Σεισμός στην Αν. Μεσόγειο: Άγριες απειλές Erdogan για «σκληρό πλήγμα» σε Ελλάδα και Κύπρο.

<img height="41" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1de06121e56b662711e94374bd1fc549_XL.jpg?v=3" width="280" /><br /><br /><div>Το παρασκήνιο της τουρκικής οργής</div><div>Τρόμος στην Άγκυρα για τη «Γαλάζια Συμμαχία» με το Ισραήλ και το διπλωματικό σαμποτάζ Χριστοδουλίδη στο Καζακστάν – Γιατί ο Τούρκος Πρόεδρος «καταπίνει» τη Γαλλία ενόψει της Συνόδου του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Recep Tayyip Erdogan, απηύθυνε την Τετάρτη 10/6 μία από τις πιο αυστηρές προειδοποιήσεις του στην Κύπρο και την Ελλάδα τους τελευταίους μήνες, δηλώνοντας στους βουλευτές ότι οποιαδήποτε προσπάθεια υπονόμευσης των δικαιωμάτων της Τουρκίας ή των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο θα προκαλέσει μια «πολύ σαφή» και «πολύ σκληρή» αντίδραση.<br />Οι δηλώσεις αυτές έγιναν μετά από μια σειρά διπλωματικών, στρατιωτικών και γεωπολιτικών εξελίξεων που έχουν εντείνει τις ανησυχίες στην Άγκυρα σχετικά με αυτό που Τούρκοι αξιωματούχοι θεωρούν μεταβαλλόμενη ισορροπία δυνάμεων γύρω από την Κύπρο και την ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αφορμή αποτέλεσε η συμφωνία αμυντικής συνεργασίας που υπεγράφη μεταξύ της Γαλλίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 8 Ιουνίου 2026.<br />Η συμφωνία διευρύνει τον στρατιωτικό συντονισμό, τη συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές ασκήσεις και τις ανταλλαγές προσωπικού μεταξύ των δύο χωρών, εμβαθύνοντας μια σχέση που ενισχύεται σταθερά τα τελευταία χρόνια.<br />Στις 11 Ιουνίου 2026, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας υποστήριξε ότι η συμφωνία ενδέχεται να μεταβάλει την υφιστάμενη ισορροπία ασφαλείας στο νησί και τόνισε ότι η Τουρκία παραμένει προσηλωμένη στην προστασία των συμφερόντων των Τουρκοκυπρίων ως μία από τις εγγυήτριες δυνάμεις της Κύπρου.</div><div><br />Το καθεστώς αυτό απορρέει από τις συνθήκες του 1960, οι οποίες παρείχαν στην Τουρκία, την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο περιορισμένα δικαιώματα και ευθύνες σχετικά με την Κύπρο.<br />Ωστόσο, η γαλλοκυπριακή συμφωνία αποτελεί απλώς την πιο πρόσφατη από μια σειρά εξελίξεων που έχουν προσελκύσει την προσοχή της Άγκυρας.<br />Τους τελευταίους μήνες, η Κύπρος έχει εντείνει τις διπλωματικές της επαφές με χώρες της Κεντρικής Ασίας, τις οποίες η Τουρκία παραδοσιακά θεωρεί μέρος της στενότερης πολιτικής και πολιτιστικής της σφαίρας επιρροής.<br />Η τάση αυτή έγινε ιδιαίτερα εμφανής κατά την επίσκεψη του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, στο Καζακστάν, όπου τιμήθηκε από τον Πρόεδρο Kassym-Jomart Tokayev με μία από τις ανώτατες κρατικές διακρίσεις της χώρας.<br />Η τελετή είχε συμβολική σημασία που ξεπερνούσε τις διμερείς σχέσεις. Ο Kassym-Jomart Tokayev εξήρε τη διεθνή θέση της Κύπρου και εξέφρασε την υποστήριξή του για την περαιτέρω ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.</div><div><br />Η επίσκεψη συνέπεσε επίσης με προσπάθειες εμβάθυνσης της διπλωματικής εκπροσώπησης και των οικονομικών δεσμών μεταξύ του Καζακστάν και της Κύπρου.<br />Για την Άγκυρα, οι συμβολισμοί αυτών των εξελίξεων ήταν δύσκολο να περάσουν απαρατήρητοι.<br />Οι Τούρκοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έχουν αφιερώσει χρόνια στην προώθηση στενότερου συντονισμού μεταξύ των τουρκόφωνων κρατών και στην ενθάρρυνση της στήριξης προς το βόρειο τμήμα της Κύπρου σε περιφερειακούς οργανισμούς.<br />Ως εκ τούτου, η ανάπτυξη θερμότερων σχέσεων μεταξύ αρκετών πρωτευουσών της Κεντρικής Ασίας και της Κύπρου παρακολουθείται στενά από Τούρκους αξιωματούχους.<br />Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ευαισθησία, καθώς ακολουθεί την επιτυχημένη προσπάθεια της Τουρκίας το 2022 να εξασφαλίσει καθεστώς παρατηρητή για το βόρειο τμήμα της Κύπρου στον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών.<br />Έκτοτε, αρκετές κυβερνήσεις της Κεντρικής Ασίας έχουν ταυτόχρονα ενισχύσει τις επαφές τους με την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχουν διευρύνει τη συνεργασία τους με τη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία.</div><div><br />Η διπλωματική δυναμική δεν περιορίστηκε στο Καζακστάν.</div><div><br />Η Κύπρος έχει εντείνει την προσέγγισή της προς την Κεντρική Ασία, επιδιώκοντας να οικοδομήσει πολιτικές και οικονομικές συνεργασίες σε μια περίοδο κατά την οποία και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις διευρύνουν την παρουσία τους στην περιοχή.<br />Το αποτέλεσμα είναι ένα πιο ενεργό κυπριακό διπλωματικό προφίλ σε μια περιοχή όπου η Τουρκία παραδοσιακά ασκούσε σημαντική επιρροή.<br /><br />Γαλάζια συμμαχία<br /><br />Την ίδια στιγμή, μια άλλη τάση εξελίσσεται στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Οι σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κύπρου συνεχίζουν να εμβαθύνονται μέσω αμυντικής συνεργασίας, ενεργειακών έργων και πρωτοβουλιών περιφερειακής ασφάλειας.<br />Οι τρεις χώρες έχουν αναπτύξει ολοένα και στενότερους στρατηγικούς δεσμούς κατά την τελευταία δεκαετία, διατηρώντας παράλληλα τακτικές πολιτικές και στρατιωτικές διαβουλεύσεις.<br />Η σχέση αυτή απέκτησε πρόσθετη σημασία μετά τον πόλεμο στη Γάζα και τη γενικότερη περιφερειακή αστάθεια που αφορά το Ιράν και το Ισραήλ.<br />Η Κύπρος έχει αναδειχθεί σε κέντρο υλικοτεχνικής υποστήριξης για ανθρωπιστικές επιχειρήσεις και προσπάθειες περιφερειακού συντονισμού, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν αυξήσει τη στρατιωτική τους παρουσία στο νησί.<br />Οι γαλλικές στρατιωτικές αναπτύξεις δυνάμεων στην Κύπρο τα τελευταία χρόνια αντανακλούν αυτή την ευρύτερη μετατόπιση.</div><div><br />Το Παρίσι έχει περιγράψει τις δραστηριότητές του ως συμβολή στη σταθερότητα της περιοχής και ως υποστήριξη επιχειρησιακών αναγκών στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.<br />Ωστόσο, ο τουρκικός στρατηγικός σχεδιασμός αντιμετωπίζει ολοένα και περισσότερο την Κύπρο μέσα από το πρίσμα ενός ευρύτερου περιφερειακού ανταγωνισμού στον τομέα της ασφάλειας.<br />Μια συμφωνία συνεργασίας που υπεγράφη νωρίτερα φέτος μεταξύ της Τουρκίας και της βόρειας Κύπρου αντικατοπτρίζει αυτή τη λογική με ασυνήθιστα σαφείς όρους.<br />Το έγγραφο συνέδεε τις εξελίξεις στο νησί με ένα ευρύ τόξο γεωπολιτικών εντάσεων που εκτείνεται από τη Γάζα και τη Συρία έως το Ιράν, την Ανατολική Μεσόγειο και την Κεντρική Ασία.</div><div><br />Υποστήριζε ότι η Κύπρος δεν θα πρέπει πλέον να θεωρείται μια απομονωμένη διαφορά, αλλά μέρος μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης που περιλαμβάνει στρατιωτικές τοποθετήσεις, θαλάσσιες οδούς, ενεργειακούς πόρους και περιφερειακή επιρροή.<br />Σχεδόν το ήμισυ του πακέτου οικονομικής βοήθειας που διέθεσε η Τουρκία στη βόρεια Κύπρο για το 2026 προορίστηκε για αμυντικές δαπάνες, γεγονός που καταδεικνύει τον αυξανόμενο ρόλο που διαδραματίζουν οι παράγοντες ασφάλειας στην προσέγγιση της Άγκυρας απέναντι στο νησί.<br />Η συμφωνία παρουσίαζε επίσης τη βόρεια Κύπρο ως στρατηγικό εταίρο, του οποίου το μέλλον συνδέεται όλο και περισσότερο με τις ευρύτερες περιφερειακές εξελίξεις.<br />Το έγγραφο συνέδεε την Κύπρο με συγκρούσεις και ανταγωνισμούς που εκτείνονται από τη Γάζα και το Ιράν έως την Ανατολική Μεσόγειο, αντανακλώντας την αυξανόμενη αντίληψη της Άγκυρας ότι το νησί έχει καταστεί μέρος μιας ευρύτερης περιφερειακής αντιπαράθεσης, στην οποία οι εντάσεις με το Ισραήλ αποτελούν ολοένα και σημαντικότερο παράγοντα.<br /><br />Γαλλοκυπριακή αμυντική συμφωνία<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι πρόσφατες δηλώσεις του Erdogan φαίνεται να σχεδιάστηκαν όχι μόνο ως αντίδραση στη γαλλοκυπριακή αμυντική συμφωνία, αλλά και ως απάντηση σε μια ευρύτερη αλληλουχία εξελίξεων, τις οποίες οι Τούρκοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι περιορίζουν τα περιθώρια ελιγμών της Άγκυρας γύρω από το Κυπριακό.<br />Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Erdogan απέφυγε να κατονομάσει άμεσα τη Γαλλία κατά τις δηλώσεις του, παρά τη χρονική συγκυρία.<br />Η παράλειψη αυτή έρχεται ενώ η Άγκυρα και το Παρίσι συνεχίζουν τις συζητήσεις για πιθανή αμυντική συνεργασία, συμπεριλαμβανομένων των ανανεωμένων συνομιλιών σχετικά με το αντιαεροπορικό σύστημα SAMP/T.<br />Η πιθανότητα προόδου στο συγκεκριμένο πρόγραμμα έχει αναδειχθεί ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στις 7-8 Ιουλίου 2026 στην Άγκυρα, όπου τα κράτη-μέλη της Συμμαχίας αναμένεται να επικεντρωθούν στις ευρωπαϊκές αμυντικές δυνατότητες, την περιφερειακή ασφάλεια και τις στρατιωτικές προμήθειες.</div><div><br />Η δημόσια στοχοποίηση της Γαλλίας θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόσθετες τριβές σε μια περίοδο κατά την οποία οι δύο κυβερνήσεις διερευνούν τομείς πρακτικής συνεργασίας, παρά τις μακροχρόνιες διαφωνίες τους στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Η χρονική συγκυρία είναι επίσης σημαντική, καθώς η Τουρκία επιδιώκει να αποφύγει μείζονες διαμάχες με συμμάχους του ΝΑΤΟ ενόψει της Συνόδου, ενώ παράλληλα συνεχίζει να υπερασπίζεται τις θέσεις της για την Κύπρο, τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες και τα ζητήματα περιφερειακής ασφάλειας.<br />Τους τελευταίους μήνες, η Άγκυρα ακολουθεί μια προσεκτική στρατηγική εξισορρόπησης.<br />Τούρκοι αξιωματούχοι διατηρούν διάλογο με Ευρωπαίους εταίρους, εργάζονται για τη βελτίωση των σχέσεων με διάφορους περιφερειακούς παράγοντες και συνεχίζουν τις συζητήσεις στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας με χώρες των οποίων οι πολιτικές για την Κύπρο συχνά αποκλίνουν σημαντικά από τις τουρκικές θέσεις.</div><div><br />Στο εσωτερικό, το Κυπριακό παραμένει ένα από τα λίγα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής που μπορούν να δημιουργήσουν ευρεία πολιτική συναίνεση.<br />Τουρκικές κυβερνήσεις διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων αντιμετώπιζαν διαχρονικά την προστασία των Τουρκοκυπρίων ως βασικό εθνικό συμφέρον, ενώ οι εξελίξεις στο νησί εξακολουθούν να παρακολουθούνται στενά από την κοινή γνώμη.<br /><br />Το ζήτημα ενδέχεται να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη πολιτική σημασία καθώς η Τουρκία πλησιάζει σε εκλογικούς κύκλους.<br />Θέματα που αφορούν την εθνική κυριαρχία, τα θαλάσσια δικαιώματα και την Κύπρο βρίσκουν παραδοσιακά απήχηση στους ψηφοφόρους ανεξαρτήτως ιδεολογικών διαφορών.<br />Οι πρόσφατες συζητήσεις γύρω από τη θαλάσσια πολιτική έχουν προσθέσει μία ακόμη διάσταση.<br />Οι τουρκικές αρχές έχουν καθυστερήσει ορισμένες πρωτοβουλίες που σχετίζονται με διεκδικήσεις θαλάσσιας δικαιοδοσίας, καθώς ευρύτερες διπλωματικές προτεραιότητες, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων που σχετίζονται με το ΝΑΤΟ, έχουν λάβει προτεραιότητα.<br />Συνολικά, η γαλλοκυπριακή αμυντική συμφωνία, η διεύρυνση των επαφών της Κύπρου με την Κεντρική Ασία, η τιμητική διάκριση του Χριστοδουλίδη από το Καζακστάν και η συνεχιζόμενη στρατηγική σύγκλιση μεταξύ του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν συμβάλει στη διαμόρφωση της αντίληψης στην Άγκυρα ότι το στρατηγικό περιβάλλον γύρω από το νησί μεταβάλλεται.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σεισμός στην Αν. Μεσόγειο: Άγριες απειλές Erdogan για «σκληρό πλήγμα» σε Ελλάδα και Κύπρο.

