντα χρόνια μετά την αποτυχία της αμερικανικής πολιτικής στο Ιράκ το 1975, η επιδίωξη για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν μέσω των Κούρδων παραμένει επικίνδυνη, καθώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ενθαρρύνουν τις κουρδικές πολιτοφυλακές να πολεμήσουν την κεντρική κυβέρνηση της Τεχεράνης.<br /><br />Αυτή η στρατηγική, που έχει ξεκινήσει από το Σάββατο, έχει προκαλέσει ανησυχία, καθώς η ιστορία διδάσκει ότι η αμερικανική εκμετάλλευση των Κούρδων ως «αναλώσιμων συμμάχων» έχει επαναληφθεί με καταστροφικές συνέπειες.<br /><br />Από τα βουνά του Ιράκ το 1991 μέχρι τα πεδία της Συρίας, γράφει το Al Jazeera, η αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή έχει δείξει επανειλημμένα ότι οι Κούρδοι, όταν χρησιμοποιούνται ως «ανταλλακτικοί» σύμμαχοι, πληρώνουν βαρύ τίμημα.<br /><br />Στη διάρκεια της πρώτης ιρακινής επιδρομής, οι Κούρδοι και οι Σιίτες, που υποκινούνταν από την αμερικανική κυβέρνηση, βρέθηκαν μόνοι απέναντι στις κυβερνητικές δυνάμεις, με την Ουάσινγκτον να αποφεύγει να παρέμβει και να επιτρέπει τη σφαγή τους.<br /><br />Ο Χένρι Κίσινγκερ είχε δηλώσει το 1975: «Η μυστική δράση δεν πρέπει να συγχέεται με αποστολή ιεραπόστολων», αναφερόμενος στην εγκατάλειψη των Κούρδων στο Ιράκ.<div><br />Η συμμαχία των Κούρδων και η επικινδυνότητα του Ιράν<br /><br />Η σημερινή στρατηγική για μια κουρδική… επανάσταση εναντίον του Ιράν θυμίζει αυτή του 1975, με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά η επιτυχία απαιτεί περισσότερους εξωτερικούς παράγοντες, όπως οι αντιαεροπορικές και βαλλιστικές επιθέσεις, προκειμένου να σπάσει η ιρανική αντίσταση.<br /><br />Η χρήση των Κούρδων ως έμμεσο στρατιωτικό μέσο προβάλλει σοβαρούς κινδύνους, με το Ιράν να αντιδρά με σφοδρότητα και την Άγκυρα να αντιτίθεται σε οποιαδήποτε κουρδική επανάσταση στην περιοχή, καθώς φοβάται τη συνέχιση του Κουρδικού ζητήματος και στην Τουρκία.<br /><br />Η έντονη αίσθηση προδοσίας από το παρελθόν, όπως συνέβη το 1946 με τη Σοβιετική Ένωση, καθιστά τους Κούρδους του Ιράν εξαιρετικά επιφυλακτικούς απέναντι σε οποιαδήποτε στρατηγική προσφορά από τη Δύση.<br /><br />Η επιθυμία τους για αυτοδιάθεση μπορεί να αποτελέσει το «μοναδικό τους άνοιγμα», αλλά χωρίς τη σταθερή στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ, αυτή η κίνηση μπορεί να αποβεί «αυτοκτονική», εξαιτίας της σφοδρής αντίδρασης του Ιράν. Η αντίδραση της Τουρκίας αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα στην έκβαση αυτής της προσπάθειας, καθώς είναι έτοιμη να συνεργαστεί με το Ιράν, για να καταπνίξει οποιαδήποτε κουρδική εξέγερση στην περιοχή.<br /><br />Η διεθνής κοινότητα αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να επιβάλλει μια πραγματικότητα που αντιτίθεται στα συμφέροντα του «Περιφερειακού Τετραγώνου» -Τουρκία, Συρία, Ιράν και Ιράκ. Ο Ντόναλντ Τραμπ, όμως;</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κούρδοι: “Χρήσιμοι ηλίθιοι” των ΗΠΑ ξανά ή λύση στο Ιράν; Η Τουρκία.

