Νέα εποχή για την Τουρκία. Η κίνηση ματ του Erodgan για την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

<img height="40" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/d4ddac6ffe92dbff6fe7ae2dc7c5bbe7_XL.jpg?v=3" width="280" /><br /><br /><div>H Τουρκία απομακρύνεται από τη Δύση, προσδένεται ενεργειακά στη Ρωσία, εκμεταλλεύεται τις περιφερειακές κρίσεις για να προσελκύσει χρήμα και οχυρώνεται απέναντι στο Ισραήλ<br /><br />Σε μια ιστορική καμπή που επαναπροσδιορίζει τη γεωπολιτική της πυξίδα, η Τουρκία εγκαταλείπει οριστικά τον ρόλο του δυτικού συμμάχου και περνάει σε μια νέα εποχή απόλυτης στρατηγικής αυτονομίας.<br />Η ταυτόχρονη ρευστοποίηση των αμερικανικών ομολόγων, η δομική ενεργειακή πρόσδεση στο άρμα της Ρωσίας και η επιθετική προσέλκυση κεφαλαίων από τη Μέση Ανατολή δεν αποτελούν σπασμωδικές κινήσεις εν μέσω οικονομικής πίεσης. Πρόκειται για ένα υπολογισμένο, συντονισμένο «σκάκι» του προέδρου, Recep Tayyip Erdogan, ο οποίος εκμεταλλεύεται τις περιφερειακές αναταραχές και την ανοιχτή σύγκρουση με το Ισραήλ για να θωρακίσει την Άγκυρα και να αναβιώσει την επιρροή της παλιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Μαζική πώληση αμερικανικών ομολόγων<br /><br />Η Τουρκία πούλησε σχεδόν το σύνολο των αμερικανικών ομολόγων που κατείχε τον Μάρτιο — μειώνοντάς τα από τα 16 δισ. δολάρια σε μόλις 1,8 δισ. δολάρια μέσα σε έναν μόνο μήνα. Σύμφωνα με το επίσημο αφήγημα, πρόκειται για μια έκτακτη διαχείριση αποθεματικών εν μέσω εξασθένησης της λίρας και πληθωρισμού που ξεπερνά το 32%. Ωστόσο, η μηχανική της χρηματοπιστωτικής πίεσης δεν εξηγεί την κατεύθυνση της πορείας. Τα έθνη δεν ρευστοποιούν συστηματικά το χρέος των συμμάχων τους.<br />Ο Erdogan υπήρξε σαφής. Σε πρόσφατη ομιλία του χαρακτήρισε την Τουρκία ως «ένα από τα λαμπερά αστέρια της νέας εποχής», επικαλούμενος την αποκατάσταση της επιρροής της Οθωμανικής εποχής σε ολόκληρη τη περιοχή.<br />Η Τουρκία εναντιώνεται σθεναρά στις επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα, και στους στρατηγικούς υπολογισμούς της Άγκυρας, η Ουάσινγκτον και το Ισραήλ θεωρούνται όλο και περισσότερο ως ενιαία οντότητα. Η ξεπούλημα των ομολόγων είναι τόσο πολιτικό σήμα όσο και επιχειρησιακή κίνηση ρευστότητας. Η τουρκική κυβέρνηση «μυρίστηκε αίμα στους δρόμους» και θέλει να κεφαλαιοποιήσει την κατάσταση.<br /><br />Η ενεργειακή σχέση με τη Ρωσία<br /><br />Η ενεργειακή σχέση με τη Ρωσία αφηγείται την ίδια ιστορία. Ο πυρηνικός σταθμός Akkuyu της Rosatom -ένα έργο κατασκευής, ιδιοκτησίας και λειτουργίας (build-own-operate) στο οποίο η Ρωσία διατηρεί την κυριότητα για δεκαετίες- μόλις έλαβε επιπλέον 9 δισεκατομμύρια δολάρια σε ρωσική χρηματοδότηση, με 4-5 δισεκατομμύρια δολάρια να διοχετεύονται μόνο το 2026. Η Τουρκία διαφημίζει δυναμικά τα διαπιστευτήριά της στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τον στόχο για μηδενικές εκπομπές έως το 2053, αλλά το Akkuyu βρίσκεται εντελώς εκτός αυτού του αφηγήματος. Όταν τεθεί σε λειτουργία, θα καλύπτει περίπου το 10% της ηλεκτρικής ενέργειας της Τουρκίας και θα κλειδώσει μια δομική στρατηγική εξάρτηση από τη Μόσχα, την οποία κανένα φωτοβολταϊκό πάνελ δεν μπορεί να αναιρέσει. Η Τουρκία μιλάει για διαφοροποίηση, στην πράξη όμως ενεργεί με αδίστακτο προγραμματισμό.<br /><br />Προσέλκυση κεφαλαίων<br /><br />Η σύγκρουση με το Ιράν προσέφερε στον Erdogan μια απροσδόκητη ευκαιρία στο μέτωπο των κεφαλαίων.<br />Η διαταραχή στα χρηματοπιστωτικά κέντρα του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου -με κυριότερο το Ντουμπάι- έθεσε εκ νέου σε κίνηση τον ευέλικτο, διεθνώς δομημένο πλούτο. Επενδυτές που μετακόμισαν στα ΗΑΕ για μηδενική φορολογία επανεξετάζουν τώρα τη στάση τους. Σε αυτό το κενό, το τουρκικό κοινοβούλιο ψήφισε πρόσφατα το ναυαρχίδα των δημοσιονομικών κινήτρων του Erdogan - εννέα μόνιμες δομικές μεταρρυθμίσεις που μαζί αντιπροσωπεύουν μία από τις πιο επιθετικές κινήσεις προσέλκυσης κεφαλαίων της δεκαετίας:0% φόρος εισοδήματος για κέρδη εξωτερικού για 20 χρόνια<br />1% φόρος κληρονομιάς επί όλου του πλούτου<br />Πλήρης ιθαγένεια από $400.000<br />2% εφάπαξ φόρος για τον επαναπατρισμό περιουσιακών στοιχείων εξωτερικού, χωρίς ερωτήσεις<br />9% εταιρικός φόρος — μόνιμος<br />0% φόρος σε εμπορικές συναλλαγές μέσω Τουρκίας<br />Εγγραφή επιχειρήσεων σε μία ημέρα μέσω διαδικασίας με υποστήριξη AI<br />Εισαγωγές μηχανημάτων και εξοπλισμού: χωρίς δασμούς, 0% ΦΠΑ<br />Αναδιάρθρωση στεγαστικών δανείων: 10% προκαταβολή, διάρκεια έως 25 έτη<br /><br />Το τελευταίο σημείο αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Η μεταρρύθμιση των στεγαστικών δανείων δεν είναι απλώς μια προσαρμογή χρηματοδότησης — ξεκλειδώνει εκατομμύρια Τούρκους αγοραστές που αποκτούν για πρώτη φορά κατοικία, οι οποίοι προηγουμένως είχαν αποκλειστεί από την αγορά λόγω τιμών.<br />Αυτή η αύξηση της εγχώριας ζήτησης έρχεται ακριβώς τη στιγμή που τα ξένα κεφάλαια αρχίζουν να εισρέουν υπό το νέο φορολογικό καθεστώς. Η τουρκική αγορά οικιστικών ακινήτων παρουσίαζε ήδη έλλειψη προσφοράς. Ο συνδυασμός των νέων εγχώριων αγοραστών με πιστοληπτική ικανότητα και των εισρεόντων διεθνών κεφαλαίων που αναζητούν φορολογική έδρα χαμηλής φορολογίας δείχνει προς έναν σημαντικό κύκλο αύξησης τιμών στη συνέχεια — τουλάχιστον στην Κωνσταντινούπολη και τις παραλιακές πόλεις όπου συγκεντρώνεται η ξένη ζήτηση.<br />Ο αρχιτέκτονας των φιλοδοξιών της Κωνσταντινούπολης ως χρηματοπιστωτικού κόμβου ανατρέχει τουλάχιστον στο 2009, όταν ο πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Nazim Ekren, υποστήριζε το Atasehir ως την άγκυρα της χρηματοπιστωτικής πρωτεύουσας της Ευρασίας. Ο Aran Hawker, ο οποίος παρείχε υποδομές συναλλαγών στα χρηματιστήρια της Κωνσταντινούπολης το 2011, αναμένει ανακατανομή πλούτου όχι μόνο από τις χώρες του Κόλπου αλλά και από τη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο — από ανθρώπους «δυσαρεστημένους με τις πολιτικές καταστάσεις στις αντίστοιχες χώρες τους». Τα έσοδα από το διαμετακομιστικό εμπόριο του Χρηματοπιστωτικού Κέντρου της Κωνσταντινούπολης (Istanbul Finance Centre) απαλλάσσονται πλέον πλήρως από τον εταιρικό φόρο έως το 2047.<br /><br />Η σκιά του «Μείζονος Ισραήλ»<br /><br />Κάτω από τους δημοσιονομικούς και ενεργειακούς υπολογισμούς τρέχει ένα σκοτεινότερο στρατηγικό υπόγειο ρεύμα, το οποίο η Άγκυρα αντιλαμβάνεται οξύτερα από όσο οι Δυτικοί αναλυτές, που σε μεγάλο βαθμό το αγνοούν.<br />Η επέκταση της ισραηλινής στρατηγικής φιλοδοξίας σε ολόκληρη τη περιοχή, η οποία επιταχύνθηκε από την επιχείρηση στη Γάζα και το ευρύτερο σιονιστικό μαξιμαλιστικό εγχείρημα, βάζει πλέον ρητά την Τουρκία στο στόχαστρο.<br />Ο Βόσπορος -το στενό πέρασμα που συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο, από το οποίο διέρχεται σημαντικό μερίδιο του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας και σιτηρών- δεν είναι απλώς ένα τουρκικό περιουσιακό στοιχείο. Είναι ένα από τα πιο στρατηγικά κρίσιμα περάσματα στον πλανήτη. Ο έλεγχός του, ή η ικανότητα επηρεασμού του ποιος τον ελέγχει, αποτελεί ένα έπαθλο που οι σοβαρές περιφερειακές δυνάμεις δεν αγνοούν.<br />Πολιτικά πρόσωπα του Ισραήλ έχουν αρχίσει να μιλούν με ασυνήθιστη ειλικρίνεια για την Τουρκία ως απειλή παρά ως ανταγωνιστή. Ο Ισραηλινός υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Miki Zohar, δήλωσε ξεκάθαρα: «Πρέπει να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε την Τουρκία ως εχθρικό κράτος».<br />Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Naftali Bennett, πήγε γηραιότερα, βάζοντας την Τουρκία στην ίδια πρόταση με το Ιράν: «Μια νέα τουρκική απειλή αναδύεται. Πρέπει να δράσουμε με διαφορετικούς τρόπους, αλλά ταυτόχρονα ενάντια στην απειλή από την Τεχεράνη και ενάντια στην εχθρότητα από την Άγκυρα».<br />Αυτές δεν είναι περιθωριακές φωνές. Όταν ένας εν ενεργεία υπουργός και ένας πρώην επικεφαλής της κυβέρνησης χρησιμοποιούν τη γλώσσα της ταυτόχρονης διαχείρισης απειλών τόσο για το Ιράν όσο και για την Τουρκία, εκπέμπουν μια στρατηγική στάση — η οποία έχει προφανείς επιπτώσεις για τη συνοχή του ΝΑΤΟ, το μέλλον του Βοσπόρου ως ουδέτερου περάσματος και τη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής.</div><div><br />Ο Erdogan το διαβάζει αυτό καθαρά. Η εμβάθυνση των ρωσικών ενεργειακών δεσμών, η απόρριψη του αμερικανικού χρέους, η καλλιέργεια επιρροής στην οθωμανική σφαίρα — αυτά δεν αποτελούν αντιδράσεις μόνο για τη Γάζα. Είναι προ-τοποθετήσεις απέναντι σε μια περιφερειακή τάξη πραγμάτων που η Τουρκία θεωρεί πλέον εχθρική προς την ύπαρξή της ως κυρίαρχη δύναμη.<br />Το σχέδιο του «Μείζονος Ισραήλ», στη μαξιμαλιστική του μορφή, οραματίζεται εδαφική και πολιτική επιρροή που εκτείνεται από τον Νείλο έως τον Ευφράτη. Η Τουρκία βρίσκεται στο βόρειο άκρο αυτού του στρατηγικού ορίζοντα. Ο έλεγχος ή η αποσταθεροποίηση του Βοσπόρου θα άλλαζε θεμελιωδώς τη ισορροπία της ναυτικής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα — ένα έπαθλο υψίστης σημασίας για κάθε δύναμη που επιδιώκει περιφερειακή ηγεμονία. Είτε υιοθετεί κανείς πλήρως αυτή τη μαξιμαλιστική ανάγνωση είτε όχι, τα σήματα από την ισραηλινή πολιτική ηγεσία είναι επαρκή ώστε η Άγκυρα να θεωρήσει την απειλή πραγματική και να σχεδιάσει ανάλογα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα εποχή για την Τουρκία. Η κίνηση ματ του Erodgan για την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

H Τουρκία απομακρύνεται από τη Δύση, προσδένεται ενεργειακά στη Ρωσία, εκμεταλλεύεται τις περιφερειακές κρίσεις για να προσελκύσει χρήμα και...

Διαβάστε την συνέχεια

Η χρεοκοπία του νερού και η απειλή για την Ελλάδα.

