Καύκασος: Η νέα γεωπολιτική εξίσωση για ΗΠΑ, Ρωσία, Ιράν.

Του Melik Kaylan

Μην σας εκπλήσσει η εκτεταμένη διεθνής κάλυψη των πρόσφατων εθνικών εκλογών στην Αρμενία. Πρόκειται για ένα γεγονός που ενδεχομένως θα αποδειχθεί καθοριστικό σε πολλά επίπεδα, και σίγουρα από γεωστρατηγική άποψη. Ένα πιθανό ντόμινο θα μπορούσε να σημαίνει μεγάλες αλλαγές για την περιοχή και τον κόσμο.

Ο νυν φιλοδυτικός πρωθυπουργός της Αρμενίας, Νικολ Πασινιάν, κέρδισε τις εκλογές με κάτι περισσότερο από 49%. Ποσοστό που του δίνει κυβερνητικό έλεγχο, αλλά όχι την απαραίτητη πλειοψηφία για τις σημαντικές συνταγματικές αναθεωρήσεις που πρέπει να κάνει για να εκπληρώσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις.

Γιατί όλα αυτά έχουν σημασία για τον υπόλοιπο κόσμο; Κατ’ αρχάς, η Μόσχα επιστράτευσε όλη την προπαγάνδα της εναντίον του Πασινιάν: παραπληροφόρηση, bots, μαύρο χρήμα, μαζική επιστροφή φιλορώσων μεταναστών και ρητές απειλές από τον Πούτιν: “Ζούμε αυτή τη στιγμή όλα όσα συμβαίνουν με την Ουκρανία… Και πώς ξεκίνησαν; Ξεκίνησαν με την ένταξη ή την επιθυμία ένταξης της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση”.

Με άλλα λόγια, αν η Αρμενία συμμαχούσε με τη Δύση αντί να παραμείνει υπό τον έλεγχο της Ρωσίας, θα είχε την ίδια τύχη με την Ουκρανία. Παρά την πίεση και την παρουσία ρωσικών βάσεων στη χώρα, ο λαός ψήφισε υπέρ μιας κατεύθυνσης μακριά από τη Μόσχα.

Εδώ βρίσκεται το πρώτο γεωστρατηγικό δίδαγμα των εκλογών. Σε αντίθεση με τις εκλογές στη γειτονική Γεωργία στα τέλη του 2012, τη νίκη δεν κέρδισε κάποιος φιλο-μοσχοβίτης ολιγάρχης –ο ίδιος ολιγάρχης εξακολουθεί να κυβερνά τη Γεωργία με ρωσικά χρήματα– παρά τον αντίστοιχο πόλεμο πληροφοριών και τις αμείλικτες απειλές για σύγκρουση.

Οι πολίτες στην ανατολική Ευρώπη έμαθαν μετά από 14 χρόνια πώς να αγνοούν τη Μόσχα. Δείτε την πτώση του Όρμπαν στην Ουγγαρία. Χρειάστηκε πολύς χρόνος, αλλά το κλίμα φαίνεται να αλλάζει. Ο όλεθρος στην Ουκρανία και η αποδυνάμωση του Πούτιν μάλλον λειτούργησαν εναντίον των απειλών που συνηθίζει να εξαπολύει το Κρεμλίνο. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ 

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.