Η Συνθήκη της Λωζάνης υπεγράφη στις 24 Ιουλίου 1923. Αποτελεί τη θεμελιώδη συνθήκη ειρήνης που κατήργησε την Συνθήκη των Σεβρών και σφράγισε το τέλος της Μικρασιατικής Εκστρατείας, επαναπροσδιόρισε τα σύνορα της σύγχρονης Τουρκίας και “σκότωσε” τη “Μεγάλη Ιδέα”.
Η συνθήκη όρισε το νομικό και γεωπολιτικό πλαίσιο στην περιοχή. Βάσει αυτής η Τουρκία ανέκτησε τον έλεγχο της Ανατολικής Θράκης (μέχρι τον ποταμό Έβρο), της Ίμβρου, της Τενέδου -με πρόβλεψη αυτονομίας, που η Τουρκία ουδέποτε υλοποίησε – της Σμύρνης και μέρους της Συρίας. Η Τουρκία εγγυήθηκε τα δικαιώματα των μειονοτήτων στο έδαφός της, πρόβλεψη που εξ’ αρχής καταπάτησε.
Θεσμοθετήθηκε, λίγο αργότερα, η υποχρεωτική ανταλλαγή των ελληνορθόδοξων πληθυσμών της Τουρκίας με τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Ελλάδας. Εξαιρέθηκαν οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, καθώς και η μουσουλμανική μειονότητα στη Δυτική Θράκη.
Επίσης προβλεπόταν η αποστρατιωτικοποίηση των Στενών του Βοσπόρου, με σκοπό την ελεύθερη ναυσιπλοΐα (μια ρύθμιση που αργότερα τροποποιήθηκε με τη Συνθήκη του Μοντρέ το 1936). Τέλος κατοχυρώθηκαν θρησκευτικά, πολιτικά και γλωσσικά δικαιώματα για τις μειονότητες στις εμπλεκόμενες χώρες.
Η Τουρκία στην πραγματικότητα ουδέποτε αποδέχτηκε τους όρους που δεν έκρινε πως την εξυπηρετούσαν και αυτό εξακολουθεί να κάνει ως σήμερα με έμφαση στο καθεστώς των νησιών του Αιγαίου και την μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, αν και η ίδια απειλεί συνεχώς την Ελλάδα και έχει εξαφανίσει την Ελληνική μειονότητα στα εδάφη της. Ιδού το πλήρες κείμενο της συνθήκης
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου
Δημοσίευση σχολίου