Πενήντα χρόνια μετά την αποτυχία της αμερικανικής πολιτικής στο Ιράκ το 1975, η επιδίωξη για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν μέσω των Κούρδων παρ...

Διαβάστε την συνέχεια

PATRIOT: Μήπως “εφευρέθηκε” η… Βουλγαρία για να καλύψουν την Αλεξανδρούπολη;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS0U-128XB5OeAhOTu1KivDyeX3GsLLWGnHkg&s" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="47" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS0U-128XB5OeAhOTu1KivDyeX3GsLLWGnHkg&s" width="280" /></a></div><div><br /></div>Εντελώς ακατανόητη μοιάζει εκ πρώτης όψεως η <a href="https://www.mod.mil.gr/dilosi-ypoyrgoy-ethnikis-amynas-nikoy-dendia-ti-nea-epikoinonia-ton/">ανακοίνωση του υπουργού</a> Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, ο οποίος υποσχέθηκε στον Βούλγαρο ομόλογό του, συνδρομή στην “αντιβαλλιστική προστασία” της χώρας… από το Ιράν και τους βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς που διαθέτει και θα μπορούσαν να στοχεύσουν υποδομές του ΝΑΤΟ στη Μαύρη θάλασσα, όπως αναφέρεται! Για το σκοπό αυτόν, πυροβολαρχία PATRIOT θα μετακινηθεί στη Βόρεια Ελλάδα, Με τις όποιες αντιβαλλιστικές δυνατότητες διαθέτουν οι PAC 2…<br /><br />Η λογική υπαγορεύει πως αν αυτός είναι ο πραγματικός στόχος, τότε η πυροβολαρχία θα έπρεπε να τοποθετηθεί εντός βουλγαρικού εδάφους, κοντά στα παράλια. Και πάλι όμως, η εμβέλεια τόσο του ραντάρ όσο και των βλημάτων αναχαίτισης, είναι αμφίβολο εάν θα μπορούσε να προστατεύσει όλες τις κρίσιμες υποδομές του ΝΑΤΟ στη Βουλγαρία. Άλλο ένα κομβικό ερώτημα που οφείλει να απαντηθεί είναι το αν βγάζει νόημα το να αφεθεί εντελώς απροστάτευτη η πρωτεύουσα Αθήνα, δεδομένου ότι από όλες τις πυροβολαρχίες PATRIOT που διαθέτει η χώρα, ουδεμία δεν θα βρίσκεται πλέον… εντός λεκανοπεδίου.<br /><br />Οι πληροφορίες που έχει στη διάθεσή του το DP, αναφέρουν ότι θα μεταφερθεί η πυροβολαρχία από περιοχή της Αττικής, στο Διδυμότειχο! Δεν είναι δύσκολο να γίνουν οι σχετικοί υπολογισμοί με βάση τις αποστάσεις, για να αναδειχθεί η πλήρης αδυναμία του συστήματος να παράσχει προστασία στις Συμμαχικές υποδομές στη Μαύρη θάλασσα! Αντίθετα, η περιοχή του βόρειου Έβρου είναι ιδανική για να παρέχει προστασία στην Αλεξανδρούπολη…<br /><br />Ο λόγος είναι απλός. Εκεί υπάρχουν ζωτικής σημασίας ενεργειακές εγκαταστάσεις. Αυτές υποδοχής υγροποιημένου φυσικού αερίου (FSRU), καθώς επίσης και το λιμάνι της πόλης που αποτελεί κύριο διαμετακομιστικό κόμβο της Συμμαχίας (βλ. ΗΠΑ) για την Ανατολική Πτέρυγα. Γενικότερα, το όλο επικοινωνιακό “σερβίρισμα”, μοιάζει να επιχειρεί τη συγκάλυψη της πρόθεσης προστασίας των πραγματικών κρίσιμων υποδομών εγχώρια, οι οποίες συνδέονται μάλιστα με τον περίφημο “κάθετο διάδρομο“!