Το παρασκήνιο της τουρκικής οργής Τρόμος στην Άγκυρα για τη «Γαλάζια Συμμαχία» με το Ισραήλ και το διπλωματικό σαμποτάζ Χριστοδουλίδη στο Κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Χαργκ: Το «απαγορευμένο νησί» που μπορεί να τινάξει στον αέρα τον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν.

<img height="41" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/1781187104912-2-768x432.jpg" width="280" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γιατί ο Τραμπ απειλεί να καταλάβει τον ενεργειακό πνεύμονα της Τεχεράνης. Τα τεράστια κέρδη, οι θανάσιμοι κίνδυνοι και ο φόβος έκρηξης στις αγορές</span></h3><b>Βασιλης Διαμαντακος</b> <br />Η απειλή του Ντόναλντ Τραμπ να καταλάβει τη νήσο Χαργκ δεν είναι μια ακόμη πολεμική υπερβολή σε ένα ήδη εκρηκτικό σκηνικό. Είναι μια κίνηση που, αν υλοποιηθεί, μπορεί να αλλάξει τους όρους της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ιράν, να πλήξει την καρδιά της ιρανικής οικονομίας και να προκαλέσει παγκόσμιο ενεργειακό σοκ.<br /><br />Το μικρό νησί στον Περσικό Κόλπο, περίπου 15 μίλια από τις ιρανικές ακτές, αποτελεί τον βασικότερο κόμβο εξαγωγής ιρανικού πετρελαίου. Από εκεί περνά περίπου το 90% των εξαγωγών αργού της χώρας, γεγονός που καθιστά τη Χαργκ όχι απλώς στρατηγικό στόχο αλλά τον ενεργειακό λαιμό της Τεχεράνης.<br /><br />Γι’ αυτό και όταν ο Τραμπ γράφει ότι οι ΗΠΑ «στο όχι πολύ μακρινό μέλλον» θα πάρουν τη Χαργκ και άλλες ενεργειακές υποδομές, δεν απειλεί απλώς με νέο χτύπημα. Απειλεί με οικονομικό στραγγαλισμό του Ιράν.<div><br />Γιατί η Χαργκ είναι τόσο κρίσιμη<br /><br />Η Χαργκ είναι γνωστή στους Ιρανούς ως το «Απαγορευμένο Νησί», ακριβώς λόγω της τεράστιας στρατηγικής της αξίας.<br /><br />Σε αντίθεση με μεγάλο μέρος της ρηχής ιρανικής ακτογραμμής, τα βαθιά νερά γύρω από το νησί επιτρέπουν τον ελλιμενισμό γιγαντιαίων δεξαμενόπλοιων. Οι εγκαταστάσεις της μπορούν, σύμφωνα με εκτιμήσεις, να φορτώνουν εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως.<br /><br />Στο νησί βρίσκονται κρίσιμες ενεργειακές υποδομές, μεταξύ των οποίων και εγκαταστάσεις που συνδέονται με τη μεγαλύτερη πετρελαϊκή παραγωγική οντότητα της χώρας, τη Falat Iran Oil Company.</div><div><br /></div><div>  <img height="191" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/hargk.jpg" width="280" /><br /><br />Με απλά λόγια:<br /><br />όποιος ελέγχει τη Χαργκ, κρατά στα χέρια του την κάνουλα των ιρανικών εξαγωγών.<br />Το σχέδιο πίσω από την απειλή Τραμπ<br /><br />Η στρατηγική λογική της Ουάσιγκτον είναι ωμή αλλά ξεκάθαρη.<br /><br />Αν το Ιράν αντέχει τα στρατιωτικά πλήγματα, ίσως να μην αντέξει την απώλεια των πετρελαϊκών του εσόδων.<br /><br />Τα έσοδα από το πετρέλαιο αποτελούν βασική πηγή χρηματοδότησης για το ιρανικό κράτος, τις ένοπλες δυνάμεις και τα δίκτυα επιρροής της Τεχεράνης στην περιοχή. Ένα πλήγμα ή αποκλεισμός της Χαργκ θα μπορούσε να προκαλέσει ασφυκτική πίεση στο καθεστώς.<br /><br />Το ερώτημα, όμως, είναι αν αυτή η πίεση θα οδηγήσει το Ιράν σε διαπραγμάτευση ή σε ακόμη πιο επικίνδυνη κλιμάκωση.<br /><br />Διότι η ιστορία δείχνει ότι η Τεχεράνη σπάνια υποχωρεί όταν αισθάνεται ότι απειλείται η ίδια η επιβίωσή της.<br />Το φάντασμα του πολέμου Ιράν-Ιράκ<br /><br />Η Χαργκ δεν βρίσκεται για πρώτη φορά στο στόχαστρο.<br /><br />Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ τη δεκαετία του 1980, οι ιρακινές δυνάμεις χτύπησαν επανειλημμένα τις πετρελαϊκές υποδομές του νησιού, γνωρίζοντας ότι εκεί βρισκόταν ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία της ιρανικής οικονομίας.<br /><br />Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Τραμπ είχε μιλήσει για τη Χαργκ ήδη πριν από δεκαετίες, λέγοντας ότι σε περίπτωση επίθεσης εναντίον αμερικανικών δυνάμεων θα «έκανε ζημιά» στο νησί και θα το καταλάμβανε.<br /><br />Η σημερινή απειλή, επομένως, δεν εμφανίζεται από το πουθενά.<br /><br />Είναι μια παλιά ιδέα που επιστρέφει σε ένα πολύ πιο επικίνδυνο γεωπολιτικό περιβάλλον.<br />Το μεγάλο ρίσκο για τις αγορές<br /><br />Ένα πλήγμα στη Χαργκ δεν θα χτυπούσε μόνο το Ιράν.<br /><br />Θα χτυπούσε και τις διεθνείς αγορές ενέργειας.<br /><br />Η Κίνα, ως βασικός αγοραστής ιρανικού πετρελαίου, θα δεχόταν άμεση πίεση, ενώ οι τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να κινηθούν ανοδικά μέσα σε λίγες ώρες. Παράλληλα, χώρες του Κόλπου θα φοβούνταν ιρανικά αντίποινα σε αγωγούς, τερματικούς σταθμούς και ενεργειακές εγκαταστάσεις.<br /><br />Το σενάριο που φοβούνται οι αναλυτές είναι ένας φαύλος κύκλος:<br /><br />χτύπημα στη Χαργκ, ιρανικά αντίποινα στον Κόλπο, άνοδος τιμών ενέργειας, πληθωριστική πίεση στη Δύση και πολιτικό κόστος για τον ίδιο τον Τραμπ. </div><div><br />Αμερικανικά στρατεύματα στο νησί; Το πιο επικίνδυνο σενάριο<br /><br />Άλλο πράγμα είναι ένα αεροπορικό πλήγμα.<br /><br />Άλλο η κατάληψη.<br /><br />Η αποστολή αμερικανικών δυνάμεων στη Χαργκ θα σήμαινε ότι οι ΗΠΑ περνούν από την πολιτική των χτυπημάτων στην πολιτική εδαφικού ελέγχου. Αυτό θα άφηνε Αμερικανούς στρατιώτες εκτεθειμένους σε ιρανικούς πυραύλους και drones, καθώς το νησί βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την ηπειρωτική χώρα.<br /><br />Η φράση Αμερικανού αξιωματούχου ότι υπάρχουν «μεγάλοι κίνδυνοι και μεγάλα κέρδη» συμπυκνώνει το δίλημμα.<br /><br />Η Χαργκ μπορεί να είναι το απόλυτο χαρτί πίεσης.<br /><br />Μπορεί όμως και να γίνει η παγίδα μιας μακράς, ανεξέλεγκτης σύγκρουσης.<br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Η συζήτηση για τη Χαργκ δεν αφορά μόνο ένα νησί.<br /><br />Αφορά τον έλεγχο της ενέργειας, την αντοχή του ιρανικού καθεστώτος, την ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ και τη δυνατότητα των ΗΠΑ να επιβάλουν τους όρους τους σε έναν πόλεμο που ήδη δοκιμάζει τις αντοχές της περιοχής.<br /><br />Ο Τραμπ θέλει να δείξει ότι διαθέτει το τελικό μέσο πίεσης.<br /><br />Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι η απώλεια της Χαργκ θα ήταν στρατηγικό πλήγμα πρώτης γραμμής.<br /><br />Και οι αγορές γνωρίζουν ότι μια τέτοια κίνηση μπορεί να ανοίξει έναν κύκλο αναταράξεων πολύ πέρα από τον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Γιατί η Χαργκ δεν είναι απλώς ένα νησί.<br /><br />Είναι το σημείο όπου ο πόλεμος, το πετρέλαιο και η παγκόσμια οικονομία συναντώνται με τον πιο επικίνδυνο τρόπο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χαργκ: Το «απαγορευμένο νησί» που μπορεί να τινάξει στον αέρα τον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν.