<img height="39" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/dipsa-nero-xirasia-iran-afalatosi-SLpress-825x552.jpg" width="280" /><br /><br /><b>ΝΙΒΕΡΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ</b><br />Όταν ο ΟΗΕ κηρύσσει το τέλος της “κρίσης”, οι αφαλατώσεις γίνονται στρατηγικοί στόχοι και τα ελληνικά νησιά μετρούν αντίστροφα:<br />Στις 20 Ιανουαρίου 2026, το Πανεπιστήμιο των Ηνωμένων Εθνών δημοσίευσε μια έκθεση που άλλαξε το λεξιλόγιο της παγκόσμιας συζήτησης για το νερό.<br /><br />Ο πλανήτης, διακήρυξαν οι επιστήμονες του ΟΗΕ, δεν διανύει πλέον “υδατική κρίση”· έχει εισέλθει στην εποχή της “παγκόσμιας υδατικής χρεοκοπίας”. Η επιλογή της λέξης δεν είναι ρητορικό σχήμα. Η “κρίση” υπονοεί ένα προσωρινό σοκ που ακολουθείται από ανάκαμψη· η “χρεοκοπία” περιγράφει συστήματα που δεν μπορούν πλέον να επιστρέψουν στα ιστορικά τους δεδομένα.<br /><br />Όπως το διατύπωσε ο Kaveh Madani, διευθυντής του Ινστιτούτου Νερού, Περιβάλλοντος και Υγείας του Πανεπιστημίου του ΟΗΕ, για μεγάλο μέρος του κόσμου το “κανονικό” έχει παρέλθει οριστικά. Έξι μήνες αργότερα, η διαπίστωση αυτή δεν αποτελεί πια ακαδημαϊκή υπόθεση: αποτυπώνεται στα πεδία των πολέμων, στις ατζέντες των συνδιασκέψεων ασφαλείας — και στους ταμιευτήρες της Αττικής.<div><br />Από την κρίση στη χρεοκοπία<br /><br />Τα μεγέθη της έκθεσης είναι δυσθεώρητα. Υδατικά συστήματα από τα οποία εξαρτώνται έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι και η μισή παγκόσμια παραγωγή τροφίμων έχουν ωθηθεί πέρα από το όριο ανάκαμψης, με τη χρόνια εξάντληση των υπόγειων υδροφορέων, την υποβάθμιση εδαφών και υγροτόπων και τη συρρίκνωση των παγετώνων να συνιστούν απώλειες φυσικού κεφαλαίου που δεν αναπληρώνονται σε ανθρώπινους χρονικούς ορίζοντες.<br /><br />Μητροπόλεις όπως το Κέιπ Τάουν, το Σάο Πάολο και η Τεχεράνη έχουν ήδη βιώσει τα πρώτα επεισόδια “Ημέρας Μηδέν” –της στιγμής που οι βρύσες μιας πόλης απειλούνται με ολική διακοπή – ενώ η Καμπούλ κινδυνεύει να γίνει η πρώτη μεγάλη πρωτεύουσα του πλανήτη που θα μείνει κυριολεκτικά χωρίς νερό. Η μετάβαση από τη γλώσσα της “διαχείρισης κρίσεων” στη γλώσσα της “διαχείρισης χρεοκοπίας” σημαίνει, στην πράξη, ότι η διεθνής κοινότητα καλείται να παραδεχθεί μη αναστρέψιμες απώλειες και να σχεδιάσει πάνω στη νέα υδρολογική πραγματικότητα – όχι πάνω στη νοσταλγία της παλαιάς.<br /><br />Παράλληλα, η βία γύρω από το νερό κλιμακώνεται μετρήσιμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Pacific Institute που επικαλείται το Council on Foreign Relations, το 2024 – τελευταίο έτος με πλήρη δεδομένα – καταγράφηκε ιστορικό ρεκόρ 420 συγκρούσεων συνδεόμενων με το νερό, ενώ το συνολικό χρονολόγιο του ινστιτούτου αριθμεί πλέον περισσότερα από 2.750 περιστατικά χρήσης του νερού και των υδατικών συστημάτων ως αφορμής, στόχου ή όπλου βίας.<br /><br />Το νερό στην υψηλή στρατηγική<br /><br />Η θεσμική αναγνώριση της νέας πραγματικότητας ήρθε γρήγορα. Στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, στις 14 Φεβρουαρίου 2026, ειδική συνεδρία υψηλού επιπέδου με τίτλο “Spotlight on the Geopolitics of Water” τοποθέτησε το νερό όχι ως πόρο προς διαχείριση, αλλά ως πρωταρχικό παράγοντα γεωπολιτικής σταθερότητας, δυνητικό όπλο πολέμου και υποχρεωτικό πυλώνα της διασυνοριακής διπλωματίας – με το θέμα να φιλοξενείται στην κύρια ατζέντα του Μονάχου για τρίτη συνεχή χρονιά.<br /><br />Την ίδια περίοδο, η Αφρικανική Ένωση αφιέρωσε τη σύνοδο κορυφής του Φεβρουαρίου 2026 στη βιώσιμη διαχείριση των υδάτων, ενώ ο κύκλος θα κλείσει τον Δεκέμβριο με τη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Νερό στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – μόλις τη δεύτερη μείζονα παγκόσμια σύνοδο για την υδατική διακυβέρνηση σε αυτόν τον αιώνα. Σε προηγούμενη ανάλυσή μας εξετάσαμε το ένα σκέλος αυτής της γεωπολιτικής: τους διασυνοριακούς ποταμούς και τη μοχλευτική ισχύ των ανάντη κρατών. Εδώ εστιάζουμε στο δεύτερο, λιγότερο ορατό σκέλος — τη μετατροπή των ίδιων των υδατικών υποδομών σε στρατηγικούς στόχους.<br /><br />Υποδομές στο στόχαστρο: η αφαλάτωση-αχίλλειος πτέρνα<br /><br />Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή προσέφερε το 2026 την πιο ανησυχητική επιβεβαίωση. Καθώς οι ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα εναντίον στόχων του Κόλπου έπληξαν σημεία πλησίον βιομηχανικών ζωνών και ενεργειακών υποδομών, αναδείχθηκε ο κίνδυνος να βρεθούν στη γραμμή του πυρός οι μονάδες αφαλάτωσης — οι εγκαταστάσεις από τις οποίες εξαρτώνται για πόσιμο νερό σχεδόν σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι στα έξι κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, σύμφωνα με στοιχεία της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Δυτική Ασία.<br /><br />Η τρωτότητα δεν είναι νέα διαπίστωση: το CSIS υπενθυμίζει ότι ήδη πριν από σαράντα και πλέον έτη αποχαρακτηρισμένη ανάλυση της CIA είχε επισημάνει τους κινδύνους ασφαλείας που δημιουργεί η εξάρτηση των κρατών του Κόλπου από την αφαλάτωση· ο πόλεμος που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου 2026 απλώς κατέδειξε πόσο βαθύτερη έγινε η εξάρτηση και πόσο επίκαιρη παραμένει η τρωτότητα, με εγκαταστάσεις σε Κουβέιτ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να υφίστανται έμμεσες ζημιές από πλήγματα ήδη στα πρώτα στάδια της σύγκρουσης.<br /><br />Η τρωτότητα είναι διπλή: η αφαλάτωση απαιτεί αδιάλειπτη ενεργειακή τροφοδοσία, άρα ένα πλήγμα σε σταθμό ηλεκτροπαραγωγής μεταφράζεται αυτομάτως σε διακοπή παραγωγής νερού. Στη σύγχρονη σύγκρουση, το δίπολο ενέργεια-νερό συνιστά ενιαία επιφάνεια προσβολής – και, όπως σημείωνε τον Ιούλιο του 2026 το Bloomberg, η στόχευση των αφαλατώσεων δεν είναι το τέλος αυτής της λογικής αλλά η αρχή της.<br /><br />Η εικόνα στο εσωτερικό του Ιράν είναι εξίσου αποκαλυπτική για τη σύζευξη υδατικής χρεοκοπίας και στρατηγικής αστάθειας. Η Τεχεράνη, τη στιγμή που δεχόταν στρατιωτικά πλήγματα, λειτουργούσε με τους κύριους ταμιευτήρες της σε πληρότητα μόλις 8-9%, ύστερα από έξι συναπτά έτη ξηρασίας και χρόνια υπεράντληση των υπόγειων υδάτων – σε βαθμό που η ιρανική ηγεσία συζητούσε ακόμη και τη μεταφορά της πρωτεύουσας. Ένα καθεστώς που πολεμά με άδειους ταμιευτήρες δεν αντιμετωπίζει απλώς στρατιωτική απειλή· αντιμετωπίζει τη διάβρωση της ίδιας της ικανότητάς του να συντηρεί τον πληθυσμό του. Η υδατική χρεοκοπία, με άλλα λόγια, δεν είναι το φόντο της σύγκρουσης – είναι μεταβλητή της.</div><div><br />Δεν είναι μακριά το ελληνικό μέτωπο<br /><br />Όσοι θεωρούν ότι τα παραπάνω αφορούν αποκλειστικά τον Κόλπο και τη Νότια Ασία, αρκεί να κοιτάξουν τα στοιχεία της ΕΥΔΑΠ. Στα τέλη Νοεμβρίου 2025, τα αποθέματα των τεσσάρων ταμιευτήρων της Αττικής είχαν συρρικνωθεί σε επίπεδα χαμηλότερα και από εκείνα των κρίσεων του 2001 και του 2008: ο Μόρνος, με χωρητικότητα 747,6 εκατομμυρίων κυβικών, κατείχε μόλις 175 εκατομμύρια, ενώ το σύνολο των τεσσάρων ταμιευτήρων προσέγγιζε τα 400 εκατομμύρια κυβικά – μεγέθη που παρέπεμπαν στη μεγάλη λειψυδρία της περιόδου 1988-1994.<br /><br />Η Αττική, η Λέρος και η Πάτμος κηρύχθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω λειψυδρίας, με τους ειδικούς να υπενθυμίζουν ότι οι απώλειες στα ελληνικά δίκτυα ύδρευσης φθάνουν έως και το 40% – δηλαδή σχεδόν μία στις δύο σταγόνες χάνεται πριν φτάσει στη βρύση.<br /><br />Οι βροχοπτώσεις του χειμώνα και της άνοιξης 2025-2026 προσέφεραν σημαντική ανάσα: στις 19 Ιουνίου 2026 τα συνολικά αποθέματα είχαν ανακάμψει στα 743,68 εκατομμύρια κυβικά, έναντι 583,23 εκατομμυρίων την αντίστοιχη ημέρα του 2025 – αύξηση άνω των 160 εκατομμυρίων κυβικών μέσα σε έναν χρόνο, που απομάκρυνε τον άμεσο κίνδυνο να «διψάσει» η πρωτεύουσα και ώθησε την κυβέρνηση να επανεξετάσει το χρονοδιάγραμμα του έργου εκτροπής “Εύρυτος”, του οποίου το κόστος αναθεωρήθηκε από τα 550 στα περίπου 750 εκατομμύρια ευρώ.<br /><br />Η ανάκαμψη, ωστόσο, δεν εξοφλεί το χρέος· απλώς αγοράζει χρόνο. Στο Αιγαίο, η εικόνα παραμένει βαρύτερη: έως τον Ιούνιο του 2026, εννέα νησιά – Αστυπάλαια, Κάρπαθος, Σύμη, Πάτμος, Μεγανήσι, Λέρος, Τήνος, Αλόννησος και περιοχές της Κέρκυρας – είχαν ζητήσει την κήρυξή τους σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εν μέσω τουριστικής περιόδου, με την αφαλάτωση να αναδεικνύεται συχνά ως η μοναδική άμεση λύση παρά το υψηλό ενεργειακό και περιβαλλοντικό της κόστος. Δεν είναι τυχαίο ότι, τον Ιούλιο του 2026, η κυβέρνηση εξήγγειλε νέα εθνική πολιτική για το νερό σε τέσσερις πυλώνες, με ρητό στόχο το τέλος του κατακερματισμού 735 αρμόδιων φορέων – παραδοχή, στην ουσία, ότι το νερό έπαψε να είναι ζήτημα διαχείρισης και έγινε ζήτημα εθνικού σχεδιασμού.<br /><br />Εδώ ακριβώς οι δύο κλωστές του άρθρου δένουν σε έναν κόμπο που η ελληνική στρατηγική σκέψη δεν έχει ακόμη σφίξει. Όσο τα νησιά μας – και προοπτικά η ίδια η Αττική – μετατοπίζουν την υδροδότησή τους προς την αφαλάτωση, τόσο η χώρα αποκτά μια νέα κατηγορία κρίσιμων υποδομών: εγκαταστάσεις ενεργοβόρες, παράκτιες, συγκεντρωμένες και εκ φύσεως ευάλωτες, των οποίων η αδρανοποίηση — από φυσική καταστροφή, κυβερνοεπίθεση, δολιοφθορά ή υβριδική ενέργεια — θα άφηνε ολόκληρες νησιωτικές κοινωνίες χωρίς νερό μέσα σε ώρες, στην καρδιά της τουριστικής αιχμής και σε μια περιοχή όπου η υβριδική πίεση δεν αποτελεί θεωρητικό ενδεχόμενο. Ό,τι διδάσκει ο Κόλπος για το δίπολο ενέργεια–νερό ισχύει, σε μικρότερη κλίμακα αλλά με πανομοιότυπη λογική, για το Αιγαίο.</div><div><br />Από τη διαχείριση στην ασφάλεια: η ατζέντα<br /><br />Τι σημαίνουν όλα αυτά για την ελληνική πολιτική; Τρία πράγματα. Πρώτον, εννοιολογική προσαρμογή: το νερό πρέπει να μεταφερθεί ρητά από τη σφαίρα της περιβαλλοντικής διαχείρισης στη σφαίρα της εθνικής ασφάλειας, όπως ήδη συμβαίνει στο Μόναχο και στους σχεδιασμούς των μεγάλων δυνάμεων. Ένα εθνικό σύστημα που εξαρτάται από γερασμένα δίκτυα με απώλειες 40% και από λίγες, ενεργειακά εξαρτημένες μονάδες αφαλάτωσης, χρειάζεται αξιολόγηση τρωτότητας με τα ίδια εργαλεία που εφαρμόζονται στις ενεργειακές και τηλεπικοινωνιακές υποδομές: πλεονασμό, διασπορά, ενεργειακή αυτονομία των μονάδων, θωράκιση έναντι κυβερνοαπειλών και σχέδια συνέχειας λειτουργίας.<br /><br />Δεύτερον, θεσμική πρωτοβουλία: η Διάσκεψη του ΟΗΕ τον Δεκέμβριο του 2026 προσφέρει βήμα σε ένα ναυτιλιακό και νησιωτικό κράτος όπως η Ελλάδα να αναδείξει την προστασία των υδατικών υποδομών — και ιδίως της αφαλάτωσης — ως αυτοτελές κεφάλαιο της διεθνούς ατζέντας ασφαλείας, αντλώντας από τη μοναδική εμπειρία διαχείρισης εκατό κατοικημένων νησιών. Τρίτον, ειλικρίνεια στο εσωτερικό: η λογική της “χρεοκοπίας” επιβάλλει να πάψουμε να σχεδιάζουμε με βάση την ελπίδα ενός βροχερού χειμώνα. Οι φετινές βροχές αγόρασαν χρόνο· δεν εξόφλησαν το χρέος.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η χρεοκοπία του νερού και η απειλή για την Ελλάδα.

ΝΙΒΕΡΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Όταν ο ΟΗΕ κηρύσσει το τέλος της “κρίσης”, οι αφαλατώσεις γίνονται στρατηγικοί στόχοι και τα ελληνικά νησιά μετρούν αντί...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επαναπροσέγγιση Τουρκίας-Αιγύπτου επηρεάζει και την ΑΟΖ.

<img height="33" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/aigyptos-sisi-tourkia-fregata-erdogan-SLpress-825x558.jpg" width="280" /><br /><br /><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Η προσέγγιση Άγκυρας-Καΐρου περνά πλέον και στο πεδίο της αμυντικής συνεργασίας, με τον τουρκικό Τύπο να παρουσιάζει ως στρατηγικής σημασίας την επίσκεψη του εκπαιδευτικού πλοίου TCG Osmangazi στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.<br /><br />Παράλληλα, η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Türkiye επαναφέρει τους τουρκικούς ισχυρισμούς περί νέας οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο, υποστηρίζοντας ότι η σχετική πρόταση της Άγκυρας είναι ευνοϊκότερη για το Κάιρο από τη συμφωνία που έχει συνάψει με την Ελλάδα.<br /><br />Η διαδικασία εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου εισέρχεται σε μια νέα φάση, αυτή τη φορά μέσω της αμυντικής συνεργασίας, σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Türkiye.<br /><br />Όπως αναφέρει η εφημερίδα, μετά την υπογραφή της Επιστολής Προθέσεων για την Αμυντική Συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών, πραγματοποιήθηκε μία ακόμη κίνηση με έντονο συμβολισμό: Το εκπαιδευτικό πλοίο TCG Osmangazi, το οποίο συμμετέχει στην εκπαίδευση δοκίμων της Ναυτικής Ακαδημίας του Εθνικού Πανεπιστημίου Άμυνας της Τουρκίας, πραγματοποίησε τριήμερη επίσκεψη στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.<br /><br />Σύμφωνα με την Türkiye, αν και η επίσκεψη εντάσσεται επισήμως στο πρόγραμμα εκπαίδευσης ανοικτής θαλάσσης, αξιολογείται ως ένα από τα πλέον απτά βήματα της εξομάλυνσης των σχέσεων Άγκυρας-Καΐρου στον ναυτικό τομέα και ως στρατηγικό μήνυμα σε μια περίοδο εντατικοποίησης των διπλωματικών επαφών μεταξύ των δύο χωρών.<div><br />Νέα οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών;<br /><br />Το δημοσίευμα επικαλείται επίσης διπλωματικές πηγές, σύμφωνα με τις οποίες η Άγκυρα συνεχίζει τις επαφές της με το Κάιρο για μια νέα οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών δικαιοδοσίας, στη βάση, όπως αναφέρεται, των «αμοιβαίων δικαιωμάτων και συμφερόντων». Η εφημερίδα επαναφέρει τον πάγιο τουρκικό ισχυρισμό ότι η πρόταση που έχει υποβάλει η Τουρκία προς την Αίγυπτο θα απέδιδε στο Κάιρο 1,5 εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα περισσότερη θαλάσσια έκταση, σε σχέση με τη συμφωνία οριοθέτησης που έχει συνάψει με την Ελλάδα.<br /><br />Η Türkiye σημειώνει ακόμη ότι το λιμάνι της Αλεξάνδρειας αποτελεί μία από τις σημαντικότερες βάσεις του αιγυπτιακού Πολεμικού Ναυτικού και χαρακτηρίζεται ως στρατηγικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Στο ίδιο δημοσίευμα προβάλλεται ιδιαίτερα η ενίσχυση των δυνατοτήτων του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, το οποίο, σύμφωνα με την εφημερίδα, έχει αναβαθμιστεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια χάρη στα συστήματα που αναπτύχθηκαν από την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Γίνεται ειδική αναφορά στις κορβέτες MİLGEM, στις φρεγάτες κλάσης İSTİF, στα εκσυγχρονισμένα υποβρύχια, στις αμφίβιες δυνάμεις και στις πολυεπίπεδες επιχειρησιακές δυνατότητες του στόλου.<br /><br />Επαναπροσέγγιση Τουρκίας-Αιγύπτου και “Γαλάζια Πατρίδα”<br /><br />Η εφημερίδα υποστηρίζει ακόμη ότι, στο πλαίσιο του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”, το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό πραγματοποιεί συνεχείς αποστολές στη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, συμβάλλοντας όχι μόνο στην προστασία των τουρκικών δικαιωμάτων και συμφερόντων στη θάλασσα, αλλά και στην ενίσχυση των διπλωματικών πρωτοβουλιών της Άγκυρας.<br /><br />Ανάλογη εικόνα παρουσιάζει και η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Yeni Şafak, η οποία σε σχετικό δημοσίευμά της υποστηρίζει ότι η επίσκεψη του TCG Osmangazi στην Αλεξάνδρεια δεν αποτελεί απλώς μέρος της εκπαίδευσης των Τούρκων δοκίμων, αλλά συνιστά επίσης επίδειξη της ναυτικής ισχύος της Τουρκίας και έμπρακτη εφαρμογή του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Σύμφωνα με την εφημερίδα, η παρουσία του τουρκικού πολεμικού πλοίου στο αιγυπτιακό λιμάνι αντανακλά τόσο την ενίσχυση των αμυντικών σχέσεων Άγκυρας–Καΐρου όσο και τη στρατηγική παρουσία της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επαναπροσέγγιση Τουρκίας-Αιγύπτου επηρεάζει και την ΑΟΖ.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Η προσέγγιση Άγκυρας-Καΐρου περνά πλέον και στο πεδίο της αμυντικής συνεργασίας, με τον τουρκικό Τύπο να παρουσιάζει ως στρατηγ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πάγος» τέλος; Τραμπ και Νετανιάχου γύρισαν σελίδα με φόντο το Ιράν και τη νέα Μέση Ανατολή.

