GuidePedia

0


Το θέμα της “αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών” του ανατολικού Αιγαίου, τίθεται πλέον στην κορυφή της ατζέντας των ελληνοτουρκικών σχέσεων από την Άγκυρα. Τόσο οι δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων, όσο και η κατάχρηση που γίνεται στις τηλεοπτικές εκπομπές της γειτονικής χώρας, δεν αφήνουν περιθώριο αμφιβολίας για την κατεύθυνση που έχει χαράξει ο Ερντογάν για το προσεχές διάστημα.

Του Ζαχαρία Μίχα

Το ερώτημα είναι αν υπάρχουν εσφαλμένοι χειρισμοί και από ελληνικής πλευράς, οι οποίοι στο τέλος της ημέρας, λειτούργησαν αντιπαραγωγικά, όσον φορά τα εθνικά συμφέροντα. Σε ανταπόκριση του Μανώλη Κωστίδη από την Κωνσταντινούπολη για λογαριασμό της “Καθημερινής“, τουρκική πηγή ανέφερε, ότι «[Α]πό εδώ και πέρα, ένα από τα βασικά θέματα της ελληνοτουρκικής ατζέντας θα είναι μάλλον το ζήτημα των οπλικών συστημάτων στα νησιά και η Τουρκία θα παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις σχετικά με την επέκταση της συνεργασίας της Ελλάδας με το Ισραήλ».

Οι συνεχείς δημόσιες αναφορές του επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας, Χακάν Φιντάν, καθιστούν την εκτίμηση-σχόλιο της πηγής ως απόλυτα εύλογο. Κάποιοι μάλιστα θωρούν, ότι είναι “αναμενόμενο να εξετάζει η Τουρκία τη λήψη στρατιωτικών αντιμέτρων απέναντι σε αυτό που η ίδια αντιλαμβάνεται ως απειλή”. Παράλληλα, σε απόλυτη σύνδεση με το πρώτο ζήτημα που τους απασχολεί, οι Τούρκοι προσθέτουν και την απόκτηση οπλικών συστημάτων από το Ισραήλ και τη Γαλλία.

Η δε “νέα συμμαχία με το Ισραήλ“, σύμφωνα με τη φρασεολογία που επέλεξε ο πρώην πρέσβης της Τουρκίας στην Ελλάδα, Χασάν Γκιουγούς, “αποτελεί ένα νέο αρνητικό παράγοντα”. Άλλοι το εντάσσουν σε ένα σχεδιασμό, που κατά την άποψή τους στόχο έχει “την περικύκλωση της Τουρκίας”.

Οι τοποθετήσεις αυτές δεν έχουν καμία σχέση με τις ελληνικές προθέσεις. Οι κινήσεις της Αθήνας εντάσσονται στην πολιτική συμμαχιών της χώρας με στόχο την αποτροπή δημόσια διατυπωμένων τουρκικών απειλών που στρέφονται εναντίον των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και της ίδιας της κυριαρχίας της Ελλάδας. Η δε “απειλή” που επικαλούνται από τα “στρατιωτικοποιημένα νησιά”, δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική.

Πιο πολύ ως πρόσχημα μοιάζει, με σκοπό να συγκαλύψει την ιστορικά επιθετική διάταξη των τουρκικών δυνάμεων. Ακόμα και ο… Τομ Μπάρακ θα δυσκολευόταν να πειστεί από το επιχείρημα της απειλής, με μια ολόκληρη τουρκική Στρατιά στα παράλια, εξοπλισμένη με εκατοντάδες αποβατικά! Μόνο για… “προληπτικό πλήγμα” από την Άγκυρα δεν έχουν μιλήσει, με σκοπό να προλάβουν ελληνική απόβαση!

Ωστόσο, στις δηλώσεις του Χακάν Φιντάν είναι εμφανής και άλλη μια παράμετρος της τουρκικής στρατηγικής: Η δήθεν επιθυμία διατήρησης σχέσεων καλής γειτονίας, την οποία υπονομεύουν αυτοί που “θέλουν να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή και να τη βυθίσουν στο χάος”. Πρόκειται για σαφή υπαινιγμό για το Ισραήλ. Η στρατηγική σχέση Ελλάδας-Ισραήλ ενοχλεί την Άγκυρα. Κατά συνέπεια, οι δηλώσεις Φιντάν αποδεικνύουν στην πράξη την αποτρεπτική της αξία για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Άγκυρα και χρήσιμοι ηλίθιοι

Οι τουρκικές εκπομπές όμως αποδεικνύουν και τον ρόλο του “χρήσιμου ηλιθίου” που πρόθυμα διαδραματίζουν ανεύθυνες δημοσιογραφικές φωνές που μέρα παρά μέρα “αποκαλύπτουν” βάσεις σε νησιά και μεταφορά εκεί συστημάτων που προμηθεύεται η Ελλάδα. Δυστυχώς, από την εικόνα δε λείπουν ακόμα πιο ανεύθυνες τοποθετήσεις εν αποστρατεία Ελλήνων αξιωματικών, που κινούνται στο ίδιο, αν όχι σε ακόμα πιο ακραίο μήκος κύματος.

Οι τερατολογίες που έχουν καταγραφεί στην ελληνική δημόσια σφαίρα τροφοδοτούν το σύνδρομο καταδίωξης της τουρκικής κοινωνίας. Με τον τρόπο αυτό, όμως, ρίχνουν νερό στον μύλο της Άγκυρας, που εργαλειοποιεί την ανευθυνότητά τους για να δικαιολογεί την αναθεωρητική της πολιτική. Όταν κάποιοι κραυγάζουν για την τοποθέτηση οπλικών συστημάτων στα νησιά περιορίζουν τα περιθώρια ορθολογικού επιχειρησιακού σχεδιασμού. Διότι εάν τελικά προκριθεί η ανάπτυξή τους σε άλλα σημεία της ελληνικής επικράτειας θα έχουν δώσει λαβή στην Άγκυρα να διεκδικήσει μια ανέξοδη “νίκη”! Τους τρομάξαμε και υποχώρησαν, θα πουν!

Κάποιοι λησμονούν τη χρυσή συνταγή “κρείττον του λαλείν το σιγάν” (καλύτερα να σιωπά κανείς παρά να μιλάει). Και ό,τι αποφασιστεί για το επίμαχο ζήτημα, πρώτα να εμφανιστεί επί του πεδίου και στη συνέχεια το συζητάμε δημόσια. Ας πάρει κάθε χώρα την ευθύνη και το ρίσκο και ας συνυπολογιστεί το δυνητικό κόστος. Τότε να δοθεί συνέχεια. Αυτός ο ανέξοδος, σε ατομικό επίπεδο, μηχανισμός προεξόφλησης του δέοντος γενέσθαι, κάνει ζημιά στη χώρα.

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Δημοσίευση σχολίου

Δημοσίευση σχολίου

 
Top