Γιατί ο Τραμπ απειλεί να καταλάβει τον ενεργειακό πνεύμονα της Τεχεράνης. Τα τεράστια κέρδη, οι θανάσιμοι κίνδυνοι και ο φόβος έκρηξης στις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «χαρτί» του Λιβάνου: Γιατί το Ιράν δεν εγκαταλείπει τη Χεζμπολάχ στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ.

<img height="47" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/LEBANON-POLITICS-PRESIDENCY-3-1200x800-1-768x512.jpg" width="280" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η μάχη για τον έλεγχο της Βηρυτού, ο ρόλος της Χεζμπολάχ μετά τον Άσαντ και το γεωπολιτικό παζάρι που μπορεί να καθορίσει τη νέα Μέση Ανατολή</span></h3><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Ενώ τα βλέμματα της διεθνούς κοινότητας είναι στραμμένα στα Στενά του Ορμούζ, στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και στις αμερικανικές επιδρομές στον Περσικό Κόλπο, ένα δεύτερο, λιγότερο ορατό μέτωπο αποκτά καθοριστική σημασία για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Αυτός ο γεωπολιτικός κόμβος λέγεται Λίβανος.<br /><br />Για την Τεχεράνη, η Βηρυτός δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη σύμμαχο στην περιοχή. Αποτελεί το τελευταίο ισχυρό προγεφύρωμα επιρροής απέναντι στο Ισραήλ μετά τη δραματική αποδυνάμωση του άξονα Ιράν – Συρίας και τις ανατροπές που προκάλεσε η πτώση του καθεστώτος Άσαντ.<br /><br />Γι’ αυτό και η τύχη της Χεζμπολάχ έχει μετατραπεί σε κεντρικό κεφάλαιο των παρασκηνιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. </div><div><br />Η Χεζμπολάχ ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο<br /><br />Στο στρατηγικό δόγμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας, η Χεζμπολάχ δεν είναι απλώς μια λιβανική σιιτική οργάνωση.<br /><br />Είναι ο σημαντικότερος βραχίονας της ιρανικής αποτροπής απέναντι στο Ισραήλ.<br /><br />Επί δεκαετίες, η Τεχεράνη επένδυσε πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά στη δημιουργία ενός δικτύου που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης σε περίπτωση περιφερειακής σύγκρουσης.<br /><br />Σήμερα, όμως, το δίκτυο αυτό βρίσκεται υπό πρωτοφανή πίεση.<br /><br />Οι ισραηλινές επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο, οι απώλειες της Χεζμπολάχ και η μεταβαλλόμενη περιφερειακή ισορροπία έχουν δημιουργήσει νέες συνθήκες που απειλούν την ιρανική επιρροή.<br /><br />Και αυτό ακριβώς είναι που προσπαθεί να αποτρέψει η Τεχεράνη.<br />Μετά τη Συρία, ο Λίβανος είναι η τελευταία γραμμή άμυνας<br /><br />Η πτώση του Μπασάρ αλ Άσαντ άλλαξε δραματικά τη γεωπολιτική εικόνα της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, το Ιράν βλέπει έναν από τους βασικούς πυλώνες του περιφερειακού του άξονα να αποδυναμώνεται.<br /><br />Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Λίβανος αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία.<br /><br />Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι η Τεχεράνη θεωρεί πλέον τη διατήρηση της Χεζμπολάχ ως οργανωμένης στρατιωτικής και πολιτικής δύναμης «κόκκινη γραμμή» στις συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες. <br /><br />Με άλλα λόγια:<br /><br />το Ιράν μπορεί να διαπραγματευτεί πολλά, αλλά όχι την πλήρη εξουδετέρωση της Χεζμπολάχ.<br />Το σχέδιο της Ουάσιγκτον<br /><br />Η αμερικανική στρατηγική κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.<br /><br />Οι ΗΠΑ επιχειρούν να στηρίξουν μια διαδικασία που θα οδηγήσει σε σταθερή εκεχειρία μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ, σε σταδιακή αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από αμφισβητούμενες περιοχές και στην ενίσχυση του λιβανικού κράτους και του στρατού.<br /><br />Στην Ουάσιγκτον θεωρούν ότι μόνο η ενίσχυση των κρατικών θεσμών μπορεί να περιορίσει την επιρροή της Χεζμπολάχ.<br /><br />Ωστόσο, αυτή ακριβώς η προσέγγιση συγκρούεται με τις στρατηγικές επιδιώξεις της Τεχεράνης.<br />Ο πρόεδρος Αούν και η μάχη για την κυριαρχία<br /><br />Ο πρόεδρος του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, προσπαθεί να χαράξει μια δύσκολη γραμμή ισορροπίας.<br /><br />Από τη μία αναγνωρίζει τη σημασία των σχέσεων με το Ιράν.<br /><br />Από την άλλη, επιμένει ότι το μέλλον της χώρας πρέπει να καθορίζεται από τους ίδιους τους Λιβανέζους.<br /><br />Το μήνυμά του είναι σαφές:<br /><br />«Ο Λίβανος δεν θα γίνει πεδίο άσκησης εξωτερικών επιρροών, είτε προέρχονται από την Τεχεράνη είτε από το Τελ Αβίβ».<br /><br />Όμως η πραγματικότητα αποδεικνύεται πολύ πιο σύνθετη. </div><div><br />Το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων<br /><br />Οι συνομιλίες που διεξάγονται με αμερικανική διαμεσολάβηση αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες.<br /><br />Η Βηρυτός ζητά πρώτα μόνιμη κατάπαυση του πυρός, πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων και επιστροφή των εκτοπισμένων κατοίκων.<br /><br />Το Ισραήλ, αντίθετα, απαιτεί την ουσιαστική αποστρατιωτικοποίηση της Χεζμπολάχ στον νότιο Λίβανο πριν εξετάσει οποιαδήποτε υποχώρηση.<br /><br />Ανάμεσα στις δύο θέσεις υπάρχει τεράστια απόσταση.<br /><br />Και αυτή η απόσταση καθιστά τον Λίβανο μέρος ενός πολύ ευρύτερου γεωπολιτικού παζαριού.<br />Η επόμενη μέρα της Χεζμπολάχ<br /><br />Στο παρασκήνιο αναπτύσσεται μια κρίσιμη συζήτηση:<br /><br />Μπορεί να υπάρξει ειρήνη στον Λίβανο χωρίς να διαλυθεί η Χεζμπολάχ;<br /><br />Η λιβανική κυβέρνηση επιχειρεί να προωθήσει ένα μεταβατικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο η επέκταση του κρατικού ελέγχου θα προχωρήσει παράλληλα με τη σταδιακή αποχώρηση της οργάνωσης από συγκεκριμένες περιοχές.<br /><br />Η Χεζμπολάχ, ωστόσο, απορρίπτει μέχρι στιγμής κάθε σχέδιο που θεωρεί ότι οδηγεί σε στρατηγική αποδυνάμωσή της.<br /><br />Και η Τεχεράνη στηρίζει αυτή τη θέση.<br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Για πολλούς αναλυτές, το μέλλον του Λιβάνου αποτελεί σήμερα το πιο κρίσιμο γεωπολιτικό τεστ στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Αν η Ουάσιγκτον καταφέρει να ενισχύσει το λιβανικό κράτος και να περιορίσει τη Χεζμπολάχ, θα πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες στρατηγικές ήττες του Ιράν εδώ και δεκαετίες.<br /><br />Αντίθετα, αν η Τεχεράνη διατηρήσει την επιρροή της και εξασφαλίσει τη θεσμική και στρατιωτική επιβίωση της οργάνωσης, θα έχει διαφυλάξει το σημαντικότερο περιφερειακό της χαρτί απέναντι στο Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Και γι’ αυτό ακριβώς ο Λίβανος δεν είναι σήμερα ένα δευτερεύον μέτωπο.<br /><br />Είναι το πεδίο όπου θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό η νέα ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή μετά τον πόλεμο</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «χαρτί» του Λιβάνου: Γιατί το Ιράν δεν εγκαταλείπει τη Χεζμπολάχ στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ.