<img height="41" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/1785261295770-768x432.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Μετά από εβδομάδες έντασης και δημόσιων αιχμών, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου πραγματοποίησαν μία κεκλεισμένων των θυρών συνάντηση στον Λευκό Οίκο, εκπέμποντας μήνυμα πλήρους συντονισμού απέναντι στο Ιράν. Στο τραπέζι βρέθηκαν το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, η Σαουδική Αραβία και η αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Από τη δημόσια ψυχρότητα στο μήνυμα ενότητας<br /><br />Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, όλα έδειχναν ότι οι σχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου βρίσκονταν στο πιο δύσκολο σημείο από την έναρξη της νέας αμερικανικής στρατηγικής απέναντι στο Ιράν.<br /><br />Οι διαφωνίες για τη διάρκεια του πολέμου, οι διαφορετικές εκτιμήσεις για τη στρατηγική πίεσης προς την Τεχεράνη και οι δημόσιες δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου είχαν δημιουργήσει την εικόνα μιας συμμαχίας που δοκιμάζεται.<br /><br />Ωστόσο, η 90λεπτη ιδιωτική συνάντηση των δύο ηγετών στο Οβάλ Γραφείο φαίνεται πως λειτούργησε ως πολιτική επανεκκίνηση.<br /><br />Τanto ο Λευκός Οίκος όσο και η ισραηλινή κυβέρνηση έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τις συνομιλίες «παραγωγικές», επιχειρώντας να διαλύσουν κάθε σενάριο ρήξης.<br />Το Ιράν παραμένει ο κοινός αντίπαλος<br /><br />Κυρίαρχο θέμα της συνάντησης ήταν η στρατηγική απέναντι στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, με τις δύο πλευρές να διαμηνύουν ότι παραμένουν απολύτως ευθυγραμμισμένες ως προς τον βασικό στόχο. <br /><br />Η ισραηλινή κυβέρνηση υπογράμμισε ότι:<br /><br />«Δεν υπάρχει καμία διαφωνία μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ισραήλ ως προς την ανάγκη να αποτραπεί το Ιράν από το να αποκτήσει πυρηνικό όπλο.»<br /><br />Η διευθύντρια επικοινωνίας του πρωθυπουργού, Τζίπι Χοτοβέλι, απέρριψε μάλιστα τις αναφορές ότι το Ισραήλ επιχειρεί να σύρει την Ουάσιγκτον σε πιο επιθετική στρατηγική.<br /><br />«Ο πρωθυπουργός δεν υπαγορεύει στον πρόεδρο των ΗΠΑ τι πρέπει να κάνει. Οι δύο χώρες επιδιώκουν τον ίδιο στόχο, αλλά υπάρχουν πολλοί δρόμοι για να επιτευχθεί.»<div><br />Η σκιά των προηγούμενων συγκρούσεων<br /><br />Το θετικό κλίμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν ληφθούν υπόψη όσα είχαν προηγηθεί.<br /><br />Τις τελευταίες εβδομάδες ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είχε κρύψει την ενόχλησή του για τους χειρισμούς της ισραηλινής κυβέρνησης.<br /><br />Σε συνέντευξή του στο Fox News, λίγες ώρες πριν από τη συνάντηση, εμφανίστηκε ιδιαίτερα αιχμηρός όταν ρωτήθηκε για τις προειδοποιήσεις του Νετανιάχου σχετικά με την πυρηνική εγκατάσταση στο Pickaxe Mountain.<br /><br />«Δεν χρειάζομαι τον Μπίμπι να μου το πει αυτό. Το λέει επειδή θέλει να παραμείνω εμπλεκόμενος.»<br /><br />Σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, ο Τραμπ είχε κατά το προηγούμενο διάστημα εκφράσει σε ιδιωτικές συνομιλίες έντονη δυσαρέσκεια για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, θεωρώντας ότι παρατείνει τη σύγκρουση περισσότερο από όσο εξυπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα.</div><div><br />Η Σαουδική Αραβία επέστρεψε στο τραπέζι<br /><br />Πέρα από το Ιράν, ιδιαίτερη βαρύτητα είχε και η συζήτηση για τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Οι δύο ηγέτες επανεξέτασαν το ενδεχόμενο εξομάλυνσης των σχέσεων Ριάντ–Τελ Αβίβ, ένα σχέδιο που ο Τραμπ επιθυμεί να συνδέσει με μια ευρύτερη συμφωνία αμερικανοσαουδαραβικής συνεργασίας στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας.<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, δημιουργώντας ένα νέο μπλοκ ασφαλείας απέναντι στο Ιράν. </div><div><br />Τα θέματα που έμειναν εκτός ατζέντας<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και όσα δεν συζητήθηκαν.<br /><br />Σύμφωνα με την ισραηλινή πλευρά:δεν τέθηκε το αμερικανικό σχέδιο πώλησης μαχητικών F-35 στην Τουρκία,<br />δεν υπήρξε αμερικανικό αίτημα για αποχώρηση ισραηλινών στρατευμάτων από περιοχές που τελούν υπό ισραηλινό έλεγχο,<br />η συζήτηση επικεντρώθηκε αποκλειστικά στη στρατηγική έναντι του Ιράν και στη διαμόρφωση του περιφερειακού συσχετισμού δυνάμεων.<br /><br />Η επιλογή αυτή ερμηνεύεται ως προσπάθεια να αποφευχθούν ζητήματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν νέες εντάσεις μεταξύ των δύο κυβερνήσεων.<br />«Ήταν μία από τις καλύτερες συναντήσεις μας»<br /><br />Μετά την ολοκλήρωση των συνομιλιών, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου εμφανίστηκε ιδιαίτερα ικανοποιημένος.<br /><br />Σε ανάρτησή του ανέφερε:<br /><br />«Η σημερινή συνομιλία μας ήταν μία από τις καλύτερες που είχαμε ποτέ. Υπάρχει πλήρης αμοιβαία κατανόηση ότι ο κοινός μας στόχος είναι να αποτραπεί η απόκτηση πυρηνικού όπλου από το Ιράν.»<br /><br />Η δήλωση αυτή θεωρήθηκε μήνυμα τόσο προς την Τεχεράνη όσο και προς τους συμμάχους των δύο χωρών ότι η στρατηγική σχέση Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ παραμένει ισχυρή, παρά τις πρόσφατες τριβές.<br />Η διπλωματία πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις<br /><br />Η συνάντηση Τραμπ–Νετανιάχου δείχνει ότι, παρά τις προσωπικές εντάσεις και τις διαφορετικές προσεγγίσεις σε επιμέρους ζητήματα, οι δύο ηγέτες εξακολουθούν να συγκλίνουν στη μεγάλη στρατηγική εικόνα.<br /><br />Για την Ουάσιγκτον, το ζητούμενο είναι να διατηρηθεί η πίεση προς το Ιράν χωρίς ανεξέλεγκτη στρατιωτική κλιμάκωση.<br /><br />Για το Ισραήλ, προτεραιότητα παραμένει η διασφάλιση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να αποτελούν τον βασικό πυλώνα αποτροπής απέναντι στην Τεχεράνη.<br /><br />Το αποτέλεσμα της συνάντησης δεν εξαλείφει τις διαφωνίες που έχουν προηγηθεί, όμως αποκαθιστά την εικόνα ενός στρατηγικού άξονα που εξακολουθεί να καθορίζει τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, σε μια περίοδο όπου κάθε διπλωματική κίνηση μπορεί να επηρεάσει τις περιφερειακές και διεθνείς ισορροπίες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Πάγος» τέλος; Τραμπ και Νετανιάχου γύρισαν σελίδα με φόντο το Ιράν και τη νέα Μέση Ανατολή.

Βασιλης Διαμαντακος  Μετά από εβδομάδες έντασης και δημόσιων αιχμών, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου πραγματοποίησαν μία κεκλεισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αρκτική δεν περιμένει την Ευρώπη. Ο νέος θαλάσσιος χάρτης ισχύος από το Γιβραλτάρ στον Βορρά.

<img height="40" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/arctic-1-768x432.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ενώ η ευρωπαϊκή προσοχή παραμένει στραμμένη στον πόλεμο της Ουκρανίας, στο Σουέζ, στην Ερυθρά Θάλασσα και στα Στενά του Ορμούζ, μια βαθύτερη γεωπολιτική ανατροπή συντελείται αθόρυβα στον Βορρά. Η υποχώρηση των πάγων, οι νέες θαλάσσιες διαδρομές, ο ανταγωνισμός για κρίσιμες πρώτες ύλες και η αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση μετατρέπουν την Αρκτική σε πεδίο οικονομικής, ενεργειακής και στρατηγικής αντιπαράθεσης. Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι πλέον αν η Αρκτική θα αποκτήσει παγκόσμια σημασία, αλλά αν η Ευρώπη θα έχει προλάβει να δημιουργήσει τους θεσμούς που θα τη διέπουν.<br /><br />Η μεγάλη γεωπολιτική ζώνη που η Ευρώπη άφησε στο περιθώριο<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, η ευρωπαϊκή στρατηγική προσοχή επικεντρώθηκε δικαιολογημένα στις κρίσεις του Νότου και της Ανατολής.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι επιθέσεις κατά της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα, η αβεβαιότητα στα Στενά του Ορμούζ και οι επαναλαμβανόμενες διαταραχές στη Διώρυγα του Σουέζ αναδιαμόρφωσαν τη συζήτηση για την ασφάλεια των εφοδιαστικών αλυσίδων και των θαλάσσιων μεταφορών.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Αρκτική πέρασε σταδιακά σε δεύτερο πλάνο.<br /><br />Αυτή, όμως, είναι μια στρατηγική παρανόηση. Η Αρκτική δεν αποτελεί μακρινό γεωγραφικό περιθώριο ούτε υπόθεση ενός αβέβαιου μέλλοντος. Είναι ήδη ένας αναδυόμενος χώρος όπου συναντώνται:<div><br /></div><div>η κλιματική αλλαγή,<br />το διεθνές εμπόριο,<br />η ενεργειακή ασφάλεια,<br />οι κρίσιμες πρώτες ύλες,<br />η στρατιωτική αποτροπή,<br />η κυριαρχία και το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι αν η περιοχή θα επηρεάσει την Ευρώπη. Το κάνει ήδη.<br />Οι κανόνες γράφονται πριν ανοίξουν οι δρόμοι<br /><br />Οι σημαντικότερες αποφάσεις διακυβέρνησης δεν λαμβάνονται όταν μια νέα πραγματικότητα έχει πλέον παγιωθεί.<br /><br />Λαμβάνονται χρόνια νωρίτερα, όταν ακόμη υπάρχουν επιλογές και όταν οι οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις δεν έχουν δημιουργήσει μη αναστρέψιμα τετελεσμένα.<br /><br />Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την Αρκτική.<br /><br />Εάν η Ευρώπη περιμένει μέχρι να καταστούν εμπορικά βιώσιμες οι νέες θαλάσσιες διαδρομές, μέχρι να πολλαπλασιαστούν τα ενεργειακά και μεταλλευτικά έργα ή μέχρι να ενταθεί ο στρατιωτικός ανταγωνισμός, τότε θα είναι ήδη αργά για τη δημιουργία κοινών κανόνων.<br /><br />Οι υποδομές μπορούν να κατασκευαστούν γρήγορα. Οι θεσμοί, όμως, απαιτούν χρόνο, εμπιστοσύνη και διακρατική συνεργασία.<br />Ο Βόρειος Θαλάσσιος Δρόμος και η σκιά της Ρωσίας<br /><br />Η σταδιακή υποχώρηση των πάγων ενίσχυσε επί χρόνια τη συζήτηση για τον Βόρειο Θαλάσσιο Δρόμο, ο οποίος θα μπορούσε να λειτουργήσει ως συμπληρωματική σύνδεση ανάμεσα στην Ευρώπη και στην Ασία.<br /><br />Η διαδρομή δεν θεωρήθηκε ποτέ πραγματική αντικατάσταση του Σουέζ. Θεωρήθηκε, όμως, πιθανή εναλλακτική λύση σε ένα πιο διαφοροποιημένο και ανθεκτικό παγκόσμιο εμπορικό σύστημα.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία ανέτρεψε αυτή τη δυναμική.<br /><br />Καθώς μεγάλο μέρος της συγκεκριμένης διαδρομής βρίσκεται υπό ρωσική δικαιοδοσία, η κατάρρευση της πολιτικής εμπιστοσύνης μεταξύ Μόσχας και Ευρώπης περιόρισε δραστικά τις δυνατότητες συνεργασίας.<br /><br />Η μεταβολή αυτή, ωστόσο, δεν μειώνει τη στρατηγική αξία της Αρκτικής.<br /><br />Αντίθετα, την καθιστά ακόμη πιο κρίσιμη, διότι μια περιοχή με τεράστιες οικονομικές δυνατότητες εξελίσσεται μέσα σε συνθήκες γεωπολιτικού αποκλεισμού και στρατιωτικής καχυποψίας. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/07/27/geopolitika/i-arktiki-den-perimenei-tin-europi-o-neos-thalassios-xartis-isxyos-apo-to-gibraltar-ston-borra/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Αρκτική δεν περιμένει την Ευρώπη. Ο νέος θαλάσσιος χάρτης ισχύος από το Γιβραλτάρ στον Βορρά.

Βασιλης Διαμαντακος  Ενώ η ευρωπαϊκή προσοχή παραμένει στραμμένη στον πόλεμο της Ουκρανίας, στο Σουέζ, στην Ερυθρά Θάλασσα και στα Στενά του...

Διαβάστε την συνέχεια

«Χτυπήστε την καμινάδα, όχι τη δεξαμενή». Οι… αόρατες εντολές για ουκρανικά χτυπήματα στη Ρωσία. Ο ρόλος Γαλλίας και ΗΠΑ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/ukraine-russia-war.webp"><img height="39" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/ukraine-russia-war-1068x712.webp" width="280" /></a><br /><br />Σε μια κομβική αλλαγή στρατηγικής προχωρά το Κίεβο όσον αφορά την εκστρατεία επιθέσεων με drones μεγάλης εμβέλειας κατά της ρωσικής ενεργειακής βιομηχανίας. Η Ουκρανία εγκαταλείπει τα ευρεία πλήγματα σε διυλιστήρια και δεξαμενές αποθήκευσης, εστιάζοντας πλέον σε χειρουργικά χτυπήματα σε κρίσιμα εξαρτήματα που είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντικατασταθούν.<div><br />Ο αντικειμενικός σκοπός των ουκρανικών σχεδιαστών, χειριστών drones και ειδικών στον τομέα της ενέργειας δεν είναι πλέον η απλή πρόκληση πυρκαγιών, αλλά να κρατήσουν τις ρωσικές βιομηχανικές μονάδες εκτός λειτουργίας για μεγάλο χρονικό διάστημα, αυξάνοντας δραματικά το κόστος για τη Μόσχα. Στέλεχος ουκρανικής μονάδας βαθιών πληγμάτων χαρακτήρισε τη νέα τακτική ως σχολαστικά στοχευμένη και συντονισμένη.<br /><br />«Χτυπήστε αυτό το κουτί, αυτή την καμινάδα»<br /><br />Η επιλογή των στόχων δεν γίνεται στην τύχη, αλλά είναι προϊόν λεπτομερούς τεχνικής ανάλυσης. Πριν από κάθε mission, οι χειριστές των drones δέχονται αναλυτικές ενημερώσεις από μηχανικούς ενέργειας και ειδικούς της βιομηχανίας, οι οποίοι υποδεικνύουν ποια εξαρτήματα είναι απολύτως αδιαπραγμάτευτα για τη λειτουργία ενός διυλιστηρίου.<br />«Μας υποδεικνύουν να χτυπήσουμε αυτούς τους αγωγούς, αυτή την καμινάδα, αυτό το συγκεκριμένο σημείο σύνδεσης του εξοπλισμού ή αυτό το κουτί», αναφέρει χειριστής drone, εξηγώντας πώς οι «αόρατες» εντολές των ειδικών καθοδηγούν τα πλήγματα. Καθοριστικό ρόλο σε αυτό παίζει το γεγονός ότι η Ουκρανία και η Ρωσία κληρονόμησαν παρόμοια ενεργειακά συστήματα σοβιετικού σχεδιασμού, δίνοντας στους Ουκρανούς μηχανικούς βαθιά γνώση των αδυναμιών και των επιχειρησιακών ευάλωτων σημείων των ρωσικών εγκαταστάσεων.</div><div><br />«Συστημικός πόλεμος» και επαναλαμβανόμενα χτυπήματα<br /><br />Οι στρατιωτικοί σχεδιαστές περιγράφουν τη νέα προσέγγιση ως «συστημικό πόλεμο», αντιμετωπίζοντας τις ενεργειακές υποδομές της Ρωσίας ως ένα ενιαίο, διασυνδεδεμένο δίκτυο. Χαρτογραφώντας τις εξαρτήσεις μεταξύ διυλιστηρίων, υποσταθμών και συστημάτων μεταφοράς, το Κίεβο εντοπίζει καίριους κόμβους όπου ακόμη και μια σχετικά μικρή πολεμική κεφαλή μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτή διαταραχή.<br />Παράλληλα, οι ουκρανικές μονάδες εφαρμόζουν την τακτική των επαναλαμβανόμενων πληγμάτων στον ίδιο κρίσιμο εξοπλισμό πριν ολοκληρωθούν οι εργασίες αποκατάστασης, εμποδίζοντας οριστικά τις εγκαταστάσεις να ξαναρχίσουν τη λειτουργία τους.<br /><br />Ο ρόλος-κλειδί των αμερικανικών και γαλλικών πληροφοριών<br /><br />Στη βελτιστοποίηση αυτών των επιθέσεων καθοριστική είναι η συνδρομή των ΗΠΑ και της Γαλλίας. Σύμφωνα με Ουκρανούς αξιωματούχους, οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών παρέχουν στοιχεία που βοηθούν στη χαρτογράφηση της ρωσικής αεράμυνας, επιτρέποντας στα drones να διαφεύγουν και να διεισδύουν βαθιά στο ρωσικό έδαφος.<br />Επιπλέον, η δυτική υποστήριξη βοήθησε τις ουκρανικές ομάδες να εκπαιδευτούν στο «πού ακριβώς πρέπει να χτυπήσουν», συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός λεπτομερούς χάρτη του ρωσικού ενεργειακού δικτύου.<br /><br />Στο στόχαστρο 80 εκατομμύρια Ρώσοι<br /><br />Με εντολή του Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η νέα στρατιωτική ηγεσία της χώρας —με τον υπουργό Άμυνας Γεβγένι Χμάρα και τον ανώτατο διοικητή Μιχάιλο Δραπάτι— διευρύνει την εκστρατεία βαθιών πληγμάτων με στόχο τη μεταφορά του πολέμου στο έδαφος του επιτιθέμενου.<br />Όπως δηλώνει ο διοικητής των Δυνάμεων Μη Επανδρωμένων Συστημάτων, Ρόμπερτ Μπρόβντι, 80 εκατομμύρια άνθρωποι —περίπου τα δύο τρίτα του πληθυσμού της Ρωσίας που ζουν στο ευρωπαϊκό τμήμα της— βρίσκονται πλέον εντός της ζώνης πληγμάτων, η οποία παύει να θεωρείται ασφαλής μετόπισθεν.<br />Ο αντικειμενικός σκοπός παραμένει διπλός: η καταστροφή των πηγών χρηματοδότησης του ρωσικού πολεμικού προϋπολογισμού μέσω του εμπορίου πετρελαίου και το πλήγμα στο στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα που τροφοδοτεί τις ρωσικές δυνάμεις στο μέτωπο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Χτυπήστε την καμινάδα, όχι τη δεξαμενή». Οι… αόρατες εντολές για ουκρανικά χτυπήματα στη Ρωσία. Ο ρόλος Γαλλίας και ΗΠΑ.