<br /><br />Ποιος λόγος το επέβαλλε; Διότι ακόμα και να ζητήθηκε η προστασία τους, στρατηγικά δεν είναι παράλογο. Υπάρχει κάποιος λόγος να το κρατάμε μυστικό; Τι θα ήταν πιο λογικό για το ΚΥΣΕΑ; Να πρόκρινε ως υψηλότερου ρίσκου την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ελλάδας έναντι της πιθανότητας προσβολής του μητροπολιτικού συγκροτήματος της Αθήνας, όπου κατοικούν παραπάνω από το 50% του πληθυσμού της χώρας, ή των αναγκών μιας γειτονικής χώρας, έστω συμμαχικής; Τη στιγμή μάλιστα που οι εκεί κρίσιμες υποδομές βρίσκονται εκτός εμβέλειας και του ραντάρ των Patriot και των βλημάτων αναχαίτισης;<br /><br />Αυτός ο απλός συλλογισμός κατατίθεται ως ένας πρώτος σχολιασμός της αποστροφής του λόγου του υπουργού Εθνικής Άμυνας στη σχετική δήλωση, ότι η μεταφορά πυροβολαρχίας PATRIOT στο βόρειο τμήμα της ελληνικής επικράτειας από την περιοχή της Αθήνας, δεν επηρεάζει “κατ’ ελάχιστον τη δυνατότητα αντιβαλλιστικής προστασίας της ελληνικής επικράτειας”. Δυστυχώς, τα υπουργικά μαθηματικά σε σχέση με τον αριθμό των διαθέσιμων πυροβολαρχιών μοιάζουν προβληματικά, καθώς δεν αντανακλούν την πραγματική κατάσταση.<br /><br />Επίσης είναι δυνητικά λανθασμένη επιλογή, υπό την έννοια ότι δεν αποφασίστηκε η προωθημένη ανάπτυξη της πυροβολαρχίας στην Κύπρο. Εκεί θα προστάτευε την αεροπορική “Ανδρέας Παπανδρέου” στην Πάφο, τον λιμένα Λεμεσού και τη ναυτική βάση στο Μαρί και φυσικά τις βρετανικές βάση στο Ακρωτήρι.<br /><br />H επιλογή προώθησης άλλης πυροβολαρχίας από την ηπειρωτική χώρα δεν ήταν διαθέσιμη, εξαιτίας μετακίνησης της από τα τέλη του προηγουμένου μηνός, για την κάλυψη των αναγκών στην περιοχή της Σούδας. Ως γνωστόν, μία πυροβολαρχία ήδη βρίσκεται στη νήσο Κάρπαθο, αυτή της Σκύρου δεν πρόκειται να μετακινηθεί για ευνόητους λόγους, ενώ άλλη μια βρίσκεται ανεπτυγμένη στη Σαουδική Αραβία. Η έκτη πυροβολαρχία το παρόν διάστημα δεν είναι διαθέσιμη, διότι εξελίσσονται διαδικασίες βελτιωτικών παρεμβάσεων.<br /><br />Όσον αφορά το θέμα δυνητικής τουρκικής αντίδρασης, καθώς το ραντάρ της πυροβολαρχίας, λογικά θα κοιτάζει στον τουρκικό εναέριο χώρο, διαρρέεται ότι ζητήθηκε η τουρκική συνδρομή, αλλά δεν υπήρχε διαθεσιμότητα ικανού συστήματος. Ωστόσο, το DP δεν θα πέσει βέβαια και από τα σύννεφα, εάν τις επόμενες ημέρες υπάρξει τουρκική αντίδραση, ανάλογη αυτής που τελικώς εκδηλώθηκε στην περίπτωση της μεταφοράς πυροβολαρχίας PATRIOT στην Κάρπαθο.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> <br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

PATRIOT: Μήπως “εφευρέθηκε” η… Βουλγαρία για να καλύψουν την Αλεξανδρούπολη;

Εντελώς ακατανόητη μοιάζει εκ πρώτης όψεως η ανακοίνωση του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, ο οποίος υποσχέθηκε στον Βούλγαρο ομόλογ...

Διαβάστε την συνέχεια