Η μάχη για τον έλεγχο της Βηρυτού, ο ρόλος της Χεζμπολάχ μετά τον Άσαντ και το γεωπολιτικό παζάρι που μπορεί να καθορίσει τη νέα Μέση Ανατολ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μεγάλο δίλημμα του Τραμπ: Από το «ούτε δολάριο στο Ιράν» στην απελευθέρωση δισεκατομμυρίων.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-4-768x432.jpg" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η μυστική διαπραγμάτευση για τα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια, ο πολιτικός κίνδυνος για τον Λευκό Οίκο και το παζάρι που μπορεί να αλλάξει τη Μέση Ανατολή</span></h3><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Επί χρόνια ο Ντόναλντ Τραμπ έχτιζε το πολιτικό του αφήγημα καταγγέλλοντας κάθε μορφή οικονομικής διευκόλυνσης προς την Τεχεράνη. Από την πυρηνική συμφωνία του Ομπάμα μέχρι την αποδέσμευση ιρανικών κεφαλαίων στο εξωτερικό, ο σημερινός Αμερικανός πρόεδρος παρουσίαζε κάθε τέτοια κίνηση ως στρατηγικό λάθος της Ουάσιγκτον.<br /><br />Σήμερα, όμως, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πολιτική ειρωνεία.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν από τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις ΗΠΑ – Ιράν, στο τραπέζι βρίσκεται η πιθανότητα αποδέσμευσης δισεκατομμυρίων δολαρίων από παγωμένα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία ως μέρος μιας ευρύτερης συμφωνίας αποκλιμάκωσης και ελέγχου του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης.<br /><br />Το ζήτημα δεν είναι μόνο διπλωματικό.<br /><br />Είναι βαθιά πολιτικό.<br />Το παζάρι των δισεκατομμυρίων<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν σε αμερικανικούς διπλωματικούς κύκλους, η Τεχεράνη ζητά πρόσβαση σε σημαντικό μέρος των δεσμευμένων κεφαλαίων της ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε μόνιμη συμφωνία. Ιρανικές απαιτήσεις που έχουν διαρρεύσει φέρονται να κινούνται από 12 έως και 24 δισ. δολάρια σε πρώτη φάση, ενώ οι Αμερικανοί εξετάζουν πιο περιορισμένα και σταδιακά σχήματα αποδέσμευσης με αυστηρούς όρους χρήσης.<br /><br />Παράλληλα εξετάζονται μηχανισμοί που θα συνδέουν την πρόσβαση στα κεφάλαια με τη μείωση ή μεταφορά αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου και με διεθνείς ελέγχους στις πυρηνικές εγκαταστάσεις. </div><div><br /> Η παγίδα του ίδιου του Τραμπ<br /><br />Το πραγματικό πρόβλημα για τον Αμερικανό πρόεδρο δεν βρίσκεται στην Τεχεράνη.<br /><br />Βρίσκεται στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Εάν ο Τραμπ εγκρίνει την αποδέσμευση δισεκατομμυρίων προς το Ιράν, θα βρεθεί αντιμέτωπος με το ίδιο επιχείρημα που χρησιμοποίησε επί μία δεκαετία κατά των πολιτικών του αντιπάλων.<br /><br />Οι Δημοκρατικοί αλλά και αρκετοί Ρεπουμπλικανοί επικριτές θα υποστηρίξουν ότι εφαρμόζει μια παραλλαγή της πολιτικής που ο ίδιος χαρακτήριζε «χρηματοδότηση του ιρανικού καθεστώτος».<br /><br />Γι’ αυτό και ο Λευκός Οίκος αποφεύγει επιμελώς τη λέξη «πληρωμή».<br /><br />Στελέχη που συμμετέχουν στις συνομιλίες προωθούν όρους όπως «απελευθέρωση παγωμένων περιουσιακών στοιχείων», «ανθρωπιστική πρόσβαση» ή «επενδυτικό πλαίσιο», επιχειρώντας να περιορίσουν το πολιτικό κόστος.<br />Από τη στρατιωτική πίεση στη διπλωματική συναλλαγή<br /><br />Το παράδοξο είναι ότι οι συζητήσεις αυτές εξελίσσονται την ώρα που οι αμερικανοϊρανικές σχέσεις βρίσκονται στο πιο επικίνδυνο σημείο των τελευταίων ετών.<br /><br />Οι αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, οι απειλές κατά της νήσου Χαργκ, οι συγκρούσεις γύρω από τα Στενά του Ορμούζ και η ανταλλαγή πληγμάτων έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον σχεδόν πολεμικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από τα πρωτοσέλιδα και τις στρατιωτικές κινήσεις, οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ανοιχτοί.<br /><br />Η αμερικανική στρατηγική μοιάζει να κινείται ταυτόχρονα σε δύο παράλληλες τροχιές:<br /><br />μέγιστη στρατιωτική πίεση και παράλληλη διαπραγμάτευση για μια ιστορική συμφωνία. </div><div><br />Ο ρόλος του Κατάρ και των μεσαζόντων<br /><br />Κρίσιμο ρόλο διαδραματίζει το Κατάρ, το οποίο λειτουργεί ως βασικός διαμεσολαβητής ανάμεσα στις δύο πλευρές.<br /><br />Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι οι συνομιλίες επικεντρώνονται σε ένα σύνθετο πακέτο που θα περιλαμβάνει οικονομικές διευκολύνσεις, σταδιακή χαλάρωση ορισμένων περιορισμών και δεσμεύσεις της Τεχεράνης για το πυρηνικό της πρόγραμμα.<br /><br />Το πρόβλημα είναι η αμοιβαία δυσπιστία.<br /><br />Η Τεχεράνη ζητά απτά ανταλλάγματα πριν προβεί σε παραχωρήσεις.<br /><br />Η Ουάσιγκτον απαιτεί πρώτα δεσμεύσεις και μετά οικονομικά οφέλη.<br />Το γεωπολιτικό διακύβευμα<br /><br />Για την αμερικανική πλευρά, η απελευθέρωση κεφαλαίων δεν αφορά μόνο το πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Αφορά τη συνολική αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Μια συμφωνία θα μπορούσε να μειώσει την ένταση στον Περσικό Κόλπο, να περιορίσει τον κίνδυνο ενεργειακών αναταράξεων και να επηρεάσει άμεσα τις διεθνείς αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Αποτυχία των συνομιλιών, αντίθετα, θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα κλιμάκωση και να ενισχύσει τα πιο σκληροπυρηνικά κέντρα εξουσίας και στις δύο πλευρές.<br />Η κρίσιμη απόφαση<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχουν διαπραγματεύσεις.<br /><br />Υπάρχουν.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν ο Ντόναλντ Τραμπ είναι έτοιμος να αναλάβει το πολιτικό κόστος μιας συμφωνίας που πριν από λίγα χρόνια θα κατήγγελλε ο ίδιος.<br /><br />Γιατί αν τελικά εγκρίνει την αποδέσμευση δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Ιράν, θα πρόκειται για μία από τις πιο εντυπωσιακές γεωπολιτικές μεταστροφές της πολιτικής του διαδρομής.<br /><br />Και ίσως για τη συμφωνία που θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον των αμερικανοϊρανικών σχέσεων, αλλά και την ισορροπία δυνάμεων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το μεγάλο δίλημμα του Τραμπ: Από το «ούτε δολάριο στο Ιράν» στην απελευθέρωση δισεκατομμυρίων.

Η μυστική διαπραγμάτευση για τα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια, ο πολιτικός κίνδυνος για τον Λευκό Οίκο και το παζάρι που μπορεί να αλλάξει τη Μέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την εισβολή στο νησί Χαρκ στην «ιστορική συμφωνία»: Οι 40 φορές που ο Τραμπ είδε το τέλος του πολέμου. Ανάλυση κόλαφος του CNN.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Trump.jpg"><img height="40" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Trump-696x392.jpg" width="280" /></a><br /><br />Σε ένα πρωτοφανές διπλωματικό και στρατιωτικό «roller coaster» παρασύρθηκε η διεθνής κοινότητα την Πέμπτη, παρακολουθώντας τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να κινείται μέσα σε λίγες ώρες από τις απειλές για μια αιματηρή πολεμική σύρραξη, στις θριαμβολογίες για μια ιστορική ειρήνη.<br />Σύμφωνα με εκτενή ανάλυση του CNN, η Ουάσιγκτον έζησε ένα εικοσιτετράωρο απόλυτης αντίφασης. Το πρωί, ο Τραμπ εμφανιζόταν έτοιμος να διατάξει εισβολή στο νησί Χαρκ, τον κρισιμότερο κόμβο εξαγωγής πετρελαίου του Ιράν —μια επιχείρηση υψηλού ρίσκου που θα έθετε σε άμεσο κίνδυνο αμέτρητες ζωές Αμερικανών στρατιωτών. Λίγες ώρες αργότερα, σε μια εντυπωσιακή στροφή 180 μοιρών, ο ίδιος ανακοίνωνε με περηφάνια σε προεκλογική συγκέντρωση στην Τζόρτζια: «Δεν ξέρω αν το ακούσατε, αλλά σήμερα τελειώσαμε τον πόλεμο με το Ιράν».<div><br />Η πραγματικότητα, ωστόσο, όπως επισημαίνει το αμερικανικό δίκτυο, είναι πολύ πιο περίπλοκη και ο κόσμος υποδέχεται τις ανακοινώσεις με βαθύ σκεπτικισμό. Άλλωστε, αυτή είναι σχεδόν η 40ή φορά που ο Τραμπ διακηρύσσει ότι μια συμφωνία με την Τεχεράνη είναι «επικείμενη», την ίδια στιγμή που οι πράξεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας αποδεικνύουν το αντίθετο.<br /><br />Μια «concept» συμφωνία χωρίς αντίκρισμα;<br /><br />Το CNN αποκαλύπτει ότι ο Λευκός Οίκος δεν έχει δώσει ακόμα στη δημοσιότητα το επίσημο κείμενο του προτεινόμενου Μνημονίου Συναντίληψης (MOU). Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι πρόκειται απλώς για μια προσωρινή παράταση της εκεχειρίας (πιθανόν για 60 ημέρες), με στόχο το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ ως αντάλλαγμα για την άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού.<br />«Αυτό δεν είναι μια τελική συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου», προειδοποίησε μιλώντας στο CNN ο Φρανκ Κένταλ, πρώην υπουργός Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, τονίζοντας ότι οι ισχυρισμοί του Τραμπ πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγάλη επιφύλαξη.<br />Ακόμα και ο ίδιος ο Τραμπ, σε δηλώσεις του από το Οβάλ Γραφείο, χαρακτήρισε τη συμφωνία «λίγο προσχέδιο» (conceptual), παραδεχόμενος έμμεσα ότι οι διαπραγματεύσεις για το φλέγον ζήτημα —το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν— μετατίθενται για το μέλλον.<br /><br />Τα 4 μεγάλα «αγκάθια» που εκθέτουν τον Λευκό Οίκο<br /><br />Η ανάλυση-κόλαφος του CNN θέτει τον Αμερικανό Πρόεδρο προ των ευθυνών του, καταγράφοντας τα κριτήρια που θα κρίνουν αν πρόκειται για πραγματική διπλωματία ή για ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα:</div><div><br />Επιστροφή στο σημείο μηδέν: Το άνοιγμα των στενών προσφέρει ανακούφιση στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, αλλά απλώς γυρίζει το ρολόι πίσω στην έναρξη του πολέμου. Δεν αναιρεί το γεγονός ότι το Ιράν απέδειξε πλέον πως μπορεί να στραγγαλίσει την παγκόσμια οικονομία όποτε το επιθυμεί.<br />Το φάντασμα της συμφωνίας Ομπάμα: Ο Τραμπ θα κριθεί αυστηρά σε σύγκριση με τη λεπτομερή πυρηνική συμφωνία του 2015 (JCPOA) που είχε υπογράψει ο Μπαράκ Ομπάμα και την οποία ο ίδιος ο Τραμπ έσκισε το 2018. Έκτοτε, ο πόλεμός του στοίχισε τη ζωή σε 13 Αμερικανούς στρατιώτες, κατέστρεψε εξοπλισμό εκατομμυρίων δολαρίων και βύθισε την οικονομία σε κρίση, χωρίς να κάνει τις ΗΠΑ πιο ασφαλείς.</div><div><br />Το «ξεπάγωμα» δισεκατομμυρίων: Το Ιράν απαιτεί την άμεση απελευθέρωση δισεκατομμυρίων δολαρίων από ξένες τράπεζες για να υπογράψει. Μια τέτοια παραχώρηση θα ήταν πολιτική αυτοκτονία για τον Τραμπ, ο οποίος επί χρόνια κατηγορούσε τον Ομπάμα για τον ίδιο ακριβώς λόγο. «Εμπιστεύομαι την πολιτική ηγεσία του Ιράν όσο εμπιστεύομαι τις τουαλέτες σε στάση της εθνικής οδού», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Τζον Κένεντι.<br />Το Ισραήλ σε αντίθετη τροχιά: Παρά την κοινή έναρξη του πολέμου, τα συμφέροντα Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ πλέον αποκλίνουν. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ξεκαθάρισε ότι μια απλή εκεχειρία δεν τον ικανοποιεί, απαιτώντας την πλήρη εξάρθρωση των πυρηνικών υποδομών του Ιράν και τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ.</div><div><br />Η Τεχεράνη διαψεύδει το αφήγημα<br /><br />Ενώ ο Αμερικανός Πρόεδρος υποστηρίζει ότι ανάγκασε το Ιράν σε υποχώρηση μέσω των πρόσφατων αεροπορικών επιδρομών, η Τεχεράνη έσπευσε να τον προσγειώσει απότομα.<br />Ο εκπρόσωπος του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγκαέι, χαρακτήρισε τις δηλώσεις του Τραμπ «απλές εικασίες», ξεκαθαρίζοντας μέσω του πρακτορείου IRNA ότι «το Ιράν δεν έχει λάβει καμία τελική απόφαση σχετικά με οποιαδήποτε συμφωνία».<br />Συνεπώς, αυτό που μετράει δεν είναι το τι λέει ο μετρ του πολιτικού μάρκετινγκ Ντόναλντ Τραμπ, αλλά το τι θα υπογράψει και —κυρίως— τι θα τηρήσει το Ιράν στην πράξη. Και αυτή η στιγμή, παρά τον πρωινό ενθουσιασμό, μοιάζει να απέχει ακόμα πάρα πολύ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από την εισβολή στο νησί Χαρκ στην «ιστορική συμφωνία»: Οι 40 φορές που ο Τραμπ είδε το τέλος του πολέμου. Ανάλυση κόλαφος του CNN.