Σε μια κομβική αλλαγή στρατηγικής προχωρά το Κίεβο όσον αφορά την εκστρατεία επιθέσεων με drones μεγάλης εμβέλειας κατά της ρωσικής ενεργεια...

Διαβάστε την συνέχεια

Φιάσκο Γκουτέρες στην Κύπρο: Έφυγε με άδεια χέρια.Φόβοι για νέο «1983» και τουρκικό αιφνιδιασμό.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/amp_image/public/2026-07/guterres.jpg?itok=-I3LO3MV" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="440" data-original-width="680" height="30" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/amp_image/public/2026-07/guterres.jpg?itok=-I3LO3MV" width="280" /></a></div><div><br /></div>Ο ΓΓ του ΟΗΕ «έφαγε πόρτα» από τη Λευκωσία - Πώς οι ανακοινώσεις της ENI για το κοίτασμα Cronos αγριεύουν την Άγκυρα και ξυπνούν εφιάλτες τετελεσμένων<br /><br />Το θέατρο σκιών που στήθηκε από τον Αντόνιο Γκουτέρες στη Λευκωσία έλαβε τέλος, με τα αποτελέσματα να επιβεβαιώνουν πλήρως τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις. Οι αλλεπάλληλες συναντήσεις, το δείπνο και οι επικοινωνιακοί ελιγμοί του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ απέβησαν απολύτως άκαρποι.<br /><br />Ο Γκουτέρες προσγειώθηκε στο νησί μοιράζοντας ανέξοδη «αλληλεγγύη», χάιδεψε τα αυτιά της τουρκικής πλευράς νομιμοποιώντας το κατοχικό μόρφωμα σε ρόλο «κοινότητας» και άκουσε χωρίς ίχνος αντίδρασης τον Τουφάν Έρχιουρμαν να πουλάει τη «νέα και ρεαλιστική μεθοδολογία» των δύο κρατών. Φεύγοντας, έψαξε εναγωνίως να αφήσει ένα κάποιο «αποτύπωμα» επιτυχίας ή προόδου για το σχήμα «5+1» που διαφημίζουν τα Ηνωμένα Έθνη, όμως οι Κύπριοι (ορθώς) του γύρισαν την πλάτη. Η Λευκωσία δεν «τσίμπησε» στο δόλωμα της υποχωρητικότητας, αφήνοντας τον επικεφαλής του διεθνούς οργανισμού με άδεια χέρια.<div><br />Το «χαρτί» των υδρογονανθράκων και η ΕΝΙ που άναψε φωτιές<br /><br />Πίσω, όμως, από το ναυάγιο της διπλωματικής βιτρίνας του ΟΗΕ, παίζεται μια σκληρή σκακιέρα με φόντο την ενέργεια. Ο πραγματικός καταλύτης που βαραίνει το κλίμα είναι οι πρόσφατες επίσημες ανακοινώσεις της ιταλικής ΕΝΙ για το κοίτασμα «Cronos» στο Τεμάχιο 6 της Κυπριακής ΑΟΖ.<br /><br />Η επιβεβαίωση της ταχείας αξιοποίησης του κοιτάσματος, με εκτιμώμενη ικανότητα παραγωγής 300-400 εκατομμυρίων κυβικών ποδών φυσικού αερίου ημερησίως έως το 2027, έχει χτυπήσει καμπανάκι κινδύνου στην Άγκυρα. Όσο κι αν η Λευκωσία προσπάθησε να διαχωρίσει τις τεχνοκρατικές έρευνες από το πολιτικό ζήτημα, οι Τούρκοι βλέπουν την ενεργειακή αναβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως «κόκκινο πανί».</div><div><br />Σήμα κινδύνου από Λευκωσία. Φόβοι για τουρκικό αιφνιδιασμό<br /><br />Ασφαλείς πληροφορίες από διπλωματικούς κύκλους της Λευκωσίας μεταφέρουν ένα εξαιρετικά ανησυχητικό κλίμα. Τα σχέδια στο κυπριακό οικόπεδο δύσκολα θα προχωρήσουν ανέφελα, καθώς η Τουρκία εμφανίζεται ιδιαίτερα «αγριεμένη» το τελευταίο διάστημα και ετοιμάζεται να μπλοκάρει τις εξελίξεις με κάθε τρόπο.<br /><br />Το χειρότερο σενάριο που εξετάζεται πλέον σοβαρά στα κέντρα αποφάσεων είναι η Άγκυρα να εκμεταλλευτεί το φιάσκο των συνομιλιών του ΟΗΕ και την ένταση στα ενεργειακά για να προχωρήσει σε έναν νέο, ακραίο αιφνιδιασμό που θα πυροδοτήσει διεθνή κρίση.<br /><br />Οι μνήμες στρέφονται αναπόφευκτα στον σκοτεινό Νοέμβριο του 1983, τότε που, ακριβώς εν μέσω διεθνών διαπραγματεύσεων υπό την αιγίδα και πάλι του ΟΗΕ, η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε το διπλωματικό κενό και ανακήρυξε παράνομα το ψευδοκράτος…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φιάσκο Γκουτέρες στην Κύπρο: Έφυγε με άδεια χέρια.Φόβοι για νέο «1983» και τουρκικό αιφνιδιασμό.

Ο ΓΓ του ΟΗΕ «έφαγε πόρτα» από τη Λευκωσία - Πώς οι ανακοινώσεις της ENI για το κοίτασμα Cronos αγριεύουν την Άγκυρα και ξυπνούν εφιάλτες τε...

Διαβάστε την συνέχεια

Μυστικό έγγραφο του Πακιστάν: Σενάριο αστραπιαίας αμερικανικής εισβολής στο νότιο Ιράν.

<img height="35" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/12/army-american-630x400.jpg" width="280" /><br /><br />Ένα απόρρητο έγγραφο των μυστικών υπηρεσιών του Πακιστάν, το οποίο διέρρευσε σε αραβικά Μέσα Ενημέρωσης, φέρνει στο φως τη ραγδαία ενίσχυση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Σύμφωνα με την εκτίμηση των πακιστανικών αναλυτών, η συνεχής ροή ναυτικών, αεροπορικών και επίγειων δυνάμεων της Ουάσιγκτον στην περιοχή εξασφαλίζει στον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ την επιχειρησιακή ετοιμότητα για μια αιφνιδιαστική, περιορισμένης κλίμακας εισβολή στο νότιο Ιράν.<br /><br />Η έκθεση, η οποία βασίστηκε σε στοιχεία άμεσης στρατιωτικής παρατήρησης και ηλεκτρονικής υποκλοπής, υπογραμμίζει ότι οι Αμερικανοί επιδιώκουν να διατηρήσουν τη στρατηγική ευελιξία για πιθανές χερσαίες επιχειρήσεις, με αντικειμενικό σκοπό τον πλήρη έλεγχο των Στενών του Ορμούζ και τη διασφάλιση της διεθνούς ναυσιπλοΐας.<br /><br />Ανώτατες πηγές από το Ισλαμαμπάντ επιβεβαιώνουν ότι το περιεχόμενο της έκθεσης διαβιβάστηκε αμέσως στην Τεχεράνη, λειτουργώντας ως ο καταλύτης που ανάγκασε την ιρανική ηγεσία να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Την ίδια ώρα, διπλωμάτες από το Πακιστάν και το Κατάρ διεξάγουν πυρετώδεις διαβουλεύσεις για να αποτρέψουν μια γενικευμένη περιφερειακή σύρραξη.<br /><br />Η απάντηση της Τεχεράνης υπήρξε άμεση: Οι ιρανικές Αρχές προειδοποιούν ανοιχτά για το ενδεχόμενο αμερικανικών αμφίβιων αποβάσεων, ενώ παράλληλα έδωσαν στη δημοσιότητα οπτικοακουστικό υλικό που δείχνει τον εξοπλισμό και την ανάπτυξη λαϊκών πολιτοφυλακών κατά μήκος των ακτών του Περσικού Κόλπου.<br /><br />Διπλωματικές πηγές ανέφεραν στο πρακτορείο Ρόιτερς ότι η γιγαντιαία αυτή συγκέντρωση δυνάμεων παρέχει στις ΗΠΑ τη δυνατότητα άμεσης πολεμικής εμπλοκής, εφόσον η διπλωματία αποτύχει να εγγυηθεί την ασφάλεια των ναυτιλιακών περασμάτων και την ανάσχεση της κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μυστικό έγγραφο του Πακιστάν: Σενάριο αστραπιαίας αμερικανικής εισβολής στο νότιο Ιράν.

Ένα απόρρητο έγγραφο των μυστικών υπηρεσιών του Πακιστάν, το οποίο διέρρευσε σε αραβικά Μέσα Ενημέρωσης, φέρνει στο φως τη ραγδαία ενίσχυση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κατζ προς Ερντογάν: Μην τα βάζεις με το Ισραήλ γιατί η Τουρκία θα πάθει τα ίδια με το Ιράν.

<img height="43" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/ISRAEL-KATZ-630x374.jpg" width="280" /><br /><br />Ο Ισραηλινός Υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Κατζ, προειδοποίησε τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να μην επεκτείνει τον στρατιωτικό ρόλο της Τουρκίας στη Συρία, διαμηνύοντάς του να μην «τα βάζει» με το Ισραήλ, διαφορετικά κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπος με μια σύγκρουση παρόμοια με εκείνη του Ιράν.<br /><br />Ο Κατς προέβη στις δηλώσεις αυτές σε συνέντευξή του στο Συνέδριο Ασφαλείας του ισραηλινού δικτύου Channel 14 την Τρίτη 28/07, εν μέσω ανησυχιών στο Ισραήλ ότι οι τουρκικές βάσεις ή τα συστήματα αεράμυνας στη Συρία θα μπορούσαν να περιορίσουν τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις κοντά στα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν.<br /><br />«Δεν είμαστε η καταρρέουσα Χριστιανική Αυτοκρατορία.<br /><br />»Η Ιερουσαλήμ δεν είναι η Κωνσταντινούπολη, την οποία κατακτήσατε όταν χτίζατε την Οθωμανική Αυτοκρατορία», δήλωσε ο Κατζ.<br /><br />«Είμαστε εδώ για πάντα. Η Ιερουσαλήμ είναι δική μας για πάντα».<br /><br />«Η συμβουλή μου προς τον Ερντογάν είναι να μην τα βάζει μαζί μας και να μην φέρει τον εαυτό του στη θέση στην οποία έφερε τον εαυτό του το Ιράν», πρόσθεσε.<br /><br />«Αντίθετα, θα πρέπει να φροντίσει την Τουρκία και τις δικές της υποθέσεις.<br /><br />»Εμείς θα φροντίσουμε τα δικά μας συμφέροντα».<br /><br />Ο Κατζ φάνηκε να αναφέρεται στη στρατιωτική αναμέτρηση του Ιράν με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία ξεκίνησε τον Φεβρουάριο.<br /><br />Δεν επεκτάθηκε περισσότερο σε αυτή τη σύγκριση.<br /><br />Η ιστορική του αναλογία αναφερόταν στην οθωμανική κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, της πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, το 1453.<br /><br />Το οθωμανικό κράτος είχε ιδρυθεί περισσότερο από έναν αιώνα νωρίτερα.<br /><br />Το Ισραήλ κατέλαβε την Ανατολική Ιερουσαλήμ κατά τον πόλεμο της Μέσης Ανατολής το 1967 και αργότερα την προσάρτησε, σε μια κίνηση που δεν αναγνωρίζεται από τη συντριπτική πλειονότητα της διεθνούς κοινότητας.<br /><br />Το Ισραήλ θεωρεί ολόκληρη την πόλη ως πρωτεύουσά του, ενώ οι Παλαιστίνιοι επιθυμούν την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα ενός μελλοντικού κράτους.<br /><br />Δεν υπήρξε άμεση αντίδραση από την Άγκυρα.<br /><br />Η προειδοποίηση του Κατζ αντικατοπτρίζει τον αυξανόμενο ανταγωνισμό μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ για τη Συρία μετά την ανατροπή του επί σειρά ετών προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024.<br /><br />Η Τουρκία υπήρξε κύριος υποστηρικτής της συριακής αντιπολίτευσης κατά του Άσαντ και έχει εξελιχθεί σε βασικό περιφερειακό υποστηρικτή της κυβέρνησης υπό τον Πρόεδρο Αχμέντ αλ-Σαράα, πρώην ηγέτη της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS).<br /><br />Η Άγκυρα έχει συζητήσει την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των νέων ένοπλων δυνάμεων της Συρίας, καθώς και τη δημιουργία εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων στο πλαίσιο μιας ενδεχόμενης αμυντικής συμφωνίας με τη Δαμασκό.<br /><br />Τουρκικά κλιμάκια αναφέρεται επίσης ότι επιθεώρησαν συριακές αεροπορικές βάσεις για πιθανές αναπτύξεις, αν και η Τουρκία δεν έχει επιβεβαιώσει σχέδια για μόνιμες βάσεις στις συγκεκριμένες τοποθεσίες.<br /><br />Το Ισραήλ θεωρεί την διευρυμένη τουρκική στρατιωτική παρουσία, ιδιαίτερα σε αεροπορικές βάσεις στη κεντρική Συρία, ως απειλή για την ελευθερία διεξαγωγής των επιχειρήσεών του στη χώρα.<br /><br />Οι ισραηλινές δυνάμεις κατέλαβαν την ελεγχόμενη από τον ΟΗΕ ουδέτερη ζώνη που χωρίζει τη Συρία από τα κατεχόμενα από το Ισραήλ Υψίπεδα του Γκολάν μετά την πτώση του Άσαντ, ενώ έχουν πραγματοποιήσει εκτεταμένα πλήγματα σε συριακές στρατιωτικές εγκαταστάσεις.<br /><br />Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι οι επιχειρήσεις του είναι απαραίτητες για να αποτραπεί η απειλή των εδαφών του από όπλα και εχθρικές δυνάμεις.<br /><br />Η Συρία και η Τουρκία κατηγορούν το Ισραήλ για παραβίαση της συριακής κυριαρχίας.<br /><br />Τον Απρίλιο του 2025, το Ισραήλ έπληξε αρκετές συριακές βάσεις, συμπεριλαμβανομένων εγκαταστάσεων τις οποίες τουρκικά κλιμάκια είχαν φερόμενα επιθεωρήσει για πιθανές αναπτύξεις.<br /><br />Οι εντάσεις ώθησαν Τούρκους και Ισραηλινούς αξιωματούχους να πραγματοποιήσουν τεχνικές συνομιλίες στο Αζερμπαϊτζάν, με στόχο τη δημιουργία ενός μηχανισμού για την πρόληψη τυχαίων συμπλοκών ή παρεξηγήσεων μεταξύ των δυνάμεών τους.<br /><br />Η Τουρκία δήλωσε ότι οι συνομιλίες δεν συνιστούσαν βήμα ομαλοποίησης των σχέσεων.<br /><br />Το Ισραήλ φέρεται να διαμήνυσε στην Άγκυρα ότι η δημιουργία τουρκικών βάσεων κοντά στην Παλμύρα, στη κεντρική Συρία, θα συνιστούσε «κόκκινη γραμμή».<br /><br />Η Τουρκία καταδίκασε επίσης τις ισραηλινές εισβολές και τα πλήγματα στη νότια Συρία ως παραβιάσεις της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας.<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ έχουν επιδεινωθεί ραγδαία αφότου το Ισραήλ ξεκίνησε τον πόλεμο στη Γάζα, ως απάντηση στις επιθέσεις υπό την ηγεσία της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023.<br /><br />Ο Ερντογάν έχει κατηγορήσει επανειλημμένα την κυβέρνηση του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου για γενοκτονία και εγκλήματα πολέμου στη Γάζα.<br /><br />Το Ισραήλ αρνείται τις κατηγορίες και κατηγορεί τον Ερντογάν για υποστήριξη της Χαμάς, την οποία η Τουρκία δεν κατατάσσει στις τρομοκρατικές οργανώσεις.<br /><br />Η Τουρκία ανακάλεσε τον πρέσβη της από το Τελ Αβίβ τον Νοέμβριο του 2023 και διέκοψε κάθε άμεσο εμπόριο με το Ισραήλ τον Μάιο του 2024.<br /><br />Το Ισραήλ απέσυρε επίσης τους διπλωμάτες του από την Τουρκία επικαλούμενο ανησυχίες ασφαλείας και την εμβάθυνση της διαμάχης.<br /><br />Η εκεχειρία που τέθηκε σε ισχύ τον Οκτώβριο του 2025 δεν τερμάτισε τα ισραηλινά πλήγματα στη Γάζα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κατζ προς Ερντογάν: Μην τα βάζεις με το Ισραήλ γιατί η Τουρκία θα πάθει τα ίδια με το Ιράν.