Σε ένα πρωτοφανές διπλωματικό και στρατιωτικό «roller coaster» παρασύρθηκε η διεθνής κοινότητα την Πέμπτη, παρακολουθώντας τον Αμερικανό Πρό...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ «τραβάει το χαλί» κάτω από το ΝΑΤΟ. Επισπεύδει την αποχώρηση δυνάμεων από την Ευρώπη. Όλο το σχέδιο

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Trump-NATO.jpg"><img height="48" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Trump-NATO-696x464.jpg" width="280" /></a><br /><br />Σοκ και δέος προκαλεί στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να προχωρήσει σε σαρωτικές περικοπές των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων που διατίθενται για την άμυνα της γηραιάς ηπείρου. Μυστικό έγγραφο του Πενταγώνου, το οποίο αποκαλύπτει η εφημερίδα The New York Times, περιγράφει ένα σχέδιο απότομης απομείωσης της αμερικανικής παρουσίας, τερματίζοντας μια «ομπρέλα προστασίας» οκτώ δεκαετιών και αφήνοντας την Ευρώπη εκτεθειμένη σε μια κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία.<div><br />Η απόφαση της Ουάσιγκτον κοινοποιήθηκε εμπιστευτικά στους συμμάχους στις αρχές Ιουνίου. Σύμφωνα με ανώτερους Ευρωπαίους αξιωματούχους που ενημερώθηκαν για το περιεχόμενό του και μίλησαν υπό καθεστώς ανωνυμίας, οι αμερικανικές περικοπές πλήττουν καίρια την ικανότητα του ΝΑΤΟ να διεξάγει αναγνωρίσεις και να εξαπολύει πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς.</div><div><br />Το σχέδιο της κυβέρνησης Τραμπ προβλέπει:<br /><br />Δραστική μείωση των μαχητικών: Τα αεροσκάφη F-16 και F-15E που είναι διαθέσιμα για το ΝΑΤΟ στην Ευρώπη μειώνονται κατά το ένα τρίτο, πέφτοντας από τα 150 στα 100.<br />Κατάργηση των εναέριων τάνκερ: Αποσύρονται και τα 8 αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού (ιπτάμενα τάνκερ) που υποστήριζαν τις ευρωπαϊκές αποστολές, ενώ τα αεροσκάφη ναυτικής αναγνώρισης μειώνονται από 26 σε μόλις 15.<br />Αποδυνάμωση της ναυτικής ισχύος: Ανακατανέμεται ένα υποβρύχιο εκτόξευσης πυραύλων, καθώς και ένα αεροπλανοφόρο μαζί με τα συνοδευτικά πολεμικά πλοία και τις δεκάδες μαχητικά που το πλαισιώνουν.<br />Πλήγμα στα βομβαρδιστικά: Απομακρύνεται η μία από τις δύο ομάδες στρατηγικών βομβαρδιστικών που είχαν διατεθεί για την άμυνα της Ευρώπης.<br /><br />Το Πεντάγωνο απέφυγε να σχολιάσει τους συγκεκριμένους αριθμούς, παραπέμποντας σε γενικόλογη δήλωση της Ευρωπαϊκής Διοίκησής του (EUCOM) σχετικά με την πρόθεση μείωσης των δεσμεύσεων στην Ευρώπη. Ωστόσο, οι λεπτομέρειες αυτές, που εν μέρει είδαν το φως της δημοσιότητας και μέσω του γερμανικού μέσου Die Welt, αποτυπώνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο την πρόθεση του Ντόναλντ Τραμπ να αποδεσμευτεί από την ιστορική συμμαχία.<br /><br />Κενό αποτροπής έναντι της Ρωσίας<br /><br />Αυτό που προκαλεί έντονο τρόμο στους Ευρωπαίους είναι το χρονοδιάγραμμα. Αν και το Πεντάγωνο δεν έχει ανακοινώσει επίσημα ημερομηνίες, Αμερικανοί αξιωματούχοι ξεκαθάρισαν ότι οι μειώσεις θα τεθούν σε ισχύ «πολύ σύντομα» — πολύ νωρίτερα από τις εκτιμήσεις για τις οποίες προετοιμάζονταν οι ευρωπαϊκοί στρατοί.<br />Η ξαφνική αυτή «αποστράγγιση» αμερικανικών δυνάμεων θα τυφλώσει και θα αποδυναμώσει το ΝΑΤΟ. Για παράδειγμα, η συμμαχία θα δυσκολεύεται πλέον να παρακολουθεί την κίνηση των ρωσικών υποβρυχίων ή να έχει τη δυνατότητα να πλήξει στόχους βαθιά στο ρωσικό έδαφος με πυραύλους Tomahawk. Παρότι οι Ευρωπαίοι διαθέτουν δικά τους οπλικά συστήματα, αναλυτές επισημαίνουν ότι η αποτρεπτική ισχύς των όπλων αυτών είναι πολλαπλάσια όταν τα κρατούν οι ΗΠΑ, καθώς η Μόσχα γνωρίζει ότι οι Ευρωπαίοι είναι πολύ πιο διστακτικοί στο να τα χρησιμοποιήσουν.<br />«Αν και κάθε μία από αυτές τις περικοπές μπορεί να αντιμετωπιστεί μεμονωμένα, μαζί αντιπροσωπεύουν μια σημαντική αλλαγή στη διάταξη των δυνάμεων και δημιουργούν προκλήσεις για την ευρωπαϊκή αποτρεπτική ετοιμότητα σε όλο το φάσμα της», προειδοποιεί ο Τζουζέπε Σπαταφόρα, αναλυτής του Ινστιτούτου Μελετών της Ε.Ε. για θέματα Ασφάλειας (EUISS).<br /><br />Η Ευρώπη σε βαθιά κρίση και σύγχυση<br /><br />Επί χρόνια ο Τραμπ διαμαρτυρόταν για το οικονομικό και στρατιωτικό βάρος που επωμίζονται οι ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, απειλώντας ακόμα και με πλήρη αποχώρηση. Μέχρι σήμερα, οι κινήσεις του περιορίζονταν σε μικρές, συμβολικές αποχωρήσεις από μεμονωμένες χώρες. Το έγγραφο του Ιουνίου, όμως, αποτελεί το τελειωτικό χτύπημα.<br />Αν και οι επιπτώσεις μετριάζονται ελαφρώς από το γεγονός ότι οι αμερικανικές δυνάμεις που παραμένουν στην Ευρώπη εξακολουθούν να είναι ισχυρές, και από το ότι οι Ευρωπαίοι είχαν ήδη ξεκινήσει μια προσπάθεια επανεξοπλισμού, η γηραιά ήπειρος δείχνει ανέτοιμη να σταθεί στα πόδια της.<br />Η πολιτική κρίση είναι ήδη ορατή: την Πέμπτη, ο υπουργός Άμυνας της Βρετανίας παραιτήθηκε καταγγέλλοντας την κυβέρνησή του για ανεπαρκείς στρατιωτικές δαπάνες, ενώ την ίδια ώρα το κοινό ευρωπαϊκό μέτωπο διασπάται, με τη Γερμανία να αποχωρεί από το κοινό πρόγραμμα Γαλλίας-Ισπανίας για τη δημιουργία του νέου μαχητικού αεροσκάφους.<br />Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο οι αριθμοί, αλλά η αξιοπιστία της συμμαχίας. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Γερμανός βουλευτής Άντον Χοφράιτερ: «Το κύριο πρόβλημα του ΝΑΤΟ είναι ότι, όσο ο Τραμπ είναι πρόεδρος, δεν υπάρχει πλέον καμία πίστη ότι οι ΗΠΑ θα έσπευδαν σε βοήθεια των Ευρωπαίων σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης».</div><div><br />Στροφή στην Ασία την ώρα που η Ρωσία απειλεί<br /><br />Η αμερικανική υποχώρηση συμπίπτει με μια εξαιρετικά επικίνδυνη συγκυρία. Στα τέλη Μαΐου, ρωσικό drone έπληξε πολυκατοικία στη Ρουμανία —το πρώτο τέτοιο χτύπημα σε μεγάλη αστική περιοχή εντός νατοϊκού εδάφους— πυροδοτώντας φόβους ότι η Μόσχα δοκιμάζει τις αντοχές της Δύσης πέρα από τα σύνορα της Ουκρανίας.<br />Ωστόσο, η Ουάσιγκτον έχει άλλες προτεραιότητες. Την ώρα που οι περικοπές γίνονταν γνωστές στα κρυφά, Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωναν δημόσια ότι οι δυνάμεις πρέπει να ανακατανεμηθούν για την προάσπιση των συμφερόντων των ΗΠΑ στον Ινδο-Ειρηνικό (απέναντι στην Κίνα).<br />Ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διοίκησης του Πενταγώνου και ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του ΝΑΤΟ, Στρατηγός Άλεξους Τζ. Γκρίνκεβιτς, ήταν κυνικός στις δηλώσεις του: «Υπήρξε μια ανθυγιεινή αλληλεξάρτηση στο Μοντέλο Δυνάμεων του ΝΑΤΟ από τις αμερικανικές δυνάμεις… Ο Πρόεδρος Τραμπ και ο Υπουργός [Άμυνας] Χέγκεθ έχουν καταστήσει σαφές ότι αυτό πρέπει να αλλάξει, και θα αλλάξει. Η πιθανή πραγματικότητα μιας ταυτόχρονης σύγκρουσης σε πολλαπλά θέατρα επιχειρήσεων το απαιτεί».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ «τραβάει το χαλί» κάτω από το ΝΑΤΟ. Επισπεύδει την αποχώρηση δυνάμεων από την Ευρώπη. Όλο το σχέδιο

Σοκ και δέος προκαλεί στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να προχωρήσει σε σαρωτικές περικοπές των αμερικανικών στρατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπογράφηκε η ίδρυση του EMEC στο Χιούστον: Ελλάδα, ΗΠΑ, Κύπρος και Ισραήλ ιδρύουν το Κέντρο Ενέργειας Ανατολικής Μεσογείου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/oil.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="1069" data-original-width="1900" height="40" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/oil.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γεώτρηση της ExxonMobil στο Ιόνιο το 2027</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Μια νέα γεωστρατηγική πραγματικότητα διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η Υπουργική Συνάντηση του Σχήματος 3+1 στο Χιούστον του Τέξας επισφραγίστηκε με μια ιστορική συμφωνία. Υπό την πλήρη στήριξη και τη «σφραγίδα» των ΗΠΑ, η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ υπέγραψαν στο Πανεπιστήμιο Rice τη διακήρυξη για την ίδρυση του Κέντρου Ενέργειας Ανατολικής Μεσογείου (EMEC), δημιουργώντας ένα μόνιμο στρατηγείο για την ενεργειακή ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής.<br /><br />Στη συνάντηση συμμετείχαν κορυφαίοι αξιωματούχοι, με τον Έλληνα Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου να συντονίζει τα βήματα με τον Αμερικανό ομόλογό του Chris Wright, τον Κύπριο Υπουργό Μιχάλη Δαμιανό και την ισραηλινή αντιπροσωπεία υπό τον πρέσβη Dr. Yechiel Leiter. Ο νέος οργανισμός θα εστιάσει στην έρευνα, τα δίκτυα νέας γενιάς, τις ηλεκτρικές διασυνδέσεις, αλλά και στην κρίσιμη θωράκιση των υποδομών μέσω της κυβερνοασφάλειας.<div><br />Έμμεσο «τελεσίγραφο» στην Τουρκία κατά της εργαλειοποίησης<br /><br />Η τοποθέτηση της ελληνικής πλευράς έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα με αποδέκτες όσους επιχειρούν να προκαλέσουν αστάθεια. Χαρακτηρίζοντας τη στιγμή ιστορική, ο κ. Παπασταύρου υπογράμμισε τον άρρηκτο δεσμό Αθήνας και Λευκωσίας, καθώς και τη στενή συμμαχία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.<br /><br />Χωρίς να κατονομάσει ευθέως την Τουρκία, έστειλε ένα σαφές μήνυμα, ξεκαθαρίζοντας ότι: «Η ενέργεια δεν πρέπει ποτέ να εργαλειοποιείται. Οι μονομερείς ενέργειες και οι απειλές που υπονομεύουν την περιφερειακή σταθερότητα δεν έχουν απολύτως καμία θέση στο κοινό μέλλον των κρατών μας».<br />Έρχεται το γεωτρύπανο της ExxonMobil – Στο παιχνίδι και η Chevron<br /><br />Πέρα από το θεσμικό σκέλος της συμμαχίας, η συνάντηση στο Τέξας έβγαλε σημαντικές ειδήσεις και στο πεδίο των ερευνών για υδρογονάνθρακες. Κατά τη διάρκεια της διμερούς συνάντησης του Έλληνα υπουργού με τον Chris Wright, επιβεβαιώθηκαν οι κινήσεις των αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών στην ελληνική ΑΟΖ:</div><div>ExxonMobil: Κλειδώνει ο προγραμματισμός του αμερικανικού μεγαθηρίου για την κάθοδο του γεωτρυπάνου του στο Βορειοδυτικό Ιόνιο τον Φεβρουάριο του 2027, ανοίγοντας τον δρόμο για τις κρίσιμες ερευνητικές γεωτρήσεις.<br />Chevron: Στο τραπέζι των συζητήσεων τέθηκε και επίσημα το έντονο και αυξανόμενο ενδιαφέρον του δεύτερου αμερικανικού κολοσσού να εισέλθει δυναμικά στον τομέα των ελληνικών υδρογονανθράκων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπογράφηκε η ίδρυση του EMEC στο Χιούστον: Ελλάδα, ΗΠΑ, Κύπρος και Ισραήλ ιδρύουν το Κέντρο Ενέργειας Ανατολικής Μεσογείου

Γεώτρηση της ExxonMobil στο Ιόνιο το 2027 Γιάννης Κολεΐδης Μια νέα γεωστρατηγική πραγματικότητα διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Διαψεύδει πάλι τον Τραμπ. «Δεν υπάρχει τελική συμφωνία για υπογραφή»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/2bfed9f39c1408615d38fe5404712630_XL.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="598" data-original-width="900" height="47" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/2bfed9f39c1408615d38fe5404712630_XL.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div><b>Ανδρέας Δερμιτζάκης</b><br /><br />Τι αναφέρουν<br />Παρά τις διαβεβαιώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν είναι έτοιμες να υπογράψουν την πολυπόθητη συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου, το Ιράν φέρεται πως έχει απορρίψει το σχέδιο του Αμερικανού προέδρου.ανταπόκριση από τις ΗΠΑ για το Newsbreak<br /><br />Σύμφωνα με το <a href="https://farsnews.ir/showcase"><b>Fars</b></a>, το Ιράν έχει απορρίψει το φημολογούμενο σχέδιο του Προέδρου Τραμπ για τελετή υπογραφής συμφωνίας το Σαββατοκύριακο με τον Αντιπρόεδρο Τζ. Ντ. Βανς, λέγοντας ότι δεν υπάρχει τελική συμφωνία και εγκεκριμένο κείμενο προς υπογραφή.<br /><br />Ιρανοί αξιωματούχοι χαρακτήρισαν τις αναφορές για εκδήλωση υπογραφής στη Γενεύη ή για συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο ως «λανθασμένη κατανόηση των προτάσεων και επιθυμιών των ΗΠΑ», τονίζοντας ότι δεν έχει επιτευχθεί τελική συμφωνία.<br /><br />Η ομάδα του Τραμπ ήταν έτοιμη να πετάξει στη Γενεύη αυτό το Σαββατοκύριακο για μια τελετή υπογραφής συμφωνίας με το Ιράν.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Διαψεύδει πάλι τον Τραμπ. «Δεν υπάρχει τελική συμφωνία για υπογραφή»

Ανδρέας Δερμιτζάκης Τι αναφέρουν Παρά τις διαβεβαιώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν είναι έτοιμες να υπογράψουν την πολυπόθητη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο… «δίχως δίπλωμα» Αλέξης Τσίπρας συνέθλιψε τον «κακοποιητή της δημοκρατίας» Μητσοτάκη.

<img height="41" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/TSIPRAS-2-630x372.jpg" width="280" /><br /><br />Στο πλαίσιο της συζήτησής του με τους δημοσιογράφους Δημήτρη Μανιάτη, Αναστασία Γιάμαλη και Ελένη Στεργίου στο 7ο OT Forum, ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε στην πολιτική ευθύνη και την τήρηση των δημοκρατικών θεσμών, στρέφοντας τα βέλη του κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο κ. Τσίπρας σχολίασε τη μεταφορά περί «αφαίρεσης διπλώματος οδήγησης», επισημαίνοντας ότι η αφαίρεση άδειας δικαιολογείται όταν παραβιάζονται οι κανόνες και όχι όταν χάνονται εκλογικές αναμετρήσεις.<br /><br />Υπογράμμισε ότι κατά τη διάρκεια της δικής του κυβερνητικής θητείας δεν παραβιάστηκε κανένας κανόνας της δημοκρατίας, σε αντίθεση -όπως υποστήριξε- με τον κ. Μητσοτάκη, ο οποίος έχει παραβιάσει κάθε θεσμικό κανόνα.<div><br />Ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε:<br /><br />«Ήξερα ότι το δίπλωμα σου το παίρνουν όταν παραβιάζεις κανόνες και όχι όταν χάνεις εκλογές.<br /><br />»Εγώ κυβέρνησα και δεν παραβίασα κανέναν κανόνα της δημοκρατίας.<br /><br />»Ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει αφήσει κανόνα που να μην τον έχει παραβιάσει.<br /><br />»Το κράτος δικαίου το κακοποίησε με τις υποκλοπές.<br /><br />»Έχει κάνει τη χώρα μας μόνιμο πελάτη της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, έχει μοιράσει [χρήμα/έργα] σε ημέτερους.<br /><br />»Συνεπώς, αν κάποιος δεν θα μπορούσε να οδηγεί ούτε πατίνι, είναι ο κ. Μητσοτάκης».<br />Τι είχε πει ο Μητσοτάκης:<br /><br />Για τον Αλέξη Τσίπρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραλλήλισε την πρόθεσή του να επανέλθει στο προσκήνιο με κάποιον που του έχουν πάρει το δίπλωμα τρεις φορές.<br /><br />Οπως είπε χαρακτηριστικά «αν σας πάρουν τρεις φορές το δίπλωμα, μπορείτε να οδηγήσετε άλλο αυτοκίνητο; Η απάντηση είναι όχι.<br /><br />»Του κ. Τσίπρα τρεις φορές “τού πήραν το δίπλωμα” οι Έλληνες πολίτες και τώρα φτιάχνει ένα καινούργιο κόμμα, θέλει να οδηγήσει ένα καινούργιο αυτοκίνητο, αλλά είναι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας. Έτσι δεν είναι;» αναρωτήθηκε.</div><div><br />Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα:</div><div><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="210" src="https://www.youtube.com/embed/sSsEDFR3zNU" width="280" youtube-src-id="sSsEDFR3zNU"></iframe><br /><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο… «δίχως δίπλωμα» Αλέξης Τσίπρας συνέθλιψε τον «κακοποιητή της δημοκρατίας» Μητσοτάκη.