Ο Ισραηλινός Υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Κατζ, προειδοποίησε τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να μην επεκτείνει τον στρατιωτικό ρόλο της Τουρκί...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία αισθάνεται απειλούμενη από τη νέα στάση της Τουρκίας…

<img height="34" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2026/07/ANADOLU-TURKEY-BAYRAKTAR-TB3-ANEWS.TR_.webp" width="280" /><br /><br />Η Τουρκία ετοιμάζεται να απειλήσει τη Ρωσία από τα βορειοδυτικά – Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη εγκαθίστανται για πρώτη φορά στις χώρες της Βαλτικής. Με μια πρώτη ματιά, αυτό φαίνεται να είναι απλώς μια τυπική εναλλαγή στο πλαίσιο της λεγόμενης εναέριας αστυνόμευσης του ΝΑΤΟ σε ένα εσθονικό αεροδρόμιο. Ωστόσο, το πλαίσιο υποδηλώνει ότι εδώ η Τουρκία έχει έναν πολύ πιο μακροπρόθεσμο σκοπό, έναν σκοπό που επηρεάζει άμεσα την ασφάλεια της Ρωσίας.<br /><br /><b> <a href="https://vz.ru/world/2026/7/27/1438159.html">Boris Dzhereliyevskiy</a></b><br />ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: <b>Σωτήρης Δημόπουλος <br /></b><br />Ολοκληρώνονται οι τελικές προετοιμασίες στην Εσθονία για την ανάπτυξη πέντε τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών F-16 και 76 στρατιωτικών (πιλότων και τεχνικού προσωπικού) στο πλαίσιο της αποστολής αστυνόμευσης του εναερίου χώρου της Βαλτικής από τη συμμαχία του ΝΑΤΟ. Τα μαχητικά αεροσκάφη φέρεται να βρίσκονται σε υπηρεσία από τον Αύγουστο έως τον Νοέμβριο.<br /><br />«Αυτή η αποστολή είναι στρατηγικά σημαντική για την άμυνα της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Θα συμβάλει σημαντικά στην ενίσχυση των διεθνών δυνατοτήτων αποτροπής της Τουρκίας, στη διαλειτουργικότητα με τις συμμαχικές δυνάμεις και στην ενίσχυση του στρατηγικού της δυναμικού», δήλωσε ο Αντισυνταγματάρχης Οζντεμίρ, διοικητής της 181ης Μοίρας Αεροπορικών Αεροσκαφών της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Οι Τούρκοι πιλότοι δεν έχουν συμμετάσχει προηγουμένως σε αυτήν την αποστολή. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ελήφθη απόφαση για την αλλαγή της μορφής της Βαλτικής Αεροπορικής Αστυνόμευσης από μια αποστολή «αστυνόμευσης» σε μια αποστολή «αεράμυνας», η οποία συνεπάγεται την ανάθεση της απόφασης για άνοιγμα πυρός (δηλαδή: έναρξη ένοπλης σύγκρουσης με τη Ρωσία) στο επίπεδο του πιλότου μαχητικού περιπολίας.<br /><br />Με άλλα λόγια, η Άγκυρα αποφάσισε να συμμετάσχει σε αυτήν την ανοιχτά προκλητική αποστολή για πρώτη φορά μετά από 22 χρόνια, και μάλιστα αναλαμβάνοντας τις πιο δύσκολες και επικίνδυνες πτυχές της.<br /><br />Αυτή η κίνηση της τουρκικής ηγεσίας δεν φαίνεται να είναι τυχαία, ειδικά δεδομένου του γενικότερου πλαισίου των συνεχιζόμενων σχέσεων μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας. Για παράδειγμα, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας αναγνώρισε επίσημα ότι διαπραγματεύεται την πώληση ρωσικών συστημάτων αεράμυνας S-400 σε αντάλλαγμα για την αγορά αμερικανικών αεροσκαφών F-35. Κατά τη διάρκεια της προαναφερθείσας συνόδου κορυφής στις 9 Ιουλίου του τρέχοντος έτους, ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν ανακοίνωσε τη συνεχή στρατιωτική του υποστήριξη προς το καθεστώς του Κιέβου.<br /><br />«Δηλώνω την υποστήριξή μου στην πρωτοβουλία για την κατάρτιση ενός καταλόγου με τις ανάγκες προτεραιότητας της Ουκρανίας. Θα συνεχίσουμε τη συμβολή μας, εκτός από τη στρατιωτική υποστήριξη που έχουμε παράσχει στην Ουκρανία από το δικό μας εθνικό οπλοστάσιο. Υποστηρίζοντας την Ουκρανία, χρησιμοποιούμε τα κανάλια επικοινωνίας μας για να οδηγήσουμε τη Ρωσία προς την ειρήνη», ανέφερε ο Ερντογάν, σύμφωνα με το Bloomberg. Λιγότερο από μια εβδομάδα αργότερα, ο Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν ταξίδεψε στο Κίεβο, δηλώνοντας ότι θα πραγματοποιήσει συνομιλίες με τον Ζελένσκι για τον τερματισμό της σύγκρουσης.<br /><br />Αξίζει επίσης να υπενθυμίσουμε ότι νωρίτερα φέτος, το Τουρκικό Ναυτικό συμμετείχε στην άσκηση Steadfast Dart 2026 του ΝΑΤΟ στη Βαλτική Θάλασσα. Φυσικά, η Τουρκία είναι μέλος της συμμαχίας και θα έπρεπε να συμμετέχει σε τέτοιες εκδηλώσεις. Αλλά θα ήταν λογικό να περιμένουμε ότι σε ελιγμούς στη Βαλτική, μακριά από τη Μεσόγειο -μια περιοχή ζωτικών συμφερόντων της- η τουρκική στρατιωτική συμμετοχή θα ήταν περιορισμένη ή ακόμη και συμβολική.<br /><br />Ωστόσο, η Άγκυρα πήρε το θέμα σοβαρά, στέλνοντας μία από τις πιο ικανές μονάδες της στη Βαλτική Θάλασσα, συμπεριλαμβανομένου του αμφίβιου πλοίου εφόδου TCG Anadolu 27.000 τόνων, το οποίο μεταφέρει πεζοναύτες και επίσης φέρει μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar TB3.<br /><br />Κατά τη διάρκεια των ασκήσεων, οι Τούρκοι εξασκήθηκαν σε βομβαρδισμούς με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε θαλάσσιους στόχους (αναφορά στον αποκλεισμό του ρωσικού στόλου) και σε αποβάσεις στρατευμάτων στο πεδίο εκπαίδευσης Πούτλος, οι συνθήκες του οποίου είναι παρόμοιες με εκείνες κατά μήκος των ακτών της περιοχής του Καλίνινγκραντ.<br /><br />Στην πραγματικότητα, το σενάριο της άσκησης προέβλεπε τη μεταφορά συμμαχικών δυνάμεων στη Βαλτική για πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον μιας «ανατολικής χώρας». Τέτοιες ασκήσεις, μεταξύ άλλων, στοχεύουν στην εξοικείωση όσο το δυνατόν περισσότερου στρατιωτικού προσωπικού με το μελλοντικό θέατρο επιχειρήσεων. Και όσο περισσότερους στρατιώτες και αξιωματικούς στέλνει μια χώρα για να συμμετάσχει στους ελιγμούς, τόσο περισσότερα από τα δικά της στρατεύματα θέλει να επιτρέψει να εξερευνήσουν το έδαφος των μελλοντικών μαχών.<br /><br />Αυτός ακριβώς είναι ο κύριος σκοπός της Αεροπορικής Αστυνόμευσης της Βαλτικής. Η αποστολή αποσκοπεί στην «εκπαίδευση» όσο το δυνατόν περισσότερων συμμαχικών πληρωμάτων, όχι μόνο εισάγοντάς τα στην περιοχή της Βαλτικής, αλλά και επιτρέποντάς τους να παρατηρούν τους Ρώσους ομολόγους τους στον αέρα, να παρατηρούν το στυλ πτήσης τους και να μελετούν τις αντιδράσεις τους σε απόπειρες αναχαίτισης.<br /><br />Η Άγκυρα αποφάσισε ότι οι πιλότοι της χρειάζονταν αυτήν την εμπειρία, ενώ οι τεχνικοί και το υπόλοιπο προσωπικό εδάφους έπρεπε να μελετήσουν τις συνθήκες στην αεροπορική βάση Ämari στην Εσθονία. Αυτό φαίνεται να μην είναι τίποτα λιγότερο από μια εισαγωγή σε ένα πιθανό θέατρο επιχειρήσεων.<br /><br />Παρεμπιπτόντως, κατά την επίσκεψή του στην Εσθονία το 2014 ως πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Μπαράκ Ομπάμα ζήτησε όχι μόνο την αύξηση του στρατού της συμμαχίας που σταθμεύει στο Ämari, αλλά και την ίδρυση ενός κέντρου εκπαίδευσης του ΝΑΤΟ εκεί, ειδικά για τη μελέτη του θεάτρου των επιχειρήσεων και των πιθανών αντιπάλων. Το Ämari έχει γίνει η μεγαλύτερη βάση της συμμαχίας στις χώρες της Βαλτικής και, ακόμη και χωρίς επίσημο καθεστώς, χρησιμοποιείται ως κέντρο εκπαίδευσης.<br /><br />Η Τουρκία διαθέτει σήμερα τις μεγαλύτερες και πιο ισχυρές χερσαίες δυνάμεις στην ευρωπαϊκή πτέρυγα της συμμαχίας (αν και γεωγραφικά, το μεγαλύτερο μέρος της Τουρκίας βρίσκεται στην Ασία). Η Ευρώπη, που προετοιμάζεται για πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, θα δυσκολευόταν να τα καταφέρει χωρίς τους Τούρκους. Τους θεωρεί ως το κύριο στρατιωτικό βοήθημα σε μια επερχόμενη σύγκρουση.<br /><br />Και ο Ερντογάν φαίνεται πρόθυμος να αποδεχτεί έναν τέτοιο ρόλο. «Ως η χώρα με τον μεγαλύτερο χερσαίο στρατό στην Ευρώπη, προσπαθούμε να διαθέτουμε τις δυνατότητές μας στη συμμαχία όποτε είναι απαραίτητο», δήλωσε στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, ζητώντας «να αναλάβουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ευθύνη για την άμυνα της ηπείρου». Γιατί να το κάνει αυτό;<br /><br />Ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Αλεξέι Λεόνκοφ χαρακτήρισε την απόφαση της Τουρκίας να αναπτύξει πέντε F-16 για να περιπολούν τον εναέριο χώρο πάνω από τις χώρες της Βαλτικής ως «μια επιχείρηση του τουρκικού επεκτατισμού». «Ο στρατός της Τουρκίας είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος στο μπλοκ. Ωστόσο, η Τουρκία αγνοείται κατά περιόδους από τα μέλη της συμμαχίας, κάτι που δυσαρεστεί πολύ τον Ερντογάν. Επιδιώκει να αυξήσει την επιρροή της χώρας στο ΝΑΤΟ με κάθε ευκαιρία και να δείξει τη σημασία του εντός του οργανισμού», εξήγησε ο εμπειρογνώμονας.<br /><br />Ο εμπειρογνώμονας υπενθύμισε δηλώσεις των τουρκικών αρχών κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Τόνισαν, ειδικότερα, ότι η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν μπορεί να περιοριστεί αποκλειστικά στην ΕΕ, καθώς απαιτεί μια ευρύτερη προσέγγιση, στην οποία η Τουρκία παίζει βασικό ρόλο.<br /><br />Η Άγκυρα ενδιαφέρεται επίσης να συμμετάσχει στο πρόγραμμα SAFE (ένα ευρωπαϊκό ταμείο που δημιουργήθηκε για την προώθηση των αμυντικών επενδύσεων και την παροχή στα κράτη μέλη της ΕΕ δανείων για επανεξοπλισμό). Μέσω αυτού του προγράμματος, η Τουρκία ελπίζει να αποκτήσει ευρωπαϊκή τεχνολογία και τα απαραίτητα εξαρτήματα για τα όπλα της.<br /><br />Η θέση της Άγκυρας φαίνεται αμφίσημη. Η Τουρκία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την οικονομική συνεργασία με τη Ρωσία: τον υπό κατασκευή πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής Akkuyu, τους αγωγούς Turkish Stream και Blue Stream, τον τουρισμό και τη ρωσική αγορά τροφίμων και βιομηχανικών προϊόντων.<br /><br />Ως εκ τούτου, η Τουρκία προσπαθεί να αποφύγει να κάνει οποιεσδήποτε ξαφνικές κινήσεις. Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας χαρακτήρισε το περιστατικό με τους S-400 ως «μια διαδικασία που συνεχίζεται με θετική δυναμική στον στρατιωτικό και πολιτικό τομέα με τις Ηνωμένες Πολιτείες». Το υπουργείο δήλωσε ότι «αναζητούμε λύσεις μέσω αμοιβαίας κατανόησης και συνεργασίας σε παλαιότερα ζητήματα που αφορούν τρίτες χώρες». Η Άγκυρα αποστασιοποιείται από τις αντιρωσικές κυρώσεις όποτε είναι δυνατόν. Η Τουρκία έχει χρησιμεύσει ακόμη και ως πλατφόρμα για συναντήσεις μεταξύ εκπροσώπων της Ρωσίας και της Ουκρανίας.<br />Ωστόσο, η ιστορία δείχνει ότι, υπό επιδέξια δυτική πίεση, η Τουρκία δεν αρνείται ποτέ την ευκαιρία να γίνει ένα ακόμη όργανο πίεσης προς τη Ρωσία. Και, φυσικά, αν η Τουρκία πιστεύει σε μια νίκη της Δύσης σε περίπτωση άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης με τη Ρωσία, θα συμμετάσχει σε μια τέτοια σύγκρουση με τη δυτική πλευρά. Ως εκ τούτου, προβλέποντας την πιθανότητα μιας τέτοιας σύγκρουσης, στέλνει τα μαχητικά αεροσκάφη της στις χώρες της Βαλτικής.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ρωσία αισθάνεται απειλούμενη από τη νέα στάση της Τουρκίας…

Η Τουρκία ετοιμάζεται να απειλήσει τη Ρωσία από τα βορειοδυτικά – Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη εγκαθίστανται για πρώτη φορά στις χώρες της Βα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σιγή και μυστήριο γύρω από τη συνάντηση Νετανιάχου - Τραμπ: «Μια από τις καλύτερες που είχαμε».