Στο πλαίσιο της συζήτησής του με τους δημοσιογράφους Δημήτρη Μανιάτη, Αναστασία Γιάμαλη και Ελένη Στεργίου στο 7ο OT Forum, ο Αλέξης Τσίπρας...

Διαβάστε την συνέχεια

“Οι πόλεις των παλιών αυτοκρατοριών είναι δικές μας”… Οθωμανιστάν ξανά.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CE%BF%CE%B4%CF%81%CF%83%CE%B122.jpg?ssl=1"><img height="40" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CE%BF%CE%B4%CF%81%CF%83%CE%B122.jpg?resize=720%2C402&ssl=1" width="280" /></a><br /><br />«Η γεωγραφία είναι όπλο» είναι ένα ρητό που εδώ και καιρό κρατάω στην πρώτη γραμμή της πνευματικής μου σκέψης. Όταν εξετάζω την Τουρκία, την περιοχή στην οποία ζούμε και τον κόσμο, έχω θέσει ως αρχή μου να βλέπω τα πράγματα μέσα από το πρίσμα της δύναμης της γεωγραφίας και των πεπρωμένων των εθνών, γράφει ο ‘οθωμανιστής’ αρθρογράφος Ιμπραήμ Καραγκούλ.<br /><br />Συνεχίζει:<br /><br />Από αυτή την οπτική γωνία, είδα πώς η φωτογραφία αντανακλούσε όχι μόνο το παρόν και τις ευκαιρίες της Τουρκίας, αλλά και πώς διαμόρφωσε την πολιτική ιστορία, διαμόρφωσε το μέλλον και χάραξε μια πορεία για εμάς.<br /><br />Στην Τουρκία, μια χώρα καθημερινών συζητήσεων , αυτή η οπτική, δυστυχώς, που κρατάει τους κώδικες αιώνων, δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς. Αντί να προχωράμε από αυτή την εύκολη και σαφή οπτική, συνεχίζουμε να περιπλανιόμαστε σε λαβύρινθους που θολώνουν το μυαλό και παραλύουν τον εγκέφαλο .<br /><br /> Σπάνια επιδιώκουμε αυτές τις αδιαμφισβήτητες αλήθειες όταν διαμορφώνουμε την κατεύθυνση της σημερινής Τουρκίας.<br /><br />Τουρκία-Σαουδική Αραβία: Από την Ανατολία μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα…<br /><br />Προχθές υπεγράφη συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας για την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής που θα συνδέει την Τουρκία, τη Συρία, την Ιορδανία και τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Αυτή η εξαιρετικά ολοκληρωμένη συμφωνία, η οποία περιελάμβανε επίσης την ανοικοδόμηση της Συρίας, ήταν κάτι περισσότερο από ένα εμπορικό δυναμικό πεντακοσίων δισεκατομμυρίων δολαρίων· ήταν ένα γιγάντιο βήμα προς μια πιο διαρκή γεωστρατηγική.<br /><br />Μετά το έργο του Νότιου Διαδρόμου που συνδέει την Τουρκία και τον Περσικό Κόλπο, το έργο αυτό θα συνδέσει την Τουρκία και την Αραβική Χερσόνησο μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Τα έργα συνεργασίας της Τουρκίας, τα οποία επιδιώκει στην ανατολική πλευρά της Ερυθράς Θάλασσας με χώρες όπως η Σομαλία και το Σουδάν, ενσωματώνονται τώρα στην ηπειρωτική Αραβία.<br /><br />«Είμαστε η κοιτίδα όλων έργων σύνδεσης ηπείρων και θαλασσών»<br /><br />Έτσι, η περιοχή Ερυθράς Θάλασσας-Περσικού Κόλπου-Ανατολίας μετατρέπεται σε μια κοινή οικονομική λεκάνη.<br /><br />Πέρα από την οικονομία, γίνονται τα πρώτα βήματα προς ένα γεωπολιτικό και προσανατολισμένο στην ασφάλεια μελλοντικό σχέδιο.<br /><br /> Μπορούμε πλέον να δηλώσουμε ξεκάθαρα ότι αναδύεται μια οικονομική λεκάνη, που εκτείνεται από τα ιρανικά σύνορα έως την Ανατολική Αφρική, περιλαμβάνοντας τη Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα, την Ερυθρά Θάλασσα, τον Περσικό Κόλπο και τον Ινδικό Ωκεανό.<br /><br />Ας επεκτείνουμε λίγο περισσότερο αυτόν τον χάρτη: Ο Μεσαίος Διάδρομος, που εκτείνεται από την Κίνα μέχρι το Λονδίνο, θα είναι η υλικοτεχνική σανίδα σωτηρίας του κόσμου.<br /><br />Θα είναι ίσως η μόνη διαδρομή μέσω της οποίας η Δύση θα μπορεί να αναπνεύσει.<br /><br />Αν και αυτός ο διάδρομος εκτείνεται από την Κίνα στα ανατολικά και το Λονδίνο στα δυτικά, οι κύριοι σταθμοί του βρίσκονται στο Τουρκεστάν.<br /><br />Η ραχοκοκαλιά του, ο πυρήνας του, είναι τα τουρκικά κράτη, η στρατηγική γεωγραφία μας: η Κεντρική Ασία, ο Καύκασος ​​και η Ανατολία.<br /><br />«Εδώ και διακόσια χρόνια παρακολουθούμε…»<br /><br />Έξι από τους οκτώ θαλάσσιους διαδρόμους και κανάλια του κόσμου βρίσκονται στη «γεωγραφία μας».<br /><br />Σχεδόν όλοι οι χερσαίοι εμπορικοί διάδρομοι βρίσκονται στη γεωγραφία μας. Αυτό συμβαίνει επειδή η γεωγραφία που κατοικείται (τώρα) από μουσουλμάνους σχηματίζει τον άξονα της γης.<br /><br />Όχι μόνο οικονομικά, όχι μόνο από άποψη πόρων, αλλά και οι γνωστές γεωπολιτικές και θεωρίες ασφαλείας του κόσμου ορίζονται σύμφωνα με αυτήν την περιοχή.<br /><br />Για διακόσια χρόνια, έχουμε γίνει μάρτυρες της λεηλασίας, του κατακερματισμού και των καταστροφικών αγώνων αυτής της περιοχής. Για διακόσια χρόνια, ο Δυτικός κόσμος λεηλατεί και ουσιαστικά καταστρέφει αυτήν την περιοχή.<br /><br />Τελικά, διαλύοντας την Οθωμανική Αυτοκρατορία, εγκαθίδρυσαν πλήρη κυριαρχία στην περιοχή. Στη συνέχεια, έλεγχαν τα ίδια τα καθεστώτα, τα κράτη και τους ηγέτες. Ο αποικισμός και η κατοχή συνεχίστηκαν αμείωτες.<br /><br />«Δύο αιώνες σύγκρουσης και από πίσω το Ισραήλ»<br /><br />Η Ευρώπη, και αργότερα οι ΗΠΑ, γνώριζαν ότι η κυριαρχία σε αυτή τη γενιά ήταν ο μόνος τρόπος για να επιτύχουν παγκόσμια δύναμη. Μας καταδίκασαν σε μια τόσο αδίστακτη, ανήθικη και βάρβαρη ιστορία που μεταμόρφωσαν ακόμη και το μυαλό μας, στρέφοντάς μας ενάντια στον εαυτό μας.<br /><br />Και τώρα το Ισραήλ συνεχίζει αυτή την παράδοση. Μέσω εισβολής και τρομοκρατίας, που προωθείται «στο όνομα της Δύσης», προκαλεί καταστροφή σε μια τεράστια περιοχή. Επίσης, εξαπατά τη Δύση λέγοντας: «Πολεμάμε για εσάς», και η Δύση, ανίκανη να ξεπεράσει τα παλιά της προβλήματα και να κατανοήσει πραγματικά τον κόσμο, συνεχίζει να κατακερματίζει τη γεωγραφία.<br /><br />Επί δύο αιώνες, υπάρχει μια συνεχής σύγκρουση μεταξύ «γεωγραφικής καταστροφής» και «γεωγραφικής κατασκευής». Δεν έχουμε καν καταφέρει να παρέμβουμε σε αυτούς τους δύο αιώνες επειδή έχουμε χάσει την εξουσία.<br /><br />«Το Ισραήλ δεν αντέχει το βάρος της ιστορίας»<br /><br />Αλλά τώρα η παγκόσμια δυναμική ισχύος έχει αλλάξει δραματικά. Ενώ η Δύση χάνει ισχύ, άλλες περιοχές του κόσμου κερδίζουν ισχύ. Η Τουρκία έχει γίνει η χώρα-έκπληξη αυτής της νέας έξαρσης ισχύος.<br /><br />Επομένως, η ιστορία θα αλλάξει, όπως και η γεωγραφία.<br /><br />Έχουμε φτάσει σε μια στιγμή που τα τελευταία διακόσια χρόνια θα αλλάξουν ριζικά. Στη σύγκρουση μεταξύ της καταστροφής της γεωγραφίας από τη Δύση, την οποία το Ισραήλ συνεχίζει να καταστρέφει, και της οικοδόμησης μιας νέας γεωγραφίας που πρωτοστάτησε και πρότεινε η Τουρκία, οι ρόλοι θα αντιστραφούν.<br /><br />Η Δύση δεν έχει πλέον τη δύναμη να στηρίξει την καταστροφή του Ισραήλ. Αυτή τη στιγμή, το Ισραήλ βομβαρδίζει τη Γάζα… βομβαρδίζει τη Συρία, βομβαρδίζει την Υεμένη, βομβαρδίζει το Ιράν. Απειλεί την Αίγυπτο. Απειλεί την Τουρκία.<br /><br />Επιτίθεται σε όλες τις πρωτοβουλίες της Τουρκίας που στοχεύουν στην «γεωγραφική οικοδόμηση».<br /><br />Προσπαθεί να δημιουργήσει μέτωπα εναντίον της Τουρκίας στην Κύπρο, την Ελλάδα, την Ανατολική Μεσόγειο, την Αδριατική, τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία.<br /><br />«Τυφλώνουν και παραλύουν τη Δύση»<br /><br />Ο Δυτικός κόσμος το επικροτεί αυτό, πιστεύοντας ότι θα διαιωνίσει την παραδοσιακή αποικιακή ιστορία.<br /><br />Το Ισραήλ τους τυφλώνει, παραλύει το μυαλό τους, τους στήνει παγίδες και τους σέρνει σε μια πολύ λανθασμένη ιστορική τροχιά. Δεν βλέπουν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν αυτό μόνο με το Ισραήλ, ότι δεν μπορούν να ανακτήσουν την κυριαρχία τους σε αυτήν την περιοχή μόνο μέσω εισβολών και πολέμων.<br /><br />Είναι αδύναμη πια η Δύση<br /><br />Η Δύση δεν έχει πλέον τέτοια δύναμη, ούτε θα την έχει ποτέ ξανά. Όλα τα όπλα, τα επιχειρήματά της και οι μέθοδοί της για γεωγραφική καταστροφή είναι ξεπερασμένα και εξαντλημένα.<br /><br />Εδώ ξεκινά η ιστορία όσων διαμορφώνουν τη γεωγραφία. Επί δεκαετίες, η Τουρκία καλεί όλες τις χώρες της περιοχής να κάνουν το ίδιο. Λέει: «Προστατέψτε τις χώρες σας, τα έθνη σας, τους πόρους σας· μην αφήσετε τον πλούτο σας να λεηλατηθεί».<br /><br />Από τον «Μεσαίο Διάδρομο» στον «Νότιο Διάδρομο», από τη σιδηροδρομική συμφωνία έως την ενοποίηση της γραμμής Συρίας-Λιβάνου, από την ολοκλήρωση Ανατολίας-Μέσης Ανατολής έως το επαναλειτουργία των πυλών Ανατολίας-Κεντρικής Ασίας, και από τις συνδέσεις Μεσογείου-Ερυθράς Θάλασσας και Μαύρης Θάλασσας-Ινδικού Ωκεανού προς την Κεντρική Ασία και την Αφρική, γινόμαστε μάρτυρες της οικοδόμησης μιας γεωγραφίας συνεργασιών.<br /><br />«Έρχεται η παγκοσμιοποίηση της γεωγραφίας»<br /><br />Επιτρέψτε μου να είμαι ειλικρινής: αυτό είναι το σπουδαιότερο έργο του 21ου αιώνα. Στόχος του είναι να μεταμορφώσει την κεντρική γεωγραφία του κόσμου πίσω στην αρχική της ταυτότητα, πλούτο, δύναμη και ιστορία.<br /><br />Είμαστε μάρτυρες της σχολαστικής, σταδιακής εκτέλεσης ενός από τα σπουδαιότερα έργα στην ανθρώπινη ιστορία. Και η Τουρκία είναι ο κύριος αρχιτέκτονάς του.<br /><br />Όχι μόνο οι σιδηροδρομικές συνδέσεις, αλλά και όλες οι γραμμές εφοδιαστικής και τα έργα αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου επαναπροσδιορίζονται στην αραβική ηπειρωτική χώρα. Βλέποντας το Ισραήλ ως επιθετική απειλή και το Ιράν ως πηγή αστάθειας, το αραβικό έθνος προσπαθεί να ανοίξει τον πλούτο του στον κόσμο μέσω της Τουρκίας, μιας χώρας που φοβούνται τόσο το Ισραήλ όσο και το Ιράν.<br /><br />Όλα αυτά δεν αποτελούν στόχο που περιορίζεται στην ιδεολογική ταυτότητα. Είναι μια προσπάθεια διασφάλισης του μέλλοντος χωρών και εθνών. Αν και φαίνεται οικονομικό, πρόκειται για υπολογισμούς που αποσκοπούν στην οικοδόμηση ισχύος.<br /><br /> Σε μια τέτοια γεωπολιτική, ένα επιθετικό έθνος όπως το Ισραήλ δεν θα έχει καμία πιθανότητα επιβίωσης. Η γεωπολιτική δεν θα το δεχτεί· θα το απορρίψει.<br /><br />Συνεπώς, το αραβικό έθνος πρέπει να ορίσει με σαφήνεια την απάντηση στο ερώτημα: «Γιατί όλοι οι πόλεμοι λαμβάνουν χώρα σε αραβικό έδαφος;».<br /><br />Η Τουρκία τους λέει ακριβώς αυτό. Ζητά μια «αφύπνιση του 21ου αιώνα» για όλα τα έθνη, από το Σινικό Τείχος της Κίνας μέχρι τη Νότια Ασία και την Αφρική. Κάνει βήματα προς την «γεωγραφική παγκοσμιοποίηση» που θα διαμορφώσει τους αιώνες που έρχονται.<br /><br />«Θα είμαστε εδώ για άλλα χίλια χρόνια!»<br /><br />Βρισκόμαστε σε αυτήν την περιοχή για πάνω από χίλια χρόνια. Θα παραμείνουμε εδώ για χιλιάδες ακόμη. Όχι μόνο οι θαλάσσιες διαβάσεις, αλλά και οι παλαιές πόλεις των κάποτε αυτοκρατοριών είναι δικές μας και τώρα μας καθοδηγούν.<br /><br /> Αυτές οι πόλεις είναι παλαιότερες από ολόκληρη την ιστορία της Δύσης και μας διδάσκουν σοφία. Ζούμε μια ιστορική περίοδο που δεν μπορεί να σπαταληθεί σε ασήμαντες διαμάχες. Αυτή θα είναι μια ιστορία μεγάλων φιλοδοξιών.<br /><br />Υπάρχει μια τεράστια σύγκρουση μεταξύ των σχεδίων της Δύσης για «γεωγραφική καταστροφή» και των δικών μας σχεδίων για «γεωγραφική ανακατασκευή».<br /><br /> Και για πρώτη φορά μετά από διακόσια χρόνια, βρισκόμαστε στα πρόθυρα της νίκης σε αυτή τη σύγκρουση. Η Τουρκία κάνει μεγάλα βήματα προόδου. Ελπίζω να το συνειδητοποιήσουμε αυτό.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Οι πόλεις των παλιών αυτοκρατοριών είναι δικές μας”… Οθωμανιστάν ξανά.