<img height="38" src="https://img-s-msn-com.akamaized.net/tenant/amp/entityid/AA264UZs.img?w=768&h=512&m=6&x=260&y=91&s=480&d=138" width="280" /><br /><br />Κεκλεισμένων των θυρών συναντήθηκαν ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου στο Οβάλ Γραφείο την Τρίτη (28/7) για μια «παραγωγική», όπως την χαρακτήρισαν, 90λεπτη συνάντηση σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν.<br /><br />Παρόντες ήταν επίσης ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ.<br /><br />Οι πληροφορίες από τα όσα συζήτησαν μεταξύ τους οι δύο στενοί σύμμαχοι, η σχέση των οποίων περνά κρίση το τελευταίο διάστημα, έρχονται με το σταγονόμετρο, καθώς οι ανακοινώσεις που ακολούθησαν δεν έδωσαν λεπτομέρειες, παρά μόνο υπογράμμισαν το θετικό κλίμα της συνάντησης. Μέχρι στιγμής, δεν υπήρξε κανένα δημόσιο σημάδι εντάσεων, όπως αυτών που έχουν σημαδέψει τη σχέση τους τις τελευταίες εβδομάδες.<br /><br />«Θετική και εποικοδομητική» χαρακτήρισε τη συνάντηση η εκπρόσωπος της αμερικανικής προεδρίας, Κάρολαϊν Λέβιτ, η οποία έγραψε στην πλατφόρμα Χ:<br /><br />«Ο πρόεδρος Τραμπ μόλις ολοκλήρωσε τις συνομιλίες του στο Οβάλ Γραφείο με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον πρωθυπουργό Νετανιάχου. Αυτές οι δύο συναντήσεις ήταν θετικές και εποικοδομητικές» ανέφερε στην πλατφόρμα Χ η Κάρολαϊν Λέβιτ.<br /><br /><div class="embed_code__container provider_twitter" style="background-color: #f7f7f7; color: #242424; font-family: "Segoe UI", "Segoe UI Midlevel", sans-serif; font-size: 17px;"><div class="embed_code_item"><div class="embed_code_item__content"><div class="twitter-slot"><slot name="socialEmbed-d3392b0206144a1f99a591890d141c0a"><div class="article-social-slot" slot="socialEmbed-d3392b0206144a1f99a591890d141c0a" style="display: flex; justify-content: center;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2082140120346415104" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2082140120346415104&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.news247.gr%2Fkosmos%2Fsigi-kai-mistirio-giro-apo-ti-sinantisi-netaniaxou-tramp-mia-apo-tis-kaliteres-pou-eixame%2F&sessionId=95e1e19166d140d2e98df2fc9a1ddd7c101b8774&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="display: block; flex-grow: 1; height: 272px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></slot></div></div></div></div><br />Αυτή ήταν και η μόνη επίσημη αναφορά στο αποτέλεσμα των δύο συναντήσεων από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης.<br />Νετανιάχου: Μια από τις καλύτερες συζητήσεις που είχα με τον αμερικανό πρόεδρο<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός ανάρτησε στη συνέχεια φωτογραφίες των δύο ηγετών να χαμογελούν πλατιά, ο ένας δίπλα στον άλλον.<br /><br /><div class="embed_code__container provider_twitter" style="background-color: #f7f7f7; color: #242424; font-family: "Segoe UI", "Segoe UI Midlevel", sans-serif; font-size: 17px;"><div class="embed_code_item"><div class="embed_code_item__content"><div class="twitter-slot"><slot name="socialEmbed-b5c104a1749448a6a109311fcfd74172"><div class="article-social-slot" slot="socialEmbed-b5c104a1749448a6a109311fcfd74172" style="display: flex; justify-content: center;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2082135583531417961" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2082135583531417961&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.news247.gr%2Fkosmos%2Fsigi-kai-mistirio-giro-apo-ti-sinantisi-netaniaxou-tramp-mia-apo-tis-kaliteres-pou-eixame%2F&sessionId=95e1e19166d140d2e98df2fc9a1ddd7c101b8774&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="display: block; flex-grow: 1; height: 605px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></slot></div><p data-t="{"n":"blueLinks","t":13,"a":"click","b":76}" style="margin: 0px 0px 16px;"><slot name="default"></slot></p></div></div></div>Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε στη συνέχεια πως είχε μια εξαιρετική συνάντηση με τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια της οποίας συζήτησαν για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.<br /><br />Σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ υποστήριξε πως «ήταν μια από τις καλύτερες συζητήσεις που είχα με τον αμερικανό πρόεδρο Τραμπ» και επικεντρώθηκε στον «κοινό στόχο» να διασφαλίσουν ότι «το Ιράν δεν αποκτήσει πυρηνικά όπλα».<br /><br />Ο Νετανιάχου ανέφερε ότι η συνάντηση αποτέλεσε επίσης «μια ευκαιρία για ανταλλαγή απόψεων και για συντονισμό σε θέματα που είναι σημαντικά για την ασφάλεια και το μέλλον του Ισραήλ».<br />Σκληρή γλώσσα Τραμπ λίγο πριν την άφιξη Νετανιάχου στον Λευκό Οίκο<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος λίγο πριν την συνάντηση, είπε στο Fox News πως ο Νετανιάχου θα θέσει στη σημερινή συνάντησή τους το ζήτημα του όρους Pickaxe στο Ιράν, επειδή, όπως είπε, «θέλει να παραμείνω εμπλεκόμενος».<br /><br />Σε έντονο ύφος, συνέχισε: «Δεν χρειάζομαι τον Μπίμπι να μου τα πει. Ξέρουμε ακριβώς τι συμβαίνει» εκφράζοντας, παράλληλα, την ενόχλησή του επειδή ο Νετανιάχου αναφέρθηκε δημόσια στις κατασκευαστικές εργασίες που, σύμφωνα με το Ισραήλ, πραγματοποιούνται στην εγκατάσταση.<br /><br />«Άκουσα τον Μπίμπι να το ανακοινώνει. Του είπα: “Γιατί δεν μου το είπες απλώς εμένα; Γιατί έπρεπε να το ανακοινώσεις σε όλο τον κόσμο; Ξέρω ακριβώς τι συμβαίνει”», είπε. «Ο Μπίμπι μου το λέει αυτό επειδή θέλει να παραμείνω εμπλεκόμενος», συνέχισε ο Τραμπ.<br /><br />Αρκετές άλλες φορές, ο Τραμπ έχει χρησιμοποιήσει έντονη γλώσσα για να υποτιμήσει τον Νετανιάχου και να επιμείνει ότι ελέγχει τον Ισραηλινό πρωθυπουργό. Στα τέλη Μαΐου, αποκάλεσε τον Νετανιάχου «τρελό» κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας σχετικά με τις ενέργειες του Ισραήλ στον Λίβανο.<br /><br />Ωστόσο σύμφωνα με το Axios, η διευθύντρια επικοινωνίας του Νετανιάχου, Τζίπι Χοτόβελι δήλωσε στους δημοσιογράφους μετά τη συνάντηση: «Δεν υπάρχει καμία αλήθεια στον ισχυρισμό ότι το Ισραήλ πιέζει τις ΗΠΑ προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση στο ζήτημα του Ιράν». «Ο πρωθυπουργός δεν λέει στον πρόεδρο των ΗΠΑ τι να κάνει και δεν τον πιέζει προς καμία κατεύθυνση. Και οι δύο πλευρές θέλουν να αποτρέψουν το Ιράν από το να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος» πρόσθεσε.<br /><br />Εκτός από το Ιράν, η Χότοβελι είπε ότι ο Τραμπ και ο Νετανιάχου συζήτησαν την πιθανότητα ομαλοποίησης των σχέσεων της Σαουδικής Αραβίας με το Ισραήλ, την οποία ο Τραμπ ζήτησε στο πλαίσιο μιας πυρηνικής συμφωνίας της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Η πώληση F-35 από τις ΗΠΑ στην Τουρκία, στην οποία αντιτίθεται το Ισραήλ, δεν τέθηκε στη συνάντηση. Και ο Τραμπ δεν απαίτησε από το Ισραήλ να αποσύρει τα στρατεύματά του από περιοχές που κατέχει, είπε η Χότοβελι.<div><br /></div><div><a href="https://www.news247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σιγή και μυστήριο γύρω από τη συνάντηση Νετανιάχου - Τραμπ: «Μια από τις καλύτερες που είχαμε».

Κεκλεισμένων των θυρών συναντήθηκαν ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου στο Οβάλ Γραφε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πιο επικίνδυνη κίνηση του Ερντογάν μέχρι σήμερα! Τουρκικά F-16 απέναντι στη Ρωσία στη Βαλτική Oργή Μόσχας.

<img height="30" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-79-4-1068x601.png" width="280" /><br /><br />Για πρώτη φορά τουρκικά F-16 αναπτύσσονται στις χώρες της Βαλτικής – Το μήνυμα προς τη Μόσχα και οι πραγματικές επιδιώξεις της Άγκυρας<br /><br />Μια κίνηση που περνά σχεδόν απαρατήρητη από τη διεθνή επικαιρότητα, αλλά ενδέχεται να κρύβει πολύ μεγαλύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις, πραγματοποιεί η Τουρκία. Για πρώτη φορά στην ιστορία της συμμετέχει με μαχητικά F-16 στην αποστολή εναέριας επιτήρησης του ΝΑΤΟ στις χώρες της Βαλτικής, αναπτύσσοντας αεροσκάφη και προσωπικό στην Εσθονία, σε μια περιοχή που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αντιπαράθεσης μεταξύ της Συμμαχίας και της Ρωσίας.<br /><br />Η ρωσική εφημερίδα Vzglyad αντιμετωπίζει την εξέλιξη ως κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή εναλλαγή δυνάμεων στο πλαίσιο της αποστολής Baltic Air Policing. Σύμφωνα με τη ρωσική ανάλυση, η Άγκυρα επιδιώκει να αποκτήσει μόνιμο στρατηγικό αποτύπωμα στη βορειοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, ενισχύοντας τον ρόλο της ως βασικού στρατιωτικού παίκτη στην ευρωπαϊκή ασφάλεια.<br />Πέντε τουρκικά F-16 και 76 στελέχη στην Εσθονία<br /><br />Οι τελικές προετοιμασίες έχουν ήδη ολοκληρωθεί για την ανάπτυξη:5 μαχητικών F-16 της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας 76 στελεχών, μεταξύ των οποίων πιλότοι και προσωπικό υποστήριξης <br />Η δύναμη θα επιχειρεί από τον Αύγουστο έως και τον Νοέμβριο, στο πλαίσιο της αποστολής της Συμμαχίας για την προστασία του εναέριου χώρου των χωρών της Βαλτικής.<br /><br />Ο διοικητής της 181ης Μοίρας, Αντισυνταγματάρχης Οζντεμίρ, χαρακτήρισε την αποστολή ιδιαίτερα κρίσιμη:<br /><br />«Η αποστολή αυτή έχει στρατηγική σημασία για την άμυνα της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ και ενισχύει τις αποτρεπτικές δυνατότητες της Τουρκίας, τη διαλειτουργικότητα με τους συμμάχους και τη στρατηγική ισχύ της χώρας.»<br />Η πρώτη συμμετοχή της Τουρκίας έρχεται στην πιο επικίνδυνη φάση<br /><br />Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν θεωρείται.<br /><br />Η Τουρκία δεν είχε συμμετάσχει ποτέ μέχρι σήμερα στην αποστολή Baltic Air Policing.<br /><br />Η πρώτη της συμμετοχή πραγματοποιείται ακριβώς τη στιγμή που το ΝΑΤΟ προχωρά σε αλλαγή της φιλοσοφίας της αποστολής.<br /><br />Σύμφωνα με τη ρωσική προσέγγιση, η μέχρι πρότινος αποστολή «αστυνόμευσης» μετατρέπεται ουσιαστικά σε αποστολή αεράμυνας, γεγονός που –κατά την ίδια πηγή– αυξάνει σημαντικά τον επιχειρησιακό ρόλο των μαχητικών που περιπολούν στην περιοχή.<br /><br />Η συγκεκριμένη ερμηνεία αντανακλά τη ρωσική οπτική για τις αποφάσεις της Συμμαχίας και δεν αποτελεί επίσημη θέση του ΝΑΤΟ.<br />Η Άγκυρα αλλάζει στρατηγική απέναντι στη Ρωσία<br /><br />Η ανάπτυξη των τουρκικών F-16 έρχεται σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις Μόσχας και Άγκυρας χαρακτηρίζονται από έντονες αντιφάσεις.<br /><br />Από τη μία πλευρά:η Τουρκία εξακολουθεί να συνεργάζεται ενεργειακά με τη Ρωσία,<br />εξαρτάται από τον πυρηνικό σταθμό του Ακούγιου,<br />διατηρεί τους αγωγούς Turkish Stream και Blue Stream,<br />στηρίζεται στον ρωσικό τουρισμό και στις εμπορικές σχέσεις.<br /><br />Από την άλλη όμως:συνεχίζει να παρέχει στρατιωτική υποστήριξη στην Ουκρανία,<br />επιδιώκει την επανένταξη στο πρόγραμμα των F-35,<br />εξετάζει λύσεις για το μέλλον των S-400,<br />ενισχύει σταθερά τη συμμετοχή της στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ.<br />Ερντογάν: «Θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε στρατιωτικά την Ουκρανία»<br /><br />Κατά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιβεβαίωσε δημόσια ότι η Τουρκία θα συνεχίσει τη στρατιωτική της υποστήριξη προς το Κίεβο, υπογραμμίζοντας ότι η Άγκυρα θα εξακολουθήσει να καλύπτει ανάγκες της Ουκρανίας από το εθνικό της οπλοστάσιο.<br /><br />Λίγες ημέρες αργότερα, ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν πραγματοποίησε επίσκεψη στο Κίεβο για συνομιλίες με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι σχετικά με τις εξελίξεις στον πόλεμο.<br />Η πρόβα στη Βαλτική με το TCG Anadolu και τα Bayraktar<br /><br />Η τουρκική δραστηριότητα δεν περιορίζεται στην αεροπορία.<br /><br />Νωρίτερα μέσα στη χρονιά, η Άγκυρα συμμετείχε δυναμικά στη μεγάλη άσκηση του ΝΑΤΟ Steadfast Dart 2026 στη Βαλτική.<br /><br />Μάλιστα, έστειλε μία από τις ισχυρότερες ναυτικές δυνάμεις της, με κορυφαίο το αμφίβιο πλοίο TCG Anadolu, εκτοπίσματος περίπου 27.000 τόνων, το οποίο επιχειρεί με μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar TB3.<br /><br />Κατά τη διάρκεια των ασκήσεων πραγματοποιήθηκαν:επιθέσεις UAV εναντίον θαλάσσιων στόχων,<br />αποβατικές επιχειρήσεις,<br />σενάρια μεταφοράς συμμαχικών δυνάμεων στη Βαλτική,<br />επιχειρήσεις σε περιβάλλον που προσομοίαζε πιθανή σύγκρουση με ανατολικό αντίπαλο.<br />Η Τουρκία θέλει να γίνει ο βασικός στρατός της Ευρώπης<br /><br />Η Άγκυρα επιδιώκει πλέον να εμφανίζεται ως η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη της ευρωπαϊκής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο ίδιος ο Ερντογάν δήλωσε:<br /><br />«Ως χώρα με τον μεγαλύτερο χερσαίο στρατό στην Ευρώπη, είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε μεγαλύτερη ευθύνη για την άμυνα της ηπείρου.»<br /><br />Η δήλωση αυτή ερμηνεύεται από αρκετούς αναλυτές ως προσπάθεια της Τουρκίας να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο ειδικό βάρος στις μελλοντικές αποφάσεις της Συμμαχίας αλλά και της ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής.<br />Η πραγματική επιδίωξη: περισσότερη επιρροή στο ΝΑΤΟ και πρόσβαση στα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα<br /><br />Ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Αλεξέι Λεόνκοφ θεωρεί ότι η αποστολή των τουρκικών F-16 αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής επέκτασης της επιρροής της Άγκυρας μέσα στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Κατά την άποψή του, ο Ερντογάν επιδιώκει:να αποδείξει ότι η Τουρκία είναι αναντικατάστατη για την ευρωπαϊκή άμυνα,<br />να ενισχύσει τον πολιτικό της ρόλο εντός της Συμμαχίας,<br />να αποκτήσει πρόσβαση στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE, μέσω του οποίου χρηματοδοτούνται αμυντικές επενδύσεις και εξοπλιστικά προγράμματα.<br /><br />Μέσω αυτής της διαδικασίας, η Άγκυρα φιλοδοξεί να αποκτήσει νέα ευρωπαϊκή τεχνολογία, κρίσιμα εξαρτήματα και χρηματοδοτικά εργαλεία που θα ενισχύσουν τη δική της αμυντική βιομηχανία.<br />Η διπλή στρατηγική της Τουρκίας συνεχίζεται<br /><br />Η πολιτική της Άγκυρας εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από ισορροπίες.<br /><br />Από τη μία πλευρά διατηρεί ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με τη Μόσχα, αποφεύγοντας να συμμετάσχει πλήρως στις δυτικές κυρώσεις και φιλοξενώντας κατά καιρούς συνομιλίες μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.<br /><br />Από την άλλη, ενισχύει διαρκώς τη στρατιωτική της παρουσία στις δομές του ΝΑΤΟ, διεκδικώντας πρωταγωνιστικό ρόλο στην ευρωπαϊκή ασφάλεια και επενδύοντας στη στενότερη συνεργασία με τις δυτικές αμυντικές πρωτοβουλίες.<br />Το μήνυμα της Άγκυρας<br /><br />Η ανάπτυξη των τουρκικών F-16 στην Εσθονία αποτελεί αναμφίβολα ένα ακόμη βήμα στην προσπάθεια της Τουρκίας να αναβαθμίσει τον γεωπολιτικό της ρόλο.<br /><br />Για τη Μόσχα, η κίνηση αυτή αντιμετωπίζεται ως ένδειξη ότι η Άγκυρα συμμετέχει πιο ενεργά στη στρατηγική αποτροπής του ΝΑΤΟ έναντι της Ρωσίας.<br /><br />Για το ΝΑΤΟ, αντίθετα, πρόκειται για συνεισφορά κράτους-μέλους σε μια μακροχρόνια αποστολή συλλογικής αεράμυνας και επιτήρησης.<br /><br />Το μόνο βέβαιο είναι ότι η Τουρκία επιχειρεί να τοποθετηθεί στο επίκεντρο των εξελίξεων τόσο στη Μαύρη Θάλασσα όσο και στη Βαλτική, διεκδικώντας έναν ρόλο που υπερβαίνει κατά πολύ τα παραδοσιακά γεωγραφικά της όρια. Με τις κινήσεις αυτές, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει να ενισχύσει τη διαπραγματευτική ισχύ της Άγκυρας απέναντι τόσο στους δυτικούς συμμάχους όσο και στη Ρωσία, αξιοποιώντας τη θέση της Τουρκίας ως κρίσιμου παράγοντα στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η πιο επικίνδυνη κίνηση του Ερντογάν μέχρι σήμερα! Τουρκικά F-16 απέναντι στη Ρωσία στη Βαλτική Oργή Μόσχας.

Για πρώτη φορά τουρκικά F-16 αναπτύσσονται στις χώρες της Βαλτικής – Το μήνυμα προς τη Μόσχα και οι πραγματικές επιδιώξεις της Άγκυρας Μια κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα τουρκική πρόκληση κατά της Ελλάδας: Στο στόχαστρο η πτήση του Νετανιάχου πάνω από το Αιγαίο!

<img height="34" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-85-1068x601.png" width="280" /><br /><br />Το πρακτορείο Anadolu επαναφέρει το ζήτημα του εντάλματος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, εστιάζοντας στην πτήση του αεροσκάφους του Ισραηλινού πρωθυπουργού πάνω από τον ελληνικό εναέριο χώρο. Νέες αιχμές από την Άγκυρα με γεωπολιτικό υπόβαθρο.<br /><br />Η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις φαίνεται πως μεταφέρεται πλέον ακόμη και… στους αιθέρες. Τουρκικά μέσα ενημέρωσης επιχειρούν να δώσουν νέα πολιτική διάσταση στην πρόσφατη επίσκεψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου στις Ηνωμένες Πολιτείες, βάζοντας στο επίκεντρο την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γαλλία.<br /><br />Το κρατικό πρακτορείο Anadolu δημοσίευσε νέο ρεπορτάζ, εστιάζοντας στο γεγονός ότι το αεροσκάφος που μετέφερε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό προς την Ουάσινγκτον διέσχισε τον εναέριο χώρο ευρωπαϊκών κρατών που είναι συμβαλλόμενα μέρη του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ).<br /><br />Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν θεωρείται, καθώς η Άγκυρα συνεχίζει την ιδιαίτερα σκληρή ρητορική της απέναντι στην ισραηλινή κυβέρνηση, ενώ παράλληλα επιχειρεί να ασκήσει πολιτική πίεση και προς ευρωπαϊκές χώρες που διατηρούν στενές σχέσεις με το Τελ Αβίβ.<br /><br />Στο επίκεντρο η Ελλάδα<br /><br />Σύμφωνα με το Anadolu, στοιχεία της πλατφόρμας παρακολούθησης πτήσεων Flightradar δείχνουν ότι το κυβερνητικό αεροσκάφος του Μπενιαμίν Νετανιάχου πέταξε πάνω από τον ελληνικό εναέριο χώρο, συνεχίζοντας στη συνέχεια μέσω Ιταλίας και Γαλλίας πριν κατευθυνθεί προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Το τουρκικό δημοσίευμα υπογραμμίζει ότι τόσο η Ελλάδα όσο και οι άλλες δύο χώρες είναι μέλη του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, επιχειρώντας να συνδέσει την πτήση με το ένταλμα σύλληψης που έχει εκδώσει το ΔΠΔ κατά του Ισραηλινού πρωθυπουργού.<br /><br />Ωστόσο, το ίδιο το δημοσίευμα αναφέρεται αποκλειστικά στη διέλευση από τον εναέριο χώρο των συγκεκριμένων χωρών και όχι σε προσγείωση ή παραμονή του αεροσκάφους στο έδαφός τους.<div><br />Η ίδια διαδρομή με προηγούμενες επισκέψεις<br /><br />Το τουρκικό πρακτορείο επισημαίνει ακόμη ότι η συγκεκριμένη πτήση ακολούθησε σχεδόν την ίδια διαδρομή που είχε χρησιμοποιηθεί και σε προηγούμενες μετακινήσεις του Μπενιαμίν Νετανιάχου προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αντίστοιχες διαδρομές είχαν χρησιμοποιηθεί:στις 28 Δεκεμβρίου,<br />στις 10 Φεβρουαρίου,<br />αλλά και κατά το ταξίδι του Ισραηλινού πρωθυπουργού στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο του 2025, όταν το αεροσκάφος του είχε πετάξει πάνω από την Ελλάδα και την Ιταλία, χωρίς όμως τότε να εισέλθει στον γαλλικό εναέριο χώρο.<br /><br />Η αναφορά αυτή παρουσιάζεται από τα τουρκικά μέσα ως στοιχείο που, κατά την άποψή τους, αναδεικνύει μια επαναλαμβανόμενη πρακτική.</div><div><br />Η γεωπολιτική διάσταση της τουρκικής αφήγησης<br /><br />Η επιλογή του Anadolu να επαναφέρει το θέμα δεν θεωρείται τυχαία.<br /><br />Οι σχέσεις Τουρκίας και Ισραήλ παραμένουν ιδιαίτερα τεταμένες λόγω του πολέμου στη Γάζα, ενώ η Άγκυρα έχει εντείνει την κριτική της απέναντι στην κυβέρνηση Νετανιάχου σε διεθνή φόρα.<br /><br />Παράλληλα, η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ στους τομείς της άμυνας, της ενέργειας και της ασφάλειας βρίσκεται σε διαρκή ενίσχυση, γεγονός που συχνά αποτελεί αντικείμενο αρνητικών σχολίων από τουρκικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κάθε εξέλιξη που συνδέεται με τις μετακινήσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού αποκτά ευρύτερη πολιτική και επικοινωνιακή διάσταση.</div><div><br />Η Ελλάδα παραμένει στο επίκεντρο της τουρκικής ρητορικής<br /><br />Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα αναφέρεται σε τουρκικά δημοσιεύματα σχετικά με τη συνεργασία της με το Ισραήλ.<br /><br />Το τελευταίο διάστημα, τουρκικά μέσα έχουν επανειλημμένα σχολιάσει:τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις Ελλάδας και Ισραήλ,<br />την αμυντική συνεργασία Αθήνας – Τελ Αβίβ,<br />τα ενεργειακά σχέδια στην Ανατολική Μεσόγειο,<br />καθώς και τις διπλωματικές επαφές μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Το νέο δημοσίευμα του Anadolu εντάσσεται σε αυτή τη γενικότερη γραμμή, επιχειρώντας να συνδέσει την Ελλάδα με τη διεθνή συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από τις μετακινήσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού μετά τις εξελίξεις στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.<br />Ένα ακόμη επεισόδιο στον πόλεμο της πληροφόρησης<br /><br />Πέρα από τη νομική ή διπλωματική διάσταση, η συγκεκριμένη υπόθεση αναδεικνύει και τον πόλεμο της επικοινωνίας που εξελίσσεται στην περιοχή.<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος δεν αποτελεί πλέον μόνο πεδίο στρατιωτικού και ενεργειακού ανταγωνισμού, αλλά και χώρο όπου οι κυβερνήσεις και τα κρατικά μέσα ενημέρωσης επιδιώκουν να διαμορφώσουν αφηγήματα με στόχο τη διεθνή κοινή γνώμη.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται στο επίκεντρο της τουρκικής δημοσιότητας, όχι μόνο λόγω των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά και εξαιτίας της ολοένα στενότερης συνεργασίας της με το Ισραήλ και άλλους περιφερειακούς εταίρους.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα τουρκική πρόκληση κατά της Ελλάδας: Στο στόχαστρο η πτήση του Νετανιάχου πάνω από το Αιγαίο!

Το πρακτορείο Anadolu επαναφέρει το ζήτημα του εντάλματος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, εστιάζοντας στην πτήση του αεροσκάφους του Ισρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ ανάμεσα σε Ιράν και Ουκρανία: Μπορεί να κλείσει δύο πολέμους με μία διπλωματική κίνηση;

<img height="33" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/Trump-NATO-1-1-1-768x512.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος υποδέχεται στον Λευκό Οίκο τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου σε μια κρίσιμη συγκυρία για τα μέτωπα της Ουκρανίας και του Ιράν. Οι δύο διαδοχικές συναντήσεις αποκαλύπτουν τις διαφορετικές προτεραιότητες της Ουάσιγκτον και τη δύσκολη προσπάθεια εξισορρόπησης δύο πολέμων με παγκόσμιες γεωπολιτικές συνέπειες.<br /><br /> Τραμπ ανάμεσα σε δύο πολέμους: Το διπλωματικό «σταυροδρόμι» με Ζελένσκι και Νετανιάχου κρίνει τη νέα αμερικανική στρατηγική<br /><br />Δύο πόλεμοι, δύο ηγέτες, μία δύσκολη εξίσωση για τον Λευκό Οίκο<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με μία από τις μεγαλύτερες διπλωματικές προκλήσεις της δεύτερης προεδρικής του θητείας.<br /><br />Την ίδια ημέρα, ο Λευκός Οίκος φιλοξενεί τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου και τον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καθώς οι δύο σημαντικότερες διεθνείς κρίσεις για τις Ηνωμένες Πολιτείες εισέρχονται σε καθοριστική φάση.<br /><br />Αφορμή αποτελεί η επιμνημόσυνη τελετή για τον εκλιπόντα γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ, έναν από τους ισχυρότερους υποστηρικτές τόσο της στρατηγικής σχέσης ΗΠΑ–Ισραήλ όσο και της αμερικανικής βοήθειας προς την Ουκρανία.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από τον συμβολισμό της κοινής παρουσίας, εξελίσσονται δύο διαφορετικές διπλωματικές διαπραγματεύσεις.<div><br />Ο Ζελένσκι ζητά Patriot και βαθύτερη στρατηγική συνεργασία<br /><br />Η ουκρανική αποστολή μεταβαίνει στην Ουάσιγκτον με σαφή στόχο: την ενίσχυση της αεράμυνας της χώρας απέναντι στις συνεχιζόμενες ρωσικές επιθέσεις.<br /><br />Σύμφωνα με ουκρανικές πηγές, το Κίεβο θα ζητήσει:πρόσθετους πυραύλους αναχαίτισης Patriot,<br />επέκταση της στρατιωτικής συνεργασίας,<br />επιτάχυνση της συμφωνίας για συνεργασία στα μη επανδρωμένα συστήματα,<br />πρόοδο στο σχέδιο αδειοδοτημένης παραγωγής αναχαιτιστικών Patriot στην Ουκρανία.<br /><br />Ο Ζελένσκι αναμένεται επίσης να απευθυνθεί και στα 100 μέλη της αμερικανικής Γερουσίας, επιδιώκοντας να διατηρήσει τη διακομματική στήριξη προς την Ουκρανία.<br /><br />Η επίσκεψη πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία το Πεντάγωνο έχει ενημερώσει το Κογκρέσο ότι μέρος ήδη εγκεκριμένης στρατιωτικής χρηματοδότησης θα μεταφερθεί χρονικά στα επόμενα δημοσιονομικά έτη, εξέλιξη που έχει προκαλέσει πολιτικές αντιδράσεις στην Ουάσιγκτον. </div><div><br />Ο Νετανιάχου επιδιώκει επανεκκίνηση των σχέσεων με τον Τραμπ<br /><br />Διαφορετική είναι η ατζέντα του Μπενιαμίν Νετανιάχου.<br /><br />Παρά τις δημόσιες δηλώσεις στήριξης του Τραμπ προς τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, οι τελευταίοι μήνες σημαδεύτηκαν από διαφωνίες σχετικά με τη διαχείριση της κρίσης με το Ιράν.<br /><br />Σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, τηλεφωνική επικοινωνία των δύο ηγετών τον Ιούνιο χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα έντονη, καθώς η Ουάσιγκτον εξέφρασε ανησυχίες ότι ορισμένες ισραηλινές στρατιωτικές επιλογές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ευρύτερη περιφερειακή κλιμάκωση.<br /><br />Ο Νετανιάχου μεταβαίνει στην αμερικανική πρωτεύουσα επιδιώκοντας να ενισχύσει τους πολιτικούς δεσμούς με τον Λευκό Οίκο, ενώ στο εσωτερικό του Ισραήλ πλησιάζει μια ιδιαίτερα απαιτητική προεκλογική περίοδος.<br /><br />Στην κορυφή της ατζέντας βρίσκονται:</div><div>το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν,<br />η κατάσταση στον Λίβανο,<br />η περιφερειακή ασφάλεια,<br />η προοπτική διεύρυνσης των Συμφωνιών του Αβραάμ.<br />Η Σαουδική Αραβία παραμένει ο μεγάλος στόχος<br /><br />Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ εξακολουθεί να επιδιώκει την ένταξη της Σαουδικής Αραβίας στο πλαίσιο εξομάλυνσης των σχέσεων με το Ισραήλ.<br /><br />Ωστόσο, το Ριάντ διατηρεί τη θέση ότι οποιαδήποτε επίσημη αναγνώριση του Ισραήλ προϋποθέτει ουσιαστική πρόοδο στο παλαιστινιακό ζήτημα και συγκεκριμένα βήματα προς τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους.<br /><br />Το ζήτημα αυτό εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια για την ευρύτερη αναδιάταξη των ισορροπιών στη Μέση Ανατολή.<br />Δύο μέτωπα που απορροφούν αμερικανικούς πόρους<br /><br />Οι δύο συγκρούσεις παραμένουν ανοικτές.<br /><br />Στην Ουκρανία συνεχίζονται οι ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις, παρά τις ουκρανικές επιτυχίες σε επιλεγμένα μέτωπα.<br /><br />Στη Μέση Ανατολή, μετά την κατάρρευση της τελευταίας εκεχειρίας, η ένταση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν εξακολουθεί να επηρεάζει την περιφερειακή σταθερότητα, ενώ η Ουάσιγκτον επιχειρεί να αποτρέψει μια ευρύτερη στρατιωτική σύγκρουση.<br /><br />Για τον Λευκό Οίκο, το βασικό ζητούμενο είναι να διατηρήσει την υποστήριξη προς τους συμμάχους του χωρίς να οδηγηθεί σε βαθύτερη άμεση στρατιωτική εμπλοκή.<br />Ο Τραμπ αναζητά νέα ισορροπία μεταξύ Ευρώπης και Μέσης Ανατολής<br /><br />Οι διαδοχικές συναντήσεις στον Λευκό Οίκο αναδεικνύουν μια μετατόπιση της αμερικανικής στρατηγικής. Η Ουάσιγκτον καλείται να διαχειριστεί ταυτόχρονα δύο κρίσεις με διαφορετική φύση αλλά κοινό χαρακτηριστικό: απαιτούν συνεχή στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική υποστήριξη, ενώ αυξάνουν την πίεση στους αμερικανικούς πόρους και στη συνοχή των συμμαχιών.<br /><br />Παράλληλα, διαφαίνεται μια διαφοροποίηση στις προσωπικές σχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ με τους δύο ηγέτες. Οι επαφές με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι φαίνεται να έχουν βελτιωθεί, καθώς η ουκρανική πλευρά επιδιώκει συγκεκριμένες συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας. Αντίθετα, οι σχέσεις με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου εμφανίζονται περισσότερο συναλλακτικές, με τις διαφωνίες γύρω από τη διαχείριση της κρίσης με το Ιράν να έχουν επηρεάσει το κλίμα. Η εξέλιξη αυτή δεν αναιρεί τη στρατηγική σχέση ΗΠΑ–Ισραήλ, αλλά δείχνει ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει μεγαλύτερο έλεγχο στον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται οι περιφερειακές κρίσεις. </div><div><br />Οι αποφάσεις της Ουάσιγκτον θα επηρεάσουν τη διεθνή ισορροπία<br /><br />Οι συνομιλίες του Ντόναλντ Τραμπ με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου πραγματοποιούνται σε μια περίοδο κατά την οποία η διεθνής ασφάλεια δοκιμάζεται σε δύο διαφορετικά μέτωπα. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν για τη στρατιωτική υποστήριξη της Ουκρανίας, τη διαχείριση της έντασης με το Ιράν και την προώθηση νέων διπλωματικών πρωτοβουλιών στη Μέση Ανατολή αναμένεται να επηρεάσουν όχι μόνο τις διμερείς σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με τους συμμάχους τους, αλλά και τη συνολική γεωπολιτική ισορροπία τους επόμενους μήνες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ ανάμεσα σε Ιράν και Ουκρανία: Μπορεί να κλείσει δύο πολέμους με μία διπλωματική κίνηση;

Βασιλης Διαμαντακος Ο Αμερικανός πρόεδρος υποδέχεται στον Λευκό Οίκο τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου σε μια κρίσιμη συγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Απόλυτος πρωταγωνιστής ο Τραμπ, αποδυναμωμένος ο Νετανιάχου: Ποιος καθορίζει πλέον τη Μέση Ανατολή;