«Η γεωγραφία είναι όπλο» είναι ένα ρητό που εδώ και καιρό κρατάω στην πρώτη γραμμή της πνευματικής μου σκέψης. Όταν εξετάζω την Τουρκία, την...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Ιδού το σχέδιο συμφωνίας με ΗΠΑ… Κι επί Γης Ειρήνη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://worldenergynews.gr/media/k2/items/cache/f93a628aa2e9611fcb6fb78a7e349fbb_XL.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="559" data-original-width="900" height="44" src="https://worldenergynews.gr/media/k2/items/cache/f93a628aa2e9611fcb6fb78a7e349fbb_XL.jpg" width="280" /></a></div><div><br /></div>Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Mehr έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα αυτό που παρουσίασε ως σχέδιο συμφωνίας 14 σημείων με τις Ηνωμένες Πολιτείες με στόχο να τεθεί ένα πλαίσιο για τον τερματισμό του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, περιλαμβανομένου του Λιβάνου.<br /><br />Σύμφωνα με το πρακτορείο, αυτό το σχέδιο συμφωνίας-πλαισίου προβλέπει τη «διαρκή και άμεση κατάπαυση των εχθροπραξιών σε όλα τα μέτωπα, περιλαμβανομένου του Λιβάνου», «60 ημέρες διαπραγματεύσεων για την επίτευξη συμφωνίας στα πυρηνικά ζητήματα και την πλήρη άρση των κυρώσεων» που επιβάλλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Επικαλούμενο πηγή στην ιρανική διαπραγματευτική ομάδα, το πρακτορείο ανέφερε ότι το σχέδιο περιλαμβάνει «την αποδέσμευση δεσμευμένων ιρανικών κεφαλαίων 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων στη διάρκεια της τελικής περιόδου διαπραγμάτευσης των 60 ημερών», διευκρινίζοντας ότι το μισό του ποσού αυτού θα «τεθεί στη διάθεση του Ιράν πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων».<br /><br />Τα 14 σημεία είναι:<br /><br />1. Άμεση και οριστική παύση των εχθροπραξιών σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.<br /><br />2. Δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών να μην παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράν και να σέβονται την κυριαρχία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.<br /><br />3. Πλήρης άρση του θαλάσσιου αποκλεισμού εντός 30 ημερών.<br /><br />4. Δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από το Ιράν.<br /><br />5. Άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ εντός 30 ημερών βάσει των ιρανικών ρυθμίσεων.<br /><br />6. Αναστολή των κυρώσεων στις πωλήσεις πετρελαίου και πετροχημικών προϊόντων και πλήρης πρόσβαση του Ιράν στους οικονομικούς του πόρους.<br /><br />7. Η ανάγκη οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους να παρουσιάσουν σχέδια ανασυγκρότησης για το Ιράν συνολικού ύψους τουλάχιστον 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />8. 60 ημέρες διαπραγματεύσεων για την επίτευξη τελικής συμφωνίας με βάση τα πυρηνικά ζητήματα και την πλήρη άρση των πρωτογενών και δευτερογενών κυρώσεων που έχουν επιβληθεί από τις ΗΠΑ, τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και τα ψηφίσματα του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΟΑΕ.<br /><br />9. Επαναφορά της δέσμευσης του Ιράν βάσει της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων να μην παράγει πυρηνικά όπλα.<br /><br />10. Κατά τη διάρκεια της περιόδου διαπραγμάτευσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δεσμευτεί να μην αυξήσουν τις δυνάμεις τους στην περιοχή και να μην επιβάλουν νέες κυρώσεις.<br /><br />11. Αποδέσμευση 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τα δεσμευμένα κεφάλαια του Ιράν κατά τη διάρκεια της τελικής περιόδου διαπραγμάτευσης των 60 ημερών. Το ήμισυ αυτού του ποσού πρέπει να διατεθεί στο Ιράν πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων.<br /><br />12. Δημιουργία μηχανισμού εποπτείας για την εφαρμογή της συμφωνίας.<br /><br />13. Η τελική συμφωνία θα επικυρωθεί με ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /><br />14. Οι τελικές διαπραγματεύσεις δεν θα ξεκινήσουν πριν από την αποδέσμευση του ήμισυ των δεσμευμένων κεφαλαίων του Ιράν, την αναστολή των κυρώσεων για το πετρέλαιο του Ιράν και την άρση του θαλάσσιου αποκλεισμού.<br /><br />Η τελική συμφωνία θα ασχοληθεί αποκλειστικά με την τύχη των εμπλουτισμένων υλικών και του εμπλουτισμού, την άρση των κυρώσεων και ένα σχέδιο για την οικονομική ανασυγκρότηση του Ιράν. Οι συζητήσεις σχετικά με το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν και την υποστήριξη των ομάδων αντίστασης έχουν αφαιρεθεί οριστικά από την ημερήσια διάταξη.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Ιδού το σχέδιο συμφωνίας με ΗΠΑ… Κι επί Γης Ειρήνη.

Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Mehr έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα αυτό που παρουσίασε ως σχέδιο συμφωνίας 14 σημείων με τις Ηνωμένες Πολιτείε...

Διαβάστε την συνέχεια