<img height="31" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/trump-netaniaxou-4-768x512.jpg" width="280" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Axios: Η όγδοη συνάντηση στον Λευκό Οίκο δεν θυμίζει τις προηγούμενες. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φτάνει στην Ουάσιγκτον με αισθητά μειωμένη επιρροή, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται αποφασισμένος να επιβάλει τη δική του στρατηγική για το Ιράν, την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία, ακόμη κι όταν αυτή συγκρούεται με τις επιδιώξεις του Ισραήλ.<br /><br />Η ισορροπία ισχύος αλλάζει στον Λευκό Οίκο<br /><br />Η όγδοη συνάντηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου με τον Ντόναλντ Τραμπ από την επιστροφή του τελευταίου στην προεδρία δεν έχει τον χαρακτήρα των προηγούμενων επισκέψεων.<br /><br />Αντί να εμφανίζεται ως ο ηγέτης που επηρεάζει τις αμερικανικές αποφάσεις στη Μέση Ανατολή, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός φτάνει στην Ουάσιγκτον με εμφανώς περιορισμένο πολιτικό βάρος. Σύμφωνα με το Axios, η επιρροή του στον Λευκό Οίκο έχει μειωθεί αισθητά μετά την κατάπαυση των επιχειρήσεων στο Ιράν, ενώ η προσωπική σχέση των δύο ηγετών περνά τη δυσκολότερη φάση της. Οι σχεδόν καθημερινές τηλεφωνικές επικοινωνίες των πρώτων μηνών του πολέμου έχουν αντικατασταθεί από αραιές επαφές και αυξανόμενη δυσπιστία.<br />Από τη στρατηγική σύμπλευση στη στρατηγική απόσταση<br /><br />Στις αρχές της κρίσης, Ηνωμένες Πολιτείες και Ισραήλ έδειχναν να λειτουργούν ως ένα ενιαίο στρατηγικό κέντρο.<br /><br />Πέντε μήνες αργότερα, οι προτεραιότητες αποκλίνουν.<br /><br />Ο Τραμπ επιδιώκει να αξιοποιήσει την παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων για να επαναφέρει τη διπλωματία απέναντι στο Ιράν, ενώ ο Νετανιάχου θεωρεί ότι η στρατιωτική πίεση θα έπρεπε να συνεχιστεί μέχρι την περαιτέρω αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Η απόφαση του Αμερικανού προέδρου να διακόψει τους βομβαρδισμούς βρήκε, σύμφωνα με αμερικανικές και ισραηλινές πηγές, το Τελ Αβίβ σχεδόν απροετοίμαστο. Η ισραηλινή κυβέρνηση πληροφορήθηκε την τελική απόφαση του Λευκού Οίκου μόλις λίγες ώρες πριν από την εφαρμογή της, γεγονός που αποτυπώνει το μειωμένο επίπεδο συντονισμού μεταξύ των δύο συμμάχων.<br />Το Ιράν δεν είναι η μόνη διαφωνία<br /><br />Η διαφωνία δεν περιορίζεται στο πυρηνικό πρόγραμμα ή στον πόλεμο.<br /><br />Ο Νετανιάχου επιχείρησε χωρίς επιτυχία να μεταπείσει τον Τραμπ ώστε να μην προχωρήσει στην πώληση μαχητικών F-35 στην Τουρκία.<br /><br />Η απάντηση του Αμερικανού προέδρου ήταν αποκαλυπτική:«Κανείς δεν θα μου πει τι θα πουλήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και τι όχι.»<br /><br />Η δήλωση αυτή δεν αφορά μόνο την Άγκυρα.<br /><br />Αποτελεί σαφές μήνυμα ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική δεν θα καθορίζεται πλέον από τις ισραηλινές ανησυχίες, αλλά από τη συνολική στρατηγική που επιλέγει ο Λευκός Οίκος.<br />Σαουδική Αραβία: ακόμη μία διπλωματική έκπληξη<br /><br />Αντίστοιχη ήταν η εικόνα και στη συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας ΗΠΑ–Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Η κυβέρνηση Νετανιάχου περίμενε ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα συνέδεε υποχρεωτικά το Ριάντ με την εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ μέσω των Συμφωνιών του Αβραάμ.<br /><br />Τελικά, το κείμενο της συμφωνίας δεν περιλάμβανε τέτοια ρήτρα, προκαλώντας έντονη δυσαρέσκεια στο Ισραήλ. <br /><br />Το γεγονός ότι ο Τραμπ εμφανίστηκε αργότερα να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικής σύνδεσης των δύο θεμάτων δείχνει ότι ούτε η Ουάσιγκτον έχει ακόμη οριστικοποιήσει τη στρατηγική της απέναντι στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του Axios, αρκετοί υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του στενού κύκλου του Τραμπ θεωρούν ότι ο Νετανιάχου υπερεκτίμησε επανειλημμένα τις στρατιωτικές εξελίξεις και παρουσίασε υπερβολικά αισιόδοξες προβλέψεις για την πορεία του πολέμου.<br /><br />Η εικόνα αυτή έχει επηρεάσει την αξιοπιστία του Ισραηλινού πρωθυπουργού στους διαδρόμους της αμερικανικής εξουσίας.<br /><br />Παράλληλα, ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς και άλλα στελέχη του περιβάλλοντος Τραμπ εμφανίζονται περισσότερο επιφυλακτικά απέναντι στις εισηγήσεις του Τελ Αβίβ από ό,τι στην αρχή της κρίσης.<br />Η πολιτική διάσταση είναι εξίσου κρίσιμη<br /><br />Η επίσκεψη πραγματοποιείται λίγους μήνες πριν από τις ισραηλινές εκλογές.<br /><br />Ο Νετανιάχου γνωρίζει ότι μια δημόσια εικόνα πλήρους ταύτισης με τον Τραμπ θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την προεκλογική του θέση.<br /><br />Ωστόσο, μέχρι στιγμής ο Αμερικανός πρόεδρος αποφεύγει να προσφέρει ξεκάθαρη πολιτική στήριξη.<br /><br />Ερωτηθείς επανειλημμένα τις τελευταίες εβδομάδες αν στηρίζει τον Νετανιάχου, ο Τραμπ περιορίστηκε να τον χαρακτηρίσει «μεγάλο πρωθυπουργό σε περίοδο πολέμου», χρησιμοποιώντας όμως διατύπωση που παραπέμπει περισσότερο στο παρελθόν παρά στο μέλλον.<br /><br />Η επιλογή των λέξεων δ<br /><br />Η συνάντηση στον Λευκό Οίκο προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί χωρίς δημοσιογράφους.<br /><br />Αυτό ενισχύει τις εκτιμήσεις ότι οι πιο δύσκολες συζητήσεις θα αφορούν:το ενδεχόμενο επανέναρξης στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν,<br />τη διαχείριση των Στενών του Ορμούζ,<br />τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις,<br />τη Σαουδική Αραβία,<br />τις επόμενες κινήσεις στη Συρία και στον Λίβανο.<br /><br />Για τον Νετανιάχου, το ζητούμενο είναι να αποδείξει ότι εξακολουθεί να αποτελεί τον βασικό στρατηγικό συνομιλητή της Ουάσιγκτον.<br /><br />Για τον Τραμπ, το ζητούμενο είναι διαφορετικό: να δείξει ότι η αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή υπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. <div><br />Η εποχή της «ειδικής σχέσης» περνά σε νέα φάση<br /><br />Η συνάντηση Τραμπ–Νετανιάχου σηματοδοτεί μια βαθύτερη μεταβολή στη δομή της αμερικανοϊσραηλινής σχέσης. Η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να θεωρεί το Ισραήλ βασικό σύμμαχο, όμως ο Λευκός Οίκος εμφανίζεται λιγότερο πρόθυμος να προσαρμόζει τις περιφερειακές του επιλογές στις προτεραιότητες της ισραηλινής κυβέρνησης.<br /><br />Οι εξελίξεις γύρω από το Ιράν, η πιθανή πώληση F-35 στην Τουρκία, η προσέγγιση με τη Σαουδική Αραβία και οι προσπάθειες για νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή δείχνουν ότι ο Τραμπ επιδιώκει να διαμορφώσει ένα ευρύτερο περιφερειακό ισοζύγιο, ακόμη και αν αυτό δημιουργεί τριβές με το Τελ Αβίβ.<br /><br />Η συνάντηση δεν αφορά μόνο τη σχέση δύο ηγετών. Αφορά το ποιος θα καθορίζει τους όρους της επόμενης ημέρας στη Μέση Ανατολή: η κυβέρνηση του Ισραήλ ή ο Λευκός Οίκος</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Απόλυτος πρωταγωνιστής ο Τραμπ, αποδυναμωμένος ο Νετανιάχου: Ποιος καθορίζει πλέον τη Μέση Ανατολή;

Βασιλης Διαμαντακος Axios: Η όγδοη συνάντηση στον Λευκό Οίκο δεν θυμίζει τις προηγούμενες. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φτάνει στην Ουάσιγκτον με ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολιτική αντιπαράθεση για τους ελληνικούς Patriot στη Σαουδική Αραβία

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/patriot2-1200x675-1.jpg"><img height="41" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/patriot2-1200x675-1-1068x601.jpg" width="280" /></a><br /><br />Νέα επιχειρησιακή εμπλοκή κατέγραψε η ελληνική πυροβολαρχία Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία, αναχαιτίζοντας εντός λίγων ωρών ένα μη επανδρωμένο αεροχήμα (UAV) και δύο βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από την Υεμένη.<br /><br />Το περιστατικό προκάλεσε την άμεση αντίδραση των κομμάτων της αριστερής αντιπολίτευσης, τα οποία θέτουν ζητήματα ασφάλειας του προσωπικού και υποστηρίζουν ότι η έμμεση αυτή εμπλοκή στις πολεμικές συρράξεις της Μέσης Ανατολής δεν εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα.<div><br />Η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ<br /><br />Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές και τη σχετική ανακοίνωση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ): «Η Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ) συνεχίζει κανονικά την αποστολή της, στο πλαίσιο της συμμετοχής της στη διεθνή πρωτοβουλία “Integrated Air Missile Defense Concept” για την υποστήριξη της αεράμυνας του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας».<br /><br />Σύσσωμη η Αριστερά ζητά την επιστροφή της συστοιχίας<br /><br />Τα κόμματα της αντιπολίτευσης (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Νέα Αριστερά) τοποθετήθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα, ζητώντας την άμεση ανάκληση των ελληνικών δυνάμεων στην Ελλάδα.</div><div><br />1. ΚΚΕ: «Κίνδυνος ζωής και θανάτου για το προσωπικό»<br />Το ΚΚΕ επισημαίνει ότι η προστασία υποδομών (όπως τα διυλιστήρια στο Γιανμπού) επιβεβαιώνει την άμεση εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο: «Η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ επιβεβαιώνει τους μεγάλους κινδύνους που προκύπτουν από τη συμμετοχή της χώρας, αλλά και τον κίνδυνο ζωής και θανάτου στον οποίο είναι εκτεθειμένο το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων που έχει σταλεί εκτός συνόρων».</div><div><br />2. Νέα Αριστερά: «Οι Έλληνες στρατιωτικοί δεν έχουν θέση σε ξένη χώρα»<br />Υπογραμμίζοντας ότι είναι η τρίτη φορά μέσα σε λίγους μήνες που οι Patriot αποκρούουν επιθέσεις από την Υεμένη, η Νέα Αριστερά σημειώνει: «Οι ελληνικές δυνάμεις και το αμυντικό υλικό μας δεν έχουν καμία θέση σε ξένη χώρα. Η Ελλάδα δεν κερδίζει τίποτα από τη συμμετοχή της στα πολεμικά σχέδια που οδηγούν τις κοινωνίες σε αδιέξοδο».<br /><br />3. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: «Ποια συμφέροντα υπηρετεί η παρατεταμένη παρουσία;»<br />Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θέτει ερωτήματα για τους σκοπούς της αποστολής σε μια τόσο επικίνδυνη συγκυρία: «Πέρα από τους κινδύνους για το προσωπικό, η εμπλοκή στη διαμάχη δεν εξυπηρετεί ούτε την ασφάλεια ούτε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Ποια συμφέροντα, ποιων δυνάμεων, υπηρετεί εντέλει η παρατεινόμενη παρουσία της συστοιχίας Patriot;»</div><div><br />Η απαίτηση των κομμάτων για επιστροφή των στρατευμάτων φέρνει στο προσκήνιο τον ιστορικό όρο «Οίκαδε» (προς τον οίκο / προς το σπίτι).<br /><br />Πρόκειται για το περίφημο πολιτικό σύνθημα και τίτλο άρθρου του Γεωργίου Βλάχου στην εφημερίδα «Η Καθημερινή» κατά την κρίση του 1922, με το οποίο ζητούσε την αποχώρηση του ελληνικού στρατού από τη Μικρά Ασία, επιχειρηματολογώντας ότι η Ελλάδα δεν άντεχε άλλο οικονομικά και στρατιωτικά την παραμονή της εκεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πολιτική αντιπαράθεση για τους ελληνικούς Patriot στη Σαουδική Αραβία

Νέα επιχειρησιακή εμπλοκή κατέγραψε η ελληνική πυροβολαρχία Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία, αναχαιτίζοντας εντός λίγων ωρών ένα μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρεβυθούσα και Αλεξανδρούπολη στο στόχαστρο του Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/revythousa1.jpg" imageanchor="1" style=""><img border="0" data-original-height="1239" data-original-width="1900" height="25" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/revythousa1.jpg" width="280" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Λίστα ευρωπαϊκών στόχων των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης μετά την ουκρανική επίθεση σε ιρανικό πλοίο στην Κασπία</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Σε λίστα ενεργειακών στόχων του Ιράν που συνδέονται με την ΕΕ φαίνεται ότι είναι τόσο η Ρεβυθούσα, όσο και η Αλεξανδρούπολη, με τους ελληνικούς τερματικούς σταθμούς LNG (Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο) να αποτελούν κομβικά σημεία για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.<br /><br />Συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσιεύματα και αναφορές που έχουν εμφανιστεί σε κανάλια περσικής γλώσσας, το Ιράν έχει καταρτίσει μια λίστα ενεργειακών υποδομών που συνδέονται με την ΕΕ ως πιθανούς στόχους, καθώς όπως τονίζουν, η Ουκρανία λειτουργεί ως «ευρωπαϊκή πληρεξούσια δύναμη», οι ενέργειες της οποίας «θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια απάντηση κατά των ενεργειακών συμφερόντων της ΕΕ».<br /><br />Η ουκρανική επίθεση εναντίον ιρανικού εμπορικού πλοίου στην Κασπία Θάλασσα (με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός ναυτικού), ανοίγει τον Ασκό του Αιόλου, με την Τεχεράνη να απειλεί ανοιχτά με επιθέσεις και κατά ευρωπαϊκών στόχων.<div><br /></div><div>Οι στόχοι του Ιράν με Ρεβυθούσα-Αλεξανδρούπολη<br /><br />Σύμφωνα με τις περσικές αναφορές, οι Φρουροί της Επανάστασης «έχουν βάλει στο μάτι» για αντίποινα τους εξής ενεργειακούς στόχους:<br /><br />Αγωγούς που συνδέονται με την ΕυρώπηΜπακού–Τιφλίδα–Τσεϊχάν<br />Μπακού–Σούψα<br />Σαουδαραβικός Αγωγός Ανατολής–Δύσης<br />Νότιος Διάδρομος Φυσικού Αερίου<br />Διακασπιανός Αγωγός<br />Αγωγός Ανατολικής Μεσογείου<br />Αραβικός Αγωγός Φυσικού Αερίου<br />Αγωγός Ελ Αρίς–Ασκελόν<br /><br />Κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που συνδέονται με την Ευρώπη:Αζέρι–Τσιράγκ–Γκιουνέσλι (ACG), Αζερμπαϊτζάν<br />Κοίτασμα Σαχ Ντενίζ, Αζερμπαϊτζάν<br />Κοίτασμα Αμπσερόν, Αζερμπαϊτζάν<br />Κοίτασμα Λεβιάθαν, Ισραήλ<br />Κοίτασμα Ζορ, Αίγυπτος<br />Κοίτασμα Κρόνος (Τμήμα 6), Κύπρος<br />Έργο GGIP, Ιράκ<br /><br />Εγκαταστάσεις Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG) συνδεδεμένες με την Ευρώπη:Εργοστάσιο ΥΦΑ Idku, Αίγυπτος<br />Εργοστάσιο ΥΦΑ SEGAS, Νταμιέτα, Αίγυπτος<br />Τερματικός σταθμός Ρεβυθούσα, Ελλάδα<br />Τερματικός σταθμός Αλεξανδρούπολη, Ελλάδα(ΑΡΧΕΙΟ) Έναρξη της εμπορικής λειτουργίας του Τερματικού Σταθμού LNG Αλεξανδρούπολης, Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2024. <br /><br />Στο στόχαστρο έχουν μπει επίσης και έργα πράσινου υδρογόνου στο Ομάν με την υποστήριξη ευρωπαϊκών επενδύσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρεβυθούσα και Αλεξανδρούπολη στο στόχαστρο του Ιράν.

Λίστα ευρωπαϊκών στόχων των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης μετά την ουκρανική επίθεση σε ιρανικό πλοίο στην Κασπία Ιωάννα Γκορόγια Σε λίστα ...

Διαβάστε την συνέχεια